comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
portunã ⁊ quign uiteq tue eniu¬
soceri maior est grã. s metꝰ.una
ẽ amboꝵ iõ. nullũ aĩal tam pͥmi
loci appetens ꝙͣ femina. illũ sibi sal¬
uis uobis interdictũ uidens quid
nũc amino uoluat ⁊ quid oret
haus difficił ꝯiectura est. O uxoiẽ
filio dedi R quis scis an ĩmortale
illi cediũ tq dederꝭ an utriq clan¬
destinũ forte distruon mulxe uiros
socerrosq ꝑemui/ cõfecere fastidio. q̃d¬
ueneno ferroq. Alie ꝑmere̾ penie̾ qt
hẽbat filios egistꝰ si nurũ nullã huis¬
set. Inuenta est que p̾cipiti libidĩne
turiꝰ uirũ seq regnãtem cerneret
genitori ꝓprio causa mortꝭ cũ fuiss
supra s cesi corpꝰ curũ ageret.Si
hͭ patrũ merces quid speraro debẽt
soceti. U nupcñs filie celebratꝭ gau¬
deo RQ ciens hanc celebtatẽ dispar
fedat euentus. ⁊ cantꝰ ⁊ epulas et
choreas luctꝰ sequũtur ⁊ lat̾me et
cumultꝰ. Ineptum om̃e gaudium
cimmuodicum ex hũs prestim rebus

Expanded text:
importunam et coniugi viteque tue emusoceri maior est gratia sed metus. Una est amborum ratio: nullum animal tam primi loci appetens quam femina; illum sibi salvis vobis interdictum videns, quid nunc animo volvat et quid oret, haud difficilis coniectura est. Uxorem filio dedi. Quid scis an immortale illi tedium tibique dederis, an utrique clandestinum forte discrimen? Multe viros socerosque perenni confecere fastidio, qveneni ferroque alie peremere. Quot habebat filios Egyptus, si nurum nullam habuisset? Inventa est que precipiti libidine turius virum seque regnantem cerneret, genitori proprio causa mortis cum fuisset, supra cesi corpus currum ageret. Si hec patrum merces, quid sperare debent soceri? Nuptiis filie celebratis gaudeo. Quotiens hanc celebritatem dispar fedat eventus, et cantus et epulas et choreas luctus sequuntur et lacrime et tumultus? Ineptum omne gaudium immodicum, ex his presertim rebus
Abbreviated transcription (Latin):
Rincipis aduẽtum spero. R¬
ut multa timent᷑ q̃ optanda.
sic multa sꝑant̾ que tumẽda sũt.
utrãq in partẽ penuria iudicii
multa est. Sspero pͥncipis ad¬
uentũ E Ruanto sꝑares honestiꝰ
libertatem: nã ꝓfecto qui dñm sꝑe¬
rat ẜuitutẽ sperat. S Sꝑo pͥncipẽ

Expanded text:
rincipis adventum spero. Ut multa timentur que optanda, sic multa sperantur que timenda sunt: utramque in partem penuria iudicii multa est. Spero principis adventum. Quanto sperares honestius libertatem! Nam profecto qui dominum sperat, servitut
Abbreviated transcription (Latin):
nõ expectas audire. ferro os duo mi¬
ẜabiliꝰ ꝙͣ longissime ab ycalico roͣno¬
q orbe sectis fedoq ludibrio recõditꝭ
uenatis illis totoq diu formdatꝭ or¬
be capitib. reliqͣ in humati feraroq ⁊
pisciũ morsib ac uoluc ͥ roseris exposi¬
ti cesi ⁊ lac̾i miẜand fortune spectatu¬
lum iacuere .I. nuc diuinos q nates ne¬
ga qui tã certa ꝓmĩtiant. S Gratũ
augurũ noͣui. N O amẽciam ĩportu¬
sculciꝰ fieri pt̃ qͣr si dus placetr deio¬
carũ regem uisa aquila impẽndẽti
p̃ripuit riine ⁊ agrippe hebiro ĩstae̾
carc̾is exitũ fmẽq imiẜie/ ac ꝓsꝑita¬
tis miciũ nũciauit sripra u̾titom
sedens bubo auis/ alioqͥn infamis cͥh
uirgilii carmiẽ carmẽ ferale desc̾bl̃.
Sletũ omen madit . Romẽ ab hoĩe
ductũ nomẽ hũane demẽcie arguͭũ¬

Expanded text:
non expectas audire: ferro omnes, duo minon expectas audire: ferro omnes, duo miserabilius quam longissime ab Italico Romanoque orbe, sectis fedoque ludibrio reconditis veneratis illis totoque diu formidatis orbe capitibus, reliqua inhumati ferarumque et piscium morsibus ac volucrum rostris expositi, cesi et laceri miserandum fortune spectaculum iacuere. I nunc divinosque vates nega, qui tam certa prenuntiant! Gratum augurium notavi. O amentiam importustultius fieri potest? quia, si diis placet, et Deiotarum regem visa aquila impendenti preripuit ruine et Agrippe Hebreo instare carceris exitum finemque miserie ac prosperitatis initium nuntiavit supra verticem sedens bubo avis, alioquin infamis cuiusque Virgilii carmine carmen ferale describitur. Letum omen incidit. Omen ab homine dictum nomen humane dementie argu
Abbreviated transcription (Latin):
s tem̾arĩa uideatur. ur̃e autẽ in eptis¬
sime uanitati quid aᵈ dici pt̃ nisi
dignos uos qui ab homũculis non
stultos ludãt noticiã artis hñtib sẽie
insignis obtentu ⁊ celo insuꝑ accoe̾
quilla est. Nymo qͥd amara tristis
turbida s uos sensu ꝑdito de obo sensu¬
um iudicatꝭ. ꝑ sua sũ sane nullo ne¬
gocio crediderimni ꝓmptũ est ꝑsuade̾̾
uolentib quib d ꝑsuasor ncciꝰ nõ¬
est. ip̃i sibi sũc uates ⁊ occͣsus aĩan¬
aũ uolatꝰq auiũ ⁊ garritꝰ letum
mauguriũ dicũt ducut At si quo¬
ciens ista fefellerint recogitas si de
hac re uic̾inos int̾togas insi uel tu
blaro te fallis uel e illi ꝑticipes erro¬
ris q̃runt. facile dep̾hendes quorsũ
hũs prestigñs credend̃ sit nisi tres
illi sium hõm rerꝭq modatores.
Pompoyꝰ cͣssus ⁊ cesar iurati forte
ꝯͣriũ dicturi sint. quib qd ꝯstat ma¬
gno quid̃ om̃iq familiarissiõ teste.
pr̃ia morerent᷑ idq ꝙͣ uerũ filierit᷑

Expanded text:
sed temeraria videatur. Vestre autem ineptissime vanitati quid aliud dici potest, nisi dignos vos qui ab homunculis non stultos ludant notitiam artis habentibus, scientie insignis obtentu et celo insuper auctore fquilla est. Immo quidem amara, tristis, turbida; sed vos sensu perdito de obiecto sensuum iudicatis. Persuasum sane nullo negotio crediderim; promptum est persuadere volentibus, quibusdam persuasor necates et occursus animantium volatusque avium et garritus letum in augurium ducunt. At si quotiens te ista fefellerint recogitas, si de hac re vicinos interrogas, nisi vel tu ultro te fallis vel illi participes erroris querunt, facile deprehendes quorsum his prestigiis credendum sit, nisi tres illi summi hominum rerumque moderatores Pompeius, Crassus et Cesar iurati forte contrarium dicturi sint quibus, quod constat magno quidem omniumque familiarissimo teste patria morerentur. Idque quam verum fuerit
Abbreviated transcription (Latin):
qui qd hñt optimũ libertatẽ sumũ
ac p̃cipuũ uite sumũ sius aiuib
eapit proq uimꝰ explenda uora¬
gine que ex pleri nequid. tot misia
miẜoꝵ siccis oculis intueri pt̃. nap
Sit licet affabilis sit blandi loquẽs
sit postremo munificꝰ in paucos
de multorũ spolus. hee sts eñi ar¬
tes tyrãnor/ quos uolgꝰ dnõs uocat
carinsices exꝑitur. hͨ p̾stigia acto¬
nitꝭ ingerunt lumĩl hanc hamnio
hanc laqueis procendũt escam
sic credulos aucupant᷑ G dimi
hẽo ppotentem. Nas in celo unus
est qui so iure suo dinũ dixit. ⁊ di¬
ci uoluit. Nam t̾re dnm dñs aui¬
gustꝰ cesar edicto betuit sepdeñ
dici. Ille deoꝵ deus. Iste homi mi
pator. ille maiestatem tenuit. ille
Sic de ipo enim scriptũ est ⁊ din

