comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
splendor fecit. Et ad sumã quisqp
in filio sui noĩs spem reponit. rem ꝑ¬
tenuem lablem̃q Duase fictili locat
maioris apud bblgꝰ ꝙ̃ apud doctos p̃
rupcibilib uasis ac solidis. ĩ iurtute
morior. E nõ sts in quos tue sese sꝑ¬
gant cure inte u̾se os̃. qͦ instruetoł
libi̾orq digredrẽ./ te unũ respiciẽs.
te meciens. Scis ꝙͣ iiẜ ⁊ quã felix
moriars. nec inc̾t̾ꝰ moretꝭ. an uel
imẜie sit addend uel felicitati detra¬
hend̃ cue. aliẽã seu t̾pitudine seu
fortua. ⁊ si enĩ aliis alit̾ bideatur
euen ͦ nimimut᷑. pat̾na felicitas ii¬
⁊ pendet ex alto̾ ꝙ si opiõnem hac̃
comictimꝰ. quid huic fit ĩtelligis.
Subitari enĩ nequit quĩ multi feli¬
cius obituri fuerint si sũ filus o¬
abiciar Ralitib muides. an
feris an pistib.Nam si metus
cibi baculũ seu custodem ipoͣ te pom
uibe. quo a cadaue̾ depellant᷑. ¶ad̾
in malis meis: nã ꝓfecto ml sonciã¬

Expanded text:
splendor fecit. Et, ad summam, quisquis splendor fecit. Et, ad summam, quisquis in filio sui nominis spem reponit, rem pertenuem labilemque in vase fictili locat maioris apud vulgus, quam apud doctos preruptibilibus vasis ac solidis, in virtute morior. Non sunt in quos tue sese spargant cure; in te verse omnes, quo instructior liberiorque digredere, te unum respiciens, te metiens. Scis quam miser et quam felix moriare, nec incertus moreris, an vel miserie sit addendum vel felicitati detrahendum tue, aliena seu turpitudine seu fortuna. Etsi enim aliis aliter videatur, eventibus imminuitur paterna felicitas. Im pendet ex altero. Quod si opinionem hanc admittimus, quid hinc fit intelligis: dubitari enim nequit quin multi felicius obituri fuerint, si sine filiis oabiciar. Alitibus invides, an feris, an piscibus? nam si metuis tibi baculum seu custodem iuxta te poni iube, quo a cadavere depellantur. Ludis in malis meis; nam profecto nichil sentiam
Abbreviated transcription (Latin):
testat o sibi hẽdem fecit. ego tͥ aliũ po¬
hinc egenciũ turba circunstat ex utraq
tibi filios adoptare ꝑmitt̾is qͦro alui te
digressum dulci secũ cõmeoraͤ detine¬
ant. alii qͣuo ꝑgs pia p̃cum festiãcõẽ
p̃ueniat. utq id erogauis illuc cẽtupli¬
cata reꝑias. fenus uberrimũ c̾tissimũ¬
q uiaticũ it̾ istud acturis. Dmoriẽti
michi nõ est filiue RQⁱͥd si multi eent
An ex hus tibi seu cuscodem domus
ac peciuẽ que tua c̾to ampliꝰ non
erit elig̾es seu in p̾lio mortꝭ athle¬
tem ad sep ult᷑ ⁊ ultra enm n ͨ te qͥd tu
conitentur. nec metallũ sin brruis
a lectulo mortis ad sepulcͫ uaẽ.
Qs refert / an hic solus iaceas anibi.
friu̾ole ꝓrsus ⁊ mepte cause filiõs
ip̃e ꝙ ulgarit̾ fallebaris. Si quid
filiorꝭ obscuritas ꝓfecto creberriã
n ͨ illustrare ip̃a utiq /nec ẜuare
pat̾nũ potest nomen. it ꝑ rara filioꝵ
claritas ut ipõs semꝑ filios claros
prẽ cognostit᷑ quẽ pene ignotũ fili

Expanded text:
. Ego tibi alium pohinc egentium turba circumstant; ex utraque tibi filios adoptare permitteris, quorum alii te digressum dulci secum commemoratione detineant, alii te quo pergis pia precum festinatione preveniant, ut que hic erogaveris, illic centuplicata reperias, fenus uberrimum certissimumque viaticum iter istud acturis. Morienti michi nullus est filius. Quid, si multi essent? an ex iis tibi, seu custodem domus ac pecunie, que tua certe amplius non erit, eligeres, seu in prelio mortis athletem ad sepulcrum? ultra enim nec te tui quidem comitentur, nec Metellum sui. Brevis a lectulo mortis ad sepulcrum via est; quid refert an hic solus iaceas, an ibi? Frivole prorsus et inepte cause filios ipse quoque vulgariter fallebaris, si quidem filiorum obscuritas, profecto creberrima, nec illustrare ipsa utique, nec servare paternum potest nomen. At perrara filiorum claritas, ut ipsos semper filios claros patre cognoscitur, quem pene ignotum filii
Abbreviated transcription (Latin):
dos mundo cradas ac fortune
ne ue illos moriens suspires qui
te mori segniꝰ suspurrĩt. ⁊ fors ociꝰ
mortuũ suspirabũt. Q Ciͥd de opi¬
bus.QTunesAne a te dimisse
exoptant᷑ excimãtur neq tand̾
cõtemptu ꝙͣ de t̾tamĩẽ metuẽd.
Proinde inchil iam nũc hee diui¬
tie tue ẽẽ desmẽt cuiꝰ aut̃ stfictẽ
obsetutas. Iam uo tp̃o Ca bendi
cedendiq aliis sine illis parũꝑ obseꝙ̃¬
nisi ambicõse mori. ⁊ qd sculti quid̃
fecere tuo tecũ tumulo ius inferri.¬

Expanded text:
dos mundo tradas ac fortune, dos mundo tradas ac fortune, neve illos moriens suspires, qui te mori segnius suspirant, et fors ocius mortuum suspirabunt. Quid de opibus? Timesne, a te dimisse, exoptantur, extimantur, neque tam de contemptu quam de certamine metuendum; proinde iam nunc he divitie tue esse desinent; cuius autem sint future obsecutas. Iam vero tempus est abeundi cedendique aliis; sine illis parumper obsequnisi ambitiose mori et quod stulti quidam fecere tu
Abbreviated transcription (Latin):
nstio iotũdũ nĩii formã oꝑĩãti
stꝭ. s uolubilitatꝭ indiciũ eẽ dix̾unt
qͥĩ facete: nõ inficõr. s nõ minꝰ t̾an¬
arcule crebrs ac uarñs possesẜon̾b
deltũti. suĩe ut rubiginẽ motu uit
siue ut fallãt c̾ciucoẽ ꝙ̃ plur m̃ios sũ
ut ciõ dĩis suis de ĩstabiliͭ ͤ ꝯtendãt.
bant cu iͣ moriens bel iuẽti suꝑua¬
cuã curam pone qͥn si locuplex more¬
ris agnoste fortuẽ fidem rarã usq
ad exitũ euita. diuitias q iã tibi nõ
ncc̃us alus linq̃. At si parũ expedit̃a
ꝓficistere seu ingẽtes su exigue seu
loriosa hec iite uel p̾sidia uel tor¬
mẽta mortẽ qͦ sollicitant. Q qis
erit de filus Rait ubi uiuat cuũ
nomen. si sint boni. si qͣ ea consola ͦ
mortis est. nõ totꝰ int̾risse uidebetꝭ
in illoꝵ ultib atq accib to sibi red¬
dicũ amici credent. ⁊ gaudebunt. At
si mali est cur cupide deẜas qͦs corri¬
ge̾ neqͥuisti. ⁊ corrigendos ac domã¬

