comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
officiis accuratissime dispritatũ quẽq
nos correctione quad ad hibita potissi¬
mum secuti sumh erib gen̾ib ꝓpositis in
quibz deliberare hoĩes et consultare de offõ
solent uno cũ dubitarent hynestũ ne ideet
de quo agẽtur/ an turpe altõ utile nõ eẽc
an mutile Tercio si rd ꝙ spẽm haberet ho¬
nesti pugnaret cũ eo qd utile uideret᷑ qͦmͦ
ea discerni oportẽt de duob genĩb pͥmis
trib libris ex plicauit De tercio aucem
gen̾ẽ deinceps se scripsit dicturim nͨ sol¬
uit ⁊d quos ꝓmifat/. Quod eo magis miror
set quem laum nurora possedonio breuit̾
essetactum in quibusd cõmengarũs p̾scĩ
negant eum locũ a panetio p̾t̾missim
s consulto relictum / Nec or̃no scribend
pugnare de quo altum pt̃ here dubitacõs
adhibend nec fuio hoc genꝰ ꝙan diuisione
ꝑtica duas ꝑtes absolu̾it/ huic nccẽ est
restare ttiam Precerea in extremo libro

Expanded text:
officiis accuratissime disputavit, quemque officiis accuratissime disputavit, quemque nos correctione quadam adhibita potissimum secuti sumus, tribus generibus propositis, in quibus deliberare homines et consultare de officio solerent, uno, cum dubitarent, honestumne id esset, de quo ageretur, an turpe, altero, utilene esset an inutile, tertio, si id, quod speciem haberet honesti, pugnaret cum eo, quod utile videretur, quo modo ea discerni oporteret, de duobus generibus primis tribus libris explicavit, de tertio autem genere deinceps se scripsit dicturum nec exsolvit id, quod promiserat. Quod eo magis miror,set. Quen locum miror a Posidonio breviter esse tactum in quibusdam commentariis, praesertim negant eum locum a Panaetio praetermissum, sed consulto relictum, nec omnino scribendupugnare. De quo alterum potest habere dubitationem, adhibendumne fuerit hoc genus, quod in divisione pertita duas partes absolverit, huic necesse est restare tertiam; praeterea in extremo libro
Abbreviated transcription (Latin):
cõiltimꝰ Itaq plura breui tempore eu̾ sa
ꝙͣ multis ãnis stance łe .p. scripsimus
s cũ tota pħia mi cicero ftugifeit fruc¬
tuosa nec ulla ꝑs eiꝰ inculta ac deẜea fit
tum nulłꝰ feratior in ea locus est n uior
ꝙͣ de officris a quib constant̾ honestaꝙ ui¬
hec teassidue audire atq acciꝑe confido
qui uicã honestci ingredi cogitant tamen
haut stio an nenuini potis ꝙ tibi Sustiẽs
aũ non ꝑuam expectacõem imitandem
as mcatiutim bonaꝵ artium sis ꝙfectus
in auem aedire turpissimũ est de decorãtẽ
et urbis aucc̃em ⁊ magistri. Quare ꝙ̃tũ
conicere aĩo potes ꝙͣ labore concendere
si discendi labor esti potiꝰ ꝙͣ uoluptas tã¬
cum fac ut efficias neue cõnuttas utne
cũ omiti suppedicata sint a nobis tute tibi
defuisse udeare ẜ hec hactenꝰ multa eñi
sepe ad te cohreandigĩa seripsimꝰ nunc
ad reliquã ꝑtem ꝓposite diuisionis reu̾ta¬
mur parerius igͥͣit qui sine ꝯtioũ sia de

Expanded text:
convertimus. Itaque plura brevi tempore eversa quam multis annis stante re publica scripsimus. Sed cum tota philosophia, mi Cicero, frugifera et fructuosa nec ulla pars eius inculta ac deserta sit, tum nullus feracior in ea locus est nec uberior quam de officiis, a quibus constanter honesteque vi philosophorum, haec te assidue audire atque accipere confido, qui vitam honestam ingredi cogitant, tum haud scio an nemini potius quam tibi; sustines enim non parvam exspectationem imitandae ad mercaturam bonarum artium sis profectus, inanem redire turpissimum est dedecorantem et urbis auctoritatem et magistri. Quare, quantum coniti animo potes, quantum labore contendere, si discendi labor est potius quam voluptas, tantum fac ut efficias neve committas, ut, cum omnia suppeditata sint a nobis, tute tibi defuisse videare. Sed haec hactenus; multa enim saepe ad te cohortandi gratia scripsimus; nune ad reliquam partem propositae divisionis revertamur. Panaetius igitur, qui sine controversia de
Abbreviated transcription (Latin):
mors ꝙͣ cetã gẽn̾is eisd/ Itẽq magis est
scdm̃ nacuram ꝓ oĩb gentib si fierĩpossĩt
bonfuandis aut iuuandis mayĩos labores
mo lestiasq suscipere mutantem herculẽ
illum qui hoĩm fama bnficõꝵ memor
in cõcilio celestium collocauit ꝙ uiu̾e ĩ soli¬
tudrne ⁊ lon mͦ sine ullis molestris s etiã
in maxĩs uoluptatib habunduntẽ om̃ib
copus ut excellas etiam pulcritudiẽ et ui¬
uib. Quccͥca optĩo quisq ⁊ splendi dissimo
ingenio longe illam uicam huic Anpoĩt
Ex quo effieit hoĩem nate obedientem
hoi noce̾ non posse Deuidẽ qui alt̾m uiolar
ius ip̃e aͥd cõmodi consoquat ᷑ arit nchil
existemat se facẽ contiae natiam aut
magis fugiendam censet mortem ⁊d lorẽ
corũ ꝙͣ fac̾e̾ cuiꝙͣ iniuriam s nichil exi¬
stimat contiti naturã fieri hoib iuolẽdiᷤ
quid cũ eo disseitis qui om̃io horẽm ex hoĩe

Expanded text:
m cetera generis eiusdem. Itemque magis est m cetera generis eiusdem. Itemque magis est secundum naturam pro omnibus gentibus, si fieri possit, conservandis aut iuvandis maximos labores molestiasque suscipere imitantem Herculem illum, quem hominum fama beneficiorum memor in concilio caelestium collocavit, quam vivere in solitudine non modo sine ullis molestiis, sed etiam in maximis voluptatibus abundantem omnibus copiis, ut excellas etiam pulchritudine et viribus. Quocirca optimo quisque et splendidissimo ingenio longe illam vitam huic anteponit. Ex quo efficitur hominem naturae oboedientem homini nocere non posse. Deinde, qui alterum violat, ut ipse aliquid commodi consequatur, aut nihil existimat se facere contra naturam aut magis fugiendam censet mortem, paupertacorum quam facere cuiquam iniuriam. Si nihil existimat contra naturam fieri hominibus violandis, quid cum eo disseras, qui omnino hominem ex homine
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙ ad usum uiee ꝑtineat ꝙͣ alteri adqͥre
concessum est non repugnante nat᷑a il¬
lud nat᷑a non pacitur ut alioꝵ spolũs i¬
nr̃as facultates copras opes augeamus
Neq uero hoc solum natura ⁊d est iuregẽ¬
tium s etiam legib ppłoꝵ quib in suñ̃¬
głis ciuicatib Res p cõtinet᷑ eodem mͦ
constitutũ est ut non licet sui cõmodi cã
nocere altĩ Pxc enim spectant leges hac
uolunt incolumen esse auium quĩctioem
ꝙͣ qui dirimunt eos morte exilio uĩnclis
Aampno cohercent acq hoc mlt̃o magi
cui parere qui uelit des aut̃ uolent qui
cõmiccet ut alienum appetat. et id q
alt̾i detraxerit oͥ assumat et enĩ mltõ
magis est scdm̃ nacam excelsitas aĩmi
et magnitudo itemq comitas Iustiera
quequidem contempnẽ. et ꝓ nichilo duce̾
comꝑantem cũ utilitate cõmuni magni
aĩ et excelsi est cõecithe̾ aut̃ de altero sui
cõmodicã magis est contra natam ꝙi¬

