comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
spes ⁊ metꝰ affectꝰq amimi uarii
L occulti. husq ip̃is interdum
quorũ sunt Incogniti semꝑ aut u
ditu ueri hostes Accedit qͦ iiuẽtꝭ
laus diño eloquio ꝓptͦ ite morta¬
lis inconstanciã ꝓhibetur. Qͣnto
s magꝭ uituꝑacio. Seinceps ita¬
ꝙ ad laudand tardus adiituꝑã¬
dum tardior ueni. Cũ ut̾q enim
ut dixi malus error sit prior est
nꝰ multꝭ obstat errorib. dũq erras¬
se semel pudet ne silis iterũ error
obrepat occurrit᷑. laudasti indigͫ¬
incante lingã frena. hoc boni sal¬
tem illi insit malo. B Indignũ
ad resispistẽciã ⁊ salutem pauci
st̃ꝭ qui ad rectũ iter nͥ ꝑ deiua mil¬
ta cespitando ꝑuemiant᷑. multõq iõ¬
Eamicis q̃ror s qrͥs hic ho¬
stib faciet qui de amicꝭ que¬
riõmam instituit᷑. Dami¬
cos exꝑior infideles Rimpossiblẽ
iem narras ne forte autem aĩco
credideris qui nõ erant nempe id

Expanded text:
spes et metus, affectusque animi varii spes et metus, affectusque animi varii et occulti, hisque ipsis interdum, quorum sunt incogniti, semper autem iudicii veri hostes. Accedit quod viventis laus, divino eloquio, propter vite mortalis incostantiam, prohibetur. Quanto magis vituperatio? Deinceps itaque ad laudandum tardus, ad vituperandum tardior veni, cum uterque enim, ut dixi, malus error sit, peior estnus multis obstat erroribus, dumque errasse semel pudet, ne similis iterum error obrepat occurritur. Laudasti incaute, linguam frena. Hoc boni saltem illi insit malo. Indignum ad resipiscentiam et salutem: pauci sunt qui ad rectum iter nisi per devia multa cespitando perveniant, multosque iamicis queror. Quid hic hostibus faciat, qui de amicis querimoniam instituit? Amicos experior infideles. Impossibilem rem narras, ne forte autem amicos credideris qui non erant; nempe id
Abbreviated transcription (Latin):
Est enĩ utriusq rei libido ⁊ ut dicã
ꝓprie morbus ac pruritꝰ quid̃
lingue moblĩs / ⁊ quietꝭ instie cꝰ
frenũ ac custodiã int̾ oꝑa ꝑstois¬
exume nuan᷑. dicente scriptura
Si quis in u̾bo nõ offendit hic ꝑ¬
fectꝰ est uir. Qua in re munis se¬
pe fallimimi ⁊ heu minis illus eꝯ
apostoli / berũ fit. ꝙ linguas nlłs
mẽciend gͦ cotidie uox illa p̃ci¬
pitat. quõs huic suꝰ urg impeti
Inde falsa reꝵ spẽt trahit. Slĩt
enim qui aspcũ uel eloquio uicia
morũ cegant. qd de alabiade ac¬
cepimꝰ de multꝭ udimꝰ. Sũt qͥ
uirtutes uelo occultant ꝯtrario
scudioq adu̾sus / id qd wlgo con-¬
cupiscitur ad hibito. Nam ut młti
qui se bouos sic̾ aliqui se malos
fing̾e̾nt sũc reꝑti. quo uel hũam
fauoris pestilgntẽ aurã bel t̃iusã
hõro tpaliũ sarciuã declin̾arent. qd
de ambrosio leccũ ẽ accedit amor
atq odiũ /accedit ira atq ĩuidia

Expanded text:
est enim utriusque rei libido, et ut dicam est enim utriusque rei libido, et ut dicam proprie, morbus ac pruritus quidam lingue mobilis et quietis inscie; cuius frenum ac custodia, inter oumerantur, dicente scriptura: “si quis in verbo non offendit, hic perfectus est vir.” Qua in re nimis sepe fallimini, et heu nimis illud eiusdem Apostoli verum sit, quod “linguam nullus mentiendum ergo quotidie vos illa precipitat, quos hinc suus urget impetus, inde falsa rerum species trahitur. Sunt enim qui aspectu vel eloquio vitia morum tegunt. Quod de Alcibiade accepimus, de multis vidimus. Sunt qui virtutes velo occultant contrario, studioque adversus id quod vulgo concupiscitur adhibito. Nam ut multi qui se bonos, sic aliqui qui se malos fingerent sunt reperti, quo vel humani favoris pestilentem auram, vel invisam honorum temporalium sarcinam declinarent. Quod de Ambrosio lectum est. Accedit amor atque odium, accedit ira et invidia,
Abbreviated transcription (Latin):
quã tibi nomo umꝙͣ eripiet iur¬
tutem solam sol ꝯamplect̾e atq
illi dicito/ h ͨ quid orogiã pro te
uolens pacior tu me in incegrũ
faciet clarum birtꝰ cõstĩa secuyum
¶De q̃sito pudore ex ĩdigis laudib
indignũ .R malũ quidqs
e bona sepe orit᷑ radice boni eñi ⁊
inocui quales ip̃i sunt tales alios
opĩantur. huic ad laudond eq̃ et
ꝓniores sũt ⁊ ꝙͣuis indigniẽ lau¬
dure malũ fatear. /uituꝑare tñ
imim̾tum multo est peiꝰ D lauda¬
ui indignũ. R Si id sciẽns rep̃hẽ¬
sibilis. si ignorans excusabilis m̃ꝰ
est malũ falli ꝙͣ fallere. falli emĩ
alienũ. fallẽ autẽ ꝓpͥum fallentꝭ ẽ
crimẽ. Daliẽna laus ĩ meã u̾gͭ
infanniã mnio quid̃ tua uelculpa
uel ignorancia. ex alieno enĩ ut laus
sit infamia nulla e. O laudasse
indignũ balde doleo. Quide gr̾ne
ip̃m sepe doleas cauẽ ne teniere
ad laudandũ / uituꝑandq ꝓsilias.

Expanded text:
quam tibi nemo unquam eripiet, virquam tibi nemo unquam eripiet, virtutem, solam solus amplectere, atque illi dicito: “Hec quidem o regina, pro te volens patior, ut me in integrum faciet, clarum virtus, conscientia securum. 26 DE QUESITO EX INDIGNIS LAUDIBUS indignum. Malum quidem e bona sepe oritur radice: boni enim et innocui quales ipsi sunt, tales alios opinantur; hinc ad laudandum equo etiam proniores sunt, et quamvis indignum laudare malum fatear, vituperare tamen inmeritum malo est peius. Laudavi indignum. Si id sciens, reprehensibilis, at si ignorans excusabilis; minus est malum falli, quam fallere: falli enim alienum, fallere autem proprium fallentis est crimen. Aliena laus in meam vergit infamiam. Immo quidem tua, vel culpa, vel ignorantia: ex alieno enim ut laus, sic infamia nulla est. Laudasse indignum valde doleo. Vide ergo ne id ipsum sepe doleas: cave ne temere ad laudandum vituperandumque prosilias;
Abbreviated transcription (Latin):
Et qui sũt inquies hñ iudices nosse
illos non potestis s ab illis nosti. il¬
los dico qui post uos nastent᷑ quos
nec nr̃i odiũ / nec liuor s aͣmor nec
spes corẜit aut metq. si brãꝵo exti¬
matõe rerũ / ac sinãm incorruptam
multis hos uidices expectare breuis
ẽ mora ꝓperant ecce moxq adert̃.¬
D infanniã factꝭ egregiis ⁊ uictute
contraxi. L Est ubi amor dãp̃nis
alit᷑ crescit q laborib ĩq amaro dcũ
mirũ ⁊ maligno solo radices agit
alciꝰ. unde fit ut factionũ amãtisse¬
mos sepe illos uideas qͥ multa ⁊ gͣ¬
ua post factionib passi stꝭ/ noͣ quid
⁊ mimũ tritares urĩs in uebib pro¬
inde nemo uel usticie uel mu̾tatis
amancior / qͣ qui ꝓ hac flagellis se¬
se obtulit / ac morti ⁊ tu ergo uirtu¬
tem ama/ magisq ac magꝭ illã
cole ꝓ qua famam r̃ẽ pulchrinã
atq carissimã amifisti: ꝓqua.
nõ leue supplicũ fers infamiam.