Expanded text:
mam opinati sunt, sed volubilitatis indicium esse dixerunt quidam, facete, non inficior, sed non minus trianarcule, crebris ac variis possessoribus delectari, sive ut rubiginem motu vitent, sive ut fallant circuitione quam plurimos, sive ut cum dominis suis de instabilitate contendant. Hanc tu igitur moriens, vel viventi supervacuam, curam pone; quin si locuples moreris, agnosce fortune fidem raram usque ad exitum e vita, divitias quoque iam tibi non necessarias aliis linque. At si pauper expeditus proficiscere, seu ingentes, seu exigue, seu boriosa hec vite vel presidia, vel tormenta mortem quoque sollicitant. Quid erit de filiis? Erit ubi vivat tuum nomen, si sint boni, si qua ea consolatio mortis est, non totus interiisse videberis, in illorum vultibus inque actibus te sibi redditum amici credent et gaudebunt; at si mali, est cur cupide deseras, quos corrigere nequivisti, et corrigendos ac doman
Abbreviated transcription (Latin):
prĩa nulla ẽ s diu̾soriũ aut cransitꝰ
MQͥ de prĩa mea erit. R prda illaquã
petis uuo semꝑ in statu ẽ q̃sta quã de¬
sus⁊ qued sepe iam diximꝰ nõ prĩa si
exiliũ tuũ fuit. N Qd pr̃ia post mne
aget. R Regiã cogitatõ esse soletꝭ rͥs
post me regno acq urbib euẽt᷑um sit.
gno illi xegi asstrie aut iomano illi

Expanded text:
patria nulla est, sed diversorium aut transitus. patria nulla est, sed diversorium aut transitus. Quid de patria mea erit? Patria illa, quam petis, uno semper in statu est; ista quam deseris quod sepe iam diximus non patria sed exilium tuum fuit. Quid patria post me aget? Regia cogitatio esse solet, quid post se regnis atque urbibus eventurum sit; gno illi regi A
Abbreviated transcription (Latin):
grã quẽ facũdia / quẽ forma ꝯciliẽt
Moxor mea nibet alci. RTua qͥd̾
uxor mimie. ne cua emm sit ampliꝰ
mors faciet. nec mirabe̾ si cõiuges
separat q̃ corporis atq amine uin¬
tula dissoluit. Mnubet it̾m uxor mã.
se iterum uxores fer coe cum ma¬
iorib fortunam. Qnbet uxoral¬
teri REt poͣm duces ⁊ p̾ncipesiu¬
duas duxe̾ ⁊ sc̃issimꝰ rex dd̾ uiduas
Suas in ꝯuigiũ duxit. q̃ miõrum
fuerat uxores ⁊ fortasse te maior
ãs tuam decet ducet. hat̃ tu illi tñ
linq̃ sollicitu ͥ ͤ qui eo ꝑgis. ubi non
iibitur. Mmibet alteri dulcur
uxora Si te meliori ibẜit gͣtu¬
lare ꝓspitati eius. quã amasti. Sin
peiori gaude saltẽ ꝙ tu illi iãno¬
cõr cariorq fut᷑i sie. Multe pͥmos
uiros nosse/ ac dilige̾ S demũ ma¬
t̾monio didisterunt ¶De moriẽte
sollicito ꝙͥ pꝰ se prĩe euẽtuꝵ sit
prĩa mã erit Nbonoꝵ oñn
patrĩa una est.⁊ malo ꝵ altã hay¬
cui te ascribi ciuem fecis uideto. t̾cia ẽi

Expanded text:
em facundia, quem forma conciliet? Uxor mea nubet alteri. Tua quidem uxor minime, ne tua enim sit amplius mors faciet; nec mirabere si coniuges separat, que corporis atque anime vincula dissolvit. Nubet iterum uxor mea? re iterum uxores: fer communem cum maioribus fortunam. Nubet uxor alteri. Et Romani duces, et principes viduas duxere, et sanctissimus rex David viduas duas in coniugium duxit, que minorum fuerant uxores; et fortasse te maior aliquis tuam ducet. Hanc tu illi tamen linque sollicitudinem, qui eo pergis, ubi non nubitur. Nubet alteri dulcis uxor. Si meliori nupserit, gratulare prosperitati eius quam amasti; sin peiori, gaude saltem quod tu illi iam notior cariorque futurus sis. Multe, primos viros nosse ac diligere, secundo demum matrimonio didicerunt. 129 DE MORIENTE SOLLICITO, QUID POST SE PATRIE EVENTURUM SIT. ria mea erit? Bonorum omnium patria una est, et malorum altera: hacui te ascribi civem feceris videto; tertia enim
Abbreviated transcription (Latin):
młtaꝵ ubi magͣ ꝑs cuuũ murꝭ op̾ssa
labentib ⁊ sic pr̃ie cõsepulta ẽ micto
demq t̾te motꝰ quib mulci sepe mor¬
tales obruti ꝓ sepulcͦ totũ t̾re mũs
uterũ huerunt. ꝙ cũ oli imꝑqcͦ¬
beũ malũ fu̾it̾ diuu̾sis ⁊̃ locꝭ nusꝙͣ
tamẽ ꝙͣ in asia ĩsigmiꝰ. ubi duõdeci
uebes uno die horrificꝭ t̾re hiatib hau¬
ste meõrant᷑. h ͨ tam multa dixi
ut̃ ridiculũ tͥ metũ eripiã. qͥ morte

Expanded text:
m, ubi magna pars civium muris oppressa labentibus et sic patrie consepulta est. Mitto denique terremotus, quibus multi sepe mortales, obruti, pro sepulcro totum terre matris uterum habuerunt; quod cum olimbrum malum fuerit, diversis in locis, nusquam tamen quam in Asia insignius, ubi duodecim urbes uno die horrificis terre hiatibus hauste memorantur. Hec tam multa dixerim, ut ridiculum tibi metum eripiam, qui morte
Abbreviated transcription (Latin):
ma procũbentem iudici nulli hotũ
rome mori cõtigit. due spes ingen¬
tes imꝑn bomam in ip̃o etatꝭ sidro
succisse. Srusus ⁊ marcellinꝰ ⁊ ãlt ĩ
prĩam reuecti. ambo tñ ꝓcul a pa¬
tria/ ille in g̾mania obñt ħ baione
quid nũe. Tu ne carquimo suꝑbior
tu ne potencõt silla ese atq ille
cumis exus ħ dñs puteolis expira¬
uit. Quid mĩores loqͦe. augustus
uente defuc̃tus est. Se ꝑcuiꝰ seid
in africa huilem huit orgnẽ rõ¬
me srbĩ imꝑiũ eboraci aut̃ ĩ bri¬
tanina sepuit᷑am .Theodosiũ in his¬
paniis ortũ defuc̃tũꝰ mediolam cõ¬
stantĩopolis accepit.ꝙ̃ aã pͥus allũ¬
de editũ sui noĩs possidebat auctorẽ
Qͥd de aluis dicã ligurgĩ sparta ꝓ¬
fugum creta suscepit. Ead c̾ta sat᷑¬
num regem puisũ a filio ober̃tem
uidit. y talis ẜmib abdicũ hũatũ¬
q audũt diffrice lũ hambalem tegit
urna bichinca theseũ/ chemistoilẽ

