comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
tibi deanteriore sumetur. Et idõ hori ton semper quanta cum que locorũ trans gressione mutatur. Hunc aut̃
quem diecimus admitut aspectũ. aut interris aequa planicies. aupelagi tranquilla libertas. quȩ nullã oculis
obient offensam. Necte moueat quod sepe in longis simo positũ montẽ uidemꝰ. aut quod ipsa cęli suꝑna suspi¬
cimus Auudest enĩ cũse oculis ingerit altitudo. aliud cũꝑ planũ sẽporri git x extendit intuitus. In quo
Etant aut̃ eȩ stellȩ quas num quã ex hoc loco uidimus. x eae magnitudinos om̃i ũ quas ec̃ nũquã suspicati
sumus. Eoe quibus erat ca minima. quȩ ultimta acęlo. citima terris. lucȩ iucebat aliena. Stellarũ¬
antẽ lobi terit magntadinẽ faclle uncebuant. Biendo eequo om̃a mihi contemplinti. id quod supła rertulimus adfirmat. in

Expanded text:
tibi de anteriore sumetur; et ideo horizon semper quantacumque locorum transgressione mutatur. Hunc autem tibi de anteriore sumetur; et ideo horizon semper quantacumque locorum transgressione mutatur. Hunc autem quem diximus admittit aspectum aut in terris aequa planities aut pelagi tranquilla libertas, qua nullam oculis obicit offensam. Nec te moueat quod saepe in longissimo positum montem uidemus aut quod ipsa caeli superna suspicimus. Aliud est enim cum se oculis ingerit altitudo, aliud cum per planum se porrigit et extendit intuitus, in quo Erant autem eae stellae, quas numquam ex hoc loco vidimus, et eae magnitudines omnium, quas esse numquam suspicati sumus, ex quibus erat ea minima, quae ultima a caelo, citima a terris luce autem globi terrae magnitudinem facile uincebant.» Dicendo: «ex quo omnia mihi contemplanti», id quod supra rettulimus adfirmat: in
Abbreviated transcription (Latin):
sed singulis gentibus suꝑ uerticẽ suum ꝓ prius meridianus efficitur. Similiter sibi hori zontem facit circum spec¬
no singulorum. Hori tonest enĩ uelutꝰ quodam circo designatus terminus cęli. quod super terrã uidetur. Etquia
adipsum uere finẽ non potest humana acies ꝑuenire. quantum quis quę oculos circum ferendo conspecent.
ꝓpriũ sibi cęli quod suꝑ terra est terminũ facit. Hinc orizon quẽ sibi unus cuiuisq circũ scribit aspectus. ultri
tricentos &sera ginta stadios longitudinẽ inse continere non poterit. Centũ enĩ & octoginta stadios. non earedit
acies contra uidenteͥs. sediusus cũ adhoe spatiũ uenerit accessu deficiens. in rotunditatem recurrendꝰ curuatur.
Atque uta fit uthie numerus exutraq parte geminitus. trecentorũ sexa ginta stadiorum spatium quodintra hor¬
tontem suum continetur efficiat. semꝑq quantum exhuius spacu parte postea ꝓcedendõ demiseris. tantum

Expanded text:
sed singulis gentibus super uerticem suum proprius meridianus efficitur. Similiter sibi horizontem facit circumspectio singulorum. Horizon est enim, uelut quodam circo designatus, terminus caeli quod super terram uidetur. Et quia ad ipsum uere finem non potest humana acies peruenire, quantum quisque oculos circumferendo conspexerit, proprium sibi caeli quod super terram est terminum facit. Hic horizon, quem sibi uniuscuiusque circumscribit aspectus, ultra trecentos et sexaginta stadios longitudinem intra se continere non poterit. Centum enim et octoginta stadios non excedit acies contra uidentis; sed uisus, cum ad hoc spatium uenerit, accessu deficiens in rotunditatem recurrendo curuatur, atque ita fit ut hic numerus, ex utraque parte geminatus, trecentorum sexaginta stadiorum spatium quod intra horizontem suum continetur efficiat, semperque, quantum ex huius spatii parte postea procedendo dimiseris, tantum
Abbreviated transcription (Latin):
iocos quã ipse quos ꝓtulit. quia maior ÷ pacientie quã facimdie
laus. maxime cũ e quamimit̃ aliquaaiã iocis mordiciora ꝓtule¬
rit: cuidã ꝓuincialis iocꝰ asꝑ innotuit. Intrauerat romã simil¬
limꝰ cȩsari & inse om̃iũ ora conuerterat. Augustus ꝑduciadst
hominẽ iussit. uisũq hoc modo int̾rogauit. Dio mͥ adolesaris
fuit al quando mat̃ tua rome: negauit ille. nec c̃tuntus adice
Si pat̃ m̃s sepe. Tẽporib triũ uiralib pollio cũ fescenninos
ineũ augustus scripsissoe ait. At ego taceo. non ⁊ eni facile in
eũ scribere . qui potest ꝓscribere. Curtius eques romanꝰ deli¬
eus defluens. cũ macrũ turdũ supsissee in c̃iuuio cesaris. int̃¬
rogauit anmittere licera. Responderat princeps quidni
liceat : ille ꝑfenestrã statĩ misit. Aes alienũ cuidã senattris