Expanded text:
qui quod habent optimum, libertatem, summum ac precipuum vite bonum, suis civibus eripit proque unius explenda voragine, que expleri nequit, tot milia miserorum siccis oculis intueri potest? Nsit licet affabilis, sit blandiloquens, sit postremo munificus in paucos de multorum spoliis: he sunt autem artes tyrannorum. Quos vulgus dominos vocat, carnifices experitur; hec prestigia attonitis ingerunt luminibus, hanc hamis et laqueis pretendunt escam, sic credulos aucupantur. Dominum habeo prepotentem. Is in celo unus est, qui se iure suo dominum dixit et dici voluit. Nam terre dominus Augustus Cesar edicto vetuit se dominum dici; ille deorum Deus, iste hominum imperator: ille maiestatem tenuit, iste sic enim de ipso scriptum est, et domini
Abbreviated transcription (Latin):
RQ2ͦ tramite uiderꝭ duplex ẽ em̃
uia utͣq ad laborẽ / alcã uero᷑ ad m¬
ẜiam pucit quatũq ꝑrexĩs bel te
miẜam uel ut optĩe cessit ex libo̾ ẜuũ
scito Sic qui ascendisse dici̾s descen¬
disti unus iam illoꝵ quib canit᷑ ꝓ¬
pheticũ illud qui descendũt ĩ mate
nauib facientes oꝑacõe in aqͥs mt̃¬
tis. Ce ascendũt usq ad celos ⁊ de¬
scendũt bsq ad abyssos. quoꝵ aĩa¬

Expanded text:
Quo tramite videris; duplex est enim Quo tramite videris; duplex est enim via: utraque ad laborem, aliam ducit. Quacunque perrexeris, vel te miserum vel, ut optime cesserit, ex libero servum scito. Sic qui ascendisse diceris, descendisti, unus iam illorum quibus canitur propheticum illud: “Qui descendunt in mare navibus, facientes operationem in aquis multis”, qui “ascendunt usque ad celos et descendunt
Abbreviated transcription (Latin):
kdedisti hosti spaciũ ad colligẽdas
uires quib forciꝰ ce feriret. N Indu¬
cias habeo Rcognate inducns no¬
te sunt multa ꝑ insidias hostilit s
uides plura eni fcã legis ut mł aᵈ
belli confilia licentiꝰ agitant᷑ libiꝰ
ꝯtrahunt᷑ exilta auxilia quosd bel¬
lo inuictos inducie confecere. G St̃
utrũq pulsum fluctib ubiꝰ ⁊ tumor
paci obstat ⁊ tnnor bello nestro an
sit gͣuiꝰ pende̾ ꝙͣ ruere respirandi
tp̃s optare fatigati ẽ miẜi autem
⁊ insam est nec ꝑacemi pati posse
nec bellum ¶ De põtificatu. Gaudiũ.¬
beni R E tẽpestate i portũ
fugi solet. tu e portu ĩ tẽpestatem
sponte fugꝭ tu mirꝰ nauta. O pon¬
cificud sũ adeptus Rparũ ne difi¬
ciłis parũ graus unius aĩe tibi
cura uidebatur nͥ om̃ium curas ĩ
te unũ atq om̃i sarcinas tnͣstulisses
fortes huimꝰ au fortꝭ ambic̃o eo mi¬
aõs cogens bbi male sibi futurũ
sciint G As pontificiũ astendi.

Expanded text:
Dedisti hosti spatium ad colligendas Dedisti hosti spatium ad colligendas vires, quibus fortius te feriret. Indutias habeo. Cognate indutiis insidie sunt, multa per insidias hostiliter fieri vides, plura etiam facta legis: ut nil aliud, belli consilia licentius agitantur, liberius contrahuntur auxilia; quosdam bello invictos indutie confecere. Sunt utrunque pulsum fluctibus, ubi et tumor paci obstat et timor bello! Nescio an sit gravius pendere quam ruere; respirandi tempus optare fatigati est, miseri autem et insani est nec pacem pati posse nec bellum. 107 DE PONTIFICATU Adveni. E tempestate in portum fugi solet; tu e portu in tempestatem sponte fugis tua: mirus nauta! Pontificium sum adeptus. Parumne difficilis, parum gravis unius anime tibi cura videbatur, nisi omnium curas in te unum atque omnium sarcinas transtulisses? Fortes humeri an fortis ambitio, eo animos cogens ubi male sibi futurum sciunt! Ad pontificium ascendi.
Abbreviated transcription (Latin):
patimur longe pacis mala seuior
armis luxuria icubuit uictiãq
ulciscit᷑ orbem Est ne autem oro te ulla
pax tanti ut nonodiosa sit uuꝭegre¬
gns comitante luxuria. Certe alciꝰ
cogitanti pocius l armis pax uidi
nequit. ubi bello domestico iucõrum
ĩsidiosissimo ⁊ carente insidñs oppug¬
nantur aĩ. boni mores in exilũ pel¬
luntur boluptates imꝑant uirthop¬
pͥmitur E Pax firma est le Et pa¬
as comites licencia ac libido ⁊ ut
dixi disc̾miã / nec paucõra nec mino¬
ra ꝙͣ belli. Illa enĩ corpib h ͨ aĩs pe¬
stem ferunt. Sepe ⁊ corꝑib itaq ml¬
tis lorica felicior ꝙͣ toga campus ꝙr
securior ꝙͣ thasamus tuba ꝙͣ tibiesie
ꝙͣ umbre Sunt quib mł tuciꝰ bello
sit. qd Iuliũ cesarem p̾dicãtem d
se suisq militib audisti. pacẽ do̾
si sũ bicus beniret ⁊ celeste mumus
⁊ sidm̃ nulli bonũ fateor. Raro auc̃
sine bicus benit. G S foci inducias

