comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ris si longi oꝑis erit hysto. Ogla¬
dio ꝑeo Ralui alit̾/ qͥd la qõ quid lap¬
su quid̃ unguib leonis/ auc apri
dentib. multꝭ ferri copia defuit dũ
optarent gladio ꝑiere. O fro fe¬
rior. RQd scis an maioi̾ exicio st̃¬
oris imiẜie fuga sic. dixi supͣut
plotinũ alcerũ a plõne pħre decꝰ
ꝑ pestilens lepͣ ꝑcussit. io nõ di¬
ui uel alt̾m as homo poetice gra-¬
ie lumẽ eripidẽ canes morsib lac̾a
puduit/ amatorio poculo accepto
in morbũ rabiẽq compulsꝰ̃ gładio
ad postremũ ꝓ remedio usqẽ. he¬
rodes rex iudee tam fedo morboꝵ
agĩe cacũuentꝰ int̾iit. ut cõpe¬
diosioe ferri mors nuudiosa sib̾i
ẽẽ potuit. utꝙauguror fuit. roͣnꝰ
pͥnceps ad̾atiꝰ morbi tedio uictꝰ
impaciã dolorꝭ f̾ro abrũꝑe si licu¬
iss optauit. magnũ ꝙ̃d uirũ hac
ctate iines coto stacentes corpore
mures aliũ excedisse narrã. Int̾
cã mulca ludibria hũai corꝑis si
elcõ tribua᷑. quis inbellis adeout

Expanded text:
 longi opus erit historici. Gladio pereo. Alii aliter. Quidam laqueo, quidam lapsu, quidam unguibus leonis aut apri dentibus; multis ferri copia defuit, dum optarent gladio perire. Ferro ferior. Quid scis an maiori exitio suboris miserie fuga sit? dixit supra, ut Plotinum alterus, pestilens lepra percussit. Id non dixi, ut alterum ab Homero poetice Graie lumen, Euripidem, canes morsibus lacerauferre non puduit, amatorio poculo accepto, in morbum rabiemque compulsus, gladio ad postremum pro remedio usus est. Herodes rex Iudee tam fedo morborum agmine circumventus interiit, ut compendiosior ferri mors invidiosa sibi esse potuerit, atque ut auguror fuerit. Romanus princeps Hadrianus, morbi tedio victus, impatientiam doloris ferro abrumpere, si licuisset, optavit. Magnum quendam virum hac etate vermes toto scatentes corpore, mures alium exedisse narrantur. Inter tam multa ludibria humani corporis, si electio tribuatur, quis imbecillis adeo, ut
Abbreviated transcription (Latin):
est. Itaq qd ĩ arcliais aĩe disputacõr¬
bus ĩuentũdferũt uite hꝰ exipres qiͣ le¬
ues quid̃ lapsus in plano unde facile
possis assurge̾. At pccm mortis gͣui
ex alto pruptoq similum ẽ ruine.
scͥmim cui post hãc nũꝙͣ succurre̾ ua¬
leas. nũt occurre dũ uales. ⁊ menĩto
nõ modo q ur̃i dicant s ꝙ cico. qͥ¬

Expanded text:
est. Itaque, quod in arcanis anime disputationibus inventum ferunt, vite huius errores quasi leves quidam lapsus in plano sunt, unde facile possis assurgere, at peccatum mortis, gravi et ex alto preruptoque simillimum est ruine, scrimini, cui post hanc nunc succurrere valeas, nunc occurre dum vales; et memento non modo quid
Abbreviated transcription (Latin):
Orior in ꝓccĩs. Rhec iã nͨ
opa est. D in pccĩs moriorłe ꝓͫ
peccare quis te dõpulit. deinde qͥs
uecuit comissa dilu̾e̾: postremo qͥb
Caue ne id facias uenenosũ mor¬
tiferũq miaticũ depone dũ uacat.
didq d̃ qui illid colłat at deseat.
horã neueglexis. q̃ seł elapsã nõ redi¬

Expanded text:
orior in peccatis. Hec iam nec lpa est. In peccatis morior. Primum peccare quis te compulit? deinde quis vetuit commissa diluere? postremo quisCave ne id facias: venenosum mortiferumque viaticum depone, dum vacat, dumque est qui illud tollat ac deleat, horam ne neglexeris, que semel elapsa non redi
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑtin̾e fatebe̾. qñ neq hic ãpliꝰ oẽ
potes neq ossib tuis suꝑesse sẽsꝰ
ao. quo discernãt ubi dureꝰ aut mol¬
lius cubent. Neq quo tẽdis aliũde
faciliꝰ ꝑuenisses/ aut breuiꝰ. Elegũ¬
cer anaxagoras ꝑogre moriẽs an
in prĩa referri bellt̃ amigꝭ int̾rogã¬
tib. nichil necẽ est inꝙͥ ⁊ adiecit

Expanded text:
tinere fatebere, quando neque hic amplius esse potes, neque ossibus tuis superesse sensus aliquis, quo discernant ubi durius aut mollius cubent, neque quo tendis aliunde facilius pervenisses aut brevius. Eleganter Anaxagoras peregre moriens, an in patriam referri vellet amicis interrogantibus, “nichil necesse est”, inquit, et
Abbreviated transcription (Latin):
sta smnã ⁊ ferend̾ nõ mͦ fortit sli
bent᷑. nllo̾ enĩ meliꝰ mõ miusti scelꝰ
hoĩs ꝙͣ iusti suppliti spõtanea ac qͣ¬
quilla ꝑpessione diluit᷑. Sm potẽcion
nuria neq is tam̃ iõ dolend s satꝭ
ut arbit᷑r de exilio dispu ͭ ͬ̃e. D eͣ¬

Expanded text:
fortiter sed libenter: nullo enim melius modo iniusti scelus hominis, quam iusti supplicii spontanea ac tranquilla perpessione, diluitur; sin potentioris iniuria, neque id tamen ideo dolendum. Sed satis, ut arbitror, de exilio disputatum e
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙ ħ qͦ uirgiliꝰ ⁊ ip̃e testꝭ ext̾nꝰ di¬
cati quib u̾bis hanc desidiã neglec¬
cã cõfusionẽ nocet ex illiꝰ ore mi¬
rable. ubi apdi infõs iudicem illum
facit /iusticia ⁊ eq̾tate notissimũ. qͥ
ntipẽ ait Cascigatq audicq dolos
subigitq fat̾i. q̃ qͥs apdi suꝑ os furto
letatꝰ mami distulit ĩ serã comissa
ꝑicula mortẽ. St ꝙͣuis h ͦ ꝑiculosũ
a deo sit nichil tñ desꝑacõe pielõsiꝰ¬

Expanded text:
 Virgilius et ipse testis externus dicat, quibus verbis hanc desidiam neglectamque confessionem notet, ex illius ore mirabile, ubi apud inferos iudicem illum facit iustitia et equitate notissimum, qui, ut ipse ait: Castigatque auditque dolos, subigitque fateri, que quis, apud superos furto letatus inani, distulit in seram commissa piacula mortem. Sed quamvis hoc pericolosum adeo sit, nichil tamen desperatione peri
Abbreviated transcription (Latin):
sistond qd ⁊ tũc bege acriꝰ solet et¬
iam nichil ẽ reliqui/ quo salutꝭ cõ¬
silia cunctando roiclas. neq uero te
hinc metꝰ arceat / nec te pudor dolorq
speram ex pergisti: et oiõ quid ꝙͥ male dif¬
fertur perꝰ omittit᷑. Daiorior absq ułłaspe.
Raxale ais mio bero spem ꝓiectã recipe.
⁊ admotam pectori totis aĩe uluis ãplecte̾¬