Expanded text:
nia procumbentem vidit. Nulli horum nia procumbentem vidit. Nulli horum Rome mori contigit. Due spes ingentes imperii Romani in ipso etatis flore succise Drusus et Marcellinus, etsi ambo in patriam revecti, ambo tamen procul a patria, ille in Germania obiit, hic Baione. Quid nunc, tune Tarquinio superbior, tune potentior Silla es? atqui ille Cumis exul, hic dominus Puteolis expiravit. Quid minores loquor? Augustus oriente defunctus est. Septimius Severus in Africa humilem habuit originem, Rome superbum imperium, Eboraci aut in Britannia sepulturam. Theodosium in Hispaniis ortum, defunctumque Mediolani, Constantinopolis accepit. Que iam prius aliunde editum sui nominis possidebat auctorem. Quid de aliis dicam? Lycurgum, Sparta profugum, Creta suscepit; eadem Creta Saturnum regem pulsum a filio abeuntem vidit, Italis finibus abditum humatumque audivit. Africe lumen, Hannibalem, tegit urna Bithynica. Theseum, Themistoclem
Abbreviated transcription (Latin):
nanda. hog sic sua sors distribuit
ut duo illi qui dicũtur magni hispan
tẽrra obruti sõior affricanus lit̾m
Nasita ꝑ gamii /lentulꝰ itͣ siciliã se¬
iũctꝭ hĩtent sepulcois. soli ex ho numo
asiacicꝰ atq africanus minor Rome
iacent. meloꝰ quol in exilio iacituri
ille carce̾ mulctatꝰhic morte. hec
ꝑsipe ubiq meliꝰ uiuas meliꝰmo¬
ciare ꝙͣ in prĩa. Nusꝙͣ duriꝰ iaceas
ꝙͣ domi. Tres decii ⁊ si duos tm̃ fama
celebret/ exͣ patriã aĩosissime cecidũnt.
cum latimis pugnas pac̾ cũ etrusis
filiꝰ addit cico ⁊ cũ pirro nepos Qs
nũc ex ordine occurrentes eximnos
duces seq̃r. om̃s rome ganitos si ex¬
tinctos alibi/ detiliũ regulũ ꝓ ẜuãda
pr̃ie simulq hosci fide quo crudelius
eo gloriosuis moriẽtem uidit affrica.
⁊ seꝙ̃ti bello gayũ flammeũ cortona
emuliũ canũ paulũ canẽ claudiũ
marcellũ uemusia. Tibu̾̃ gͣccũ luca¬

Expanded text:
nanda: hos sic sua sors distribuit, nanda: hos sic sua sors distribuit, ut duo hi qui dicuntur magni, Hispana tellure obruti, superior Africanus Literni, Nasica Pergami, Lentulus intra Siciliam, seiunctis habitent sepulcris; soli ex hoc numero Asiaticus atque Africanus minor Rome iaceant, melius quolibet in exilio iacituri, ille carcere mulctatus, hic morte. Sic persepe ubique melius vivas, melius moriare quam in patria. Nusquam durius iaceas quam domi. Tres Decii, etsi duos tantum fama celebret, extra patriam animosissime ceciderunt, cum latinis pugnans pater, cum Etruscis filius, addidit Cicero, et cum Pirrho nepos. Quid nunc ex ordine occurrentes eximios duces sequar, omnes Rome genitos, sed extinctos alibi? Attilium Regulum pro servanda patrie simul atque hosti fide, quo crudelius eo gloriosius morientem vidit Africa; et sequenti bello Gaium Flaminium Cortona, Emilium Paulum Canne, Claudium Marcellum Venusia, Tiberium Gracchum Luca
Abbreviated transcription (Latin):
regib ac cesarib accidisse mõstrauo. du¬
cumq clarissĩs maxĩorpine hom fortu¬
nam sia recusaturꝰ uideto. O Qs dcĩaa
quos ue in mediũ ꝓlatura sis sencõ S
quid opus ẽ berbis. doles exͣ prĩam mo¬
ri.mortisq molestiã locus grauat R
medicã manũ hortes ut uideo ꝑgam
tñ ꝙͣ felicit̾ tu iuideto mͥ uerũ dixisse et
sidelit monuisse satis fuit. Alexandrum
pella gouuit. babilon ꝑomit alexãda
condicoris sui nomẽ ac cuni̾em custodi¬
uit. Alt̾mn alexãdrũ epyri regia pu̾ãt
lucanus anius obt̾uit Cirũ ꝑsis regẽ
tula̾t᷑ scithia trũtũ tulit marcũ cssum
magnũq pomperũ roma ⁊ coͣnũ imꝑi¬
um om̃e suspexo̾at q̃ urroꝵ mag̾tudinẽ
tola̾ss ut̃iq mortuors si sors sinet suf¬
fectura cimi̾b. Si alt̾m trans eufratẽ
tellꝰ pressit / assiria. alt̾m egypciaci gur¬
gitis bnda concorsit. Catomi huic ulcĩo
Roma pͥncipiũ ac mĩ finẽ cognomiẽq
dedit utica. Cornelios. scipiones. roma

Expanded text:
ducumque clarissimis, maximorumne hominum fortunam sis recusaturus videro. Quid dictura quosve in medium prolatura sis sentio. Sed quid opus est verbis? doleo extra patriam mori, mortisque molestiam locus gravat. Medicam manum horres video; pergam feliciter, tu videto; michi verum dixisse ac fideliter monuisse, sat fuerit. Alexandrum Pella genuit, Babylon peremit, Alexandria conditoris sui nomen ac cinerem custodivit. Alterum Alexandrum Epiri regia paverat, Lucanus amnis obruit. Cyrum Persis regem tulerat. Scythia truncum tulit: Marcum Crassum Magnumque Pompeium Roma et Romanum imperium omne suspexerat: que vivorum magnitudinem tolerasset, utique mortuorum, si sors sineret, suffectura cineribus; sed alterum trans Euphraten tellus pressit Assyria, alterum Egyptiaci gurgitis unda contorsit. Catoni huic ultimo Roma principium ac nomen, finem cognomenque dedit Utica. Cornelios Scipiones Roma p
Abbreviated transcription (Latin):
niiũ gelir nichil fere uel uoluc̾s
nicħl brutꝰ uel locusta ncł deniq t̾re¬
motꝰ ac firmitꝙ ꝓcellaꝵo/ nichilan¬
none caritas /p hostiũ ncuisus
a̾ bella ciilia o quis prĩe status
erit. seu qͥs demũ finis. RQluid pu¬
tas. iͥ qui maxĩãꝵ brbiũ fuit. qͦq
om̃i erit: pulius cinis sparsi lapides
ndum nomiẽ. possem is nuumeris
argumẽtis oscendere si rem tenes as
sccinã nl ab hoĩe fit et̾nũ ml hũan
p̃cer aĩam inmortalem / cepta desmẽt
sata deficient. scͣcta ruent/ Qd plꝰ
equo angeris  quid estuas. si in celo
eris ⁊ hoc ip̃m ⁊ mortalia cucta de¬
spicias. nã quid ad info̾s descẽdunt
caritate amissa/ deum atz hões deiq
oꝑa simul atq hom odisse credi ͤ est
¶De studio fame ĩ morte.m. cã.¬
D
Sicent hoes. s Intempestiua
solliciᵈ ᵈ hͦ a iuuentute ꝓuisũ esse de¬
buit. qͣlis fere uita hoi talis ẽ fama.

Expanded text:
nimium gelu, nichil fere vel volucres, nimium gelu, nichil fere vel volucres, nichil brucus aut locusta, nichil denique terremotus ac fremitus procellarum, nichil annone caritas, nichil hostium incursus aut bella civilia. O quis patrie status erit, seu quis demum finis? Quis putas, nisi qui maximarum urbium fuit, qui omnium erit? pulvis, cinis, sparsi lapides, nudum nomen. Possem id innumeris argumentis ostendere, sed rem tenes. Ad summam, nil ab homine fit eternum; nil humanum, preter animam, immortale. Cepta desinent, sata deficient, structa ruent. Quid plus equo angeris? quid estuas? si in celo eris, et hoc ipsum et mortalia cuncta despicies. Nam qui ad inferos descendunt, caritate amissa, Deum atque homines deique opera simul atque hominum odisse credibile est. 130 DE STUDIO FAME ANXIO IN MORTE Quid dicent homines? Intempestiva sollicitudo: hoc a iuventute provisum esse debuit. Qualis fere vita hominum, talis est fama.
Abbreviated transcription (Latin):
afectꝰ es ut illã miẜrie officinam
atq illud hospiciũ doloris bbi rapi¬
dum iut̾e tempꝰ multꝭ in laborib
cam. faciet nempe qd̾ fecit ⁊ qs
faciunt alie ⁊ quid at quid inqͥbs
tumultuabitur dissi debit. nouarũ
ierum sectabr̃ ⁊ parciũ simultates.
mutabit dnõs innouabit leges uc¬
q seꝑe in peiꝰ. in meliꝰ raro. calta¬
bit p̃tea egregios ciues. accollet idi
blandos dilig ueridicos odiet. bonos
speru. ben̾abr̃ potentes. lib̾tatꝭ ho¬
stes adorabit / defonsores rei puᵈ ͤ ꝑ
seq̃tur. flebit ac ridebit maiit̾ au¬
rum gẽmasq mirabit᷑. iurtutes a¬
biciet. am plexabitur uoluptates hn
sunt mores Grbiũ. neõ t̾ nõ c̾tus
ħorp nates fui̾t nisi qui sẽꝑ Irure
iuxit. uel obtrusis aurib atq ocłis
urbes intrau̾it. Q qͥd pꝰ me prĩe
ab incendiis a furib a riuns
tuta erit.¶ nichil ad te pestiles
amiꝰ nichil amnis exuberans i
estꝰ nichil siccitas nichil imbres
ac grandines muesq̃ ⁊ glaties ⁊

