comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
respondit. Eiti exhibuist hȩc ofiba.
non opus habet ae mensurã cognosee¬
rt. Nam qui montes lance pensauit.
huius pondus argenti. Et si quidem
michi istud offerres: competent̃ hoc di¬
ceres. Cum autẽ nonmichi sed illi dõ
quẽ ñ spreuisse. immo amplius honorassẽ.
duos illos nũmos agnouimus. tace. qui¬
esce. Sic autẽ dñm ordinasse dicebat:
ut pꝰ paululum tempꝰ postea quã ad
ipsum uenerat montem dĩ seruus. illo
requiesceret. Qui ñ egritudine. ñ febre
aliqua fatigatus ẽ. sed sportellam con¬
suendo. septucigesimo a etatis suȩ anno:¬
ante horam qua de scło exiens. spm suum
domino cõmendaret: uocauit me et in
postrema consũmatione sui oꝑis. consi¬
denter ait. Accipe hanc sportellam
demanib meis: qui a ñ habeo aliud
qđ relinquã tibi iut memor sis mei.
Cuius corpore inuolito inlinteo. et se¬
pulturȩ tradito : ex desertis locis ab scc̾¬
si. usque adfine̾ ppͥum. hereditatem
seĩ illiuis habens metũ. Hic ipse pambo

Expanded text:
respondit: Cui exhibuisti haec, o filia, non opus habet a te mensuram cognoscere, nam qui montes lance pensavit hujus pondus argenti. Et si quidem mihi istud offerres, competenter hoc diceres; cum autem non mihi, sed illi Deo, quem non sprevisse, imo amplius honorasse duos illos nummos agnovimus , tace, quiesce. Sic autem Dominum ordinasse dicebat, ut post paululum tempus, posteaquam ad ipsum venerat montem, Dei servus ille requiesceret; qui non aegritudine, non febre aliqua fatigatus est, sed sportellam consuendo septuagesimae aetatis suae annoAnte horam vero qua de saeculo exiens spiritum suum Deo commendarat, vocavit me, et in postrema consummatione sui operis confidenter ait: Accipe hanc sportellam de manibus meis, quia non habeo aliud quod relinquam tibi, ut memor sis mei. Cujus corpore involuto in linteo, et sepulturae tradito, ex desertis locis abscessi usque ad finem proprium, haereditatem sancti illius habens mecum Hic ipse Pambo
Abbreviated transcription (Latin):
Sed nichil ꝓficit eẽ illibatũ aculpa: qui
ñ est paratꝰ adueniam : dũ potiꝰ hȩc mag¬
na sit culpa. quando tardius relaxtint᷑
frat̾na delicta. Qui frẽm sibi tardius
reconciliat: dm̃ sibi tardius placat.
rustra enim ꝓpiciari sibi dm̃ querit:
qui cito placari in pximũ negligit.

Expanded text:
sed nihil proficit esse illibatum a culpa, qui sed nihil proficit esse illibatum a culpa, qui non est paratus ad veniam; dum potius haec magna sit culpa, quando tardius relaxantur fraterna delicta. 7. Qui fratrem sibi tardius reconciliat, Deum sibi tardius placat. Frustra enim propitiari sibi Deum quaerit, qui cito placari in proximum negligit.
Abbreviated transcription (Latin):
ON hominem sed uitia odio ha¬
benda. Flebiliter. autẽ deplorandi
sunt qui odio infrẽ tabescunt: et contra
alios ꝑniciosum animȩ dolum seruant.
regno enim dĩ se separant qui semetipsos
a carittite dissociant : sic̃ mat̾ eccłia prauę
ab om̃ib hereticis p̾mitur. sed tam̃ eos ad¬
se uenientes benigna caritate amplectit᷑.
Ita et singuli nr̃m quoscũq inimicos susti¬
nemus reu̾tentes mat̾na ĩmitatione am¬
plecti statim debemus. Cito ẽ ignoscen¬
dum cuiquã dũueniã postulat. Non
enim posse peccata dimitti ei. qui inse
petcanti debita ñdimittit. Formã enim
nob indulgentiȩ ds̃ ex merito conditioni
nr̃ȩ imposuit. dũ ita orare nos p̃cepit.
Di mitte nob̾ debita nr̃a sic̃ et nos dimittimꝰ
debitorib nr̃is. Iustũ est enĩ dĩ iudicium.
tantũq peccttori a se indulgeri ostendit:
quantũ alt̾utrũ unꝰquisq inse offenso
indulget. Quidã desuis fidentes meritiᷤ.
pigre in se delinquentib ueniant prãnNs

Expanded text:
on hominem, sed vitia odio habenda. Flebiliter autem deplorandi sunt, qui odio in fratrem tabescunt, et contra alios perniciosum animi dolum servant . 2. A regno enim Dei se separant, qui semetipsos a charitate dissociant. 3. Sicut mater Ecclesia prave ab hominibus haereticis premitur, sed tamen eos venientes ad se benigna charitate amplectitur, ita et singuli nostrum quoscunque inimicos sustinemus, revertentes materna imitatione amplecti statim debemus. 4. Cito est ignoscendum cuiquam, dum veniam postulat. 5. Non enim posse peccata dimitti ei qui in se peccanti debita non dimittit. Formam enim nobis indulgentiae Deus ex merito conditionis nostrae imposuit, dum ita orare nos praecipit: Dimitte nobis debita nostra, sicut et nos dimittimus debitoribus nostris . Justum est enim Dei judicium, tantumque peccatori a se indulgeri ostendit, quantum alterutrum unusquisque in se offenso indulget. 6. Quidam de suis fidentes meritis pigre in se delinquentibus veniam praestant,
Abbreviated transcription (Latin):
nam p̾beamus : quib ds̃ nr̃ ñ inferiora
sexu uirili certamina donauit et p̾mia:
ut demeret aliis negligentib omẽm
excusationis occcisionem. Quȩ quia se¬
xus inferioris uidentur. ñ posse eas dicuns
ad consũmandam uirtutis głam ꝑuenire.

Expanded text:
nam praebeamus, quibus Deus noster non inferiora nam praebeamus, quibus Deus noster non inferiora sexu virili certamina donavit et praemia, ut demeret aliis negligentibus omnem excusationis occasionem. Quae quia sexus inferioris videntur, non posse se dicunt ad commendandam virtutis gloriam pervenire
Abbreviated transcription (Latin):
eũntes reficiebat. morientes quidẽ sepe¬
liens. eos autẽ quib adhuc spes aliqua
uitȩ erat in ipsis eorũ laborib curans.
om̃ib ꝑeuntib fame qui illic undecũq
confluxerant quotidianũ ministeriũ
suum ad necessariam sollicitudinem
p̃bens. ex his quȩ ad eum singuli quiq
diuites deferebant. Impleto autẽ me¬
morato anno pꝰquã copiȩ frugũ grandes
fuerunt. singulis quibusq ad domici¬
lia ꝓpria regressis. cũ quib uel circa
quos faceret ñ hab̾et: confestim ad suã
reuertitur cellulam. inqua obut post
spacium m̃sis unius. Huiꝰmodi autem
occasionem circa finem illius ad exem¬
plum stephani pietas diuina p̾stiterat.
Multa uͦ reliquit: quȩ ipse conscripsit.
Ex quib plura magna laude cęlebrant᷑.
Necessarium autẽ ualde et hoc puto. ut
mulierib quoq sicut p̾fati sumꝰ uiriles
mores habentib atq honestos ad me.¬
moriam sempit̾nam libelli nr̃i pagi¬