Expanded text:
od et tunc urgere acrius solet, et nichil iam est reliqui, quo salutis consilia cunctando reicias. Neque vero te hinc metus arceat, nec te pudor dolorque speram expergisci; et omnino quicquid male differtur, peius omittitur. Morior absque ulla spe. Male ais; immo vero spem proiectam recipe et, admotam pectori, totis anime ulnis amplecte
Abbreviated transcription (Latin):
umbrũ ⁊ ualeriũ antiatã ⁊ catulũ
ueronensom ⁊ uarrũ cremonẽsem et Gallũ
forͦliuiensem ⁊ acciũ pisaurensem
⁊ cassũi ꝑmensem ⁊ claudiañ flo¬
lios rona tonit ac magͣ ex ꝑte hu¬
mo cõdidit. tito liuio patauino uix
serã uelut ad sepult̾ã pr̃ie restitu¬
co sics ex diu̾so roma multos ead
genuit alibi morituros. Orbis t̾re
qiͣ domꝰ angusta ẽ ⁊ ipẽ qͥdrãgula¬
ris cuiꝰ ab epͥmo ad exmũ cransitꝰ
⁊ hic niu̾e̾ ⁊ illic mori nõ pluris
est fortib aãs ꝙͣ pro uario usu balne¬
um triclimo seu brumali estiuũ tha¬
samũ mutare. Trita u om̃ibl maxiẽq
illustrib alt̾nacõ hec/ origio ac sepulc Scio
sic eẽ. exͣ prĩam tñ mestꝰ morior . E michi

Expanded text:
Umbrum, et Valerium Antiatem, et Catullum Veronensem, et Varum Cremonensem, et Gallum Foroiuliensem, et Actium Pisaurensem, et Cassium Parmensem, et Claudianum Flolios, Roma retinuit, ac magna ex parte humo condidit, Tito Livio Patavino vix serum velut ad sepulturam patrie restituto. Sic, ex diverso, multos Roma eadem genuit alibi morituros, Orbis terre quasi domus angusta est, et ipse quadrangularis, cuius ab extremo ad extremum transitus, et hic vivere, illic mori, non pluris est fortibus animis quam pro vario usu balneum triclinio, seu brumali estivum thalamum mutare . Trita est omnibus, maximeque illustribus, alternatio hec originis ac sepulcri. Scio sic esse; extra patriam tamen
Abbreviated transcription (Latin):
laborãti puluinar miet̾it ⁊ mori
aduu̾it quẽ aliengene betuissẽt.
Seꝑe ibi maior ẽ caritas ubi mior
credr̃. Certe nullꝰ astãtiũ morbo
tuo gaudebit nullꝰ tibi mortem
expectabit. Ome ĩ facinꝰ spes ⁊ cu¬
piditas impellũt. hͨ tnͣqͥllitas nõ
facile tͥ in pat̾a ꝯtigiss. multi stratũ
c̾ꝯ siste̾nt sub officii spe funeri mlriã¬
tes q̃ cogitacõ egrotanti egritudo nͥ
fallor alt̾a est. obsessũ hinc lupis
hĩc ultitrib se c̾nenti. iam cadau̾
RQs scis. forsicã nũc in prĩam
redis. rectũ ⁊ breue it̾ ĩ prĩã est
mori. DExͣ pr̃ĩam eger sum l
O suꝑuacue semꝑ ⁊ manes homi
q̃rele quasi uero ardencor exͣ pr̃ã
sebris / aut dutior sit podagͣ ma
alio qͣscũq flã aĩs inuoxit opiõ
Orior extra prĩos
fines. Ran ꝑeg̾no id acci¬
dit an exuli. Iain seu te in hus t̾ris
usendi discondiq scudiũ seu religi¬
osa deuocõ detiẽbat. ⁊ gaudend ꝙ ho¬

Expanded text:
laboranti pulvinar iniecerint, et mori adiuverint, quem alienigene vetuissent? sepe ibi maior est caritas, ubi minor creditur. Certe nullus astantium morbo tuo gaudebit, nullus tibi mortem itatem tuam expectabit. Omne in facinus spes et cupiditas impellunt; hec tranquillitas non facile tibi in patria contigisset: multi stratum circumsisterent sub officii specie funeri inhiantes, que cogitatio egrotanti egritudo, nisi fallor, altera est obsessum hinc lupis, hinc vulturibus, se cernenti, iam cadaver Quid scis? forsitan nunc in patriam redis. Rectum et breve iter in patriam est mori. Extra patriam eger sum. O supervacue semper et inanes hominum querele, quasi vero ardentior extra patriam febris aut durior sit podagra; malie, quascunque falsa animis invexit opinio. Morior extra patrios fines. An peregrino id accidit an exuli? Iam seu te in his terris visendi discendique studium, seu religiosa devotio detinebat et gaudendum
Abbreviated transcription (Latin):
est pegre̾ uiud. mori maliq̃cum
utrumq pociꝰ bonũ sitanodo bene
fiat longanunit᷑ atq honeste ma¬
lum utrumq si malũ si flebilit̾
faciliꝰ iuenti ꝑmiẜim cuiꝰ utrũq
forsan int̾sit ꝙ morienti. cuiꝰ oĩo
loci cura suꝑuacua ẽ. iã iã locis
omib abito D Tangꝭ añm adluc
tamen in prĩa mori bellẽ. Rlolũ¬
tas humana nͥ u̾tꝰ ac sapiã ipcon

Expanded text:
est peregre vivere, mori malum”, cum utrunque potius bonum sit, modo bene fiat, longanimiter atque honeste; malum utrunque, si male, si flebiliterfacilius viventi permiserim, cuius utcunque forsan intersit, quam morienti, cui omnis loci cura supervacua est, iam locis omnibus abituro. Tangis animum; adhuc tamen, in patria mori mallem. Voluntas hum
Abbreviated transcription (Latin):
lestiẽ ciprꝰ tulit. illũ nuisie cãpania.
hos yspanie. ytalia. illũ quid̃ bononia
hũc patauũ O Incelligo plane singła.
S adhuc inuitꝰ ꝓcul a pria morior.¬
Li Et ego plane cam̃ rei huiꝰ intellico.

Expanded text:
tine Cyprus tulit, illum Nursie Campania, hos Hispanie Italia, illum quidem Bononia, hunc Patavium. Intelligo plane singula, sed adhuc invitus procul a patria morior. Et ego plane causam rei huius intelligo,
Abbreviated transcription (Latin):
ms̃ se ꝙ̃ primũ egritudine liba̾nd¬
Tyrannũ uero u urbis illi ꝰbbi tũc en¬
ihereũ / illico ꝑiturũ. Cumq ip̃e paut
post dieb insꝑate redditꝰ saluti ⁊
syrũnus a cognatis ez occisus atq
ita bam ꝑ oĩa uisionẽ / ratꝰ ꝓmisso
cp̃i redicũ in pr̃iam expectaret᷑
qͥnti am̃ ad finẽ pugnãs siracusis
occubuit. eo q illũ modo in pricomn su¬
a redusse sõpmoꝵ int̾pretes dix̾e̾.
ne qua penitꝰ pars sop̃mi flã ess.
ego ꝙͣ de sõ p̃mis sentirẽ dixi alibi
de ho in pr̃iã reditu q occurrit mͦ
dixii D Exͣ pr̃iam mori cogor R
Sixi dum exilio loq̃reni᷑. ⁊ repeto ã
nemo exͣ prĩam mori᷑. aut om̃s eoc¬
tis uiris placuit / omnẽ i midei pla

Expanded text:
is se quamprimum egritudine liberandtyrannuhereum illico periturum; cunque ipse paucis post diebus insperate redditus saluti, et tyrannus a cognatis esset occisus, atque ita veram per omnia visionem ratus, promisso tempore reditum in patriam expectaret, quinti anni ad finem pugnans Syracusis occubuit; eoque illum modo in patriam suam rediisse somniorum interpretes dixere, ne qua penitus pars somnii falsa esset. Ego quid de somnis sentirem dixi alibi; de hoc in patriam reditu, quid occurrerit modo dixerim. Extra patriam mori cogor. Dixi dum de exilio loqueremur et repeto, aut nemo extra patriam moritur, aut omnes; doctis quidem viris placuit
Abbreviated transcription (Latin):
dificiet sigłis ĩmorantẽ. neq te hy¬
scorus obruere ꝓpoͭᵘ̃ s mone̾ o
Tengo si hos oño ⁊ quostr̃q enu̾are
alios potes ex prdam defue̾tos fa¬
ceor si uolences nego delentes qar¬
bitror unde hec tibi᷑ nͥ ꝙstulti es̃¬

