comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
nullum habuit s ꝓfuit casur: Beneficium aliqͥs
nesciens accipit. nemo anesciente. Quomͦ multos for¬
tuita sanant nec ideo remedia sunt. et influm̃ alicu
cecidisse frigore magno causa sanitatis fuit. Quomͦ
quorumdam flagellis quartana discussa ẽ. et metꝰ
repentinꝰ anim̃ in aliam curam au̾tendo suspectas
horas fefellit. Nec ideo quicꝗͣ horum etiam sisaluti
fuit: salutare ẽ. Sic quidam nobis ꝓsunt dũ nolũt
immo qͥa nolunt: ñ tam̃ ideo illis beneficium debe¬
mus. qd̾ ꝑniciosa illoꝵ consilia. fortuna deflexit
in meliꝰ. a nexistimas me debere ei quicꝗͦ cuiꝰ manꝰ
cũ me peteret ꝑ cussit bostem meũ qͥ nocuisset nͥer
rasset: sepe hostis dum aꝑte ꝑierat. etiã ueris testi¬
bus abrogauit fidẽ. et reum uelit factione cirum¬
uentum: miserabilem reddidit. Quosdam ipsa quȩ
p̃mebat potentia eripuit. & udices quẽ damnaturi
erant. cause damnare gr̃a noluerunt. Non tam̃ hi reo¬

Expanded text:
nullum habuit, sed profuit casu ? Beneficium aliquis nullum habuit, sed profuit casu ? Beneficium aliquis nesciens accipit, nemo a nesciente. Quomodo multos fortuita sanant nec ideo remedia sunt, et in flumen alicui cecidisse frigore magno causa sanitatis fuit, quomodo quorundam flagellis quartana discussa est et metus repentinus animum in aliam curam avertendo suspectas horas fefellit nec ideo quicquam horum, etiam si saluti fuit, salutare est, sic quidam nobis prosunt, dum nolunt, immo quia nolunt ; non tamen ideo illis beneficium debemus, quod perniciosa illorum consilia fortuna deflexit in melius. An existimas me debere ei quicquam, cuius manus, cum me peteret, percussit hostem meum, qui nocuisset, nisi errasset ? Saepe testis, dum aperte peierat, etiam veris testibus abrogavit fidem et reum velut factione circumventum miserabilem reddidit. Quosdam ipsa, quae premebat, potentia eripuit, et iudices, quem damnaturi erant causae, damnare gratiae noluerunt. Non tamen hi
Abbreviated transcription (Latin):
defert. deinde amica & benigna. Itaq nec flumini¬
b gr̃as agimꝰ. ꝗͣuis aut magna naingia paciantur.
& ad subuehendas copias. largo ac ꝑhenni alueo cur¬
rant Aut piscosa et amena: pinguib ariis intluãt
Nec quisquam nilo beneficium debere se iudicat: ñ
magis quã odiũ summodicus suꝑfluxit: tardeq de¬
cessit. Nec uentus beneficiũ dat: licet lenis et scd̾s
aspiret. Nec utił et salubriscib. Nã qͥbeneficiũ mͥ da¬
turus ẽ: debet ñ tantum ꝓdẽe. s uelle. Ideo nec mutiᷤ
animalib quicquã debetur. & quã multos eꝑiculo
uelocitas equi rapuit. nec arborib. Et quã multos
estu laborantes. ramoꝵ opacitas texit. Quid aũ int̾¬
ẽ utrum mͥ qui nescit ꝓfuerit. anqui scire ñ potuit.
cũ utriq uelle defuerit: Quid autẽ int̾ ẽ. utrũ me
uibeas naui aut uehiculo aut lancee debere bene¬
ficium. an ei qui oquȩ quã ista ppositũ benefaciendi

Expanded text:
defert, deinde amica et benigna. Itaque nec fluminidefert, deinde amica et benigna. Itaque nec fluminibus gratias agimus, quamvis aut magna navigia patiantur et ad subvehendas copias largo ac perenni alveo currant aut piscosa et amoena pinguibus arvis interfluant ; nec quisquam Nilo beneficium debere se iudicat, non magis quam odium, si immodicus superfluxit tardeque decessit ; nec ventus beneficium dat, licet lenis et secundus adspiret, nec utilis et salubris cibus. Nam qui beneficium mihi daturus est, debet non tantum prodesse, sed velle. Ideo nec mutis animalibus quicquam debetur : et quam multos e periculo velocitas equi rapuit ! nec arboribus : et quam multos aestu laborantes ramorum opacitas texit ! Quid autem interest, utrum mihi, qui nescit, profuerit, an qui scire non potuit, cum utrique velle defuerit ? Quid interest, utrum me iubeas navi aut vehiculo aut lanceae debere beneficium an ei, qui aeque quam ista propositum bene faciendi
Abbreviated transcription (Latin):
scondit. sic beneficiũ suꝑueniens in uirta: apparere
ñ patitur. Uultus tuus cui regendum me tradidr:. col¬
ligit rugas et attrabit frontẽ. qͣsi longius exeam. Ui¬
deris mͥdic̾e. Quo tantũ mͥ dexter abis: Huc dirige
cursum. litus ama. ñ possũ magis. Itaq si huic satis
factũ existimas: illo tͣnseamꝰ. an ei debeatur aliqͥd qui
nobis inuitus ꝓfuit. Hoc aꝑtius potui dic̾e. nͥ ꝓpositio
deberet ẽẽ confusior ut distinctior statim subsecuta
ostenderet utrumꝙ queri. An ei deberemꝰ qͥ nobis
dum ñ uult ꝓfuit: & an ei quidum nescit. Nã siquiᷤᷤ
coactus aliquid bonifecit. qͥn nos ñ obliget manifestiꝰ
ẽ. quã ut ulla in hoc u̾ba impendenda sint. Q hec
questio facile expedietur: et siqua simił huic mou̾i
pot̃. si totiens illo cogitationẽ nr̃a conu̾teremꝰ. Bene¬
ficium nullumẽ: nͥ qͦd ad nos pͥmum aliqͦ cogitatio

Expanded text:
scondit, sic beneficium superveniens iniuria apparere scondit, sic beneficium superveniens iniuria apparere non patitur. Vultus tuus, cui regendum me tradidi, colligit rugas et trahit frontem, quasi longius exeam. Videris mihi dicere : Quo tantum mihi dexter abis ? Huc derige cursum, litus ama. Non possum magis. Itaque, si huic satis factum existimas, illo transeamus, an ei debeatur aliquid, qui nobis invitus profuit. Hoc apertius potui dicere, nisi propositio deberet esse confusior, ut distinctio statim subsecuta ostenderet utrumque quaeri, et an ei deberemus, qui nobis, dum non vult, profuit, et an ei, qui, dum nescit. Nam si quis coactus aliquid boni fecit; quin nos non obliget, manifestius est, quam ut ulla in hoc verba impendenda sint. Et haec quaestio facile expedietur et si qua similis huic moveri potest, si totiens illo cogitationem nostram converterimus beneficium nullum esse, nisi quod ad nos primum aliqua cogitatio
Abbreviated transcription (Latin):
posuisti mͥ: liberasti. Exempla certis legib continent᷑
quas necesse ẽ sequi lex legi ñ miscetur. Utraq sua uia
it. Depositum ht̃ actionẽ ꝓpͥam tam me hercule quã
fuitũ. B eneficium: nulli legi subiectum ẽ. me arbitro
utitur. Licet me int̾ se cõparare quantũ ꝓfuerit mͥqͥsꝙ
aut qͣntum nocuerit. Tum ꝓnuntiarẽ utrum plus
debeatur micbi: an debeam ¶Tnillis uichil ẽ nr̃e po¬
testatis. eundum ẽ qua ducim᷑. Inbeneficio: tota po¬
testas mea ẽ. Ego iudico itaꝙ ñ separo illa nec didu¬
co. s inuirias et beneficia ad eundem iudicem mitto.
Alio qͥn iubes me eodem tẽpore et amare. & odisse. &
queri. & gr̃as agere. qđ natura ñ recipit. Potius cõpa¬
ratione facta int̾ se beneficii & imuriȩ: uidebo an
etiam mͥ ultro debeatur. Q uomͦ siqͥs scͥptis nr̃is alios
suꝑnȩ impͥmit uersus: pͥores literas ñ tollit sed ab¬

