comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
uersorũ ꝑ honestas ꝑsonas require tis palleum: ⁊dabit᷑ uob̃.
Deinde tollens mittram de capite suo. imposuit capiti eius:
s ⁊ stolam cũ manipulo dedie illi quib uti inter offerendũ
solebat. Et salutatũ mosculo pacis dimisit eũ: apłica fultũ
benedictione ⁊ auctoritate. Qui reuercens ꝑ clareuallem: suã
secđo nob̾ largitus est benedictionẽ. Et alca suspiria
interim ꝓme oro ut retineatis: qui auobis discant quod nos
post mͦd̃ doctant. Et infert. Erunt nobis in sem̃. ⁊ inse.¬
mine isto benedicent᷑ gentes:⁊ ille gentes quȩ adieb an¬
tiquis monachi qͥd̃ nom̃ audierunt. monachũ ñ uider᷑.
Et dimissis quatuor alate̾ suo. abiit. Qui ꝓbati ⁊ digni in¬
uenti sunt mouachi facti. Post aliquod tempus cum iam
erat ex ipsis emisimus eos: adiungentes de nrĩs quan¬
tum sufficerent adnumerũ abbatiȩ. Que concepit: ⁊ peꝑit

Expanded text:
versorum per honestas personas requiretis pallium, et dabitur vobis. » versorum per honestas personas requiretis pallium, et dabitur vobis. » Deinde tollens mitram de capite suo, imposuit capiti ejus: sed et stolam cum manipulo dedit, quibus uti inter offerendum solebat. Et salutatum in osculo pacis dimisit eum, apostolica fultum benedictione et auctoritate. 39. Qui revertens per Claram-Vallem, suam secundo nobis largitus est benedictionem. Et alta suspiria  inquit, « interim pro me, oro ut retineatis, qui a vobis discant, quod nos postmodum doceant. » Et infert: « Erunt nobis in semen, et in semine isto benedicentur gentes, et illae gentes, quae a diebus antiquis monachi quidem nomen audierunt, monachum non viderunt. » Et dimissis quatuor a latere suo, abiit: qui probati, et digni inventi monachi facti sunt. Post aliquod tempus, cum jam erat unus ex ipsis, emisimus eos, adjungentes de nostris quanti sufficerent ad numerum abbatiae. Quae concepit, et peperit
Abbreviated transcription (Latin):
In urbe iloca scã ꝑambulans. n frequentans causa oracionis. Cũ¬
q ꝑ id temꝑis. sepe ac diligent̾ ab eo.⁊ abhis qui cũ eo erant. sũ¬
mus pontisex inquisissec ẽẽ pate. mores gentis. statum ecclesiarͣ
& quanta interra deus ꝑeum oꝑatus fuisset. parati iam repa¬
triare cõmisit uices suas: ꝑ unui̾sam hẏbmam legatũ illã
constituens. Signifi catũ siquidẽ erat ei abeꝑo Gilleb̃to. qͥ
ut supͣ memorauimus tcͣ cẽꝑis legatus exticerat: quod iã
non posset pre senio ⁊ debilitate corꝑis uillicare. Post ħ pette
malachyas confirmari nouȩ mecͦpolis consticutͥonem: ⁊ utͥusq
sedis sibi pallea dari. Et confirmationis quidem pͥuilegium
mox accepit. Ne palleis aut̃ oportet arc sunmus pontifex sol¬
lepniꝰ agi. Conuocacis eꝑis ⁊ clericis. ⁊ maiorib terre. celeb¬
bis generale concilium. ⁊sic conuuͤntia ⁊ cõmuni uoto uni¬

Expanded text:
in Urbe, loca sancta perambulans, et frequentans causa orationis. Cumin Urbe, loca sancta perambulans, et frequentans causa orationis. Cumque per id temporis saepe ac diligenter ab eo, et ab his qui cum eo erant, summus Pontifex inquisisset esse patriae, mores gentis, statum Ecclesiarum, et quanta in terra Deus per eum operatus fuisset: paranti jam repatriare commisit vices suas, per universam Hiberniam legatum illum constituens. Significatum siquidem erat ei ab episcopo Gilleberto, qui, ut supra memoravimus, tunc legatus exstiterat, quod jam non posset prae senio et debilitate corporis villicare. Post haec petit Malachias confirmari novae metropolis constitutionem, et utriusque sedis pallia sibi dari. Et confirmationis quidem privilegium mox accepit: « De palliis autem, » ait summus pontifexoribus terrae, celebrabis generale concilium: et sic conniventia et communi voto uni
Abbreviated transcription (Latin):
deinceps usq ad obitũ ipsius. sicut inpemio p̾fatꝰ sum. Ip̃e
ĩ dignatus diuercẽ elarãuallem. uisis fratͥbus compunctus
nob̾ ⁊ abiit. ¶ Qui transalpinans cum uenisset yporiam
ciuitatẽ italiȩ hospitis sui paruulũ filiũ qui male habeis
morturꝰ erat. continuo sanauit. Capłm . x¬
centius papa. qui eũ benigne suscepit: humane satis
illi suꝑ longa ꝑegͥnacione compassus. Et pͥmo quid mala¬
chyas quod altius infixãt aĩo cũ multis lacͥmis implora¬
bat lice̾ sibi uiue̾ : mori inclareualle: ꝑ missu in benedictiõe
sũmi pontificis. Et peciit hoc non oblitus ad quod uenãt:
s affectus qua ueneiat desidĩo clareuallis. Non aut̃ obti¬
nuit quod uir apłicꝰ lucris potius uberiorib occupandũ
decerueret. Nec tñ oĩo frustatꝰ ẽ adesiderio cordis sui: cui
mori ibi .⁊ uiuẽ sinon donatũ est. Mensem integrũ fecit

Expanded text:
deinceps usque ad obitum ipsius, sicut in prooemio praefatus sum. Ipse deinceps usque ad obitum ipsius, sicut in prooemio praefatus sum. Ipse etiam dignatus divertere ad Claram-Vallem, visis fratribus, compunctus nobis, et abiit. Qui transalpinans, cum venisset Iporiam civitatem Italiae, hospitis sui parvulum filium, qui male habens moriturus erat, continuo sanavit. 38. Eius secundus papa: qui eum benigne suscepit, humane satis illi super longa peregrinatione compassus. Et primo quidem Malachias, quod altius infixerat animo, cum multis lacrymis implorabat, licere sibi vivere, et mori in Clara-Valle, permissu et benedictione summi Pontificis. Et petiit hoc, non oblitus ad quod venerat, sed affectus quo venerat desiderio Clarae-Vallis. Non autem obtinuit, quod virum Apostolicus lucris potius uberioribus occupandum decerneret. Nec tamen omnino frustratus est a desiderio cordis sui, cui mori ibi, etsi non vivere, donatum est. Mensem integrum fecit
Abbreviated transcription (Latin):
cios ⁊ equos paucos : nam p̃t̾ ministros ⁊ elericos alios quinq ꝯ
eo erant presoit̾i. ⁊ equi. ñ nisi tres: obculit ei suũ quo ipse
uehebat᷑. Hoc solũ dolẽ se inqͥens qd̃ eẽt runciuuꝰ cure portans.
liuitas optulerit. Et conu̾sus ad suos. hunc inqͥt sternite mͥ:
qr c̃omodus satis et fufficiens erit in longum. Quo facto as¬
cendit & pͥmo qͥd durũ ut erat senciens: postmͦd̾ mira muta¬
cione ualde cõmodũ sibi. ⁊ suauit̃ ambulantẽ inuenit. Et
ne caderet suꝑ tenam de sermone quẽ dixãt. usq ad .ix. an¬
num quo mortuus ẽ ipse ñ defẽcit ei: factus obtimꝰ. ip̃cio¬
sissimꝰ palefridus. &uodq euidenciꝰ miraculũ cernentib
fecit. de subuigro cepit albescẽ:⁊ ñ multo pꝰ. uix inueni ebat᷑
su ⁊ uerbo refectus sum:⁊ delectatꝰ sũ sicut inoĩb diuitus Et̃
ego uicissim peccator licet. inueni grãm in oculis eiꝰ. extẽ