Expanded text:
et singulis immorantem, neque te historiis obruere proposui, sed monere. Teneo; sed hos omnes, et quoscunque enumerare alios potes, extra patriam defunctos fateor; sed volentes nego, dolentesque arbitror. Unde hoc tibi? nisi
Abbreviated transcription (Latin):
uariũ ẽ. equo aĩo i. quisq suũ mor¬
tis genꝰ suũ diem mortꝭ expectet.
nec aiuditate uites nec fascidio qd
indocti ingratiq om̃s faciut de nẽ
legib q̃ratur/ aut litig Daodicũ
nõ sib̃i modicũ iuxisse iudẽtur. ⁊

Expanded text:
. Equo animo igitur quisque suum mortis genus, suum diem mortis expectet; ne aviditate vite, nec fastidio quod indocti ingratique omnes faciunt, de nature legibus queratur aut litiget. Modicum non sibi modicum vixisse videretur, et
Abbreviated transcription (Latin):
deposita/ si mͥ crede si celo imhias depo
est Acc̃ĩgam tñ de hunc alios uirtutũ
amitos / celi meniores nõd tñ celi studio
d̾re oblitos. Sammii ossa pitagore meta¬
poncus texit. Ciconem arpimi ortum
Rome altũ. caiete sinꝰ examinẽ iuidit.
pluuũ quẽ infantẽ lauit athesis grã¬
deuũ uesem cuus epc̃ixit. uirgiliũ mũ¬
do dedit mantua. brundusiũ siue ut
aln ꝑhibent tormẽtũ tarẽtũ rapuit.
nũc neapolis ten. Ouidiũ sulmo ꝯ¬
pegit ponticũ soluit exiliũ. Terẽtiũ
comicũ ut fama ẽ cartago genuit
Roma docuit. archadia sepelunt flaccũ
iũtia si arbonensis. Ausoniũ uastoĩa.
Tres ãneos suue ut alni uolũt qͣtuor
duos senecas u̃ gallionẽ ⁊ lucanũ

Expanded text:
deposita, sed, michi crede, si celo inhias, deponenda est. Attingam tamen dehinc alios virtutis amicos, celi memores, nondum tamen, celi studio, terre oblitos. Samii ossa Pythagore Metapontus texit; Ciceronem, Arpini ortum, Rome altum, Caiete sinus exanimem vidit; Plinium quem infantem lavit Athesis, grandevum Vesevi cinis extinxit. Virgilium mundo dedit Mantua, Brundusium sive, ut alii perhibent, Tarentum rapuit, nunc Neapolis tenet; Ovidium Sulmo compegit, Ponticum solvit exilium; Terentium comicum, ut fama est, Carthago genuit, Roma docuit, Archadia sepelivit; Flaccuprovincia Narbonensis, Ausonium Vasconia, tres Anneos, sive, ut alii volunt, quattuor, duos Senecas videlicet, Gallionem et Lucanum
Abbreviated transcription (Latin):
sinet ⁊ ꝓpͥũ ꝑpetuũq incolã simi
ãplexa ꝯstͥuget. Diste hãc t̾rã pati
q̃ te ortũ alibi tñffor mabit in se O¬
ꝓtul a pr̃ia mors mͥ man ⁊ sepłih¬
R et celestes illi durimq hoes qss una
etas ⁊ ead media mũdi parte genu¬
erat / toto orbe disꝑsi stꝭ. mortil ⁊ se¬
pulcs. illũ ephesus illũ siria illum

Expanded text:
et proprium perpetuumque incolam sinu amplexa constringet; disce hanc terram pati, que te ortum alibi transformabit in se. Procul a patria mors me manet et sepulcrum. Et celestes illi divinique homines, quos una etas, una et eadem media mundi parte, genuerat, toto orbe dispersi sunt mortibus ac sepulcris. Illum Ephesus, illum Syria, illum
Abbreviated transcription (Latin):
fluctib obruor Rpiscib quiuiũ bu¬
scum tͥ amplũ nobile intidũ ⁊ qͥs
refert cor ꝑꝰ t̾reum t̾re redas an pela¬
go D in freto morior Rno ubi s qͣ¬
lit̾ moriaris. ad rem ꝑtinet. ubiq
bene mori licet. bbiqͣ male õ in
Itaq de hac re naute curꝰ nestio
m̃sionẽ ꝓbo quẽ cũ quid ĩt̾ rogass
Cũq id ille de auo ⁊ ꝓpauo atq ac¬
tauo noiãtim ex ordine q̃ siisset
rñsũ q id de singlis accepiss In¬
non tunes: rñd ͭ nauta dissimu¬
suis in lectulis obiere. Tum nauta¬

Expanded text:
Fluctibus obruor. Piscibus convivium, bustum tibi amplum, nobile, nitidum. Et quid refert corpus terreum, terre reddas an pelago? In freto morior. Non ubi, sed qualiter moriaris ad rem pertinet, ubique bene mori licet, ubique male: non iItaque de hac re naute nescio interrogasset, cunque idem ille de avo et proavo atque atavo nominatim ex ordine quesivisset, responsumque idem de singulis accepisset, innon times?” Respondit nauta dissimusuis in lectulis obiere.” Tum nauta
Abbreviated transcription (Latin):
Sidebr̃ ab ea religiõe dissenciẽs que
ab lac morte libari flexis genibus
tem dico. Si quid sapienti quiq eñꝰ
litꝰ hũais aut̃ in reb qued in macꝰ
morte mõstraus. quid par morti :¬
D belocissiẽ morior Rimp̃meditata mͦ nõ
sit mors quo uelocõr eo facilior ⁊ sup¬
pliciũ si quid̃ est. utiq breue T. sen¬
sũq istũ celebritate ꝙuemẽs ⁊ mor¬
ti detrahit᷑ qd ẽ in morte durissimum
metꝰ mortis. ¶ De egrotante exͣ prĩam
patria egroto. Q Quid reft̾
cuiꝰ sit prĩa. ẽgrido beiq tua
nec sanꝰ esse quisꝙͣ pt̃. D dũctitu¬
la uerboꝵ q̃ris. ext᷑ meã prĩam
egroto. N bnũ hͦ bonũ huit ĩese¬

Expanded text:
videbitur religione dissentiens, que ab hac morte liberari flexis genibus tem dico, si quidem sapienti, quique emi? humanis autem in rebus, quid michi maius morte monstraveris, quid par morti? Velocissime morior. Impremeditata modo non sit mors: quo velocior, eo facilior. Supplicium enim, si quod est, utique breve est, sensumque ipsum celeritate preveniens, et morti detrahitur, quod est in morte durissimum, metus mortis. 124 DE EGROTANTE EXTRA PATRIAM patria egroto. Quid refert cuius sit patria? egritudo utique tua nec sanus esse quisquam potest. Diverticula verborum queris, extra meam patriam egroto. Unum hoc bonum huic ines
Abbreviated transcription (Latin):
se rcĩs ocłis utrãq forturẽ faciom
speccare. muliebͭ ẽ crepidos oculos
adu̾tere. Qͥd ẽ aut̃ qd te turbat usq
adeo ut solis oꝑam mortꝭ implores
qua ne forsitan an tuoꝵ an patrie
la borantꝭ adu̾sitas lenca illa ⁊ͦ qͥd.¬
nichil enĩ potest fortuã cui nõ pos¬
sit urtꝰ obstare. Terciũ hͦ piũ s pi¬
etate languida ⁊ inhti si quid̃ pa¬
trie ẜuitꝰ ⁊ tirãm facies morte
pociꝰ repellãda ꝙͣ declinãda ẽ Idẽ
catoĩs mortem mirꝭ laudib se ͣd
refert. sua illa peculai opiõne de
qua dixinꝰꝰ. nõ sic cico̾ excusasse
ꝯtentꝰ laudib abstiẽt. ait̾ enan
ꝯstan ͣ moriẽdũ pociꝰ ꝙͣ tyłandi ĩl¬
tum aspiciendi fuisse. quẽ tũ brutꝰ
aspexit ⁊ illiꝰ potiꝰ morte tollẽs
Cicero aut̃ dũ catonẽ excusãt sue il¬