Expanded text:
posuisti, mi Liberalis, exempla certis legibus continentur, posuisti, mi Liberalis, exempla certis legibus continentur, quas necesse est sequi. Lex legi non miscetur, utraque sua via it. Depositum habet actionem propriam tam mehercules quam furtum. Beneficium nulli legi subiectum est, me arbitro utitur ; licet mihi inter se comparare, quantum profuerit mihi quisque aut quantum nocuerit, tum pronuntiare, utrum plus debeatur mihi an debeam. In illis nihil est nostrae potestatis, eundum est, qua ducimur ; in beneficio tota potestas mea est, ego iudico. Itaque non separo illa nec diduco, sed iniurias et beneficia ad eundem iudicem mitto. Alioqui iubes me eodem tempore et amare et odisse et queri et gratias agere, quod natura non recipit. Potius comparatione facta inter se beneficii et iniuriae videbo, an mihi etiam ultro debeatur. Quomodo, si quis scriptis nostris alios superne imprimit versus, priores litteras non tollit, sed ab
Abbreviated transcription (Latin):
net scire me anmaneat qđ non debetur: Luris consul¬
toꝵ istȩ acute ineptiȩ sunt qͥ hereditatẽ negant usu ca¬
pi posse. s ea quȩ inhereditate sunt. tanꝗͣ quicꝗͣ aliud
sit hereditas. quã ea quȩ in hereditate sunt. Illud po¬
cuis mͥ distingue qͦd potest adrem ꝑtinere. Cum idẽ
homo beneficium mͥ dedit. et pꝰ ea fecit inuiriam. utrũ
& beneficium illi reddere debeam. et me ab illo minus
uindicare: ac ueluti duob nominib separatĩ respon¬
dere. an alterũ alt̾i contribuere. et nichil negocii ha¬
bere ut beneficium inuiria tollatur beneficio inuiria.
Illud enĩ uideo in hoc foro fieri. qͥmur̃a scola iurissit
uos sciatis. Separantur actiones. et de eo qͦd agimꝰ. de eo
dem nobiscum agitur. Confunditur formula siqͥs ap̃d
me pecuniam deposuerit. idem pꝰ ea furtum mͥ fecerit.
et ego cũ illo furti agam: et ille mecũ depositi. Quȩ pro¬

Expanded text:
net scire me, an maneat, quod non debetur? Iuris consulnet scire me, an maneat, quod non debetur? Iuris consultorum istae acutae ineptiae sunt, qui hereditatem negant usu capi posse sed ea, quae in hereditate sunt, tamquam quicquam aliud sit hereditas, quam ea, quae in hereditate sunt. Illud potius mihi distingue, quod potest ad rem pertinere, cum idem homo beneficium mihi dedit et postea fecit iniuriam, utrum et beneficium illi reddere debeam et me ab illo nihilo minus vindicare ac veluti duobus nominibus separatim respondere an alterum alteri contribuere et nihil negotii habere, ut beneficium iniuria tollatur, beneficio iniuria. Illud enim video in hoc foro fieri ; quid in vestra schola iuris sit, vos sciatis. Separantur actiones nec de eo, quod agimus, et de eo, quod nobiscum agitur, confunditur formula. Si quis apud me pecuniam deposuerit, idem postea furtum mihi fecerit, et ego cum illo furti agam et ille mecum depositi." Quae pro
Abbreviated transcription (Latin):
si secuta ẽ dantẽ penitentia. Si miserum se dixit qͦd de¬
disset. si cum daret suspirauit. uultũ abduxit ꝑdere
se credidit ñ donare. si sua causa. aut certe ñmea de¬
dit. Sĩ desiit insultare. głiari uͥq iactare. & acerbũ
munus suum facere: manet beneficiũ quãuis ñ debeat᷑.
Sicuti q̃dam pecuniȩ de qͥb ius creditori ñ dicitur. de¬
bentur s ñ exiguntur. Dedisti beneficium. Iniuriam
pꝰea fecisti. et beneficio gr̃a debetur: & iniuriȩ ultio.
Hec ego illi gr̃am debeo. nec ille mͥpenam. alt̾ ab alt̾o
absoluitur. Qum dicimus. beneficium illi readdidi. ñ hoc
dicimꝰ illud nos qđ acceꝑamus readidisse: s alud ꝓ illo
redaere. E st enĩ rem ꝓ re dare. qͥdni. cũ omnis solutio¬
ñ idem reddat sed tantũdem. Nam & pecuniã dicim᷑ red¬
didisse: quãuis numerau̾imus ꝓ argenteis aureos. quã¬
uis ñ int̾uenerint nũmi sed delegatione et u̾bis ꝑfecta

Expanded text:
si secuta est dantem paenitentia, si miserum se dixit, quod desi secuta est dantem paenitentia, si miserum se dixit, quod dedisset, si, cum daret, suspiravit, vultum adduxit, perdere se credidit, non donare, si sua causa aut certe non mea dedit, si non desiit insultare, gloriari, ubique iactare et acerbum munus suum facere, manet beneficium, quamvis non debeatur, sicuti quaedam pecuniae, de quibus ius creditori non dicitur, debentur, sed non exiguntur. Dedisti beneficium, iniuriam postea fecisti; et beneficio gratia debebatur et iniuriae ultio ; nec ego illi gratiam debeo nec ille mihi poenam : alter ab altero absolvitur. Cum dicimus : " Beneficium illi reddidi," non hoc dicimus illud nos, quod acceperamus, reddidisse, sed aliud pro illo. Reddere est enim rem pro re dare ; quidni ? cum omnis solutio non idem reddat, sed tantundem. Nam et pecuniam dicimur reddidisse, quamvis numeraverimus pro argenteis aureos, quamvis non intervenerint nummi, sed delegatione et verbis perfecta
Abbreviated transcription (Latin):
ficitur ñne habeam: sed ñ debeam. Tamꝗͣ pecuniam
aliqͥs mͥ credidit: s domũ meã incendit. ẜensatum est
creditũ damno. Nec reddidi illi: nec tam̃ debeo E odẽ
mͦ et bic qͥa aliquid benigne ad u̾sus me facit aliqͥd li¬
beralit̾: sed pꝰ ea multa suꝑhȩ contumeliosȩ crudelit̾.
suum ñ tenet quãuis tabellis manentib qui segetẽ
eiꝰ ꝓculcauit. qui succidit arbusta. ñ quia recepit
qđ pepigerat: s quia nec reciꝑet effecit. sic debitorisuo
creditor sepe damnatur. uͥplus exalia causa abstulit:
quã excrediti petit. Non tantum int̾ creditorẽ & de¬
bitorẽ iudex. s qͥdicat. Pecuniã credidisti. Quid gͦ est:
P etus ab egisti seruum eiꝰ occidisti. argentum qͦd nõ
emeras possides. Estimatione facta: debitor discede
qui creditor ueneras. Int̾ beneficia ꝙͦ & iniurias: ra¬
uim tio confertur: Sepe in quã beneficiũ manet nec debet᷑

