comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
enda hec est opimo. multi eĩ bella sepe quesierũt ꝓp glone cupidi¬
tatem.Atq ĩ maguis aĩs ⁊ ĩ geniis id pleꝵo contingit. Roq magis si
sũt adrem mlitare apti cupidi bellor gerendoꝵ. uere aũt si uolumus
Iudicaro multe res extitem̃t urbane maiores clarioresq ꝙͣ bellice.
citet q salam̃is clarissime testis uictoĩe q̃ anponatur consilio Solonis ei
quo priniũ constituit Areopagitas. noͣ ninꝰ yclarũ hoc ꝙ illud iudicandum
est. Illud eni semel ꝓfuit hoc semp prodeĩt cuntati⁊ hoc consilio leges Ahe¬
niensi hec maioꝵ instituta ẜuant. et Temuistodes nichil dixĩt ĩ quo ares
ꝯsilio senatus eiꝰ qui a Solone est constitutus. licet eade de pausonia lisanͫ¬
dro q dicere quoꝵ rebus gestis ꝙꝙͣ Imꝑium lacedemoniis dilatacũ putãt
tamen ne minima quidem ex ꝑte Ligurgi legibus ⁊ disciplis conferẽdi sũt.
Quĩ ⁊ obhas cas ipas parencioes habuerũt ex̾citus ⁊ fortiores.Michi

Expanded text:
ditatem: atque in magnis animis ingeniisque id plerumque contingire, oque magis, si sunt adrem militarem apti, et cupidi bellorum gerendorum. Vere autem si volumus iudicare, multae res extiterunt Urbanae maiores, clarioresque, quam bellicae. cturque Salamis clarissimae testis victoriae, quae anteponatur consilio Solonis ei, quo primum constituit Areopagitas, non minus praeclarum hoc quam illud iudicandum est; illud enim semel profuit, hoc semper proderit civitati; hoc consilio leges Atheniensium, hoc maiorum instituta servantur; et Themistocles quidem nihil dixerit, in quo ipse consilio senatus eius, quia Solone erat constitutus. Licet eadem de Pausania, Lysandroque dicere, quorum rebus gestis quamquam imperium Lacedaemoniorum dilatatum putatur: tameipsas causas, et paratiores habuerunt exercitus, et fortiores. Mihi
Abbreviated transcription (Latin):
reliquis ꝑtibus corpoĩs. sic ista ĩ fugura hoĩs feritas/ et bellue ĩ manitas/
nisi aliꝗs caus aut occupatio ꝯsiliũ pemisset. ad quas ip̃as ꝯsultatõnes ex suꝑi¬
oia docert ẜ postulare ut quedã sibi concedant᷑ : quo facilius que uolũt explicẽt
sie ego a te postulo mi Cicero. ut mͥ concedas si potrs niehil p̃ter id quod
honescũ sit p̃ter se ẽẽ expetendũ. Sin ħ nõ licet ꝓy cratipu at illud certe
dabis quod honestũ sit id ẽe maxĩe ꝓp se expectẽdum. mͥ utrũ uis satis est
et cũ ħi fu illud ꝓbabilius indet᷑ nec p̃ter ea probabile quicꝙͣ.

Expanded text:
reliquis partibus corporis, sic ista in figura hominis feritas et immanitas beluae a cnisi aliqui casus aut occupatio eius consilium peremisset. Ad quas ipsas consultationes superiomnia docere, sed postulare, ut quaedam sibi concedantur, quo facilius, quae volunt, explicent, sic ego a te postulo, mi Cicero, ut mihi concedas, si potes, nihil praeter id, quod honestum sit, propter se esse expetendum. Sin hoc non licet per Cratippum, at illud certe dabis, quod honestum sit, id esse maxime propter se expetendum. Mihi utrumvis satis est et tum hoc, tum illud probabilius vide
Abbreviated transcription (Latin):
id quod coĩter appllamus honescũ quod colit᷑ ab his qui bonos uiros appel¬
lari se uolut cũ emolum̃tis uꝙͣ est ꝯꝑandũ taꝙͣ id honestũ q̃d ĩ nĩam¬

Expanded text:
id, quod communiter appellamus honestum, quod colitur ab iis, qui bonos se viros habeid, quod communiter appellamus honestum, quod colitur ab iis, qui bonos se viros haberi volunt, cum emolumentis umquam est comparandum, tamque
Abbreviated transcription (Latin):
putat p̃termissu qd aũ ĩ poemagtib inq pictui̾s usu eueit ĩ aliis q
multis ut delectent᷑ imꝑiti laudẽt q ea q̃ laudanda nõ sũt: ob eã credo ca
ꝙ insit ⁊ his aliꝗd probi q̃d capiat ignaros qui quide qued ⁊̃ sina quaq re
uiciisit / ne queãt iudicare. Itaq cũ docti sũr a ꝑitis desiscũt facile sente¬
tia. hec ig̃ĩ offã de quibus his libris dissimus q̃ sedã quedã honesta ẽẽ
dũr nõ sapientũ mõ ꝓpͥa s cũ homi oĩ cor̃a. Itaq hi om̃es/ ĩ quibus est¬
ab illꝰ fortitudis/ aut ab his iustitie taꝙͣ a sapiente ̃petit exꝰ. Nemo ẽĩ hoꝵ
sic sapiens ut sapientẽ uolumꝰ intelligie nec hi qui sapientes hiti et
noĩati.m. cato. ⁊ c lelius sapientes fuenĩt. nec illi quide .uii. s et me
dioꝵ offõꝵ freq̾ntia simłitudinẽ quandã gerebãt spẽ q sa pientui. Quo¬
ciyca/ nec id qd u̾e honestũ est fas est cũ utił repugnãtia ꝯꝑare/ nec

Expanded text:
in poematis, in picturis usu venit in aliisque compluribus, ut delectentur imperiti laudentque ea, quae laudanda non sint, ob eam, credo, causam, quod insit in iis aliquid probi, quod capiat ignaros, qui quidem, quid in una quaque re vitii sit, nequeant iudicare; itaque, cum sunt docti a peritis, desistunt facile sententia. Haec igitur officia, de quibus his libris disserimus, quasi secunda quaedam honesta esse dicunt, non sapientab illis fortitud enim horum sic sapiens, ut sapientem volumus intelligi. Nec ii qui sapientes habiti et nominati, M. Cato et C. Laelius, sapientes fuerunt,  frequentia similitudinem quandam gerebant speciemque sapientium. Quocirca nec id, quod vere honestum est, fas est cum utilitatis repugnantia comparari, nec
Abbreviated transcription (Latin):
mea utilior ꝙͣ cũ talis affectio. neminẽ ut uiolẽ ꝯmodi mei gra. Qd si pha¬
lari crudelẽ tirãnũ et ĩmanẽ iũ bonus ne ip̃e frigore ꝯficiat᷑ uestitu spo¬
siare possit/ nõ ne faciat ħ ad iudicandũ sũt facilima. na si quid ab hor̃e
ad nullã ꝑte utili utilitatis tue cã detraxei̾s ĩhumane feceĩs ꝯtra q leg̾e
si ĩ uita remaneas/ affere possis/ si quid ob ea causã altei̾ detraxeis nõ sit
rephendendũ. Sin aut̃ is non sit edmoĩ suũ cuiq ĩgmodũ ferendũ ẽ pot̾i