Expanded text:
iocos quam ipse quos protulit, quia maior est patientiae quam facundiae iocos quam ipse quos protulit, quia maior est patientiae quam facundiae laus, maxime cum aequanimiter aliqua etiam iocis mordaciora pertulerit. Cuiusdam provincialis iocus asper innotuit. Intraverat Romam simillimus Caesari et in se omnium ora converterat. Augustus perduci ad se hominem iussit visumque hoc modo interrogavit: "dic mihi, adulescens, fuit aliquando mater tua Romae?" negavit ille, nec contentus adiecit: "sed pater meus saepe." Temporibus triumviralibus Pollio, cum Fescenninos in eum Augustus scripsisset, ait: "at ego taceo. Non est enim facile in eum scribere qui potest proscribere." Curtius eques Romanus deliciis diffluens, cum macrum turdum sumpsisset in convivio Caesaris, interrogavit an mittere liceret. Responderat princeps, "quidni liceat?" Ille per fenestram statim misit. Aes alienum Augustus
Abbreviated transcription (Latin):
insultauit. c̃fusus ille podagra. uolebat tam̃ uideri discussisse
iã uiciũ aenulle passus ambulare se gloriabat᷑. cui cesar ñ miro
inquit. dies aliquanto sunt longiores. Relata ad semagnitu¬
dine pris alieni quã quidã ęques roman dũ uixit excedentẽ
ducenties celauerat. culcitã emi cubicularẽ in eiꝰ auctione sibi
uissit & p̃ceptũ mirantib hano ratione reddidit: Habenda :
ad sõnũ culaita inqua ille cũtantũ deber& dormirẽ potuit.
Ñ÷ int̃mittendus sermoeiꝰ quẽ catonis honori dedit. Uenit for¬
te in domũ inquacato habita uerat. Ne in strabone in adulati¬
onẽ eȩ saris male ecistimante de ꝑuicatia catonis ait. Quisquis
p̃sentẽ statũ ciuitatis cõmutari ñ uola. &ciuis & tur bonꝰ÷
Satis serio & catonẽ laudauit. & sibi nequis ad fectaro res
noua reconsulunt. Soleo in augusto magis mirari quos ꝑtulit

Expanded text:
insultavit. Contusus ille podagra volebat tamen videri discussisse insultavit. Contusus ille podagra volebat tamen videri discussisse iam vitium et cottidie mille passus ambulare se gloriabatur. Cui Caesar, "non miror", inquit, "dies aliquanto sunt longiores." Relata ad se magnitudine aeris alieni quam quidam eques Romanus dum vixit excedentem ducenties celaverat, culcitam emi cubicularem in eius auctione sibi iussit et praeceptum mirantibus hanc rationem reddidit: "habenda est ad somnum culcita in qua ille, cum tantum deberet, dormire potuit." Non est intermittendus sermo eius quem Catonis honori dedit. Venit forte in domum in qua Cato habitaverat, dein Strabone in adulationem Caesaris male existimante de pervicacia Catonis ait: "quisquis praesentem statum civitatis commutari non volet et civis et vir bonus est." Satis serio et Catonem laudavit et sibi, nequis adfectaret res novare, consuluit. Soleo in Augusto magis mirari quos pertulit
Abbreviated transcription (Latin):
stilo eẽ remisso molliae displuto. talẽ se inepistolis quas ad eũ
scribebat sopius echbebat. ce ẽtra castigationẽ Ioquendi quã
alias ille scribendo seruabat. inepistola ad mecenatẽ familiari
plura in iocos effusa subtexeuit. Uale melgentui melcule.
etruria. Lasar art inũ ad amas suꝑnas. trberiũ margaritũ.¬
cilneoa tmaragde. iaspi figulorũ. berulle porsenȩ. carbun
nulli semattanti negabat. Post epuilũ igitur in ops ac sine ullo
appiratu disedens. uale dicenti hoctantũ in sufurrauit. Nonpu¬
tabũ metibita familiarẽ. Cũ de tiriȩ purpurȩ quã emi iusserat
obscuritate quȩrert ur. dicente uenditore erige altius &
suspice his usus ÷ salib.. ꝗd ego ut me populus roman dicat bene
cultũ insolario ambulaturus sũ. Nom̃ culatori suo de cui obliui
cias quia illic neminẽ nosti. Satinio in prima sua ętate elegant̃

Expanded text:
stilo esse remisso, molli et dissoluto, talem se in epistulis quas ad eum stilo esse remisso, molli et dissoluto, talem se in epistulis quas ad eum scribebat saepius exhibebat et contra castigationem loquendi, quam alias ille scribendo servabat, in epistula ad Maecenatem familiari plura in iocos effusa subtexuit: "vale mel gentium meculle, ebur ex Etruria, lasar Arretinum, adamas Supernas, Tiberinum margarituCilniorum smaragde, iaspi figulorum, berulle Porsenae, carbuncnulli se invitanti negabat. Post epulum igitur inops ac sine ullo apparatu discedens vale dicenti hoc tantum insusurravit: "non putabam me tibi tam familiarem." Cum de Tyriae purpurae quam emi iusserat obscuritate quereretur, dicente venditore, "erige altius et suspice," his usus est salibus: "quid? Ego, ut me populus Romanus dicat bene cultum, in solario ambulaturus sum?" Nomenculatori suo, de cuius oblicias, quia illic neminem nosti." Vatinio in prima sua aetate eleganter
Abbreviated transcription (Latin):
sedes reuertar. quid patrimeo dicã. respondit. Da me tibi displi¬
cuisse. saxo in expeditione ꝑcussũ. ac notabili catrice infronte de¬
for mẽ. nimiuĩ tam̃ sua opera iactantẽ. sic lenit̃ costigauit. Attu
cũ fugies inquit nũquã pte respexxeris. Galbȩ tui informegibbo
erat corpꝰ. agenti aꝓpudse causã & frequent᷑ dicenti corrige in me
si qͥd rep̃hendis. respondit. Ego te monere possũ. corrigere ñ
possũ. Cñ multi senero cassio accusante absoluerent᷑. & ardntectꝰ
foriaugusti expectationẽ operis diu trahera. ita iocatus ÷. Uellẽ
rassius & meũ forũ accusae. Uartius cũ monum̃tũ patriscolere.¬
cũ audissa. int̾pueros quos insrria herodes rex iudeoꝵ intra
himatũ iussit int̾fici filiũ quaq. eiꝰ occifũ att. Melius ⁊ herodis
porcũ eẽ quã filiũ. Idẽ augustus qr mecenatẽ suũ nouerat