Expanded text:
“Et qui sunt, inquies, hi iudices?”. Nosse “Et qui sunt, inquies, hi iudices?”. Nosse illos non potestis, sed ab illis nosci, illos dico, qui post vos nascentur, quos nec vestri odium, nec livor, sed nec amor, nec spes torserit, aut metus, si vestrarum extimationem rerum ac sententiam incorruptam vultis, hos iudices expectate: brevis est mora. Properant ecce, moxque aderunt. Infamiam factis egregiis et virtute contraxi. Est ubi amor damnis alitur, crescitque laboribus inque amaro dictu mirum et maligno solo radices agit altius, unde fit ut factionum amantissimos, sepe illos videas, qui multa et gravia pro factionibus passi sunt. Nota quidem et nimium trita res, vestris in urbibus. Proinde nemo vel iustitite vel veritatis amantior, quam qui pro hac flagellis sese obtulit ac morti. Et tu igitur virtutem ama, magisque ac magis illam cole; pro qua famam, rem pulcherrimam atque carissimam, amisisti, pro qua, non leve supplicium fers, infamiam;
Abbreviated transcription (Latin):
tos ꝙ hoiẽs ne ꝙͥ de se asperum
scriberent forinidintꝭ ꝙqͣ ꝙͣ necli¬
teratis obtirctatorib succũbendũ
s uel pari stilo refellenda calũpĩna
qd tulliꝰ crispo qd demoschenes
eschimi qd mim̾abilib fecit cato
uel insigni fiducia ⁊ om̃e the¬
atrũ supante aĩ testiõmo resistãd
esset. dicendũq qd caluo batimꝰ ꝑ
orante. Nam quia isce diẜtus id c̃to
ego dampnandꝰ sum. At̾ nuic ꝑicłi
nichil est. Si quid̃ wlgꝰ aut mltũ
screpat ꝙͣ diu tamen id faciet cito
uel uolens bel coactũ de sinet. ueiẽt
dies q̃ screpidulis his cicadis loqͣci¬
b q silenciũ picis ponat . O malã
famam apud wlgus hẽo. Rut apdi
teip̃m utq apud bonos bonã ac ꝓpe¬
tuam ueramq hẽas enit̾e̾ Nempe
ista quã quererfeuanescet Inane
genus ac crepidũ mortales quid
ad uos uel adulanciũ uel det̾henciũ
breue istud ⁊ obsturũ murmur
Sement qui libiꝰ iudicẽt atq eqͥꝰ

Expanded text:
ertosque viros, ne quid de se asperum ertosque viros, ne quid de se asperum scriberent formidantis; quanquam nec literatis obtrectationibus succumbendum, sed vel pari stilo refellenda calumnia, quod Tullius Crispo, quod Demosthenes Eschini, quod innumerabilibus fecit Cato, vel insigni fiducia et omne theatrum superante animi testimonio, resistendndumque quod Calvo Vatinius perorante: “Non quia iste disertus, idcirco ego damnandus sum.” At nunc periculi nil est, si quidem vulgus, ut multum strepat, quamdiu tamen id faciet? Cito, vel volens, vel coactum desinet. Veniet dies que strepidulis his cicadis loquacibusque silentium picis ponat. Malam famam apud volgus habeo. Ut apud te ipsum utque apud bonos bonam ac perpetuam veramque habeas enitere, nempe ista quam quereris evanescet. Inane genus ac trepidum mortalis, quid ad vos vel adulantium, vel detrahentium, breve istud et obscurum murmur? Venient qui liberius iudicent atque equius.
Abbreviated transcription (Latin):
est splendess acritu. D acri uexor
infanna Ewulgaris aura cocis
ignoranciẽ puisa curbinib sũma
ierũ cacumĩa u̾berat s s nõ qͣtit
uel si quaciat nõ eu̾tit excellen ͤ.
t̾ auꝰpiam signũ sit t wlgi lm¬
guas qiͣ in scopulos incidisse hu¬
milia enĩ ⁊ circa t̾ram depressa
noĩa /nec p̃clare laudis lumen
excipiut̃ noci magne infanne tẽ¬
pestatẽ sepe qd sꝑintͣ ⁊ qͥescit¬
Dayale de me lolgꝰ loquit A
bene ꝙ in lingnas nõ in calamos
est at mĩme duit᷑nus, leuibz aut
falsis orta causis. bieuia sint opor¬
cet. tacebũt cum multa lat᷑u̾int
fatigari ciciꝰ solent qui caꝑe fey¬
uenciꝰ. O Ablgi linguis exagitor¬
RQuid si oratoris aut poete ĩ¬
signis in stilũ impegissea ut młci
ołim quos in fames posteritati
craditos ñmai eloꝙ̃cia iuidemus.
ut sicut noblẽ michi suspiriũ
alexandri regis homex eacide
muidentꝭ sic metꝰ nobłis alexã¬
dri pͥncipis uideatur lrãtos diẜ¬

Expanded text:
est, splendescet attritu. Acri vexor est, splendescet attritu. Acri vexor infamia. Vulgaris aura, cecis ignorantie pulsa turbinibus, summa rerum cacumivel si quatiat non evertit. Excellentie tibi cuiuspiam signum sit, in vulgi linguas quasi scopulos incidisse, humilia enim et circa terram depressa nomina, nec pleclare laudis lumen excipiunt, nec magne infamie tempestatem. Sepe quod spernitur et quiescit. Male de me vulgus loquitur. Bene quod in linguas, non in calamos est, at minime diuturnus. Levibus aut falsis orta causis, brevia sint oportet: tacebunt cum multa latraverint. Fatigari citius solent qui cepere ferventius. Vulgi linguis exagitor. Quid si oratoris aut poete insignis in stilum impegisses, ut multi olim? quos infames posteritati traditos, inimici eloquentia, videmus, ut sicut nobile michi suspirium Alexandri regis, Homerum Eacidem invidentis, sic metus nobilis Alexandri principis videatur, literatos dis
Abbreviated transcription (Latin):
magna pars coꝵ qui uideri ult
uirtuti oꝑam dare fama eiꝰ app̃¬
hensa Sic confestim in accione
lencestãt/ ut intelligi det᷑ unum
ħo illos qd apphenderint ĩtendisse
Danlci grauit̾ me infamant¬
L plures olim fabiũ ⁊ gͣuiꝰ plu¬
res ⁊ africanũ q̃ res ill eximnã
in glam u̾sa est. Cõmunẽ cũ
talib sortem queri desine Pau¬
cissimuis accidit oĩm semꝑ infa¬
mĩa caruisse delicatissima res
⁊ fama hoĩs ⁊ q̃ sepe rubigniẽ
leuib contrahit ex causis Et ad
sum̃a sut mł clariꝰ fama ẽ sic
DGraui uror infamia Rpestꝭ
hoc u̾endis maxime infesta noĩb
uiris qͦ sanccissimis nõ peꝑcit qͦꝑ
pͥnceps oĩs ex paro culpe ⁊ ap̃e tam
ab impiis infamatꝰ oñdit mali hꝰ
ĩmunitatẽ que nec deo obtigisset
hoĩb non sꝑandam. O dura ateror
infania R uirtutem ĩuidia nõ
temptari / iux po ᷝͤ dix̾im suffi¬
ciat nõ conuelli sine glam cum
obtrectacõe collidi /si pura si solida