Expanded text:
ficitur, non ne habeam, sed ne debeam. Tamquam pecuniam ficitur, non ne habeam, sed ne debeam. Tamquam pecuniam aliquis mihi credidit, sed domum meam incendit. Pensatum est creditum damno ; nec reddidi illi, nec tamen debeo. Eodem modo et hic, qui aliquid benigne adversus me fecit, aliquid liberaliter, sed postea multa superbe, contumeliose, crudeliter, suum non tenet quamvis tabellis manentibus, qui segetem eius proculcavit, qui succidit arbusta, non quia recepit, quod pepigerat, sed quia, ne reciperet, effecit. Sic debitori suo creditor saepe damnatur, ubi plus ex alia causa abstulit, quam ex crediti petit. Non tantum inter creditorem et debitorem iudex sedet, qui dicat: " Pecuniam credidisti. Quid ergo est ? Pecus abegisti, servum eius occidisti, argentum, quod non emeras, possides ; aestimatione facta debitor discede, qui creditor veneras " ; inter beneficia quoque et iniurias ratio confertur. Saepe, inquam, beneficium manet nec debetur ;
Abbreviated transcription (Latin):
iacet. Domus ẽ. seruus ẽ. Nũmi sunt. cũ donasti: bene¬
ficium ẽ Fateris inqͥt nos aliqͣndo beneficium ñ debere
ei a qͦ accepimus: Gͦ ereptum ẽ. Alulta sunt ppt̾ que
beneficium dare desinimꝰ. ñ qͥa ablatum s qͥa corruptũ
ẽ. Aliquis reum me defendit: s uxorem meã ꝑuim stu¬
pro uiolauit. Non abstulit beneficium s opponendo
illi parem iniuriam: soluit me debito. & siplus lesit
quã añ ꝓfuerat: ñ tantum gr̃a extinguitur. s ulciscen¬
di q̃rendiq lib̾tas fit uͥ incõparatione beneficiũ pre¬
ponderauit in iuria. Ita ñ aufertur beneficium: sed
uncitur. Quid ñ tam duri quidam & tam scełati pa¬
tres sunt ut illos au̾sari et eiurare ius fasq sit: Nũ¬
quid gͦ ali abstulerunt q̃ dederant: A inime sed in¬
pietas seq̃ntium tẽpoꝵ cõmendationẽ omnis pͥoris of¬
ficũ sustulit. N beneficium tollit᷑. s beneficii gr̃a. et ef¬

Expanded text:
iacet. Domus est, servus est, nummi sunt ; cum donasti, beneiacet. Domus est, servus est, nummi sunt ; cum donasti, beneficium est. Pateris," inquit, " nos aliquando beneficium non debere ei, a quo accepimus ; ergo ereptum est." Multa sunt, propter quae beneficium debere desinimus, non quia ablatum sed quia corruptum est. Aliquis reum me defendit, sed uxorem meam per vim stupro violavit ; non abstulit beneficium, sed opponendo illi parem iniuriam solvit me debito, et, si plus laesit, quam ante profuerat, non tantum gratia extinguitur, sed ulciscendi querendique libertas fit, ubi in comparatione beneficii praeponderavit iniuria ; ita non aufertur beneficium, sed vincitur. Quid ? non tam duri quidam et tam scelerati patres sunt, ut illos aversari et eiurare ius fasque sit ? Numquid ergo illi abstulerunt, quae dederant ? Minime, sed impietas sequentium temporum commendationem omnis prioris officii sustulit. Non beneficium tollitur, sed beneficii gratia, et ef
Abbreviated transcription (Latin):
iorem habebunt inudiam. Quid tanquã tuo par¬
us cis: ꝓcurator es. Omna ista que uos tumidos & supra
humana elatos obliusci cogunt ur̃ȩ fragilitatis que
ferreis claustris custoditis armatis. que exalieno san¬
guine rapta ur̃o defenditis. ꝓpt̾ꝙ classes cruentatu¬
ras maria deducitis. ꝓpt̾ quȩ quassatis urbes ignari
qͣntum teloꝵ in adu̾sos fortuna cõparet. ꝓpt̾ que rup¬
tis totiens affinitatis. amiciciȩ collegii federib: int̾
contendentes duos. t̾rarum orbis elisus ẽ: ñ sunt ur̃a.
Indepositi causa sunt: iamiamq ad alium dñm spe¬
ctantia. Aut hostes illa: ut hostis animi successor in¬
uadet. Queris quomͦ illa tua facias: Dona dando.
Consule gͥ reb tuis. et certam tibi earum atq in expug¬
nabilem possessionẽ para. honestiores illas ñ solum sed¬
tutiores facturus. Istud qd̾ suspicis quo te diuitẽ ac po¬
tentem putas quã diu possides: sub nomine sordido

Expanded text:
norem habebunt invidiam. Quid tamquam tuo parnorem habebunt invidiam. Quid tamquam tuo parcis ? Procurator es. Omnia ista, quae vos tumidos et supra humana elatos oblivisci cogunt vestrae fragilitatis, quae ferreis claustris custoditis armati, quae ex alieno sanguine rapta vestro defenditis, propter quae classes cruentaturas maria deducitis, propter quae quassatis urbes ignari, quantum telorum in aversos fortuna comparet, propter quae ruptis totiens adfinitatis, amicitiae, collegii foederibus inter contendentes duos terrarum orbis elisus est, non sunt vestra. In depositi causa sunt iam iamque ad alium dominum spectantia ; aut hostis illa aut hostilis animi successor invadet. Quaeris, quomodo illa tua facias ? Dona dando. Consule igitur rebus tuis et certam tibi earum atque inexpugnabilem possessionem para honestiores illas, non solum tutiores facturus. Istud, quod suspicis, quo te divitem ac potentem putas, quam diu possides, sub nomine sordido
Abbreviated transcription (Latin):
Quimoritur: tam̃ uixit. qͥ amisit ocłos: tam̃ uidit.
Quȩ ad nos ꝑuenerunt. ne sint effici pot̃: ne fuerĩt.
ñ potest. Pars aut̃ beneficii et quidẽ certissima est.
q̃ fuit. Nonnumꝗͣ usu beneficii longiore ꝓhibemur:
Beneficium quidẽ ipsum ñ eraditur. Licet om̃s iN
hoc uires suas natura aduocet. Retro illi agere se ñ
licet. Pot̃ eripi domus. & pecunia. et mancipiũ. et
qͥcqͥd ẽ. in qͦ hesit beneficii nom̃. Ipsumu̾o: stabile &
inmotum ẽ. Nulla uis efficiet. ne bic ded̾it. ne ille
acceꝑit. E gregie mͥuidetur. m̃. antonius apud rapiri¬
um poetam. cũ fortunã siam transeuntẽ alio uide¬
at & sibi nichil relictum p̃ter ius mortis id qͦq scito
occupau̾it: exclamare. Hoc habeo qđcumq dedi.
O quantum habere potuit si uoluisset. Hec sunt di¬
uitiȩ certe inquacumq sortis humane leuitate uno
loco ꝑmansurȩ. quȩ cum maiores fuerint: hoc ma¬