Expanded text:
euntes reficiebat; morientes quidem sepeeuntes reficiebat; morientes quidem sepeliens, eos autem quibus adhuc spes aliqua vitae erat, in ipsis eorum laboribus curans: omnibusque pereuntibus fame qui illuc undecunque confluxe ant, quotidianum ministerium suum ad necessariam sollicitudinem praebens, ex iis quae ad eum singuli quique divites deferebant. Impleto autem memorato anno, postquam copiae frugum grandes fuerunt, singulis quibusque ad domicilia propria regressis, cum quibus vel circa quos faceret non haberet, confestim ad suam revertitur cellulam, in qua obiit post spatium mensis unius. Hujusmodi autem occasionem circa finem illius, ad exemplum Stephani, pietas divina praestiterat. Multa vero reliquit, quae ipse conscripsit, ex quibus plura magna laude celebrantur Necessarium autem valde et hoc puto, ut mulieribus quoque, sicut praefati sumus, viriles mores habentibus atque honestos, ad memoriam sempiternam libelli nostri pagi
Abbreviated transcription (Latin):
seuiret. miseratꝰ ille ꝑ euntẽ multitudi¬
nem rusticã: accessit ad diuites. haec
eis dicens. Quare nulla uos inquit
humainȩ naturę sic ante occłos urõs
deficientis miscđia mouet. sed putre¬
facta intrinsecus ad condẽpnationẽ
urarum seruatis animarũ: Tunc
illi ñ habemus inquiunt quib peccu¬
niam egentib diuidendã ad cõpara¬
tionem ciborũ credere debeamꝰ: om̃s
enim negociari ꝓsuis cõmodis uolunt.
Atille ista dicentibus qualis inquit uobis
uideor : Habebat autẽ magnã apud
homines om̃s ipse uir famam. Qui tunc
ci infalsa dicentes ista respondent. Scimꝰ
te inquiunt hominẽ dĩ eẽ. Ait ille. Cre¬
dite gͦ michi pecunias urãs etiam nunc
ꝓpt̃ uos ego ordine me ipsum suscepturꝰ
ministerium ꝑegrinorum atq miscrorum.
A accepta igitur peccunia. in terclusit ee¬
tas parietibus porticus ciuitatis. et. ccc.
in ipsis lectulos posuit. in quib fame per¬

Expanded text:
saeviret, miseratus ille pereuntem multitudisaeviret, miseratus ille pereuntem multitudinem rusticam, accessit ad divites, hoc eis dicens: Quare nulla vos, inquit, humanae naturae sic ante oculos vestros deficientis misericordia movet, sed putrefacta intrinsecus ad condemnationem vestrarum servatis animarum? Tunc illi: Non habemus, inquiunt, quibus pecuniam egentibus dividendam ad comparationem ciborum credere debeamus. Omnes enim negotiari pro suis commodis volunt. At ille ista dicentibus: Talis, inquit, vobis videor? Habebat autem magnam apud omnes homines ipse vir famam. Qui tunc ei non falsa dicentes, ista respondent: Scimus te, inquiunt, hominem Dei esse. At ille: Credite ergo mihi pecunias vestras; etiam nunc propter vos ego ordino me ipsum, suscepturus ministerium peregrinorum atque miserorum Accepta igitur pecunia interclusit certis parietibus porticus civitatis, et trecentos in ipsis lectulos posuit, in quibus fame per
Abbreviated transcription (Latin):
te inquit p̾camur ac petimus. ne sine
causa impensi sint tanti fr̃m labores. sed
prã ipsis usum eiꝰ quam desiderant aque.
Continuo ebullientes deuiscerib solilatict̾
ꝑfuderunt p̃cantes. Cumq rursus oras¬
set : cepit ad ꝓpria uelle remeare. Qui
cum ad sumendum cibum ab illis reci¬
neretur. hoc illis locutꝰ est. Propt̃ quod
sum inquit missus: hoc factum ẽ. Nam
eccła: multa te audisse ñ dubito.
Dignus enim fuit : qui eẽt in orescõrũ. Qui
cum ita ut oportebat iteruiae spũalis
implesset : neq unquã a recto tramite
deuiasset: meruit ꝑgr̾am dĩ naturaliũ¬
rerum hab̾e noticiam. Cu benedictio
diuina successit: atq illa quȩ exinde
nascitur betititudo. Semꝑ igitur uitã
quietam agens. atq ex inde om̃s qui
ad eundem uidendũ ueniebant. ꝑ annos
plurimos docens. ad pꝰtremũ decella fua
talis rei necessittite ꝓcessit. Cũ fames
ad modum grauis in ȩdissena ciuitate

Expanded text:
te, inquit, precamur ac petimus, ne sine te, inquit, precamur ac petimus, ne sine causa impensi sint tanti fratrum labores, sed praesta ipsis usum ejus quam desiderant aquae. Continuo ebullientes de visceribus soli latices perfuderunt precantes. Cumque rursus orasset, coepit ad propria velle remeare, qui cum ad sumendum cibum ab illis retineretur, hoc illis locutus est: Propter quod 971 sum, inquit, missus, hoc factum est; nam siae , multa te audisse non dubito, dignus enim fuit qui esset in ore sanctorum. Qui cum ita ut oportebat, iter viae spiritualis implesset, neque unquam a recto tramite deviasset, meruit per gratiam Dei naturalium habere notitiam rerum: cui benedictio divina successit, atque illa quae exinde nascitur beatitudo. Semper igitur vitam quietam agens, atque omnes qui ad videndum eumdem veniebant, per annos plurimos docens, ad postremum de cella sua talis rei necessitate processit. Cum fames admodum gravis in Edissena civitate
Abbreviated transcription (Latin):
semꝑ: et solatium nullum. de moyse
fuit : uir mansuetudinis sũ me
et dilectionis inmense. qui cęlesti gr̃a¬
egros curare ꝓmeruit. Hic retulit mͥ
qđ cũ ad huc uiuenis in munusterio suo
eẽt. ac puteum maximȩ capãcitatio
nulla inditia in quib eẽ aliqͥd humoris
putabatur apparerent : ducentos pęne
alios effodissent pedes. ac nec tuac qͥdẽ
humorẽ aliquẽ inuenire potuerint:
tristes inquit ad modum factiatã in¬
utili opere cogitabmꝰ abscedere. Ecce
autẽ subito sc̃s pior de ultimis solitudi¬
num locis in maximo ardore aestus
hora sexta diei ad modum expelle uela¬
tus astitit nobis. et his pꝰtremo locutus
ẽ uerbis. Quid homines paruȩ fidei
angustiamini et desꝑare uoluistis :
Ab aeterni enim diei spatio usq nunc.
tristicia ab sorbemini. Descendens gͦ
in ꝓfundum ꝑ eas quas illi fecerã scalas¬
oratione illic cum om̃ib facta: terferro
qđ in incinu cęperat solum putei ꝑcussit
hoc dicens. Ds sacrorum patriarcharũ

Expanded text:
er, et solatium nullum. CAPUT XXVfuit, vir mansuetudinis summae et dilectionis immensae, qui coelesti gratia aegros curare promeruit . Hic retulit mihi, quod cum adhuc juvenis in monasterio suo esset, ac puteum maximae capacitatis enulla indicia, in quibus esse aliquid humoris putabatur, apparerent, dum centum pene alios effodissent pedes, ac nec tunc quidem humorem aliquem invenire potuissent; tristes, inquit, admodum facti, a tam inutili opere cogitabamus abscedere. Ecce autem subito sanctus Pior de ultimis solitudinum locis in maximo ardore aestus, hora sexta diei admodum ex pelle velatus astitit nobis, et his postremo locutus est verbis: Quid, homines parvae fidei, angustiamini, et desperare voluistis? Ab hesternae enim diei spatio usque nunc tristitia absorbemini. Descendens ergo in profundum, per eas quas illi fecerant scalasoratione illic cum omnibus facta, ter ferro quod in manu ceperat, solum putei percussit, hoc dicens: Deus sacrorum patriarcharum,
Abbreviated transcription (Latin):
na adse sed ad alud. id ẽ ad hominẽ
ad cõmodata: ñ sibimet necessaria. hoc
et deceteris elem̃torum naturis dicen
ualde sunt. sed consuetudine uilueruis.
Ideoq sic diuina scrutare oꝑa ut semꝑ
de bona. Nichil gͦ natura malũ qndo
et ipsa quȩ increaturis uidentur essẽ
pęnalia sibene uttintur. et bona ecꝓs¬
pera sunt. simale utantur nocet :
ita gͦ ꝑpendenda ẽ creatura ex nr̃o usu
ñ bono ñ exsua natura ualde bona.