Expanded text:
um socios, et equos paucos nam praeter ministros, et clericos alios, quinque cum um socios, et equos paucos nam praeter ministros, et clericos alios, quinque cum eo erant presbyteri, et equi nonnisi tres, obtulit ei suum, quo ipse vehebatur, hoc solum dolere se inquiens, quod esset runcinus dure portans. luntas obtulerit. » Et conversus ad suos: « Hunc, » inquit, « sternite mihi, quia commodus satis, et sufficiens erit in longum. » Quo facto, ascendit: et primo quidem durum, ut erat, sentiens, postmodum mira mutatione valde commodum sibi et suaviter ambulantem invenit. Et ne caderet super terram de sermone quem dixerat, usque ad nonum annum, quo mortuus est ipse, non defecit ei, factus optimus et pretiosissimus palefridus. Quodque evidentius miraculum cernentibus fecit, de subnigro coepit albescere, et non multo post vix inveniebatur su et verbo refectus sum, et delectatus sum, sicut in omnibus divitiis. Et ego vicissim, peccator licet, inveni gratiam in oculis ejus extunc, et
Abbreviated transcription (Latin):
lucerna sub modio. ꝓdeuce eam ꝑ os sẏcari sp̃u scõ: qui illã
accenderat. Nam : multa secreta de ẽẽ suo. suorũ q: dicta st̃ ei
asycaro: que ita ẽẽ uel fuisse oĩã recognouit: s: sociis malachie ꝑ¬
cunctantib de suo reditu respondit. sẏcariis incunctant᷑. qd̾ post. rei
pbauit euentus: paucos uidelicet admodum de numero illo cũ
eꝑo redit᷑os. Iili audito hoc suspicati sunt. mortẽ: s deus alic̾ adĩ¬
pleuit. Nempe rediens aburbe quib dam apud nos. quib dan
⁊inaliis locis. ad discendam conũsationis formã relictis. iuxca u̾¬
bũ sẏcari cũ paucis admodũ repatͥauit: ħ de sẏcaro. In ipsa urbe
eboracensi. accessit ad eum uir nobilis scdm̃ scłm. Wallenus noĩe.
pat̾ in mailros monasterio ordinis nñi: qui deuotꝰ malachye. se ora¬
cioĩb sacis humilit̾ cõmendauit. Iͥs adu̾tens multos hab̾e eꝑm so:

Expanded text:
lucerna sub modio, prodente eam per os Sycari Spiritu sancto qui illam lucerna sub modio, prodente eam per os Sycari Spiritu sancto qui illam accenderat. Nam et multa secreta de esse suo, suorumque dicta sunt ei a Sycaro, quae ita esse vel fuisse omnia recognovit. Sed et sociis Malachiae percontantibus de suo reditu, respondit Sycarus incunctanter quod post rei probavit eventus, paucos videlicet admodum de numero illo cum Episcopo redituros. Illi, audito hoc, suspicati sunt mortem: sed Deus aliter adimplevit. Nempe rediens ab Urbe, quibusdam apud nos, quibusdam et in aliis locis ad discendam conversationis formam relictis, juxta verbum Sycari, cum paucis admodum repatriavit. Haec de Sycaro. 36. In ipsa urbe Eboracensi, accessit ad eum vir nobilis secundum saeculum, Wallenus nomine,onachorum pater in Mailros monasterio ordinis nostri, qui devotus Malachiae se orationibus satis humiliter commendavit. Is advertens multos habere Episcop
Abbreviated transcription (Latin):
Nemũ cedentes dimittunt illum ñ tñ sine ploratu ⁊ ululatu
multo. SS: nequid ĩꝑfectum relinqueret: tractare cepit. qͥmͦ
defuncti frĩs sem̃ suscitaret. Et accersitis adse cͥh discipuł suis
auxĩ estuabat. qͥsuam dignior ad hoc opus siue utilior uideret᷑.
Et diligent̃ intuitꝰ singulos tu inquit o edane sic .i. nocabat᷑
unus: suscipe opus. honus. Illo cunctante : flente: ne timeas ait
minc p̾uidi. indigito tuo. Acqͥeuit ille: ⁊ malachyas eo consecrato
ꝓficiscit᷑. Cunq egressus de scotia ꝑuenisset eboracũ. sacerdos
quidam s carꝰ noĩe intuitus eum agnouit. Nec ñ faciẽ eius ui¬
derat ante: s cum haberet sꝑm ꝓphecie. reuelatũ fuerat ei iam¬
pͥdem de illo. Et nunc incunctant̾ cireinstantib digico eum
niet pontifex. qui scit cogitaciones hõiũ. Sic non potuit latẽ

Expanded text:
Demum cedentes, dimittunt illum, non tamen 673 sine ploratu et ululatu Demum cedentes, dimittunt illum, non tamen 673 sine ploratu et ululatu multo. Sed ne quid imperfectum relinqueret, tractare coepit, quomodo defuncti fratris semen suscitaret. Et accersitis ad se tribus discipulis suis, anxius aestuabat, quisnam dignior ad hoc opus, sive utilior videretur. Et diligenter intuitus singulos: « Tu, » inquit, « o Edane » sic enim vocabatur unus, « suscipe onus. » Illo cunctante, et flente: « Ne timeas, » anunc praevidi in digito tuo. » Acquievit ille, et Malachias, eo consecrato, proficiscitur. 35. Cumque egressus de Scotia, pervenisset Eboracum, sacerdos quidam, Sycarus nomine, intuitus eum agnovit. Nec enim faciem ejus viderat ante: sed cum haberet spiritum prophetiae, revelatum fuerat ei jampriden de illo. Et nunc incunctanter circumstantibus digito eum niet pontifex, qui scit cogitationes hominum. » Sic non potuit latere
Abbreviated transcription (Latin):
oiũ pii parentis absentiã. ⁊ qd̃ inetuerent de moete ipsius. Con¬
tigit int̾ea mori germanũ eius xp̃inũ noĩe uirũ bonũ. plenũ
gr̃e ⁊ uirtutis. E ꝑc. erat. illi quid̾ scd̃us inceleri opinione: s ui¬
te scĩmonia ⁊ uisticie zelo forte ñ impar. huiꝰ decessus mag̾ tͥ¬
ruit uniu̾sos. ⁊ discessũ malachẏe reddidit molestiorẽ. Pice¬
bant aũ nullo mͦ assentiendũ unici ꝑegͥnationi patroni. ut
non desolet᷑ onũs tena. si duab tancis colũnis sub uno mom̃¬
to tẽꝑis destituat᷑. E rgo om̃s parit̾ contͣdicunt. Et iuim fa¬
ciebant. cuͣ ille diuinã ulcionẽ minatꝰ est. Non cñ destitere illi
nͥ missa sorte pꝰ dei uoluntas suꝑhoc int̾rogaret᷑. Phibente ilo
nichominꝰ mictunt: s illa ꝑmalachye parte ter respondisse in¬
uenta ẽ. Nec i una contenti uice fuere cupidi recinendi eũ.