Expanded text:
se erectis oculis utranque fortune faciem spectare, muliebre est trepidos oculos avertere. Quid est autem quod te turbat usque adeo, ut solius opem mortis implores? tua ne forsitan, an tuorum, an patrie laborantis adversitas? Lenta illa duo quidem: nil enim potest fortuna, cui non possit virtus obstare; tertium hoc pium, sed pietate languida et inerti, si quidem patrie servitus, et tyranni facies, morte potius repellenda, quam declinanda sunt, id est Catonis mortem miris laudibus Seneca idem effert, sua illa peculiari opinione de qua diximus; non sic Cicero, excusasse contentus, laudibus abstinet; ait enim stantia moriendum potius quam tyranni vultum aspiciendum fuisse; quem tamen Brutus aspexit, et illius potius morte tollendum, Cicero autem dum Catonem excusat, sue il
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯsentire carnisicĩ iubeo s inuicte
sortiicui qui nõ sponte paruerit
ui parebit. D Mbrior hostili manu
Rqr̾s tu i. amici manu mori posse
nlq ampliꝰ in te ponit Dhostis
ferior manu.QQuid tua magͣ int̾¬
est ꝙͣ dext᷑ ꝙͣ qͦ gladio feriare. nõ de
peyꝰ manu cesaris feriri ꝓ mortꝭ
solacõ uideat᷑ apud lucanũ opta̾e.
⁊ apd̃ staciũ capaneꝰ yspeũ. apud
uirgiliũ eneas lausum camilla

Expanded text:
consentire carnifici iubeo, sed invicte consentire carnifici iubeo, sed invicte sorti, cui qui non sponte paruerit, vi parebit. Morior hostili manu. Quid tu igitur? amici manu mori posse nilque amplius in te potest. Hostili ferior manu. Quid tua magis interest qua dextera quam quo gladio feriare? non de peius manu Cesaris feriri pro mortis solatio videatur apud Lucanum optare, et apud Statium Capaneus Ipseum, apud Virgilium Eneas Lausum, Camilla
Abbreviated transcription (Latin):
ac si aliqũ cur nõ modo D int̾rup¬
tio reb morior. R Si ad mentẽ io¬
deunt/ aut reb gestis aut ingerõ cla¬
riores magna pars mexpletis oꝑib
obiere. Paucis in hac bieui uita ꝯtigᵗ
unã hanc em̾gendi uiam arripe.
nõ ut ad multa int̾rupta flebilit̾
imutilit̾q respicias. s ut u̾lit̾ qd u¬
nũ restat eppedias. bene mori
Es iuolenta morte ꝑeo. R
Si nolens morerf molenta
mors oĩs est. at si uolens nulla
Dꝑ bim morior.¶i quid̃ inte uis
afertur / ꝙ int̾estꝭ febris an gladius
dũ liber egrodiare. ꝙ refert an erga¬
sculi tui fores sponce patefiant an
srangantur. D ui morior . Eaylte stꝭ
spẽs mortis s mors una.q̃ an uio¬
lenta sit /an nõ morientꝭ arbit᷑uẽ.
uim ius maior sr̃at ꝯsensꝰ extĩguit
sapiens sic instructꝰ eut qͥb nõ
nõ cõsenẜunt modo s grãs egert̃.
Inuẽtꝰ ẽ qui ꝑcussor suo ꝓ ignorã¬
ciam excusaret. ⁊ supmo illi ãhelitu
ueniã p̃caret᷑. neq ego te cruento

Expanded text:
liquando cur non modo?” Interruptis rebus morior. Si ad mentem redeunt, aut rebus gestis aut ingenio clariores, magna pars inexpletis operibus obiere. Paucis in hac brevi vita contigunam hanc emergendi viam arripe, non ut ad multa interrupta flebiliter inutiliterque respicias, sed ut viriliter quod unum restat expedias: bene mori. 121 ed violenta morte pereo. Si nolens moreris, violenta mors omnis est, at si volens nulla. Per vim morior. Si quidem in te vis affertur, quid interest febris an gladius, dum liber egrediare? quid refert, an ergastuli tui fores sponte pateant, an frangantur? Vi morior. Multe sunt species mortis, sed mors una, que an violenta sit, an non, morientis arbitrium est. Vim vis maior superat, consensus extinguit. Sapiens sic instructus est, ut quibus non non consenserunt modo sed gratias egerunt; inventus est qui percussorum suorum ignorantiam excusaret, et supremo illis anhelitu veniam precaretur; neque ego te cruento
Abbreviated transcription (Latin):
aĩoꝵ ad concordiã redigend̃. Tota
denq res huc redit ut uel mortꝭ in¬
cusare celi̾tatẽ desmas uel molestias
uite ꝓlixioris / q̃ de mortis ip̃ius
tarditate ꝓueniũt. S uos uobiscũ

Expanded text:
itu, ad concordiam redigendis; tota denique res huc redit, ut vel mortis incusare celeritatem desinas, vel molestias vite prolixioris, que de mortis ipsius tarditate proveniunt. Sed vos vobiscum
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑegisse prid decuit. pactipnichil ẽ.
hͦ maxĩe uobis gͣuẽ mortẽ facit at
miẜam ⁊ si quid̃ absq tua culpa cep¬
ta page̾ noquisti. sufficiat boluisse.
sin ꝑ ignauiã distulisti. displiceat
neglexisse. Ee si forsitã he lamẽtꝭ

Expanded text:
egisse pridem decuit; peractique nichil est: hoc maxime vobis gravem mortem facit ac miseram. Et si quidem absque tua culpa cepta peragere nequivisti, sufficiat voluisse; sin per ignaviam distulisti, displiceat neglexisse; quod si forsan hec lamentis
Abbreviated transcription (Latin):
cras labores q ⁊ dolores/ ⁊ tedia
ac pocã in lucꝰ ponicꝭ. Aut ꝙͥ plus
hr̃ẽt si uxiss octĩgentos. Est dex¬
pectacõe fateor pluseulũ ad. ac ꝯ
ras ne dubita ꝙͣuis boni oꝑis finẽ
dicia fortasse aͥs si sꝑuendi apd in

Expanded text:
dolores et tedia, ac peccata in lucro ponitis? aut quid plus haberet si vixisset octingentos? Est in expectatione fateor plusculum aliquid, ras, ne dubites: quamvis boni operis finem dicia fortasse aliquid sed spern
Abbreviated transcription (Latin):
uis nõ sit gͣuis ut apd cicõnẽ ait le¬
liꝰ utq a nobis supͣ disputatũ est
Aufert cñ eã iuriditatẽ in qͣ quid̃
ut scipionẽ ille sic cu nũc ⁊ te fuisse
comeoras. muleftu fortasse desiderio
milli iã fastidio futurꝰ sis. qd ĩ logͣ
etate uitare/ quãta licet u̾tute subdi¬
ficile ẽ. D Iuueĩs morior. Q nosti qd
in uica passus fui̾s. ꝙ passurꝰ igno¬

Expanded text:
ut apud Ciceronem ait Leut apud Ciceronem ait Lelius, utque a nobis supra disputatum est, aufert tamen eam viriditatem, in qua quidem, ut Scipionem ille, sic tu nunc etiam te fuisse commemoras. Multis tu fortasse desiderio, nulli iam fastidio futurus sis, quod in longa etate vitare quantalibet virtute subdifficile est. Iuvenis morior. Nosti quid in vita passus fueris, quid passurus igno
Abbreviated transcription (Latin):
s uotor. D In medio rerũ apꝑatu
mo̾ior Rh nõ mortꝭ smotienciũ
culpa ẽ. qui breuissimã cclã cũ ma¬
uĩẽ ordiũtur dũ p̃cidenda erat. qd
inisi sic esset nõ cam sepe in explac
senes int̾ noua uite cõsilia flustãtes
sceli fine serũ pͥncipud añcedut. O¬
morior dũ magna parare Rhͦ multꝭ¬
⁊ magnis uiris fereq om̃ib accidit.
falluncur hoes̃ tũ in multꝭ cũ ĩ mor¬
te p̃cipue quã benturã nemo est̃ qui
cecitas mira qd si ꝙͥ uobis sit sꝑãdũ
in aluis saltem aliqñ nõ discitꝭ. s sic ẽ
egre ad amaras cogitacoẽs ammꝰte
dit. Itaq dũ sͥ quisq longissimũ
uite spaciũ spond. dñq uel euũ nesto¬
ris uel ut ait cico metelli fortunã spe
rat. deĩq dũ se qͥsq pp̃dilectũ filiũ nẽ¬
credit de pͥmordus agitãtes fmis oc¬
cupat. ⁊ multa delibãtes inꝓuisa re¬
pente mors ag̾ditur/ mediosq int̾¬
cipit aꝑatꝰ. D biridi morior etate.¬

