comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ubi opimonibꝰ falsis occupata oĩa ⁊ consuetudini darũ Regnũ
sit ẜ qͥdagi foleat aut qͥd plurimis iudeat᷑ quo fallacio testiris¬
num nullũ est Erede igit᷑ mͥ Quisqͥs aut uretũtẽ equeris
aut iuciũ fugis ut hãt geneas neue ab illo tenearis Ancers cͥ
in populis ẽ mora Quidͤibi iudeas nisi ꝯtẽciones adulteriã fra¬
udes ĩnirias fueta rapinas homicidia. he te arces excipient p b¬
mo urbis ĩ limine. hec rerũ ymagines cͥcũ uolabũt hec exomipsa
cͥtũstrepẽt dificils m̾ũ erit̃ qͥ ⁊ s aliõ fueris quales cũctos in uen̾ is cił
fiag
eu tibi mĩc forte spes melior blandiat᷑ qͣi ul aliud auditurꝯ iusus
ue uel int̃ lubrica cõstanciore uestigio mãssurꝰ sis inmocẽçiores
eni ⁊ alcioris uir exemplo diste qd speres. dauit certe res ero
mortis ⁊ rimore ac reemore obrutꝰ tenebris ꝙ cõtetto q̃d alus .¬

Expanded text:
ubi opinionibus falsis occupata omnia, et consuetudini datum regnum,ubi opinionibus falsis occupata omnia, et consuetudini datum regnum,sit, sed quid agi soleat aut quid plurimis videatur, quo fallacius testimonium nullum est. Crede igitur michi: quisquis aut virtutem sequeris aut vitium fugis, ut hanc teneas neve ab illo tenearis, anceps tibi in populis est mora. Quid enim ibi videas nisi contentiones, adulteria, fraudes, iniurias, furta, rapinas, homicidia? He te artes excipient primo urbis in limine, he rerum imagines circumvolabunt, hec exempla cumstrepent, difficillimum erit quin, etsi alius fueris, quales cuntos inveneris talis fias. Neu tibi nunc forte spes melior blandiatur, quasi vel aliud auditurus visurus ve, vel inter lubrica constantiore vestigio mansurus sis, innocentioris evi et altioris viri exmortis et timore ac tremore obrutus tenebrisque contectus; quid aliud vi
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯfesti ĩ montaa ꝑrexit᷑ in solitudinẽ añt ꝙ nasteret᷑ sac uteri bt̃¬
in est ⁊ ad imitãdũ samulꝰ exemplũ ꝙ ꝑfcc̃o eñĩ qͥs qͥs hoc
audiet si eodm̃ aspirat idm̃ faciat nec ad unũ t̾minũ diu̾ssa fere¬
tͣ uiã p̃sitĩ cũ neq rectior neq cõpendiossior ullasit᷑ Et nmaũ
apopulis ꝓpoĩto atꝙ orinione distantes haud abronu iuderi debet
sint studiorũ ac locorũ quoq distãcia uł dissimilitudĩe repeniur
diu̾rros animos diu̾ssi habirs decent diu̾spe q massiõnes. plerũq
ꝯͣria infelicit᷑ mistent᷑. Am̃ada nõb̾ ⁊ ĩ familiaxitatẽ admĩtẽda
solitudo ẽ idq nõ honstatis tantũ ẜ recuxitatis c̃a ut eni rarus
luxꝰ ĩ silius sic̃ in urbibꝰ ꝑrara modestia ẽ Quisñã uo rat̃i
aut uirturi loeus eẽ põt ubi ⁊ exemplis ⁊ ꝯsiliis malis ẽ unp̃t

Expanded text:
confestim in montana perrexit, in solitudinem antequam nasceretur sacri uteri beaticonfestim in montana perrexit, in solitudinem antequam nasceretur sacri uteri beatiinest et ad imitandum stimulus exemplumque. Profecto enim quisquis hec audiet, si eodem aspirat, idem faciet; nec ad unum terminum diversa feretur via, presertim cum neque rectior neque compendiosior ulla sit. Et nimirum a populis proposito atque opinione distantes, haud absonum videri debet, si ut studiorum, sic locorum quoque distantia vel dissimilitudine separemur. Diversos animos diversi habitus decent distincteque mansiones; plerunque contraria infeliciter miscentur; amanda nobis et in familiaritatem admittenda solitudo est, idque non honestatis tantum sed securitatis causa. Ut enim rarus luxus in silvis, sic in urbibus perrara modestia est; quisnam vero rationi aut virtuti locus esse potest, ubi et exemplis et consiliis malis est imperium,
Abbreviated transcription (Latin):
ĩmonte ⁊ ꝑnoctauit orans ⁊ fursꝯ ĩ mõtem oraturꝰ ac moriturꝯ as¬
cendit noñ ꝯtentus insiparũꝑ auultꝰ a fuis oracõi ꝓpe nouissime ma¬
gis magisq solitariũ locũ quereret facto docens ut ⁊ nos aretis
in rebꝰ solicudinẽ quererẽmus. Idm ⁊ offerẽdũ Regni põdꝰ restu¬
ens polus in oyontẽ fugit ⁊ nõdũ tempestiue mortis ꝑiculũ inso
litudine declinauit ut nos ⁊ fortũe blandicias ⁊ minas ĩ politudi¬
nẽ fug̾e ⁊ ex alit contenin̾e docerem᷑. Que si uera oĩa si cestimo¬
niis e uangelicis nota sunt dubitamꝰ ad huc xp̃iami om̃os qͥd
nõb̾ d̾ politudine senciẽdũ sit d̾ qua ita renssisse magistẽu ⁊ ducem
⁊ dominũ nostrũ scimꝰ cuiꝰ ut dc̃m est p̃cuerror ab ip̃o pͥmordio
inpolitudĩe uitã egitꝰ cuiꝰ tot amici idm̃ uite genꝰ ⁊ pͥꝯ elegant
⁊ post modũ elegerũt Quiꝯ postremo mater uirgo deo gͦuida

Expanded text:
us in montem oraturus ac moriturus ascendit, non contentus nisi, parumper avulsus a suis, orationi prope novissime magis magisque solitarium locum quereret, facto docens ut et nos arctis in rebus solitudinem quereremus. Idem et offerendum regni pondus respuens solus in mos et minas in solitudinem fugere et ex alto contemnere doceremur. Que si vera omnia, si testimoniis evangelicis nota sunt, dubitamus adhuc, cristiani homines, quid nobis de solitudine sentiendum sit, de qua ita sensisse magistrum et ducem et dominum nostrum scimus? Cuius, ut dictum est, precursor ab ipso primordio in solitudine vitam egit; cuius tot amici idem vite genus et prius elegerant et postmodum elegerunt; cuius postremo mater virgo, Deo gravida,
Abbreviated transcription (Latin):
Tusculanã egbifudamt leges ibi uallauit dchademia ibi arma¬
iit oratorẽ. qbi descͥysit õfficia ibi deox formas ac ñas pinit
ibi diuuinatõm ⁊adicẽ exrorũ inltiplicũ comuilsit ibi lonoꝵ ac
malora fines statuit ibi ud pħĩam magͥfticẽtissume cohortato ẽ.
Dinem librũ ad uite mutatõm ⁊ ad scrduo ueri ducẽ sibifru¬
sse tũm fidei nr̃e pugil. Ilugꝰ ingenine ꝓficet᷑. Postremo nẽde¬

Expanded text:
Tusculanam? Ibi fundavit leges, ibi vallavit Achademiam, ibi armavit oratorem, ibi descripsit officia, ibi deorum formas ac naturas pinxit, ibi divinationem radicem errorum multiplicium convulsit, ibi bonorum ac malorum fines statuit, ibi ad philosophiam magnificentissime cohortatus est: quem librum ad vite mutationem et ad studium veri ducem sibi fuisse tantus fidei nostre pugil Aug
Abbreviated transcription (Latin):
bant ꝓ qua quisqͥs rangumẽ suũ dedit bonꝰ ciuis ⁊ pariicers
e non ꝙ ides temporalem hãc terenã q patͥam desexẽdam redr
ꝓ qua si res exigat pugnare eciam iubemur. Sita demosi
iusticia regit᷑ ⁊ legibꝰ equis uiuit Qualem aliquo tp̃e fuisse
rem p. rom̃aorũ salustiꝰ ac liuiq̃ multiq alii seyrsere deque
i pͥmis acͥt copiore q̃ dispucat Cicero ĩ libris quos de re