Expanded text:
sedes revertar? quid patri meo dicam? respondit: Dic me tibi displisedes revertar? quid patri meo dicam? respondit: Dic me tibi displicuisse. Saxo in expeditione percussum ac notabili cicatrice in fronte deformem, nimium tamen sua opera iactantem, sic leniter castigavit: At tu, cum fugies, inquit, numquam post te respexeris. Galbae, cuius informe gibbo erat corpus, agenti apud se cauam et frequenter dicenti: Corrige, in me si quid reprehendis, respondit: Ego te monere possum, corrigere non possum. Cum multi Severo Cassio accusante absolverentur, et architectus fori Augusti expectationem operis diu traheret, ita iocatus est: Vellem Cassius et meum forum accuset. Vettius cum monumCum audisset inter pueros quos in Syria Herodes rex Iudaeorum intra bimatum iussit interfici filium quoque eius occisum, ait, "melius est Herodis porcum esse quam filium." Idem Augustus, quia Maecenatem suum noverat
Abbreviated transcription (Latin):
leuerat postea lucius graiuis trago e diarũ scriptor. interro¬
gabat eũ quid agera atra suus. & ille in spongiã inquit incu¬
buit. Idẽ augustus cũ eiꝰ libellũ trepidus offerror. & modop¬
ferra manũ mado rtorahera. putas inquit te assẽ elefanto
dare Idẽ cũ ab eo pachubius taurus c̃giariũ paetra. dicras¬
ũ hoc homines uulgo loqui ñ paruã sibi ab illo pecuniã datã
s tu inquit uoli credert. Aliñ p̃fecturȩ equitũ submotã
& insuꝑ salariũ postulantẽ dicentẽq ñ lucri causa darilae
mihi rogo. sid ut iudicio tuo munius uidear impaerasse
&ita officiũ de posiusse. hocdicto reꝑcussit: Tute accepisse apua
om̃s iffirma. & ogo d ediss me non negabo. Urbanitas euisde in no¬
tuit crta herenniũ deditũ uicuis uiuenẽ. quẽ cũ castris excedere
iississae. & ille supplex hacdep̾catione uter&. quomodo ad patrias

Expanded text:
leverat. Postea L. Varius tragoediarum scriptor interroleverat. Postea L. Varius tragoediarum scriptor interrogabat eum, quid ageret Aiax suus. Et ille: In spongiam, inquit, incubuit. Idem Augustus, cum ei quidam libellum trepidus offerret, et modo proferret manum modo retraheret: Putas, inquit, te assem elephanto dare? Idem cum ab eo Pacubius Taurus congiarium peteret, diceretque iam hoc homines vulgo loqui, non parvam sibi ab illo pecuniam datam: Sed tu, inquit, noli credere. Alium praefectura equitum submotum et insuper salarium postulantem dicentemque: Non lucri causa dari hoc mihi rogo, sed ut iudicio tuo munus videar impetrasse, et ita officium deposuisse, hoc dicto repercussit: Tu te accepisse apud omnes affirma, et ego dedisse me non negabo. Urbanitas eiusdem innotuit circa Herennium deditum vitiis iuvenem. Quem cum castris excedere iussisset, et ille supplex hac deprecatione uteretur: Quomodo ad patrias
Abbreviated transcription (Latin):
at de marco lepido lepidissime cauillatus :. Duente adhuc
sĩ macho te ut uidebatur plura dicturo. int̃cedens auienus
ut fieri insermonib: conuiualib sola. nec augustus inquit
cȩ far in hu iꝰ modi di cacitate quoquã minor . & fortasse nec
tullio. & si uolentib uob̃erit. aliqͣ eius quȩ memoria sugges
rit reliturꝰ sũ & horͦ. Permitte auiene fr̃machus explicat
dehis quos iã nominauerat dicta ciceronis. & oportunius quę
de augusto uis referre succedent. Reticente a uieno sỹmachi
cicero in quã cũ piso gener eiꝰ mollius incedera. filia aut̃ con¬
citacius. ait filiȩ. ambula tã quã uir. & cũ martꝰ lepidus in se¬
natu dixissa. patrib conscriptis. tullius ait. ego ñtanti feas
retardẽ & ille augustus inquã ceser ad fectauit iocos. sailuo
tam̃ maiestatis pndorisq. respectu. neo ut caderae inscurram
Aiacẽ tragediã scripserat oandẽq. quod sibi displicaisser de¬

Expanded text:
et de M. Lepido lepidissime cavillatus est—» Dicente adhuc et de M. Lepido lepidissime cavillatus est—» Dicente adhuc Symmacho et, ut videbatur, plura dicturo intercedens Avienus, ut fieri in sermonibus convivalibus solet, «nec Augustus», inquit, «Caesar in huiusmodi dicacitate quoquam minor et fortasse nec Tullio, et, si volentibus vobis erit, aliqua eius quae memoria suggesserit relaturus sum. Et Horus: Permitte, Aviene, Symmachus explicet de his quos iam nominaverat dicta Ciceronis: et oportunius quae de Augusto vis referre succedent. Reticente Avieno Symmachus: Cicero, inquam, cum Piso gener eius mollius incederet, filia autem concitatius, ait filiae: Ambula tamquam vir. Et cum M. Lepidus in senatu dixisset, patribus conscriptis Tullius ait: Ego non tanti fecretardem. Et ille: Augustus, inquam, Caesar adfectavit iocos, salvo tamen maiestatis pudorisque respectu, nec ut caderet in scurram. Aiacem tragoediam scripserat, eandemque, quod sibi displicuisset, de
Abbreviated transcription (Latin):
enĩ laberius Mirũ si anguste sedef qui soles duab sellis seder: ex¬
ꝓbrata leuitate ciceroni. qua immertto optimꝰ ciuis male audifat
lac cicero alias facilitatẽ cȩsaris in ad legendo senatu inrisit pala
Nũ cõ ab hospite suo puiblio mallio rogar&: ut decurionatũ priuigna
ei expedirue ad sistente frequentia diñ. Romȩ sunis habebit. põpeis
difficile ÷ Nec intrahȩc eiꝰ mordacitas sterit. Quippe ab androne
quodã laodiceno salutatus cũ causã aduentꝰ requisissa cõperissaq:
na ille selegatũ de libertate patriȩ adcȩ farẽ uenisse respondit. ita
ΠΡΕCΡΕΥCΟΝ Uigebat in eo exccedens iocos cosera mordacitas.
ut h÷ exepistola ad gatũ cassiũ dictatoris uiolatorẽ. Uellẽ idib
marcus me ad cȩnã inuitasses. ꝓfectis reliquurũ nil fuiss&.
nuno me reliquiȩ uestrȩ exercent. Iaẽ aicero de pisone genero