Expanded text:
quod ad usum vitae pertineat, quam alteri acquirere, quod ad usum vitae pertineat, quam alteri acquirere, concessum est non repugnante natura, illud natura non patitur, ut aliorum spoliis nostras facultates, copias, opes augeamus. Neque vero hoc solum natura, id est iure gentium, sed etiam legibus populorum, quibus in singulis civitatibus res publica continetur, eodem modo constitutum nocerealteri, hoc enim spectant leges, hoc volunt, incolumem esse civium coniunctionem: quam qui dirimunt, eos morte, exilio, vinculis, damno coercent, atque hoc multo magis cui parere qui velit omnes autem parebunt, qui committet, ut alienum appetat et id, quod alteri detraxerit, sibi adsumat. Etenim multo magis est secundum naturam excelsitas animi et magnitudo itemque comitas, iustitia, quae quidem contemnere et pro nihilo ducere comparantem cum utilitate communi magni animi et excelsi est. Detrahere autem de altero sui commodi causa magis est contra naturam
Abbreviated transcription (Latin):
uẽt̾ibi academicis et aꝑipaticis nr̃is qui
condam idemerant qui acccaemiei que
honesta sint anteponunt᷑. his que uident
utilia tamen splendidius hec ab eis dis
mia magnam licentiam dat ut quodeũq
maxinie ꝓbabile occuttat is nr̃o iure li¬
ceat defende̾ redeo ad formlam Dethere
g alt̾i aliquid ⁊ hoĩem hoĩs in cõmodõ suũ
pͥncipio tollit conuictũ hũanum et societa¬
tem Si enĩ sic erimꝰ effecti/ ut ꝓpt̾ suum
quisq emolumentũ spoliet aue uĩolet al¬
terum disrumpi ncc̃e est eam q̃ maxiẽ
est scdm nat᷑am ħũam gen̾is societatem
Ut si unũqdq membrum sensum hũc ha¬
beret, ut posse putaret se ule̾ si ꝓximi
membri ualitudiẽm ad se traduxissec de
bilitari ⁊ int̾ire totum corpus ncce esset
sic si unusquisq nr̃m ad se raprat cõmo¬
da alioꝵs de tiaihatq qdeũq possit emo¬
lumenti sui gr̃a socieras hoim ⁊ cõreas¬
eu̾tatur ncce est Nam sͥ ut quisq malit

Expanded text:
veteribus Academicis et a Peripateticis vestris, qui quondam idem erant, qui Academici, quae honesta sunt, anteponuntur iis, quae videntur utilia, tamen splendidius haec ab eis dissmia magnam licentiam dat, ut, quodcumque maxime probabile occurrat, id nostro iure liceat defendere. Sed redeo ad formulam. Detrahere igitur alteri aliquid et hominem hominis incommodo suum principio tollit convictum hutem. Sienim sic erimus affecti, utpropter suum quisque emolumentum spoliet, aut violet alterum: disrumpi necesse est eam, quae maxime est secundum naturam, humani generis societarem. Ut, si unum quodque membrum sensum hunc haberet, ut posse putaret se valere, si proximi membri valetudibilitari et interire totum corpus necesse esset, sic, si unus quisque nostrum ad se rapiat commoda aliorum detrahatque, quod cuique possit, emolumenti sui gratia, societas hominum eertatur necesse est. Nam sibi ut quisque malit,
Abbreviated transcription (Latin):
non ut aliqñ ante poneremꝰ uellia ho¬
nestis is ut ea sine errore duuidretremꝰ
si qñ meidissent induxit eam q̃ uide̾t᷑
esse, non que eẽt repugnantiam hanc
igit᷑ ꝑtem relictam explebimꝰ nullis
adminiculis s ut dicit᷑ axute mo.
Neq enĩ quitꝙ est de hac ꝑte post pa¬
neciũm explicatũ qd quid michi ꝓba¬

Expanded text:
non ut aliquando anteponeremus utilia honestis, sed ut ea sine errore diiudicaremus, si quando incidissent, induxit earn, quae videretur esse, non quae esset, repugnantiam. Hanc igitur partem relictam explebimus nullis adminiculis, sed, ut dicitur, Marte nostro. Neque enim quicquam est de hac parte post Panaetium explicatum, quod quidem
Abbreviated transcription (Latin):
grometri solent non oĩa dct̾ ẜ postri¬
lare aut quedam sͥ concedant qͣ faciliꝰ
que uolent explicent. Sic ego ate pos¬
tulo miercero/ ut mͥ conce das fi potes
nichil p̾ter id qd honestum sit ꝓpt̾ se
esse expetend. Sun hoc non licet ꝓptet
Cicitippũ nt illud certe dabis ꝙ lones¬
cũ sit id maxime ꝓpt̾ se expetend. m
uclũ ius satis ẽ. ec cũ hcitum illud ꝓiba¬
blius uidet᷑ nͨ ꝓptea quitꝙͣ ꝓlabile ae¬

Expanded text:
geometrae solent non omnia docere, sed postugeometrae solent non omnia docere, sed postulare, ut quaedam sibi concedantur, quo facilius, quae volunt, explicent, sic ego a te postulo, mi Cicero, ut mihi concedas, si potes, nihil praeter id, quod honestum sit, propter se esse expetendum. Sin hoc non licet per Cratippum, at illud certe dabis, quod honestum sit, id esse maxime propter se expetendum. Mihi utrumvis satis est et tum hoc, tum illud probabilius
Abbreviated transcription (Latin):
aut egestas aut quid eiusmõi ꝙͣ det̾iio
atq appeticõ alieni s coĩs unlicatis de¬
relictio ꝯͣ natura est Est enĩ iniusta
ab hĩe mecci atq mutili ad saprẽtẽ
bonũ fortem uirum tranfferant᷑ tes
ad uiuend ncc̃ie. Qui si oderit młtum
de cõĩ utilitate deticixit. Ado he icti
faciat ut ne ip̃e de se bene existians
consulens hor̃ et ei ꝙͣ sepe cõmemoro
huane societati Nam qd ad phalariin
accinet / ꝑ facile iudiciem est ¶Nulla est
enim societas nob cũ tyrãnis s potiꝰ
sũma drstinctio est/ Neq est contͣ na᷑m
spoliare eũ si possis quem est honestum
ceꝑunt, et nocent reliqͥs ꝑtib corporis
Eiuismodi gͥ credo res panetiũ ꝑsecu¬
turum fuisse nisi aͥs casus aue ãcuꝑacõ
eiꝰ consilium pemisset Ad quas ip̃as
consultacões ex suꝑiorib libris satit
mlta precepta funt. quib ꝑspiciposso
quid sit ꝓpt̾ turpitudĩem fugiendũ qͥs
absoluto canꝙͣ fastigiũ imponimꝰ ut