Expanded text:
patimur longe pacis mala: sevior patimur longe pacis mala: sevior armis luxuria incubuit victumque ulciscitur orbem. Estne autem, oro te, ulla pax tanti, ut odiosa sit viris egregiis comitante luxuria? Certe altius cogitanti, depositis licet armis, pax videri nequit ubi bello domestico vitiorum insidiosissimo et carente indutiis oppuganimi, boni mores in exilium pelluntur, voluptates imperant, virtus opprimitur. Pax firma est. Et pacis comites, licentia ac libido et, ut dixi, discrimina nec pauciora nec minora quam belli. Illa enim corporibus, hec animis pestem ferunt, sepe etiam corporibus: itaque multis lorica felicior quam toga campusque securior quam thalamus, tuba quam tibie, sol quam umbra. Sunt quibus nil tutius bello sit, quod Iulium Cesarem predicantem de se suisque militibus audisti; pacem vero, si sine vitiis veniret, et celeste munus et secundum nulli bonum fateor; raro autem sine vitiis venit. Sed feci indutias.
Abbreviated transcription (Latin):
humanitatꝭ int̾itum loq̃r/ quot iã
bello uiri optĩ pace pessum euasere.
qͣiͣ cũ armis omnẽ penitꝰ exuti uͥ¬
tutem. mox cũ coga uicia oĩa indu¬
issent. Sic int̾ior habitꝰ cũ ext̾iore
mutatus est. Cuiꝰ quidi rei ⁊ si mł¬
ta milia hoim in testiõniũ erahi pos¬
sint tamẽ habunde sufecerint testes
duo silla ⁊ mr̃tꝰ quoꝵ pͥmũ ut de
illo scribr̃ / neq laudare neq uituꝑa
ex̾cet seuitiam hambalem rep̃senta¬
uit. Scds bero birfuit ut de illo id id
sc̾ptũ est cꝯ si epamimẽtur cuiꝰ bir¬
tutib uicia haus facile sit dcũ utͫ
bello melior an paco ꝑncõsior su̾it
eam pͥmo togatꝰ om̃i gne̾ fr̃andis
postremo armis hostilit eulertit. G¬
pacem pr̃ie partam letor L Quud
si pax int̾dũ qd in hoiẽ optimũ ẽ
extinguit mucritq qd pessimũ nõ¬
cũ est illud satirici qui cũ de caĩs
p̾ste illiꝰ rõne uirtutsimulta dixis¬
seti int̾ quas est ut pxinꝰ uebi ha¬
mbal ad extremũ intulit nuc

Expanded text:
interitum loquar? Quot iam bello viri optimi pace pessimi evasere, quasi cum armis omnem penitus exuti virtutem, mox cum toga vitia omnia induissent: sic interior habitus cum exteriore mutatus est, cuius quidem rei, etsi multa milia hominum in testimonium trahi possunt, tamen abunde suffecerint testes duo, Silla et Marius. Quorum primum, ut de illo scribitur, neque laudare neque vitupeexercet sevitiam, Hannibalem representavit. Secundus vero vir fuit, ut de illo itidem scriptum est, cuius si examinentur cum virtutibus vitia, haud facile sit dictu utrum bello melior an pace perniciosior fuerit, eam primo togatus omni genere fraudis, postremo armis hostiliter evertit. Pacem patrie partam letor. Quid si pax interdum quod in homine optimum est extinguit nutritque quod est pessimum? Notum est illud satyrici qui, cum de causis prisce illius Romane virtutis multa dixisset, inter quas est et proximus urbi Hannibal, ad extremum intulit: Nunc
Abbreviated transcription (Latin):
udiũ sollicitũ ⁊ ꝓpniqũ metum.
S Sꝑo amicũ reuidere . RRem p̃¬
dulcem sꝑas s fallacem fragili res
hõi statu crenũt. forsitan quẽ ex¬
pectas iã nũt obut. potes ho ꝓbasse
si upoisti Impedmiẽtoꝵs ilee̾ sunt
ci conspectum exoptatũ spero. N¬
Sũt hec fero ꝯuiẽta optare ⁊ sꝑare
s multꝭ assidue casib disiũguntur

Expanded text:
udium sollicitum et propinquum metum. Spero amicum revidere. Rem predulcem speras, sed fallacem: fragili res hominum statu tremunt; forsitan quem expectas iam nunc obiit; potes hoc probasse si vixisti. Impedimentorum mille sunt ci conspectum exoptatum spero. Sunt hec fere coniuncta optare et sperare, sed multis assidue casibus disiunguntur.
Abbreviated transcription (Latin):
at̃riam ubum sepe ad mẽõriam
reuocasse/. quod sepe ille ⁊ in con¬
cione ⁊ in senatu legitur dixisse.
Ita se rẽ publitã gesturũ ut selr
ppłi remi esse nõ ꝓpriam / optĩo pͥn¬
est ulcio. profecto autem. Si uerus es
rex nichil cuũ minꝰ est ꝙͣ ulcio in¬
chil magis ꝙͣ clemẽcia. Nat᷑a utinã
ut apium sic hoñi Reges aculeo ex¬
armasset na nĩc libero aĩali exͫ
dedit nõ eripuit lib̾tatem meũ est
qd illa nõ cogit hortari. Respice ꝑ¬
uum iᵈ s diuinũ aĩal. pone ⁊ tu
nõ in uolue̾ s ante wlnꝰ nõ aculeũ
plebeyũ enĩ illud hͦ regiũ alioquĩ
ut sine iusticia sic sine clemẽtia
rex nõ eris ac ne hõ quid s quod ĩ
fabulis dici solet coronatꝰ leo. O¬
Imꝑator sum romanus. Nhẽs augu¬
stum habes ⁊ neronem ⁊ iutelhum
quẽ sequaris ad hos tres tota nõ

Expanded text:
Hadriani verbum sepe ad memoriam Hadriani verbum sepe ad memoriam revocasse, quod sepe ille et in contione et in Senatu legitur dixisse: ita se rempublicam gesturum, ut sciret populi rem esse, non propriam; optimo prinest ultio”. Profecto autem si verus es rex, nichil tuum minus est quam ultio, nichil magis quam clementia. Natura utinam, ut apum sic hominum reges aculeo exarmasset! Nunc libero animali exemplum dedit, non eripuit libertatem. Meum est quod illa non cogit hortari. Respice parvum illud sed divinum animal, pone et tu non in vulnere, sed ante vulnus aculeum: plebeium enim illud, hoc regium. Alioquin ut sine iustitia, sic sine clementia rex non eris ac ne homo quidem sed, quod in fabulis dici solet, coronatus leo. Imperator sum Romanus. Habes Augustum, habes et Neronem et Vitellium quem sequaris; ad hos tres tota non
Abbreviated transcription (Latin):
D delectat int̾dum doctũ seu doct᷑¬
ne dedicũ frugiq hom̃i scultorũ
insamas audur que illi quasi pro
concrario signosint. unde sibi St
auit remis ueloq fugiendi sciat.
hc autem eo spectant ut recogites
quid est ꝙ thesaurũ impensẽ parẽ¬
sꝑas ut enmi frugalitati ⁊ modestie
laut sane magnis chesaueꝭ ẽ opꝰ.
sic prodigalitati ⁊ luxurie/ neq the
co / qui nepotino uictui oꝑa dedere
ncc̃do in capinas ⁊ in predam imi¬
sit que mulcꝭ festinate miẜeq mor¬
tis occasio fuit. G nũquid uiius hõ¬
minũ impense tot urbes nõ suffi¬
ciẽt. Nhũ t̾ rũdeant de quib mł¬
ta dixinꝰ mim̾abilesq alii quos
par pestis pari dedit exicio. as
sumã uero ꝓfundissimũ ho sũp̃tu¬
um ut sic dicam specꝰ qiͣ ed illd
olim cuitii nõ opib expleri ullis
s uircutib añ alias modestia co¬
hiberi constringi q pt̃. In qd ma¬
unne ꝓderit memĩsse alienum