Expanded text:
omnium pii parentis absentiam, et quod metuerent de morte ipsius. 34. Conomnium pii parentis absentiam, et quod metuerent de morte ipsius. 34. Contigit interea mori germanum ejus, Christianum nomine, virum bonum, plenum gratiae et virtutis. Episcopus erat, illi quidem secundus in celebri opinione, sed vitae sanctimonia et justitiae zelo forte non impar. Hujus decessus magis terruit universos, et discessum Malachiae reddidit molestiorem. Dicebant autem nullo modo assentiendum unici peregrinationi patroni, ut non desoletur omnis terra, si duabus tantis columnis sub uno momento temporis destituatur. Ergo omnes pariter contradicunt. Et vim faciebant, cum ille divinam ultio missa sorte, prius Dei voluntas super hoc interrogaretur. Prohibente illo, nihilominus mittunt: sed illa pro Malachiae parte ter respondisse inventa est. Nec enim una contenti vice fuere, cupidi retinendi eum.
Abbreviated transcription (Latin):
bat seminare semꝰ suũ : disponens ⁊ decernens tota aucto¬
ritate de reb ecclesiasticis canꝙͣ ex apłis unus. Et nemo illi dice¬
bat in qua potestate hec facis. uidentibus cunctis signa ⁊ ꝓdi¬
gia qua faciebat inqi ubi sꝑc ibi lib̾tas. Uisum tam̾ sibi ñ
tute sacis actitari ista. absq sedis apłice auetoritate. ⁊ romã
ꝓficisci delib̾at. Maxẽq qd̃ metͦpolice sedi deerat adhie
defuerat abinicio pallei usus. qd̃ ÷ plenitudo honoris.
metrop̾lica sedes quam de nouo constituerat cesus cñ pͥme
sedi ⁊ illiꝰ archieꝑo subdita tanꝙͣ pͥmaci. Et huic quoq opta¬
bat nichilominꝰ palleum oralachias confirmartq auctorita¬
te sedis apłice p̾rogatiuam quam beneficio celsi adipi̾ci me¬
ruerat. Imotescente ꝓposito displicuit frĩb necñ⁊ magnatib
nppło teire. Om̃s ñ intolerabilem sibi iudicabant tam drutinã

Expanded text:
bat seminare semen suum, disponens et decernens tota auctobat seminare semen suum, disponens et decernens tota auctoritate de rebus ecclesiasticis, tanquam ex Apostolis unus. Et nemo illi dicebat, In qua potestate haec facis? videntibus cunctis signa et prodigia, quae faciebat; et quia ubi spiritus Domtute satis actitari ista absque Sedis apostolicae auctoritate, et Romam proficisci deliberat: maximeque quod metropolicae sedi deerat adhuc, et defuerat ab initio pallii usus, quod est plenitudo honoris. metropolica sedes, quam de novo constituerat Celsus, primae tamen sedi, et illius archiepiscopo subdita, tanquam primati. Et huic quoque optabat nihilominus pallium Malachias, confirmarique auctoritate Sedis apostolicae praerogativam, quam beneficio Celsi adipisci meruerat. Innotescente proposito, displicuit fratribus, necnon et magnatibus et populo terrae. Omnes enim intolerabilem sibi judicabant tam diutinam
Abbreviated transcription (Latin):
inquo sederat ipse. Uͥ sunt qui dec̾minis litigant. ꝓuuo
uicło perpetes adinuicem immicicias exercentes: Nescio si qd
genꝰ hominum mag̃ ꝙͣ utos antiquum uaticiniũ cangat. se¬
cuer᷑ pregnantes galaath. addilatandũ terminos suos.S ħ alias.
Malachias factus dunensis eꝑc confestim more suo curauit.
asciscere adsolatiũ sͥ de filiis suis conuentũ regulanũ derico¬
rum. Et ecce rursus accingit᷑ quasi nouus xͥ tyro adspiri-¬
tale certam̃. rursus induitur arma potencia deo. sc̃ẽ pauꝑ¬
tatis humilitatẽ rigorẽ discipline cenobiał. ociũ ꝯtẽplandi.
orandi assiduitatẽ. Q. ue tñ oĩa uoto mag̾ ualuit du te¬
nere ꝗͣ. actu. Et eñi unu̾isi conflucbañ adeũ. nec mͦ medi ocres
s ⁊ nobiles. ⁊ potentes illiꝰ se sapiente: scĩtati instruendos. corrigendos.
rigendos. cõmittẽ festinabant. Et ipse int̾duͣ ibat nexi¬

Expanded text:
in quo sederat ipse. Ubi sunt, qui de terminis litigant, pro uno in quo sederat ipse. Ubi sunt, qui de terminis litigant, pro uno viculo perpetes ad invicem inimicitias exercentes? Nescio si quod genus hominum magis, quam istos, antiquum vaticinium tangat: Secuerunt praegnantes Galaad ad dilatandum terminos suos . Sed hoc alias. 32. Malachias factus Dunensis episcopus, confestim more suo curavit asciscere ad solatium sibi de filiis suis conventum regularium clericorum. Et ecce rursus accingitur, quasi novus Christi tiro, ad spirituale certamen; rursus induitur arma potentia Deo, sanctae paupertatis humilitatem, rigorem disciplinae coenobialis, otium contemplandi, orandi assiduitatem: quae tamen omnia voto magis valuit diu tenere, quam actu. Etenim universi confluebant ad eum: nec modo mediocres, sed et nobiles et potentes, illius se sapientiae et sanctitati instruendos, corrigendos ac regendos committere festinabant. Et ipse interdum ibat, et exi
Abbreviated transcription (Latin):
bertate ecłẽ resticuta. pulsa barbanie ⁊ reformatis ubiq in¬
ribus rͥane religionis. uidens oĩa in pace eẽ. cepit cogrea
te de sua pace. Et memor ꝑpositi sui consticiit ꝓse Gełasi¬
uan iirũ bonũ ⁊ dignũ tali honore coeuntib cero ⁊ ppło qͥn
pociuus suitmentib ꝑꝑ pactum. Nam alias dirũ uisum oiõ
Qno consecrato regib ac pͥncipib attenciꝰ cõmendato i pse
elarus miraculis. tumphis. ad suari parroelsiam redit. Non
tũ connereh: ⁊ audi causam dignã relatu: diocesis illa duas
inalacħ reuocauit induos. partem alt̾i eꝑo cedens. parcẽ re¬
tinens sibi. Et ꝓpt̾ẽa non uenit connereth quod inea iam eꝑm
ordinasset. s dnm̃ se contulit disterminans parrochias sicut in
dieb antiquis. Opurũ cor: oculum columbinũ. Locũ tradi¬
dit nouo eꝑo qui uid̾et᷑ paratior pͥncipalior haberet᷑: locũ

Expanded text:
libertate Ecclesiae restituta, pulsa barbarie, et reformatis ubique molibertate Ecclesiae restituta, pulsa barbarie, et reformatis ubique moribus christianae religionis, videns omnia in pace esse, coepit cogitare et de sua pace. Et memor propositi sui, constituit pro 672 se Gelasium, virum bonum, et dignum tali honore, conniventibus clero et populo, quin potius sustinentibus propter pactum. Nam alias durum visum omnino. Quo consecrato, regibusque ac principibus attentius commendato, ipse clarus miraculis et triumphis, ad suam parochiam redit - non tamen Connereth. Et audi causam dignam relatu. Dioecesis illa duas Malachias revocavit in duos, partem alteri episcopo cedens, partem retinens sibi. Et propterea non venit Connereth, quod in ea jam episcopum ordinasset: sed Dunum se contulit, disterminans parochias, sicut in diebus antiquis. O purum cor! o oculum columbinum! Locum tradidit novo episcopo, qui videretur paratior, principalior haberetur; locum,
Abbreviated transcription (Latin):
ninuasorem aliene hereditatis. s ⁊ caluiciei illiꝰ impperans. At
ille nicħ respondit ei sicͣ eiat uerecundus ⁊ mictis: s dñs respondit
peo. Uersa illa iinsaniam ẽ dño iudicante. crebis uocib elami¬
tans se suffocari a malachẏa. morce demũ horrenda luit peccatum
basphemiȩ. Sic misera assumens adu̾sus maladiẏam ĩpꝑrum heli¬
sei: uere illũ sibi alterũ erꝑta ẽ heliseum. Porto quia causa pestilen
fiut aduersus eũ ñ fuit. dicentibus qͥ de semine chanaam se
fngiamꝰ oralachyam qr dñs pugnat peo. a.t sero iltud q tes¬
die ei miraculum facit. cam uelox generationis uis delecio. ins
preserim qui eorũ nouerant suꝑbiam atq potenciã. Multa
quidẽ. alia signa fuẽ quib deus glorificauit nom̃ suũ. ⁊ ser¬
niem suum inter sudores : ꝑicula confortauit. Qͥs digne cõ¬
gtẽ oalachias intͣ tiiemnũ reddita recbicione suꝑbis. Ii