Expanded text:
affectus es, ut illam miserie officinam, atque illud hospitium doloris ubi rapidum vite tempus, multis in laboribus, cam: faciet nempe quod fecit, et quod faciunt alie. “At quid?” inquies Tumultuabitur, dissidebit, novarum rerum sectabitur et partium simultates, mutabit dominos, innovabit leges, utrunque sepe in peius, in melius raro; calcabit preterea egregios cives, attollet indiblandos diliget, veridicos oderit, bonos spernet, venerabitur potentes, libertatis hostes adorabit, defensores Reipublice persequetur, flebit ac ridebit inaniter, aurum gemmasque mirabitur, virtutes abiciet, amplexabitur voluptates, hi sunt mores urbium. Nemo tibi non certus horum vates fuerit, nisi qui semper rure vixerit, vel obstrusis auribus ac oculis urbes intraverit. Quid post me patrie aab incendiis, a furibus, a ruinis tuta erit. Nichil ad te pestilens annus, nichil amnis exuberans, nichil estus, nichil siccitas, nichil imbres, ac grandines nivesqe et glacies, et
Abbreviated transcription (Latin):
at mõ qd dr̃ bel sero. Anceps fateor
mos fallit/ qui purgatoẽ anme q̃
festĩa mimis ẽẽ nõ potest, scientes
uolentesq ꝓcrastinãt ⁊ ĩ finẽ tͣhũt.
quo tp̃e circũuenti ⁊ acctati uicina

Expanded text:
atque vel sero: anceps, fateor, mos fallit, qui purgationem anime, que festina nimis esse non potest, scientes volentesque procrastinant, et in finem trahunt, qu
Abbreviated transcription (Latin):
longa nõ est /duitͣnitaͬs fundam̃tum
u̾i̾tas ruinosũ atq inbecille mdatiũ.¬
Q Qualis mͥ post exitũ fama erit:
N Cͣlis ante exitũ fuit uita. n ͨ m̃ꝰ
in exitu. de hͦ ergo tp̃s sẽ p̃c̾itum s
in pͥmis pñs hora iud̾it. Sic̃ enim
hẽto qualis quisq dignꝰ fama sit
pꝰ mortẽ. nllã re m̃łiꝰ ꝙͣ morte sen¬
seriꝰ quĩppe cũ multos ꝑ os uitam ĩ¬
glorios ⁊ obscuros sola dictu mira¬
bile/ mors illustret. ¶De moriẽte
qne filñs morior Rr alacͥor
mori debes atq expedicõr ꝓ¬
ficisti ml post t̾gũ linquens qdte
uellicet. Ille ingens moriencĩ do¬
lor cessat. ex omiẜa ͨ ͤ oriẽs deẜende

Expanded text:
 non est: diuturnitatis fundamentum veritas, ruinosum atque imbecille mendacium. Qualis michi post exitum fama erit? Qualis ante exitum fuit vita, nec minus in exitu. De hoc ergo, tempus omne preteritum, sed in primis presens hora viderit; sic enim habeto, quali quisque dignus st mortem nulla re melius quam morte censeri; quippe cum multos per omnem vitam inglorios et obscuros, sola dictu mirabile! mors illustret. 131 DE MORIENTE ne filiis morior. Eo alacrior mori debes atque expeditior proficisci, nil post tergum linquens quod te vellicet. Ille ingens morientium dolor cessat, ex commiseratione oriens, desere
Abbreviated transcription (Latin):
E nuisse te dicebas mirũ. quom̃
repentĩa mors sem e. qͥ nͥ nõ dicã deli¬
rat s insanat / semꝑ aũ ocłos mortẽ
ht̃. nam cũ om̃i etate salubt sit ꝯsul¬
cum. ut oẽs diem sibi ultiͫ credat. hoc
ampliꝰ rite dõsulit᷑. senectuti. ut omnẽ
horã sibi pucet excremã: neq illud
modo nõ audiat qd ẽ apud tulliũ. ne¬
mo tam senex qui se ãmũ nõ putet
D Subito morior.E di̾s ħ dicã ñ ꝙ ut
repetã qd ille olim sũmꝰ om̃i nͨͣ ii¬
nor ingeiõ ꝙͣ fortuã uno ne itegro
quid aũ suũ obitũ die / qrͣ iã berum

Expanded text:
enuisseenuisseam delirat, sed insanit, semper ante oculos mortem habet; namque cum omni etati salubriter sit consultum, ut omnem diem sibi ultimum credat, hoc amplius rite consulitur senectuti, ut omnem horam sibi putet extremam, neque illud modo non audiat quod est apud Tullium. “Nemo tam senex qui se annum non putet . Subito morior. Quid hic dicam, nisi ut repetam, quod ille olim summus hominum, nec minor ingenio quam fortuna, uno ne integro quidem ante suum obitum die, quasi iam verum
Abbreviated transcription (Latin):
pitu a supplicii pompa ocłoe aedilte.
tacitꝰq totã aĩam recossige atq
hortare /res q ipãs/ ex anma nõ um¬
bras rerũ. tu si mortẽ ipam̃ itĩs ocu¬
lis spectare audes nec fecrũ puto
nec bestimi nec liuẽtes calices nec
stillantes carnfices horrebis. uanũ
est em̃ ip̃m hostem cũ contẽpẜis¬
es eiꝯ falas aut signa metue.D
Ignonuimosa morte dãpnatꝰ si. R
Sepe actor ⁊ delator ĩ fannio ⁊ obsceĩ
testes ⁊ obnoxis obscurꝰ ludex reus
autẽ ip̃e clarissimꝰ. Sepe ignoblis
colgo mors. nobilis n̾o glõsꝰq qui
morit᷑ Iam ut sleam reliq̃s quod ⁊
minis multi ⁊ multo ĩpes sunt
que usqͣ ignomñõfior mors ꝙͣ crucis: In
qua pependit eximũ illud ⁊ p̃nitidũ ce¬
li decꝰ at c̾te ne tale aͥd ignonuõsũ
sibi censeat ulla sors hoĩs. ⁊ qm̃ siano
tis honestare pt̃ uirtꝰ. uirtutem nlla
mors inquinat. ¶ De morte repentina.
morior R paulo añ si recolo se