Expanded text:
mea utilior quam animi talis affectio, neminem ut violem commodi mei gratia. Quid? si Phalarim, crudelem tyrannum et immanem, vir bonus, ne ipse frigore conficiatur, vestitu spoliare possit, nonne faciat? Haec ad iudicandum sunt facillima. Nam, si quid ab homine ad nullam partem utili utilitatis tuae causa detraxeris, inhumane feceris contraque naturae si in vita remaneas, afferre possis, si quid ob eam causam alteri detraxeris, non sit reprehendendum. Sin autem id non sit eius modi, suum cuique incommodum fer
Abbreviated transcription (Latin):
quos cũ taꝙͣ ad m̾̃catũ bonaꝵ artiũ sis profectus/ sanẽ te redire turpissi¬
te defuisse iudearis. Sz hec hacten. multa eĩ sepe ad te cohortandi grã scup¬
simus. nũc ad reliquã ꝓtẽ ꝓposite diuisionis reu̾tam̃.
Anctius igĩ/ qui sire ꝯtrouersia de officiis accuratissime disputauit
sicis / ĩ quibus deliberare hoĩes et ꝯsultare de officiis solent. unoi cũ dubita¬
cerni oporteat de duobus gm̃bus pͥmis tribus libuis explicanit. de t̾cio aũt
gn̾e deinceps scͥpsit se dictuꝵ: nec solu̾it id quod ꝓmiserat. Qd comagis mi
istos libros edidisset. quẽ locũ miror a possidonio brcuit eẽ tactũ ĩ quibus dã
Com̃etanis p̃serti cũ scribat null̃u esse locũ ĩ tota phya tã necessali̾u. Mi¬
nime nõ assentior his qui negãt eũ a Panetio p̃termissũ. s ꝯsulto relietũ

Expanded text:
quos cum tamquam ad mercaturam bonarum artium sis profectus, inanem redire turpissibi defuisse videare. Sed haec hactenus; multa enim saepe ad te cohortandi gratia scripsimus; nune ad reliquam partem propositae divisionis revertamur. r, qui sine controversia de officiis accuratissime disputavit,sitis, in quibus deliberare homines et consultare de officio solerent, uno, cum dubitacerni oporteret, de duobus generibus primis tribus libris explicavit, de tertio autem genere deinceps se scripsit dicturum nec exsolvit id, quod promiserat. Quod eo magis mirm, posteaquam illos libros edidisset. Quen locum miror a Posidonio breviter esse tactum in quibusdam commentariis, praesertim cum scribat nullum esse locum in tota philosophia tam necessarium. Minime vero assentior iis, qui negant eum locum a Panaetio prae
Abbreviated transcription (Latin):
te nl̃ indigentia metiunt᷑. lice̾t ei dice utilitate aliquado cũ honestate pu¬
guare. S cũ sit iͦs qui id solũ bonũ iudicet. quod honestũ sit. que aũ huie
reꝓuguẽt sp̃e quad̾a utilitatis/ eoꝵ neq accessione meliorẽ uita fieu̾neq

Expanded text:
te vel indolentia metiuntur, liceret ei dicere utilitatem aliquando cum honestate pute vel indolentia metiuntur, liceret ei dicere utilitatem aliquando cum honestate pugnare; sed cum sit is, qui id solum bonum iudicet, quod honestum sit, quae autem huic repugnent specie quadam utilitatis, eorum neque acces
Abbreviated transcription (Latin):
quo alteꝵ poͬt habere dubitatõez/. adbubendũ ne fuĩt hoc geñ  quod ĩ diuisiõe
Panetii feciũ fiut esti an plane  ontendũ salter dubitari nõ põt ꝗu a pa¬
netio susce ptũ sit sz relictũ. ña qui e diuisione triꝑtita duas ꝑtes absoluit
huie necesse e restare tertia. P̾terea ĩ extremo libro t̾cio de hac ꝓte pollicet
se demceps ẽe dictuꝵ. Accedit code testis locuplex possidomi qui ĩscubit ĩ
quada epła. P. Rutiliũ Ruffũ dicẽ solere qui Panetiũ audierat: ut nemo
ueret, oris ei pulcͥtudo reliqui cor poĩs iinitadi sp̃e auferebat. Sic ea que
secũs de eo fortasse dubitaĩ põt. na siũ honestũ solũ bonũ est ut stoytis pla¬
dum no est ꝗn ñꝙͣ possit utilitas cũ honestate otendere. Itaq accepimus
quidẽ ita sũt scoyci assensi. ut ꝗꝗd honestũ esset id utile ẽẽ ꝯsentirẽt nͨͦ
utile quicꝙ quod nõ honestũ. Qd si is eẽt Paneti qui uͥtutẽ ꝓp collendã

Expanded text:
 quod in divisione Panaeti tertium est, an plane omittendum, alterum dubitari non potest, quin a Panaetio susceptum sit, sed relictum. Nam qui e divisione tripertita duas partes absolverit, huic necesse est restare tertiam; praeterea in extremo libro tertio de hac parte pollicetur se deinceps esse dicturum. Accedit eodem testis locuples Posidonius, qui etiam scribit in quadam epistula P. Rutilium Rufum dicere solere, qui Panaetium audierat, ut nemo oris enim pulchritudo reliqui corporis imitandi spem auferebat, sic ea, qusecus, de eo fortasse disputari potest. Nam, sive honestum solum bonum est, ut Stoicis plandum non est, quin numquam possit utilitas cum honestate contendere. Itaque accepimus quidem ita sunt Stoici assensi, ut et, quicquid honestum esset, id utile esse censerent nec utile quicquam, quod non honestum. Quodsi is esset Panaetius, qui virtutem propterea
Abbreviated transcription (Latin):
quo ĩ telligi deb: illu mẽtis agitatõe ĩ uestigatõne q eaꝵ reꝵ qͣs cogitado
assequebat᷑ nec otiosu nec solũ ũꝙͣ fuisse. Nos aũt qui nõ tui roboĩs henrus
ut cogitatõne tacita a solitudine abstrabam̃. ad hac scubendi op̃ar op̃ĩe studi¬
u curaq conu̾timus. Itaq pła breui tpr̃e euersa ꝙͣ multis an̾̃is stanͣte
re ꝓ scͥpsimus. E cu tota phya oi cicero frugifera ac fiuctuosa nec
ulla ꝓs ei ĩculta ac deẜta sit tũ nullus ĩ ea locus feracior ẽ nec ubeio

Expanded text:
illum mentis agitatione, investigationeque earum rerum, quas cogitando consequebatur, nec otiosum, nec solum unquam fuisse. Nos autem, qui non tantum roboris habemus, ut cogitatione racita a solitudine abstrahamus, ad hanc sctibendi optram omne studium curamque convertimus. Itaque plura brevi tempore eversa quam multis annis stante re publica scripsimus. Sed cum tota philosophia, mi Cicero, frugifera et fructuosa nec ulla pars eius inculta ac deserta sit, tum nullus feracior in ea lo
Abbreviated transcription (Latin):
simus. Ita qͣui ⁊ maxia celebrtate atꝙ ĩ oculis ciuiu quoda uiximusc
nue fugientes ꝯspectũ sceleratoꝵ quib oia redundat abdimus nos ꝙͣtũ
licet. ⁊ sepe soli sumus. S ꝗa sicut ab hoĩb doctis accepim nõ solu ex
malis eligere nũma opotere s excerpere ex his ipͣis siqd .iesset beni
ꝓpea et otio fiuor nõ illo quide quo debeat uti is qui qͦnda otin pepisset
ciuitati nec ea solitudinẽ langũe patior anqua mͥ affert necessitas nõ uolu¬