Expanded text:
et invasorem alienae haereditatis, sed et calvitiei illius improperans. At et invasorem alienae haereditatis, sed et calvitiei illius improperans. At ille nihil respondit ei, sicut erat verecundus et mitis: sed Dominus respondit pro eo. Versa illa in insaniam est, Domino judicante: et crebris vocibus clamitans se suffocari a Malachia, morte demum horrenda luit peccatum blasphemiae. Sic misera assumens adversus Malachiam improperium Elisaei , vere illum sibi alterum experta est Elisaeum. 30. Porro quia causa pestilentiae tiret adversus eum, non fuit, dicentibus qui de semine Chanaan sunt: Fugiamus Malachiam, quia Dominus pugnat pro eo. At sero istud: quidieque miraculum facit tam velox generationis illius deletio, his praesertim qui eorum noverant superbiam atque potentiam. Multa quidem et alia signa fuere, quibus Deus glorificavit nomen suum, et servum suum inter sudores et pericula confortavit. Quis digne comIgitur Malachias intra triennium reddita retributione superbis, et
Abbreviated transcription (Latin):
dam u̾bi grã grãm habens pͥncip uͣ npotentũ etiam ipsiꝰ regis
qd̃ ẽẽt garulator adulator ꝯgarrulꝰ ⁊ potens in lingua. fauebat
ꝑ oĩa adu̾sariis malachye. n ꝓcacit̾ tuebat᷑ partẽ eorũ. Sc̃o uͦ
⁊ p̃senti resistebat infacie. ⁊dechebat absenti. irreuerent̾ occurrens
ei monũ loco. maxẽ q uͥ celebͥorib illũ sciret int̾eẽ conuentib
S cito digna lingue ꝓcacis mercede donatꝰ ẽ. Intumuit ⁊ conpu¬
truit lingua maledica uermib ex ea scatentib ⁊ diffiuentib
toto ore blasphemo. Quos ꝑ. septẽ ferme dies incessant̃ uo-¬
meus. tande̾ cũ illis miserã expuit aiãm. Noquente coram
aliqũ malachẏa ⁊ ppłm exhortante. mulier q̃dam infelix ausa ẽ
int̾rũpẽ sermonẽ clamorib impbis. ñ deferens sacerdoti ⁊ spũ
qui loquebat᷑. E rat aũ de ꝓgenie impia. ⁊ sꝑm habens innarib
blasphemias contumelias q euomebat inscm̃: dicens h pocritam

Expanded text:
 gratiam habens principum et potentum, etiam ipsius Regis, quod esset adulator et garrulus, et potens in lingua; favebat per omnia adversariis Malachiae, et procaciter tuebatur partem eorum: Sancto vero et praesenti resistebat in facie, et detrahebat absenti, irreverenter occurrens ei in omni loco, maximeque ubi celebrioribus illum sciret interesse conventibus. Sed cito digna linguae procacis mercede donatus est. Intumuit et computruit lingua maledica, vermibus ex ea scatentibus, et diffluentibus toto ore blasphemo: quos per septem ferme dies incessanter vomens, tandem cum illis miseram exspuit animam. 29. Loquente coram aliquando Malachia, et populum exhortante, mulier quaedam infelix ausa est interrumpere sermonem clamoribus improbis, non deferens sacerdoti, et spiritui qui loquebatur. Erat autem de progenie impia, et spiritum habens in naribus, blasphemias contumeliasque evomebat in Sanctum, dicens hypocritam
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓ inopia minus libent̃ assentiebant. Inde auxiꝰ dubiꝰq qͥd age¬
ret cepit int̾ orandũ uehem̃t̾ inqͥrẽ. quidnã foret uoluntas dei.
Et die quadã de uia reg̃diens cũ iam loco appropiaret ꝓspexit
eminꝰ. ⁊ ecce oratortũ apparuit magnũ lapicdeũ ⁊ pulchrũ ualde.
Et intuens diligent̾ sitũ formã ⁊ cõpositionẽ: eũ fiducia arripit
opus. pͥnsqͥdẽ indicata uisione seniorib fr̃ib paucis tñ. Sane co¬
tũ qd̃ attente notauit. de loco ⁊ mͦ ⁊ qualitate tanta diligencia
obseruauit: ut ꝑacto oꝑe factũ uiso simillimũ appareroe: acsi
⁊ sibi ꝯmoyse dictũ audierit. Uide ut oĩa facias scd̃ exem plar.ꝙ. tͥ

Expanded text:
prae inopia minus libenter assentiebant. Inde anxius dubiusque quid ageprae inopia minus libenter assentiebant. Inde anxius dubiusque quid ageret, coepit inter orandum vehementer inquirere, quaenam foret voluntas Dei. Et die quadam de via regrediens, cum jam loco appropiaret, prospexit eminus: et ecce oratorium apparuit magnum lapideum, et pulchrum valde. Et intuens diligenter situm, formam et compositionem, cum fiducia arripit opus, prius quidem indicata visione senioribus fratribus, paucis tamen. Sane totum, quod attente notavit de loco, et modo, et qualitate, tanta diligentia observavit, ut peracto opere, factum viso similimum appareret, ac si et sibi cum Moyse dictum audier
Abbreviated transcription (Latin):
pacis obtentui. S iã ad opꝰ edificii qd̃ malacħ agressus ẽ sermo
recurrat. ¶Et qͥd̃ ñ erat malacħ. ñ dico unde ꝑfic̃oe s unde
faceret qͥeqͣ erat aut̃ cor eiꝰ fiduciã habens in dño. Dñs u̾ ꝓ¬
uidit ut ⁊ si ñ sꝑanti in pecenniȩ chesauris pecunia ñ dec̾et
Quis ñ alius fecit ut chesaurꝰ eo loci reponeret᷑. repositꝰ ñ re¬
ꝑuet᷑ usq ad tempꝰ ⁊ opus malachie : Inuenit dei faniulus
in dei marsupio quod defuit suo. Merito qͥd̃. Q. uid nĩ iustiꝰ ut
it. sexposuit. Nã cotũ munꝰ dei indei opus iubet expendi. Nõ
suas ñ suorũ considãt necessitates. s iactat cogitatũ suũ indño:
Ad quẽ utiq recurrendũ ñ dubitat qͦciens necessitas postula ⁊.
ec dubiũ dei opꝰ eẽ. qd̾ deo reuelante mala cħ p̃
uidit. Contulerat pͥmũ cum fr̾ib de oꝑe illo: ⁊ multi