Expanded text:
urbant, pro qua quisquis sanguinem suum dedit, bonus civis et premii certus urbant, pro qua quisquis sanguinem suum dedit, bonus civis et premii certus est. Non quod ideo temporalem hanc terrenamque patriam deserendam rear, pro qua si res exigat pugnare etiam iubemur, sed ita demum, si iustitia regitur et legibus equis vivit; qualem aliquo tempore fuisse rempublicam Romanorum Salustius ac Livius multique alii scripsere. De quo in primis acriter copioseque disputat Cicero
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ magnis de nube carnis miraculorũ fulgoribꝰ corrustice
ausu faclego ⁊ cõfensu neffirio erucifixit Ea ꝙ̃ius im pieta
s pestilens mudo unlis foret dñ picrũce actũ qͣi de loco alciore a¬
doradũ gentibꝰ demõrrrauit. Non ꝓpar̾a qual audenda sit oia
quaꝙͣ qui ausi sãt multis adcelũ laudibꝰ efferant᷑ laudature
ex nr̃is bruca laudat᷑ ouciꝰ̃ laudat᷑ Curciꝰ laudant᷑ decis
fabii Corneliiq ꝙ sanguine suum ꝓpat̾a efuderũt Landat
tbrteri similis enĩ uirtꝰ nõ dismilem Laude meret᷑. Codrũ
ac benustoclem athene laudãt. lacedemo leom̃da. Eyar¬
nõda thebe. Carmhago philenes fees̃. alieq urbes ciues alio
dequibꝰ oĩbꝯ siquid pencĩa queris: Celestis am̃ada res pub¬
lica ẽ quã nõ tumultꝰ tͥbicii nõ recessiones ꝓlebio nõ penaco
infolencia nõ iniudia simultatũ nõ bella cuuliõ nõ ext̾na ꝑcio

Expanded text:
et magnis de nube carnis miraculorum fulgoribus choruscantem et magnis de nube carnis miraculorum fulgoribus choruscantem ausu sacrilego et consensu nephario crucifixit. Ea quamvis impietas sibi pestilens mundo utilis foret, dum in crucem arcum quasi de loco alciori adorandum gentibus demonstravit. Non pro patria qualibet audenda sunt omnia, quamquam qui ausi sunt, multis ad celex nostris Brutus, laudatur Mutius, laudatur Curtius, laudantur Decii, Fabii, Cornelii, qui sanguinem suum pro patria effuderunt. Laudantur et exteri; simulis enim virtus non dissimilem laudem meretur. Codrum ac Themistoclen Athene laudant, Lacedemon Leonidam, Epaminondam Thebe, Carthago Philenos fratres, alieque urbes cives alios. De quibus omnibus si quid sentiam queris: celestis amanda respublica est, quam non tumultus tribunitii, non secessiones plebis, non senatus insolentia, n
Abbreviated transcription (Latin):
altera ⁊ ⁊ nome unncariũ celebri uen̾atõe sustulerat n pelur
sane locĩt odioscore illi qͣ bech lem psurte comiecto uacuiste aui
nom̃ẽ ilłd hominem lie in doctũ natiua tamẽ ingenii calliditate
uersutũ ne minis aꝑtas odiorũ cãs expͥmere uideret᷑. hactenꝰ
gratũ mͥ ⁊ lectori nõ ingͣcũ puto diuticulũ p̃buxr̃i uemipus est
pulsqͣ Ego itaq mesticie stimulis impultꝰ qued sdũ potui candẽ¬
ti ⁊ ignitã literarũ ascie indelebilem hac in famie nõtã popu¬
liꝯ atq pͥncipibꝰ nr̃is musẜim qui tot ĩ rtilibꝰ imo dam nosis
⁊ impiis curis implititi honestã hãc ⁊ debitã ꝓcipñãq curã
ferris ẜ q̃ sursũ ẽ incelis matͥs nr̃e Unde nũc exulaniꝰ cutꝰ
ymagm̃e hc̃ inportat que si ꝑre ip̃am extimet᷑ nec patͥaet
nr̃a ⁊ m̃itũ casum passa ⁊ graniori odiõ digna ẽ quippe q̃ deu
suũ qui st ueste humili eam raluare descendeuat mulus lice

Expanded text:
e sustulerit. Nullum sane locum odiosiorem illi quam Bethleem fuisse coniecto; tacuisse autem nomen illud, hominem licet indoctum, nativa tamen ingenii calliditate versutum, ne nimis apertas odiorum causas exprimere videretur. Hactenus gratum michi et lectori non ingratum puto diverticulum prebuerim. Tempus est ue mestitie stimulis impulsus, quod solum potui, candenti et ignita literarum acie indelebilem hanc infamie notam populis ac principibus nostris incusserim qui, tot inutilibus imo damnosis et impiis curis impliciti, honestam hanc et debitam precipuamque curam terris, sed que sursum est in celis, matris nostre, unde nunc exulamus, cuius ymaginem hec portat, que, si per seipsam extimetur, nec patria est nostra et meritis casum passa et graviore odio digna est, quippe deum suum, qui sub veste humili eam salvare descenderat, multis licet
Abbreviated transcription (Latin):
mꝙ ueros quibꝰ ingeniũ si ut flaccus a dm ant̃ hm̃es h¬
mnioie atq os magna rronatuen ⁊⁊ q̃bo exmitõ hius
nor nominis debeat. hu rales uel phi uel poereo qtiala enes
uoñ digito mostẽe ⁊ si multos possim cogicatoe fingere si¬
quos tame uel nr̃a habr eras uel postutis habitura est li¬
ne ⁊ urbes fugient ⁊ solitudines reccabũtͤ. e huis ̃s eu
qui fuerieo sar platonẽ mteroga Credo a chademiã suã iiul¬
qu laudatis p̃fert aahens Inceroga ploronꝰ pit ebnipte feifores

Expanded text:
 quibus ingenium sit, ut Flaccus idem ait, mens divinior atque os magna sonaturum, et quibus ex merito huius honor nominis debeatur. Hi tales vel philosophi vel poete, qualem nec unum digito monstrare etsi multos possim cogitatione michi fingere, siquos tamen vel nostra habet etas vel posteritas habitura est, nonne et urbes fugient et solitudines sectabuntur? De his enim qui fuerunt constat. Platonem interroga: credo Achademiam suam multum laudatis preferet Athenis. Interroga Plotinum, «inter philos
Abbreviated transcription (Latin):
irum utrĩq lentereat nichil ferrei aĩ molliũt᷑ necdũ ꝓmbersali¬
guines tratos irrarum linit ardores Itaq tam si quod inopi nabit
ti regis arma xerentante. unde ut uides nũt maxie bellũ senas
nũc ex integro cͦoeunt ex̃citus ⁊ xp̃o refundendo sangiuontod¬
die ꝯsecͣmir hispanꝰ ⁊ ille maior heret /⁊ ꝑ ignauia sinitoplas
suos fines ꝑhpudor angusto ĩ scopulo maiestatẽ xͥ mnefauie bles¬
yhemiari hit uo̾ : qui lito nr̃i maris incolit ml p̃t᷑ auẽit is elle¬
torũ ac sanguinẽ ianuensiũ sint ⁊ cogitas auaratie iipo
suspiria nr̃a nõ audiat ⁊ in occidente ultimo se pulty q naab
oriens nõ curet Cesar hic̃ nr̃ rapto dyademate migeri anedu