Expanded text:
enim Laberius, "mirum si anguste sedes qui soles duabus sellis sedere," exenim Laberius, "mirum si anguste sedes qui soles duabus sellis sedere," exprobrata levitate Ciceroni, qua inmerito optimus civis male audiebat. Idem Cicero alias facilitatem Caesaris in adlegendo senatu inrisit palam. Nam cum ab hospite suo P. Mallio rogaretur ut decurionatum privigno eius expediret adsistente frequentia dixit: "Romae, si vis, habebit; Pompeiis difficile est." Nec intra haec eius mordacitas stetit: quippe ab Androne quodam Laodiceno salutatus, cum causam adventus requisisset comperissetque —nam ille se legatum de libertate patriae ad Caesarem venisse respondit— ita πρέσβευσον. Vigebat in eo excedens iocos et seria mordacitas, ut hoc est ex epistula ad Cassium dictatoris violatorem: "vellem idibus Martiis me ad cenam invitasses, profecto reliquiarum nihil fuisset. Nunc me reliquiae vestrae exercent." Idem Cicero de Pisone genero
Abbreviated transcription (Latin):
mutit alienã . qui nob nr̃am ñ potest reddere: ꝓpõ quȩ merito
uidebatur dixisse põpeius. cupio ad hostes cicero transeat ut nos
timeat Incȩsarẽ quoq mordacitas ciceronis dentes suos strixit
Nã primũ post uictoriã cesaris int̃ rogatus cur inelectione
partis errassa respondit. Prꝓcinetura medecepit: Iocatꝰ
msar̃. quiita toga p̃cingebatur ut trahendo laaniã uolut molls
incedert: Adeo ut silla tãquã putidus dixerit põptio. Caue tbi
illũ puerũ male p̃ametũ. Peinde cũ laberus in fine ludor analo
aureo honortius acesar. euestigio inquattuor dec̃ ad expesandũ
transunt uiolato ordine. & cũ de trestatus ⁊ equis romanus. & cũ¬
minꝰ remissus ait cicero p̃terfunti laberio & sodile quȩrenti: Rete¬
pissẽ te: nasi anguste sederẽ. Simul & illũ respuens. & in nouũ senatũ
iocatus. cui numerũ cȩsar supͣfas auxerat: nec impune. Respondie

Expanded text:
promittit alienam, qui nobis nostram non potest reddere." Propter quae merito promittit alienam, qui nobis nostram non potest reddere." Propter quae merito videbatur dixisse Pompeius: "cupio ad hostes Cicero transeat ut nos timeat." In Caesarem quoque mordacitas Ciceronis dentes suos strinxit. Nam primum post victoriam Caesaris interrogatus cur in electione partis errasset, respondit, "praecinctura me decepit," iocatus in Caesarem, qui ita toga praecingebatur ut trahendo laciniam velut mollis incederet, adeo ut Sulla tamquam providus dixerit Pompeio, "cave tibi illum puerum male praecinctum." Deinde cum Laberius in fine ludorum anulo aureo honoratus a Caesare e vestigio in quattuordecim ad spectandum transiit, violato ordine et cum detrectatus est eques Romanus et comminus remissus, ait Cicero praetereunti Laberio et sedile quaerenti, "recepissem te nisi anguste sederem," simul et illum respuens et in novum senatum iocatus, cuius numerum Caesar supra fas auxerat. Nec impune. Respondit
Abbreviated transcription (Latin):
disse sibi uatiniũ meminerat cũ humeris serei publiq
reuilus qui uno die ut iã seruius rettulit consul fuit. rostra cũ
ascendisso: parit honorẽ inut c̃sulatus & egerauit. Ad cicero
onũ gaudens occisione urbanitatis. increpuit Aoro eNΩΡI¬
Toc est caninius consul & de inde ħ consequut ÷: reuilus ut que¬
rertẽ quib c̃sulib c̃sul fuerit. Dicere p̃terea ñdestitit. Uigilam¬
lantẽ haberaus c̃sulẽ taniniũ. qui in c̃sulatu suo sõnũ ñ uidit.
Põpeius ciceronis facetiaruĩ impaciens fuit . cui hȩc dicta ferebant
E gouͦ quẽ fugiã habeo. quẽ sequar ñ habeo. S o cũ ad põperũ uenis¬
sa. dicentib eũ sero uenisse. respondit. Minime sero ueni. na
nilnl hic paratũ uideo: Ocinde int̃ roganti põpeio ubi gener ei
dolabella et̃. respondit. cũ socerotuo. & cũ donassae põpei trans¬
fugã cuutate romana. ohominẽ bellũ inquit. gallis cuitatẽꝓ