Expanded text:
aratu morior. Hoc non mortis sed morientium culpa est, qui brevissimam vite telam, tum maxime ordiuntur, dum precidenda erat; quod nisi sic esset, non tam sepe inexpletissenes, inter nova vite consilia fluitantes, celeri fine serum principium antecedunt. Morior, dum magna pararem. Hoc multis magnis viris, fereque omnibus, accidit: falluntur homines cum in multis, tum in morte precipue; quam venturam nemo est qui cecitas mira, quod quid vobis sit sperandum, in aliis saltem aliquando non discitis! Sed sic est: egre ad amaras cogitationes animus redit. Itaque dum sibi quisquis longissimum vite spatium spondet, dumque vel evum Nestoris, velrat, denique dum se quisque predilectum nature filium credit, de primordiis agitantes finis occupat, et multa deliberantes, improvisa, repente mors aggreditur, mediosque intercipit apparatus. Viridi morior etate.
Abbreviated transcription (Latin):
ca̾o nã si posses puco uiue̾s. S hoc
dic̾e̾ ius uolẽbã seu sꝑabã / ⁊ ut est a¬
minꝰ mortaliũ uite auidꝰ spei cre¬
dulus otbiq ꝑfacile tͥ assentiar. At
si dr̃e uis debebamq. pͥauculos ad¬
ihuc dies uiu̾e̾ etati nõ indebitũ
uide̾tur nõ eq̃ consenẜim. quid .n.
ẜuus ẜis ẜiꝰ obeunt multi ocius
nũꝙͣ nulł i hec int̾ nichil in cõe
ꝓuisũ. insi ut õs mortales una lex
teneat
bnũ mortꝭ imꝑiũ alio eñ atq alio

Expanded text:
si posses, puto viveres. Sed hoc dicere vis: “volebam” seu “sperabam”. Et ut est animus mortalium vite avidus, spei credulus, utrobique perfacile tibi assentiar. At si dicere vis “debeam”, quia pauculos adhuc dies vivere etati non indebitum videretur, non eque consenserim: quidam enim serius obeunt, multi ocius, nunquam nullus. Hec inter nichil in commune provisum, nisi ut omnes mortales una lex teneat; unum mortis imperium, alio tamen atque alio
Abbreviated transcription (Latin):
cesar ip̃e dissimulauit ut modo dixĩꝰ.
Aliud ẽ time̾ quid̃ potãt/aᵈ q̃ spͥncipẽ
nõ tulisset a quo prid̃ ꝯsule cura e¬
cã pñti inuria nõ occidit quo ĩam
metu qua se flã opĩone suꝓbiẽ aut
crudelitatꝭ occide̾t. Qͥd tã horeificũlol¬
ores sua ille biderat etate. mio ull
nõ tã ut cesarẽ fuge̾t ꝙͣ ut scoytoꝵ
decretꝭ obtemꝑaret quos sectabant᷑
suũq nomẽ grandi aliqͣ facinore
clarificaret. cui ꝙͥ mali potiuit acci¬
ut erat clemẽs / nichil aᵈ efice̾ uole¬
bat / ⁊ ĩ ip̃o belli ciul ardod̾ ꝙͣ ut bñ
iuidiã cã moriẽdi stͣqͣ uanitas.
Stulta utͣq nec catone digna / neq ul¬
la ꝓrsus anticipãde mortꝭ sufficiẽs
scis an h ͨ tibi tã cristẜuita mulcꝭ
optabilis młtꝭ ĩudiosa sit. S ii

Expanded text:
Cesar ipse dissimulavit, ut modo diximus. Aliud enim timere quid poterat, aut quid principem non tulisset, a quo pridem Consule curia etamque presenti iniuria non occideret? quo inani metu, qua se falsa opinione superbie aut crudelitatis occiderit, quid tam horrificum vulores sua ille viderat etate; immo veronon tam ut Cesarem fugeret, quam ut Stoicorum decretis obtemperaret quos sectabatur, suumque nomen grandi aliquo facinore clarificaret. cui quid mali potuerit acciut erat clemens, nichil aliud efficere volebat, etiam in ipso belli civilis ardore, quam ut bene invidiam causa moriendi, vanitas stulta; utraque nec Catone digna, neque ulla prorsus anticipande mortis sufficiens scis an hec tibi tam tristis vita, multis o
Abbreviated transcription (Latin):
absolui unnculis ⁊ carce̾ relaxaã. letãt
mediꝰ fidiꝰ si ante tp̃s accidisset
tam fixat. qui te in hͦ uite stadiũ
induxit. si de h fine grerf. ⁊ de alio
quol queri posses. D Cito morior
RCito naco eras. no mort̾ cico ꝗͥiã senuit.
qd si nõ senueras cessat alt̾a ꝑs qre¬
le.ꝙͣuis si porc̃o uite ultia ẽ sent᷑ꝰ
non senuisse nõ pt̃̾ quisquis mod᷑
S incelligo senectutẽ. ut lelgus ã¬
norũ ꝯgetiẽ multoꝵ cui ut reliqͥs
finis ẽ aliꝰ ꝙͣ mors de micio distre¬
pãt uaruis sencencũs. s ꝓ uirib se

Expanded text:
olvi vinculis et carcere relaxari? Letandum mediusfidius, si ante tempus accidisset; tam fixerat, qui te in hoc vite stadium induxit. Si de hoc fine quereris, et de alio quolibet queri posses. Cito morior. Cito natus eras. Non moritur cito qui iam senuit; quod si non senueras, cessat altera pars querele, quamvis, si portio vite ultima est senectus, non senuisse non potest, quisquis moritur. Sed intelligo senectutem, ut vulgus, annorum congeriem multorum, cui non, ut reliquis, finis est alius quam mors; de initio discrepant var
Abbreviated transcription (Latin):
mis. dũ ex oĩb uel unũ cui ĩuideas
nõ iuidebis. Daporior Rhͦ ẽ impas¬
sibilẽ fi̾ ⁊ iugũ fortume parit̾ ac
ꝙͣ graues cure qui suꝑerant labores
ssi nõ dicã infiitã s ãnoꝵ mille
qui uniꝰ iam p̃t̾ite diei spacio ꝯpa¬
rantur c̾tam uitã accepisses qd op¬
time estĩãbas si huiꝰ breuis ac fu᷑¬
gacis ⁊ int̾te uite tedia ꝓq hac co¬
ciens suste ꝑtos labores. molestrasq
meminis. Daxrior Rita mortẽ
fletis o mortales qiͣ magnũ aͥd bi
ficiũ uita esset semꝑ maleficuũ ess
mors q̃ magͫ beneficiũ ẽ int̾dum.
dũ uel sitollabilib malis uel ab
hus q̃ sũma stꝭ mala pccĩs ĩscanͦ

Expanded text:
l unum cui invideas non videbis. Morior. Hoc est impassibilem fieri, et iugum fortune pariter ac quam graves cure, qui supererant labores si non dicam infinitam, sed annorum mille qui unius iam preterite diei spatio comparantur, certam vitam accepisses; quod optime extimabis, si huius brevis ac fugacis et incerte vite tedia, proque hac totiens susceptos labores molestiasque, memineris. Morior. Ita mortem fletis, o mortales, quasi magnum aliquid ficium vita esset, semper maleficium esset mors, que magnum beneficium est interdum, dum vel intolerabilibus malis, vel ab his que su
Abbreviated transcription (Latin):
miat mors extĩguitit᷑ ad assur¬
nia sepe mortꝭ auget᷑ Morior.
Qͥs in cuto crepidas ꝙͥ in plano
cespitas: Qͥo in ꝓno hesitas. nõ tͥ
ing̾am sq̃ h ͦ loco disputãt pħi mł¬
ta stꝭ eni q̃ morientꝭ occupa᷑ ⁊ ã
gustie tẽporis nõ admictut. debu¬
ub̃iq de hac re ab ãtiquis phĩs dis
putatũ est / ut em̃ id ip̃i uolũt aspe¬
rarũ rerld om̃i remedia suꝑuatua
face̾ pt̃ rara qd s ĩ fmem rara