Expanded text:
magna pars eorum, qui videri volunt magna pars eorum, qui videri volunt virtuti operam dare, fama eius apprehensa, sic confestim in actione lentescant: ut intelligi detur, unum hoc illos quod apprehenderint intendisse. Multi graviter me infamant. Plures olim Fabium, et gravius plures etiam Africanum: que res illis eximiam in gloriam versa est. Communem cum talibus sortem queri desine: paucissimis accidit omni semper infamia caruisse. Delicatissima res est fama hominis, et que sepe rubiginem levibus contrahit ex causis, et ad summam, ut nil clarius fama est, sic Gravi uror infamia. Pestis hec, verendis maxime infesta nominibus, viris quoque sanctissimis non pepercit, quorum princeps, omnis expers culpe, et ipse tamen ab impiis infamatus, ostendit mali huius immunitatem, que nec Deo obtigisset, hominibus non sperandam. Dura atteror infamia. Virtutem invidia non tentari, vix possibile dixerim; sufficiat non convelli, sive gloriam cum obtrectatione collidi: si pura, si solida
Abbreviated transcription (Latin):
uitit᷑. D multa undiq pulsor ĩ¬
fantia. N Circũflentib bentꝭ in por¬
tũ redi ⁊ ab auriũ ꝓcellis ĩ cubicu¬
sum cordis ingredeir. cui trãquil¬
sitas sua est habes bbi iugioꝵ fes¬
sus reqͥestas ⁊ ut dici solet insi¬
mi gaudeas D fusta fama ꝯsciã
clar̃a sum ETu ne a fama ẽẽ
clarissima consciã turpi cuꝑes
atq obscura : Ita ne penita uer
est illud flacti falsa honor uiuãt
⁊ mẽdax infannia terret. O rẽ ba¬
nam uera quid ⁊ iuuare possũt
⁊ terres uinbras metue̾ nõ ẽ uiri
OInfanue sarcina ingens ẽR¬
Si flagicõ collcã grauis fateor si can fac¬
sihonesti scudio gloriosa Si qͥd
bonis artib q̃ sica infanniã laus ẽ.
Insultant facui / tu exulta lucto
nobili Sirtutẽ nẽpe rarissimam
fam̃ preciõ cõparasci. Is iuirtutꝭ
cultor uerꝰ ẽ qui in illa nichil pe¬
nicꝰ pret̾ illam cogitat. s cum
reliquoꝵ clarus tũ clarissimꝰ
d contemptꝰ fame uirtutꝭ studio
u̾it is spreturꝰ omia credi debet

Expanded text:
lta undique pulsor infamia. Circumflantibus ventis in portum redi, et ab aurium procellis, in cubiculum cordis ingredere, cui, si tranquillitas sua est, habes ubi iurgiorum fessus requiescas, et, ut dici solet, in sinu gaudeas. Fusca fama, conscientia clara sum. Tu ne igitur fama esse clarissima, conscientia turpi cuperes atque obscura? ita ne penitus verum est illud Flacci: Falsus honor iuvat, et mendax infamia terret! O rem vanam! vera quidem et iuvare possunt et terrere: umbras metuere non est viri. Infamie sarcina ingens eSi flagitio collecta, gravis fateor: si cahonesti studio, gloriosa: si quidem bonis artibus quesita infamia laus est. Insultent fatui? Tu exulta lucro nobili: virtutem nempe rarissimam fame pretio comparasti. Is virtutis cultor verus est, qui in illa nil penitus preter illam cogitat. Sed cum reliquorum clarus, tum clarissimus est contemptus fame, virtutis studio everit, is spreturus omnia credi debet.
Abbreviated transcription (Latin):
usqs adeo reꝑ iuliũ curiõsi leu comes¬
sacoẽ aut breui cõ fabulacõe queritis
ceptos dicitꝭ ⁊ hac̃ ĩfannã amicicie
murit᷑ innocenti D dolo dãpinficatꝯsĩ
RMultꝭ profuit falli. eris caucõr in
reliquis. quid̃ ꝓue rei dampno maxi¬
marũ rerũ ꝑicula declinauerũt
Circũs criptor miquissimꝰ me fefellt
RImo tuũ ex̾cuit atq excitauit ĩ

Expanded text:
usque adeo rerum utilium curiosi, levi comessatione, aut brevi confabulatione queritis ceptos dicitis, et hanc infamiam amicitie inuritis innocenti. Dolo damnificatus sum. Multis profuit falli: eris cautior in reliquis. Quidam parve rei damno, maximarum rerum pericula declinarunt. Circumscriptor iniquissimus me fefellit. Immo tuum exercuit atque excitavi
Abbreviated transcription (Latin):
gito fraudũ magũ ⁊ ille prudencõr iu¬
nõ decipi᷑: at moid aut fuge hoi ꝯfor¬
cia. D dolo malo unde nõ tumu cͥcũ¬
uentꝰ sĩ. E Si tumuisses deceptꝰ forte
tam facile nõ fuisses. Et nũc cogita
faciliꝰ ab alc̾o t̾ fi̾ alteri qd fecis s
uos ⁊ q̃ facitꝭ alus nõ sentit ⁊ q̃ as
abis fuit uobis pati nõ potestfi reꝵ
dñ iniquissimi iudices. O dolo aĩ¬
a dampnũ culi L Erras ut ĩ mul¬
tis nullus / in ad̃cicia dolus ẽ. s ĩ hͦ¬

Expanded text:
prudentior iunon decipi? Aut morere, aut fuge hominum consortia. Dolo malo unde non timui circumventus sum. Si timuisses, deceptus forte tam facile non fuisses; et nunc cogita, facilius ab altero tibi fieri, alteri quod feceris; sed vos et que facitis aliis non sentitis, et que ab aliis fiunt vobis, pati non potestis, rerum omnium iniquissimi iudices. Dolo amici damnum tuli. Erras, ut in multis: nullus in amicitia dolus est. Sed in h
Abbreviated transcription (Latin):
multa quoꝵrsi metꝰ tã fuit tu
tñ agnoste fidem t̾re redditꝰ nõ
impune deꝰ ludit᷑. Odit ille fedista¬
gos O fedum naufragiũ passus
sum. Lde naufragio nõ queritur
nisi quĩ euasit. Gande igr̃ saluꝰ
⁊ doccior Transacti ppłi ꝑiculi
grata solet ẽẽ meõria. Sĩc ex di¬
uerso finite ꝓsperitatis amara
tritones equoreos ⁊ mõtes spu¬
meos aqͣꝵ atq asurgẽtes fluccus
in mibila / ⁊ pelagi mõstra natã¬
cia. hẽs unde brumali nocte añ
focũ fabellas horrisicas narres
acconitꝭ. crepidulãꝙ familiã adim¬
racõe suspendas. Iam qͥd fit poetica
tompestas intelligis ⁊ qui male¬
credulus scupor fuit.iam noncia
certa ẽ quã bene/ metu mortis
uel iactu m̾cĩ sis adeptus D
duro naufragio laboraui Eme
labore nichil distitur. hͦ si sapis
ꝑꝑetuũ documentũ cibi erit neqñ
amplius crede uitã uentꝭ in añ
piducas D passu̾s sũ criste narp¬
gium Risdi ꝙmũ caue ne scdm
adeas. si ẜm sile Scitũ illus pu¬