Expanded text:
pacis obtentu. 63. Sed jam ad opus aedificii, quod Malachias, aggressus est, sermo pacis obtentu. 63. Sed jam ad opus aedificii, quod Malachias, aggressus est, sermo recurrat. Et quidem non erat Malachiae, non dico unde perficeret, sed unde faceret quidquam. Erat autem cor ejus fiduciam habens in Domino. Dominus idit, ut, etsi non speranti in pecuniae thesauris, pecunia non deesset. Quis enim alius fecit, ut thesaurus eo loci reponeretur, repositus non reperiretur usque ad tempus et opus Malachiae? Invenit Dei famulus in Dei marsupio, quod defuit suo. Merito quidem. Quid enim justius, it, sed exposuit. Nam totum munus Dei in Dei opus jubet expendi. Non suas, non suorum considerat necessitates; sed jactat cogitatum suum in Domino, ad quem utique recurrendum non dubitat, quoties necessitas postularit. Nec dubium Dei opus esse, quod Deo revelante Malachias raevidit. Contulerat primum cum fratribus de opere illo: et multi
Abbreviated transcription (Latin):
monis sui quẽ dix̾at mͥ uindictam ego recͥbuã. E adẽ die
domũ reu̾sus hõ luit lingue effrenis tem̾itatẽ. ipso ultore qͦ
tus. Et dũ insaniroe : uocatꝰ malachias uente repꝑit q male¬
dictũ spumancia ora torquentẽ horrendis uocib ⁊ motib ter¬
rentẽ om̃ia. ac toto corꝑe agitatũ uix posse teneri aplurib.
Et orans ꝓinimico uir tocius ꝑfectionis exauditꝰ ẽ. s ex parce.
Nam illico qͥd̃ scõ oiante ille aꝑuit oculos ⁊ sensũ recepit.R. e
phemare. Credimꝰ eũ uiuẽ usq adhuc. ⁊ usq adhec tẽꝑa
lũe peccatũ gͣnde qd̃ peccauit. inscm̃ qũi: ceicis ceꝑ ib tñ.
ferunt lunacicũ ẽẽ. Porro p̃dicte possessiones ꝯ iã ꝓsui in becil¬
licate ⁊ inutilitate eas tenẽ ñ ualuit inpace. ad locũ cuiꝰ exti¬
terant redier̃. Nec renuit malachias pꝰ multã demũ uexatiõẽ

Expanded text:
monis sui, quem dixerat: Mihi vindictam, et ego retribuam . Eadem die monis sui, quem dixerat: Mihi vindictam, et ego retribuam . Eadem die domum reversus homo, luit linguae effrenis temeritatem, ipso ultore, quo tus, Et dum insaniret, vocatus Malachias venit, reperitque maledicum spumantia ora torquentem; horrendis vocibus et motibus terrentem omnia, ac toto corpore agitatum, vix posse teneri a pluribus: et orans pro inimico vir totius perfectionis, exauditus est; sed ex parte. Nam illico quidem sancto orante, ille aperuit oculos et sensum recepit. Reliphemare. Credimus eum vivere usque adhuc, et usque ad haec tempora luere peccatum grande, quod peccavit in sanctum: certis temporibus tamen ferunt lunaticum esse. Porro praedictae possessiones, cum jam pro sui imbecillitate et inutilitate eas tenere non valuit, in pace ad locum, cujus exstiterant, redierunt. Nec renuit Malachias post multam demum vexationem,
Abbreviated transcription (Latin):
onib nouitatẽ: Scoti sumꝰ ñ galli. Quȩ nã leuitas hec:¬
Quid opꝰ erat oꝑe tã suꝑfluo tã suꝑbo: Unde tͥ pauꝑi uin¬
opi fũptꝰ ad ꝑficiendũ: Qs ꝑfectũ uidebit: Quid istud p̃sũp¬
has. Alioquin nos ñ sumꝰ simmꝰ. ñ sustinemꝰ. hoc dixit
ꝓdens qͥd uellet . ñ qͥd posset consida̾ns. Nam de qͥb p̾sume¬
t suuͦ qͥa ñ uis ñ uidebis. ⁊ qd ñ uis morieris. attendito tͥ
efficax ẽẽ. int̾fecit in qͥt filiũ meũ. Et instigante diabolo tanto
furoie exarsit in illũ ut corã duce ⁊ maiorib ulydie falsitatis
⁊ meudacii arguẽ ñ ueret᷑ hoĩem qͥ u̾acissimꝰ eẽt u̾itatis ⁊ disci¬
pulꝰ ⁊ amator. Et conuitiũ intulit simiã appellans. & malach
qͥđ doctus ñ redde maledictũ ꝓmaledicto obmutuit. ⁊ ñ aꝑuit
os suũ. dũ consisteroe peccator adũsus eũ. S ñ dñs oblitꝰ ser¬

Expanded text:
ionibus novitatem? Scoti sumus, non Galli. Quaenam leionibus novitatem? Scoti sumus, non Galli. Quaenam leQuid opus erat opere tam superfluo, tam superbo? unde tibi pauperi et inopi sumptus ad perficiendum? Quis perfectum videbit? Quid istud praesumphac: alioquin nos non sinimus, non sustinemus. » Hoc dixit, prodens quid vellet, non quid posset considerans. Nam de quibus praesumeTu vero quia non vis, non videbis; et quod non vis, morieris: attendito tibi, efficax esse: « Interfecit, » inquit, « filium meum. » Et instigante diabolo, tanto furore exarsit in illum, ut coram duce et majoribus Ulydiae falsitatis et mendacii arguere non vereretur hominem, qui veracissimus epulus, et amator: et convicium intulit, simiam appellans. Et Malachias quidem doctus non reddere maledictum pro maledicto, obmutuit, et non aperuit os suum, dum consisteret peccator adversus eum. Sed non Dominus oblitus ser
Abbreviated transcription (Latin):
tuus ẽ. Mortuus aut̃ sic uisum ẽ. malachie deb̾e construi in
beneor oracoriũ iapideũ: insłar illoꝵ. quȩ in aliis regionibus
eistructa conspexãt. ⁊ cũ cepisset ia c̾e fundamenta. indi¬
genae quid̃ om̃s mirati sune. qd̃ interra illa nec ddũ eiꝰmi
edificia inuenirent᷑. Uer̃ ille neꝗͣ sicut erat p̾sũptuosus
insolens ñ miratꝰ ẽ s indignatꝰ. Ex qua indignatione
concepit dolorẽ.⁊ peꝑit iniquitatẽ. Ꝙ factꝰ susurro in po¬
pulis. ntnc secreto dechẽ. nunc blasphenare palã. nota¬
re ieuitatẽ. nouidatẽ horrẽ. sũ ptꝰ exag̾gare. I nimi uene¬
natis sermonib sollicitant ⁊ inducens multos ad phibend ũ. seqͥ
ñ sinamꝰ. Itaq cũ plurib qͦs suadẽ ualuit descendit adloc
reptum conuenit hoĩẽ dei. pͥmꝰ ipse dux u̾bi. qͥ erat pͥncipi¬
um mali. Obone uir qͥd tͥ uisũ ẽ. nr̃̾is hanc indi c̃e rag¬