Expanded text:
nuat, mors extinguit; tibi ad assurnuat, mors extinguit; tibi ad assurnia sepe mortis augentur. Morior. Quid in tuto trepidas? quid in plano cespitas? quid in prono hesitas? non tibi ingeram, que hoc loco disputant Phita sunt enim que morientis occupatio et angustie temporis non admittunt; debuubique de hac re ab antiquis Philosophis disputatum est. Ut enim ipsi idem volunt, asperarum rerum omnium remedia supervacua fac
Abbreviated transcription (Latin):
cidit. ꝯsensũ ad hibe. cũ sentire in¬
cipies ꝙ bene tecũ agẽ hꝰ hͦ quẽ
metius carcĩs exitu ⁊ mala uete
reputans ⁊ mortꝭ bona p̃sagiens
qͣr olor ille socraticꝰ diuatiomis
particeps ⁊ ob id sacer apollini mo¬
riendo cantabis. si nõ uoce saltẽ aĩo
⁊ insi ꝙ absit graue ninis ĩexpi¬
atorum te criminũ pondꝰ premit.
qd fecisse uespasianꝰ corꝑe leg̾ tu
facies mẽte/ ut asurgas moriẽs.
nec to dignũcenseas iacẽtem mori.
neq ii hac in ꝑte tͥ tribuas ꝙͣ
ille sibi qd nõ ut ille sit spnceps.
mors eñi nescit imꝑiũ p̾ͥncipes
nõ agnoscit adeq̃trix optĩã. multa
forsan in uita certe ĩ morte nͨ. illi
licuit. qd nõ liceat tͥ. qͥn ⁊ pluscłm
dei amore felicor qui negata ma¬
gnie ⁊ sapiẽᵇ abscondita ꝯcessit
puulis ⁊ reuesauit indoct᷑. Adee ꝙ
lum utiliꝰ tũ faciliꝰ tuũ erit as¬
surg̾e̾. illiꝰ eñĩ conatꝰ corꝑeis iu¬
rib egebat. quas ut morbꝰ exte¬

Expanded text:
sensum adibe: tunc sentire incipies quam bene tecum agitur, hoc quem metuis carceris exitu; et male vite reputans et mortis bona presagiens, quasi olor ille Socraticus divinationis particeps, et ob id sacer Apollini, moriendo cantabis, si non voce saltem animo. Et nisi, quod absit, grave nimis inexpiatorum te criminum pondus premit, quod fecisse Vespasianus corpore legitur, tu facies mente, ut assurgas moriens, nec te dignum censeas iacentem mori, neque minus hac in parte tibi tribuas, quam ille sibi, quod non ut ille sis princeps. Mors enim nescit imperium, principes non agnoscit, adequatrix optima. Multa forsan in vita, certe in morte nichil illi licuit, quod non liceat tibi; quin et plusculum  tu gratuito Dei amore felicior, qui negata magnis et sapientibus abscondita, concessit parvulis et revelavit indoctis. Adde quod cum utilius, tum facilius tuum erit assurgere: illius enim conatus corporis viribus egebat, quas morbus exte
Abbreviated transcription (Latin):
Orior Rad ext̾ma ꝑuẽtũ ẽ
Iam nec mortem metues n ͨ
a nec dolebis nec corꝑis ãiq destĩl
subiacebis nec reꝵ tedñs a̾ morb̾ a̾
semõ. aut hom̃i dols a̾ fortue uarieͭ ͤ
lassãbrĩs. q̃ si masa stꝭ masi fimo btiq¬

Expanded text:
orior. Ad extrema perventum est: iam nec mortem metues nec a nec dolebis, nec corporis animique defectibus subiacebis, nec rerum tediis, aut morbis, aut senio, aut hominum dolis, aut fortune varietate lassabere, que, si mala sunt, mali fi
Abbreviated transcription (Latin):
nũc eod̃ de fme ꝯq̃reris. uide ne sis
iniquus unã rẽ qui simul ẽẽ doleas¬
⁊ finiri morior. Rt̾ pat ͫ nnio om̃i
latũ tͥcĩq it̾ gradieris. solꝰ ne tibi
nestio quid ad demũ maluisses ⁊ Pge
autẽ nõ est aberrãdi metꝰ. tot stꝭ
uie duces comitesq D heu morior
Lsi quis ẽ ꝙ flentem mori dece¬
at ridere dedecuit iuẽtõ. cũ ĩsta̾e̾
semꝑq supͣ uerticẽ uide̾t. unde mox
plond scurt. risũ illũ haud dubie
Hmorior.Rnõ est ferendꝰ qͥ sui ge¬
nis sortem luget  nõ morieris btiq
insi mortalis esses. Sm id defles ꝙ
mortalis sis / nõ est flendi locus
ubi esse desmis qd muitꝰ es flend
erat ab micio dũ inciꝑes esse quod
nolebas nuẽ gaudendi ẽẽ enimi ĩti¬
pis ininorͣlis Dayorior. Rom̃s
illi qui lcũlũ tuũ m ͦ ambiũt om̃s

Expanded text:
ndem de fine conquereris. Vide ne sis iniquus, unam rem qui simul doleas esse et finiri. Morior. Iter patrum, immo omnium; latum tritumque iter graderis. Solus ne tibi nescio quid aliud demum maluisses. Perge autem, non est aberrandi metus; tot sunt vite duces comitesque. Heu, morior! Si quis est quem flentem mori deceat, ridere dedecuit viventem, cum instare semperque supra verticem videret, unde mox flendum sciret, risum illud haud dubie Morior. Non est ferendus, qui sui generis sortem luget: non morereris utique, nisi mortalis esses; sin id defles quod mortalis sis, non est flendi locus ubi esse desinis, quod invitus es; flendum erat ab initio, dum inciperes esse quod nolebas; nunc gaudendum: esse enim incipies immortalis. Morior. Omnes hi qui lectulum tuum modo ambiunt, omnes
Abbreviated transcription (Latin):
oficina ẽ.ꝙͣ qui claudi dol. is ferias
qui appetit laboriose finẽ uite cũ¬
piat nccẽ est qñ nlłs ẽ aliꝰbel
laborũ uel malo ꝵ finis ꝙͥ fles i᷑
dies adest qui si trahẽtur uotis
elt optandꝰ: ⁊ fortassis ut res homi
sunt ⁊ fortune us nmñsã ⁊ ãsul¬
tus uarñ sepe ⁊ uotꝭ optatꝰ es
tibi. Dazorior Rimo e tra ⁊ cadu¬

Expanded text:
fficina est; quam qui claudi dolet, is ferias qui appetit laboriose finem vite cupiat necesse est, quando nullus est alius vel laborum vel malorum finis; quid fles igitur? Dies adest, qui si traheretur, votis erat optandus; et fortassis, ut res hominum sunt et fortune vis immensa et insultus varii, sepe etiam votis optatus est tibi. Morior. Imo e terrea
Abbreviated transcription (Latin):
ome qd cõspicis istis te corꝑis custo¬
dñs libalut. huc tibi aditꝰ pat̾e̾ nõ
pt̃. hoes̃ enm sũt hac lege gn̾a̾ti
qui tuerent᷑ illũ globũ quẽ in hͦ
templo mediũ bides. q̃ t̾ra uecitur.
nec in ussu eiꝰ a quo ille ẽ uobis
datus ex homii uita mignͣd ne mu
nus hua massignatũ a deo difu¬
gisse uideanii. an nõ sacꝭ cicoma¬
na h ͨ excusatũ argunt̾ catonem.
⁊ plane si ab ĩꝑatore t̾reno ad cu¬
scodiã loci cuiuspiã deputatus
nõ audẽs inuissꝰ te mou̾e̾ ferr¬
q ille h ͦ gͣuit᷑. si contrariũ fecis¬
ses. Cud celestꝭ putas ĩꝑator᷑¬