Expanded text:
rrum utrinque lentescat, nichil ferrei animi molliuntur, necdum imber sanrrum utrinque lentescat, nichil ferrei animi molliuntur, necdum imber sanguineus tantos irarum lenit ardores. Itaque tametsi, quod inopinabile ti regis arma retentante. Unde ut vides nunc maxime bellum tonat, nunc ex integro regii coeunt exercitus, et Cristo refundendus sanguis invidie consecratur. Hispanus ille maior heret et per ignaviam sinit infra suos fines, proh pudor, angusto in scopulo maiestatem Cristi nefarie blasfemari; hic vero, qui litora nostri maris incolit, nil preter aurum Venetorum ac sanguinem Ianuensium sitit et cogitat, avaritie imperio suspiria nostra non audiat, et in occidente ultimo sepultus quid agat oriens non curet. Cesar hic noster, rapto dyademate, in Germaniam
Abbreviated transcription (Latin):
pͥncires certe ⁊ esto ꝯuemiãt in unũ quod inde publicũ bonũ ped
pia lucra caprabũt ⁊ shiectos quos armati spoliant togati spoliabut
dũqr necessitas belh ẽ licẽçia pacis erit. Coniugẽ ac robolem om̃s
diligẽt deũ nullꝰ ac ꝓximũ par corpõrũ cura erit ⁊ incuriositas
aĩarũ. Aurũ gemias p̃coosam q suꝑ lectilem ag̃gabũt uirtum ad¬
namẽta despicient. Amabũt ꝓpios agellos ꝓ hĩis pugnare ⁊. glad¬
arisnõ metũet᷑ ⁊ perire nõ metuent. Nlemo erit qui terxe pecte
uniũrali dispẽdio moneat᷑ Cur q̃so nisi qr uerissimũ ẽ qd dixi he
cidisse luciferũ quibꝰ nos celũ hodie s ꝑamꝰ astẽdert Quod Rad
⁊dendñ u̾bis es̃tardior utq rebus credes q̃ mẽtiri ut̃dicir ad̃ne
ient. Ouecũspice oro ⁊ ꝑcurre ꝓuiçias ⁊ quore quidagatͦ aꝙ ud nõ
⁊ maria S mars ⁊ bellona int̾ illos reges Regant cumq larafe¬

Expanded text:
principes terre! Et esto conveniant in unum, quid inde publicum bonum sperprincipes terre! Et esto conveniant in unum, quid inde publicum bonum sperpia lucra captabunt, et subiectos quos armati spoliant togati spoliabunt dum que necessitas belli est licentia pacis erit. Coniugem ac sobolem omnes diligent, Deum nullus ac proximum; par corporum cura erit et incuriositas animarum; aurum, gemmas, preciosamque suppellectilem aggregabunt, virtutum ornamenta despicient; amabunt proprios agellos, pro his pugnare et digladiari et perire non metuent; nemo erit qui terre sancte universali dispendio moveatur. Cur, queso, nisi quia verissimum est quod dixi? hec cecidisse luciferum, quibus nos celum hodie speramus ascendere. Quodsi ad credendum verbis es tardior, utique rebus credes, que mentiri, ut dicitur, non solent. Circumspice, oro, et percurre provincias et quere, quid agatur apud nos. et Maria, sed Mars et Bellona inter illos reges regnant, cumque iam fe
Abbreviated transcription (Latin):
logor/ aut qͥd oĩum occu patissimes ociosos uoco ymo uo dũ sei¬
mim̃ꝰ ⁊ medicamur mnanã/ dũ ceno uoluimur ac libidinitbꝰ
ex̃cemur ⁊ nitimur ꝓfugas retin̾e dũ nũmos pauꝑũ num̃a¬
mꝰ acq abdimꝰ dũ suꝑuacuas ⁊ ĩeptas turres in nouissima
babilone costͣrmꝰ ut celotenꝰ scãdat ruitura suꝑbiã humi¬
lim̃a xͥ redem nõ est qui tueat᷑ aut iũdicet deniq dr̃i featͥbo¬
hostibꝰ ĩ custodicũ ⁊ merme latꝰ obtulimꝰ addicũ q p̃buimꝰ ĩ cha¬
lamũ Regis nri Orimẽ ingens ⁊ ur̃arũ frõciu pudor et̾nꝰ qͥbo¬
quibꝰ ⁊ uexillũ inpudẽt̾ affigimꝰ ut tam magnisice xͥ in iurias ulcisca¬
mur quas ip̃e nutu quidm̃ posẜ ulcisci ⁊ forcasse ulcicit᷑ fec̾ciore iustia
a ex alco tamẽ interta ꝓspiciens fidm̃ nr̃am Nos aũt uel corpemꝰ uelar¬
demus animorũ estibꝰ Etce nũc ut ĩ ex pleta cupidine ⁊ plamãte
odio d ꝓphane seu barbarice telluris angustiis alt̾cantur reges⁊¬

Expanded text:
r, aut quid omnium occupatissimos otiosos voco? Imo vero dum fremimus et meditamur inania, dum ceno volvimur ac libidinibus exercemur et nitimur profugas retinere, dum nummos pauperum numeramus atque abdimus, dum supervacuas et ineptas turres in novissima Babilone construimus, ut celotenus scandat ruitura superbia, humillimam Cristi sedem non est qui tueatur aut vindicet. Denique dum frathostibus incustoditum et inerme latus obtulimus, aditumque prebuimus in thalamum regis nostri: crimen ingens, i vexillum impudenter affigimus, ut tam magnifice Christi iniurias ulciscamur, quas ipse nutu posset ulcisci et fortassis ulciscitur secreciori iusticia et ex alto tamen interea prospiciens fidem nostram. Nos autem vel torpemus vel ardemus animorum estibus. Ecce nunc ut expleta cupidine et flammante odio de prophane seu de barbarice telluris angustiis alt
Abbreviated transcription (Latin):
direm uideor cogor q sbsistere is ẽ petrꝰ hemita quioli
Interitorio ambianẽ golitarĩa uitã duxit᷑ quałe sane nõ ls¬
tuit dũ enĩ indignari ⁊ irasti iam xp̃s inciꝑet heditate
ꝓpͥam tãdui sius ⁊ nr̃is ab hostibꝰ ꝯeulcari nõ milli regie
Uanorũ piigues sopnos ĩ plumus purpuraq cãptãcurm
nõ rom̃as pontifici urbano graui licz or natoq uiro ocurale
tamẽ/ sed petro mnopi ocioro solitaris ⁊ humiliore grabatale
quiestenti quod fieri uellet aꝑuit pͥmo quidĩ pesprea ne
ut trasmarine pegnationi fe festinꝰ accingeret ꝓlende dr̃

Expanded text:
dire michi videor, cogorque subsistere. Is est Petrus heremita, qui olim dire michi videor, cogorque subsistere. Is est Petrus heremita, qui olim in territorio Ambianensi solitariam vitam duxit, qualem sane non latuit. Dum enim indignari et irasci iam Cristus inciperet heredithostibus conculcari, non ulli regum cristianorum pingues somnos in plumis purpuraque captantium, non Romano Pontifici Urbano, gravi licet ornatoque viro occupato tamen, sed Petro inopi, otioso, solitario et humiliore grabatulo quiescenti, quid fieri vellet aperuit: primo quidem inspirans ut transmarine peregrinationi se festinus a
Abbreviated transcription (Latin):
nẽ uel ad alios gradus extulit iam p̾dm om̃s obierĩt tanti
stabiliora sũt facre politudinis fundamẽta q̃rͣ. secułi irrideã
lic gͥ qui iuderũt quibꝰ p̾fulgore aueri puepure squali¬
dũs opum spretor ⁊ pauꝑras sacca fordebat. Nos hoies leu
mirem᷑ pnt̾q rarissimos numemus/ dampñũq uocenus nõ
iudirre cuiꝰ uisio lucrũ ingens exemplũq clarissimũ p̾ͥsire
poterat alcioris uite ꝯfragota ten tãtibꝰ Ceterũ pñs fan
ꝯssec̃tũq uiri nomẽ Et laudatoribꝰ suis fauẽt ⁊ arguant
insultãtes Grãs autẽ deo tam magnanimes facti sumuser
hos duos perros emulis carituros ⁊ pusillanimitãte hiiꝯcem̃
sine exomplo nr̃i tpr̃is futurã sper̃e e. y
ed ecce quod nõ putabã rursũ nocor ĩ gallias sũq
iñt colitarios claros uiros trãreo terciũ quẽdã per̾ͥ
re p̃teriri nõ debere uelut at̾go uociferãtem emmꝰ do¬