Expanded text:
multa, quorum etsi metus causa fuit, tu tamen adgnosce fidem, terre redditus, non impune Deus luditur: odit ille fedifragos. Fedum naufragium passus sum. De naufragio non queritur, nisi qui evasit: gaude igitur salvus et doctior. Transacti periculi grata solet esse memoria, sicut ex diverso finite prosperitatis amara tritones equoreos, et montes spumeos aquarum, atque assurgentes fluctus in nubila, et pelagi monstra natantia? Habes unde brumali nocte ante focum fabellas horrificas narres attonitis, trepidulamque familiam admiratione suspendas; iam quid sit Poetica tempestas intelligis, et qui malecredulus stupor fuit, iam notitia certa est, quam bene vel metu mortis, vel iactu mercium sis adeptus. Duro naufragio laboravi. Sine labore nil discitur: hoc si sapis, perpetuum documentum tibi erit, ne quando amplius credere vitam ventis in animum inducas. Passum sum triste naufragium. Si primum, cave ne secundum adeas, si s
Abbreviated transcription (Latin):
ur̃am ⁊ ip̃e uos mit̾et qui celesti
maũ editi nõ nͥ t̾rã cogitatꝭ it̾iam¬
q diligitꝭ / nolite has sacs uoces ut
soletis sꝑne̾. nolite auras pluuiasq
⁊ tempestates ydoneas aucupari aut
precari / nolite in t̾ra spem hr̃e s in
ileo qui respicit t̾ram ⁊ facit eam
cremie qui de saxo durissimo fõtes
lquidos / elicit. qui te demqzab agello
tuo falli passus est. ut ieo spem pone̾s
qui non fallit. D multum solida de co¬
pia demptũ est ReIs modo sub ducit᷑ ꝙ plꝰ
equo bel dederũt anui ꝙcedentes bel se¬
quentes dabũt. modestie quãtulũcũq¬
ẽ sat ẽ. Auancia luoo c̾stit / eoq fit pau¬
ꝑior quo plus ht̃. magna uitiorum
genituix. magna nut̾x atq hortatrix
⁊̃ copia. Pate malis cuis demi ad quo
miuꝰ copie minꝰ erit ĩsolencie ninꝰ q
libidmis. Adde ꝙ hec cui rurs ĩuina a

Expanded text:
ram, et ipse vos nutriet. Quid, celesti manu editi, non nisi terram cogitatis, terramque diligitis? Nolite has sacras voces, ut soletis, spernere. Nolite auras pluviasque et tempestates ydoneas aucupari aut precari, nolite in terram spem habere, sed in illo qui respicit terram, et facit eam tremere, qui de saxo durissimo fontes liquidos elicit, qui te denique ab agello tuo falli passus est, ut in illo spem poneres qui non fallit. Multum solita de copia demptum est. Id modo subducitur quod plus equo vel dederunt anni precedentes, vel sequentes dabunt: modestie quantulumcunque sat est. Avaritia lucro crescit, eoque fit pauperior, quo plus habet. Magna vitiorum genetrix, magna nutrix atque hortatrix est copia; patere malis tuis demi aliquid, quo minus copie, minus erit insolentie, minusque l
Abbreviated transcription (Latin):
infans tuus qd faciũt om̃s/ ⁊ si nõ
oñs caũ peant At tu sũ illo ꝑusse¬
ꝑ eund̃ erat ⁊ felicit̾ secum agr̃ prih
peundo ꝙͣ uite malis implicaretur.
ꝙͣꝙͣ multa sit scuit exꝑti ⁊ intẽti.
nemo enĩ nõ exꝑtus est nõ intẽti
autem multi qui quasi sop̃mũ iutã
agunt cuiꝰ remũsti ne q̃ant exper¬
recti. Put infans innocẽs tuus et
forcasse si niu̾e̾t nocẽtissimꝰ ꝑnsset.
Noli illum in tuto positum deflere.
fortune minas om̃s euasit ⁊ ppõccu¬
pauit mortẽ que illũ dilata põccu¬
passet O lupꝰ meũ deuorauit in¬
Dinfantꝭ miẜi corpusculũ lupus
rapuit in cau̾nã suam. Lfelicis
añm infantis in celum angłi iapue̾.
Tquod morte grauiꝰ qui mõ¬
⁊ credebat᷑ alienꝰ ẽ filiꝰ Ric

Expanded text:
infans tuus quod faciunt omnes, etsi non infans tuus quod faciunt omnes, etsi non omnes casu pereant. At tu sine illueundum erat; et feliciter secum agitur, prius pereundo, quam vite malis implicaretur, que quam multa sint, sciunt experti et intenti; nemo enim non expertus est, non intenti autem multi, qui quasi somnium vitam agunt, cuius reminisci nequeant experrecti. Periit innocens infans tuus, qui fortasse si viveret, nocentissimus periisset. Noli illum in tuto positum deflere: fortune minas omnes evasit, et preoccupavit mortem que illum dilata preoccupasset. Lupus meum devoravit inInfantis miseri corpusculum, lupus rapuit in cavernam suam. Felicis animam infantis, in celum angeli rapuere. quod morte gravius qui meus cred
Abbreviated transcription (Latin):
stabat ascõra aĩo boluenti. Iam
mestior lic ac libi̾or fts asurge
bona de malis elig̾e̾ supientis est¬
D.nors me filn mestũ fecit Rad
qͥd restat alat̾ exigo illi iuxeras
iiue lam tibi. ¶ De infãtis filii casu¬
sufantis filii miẜabłe casum fleo
Qhũanm nichil flend hõĩ p̃me¬
Sitata oĩa esse debent.Si nõ sũt
defle ⁊ condicoĩs obliuionẽ. Ofilii
infantis imẜam mortem q̃ror.
Qnulla mors miẜa ꝙͣ mors aĩe
nõ sequit᷑ a quo ꝑiculo infans tuꝰ
nmuinis est Dinfans meus p̃¬
iefert modo ne turpit̾ pereat ⁊
lacte mitricis alui morbis qui pene
incidunt. O pernt infans meꝰ pre¬
cipicio. R repentĩã mors innocentib
optanda nocentib metuenda est. D¬
Ifans meus ex alto preceps pernt l
languide pereũtib mors durior sepe
⁊ angustie longiores. dolor omis eo
colerabilior/ quo breuior. O parnt
pcipicio infans meus Rprecipitai
⁊ ruere illiꝰ etatis est ꝓprium. fecit

Expanded text:
stabat altiora animo volventi. Iam stabat altiora animo volventi. Iam mestior licet ac liberior factus, assurge. Bona de malis elicere sapientis est. Mors me filii mestum fecit. At quod restat alacer exige. Illi vixeras, vive iam tibi. 49 DE INFANTIS FILII CASnfantis filii miserabilem casum fleo. Humanum nichil flendum. Homini premeditata omnia esse debent, si non sunt. defle, et conditionis oblivionem. Filii infantis miseram mortem queror. Nulla mors misera, quam mors anime non sequetur, a quo periculo infans tuus immunis est. Infans meus prrefert, modo ne turpiter pereat? Et lacte nutricis, alii morbis, qui pene incidunt. Periit infans meus precipitio. Repentina mors innocentibus optanda, nocentibus metuenda est. Infans meus ex alto preceps periit. Languide pereuntibus, mors durior sepe, et angustie longiores. Dolor omnis eo tolerabilior quo brevior. Periit precipitio infans meus. Precipitari et ruere illius etatis est proprium. Fecit
Abbreviated transcription (Latin):
forsan luges ꝙ qui se qui debuerat
antecessit. Equid̃ cũ in multꝭ or¬
dinata lioñm uita sit nullũ penita
ordinem mors habet. Et senes de¬
crepiti cunctant᷑ ⁊ festmant niue¬
neb ⁊ p̾cipitant pueri ⁊ ĩfantes.
primo uite delaniine ietͣhunt᷑. hic
tardius licet ille ociꝰ ħ mat᷑ꝰ ille
ubicũq noca h ͨ est qualib etatis
parte quis obierit. ⁊ si ac̾ bus fu̾a̾t
morte maturuit. D Extictũ fleo fi¬
lium R si fieturꝯ eras morientẽ
⁊ nascentem flesses. cũc mon cepe¬
rat nũc desut. Noli autẽ tuã et
illiꝰ sortem optimã luge̾. Ille iter
ambignũ a t̾go ht̃. cu securũ ante
ocłos / non iam ampliꝰ aut caro
homiꝰ tnnẽs ut maro ait aut alt̾i
Dcum filio bite dulcedo oĩs extit̾¬
ta est. Naragnũ fateor ac dulce
solaciũ patri filiꝰ bonus s solicitũ
at graue ⁊ sepe dulcissia offendt̃:
⁊ carissiã impediũt ⁊ p̃ciosissima
recũ pͥmũt. Et fortassis ħ filiꝰ ob¬