Expanded text:
sed delectat interdum doctum seu doctrsed delectat interdum doctum seu doctrine deditum frugique hominem stultorum insanias audire, que illi quasi pro contrario signo sint, unde sibi, ut aiunt, remis veloque fugiendum sciat. Hec autem eo spectant, ut recogites quid est quod thesaurum impense speras; ut enim frugalitati et modestie haud sane magnis thesauris est opus, sic prodigalitati et luxurie neque thesco, qui nepotino victui operam dedere — necessario in rapinas et in predam misit, que multis festinate misereque mortis occasio fuit. Nunquid unius hominis impense tot urbes non sufficient? Hi tibi respondeant de quibus multa diximus innumerabilesque alii, quos par pestis pari dedit exitio. Ad summam, vero profundissimum hoc sumptuum, ut sic dicam, specus, quasi illud olim Curtii, non opibus expleri ullis sed virtutibus, ante alias modestia, cohiberi constringique potest; in quod maxime proderit meminisse alienum
Abbreviated transcription (Latin):
uacum mirs circũ septã ꝯtectãq por¬
usq ad ostiã ꝑ tantũ ie sꝑaciũ
totq obuos montes ut insucto
mari fine maritimis casib naui¬
gans /⁊ t̾ix lalorẽ ⁊ pelagi fastidi¬
ui declinar. longitudo qui dut
nũe incole meciuntur. nota od¬
bus ut tranquillus mim̾at milia
passuũ centid sexagnita. latitudo
laltem duarũ cãpux qͥnq remiũ
ex adu̾so it̾ agenciũ neq se impediẽ¬
cium concursũ quod opus si explesset
ytaliam ommnẽq rem publicam ex¬
hausisset. cantis autẽ mũdi malis
mors sola consuluit hũc sequit᷑ au¬
reliꝰ uerꝰ qui ut omittã reliqͣ cenã
illam fecit cui si par pͣndiũ facere
uoliuisser nostio an rõna res susice̾
potuisset quo audito frat̾ eius mar¬
tus aulroli ꝰ tam modescie amicꝰ ꝙͣ
hic hostis ingenuisse fertur ixi pił=
mmiẜtus ⁊ imꝑio collubenti linquo
alies minis multi sũt enĩ nec me
fallit posse ex nobls longuiscula hͭ
bideri Remedia breuiorã pollicitꝭ.

Expanded text:
tam contectamque porusque Hostiam per tantum vie spatium totque obvios montes, ut inducto mari sine maritimis casibus navigans et terre laborem et pelagi fastidium declinaret? Longitudo quidem, ut nunc incole metiuntur, nota omnibus; ut Tranquillus numerat, milia passuum centum sexaginta; latitudo autem duarum capax quinque remium ex adverso iter agentium neque se impedientium concurso. Quod opus si explesset, Italiam omnemque rem publicam exhausisset; tantis autem mundi malis mors sola consuluit. Hunc sequitur Aurelius Verus, qui, ut omittam cetera, cenam illam fecit, cui si par prandium facere voluisset, nescio an Romana res sufficere potuisset: quo audito frater eius Marcus Aurelius, tam modestie amicus quam hic hostis, ingemuisse fertur, reipublice misertus et imperio collabenti. Linquo alios; nimis multi sunt enim, nec me fallia pollicitis:
Abbreviated transcription (Latin):
mandax uiꝙͣ fuit qͥn qũq uep drẽt.
Demq sine ulla suspicõe mendacii
mentiri pt̃ oĩã quisquis seł potu
nõ mentiri. unũ enĩ illud memo¬
rat p̃ceps in futurũ prominẽs ⁊
p̃territi sic oblata credulitas/ ac
deceptorib suis fauens. S diuĩnis
leca nũciantib credo. L furẽtib cre¬
de̾ furor est Certe ꝙͣ uis hic cicero
uideatur sensisse alit̾ quemẽcius
huic rei nomẽ a grecꝭ iudiciũ ꝙͣͣ
a urĩs iudico. latini enĩ a diuenis
seu a diuinitate diuinacõm illi ãt
qd ẽ mãticen a furore dix̾unt. uos
fortassis ornaciꝰ / ac illi uiꝰ hanc
sacri doctores ym̃o om̃s ore ꝯdemp¬
nant Ambrosiꝰ auguscinꝰ ceteriq
qui si forte quõ int̾ mulcos hic ꝙͦ
mos pescifer inualuit ut int̾ hos
garrulos ĩ qõe ueri / ob ip̃m ꝓfessi¬
onis sue nomẽ suspt̃i hẽantur ue
fidei ꝓfessores auditi nõ erũt. cũ
om̃ĩb idem senciẽtib qui stꝭ mini¬

Expanded text:
mendaxmendaxDenique sine ulla suspitione mendacii mentiri potest omnia quisquis semel potuit non mentiri. Unum enim illud memorat preceps in futurum prominens et preteriti sic oblita credulitas ac deceptoribus suis favens. Divinis leta nuntiantibus credo. Furentibus credere furor est. Certe quamvis hic Cicero videatur sensisse aliter, convenientius huic rei nomen a Grecis inditum quam a vestris iudico. Latini enim a divis seu a divinitate divinationem, illi autem quod est “manticen” a furore dixerunt: vos fortassis ornatius, at illi verius. Hanc sacri doctores uno omnes ore condemnant: Ambrosius, Augustinus ceterique qui, si forte quando inter multos hic quoque mos pestifer invaluit, ut inter hos garrulos in questione veri ob ipsum professionis sue nomen suspecti habeantur, vere fidei professores auditi non erunt, cum omnibus idem sentientibus, qui sunt in
Abbreviated transcription (Latin):
ał et¬
timũ iubeat illa ꝯtempinit᷑. quid qͥs
h ͨ iusẜit dificile licet ac pessimũ pa¬
retur. S mathematici leta ꝓnũtiãt¬
Rariri hoĩẽs. fut᷑a soli qui nou̾int
lo fuĩt ita nuĩtient qi ꝯsilio celestiũ
int̾fuerint. recentiq nũt inde uẽ¬
mant meõria cũ tũ int̾m quid ĩ
t̾us / quid in prd̃a quid in domo / quid
d chalamo suo fiat nesciant Sit pe¬
initꝰ uerũ est qd apud tulliũ legis
qd ẽ ante pedes nemo expectat celi
scrutant᷑ plagas. S magna nũciat
mathamaꝰ insignis ⁊ uerax. ł 4o
diuinꝰ insignior ⁊ mẽtiᵈ lib̾tas
mirari soleo nr̃q nõ ĩnu̾to miratꝯe
cic̾o. quid h ͦ iñ gne̾ nouũ insuetũq
accidit̃ut cũ in cuctꝭ hoĩb mlta de¬
rent᷑.⁊ suspecta fides in posterũ loꝙ¬
tis fiat. In hũs ꝯtͣ grauib millẽꝰ
mendaciis una leius ac fortuita bi¬
tas uelũ qͦdd ⁊ mẽdaci pucͦfidẽ q̃¬
rit si quõ bel semel qm̃ nemo cã

Expanded text:
ax esttimum iubeat illa contemnitur, quicquid hec iusserit, difficile licet ac pessimum, paretur. Mathematici leta pronuntiant. Miri homines, futura qui noverint lo fiunt ita nuntient quasi consilio celestium interfuerint recentique nunc inde veniant memoria, cum tamen interim quid in terris, quid in patria, quid in domo, quid in thalamo suo fiat nesciant! Sic penitus verum est quod apud Tullium legis: Quod est ante pedes nemo spectat, celi scrutantur plagas. Magna nuntiat mathematicus insignis et verax. Quo divinus insignior, et mentiendi libertas mirari soleo nosterque non immerito miratus est Cicero, quid hoc in genere novum insuetumque accidit, ut cum in cunctis hominibus multa ver et suspecta fides in posterum loquentis fiat, in his contra gravibus mille mendaciis una levis ac fortuita veritas velum quoddam et mendaci publico fidem querit, si quando vel semel — quoniam nemo tam
Abbreviated transcription (Latin):
s ear qͦ in uobis stꝭ aĩos in eriorem
nõ qͦ uie illaꝵ s quo urã cupiditas
uocat./ Scil qr centurio ille dͭ ħͥ op¬
tre manebimꝰ ne mũdi caput tnsp̃¬
ret᷑ cã fuit aut qr ꝑsam ꝑusse flecus
infantula ꝓfecturo in bellũ nũtiariͭ.
pẽ uici macedonũ regẽ ꝯseꝙ̃s iu¬
dicatũ ẽ/ O hũana mẽs ebria ⁊ me ͥ¬
cabũda ꝙͣ facili impulsu ecrorꝭ in
fdueã rius. Sleta a derãt ꝯsopito.
Bmesta aderũt ex ꝑiecto. Sleca doi¬
miens indebam. E Mesta iugilas uide¬
bis. S felix erã ꝑ quietẽ. Qmẜeris