Expanded text:
nem vel ad alios gradus extulit, iampridem omnes obierint: tanto nem vel ad alios gradus extulit, iampridem omnes obierint: tanto stabiliora sunt sacre solitudinis fundamenta quam seculi. Irrideant licet igitur qui viderunt, quibus pre fulgore auri et purpure squalidus opum spretor et paupertas sancta sordebat; nos hominem hunc miremur interque rarissimos numeremus, damnumque vocemus non vidisse, cuius visio lucrum ingens exemplumque clarissimum prestare poterat altioris vite confragosa tentantibus. Ceterum presens fama consecratumque viri nomen et laudatoribus suis favent et arguunt insultantes. Gratias autem Deo, tam magnanimes facti sumus, ut hos duos Petros emulis carituros et pusillanimitatem huiuscemodi sine exemplo nostri temporis futuram speremus. 9 Sed ecce, quod non putabam, rursum vocor in Gallias; dumque inter solitarios claros viros transeo, tertium quendam Petrum se preteriri non debere velut a tergo vociferantem eminus au
Abbreviated transcription (Latin):
s urq eiꝰ ĩ uultu nestiõ quid angelicũ reluceret nec ĩ m̾ito
quiẽ ⁊ ab infanis disceptãtõibꝰ ad diuma colloquia remẽbat liu¬
quebat urbem pbat animo ⁊ nisi successorishastꝰ obstaret ye¬
dib̾ꝰ ibat ĩ montẽ hispidũ fateor ae p̾ruptũ ẜ unde s planũ it
eẽt᷑ ad suꝑos cũ quo utinã uixissemꝰ Quod id circo p̾cipue de
hoc̃ uno int̾ tot folitarios optaueri qr. nusq̃ reĩ optate ꝓpĩꝙ
uotũ erat neq oñ magno disiũgimur int̾ uallo modicũq uł
cuctãdũ illi uel nõb acceleradũ fuit / ut iter hoc uite ꝑit᷑ age¬
ꝑ om̃ez iralie tractũ uiqi ad alpes quot abeodm̃ ĩstituti ordinis
quẽtꝰ satͥ iamq ut audiõ alpes ip̃as deuocio ꝓpagata trascẽdit
durat xeligiora successio durabitq ⁊ quos ĩ solicudine gen¬
uit uiuut nati cũ in palatõ genitꝰ quosq uł ad ecc̃e cardi¬

Expanded text:
sset, utque eius in vultu nescio quid angelicum reluceret. Nec immeritosset, utque eius in vultu nescio quid angelicum reluceret. Nec immeritoquiem, ab insanis disceptationibus ad divina colloquia remeabat, linquebat urbem, ibat animo et, nisi successoris astus obstaret, pedibus ibat in montem, hispidum fateor ac preruptum, sed unde sibi planum iter esset ad superos. Cum quo utinam vixissemus! Quod idcirco precipue de hoc uno inter tot solitarios optaverim, quia nusquam rei optate propinquius votum erat; neque enim magno disiungimur intervallo, modicumque vel cuntandum illi, vel nobis accelerandum fuit, ut iter hoc vite pariter ageper omnem Italie tractum usque ad Alpes, quot ab eodem instituti ordinis conventus sacri! Iamque, ut audio, Alpes ipsas devotio propagata transcendit. Durat religiosa successio durabitque et, quos in solitudine genuit, vivunt nati, cum in palatio geniti, quosque vel ad Ecclesie cardi
Abbreviated transcription (Latin):
a̾o ⁊ quib̾ꝰ ad xp̃m it᷑ urcntẽ pacẽ silentiũ ⁊ rolitudine a mare
q̃to ait ut labori ⁊ ꝑiculo meo parcas meq pociꝯ̃ celle mopiti
⁊ tun ceui suctesfor̃e ꝙͣ dĩuitis ac policite gloriẽ ꝑticirẽ uelliq̃ &t¬
aiam e carcere gemino ad sideras scandentẽ redes ꝯspexisse daͥs
iguarꝰ rerũ ⁊ miraculo stupens atq ĩ terog̃as an re tũc seqͥ ecĩa
an qͥd aliud agere iuberet Quẽ ille ut ĩ solitudie ꝑstaret admo¬
nuit ⁊ fic celũ petens pit̾ u̾ba diꝑuit discipulꝯ autẽ ille cõsilii
memor usq ad tp̃ra nr̃a ꝑueniens ⁊ dierũ plenꝯ añt has pan¬
cos annos post magistrũ abiit magna quidm̃ apud suos sactĩ¬
tins oppinĩoe ⁊ mirabiliũ fama oꝑum relicta s. ad celestinum
fugirre cũ gaudio eaq signa leticie spiritał oculis ac frõte ge¬
stantẽ dũ acõspc̃tu ꝯsilii iane rãdem gibixedditꝰ ac liber abscede¬
ret q̃i nõ humerũ blando oneri ẜ collũ dixis recuribꝰ sbduxi¬

Expanded text:
o et quibus ad Cristum itur virtutem, pacem, silentium et solitudinem amare: «Queso» ait «ut et labori et periculo meo parcas, meque potius celle inopis et tuti otii successorem, quam divitis ac solicite glorie participem velianimam e carcere gemino ad sidereas scandentem sedes conspexisse dicitur, ignarus rerum et miraculo stupens atque interrogans an se tunc etiam sequi, an quid aliud agere iuberet. Quem ille ut in solitudine perstaret admonuit, et sic celum petens inter verba disparuit. Discipulus autem ille, consilii memor, usque ad tempora nostra perveniens et dierum plenus, ante hos paucos annos post magistrum abiit, magna quidem apud suos sanctitatis opinione et mirabilium fama operum relicta. Sed ad Celestinum fugisse cum gaudio, eaque signa letitie spiritalis oculis ac fronte gestantem, dum a conspectu concilii iantandem sibi redditus ac liber abscederet, quasi non humerum blando honeri sed collum diris securibus subduxi
Abbreviated transcription (Latin):
tũ forme depͥmñt atꝙ discerput ⁊ mille uaꝵ ꝑ fenestoͦ mg¬
sura mors ĩuenit quibꝯ raroibꝰ inuitatos multos p halos qro
uanos. quos suspc̃ros silie ueleorũ nimis culta mollicies ue
tumus o far̃u urbũi uicintas faciebat Quo obierpe pd
quoq g sosc̾te. deq aristonse an alua ut opmer multa mopid¬

Expanded text:
atum forme deprimunt atque discerpunt, et mille vias per fenestras ingressura mors invenit. Quibus rationibus invitatos multos philosophoruanos, quos suspectos scilicet vel eorum nimis culta mollities vel tumultuosarum urbium vicinitas faciebat. Quamobrem idem quoque de Socrate deque Aristotile a
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓbium fexus uterq tondet᷑. hĩc ad occessũ uersus tͥuã reopħ¬
lorosas gallorũ Euorũ int reptoros ereba mẽciõ dyadas dip̃e
dłitos in specubꝰ ac remotis ĩ saltibꝰ docere nobilissimos gentis
saipiencia atq facũ dĩa ⁊ naturas rerũ ⁊ siderũ motus ⁊ deo¬
uũ arszanã ⁊ in mortalitatẽ aĩarũ ⁊ alt̾iꝰ uite statũ Granseo