Expanded text:
a celebritate atque in oculis civium quondam vixerimus, nunc fugientes conspectum sceleratorum, quibus omnia redundant, abdimus nos, quantum licet, et saepe soli sumus. Sed quia sic ab hominibus doctis accepimus, non solum ex malis eligere minima oportere, sed etiam excerpere ex his ipsis, si quid inesset boni, propterea et otio fruor, non illo quidem, quo debebat is, qui quondam peperisset otium civitati, nec eam solitudinem languere patior, quam mihi affert necessitas, non volu
Abbreviated transcription (Latin):
ab hoc igit᷑ gn̾e largitõis. ut aliis dent᷑. aliis anferant᷑ sua. abenit¬
suũ ꝗsq teneat. et neq tenuiores ꝓp humilitate cĩcũ ueniant᷑ neq
Cocupletib ad sua uł tenenda ul recupanda obsit ĩ uidia. Preterea ꝗ¬
bus cũq rebus uł bellis uł domi potuerũt rẽ .p. augeãt ĩperio agris
uectigalib hec oꝑa maquoꝵ hoiu sũt. ħ ap maiores nr̃os factitata ħ¬
gũa ꝗ officioꝵ ꝓsecunt᷑ cũ sũma utilitate rei .p. magña ip̃i adipiscent᷑
Nhis au̾t utilitatu q̃ceptis Antypat̾ tin stoicus qui nuꝑ Athe
nis mõtuus e/ duo p̃terita censet eẽ a Panctio ualitudinis
curatõe et pecurẽ quas res a sumo p̃tito phyo p̃teritas arbitior ꝙ
essent faciles. sũt certe utiles. s ualitudo substentat᷑ noticia sui cõpois.
et obẜuacõne eaꝵ reꝵ: que aũ prodesse soleat aut obesse / et ꝯtinentia atq

Expanded text:
Ab hoc igitur genere largitionis, ut aliis detur, aliis auferatur, abeAb hoc igitur genere largitionis, ut aliis detur, aliis auferatur, abesuum quisque teneat et neque tenuiores propter humilitatem circumveniantur neque locupletibus ad sua vel tenenda vel recuperanda obsit invidia, praeterea, quibuscumque rebus vel belli vel domi poterunt, rem publicam augeant imperio, agris, vectigalibus. Haec magnorum hominum sunt, haec apud maiores nostros factitataadipiscentur utem utilitatum praeceptis Antipater Tyrius Stoicus, qui Athenis nuper est mortuus, duo praeterita censet esse a Panaetio, valetudinis curationem et pecuniae; quas res a summo philosopho praeteritas arbitror, quod essent faciles; sunt certe utiles. Sed valetudo sustentatur notitia sui corporis e, quae res aut prodesse soleant aut obesse, et continentia in
Abbreviated transcription (Latin):
et sapia boni uin ul cinis. ꝯmoda ciuiũ ño duelle atq om̃es chuitatt
eadẽ ꝯtiñe. hitant gratis ĩ alieno. qd̃ ita ut cũ ego emer̃i edificaue¬
ñ tuear impendãt tu me ĩuito fiuei̾s meo. ħ ꝗd ẽ aliũ ꝙͣ alus sua en¬
pere alus dare aliena. Tabule nõ noue quid habẽt arͣgum̃ti nnsi ut
emias mea pecinĩa fundũ: ⁊ en tu heas. ego nõ habca peciua. qu̾a ob
caueri pot si ħ nõ fuit ut locupletes suũ ꝓdant. debitores lucient
põt / nisi ei̾t necessai̾a solutio reꝵ creditaꝵ. Nuꝙͣ eĩ uehemẽti actũ ẽ
ꝙͣ me ꝯsule: ne soluerent᷑. Armis eĩ et cascrs teptata res est. ab oĩ
qnͣe hoĩi ⁊ ordine. Quibus ita restiti ut totũ hoc mału de re.p. tolle¬
ret. Nũꝙͣ nec mai es alienũ fuit/ nec meliᷤ nec faciliᷤᷤ dissolutũ est.
fraudandi ei spe solata soluendi necitas ꝯsecuta .e. At uo hic ñr uictor
tũ qde uictus q̃ cogitarat ea ꝓfecit. cũ ei ĩa nichil ĩ teress. tata ei ĩ

Expanded text:
e atque omnis aequitate eadem continere. Habitent gratis in alieno. Quid ita? ut, cum ego emerim, aedificarim, tuear, impendam, tu me invito fruare meo? Quid est aliud aliis sua eripere, aliis dare aliena? Tabulae vero novae quid habent argumenti, nisi ut emas mea pecunia fundum, eum tu habeas, ego non habeam pecaveri potest, non, si fuerit, ut locupletes suum perdant, debitores lucrentupotest, nisi erit necessaria solutio rerum creditarum. Numquam vehementius actum est quam me consule, ne solveretur; armis et castris temptata res est ab omni genere hominum et ordine; quibus ita restiti, ut hoc totum malum de re publica tolleretur. Numquam nec maius aes alienum fuit nec melius nec facilius dissolutum est; fraudandi enim spe sublata solvendi necessitas consecuta est. At vero hic nunc victor, tum quidem victus, quae cogitarat, ea perfecit, cum eius iam nihil interesset. Tanta in
Abbreviated transcription (Latin):
s quibus abest tur pitudo. Conẜuari aũt diligentia ⁊ parsimonia
erode ⁊ rebus augei. has ree ꝯmodissie reno phon socraticus ẽ ꝓsecutus ĩ
eo libro qui e conomicus ⁊̃ scubit que nos fere ista etate cũ ẽemus qua es
Ed utilitatũ comꝑatio qͦ hie locus erat quartus a Panetio pteriis¬
sus sepe est necessaĩa. nã et c̾ꝑis ꝯmoda cũ ext̾nis et ext̾na
cũ c̾ꝓis et ip̃a inter se c̾pis ⁊ ext̾na cũ ext̾nis cõꝑari solet. Cũ ext̾nis¬
corpoĩs hoc modo ualere malis ꝙ̃ diues ẽẽ. Cũ corpoĩs ext̾na/ hoc modo.
diues esse pot̾i̾ ꝙͣ maxis uirbus corpoĩs: Ip̃a inte se corpoĩs Si bona ua¬
litudo uoluptati anponatur/ uires celeĩtati. Externoꝵ aut ut glia diui¬
tiis. uectigalia urbia risticis. ex quo que cõꝑatõis illud est senis Catoĩs
a quo cũ quereret quid maxie ⁊ re familiari expediret. R. bene pascẽ.
q adiuctu ee qͣuartũ exquirendoꝵ. officioꝵ genus. S de hoc ꝙie toto¬

Expanded text:
bus abest turpitude, conservari autem diligentia et parsimonia, eisdem etiam rebus augeri. Has res commodissime Xenophon Socraticus persecutus est in eo libro, qui Oeconomicus inscribitur, quem nos, ista fere aetate cum essemus, qua es ed utilitatum comparatio, quoniam hic locus erat quartus, a Panaetio praetermissus, saepe est necessaria. Nam et corporis commoda cum externis et externa cum corporis et ipsa inter se corporis et externa cum extcomparantur, valere ut malis quam dives esse, cum corporis externa hoc modo, dives esse potius quam maximis corporis viribus, ipsa inter se corporis sic, ut bona valetudo voluptati anteponatur, vires celeritati, externorum autem, ut gloria divitiis, vectigalia urbana rusticis. Ex quo genere comparationis illud est Catonis senis: a quo cum quaereretur, quid maxime in re familiari expediret, respondit: Bene hoc adiunctum esse quartum exquirendorum officiorum genus. Reli
Abbreviated transcription (Latin):
se ꝯficisci uelle dixit. rẽq integia usq ad reditu suũ esse iussie. Io qͥ
celeritad Thelomeũ suu hospite ueĩt qui tũ regnabat alt̃ post Ile¬
xandria ꝯdita. Ql cũ exposuisset patuã se liberare uelle/ caz q do¬
cuisset rege ab opulento uir sumus facile ĩ petrauit ut grandi pecuĩa
adlli naretur. qũa cũ sitiõe attuliss adhibuit sibi ⁊ ꝯciliũ qudeic̃i yͥn¬