Expanded text:
omne quod conspicis, istis te corporis custodiis liberaverit, huc tibi aditus patere non potest. Homines enim sunt hac lege generati, qui tuerentur illum globum, quem in hoc templo medium vides quae terra dicitur, nec injussu ejus a quo ille est nobis datus, ex hominis vita migrandunus humanum assignatum a Deo diffugisse videamini.” An non satis Ciceroniana hec excusatum arguunt Catonem? et plane si ab Imperatore terreno, ad custodiam loci cuiuspiam deputatus, non auderes iniussus te movere, ferretque ille hoc graviter si contrarium fecisses. Quid celestis putas i
Abbreviated transcription (Latin):
Ortem michi conscrre ꝓpoͭᵘ
tu mortẽ mullebrit̾ frrundibasi nẽ eant
inhumane appetis. Rogo q̃ nã subi¬
ta mutãdi animi causã est Dlo¬
gor ip̃e michi ^ nnt̾e̾. R Si cogi̾s iãd nõ
bolũtaria manuũ miactõ ist. ꝙͣuis

Expanded text:
ortem michi consciscere protu mortem muliebriter formidabas, nunc eandem inhumane appetis. Rogo quenam subita mutandi animi causa est. Cogor ipse michi manus inicere. Si cogeris iam non voluntar
Abbreviated transcription (Latin):
sa ac funesta nõ descendã inꝙr ñ
ille me reuocz / a qͦ hic positꝰ fui
Io dum scepho nõciatũ e ⁊ ip̃e illi
metuens / atq eũ reuocaturꝰ acc̃re̾t
turrꝭ fundamẽtꝭ fatiscen ͦi magno
corruit fragore. Sic fidelis custos
op̃p̃ssus est. quem uix erutid ruenis
dñs ẜuũ mestꝰ ac lac̾mãs sepeliuit.
eũq dũ iuxit ⁊ pie desid̾auit ⁊ fidẽ
eius sepe mĩtꝭ ⁊ laudib in famili¬
ari colloq̾o ꝓsecutꝰ ẽ. Quis hñs u̾b
uelim uides. Talis eni comissi tͥ cor¬
poris custos esse debes deo qualis
hic credite sibi turris dño suo fuit.
fuisse tamẽ nichilommiꝰ nõ me
latet mortẽ catoĩs illa etate lau¬
datã a multꝭ ⁊ opĩone hõm gło¬
sam. notĩq ẽ illud Iuln cesaris qͥ
dĩ uictor utiꝙͣ ꝓperaret / ubiꝰ se il
le ꝑemãt̾/ audita eiꝰ morte. Cato

Expanded text:
funesta: “Non descendam, inquit, nisi ille me revocet a quo hic positus fui”; id dum Stephano nuntiatum esset, et ipse illi metuens atque eum revocaturus accurreret, turris fundamentis fatiscentibus magno corruit fragore; sic fidelis custos opppressus est, quem vix erutum ruinis, dominus suus mestus ac lacrimans sepelivit; eumque, dum vixit, et pie desideravit, et fidem eius sepe meritis laudibus in familiari colloquio prosecutus est. Quid his verbis velim vides: talis enim tibi commissi corporis custos esse debes Deo, qualis hic credite sibi turris domino suo fuit. Fuisse tamen nichilominus, non me latet, mortem Catonis illa etate laudatam a multis, et opinione hominum gloriosam. Notumque est illud Iulii Cesaris, qui dum victor Uticam properaret, ubi ille se peremerat, audita eius morte “Cato
Abbreviated transcription (Latin):
te optare. nõ mͦ enim impudens ar
eluctabli iugo colla sub mittite ⁊ si
uos ipõs amatꝭ qd nati estꝭ amate.
nõ qd nati esse nolletꝭ neq enim
nãm bobis s uos illi obsequi par T.¬
O panorẽ morts abice̾ dui quid fru¬
stra nitor. Ranor ꝙ̃ tã diu frustͣ
nit̾is quo tẽ debuit cogitatõ ꝓna
ꝑduce̾. Turp ͫ est em̃ tam breius ꝑi¬
nis est mori. turpiã ẽ inꝙͣ uro
tam monĩtanei disc̾mĩs tam lon¬
genus pauor ⁊ tot ani auponatz
suspensi / ad hore seu suspion uinꝰ
euentũ. uis ne aus̃ mali huius
blcnũ remediũ᷑. uis mortꝭ metu
⁊ ꝑꝑetuo lib esse. bñ uiue bita laudi
mortem spint semꝑ sepe ⁊ cupit.
labor/ dolor adu̾sitas/. infamia carc̾
exiliũ dimpnud bellũ ẜuitꝰ orbitas
pauꝑtas seniũ eg̾tudo ⁊ mors for

Expanded text:
te optare: non modo enim impudens arrte optare: non modo enim impudens arrineluctabili iugo colla submittite, et si vos ipsos amatis, quod nati estis amate, non quod nati non esse velletis: neque enim naturam vobis, sed vos illi obsequi fas est. Pavorem mortis abicere diu quidem frustra nitor. Miror quod tam diu frustra niteris, quo te debuit cogitatio prona perducere. Turpis est enim tam brevis perinis est mori, turpis est, inquam, viro tam momentanei discriminis, tam longevus pavor, et tot anni anxii atque suspensi, ad hore seu suspirii unius eventum. Vis ne autem mali huius ultimum remedium? vis mortis metu perpetuo liber esse? bene vive: vita laudabilis mortem spernit, sepe etiam cupit. labor, dolor, adversitas, infamia, carcer, exilium, damnum, bellum, servitus, orbitas, paupertas, senium, egritudo et mors, for
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯuexa sũt ut iux baleat dissolui. ac
⁊ fiuis inmemores obẜuastꝭ hos qui
domui sue disponũt. iux em̃ qui drẽ
audeat cũ moriar s si moriar. qĩ i
dubio ponit᷑ quo nichil ẽ c̾ciꝰ. neq d
ip̃m si moriar clare sonat. s si
⁊ non potiꝰ id ip̃m qd de om̃ib fuit
erit uel qͥ nati uel qui nascituri stꝭ
quib ut uite sic ⁊ mortꝭ młta stꝭ
gn̾a ncc̃ĩtas una moriẽdĩhãt tu
cupis excute̾ quã nec prẽs tui n ͨ
ulli umꝙͣ reges gencũ excusse In ͨ
excucient quid Tergiu̾samim utlib
ita bobis eueiẽt ut his qui cõtͣ hosti¬
lis ferri aciem oculos claudut quasi
ꝑiculũ qd nõ indũt nec sensuri stꝭ.
ferienũ morienĩ senciẽtꝭ. An ceci
autẽ anuidentes id nist ĩ urã ma¬
nu est. Optate ⁊r bene mori qd
ipm nͥ bñ iux̾itꝭ frustͣ est. optate
fatite reliquũ illi comitite / qͥ uos
in hac̃ uitam ułt ͦ nõ uocatꝰ atusit
egressuris nõ inisi uocatꝰ ⁊ rogatus
manũ dabit. nõ mori autem noli¬

Expanded text:
sunt, ut vix valeant dissolvi. At et finis immemores. Observasti hos qui domui sue disponunt: vix est qui dicere audiat, “cum moriar”, sed “si moriar”, quasi in dubio ponitur quo nichil est certius. Neque id ipsum “si moriar” clare sonat, sed “si  non potius idem ipsum, quod de omnibus fuit, eritve vel qui nati vel qui nascituri sunt, quibus ut vite, sic et mortis, multa sunt genera, necessitas una moriendi? hanc tu cupis excutere, quam nec patres tui nec ulli unquam reges gentium excussere, nec excutient quidem. Tergiversamini ut libet: ita vobis eveniet, ut iis qui contra hostilis ferri aciem oculos claudunt, quasi periculum quod non vident nec sensuri sint. Feriemini, moriemini, sentietis. An ceci autem, an videntes, id in vestra manu est. Optate igitur bene mori, quod ipsum, nisi bene vixeritis frustra est. Optatefacite, reliquum illi committite, qui vos in hanc vitam ultro non vocatus intulit, egressuris non nisi vocatus et rogatus manum dabit. Non mori autem noli
Abbreviated transcription (Latin):
ftĩq huiꝰ habes cõmites. alexandrũ
hanibalẽ. phimiemenẽ met̾datã ip̃m
claudiũ cheramenẽ socratem ¶ Dẽ
Ori timeo. Rhic nõ timorisi
cogitatꝰ esse debet. qui si nouꝰ¬
esse incipit nec a pͥma etate pͥmũ¬
tecũ creuit si ꝑ interualla rediẽs
nõ assiduus fuit impuide iuxisci In¬
hesisse medullitꝰ utilissimũ illud flaca
carmen debuit. int̾ spẽ curãq tiores
init̾et Iras. omnẽ crede diem tibi dilaoisse
supmũ. ut is esses de quo id̃ alibi.ille
pocens sui letꝰq deget. cuil ĩ dies di¬
uisse.uxxi. cras uel atra nube polũ
pr̃ occupato uel eole puro. hͦ ẽ nẽpe
sus ad mortem. seu ueriꝰ mors q̃d
uniendi uel ad moriend̃ ibas bel qd̾
sapiẽ b iuisũ ẽ in horas c̾to moriela¬
uel comitabaͬ assidue uel nccĩo seq̃ba.