Expanded text:
tuus est. Mortuus autem sic. Visum est Malachiae debere construi in tuus est. Mortuus autem sic. Visum est Malachiae debere construi in Benchor oratorium lapideum, instar eorum quae in aliis regionibus exstructa conspexerat. Et cum coepisset jacere fundamenta, indigenae quidem omnes mirati sunt, quod in terra illa necdum ejusmodi aedificia 685 invenirentur. Verum ille nequam, sicut erat praesumptuosus et insolens, non miratus est, sed indignatus. Ex qua indignatione concepit dolorem, et peperit iniquitatem. Et factus susurro in populis, nunc secreto detrahere, nunc blasphemare palam; notare levitatem, novitatem horrere, sumptus exaggerare. Istiusmodi venenatis sermonibus sollicitans et inducens multos ad prohibendum: « Senon sinamus. » Itaque cum pluribus, quibus suadere valuit, descendit ad locum, repertum convenit hominem Dei, primus ipse dux verbi, qui erat principium mali: « O bone vir, quid tibi visum est nostris hanc inducere reg
Abbreviated transcription (Latin):
denuo admanus chi & duci ad ananiã. ad ouẽ scilicet lupum:
ut refunderet p̃dam. Refudit ⁊ recepit uisum: qd̃ inalachias. usq:
adeo ouis eẽt ue sit misertꝰ ⁊ lupo. Biligent̾ ex his ad uerce lec¬
tor. cum qͥb habitacio mala chie. qͣles pͥncipes. ⁊ quales ppłi.
Quomͦ ñ ⁊ is fr̃ fuit draconũ ⁊ sociꝰ structionũ: Et ido dedit
ei dñs uirtutẽ calcandi suꝑ serpentes & scorpiones. alliga¬
re regẽ eorũ in cõpedib ⁊ nobiles eoꝵ inmanicis ferreis. Audi
ddeniq qͥd sequat᷑. ¶Is cui benchorensis monasterii cesserat pos¬
sessiones ingͣtꝰ beneficio ex tunc ⁊ deinceps insolentissime sẽꝑ
se habuit adũsus eũ ⁊ suos. iom̾ib infestus uͥq insidians
detͣhens q actib suis. at ñ ĩpune hoc. Erat. illi unicꝰ filiꝰ qͥ
imitator prĩs audiens auqͥd ⁊ ipse in malachiã. eodẽ anno mor¬

Expanded text:
denuo ad manus trahi, et duci ad Ananiam , ad ovem scilicet lupum, denuo ad manus trahi, et duci ad Ananiam , ad ovem scilicet lupum, ut refunderet praedam. Refudit, et recepit visum, quod Malachias usque adeo ovis esset, ut si misertus et lupo. Diligenter ex his adverte, lector, cum quibus habitatio Malachiae, quales principes, et quales populi. Quomodo non et is frater fuit draconum, et socius struthionum? Et ideo dedit ei Domiminus virtutem calcandi super serpentes et scorpiones, alligare reges eorum in compedibus, et nobiles eorum in manicis ferreis. Audi denique quid sequatur. sessiones, ingratus beneficio, extunc et deinceps insolentissime semper se habuit adversus eum et suos, in omnibus infestus, ubique insidians, detrahensque actibus ejus. At non impune hoc. Erat illi unicus filius, qui imitator patris, audens aliquid et ipse in Malachiam, eodem anno mor
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ me ꝓdditorẽ te p̾uaricatorẽ conctituẽ.: Nouis me donec libet᷑
nich gustatũ. .S neq istos. Sic locutꝰ int̾t eccłam dm̃ oi¬
potentẽ suis suoꝵ q anxiis gemitib interpellat. ut int̾te ad¬
dictũ dignec᷑ erip̃e de manii p̃uaricatoris : iniqͥ. Et ea die
ꝯnoete sequenti in ieuinio ⁊ oratione ꝑstiter᷑. ł latũ ad ragẽ
qͥd fieret. ⁊ mag̃ inde induratũ ẽ coi eiꝰ unde exmolliri debͥe¬
rat. Init fugam ueritꝰ hõ carnalis ne si ppe rem earet. oratiois
ñ possec sustine uͥtutẽ. Quasi uͦ ł absconditũ ñ inueniat. ł
Non ẽ oracio iacta sagita: ut fugias afacie artꝰ. Qͦ ibis asp̃u
dei qͥ eamportat. ⁊ qͦ afacie eiꝰ fugies: Deniq fugiente̾ inseqͥt᷑
qͥa saxeũ ẽ. s ñ aboculis. Uti ꝑfenestras saltẽ oculori ꝑueniant
usq ad cor: ⁊ uexatio dec intellectũ cecitati. Cernẽ erat saulũ

Expanded text:
est me proditorem, te praevaricatorem constituere? Noveris me, donec liberetur, est me proditorem, te praevaricatorem constituere? Noveris me, donec liberetur, nihil gustaturum, sed neque istos. » Sic locutus, intrat ecclesiam: Deum omnipotentem suis, suorumque anxiis gemitibus interpellat, ut injuste addictum dignetur eripere de manu praevaricatoris et iniqui. Et ea die cum nocte sequenti in jejunio et oratione perstiterunt. Perlatum ad Regem quid fieret; et magis inde induratum est cor ejus, unde emolliri debuerat. Init fugam, veritus homo carnalis, ne si prope remaneret, orationis non posset sustinere virtutem. Quasi vero vel absconditum non inveniat, vel Num est oratio jacta sagitta, ut fugias a facie arcus? Quo ibis a Spiritu Dei, qui eam portat, et quo a facie ejus fugies? Denique fugientem insequitur, quia saxeum est, sed non ab oculis. Utinam per fenestras saltem oculorum perveniant usque ad cor, et vexatio det intellectum caecitati. Cernere erat Saulum
Abbreviated transcription (Latin):
mandatũ. Niuulgatũ ÷ u̾bũ ꝑuniu̾sã regionẽ : benedice¬
borit dnĩ qͥ comp̾hendit sapientes in astucia sua. ⁊ confruigeis
cornua peceatorũ. sublimauit cornu xͥ sui. Auquis de nobi¬
lib infensus regi ieconciliacus ẽ ꝑmanũ malaebye. Nec ñ regi
satis fidebat ille ut pacẽ cũ eo faceire iͥ mediante malachia.
auit quẽ rex eque reueret᷑. Nec inmerico ut pꝰ apparuit. Na
saetũ securũ ⁊ imuume iã cauentẽ sibi. captũ crusit inuncula.
odio antiquo captꝰ plus ipse. Reqͥrit᷑ hõ asuis ddeianii m edia¬
toris. Nec N̾ aliud amici expectare qͣ mortẽ Quid facõt ma¬
lachꝰ: Non: qd̾ possit nͥ ut recurrat ad suũ illud solitũ umc̃q.
refugiũ. Cong̃gato exercitu forti nimis t̾ba magna discipu¬
lor suorũ adit̃ hoĩem. reqͥrit iũctum:̃ negat᷑: malach̃. Iniqͣ
disimulas tu. s ñ ego. Credidit se hõ fidei mee. si contingat
mor ego ꝓdidi eũ ego reus sanguinis eius. Quid tͥ isũ

Expanded text:
 universam regionem: et benedicebant Deum, qui comprehendit sapientes in astutia sua, et confringens cornua peccatorum, sublimavit cornu christi sui. 60. Aliquis de nobilibus infensus Regi, reconciliatus est per manum Malachiae. Nec enim Regi satis fidebat ille, ut pacem cum eo faceret, nisi mediante Malachia, aut quem Rex aeque revereretur. Nec immerito, ut post apparuit. Nam factum securum, et minime jam caventem sibi, captum trusit in vincula, odio antiquo captus plus ipse. Requiritur homo a suis de manu mediatoris: nec enim aliud amici exspectare quam mortem. Quid faceret Malachias? Non est quod possit, nisi ut recurrat ad suum illud solitum unicumque refugium. Congregato exercitu forti nimis, turba magna discipulorum suorum, adit hominem, requirit vinctum; negatur. Et Malachias: « issimulas tu, sed non ego. Credidit se homo fidei meae: si contingat mori, ego prodidi eum, ego reus sanguinis ejus. Quid tibi visum
Abbreviated transcription (Latin):
cultatẽ. Itaq conuoc̾atur ep̃i. conciliũ cogit᷑. tractata tͥduo
quȩ temꝑi ĩminerent die quarco aꝑitur consiliũ de palleo
requirendo. Placet. s si ꝑalium requirat᷑. Tam̃ qi breuioi
uia ⁊ obhoc tolerabilior ꝑegͥnatio uideret᷑. ñ surt qui enis