Expanded text:
disse sibi Vatinium meminerat, cum umeris se rei publicae disse sibi Vatinium meminerat, cum umeris se rei publicae Rebilus, qui uno die, ut iam Servius rettulit, consul fuit, rostra cum ascendisset, pariter honorem iniit consulatus et eieravit: quod Cicero omni gaudens occasione urbanitatis increpuit, "λόγῳ θεωρητός est Caninius consul," et deinde, "hoc consecutus est Rebilus, ut quaereretur quibus consulibus consul fuerit." Dicere praeterea non destitit: «vigilantem habemus consulem Caninium, qui in consulatu suo somnum non vidit." Pompeius Ciceronis facetiarum impatiens fuit. Cuius haec dicta ferebantur: "ego vero quem fugiam habeo, quem sequar non habeo." Sed et cum ad Pompeium venisset, dicentibus sero eum venisse respondit, "minime sero veni, nam nihil hic paratum video." Deinde interroganti Pompeio ubi gener eius Dolabella esset, respondit, "cum socero tuo." Et cum donasset Pompeius transfugam civitate Romana, "o hominem bellum!" inquit, "Gallis civitatem
Abbreviated transcription (Latin):
ad audiendũ erectis ille sic incipit. Marcꝰ cicero cũ apud damasip¬
pũ cȩnarte. & ille media eriuino posito dicerae. bibite falernũ. hoc
inquit generũ meũ adgladiũ alligauit: Nec quinto ciceronifrĩ
circa similẽ mordacitatẽ pepercit. Nã cũ in ea ꝓuincia quã ille
reccerat uidissie dipeaiã imaginẽ eiꝰ ingentib liniam̃tis usq ad pectꝰ
exmore pictã erat aut̃ quintꝰ ipse stature paruȩ. ait. Fr̃ m̃s dunt¬
dius maior ÷ quã totus. In consilatu uatinii quẽ paucis diebus gessit.
notabilis ciceronis urbanitas circũ ferebatur. Magnũ ostentũ inquit
anno uatinii factũ. qd illo consule nec bruma. nec uer. nec estas.
nec autũnus fuit. Quȩrenti deinde uatinio qͥd grauatete domũ
ad se infirmatũ uenire. respondit. Uolui in consulatu tuo uenire.
s. nox me cõprehendit. Ulcisci aut̃ sicicero uidebatur. ut qui respon¬

Expanded text:
ad audiendum erectis ille sic incipit: «M. Cicero cum apud Damasipad audiendum erectis ille sic incipit: «M. Cicero cum apud Damasippum cenaret et ille mediocri vino posito diceret, "bibite Falernum hoc, inquit, "generum meum ad gladium adligavit?" Nec Q. Ciceroni fratri circa similem mordacitatem pepercit. Nam cum in ea provincia quam ille rexerat vidisset clipeatam imaginem eius ingentibus lineamentis usque ad pectus ex more pictam —erat autem Quintus ipse staturae parvae— ait, "frater meus dimidius maior est quam totus." In consulatu Vatinii, quem paucis diebus gessit, notabilis Ciceronis urbanitas circumferebatur. "Magnum ostentum", inquit, "anno Vatinii factum est, quod illo consule nec bruma nec ver nec aestas nec autumnus fuit." Querenti deinde Vatinio quod gravatus esset domum ad se infirmatum venire, respondit, "volui in consulatu tuo venire, sed nox me comprehendit." Vlcisci autem se Cicero videbatur, ut qui respon
Abbreviated transcription (Latin):
hus lȩticia & tim̃ib: incensoriũ uidicũ remissis ac retractan¬
tib quȩ singulis antiquẽ festiuitatis sapore plata sunt.
sin machus ait. hos platoris uersiculos quen magis ueristait̃ anbrt¬
uretr̃ mireris incertũ: legisse memini in latinũ tantolitius uersis.
quanto solae nr̃a quie gretts. Iugua brtiuor ce angustior ꝓstimari.
& ut opinor hyo uerbas: Dõ seniulco sauio meũ puellũ sauior. cdul
ct̃q florẽ sp̃s duco ex aꝑto tramtte anima egra & saucia curarrit
ad libias mih. rectũq inoris puiũ ee labra pueri molla rimata
itiner itransitus ut transire ninit̃: tũ si morȩ quid plusculȩ fuiss&
in coetu osculi amoris igne ꝑata transisse & merelinquera. & mira
ꝓrs res fiera ut adme fiert̃ mertuus ad puerõ int uiuerẽ. Simi¬
ror om̃s uos ioca tacuisse ciceronis. inquib fecundissimus ut in
om̃ib fuit. & siuida᷑ ut ȩdituus responsa numinis suri p̃dicat. ita
ego quȩ memoria sug gesserit refero dicta ciceronis: Tũ om̃ib

Expanded text:
his laetitia et omnibus in censorium risum remissis ac retractantibus quae a singulis antiquae festivitatis sapore prolata sunt, Symmachus ait, «hos Platonis versiculos, quorum magis venustatem an brevitatem mireris incertum est, legisse memini in Latinum tanto latius versos quanto solet nostra quam Graecorum lingua brevior et angustior aestimari. Et ut opilorem spiritus duco ex aperto tramite, anima aegra et saucia cucurrit ad labias mihi rictumque in oris pervium et labra pueri mollia rimata itineri transitus ut transiliret nititur. Tum si morae quid plusculae fuisset in coetu osculi, amoris igne percita transisset et me linqueret, et mira prorsum res foret ut ad me fierem mortuus, ad puerum intus viverem. Sed miror omnes vos ioca tacuisse Ciceronis, in quibus facundissimus ut in omnibus fuit, et, si videtur, ut aedituus responsa numinis sui praedicat ita ego quae memoria suggesserit refero dicta Ciceronis.» Tum omnibus
Abbreviated transcription (Latin):
rib hominũ sensib intellectũ sui uariorerũ tegmine. operimtoq subtraxit. ita a prudentib archana sua uo lu¬
it ꝑfabulosa tractari. sicipsa mysteria figurarũ cuniculis oꝑiurtur neuł hȩc adeptiꝰ nuda rerũ taliũ natura se

Expanded text:
ribus hominum sensibus intellectum sui uario rerum tegmine operimentoque subtraxit, ita a prudentibus arcana sua uoluit per fabulosa tractari. Sic ipsa mysteria figurarum cuniculis operiuntur, ne uel haec adeptis nudam rerum talium natura se
Abbreviated transcription (Latin):
difficilius earũ quã hominũ sanitẽ. s utrũq. falsũ ꝓbabo. Nã
neq. simplex ÷ animalib: mutis alimonia. nec ab illis quã a nobis
morbi remotiores. Testatur enĩ uariaeas pratoꝵ quȩ de pascunt᷑
gidũ nutrientes. ut nulla culina possit tã di uersa condire
quã inherbis natura nariatte. Notus ÷ om̃ib: eupolis int̃ ele¬
gantes habendus ueeris comoediȩ poxeas. Is in fabula quȩ
in seribitur ȩges inducte capras decipi sui copia in hȩc se