Expanded text:
aut ad se, sed ad aliud, id est, ad hominem aut ad se, sed ad aliud, id est, ad hominem accommodata, non sibimet necessaria. Hoc et de caeteris elementorum naturis dicendsunt, mira valde sunt, sed consuetudine viluerunt. Ideoque sic divina scrutare opera, ut semper de bona. Nihil ergo natura malum, quando et ipsa quae in creaturis videntur esse poenalia, si bene utantur, et bona, et prospera sunt, si male utantur, nocent. Ita ergo perpendenda est creatura ex nostro usu non bona, nam ex sua natura valde bona.
Abbreviated transcription (Latin):
ȩternitate uerbi ñ inuocis sono enun¬
ciatum ẽ. Non septies ad ouisa septies¬
q laudcta ẽ creatura quȩ ante crea¬
turam fieret ꝑfecte ab illo ẽ uisa: sed
dum nos singula uidentes laudamus
tamquã ipse uideat laudetq pernos.
loquitur: ita uidet et laudat ꝑnos.
sed ꝑse ꝑhe̾nuter ac sempit̾nȩ uidet.
Pernos uͦ temporaliter attende uniuer¬
saliter creaiturã in principio ualdebo¬
nam uocari : singularit uͦ tantũbo¬
nã. quia et m̃bra corporis cũ sint sin¬
gula bona : maius tamen bonũ faciuis
dum singula omĩa ualde bonũ corpꝰ
efficiunt. Necor. elementorũ omĩum
inpulchro et apto consstit. sedpulcrõ
eẽ qđ ꝑse ipsum ẽ pulchrum: ut homo
ex anima et m̃bris om̃ib constans. Ap¬
tum uͦ eẽ. ut uestimentũ et uictum:
ideoq hominem dici pulhrũ ad sẽ.
quia ñ uestim̃to et uictui ẽ. homone¬
cessarius sed ista homini. Ideo autẽ
illa apta quia ñ sibi sicut homo pulchra

Expanded text:
aeternitate Verbi, non in vocis sono, enunaeternitate Verbi, non in vocis sono, enuntiatum est. 16. Non septies a Deo visa, septiesque laudata est creatura, quae antequam fieret perfecte ab illo est visa; sed dum nos singula videntes laudamus, fit tanquam ipse videat, laudetque per nos, loquitur, ita videt et laudat per nos; sed per se perenniter ac sempiterne videt, per nos vero temporaliter. 17. Attende universaliter creaturam in principio valde bonam vocari, singulariter vero tantum bonam, quia et membra corporis, cum sint singula bona, majus tamen bonum faciunt, dum singula omnia valde bonum corpus efficiunt. 18. Decor elementorum omnium in pulchro et apto consistit; sed pulchrum ei quod se ipsum est pulchrum, ut homo ex anima et membris omnibus constans. Aptum vero est, ut vestimentum et victus. Ideoque hominem dici pulchrum ad se, quia non vestimento et victui est homo necessarius, sed ista homini; ideo autem illa apta, quia non sibi, sicut homo, pulchra,
Abbreviated transcription (Latin):
conspiciens : continuo mane fiebat.
Siuͦ ꝑmaneret neglecto creatore in
creature aspecto: iam nonuesꝑa
sed nox utiq fieret. Dum se creatura
melius in dõ quia in se ipsa nouerit
ipsa sua agnitio quȩ maior indõẽ
dies et lux dicitur. Cognitio uero
sua inse ipsa ad cõmpensationem
scognitionis illius quȩ ẽ indõ: quia
longe inferior. ẽ. uesꝑa nomincitur.
Itede qr post uesꝑam: mane fiebat:
quia dum suam in se cognitionẽ sibi
satis facere non agnoscerẽt. ut sepleniꝰ
nosse potuisset. ad dm̃: sere ferebat
cretitura in quo se dies agnoscendo
melius fieret: Nonsic quẽ ad modũ
nos transitoriȩ dicimus. fiat aliq d
sic ds̃ dixit: fiat cęlum in principio.
illud enim sempiternȩ in uerbo unico
dictum ẽ. Si transitoriȩ dictum est
adõ fiat erat utiq crecitura aliqua
unde iam talis fieret uox: sed quia
antequã diceret fiat. nulla excitit
cretitura. ipsud fiat qđ dictum ẽ: in

Expanded text:
conspiciens, continuo mane fiebat. conspiciens, continuo mane fiebat. Si vero permaneret, neglecto Creatore, in creaturae aspectu jam non vespera, sed nox utique fieret. 14. Dum se creatura melius in Deo quam in se ipsa noverit, ipsa sui cognitio, quae major in Deo est, dies et lux dicitur. Cognitio vero sua in seipsa, ad compensationem cognitionis illius, quae est in Deo, quia longe inferior est, vespera nominatur. Ideoque post vesperam mane fiebat . Quia dum suam in se cognitionem sibi satisfacere non agnosceret, ut se plenius nosse potuisset, ad Deum esse referebat creatura, in quo dies se agnoscendo melius fieret. 131 15. Non sic quemadmodum nos transitorie dicimus, fiat aliquid, sic Deus dixit Fiat coelum in principio. Illud enim sempiterne in verbo unico dictum est. Si transitorie dictum est a Deo Fiat, erat utique creatura aliqua, unde jam talis fieret vox. Sed quia antequam diceret Fiat, nulla exstitit creatura, ipsum Fiat quod dictum est, in
Abbreviated transcription (Latin):
dpd ans locem set creans tei
ñ formans. Hoc et de hominib bonis.
malisq accipiendum ẽ. Post ad nume¬
ratam cęli terręq creaturã. ideo no¬
minatur ingenesi sp̃ssc s: ut quia suꝑ¬
ferri eũ dici oportebat. ante illano
ferri diceretur. Qđ et apłs indicat dũ¬
suꝑ eminentẽ uiam caritaitis demon.¬
strat. Ideo suꝑferri aquis sp̃s scs̃ dicit᷑
quia donum ẽ dĩ in quo subsistenter
requiescimus atq ꝓtegendo nos suꝑ¬
fertur nobis. Una queq natura suo
pondere nititur. ignis autẽ et oleum
merito suꝑiora semꝑ appetunt : quia
factꝰ. angłi sunt: quorũ ꝓpter uni.¬
tatem insinutindam ñdies primus:
sed dies dictus ẽ unus Et iccirco ipse
reppetitur semꝑ in executione creatu.¬
rȩ. Qui dies hoc est natura angłoꝵ
quando creaturam ipsam contẽplaba¬
tur : quod am mͦ uesꝑescebat. Non
autẽ ꝑmanendo in eius creaturae
contuitu sed laudem eiꝰ addm̃ refe¬
rens. eamq melius indiuina ratione