Expanded text:
pitu, a supplicii pompa oculos averte, pitu, a supplicii pompa oculos averte, tacitusque totam animam recollige atque hortare, resque ipsas examina, non umbras rerum; tu, si mortem ipsam rectis oculis spectare audes, nec ferrum puto, nec restim, nec liventes calices, nec stillantes carnifices horrebis. Vanum est enim, cum ipsum hostem contempseris, eius faleras aut signa metuere. Ignominiosa morte damnatus sum. Sepe actor seu delator infamis, et obsceni testes et obscurus iudex, reus autem ipse clarissimus, sepe ignobilis vulgo mors, nobilis vero gloriosusque qui moritur. Iam ut sileam reliquos, qui et nimis multi et multo impares sunt: que usquam ignominiosior mors quam crucis? in qua pependit eximium illud et prenitidum celi decus ac terre, ne tale aliquid ignominiosum sibi censeat ulla sors hominis. Et quoniamtis honestare potest virtus; virtutem nulla mors inquinat. 123 DE MORTE REPENTINA ior. Paulo ante, si recolo,
Abbreviated transcription (Latin):
infractꝰ aĩꝰ ac gn̾osa fiducia. cont᷑
hus decorib honestatã mortẽ quis ig¬
mori pt̃. qui sic morit᷑ ẜuilẽ in mod¬
uuirgas adhibe ⁊ tortores ⁊ laq̃os ⁊ fe¬
cures. fige cruces ⁊ rota ꝑ radios at¬
tolle ⁊ quadrigas in du̾sũ age lac̾a
huc atq illũt mẽb᷑ rapturas. adde
ignes ⁊ craticulas primmis / ĩpesitas
atq oleo uasa fuencia ⁊ ferars dẽtes
fame armatos/. addo uncos ⁊ gemoĩas
miurie atq obꝓbrñ seu uuũ seu
exanime corpusclm̃ pati p̃t. ulira
mors fortasse iudebr̃. ignomĩosã c̾ta
nõ fuerit Imo uoꝰ̾ nõ nũꝙͣ eo cla̾i¬
or quo durior. Itaq aꝑatuls hic ex¬
t̾ior ⁊ tumulcꝰ ⁊ tube ⁊ carnficũ tru¬
tes wltꝰ ⁊ irati uox tyrãm nichil
ꝓrsus ad rem. Intͣ t̾e ĩp̃m te reflet
te ibi te q̃re atq extita cũ omib¬
q q̃ suꝑsũt anim uirib ad ex̾mor
casus açcmge̾. aures ab musostre¬

Expanded text:
infractus animus, ac generosa fiducia. Contra infractus animus, ac generosa fiducia. Contra his decoribus honestam mortem, quis igmori potest, qui sic moritur? Servilem in modum virgas adhibe, et tortores et laqueos et secures, fige cruces et rotarum radios attolle, et quadrigas in diversum age, lacera huc et illuc membra rapturas; adde ignes et craticulas prunis impositas atque oleo vasa ferventia, et ferarum dentes fame armatos; adde uncos et gemonias, iurie atque opprobrii, seu vivum, seu exanime corpusculum pati potest: dura mors fortasse videbitur, ignominiosa certe non fuerit, immo vero nonnunquam eo clarior, quo durior. Itaque apparatus hic exterior et tumultus et tube et carnificum truces vultus et irata vox tyranni, nichil prorsus aibi te quere atque excita omnibusque que supersunt animi viribus, ad extremos casus accingere; aures ab inviso stre
Abbreviated transcription (Latin):
anxium ¶De morte ignonñosa dolor¬
ignomĩosa mors ẽ Raxrtẽ
ignomniosã facit /nõ genus
aut qualitas s cã suꝑplitu. Dagno¬
nõse morior. E nẽo bomis male
mori ÷ nemo malus bene. hoõscam
mortem mõ sunalla/ nõ mĩst̾inõ¬
purpuree faciũt ex uriiẽ nõ inu̾¬
si clipei / atq enses ⁊ flens dimn fa¬
milia ⁊ ulgi clamor / ac lamẽta ⁊
merore uxor insignis ⁊ pietate
filui ⁊ deiecta ceruite anto feretrũ
ingͦ indutꝰ ac lac̾mis gͣndib ⁊
hõ humẽs nõ postremo funereus
laudator ⁊ yͣgines auree diuitis
se pulcri de functiq titul ꝰ uieturꝰ ĩ mar¬
more donec sua quoq licet sera lapidi¬
bus mors sit. s urtꝰ ⁊ clarũ mi̾tꝭ uiri
nomen. nõ ulgaris egens auie. s suap¬
te eminens maiestate. qd nõ preces ⁊
cecus fauor hominũ. s rerũ ẜues ⁊ in¬
nocens uita peꝑ̾it. atq usq ad mortẽ
u̾i̾tatꝭ at iusticie suscepta defensiõ int̾¬
q medias mortꝭ minas imꝑt̾ritꝰatq

Expanded text:
nxium. 122 DE MORTE IGNOMINIOSA ignominiosa mors est. Mortem ignominiosam facit non genus aut qualitas, sed causa supplicii. Ignominiose morior. Nemo bonus male moritur, nemo malus bene. Honestam mortem non funeralia, non ministri, npurpuree faciunt exuvie, non inversi clipei atque enses, et flens dominum familia, et vulgi clamor ac lamenta, et merore uxor insignis et pietate filii, et deiecta cervice ante feretrum nigro indutus ac lacrimis grandibus humens Ethon; non postremo funereus laudator, et imagines auree divitis sepulcri, defunctique titulus victurus in marmore, donec sua queque, licet sera, lapidibus mors sit; sed virtus, et clarum meritis viri nomen, non vulgaris egens aure, sed suapte eminens maiestate quod non preceps et cecus favor hominum, sed rerum series et innocens vita peperit, atque, usque ad mortem, veritatis et iustitie suscepta defensio, interque medias mortis minas imperterritus atque
Abbreviated transcription (Latin):
atq ĩmaniũ beluaꝵ qͣꝵ ĩpetu dicear¬
cus doc ut ait cico̾ q̃d honi gn̾a eẽ
consumpta. Tepestates p̃cla ⁊ cotidi¬
ana naufragia nãqͥ flãmis peut̃
nõ egentes busti dixĩs. omieco furo¬
res domesticos ĩtestinamqz distor¬
dian. de qua dcm̃ est. bellud ciuile se¬
pulcͣ uix ducib p̃stare pt̃. qd de¬

Expanded text:
atque immanium beluarum, quarum impetu, Dicearchus docet, ut ait Cicero, quedam hominum genera esse consumpta; tempestates preterea et quotidiana naufragia, nam qui flammis pereunt, non egentes busti dixeris. Omitto furores domesticos intestinamque misericordiam, de qua dictum est: bellum civile sepulcra vix ducibus prestare p
Abbreviated transcription (Latin):
pauce iius ꝯuigib fidẽ p̾stant¬
tu gelidus ⁊ cuus fidem poscis fida tͥ
usq diem uitẽ ultimũ uxor fuit. ꝙ¬
fuit. id ad te ꝑtinuit. ho ad alt̾m ꝑti¬
nebit. Sit est aut̃ metuẽda cõtemp¬
nitis sꝑnanda metuitis. Nal in reb
iusto precio estimatis. maricalis tho¬
ri duellũ securꝰ intͣsci. non cogitans
quid ꝑiculi adires/ id intrare aliũ ti¬
mes. N nollem fateor bporẽ alteri
nubere. T perftẽ quid̃ pudicicie stdẽ
nupcie quãtũlib fateor uitande stf.
s uitanda magis ꝑiculosa iuiduitas.
est ubi nbe̾ non tm̃ ꝑmittit᷑ si õpor¬
tet dificile T formosam solain caste