Expanded text:
remque integram ad reditum suum iussit esse, isque celeriter ad Ptolomaeum, suum hospitem, venit, qui tum regnabat alter post Alexandream conditam. Cui cum exposuisset patriam se liberare velle causamque docuisset, a rege opulento vir summus facile impetravit, ut grandi pecunia adiuvaretur. Quam cum Sicyonem attulisset, adhibuit sibi in consilium quindecim prin
Abbreviated transcription (Latin):
ublium Scipionẽ Marce fili eñ qui pͥnũ Affricamus appllatus esti
ꝙ cũ otiosus. nec minus solũ ꝙͣ cu solus esset. Magnifica nõ uox et magno
ac sapiente uiro diqna que declarat illu. et ĩ otio de negotiis cogitare et
ĩ solitudĩe secũ loqui solitũ ut neq cessaret ñꝙͣ et ĩterdũ colloquio alteñ
nõ egeret. Itaq he due res que langore affeiñt cetrĩs otiu et solitudo ill̃u
accuebãt. uellẽ nobis hoc ide ue dicẽ lice̾t. s si minus inuitatoe tata nẽgo¬
tii prantiã ꝯsequi possumus uoluntate certe ꝓxie accedinus. Na rarc
puͣ forensibus q negotiis armis ĩpus uiq ꝓhibiti. otiosi ꝓsequim᷑ ⁊ urbe¬

Expanded text:
ait: Scipionem, Marce fili, eum, qui primus Affricanus appellatus sit, um esse, quam cum ociosus, nec minus solum, quam cum solus esset. Magnifica vero vox et magno viro ac sapiente digna, quae declarat illum et in ocio de negotiis cogitare et in solitudine secum loqui solitum, ut neque cessaret umquam et interdum colloquio alterius non egeret. Itaque duae res, quae languorem afferunt aliis, illum . Vellem nobis hoc idem vere dicere liceret; sed si minus imitatione tantam ingenii praestantiam consequi possumus, voluntate certe proxime accedirnus; nam et a re publica forensibusq
Abbreviated transcription (Latin):
preda Impatõis finẽ attuleit᷑ tributoꝵ. At ħͥ ĩ domu suã nichil ĩtulit
pter memona nõĩs sempitna. ymitatus est patir Africanus nichilo
mĩ :̃ nuꝗd̃ coriosior cũ copiosissimã uibe Num̃atia fundit᷑ sustulisset
ytalia ornare quã doniũ suã moluit. ꝙͣꝙͣ ytalia ornata domus ip̃a mͥ
est. ꝙͣ auaricia. p̃ẜti ĩ pͥncipibus ⁊ re .p. gubnantib. hr̃e eĩ qstui le¬
p. nõ modo turpe est s sceleratũ ⁊ et nephanũ id uidet᷑ non solu lace¬

Expanded text:
tulerit tributorum. At hic nihil domum suam intulit praeter memoriam nominis sempiternam. Imitatus patrem Africanus nihilo mmius, numquid copiosior, cum copiosissimam urbem funditus sustulisset? Italiam avaritia, praesertim in principibus, et Remp. gubernatibus Habere enim quaestui Remp. no
Abbreviated transcription (Latin):
possessores suis sedibus pplait aut peciuãs creditas debitoib
ꝯdonandas putãt. la befactãt fundamenta ioi p. concordĩa q̃resse¬
non põt cũ aluis adimunt᷑. aliis ꝯdonant᷑ peciũe.deinde equitatem
aut urbis. ut sit libera ⁊ nõ solicita sue rei curꝵ custodia. Atq ⁊̃ hac
ꝓuitie rei puͣ ne ilła quide ꝯsecunt᷑ qua putãt gr̃a. nã cui res e¬
repta est inuuent ⁊̃ Cuidata est ⁊̃ dissimulat se acciꝑe uelle ⁊¬
maxie ⁊̃ pecuiĩs creditis suũ occultat gandlir ne i deal ito fagre
Lor̃e⁊ nec si plures sut hi quibus ĩprobe. datũ este ꝙͣ illi ꝙbus ĩũ¬
ste adẽptũ esti idc̃icho plus ⁊ ualet nõ ei  nño s pondẽ iudicant᷑. qũ¬

Expanded text:
possessores suis sedibus pellantur, aut pecunias creditas debitoribus condonandas putant; labefactant fundamenta. Reipublicae concordiam prnon potest, cum aliis adimuntur, aliis condomantur pecuniae; deinde aequitatem, pra dixi, civitatis, atque urbis, ut sit libera, et non solicita suae rei cuiusque custodia. Atque in hac pernicie rei publicae ne illam quidem consequuntur, quam putant, gratiam; nam cui res erepta est, est inimicus, cui data est, etiam dissimulat se accipemaxime in pecuniis creditis occultat suum gaudium, ne videatur dolorem suum, nec, si plures sunt ii, quibus inprobe datum est, quam illi, quibus iniuste ademptum est, idcirco plus etiam valent; non e
Abbreviated transcription (Latin):
me fortuna resuasset. ⁊ tu essez natus qn Roman dona acipe ce pissẽt.
nõ eẽs passus eos diuti ĩ ꝑare. ne illi quide multa secula expectanda
fue modo eĩ hoc malu ĩ hac re pͣn ĩuasit. Itaq facile patior. tũ poto
pecuiis repetudis a lucio pisone data est lex nulla aña cu eet. At nõ
postea tot leges ⁊ ꝓxie q duriores tot rei tot danati tm̃ ytalicũ bellu
ꝑp iuditoꝵ inctũ excitatũ. tata sol̃atis legibus ⁊ iudiciis errañ expila¬
tio di reptees q socioꝵ ut ĩbecillitate alieꝵ mag ꝙ nr̃a iũtute ualcanus.
Laudat Affuicanũ Paneti ꝙ fuĩt ascinene. Qd in laudet. s ĩ illo alia

Expanded text:
uando Romani dona accipere coepissent! non essem passus diutius eos imperare. Ne illi multa saecula exspectanda fuerunt; modo enim hoc malum in hanc rem publicam invasit. Itaque facile patior tum potius pecuniis repetundis a L. Pisone lata est lex, nulla antea cum suisset. At vero postea tot leges, et proximae quaeque duriores; tot rei damnati, tantum Italicum bellu iudiciorum metum excitatum, tanta sublatis legibus et iudiciis expilatio direptioque sociorum, ut imbecillitate aliorum, non nostra virtute valeamus. Laudat Africanum Panaetius, quod fuerit abstinens. Quidni laudet? Sed in illo alia
Abbreviated transcription (Latin):
ut qui bello. potiti sut. aut lege pactione conditone sorte. Ex quo fit ut
Agen lnpinas Anpinotu dicat᷑. Tusculanus tusculanoꝵ. Similis q est
pͥnataꝵ possessiomĩt descrptio. ex quo ꝗa suũ ciuĩq fit eoꝵo que natura
fuerãt coĩa. quod cuiq obtinigit id qsq tencat. ex quo plus siquis sibi
appetit molabit ius humane societatis. Sed q̃m ut p̃clare scͥptum ẽ a
parte amici. Atq ut placet stoycis que sĩ terris grignutur. ad usum
hoĩim oĩa creari. hor̃es au̾t hotũm causa gu̾atos fuisse .nt ip̃i iñter se aliiss
prodesse possit alii. In hoc natura debem dũce sequi cões utilitates ĩ me¬
dium ifferre⁊ mutatone officior dando accipiendo tũ artibus tũ oꝑa
cũ facultatibus deuicire hom̃umn inter hor̃es societatem.