Expanded text:
uid eiusmodi, quam detractatio atque apperitio alieni Sed communis utilitatis derelictio contra naturam est: est enim iniusta:ab homine inerti, atque inutili, ad sapientem, bonum, fortemque virum transferantur res ad vivendum necessariae, qui si occiderit, multum de communi utilitate detraxerit, modo hoc ita faciat, ut ne ipse de se bene existimans itati consulens hominum et ei, quam saepe commemoro, humanae societati. Nam quod ad Phalarim attinet, perfacile iudicium est. Nulla est enim societas nobis cum tyrannis, et potius summa distractio est, neque est contra naturam spoliare eum, si possis, quem est honestum arere coeperunt et nocent reliquis partibus corporis, Eius modi igitur credo res Panaetium persecuturum fuisse, nisi aliqui casus aut occupatio eius consilium peremisset. Ad quas ipsas consultationes superioribus libris satis multa praecepta sunt, ex quibus perspici possit, quid sit proptabsoluto tamquam fastigium imponimus, ut
Abbreviated transcription (Latin):
cã duo decii aut duo sciꝑioneo fortes ui¬
ri cõmemorant : aut cã fabr icius aut
Siristides iuistus noĩat: aut ab illio forti¬
tudinie aut ab his iusticie tãꝙͣ saprẽte
petitur exemplum nemo enim hoꝵ sic
sapiens ut saprentem uolumꝰ ĩtelligi
ut hii qui saprentes habiti ⁊ nomiãti
M. Cato et . G. lelius saprentes fuerũt
nantia comꝑari. ne id qd coĩter appel¬
lamꝰ henestũ qd colit᷑ ab his qui honoᷤ
se uiros haberi uolũi cũ emolum̃tis
umꝙͣ est comꝑandum tãq id honestũ
qs mn atm intelligentiam cadit tuẽd

Expanded text:
cum duo Decii aut duo Scipiones fortes vicum duo Decii aut duo Scipiones fortes viri commemorantur, aut cum Fabricius aut Aristides iustus nominatur, aut ab illis fortitudinis aut ab hoc iustitiae tamquam a sapiente petitur exemplum; nemo enim horum sic sapiens, ut sapientem volumus intellegi, nec ii, qui sapientes habiti et nominati, M. Cato et C. Laelius, sapientes fuerunt,nantia comparari, nec id, quod communiter appellamus honestum, quod colitur ab iis, qui bonos se viros haberi volunt, cum emolumentis umquam est comparandum, tamque id honestum, quod in nostram intellegentiam cadit, tuendum
Abbreviated transcription (Latin):
ita lege̾ si ea uirtũti non repugnarent
Q cũ ita sit putant quid. hãnc ꝯꝑacõe
non recte introductam nͨ õmo de eo gen̾e
nonest ip̃m illuᵈ quid ꝑfcm honestũ
nulloni simulitudines honesti ẽẽ possũt.
Ret enm officia de quib his libris dispa¬
tamꝰ mẽdra storci appellant et cõmuiã
sunt et late patent que ⁊ ingemi bom¬
cate młti assecunt᷑ et ꝓgressione discẽdi
Illus aut̾ offiñ ꝙ reccum idem appellat
ꝓfectũ atq ab solutum est: eciug ⁊ dem
Dicunt oẽs num̾os hẽc mec pret̾ sapiẽtẽ
cade̾ in quẽꝙͣ potest. Cũ aut̾ aͥd accum
est in quo media officia comꝑanenda
Bigit qͣtinꝰ aut̃ intelligit nichil puta
pͣret̾missum. Quod aut̃ in pormatib in
picturis usu uenit in alne̾q complib
ut delectent imꝑiti laudentq ea lau
sapientiũ modo ꝓp̾a s cũ om̃i hoinum
gene cõmunia Itaq hñs oẽs in quib
est uirtutis indoles cõmouent᷑ nec uo

Expanded text:
ita legere, si ea virtuti non repugnarent. ita legere, si ea virtuti non repugnarent. Quod cum ita sit, putant quidam hanc comparationem non recte introductam, nec omnino de eo genere non est, ipsum illud quidem perfectum honestum nullo modo, similitudines honesti esse possunt. Haec enim officia, de quibus his libris disputamus, media Stoici appellant; ea communia sunt et late patent; quae et ingenii bonitate multi assequuntur et progressione discendi. Illud autem officium, quod rectum idem appellant, perfectum atque absolutum est et, ut idem dicunt, omnes numeros habet nec praeter sapientem cadere in quemquam potest. Cum autem aliquid actum est, in quo media officia compareant,llegit; quatenus autem intellegit, nihil putat praetermissum; quod idem in poematis, in picturis usu venit in aliisque compluribus, ut delectentur imperiti laudentque ea, quae sapientium modo propria, sed cum omni hominum genere communia. Itaque iis omnes, in quibus est virtutis indoles, commoventur. Nec vero,
Abbreviated transcription (Latin):
minimi monienti instar ħeant dubrtã¬
dũ non estiquin nũnũꝙͣ possit ũtilitas
cũ honestate contende̾. Itaq accepiinus
Socratem exceciari solitũ eos qui pͥmũ
hec natuia coherentia apinone detͣxissẽt
Cui quid ita sunt stoici assensi ut et ꝙꝙͣ
honestum esset idutile esse senserent aͤ
utile quitꝙͣ ꝙ non honestũ Quod si his
ẽẽt panetiꝰ. qui uircutem ꝓꝑt̾ea colen¬
dam dice̾t ꝙ ea efficiens nałiertis eẽt
utrhi qui res expetendas uł uoluptate
uł indigentia metiunt. liceret ei dic̾e̾
utilitate aliqñ cũ honestate pugnare
E cũ sit his qui id solum bonũ iudicet
qs honestum sici Que aut̃ huic repugnẽt
sp̃e quadti utilitatis eoꝵ neq acce ssione
meliorem uitam fieri neq decessione
perorem non uidetur debuissẽ eiusmõi
de liberacõem introduce̾ In qua qd utile
uideret᷑ tũ eo ꝙ honestũ est comparet᷑.
Et enĩ qd sũmum boͫ a scoicis dicit᷑ cõ
nor sententiam cũ uirtute congruere

Expanded text:
tar habeant, dubitandum non est, quin numquam possit utilitas cum honestate contendere. Itaque accepimus Socratem exsecrari solitum eos, qui primum haec natura cohaerentia opinione distraxissent. Cui quidem ita sunt Stoici assensi, ut et, quicquid honestum esset, id utile esse censerent nec utile quicquam, quod non honestum. Quodsi is esset Panaetius, qui virtutem propterea colendam diceret, quod ea efficiens utilitatis esset, ut ii, qui res expetendas vel voluptate vel indolentia metiuntur, liceret ei dicere utilitatem aliquando cum honestate pugnare; sed cum sit is, qui id solum bonum iudicet, quod honestum sit, quae autem huic repugnent specie quadam utilitatis, eorum neque accessione meliorem vitam fieri nec decessione peiorem, non videtur debuisse eius modi deliberationem introducere, in qua, quod utile videretur, cum eo, quod honestum est, compararetur. Etenim quod summum bonum a Stoicis dicitur, conor, sententiam: cum virtute congruere
Abbreviated transcription (Latin):
de reb ꝙͣ de offiens disserere soleamus et
hoc ip̃o ope p̾cepta officii ꝑsiquam᷑ Quib
uellem satis cognita ẽẽt nr̃a sententia nõ
enim sumꝰ hñ quoꝵ naget᷑ aĩmꝰ eriore nͥ
heat unꝙͣ quis sequatũr/ Que enim esset
ista mens/ uel que uita potiꝰ non mͦ dispu¬
tandi s etiam uiuendi rõne sublata/ nos
autem alia certa/ alia inc̾ta ut cetere esse
dicunt sic ab hiis dissentientes, alia ꝓba¬
brlia/ contia alia dicimꝰ. Quid estiagit᷑ qd