Expanded text:
m creans, sed n formans. Hoc et de hominibus bonis malisque accipiendum est. 10. Post annumeratam coeli terraeque creaturam, ideo nominatur in Genesi Spiritus sanctus, ut quia superferri eum dici oportebat, ante illa nous superferri diceretur. Quod et Apsupereminentem viam charitatis demonstrat. Ideo superferri aquis sanctus dicitur Spiritus, quia donum est Dei, in quo subsistentes requiescimus, atqerfertur nobis. 12. Unaquaeque natura suo pondere nititur. Ignis autem et 130 oleum merito superiora semper appetunt, quia factus angeli sunt, quorum propter unitatem insinuandam non dies primus, sed dies dictus est unus; et idcirco ipse repetitur semper in exsecutione creaturae. Qui dies, hoc est, natura angelorum, quando creaturam ipsam contemplabantur, quodammodo vesperascebat; non autem permanendo in ejus creaturae contuitu, sed laudem ejus ad Deum referens, eamque melius in divina ratione
Abbreviated transcription (Latin):
U oluntas dĩ. ds̃ est: quia ñ ipsc̃ aliud est.
aliud uoluntas eius. Sed hoc ẽ illi
uelle qđ ipse ẽ. Et qđ ipse ẽ utiq ȩter¬
num et in commuttibile ẽ: hoc ẽ ergo
uoluntas eius. Matheries exqua for¬
matus ẽ mundus. origine ñ temprẽ
res arefcictas p̃cessit: ut sonꝰ cantũ.
rior enim ẽ sonus cantu: quia suaui¬
tas cantilenȩ ad sonum uocis. ñ sonus
ꝑtinet ad suaiuitatem. Ac ꝑ hoc utrũ¬
q simul sunt. sed ille adquẽ ꝑtinet
cantus. prior ẽ id ẽ sonus. Matheria
ex qua cęlum terraq formata ẽ: ideo
in formis uocata ẽ. quia ñdum ex ea
formata erant quȩ formari resttibañ
Uerum ipsa matheria ex nichilo facta
erat. Aliud ẽ aliquid fieri posse:
aliud fieri necesse eẽ. Fieri necesse
ẽ qđ dĩ naturis inseruit. Fieri au¬
tem posse ẽ. qđ extra cursum inditũ
naturarũ creator ut faceret: quan¬
doq uoluit reseruauit. Non ex hoc
substantiã hab̾e credendȩ sunt tene¬
brȩ quia dicit dñs ꝑpropħam. Ego

Expanded text:
a non ipse aliud est, aliud voluntas 129 ejus, sed hoc est illi velle quod ipse est et quod ipse est, utique aeternum et incommutabile est. Haec est ergo voluntas ejus. 6. Materies ex qua formatus est mundus , origine, non tempore, res a se factas praecessit, ut sonus cantum. Prior enim est sonus cantu, quia suavitas cantilenae ad sonum vocis, non sonus pertinet ad suavitatem; ac per hoc utrumque simul sunt, sed ille ad quem pertinet cantus prior est, id est, sonus. 7. Materia ex qua coelum terraque formata est, ideo informis vocata est, quia nondum ea formata erant quae formari restabant, verum ipsa materia ex nihilo facta erat. 8. Aliud est aliquid fieri posse, aliud fieri necesse esse. Fieri necesse est, quod Deus naturis inservit; fieri autem posse est, quod extra cursum inditum naturarum Creator, ut faceret, quando voluit, reservavit. 9. Non ex hoc substantiam babere credendae sunt tenebrae, quia dicit Dominus per prophetam: Ego
Abbreviated transcription (Latin):
dm̃ sunt : cui simul omĩa ad sunt.
et rerum uniuersitater cõpositus. alter
in breui quodãmͦ crecitus ẽ mundus.
Ratio mundi: de uno consideranda ho¬
mine. Nam sicut ꝑ dimensiones ȩtatũ
ad finẽ homo uergitur. ita et mundus.
ꝑ hoc qđ distenditur temprẽ deficit. quia
unde homo atq mundus crescere uidet᷑.:
inde uterq minuitur. Frustra dicitur:
ꝑtanta retro tempora dõ uacanti noua
ꝓmundo faciendo orta fuisse cogitatio
quando in suo consilio maneret ȩcerno
huius mundi constructio: nec tempus
ante principium. sed ȩternitas fueritl¬
empus uͦ a substitutione creature. ncli
creaturȩ cepit a tempore. Q uidã
quid faciebat ds̃ antequã elã fecera
cur noua uoluntastin. Iõ ut munliu
conderet ortaẽ.: sed noui uolnui

Expanded text:
Deo sunt, cui simul omnia adsunt. 1ex rerum universitate compositus, alter in brevi quodam modo creatus est mundus. 2. Ratio mundi de uno consideranda est homine. Nam sicut per dimensiones aetatum ad finem homo vergit, ita et mundus per hoc quod distenditur tempore, deficit, quia unde homo atque mundus crescere videtur, inde uterque minuitur. 3. Frustra dicitur per tanta retro tempora Deo vacanti novam pro mundo faciendo ortam fuisse cogitationem, quando in suo aeterno maneret consilio hujus mundi constructio; nec tempus ante principium, sed aeternitas. Tempus vero a substitutione creaturae, non creatura coepit a tempore. 4. Quidam aiunt: Quid faciebat Deus antequam coelos faceret? Cur nova voluntas in Deo ut mundum conderet or
Abbreviated transcription (Latin):
riar ante postes tuos: certe spelies
uel cadauer. Talia uel ꝑstabat me¬
morans: fixusq manebat. Adquẽ.
responsum paucis ita reddidit heroᷤᷤ.
Nemo sitipetit ut minetur: nemo
cũ lacrimis. calumniã facit. u̾t mi¬
nanis si nõuritip̾i amꝰ aũ moriturꝰ
adueneris. Fcc arridens: pate¬
fecitsingessum.⁊ uo apto. dum
inmatnos misectunt amplxus :¬
Grãsi uluo lintominiie riferut s¬
Etupost scm̃ usculiuts residens paclus
cum antonio Aita ꝯxorsus esti sm
quẽtanto labore quȩ sisu puribs
sendetate membris oꝑst inculta
canlties: en tades hominẽ pliltĩe¬
rem mox futurũ. Uerum qura
genus. an in antiquis urbibus no¬
ua tecta consurgant: quomundus
regatur imꝑio. ansuꝑsint aliqui
has sermocinationes : suspicuint a¬
litem coruũ in ramo arboris conse¬
disse. Qui inde leuiter sub uolans.:
integrũ panem ante mirantiũ ora¬
deposuit. Post cuius abscessũ ita
inquit paulus. Oñs nob prandium