Expanded text:
difficilius earum quam hominum sanitatem. Sed utrumque falsum probabo. Nam difficilius earum quam hominum sanitatem. Sed utrumque falsum probabo. Nam neque simplex est animalibus mutis alimonia, nec ab illis quam a nobis morbi remotiores. Testatur unum varietas pratorum quae depascuntur, aliae frigidum nutrientes, ut nulla culina possit tam diversa condire quam in herbis natura variavit. Notus est omnibus Eupolis, inter elegantes habendus veteris comoediae poetas. Is in fabula quae inscribitur Αὶγες inducit capras de cibi sui copia in haec se
Abbreviated transcription (Latin):
tib inuidentes hoc debemꝰ expoere. Nec ab nego potuis se me
quoq tãquã palinodiã canere. Est enĩ rochorica p̃lusio. cõmunes
locos in utrãuis partẽ inuentoꝵ alt̾natione tractare. S qr fa¬
cilius grȩcoꝵ inuentionib agrȩcis forte alus relata respon¬
dent. te eustathi oramꝰ om̃s ut sensa & inuenta disarii contra¬
rus repellendo in integrũ restituas exautoratũ conuiuioꝵ
leporẽ. Illedio hoc ase officiũ dep̾catus. ubi tot impellentiũ
ꝓcerũ quib obiuandũ nonerat hortatui suc cubuit. bellũ
inquit induob: amicissimis cogor indicere. disario & continen¬
tiȩ s ab auctoritate urã tã quã ab edicto p̃toris impoerata
uenia.gulȩ patronũ quia necesse est ꝓfitebor. In primo spe¬
ciosis magis quã ueris ut docebitur pęnenos disarii nrĩ cepit
ingeniu. Ait enĩ pecudes simplici uti cibo. & idõ expugnari

Expanded text:
tibus invidentes hoc debemus expetere. Nec abnego potuisse me tibus invidentes hoc debemus expetere. Nec abnego potuisse me quoque tamquam palinodiam canere. Est enim rhetorica prolusio communes locos in utramvis partem inventorum alternatione tractare. Sed quia facilius Graecorum inventionibus a Graecis forte aliis relata respondent, te, Eustathi, oramus omnes ut sensa et inventa Disarii contrariis repellendo in integrum restituas exauctoratum conviviorum leporem. Ille diu hoc a se officium deprecatus, ubi tot inpellentium procerum, quibus obviandum non erat, hortatui succubuit: Bellum, inquit, duobus mihi amicissimis cogor indicere, Disario et continentiae: sed ab auctoritate vestra tamquam ab edicto praetoris impetrata venia gulae patronum, quia necesse est, profitebor. In primo speciosis magis quam veris, ut docebitur, exemplis paene nos Disarii nostri cepit ingenium. Ait enim pecudes simplici uti cibo, et ideo expugnari
Abbreviated transcription (Latin):
lica sobriũ sit tam̃ qr iuriũ est accusare conuuuũ. Hȩcet̃ pretex¬
tato & coteris ꝓna ad sensione placuissent. euangelus exclamauit:
Nihilta indignũ toleratu. quã qd aures nras grã linguȩ capti¬
uas tenent. & uerboꝵ rotunditati ad sentiri cogim circũ uenti
uo lubili tate sermanis. qui ad extorquendã fidẽ agit in a udi¬
entes tirannũ. & qr his loquendi laberinthis impares nos fatem.
age uaeti hortemur eustathiũ ut recepta contraria disputa¬
tione quicquid ꝓuario cibo dici potest uelit cõmunicare nober̃.
ut suis telis lingna uiolenta succũbat. & grȩcus gręco eripat
hunc plausũ. tã quã cornax cornici oculos effodiat. & sim¬
machus. Rẽ iocundã euangele amarius posto lasti. Audire
enĩ contratã copiose & elegant̃ inuenta resquȩ habeat utilẽ
uoluptatẽ. Si ñ tãquã ingenus insidiantes. & gloriosis tracta¬

Expanded text:
licet sobrium sit, tamen, quia varium est, accusare convivium. Haec cum Praetexlicet sobrium sit, tamen, quia varium est, accusare convivium. Haec cum Praetextato et ceteris prona adsensione placuissent, Euangelus exclamavit: Nihil tam indignum toleratu quam quod aures nostras Graeca lingua captivas tenet, et verborum rotunditati adsentiri cogimur circumventi volubilitate sermonis qui ad extorquendam fides agit in audientes tyrannum. Et quia his loquendi labyrinthis inpares nos fatemur, age, Vetti, hortemur Eustathium ut recepta contraria disputatione quicquid pro vario cibo dici potest velit communicare nobiscum, ut suis telis lingua violenta succumbat et Graecus Graeco eripiat hunc plausum, tamquam cornix cornici oculos effodiat. Et Symmachus: Rem iocundam, Euangele, amarius postulasti. Audere enim contra tam copiose et eleganter inventa res est quae habeat utilem voluptatem, sed non tamquam ingeniis insidiantes et gloriosis tracta
Abbreviated transcription (Latin):
ulla turbatut. dũ om̃s sibi stata mom̃ti dim̃sione suo ce¬
dunt᷑ Siquis aut̃ quia ni hił impatientius imperitia ratio¬
nes has de dignceur audire estinans ñ impediri digestione
nisisola d cibor multitudine. nec uelit de qualitate trastare.
hicꝗꝗ multi sormis alimonia de prehenditur causa morbaꝵ. Nã.
polmentor uariaas recipit uaria condimenta. quib gula ultra
quã nature necesseest lacessitur. & fit inde congeries dũ pruritu
desiderii amplius uel certe desingulis parua libantur. Hinc socra¬
tes suadere solitusent illos cibos patusue uitandos qui ultra
sitĩ famẽ ue sedandã ꝓducunt apporentiã. Deniq. uel ꝓpt̃ hoc
edendi uariteas repudi&᷑. qr plena est uoluptatis. aqua seriis &
studiosis cauendũ est. Quid enĩ tã contrariũ. quã uirtꝰ & uolup¬
tas: Sed modũ disputationi facio. neuidrar hoc ipsũ inquo sumus