Expanded text:
ut qui bello potiti sunt, aut lege, pactione, condicione, sorte; ex quo fit, ut ager Arpinas Arpinatium dicatur, Tusculanus Tusculanorum; similisque est privatarum possessionum discriptio. Ex quo, quia suum cuiusque fit eorum, quae natura fuerant communia, quod cuique obtigit, id quisque teneat; e quo si quis sibi appetet, violabit ius humanae societatis. Sed quoniam, ut praeclare scriptum est a icat, partem amici, atque, ut placet Stoicis, quae in terris gignantur, ad usum hominum omnia creari, homines autem hominum causa esse generatos, ut ipsi inter se aliis alii prodesse possent, in hoc naturam debemus ducem sequi, communes utilitates in medium afferre mutatione officiorum, dando accipiendo, tum artibus, tum opera, tum facultatibus devincire hominum inter homines s
Abbreviated transcription (Latin):
Ed Iniuistitie gn̾a duo sũt. unũ eoꝵ qui inferĩt Alteꝵ coꝵ
qui ab his quibus infertur si possũt nõ ꝓpilsant ĩ uiriam. nã
qui ĩiuste ĩ quẽ pia facit aut ira aut ꝓturbatione i citatus is quasi mans
iferar socio indetur. Qui aut non deffendit nec obsistit si potest iniurie
tam est ĩ uicio ꝙͣ si parentes aut amicos aut patrĩa deserat.¬
Tq ille quidem ĩiurie que nocendi causa de industria inftenintu
sepe a metu ꝓficiscunt᷑ cũ is qui nocere cogitat timet insi id
feceit ip̃e aliquo afficiat᷑ i cõmodo. Maximã au̾t ytẽm ad ĩiuriam facien¬
dam aggrediunt᷑ ut adipiscant᷑ ea que ꝯcu piuerũt. In quo uitio latissime
patet Auancia. Excipiunt᷑ aut diuitie tũ ad usus uite n ccessaĩos tũ

Expanded text:
ed iniustitiae genera duo sunt, unum eorum, qui inferunt, alterum eorum, qui ab iis, quibus infertur, si possunt, non propulsant iniuriam. Nam qui iniuste impetum in quempiam facit aut ira aut aliqua perturbatione incitatus, is quasi manus afferre videtur socio; qui autem non defendit nec obsistit, si potest, iniuriae, tam est in vitio, quam si parentes aut amicos aut patriam deserat.quidem iniuriae, quae nocendi causa de industria inferuntur, saepe a metu proficiscuntur, cum is, qui nocere alteri cogitat, timet ne, nisi id fecerit, ipse aliquo afficiatur incommodo. Maximam autem partem ad iniuriam faciendam aggrediuntur, ut adipiscantur ea, quae concupiverunt; in quo vitio latissime patet avaritia. Expetuntur autem divitiae cum ad usus vitae necessarios, tu
Abbreviated transcription (Latin):
pliumum debeam/ a quo pliũmnu diliganiur. Sed beninolentia nõ ado¬
escentuloꝵ more ardone quo de amoris ꝙ scabilitate potius ⁊ ꝯstantia iudicem.¬
nemtmenta ut nõ ĩ cunda ẜnferenda sit gr̃a maiorae queda cutra ad¬
hibenda est nulłum eĩ officiũ reserenda grã magis neccessau̾im est.
ꝙ si ea q̃ntenda acepis maiore mensura si possis iubet redd̃e hesiodus. Couid¬
nã uñficio ꝓuocati face debemus: an imuitari agros fertiles qui multo plus
affem̃t ꝙͣ accipenit. Et ẽi si ĩ eos quos spamus nobis ꝓfuturos ñõ dubitamꝰ
bnficia ꝯferre⁊ quales ĩ eos esse debem̃ qui nobis iã profuenĩt:

Expanded text:
ligamur, sed benivolentiam non adulescentulorum more ardore quodam amoris, sed stabilitate potius et constantia iudicemuneunda, sed referenda sit gratia, maior quaedam cura adhibenda est; nullum enim officium referenda gratia magis necessarium est. Quodsi ea, quae utenda acceperis, maiore mensura, si modo possis, iubet reddere Hesiodus, quidnam beneficio provocati facere debemus? an imitari agros fertiles, qui multo plus efferunt quam acceperunt? Etenim si in eos, quos speramus nobis profuturos, non dubitamus officia conferre,
Abbreviated transcription (Latin):
dam. Derceps de bñificentia et de liberalite dicendũ est: cui
ratio est dupͣ. Nła aut op̃a benigue fit indigentibus aut peciũa: faci¬
lior est hee posterior lo cupleti p̃serti s illa lantiorͦ ac splendidiorͣ
et forti uiro claro ꝙ diguior. ꝙꝙͣ eiz ĩ utroq dest gratificandi libera¬
lis uoluntas ta altera ex arça altera ex iĩtute depromit largitioq¬
que fit.exi. familiari fontẽ ip̃m binguitatis euaunit. Itaq bnigͥtate
binguitas extollit᷑. qua quo ⁊̃ plures sis usus eoͣ minus ĩ multos uti
quo plibus ꝓfuerit/ eo plures ad bñfaciendũ adiutores hebunt. Deĩde
ꝯ suetudine binficentie patiores erũt/ et taꝙͣ ex̾titatiores ad bñ dimul
tis ꝓmerendĩ. spelare ĩ epła quadã / Alexandrũ filiũ. Phylipus accu¬
roĩs ⁊ istã spẽz ⁊̃ duxit. ut eos tibi fideles fore putares / quos pecuĩa
cõmpisses/ an tu id agis ut macedones nõ tẽ regẽ suũ s ministrum

Expanded text:
dam, deinceps de beneficentia ac de liberalitate dicendum est; cuius est ratio duplex; nam aut opera benigne fit indigentibus aut pecunia. Facilior est haec posterior, locupleti praesertim, sed illa lautior ac splendidior et viro forti claroque dignior. Quamquam enim in utroque inest gratificandi liberalis voluntas, tamen altera ex area, altera ex virtute depromitur, largitioqquae fit ex re familiari, fontem ipsum benignitatis exhaurit. Ita benignitate benignitas tollitur; qua quo in plures usus sis, eo minquo pluribus profuerint, eo plures ad benigne faciendum adiutores habebunt: deinde, consuetudine benficentiae paratiores erunt, et tamquam exercitatiorevideatur. Praeclare in epistola quadam Alexandrum filium Philippus accuquit, rationis in istam spem induxit, ut eos tibi fideles fore putares, quos pecunia corrupisses? An tu id agis Macedones non te regem suum, sed ministrum
Abbreviated transcription (Latin):
ligo ⁊ nr̃a c̃ita ĩuetasse ia bonis tp̃nbus ut splendor edilitatũ ab op¬
timis uins postulet. Itaq et. P. Crassus/ cũ cogͦmine diues tũ copus
fuctus est edilitio maxĩo mune ⁊ paulo post luci Crassus cũ omu
hoiuz moderatissiõ onntio magͥficentissiã edilitate fuctus est. Deinde
celicĩ candiᷤ. pͣ. filius. oyulti pꝰ luculi ortensius quo sillanus omẽs

Expanded text:
nostra civitate inveterasse iam bonis temporibus, ut splendor aedilitatum ab optimis viris postuletur. Itaque et P. Crassus cum cognomine dives, tum copiis functus est aedilicio maximo munere, et paulo post L. Crassus cum omnium hominum moderatissimo Q. Mucio magnificentissima aedilitate functus est, deinde C. Claudius App. f., multi post, Luculli, Hortensius, Silanus; omnes
Abbreviated transcription (Latin):
uecũq igit᷑ hoĩes hõi tribuũt ad eũ augendũ acq honestandũ
aut beniuolentie gr̃a faciũt cũ aliqua deca opiam diligunt
aut honõis. si cĩi uirtute suspicinit ꝙ̃q dignũ fortuna ꝙ am plissiã
putãt / ant cuifide̾ habent et bene rebus suis ꝯsilere arbitrant᷑.
aut ciũ ope dͦ meͣtiuĩt aut ꝯtra a ꝙbus aliꝗd expeetãt : ut cũ reges
populans ue honĩes largitones aliquas ꝓponũt aut postremos pcio
ant merccde ducunt que sor didissima est quidem illa ratio ⁊ inqui¬
natissima et his ea tenent᷑ et allis qui ad ẽa confug̃e conant᷑. Male
ei res se habet/ cũ quod utute effici debet id cẽptatur pecuĩa. s¬