Expanded text:
Ver. hic, hic moriar ante postes tuos: certe sepelies Ver. hic, hic moriar ante postes tuos: certe sepelies vel cadaver. Talia perstabat memorans, fixusque manebat. Ad quem responsum paucis ita reddidit heros. Nemo sic petit, ut minetur: nemo cum lacrymis calumniam facit. Et miraris si non recipiam, cum moriturus adveneris? Sic arridens Paulus patefecit ingressum. Quo aperto, dum in mutuos miscentur amplexus, pgraEt post sanctum osculum residens Paulus, cum Antonio ita exorsus est: En quem tanto labore quaesisti, putridis senectute membris operit inculta canities. En vides hominem, pulverem mox futurum. Verum quia genus. An in antiquis urbibus nova tecta consurgant: quo mundus regatur imperio: an supersint aliqui, has sermocinationes suspiciunt alitem corvum in ramo arboris consedisse, qui inde leniter subvolabat, et integrum panem ante ora mirantium deposuit; post cujus abscessum: Eia, inquit Paulus, Dominus nobis prandium
Abbreviated transcription (Latin):
cepta regione ꝑgebat. Ferarum
tantum uestigia intuens et heremi latã
uastitatem. Qͥd ageret. qͦ uerteret
confideret. Per nox scđas in oratione
ex egit tenebras: et dubia adhucluce
aut̃ ꝓcul intuctur lupam sitis ardo.¬
ribus anhelantẽ ad radices montis
irrumꝑe. Quam secutꝰ oculis: dim
iuxta speluncã cum fera abisset. ac
ositate ꝓficiente. tenebris arcentibus
uisum. Uerũ ut scriptura ait ꝑfecta
dilectio foras mittit timorem: suspen¬
so gradu et anelitu temꝑato callidus
explorator ingressus ẽ. Ac paulatĩ
ꝓgrediens sepiusq subsistens: sonum
aure captabat. Tandem ꝑcece noctis
horrore ꝓcul lumen intuit᷑. dum
auidius ꝓꝑat: offensũ pede lapidẽ
instrepitu concittiuit. Post cuiꝰ sonitũ.
dens sera obfirmauit. Tunc uͦ anto
et eo amplius horam: aditũ p̃cabas
dicens. Quis sim: unde cur ueneri:
nosti. Scio me ñ mereri conspeccũ
tuũ : tamen nisi uidero ñ recedam
pellis: quȩsiui et inueni: pulso nt

Expanded text:
eptam regionem pergebat, ferarum tantum vestigia intuens, et eremi latam vastitatem. Quid ageret, quo verteret non posse confideret. Pernox secundas in oratione exegit tenebras: et dubia adhuc luce, haud procul intuetur lupam sitis ardoribus anhelantem, ad radicem montis irrepere. Quam secutus oculis, et juxta speluncam, cum fera abiisset, acositate proficiente, tenebris arcentibus visum. Verum ut Scriptura ait, perfecta dilectio foras mittit timorem , suspenso gradu et anhelitu temperato, callidus explorator ingressus, ac paulatim progrediens, saepiusque subsistens sonum aure captabat. Tandem per caecae noctis horrorem procul lumen intuitus, dum avidius properat, 9 offenso in lapidem pede, strepitum concitavit: post cujus sonitum dens, sera obfirmavit. Tunc vero Antet eo amplius horam, aditum precabatur dicens: Qui sim, unde, cur venerim, nosti. Scio me non mereri conspectum tuum: tamen nisi videro, non recedam.pellis? Quaesivi, et inveni: pulso ut
Abbreviated transcription (Latin):
qđ imminet explicemus.
ab antiochia urbe siriae: autdͥ
grandis ad orientem distat uiculus. Hic
post multos uel dominos uel patronos
dum ego ad olescentulus morarer in.
siria: ad papę euagrii necessarii mei
possessionem deuolutus ẽ. Quẽ id circo
nunc nominaui: ut ostendem unde nos¬
sem qđ scripturus sum. Erat illic senex
quidam nomine malchus: quem nos lati¬
nȩ regem possumus dicere. sirus natione
et lingua. et ut rebar eiusdem loci in¬
digena. Anus quoq in eius contub̾nio
ualde decrepita: et iam morti ꝓxima
uidebatur. Tam studiosi ambo religionis.
et sic aecełsȩ limen terentes: ut ⁊ achariã
et helisabeth de euangłio crederes. nisi
qđ ioħs in medio ñ erat. De his cũ curiose
ab accolis quererẽ quȩ nam eẽt eorũ copu-¬
la matrimonii. sanguinis an sp̃s: om̃s
uoce consona scõs et dõ placitos et mira
nescio quȩ respondebant. Qua cupidi¬
tate illectus. ad orsussum hominem:
et curiosius sciscitans ręrum fidem. hȩc

Expanded text:
quod imminet explicemus. quod imminet explicemus. abagrandis ad Orientem distat viculus. Hic post multos vel dominos, vel patronos, dum ego adolescentulus morarer in Syria, ad papae Evagrii necessarii mei possessionem devolutus est, quem idcirco nunc nominavi, ut ostenderem, unde nossem quid scripturus sum. Erat igitur illic quidam senex nomine Malchus, quem nos Latine regem possumus dicere, Syrus natione 42 et lingua, ut revera ejusdem loci indigena. Anus quoque in ejus contubernio valde decrepita, et jam morti proxima videbatur: tam studiose ambo religiosi, et sic Ecclesiae limen terentes, ut Zachariam et Elisabeth de Evangelio crederes, nisi quod Joannes in medio non erat. De his cum curiose ab accolis quaererem quaenam esset eorum copula: matrimonii, sanguinis, an spiritus? omnes voce consona, sanctos et Deo placitos, et mira nescio quae respondebant. Qua cupiditate illectus, adorsus sum hominem, et curiosius sciscitans rerum fidem, haec
Abbreviated transcription (Latin):
ioun fero. Uidi heliam. iu¬
udi ac scio. Acsic ort cõpresso et
iantu uerboms pectus: ecellula pal¬
lium pulit. Roguntibusq discipłis
ut plans qͥd namrei eẽt exponeret :
quidẽ cibũ fumgs: ꝑuiã quauenerat
bulum capiti suꝑ iaciebat. plorans
mittis. cur insalutatus abiss̃ tam
tarde notus. quam cito recedis:
R eferebat postea beatus antonius
tanta se uelocitate qdd roliquum
erat uigꝑcurrisse aue bitstar ñ¬
auis olcrut. Ndo inmerito¬
dit genibus complitisi crecta
bel ũ ce extensisq maltut᷑ mamibus
corpustiex anime. Ac primo et
ipst cum ruiuere crodens: pariter
cuibat. Nost quant. uero nulla ut
solebat saspiria p̃cintis audiuit:
inflebile osculũ ruens. intellexit
qđ etiam cadauer scĩ. dm̃ cui omia
sarculum quo t̾ram foderet non
habebat. Eluctucins uario m̃tis
aestu: et sc̾cũ multa reputans.
dui iter est. Si hic maneã: nichil
ultra ꝓficiam. Morur ergo ut
dignum ẽ: et iuxta bellatorẽ tuum

Expanded text:
nomen fero. Vidi nomen fero. Vidi in paradiso. Et sic ore compresso, et manu verberans pectus, ex cellula pallium protulit. Rogantibusque discipulis, ut plenius quidnam rei esset, exponeret, aquidem cibi sumens, per viam qua venerat,bulum capiti superjaciebat, ploransqmittis? cur insalutatus abis? Tam tarde notus, tam cito recedis? 15. Referebat postea beatus Antonius tanta se velocitate, quod reliquum erat viae cucurrisse, ut ad instar avis pervolaret: nec immeritodet genubus complicatis, erecta cervice, extensisque in altum manibus, corpus exanime. Ac primum et ipse vivere eum credens, pariter orabat. Postquam vero nulla, ut solebat, suspiria precantis audivit, in flebile osculum ruens, intellexit quod etiam cadaver sancti Deum, cui omnia sarculum, quo terram foderet, non haberet. Fluctuans itaque vario mentis aestu, et secum multa reputans, dui iter est: si hic maneam, nihil ultra proficiam. 12 Moriar ergo, ut dignum est, juxta bellatorem tuum,
Abbreviated transcription (Latin):
et abierunt retro pꝰsatanan. conuer¬
sationt̃ eius ammirabilẽ ñ ferentes.
His itaq recedentib grex unuiersus
insui status in tegritate ꝑmansit. magiᷤᷤ
ac magis ad increm̃ta uirtutis assur¬
gens : sicuti solent in agris obtima
frumenta lȩtius efflorescere. cum
fuerint ab eis ⁊ i zania radicit᷑ ampu¬
tata. Haec autẽ retuli. uolens os¬
tendere. quia sicut nichil ob est ho¬
utilitatis affert monachis ꝓfessio ue¬
neranda. si neglegentes extiteriN.
S ed nec oratio paterna: nec condes¬
censio eos poterit ad iauare torpentes.