Expanded text:
forsan luges, quod qui sequi debuerat forsan luges, quod qui sequi debuerat antecessit? Equidem cum in multis inordinata vita hominum sit, nullum penitus ordinem mors habet: et senes decrepiti cunctantur, et festinant iuvenes, et precipitant pueri, et infantes primo vite de limine retrahuntur. Hic tardius licet, ille ocius; hic maturus, ille Ubicunque vero hoc est, qualibet etatis parte quis obierit, etsi acerbus fuerat, morte maturuit. Extinctum fleo filium. Si fleturus eras morientem et nascentem flesses: tunc mori ceperat, tunc desiit. Noli autem tuam et illius sortem optimam lugere: ille iter ambiguum a tergo habet, tu securum ante oculos, non iam amplius, “aut caro oneri timens, ut Maro ait, aut alteri”. Cum filio vite dulcedo omnis extincta est. Magnum fateor ac dulce solatium patri filius bonus, sed sollicitum ac grave, et sepe dulcissima offendunt, et carissima impediunt, et pretiosissima rerum premunt. Et fortassis hic filius ob
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑmansit tu uir unico deiectus
luges D amisi filium Ramisisti
simul ⁊ metꝰ multos infmitã¬
q mat̾iam sollicitudinũ ⁊ curate
quib ut car̾e̾s bel tibi uel filio mo¬
riend̃ fuit Securũ prẽm sola mors
facit. D filiũ amisi Rsi pium
nl ẽ iam qd illi metuas in tuto
e at si impiũ tuoꝵ numator¬
ẽ annoꝵ cue stimulũ senectugꝭ ex¬
culisci. D filiũ ꝑdidi Si uirtute
ꝑdicũ gaude saltẽ qd amiẜis. utͥ¬
biq nature bñficiũ agnoste. seu
Sine filio remansi. EEt sũ ango¬
rib ⁊ sũ pauorib. Iam nõ erit
cui noctes insop̃nes cui sollici¬
tos dies agͣs cui spes longas atz
mextͥcabiles ordiare/ qui canos
tuos rugas q conside̾t᷑. he̾ditatẽ
estimet. sup̃tꝰ arguat. moram
mortis Incuset undiq tibi securitas
⁊ quies gemimũ lonũ ingons titu¬
lo licet mortꝭ asperiꝰ. D acerba
filu morte deiectus sum RAn nõ
anaxagorã audieras / an oblitꝰ eras
te genusse mortalem. An id pociꝰ

Expanded text:
mansit, tu vir unico deiectus luges? Amisi filum. Amisisti simul et metus multos, infinitamque materiam sollicitudinum et curarum, quibus ut careres, vel tibi vel filio moriendum fuit. Securum patrem sola mors facit. Filium amisi. Si pium, nichil est quod illi metuas: in tuto est; at si impium, tuorum numeratorem annorum, tue stimulum senectutis extulisti. Filium perdidi. Si virtute preditum, gaude saltem quod amiseris. Utrobique nature beneficium agnosce, seu Sine filio remansi. Et sine angoribus, et sine pavoribus. Iam non erit cui noctes insomnes, cui sollicitos dies agas, cui spes longas atque inextricabiles ordiare, qui canos tuos rugasque consideret, ereditatem extimet, sumptus arguat, moram mortis incuset. Undique tibi securitas et quies, geminum bonum ingens, titulo licet mortis asperius. Acerba filii morte deiectus sum. An non Anaxagoram audieras? An oblitus eras, te genuisse mortalem? An id potius
Abbreviated transcription (Latin):
oculi ꝙͣ uirtuti aut plus ad digͥ¬
tatis insano ꝙͣ casto tribuitur
amori. cui p̃t̾ honestos ac uolu¬
cres cogitatꝰ/ quos ꝓ libido uaga¬
ri ⁊ esse ubi uelint /ulla distan᷑
nulla uia ꝓhibent. Eplari qͣ remeͦ
gractior. Rome quid̃ erat marchus
cicero /dum ad qͥntuberonẽ frẽm suũ
ꝑ consulatu asie ad nuĩsciantem
scribens. Cũ tua inꝙͥ lego te audi¬
ie cũ ad te scribo tead loqui bideor.
Et mox eũ ad głe excellenclã ex¬
hortans eficacissimũ ad id̾ dicit᷑.
ĩ dc̃is sccĩs q suis om̃ib frat̾nam
sibi aĩo fiuxisse pñciã. nestio an
atheĩs an ubi ess epycurꝰ dũ aĩco
cicilia degentẽ lrĩs allops / ut fecũ
scũdeat secũ tenet fecũ ambulet
hortat᷑ q̃ fac̾e̾ ille nõ poss nͥ aĩo
fierent ⁊ nõ ocłoꝵ nec auriũ n
manuũ nec pedũ mĩst̾i̾o indigẽt¬

Expanded text:
oculi, quam virtuti, aut plus aliquid dignitatis insano quam casto tribuitur amori, cui preter honestos ac volucres cogitatus, quos pro libito vagari, et esse ubi velint, nulla distantia, nulla vis prohibet. Epistolari quoque gratior. Rome quidem erat Marcus Cicero dum ad Quintum Ciceronem fratrem suum proconsulatum Asie administrantem scribens: “Cum tua, inquit, lego te audire, cum ad te scribo tecum loqui videor”, et mox eum ad glorie excellentiam exhortans. Efficacissimum id dicit, in dictis factisque suis omnibus fraternam sibi animo definxisse presentiam. Nescio an Athenis an ubi esset Epicurus dum amico m in Sicilia degentem literis alloquens, ut secum studeat, secum cenet, secum ambulet hortatur; que facere ille non posset, nisi animo fierent, et non oculorum neque aurium, non manuum, neque pedum ministerio in
Abbreviated transcription (Latin):
amici mortẽ ferre didiscit᷑ aliꝙͣ¬
to faciliꝰ feret absenciã .n frger
habitꝰ quem non freg̾it obitus D
Abest michi optatissimꝰ anue da
dextra manꝰ dext̾q oculus meꝰ ab¬
est. N et si iredituri abessent ͭ
tnt non ferend imo dic̾em nne re¬
dibunt ⁊ tua tibi restituetur in¬
cegritas Dabest amicꝰ dimid ia

Expanded text:
amici mortem ferre didicerit, aliquanto facilius ferret absentiam nec franget abitus, quem non fregerit obitus. Abest michi optatissimus amicus, dextra manus dexterque oculus meus abest. Etsi irredituri abessent, nichil tamen non ferendum viro dicerem, nunc redibunt, et tua tibi restituentur integritas. Abest amicus dimidia
Abbreviated transcription (Latin):
ciam exhib amicor. quãtũ cure
rum multiforimũ iugis atq muns
cicia solum libras ꝙ uinũ illi ꝓpe¬
cuũ ac stabłe fundamentũ est.
ꝓrsus inci ibi mors po tuit. audisti
apud tulliũ se solantẽ leliũ ut
illi scipio suꝰ iuuit᷑ ut in mẽoria
eius necnõ extincti amici fama
neq uirtꝰ extinguit᷑ Quid scipio
sꝑnitis.qiͣ ut poest sic uirtatem
mediocrem nec du nec hões sint
laturi. Damicũ mnͥ mors eripuit
Lannia corpꝰ arripe mors pot.¬
snõ amititiã nec amicũ. Sunt
eni ex illorũ gn̾e̾ q̃ nec morti n ͨ
fortie subiacent s uirtutiiq
una hũanis in reb liba ⁊ q̃cĩaꝵ
illa subsũt libt̾atem donare potes
est. nõ esset tanti p̃cũ amitus si
tam facile ꝑdi posset . O Sine ad¬
co remansi łsi rite colis aĩcicias
nec t̾ͥ ueres desũs /nec noui umꝙͣ
defuerũt amici. qͥn ex hostib tibt
amicos ea quid̃ reddet opĩo. Ni¬
chil magꝭ augustũ cesirem req¬
ciliauit herode ꝙͣ ꝙ is hosti suo