Expanded text:
ecumque igitur homines homini tribuunt ad eum augendum atque honestandum, aut benivolentiae gratia faciunt, cum aliqua de causa quempiam diligunt, aut honoris, si cuius virtutem suspiciunt, quemque dignum fortuna quam amplissima putant, aut cui fidem habent et bene rebus suis consulere arbitrantur, aut cuius opes metuunt, aut contra, a quibus aliquid exspectant, ut cum reges popularesve homines largitiones aliquas proponunt, aut postremo pretio ac mercede ducuntur, quae sordidissima, est illa quidem ratio et inquinatissima et iis, qui ea tenentur, et illis, qui ad eam confugere conantur; male enim se res habet, cum, quod virtute effici debet, id temptatur pecunia. S
Abbreviated transcription (Latin):
titiõer et Bargulus yluric̃ latro de quo est apud theophaphu. maguas opes huit
et multo maiores ymathus lusytamis: cuii qd̃e ⁊ ex̾citus nr̃i Imꝑatoes q ces¬
ẜũt / quẽ celius.D. is qui sapiens usurpat᷑. pretor fregit et ꝯminuit ferocita¬
tem q eĩ adeo rẽpssit. ut facile bellũ reliꝗs tradẽt. Cũ igit᷑ tanta uis Iusticiẽ
sit ut ea ⁊ lationũ opes firmet ⁊ angeat / quãta ed ĩi iter leges ⁊ Iuditia et

Expanded text:
titionem et Bargulus Illyricus latro, de quo est apud Thepompum, magnas opes habuit; titionem et Bargulus Illyricus latro, de quo est apud Thepompum, magnas opes habuit; et multo maiores Viriathus Lusitanus: cui quidem exercitus nostrierunt; quem C. Laelius, is qui Sapiens usurpatur, praetor fregit et comminuit ferocitatemque eius ita repressit, ut facile bellum reliquis traderet. Cum igitur tanta vis iustitiae sit, ut ea etiam latronum opes firmet atque augeat, quantam eius vim inter leges et iudicia et
Abbreviated transcription (Latin):
his aliqua ã pła et honesta res obtecta est totos ad se ꝯu̾tit et rapit tũ¬
quis no admiret᷑ splendore pulcritudinẽ q uirtutis : gͦ ⁊ hec aĩ despiti¬
entia ad mirabilitatẽ magña facit et maxiẽ iusti ͭ ͣ ex qua una iũtute
uin appellant boni minfica q̃dam res multitudini iudet᷑. nec ĩiurĩa.
Nemo eĩ iustus esse põt qui morte/ qui dolorẽ qui exiliũ qui egestate¬

Expanded text:
ue aliqua iis ampla et honesta res obiecta est, totos ad se convertit et rapit, tuue aliqua iis ampla et honesta res obiecta est, totos ad se convertit et rapit, tun admiretur splendorem pulchritudinemque virtutis? Ergo et haec animi despicientia admirabilitatem magnam facit et maxime iustitia, ex qua una virtute viri boni appellantur, mirifica quaedam multitudini videtur, nec iniurNemo enim justus esse potest, qui mortem, qui exsilium, qui dolorem, qui egestat
Abbreviated transcription (Latin):
maguis q effeũit laudib ĩ quibus exiscimãt se excellentes quasda yes
nichil aĩ nichil nũoꝵ putãt. nõ eĩ om̃es eos ꝯcẽnũt de quib male exi¬
scimãt. na quos ĩ probos maledicos fraudulentos putãt et ad faciendai
ĩiuriã ĩscructos. cos ꝯtẽpnũt quidẽ neutiꝙͣ. s de his male existimant
quã obrẽ ut añ dixi ꝯcẽnunt hui qui nec sibr nce alt̾ut dicit᷑ ĩ ꝙbus
nullus labor nulla ĩ dustria  nulla cura ẽ admiratoe aũt afficiunt hi
qui amre ceteros iũtute putant᷑ et tũ oĩ carere dedecore tua nõ hiis ui¬
ciis ꝗbus alii nõ facile possũt obsistẽ.nã et uoluptates blandissiẽ dtĩe
maiores ꝑtes aĩ a uirtute detor quẽt. et doloꝵ ca admouent faces p̃ter
modũ płiq extrent uita mors diuitie panꝑtas om̃es hoĩes uehem̃tissi
me ꝓmouẽt. Cui ꝙ ĩ utraq ꝑtẽ excelso aĩo magnoq despiciũt. cũ q¬

Expanded text:
maximisque efferunt laudibus, in quibus existimant se excellentes quasdam et nihil animi, nihil nervorum putant. Non enim omnes eos contemnunt, de quibus male existimant. Nam quos improbos, maledicos, fraudulentos putant et ad faciendam iniuriam instructos, eos haud contemnunt quidem, sed de iis male existimant. Quam ob rem, ut ante dixi, contemnuntur ii, qui nec sibi nec alteri, ut dicitur, in quibus nullus labor, nulla industria, nulla cura est. Admiratione autem afficiuntur ii, qui anteire ceteris virtute putantur et cum omni carere dedecore, tum vero iis vitiis, quibus alii non facile possunt obsistere. Nam et voluptates, blandissimae dominae. maioris partis animos a virtute detorquent et, dolorum cum admoventur faces, praeter modum plerique exme permovent. Quae qui in utramque partem excelso animo magnoque despiciunt, cumq
Abbreviated transcription (Latin):
ad mirantiu nir̃a hes ei est una res prorsus ut nõ nultu differat ĩter sum̃os et
uiuz fortasse nõ eque om̃es egent./ s cñ sicui ħ suppetut adiuuãt aliꝙͣtũ tũ ad ceta
tũ ad amicitias cõpandas s de amicitia alio lib̾ro dictũ est qui ĩscubit᷑ Reluis nĩe
his si diligit᷑ multitudo si fidem ht̃ si cũ admiratoe quãda honore di¬
gnos putati hoc aũt si ẽ simplicit breuitq dicendũ. quibus rebus pariuntur

Expanded text:
a mirantium; haec enim una res prorsus, ut non multum differat inter summos et a mirantium; haec enim una res prorsus, ut non multum differat inter summos et um fortasse non aeque omnes egent, sed tamen, si cui haec suppetunt, adiuvant aliquantum cum ad cetera, tum ad amicitias comparandas. Sed de amicitia alio libro dictum est, qui inscribitur Laelius; nunc his: si diligit multitudo, si fidem habet, si cum admiratione quadam honore dignos putat. Haec autem, si est simpliciter breviterque dicendum, quibus rebus pariuntur
Abbreviated transcription (Latin):
no recessit. Alter aut̃ qui ĩ illa dictatura scuba fuãt/ ĩ hac fuãt questor urban¬
ex quo debet intelligi talibus pmiis ꝓpoitis Nuꝙͣ defutura bella ciuilia. Itaq
paĩetes modo uibis stãt ⁊ manẽt. hi qͣ ip̃i iã extrema scelera metuentes/ lẽ
uõ publica penitus amisimꝰ. atq ĩ has clades ĩcidimus. Redendum est eĩ ad ꝓpo¬
sibu dũ metui ꝙ̃ cari esse ⁊ diligi maluimus. q̃ si ppło Romano ĩiuiste ĩꝑanti accidẽ
seod cũ ꝓspicuuñ sit beniuolentie eqsse maxima metus ĩbe cille/ sequit᷑ ut
diseramue quibus rebus facilime possumꝰ ea quã uolum adipisci cũ hono¬
ar ⁊ fide caritate. Sz ea nõ pant om̃es egemus.: nã ad ciũq uita ĩstituenda acc̃o¬
modandũ est a multis ne opus sit an satis sit a paucis diligi. Certeͣ igit᷑ ħ sit
id qr ⁊ pͥniũ ⁊ maxĩe necessai̾u habere familiaritates fidc̃s amantĩ nos amicoꝵ