Expanded text:
de rebus disserere soleamus et de rebus disserere soleamus et hoc ipso tempore praecepta officii persequamur. Quibus vellem satis cognita esset nostra sententia. Non enim sumus ii, quorum vagetur animus errore nec habeat umquam, quid sequatur. Quae enim esset ista mens vel quae vita potius non modo disputandi, sed etiam vivendi ratione sublata? Nos autem, ut ceteri alia certa, alia incerta esse dicunt, sic ab his dissentientes alia probabilia, contra alia dicimus. Quid est igitur, quod
Abbreviated transcription (Latin):
tinentur sc̃iã. Cuiꝰ studium qui uituꝑat haut
sane intelligo quis nam sit qd lauaindũ.
putes Nam siue obletacõ querit aĩ requies¬
q curard̾ que conferri cũ eoꝵ studñs potest
qui semꝑ ad inquirunt qd speccet et ualelit
as bene beateq ur̃uend suie rac̃õ constãtie
uictutioq ducit᷑ aut hec ars est aut nulla
omino per quam eas consequam᷑ Nullam
dicẽ maximaꝵ rep artem esse cũ mĩmaꝵ
sine arte nlła sit ħorm est parũ. considera te
loquentiũ / atq in maximis Reb ertantium
Si auẽ estaliqua disci plina uirtutis dũbrea
quereret᷑ cũ ad hoc distendi gene̾ discesseris
ced hec cum ad phiam cohortam accuititiꝰ
Disputari solent qd alio quos libio fecimus
Hoc autẽ tempore caneo nob declarandi fuit
cur orbati Rei.p. munerib. ad hoc nos stu¬
dium potissimum concalissemꝰ Eccurtit᷑
aut̃ nobis ut quid a doctis ⁊ erudĩtis q̃iẽti¬
papi meltil posse dicamꝰ. tamien et alns

Expanded text:
iecit: cuius studium qui uituperat, haut sane intellego quidnam sit quod laudandum putet. nam si oblectatio quaeritur animi requiesque curarum, quae conferri cum eorum studiis potest, qui semper aliquid anquirunt quod spectet et ualeat ad bene beateque uiuendum? siue ratio constantiae uirtutisque ducomnino, per quam eas assequamur. Nullam dicere maximarum rerum artem esse, cum minimarum sine arte nulla sit, hominum est parum considerate loquentium, atque in maximis rebus errantium. Si autem est aliqua disciplina virtutis, ubi ea quaeretur, cum ab hoc discendi genere discesseris? Sed haec, cum ad philosophiam cohortamur, accuratius disputari solent, quod alio quodam libro fecimus; hoc autem tempore tantum nobis declarandum fuit, cur orbati rei publicae muneribus ad hoc nos studium potissimum contulissemus. Occurritur autem nobis, et quidem a doctis et eruditis quaepi nihil posse dicamus, tamen et aliis
Abbreviated transcription (Latin):
nicħ p̾der suum negociũ agc̃ nicħ de alio
aciptirẽ minimeq ẽẽ in aliena łe .p. curi¬
osum̃ Ĩta fere officia reꝑiene ͦ cũ queretur
est in trib reb formositate ordine ornatu
ad accionem apeb difficiliꝰ ad eloquendum
S satis erit intelligi In his aut̃ trib ꝯtĩẽt᷑
cura ⁊ iam illa ut ꝓbeni ͦ his quib cũ aꝑdi
quosq pruamiꝰ his quoq de Reb pauca di

Expanded text:
nihil praeter suum negotium agere, niihil de alio nihil praeter suum negotium agere, niihil de alio anquirere minimeque esse in aliena re publica curiosum. Ita fere officia reperientur, cum quaeretur, est in tribus rebus, formositate, ordine, ornatu ad actionem apto, difficilibus ad eloquendum, sed satis erit intellegi, in his autem tribus continetur cura etiam illa, ut probemur iis, quibuscum apud quosque vivamus, his quoque de rebus p
Abbreviated transcription (Latin):
eods et uiuentutẽ et maxĩe rem. p. confilis
et pruden ꝙ̃ plimum adiuuent. Nich̃ auł
magis cauend est senectuti ꝙͣ ne langorise
desidieq dedat cupuria niõ icũ om̃u etatiłpi
tum senectuti fedissima est Sin aut̃ libi¬
dinum et intemperantia accessit duplex
malum est qd et ip̃a senectus dedecus eõ¬
apit et facit adolescentiũ impudentiorẽ
intemꝑantiam e ne illud quid̃ alienũ
est de magistratuũ de pͥuatoꝵ ciuium dẽ
ꝑegrinoso offiens dice̾¬
st igitur ꝓpͥum muus magistratꝰ
intellig̾e̾ se gerere ꝑsonam ciuitatis
debereq eius dignitatem. et decus sustinẽ
Seruare leges/ iura describe̾. Eaq fidei sue
cõmissa mẽminisse. Priuatũ autẽ oportet
equo ee pari cũ eiuil iure uiu̾e̾ neq sumis¬
sum ⁊ abiectũ neq se efferentẽ niis tum
in Re .p. ea uelle que transquilla ⁊ honesta
sint talem enim salemꝰ ⁊ sentire bo ͫ ciuem
et dice̾̃/ ꝑeg̾ni autẽ atq nncole officium est

Expanded text:
axime rem publicam consilio et prudentia quam plurimum adiuvent. Nihil autem magis cavendum est senectuti, quam ne languori se desidiaeque dedat; luxuria vero cum omni aetati turpis, tum senectuti foedissima est; sin autem etiam libidinum intemperantia accessit, duplex malum est, quod et ipsa senectus dedecus concipit et facit adulescentium impudentioren intemperantiarn. Ac ne illud quidem alienum est, de magistratuum, de privatorum, de civium, de peregrinorum officiis dice igitur proprium munus magistratus intellegere se gerere personam civitatis debereque eius dignitatem et decus sustinere, servare leges, iura discribere, ea fidei suae commissa meminisse. Privatum autem oportet aequo et pari cum civibus iure vivere neque summissum et abiectum neque se efferentem, tum in re publica ea velle, quae tranquilla et honesta sint; talem enim solemus et sentire bonum civem et dicere. Peregrini autem atque incolae officium est
Abbreviated transcription (Latin):
soluet᷑ oĩs huana consortio atq etiam
si hoc natura prescribit ut homo homini
una continet᷑ om̃es et eudem lege nature
Sum̃ est ꝙ quidam dicunt penti se aut fc̃i
nichil detratturos sui cõmodr causa: aliã
raicõem esse ciuium ciuium reliquord hii
sibi nicħ uiris allam societatem ꝯm̃is
utilitatis cã statuunt esse cum anuibus
Que sententia oẽm societatem dischis
ciuitatis. Qui aut̃ eiuium rõnem dicũt
habendam ext̾norꝰ negant. hi dirimũt
cõmunem huam generis societatẽ. Qua
sublata bñficientĩa. liberrilitas/ boĩtas
Iusticia funditꝰ tollit᷑ que qui tollunt
etiam adu̾sus deos ĩmorta les impniͣ iũ¬
dicandr̃ sunt dib his enĩ ꝯstitatam ĩt
hores societatem euertũt. Cuiꝰ societati ᷤ