Expanded text:
iam exhibet amicorum, quantum cure, rum multiformium iugis atque invicitia solum libras, quod unum illi perpetuum ac stabile fundamentum est, prorsus nichil ibi mors potuit auferre. Audisti apud Tullium, se solantem Lelium, ut illi Scipio suus vivit, ut, in memoria eius, nec extincti amici fama, nec virtus extinguitur. Quid Scipionernitis, quasi ut poesim, sic virtutem mediocrem nec Dii nec homines sint laturi. Amicum michi mors eripuit. Amici corpus eripere mors potest, non amicitiam nec animum: sunt enim ex illiacent sed virtuti, que una humanis in rebus libera, et quecunque illi subsunt, libertate donare potens est. Non esset tanti pretii amicus, si tam facile perdi posset. Sine amico remansi. Si rite colis amicitias, nec tibi veteres desunt, nec novi unquam defuerint amici, quin ex hostibus tibi amicos ea quidem reddit opinio: nichil magis Augustum Cesarem conciliavit Herodi, quam quod is hosti suo
Abbreviated transcription (Latin):
magna pars hũãnoꝵe actuũ su¬
ꝑfłuit. Puid fles mortuũ aut
quis illi ꝙͣ tͥquid ue alus tuus
ħͥ fł̾etꝰ ꝓdess: ut sit malũ mors
qd docti negat qd nemo negau̾it
mali irreꝑablis est fletꝰ iucilis.
Et c̾ce si quid p̃t̾ animi uicium
dici miẜum decetisi ꝙ penitꝰ ĩ reb
ẽ fleble flend̃ pociꝰ duł impẽd ꝙͣ dũ¬

Expanded text:
Magna pars humanorum actuum suMagna pars humanorum actuum suplerfluit. Quid fles mortuum? aut quid illi, quid tibi, quidve alii tuus hic fletus prodest? Ut sit malum mors, quod docti negant, quod nemo negaverit, mali irreparabilis est fletus inutilis. Et certe si quid preter animi vitium dici miserum decet, si quid penitus in rebus est flebile, flend
Abbreviated transcription (Latin):
malum. qd quid ẽ aliud ꝙͣͣ ultio
ocłos clauderr ne solis rãdios as¬
piciant tanꝙͣ luci nõ ocłis dãpnũ
sic / illã nõ uide̾. Nec minꝰ clarũ
qd nõ uideas / nec minꝰ uerũ esse
qd nestias. isruis tã cecus ut nõ
iideas: Quis tam hebes ut nesti¬
at᷑. beritati reꝵ nichil detrahit sẽ¬
suũ autẽ intellõs infirmitas bos
autẽ nõ infirmi neq obtusi s
ꝙ excusacõe careat dissimulatores
exiii ⁊ ad fallend̾ uos metipõs
ingemosissimi q̃ cãto scudio ĩuti¬
lia discitꝭ ncc̃ia nescire nt̾mmi¬
⁊ ne ꝙ ꝙͣ tamẽ. Clausis nãq
sese oculis ingu̾nt ⁊ nesciendi a¬
uidum ingeniũ irrũpunt / ⁊ obli¬
uscendi cũpidam meoriã int̾pel¬
lant. ⁊ multa in dies fert uita
hoñn q̃ uos cogitare abigant ꝗd
nollentꝭ q̃ ue dissimulacões ur̃as
aut ꝓpͥas aut ext̾nas excitãtar¬
gumentꝭ. S ad plenũ fateor
figmẽta mortaliũ sola mors
discutit᷑ Et mortalẽ ⁊ moritur

Expanded text:
malum; quod quid est aliud, quam ultro oculos claudere, ne radios solis aspiciant, tamquam luci ut oculis damnum sit, illam non videre, nec minus clarum, quod non videas, nec minus verum esse, quod nescias. Quis tam cecus ut non videat, quis tam hebes ut nesciat? Veritati rerum nichil detrahit sensuum aut intellectus infirmitas. Vos equidem non infirmi neque obtusi, sed, quod excusatione careat, dissimulatores eximii, etsi ad fallendum vosmet ipsos, ingeniosissimi, qui tanto studio inutilia discitis, necessaria nescire nitimini. Ne quicquam tamen: clausis namque sese oculis ingerunt, et nesciendi avidum ingenium irrumpunt, et obliviscendi cupidam memoriam interpellant, et multa in dies fert vita hominum, que vos cogitare adigant, quod nolletis, queve dissimulationes vestras aut propriis, aut externis; excitent argumentis. Sed ad plenum fateor: figmenta mortalium, sola mors discutit. Et mortalem et moriturum
Abbreviated transcription (Latin):
tam fert᷑ atq illoꝵ more qui uehũ᷑
nauib uel quiestens ꝓperat. D amissi
filu desiderio excrucior. L cõpeste
mora. non posse pati desid̾ium ꝑ¬
ui tpr̃is. puerile seu femineũ est.
uio eni nichil breue dificile: no¬
sci credo quib uerbis desideriã hͣ.
apud płonem Soc̃tes. apud ciconẽ.
longe impares / nosti precl̾a quid
cũ emuliꝰ paulus quid catho ipse
quid ꝑicles quid chenophon ille so¬
craticꝰ ꝯdiscipłs platonis atq emu¬
lus quid miu̾abiles alii nator in
mortib hũere Nec te prec̾it ut ꝓpħa
idem ⁊ rex filiũ quẽ languentẽ fle¬
u̾ãt non fleuit extinctũ. Cogitas

Expanded text:
tam fertur, atque illorum more qui vehuntur tam fertur, atque illorum more qui vehuntur navibus, vel quiescens, properat. Amissi filii desiderio excrucior. Compesce anmora. Non posse pati desiderium parvi temporis, puerile seu femineum est; viro enim nichil breve, difficile. Nosti, credo, quibus verbis desideria huiusmodi apud Platonem Socrates, apud Ciceronemlonge impares. Nosti preterea quid animi Emilius Paulus, quid Cato ipse, quid Pericles, quid Xenophon ille Socraticus condiscipulus Platonis atque emulus, quid innumerabiles alii natorum in mortibus habuere. Nec te preterit, ut Propheta idem et rex, filium quem languentem fleverat, non flevit e
Abbreviated transcription (Latin):
Illa huiꝰ mn uto tecũ erit. te ⁊ illam
ut cirdimꝰ die ultio ꝑitiure. O pia
me deẜuit mr Rdeseri metuẽe feste¬
fuissi festinauit gratãq illi suam
mortem fuisse credibile est. tai tuã
nõ uisure ampliꝰ acq unde maxime
metuebat securitate parta. D defũt¬
ta est mat̾ optima. N felicit̾ hunc
excessit te suꝑstite. quo p̾misso ut
feminei sũt a fectus flebilit̾ abisset
DObiit mẽ Rꝓbeund̃ erat. idq
ambol / nec de morte q̃ri p̃t potes
nec de/ ordine. ¶De amilso filio dolor¬
Ed amisi filiũ .c. xlui.¬
Raieliꝰ dic pͥmisi secuturꝰ¬
scito quid̃ ⁊ fortasse hodie. et
quid stimꝰ an hac ip̃a hora: nulla
fides uite est cum canta sit fides
morti. secuturꝰ dixi sequens dr̃e
debui. Continue sequeris. nusꝙͣ in
uita pedem sigere ꝑmissum homini
uno semꝑ gradu it ad mortem mirũ
dictu seu eͤ mẽtus seu solutꝰ seustãs
seu ambulãs seu sedens seu sanus seu
eger, seu ugilans seu sopitꝰ ad me¬