Expanded text:
et abierunt retro post Satanam, converet abierunt retro post Satanam, conversationem ejus admirabilem non ferentes. His itaque recedentibus, grex universus in sui status integritate permansit, magis ac magis ad incrementa virtutum assurgens, sicuti solent in agris optima frumenta laetius efflorescere, cum fuerint ab eis zizania radicitus amputata. Haec autem retuli, volens ostendere quia sicut nihil obest houtilitatis affert monachis professio venerabilis, si negligentes existunt; sed nec oratio paterna, nec condescensio eos poterit adjuvare torpentes.
Abbreviated transcription (Latin):
hominẽ curantes exuere : scm̃ pachomiũ
fortit̃ affligebant. Frequent̃ itaque
saluttirib eos monitis alloquens: nullũ
tristis et anxius dõ peis supplicabat.
impensius dicens. Tominator dhĩe.
ip̾cepisti nobis diligere ꝓximos: ut nos
ipis. Quia ergo secreta mei cordis ag
da illis timorem tuũ. ut diuinã tuam
de seruiant. spe ꝓmissionũ tuarũ ꝑ omĩa
roborati. Quia nimis affligitur
anima mea ꝓeis: et om̃s sensus mei
luit. Post aliquot uͦ dies uidens qđ
nec pꝰ orationẽ meliores effectisint:
i terũ stans ad orationem ꝓeis dño
supplicauit. et quasdam priuatas ac
ꝓprias regulas eis orandi atq uiuen¬
di tradit. ut saltim quasi serui com¬
plentes statuta. paulatim consuesce¬
rent ad filiorũ munꝰ affectionis in¬
dustria ꝑuenire. Qui cernentes
se pꝰ concupiscentias suas ire nonposse.
p̾sentiamq scĩ pachomii formidantes.
spũ timoris ñ illius casti deceptisunt:

Expanded text:
hominem curantes exuere, sanctum Pachomium hominem curantes exuere, sanctum Pachomium fortiter affligebant; frequenter itaque salutaribus eos monitis alloquens, nullum tristis et anxius, Domino pro eis supplicabat impensius, dicens: Dominator Domine, tu praecepisti nobis diligere proximos ut nos ipsos . Quia ergo secreta cordis mei da illis timorem tuum, ut divinam tuam deserviant, spe promissionum tuarum per omnia roborati; quia nimis affligitur anima mea pro eis, et omnes sensus mei luit. Post aliquot vero dies videns quod nec per orationem meliores effecti sunt, iterum stans ad orationem, pro eis Domino supplicavit; et quasdam privatas ac proprias regulas eis orandi atque vivendi tradidit, ut saltem quasi servi statuta complentes, paulatim consuescerent ad filiorum munus affectionis industria pervenire. Qui cernentes se post concupiscentias suas ire non posse, praesentiamque sancti Pachomii formidantes, spiritu timoris, non illius casti, decepti sunt;
Abbreviated transcription (Latin):
i quis aut̃ passione quadã scłi captꝰ dicit.
parentes caro mea sunt eos diligere debeo:
audiat beatũ petrũ apłm p̃dicantẽ. A quo
quis suꝑat᷑: huic seruus efficit᷑. Qui ergo
uincitur amore carnis: seruus sine dubio
carnis ẽ. Cũq ñ ad quieuisset theodorus
matri se p̾̃sentare: decreuit et illa in
monasterio ipso cũ xp̃i ꝑmanere uirginib
haec apud se ꝑtractans. Si uolunta sdñi
fuerit. int̾ alios saltim monachos uidebo
eũ: et ꝑhanc occasionẽ meã quoq lucra¬
bor animã. dũ in hac scã conuersatione
rimas utilitatis causas ceteris adhibere.
licet uideantur ad breue tempus non¬
nullos offendere. Igitur sicut huius
studium ad ȩmulationẽ eoꝵ qͥmeliora
cupiunt unitari ꝓtulimꝰ: ita negligen¬
tias aliquorũ iustũ credidimꝰ intimare
ad cautelã eoꝵ qui ista lecturist̃. Quidã
monachi scdm carnẽ uuentes. nec ueterẽ

Expanded text:
Si quis autem passione quadam saeculi captus, dicit: Si quis autem passione quadam saeculi captus, dicit: Parentes caro mea sunt, eos diligere debeo, audiat beatum Petrum apostolum praedicantem: A quo quis superatur, huic et servus efficitur . Qui ergo vincitur amore carnis, servus sine dubio est carnis. Cumque non acquievisset Theodorus matri se praesentare, decrevit et illa in ipso monasterio cum Christi permanere virginibus, haec apud se pertractans: Si voluntatis Domini fuerit, inter alios saltem monachos videbo eum: et propter hanc occasionem, meam quoque lucrabor animam, dum in hac sancta conversatione rimas utilitatis causa virtutes caeteris adhibere, licet videantur ad breve tempus nonnullos offendere. CAP. XXXII.--Igitur sicut hujus studium ad aemulationem eorum qui meliora cupiunt imitari protulimus, ita negligentias aliquorum justum credimus intimari, ad cautelam eorum qui ista lecturi sunt. Quidam monachi secundum carnem viventes , nec veterem
Abbreviated transcription (Latin):
nerabilis pat̾ certũ facito: qđ p̾tantã
spiritaliũ rerũ cognitionẽ si uidero
eã ñ dabo rationẽ dño indie iudicii:
et qđ p̃cipis faciam. Hlanc enĩ iuxta
mandatum xp̃i : cũ toto mundo deserui.
t quomͦ eã in offensione fragũ. nunc aude¬
bo conspicere : Nam si prius ante mani¬
festationẽ tantȩ grãe filii leui parenteᷤᷤ
eꝓprios ignorar̃ ut iustificationes legis
implerent. quantomagis ego qͥ tanti
muneris particeps factͦ sum. parentes
ñ debeo diuinę p̃ponere caritati. Dicente dño
in euangło. Qui diligit patrẽ aut inatrem
suꝑme : ñ est me dignꝰ. Dicit ei pachomius.
Si pbas id tibi ñexpedire filimi: ñ te cogo. hoc
autẽ eorũ ẽ qui ꝑfecte renunciant huic
mundo : et seipsos sibi penitꝰ abnegant. O¬
portet enĩ monachũ in utiles et seculares
saluttitiones et conloquia uana diffugere:
et his qui m̃bra xp̃ist̃ piam̃te sociarĩ.