Expanded text:
c ad occasum versus transeo philosophos Gallorum, quorum inter scriptores crebra mentio — druidas dixere — solitos in specubus ac remotis in saltibus docere nobilissimos gentis sapientiam atque facundiam, et naturas rerum, et siderum motus, et deorum archana, et immortalitatem anima
Abbreviated transcription (Latin):
ui quid sentire in quodã uoͣ ẜ mõe sui domestici ocii mẽcione
facta. hec ẽ inqͥt uita solutorũ miẜ̾a ãbicione grauiꝙ ebũa
qͣnti facere in epłis exp̃ffit nec eñi inqͥt ocia diuiciis arabũ
liberima muto laudat gͦ soliudine. ociũ p̾fert magnis appibꝰ
campꝰ horatii dicit᷑ ⁊ tot posrerroribꝰ mutatis ad bin fems¬
sioris dñi nõme tene Qui quidẽ in hoc̾ gen̾e iuxquẽpr̃a im̾ie¬

Expanded text:
um quid sentiret. In quodam vero sermone, sui domestici otii mentione um quid sentiret. In quodam vero sermone, sui domestici otii mentione facta: hec est, inquit, vita soquanti faceret in Epystolis expressit: nec enim, inquit, otia divitiis Arabum liberrima muto. Laudat igitur solitudinem, otium prefert magnis opibus,Campus Horatii dicitur et, tot possessoribus mutatis, adhuc famosioris domini nomen tenet. Cui quidem hoc in genere vix quemp
Abbreviated transcription (Latin):
pitus nocturnos atq duienos uis cau̾e ⁊ contacta reqa reri¬
Ingiã uatũ. Nec dumn fatis nisi lusus interoge. huc i tonĩ
ꝑluctibꝰ ĩ mediis ⁊ tempestanbꝰ urbis uerba lire mortus sont
connectere digner. Ne uo iratis ꝑ contarõibꝰ yrouicis ꝗ se¬
ciis contẽtum credas clare de ꝓpio nichil loqui breuẽ ꝓuide s
u̾salem tibi dat regulã q̃ est ꝙ sẽpiorũ chorus om̃is aai
nius ⁊ fugit urbes E uẽ recutꝰ ego ĩ epła quadã eandem c r¬
stͥnges ad poetis dixi Sulua place musis urbo ẽ pnĩ micã rͣ
Idm̃ placcꝰ ⁊ Barani sanus tepore captꝰ ⁊ siluas suas arq age¬
llum quinq focis habitatũ multis laudibꝰ accumulans amati¬
q ruris aspctũs int̾ grauia ⁊ in uira negocia suspirans urba¬
nã ꝓfecto dauinat ac despicit sratõnem. de hoc cũ amito de hoc
ita cũ ullitõ ẜ̾uoq suo litigat ut ex oĩbꝰ hiis nulli sit dubi¬

Expanded text:
pitus nocturnos atque diurnos, vis canere et contacta sequi vestpitus nocturnos atque diurnos, vis canere et contacta sequi vestigia vatum? Necdum satis est, nisi rursus interroget: Hic ego rerum fluctibus in mediis et tempestatibus urbis verba lire motura sonum connectere digner? Ne vero, iratis percontationibus ironicisque sententiis contentum, credas clare de populo nichil loqui, brevem quidem sed universalem tibi dat regulam, que est quod: Scriptorum chorus omnis amat nemus et fugit urbes. Quem secutus ego in epystola quadam eandemque restringens ad poetas, dixi: Silva placet musis, urbs est inimica poetis. Idem Flaccus et Baiani sinus tepore captus, et silvas suas atque agellum quinque focis habitatum multis laudibus accumulans, amatique ruris aspectum inter gravia et invisa negotia suspirans, urbanam profecto damnat ac despicit stationem; de hoc cum amico, de hoc ita cum villico servoque suo litigat, ut ex omnibus his nulli sit dubi
Abbreviated transcription (Latin):
qui fugiens urbem rom̃a ubi ⁊ ingenii laude ⁊ toto orberei¬
nãtis pͥncipis amiciciã f lorebat/ ac politariã libertatẽ pete ns
ret ille tamẽ sit censebat ope politudinis opus ẽẽ ut dumiu tł
suũ orus porret abpoluii latims ingeniis moro ĩudit nocitus¬
r ampliꝯ nisi pieras mitissimi ⁊ lic̾arũ amatissin pͥnapis
obstitis. horaciꝰ flactus nõ iam sibi regĩa rom̃a platert pałe
p̃dicat ẜ uacũũ cibur aut imbelle rarentũ quibꝰ ĩ uerbra a di
inceligi uult ꝙr aliuid ꝙr. politudinẽ ⁊ quietẽ uiriusq dia¬
sic diligẽt᷑ enum̾at ut facile iudeas afeccũ logui Epłreit eiꝰ
uoltima ẽ ad florũ seͥpta quẽ nõ remel interogat derecce po
ut expͥssior fiat. Ait enim. R̾ome ne poemata censes sebert e po¬
rre mnt tot curas atq labores. Seinde aũt Elegãti tedisrs na¬
rratõe pit᷑̾poĩta yronicẽ ꝯcludens ait̃ .I. nũt ⁊ uers ins sce

Expanded text:
rum loquar, qui fugiens urbem Romam, ubi et ingenii laude et toto orbe regrum loquar, qui fugiens urbem Romam, ubi et ingenii laude et toto orbe regnantis principis amicitia florebat, ac solitariam libertatem petens, uris absolveret? Ille tamen sic censebat, ope solitudinis opus esse ut divinum illud suum opus posset absolvi; latinis ingeniis mors invidit, nocitura amplius nisi pietas mitissimi et literarum amantissimi principis obstitisset. Horatius Flaccus, non iam sibi «regiam Romam» placere palam predicat, sed «vacuum Tibur» «aut imbelle Tarentum», quibus in verbis quid intelligi vult aliud quam solitudinem et quietem, utrisqu enumerat, ut facile videas affectum loqui. Epystolarum eius ultima est ad Florum scripta, quem non semel interrogat de re certa ut expressior fiat. Ait enim: Rome ne poemata censes scribere posse inter tot curas atque labores? Deinde autem eleganti tediorum narratione interposita, ironice concludens ait: I nunc, et versus tecum
Abbreviated transcription (Latin):
nr̃a ꝙrͣ. recre uescio ẜ apud quosdã suspẽte fidel ace ꝓfecie
no humilis igenis petrũ illũ cui abaclardi cognerĩnes
qui ut i storia suarũ calamitanũ longa naratõe idm̃ ip̃e me siro si
piuidre cedens solitud̃inis rrecensis abdita penetrauit ⁊ si nõ se¬
ne magno undiq studiororũ ꝯuẽtu quos e multis urbibꝰ illi
rolicario discipulos doctͥne celebris fama ꝯtͣrerat sine requie
tamẽ optata quã õ radicitꝰ tenax liuor odiũq quulẜant. hunc
ad antiquiora rerũ studiorũ ꝙ genus alud redeundũ quibꝰ
id ip̃m quod intendimus roboretur
iid loqͣr homerũ Poetarũ pͥmũ parc̃e : qñ suꝑiorũ orpͥt
silic ⁊ liui ⁊ museissiue hos poetas siue music̃os siue ꝓpt
arciũ cognacionẽ quod quibadã place ⁊ musicõs c̾dimꝰ
Sic ait cicero. Cecus eni traditur fuiste nos ut andedaem uid
effecerit utq illiꝯ igeni nõ poessim ẜ picturã. quẽd poiaił¬