Expanded text:
qui moritur, tamen vixit ; qui amisit oculos, tamen vidit. qui moritur, tamen vixit ; qui amisit oculos, tamen vidit. Quae ad nos pervenerunt, ne sint, effici potest, ne fuerint, non potest ; pars autem beneficii et quidem certissima est, quae fuit. Non numquam usu beneficii longiore prohibemur, beneficium quidem ipsum non eraditur. Licet omnes in hoc vires suas natura advocet, retro illi agere se non licet. Potest eripi domus et pecunia et mancipium et quidquid est, in quo haesit beneficii nomen ; ipsum vero stabile et immotum est ; nulla vis efficiet, ne hic dederit, ne ille acceperit. Egregie mihi videtur M. Antonius apud Rabirium poetam, cum fortunam suam transeuntem alio videat et sibi nihil relictum praeter ius mortis, id quoque, si cito occupaverit, exclamare : Hoc habeo, quodcumque dedi. O ! quantum habere potuit, si voluisset ! Hae sunt divitiae certae in quacumque sortis humanae levitate uno loco permansurae; quae cum maiores fuerint, hoc mi
Abbreviated transcription (Latin):
UEDAM LIBERALIS¬
uiroꝵ optime ȩxercendi tantum in¬
genii causa queruntur: et sẽꝑ extra
uitam iacent. Quȩdam & dum q̃runt᷑
oblectam̃to sunt & q̃sita usui. Omni¬
um tibi copiam faciam: tu illa ut cũ¬
gꝰ ꝙ tibi uisumerit.
aut ꝑ agi iubeto
aut ad explicandum ludorum ordinem induci. In his
ꝙͦ si abire ꝓtinus iusseris: ñ nichil actum erit. Nã etiã
que discere supuacuum ẽ: ꝓdest cognoscere Exuultu ui¬
igitur tuo pendebo. ꝓut ille suaserit mͥ: alia detinebo
diutius. alia expellam. et capite agam. An beneficiũ
eripi possit: q̃situm ẽ. Quidã negant posse. ñ enun
res ẽ s actio. Quomͦ aliud ẽ munus. aliud ipsa dona¬
tio. aliud qui nauigat. aliud nauigatio. Et quãuis
strum beneficio ꝑuenit. Illud corporale ẽ: irritum
ñfit. Mat̾ia u̾o eiꝰ huc & illuc iactatur. & dñm mu¬
tat. Itaꝙ cũ eripis: ipsa rerum natura reuocare qd̾
dedit ñ pot̃. Beneficia sua int̾rumpit: ñ rescindit.

Expanded text:
edam, Liberalisum optime, exercendi tantum ingenii causa quaeruntur et semper extra vitam iacent ; quaedam et, dum quaeruntur, oblectamento sunt et quaesita usui. Omnium tibi copiam faciam ; tu illa, utcumque tibi visum erit, aut peragi iubeto aut ad explicandum ludorum ordinem induci. Quin his quoque, si abire protinus iusseris, non nihil actum erit ; nam etiam quae discere supervacuum est, prodest cognoscere. Ex vuigitur tuo pendebo ; prout ille suaserit mihi, alia detinebo diutius, alia expellam et capite agam. An beneficium eripi posset, quaesitum est. Quidam negant posse ; non enim res est, sed actio. Quomodo aliud est munus, aliud ipsa donatio, aliud qui navigat, aliud navigatio, et, quamvisstrum beneficio pervenit. Illud incorporale est, irritum non fit ; materia vero eius huc et illuc iactatur et dominum mutat. Itaque eum eripis, ipsa rerum natura revocare, quod dedit, non potest. Beneficia sua interrumpit, non rescindit :
Abbreviated transcription (Latin):
gr̃am relaturum. Etiam cũ retulit: exhortatio ẽ. illa
cina dep̃ssi: deficiamus. Animo bono mͥ donata sunt
Et quomͦ referre grãm pot̾o: quando ille ueniet dies qͦ
illi animũ meũ ostendam: Eic ille ẽ: qͦ ipse suũ ostendit
Excipe beneficium. amplexare. gaude. ñ qͦd accipias: sed
qͦd reddas. debiturusq sis. Non adibis iã magne rei ꝑicu¬
lum. ut casus ingratũ fac̾e te possit. Nullas tͥ ꝓponam
difficultates. ne despondeas animo. ne laboꝵ ac longe
seruitutis expectatione deficias. Non differo te. dep̃sen¬
tib fiat. N lumꝗͣ eris gratus: nͥ statim es. Quid gͦ facies:
Non arma sum̃da sunt. ⁊ fortasse erunt. Ñ maria e¬
micienda. fortasse etiam uentis minantib solues:. Uis
reddere beneficium: benigne accipe. Retulistigr̃am: ñ
ut soluisse te putes. s ut securior debeas. funt liseR

Expanded text:
gratiam relaturum, etiam cum rettulit. Exhortatio est illa, gratiam relaturum, etiam cum rettulit. Exhortatio est illa, cina pressi deficiamus animo. " Bona mihi donata sunt Et quomodo referre gratiam potero ? Quando ille veniet dies, quo illi animum meum ostendam ? " Hic ipse est, quo ille suum ostendit ! Excipe beneficium, amplexare, gaude, non quod accipias, sed quod reddas debiturusque sis ; non adibis tam magnae rei periculum, ut casus ingratum facere te possit. Nullas tibi proponam difficultates, ne despondeas animum, ne laborum ac longae servitutis expectatione deficias ; non differo te, de praesentibus fiat. Numquam eris gratus, nisi statim es. Quid ergo facies ? Non arma sumenda sunt : at fortasse erunt. Non maria emetienda : fortasse etiam ventis minantibus solves. Vis reddere beneficium ? Benigne accipe ; rettulisti gratiam, non ut solvisse te putes, sed ut securior debeas. Liber
Abbreviated transcription (Latin):
domus. precexta. Unum utriꝙ nom̃ ẽ: ius quidem ac potestaᷤ̃ᷤ
longe alia. Itaꝙ adtende. Iam intelligis nichil me qͦd opi¬
nio tua refugiat dicere. Illi beneficio qͦd actio ꝑficit rela¬
ta gr̃a ẽ. si illud beniuole excipimꝰ. Illud alt̾in qͦd re conti¬
netur. ñdum reddidimus. & uolumꝰ reddere. Uoluntati:
uoluntate satisfecimꝰ rei: rẽ debemus. Itaq quãnis retulis¬
se illum gr̃am dicamus qui beneficium libent̾ accepit.
iubemus tam̃ ⁊ simile aliqͥd ei qd accepit reddere. A con¬
suetudine quedam q̃ dicimꝰ ab borrent. de iñde alia uia
ad consuetudinẽ redeũt. Negamus inuriã acciꝑe sapi¬
Nec tamen om̃s curamus elleboro.łtis ipsis quos uocamꝰ
insanos: et suffragium. a iuris dictionem cõmittimus.
Sidicimus eũ qui beneficium bono animo accipit gr̃am
retulisse: nichilominꝰ illum in ere alieuo relinquimus:

Expanded text:
domus, ut praetexta ; unum utrique nomen est, vis quidem ac potestas domus, ut praetexta ; unum utrique nomen est, vis quidem ac potestas longe alia. Itaque attende, iam intellegis nihil me, quod opinio tua refugiat, dicere. Illi beneficio, quod actio perficit, relata gratia est, si illud benevole excipimus ; illud alterum, quod re continetur, nondum reddidimus, sed volemus reddere. Voluntati voluntate satis fecimus ; rei rem debemus. Itaque, quamvis rettulisse illum gratiam dicamus, qui beneficium libenter accipit, iubemus tamen et simile aliquid ei, quod accepit, reddere. A consuetudine quaedam, quae dicimus, abhorrent, deinde alia via ad consuetudinem redeunt. Negamus iniuriam accipere sapinec omnes curamus elleboro ; his ipsis, quos vocamus insanos, et suffragium et iuris dictionem committimus. Sic dicimus eum, qui beneficium bono animo accipit, gratiam rettulisse, nihilo minus illum in aere alieno relinquimus
Abbreviated transcription (Latin):
eẽ. resquamu̾ba: ingens copia ẽ. rerũ sine nomine. quaᷤᷤ
ñ ꝓpris appellationib notamꝰ. s aliens cõmodatisꝙ Re¬
dem: & nr̃ i dicimus. et lecti. et ueli. & carminis. Canem:
& uenaticum. et marium. & sidus. Quia ñ sufficimus ut
repellendorum. excipiendoꝵ ꝓuocandorum: Dicimꝰ ta¬
men et gladiatorem fortẽ uirum. ⁊ seruum nequã. quẽ in
contemptumortis tem̾itas impulit. ꝑare simonia ẽ. sci¬
entia uitandi sumptus suꝑuacuos aut ars: re familiari
mod̾ate utendi. Parcissimũ tam̃ hominẽ uocamus: pusil¬
li animi et contracti. Wuminfinitum int̾sit int̾ modum
& angustias: hȩc alia sunt natura p̃ efficit in opia ser¬
monis: ut ⁊ hunc et illum parcũ uocemus. Ut et ille fortis
dicatur cum ratione fortuita despiciens. et hic sine ratione
inꝑicula ex curreus. Sic beneficium ẽ. & actio. ut diximꝰ
beneficia. & ipsum qͦd datur ꝑ illam actionẽ. ut pecuna.

Expanded text:
esse res quam verba. Ingens copia est rerum sine nomine, quas esse res quam verba. Ingens copia est rerum sine nomine, quas non propriis appellationibus notamus, sed alienis commodatisque. Pedem et nostrum dicimus et lecti et veli et carminis, canem et venaticum et marinum et sidus ; quia non sufficimus, ut repellendorum, excipiendorum, provocandorum ; dicimus tamen et gladiatorem fortem virum et servum nequam, quem in contemptum mortis temeritas impulit. Parsimonia est scientia vitandi sumptus supervacuos aut ars re familiari moderate utendi ; parcissimum tamen hominem vocamus pusilli animi et contracti, cum infinitum intersit inter modum et angustias. Haec alia sunt natura, sed efficit inopia sermonis, ut et hunc et illum parcum vocemus, ut et ille fortis dicatur cum ratione fortuita despiciens et hic sine ratione in pericula excurrens. Sic beneficium est et actio, ut diximus, benefica et ipsum, quod datur per illam actionem, ut pecunia, ut
Abbreviated transcription (Latin):
pars ẽ. s ꝑfesti accessio. Fãcit fidias statuã A uꝰ est fructus
artis: alius artifex. artis: ẽ fecisse qͦd uoluit: Artificñ.
fecisse cũ fructu. ꝑ fecit opussuũ fidias: etiam siñ uen¬
didit. Triplex illi fructus ẽ. oꝑis sui. Unus conscientiȩ
hunc: ab soluto oꝑe ꝑcipit. Alter fame. t̾tius: utilita¬
tis. quẽ allatura ẽ. aut gr̃a. aut uenditio. aut aliqͣ com¬
moditas. Sic beneficii fructus. pͥmꝰ ille ẽ conscientiȩ.
benigne acceptum ẽ: beneficium ẽ. Qui dedit: gr̃am qͥdẽ
iam recepit. m̾cedem ñ dum. Debeo itaq qͦd extra bene¬
no ammo. bonũ optulit. & qͦd ẽ amiciciȩ: ex eqͦ. Post de¬
qi hic inde: alit̾ beneficium. alit̾ creditum soluit᷑. Non ẽ qͦa
expectes. ut solunonẽ tͥ ostendam: Res int̾ ammos gerit᷑
Qd dico ñ indebitur aurum: quãuis pͥmo contra opino¬
nẽ tuam pugnet. Si te cõmendau̾is mͥ. et cogitau̾is plureᷤ

Expanded text:
pars est, sed perfecti accessio. Facit Phidias statuam ; alius est fructus pars est, sed perfecti accessio. Facit Phidias statuam ; alius est fructus artis, alius artificii : artis est fecisse, quod voluit, artificii fecisse cum fructu ; perfecit opus suum Phidias, etiam si non vendidit. Triplex illi fructus est operis sui: unus conscientiae ; hunc absoluto opere percipit; alter famae ; tertius utilitatis, quem allatura est aut gratia aut venditio aut aliqua commoditas. Sic bene ficii fructus primus ille est conscientiae ; benigne acceptum est beneficium, qui dedit, gratiam quidem iam recepit, mercedem nondum ; debeo itaque, quod extra beneno animo bonum obtulit et, quod est amicitiae, ex aequo. Post deinde aliter beneficium, aliter creditum solvitur ; non est, expectes, ut solutionem tibi ostendam ; res inter animos geritur. Quod dico, non videbitur durum, quamvis primo contra opinionem tuam pugnet, si te commodaveris mihi et cogitaveris plures
Abbreviated transcription (Latin):
rei laus incorporis motu ẽ. et magilitate ñ in amimo. Ex¬
plicari itaꝙ totum debet: de qͦ ocuł iudicatur: Nec tam̃ idõ¬
ñ bonum lusorẽ dicam: quipilam ut oportebit excipit. si
ꝑ ipsum mora qͦminus remitteret ñ fuit. Q quãuis in qͥt ar¬
tiludentis nichildesit. quia partẽ quidẽ fecit. s et partẽ
quã non fecit pot̃ fac̾e. lususipse inꝑfectus ẽ. qͥ consumat᷑
uicib mutendi ac renitrendi. Nolo diutius hoc refellere.
Existimemus ita eẽ. Desit aliquillusin. Ñ lusori. Sic & in
hoc de qͦ disputamꝰ de ẽ aliqͥd reidate. cin pars alia debe¬
tur: ñ ammo. Qui animũ parẽ sibi nactus ẽ: quantum in
illo ẽ. qd̾ uoluit effecit. Beneficium mͥ dedit. Accepi ñ alit̾
quã ipse accipi uoluit. Iam habet qͦd petit. et qͦd unũ pe¬
tit. G gratus sum. ꝑost hȩc: usus mei restat. et aliqͦd ex
homine grato cõmodum. sł doc ñmꝑfecti officii reliqua

Expanded text:
rei laus in corporis motu est et in agilitate, non in animo ; exrei laus in corporis motu est et in agilitate, non in animo ; explicari itaque totum debet, de quo oculis iudicatur. Nec tamen ideo non bonum lusorem dicam, qui pilam, ut oportebat, excepit, si per ipsum mora, quominus remitteret, non fuit. " Sed quamvis," inquit, " arti ludentis nihil desit, quia partem quidem fecit, sed partem, quam non fecit, potest facere, lusus ipse imperfectus est, qui consummatur vicibus mittendi ac remittendo" Nolo diutius hoc refellere ; existimemus ita esse, desit aliquid lusui, non lusori ; sic et in hoc, de quo disputamus, deest aliquid rei datae, cui par alia debetur, non animo, qui animum parem sibi nanctus est et, quantum in illo est, quod voluit, effecit. Beneficium mihi dedit ; accepi non aliter, quam ipse accipi voluit : iam habet, quod petit, et quod unum petit, ergo gratus sum. Post hoc usus mei restat et aliquod ex homine grato commodum ; hoc non imperfecti officii reliqua
Abbreviated transcription (Latin):
ne atceptum ẽ. s sꝑauit emolum̃ti aliqͥd: ñ fuit hoc bene¬
ficium. cuꝰ ꝓͥum ẽ. nichil dereditu cogitare. Qđ accipiebã :
eo amimo accepi qͦdabatur: A eddidi. alio qͥri pessima optime
rei conditio ẽ. Ut gratussim: ad fortimam mittor. Sulla inui¬
ta responde ñpossum: sufficit animus animo. Quiagͦ: Nũ
qͥcquid potuero ⁊ faciam ⁊ reddam. & tẽporum rerumꝙ oc¬
casionẽ sequar: et implere eiꝰ sinim cupiam a qͦ aliquid ac¬
cepr: s malo loco beneficium ẽ. nͥ et excussis manib ẽẽ gͣto
licet. Qui accepit in qͥt beneficium. licet animo benignis¬
simo acciꝑet: ñ dum consũmauit officium suũ. Restat enĩ
pars reddendi: sic̃ inlusu ẽ aliqͥd pilam scite ac diligenter
exciꝑe. s ñ dr̃ bonus lusor: nͥ qui apte & expedite remisit.
quã acceꝑat. E xemplum hoc dissimile ẽ. Quare: quia huiꝰ