Expanded text:
e que in vobis sunt animos in errorem non quovis illarum, sed quo vestra cupiditas vocat, scilicet quia centurio ille dixit: “Hic optime manebimus”, ne mundi caput transferetur causa fuit, aut quia Persam periisse flens infantula profecturo in bellum nuntiavit patri, vinci Macedonum regem consequens iudicatum est! O humana mens ebria et mirabunda, quam facili impulsu erroris in foveam ruis! Leta aderant consopito. Mesta adeunt experrecto. Leta dormiens videbam. Mesta vigilans videbis. Felix e
Abbreviated transcription (Latin):
qui filio suꝑuixit. S orbl iã sens
elogio scriptꝰ heces sũ.Ran ĩ ta¬
uellis sorsan adamaeinis unde nõ
facile delearf. An ignoras ꝙͣ leuib
causis cestamẽta mutat senes
multꝭ in ip̃o uite exitu qͥd per
oẽm uitã uolilẽ displicuit. S¬
herrdem ñ lolo ocbus senex. Ꝙp̃e

Expanded text:
qui filio supervixit? Orbi iam senis qui filio supervixit? Orbi iam senis elogio scriptus heres sum. An in tabellis forsan adamantinis, unde non facile delearis? An ignoras quam levibus causis testamenta mutant senes? Multis in ipso vite exitu quod per omnem vitam voluere displicuit. Heredem me vult orbus senex. At
Abbreviated transcription (Latin):
lum p̃dicabas ip̃e tibi ne ꝯ̃riu̾s sis
actẽde. nũꝙͣ expectatõ tranquille¬
tasq cohĩtant uip ullũ uite tedi¬
um eppectacõe molestrꝰ. S expto
senis hereditatẽ Rnestis qua il¬
le forsan expeccet. Est ea quid̃ it
hoes wblgars insama. ut fe̾ om̃s
nõ coeuis tm̃ s Iunioris qͦ diu¬
cius se ic̃turos spent inuiti sua de
morte cogitãt mortales. de alieã
autẽ libenter cũ tñ contͣriũ agẽ.
ditatem spero Rges si ille mt̃nui
tuã sperat falłi alt̾litrũ est ncc̃e.
qͦd autẽ senes aieniãs mortem
uiuenũ expectantes. ⁊ sane. Nemo
tam senex qui nõ possit annũ
ui̾e̾. nemo er̃ iaenis qͥ nõ pos¬
sit hodie mori s hẽditatẽ orbi se¬
nis spers Rgusciꝰ hãc sꝑabat fi¬
lius, Iumorẽ iustiorspes elusit S
hẽdicas orbi senis ad me benit. R¬
Qͥs scis an ad illũ tua. Gayꝰ clau¬
senis hẽdicas nñ manet qui. R¬
Quẽ non falle possit nolens qͥ quẽ
noluit fefellit᷑. au suꝑuiuẽ neq̃at:

Expanded text:
predicabas; ipse tibi ne contrarius sis attende: nunquam expectatio tranquillitasque cohabitant, vix ullum vite tedium expectatione molestius. Expecto senis hereditatem. Nescis quid ille forsan expectet. Est ea quidem inter homines vulgaris insania, ut fere omnes non coevis tantum, sed iunioribus quoque diutius se victuros sperent. Inviti sua de morte cogitant mortales, de aliena autem libenter, cum tamen contrarium agere editatem spero. Quid si ille interim tuam sperat? Falli alterutrum est necesse. Quot autem senes invenias mortem iuvenum expectantes? Et sane nemo tam senex, qui non possit annum vivere, nemo tam iuvenis, qui non possit hodie mori. Hereditatem orbi senis spero. Iustius hanc sperabat filius, iuniorem iustior spes elusit. Hereditas orbi senis ad me venit. Quid scis, an ad illum tua? Gaio Clausenis hereditas me manet. Quem non fallere possit volens, qui quem noluit fefellit? cui supervivere nequeat
Abbreviated transcription (Latin):
ammi neutrã in ꝑtẽ facile mcłiã᷑¬
S multa undiq mͥ ꝓmittũt mathe¬
Ihũs qui careant pudore quos mẽtiri
autẽ pud / ad ꝓmittend̃ rardi sunt.
Sleta spondent mathematici Raul¬
q̃re alios seu pignus ꝓmissifragum
genꝰ ẽ mido uorbo male credit᷑ falca
ꝓmittũt mathematici. RQre qui
ꝓmissũ impleat satis est spem de¬
aruspicũ exꝑreceꝰ sũ . R consopierꝭ
euentib nichil euenit promissorũ

Expanded text:
animi neutram in partem facile inclinantanimi neutram in partem facile inclinant. Multa undique michi promittunt matheiis qui careant pudore; quos mentiri autem pudet ad promittendum tardi sunt. Leta spondent mathematicquere alios seu pignus: promissifragum genus est, nudo verbo male creditur. Multa promittunt mathematici. Quere qui promissum impleat: satis est spem dearuspicum experrectus sum. Consopieris eventibus: nichil eveniet promi
Abbreviated transcription (Latin):
lucrũ ex hac arto maneat. Smꝰ
tua muiꝰ hospitib ac mirꝭ plena
erit impedimẽtꝭ. erũt ibi estores
⁊ potores/ idq aut inmłto quos igͥs
exsiccat ⁊ cupiditas erũt suflatores
decoptores ⁊ derisores. omis angulꝰ
hẽbit pelues ac lebetes ac fialas
⁊ ext̾nos sales ⁊ sulphur ⁊ distilla¬
toria ⁊ caminos deq hiis omĩb ⁊ͥ
in finẽ curas ĩutiles ⁊ sculticiar¬
cordis oris obstenitatẽ ac scalorẽ ⁊ caligi¬
nem ocłõꝵ ao sollicitã ꝯflau̾i̾s pauꝑ¬
tatem. qd̾q hns oĩb pene peiꝰ dix̾i
circulatoris nomẽ ⁊ noctͣnis in tene¬
bris atq infames int̾ latebras furũ
Sꝑare hinc forsitan ⁊ gestire dabit᷑
aꝓꝓinquo. Rdm m̾curiũ ꝯgelasti. an
mͥ pollicentur. Rinuenisti eccẽ
res Sit res hinc ꝓfugas captãs hĩc
ꝓmissis impulsies ysiomio semꝑ mõe
rocabis. S Spẽ bonã mͥ cribuunt
aruspices . RNõ est maiꝰ spẽ ceedu¬
ło /ꝙͣ metũ pauido inferre ꝯstantes