Expanded text:
nerabilis pater, certum facito, quod post tantam nerabilis pater, certum facito, quod post tantam spiritalium rerum cognitionem, si videro eam, non dabo inde rationem Domino in die judicii, et quod praecipis faciam. Hanc enim juxta mandatum Christi cum toto mundo deserui. Et quomodo eam in offensionem fratrum nunc audebo conspicere? Nam si prius, ante manifestationem tantae gratiae, filii Levi parentes proprios ignorarunt, ut justificationes legis implerent , quanto magis ego, qui tanti muneris particeps factus sum, parentes non debeo divinae praeponere charitati, dicente Domino in Evangelio: Qui diligit patrem aut 126 matrem super me, non est me dignus ? Dicit ei Pachomius: Si probas id tibi non expedire, fili mi, non te cogo. Hoc autem eorum est qui perfecte renuntiant huic mundo, et seipsos sibi penitus abnegant. Oportet enim monachos, inutiles et saeculares salutationes et colloquia vana diffugere, et his qui membra Christi sunt pia mente sociari.
Abbreviated transcription (Latin):
gr̃ae maiora munera sectaret᷑. Consola¬
batur aut̃ plurimos merore depressos:
et eos qui aliquo peccato deuiauerant.
ammonitione humili atq beniuola
tem cõmĩsationẽ eiꝰ pachomiꝰ cernens: satis
eum dilexit et incorde suo conseruit.
Audiens aut̃ mat̾ eiꝰ qđ apud beatũ pacħ.
moraret᷑. ad cũ ꝓtinꝰ ad uolat: secũ defe-¬
rens ep̃orum scripta. quȩ p̃cipiebant ut
ei suis filiꝰ reddẽtur. Hanc gͦ susceꝑunt
uirgines inmonasterio: qđ auirorum ut
supͣdictũ est aut ꝓcul aberat. Quȩ mox
mittit epłas scõ pachomio: simid obsetrais
ut filiũ ꝓpͥum uidđe ꝑmitteret. Tunc ad¬
uocans theodorꝰ pachomiꝰ : ait ad eum.
Cõperi fili qđ huc mat̾tua uenerit: et te
uidere desidet. Ecce nob̾. et ep̃orum
litt̾as attulit. Pergens itaq satis facito
matri: maximȩ ꝓpt̾ scõs pontifices qui
nobis ꝑ eam dignati funt scripta dirige¬
re. Respondit theodoꝵ. Prius me ue¬

Expanded text:
gratiae majora munera sectaretur. Consolagratiae majora munera sectaretur. Consolabatur autem plurimos moerore depressos; et eos qui aliquo peccato deviaverant, admonitione humili atque benevola tem conversationem ejus Pachomius cernens, satis eum dilexit, et in corde suo conseruit. Audiens autem mater ejus quod apud beatum Pachomium moraretur, ad eum protinus advolat, secum deferens episcoporum scripta, quae praecipiebant ut ei suus filius redderetur. Hanc ergo susceperunt virgines in monasterio, quod a virorum, ut supra dictum est, haud procul aberat; quae mox mittit epistolas sancto Pachomio, similiter obsecrans, ut filium proprium videre permitteret . Tunc advocans Theodorum Pachomius, ait ad eum: Comperi, fili, quod huc mater tua venerit, et te videre desideret: ecce nobis et episcoporum litteras attulit. Pergens itaque satisfacito matri, maxime propter sanctos pontifices, qui nobis per eam dignati sunt scripta dirigere. Respondit Theodorus: Prius me, ve
Abbreviated transcription (Latin):
amore diuino fortit̾ sauciatus. Post aliqͥt
aut̃ dies uenit ad eos quidã uir uenerabił
pecusius nomine longeua senectute de¬
coratus ut uisitaret frs  simulq qͣliter
agerent scire desid̾ant᷑. Quẽ ualde
assupsit. Cũq ꝑuenisset ad locũ theodorꝰ
ad orauit dñm dicens. Rẽnedictꝰ es dñe
qm̃ sic celerit̾ orationẽ peccatoris audisti:
et sicut abste poposceram. desidium meũ
cõplere dignatꝰ es. Accedens igit᷑ ad osti-¬
um monasterii: mox ut uidit pachomiũ
cȩpit flere p̃gaudio. Ad quẽ uenerabł
pater. ait. Noli filimm plangere. quia
et ego peccator sũ: licet dĩ opus aggres¬
sus sim. Et haec dicens: in troduxit eum
et ꝓcessu temporis magna uirtutũ incre¬
menta ꝑcepit. Frat enim largitate di-
multum prudens: et humilitate atq contri¬
tione cordis ualde ad mirabilis. In ieium is
sedulus. inuigiliis intentꝰ: in oratione sollicaꝰ.
Nũquã penitus omittens: quominꝰ spiritalis

Expanded text:
amore divino fortiter sauciatus. Post aliquot amore divino fortiter sauciatus. Post aliquot autem dies venit ad eos quidam venerabilis vir, Pecusius nomine, longaeva senectute decoratus, ut visitaret fratres, simulque qualiter agerent scire desiderans. Quem valde assumpsit. Cumque pervenissent ad locum, Theodorus adoravit Dominum, dicens: Benedictus es, Domine, qui sic celeriter orationem peccatoris audisti; et sicut abs te poposceram, desiderium meum complere dignatus es. Accedens ergo ad ostium monasterii, mox ut vidit Pachomium, coepit flere prae gaudio. Ad quem venerabilis pater ait: Noli, fili mi, plangere, quia et ego homo peccator sum, licet Dei opus aggressus sim: et haec dicens, introduxit eum ac processu temporis magna in virtutibus incrementa percepit. Erat enim largitate divimultum prudens; et humilitate atque contritione cordis valde mirabilis, in jejuniis sedulus, in vigiliis intentus, in oratione sollicitus, nunquam penitus omittens, quo minus spiritalis
Abbreviated transcription (Latin):
qđ ẽ scã scõrum uocationẽ p̃signaret gen
tium. quȩ et sacratioris aditus meruissent
accessum: et maiorũ misteriorũ participes
extitissent. Pro hostiis enĩ animaliũ. et ꝓ
arcͤa in qua erat manna et uirga a aron
quȩ fronduerat et tabulȩ testam̃ti. ꝓturibu¬
lo quoq et m̃sa et candelabro ac ꝓpicia¬
torio : ds̃ uerbũ nob̾ insua inccirnatione
est ad edendum. łi aec cũ monachis qͥ
p̃sentes aderant idem frat̃ religiose disse¬
reret: addidit dicens. Hanc int̃pretationem
a scõ patre nr̃o pachomio didici: qͥ intaben.
quia tanti uiri recordat᷑ sũ: peccata mea
remiitant᷑ uniuersa. Audiens ista theodoꝵꝰ
accensus ẽ animo: et intra seretipsum ita¬
p̾catus ẽ di ii. cens Dnẽ ds̃ sitalis ẽ
uir iustusunt̾ris. dignũ mefac
ut eum uideam: et sequens uestigia eiꝰ
uniuersa mandata tua ꝑficiã. saluusq
factꝰ bona tua quȩ diligentib te ꝓmisifi
ꝓmerear. Haet dicens lacrimis iuncebat᷑.