Expanded text:
pauce vivis coniugibus fidem prestantpauce vivis coniugibus fidem prestanttu gelido etiam cineri fidem poscis? si fida tibi usque ad diem vite ultimum uxor fuit, qerat; id ad te pertinuit, hoc ad alterum pertinebit. Sic est autem, metuenda contemnitis, spernenda metuitis, nil in rebus iusto pretio extimatis. Martialis thori duellum securus intrasti, non cogitans quid periculi adires, id intrare alium times? Nollem, fateor, uxorem alteri nubere. Perfecte quidem pudicitie, secunde nuptie quantum licet, fateor, vitande sunt, sed vitanda magis periculosa viduitas, est ubi nubere non tantum permittitur, sed oportet. Difficile est formosam solam caste
Abbreviated transcription (Latin):
p̃ripitur s exꝑleto bsu repeti᷑ aliemd̃.
Cuiciia migñtes aduene ultͦ si qͥͦs ẽ
pudor comodata uasa restituũt. ¶heu
il tãtis ex opib mecũ fero. Raufer
quantũ atulisti aut si maiꝰ quantũ
reges auferũt. ¶ Qd impuberes nati
agerent. E adolescent si iux̾int senes¬
cent ⁊ ip̃i suas agent mas fortunãq
suam ⁊ labores uite odibũt. Int̾mi
sub te tutela dei erũt ⁊ tu forsã su
prẽ impubes iuixisci ¶ Se moriẽte ãtio
qͥ dx̃ ex mortuo sit actura metꝰ cͥ¬
Did delecta post me faciet ͤ k
cara bxor. R Tuo iugo absoluta uel
subibit aᵈ. uel libra ceruice nagabr̃
uel iã fessa subsistet. ⁊ quietem sola
Magͣ ꝑs mor̾liũ quid domi sue fiat
nescit quid in celo agr̃ ꝙͥ ue in t̾ris
sit agend qrit. Sane quid deinceps
agat uxor / ipã ead uel maritꝰ alc
iudit̾. ad te ampliꝰ cura ista nõ ꝑti¬
nec. O be̾or ne post meũ obitum
mibũt. fecit h ͦ apud ebreos hõdias.
licet mortuo mibe̾ nõ licebit᷑. Atqui

Expanded text:
preripitur, sed expleto usu reposcitur alienum. E vicinia migrantes advene ultro, si quis est pudor, commodata vasa restituunt. Heu, nil tantis ex opibus mecum fero! Aufer quantum attulisti, vel si maius, quantum reges auferunt. Quid impuberes nati agent? Adolescent si vixerint ac senescent, et ipsi suas agent vias fortunamque suam, et labores vite obibunt; interim sub tutela Dei erunt. Et tu forsan sine patre impubes vixisti. 128 DE MORIENTE ANXIO QUID UXOR, EO MORTUO, SIT ACTURAd dilecta uxor post me faciet? Nubcara uxor? Tuo iugo absoluta, vel subibit aliud, vel libera cervice vagabitur, vel iam fessa subsistet, et quietem sola magna pars mortalium quid domi sue fiat nescia, quid in celo agatur, quidve in terris sit agendum querit. Sane quid deinceps agat uxor, ipsa eadem vel maritus alter viderit; ad te amplius cura ista non pertinet. Vereor ne post meum obitum nubunt! Fecit hoc, apud Hebreos Herodias, licet mortuo nubere non licebit? atqui
Abbreviated transcription (Latin):
longa sint oĩa /si et̾ua/ sola iur̾tꝰ efice̾
potens ẽ. p̾cipue iustiã / de qͣ sc̾ptũ
est in mẽoria et̾na erit iustꝰ. qd̾ ut
potuit poeta ur̃ exposuit ubi ait s
famã excende̾ scĩs hͦ uirtutꝭ opꝰ ¶
Cͣ li post obitũ fama ero R qs re¬
fert q̃le sit ꝙ mox bel nesties / uel cõ¬
tẽp̃nes. ꝙ ad te honn fłatꝰ. dũ tu flatu
cariturus sis. Spirantẽ uesti de lcã¬
riq auifnõ miror ac defuc̃tũ scupeo.
¶ Qͥd de me post obitũ dice᷑ ħ Et

Expanded text:
 efficere potens est, precipueque iustitia, de qua scriptum est: “In memoria eterna erit iustus”; quod, potuit, poeta vester expressit, ubi ait: sed famam extendere factis hoc virtutis opus. Quali post obitum fama ero? Quid refert quale sit, quod mox vel nescies vel contemnes? quid ad te hominum flatus, dum tu flatu cariturus sis? Spirantem vesci delectarique auris non miror; at defunctum stupeo. Quid de me post obitum dicetur? Et
Abbreviated transcription (Latin):
tartari pauce pie lacͥmule reuoca¬
runt. Scet dept̾ ad lectuli tui caput
qui nõ som infecto ilłi se mũdate belle
rñdit. St quat᷑duano iã fecenti ut
surge̾t ĩꝑauit. teq et̃ nũt expectat
ut mũdari uelis ac surge̾ mõ minhp̃e
Adhuc quo ĩ statu mori belis Intrest.
Adluc sũ pcc̃ĩs mori potes. nõ ꝙ pcã¬

Expanded text:
tartari pauce pie lacrimule revocatartari pauce pie lacrimule revocarunt. Stat dexter ad lectuli tui caput, qui non solum infecto illi se mundare velle respondit, sed quatriduano iam fetenti ut surgeret, imperavit, teque etiam nunc expectat, ut mundari velis ac surgere. Non minus ipse Adhuc quo in statu mori velis in te est, ad
Abbreviated transcription (Latin):
p̃cidit. Pcã meõria pniã ac dolorem
ão a ferre debet. nõ utiq spem auf̾re
S uos oĩ ex ꝑte fallum in pcc̃o fer¬
iudi post pccm gelidi. peccando quid̃
exultatꝭ. meõrando aut desperatꝭ młti
passim peccãt sub spe benie. ꝯtͣ no mlti
cũ peccau̾int beniã desꝑat. ⁊ ut̾q errãt.¬
naui ⁊ illis ab micio spem dampnosa
pelle̾. ⁊ hũs in finẽ salutiferã spẽ ten̾e̾
consiliũ erat. D Granem culpis mors
p̾cipitat ꝙ agani. Qtis nisi qd egisse
prid̃ iam decuit. ũt infaustã sarcinã
sestmãt᷑ abicias. qua leuatꝰ ibis plane
nõ p̾cipitale̾. ibiq nõ curuꝰ nõ titulus
ħ erectꝰ c̾to ac stabili uestigio ⁊ spe boã.
Sige ergo ne diferas neu difidas. est
qui exoratꝰ ab humi̾s illã tiuis tñsfa̾̃t
qui gͣuiora iã transtulit. cui nl gͣne
il disi ͭ ͤ est. ⁊ ꝙͣuis pigͣ dilatõ excu¬
sacõẽ careat. laude nõ caret emẽdacõ
confortare. resplra multos a limine

Expanded text:
precidit. Peccati memoria penitentiam ac dolorem animo afferre debet, non utique spem auferre. Sed vos omni ex parte fallimini, in peccato fervidi, post peccatum gelidi; peccando quidem exultatis, memorando autem desperatis. Multi passim peccant spe venie; contra vero multi cum peccaillis ab initio spem damnosam pellere, et his in finem salutiferam spem tenere consilium erat. Gravem culpis mors precipitat: quid agam? Quid, nisi quod egisse iam pridem decuit, ut infaustam sarcinam festinanter abicias? qua levatus ibis plane non precipitabere, ibisque non curvus, non titubans, sed erectus certo ac stabili vestigio et spe bona. Age ergo, ne differas, neu diffidas: est qui exoratus ab humeris illam tuis transferat, qui graviora iam transtulit, cui nil grave, nil difficile est. Et quamvis pigra dilatio excusatione careat, laude non caret emendatio, resipiscere. Confortare, respira: multos a limine
Abbreviated transcription (Latin):
fortasse filium dabit qualem nõ de¬
ꝯuigalib eppeditus uinculis iuene
ris sit̃ nẽ defectui lex ꝓuidit. Deoͦ¬
n᷑ m̃e donui mee disponã õbus
morior l magnã uoꝰ pietats magnã
laudis oblatã tͥ ne respuas mat̾ib.
⁊ qd filue forsan ingͣtꝭ aͭ. uel male