Expanded text:
crum ex hac arte maneat: domus tua miris hospitibus ac miris erit impedimentis plena. Erunt ibi esores et potores idque haud immerito quos ignis exiccat et cupiditas, erunt suflatores, deceptores, derisores; omnis angulus habebit pelves et lebetes et phialas et externos sales et sulphur et distillatoria et caminos deque his omnibus tibi in finem curas inutiles et stultitiacordis, oris obscenitatem et squalorem et caliginem oculorum ac sollicitam conflaveris paupertatem quodque his omnibus pene peius dixerim, circulatoris nomen et nocturnis in tenebris atque infames inter latebras furum perare hinc forsitan et gestire dabitur, propinquo. An Mercurium congelasti? an lta pollicentur. Invenisti ecce ares. Sic res hinc profugas captans, hinc promissis impulsus ixionio semper more rotaberis. Spem bonam michi tribuunt aruspices. Non maius est spem credulo quam metum pavido inferre; constantes
Abbreviated transcription (Latin):
maciplũ an clemẽtie sis amicus
qđ nͥ ad utramq ferri posses incer¬
cum esset. Gmrulti enĩ esse credũt
quod nõ sũt  ͥ xꝑti autẽ quid sut sci¬
unt. G cest hoscꝭ in manib ulcisti
possum R dilii potencie fines sunt
decoiꝭ nõ quid possis s ꝙ Receat eoti¬
mand est ne si quãtum potes uelis
nl posse sit meliꝰ Q ulcisti possũ
ml dulciꝰ est uindicta. LIra nichil
amariꝰ ꝙ̃ cur quid̃ duscem dix̾int
mirari soleo. sm dulce a̾d in esse
consonser dulcedo efera/. uiro ĩdigna

Expanded text:
mancipium an clementie sis amicus, mancipium an clementie sis amicus, quod, nisi ad utranque ferri posses, incertum esset: multi enim esse credunt quod non sunt; experti autem quid sint sciunt. Est michi hostis in manibus, ulcisci possum. Alii potentie fines sunt, decoris alii: non quid possis, sed quid deceat extimandum est ne, si quantum potes velis, nil posse sit melius. Ulcisci possum, nil dulcius est vindicta. Ira nichil amarius, quam cur quidam dulcem dixerit mirari soleo; sin dulce aliquid inesse consenseris, dulcedo effera, viro indigna
Abbreviated transcription (Latin):
eat quo quere̾ multũ possit nichil
amitte : pugnasse quid̃ feruide in opẽ
ac uicisse / eund̃q mox diuitẽ refri¬
pisse apud flaccũ leg/⁊ ꝓfecto si ad
clarissima rerũ exempla neflecti̾s ui¬
debis romanos dũ fuerũt pauperes
dĩmi genciũ fuisse uictores cũ uina
cepisse dũ diuites facci sũt. Ita ad
aduentũ diuiciariõ discesẜe uctorie
ac uirtutes simulq opum comites
delicie ac libidines subiere. ut nõ
iumto scriptores quid̃ tẽpoꝵ illorũ
roͣne paupertatꝭ int̾ctum questi sine
Sirtutũ nutrix optiã est pauꝑtas
opulencia uicõrũ uictoriã de ihe¬
sauro tuo speras. hinc pociꝰ metuẽd
multos pauidos ⁊ ibelles om̃s tu¬
midos ac superbos nullũ penitus
uirũ fortem fecere diuicie. O magͣ
inͥ thesaurũ agregaui. ¶Tibi curas
⁊ inuudiam. hostib scimulos fuxib
sollicitudmẽ adridisti ¶ De uiudcar
ueit ulcionis oblata ẽ facul¬
cãs. Qymo exꝑimientũ tui an ire

Expanded text:
eat, quo querere multum possit, nichil eat, quo querere multum possit, nichil amittere? Pugnasse quidem fervide inopem ac vicisse, eundemque mox divitem refrixisse apud Flaccum legis et profecto, si ad clarissima rerum exempla inflecteris, videbis Romanos dum fuere pauperes omnium gentium fuisse victores; tum vinci cepisse, dum divites facti sunt: ita ad adventum divitiarum discessere victorie ac virtutes simulque opum comites, delitie ac libidines, subiere, ut non immerito scriptores quidam temporum illorum Romane paupertatis interitum questi sint. Virtutum nutrix optima est paupertas, opulentia vitiorum. Victoriam de thesauro tuo speras; hinc potius metuendum multos pavidos et imbelles, omnes tumidos ac superbos, nullum penitus virum fortem fecere divitie. Magnum michi thesaurum aggregavi. Tibi curas et invidiam, hostibus stimulos, furibus sollicitudinem addidisti. 101 DE VINDICTA t, ultionis oblata est facultas. Immo experimentum tui: an ire
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ de genis signa sũt / nec pacificꝭ qͥd
grata ⁊ bellatorib miusa magna¬
minis. demq sic hẽto qui baltistã
pͥmus inuenit Ille aut pauidꝰ fuit
aut ꝓdicor ⁊ nocendi auidꝰ ⁊ me¬
cuens hostꝭ itaq cogitauit qd lu¬
canus ait. longe tendere n̾uos ⁊ qͦ
ferir ueluit comitte ulnã bentis
Iaq de oĩ gne̾ missiliũ dcĩ puca
fortis bellator congressũ hostis ex¬
optat quẽ sagitariꝰ uitat. ¶ De che
hesaurũ in bella reposur. Q¬
Rem malã in usus pessimos
Gͣnto tibi ⁊ aluis erat uellih hũc
⁊ amicoꝵ ⁊ patrie usib aceruasse.
maxime q ncc̃itatib indigentum
Ille demũ thesaurꝰ uerꝰ esset ⁊ the¬
sauri p̾ciũ celestis / nũc p̃ciũ est ĩ¬
serni G Thesaurus suppetit an
usum belli. NThesaurꝰ aĩ uires
extonuat bellũ iuros utrũq pesti¬
ferum. O Maggio thesauro submxꝰ
hostib lucri speni ⁊ bellandi simul
audaciã: quis nõ alat̾ in id bellum

Expanded text:
et degeneris signa sunt, nec pacificis quidem et degeneris signa sunt, nec pacificis quidem grata et bellatoris invisa magnanimis. Denique sic habeto: qui balistam primus invenit, ille aut pavidus fuit aut proditor nocendi avidus et metuens hostis; itaque cogitavit quod Lucanus ait: Longe tendere nervos Et quo ferre velint, committere vulnera ventis idque de omni genere missilium puta: fortis bellator congressum hostis exoptat, quem sagittarius vitat. 100 DE hesaurum in bella reposui. Rem malam in usus pessimos! Quanto tibi et aliis erat utilius, hunc et amicorum et patrie usibus acervasse maximeque necessitatibus indigentium! ille demum thesaurus verus esset et thesauri pretium celestis; nunc pretium est inferni. Thesaurus suppetit in usum belli. Thesaurus animi vires extenuat, bellum viros: utrunque pestiferum. Magno thesauro subnixuhostibus lucri spem et bellandi simul audaciam. Quis non alacer in bellum
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙͣ qui urbes minũtas obpugnando
quietem pu ͨ ͦ perturbares. G habeo
machinas/ saxa torquentes R daxa
torquere furiosoꝵ est. G habeo ⁊ bal
intanaciuntur. Nõ erat sacꝭ de celo
conantꝭ ira dei mimortalis homũcio.
C crudelitas iuncta suꝑbie/ de t̾ra et̾
tonuisset. non mutabile fulmẽ ut
maro ait. hũana rabies nutata est¬
⁊ quod e nubib mitti solt̾ ligneo qͥd
s tartareo mitti᷑ instr̃o. qd ab archi¬
mede iuẽtum quid̃ putant. eo tp̃e
quo marcellus siracusas obsidebat.
derũ ille hͦ ut suoꝵ cuuũ libt̾atem
tuoretur excogitauit prdeq excidiũ
uel au̾terit uel differrit. quo bos ut
liberos pplos uel iugo uel excidio pͥma¬
tis utniiiii. Erat hec pestꝭ nuꝑ rara
⁊ cũ iugonti miracłõ cerne̾tur. nc̃
ut rerum pessimaꝵ dociles stꝭ ai.
Ita coĩs est ut. unũ quodlib genus
armorum. G balliscis affluo Re
meliꝰ belli odio ⁊ studio pacis afflu¬
eres cũ cetã quid̃ arma inqͥeti ad h̃