Expanded text:
it, cuius in utero tecum erit, te et illam ut credimus, die ultimo paritura. Pia me deseruit mater. Deseri metuens festinavit, gratamque illi suam mortem fuisse credibile est, tuam non visura amplius, atque unde maxime metuebant securitate parta. Defuncta est mater optima. Feliciter hec excessit, te superstite, quo premisso, ut feminei sunt affectus flebiliter abiisse. Obiit mater. Obeundum erat, idque ambobus, nec de morte queri potes nec ordine. 48 DE AMISSO FILIO Sed amisi filium. Meliu dic “premisi”, secuturus cito quidem, et fortassis hodie, et quid scimus an hac ipsa hora? Nulla fides vite est, cum tanta sit fides morti. Secuturus dixi; sequens dicere debui: continue sequeris, nusquam in vita pedem figere permissum homini, uno semper gradu itur ad mortem; mirum dictu, seu ille vinctus, seu solutus, seu stans, seu ambulans, seu sedens, seu sanus, seu eger, seu vigilans, seu sopitus, ad me
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯseda ꝯsolida. Amariuscula hec
Raui naufragio iactatus sũ
RMaris tu mͥ meõras nau¬
uius uel crebriꝰ illũ sic. Ibi ẽ tem¬
pestas illa cupidinũ ⁊ afectuũ seu
bentorũ repugnãcia. que uos ten¬
sis concupiscĩe spei q uelis gubꝰ¬
nacło mentꝭ excusso constancieq ã¬
choris in alto ꝑdicꝭ ꝑ om̃s litore
flexꝰ/ ꝑ que oĩa maria c̾cũuoluit.
Illud te naufragiũ trͣaxit. Tolle cu¬
piditatẽ nauigacõe ipam/ aut c̾ce
ꝑiculũ nauigandi / magna ex ꝑte
sustulis. Illa nõ in naues foluem
s in scopulos ⁊ in mortẽ cogit mi¬
ẜos Itaqz fere om̃s qui suis auspe¬
tuo in mari ꝑeũt priꝰ in aĩo ꝑiere.
priusq illos auaricie dem̾sit uuda
ꝙͣ pelagi. rara quid̃ ẽ sũ p̃cipita ͭ ͤ

Expanded text:
consolida; amariuscula enim hec Gravi naufragio iactatus sum. Maris tu michi memoras nauavius vel crebrius ullum sit: ibi est tempestas illa cupidinum et affectuum, seu ventorum repugnantia, que vos tensis concupiscentie speique velis, gubernaculo mentis excusso, constantieque ancoris in alto perditis, per omnes litorum fluxus perque omnia maria circumvolavit. Illud te naufragium in hoc traxit; tolle cupiditatem, navigationem ipsam aut certe periculum navigandi, magna ex parte sustuleris. Illa non in naves solum, sed in scopulos et in mortem cogit miseros. Itaque fere omnes, qui suis auspiciis in mari perierunt, prius in animo periere, priusque illos avaritie demersit unda quam pelagi. Rara est quidem sine precipitatione
Abbreviated transcription (Latin):
licantẽ non solũ in aĩo hr̃e sed
in ocłis fecre se dicit. D amicus
abest meꝰ. Rinc̾d nõ cognoscit᷑
amicꝰ nͥ abesse ceꝑit sicꝭ cũctꝭ in
reb sic in amicicuis copia ĩgens
gustum ebetat/ pemiria acuĩt ꝙ¬
si igr̃ amorꝭ itermissioe amãti¬
bus utilẽ dͭ quib oĩb in pr̃icia
est uoluptas cur nõ ead̃ utilis
sit amigꝭ quoꝵ in uͥtute iocũditas
tota est/ q̃ absencie nullũ sent̾

Expanded text:
litantem, non solum in animo habere, sed in oculis ferre, se dicit. Amicus abest meus. Interdum non cognoscitur amicus, nisi abesse ceperit, sicut cunctis in rebus, sic in amicitiis, copia ingens gustum hebetat, penuria acuitster amorum intermissionem amantibus utilem dici, quibus omnibus in presentia est voluptas, cur non eadem utilis sit amicis, quorum in virtute iucunditas tota est, que absentie nullum sentit
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓt quas hũana oĩa pari mors
turbiẽ ꝓpellit ac dissipat / has tu
iͥ seu totid filios statas ãplecte̾
atq hñs boĩs inimortalib ĩmor¬
talia dampna compẽsa. e si filn
suꝑsunt alñ ua̾ illos pietas iuos
fatit. D amisi gͥmanũ optimũ. R¬
Auide illouti debueras. id si lenciꝰ
egisti /nõ mortꝭ iniuria si segni¬
tia tua est. Illa siud ius ex̾tuit tu¬
um tu neglexisti. Daiors me lu¬
sit nõ putabã tãcito moriturũ.
R piã que nolentib accidut cito
fieri iudent᷑. q̃ optantib autẽ se¬
no. Dũix illũ mori posse credide¬
ram QCuncta i᷑ uehemẽtissimꝰ
amor indulget. Nilq sibi nõ spõ¬
gustui adu̾sum iuitat ac refugͥ
unde ⁊ qui amãt pene sibi et̾nas de¬
licias suas fingũt. Tu si fir̃m natũ
nou̾a̾s ⁊ mortalem nosse debueras:
Et idc̃co si ꝓuisã mortẽ mopiãtum
uelut ad doles longe eras Si ĩpusã
autẽ fuit ercasci. D Sciebã mortale
s de morte non cogitabã. RInꝯsulte.

Expanded text:
 quas humana omnia, pari mors turbine propellit ac dissipat. Has tu igitur ceu totidem filios fratris amplectere, atque his bonis immortalibus mortalia damna compensa, quod si filii supersunt, alii vera illos pietas tuos facit. Amisi germanum optimum. Avide illo uti debueras: id si lentius egisti, non mortis iniuria, sed segnities tua est. Illa ius suum exercuit, tuum tu neglexisti. Mors me lusit: non putabam tam cito moriturum. Omnia que nolentibus accidunt, cito fieri videntur; que optantibus autem sero. Vix illum mori posse credideram. Cuncta sibi vehementissimus amor indulget, nichilque sibi non spongustui adversum vitat ac refugit. Unde et qui amant pene sibi eternas delitias suas fingunt; tu si fratrem natum noveras, et mortalem nosse debueras, et idcirco si provisam mortem inopinum velut aliquid doles, longe erras, si improvisa autem fuit, errasti. Sciebam mortalem, sed de morte non cogitabam. Inconsulte.
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙ sepe/ ante tempꝰ iᵈ in mortem
tendit ꝙ si neͣ sue linquit̾ eque
boni ꝑeunt mali q EEn ⁊ wblgo
imibecilles bonos ⁊ iuuaces malos
e̾mmꝰ inmortalem nullũ. Olo

Expanded text:
 illud ante tempus in mortem trudit, quod si nature sue linquitur, eque boni pereunt malique, quin et vulgo imbecilles bonos, et vivaces malos cernimus, immortalem nullum. Bo
Abbreviated transcription (Latin):
fieri pt̃ enim ut ⁊ frẽm ⁊ domestitũ
sinuł hostem amiẜ is. En iactura
cem malam boni noĩs ꝑdidisse. D¬
ficm ꝑdidi R ꝓdidisti forsan qui te
ꝑditiłm obtabat. quib reb obstabat
tius. multis quid̃ magne laudis
adicĩ stat̾ nus obscruxit liuor O
Amisi frez. Q filioꝵ fortassis eta¬
cule qd sepe udimꝰ gue iugũ ui¬
te tue emulũ. głe obicem id qđ
ꝯstat pr̃ionii ꝑticipẽ amisisti.
frẽ imꝑio nullꝰ hostis infescioro
Atmiisi piũ ⁊ beniuolud. R Si mor¬
talem/ nõ tutela corꝑis e uirtꝰ
uerũ animi ornanientũ illi glo

Expanded text:
Fieri potest enim ut et fratrem et domesticum simul hostem amiseris; en iactura: rem malam boni nominis perdidisse. Fratrem perdidi. Perdidisti forsitan, qui te perditum optabat, quique in rebus obstabat tuis, multis quidem magne laudis aditum fraternus obstruxit livor. Amisi fratrem. Filiorum fortassis etatule, quod sepe vidimus, grave iugum, vite tue emulum, glorie obicem, id quod constat patrimonii participem amisisti. Fratre impio nullus hostis infestior. At amisi pium et benevolum. Sed mortalem: non tutela corporis est virtus, verum animi ornamentum: i
Abbreviated transcription (Latin):
ymo lubrice aut ruentes uix bide̾
dia seu iiꝯ in furorẽs ꝯuign dies
pͥmos in screpitu int̾ epulas et
coreas agitꝭ int̾ ẽpitalana et io¬
cos ⁊ cantꝰ ⁊ timpana. Reliquã ui¬
tam omnẽ int̾ꝭ suspicoẽs ac iur¬
gia utrobiq rep̃hensiblẽs nam
neq rem adeo ancipitẽ sic amare
neq tã inseꝑabłe sic orrẽe neq tã
amable sic odisse decuerat giectu¬
risq fallacib apud hoẽs stĩssima
diue atq hũane domus ilira ꝯfũ¬
de atq ab actissima uite hꝰ uincla