Expanded text:
udio suspecte fidei at profecto non humilis ingenii, Petrum illum cui Abelardi cognomen est qui, ut in historia suarum calamitatum longa narratione idem ipse meminit, invidie cedens, solitudinis trecensis abdita penetravit, etsi non sine magno undique studiosorum conventu, quos e multis urbibus illi solitario discipulos doctrine celebris fama contraxerat, sine requie tamen optata, quam sibi radicitus tenax livor odiumque convulserant. Hinc ad antiquiora rerum studiorumque genus aliud redeundum, quibus id ipsum quoque quod intendimus roboretur. Quid loquar Homerum, poetarum patrem, quando superiorum Orphei scilicet et Lini et Musei — sive hos poetas, sive musicos, sive propter artium cognationem, quod quibusdam placet, et musicos credimus sicut ait Cicero cecus enim traditur fuisse «nos ut videremus effecerit», utque illius ingenii «non poesim sed picturam quodammodo vid
Abbreviated transcription (Latin):
nõ equidm sb auratis laq̃aribꝰ teccorũ si sb querqus uinbrar
glandifere rurale ꝯuiiũ celebratũ ẽ Et ille certe pantissumꝰ
atq oĩ dĩo fauore dignissimꝰ uir fuit tante obedientie ut dñ
dei iussis obreqͥt᷑ unigenito  filio nõ parceret ut reliq̃ laudũ
eiꝰ sileam/ de quibꝰ dicẽdi tẽs forte aliud alt̾q locꝰ oportiuõr dabit᷑
ex qͥbꝰ oĩbꝰ ininime mirũ fit si talẽ uirũ arcciꝰ ẽ amplexa diui¬
nicas. Ill̃o magnũ ꝙ suo m̾ito ancilla eiꝯ egipciã fugiens aban

Expanded text:
non equidem sub auratis laquearibus tectorum, sed sub quercus umbra non equidem sub auratis laquearibus tectorum, sed sub quercus umbra glandifere rurale convivium celebratum est. Et ille certe sanctissimus atque omni divino favore dignissimus vir fuit, tante obedientie ut, dum Dei iussis obsequitur, unigenito filio non parceret, ut reliqua laudum eius sileam, de quibus dicendi tempus forte aliud, alterque locus oportunior dabitur. Ex quibus omnibus minime mirum sit, si talem virum arctius est amplexa divin
Abbreviated transcription (Latin):
comitatꝰ infelicis ex ilis peregͥnꝰ. solꝯ ĩ requiẽ ⁊ gandio comit¬
ms ⁊̃ laborisq⁊ dolorib multis. deuiq rolo ĩ mortal suerat. qimte
s⁊cĩa mortał eficit Iam tũt clarũ ⁊ insigne p̾sagiũ quid d̾ socie¬
tate feminea sꝑare posteritas de beret
ed ne in limine heam magnꝯille multarũ ꝙ genciũ patoꝵ
habraam nõ in palaciis intͬq delicias urbanas ẜ intaber¬
naculis inq cõuallib̾ꝰ collocutorẽ deũ l meruit / ⁊ ꝓmi¬
sa nla magnifica q̃ iugit̃ ĩ nõs excremis utinãq nõ peslimis ho¬
minũ impłent᷑ Idm̃ nõ ĩ aula cortinis obsita ẜ ⁊ iullis ĩstrata c¬
spantibꝰ si ĩ rolo erbido ⁊ agstilutq geneseos teytꝰ hab ĩ qualle
ut porepħꝰ ad ilicem mãmbre redebat qũo diģaiꝰ ẽ habitꝰ deian¬
gelos hr̃e ꝯuiuas. Neue qͥd forte aliuo ꝙͣ qd u̾ba ronãt suspicenͣ

Expanded text:
comitatus infelicis exilii peregrinus; solus in requie et gaudio, comitcomitatus infelicis exilii peregrinus; solus in requie et gaudio, comitatus in laboribus et doloribus multis; denique solus immortalis fuerat, iunge sotiam, mortalis efficitur. Iam tunc clarum et insigne presagium, quid de societate feminea sperare posteritas deberet. Sed ne in limine heream, magnus ille multarumque gentium pater Abraham, non in palatiis interque delitias urbanas, sed in tabernaculis inque convallibus collocutorem Deum meruit et promissa illa magnifica, que iugiter in nobis, extremis utinamque non pessimis hominum, implentur. Idem non in aula cortinis obsita et villis instrata crispantibus, sed in solo herbido et agresti, utque Geneseos textus habet in convalle, ut Iosephus ad Ilicem Mambre sedebat, quando dignus est habitus Dei angelos habere convivas. Neve quid forte aliud quam quod verba sonant suspicemur,
Abbreviated transcription (Latin):
ut stͥptoris p̾conisq sui Ieronimi uerbũ ponã ac remotũ rlsticit᷑¬
Et ut cũctis eñ ne furã p̃ilaberet᷑ obserũãtibꝰ ꝙ uno ĩ leco deco
illũ nõ porte ꝯsistere publice ꝑ suassũ exat ibidem laborũ uirefã
habuit qñe interris iitatꝰ fuerat ad celũ requtꝰ antoriiũ. hiis
⁊ breu admodiua ⁊ succitã comemoratõe p̾t̾itis ut sic dĩca aigosse¬
uoĩtis ⁊ reliqͥs silentio obrutis quot quot sũt idgenꝰ quibte
l hemꝯ celũ fuit interris q̃ copiorat amena si apano ei aenẽt¬
bilis anq ignea seccio ẽ ⁊ q̃ p̾çiore mat̾ie filũ habens mĩt enẽ
terta pngemiis natura parit̾ arꝙ arte delectet. aliquoro seraẽ¬
mimꝰ t uitłarmis ordiar adam publico ille rarenꝰ genis hũa
ꝙ̃. dĩi folꝯ fuit nemo felicior moꝵ ut comutatũ s ruie
iniserior. sola stent. comitatꝰ riut᷑. Iolꝰ bt̃e ciuis pate.

Expanded text:
ut scriptoris preconisque sui Ieronimi verbuut scriptoris preconisque sui Ieronimi verbuEt ut, cuntis eum ne furtim dilaberetur observantibus, quod uno in loco diu illum non posse subsistere publice persuasum erat, ibidem laborum vite finem habuit, quem in terris imitatus fuerat ad celos secutus Antonium. His igitur brevi admodum et succincta commemoratione preteritis, ut sic dicam, atque sepositis et reliquis silentio obrutis, quotquot sunt id genus, quibus sola heremus celum fuit in terris — que copiosa et amena et varia et penetrabilis atque ignea lectio est et que, preciose materie filum habens ac magnis texta ingeniis, natura pariter atque arte delectet —, aliquot exe2 Et ut a primis ordiar, Adam, publicus ille parens generis humani, quandiu solus fuit, nemo felicior; mox ut comitatus, nemo miserior: solus stetit, comitatus ruit; solus beate civis patrie,
Abbreviated transcription (Latin):
cũ qui pauło añt uacuꝰ habitatore remasat ꝑuem̃es atq ibi
discipiilis eiꝰ niuẽtis audicu flebile pñi dictu auidissime cũcta
ꝑ quirens ortulũ eiꝯ̃ ⁊ lectulũ uñ ad celũ felix ille ꝯcẽderot
in uisit Atq ĩ eo dulci quadã tanti uiri memoria ꝓcubrt iłen
ꝓͥq nõ tamleccione ꝙͣ opimione fremꝰ addidẽri alienũ stratõ d e
lacͥmus rigãs/ ut inde alias acq alias policudines pereud ꝙ e
aptãtã sͥ nundens quietẽ semꝑ eũ sua pama p̃cureretapinbi n
cia ad urbãts barbaras nascio nes clam dec̾u̾it ꝓficitĩ u bur
intẽlẽtꝰ nec cognitꝰ respiraret ut eadm̃ fama nomiis eum
ỹsequẽtẽ pͥmo quidm̃ in ficiliam naiugarit inde in dalmacĩa post̾mo
autẽ in ciprũ in sulã suis moribꝰ longe dismlẽ Cuiꝰ tamẽ u¬
na rupes duro uiri ppõito ꝯuenixet ubi locũ nactꝰ terribilẽ balde