Expanded text:
 urbes immeritas oppugnando quietem publicam perturbares! Habeo machinas ingentia saxa torquentes. Saxa torquere furiosorum est. Habeo machinnitru iaciuntur. Non erat satis de celo tonantis ira Dei immortalis, homuncio nisi — o crudelitas iuncta superbie! — de terra etiam tonuisset! Non imitabile fulmen, ut Maro ait, humana rabies imitata est et quod e nubibus mitti solet ligneo quidem, sed tartareo mittitur instrumento, quod ab Archimede inventum quidam putant, eo tempore quo Marcellus Syracusas obsidebat. Verum ille hoc ut suorum civium libertatem tueretur excogitavit patrieque excidium vel averteret vel differret, quo vos ut liberos populos vel iugo vel excidio prematis utimini. Erat hec pestis nuper rara, ut cum ingenti miraculo cerneretur; nunc, ut rerum pessimarum dociles sunt animi, ita communis est ut unum quodlibet genus armorum. Balistis affluo. Melius belli odio et studio pacis afflueres, cum cetera quidem arma inquieti animi, hec
Abbreviated transcription (Latin):
cõ iudeat᷑. certe is totũ hͦ illusionũ
ac fallãp genꝰ dampnat rid ac de¬
spicit ⁊ ad sũmã omisẜ q̃ locꝰ iste
respuũt uanitatẽ. pret illos solos qͣ
uẽl hunc uiuũt uel ab hiis seducti ⁊̃
eorũ tendiculas lapsi sũt quoꝵ dãp¬
nis atq errorib lucrũ sibi atq artẽ
faciũt/ in qͣ iᵈ sũmũ ac p̾cipuũ os¬
sturitate fraudem tege̾ ⁊ sic biceps
ambignũq responsum dare ut pre¬
futuri nociaam ꝓfessis in cõe ꝓuisũ
.e. qua in remõ ars ip̃a q̃ nulla ẽ
non ingeniũ qd sũ leĩs rerũq noti᷑.
nudũ est. s illoꝵ calliditas ⁊ auda ᷑
⁊ impudencia ip̃a mirabłĩs. unde qd̾
festiue ad mod ait cato ille rigidus
muari ^ ꝙ non rid aruspex cruspi¬
cẽ cũ iudisset id ad om̃s eque augu¬
res aͥuspices sortilegos giectores cal¬
deosq ⁊ mathema ͨ ͦͦ ac cotã quã dixi
mãticem trahi pt̾ tam int̾tũ est.
an illoꝵ fraus curpior an ridiculosi

Expanded text:
num ac fallaciarum genus damnat, ridet ac despicit et, ad summam, omissis que locus iste respuunt vanitatem, preter illos solos, qui vel hinc vivunt, vel ab his seducti in eorum tendiculas lapsi sunt, quorum damnis atque erroribus lucrum sibi atque artem faciunt, in qua illud summum ac precipuum, obscuritate fraudem tegere et sic biceps ambiguumque responsum dare, ut prefuturi notitiam professis in commune provisum est, qua in re non ars ipsa, que nulla est, non ingenium, quod sine literis rerumque notitia nudum est, sed illorum calliditas et audacia et impudentia ipsa mirabilis, unde quod festive admodum ait Cato ille rigidus, mirari se, quod non rideret aruspex aruspicem cum vidisset. Id ad omnes eque augures, aruspices, sortilegos, coniectores Chaldeosque et mathematicos ac totam, quam dixi “manticen” trahi potest, tam incertum est an i
Abbreviated transcription (Latin):
h̾cle alit̾ int̾ procellas hũarum re¬
rũ spes afixa ⁊ tenax multos in
exitlũ trait / qui abcissa ũtiq et¬
⁊ abiecta spe incolumes euasissent
sepe igtitlr subtrahenda spel an¬
chor uel si heat euellenda si no
id ip̃m quid̃ liceat abstindenda
reosq sub fluctib relinquẽꝰa est
ut liberam uite prorã gubernacło
ꝓuidencio dirigas ad salutis por¬
tum. E bene spero. R bene sꝑando
⁊ male hñdo trñsit uita mortalud
¶ De h̾editatis spͨtatõe .G. cã. xi.¬

Expanded text:
aliter inter procellas humanarum rerum spes affixa et tenax multos in exitium traxit, qui abscissa utique et abiecta spe incolumes evasissent. Sepe igitur subtrahenda spei ancora vel, si hereat, evellenda; si ne id quidem liceat, abscindenda rerumque sub fluctibus relinquenda est, ut liberam vite proram gubernaculo providentie dirigas ad salutis portum. Bene spero. Bene sperando et male habendo transit vita mortalium. 110 DE HEREDITATIS EXPECTAT
Abbreviated transcription (Latin):
sicum gladios magnꝰ ille pompeyꝰ
de se p̾dicat qd camiẽ si ꝓfundius le¬
dũ florentissimo instatu felicissimꝰ
uideretur. O Sũ felix Li felix es ⁊ iu¬
is uiator insolitꝰ mirꝰ c̾sor qͥ in h̃
strupeo ⁊ difficilli calle sis felex me
mille ꝑicła raptꝰ iugit᷑ ⁊ ignoras
quossi quid̃ hic es felix es qd nomo
umꝙ fuit nemo erit ut auguror.
Nã qͥs queso hõmi felix ĩ imẜns ñe¬
mo igr̃ felix pͥusꝙͣ ex hac iẜiariõ
ualle migrauit. duos quid̃ ecuctis
mortalib colligut felices. ĩ quib
opiãcissimꝰ ẽ quĩtꝰ mecellus et
apud sc̾ ꝑtores rẽcũ ⁊ uolgo ⁊̃ folix
nomẽ in quibd exacto̾i̾b scriꝑtꝭ

Expanded text:
 ille Pompeius de se predicat; quod tamen, si profundius vedum florentissimo in statu felicissimus videretur. Sum felix. Felix es et vivis? viator insolitus, mirus cursor, qui in hoc scrupeo et difficili calle sis felix, inter mille pericula raptatus iugiter et ignorans quo, si quidem hic es felix, quod nemo unquam fuit, nemo erit, ut auguror. Nam quis, queso, hominum felix in miseriis? Nemo igitur felix, priusquam ex hac miseriarum valle migraverit. Duos quidem e cunctis mortalibus colligunt felices, in quibus opinatissimus est Quintus Metellus et apud scriptores rerum et vulgo etiam felix; nomen in quibusdam exacti
Abbreviated transcription (Latin):
sum nõ felices / essent falsa g
felicitas tua est /⁊ ea ip̃a ꝑbreius
nulli errore diu ꝯtigit gaude̾ so¬
la quidi u̾i̾tas solida est/ error te¬
Inue quiddã mane quod int̾ am¬
plectenciũ manus qͣi fumꝰ aut
umbra dissilat ueniet q̃ umbras
abigat flãq gaudia iaꝑtũ per¬
crahat q̃ felicitati hũane berum
int̾im ab hũs ipĩs quoꝵ ꝓxime

Expanded text:
ent; falsa ergo felicitas tua est et ea ipsa perbrevis: nulli errore diu contigit gaudere, sola quidem veritas solida est, error tenue quiddam et inane, quod inter amplectentium manus quasi fumus aut umbra dissiliat. Veniet que umbras abigat falsaque gaudia in apertum protrahat, que felicitati humane verum interim ab
Abbreviated transcription (Latin):
fides esset / ut ⁊ nũꝙͣ insi honesta
ꝓmitterẽt ⁊ semꝑ promissa ẜua¬
rent. Nũc nec ꝓmictẽdi modꝰ
nec ꝓmissa frangendi pudorulłꝰ
qs in heditate pocissmiũ licere
sibi hões putant. Itaq uoluptatẽ
cestatoris ambulatorlã uocant.
nõ te ex ͥ  pͥmã noͣ res ẽ. legisti ql