Expanded text:
solvetur omnis humana consortio. Atque etiam, si hoc natura praescribit, ut homo homini, una continemur omnes et eadem lege naturaedum est, quod quidam dicunt, parenti se aut fratri nihil detracturos sui commodi causa, aliam rationem esse civium reliquorum. Hi sibi nihil iuris, nullam societatem communis utilitatis causa statuunt esse cum civibus, quae sententia omnem societatem distrahit civitatis. Qui autem civium rationem dicunt habendam, externorum negant, ii dirimunt communem humani generis societatem; qua sublata beneficentia, liberalitas, bonitas, iustitia funditus tollitur; quae qui tollunt, etiam adversus deos immortales impii iudicandi sunt. Ab iis enim constitutam inter homines societatem ever
Abbreviated transcription (Latin):
obsidentur si emi̾ẽ aque sextariũ cogentur
nna hoc pͥmo incredibile nõb inderi oẽsq
mirari. Ss cũ accenderint uenram neces¬
sitati dare in hns in manib iaccuris in¬
funitisq sumptib nicħ nos magnoꝑe mi

Expanded text:
obsidentur, si emere aquae sextarium cogerentur obsidentur, si emere aquae sextarium cogerentur mina, hoc primo incredibile nobis videri, omnesque mirari, sed cum attenderint, veniam necessitati dare, in his immanibus iacturis infinitisque sumptibus nihil nos magnopere mi
Abbreviated transcription (Latin):
mib seprssime u surpatum aamen ꝓu̾bii
consuetudinem uenit. largitionem fandũ
non here/ Et enĩ quis pt modus essẽ cũ ⁊
rdem qui ꝯsuerunt et adem illus alii desi¬
teri ꝓdigi alteri liberales ꝓdĩgi qui epłis
et iuscerõnib et gladiatoꝵ munerib du-¬
in eas res quars memoriam aut breuẽ
aut nullam oĩo sint relituri Libales
aut̃ qui suis facltatib aut captos apredo¬
nib redimiũtiiant es alienũ suscipiunt a¬
micoꝵ aut in filiap colloeticoem adiuuãt
aut opitulant ul in re querenda ul augẽ¬
dae Itaq miror quid in mentem uenerit
Theoprasto in eo libro quem de diuicus /
scripsit in quomlta preclare illud absur¬
de Est enim multus in laudanda magni¬
tis cuiꝰ cã panca exempla po sui m̃lto et
maror uidet᷑ ex̾cior ꝙͣto slristotiles gͣmiꝰ
et uius nos reprehendit qui has pecuĩars
effusiones non admirem᷑ que fuint ad
młatudrẽm deliñdam. At hi qui ab hoste

Expanded text:
minibus saepissime usurpatum iam in proverbii minibus saepissime usurpatum iam in proverbii consuetudinem venit, largitionem fundum non habere; etenim quis potest modus esse, cum et idem, qui consuerunt, et idem illud alii desidigi, qui epulis et viscerationibus et gladiatorum muneribus, luin eas res, quarum memoriam aut brevem aut nullam omnino sint relicturi, liberales autem, qui suis facultatibus aut captos a praedonibus redimunt aut aes alienum suscipiunt amicorum aut in filiarum collocatione adiuvant aut opitulantur in re vel quaerenda vel augenda. Itaque miror, quid in mentem venerit Theophrasto in eo libro, quem de divitiis scripsit; in quo multa praeclare, illud absurde: est enim multus in laudanda magnitis, cuius pauca exempla posui, multo et maior videtur et certior. Quanto Aristoteles gravius et verius nos reprehendit! qui has pecuniarum effusiones non admiremur, quae fiunt ad multitudinem deliniendam. Ait enim, qui ab hoste
Abbreviated transcription (Latin):
semꝑ expectandũ ꝑatior hoc ille filio ses
preceptum pritemꝰ omib Nobrem ed qͥd
non dubrum est quin illa benignitas que
constet ex oꝑa et industria et honestior sit
et latiꝰ pateat et possit ꝓdesse płib nõ nũ
ꝙͣ tñ est largiendum nͥ hoc benignitas genꝰ
orno repridiendũ est. et sepe ydoneis hõibus
in drgentib de Re familiari imꝑciendũ sed
diligent̾ atq moderate młti erum pat̾moĩa
effuderunt ic̃osulte largiendo. Quidaut
est stultius ꝙͣ ꝙ libentes facias curtire ut id
duitiꝰ face̾ non possis ritq etiam secuntur
largitionem ⁊aprne. Cũ eñĩ dandoegere
cepetunt alienis bonis manus ĩferre cogũ¬
tur. Ita cũ beniuolentie comꝑande cã bñ fici
emerunt. Qobrem nec ita claudanda res
est familiaris/ ut eam benignitas aperire
non possit nec ata reẜendã ut̃ pateat orb
modus adhibeatut isq refercit᷑ ad facłca¬
tes omio menĩisse debemꝰ id qda nr̃is ho¬

Expanded text:
semper exspectandum paratior. Hoc ille filio: sed semper exspectandum paratior. Hoc ille filio: sed praeceptum putemus omnibus, Quamobrem id quidem non est dubium, quin illa benignitas, quae constat ex opera et industria, et honestior sit, et latius pateat, et possit prodesse pluribus. Nonnunqum tamen est largiendum: nechoc benignitatis genus omnmo repudiandum est: et saepeidoneis hominibus indigentibus de re familiari impertiendum, sed diligenter, atque moderare. Multi enim patrimonia effuderunt incoest stultius quam quod libenter facias, curare ut id diutius facere non possis? Atque etiam sequuntur largitionem rapinae. Cum enim dando egere coeperint, alienis bonis manus inferre coguntur. Ita cum benevolentiae comparandae causa beneficii emerunt. Qest familiaris, ut eam benignitas aperire non possit, nec ita reseranda, ut pateat omnibus; modus adhibeatur, isque referatur ad facultates. Omnino meminisse debemus, id quod a nostris ho
Abbreviated transcription (Latin):
ex iurtute depinicur largico que fil ex e
familiari fontem ip̃m benignitatis exhau¬
rit. Ita benignitate benrgnitas tollit. Qua
quo in ple̾s usus sis eominus in mltos utr
possis. ⁊t qui opera. id est uir ͭ ͤ ⁊ industria
bñfici ⁊ liberales erunt pͥmũ quo płib ꝓ¬
fu̾int. eo płes ad benigne faciend adiutores
habebunt de inconsuẽtudine bnficientie ꝑa¬
tiores erunt/ et cãꝙͣ ex̾citacõres ad bene de
młtis ꝓmerend preclare in epła quadam
Alexandrũ filium philippus accusat ꝙ lar¬
gicõne beniuolentiam macedonum ꝯ seccet᷑
Quid te malum inquit rõnis in istã spem
indrxxit/ ut eos tib fideles putares fore qͦs
peccuma corrupisses d̾in tu rd agis/ ut ma¬
cedones non te Regem suum s mistrum ⁊
prebitorem pritent ꝙqr sordidũ Regi me¬
liuis etiam ꝙ largieoem corruptelam dixit
esse fit enim deterior qui acapit atq adid