Expanded text:
locum, qui paulo ante tanto vacuus habitatore remanserat, perveniens atque ibi locum, qui paulo ante tanto vacuus habitatore remanserat, perveniens atque ibi discipulis eius inventis — auditu flebile, pium dictu — avidissime cunta perquirens, ortulum eius et lectulum unde ad celum felix ille conscenderat invisit, atque in eo dulci quadam tanti viri memoria procubuit, iquodque non tam lectione quam opinione fretus addiderim, alienum stratum suis lacrimis rigans. Ut inde alias atque alias solitudines petens, quod exoptatam sibi invidens quietem semper eum sua fama precurreret, interdum etiam ad barbaras nationes clam decreverit proficisci, ubi nec intellectus nec cognitus respiraret. Ut eadem fama nominis eum persequente, primo quidem in Siciliam navigarit, inde in Dalmatiam, postremo autem in Cyprum insulam suis moribus longe dissimilem, cuius tamen una rupes duro viri proposito conveniret, ubi locum nactus «terribilem valde»,
Abbreviated transcription (Latin):
alio pene orbe celatũ/ africe yssmie o allie ytalie Iliritõ ip̃i ⁊ q̃
Uobiũ capt᷑ ĩ rome ut ĩ exoordio ꝓmiẜat dem̃ost̃rit llon ex
reqͣr ut ĩ politudinẽ quoq fugit hylariõ antonii uͥtũtũ nobił
eniulꝰ fama uiri pͥmũ mox bimẽstri obsuatõe uite eiꝰ̃ ac moios
pͦ sentiq ꝯcitꝰ exemplo ubi ab adolocẽciã in semũ ꝑseuerãs bru¬
me pͥmũ ⁊ statis intẽꝑiem angusto tuguriolo post aũt̃ cella in¬
chil angustiore neq tam domꝰ ꝙ sepultri spem habetẽ sb mo¬
uit ut inde dũ ad uiri nom̃e curbis cõeutibꝰ ⁊ solitudiẽ una
multarũ urbiũ inquieta negociis fugã medicaret᷑ re cognita
decem ⁊ ex ampliꝰ hõinũ nilia iter eiꝰ E inyediere Que
dolore cũ media pene cõsimitꝰ eẽt populo paciẽte ẜ dolente. ⁊ꝓ
sequẽte tãdem abiit ĩ ꝓfũ dissimas solitudines ⁊ ad antomll

Expanded text:
«alio pene orbe celatum, Africe, Hispanie, Gallie, Italie, Illirico, ipsi etiam que «alio pene orbe celatum, Africe, Hispanie, Gallie, Italie, Illirico, ipsi etiam que urbium caput est Rome, ut in exordio promiserat», demoequar ut in solitudinem quoque fugit Hilarion, Antonii virtutum nobilis emulus, fama viri primum, mox bimestri observatione vite eius ac monitis presentique concitus exemplo, ubi ab adolescentia in senium perseverans, brume primum et estatis intemperiem angusto tuguriolo, post autem cella nichil augustiore neque tam domus quam sepulchri speciem habente, submovit. Ut inde dum, ad viri nomen turbis coeuntibus et solitudine una multarum urbium inquieta negotiis, fugam meditaretur, re cognita, decem et eo amplius hominum milia iter eius impediere. Quo dolore cum inedia pene consumptus esset, populo patiente sed dolente et prosequente, tandem abiit in profundissimas solitudines, et ad Antonii
Abbreviated transcription (Latin):
imꝑatores miraculo fame eiꝰ illecti familiaribꝰ ad illũ epis¬
tolis q̃i patẽe uen̾ati ⁊ ꝙ respõto dignati ẽent uchemẽtissime
nullo uspĩa aꝑpente hoĩnũ se iam polũ hmicolã cogitaret multo
uetustiorẽ ãcq remociorẽ solitudinis pncolam alt̾iꝯ paulũ thebe¬
palme sec̾tissima ĩ speliuca nusꝰ e celo panis unꝰ duobꝰ xͥ
fortissimis uet̾anis in ulto rerumõ ex haustis habunde sustce¬
rit. demq ut pancis post diebꝰ mestꝰ multisq cũ ꝑleribꝰ lo¬
spes paulũ sepeliuit in eforiẽda humo leonũ unguibꝰ ĩ sueto
pietatis officio ad iutꝰ. Ad sum̃a qͣlit̾ indeẜtis lacitãs ⁊ ĩ tancũ
oĩs glorie fugitas ut sepulturã quoq sũa uellet abscodũa
nequa uel gelidũ cinere m̃udam fruoris auea ꝯtingeret ado
nobilitatꝰ ⁊ głoriosꝰ efct̃ꝰ ẽ ut xp̃s humũculũsiuũ egiperate

Expanded text:
imperatores, miraculo fame eius illecti, familiaribus ad illum epysimperatores, miraculo fame eius illecti, familiaribus ad illum epystolis quasi patrem venerati et, quod responso dignati essent, vehementissime nullo uspiam apparente hominum, se iam solum heremicolam cogitaret, multo vetustiorem atque remotiorem solitudinis incolam alterius, Paulum Thebepalme, secretissima in spelunca, missus e celo panis unus duobus Cristi fortissimis veteranis, multo ieiunio exhaustis, abunde suffecerit. Denique ut paucis post diebus mestus animi multisque cum fletibus hospes Paulum sepelivit, in effodienda humo leonum unguibus insueto pietatis officio adiutus. Ad summam, qualiter in desertis latitans, et in tantum omnis glorie fugitans ut sepulturam quoque suam vellet absconditam, nequa vel gelidum cinerem mundani favoris aura contingeret, adeo nobilitatus et gloriosus effectus est, ut Cristus homunculum suum egiptiace
Abbreviated transcription (Latin):
uũ infinite sinplicitatꝭ atq ꝯstacie ad frenã dũ ꝙii quidẽ ẜuat
ynçipis iyeditũ mõtis e u̾tice besdedentẽ llon acçeytenã rexag̃¬
ta annis in cella recõditũ remꝑ tacitũ milli uisũ Nlongeumãciũ¬
ãbes ce aut dididinũ ambos cecos illustres ⁊ uiduciũat pior̃ũ
om̃e uiunꝰ ĩplentes alt̾um u̾o in suꝑ ⁊ lit̾is clarũ. Nõ demq ĩ¬
qui ut ad hũc in aspitã ac pene solis heremini notã feris orien¬
liũ ac oriẽciũ mõacxrũ pͥncers antoniꝰ penetrauit ut c̾bestẽ¬
te fama nõis ⁊ ad gr̃ãm ranitatũ turbis egrorũ ꝯfluẽtibꝰ
tedio a fectꝰ ⁊ metuens ne tãta illa celebritas aut slmanis
cogitãs se uox ad eum d̾ celo stã ẽ Quenã uͦ. uox illa forsitã.
fuge rolitudinẽ urbes cole/ loeo hic tedii ille gaudii locꝯ ⁊ quietis
Alexandria pete ĩ patria tũa redi ⁊ nõ pociꝰ illa uox fuit gnqui¬
estere cupis anconi uade nũc ad int̾iꝰ deẜcũ cui mox obtemꝑan

Expanded text:
ad frenandum pii quidem sed irati principis impetum montis e vertice descendentem. Non Acepsenam sexaginta annis in cella reconditum, semper tacitum, nulli visum. Non Ceumatium aut Didimum, ambos cecos illustres, et videntium ac piorum omne munus implentes, alterum vero insuper et literis clarum; non denique inqui ut adhuc inhospitam ac pene solis heremum notam feris, orientalium atque orientium monachorum princeps, Antonius penetravit; ut, crebrescente fama nominis et ad gratiam sanitatum turbis egrorum confluentibus, tedio affectus, et metuens ne tanta illa celebritas aut sibi inanis cogitans, vox ad eum de celo facta est. Quenam vero vox? Illa forsitan: «Fuge solitudinem, urbes cole; locus hic tedii, ille gaudii locus et quietis; Alexandriam pete, in patriam tuam redi»? Et non potius illa vox fuit: «Si quiescere cupis, Antoni, vade nunc ad interius desertum»? Cui mox obtemperans,
Abbreviated transcription (Latin):
tolitariẽ niuere ꝙ̃tꝰ in folitudinibꝰ exrare seu cũ feris sedicĩu ne¬
buꝰ suis dicas or iam fatis curiosttate hac longe lateq disrunoe
mũdi angulos ꝑuagatꝰ sum Quorũ oiũ nõ apud me qui lecta ueb
audita refero ẜ apud auctores rerũ pͥmarios fides erit. Ego aut̃ hi
draries pͥmũ dixit ille mͥ ꝑpropiũ xei nom̃e imposuiste ius
ẽ in cathedris eñĩ pħiłossoꝑiũt᷑ in accionibꝰ insaniat ꝑ ͥ¬
puũt aliis pceptisq siuis pͥmi obstant pͥmi a se latis deroio repboli¬
uiferos se ꝙffessi i mi ordines deserũt pͥmi iuietutis mtꝑio ⁊ po
null sunt qui quod ꝓfitẽtur exhibeat amore studiua ꝙ sarien
Rursum ⁊ poetas inceligo non hos qͥbꝰ contet̾e uersus dit
rans ⁊ ut ait flaccꝰ uer̃sus moyes rerũ nugas ꝙ cauore
quibꝰ uiq ad fastidiũ abundamus. ẜ eos qui siqd cicerorito