Expanded text:
n recessit; alter autem, qui in illa dictatura scriba fuerat, in hac fuit quaestor urbaEx quo debet intellegi talibus praemiis propositis numquam defutura bella civilia. Itaque parietes modo urbis stant et manent, iique ipsi iam extrema scelera metuentes, rem vero publicam penitus amisimus. Atque in has clades incidimus redeundum est enim ad propositum, dum metui quam carl esse et diligi malumus. Quae si populo Romano iniuste imperanti accidere od cum perspicuum sit, benivolentiae vim esse magnam, metus imbecillam, sequitur, ut disseramus, quibus rebus facillime possimus eam, quam volumus, adipisci cum honore et fide caritatem. Sed ea non pariter omnes egemus; nam ad cuiusque vitam institutam accommodandum est, a multisne opus sit an satis sit a paucis diligi. Certum igitur hoc sit, idque et primum et maxime necessarium, familiaritates habere fidas amantium nos amico
Abbreviated transcription (Latin):
ita seiugaz  quasi possie. qui non idẽ prudens sit. iuistus ẽẽ / alia ẽ illa
cũ ueritas ip̃a limitat᷑. ⁊ disputatõe sotilitas alia cũ ad opinionẽ cõe
om̃is accomodat᷑ or̃o. Qu̾a obrẽ ut uulgus ita nos hoc loco loquim̃ ut
alios fortes alios uiros bonos alios prudentes esse dicam / populaĩbus
eĩ uerbis est agendũ ⁊ usitatis cũ loqm̃ de opinione ppłar idq eõde
modo fecit Paneti. S ad ꝓpositũ reuertamur.

Expanded text:
i possit quisquam, qui non idem prudens sit, iustus esse, alia est illa, cum veritas ipsa limatur in disputatione, subtilitas, alia, cum ad opinionem communem omnis accommodatur oratio. Quam ob rem, ut volgus, ita nos hoc loco loquimur, ut alios fortes, alios viros bonos, alios prudentes esse dicamus; popularibus enim verbis est agendum et usitatis, cum loquimur de opinione populari, idque eodem modo fecit Panaetius. Sed ad propositum revertamur
Abbreviated transcription (Latin):
cũ oĩbus semꝑ una et eadẽ noce loquerent᷑. gͦ hoc ꝗde ꝑspicuũ est eos
ad ĩꝑandum deligi solitos quoꝵ de Iudicio magna cẽt tpimo ml̃titudinis.
adiuc̃to uo ut ide ecia prudentes habẽnt/ nichil erͣat q̃d hoies his auctoib
nõ posse consequi se arbitrarent. Oñi igit᷑ ratone colenda ⁊ retinenda ẽ¬
Iustitia. Ru ip̃a ꝓꝑ sese. nã alit̾ Iusticia nõ erit tũ ꝓꝑ amplificato es ho

Expanded text:
bus semper una atque eadem voce loquerentur. Ergo hoc quidem perspicuum est, eos ad imperandum deligi solitos, quorum de iustitia magna esset opinio multitudinis. Adiuncto vero, ut idem etiam prudentes haberentur, nihil erat, quod homines iis auctoribus non posse consequi se arbitrarentur. Omni igitur ratione colenda et retinenda iustitia est cum ipsa per sese nam aliter iustitia non
Abbreviated transcription (Latin):
aũt hec orõ de te suscepta nõ est / s de toto guͬe Iuuenu quã obr̃e ꝑganius
ribus. Prima igit᷑ ꝯmendatio ꝓficiscit a modestia tũ pietate ĩparentes¬
tũ ĩ suos beniuolentia. faciłie auẽ ⁊ ĩ optima ꝓtẽ cognoscunt᷑ adolescẽtes¬
qui se ad claros ⁊ sapientes uiros bene ꝯsulentes rei prͣ ꝯtulerũt. ꝗbus¬

Expanded text:
autem haec oautem haec oribus. Prima igitur commendatio proficiscitur a modestia cum pietate in parentes, in suos benivolentia. Facillime autem qui se ad claros, sapientes viros, bene consulentes reipublicae contulerunt, qu
Abbreviated transcription (Latin):
danda sũt. Na siquis ab ineñtẽ etate habet cã celebritatis ⁊̃ noĩs aut apat
accept̃a. quod tibi mi Cicero arbitior ꝯtigisse: aut aliquo calu aue fortuna.
⁊̃ hũc ocusi oĩi ꝯũ ciunt᷑. Atq ĩ eũ quid agat aut ꝙadmo uiuat ĩquirit᷑: ⁊ ꝙͣ
ocultũ. quoꝵ añt etas pͥma ꝑp humilitatẽ ⁊ obsciũtatẽ ⁊̃ hoũi ignorãtia uer¬
satur. hi simul hae Iunes esse ceꝑũt debet magna spectare/ et ad ea rectis
ecia faueti.
⁊ qua multi apud maiores nr̃os extiterũt. semꝑ ẽi bella gerebant᷑. tua
aut etas ĩcidit ⁊̃ id bellũ cui alta ꝓs sceleis nmiũ hũit : altera feli¬
citaͬs paꝵ. Quo tñ ĩ bello/ cũ te Pemper̃ ale alter p̃fecisset magña lau¬
dem/ ⁊ a sumo uiro ⁊ toto ex̾citu ꝯ seq̃bare/ equitando Iaculando omez nuilia
tarem tollerando labore. Atq ea ꝗdem laus tua / parit̾ cũ ie pnͣ cecidit. mͥ

Expanded text:
danda sunt. Nam si quis ab ineunte aetate habet causam celebritatis et nominis aut a patre acceptam, quod tibi, mi Cicero, arbitror contigisse, aut aliquo casu atque fortuna, in hunc oculi omnium coniciuntur atque in eum, quid agat, quem ad modum vivat, inquautem aetas prima propter humilitatem et obscuritatem in hominum ignorantia versatur, hi simul ac juvenes esse coeperint, magna spectare, et ad ea rectis etiam favetur. est, in qua multi apud maiores nostros exstiterunt; semper enim fere bella gerebantur. Tua aetas incidit in id bellum, cuius altera pars sceleris nimium habuit, altera felicitatis parum. Quo tamen in bello cum te Pompeius alae alteri praefecisset, magnam laudem et a summo viro et ab exercitu consequebare equitando, iaculando, omni militari labore tolerando. Atque ea quidem tua laus pariter cum re publica cecidit. Mihi
Abbreviated transcription (Latin):
tie et uriscĩe. P. mucii cõmendauit domus. Nã Luc̃ĩ quidẽ Erassus: cũ
esset admoͣ adolescens: nõ aliunde nutuat᷑ est s sibi ip̃i maxĩa peꝑit
laudẽ ex illa accusatone nobili et głiosa/ ex qua etate qui ex̾cent᷑ maxĩa
lande affici solent. ut de mostene acte pim. sa etate luc̃i Crassus ondit
id se ĩ foro optĩe facere qd eciã tu poterat domi cũ laude meditari.

Expanded text:
idem Crassus, cum esset admodum adulescens, non aliunde mutuatus est, sed sibi ipse peperit maximam laudem ex illa accusatione nobili et gloriosa, et, qua aetate qui exercentur, laude affici solent, ut de Demosthene accepimus, ea aetate L. Crassus ostendit id se in foro optime iam facere, quod etiam tum pot
Abbreviated transcription (Latin):
⁊̃ qbus eat ce rem̃ ana ip̃a diligẽ cogim̃. atq he qde caẽ diligendi grauis¬
si extimabim̃ adepti ꝯuĩctã cũiusti prudentiã. na ihis fidẽ hũis aͦs¬
plus stellige qũa nos arbitram̃ quosq ⁊ fut̾a ꝓspice credimus et cũres agit᷑
ĩ discrime q uentũ sit expedire rẽ et consiliũ ex tpr̃e capere posse. hanc
eĩ ntilem horẽs exiscimãt uerãq prudentĩa. Iuscis aut̃ et fidis hoĩb
ide boiuis uiris ita fides hẽtur ut nulla ĩ his fraudis ĩuirieq suspectio
Itaq his salute nr̃aꝵ his fortuna his liberos rectissiẽ ꝯmitti arbitiam̃.
haꝵ igit duaꝵ ad fidẽ faciendã iuscitia plus polet. Quippe cũ eͥa sine
prudentia satis hẽat auctoitatis. Prudentia sine Iustitia nichil ualeat
detracta opinone ꝓbitatis habetur. qu̾ã obrẽ intelligentie iusti ꝯ̃cta¬
poteit᷑. sine Iusticia nichil ualebit prudentia.