Expanded text:
 sanctorum, vocationem praesignaret omnium gentium, quae et sacratioris aditus meruisset accessum, et majorum mysteriorum particeps exstitisset. Pro hostiis enim animalium, et pro arca in qua erat manna, et virga Aaron quae fronduerat, et tabulae testamenti, pro thuribulo quoque et mensa et candelabro ac propitiatorio, Deus Verbo nobis in sua incarnatione proprium largitus est ad edendum. Haec cum monachis qui praesentes aderant, idem frater religiose dissereret, addidit dicens: Hanc interpretationem a sancto patre nostro Pachomio didici, qui in Tabennequia tanti viri recordatus sum, peccata mea remittentur universa. Audiens ista Theodorus, accensus est animo, et intra semetipsum precatus est, dicens: Domine Deus, si talis est vir justus in terris, dignum me fac, ut eum videam, et sequens vestigia ejus, universa mandata perficiam; salvus quoque factus, bona tua, quae diligentibus te promisisti, promerear. Haec dicens cum lacrymis, vincebatur
Abbreviated transcription (Latin):
patiebat᷑ extendens. Cepit itaq secũ trac̾¬
tare quatinꝰ monasteriũ peteret: scẽq se
regulȩ manciparet. Et deserens omĩa quę
habebat: quosdã religiosos uiros repperit
obtima institutione uiuentes. habitauitq
monachi resedissent. et diuina consuete
meditarent᷑ eloquia: unꝰ ex eis disputans
audiente quoq theodoro tab̾naculũ uete¬
ris testam̃ti. et scã scõrum ad duos refemet
popłos. ad circũcisionẽ scilicet atq p̾puciũ

Expanded text:
patiebatur extendens. Coepit itaque secum tracpatiebatur extendens. Coepit itaque secum tractare, quatenus monasterium expeteret, sanctaeque se regulae manciparet. Et deserens omnia quae habebat, quosdam religiosos viros reperit, optima institutione viventes; habitavitquemonachi resedissent, et divina consuete meditarentur eloquia, unus ex eis disputans, audiente quoque Theodoro, tabernaculum veteris Testamenti et sancta sanctorum ad novos referret populos, ad circumcisionem scilicet atq
Abbreviated transcription (Latin):
cum lacrimis ait. Omp̃s ds̃ qͥ occultorũ
es cognitor: tu scis quia nichil horum
quȩ sunc in hoc scło. amori tuo prepono.
ropt̃ qđ obsecrote misericors ut inuolun¬
tate tua me dirigas. illuminans animam
meã miserã: ne in et̃nam mortẽ contenebra¬
ta peccatis obdormiat. sed redẽpta tuo
munere ꝑ omĩa te conlaude atq glorifi¬
cet. H aec tͥo orante : uenit mat̾ illius.
Et inueniens occulos eiꝰ plenos lacrimis.
sequestrareris anobis: Nam solliciti adolescentẽ
ubiq te quȩrebamꝰ: ut nobiscũ pariter epulareriᷤᷤ.
Qui respondit. Perge quȩso mat̾ et cibũ sume:
quia nunc ego manducare ñ possum. Nec ad¬
quieuit p̾cibus eius: ut cũ ea comedet. Et
cũ ad scolã ambularet ut litt̃as disceret:
ieiuinabat usq aduesꝑam. Frequent̃ autem
et biduana ieiunia transigebat: ꝑ duos annoᷤ
om̃ib p̾ciosis et delicatiorib cibis abstinens.
seq adꝑfectã continentiã quantũ ȩtas illa

Expanded text:
cum lacrymis ait: Omnipotens Deus, qui occultorum cum lacrymis ait: Omnipotens Deus, qui occultorum es cognitor, tu scis quia nihil horum quae sunt in hoc saeculo, amori tuo praepono. Propter quod obsecro te misericors, ut in voluntate tua me dirigas, illuminans animam meam miseram, ne in aeternae mortis contenebrata peccatis obdormiat, sed redempta tuo munere, per omnia te collaudet atque glorificet. Haec eo orante, venit mater illius, et invenit oculos ejus plenos lacrymis,  fili, ut sequestreris a nobis? Nam solliciti ac dolentes ubique te quaerebamus, ut nobiscum pariter epulareris. Qui respondit: Perge, quaeso, mater, et cibum sume, quia ego nunc manducare non possum. Nec acquievit precibus ejus, ut cum ea comederet. 125 Et cum ad scholam ambularet ut litteras disceret, jejunabat usque ad vesperam. Frequenter autem et biduana jejunia transigebat, per duos annos omnibus pretiosis et delicatioribus cibis abstinens, seque ad perfectam continentiam, quantum aetas illa
Abbreviated transcription (Latin):
gm̃i alacritate condebant.
lateq crebrescens. scĩq pachomũ
nom̃ ubiq ꝑueniens: uniuersos ad agendas
dño grãs excitabat. Non pauci quoq con¬
tẽpnentes huiꝰ mundi negotia. singularẽ
monachorũ conuersationem et spiritali a
studia diligebant. Int̾quos et theodorus
ad olescens annorũ ferme quatuordetim¬
claris : hoc modo conuersus ẽ. Undecimo
die mensis tybi id est adoctauũ idus
ianuarias: quedã apud egẏptios cȩlebra¬
batur ex more festiuitas. Cernens itaq
domũ suã nimis amplã ac splendidam.
et bonis om̃ib abundantẽ : ꝑ dĩ grãm
conpunctꝰ corde. talia secũ cepit ẽuoluere:
Qͥd tibi ꝑderit infelix theodore si totum
mundum lucrtitus fueris. et temporalib
utens usquequaq diuitiis. ab illis ȩternis
bonis et in mortalib excludaris : nullus
enĩ potest et p̃sentib delicus ꝑfriu: et
fortiter ingemiscens. penetralia suȩ domus
ingressus ẽ. Et ꝓcidens infaciem suam:

Expanded text:
ilaritate condebant. lateque crebrescens, sanctique Pachomii nomen ubique perveniens, universos ad agendas Deo gratias excitabat. Non pauci quoque contemnentes hujus mundi negotia, singularem monachorum conversationem et spiritalia studia diligebant: inter quos et Theodorus, adolescens annorum ferme XIV, Chriclaris, hoc modo conversus est. Undecimo die mensis Tibi, id est, octavo Id. Jan. quaedam apud Aegyptum celebratur ex more festivitas. Cernens itaque domum suam nimis amplam ac splendidam, ac bonis omnibus abundantem, per Dei gratiam corde compunctus, talia secum coepit volvere: Quid tibi proderit, infelix Theodore, si totum mundum lucratus fueris , et temporalibus utens usquequaque deliciis, ab illis aeternis bonis et immortalibus excludaris? Nullus enim potest et praesentibus deliciis perfrui, et fortiter ingemiscens, penetralia suae domus ingressus est; et procidens in faciem suam,
Abbreviated transcription (Latin):
atq celauit. ꝓpriis ei sup̃tib necessaria
cuncta sufficiens. ac ministerio suo
eundem recreans. Quȩ gͦ inuetastissimo
quodam codice scripta uersib legi.
In hoc notatũ erat origenis ipsius manu.
Hunc inquit libellũ inueni apud uirgi¬
nem quandam nomine iulicinã incesa.¬
ria ciuitate. dũ apud ipsam laterem.
Q uȩ illum ab ipso symmacho int̾pretem
iudȩorũ se accepisse referebat. Non
sine causa autẽ uirtutes quoq harum
postu feminarũ. ut sciamꝰ qđ multis
quoq uetusto ad modũ codice qͥ scriptũ
nomen ẏpoliti eius quem apłi norant.
habebat intitulo relationem historiae

Expanded text:
atque celavit, propriis ei sumptibus necessaria atque celavit, propriis ei sumptibus necessaria cuncta sufficiens, ac ministerio suo eumdem recreans. Quae ego in vetustissimo quodam Codice scripta versibus legi, in hoc notatum erat Origenis ipsius manu; hunc, inquit, libellum inveni apud virginem quamdam nomine Julianam in Caesarea civitate, dum apud ipsam laterem, quae illum ab ipso Symmacho interprete Judaeorum se accepisse referebat. Non sine causa autem virtutes quoque harum posui feminarum, ut sciamus quod multis quoque vetusto admodum Codice, qui scriptum nomen Hippolyti ejus quem apostoli norant habebat in titulo, relationem historiae