Expanded text:
ex virtute depromitur; largitoque, quae fit ex re ex virtute depromitur; largitoque, quae fit ex re familiari, fontem ipsum benignitatis exhaurit: ita benignitate benignitas tollitur: qua quo in plures usus sis, eo minus in multos uti possis. At, qui opera, id est virtute, et industria benefici, et liberales erunt: primum, quo pluribus profuerint, eo plures ad benigne faciendum adiutores habebunt: deinde, consuetudine benficentiae paratiores erunt, et tamquam exercitatiores ad bene de multis promerendum. 2. Praeclare in epistola quadam Alexandrum filium Philippus accusat, quod largitione benevolentiam Macedonum consectetur. Quid te malum inquit, rationis in istam spem induxit, ut eos tibi fideles putares fore, quos pecunia corrupisses: an tu id agis, ut Macedones non te Regem suum, sed ministrum et praebitorem putent?quo quid sordidius Regi? melius etiam, quod largitionem corruptelam dixit esse. Fit enim deterior qui accipit, atque ad idem
Abbreviated transcription (Latin):
tam in ħuanũ ꝙ eloquentiam a natuia ad
salutem hoĩm. et ad ꝯẜuacõem ditam ad
bonord pestem ꝑuitiemq conu̾tere nnon
camen nt hoc fugiend est Item est ħendũ
etudo fers etiam ħuanitas audicis est sẽꝑ
in causis um sequi pationi non nũꝙͣ u̾i
derem insi idem place̾t grauissimo storcaꝵ
panetio Maxime auc̃ głia partit᷑ et gr̃a
defensionib. eoq maior si qñ accidit ucei
subueniat᷑ si quis potentis alicuius oꝑib
circũueniri ingeriq uidẽat᷑. ut nos et sepe
alias et adolescentes. contra .L. sille doiantt̾
opes ꝓ serto roscino amerino fecimꝰ q̃ ut
scis ex tat orac̃o. S expo sitis adolescentiͫ
officñs que ualeant ad glidm adhipistẽ¬
dam deinceps de beneficientiã, ac de lib¬
tate dicend est Cuiꝰ racõ duplex nam
aut oꝑa benigue fit indigentib aut p̾ciũa
facilior est hec posterior locupleti p̾ẜtĩm
s illa lautior ac splendidror et uiro forti

Expanded text:
tam inhumanum quam eloquentiam a natura ad tam inhumanum quam eloquentiam a natura ad salutem hominum et ad conservationem datam ad bonorum pestem perniciemque convertere? Nec tamen, ut hoc fugiendum est, item est habendum etudo, fert etiam humanitas. Iudicis est semper in causis verum sequi, patroni non numquam veri derem, nisi idem placeret gravissimo Stoicorum, Panaetio. Maxime autem et gloria paritur et gratia defensionibus, eoque maior, si quando accidit, ut ei subveniatur, qui potentis alicuius opibus circumveniri urguerique videatur, ut nos et saepe alias et adulescentes contra L. Sullae dominantis opes pro Sex. Roscio Amerino fecimus, quae, ut scis, exstat oratio. Sed expositis adulescentium officiis, quae valeant ad gloriam adipiscendam, deinceps de beneficentia ac de liberalitate dicendum est; cuius est ratio duplex; nam aut opera benigne fit indigentibus aut pecunia. Facilior est haec posterior, locupleti praesertim, sed illa lautior ac splendidior et viro forti
Abbreviated transcription (Latin):
et defensione constat/. Quar et si lauda¬
est dixi paulo ante de erasso Idem fecit
adolescens .m. Aintoniꝰ etiam .p. supplieii
eloquentiam accusacõ illustrauit. cũ se¬
ditiosum et inutilem ciuem .c. norbanũ
in uedieium uocauit Si hoc quid non est
siculis ꝓ sardis ꝓ .m. ablucio iulius in accu¬
sando eciã mxinilio .L. furii cognita indus¬
tria est semel gͥ. ut non sepe certe Ein erit
nis. Cuiꝰ inimicos ulcisci sepiꝰ non est re¬
prehendendũ modus tamen ad sic Durit
enĩ hoĩs uł potiꝰ iuix hoĩs uĩdet᷑ ꝑicłm capi¬
tis inferre mt̃tis Pcum ꝑrelo sum ip̃i est
tum etiã sordidum ad famam cõmut̾e̾ ut
accusator nominere. Quod contigit ĩ bruto
sumo genẽ nato illius filio qui iuris cuulis
in pͥmis ꝑrtus fuit Atq etiam hoc p̾cepͫ
officii diligent̾ tenend est Ne quẽ ãnocen¬
tem iudicio caipitis accersas Id enm sine
scele fieri nullo pacco p̃t nam quid est

Expanded text:
et ex defensione constat; quarum etsi laudaet ex defensione constat; quarum etsi laudaest. Dixi paulo ante de Crasso; idem fecit adulescens M. Antonius. Etiam P. Sulpici eloquentiam accusatio illustravit, cum seditiosum et inutilem civem, C. Norbanum, in iudicium vocavit. Sed hoc quidem non est Siculis, pro Sardis in Albucio Iulius. In accusando etiam M'. Aquilio L. Fufi cognita industria est. Semel igitur aut non saepe certe. Sin erit,neris, cuius inimicos ulcisci saepius non est reprehendendum; modus tamen adsit. Duri enim hominis vel potius vix hominis videtur periculum capitis inferre multis. Id cum periculosum ipsi est, tum etiam sordidum ad famam, committere, ut accusator nominere; quod contigit M. Bruto summo genere nato, illius filio, qui iuris civilis in primis peritus fuit. Atque etiam hoc praeceptum officii diligenter tenendum est, ne quem umquam innocentem iudicio capitis arcessas; id enim sine scelere fieri nullo pacto potest. Nam quid est
Abbreviated transcription (Latin):
in altera simo sit in alterti conteucõ nõ
sti ad quid dubium. quin contencõ oroni ᷤ
maiorem urin ħeat ad gliam. Ea ẽenim
quã eloquentiam dicum̃ꝰ s tñ difficile
dictu est ꝙͣtoꝑe conciliet. aĩos comitas
affablitasq ẜmonis. Extant Epistole
Phylippi ad Alexandrum et ancipatri
ad Cassandrum et Aingigomi ad philipiu
filium tͥum prudencissimoꝵ Sic enum
accepiinꝰ quib p̾aipiunt ut or̃one bong¬
na młticudĩs aĩos ad beniuolentiã ał¬
liciant. Militesq blande appelland̃o ẜ¬
mone deleniant. Que autem in mlti¬
tudine cũ ꝯtencõe habet᷑ or̃o ea sepe u¬
nuissam excitat głiam. Magna est enim
ad iuaco copio se sapienterq dicentis
Quem qui audiunt incelligere etiam
et sapere plusꝙͣ ceteros arbitiant᷑ Sido
adnurabłius fieri p̃t Eõq magis si ea
et apud senatum dicendo Laudem assecuti
sunt et maxima est admirac̃o in iidiciis
quoꝵ rõ dup lex est/ nam ex accu sacõne