Expanded text:
ne acceptum est. Sed speravit emolumenti aliquid. Non fuit hoc benene acceptum est. Sed speravit emolumenti aliquid. Non fuit hoc beneficium, cuius proprium est nihil de reditu cogitare. Quod accipiebam, eo animo accepi, quo dabatur : reddidi. Alioqui pessima optimae rei condicio est : ut gratus sim, ad fortunam mittor ! Si illa invita respondere non possum, sufficit animus animo. " Quid ergo ? non, quidquid potuero, et faciam, ut reddam, et temporum rerumque occasionem sequar et implere eius sinum cupiam, a quo aliquid accepi ? " Sed malo loco beneficium est, nisi et excussis manibus esse grato licet ! " Qui accepit," inquit, " beneficium, licet animo benignissimo acceperit, nondum consummavit officium suum ; restat enim pars reddendi; sicut in lusu est aliquid pilam scite ac diligenter excipere, sed non dicitur bonus lusor, nisi qui apte et expedite remisit, quam acceperat." Exemplum hoc dissimile est ; quare ? Quia huius
Abbreviated transcription (Latin):
hic ce secte mimine mirabile. ut mea fert opinio. aut incredibi¬
usꝙ le ẽ. eũ qui lib̾ent̾ accipit beneficium reddidisse. Nam cum
omnia ad animum referamus: fecit quisq qͣntum uoluit.
St cum pietas. fides. iusticia. omnis deniq uirtus intra se
ꝑfecta sit etiam si illi manum exertere t̃ĩlicuit. gratus ꝙͦ ẽẽ bõ
potest uoluntate. Quociens qd̾ ꝓposuit qͥsꝙ consequitur: ca¬
pit oꝑissui fructum. Qui beneficiũ dat qͥt ꝓponit. ꝓdeo oe ei
cui dat. et uoluptati sibi eẽ. si qd̾ uoluit efficit: Puenitq ad
me animꝰ eiꝰ. ac mutuo gaudio adfecit. Tulit qd̾ petiit. ñ enĩ
sͥ inuicẽ aliqͥd reddi uoluit. a ut ñ fuit beneficium: s negoci¬
atio. Bene naingauit. quiquẽ destinauit portum tenuit
Tali iactu certe manꝰ ꝑ egit officium. si petita ꝑcussit. Se¬
neficium quidat: uult excipigrate. Eabet qd̾ uoluit. si be¬

Expanded text:
icae sectae minime mirabile, ut mea fert opinio, aut incredibiicae sectae minime mirabile, ut mea fert opinio, aut incredibile est eum, qui libenter accipit, beneficium reddidisse. Nam eum omnia ad animum referamus, fecit quisque, quantum voluit ; et cum pietas, fides, iustitia, omnis denique virtus intra se perfecta sit, etiam si illi manum exserere non licuit, gratus quoque homo esse potest voluntate. Quotiens, quod proposuit, quisque consequitur, capit operis sui fructum. Qui beneficium dat, quid proponit ? Prodesse ei, cui dat, et voluptati esse. Si, quod voluit, effecit pervenitque ad me animus eius ac mutuo gaudio adfecit, tulit, quod petit. Non enim in vicem aliquid sibi reddi voluit ; aut non fuit beneficium, sed negotiatio. Bene navigavit, qui quem destinavit portum tenuit ; teli iactus certae manus peregit officium, si petita percussit ; beneficium qui dat, vult excipi grate ; habet, quod voluit, si be
Abbreviated transcription (Latin):
nutis loq̃remur. & quia inde manat etiam incet̾a huiꝰ detesta¬
bilis uicii audacia. Cui enĩ respondebit grate qd̾ munꝰ existi¬
mabit magnũ. aut reddendum. qͥ sũma beneficia sꝑnit :
Cui salutẽ. cui sp̃m debebit. qui uitã accepisse se adũs negat.
quã cotidie ab illis petit: Quicũꝙ gͦ gratos eẽ docet. & homi¬
num causam agit. ⁊ deoꝵ. quib nullius rei indigentib posi¬
tis extra desidium referre nichilominꝰ gr̃am possumꝰ. Ñ.ẽ.
qd̾ quisqͣm excusationẽ m̃tis ingrate ab infirmitate atq in¬
opia petat & dicat. Quid enim faciã. ⁊ quomͦ qͣndo suꝑioribꝰ
dominisq rerum omniũꝙ gr̃am referam : Referre facile ẽ
si auarus es sine impendio. simeas oꝑa. Fodem quidẽ mo¬
m̃to qͦ obligatus es: siuis cum qͦlibet paria fecisti. qm̃ qui li
usꝙ hio benter beneficium accipit. reddidit ł oc ex paradoxis stoy¬

Expanded text:
nutis loqueremur, et quia inde manat etiam in cetera huius detestanutis loqueremur, et quia inde manat etiam in cetera huius detestabilis vitii audacia. Cui enim respondebit grate, quod munus existimabit aut magnum aut reddendum, qui summa beneficia spernit ? Cui salutem, cui spiritum debebit, qui vitam accepisse se a dis negat, quam cotidie ab illis petit ? Quicumque ergo gratos esse docet, et hominum causam agit et deorum, quibus nullius rei indigentibus, positis extra desiderium, referre nihilo minus gratiam possumus. Non est, quod quisquam excusationem mentis ingratae ab infirmitate atque inopia petat et dicat : " Quid enim faciam et quomodo ? Quando superioribus dominisque rerum omnium gratiam referam ? " Referre facile est, si avarus es, sine impendio, si iners, sine opera. Eodem quidem momento, quo obligatus es, si vis, cum quolibet paria fecisti, quoniam, qui libenter beneficium accipit, reddidit. Hoc ex paradoxis Sto
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ. Quicquid nobis negatum ẽ. dari ñ potuit. ẜ inde quisqͥs es
iniquus estimator sortis humane cogita quanta nobis tribu¬
mortale ñ subictu nr̃o positum. Tot inrtutes accepimꝰ. tot
artes. Amium deniq cui nichil ñ eodem quo intendit mom̃¬
to ꝑ inum ẽ sidib uelociorẽ quoꝵ pꝰ multa scła futuros cursꝰ
antecedit. T̃antum de inde frugum. tantũ opũ. tantum rerũ
aliarum suꝑ alias aceruatarum. Qurum eas licet cuncta. ⁊
quia nichil totum inuenies qd eẽ. te malles: ex omnib singła
excerpas. que tͥ dari uelles. bene estimata. nature indulgen¬
tia: confitearis necesse ẽ. indeliciis te illi fuisse. Ita ẽ. ¶ arissi¬
mos nos habuerunt dii inmortales: habentꝙ & qͥ maximus
tribui honos potuit ab ipsis: ꝑrimos collocauerunt. Magna
accepiinus. maiora ñ cepimꝰ. Hec mͥ lib̾alis necessaria credidi.
Et quia loq̃ndum aliqͥd de magnis beneficiis erat: cum demi¬