Expanded text:
cultatem. Itaque convocantur episcopi, concilium cogitur; tractata triduo, cultatem. Itaque convocantur episcopi, concilium cogitur; tractata triduo, quae tempori imminerent - die quarto aperitur consilium de pallio requirendo. Placet, sed si per alium requiratur. Tamen quia brevior via, et ob hoc tolerabilior peregrinatio videretur, non fuit qui ejus
Abbreviated transcription (Latin):
ramuallẽ de degi.R. equisitus item de tempr diẽ respondie.
sollẽpnẽ onĩm defunctorũ. Si simplex uotũ putat᷑. ĩpletum
est. Si ꝓpħia. ne iocha preceriit. Sicut audiuimꝰ sic uidimꝰ de
loco parit̾. ⁊ de die. Dicamꝰ b̃uit̃. quo ordine ulud qua ue
occasione puenĩt. E gre satis ferebat. hẏb̾riam usq adhuc
palleo caruisse. ut pote emulator sacram̃torũ. quorũ ne uuo
quolibet gentẽ suam uellet oĩo fraudari. Et recordatus qͥ
apꝑ innocentio suisse ꝓmissum inde mag̃ tͥstari qd̃ dũ ad¬
huc ille suꝑfuit ñ fu̾te missum ꝓ eo. Et nactus occasionẽ
qd̵ papa eugeniꝰ sũmã regiminis teneret. ⁊ eo temꝑis usq infran¬
ciam appropiasse nunciaret᷑. oportunitatẽ reqͥrendi se inuenisse
gauissus ẽ. Presumebat aũ de illo utiq uiro tali: ⁊ de cali
filius extitisset nec cimeri apud illum se ullam sustinẽ difsi¬

Expanded text:
ram-Vallem delegi. » Requisitus item de tempore, diem respondit ram-Vallem delegi. » Requisitus item de tempore, diem respondit solemnem omnium defunctorum. Si simplex votum putatur, impletum est; si prophetia, ne iota praeteriit. Sicut audivimus, sic vidimus de loco pariter, et de die. Dicamus breviter, quo ordine istud, quave occasione provenerit. Aegre satis ferebat, Hiberniam usque adhuc pallio caruisse, utpote aemulator sacramentorum: quorum ne uno quolibet gentem suam vellet omnino fraudari. Et recordatus sibi a papa Innocentio fuisse promissum; inde magis tristari, quod dum adhuc ille superfuit, non fuit missum pro eo. Et nactus occasionem, quod papa Eugenius summam regiminis teneret, et eo temporis usque in Franciam appropiasse nuntiaretur, opportunitatem requirendi se invenisse gavisus est. Praesumebat autem de illo, utique viro tali, et de tali pecialis filius exstitisset, nec timeret apud illum se ullam sustinere diffi
Abbreviated transcription (Latin):
mutacio mentiũ. ñ deniq mortuorũ suscitacio. ꝑ oĩã bene
dictus deus. qui sic amauit ⁊ ornaure eum⁊ qui ⁊ magnifi¬
cauit eũ inconspectu regũ. ⁊ dedit illi coronã glorie. Amor
ꝓbat᷑ inmeritis. ornatus in signis. magnificatio inultione inimi¬
corũ. glorificatio inp̃miorũ recͥbucione habe s diligens lector in
malachia ineo quid mireris. habes ⁊ qͥd imiteris nẽ iã qͥd tͥ ex
his sꝑandũ sit studiosus attende. Nani finis horũ p̾ciosa mois :¬
Sercunctatus aliquando quonam
in loco si optio det̃ extremũ malit facẽ diem de hoc si¬
quidẽ fratres querebant inter se quẽ sͥ quisq delegeret. cuncta¬
tur ⁊ non respondet. Instantib illis: si hĩc migro inquit nusꝙͣ.
libencius quã uude una cũ nr̃o apło resurge̾ possim. Dicebat
aut̃ scm̃ patͥciũ. Si ꝑegͥnari oportet ⁊ ita ꝑmittit deus. cla¬

Expanded text:
mutatio mentium, non denique mortuorum suscitatimutatio mentium, non denique mortuorum suscitatit ornavit eum: qui et magnificavit eum in conspectu regum, et dedit illi coronam gloriae. Amor probatur in meritis, ornatus in signis, magnificatio in ultione inimicorum, glorificatio in praemiorum retributione. Habes, diligens lector, in Malachia quid mireris, habes et quid imiteris. Nunc jam quid tibi ex his sperandum sit, studiosus attende. Nam finis horum, pretiosa mors ercunctatus aliquando, quonam in loco, si optio detur, extremum malit agere diem de hoc siquidem fratres quaerebant inter se, quem sibi quisque deligeret, cunctatur, et non respondet. Instantibus illis: « Si hinc migro, » inquit, « nusquam libentius, quam unde una cum nostro Apostolo resurgere possim. » Dicebat autem sanctum Patricium. « Si peregrinari oportet, et ita permittit Deus, Cla
Abbreviated transcription (Latin):
conspiciunt. Ambo Ñ uider̃ uisionẽ hanc magnã: ⁊ ãbo mira¬
ti sunt. At malacħ incelligens signũ ẽẽ magni ñti illiꝰ uel
illorũ quoꝵ sub altari illo corꝑa reqͥescerent : currens ⁊ se me¬
diis iniñgens flãmis expansis brachiis sacrã amplexatus ẽ arã.
Quid abi fecĩt qͥdue senserit nemo qui sciat. s quod ampliꝰ so¬
lito celesti igne succensus ex illo igne exierit: frm̃ qui c̃ eo cc̃e¬
rant reor neminẽ ẽẽ qͥ nesciat. hec dicta sunt pauca quidem
signa nr̃a ñ uidimꝰ : iam ñ ẽ ꝓpħa. Unde sacis apparce malachias
meus qͣntus inmeritis fuit. qui cã multꝰ insignis extitit ⁊ inra¬
ricate tanta. Q uo ñ antiquoꝵ genẽ miraculorũ oralachias ñ
claruit:. Sibene aduertimꝰ pauca ip̃sa quȩ dicta sunt. ñ ꝓpħia
defuit illi. non reuelatio. ñ ultio ĩpiorũ ñ grã sanitatũ. non

Expanded text:
conspiciunt. Ambo enim viderunt visionem hanc magnam, et ambo miraconspiciunt. Ambo enim viderunt visionem hanc magnam, et ambo mirati sunt. At Malachias intelligens signum esse magni meriti illius, vel illorum, quorum sub altari illo corpora requiescerent, currens, et se mediis immergens flammis, expansis brachiis sacram amplexatus est aram. Quid ibi fecerit, quidve senserit, nemo qui sciat: sed quod amplius solito, coelesti igne succensus ex illo igne exierit, fratrum qui cum eo tunc erant, reor neminem esse qui nesciat. 66. Haec dicta sunt, pauca quidem Signa non vidimus; jam non est propheta . Unde satis apparet, Malachias meus quantus in meritis fuit, qui tam multus in signis exstitit, et in raritate tanta. Quo enim antiquorum genere miraculorum Malachias non claruit? Si bene advertimus pauca ipsa quae dicta sunt, non prophetia defuit illi, non revelatio, non ultio impiorum, non gratia sanitatum, non
Abbreviated transcription (Latin):
dẽ scĩtate ⁊ puritate cordis qua solitꝰ erat: astanti diacono ui¬
sa ẽ colũba itͣre ꝑfenestrã inclaritate magna. Ea sacerdos ꝑ¬
fundit᷑ totus: ea suboscurior basilica tota refulget. Columba
uͦ aliquã diu circũ uolicans. tandẽ residet suꝑ crucẽ : ante faci¬
em sacerdotis. Obstupuit diaconꝰ. ⁊ pauens cũ pluminis tũ
ꝓuolucͥs nouitate. quod illa sit rarã auis interra: cecidit suꝑ
faciẽ̾ suã : ⁊ uix palpitans sese erigẽ ausus ẽ. uł quando officii
sui necessitas postulauit. Post missam seorsũ conuentꝰ amala¬
chia. sub ꝑiculo utte iubet᷑ nullacenꝰ secretũ ꝓdẽ qd uidissec qͦ¬
aduuuaret ipse. ¶Aliqñ cũ mardimacha eẽt. cũ qͦdã coeꝑo suo
de nocte surgens cepit memorias scõꝵ quȩ incimiterio scĩ patͥ¬
cii multe st̃ orando iustrare: ⁊ ecce unũ de altarib subito ardẽ