Expanded text:
in altera sermo sit, in altera contentio, non in altera sermo sit, in altera contentio, non est id quidem dubium, quin contentio orationis maiorem vim habeat ad gloriam ea est enim, quam eloquentiam dicimus; sed tamen difficile dictu est, quantopere conciliet animos comitas affabilitasque sermonis. Exstant epistulae et Philippi ad Alexandrum et Antipatri ad Cassandrum et Antigoni ad Philippum filium, trium prudentissimorum sic enim accepimus; quibus praecipiunt, ut oratione benigna multitudinis animos ad benivolentiam alliciant militesque blande appellando sermone deliniant. Quae autem in multitudine cum contentione habetur oratio, ea saepe universam excitat gloriam; magna est enim admiratio copiose sapienterque dicentis; quem qui audiunt, intellegere etiam et sapere plus quam ceteros arbitrantur. Si admirabilius fieri potest, eoque magis, si ea et apud populum et apud senatum dicendo laudem assecuti sint, maxima est admiratio in iudiciis. Quorum ratio duplex est. Nam ex accusatione
Abbreviated transcription (Latin):
corꝑis sic hee res quas ingenio ac rõne
ꝑsequim gratiores fũt ꝙͣ ille quas uirib
pma igie᷑ cõmendac̃õ ꝓfiscit᷑ a modestia
cum pretate in ꝑentes in suos beniuolẽ¬
tia. facillime aũtẽ et in optonã ꝑtẽ cogͦs.¬
cuint᷑ A dolescentes quise ad claros ⁊ sa¬
pientes uiroo bene consulentes Re.p. cõ
tulerunt quib cũ si freꝙͣtes sunt oppĩo 
afferunt ppłõ coꝵ fore se similes/ quos gͥ
ip̃i de legerunt ad imutand .p. rutuli
cdolescentiã suam ad op̃ionem et innos¬
centie et iuris scĩe .p. mutiiͣ cõmẽdau ͭ
domꝰ. Nam. L. quidem citissus icũ eẽt
ad modũ ado lescens non aliunde mutu¬
atus est s sibr ip̃e peꝑit maximã laridẽ
ex ella accusacõe noułi ⁊ głiosã/ Ex qua¬
etate qui excent᷑. laude affiei sõlent ut
d demosthene accepimꝰ. Ea etate .L.
atissus ostendit id se in foro optimeiã
face̾. quodetiam tũ pot̾at domi icũ laudẽ
medicari s cũ duplex racõ sit or̃onis qͣꝵ

Expanded text:
quas ingenio ac ratione persequimur, gratiores sunt quam illae, quas viribus. Prima igitur commendatio proficiscitur a modestia cum pietate in parentes, in suos benivolentia. Facillime autem et in optimam partem cognoscuntur adulescentes, qui se ad claros et sapientes viros bene consulentes rei publicae contulerunt; quibuscum si frequentes sunt, opinionem afferunt populo eorum fore se similes, quos sibi ipsi delegerint ad imitandum. P. Rutili adulescentiam ad opinionem et innocentiae et iuris scientiae P. Muci commendavit domus. Nam L. quidem Crassus, cum esset admodum adulescens, non aliunde mutuatus est, sed sibi ipse peperit maximam laudem ex illa accusatione nobili et gloriosa, et, qua aetate qui exercentur, laude affici solent, ut de Demosthene accepimus, ea aetate L. Crassus ostendit id se in foro optime iam facere, quod etiam tum poterat domi cum laude meditari. Sed cum duplex ratio sit orationis, quarum
Abbreviated transcription (Latin):
oñna reduirdant ab dimus nos ꝙͣtũ licet
et sepo soli sumꝰ E qr sic ab hõĩb doctis
accepimꝰ non solum ex malis elige̾ ñ¬
ma oportere s eciã excerꝑe ex ip̃is si quid
quid quo debeat as qui cond peꝑisses oci¬
um cruitati ⁊ ec eam solitudiem langue̾
pacior quã mͥ affert nccitas non uolũca
Q ꝙͣ affrictinꝰ maiorem laudem iudic̃o¬
mes assequebat᷑/ Nullieĩ eiꝰ ingenii mo¬
nimenta mandata lict̾is ullm opꝰ uciĩ
nullum solitudĩs munꝰ extat Ex quo in¬
telligi debet illum mentis agitacõe ĩnesti¬
gacõeq caꝑ Rerũ quas cogitando conseque¬
batur n otio sum nͨ solum unꝙͣ fuisse

Expanded text:
omnia redundant, abdimus nos, quantum licet, omnia redundant, abdimus nos, quantum licet, et saepe soli sumus. Sed quia sic ab hominibus doctis accepimus, non solum ex malis eligere minima oportere, sed etiam excerpere ex his ipsis, si quidem, quo debebat is, qui quondam peperisset otium civitati, nec eam solitudinem languere patior, quam mihi affert necessitas, non voluntas. Quamquam Africanus maiorem laudem meo iudicio assequebatur. Nulla enim eius ingenii monumenta mandata litteris, nullum opus otii, nullum solitudinis munus exstat; ex quo intellegi debet illum mentis agitatione investigationeque earum rerum quas cogitando consequebatur neque otiosum nec solum umquam fuisse
Abbreviated transcription (Latin):
ccrnus appellatus sit dice̾
solicum scripsit Cato qui
cum solus eẽt Magnifica uox et
magno uiro ac sãpiente digna ħ¬
declarat illum/ et in otio dẽ negccus
cogitare et in solitu  ͤ secũ loqui
solitũ ut neq cessaret umꝙͣ etin¬
terdum colloqiuo alt̾iꝰ non egeret.
Ita due res que lango re afferunt
ceteris illum acueltant᷑ .s. otium. et soli¬
tudo uellem nobͣ hoc idẽm uere dice licẽt
s si minꝰ nitacõe tantã ingen̾ure
prestantiam consequi possumꝰ uolũ¬
tam urbe relicea Rura ꝓagrantes sepe¬
solisums S n̾ec hoc ociũ cũ affricam
otio nec hec solitude. cũ illa compandaẽ
Ille enĩ quiescens a rei .p. pulcherrimis
minierib otrum sibi sumebat aliquãdo
et a cetu lximi frequentiaq int̾dũ tamꝙͣ
ĩportum se in solitudiẽm reciprebat nr̃m
autem otium negocii mopia nõ requies¬
cendi studio conscitatum est Extincto.
enim senatu delecisq irdrens qued est qd
dignũ nob̃ aut in curia aut in foro ag̾e