Expanded text:
est ? Quidquid nobis negatum est, dari non potuit. Proinde, quisquis es est ? Quidquid nobis negatum est, dari non potuit. Proinde, quisquis es iniquus aestimator sortis humanae, cogita, quanta nobis tribumortale non sub ictu nostro positum. Tot virtutes accepimus, tot artes, animum denique, cui nihil non eodem, quo intendit, momento pervium est, sideribus velociorem, quorum post multa saecula futuros cursus antecedit ; tantum deinde frugum, tantum opum, tantum rerum aliarum super alias acervatarum. Circumeas licet cuncta et, quia nihil totum invenies, quod esse te malles, ex omnibus singula excerpas, quae tibi dari velles ; bene aestimata naturae indulgentia confitearis necesse est in deliciis te illi fuisse. Ita est : carissimos nos habuerunt di immortales habentque, et, qui maximus tribui honos potuit, ab ipsis proximos collocaverunt. Magna accepimus, maiora non cepimus. Haec, mi Liberalis, necessaria credidi, et quia loquendum aliquid de maximis beneficiis erat, cum de mi
Abbreviated transcription (Latin):
solida sit cutis: belus. decentior dammis. densior ursis. mol¬
lior fibris. q̃ sagacitate nos narium canes uincant. qͦd acie lu¬
minum aqͥle. spacio etatis corui multa animalia: nandi fe¬
licitate. Et cũ quedam necoire quidem in id natura paciat᷑
ut uelocitatẽ corporum et uires ex diu̾sis ac dissidentib boniᷤ
hominem ñ es se cõpositum iniuiriã uocant. ⁊ negligentes
nr̃i deos. qd̾ ñ bona ualitudo etiã uitiis in expugnabił data.
sit. qͦd ñ futuri scientia. Uix sibi tẽperant quin eo usq impu¬
dentiȩ ꝓuehant᷑. ut naturam odint qͦd infra deos sumꝰ. qd̾ in
equo illis stetimus. Quanto sacius ẽ. ad contẽplationẽ tot
tantoꝵq: beneficioꝵ reu̾ti &l agere gr̃as. qͦd nos in hoc pulcher¬
rimo domicilio uoluerunt scd̾a sortiri. qd̾ t̾renis p̃fecerũt.
Aliquis ea animalia cõparat nobis. quoꝵ potestas penes noᷤ

Expanded text:
solida sit cutis beluis, decentior dammis, densior ursis, molsolida sit cutis beluis, decentior dammis, densior ursis, mollior fibris; quod sagacitate nos narium canes vincant, quod acie luminum aquilae, spatio aetatis corvi, multa animalia nandi facilitate. Et cum quaedam ne coire quidem in idem natura patiatur, ut velocitatem corporum et vires, ex diversis ac dissidentibus bonis hominem non esse compositum iniuriam vocant et neclegentes nostri deos, quod non bona valetudo etiam vitiis inexpugnabilis data sit, quod non futuri scientia. Vix sibi temperant, quin eo usque impudentiae provehantur, ut naturam oderint, quod infra deos sumus, quod non in aequo illis stetimus. Quanto satius est ad contemplationem tot tantorumque beneficiorum reverti et agere gratias, quod nos in hoc pulcherrimo domicilio voluerunt secundas sortiri, quod terrenis praefecerunt ! Aliquis ea animalia comparat nobis, quorum potestas penes nos
Abbreviated transcription (Latin):
faciet. Illum mͥ pretulit. ⁊ me multis. Ille ñ est mͥ par
uirtutib nec officiis. sed habuit suã uenerem. Queren.¬
do: ñ essiciam ut maiorib dignussim sed ut datis in dig¬
nus. Plura illis hominib turpissimis data sũt. Quid ad
itm quã raro fortuna iudicat: Qotidie q̃rimur malos
eẽ felices. S epe q̃ agellos pessimi cuiꝰꝙ tͣnsierat: optimo h¬
rum uirorũ. segetem grando ꝑcussit. fert sortẽ suã qͥsꝙ
ut incet̾is reb: ita in amicitĩs. Nullum ÷ tã plenum be us¬
neficiũ: qd̾ non uellicare malignitas possit. Nullum tã an¬
gustum: qd̾ ñ bonꝰ int̾pres extendat. Nũ quã deerunt cau¬
se q̃renddi. si beneficia adet̾iore parte spectau̾̃is. Uide quam hu¬
iniqui st̃ diuinoꝵ munerum estimatores. Et quidẽ ꝓfessi
sapientiã. querunt᷑ qd̾ ñ magnitudine corpoꝵ equemꝰ ele¬
fantos. uelocitate ceruos. leuitate aues. impetu tauros. qd̾

Expanded text:
faciet ; illum mihi praetulit, et me multis; ille non est mihi par faciet ; illum mihi praetulit, et me multis; ille non est mihi par virtutibus nec officiis, sed habuit suam Venerem ; querendo non efficiam, ut maioribus dignus sim, sed ut datis indignus. Plura illis hominibus turpissimis data sunt ; quid ad rem ? Quam raro fortuna iudicat ! Cotidie querimur malos esse felices ; saepe, quae agellos pessimi cuiusque transierat, optimorum virorum segetem grando percussit ; fert sortem suam quisque ut in ceteris rebus ita in amicitiis." Nullum est tam plenum beneficium, quod non vellicare malignitas possit, nullum tam angustum, quod non bonus interpres extendat. Numquam deerunt causae querendi, si beneficia a deteriore parte spectaveris. Vide, quam iniqui sint divinorum munerum aestimatores et quidem professi sapientiam. Queruntur, quod non magnitudine corporum aequemus elephantos, velocitate cervos, levitate aves, impetu tauros ; quod
Abbreviated transcription (Latin):
in ea mensura honorum conqͥescere. qua qͦndam eiꝰ finit
impudens uotum. Nemo agit de tribunatu gr̃ãs. sed q̃rit᷑
qͦd ñ ẽ adp̃turam usq ꝑductus. Nec hec grata ẽ: si de est
consulatus. Ne hoc quidem saciat siumus ẽ ultra se. Cu¬
piditas porrigit & facillitatẽ suã ñ intelligit. qͥa ñ unde
isq uen̾it respicit: sed qͦtendat: Omnib his uehem̃tius et
importumꝰ ẽ. malum ẽ inuidia que nos inquietat. dũ cõ¬
parat. Hoc mͥ prestitit. s illi plus. sed illi maturius. et
dem̃ nulliꝰ causam agit. contͣ om̃s sibi fauet. Quanto est
simpliciꝰ quanto prudentius beneficium acceptum aug̾e:
scire neminẽ tanti ab alio qͣnti ab seipso estimari. Plus
acciꝑe debui. s illi facile ñ fuit plusdare. In multos di¬
uidenda liberalitas erat. R oc mitiũ bom ẽ. Consulamuᷤᷤ
et auimũ eiꝰ grate extipiendo euocemꝰ. Pait̃ fecit. s sepiꝰ