Expanded text:
dem sanctitate et puritate cordis, qua solitus erat, astanti diacono videm sanctitate et puritate cordis, qua solitus erat, astanti diacono visa est columba intrare per fenestram in claritate magna. Ea sacerdos perfunditur totus, ea subobscurior basilica tota refulget. Columba vero aliquandiu circumvolitans, tandem residet super crucem ante faciem sacerdotis. Obstupuit 687 diaconus; et pavens tum pro luminis, tum pro volucris novitate, quod illa sit rara avis in terra, cecidit super faciem suam, et vix palpitans, sese erigere ausus est, vel quando officii sui necessitas postulavit. Post Missam seorsum conventus a Malachia, sub periculo vitae jubetur nullatenus secretum prodere quod vidisset, quoad viveret ipse. Aliquando cum in Ardmacha esset cum quodam coepiscopo suo, de nocte surgens, coepit memorias sanctorum, quae in coemeterio Sancti-Patricii multae sunt, orando lustrare: et ecce unum de altaribus subito ardere
Abbreviated transcription (Latin):
u̾sus iaicus suriensis monasterii. testimoniũ habet ab oĩb qd̃ scẽ ꝯ¬
uerset᷑ inter fr̃: scd̃m ordinẽ cisterciensẽ. E cognouer̃ discipuli:
etiã in hoc malachiam ꝓpħie sp̃m habuisse. Non solum aũ. s ⁊ ineo
qd̃ subiuncti᷑ sumꝰ. ¶Cum sacramenta offerret. ⁊ appropiasset ei
aia conus facturais aliquid ꝓ officio suo: intuitus eum sacerdos ingenn¬
it quod sensisset penes illũ latẽ qd̃ ñ conueniret. ꝑ acto saeficio secto
ꝑ cunetatus de conscientia confessus ẽ ⁊ ñ negauit: ilusum sibi ꝑsõm¬
nimin nocte ipsa. C ui iniungens penitenciã ñ debueras inqͥt hodie
ministrassẽ s uereconde te suberahere sae̾s. ⁊ deferre tantis tãq di¬
uinis misteris ut hac humilgate purgatꝰ dignꝰ exinde minist᷑¬
res. ¶Icẽ alia uice sacͥficante illo ⁊ orante hora sacficii. ea qui¬

Expanded text:
nversus laicus Suriensis monasterii, testimonium habet ab omnibus, nversus laicus Suriensis monasterii, testimonium habet ab omnibus, ersetur inter fratres secundum ordinem Cisterciensem. Et cognoverunt discipuli, etiam in hoc Malachiam prophetiae spiritum habuisse; non solum autem, sed et in eo, quod subjuncturi sumus. 65. Cum Sacramenta offerret, et appropiasset ei diaconus, facturus aliquid pro officio suo, intuitus eum sacerdos, ingemuit, quod sensisset penes illum latere quod non conveniret. Peracto sacrificio, secreto percunctatus de conscientia sua, confessus est, et non negavit illusum sibi per somnium nocte ipsa. Cui injungens poenitentiam: « Non debueras, » inquit, « hodie ministrasse; sed verecunde te subtrahere sacris, et deferre tantis tamque divinis mysteriis, ut hac humilitate purgatus, dignius exinde ministrares. » Item alia vice sacrificante illo, et orante hora sacrificii, ea qui
Abbreviated transcription (Latin):
cotum. ¶Transeunte illo ꝑ quandã ciurtatẽ ⁊ multitudine mag¬
na concurrente ad eum casu uidit iuuenem int̾ alios. uidendi
se curiosum. Ascenderat lapidem ⁊ stans suꝑ sũmos arciculos
extento collo oculis ⁊ aĩo iitendens in eũ: qͣndam illi de nouo ⁊a¬
cheũ exhibebat. Nec latuit malachiã. sp̃u scõ quidẽ reuelante. uẽ
illũ uenisse insꝑu ⁊ nirtute zachei. Dissimulauit tune cam̃ ta¬
citus q ꝑtͣnsut. Cetũm in hospicio nocte ipsa nairauit frĩb qͦmͦ
illũ uidisset:: qͥd p̃uidisset de illo. Bie aut̃ t̾cia. en ille cũ uiro qͦ¬
dam nobili dño suo. Qui aꝑiens uocũ ⁊ desidiũ iuuenis. xoga¬
bat ut a se cõmendatũ reciꝑe dignaret᷑: &e hr̃e de cec̾o int̾ suos.
Et malachias agnoscens eũ ñ ẽ opus inqͥt. ut quẽ iã deus cõmen¬
dauit᷑. hõ cõmendet. App̾hensum q manu sua tͣdidit abb̃i conga
no ur̃o. ⁊ ille frĩb Ipse uͦ uiuenis adhuc n fallor uiuens. pͥmus c̃¬

Expanded text:
. Transeunte illo per quamdam civitatem, et multitudine magna concurrente ad eum, casu vidit juvenem inter alios videndi se curiosum. Ascenderat lapidem, et stans super summos articulos, extento collo, oculis et animo intendens in eum, quemdam illi de novo Zacchaeum exhibebat. Nec latuit Malachiam, sancto quidem Spiritu revelante, vere illum venisse in spiritu et virtute Zacchaei . Dissimulavit tunc tamen, tacitusque pertransiit. Caeterum in hospitio nocte ipsa narravit fratribus quomodo illum vidisset, et quid praevidisset de illo. Die autem tertia, en ille cum viro quodam nobili, domino suo: qui aperiens votum et desiderium juvenis, rogabat, ut a se commendatum recipere dignaretur, et habere de caetero inter suos. Et Malachias agnoscens eum: « Non est opus, » inquit, « ut quem jam Deus commendavit, homo commendet. » Apprehensumque manu sua tradidit abbati Congano nostro, et ille fratribus. Ipse vero juvenis, adhuc ni fallor vivens primus Co
Abbreviated transcription (Latin):
luit̾. Ita mirantib eunctis sub om̃i celeritate completꝰ ẽ ser¬
mo malachie &e scͥpt̾ẽ partt̃ dicentisq uęratio dat intel¬
uis discordia ẽ. Int̾pellat᷑ oalachias de cõponenda pace inter
dẽ hinc inde data stabilit᷑ pax ⁊ sic dunisit eos. ac pars una
nidens hostes factos securos in paratos ẽẽ. quippe qui pace
facta inali nicħ suspicarent᷑ loquebant᷑ mutuo. ⁊ dicebat hõ
ad ꝑximũ suũ. Quid uolumꝰ face̾: Uictoria p̃manib ẽ. qultio¬

Expanded text:
luitur. 683 Ita mirantibus cunctis, sub omni celeritate completus est serluitur. 683 Ita mirantibus cunctis, sub omni celeritate completus est sermo Malachiae, et scripturae pariter dicentis quia vexatio dat intelavis discordia est. Interpellatur Malachias de componenda pace inter de hinc inde data, stabilitur pax: et sic dimisit eos. At pars una videns hostes factos securos, imparatos esse, quippe qui pace facta mali nihil suspicarentur, loquebantur mutuo, et dicebat homo ad proximum suum: « Quid voluimus face