Expanded text:
ulla turbatur dum omnes sibi stata momentorum dimensione succeulla turbatur dum omnes sibi stata momentorum dimensione succedunt. Si quis autem —quia nihil impatientius imperitia— rationes has dedignetur audire, aestimans non impediri digestionem nisi sola ciborum multitudine, nec velit de qualitate tractare, hic quoque multiformis alimonia deprehenditur causa morborum. Nam pulmentorum varietas recipit varia condimenta, quibus gula ultra quam naturae necesse est lacessitur, et fit inde congeries, dum pruritu desiderii amplius vel certe de singulis parva libantur. Hinc Socrates suadere solitus erat illos cibos potusve vitandos, qui ultra sitim famemve sedandam producunt adpetentiam. Denique vel propter hoc edendi varietas repudietur, quia plena est voluptatis, a qua seriis et studiosis cavendum est. Quid enim tam contrarium quam virtus et voluptas? Sed modum disputationi facio, ne videar hoc ipsum in quo sumus,
Abbreviated transcription (Latin):
tis infirmitas. Cũg ad seruerim quattuor in corpore fieri
digistiomes. quarũ altera pend& ex altera. & si p̃cedens fuerit
upedita nullus fit sequentis effectus. recurramꝰ animo ad
illa prima desigestione quȩ in mentre conficiter. & inueni¬
xur quid impedi m̃ti exmulti formi nascatur alimonia
Duersor enĩ ciboꝵ diuersa natura est. & sunt quicelerius.
sunt qui tardius digeruntur. Cũgͦ prima digestio uertit in
sucũ qr ñ simul om̃a accepta uertunt. qd̾ prius uersũ est dũ
alia tardius uertuntur acesat & hoc sepe &eiã eruetando sen¬
tinus. alia quoq quib tarda digestio est uelut ligna humi¬
da quȩ urguente igne fumũ de seertant. scc & illa imminen
te nature fumant. dir̃ tardius concoquunt᷑. Siquidẽ nec
hoc senst̃ eructantis euadit. Cibus aut̃ sĩ plrx ñ habre con¬
trouersiã morũ dũ simul in simplicẽ sucũ uertit᷑. nec digesto

Expanded text:
tis infirmitas. Cum igitur adseruerimus quattuor in corpore fieri tis infirmitas. Cum igitur adseruerimus quattuor in corpore fieri digestiones, quarum altera pendet ex altera, et si praecedens fuerit impedita, nullus fit sequentis effectus, recurramus animo ad illam primam digestionem quae in ventre conficitur, et invenietur quid impedimenti ex multiformi nascatur alimoniae. Diversorum enim ciborum diversa natura est, et sunt qui celerius, sunt qui tardius digeruntur. Cum ergo prima digestio vertit in sucum, quia non simul omnia accepta vertuntur, quod prius versum est, dum alia tardius vertuntur, acescit; et hoc saepe etiam eructando sentimus. Alia quoque, quibus tarda digestio est, velut ligna umida quae urgente igne fumum de se creant, sic et illa imminente igne naturae fumant, dum tardius concoquuntur —siquidem nec hoc sensum eructantis evadit. Cibus autem simplex non habet controversam moram dum simul in simplicem sucum vertitur, nec digestio
Abbreviated transcription (Latin):
cipit. alimonia eiꝰ dispsa puni uersos mẽ brur meatus ossaqꝗ
& medullas & ungues nutriat &e capillos. & hȩc : quarta
digestio. quȩ insingulis mẽ bris fit. dũ qd̃ unicuiq mẽ bro
datũ est ipsi mẽ bro fit nutrim̃tũ. Nec tam̃ hiuic tociens de¬
fecato raerim̃ta sua dest̃. Quȩ cũ mẽ bra om̃ã insua sunt sani¬
tate. ꝑ occultos euanesct̃ meatus. Siqua uͦ pars corporis ꝓgrescat
in ipsã quasi infirmiorẽ ultima illaquȩ dixim recrim̃ta la¬
buntur. & hinc nascuntur morboꝵ cause quę peyalata
medicis uocare mos est. Sienĩ fuerit ultimi suci iusto uberior
multitudo. hanc ase repellit pars corporis illa quȩ sinior est
& sine dubo labitur in infirmã quȩ uires non hab& repellen¬
di. unde alieni receptio distendit locũ inquẽ eȩciderit. &
e ereantur dolores. Hęc ÷xͦ triplex causa uel podagre uel

Expanded text:
cipiat, alimonia eius dispersa per universos membrorum meatus ossa quoque cipiat, alimonia eius dispersa per universos membrorum meatus ossa quoque et medullas et ungues nutriat et capillos. Et haec est quarta digestio, quae in singulis membris fit dum quod unicuique membro datum est ipsi membro fit nutrimentum. Nec tamen huic totiens defaecato retrimenta sua desunt; quae cum membra omnia in sua sunt sanitate, per occultos evanescunt meatus: si qua vero pars corporis aegrescat, in ipsam quasi infirmiorem ultima illa quae diximus retrimenta labuntur, et hinc nascuntur morborum causae quae ῥεύματα medicis vocare mos est. Si enim fuerit ultimi suci iusto uberior multitudo, hanc a se repellit pars corporis illa quae sanior est, et sine dubio labitur in infirmam quae vires non habet repellendi, unde alieni receptio distendit locum in quem ceciderit, et hinc creantur dolores. Haec est ergo triplex causa vel podagrae vel
Abbreviated transcription (Latin):
heũ ecris cura sucedit. Est aut̃ utur comer& sanguis. & ideo
haber natiuũ calorẽ. qd confectũ sucũ uertit insangumẽ. &x sicat
cibũ in sucũ uerti prima est. ita sucũ transire in sanguine sedã
digestio est. Hẽ calor ie coris administratũ ꝑuenarũ fistulas. in
suaquaq mẽbra disꝑgit. parte quȩ ex digestis frigidissima est.
in lienẽ refusa. qui ut iecur caloris. ita ipse frigoris domicilus̃ est
Nõ idõ om̃s dextere partes ualidiores sunt & debiliores sini¬
strȩ. qr has regit calor iusceris sui. Illȩ contagione frigoris si¬
nistra optinentis heboantur. Inuenas aut̃ & arteris quȩ sunt
reteptacula sanguinis & sp̃s. t̃cia fit digestio. Nã acceptũ san¬
gunẽ quoda modo defecare: & qͣd inea aquost̃ est uenȩ inuesicã
refundt̃. Liquidũ rͦ putisq. & altilẽ fanguinẽ. singulis totius
corporis mẽ bris ministrant. Eita fit. ut cũ cibũ solus uent ac¬