Expanded text:
 a natura ipsa diligere cogimur. Atque hae quidem causae diligendi gravissi existimabimur adepti coniunctam cum iustitia prudentiam. Nam et iis fidem hplus intelligere quam nos arbitramur, quosque et futura prospicere credimus. Et cum res agat, in discrimenque ventum sit, experire rem et consilium ex tempore capere posse. Hanc enim utilem homines existimant veramque prudentiam. Iustis autem et fidis hominibus, id est bonis viris, ita fides habetur, ut nulla sit in iis fraudis iniuriaeque suspicio. Itaque his salutem nostram, his fortunas, his liberos rectissime committi arbitramur. Harum igitur duarum ad fidem faciendam iustitia plus pollet, quippe cum ea sine prudedetracta opinione probitatis. Quam ob rem intelligentiae justitpoterit, sine justitia nihil valebit prudentia.
Abbreviated transcription (Latin):
trocimii ut nõs ꝓ sicuł aut ꝓ sardis ꝓ. malbutio. Iulius cesar. ⁊̃ accusad
eciã mamlio Lucii fusii coquica ĩ dustria est. Scmeł igit᷑ ⁊ nõ ssere certe /
sci sepi nõ est rephendendum. Modus tñ ad sit. Nuri eĩ hoĩs uł pocius
uix hois esse uidetur ꝑiculũ capitis ĩferre multis. Idtu ꝓiculosum
ip̃i tũ eciã sordidũ ad fama comitte̾ ut accusator noĩnere. Quod c̃õ¬
tigit ꝯ bruito sumo quẽ nato illius filio qui tuus ciuis ĩ pͥmis ꝑitis¬
fuit. Atq ⁊̃ hoc p̃ceptũ officii diligent̾ tenendũ est: ne  ñꝙͣ ĩ nocẽ¬

Expanded text:
nos pro Siculis, pro Sardis in Albucio Iulius. In accusando etiam M'. Aquilio L. Fufi cognita industria est. Semel igitur aut non saepe certe. Ssci saepius non est reprehendendum; modus tamen adsit. Duri enim hominis vel potius vix hominis videtur periculum capitis inferre multis. Id cum periculosum ipsi est, tum etiam sordidum ad famam, committere, ut accusator nominere; quod contigit M. Bruto summo genere nato, illius filio, qui iuris civilis in primisfuit. Atque etiam hoc praeceptum officii diligent
Abbreviated transcription (Latin):
se iusticuũt ut metuant᷑ his nichil põt esse dement̃i. ꝙuis ẽi sic̃ diuo̾ rsẽ
leges alic̃ opibus ꝙͣuis tine facta libertas/ emergũt tam̃ y aliquado aut iu¬
diciis tacitis aut ocultis de honore suffragis. Acriores aũt mor sus sũt ĩter¬
misse libertatis ꝙ̃ retente. Quod igitͣ lacissie patet neq adĩcolumitate sołu
Recia adopes et potentiã ualet płimũ id aplectam᷑ ut metus absit caritas
qui se metui nolet a quibus metuñtur cosde metuãt ip̃i necesse ẽ. ord ẽir̃
censem supiorẽ illi dionisiũ quo cruiciatu timoĩs angi solitũ qui cultros me
geret cñ ad eã ex epulis ⁊̃ cubicułu ueniens barbaꝵ ⁊ eũ ꝗdem cõpũctilłs¬

Expanded text:
se instruunt, ut metuantur, iis nihil potest esse dementius. Quamvis enim sint demersae se instruunt, ut metuantur, iis nihil potest esse dementius. Quamvis enim sint demersae leges alicuius opibus, quamvis timefacta libertas, emergunt tamen haec aliquando aut iudiciis tacitis aut occultis de honore suffragiis. Acriores autem morsus sunt intermissae libertatis quam retentae. Quod igitur latissime patet neque ad incolumitatem solum, sed etiam ad opes et potentiam valet plurimum, id amplectamur, ut metus absit, caritas nsequemur. Etenim qui se metui volent, a quibus metuentur, eosdem metuant ipsi necesse est. Quid enim censemus superiorem ilium Dionysium geret, tamen ad eam ex epulis in cubiculum veniens, barbarum et eum qui
Abbreviated transcription (Latin):
Isuptus sõpeditet / nec solũ necessalõs s ⁊ liberales. sie glia ⁊ arenda
Quod siqui simulatõe et dani ostentatõe ⁊ ficto nõ mõ simone s ⁊̃ uultu
stabile se gloria posse conseꝗ rentͣ. uehement erãt. Ut eĩ glia radices agit
atq ecia ꝓpagãt. ficta oĩa celerit̾ caꝙͣ flosculi decidũt / nec simulatum
ꝗcꝙͣ esse põt dut̾nũ. Testes eĩ sũt ꝑ multi ĩ ntrãq ꝑtẽ s brenitatis causa
familia gtenteeum una.Tybeñ eĩ gracus publii filius t̃ã dii landabit᷑ dũ
memoĩa reꝵ Romaoꝵ manebit. At ed filii nec uiui ꝓbant᷑ boni. s mõtui ob¬

Expanded text:
sumptus suppeditet, nec solum necessarios sed etiam liberales: sic gloria quaerenda Quod si qui simulatione, et inani ostentatione, ficto non modo sermone, sed etiam vultu stabilem se gloriam consequi posse rentur, vehementer errant. Vera gloria radices agit, atque etiam propagatur: ficta omnia celeritet, tamquam flosculi decidunt; nec simulatum  esse diuturnum. Testes sunt permulti in utramque partem, sed brevitatis causa familia contenti erimus una. Ti. enim Gracchus P. f. tam diu laudabitur, dum memoria rerum Romanarum manebit; at eius filii nec vivi probabantur bonis et mortui nu
Abbreviated transcription (Latin):
patrocimnũ orbis terre uenus ꝙͣ Imꝑiu potat noĩari senst̃ hanc ꝯsuetudi¬
nem ⁊ disci plña ia antea minuimus. Post Eille uictoia penits anisinuo
desitũ est ẽĩ uideri quicqͣ ĩ socio s iniqut̃ cã exͣtitiset ĩ ciues tanta crudelitas
ergo ĩ illo secuta est honesta causa nõ hon esta uictoria. est eĩ ausus dicẽ asta
poica cũ bona ⁊̃ foro uenderet/ et bonoꝵ uiroꝵ et locupletũ et certe cuiũ preda
Itaq uexatis ac ꝓditis exteñ natoĩbus ad exemplu amissi ĩxii portari ĩ trũi pho
nis bellis triũphanĩt. multa p̃terea ꝯmemorare ne phaia ⁊̃ socios / si ħ uno quicq̃ sol
uidisset ĩdignius. Iure igi plectim̃. iissi eĩ multoꝵ scelera ĩ punita tulissim muꝙͣ¬

Expanded text:
suetudinem et disciplinam iam antea minuebamus, post Syllae vero victoriam penitus amisimus. Desitum est enim videri quicquam in socios iniquum, cum extitisset in cives tanta cruergo in illo secuta est honestam causam non honesta victoria, est enim ausus dicere, hasta posita, cum bona in foro venderet, et bonorum virorum, et locupletum, et certe civium, praedam Itaque vexatis et perditis exteris nationibus, ad exemplum amissi imperii, portari in triumpho nis bellis triumpharunt. Multa commemorarem nefaria in socios, si hoc uno sol quidquam vidisset indignius. Iure igitur plectimus, nisi enim multorum impunita s