Expanded text:
in ea mensura honorum conquiescere, quae quondam eius fuit in ea mensura honorum conquiescere, quae quondam eius fuit impudens votum. Nemo agit de tribunatu gratias, sed queritur, quod non est ad praeturam usque perductus ; nec haec grata est, si deest consulatus ; ne hic quidem satiat, si unus est. Ultra se cupiditas porrigit et felicitatem suam non intellegit, quia non, unde venerit, respicit, sed quo tendat. Omnibus his vehementius et importunius malum est invidia, quae nos inquietat, dum comparat : " Hoc mihi praestitit, sed illi plus, sed illi maturius " ; et deinde nullius causam agit, contra omnes sibi favet. Quanto est simplicius, quanto prudentius beneficium acceptum augere, scire neminem tanti ab alio, quanti a se ipso aestimari ! " Plus accipere debui, sed illi facile non fuit plus dare ; in multos dividenda liberalitas erat ; hoc initium est, boni consulamus et animum eius grate excipiendo evocemus ; parum fecit, sed saepius
Abbreviated transcription (Latin):
milies sestertium suũ uidit. ꝓprie dixi. nichil enĩ ampliꝰ
ꝗͣuidit. Ingenũ fuit sterilis tẽpusilli: qͣmanimi. Cũ eẽt aua¬
rissimus: nũmos ciciꝰ emittebat quã u̾ba. Tanta illi in¬
opia erat sermonis. Hic cũ omnia inerem̃ta sua diuo¬
augusto deb̾et. adquẽ attulat pauꝑtatẽ sub onere nobilita¬
tio laborantẽ. pͥnceps iam ciuitatis et pecunia & gr̃a sub¬
inde augusto solebat queri. dicens astudiis se ab ductum
nichil tantum inse congestum eẽ. q̃ntum ꝑ didisset relic¬
qd̵ illum derisu & labore irtito liberauerat. Non patit᷑
auiditas quẽ quam ec̃ gratum. Nuinquã enĩ impbe spei
quod datur satis ẽ. Et maiora cupimꝰ qͦ maiora uenerũt
multoꝙ concitatior ẽ. auaritia in magnarum opum con¬
gestu collocata. ut flãme infinito acrior uis ẽ. quo ex ma¬
iore incendio emicuit. E que ambitio ñ patitur quẽquã

Expanded text:
milies sestertium suum vidit proprie dixi ; nihil enim amplius milies sestertium suum vidit proprie dixi ; nihil enim amplius quam vidit, ingenii fuit sterilis, tam pusilli quam animi. Cum esset avarissimus, nummos citius emittebat quam verba : tanta illi inopia erat sermonis. Hic cum omnia incrementa sua divoAugusto deberet, ad quem attulerat paupertatem sub onere nobilitatis laborantem, princeps iam civitatis et pecunia et gratia subinde de Augusto solebat queri dicens a studiis se abductum ; nihil tantum in se congestum esse, quantum perdidisset relicaestiterat, quod illum derisu et labore irrito liberaverat ! Non patitur aviditas quemquam esse gratum ; numquam enim improbae spei, quod datur, satis est, et maiora cupimus, quo maiora venerunt, multoque concitatior est avaritia in magnarum opum congestu collocata, ut flammae infinite acrior vis est, quo ex maiore incendio emicuit. Aeque ambitio non patitur quemquam
Abbreviated transcription (Latin):
admodum debemus: ad fecti sumꝰ conscientia eminebit
inuultu. Quigratus futurus ẽ. statim dũ accipit. de red¬
dendo cogitet. ¶ brysippus quidẽ in illum: uelut certam̃
cursus cõpositum & carcerib inclusum oꝑire debere tẽ¬
pussuũ. ad qd uelud dato signo ꝓ siliat. Et quidẽ mag¬
tos: aut nuium sui suspectos. & insitum mortalitati uitiũ hic¬
se suaq mirandi aut auiditas: aut inuidia. Iizcipiamꝰ
apͥmo. Nemo ñbenignus ẽ sui iudex. Inde ẽ: ut omnia
meruisse se existimet. & insolutũ accipiat. nec satissuo
p̃cio se estimatum putet. hoc mͥdedit. sed quã sero. sed pꝰ
quot labores. Quanto consequi plura potuissem si illũ
aut illũ aut me colere maluissem. Non hoc sꝑaueram. In¬
turbam coniectus sum. tã exiguo dignũ me iudicauit. ho¬
nestius p̃teriri fuit. Gn̾. lentulus augur diuitiarũ maxim̃
exemplum anteꝗͣ illum lib̾tini pauꝑem fac̾ent. hic quat̃

Expanded text:
admodum debemus, adfecti sumus, conscientia eminebit admodum debemus, adfecti sumus, conscientia eminebit in vultu. Qui gratus futurus est, statim, dum accipit, de reddendo cogitet. Chrysippus quidem ait illum velut in certamen cursus compositum et carceribus inclusum opperiri debere tempus suum, ad quod velut dato signo prosiliat ; et quidem magit aut nimius sui suspectus et insitum mortalitati vitium se suaque mirandi aut aviditas aut invidia. Incipiamus a primo. Nemo non benignus est sui iudex. Inde est, ut omnia meruisse se existimet et in solutum accipiat nec satis suo pretio se aestimatum putet. " Hoc mihi dedit, sed quam sero, sed post quot labores ! Quanto consequi plura potuissem, si illum aut illum aut me colere maluissem ! Non hoc speraveram; inturbam coniectus sum. Tam exiguo dignum me iudicavit ? Honestius praeteriri fuit." Cn. Lentulus augur, divitiarum maximum exemplum, antequam illum libertini pauperem facerent, hic, qui quater
Abbreviated transcription (Latin):
cuisset fuit. Loquendum ẽ ꝓ magnitudine rei impensiꝰ.
hic  illa adicienda. Pluris quã putas obligasti. Nemo enĩ
ñ gaudet beneficium suum latius patere. Nescis qͥd mͥ p̃sti¬
sq teris. sed scire te oportet qͣnto plussit quã existimas statĩ
gratus ẽ. qui se onerat. Numquã tibi grãm referre pot̾o.
Illud certe ñ desinam ubiꝙ confiteri. me referre ñ posse
Nullo magis cesarem ars̃. demeruit & adlalia impetnda
facilem sibi reddidit furnuis: quã qd̾ cum patri antoni¬
anas partes secuto. ueniam impetrasset: dixit Ianc unã
cesar habeo iniunam tuã. ẜ ffecisti ut uiuerẽ & morerer
ingratus. Quid ẽ tam grati animi quã nullo mͦ sibi satis fa¬
cere. quẽ ne adspem quidem exeqͣndi unquã beneficii acce¬
dere: Hisatq eiꝰmodi uocib id agamus ut uoluntas nr̃a
ñ lateat. sed aꝑiatur ut luceat. u̾ba cessent licet. Si quẽ¬

Expanded text:
cuisset, fuit. Loquendum est pro magnitudine rei impensius cuisset, fuit. Loquendum est pro magnitudine rei impensius et illa adicienda : " Plures, quam putas, obligasti " nemo enim non gaudet beneficium suum latius patere ; " nescis, quid mihi praestiteris, sed scire te oportet, quanto plus sit, quam existimas " statim gratus est, qui se onerat ; " numquam tibi referre gratiam potero ; illud certe non desinam ubique confiteri me referre non posse." Nullo magis Caesarem Augustum demeruit et ad alia impetranda facilem sibi reddidit Furnius, quam quod, cum patri Antonianas partes secuto veniam impetrasset, dixit : " Hanc unam. Caesar, habeo iniuriam tuam : effecisti, ut et viverem et morerer ingratus." Quid est tam grati animi, quam nullo modo sibi satis facere, quam ne ad spem quidem exaequandi umquam beneficii accedere ? His atque eiusmodi vocibus id agamus, ut voluntas nostra non lateat, sed aperiatur et luceat. Verba cessent licet : si, quem