Expanded text:
 qualem non deconiugalibus expeditus vinculis, invenies: sic nature defectui lex providit. Quomodo nunc domui mee disponam? orbus morior. Magnam vero pietatis, magnam laudis oblatam tibi ne respuas materiam, et quod filiis forsan ingratis ac vel male
Abbreviated transcription (Latin):
sce uel moriens. ꝑ dificile ẽ uobis
o motͣles mortẽ ge̾re delicati et
qͣruli quib qd het̃is om̃e iulissinũ
⁊ semꝑ. ⁊ solũ id optimũ qͦ caretꝭ.
Oꝙ si domi unorerer. Eamlta ibi¬

Expanded text:
sce vel moriens; perdifficile est vobis, o mortales, morem gerere, delicati et queruli, quibus quod habetis omne vilissimum est semper et solum id optimum quo caretis. O si domi morerer!
Abbreviated transcription (Latin):
tatis extĩgui᷑ ¶ Qͥd de me dicẽt hoẽs
qͥ post me nastentur Rdice ale̾ ista
ꝙͣ cicd̾ si meliꝰ dici posse crede̾. ꝙͥ
qd cũt forsan dubitablẽ / forsã flm̃
nũc c̾tissimũ ⁊ absq ulla ꝓesus he¬
sitacõe iussinũ est. qui nec pau¬
cõres inꝙͥ ⁊ c̾te meliores fuerunt

Expanded text:
tatis extinguitur.” Quid de me dicent homines, qui post me nascentur? Dicerem aliter ista quam Cicero, si melius dici posse crederem. “Qquod tunc forsan dubitabile, forsan falsum, nunc certissimum et absque ulla prorsus hesitatione verissimum est: “qui nec pauciores,
Abbreviated transcription (Latin):
QQuid facient silu Ra t̾reno prẽ
deẜtos ĩ suam curã celestꝭ pat̾ acci¬
piet. nõ relicturꝰ ut tu neq orpha¬
nos facturꝰ. Ille eos mit̾et. et doce¬
bit. a iuuentute eorẜ m ͦ dociles se p̃¬
beant ⁊ usq in senectã ⁊ semum
osq ad mortẽ ac sepult nõ descicu¬
et. Spes nascentꝭ hoĩs deꝰ e. nõ ge¬
nõ est hedificand̃ in arena s ĩ petͣ
omis spes de hoĩe breius ⁊ caducaẽ.
filii t tua spe delusi: ponent in deo
spẽ suã ⁊ cantabunt cũ dd pac̾¬

Expanded text:
cient filii? A terreno patre desertos, in suam curam celestis pater accipiet, non relicturus ut tu, neque orfanos facturus. Ille eos nutriet et docebit a iuventute eorum, modo dociles se prebeant, et usque in senectam et senium, usque ad mortem ac sepulcrum non destituet. Spes nascentis hominis Deus est, non geNon est edificandum in arena sed in petra. Omnis spes de homine brevis et caduca est; filii igitur, tua spe delusi, ponent in Deo spem suam, et cantabunt cum Da
Abbreviated transcription (Latin):
uir curiosissimꝰ nõ iudit ius ⁊ ac̃o¬
licoĩo. Itaq stã licet infecta ẽẽ nõ pne
ex st̃o tamen oriens pccm sit deleri
potest ut iã amplis nõ sit. ita ut
matur mõ ꝙ se pcc̃i uinclis absolu̾e
potencie sit hũane s ꝙ pie hom̃is
lũtati cõtritoq cordi diuand̃ nĩꝙͣ
desit auxiliũ. ¶ De moriente sollicito
ꝙͣ de pr̃imonio ac libris. metꝰ¬
uid de pr̃imonio sꝑem quid
de liberis R Et prĩmonium dños m¬
uemet. ⁊ liberis sua sors erit. ¶ ao
de cãtꝭ diuiciis fiet. Rne dubita ne
hẽdi minia iudeantur. nuꝙͣ tãte
erũt / quin aͥd desut de hñs camẽ illa
uderit q̃ res utãs hasq tã dilcas

Expanded text:
ir curiosissimus non vidit, ius etiam abolitionis. Itaque facta licet infecta esse non possint, ex facto tamen oriens peccatum sic deleri potest, ut iam amplius non sit; ita, ut niatur. Non quod se peccati vinculis absolvere potentie sit humane, sed quod pie hominum voluntati contritoque cordi, divinum nunquam desit auxilium. 127 DE MORIENTE SOLLICITO QUID DE PATRIMONIO AC LIBERIS FUTUQuid de patrimonio sperem, quid de liberis? Et patrimonium dominos inveniet, et liberis sua sors erit. Quid de tantis divitiis fiet? Ne dubita ne heredi nimie videantur: nunquam tante erunt quin aliquid desit; de iis tamen illa viderit, que res vestras hasq
Abbreviated transcription (Latin):
uiia. Cura gꝭ mirabłis ignotoꝵ at
imꝑ̃iũ dicta metue̾. cũ excellencũ
ac notoꝵ opiões / ac u̾ba cõtempẜis.
QQ̾ in fama erit extĩcto. R facile
melior ꝙ iiuenti cũ silui̾t liuor
raro enm uite hoim suꝑstes iudia
est. ut autẽ uirtꝰ radix ẽ glorie
sic decerptͥx ñudia. ltq luudꝰ pos¬
lex pũs / impedit᷑. sic amocꝰ bere
laudis restituit incrementũ. Itaq
mulef busti limẽ inuidie in acces¬
longa manet fama: R longua
forsitan.ut uos Longũ dicicꝭ.ue apd̃¬

Expanded text:
roxima; cura ergo mirabilis, ignotorum atque imparium dicta metuere, cum excellentium ac notorum opiniones ac verba contempseris. Que michi fama erit extincto? Facile melior quam viventi, cum siluerit livor. Raro enim vite hominum superstes invidia est, ut autem virtus radix est glorie, sic decerptrix invidia; utque lividus pollex presens impedit, sic amotus vere laudis restituit incrementum; itaque multis busti limen, invidie inacceslonga manet fama? Longa forsitan, ut vos longum dicitis;
Abbreviated transcription (Latin):
quis oĩo hom̃i auto suũ diẽ motit᷑
cũ ille sit suus dies / in qͦ nõ morit᷑
nõ alius Dante tp̃s morior Rneq
ante tp̃s neq pꝰ tp̃s s in tpr̃e mou̾¬
eris nͥ sic forte ep̃s accipis qd tut᷑

Expanded text:
quis omnino hominum ante suum diem moritur, quis omnino hominum ante suum diem moritur, cum ille sit suus dies, in quo moritur, non alius? Ante tempus morior. Neque ante tempus neque post tempus, sed in tempore moreris,
Abbreviated transcription (Latin):
dies. ad quã quisq cũ uen̾it metam
accigit ⁊ quĩ nec redire dutũ/ nec
sub sistere transcund̃ est. Dante diẽ
moriõr Rposs id uerũ essessi ĩ diem
debitor fuiss. purꝯ debitor semꝑ deb.
semꝑ itaq nictũ sui creditoris obẜu.
mutuo. iilło opus est fenore domi ht̃
ymo quotũq ierit secũ ht̃. ⁊ ut dr̃ ĩ
manu ht̃.uñ se librẽt. quo soluto ml
natẽ ampliꝰ. ⁊ ml iã celestib ullis
ante diem nõ postit̾ qd om̃i debet᷑
pie. qͥn ꝓ eo qd diceba grãs aggiqr.s
is id debitũ nec p̾ce nͨ pignore nͨ
usura indiges. qd ulco ͫ fertur dixisse
spartamus ille uir fortis incognitꝰ
s dignus agnosti. cũ ad mortem duc¬
tus obhoc ip̃m imꝑt̾ritꝰ iret atq
alat̾ ꝗdi caꝑite suo satifface̾ ligurgi
legib posset.O Morior añ diẽ l
nõ incelligo quid sic añ diem mori
illucestit᷑ qui ex̾cicus eiꝰ ꝙͣ nũt agꝭ
aĩe aptissima ẽ hora est. alioquin