Expanded text:
ie vivere quam in solitudinibus errare seu cum feris seu cum gregibus suis dicas. Sed iam satis curiositate hac longe lateque disiunctos mundi angulos pervagatus sum, quorum omnium non apud me, qui lecta vel audita refero, sed apud auctores rerum primarios fides erit; ego autem, his edrarios primum dixit, ille michi proprium rei nomen imposuisse visus est. In cathedris enim philosophantur in actionibus insaniunt, precipiunt aliis preceptisque suis primi obstant primi legibus a se latis derogant, et signiferos se professi primi ordines deserunt primi virtutis imperio rebnulli sint, qui quod profitentur exhibeant amorem studiumque sapientie. Rursum et poetas intelligo, non hos quibus contexere versus sit satis, et, ut ait Flaccus, versus inopes rerum nugasque canoras, quibus usque ad fastidium abundamus; sed eos qui, siquid Ciceroni
Abbreviated transcription (Latin):
optrre⁊ ubi dens illis a sidue sunpꝰ u̾ticẽ ẽ. mudo atq hũa sbredibo
empꝰ erat ut finẽ facerẽ / nã ⁊ destinatꝰ oꝵi modꝰ exte¬
dit᷑ ⁊ me alie uocãt cure gñ n̾o iam nrmtũ Enone loe
ab oficii maioris pnrẽcione dist᷑heris ss terꝑꝰ retingtn
neq̃o quo nũq aliquot exempla es aliõ gene horandes tint ois
sii nonĩẽ p̾notatꝰ liber a nõ nullis oñdit᷑ qui trans gange pa
orientis extremo saluberrimis auriꝰ ⁊ politariã regione habi¬
tant q̃ quãtũ appinione arsequor haud longe semota ab illis est
Quos dicerẽ a uignosop histis nec recta nec moribꝰ diferõtes
nec reulla nisi loco forsan aut noĩe nisi bardasanes uirba¬
bilomis ⁊ ob idralrẽ in ciuitate plagarũ fidẽ mito bignosophestas
apud rudos induo dogmata diuisis quorũ apllãt bragmñaas astr

Expanded text:
opopfacerem, nam et destinatus operi modus exceditur et me alie vocant cure, tu vero iam nimium sermone hoc ab officii maioris intentione distraheris; sed temperare michi nequeo quominus aliquot exempla ex alio genere hominum attingam, sii nomine prenotatus liber a nonnullis ostenditur, qui trans Gangen in orientis extremo saluberrimis auris et solitaria regione habitant que, quantum opinione assequor, haud longe semota ab illis est Quos dicerem a gignosophistis nec secta nec moribus differentes nec re ulla nisi loco forsan aut nomine, nisi Bardasanes, vir Babilonius et ob id saltem vicinitate plagarum fidem meritus, gignosophistas apud Indos in duo dogmata divisisset, quorum unum appellat br
Abbreviated transcription (Latin):
sno foras ⁊ ait ulli suspice celũ meo naꝙ lidaio ꝗrt so¬
lum unlt suꝯpicere quiq celestiã ꝯtemplari edũtedo e sris¬
ras es ꝙ in urbibꝰ obectu multarũ ⁊ uialerũ rexia pnes¬
rsalis abtu dir t ppedir obnucus ita dics educẽ do fores
ꝑ ediceda a domino allisquin nusꝙ̃ s nuitꝯ piaculis neiõ p̃m
ĩmedianos deẜrca requẽtibꝰ ⁊ mariã alta tranãtibꝰ unde est ꝓ nõdu¬
cem deum s cõcupistienciãs suas secuti quidã in solitudine corruerũt
uistꝯ ⁊ integer/ nõ possit ꝙ rra re uino obrui pasus ẽ ut ul igro¬
rans probrũ iłłid̾ admitere qd cogitare sciens ac sobrius hortor¬
ẜ. leuo pede igͣ ascendit in moñte meliꝯ forte mãssura in segore
quã in becillitati sue redem sponte delegerat. Sine clarior elos te¬
curq res ẽ ꝙ̃ ut tot opem exemplorũ flagitetꝰ eas qulitedloes¬
hiãt nõ conores urbiũ conuetꝰ tacitas at traquilłas solitudordeo

Expanded text:
s foras, et ait illi: Suspice celum». Meo namque iudicio, qui celum vult suspicere quique celestia contemplari, educendus est foras, eo quod in urbibus obiectu multarum et malarum rerum mortalis obtunditur ac prepeditur obtuitus; ita dico educendus foras, sed educendus a Domino, alioquin nusquam tutus, piaculis nostris in media nos deserta sequentibus et maria alta tranantibus. Unde est quod non ducem Deum sed concupiscentias suas secuti quidam in solitudine corruerunt; iustus et integer non possit, quod ita se vino obrui passus est, ut vel ignorans probrum illud admitteret, quod cogitare sciens ac sobrius horruisset; levo pede igitur ascendit in montem melius forte mansurus in Segor, quam imbecillitati sue sedem sponte delegerat. Sane clarior testatiorque res est quam ut tot opem exemplorum flagitet, eos qui celo inhiant non sonoros urbium conventus, sed tacitas ac tranquillas solitudines
Abbreviated transcription (Latin):
ẜ ignota ẽ alt̾a u̾o notissima ciuꝰ gentẽ opũ rerũq cuuliũ cõ¬
temt̾tẽ in suꝑ ⁊ agͥculture necligẽte pastua ⁊ siluas in colere
conptũ habõ cui ꝓ deliciis ociũ ꝓ sumis oppibꝰ sit libertas felicen
gentẽ diçere nisialia si modo uera est infamiã ⁊ mosa onant¬
nitate rẽtherer p̃tereo fortũatas psulas q̃ extremo sib dero ate
ut nos ⁊ uitiniores ⁊ nociores sic ꝙͣ longissime ab mdedabis

Expanded text:
tissima. Cuius gentem, opum rerumque civilium contemptricem, insuper et agriculture negligentem, pascua et silvas incolere compertum habeo, cui pro delitiis otium, pro summis opibus sit libertas. Felicem gentem dicerem, nisi alia, si modo vera est, infamia et morum malignitate retraherer. Pretereo Fortunatas Insulas, que extremo sub occidente, ut nobis et viciniores et notiores, sic quam longissime vel ab
Abbreviated transcription (Latin):
re pͥncipẽ dedit que iuidimꝰ hyspanorũ ⁊ gallorã dã qro are¬
to fangiũe genosuiꝰ qũẽdã aoiru. Qui meministi em̃ dñt sedio
tobona at ceptro ꝑ urbem spc̃cando incederet repẽte tras cels
ber efsuxit atq ita dom̃u madibꝰ rediit ut om̃ eẽt pcorbmos
illi uere pluuas/ ⁊ aquose prie pͥnçiparut Cui quidiq̃ rdenran soũ¬

Expanded text:
e principem dedit, quem vidimus, hispanorum et gallorum regum mixto sanguine generosum quendam virum. Qui, meministi enim, dum eo die corona ac sceptro per urbem spectandus incederet, repente tantus celo imber effluxit, atque ita domum madidus rediit, ut omen esset incubuisse illi vere pluvialis et aquose patrie principatum. Cui quidem in do