Expanded text:
s esset, ut et nunquam nisi honesta promitterent et semper promissa servarent! Nunc nec promittendi modus nec promissa frangendi pudor ullus, quod in hereditate potissimum licere sibi homines putant: itaque voluntatem testatoris ambulatoriam leges vocant. Non te exemplis premam; nota res est, legist
Abbreviated transcription (Latin):
urbi post innumo̾s tumphos edomitũ
orbem nõ de fuisse hostem legis ⁊ tibi
de futurum sꝑas quiescenti forsan
hostis deerit/ ac pugnanti nuimiꝙͣ¬
O uictor sum Relaue ne sis frustra.
uti stientib uictoria fructuosa est. uti
aut̃ dico nõ eomͦ qͦ maharbal hambali
sulebat. Nam profecto bsus fructꝰq uic¬
torie optimꝰ pax est. neq ad alium
ꝙͣ ad pacis finem iusta bella suscipiũ¬
tur G uictoria mecũ est Quide ne
auolet alata est. ¶De mimici morte
letꝯ sum R Sꝑare de ĩimici
illi forsitan sit ꝓmissum. Si quĩs usꝙͣ
ess inmortalis. Sꝑare autẽ alt̾id mor¬
tem que cibi possit ante continge̾ ul
gaudere id hosti euenisse qd tͥ e nccĩo

Expanded text:
urbi post innumeros triumphos edomitumque urbi post innumeros triumphos edomitumque orbem non defuisse hostem legis: et tibi defuturum speras? Quiescenti forsan hostis deerit, at pugnanti nunquam. Victor sum. Cave ne sis frustra: uti scientibus victoria fructuosa est; “uti” autem dico non eo modo quo Maharbal Hannibali, suluerat. Nam profecto usus fructusque victorie optimus pax est neque ad alium quam ad pacis finem iusta bella suscipiuntur. Victoria mecum est. Vide ne evolet: alata est. 104 DE INIMICI MORTE  Sperare de inimici illi forsitan sit permissum, si quis usquam esset immortalis: sperare autem alterius mortem, que tibi possit ante contingere, vel gaudere id ho
Abbreviated transcription (Latin):
tus est dubiꝰ ⁊ de lecꝭ cristia ⁊ leta
de cristib erũꝑũt. G magiã uicto¬
riã quesiui Rnil cã magnũ ut
nõ mimo queri possit. est ubi plꝰ
uolnerũ ac funeꝵ uictoriosa pars
computat. Si nõ credis persemat
t̃mophilas ĩlroga. G magne uicto¬
ne sors fuit la uix pocest magna
uictoria ꝑuo p̾cio constare de bello
om̃ui maxlo om̃i maximꝰ hystori
cus ageret. ad eo inꝙ uaria fortuã
anceps q mars fuit ut ꝓp̾ꝰ ꝑiculo
fuint qui uicart̃. O pleno uici R
odia ferro trũca / repullulãt densãt᷑
non ut fortassis ymagĩatio olin behemẽs¬
E plenarie uia R cassio a se cesi ho¬
stis ymaginem sup̃mo illo suo die ob¬
uiam dedit cam tremendo a spcu. ut
audacissimũ uirũ qui iuẽtem illũ
nõ timuerat defuncti spẽs in fugam
u̾teret s ita ut ꝓ uno multi redditi
ueris manib uerũ ferrũ moueant
D illos qui uicisse uidebant᷑. G uici iã
securꝰ sine hoste sum .R Stulte dum
erũt hoẽs non deerut hostes. Tu rõne

Expanded text:
tristia et leta de tristibus erumpunt. Magnam victoriam quesivi. Nil tam magnum ut non nimio queri possit: est ubi plus vulnerum ac funerum victoriosa pars computat; si non credis, Xerxem atque Thermopylas interroga. Magne victorie sors fuit. Vix potest magna victoria parvo pretio constare; de bello omnium maximo omnium maximus historicus dum ageret, “adeo” inquit “varia fortuna ancepsque Mars fuit, ut propius periculo fuerint qui vicerunt”. Plene vici. odia ferro truncata repullulant densanturnon ut fortassis imaginatio vehemens olim Cassio a se cesi hostis imaginem supremo illo suo die obviam dedit, tam tremendo aspectu, ut audacissimum virum qui viventem illum non timuerat, defuncti species in fugam verteret, sed ita ut pro uno multi redditi, veris manibus verum ferrum moveant in illos qui vicisse videbantur. Vici, iam securus sine hoste sum. Stulte, dum erunt homines, non deerunt hostes. Tu Romane
Abbreviated transcription (Latin):
l folum diceret. Iam tand quasi
homo habitare incipioraritto illa
leuia ꝙ uestem nullã bis ĩduit
nulliditer minꝰ nille carcugꝭ egit
calceatꝭ argento usus mulis autee
rete pistatus est / purpureis atq
coccmeis funib ac reliqͣ fidem exce¬
dencia simul ⁊ todiũ paritura di
quis ilła nõ scupens legit stupen

Expanded text:
hoc solum diceret: “Iam tandem quasi hoc solum diceret: “Iam tandem quasi homo habitare incipio”. Mitto illa levia, quod vestem nullam bis induit, nullum iter minus mille carrucis egit, calceatis argento usus mulis, aureo rete piscatus est, purpureis atque coccineis funibus ac reliqua fidem excedentia, simul et tedium paritura. Sed quis illa non stupe
Abbreviated transcription (Latin):
ad esquiliũ collem porrectai ⁊ magui¬
patem urbis occuꝑans bt nõ nim̾to
hinter quicia / quib librnna ꝓlebis d¬
dignacõe ꝓscisus est. Illud qd iactatĩ
sit roma domꝰ fiet ueros mitigare
quirites. Si nõ ⁊ ueios occupat/ ista do¬
nuis hanc aurrã dici uoluit hns in¬
epte quid̃ signans noĩe p̾ciũ auo
scellata domus fuit tante liltitilt
bt m uestibulo colosus centũ iligõ¬
ti pedĩ scaret Intꝰ porticꝰ atq au¬
le laq̃ arib aureio atq eburneis ta¬
bulatis ⁊ ꝯnexa domoro celi instar
i ꝓpa sese sensim dieb ac noctib
quoq madis emulũ edificns q cir¬
hat domo quantũ ꝯiectul ad̃e¬
uan iua est and quod colliseum
eciam rurne scuporem spectantibus
afferũt ⁊ h omiã dum qd mieucłi
i auget /rome medio consumas¬
set ita non dicã excessisse s nec im¬
plesse quid imꝑatorie domus mod̾
uisls est sibi ut deditans domum
ip̃im nõ ampliꝰ miraretur ꝙͣ ut

Expanded text:
ad Exquilinum collem porrecta et magad Exquilinum collem porrecta et magpartem urbis occupans, ut non immerito inter convicia, quibus liberrima plebis indignatione proscissus est, illud quoque iactatum sit: Roma domus fiet, Veios migrate, Quirites, si non et Veios occupat ista domus. Hanc auream dici voluit, non inepte quidem signans nomine pretium: auro ellata domus fuit, tante altitudinis, ut in vestibulo Collossus centum viginti pedum staret, intus porticus atque aule laquearibus aureis atque eburneis tabulatis et convexa domorum celi instar vi propria sese sensim diebus ac noctibus quoque maris emulum edificiisque cirhac domo, quantum coniecturis ad verum via est, illud quod Collosseum etiam ruine stuporem spectantibus afferunt. Et hec omnia dum, quod miraculum rei auget, Rome medio consummasset, ita non dicam excessisse, sed nec implesse quidem imperatorie domus modum visus est sibi, ut dedicans domum ipsam non amplius miraretur quam ut