Expanded text:
dies: ad quam quisque, cum venerit, metam dies: ad quam quisque, cum venerit, metam attigit; et quoniam nec redire datum, nec subsistere, transeundum est. Ante diem morior. Posset id verum esse, si in diem debitor fuisses; purus debitor semper debet, semper itaque nutum sui creditoris observemutuo, nullo opus est fenore, domi habet; immo quocunque ierit secum habet, ut dicitur, in manu habet, unde se liberet, quo soluto nil nature amplius, et nil iam celestius ullis Ante diem nodie, quin pro eo quod dicebam gratias ad id debitum nec prece, nec pignore, nec usura indiges; quod ultimum dixisse fertur Spartanus ille vir fortis incognitus, sed dignus agnosci; cum, ad mortem ductus, ob hoc ipsum imperterritus iret atque alacer quod capite suo satisfacere Lycurgi legibus posset. Morior ante diem. Non intelligo quid sit ante diem moriillucescit, que exercitiis eius quam nunc agis anime aptissima hora est. alioquin
Abbreviated transcription (Latin):
ceres ut bene ait quid mortꝭ hortator
cupias ꝙcũq necẽ est. nõ est utiliꝰ y
fit lemꝰ ⁊ desit ẽẽ nccĩtas si uolũtas
accresserit. D En morior R En te doꝰ
p̃stołatur accela̾ ne titubes neu cuẽter.
pone suspicoẽs non tu tͥ es carior ꝙͣ
illi. Quis uocatꝰ ab amãte diffidit:
Asħuc forte mirabis tumusse qd optã¬
dum esset. Multa iam solutꝰ sciesq ũt¬
tus nillo umiꝙ̃ studio didistisses bs
a deo ut archana recũ nosse uolet̾ib
atq mortali belo obsita acies urã nõ
S uehemẽcior studioso Nil morte me¬
lius putem nlq qd breuiꝰ ad optatũ
fecat O morior. Eymo obdormis uite¬
q fessus ut arbitror requiescis. Dux¬
rior. E uade iet̾nã requiem nec p̃¬
mum uiuẽ incipis. bona mors im¬
ciũ est iute ¶ De morte añ diem. dolor¬
Uid quod ante diem .caͫ. cxix.¬
norior. Tañ diem nemo mo¬
ritur. s nõ oĩb dies id. ymo

Expanded text:
ceres, et, ut bene ait quidam mortis hortator: ceres, et, ut bene ait quidam mortis hortator: cupias quodcunque necesse est; non est utilius,  et desinit esse necessitas, si voluntas accesserit. En morior. En te dominus prestolatur; accelera ne titubes, neu cuncteris; pone suspitiones: non tu es tibi carior quam illi. Quis vocatus ab amante diffidit? Adhuc forte miraberis timuisse quod optandum esset, multa iam solutus scies, que vinctus nullo unquam studio didicisses; usque adeo ut arcana rerum nosse volentibus, ad que mortali velo obsita acies vestra nosed vehementior studioso, nil morte melius putem nilque quod brevium ad optatum ferat. Morior. Immo obdormis viteque fessus ut arbitror requiescis. Morior. Vade in eternam requiem; nunc primum vivere incipis: bona mors, initium est vite. 120 DE MORTE ANTE DIEM Quid, quod ante diem morior? Ante diem nemo moritur; sed non omnibus dies idem, immo
Abbreviated transcription (Latin):
oñii excellẽtissum tenuerũt. nlła
tibi spes in occasu aĩe/ q̃ naͣ talis
Dus mori neq̃at neq hunic fiais
uocantib ꝓpe erit. In illũ p̾ces ĩ
ullũ uota in illũ spes ultie ferant᷑.
¶dilliꝰ nom̃ ex̾ma desinat suspiria .i.
nignissiã. nichil fecit horrificũ mor¬
tem formidabilẽ error facit homi.
nõ natura roi ꝓinde si ꝙ mag
les ⁊ meptas bblgi uoces actaq de¬
spice uerũ illos suspice qͦ muta᷑
multi occurrũt᷑ qͥ mortẽ nõ mͦ¬
ferãt si arcessãt. qd in marco catõe
sicꝭ mõ dixĩꝰ mareꝰ cico excusat.
toris in ussu comissa de cuscodĩa
⁊ corporis stacõe discedrẽ capitalis ẽ hñda
defectio ⁊ bel exilio graui / uel suma plec¬
tanda supplicio. Sciens repetobel alciꝰ
inprimã hũde em̃ in fallor hec oĩa supe¬
nor tractatꝰ explicuit. O morior Rnno
carnis tributum nẽ debitũ ꝑsolius: mox
futurꝰ liber fac libens qd uel nolens fa¬

Expanded text:
nium excellentissimi tenuerunt. Nulla nium excellentissimi tenuerunt. Nulla tibi spes in occasu anime que natura talis est ut mori nequeat, neque hinc fidas vocantibus prope erit. In illum preces, in illum vota, in illum spes ultime ferantur, in illius nomen extrema desinant suspiria. I nignissima, nichil fecit horrificum: mortem formidabilem error facit hominum, non natura rei. Proinde si quid magnum les et ineptas, vulgi voces actaque despice, verum illos suspice, quorum imulti occurrent qui mortem non mer, sed arcessant, quod in Marco Catone sicut modo diximus, Marcus Cicero excusat, toris iniussu commissa de custodia et corporis statione discedere capitalis est habenda defectio, et vel exilio gravi vel summo plectenda supplicio. Sciens repeto ut altius imprimam; abunde enim, nisi fallor, hec omnia superior tractatus explicuit. Morior. Immo carnis tributum nature debitum persolvis: mox futurus liber. Fac libens quod vel nolens fa
Abbreviated transcription (Latin):
nucta nccĩcas facit int̾ cetõs
sane multa ⁊ ualida ĩ tusculano
ip̃o cuiꝰ supͣ meñĩ pͥma luce re¬
collegit cioo q̃ in olim didiscis
nũc docendi spaciũ nõ est. quib
eficit suie ĩ malis sit q moritut
te discedere qd at̃ qͥsq hũãnarũ
obẜuator rexhaud dubie berũ
sentit. morte ĩ nõ ofensũ se s sibi ꝙ¬
sultum iri estiãt. lete illã cogitas
⁊ cum uen̾it iusurꝰ ut lib̾atoꝵꝭ sui mẽ¬
ciã seu mĩstram ⁊ cũ transierit re
os ⁊ carcerẽ carnis euaẜit Illud
ciod id disputando ꝯsequit᷑ seu ꝑit am¬
inꝰ seu tnsfert᷑ ut bel mali nichil
bel bomi plurimũ sit ĩ morte argu¬
te fortasẜ apud suos. Apud uos nẽpe
quimur ciceronẽ ꝙ magnifictissiẽ
multꝭ cestatꝰ est locꝭ. S uel sui col¬
locutoris uel illiꝰ cuiꝰ diffidercie
ẜuiebat. Ad sũmã t᷑. sic teneto ut fa¬
cias/ mmortalẽ esse aiãz/ qd nõ so¬
lũ cõdors bre genis opĩo S pħoꝵp¬

Expanded text:
invicta necessitas facit. Inter ceteros, sane multa et valida, in Tusculano ipso, cuius supra memini prima luce recolligit Cicero, que nisi olim didiceris, nunc docendi spatium non eoritur,te discedere, quod acer quisque humanarum observator rerum haud dubie verum sentit. Morte igitur non offensum se, sed sibi consultum iri existimat, iam lete illam cogitans, et cum venerit visurus, ut liberatoris sui nuntiam seu ministram, et cum transieos et carcerem carnis evaserit. Illud Cicero idem disputando consequitur, seu perit animus seu transfertur, ut vel mali nichil, vel boni plurimum sit in morte, argute fortassis apud suos; apud nos nempe quimur Ciceronem, quod magnificentissime multis testatus est locis, sed vel sui collocutoris, vel illius cuius diffidentie serviebat. Ad summam igitur sic teneto, ut scias immortalem esse animam, quod non solum concors vestre gentis opinio, sed P