Expanded text:
mo lubrici ac ruentes, vix videre ddia, seu verius in furores, coniugii dies primos, in strepitu inter epulas et choreas agitis, inter epithalamia et iocos et cantus et tympana, reliquam vitam omnem in suspitiones et iurgia: utrobique reprehensibiles. Nam neque rem adeo ancipitem sic amare, neque tam inseparabilem sic horrere, neque tam amabilem sic odisse decuerat, coniecturisque fallacibus apud homines sanctissima divine atque humane domus iura confundere, atque arctissima
Abbreviated transcription (Latin):
tm̃ s cuulit possidetur quid amiai¬
cie nocet absencia quo minꝰ tecu
bbitũq sit cnicꝰ sedeat ambulet
collocat᷑ bel iocosa bel seria / ⁊ qd p¬
sent forte nõ fac̾e̾t/ absens faciat.
ante oculos ⁊ sola uos pñçia delcã¬
rent. breuis ad mod iusio ⁊ angu¬
sta delcãcio foret. Damici absentꝭ
dulci desidio la boro. Rait qui ama¬
tis soliti estis laborare nõ dulci¬
bus/ Accipe uo̾ nũt qd nulgiau¬

Expanded text:
m, sed civiliter possidetur, quid amicitie nocet absentia, quominus tecum ubicunque sit amicus, sedeat, ambulet, colloquatur vel iocosa, vel seria? Et quod presens forte non faceret, absens faciat. ante oculos, et sola vos presentia delectarent, brevis admodum visio, et angusta delectatio vestra foret. Amici absentis dulci desiderio laboro. Atqui amaris soliti estis laborare non dulcibus. Accipe vero nunc, quod vulgi au
Abbreviated transcription (Latin):
multa corꝑis atq aĩ bona paruo
cibi desiderio ac momiẽtanes gu¬
stus in cõmodo tibi parta qqrer¬
Signus hũs ꝑditꝭ gustui de ẜuire.
Otemus iuctꝰ me fatigãt E¬
ꝯtrariꝰ fatigaret / nisi forte onꝰ re¬
qͥem uocas. Num legisti laucõrꝭ
lute tedia magͣ essesita ut qͥnq
Sieb contimus nõ possit sũ fasti¬
dio tollari /ab hoĩb temꝑatꝭ ⁊ al¬

Expanded text:
multa corporis atque animi bona, parvo multa corporis atque animi bona, parvo cibi desiderio ac momentaneo gustus incommodo tibi parta conquererDignus, his perditis, gustui deservire. Tenuis victus me fatigat. Contrarius fatigaret, nisi forte onus requiem vocas. Num legisti lautioris vite tedia magna esse, ita ut quinque diebus continuis, non possit sine fastidio tolerari ab hominibus temperatis et al
Abbreviated transcription (Latin):
ingreditur. hac imꝑiosa cupiditas
sia pati iubens atq face̾. Adue
cessaria creditꝭ q̃ dampnosa sũt
numiem uite dicits ꝙ̃ riuna est
hac nuudie faces ⁊ enula implata¬
ta indignantib aĩs tam gulea¬
lũd obsequentem ꝙͣ uos esse glo¬
riamĩ inde laudem sꝑantes unde
pudor metuẽdꝰ erat. ac postremo
suꝑbia dũ inflatꝰ nec se capiẽs
uent̾ dũ aĩo suũ africat rumorẽ
uides ut uiciũ bnũ est omib a¬
ditꝰ neq hũc si alit̾ neꝙͥ mopie
uectib clausũ cupis. O pauꝑtas
amabilis q̃ ꝯtmẽcie cibi sũmis o¬
ficiũ utile est cogi ad id qd face̾
tua sponte debueris D Temius
me luctꝰ extenuat. L Malles ne
r̾. tumefieri hec tenutas podagͣm
tuis pellet e finib dolorẽ capitꝭ
auferet c̾e̾briq u̾tiginẽ uomicũ¬
q ⁊ ructũ ⁊ nauseam ⁊ sudorem
les manus tremulas mitans ca¬
put sdq ẽ optinũ añm ip̃m mo¬
duĩbitur frenabit̾q. Et ꝙͣ igr̃tam

Expanded text:
ingreditur, hac imperiosa cupiditas, ingreditur, hac imperiosa cupiditas, omnia pati iubens atque facere, dum necessaria creditis que damnosa sunt, et munimen vite dicitis quod ruina est; hac invidie faces et emulatio implacata indignantibus animis: tam gule alium obsequentem, quam vos esse gloriamini, inde laudem sperantes, unde pudor metuendus erat; hac postremo superbia, dum inflatus, nec se capiens venter animo suum affricat tumorem Vides ut vitium unum est omnibus aditus, neque hunc, si aliter nequit, inopie vectibus clausum cupis. O paupertas amabilis, que continentie tibi sumis officium! Utile est cogi ad id quod facere tua sponte debueris. Tenuis me victus extenuat. Malles ne igitur tumefieri? Hec tenuitas podagram tuis pellet e finibus, dolorem capitis auferet, cerebrique vertiginem, vomitumque et ructum et nauseam, et sudorem les, manus tremulas, nutans caput, quodque est optimum, animum ipsum moderabitur frenabitque. Et quid igitur: tam
Abbreviated transcription (Latin):
ruminare. cũ ceꝑis illas magnoꝑe
diuicies amica uirtutib: molliciẽs
boluptati. quot autẽ magni uiri
ultro se noluptatib abdicantes hũc
quẽ tu refugis uctũ eleg̾e̾ quorũ
aliqui cũ possent laude laute po¬
uesti panẽ ⁊ aquã in delicris hũe¬
um opiẽmur/ ut nõ illam ualde
oderit si adiũctum illi dedecꝰ intue¬
ri ocłis possit si funesta suauitas
uirtutũ hostĩs acerrima ⁊ titilla ᷑
bestialis ꝙͣ qui sequitur hõ quĩba
deri pt̃ / bere aũt aĩal brutũ est ad
⁊ familiaritas ꝯtracta cũ uicus ⁊
consuetudo ierio pessima mortale̾
p̃striugit obtiitũ / ut discermi
neq̃ at ꝙͣ decorũ sit qd corqueat
fedũq qd mulceatt O Nmis ã¬
gustus est uictus R Amo minis ad¬
pla mimũ q capax gula ẽ unũ
usu augustũ re autẽ bnũ omib
in aĩam irruentib uicũs patẽs i
hac flamima libidmũ ac turpor in¬
genii hac iraꝵ ⁊ iurgor feruor

Expanded text:
ruminare cum ceperis, illas magnopere ruminare cum ceperis, illas magnopere Durities amica virtutibus, mollities voluptati. Quot autem magni viri, ultro se voluptatibus abdicantes, hunc quem tu refugis victum elegere? quorum aliqui, cum possent laute vesci, panem et aquam in delitiis habueium opinemur, ut non illam valde oderit, si adiunctum illi dedecus intueri oculis possit? Sed funesta suavitas, virtutum hostis acerrima et titillatio bestialis, quam qui sequitur, homo quidem videri potest, vere autem animal brutum est. Ad hec et familiaritas contracta cum vitiis, et consuetudo rerum pessima, mortalem prestringit obtuitum, ut discerni nequeat, quam decorum sit quod torqueat, fedumque quod mulceat. Nimis angustus est victus. Immo nimis ampla, nimiumque capax gula est, unum visu angustum, re autem, unum omnibus in animam irruentibus vitiis patens iter. Hac flamma libidinum, hac torpor ingenii, hac irarum et iurgiorum fervor