Expanded text:
factique huius habes comites Alexandrum, factique huius habes comites Alexandrum, Hannibalem, Philipomenem, Mithridatem, ipsum Claudium, Theramenem, Socratem. 117 DE ori timeo. Hic non timor sed cogitatus esse debet, qui, si novus incipit, nec a prima etate tecum crevit, si per intervalla rediens non assiduus fuit, inprovide vixisti. inhesisse medullitus utilissimum illud Flacci carmen debuit: Inter spem curamque, timores, inter et iras omnem crede diem tibi diluxisse premum. Ut is esses, de quo idem alibi: Ille potens sui letusque deget, cui licet in diem dixisse vixi. Cras vel atra nube polum pater occupato, vel sole puro. Hoc est nempe sus ad mortem, seu verius mors quedam; vivendo vel ad moriendum ibas, vel quod sapientibus visum est, in horas certe moriebavel
Abbreviated transcription (Latin):
domus / nõ cubiculũ piclis suis uacat du¬
bia quelib atq suspecta. pñtemq iu¬
ris intentãt oiã mortẽ. qd in tẽpesta¬
ille tã diltẽ uobis a ferũt diuicie. pau¬
ꝑtas uero pret nim̾to apud wolgus
infamati noĩs notã cuta h om̃ia ⁊
si qñ curbe instie pulius ac screpitus
conquiestat/ optabilia ⁊ suamia pẽitq
⁊ tranquilla. Tand̾ gꝭ fictilib ⁊ uitie¬
is ac terreis uasculis terrem hões
bibite atq edite si secure bibe̾ ultis
atq ede̾. aureis uasis ac geniãtꝭ uene¬
na miscent᷑. quor sũ ꝑgꝭ auaricia ip̃m
ꝙͦ iam uenenũ gẽmas amat atq au¬
rũ. concra hanc pestem neq pontia
regis / neq alt̾iꝰ eficatiꝰ antidotũ ꝙͣ
pauꝑtas. Q uenenũ hausi. mors p¬
cordns innatat. R̃ ubi seł moriẽꝰ eẽ
mim̾nt mortales quid ixfert an id si¬
ciendo facias an bibendo. An tuo sanguie
madidꝰ an huo. Magnos compotores.

Expanded text:
domus, non cubiculum periculis suis vacat. Dudomus, non cubiculum periculis suis vacat. Dubia quelibet atque suspecta, presentemque viris intentant omnia mortem; quod in tempestaille tam delecte vobis afferunt divitie, paupertas vero preter immerito apud vulgus infamati nominis notam, tuta habet omnia. Et si quando turbe inscie pulvis ac strepitus conquiescat, optabilia ac suavia penitus et tranquilla. Tandem ergo fictilibus et vitreis ac terrenis vasculis terreni homines bibite atque edite, si securi bibere vultis ac edere; aureis vasis ac gemmatis venena miscentur. Quorsum pergis avaritia? Ipsum quoque iam venenum gemmas amat atque aurum. Contra hanc pestem neque Pontici regis, neque alterius efficacius antidotum quam paupertas. Venenum hausi; mors precordiis innatat. Ubi semel moriendum esse minerint mortales, quid refert an id sitiendo facias an bibendo, et rursus, an tuo sanguine madidus an vino? Magnos compotores
Abbreviated transcription (Latin):
to furore quesiere. uerꝰ furor ueras
Enenũ timeo Rpotu abstiẽ
cilxq ꝓmistuo exꝑtoro fides
amicoꝵ excubet. suspectos limenar¬
ceat. unia turbida. fusta epulet̃. pul¬
menca dapũq ꝑmixtio. caucõ assiti
⁊ sobrietas ⁊ cardicas ꝙ̃cipitacõ absit.¬
tos ꝑdidit. Sit ad mẽsam lenca ma¬
nus ocłs celer animꝰ uigil memor¬
q diseriuins nec tius t̾m̃ s tuoꝵ
oculis atq aĩs obnoxiꝰ iiuigila. Magnis
ꝑiculis magna obstat intencõ. nichil nõ
turbat incautum. Muenenari metuo
ROꝑosũ remediũ audisci. uis aiedire
facillimũ. pauꝑ esto. uenori metũ ꝑicu¬
lũq discusẜis. hͦ si qͥd mali genꝰ hũilior
fortuna nõ recipit bna securitaͬs parẽs
neq uo eficax nimꝰ ꝙͣ parabilis. tuta
herclo ꝙ̃iis amariustlã atq horridula
ꝯpͥmit animiꝰ tũores: liuores diluit.
bilẽm ꝓurgat. curat lydropisim. uiẽ
nõ minꝰ ciatos metuũt ꝙͣ gladios. nec
minꝰ ꝑapsides ꝙͣ sagitas. nõ mẽsanõ

Expanded text:
as nenum timeo. Potu abstine ciboque permiscuo; expertorum fides amicorum excubet; suspectos limen arceat; vina turbida fusca exulent, pulmenta, dapumque permixtio; cautio adsit, et sobrietas et tarditas. Precipitatio autmultos perdidit; sit ad mensam lenta manus, oculus celer, animus vigil, memorque discriminis; nec tuis tantum oculis atque animis obnixus invigila. Magnis periculis magna obstat intentio; nichil non turbat incautum. Venenari metuo. Operosum remedium audisti; vis audire facillimum? Pauper esto: veneni metum periculumque discusseris; hoc si quidem mali genus, humilior fortuna non recipitvero efficax minus quam parabilis, tuta, Hercle, quamvis amariuscula atque horridula. Comprimit animi tumores, livores diluit, bilem purgat, curat hydropisim, causanon minus ciatos metuunt quam gladios, nec minus paropsides quam sagittas, non mensa, non
Abbreviated transcription (Latin):
liba̾ / nec uolũtas ꝓp̾e q̃ nolẽto fit
a qͦ aut̃ cog̾is nosse uelim. Inici eiũ¬
enõ man ꝰ uel iuito pñt. tu t̾ illas ĩ¬
ice̾ insi uolens nequis Dmagne stꝭ
cuẽ q̃ me mori belle cogũt. ¶magne
fateor si cogũt. s nõ cog̾ent si uir
esses. Nuĩt in urãm amimi molliciẽ
nichil ẽ inualidũ. uide aut̾ an q̃
sint hee cause rite p̃sagiã Ira ĩ¬
dignacõ. impatiã. furor̃ quid ĩ se
Ret̾ sus obliuio demq tui ip̃ius
Nam si te hoiẽz memĩsses hũãna oĩa
esͦ aĩo tollanda cognosteres: neq ꝑui
mali. ymo ne mali qͥd odio maximũ¬

Expanded text:
fit; a quo autem cogeris nosse velim: inici autem manus vel invito possunt, tu tibi illas inicere nisi volens nequis. Magne sunt cause que me mori velle cogunt. Magne, fateor, si cogunt; sed non cogerent si vir esses. Nunc in vestram animi mollitiem nichil est invalidum; vide autem an que sint he cause rite presagiam: ira, indignatio, impatientia, furor quidam in se versus, oblivio denique tui ipsius. Nam si te hominem meminisses, humana omnia equo animo toleranda cognosceres, neque parvi mali, immo ne mali quidem odio