Expanded text:
canus appellatus sit, dicere solitum scripsit Cato, quicum solus esset. Magnifica vero vox et magno viro ac sapiente dignadeclarat illum et in otio de negotiis cogitare et in solitudine secum loqui solitum, ut neque cessaret umquam et interdum colloquio alterius non egeret. Ita duae res, quae languorem afferunt ceteris, illum acuebant, otium et solitudo. Vellem nobis hoc idem vere dicere liceret; sed si minus imitatione tantam ingenii praestantiam consequi possumus, volucausam urbe relicta, rura peragrantes, saepesoli sumus. Sed nec hoc otium cum Africani otio nec haec solitudo cum illa comparanda est. Ille enim requiescens a rei publicae pulcherrimis muneribus otium sibi sumebat aliquando et e coetu hominum frequentiaque interdum tamquam in portum se in solitudinem recipiebat, nostrum autem otium negotii inopia, non requiescendi studio constitutum est. Exstincto enim senatu deletisque iudiciis quid est quod dignum nobis aut in curia aut in foro agere
Abbreviated transcription (Latin):
uis maxĩa ẽ ut siꝰ hi qui heri uelimue
Tamen quedam ꝓcepta dauda sunt nã
si quis ab meunte ecate heat ecõm cele¬
bricaitis et noĩs aut a patre acceptam
ꝙ tibi mi ciceis arbitror contigisse aut
aliquocasu atq fortuna in hũnc ouli
n ͨ dictũ eiꝰ esse nec factũ. Quoꝵ autem
pͥmaetas ꝓpter ħuilictatem ⁊ obsturitatẽ
in hor̃m ignorantia usatur hii simul
ac iuuenes esse ceꝑunt magna speccaie
et ad ea reccis stũdus debeñt contendere
Ꝙeo firmiore aĩo facient. qr nõ mͦ nõ
inuidet᷑ illi etati umi etiã fauetur pͥ¬
ma gͣ est adolestenti cõmendacõ ad głian
etas mecdit in id bellum cuiꝰ alt̾a ꝑs sce¬
leris nimium huit altera felicitatis pũ
Quotamen in bello cũ te pompeius
ale alteri pre fecisset magnam laudem
et a sum̃o uiro. et ab excitu ꝯsequebare
equitando iaculando oĩa milicarilabo¬
re tolerando atq ea quid̃ tua laris ꝑce

Expanded text:
vis maxima est, ut simus ii, qui haberi velimus, vis maxima est, ut simus ii, qui haberi velimus, tamen quaedam praecepta danda sunt. Nam si quis ab ineunte aetate habet causam celebritatis et nominis aut a patre acceptam, quod tibi, mi Cicero, arbitror contigisse, aut aliquo casu atque fortuna, in hunc oculi nec dictum eius esse nec factum. Quorum autem prima aetas propter humilitatem et obscuritatem in hominum ignoratione versatur, ii, simul ac iuvenes esse coeperunt, magna spectare et ad ea rectis studiis debent contendere; quod eo firmiore animo facient, quia non modo non invidetur illi aetati, verum etiam favetur. Prima igitur est adulescenti commendatio ad gloriam, aetas incidit in id bellum, cuius altera pars sceleris nimium habuit, altera felicitatis parum. Quo tamen in bello cum te Pompeius alae alteri praefecisset, magnam laudem et a summo viro et ab exercitu consequebare equitando, iaculando, omni militari labore tolerando. Atque ea quidem tua laus pariter
Abbreviated transcription (Latin):
auccoribz non possẽ consequi se arbit̃rent᷑
dicet nec solum necessarios ẜ etiã libera¬
les Si głia/ guerenda et colla̾tinaitatõe
est ꝙxp̃ preclare foctates, hanc uĩam ad
głiam ꝓximam / et quasi compendiarian
dicebat esse/ si quis ⁊d agẽt ut qualis here
ostentacc̃e et ficco nõ modo ẜmone fretiam
uulcu stablem se głiam ꝯsequi posse rent᷑ ue¬
hement̾ errant/ uera głia radices agit atq
etiam ꝓpagat᷑ ficca or̃a celerit᷑ tam̃ꝙͣ flos¬
auli decidunt nec simłatũ p̃t̃ ꝙpͣ esse dui
ꝑtem s breuitatis cã familia ꝯtẽti erimꝰ
uña Trberius enim graccus. p. f. tãdiũ
laudabit᷑ dum memoria reꝵ Romanaꝵ
manebit at eiꝰ filis nͨ niui ꝓbant᷑ boni
et mortui nomen oꝑtinent iure cesorium
let iusticie fangat᷑ officiĩs/ Ea que essent
dtĩ est in libro suꝑiore Es ut facillimeqͣ¬
les simus tales esse uideani᷑. Et si in eo ip̃o

Expanded text:
auctoribus, non posse consequi se arbitrarentuauctoribus, non posse consequi se arbitrarentuditet, nec solum necessarios sed etiam liberales: sic gloria quaerenda et collocanda ratione est, quamquam praeclare Socrates hanc viam ad gloriam proximam, et quasi compendiariam, dicebat esse; si quis id ageret, ut, qualis haberi ostentatione, ficto non modo sermone, sed etiam vultu stabilem se gloriam consequi posse rentur, vehementer errant. Vera gloria radices agit, atque etiam propagatur: ficta omnia celeritet, tamquam flosculi decidunt; nec simulatum potest quipartem, sed brevitatis causa familia contenti erimus una. Ti. enim Gracchus P. f. tam diu laudabitur, dum memoria rerum Romanarum manebit; at eius filii nec vivi probabantur bonis et mortui numerum optinent iure caesorum. let, iustitiae fungatur officiis. Ea quae essent, dictum est in libro superiore. Sed ut facillime, quales simus, tales esse videamur, etsi in eo ipso
Abbreviated transcription (Latin):
leges et iudicia/ et in constituta Re .p. fore
p̾utamꝰ. Michi quid est non apud medos so¬
lum ut ait ero dotus. s eciam apd̾ maio¬
res nr̃os iusticie fruende cã uident᷑ olum
bũmorati Reges ꝯstituti. Nam cũ p̾mẽt᷑
in otio mlt̾itudo ab hũs qui maiores opes
habebant ad unũ aliquẽ ꝯfugiebãt uͥcute
prestantem. Quicũ ꝓhiberẽt in iniuria
tenuiores equitate constituenda sũmos cũ
mifinis pariiure ꝑtinebat. Eademq ꝯsti¬
cuendaꝵ legũ fuit cã que regũ Ius enim¬
Neq emi alit̾ esset ius/ Id siab uno iusto
et bono uux consequebant eraint eo ꝯtẽti
cũ id minꝰ ꝯtingẽt leges sunt iuente q̃
cum hoib semꝑ unaatq cad uoce laq̃rent᷑
Ergo hoc quidem ꝑspicuũ est eos ad ĩꝑand̃
diligi so licos/ quoꝵo de iusticia magna essẽt
opĩmo mltitudĩs adiuncouõ utidein etiã
prudentes herent᷑ nicherat ꝙ hĩes hñs¬

Expanded text:
leges et iudicia et in constituta re publica fore leges et iudicia et in constituta re publica fore putamus? Mihi quidem non apud Medos solum, ut ait Herodotus, sed etiam apud maiores nostros iustitiae fruendae causa videntur olim bene morati reges constituti. Nam cum premeretur inops multitudo ab iis, qui maiores opes habebant, ad unum aliquem confugiebant virtute praestantem; qui cum prohiberet iniuria tenuiores, aequitate constituenda summos cum infimis pari iure retinebat. Eademque constituendarum legum fuit causa, quae regum. Ius enneque enim aliter esset ius. Id si ab uno iusto et bono viro consequebantur, erant eo contenti; cum id minus contingeret, leges sunt inventae, quae cum omnibus semper una atque eadem voce loquerentur. Ergo hoc quidem perspicuum est, eos ad imperandum deligi solitos, quorum de iustitia magna esset opinio multitudinis. Adiuncto vero, ut idem etiam prudentes haberentur, nihil erat, quod h