Expanded text:
hic iam iecoris cura succedit. Est autem iecur concretus sanguis et ideo hic iam iecoris cura succedit. Est autem iecur concretus sanguis et ideo habet nativum calorem, quod confectum sucum vertit in sanguinem: et sicut cibum in sucum verti prima est, ita sucum transire in sanguinem secunda digestio est. Hunc calor iecoris administratum per venarum fistulas in sua quaeque membra dispergit, parte quae ex digestis frigidissima est in lienem refusa, qui ut iecur caloris ita ipse frigoris domicilium est. Nam ideo omnes dexterae partes validiores sunt et debiliores sinistrae, quia has regit calor visceris sui, illae contagione frigoris sinistra optinentis hebetantur. In venis autem et arteriis, quae sunt receptacula sanguinis et spiritus, tertia fit digestio. Nam acceptum sanguinem quodammodo defaecant, et quod in eo aquosum est venae in vesicam refundunt: liquiducorporis membris ministrant et ita fit ut cum cibum solus venter ac
Abbreviated transcription (Latin):
Scoȩ hȩc cura uirtutis÷. quã grpciq retentat ix ÷ uocant
bea eebetibeni. Huic ab sequunt᷑ oñs. qr ipsa digestionib
curat. Uentris enĩ duo sunt orificia. quaꝵ superius erectũ
recipit deuorata. & infolle uentris recondne. hic est stomachꝰ
qui pat̃ familias dici meruit. quasi omẽ animal solus gubernais
Nã siegrescit. uita in ancipiti est. titubante alimoniȩ meatu.
cui natura tãquã rationis cipaei uelle ac nolle contribuit.
Inferius uͦ demissũ intestinis adiacentib: inseritur. & inde
uia est egerendis. Ergo inuentre fit prima digestio uirtute
aa AoIu ti beni. insucũ uertente quicquid acceptũ est
Cui fex rocrimꝰta sunt quę ꝑ intestiua inferiore orificio
tradente labuntur. & officio quartȩ uirtutis cui a noełe¬
lcpitileu nom̃ est ꝓcurat᷑ egestio. Ergo pqua in sucũ cibi re¬
format᷑.

Expanded text:
secundae haec cura virtutis est, quam Graeci, quia retentatrix est, vocantsecundae haec cura virtutis est, quam Graeci, quia retentatrix est, vocantur ἀλλοιωτική. Huic obsequuntur omnes, quia ipsa digestionibus curat. Ventris enim duo sunt orificia, quorum superius erectum recipit devorata et in follem ventris recondit. Hic est stomachus, qui paterfamilias dici meruit, quasi omne animal solus gubernans: nam si aegrescat, vita in ancipiti est, titubante alimoniae meatu, cui natura tamquam rationis capaci velle ac nolle contribuit. Inferius vero demissum intestinis adiacentibus inseritur, et inde via est egerendis. Ergo in ventre fit prima digestio, virtute ἀλλοιωτικῇ in sucum vertente quicquid acceptum est, cuius faex retrimenta sunt quae per intestina inferiore orificio tradente labuntur, et officio quartae virtutis, cui ἀποκριτική nomen est, procuratur egestio. Ergo postquam in sucum cibus reformatur,
Abbreviated transcription (Latin):
ñ omã quȩ esuisunt unanatura. ñ om̃a simul coquunt̃ .s. alia
celerius. tardius alia. Eita fit . int digestony sequentiũ ordo
turbaeur. Neq enĩ cibi quẽ i sumimus una digestio est.
sedut corpus nutriat quãtuor patitur cdigestiones. Quarũ
una om̃s ł ipsi quoq heboees sentiunt. alius occultior ratio de¬
p̃hendit. Qd ut om̃ib liquent . paulo altius mͥ causa reporenda
Quattuor s̃ in nob uirtutes quȩ admiris randã alimonia
receperꝰ. quarũ una dr̃ lea eeabetilen. quȩ deorsũ trahit ciba¬
ra confecta mandibulis. Ruidenĩ ta crassã materiã ꝓ fauciũ
angusta fulcr& nͥ eã uis naturȩ occultior haurirae: Haust
uͦ ut ñ continuo lapsu suꝑ ome corpus succedentib sib foram:¬
ub ꝑuiũ adimũ usq descenu dant. &e talia qualia acceptas
sunt egerantur. s salutare officiũ digestionis expectent.

Expanded text:
non omnium quae esui sunt una natura est, non omnia simul coquuntur, sed alia non omnium quae esui sunt una natura est, non omnia simul coquuntur, sed alia celerius, tardius alia: et ita fit ut digestionum sequentium ordo turbetur. Neque enim cibi quem sumimus una digestio est, sed, ut corpus nutriat, quattuor patitur digestiones: quarum unam omnes, vel ipsi quoque hebetes, sentiunt, alias occultior ratio deprehendit. Quod ut omnibus liqueat, paulo altius mihi causa repetenda est. Quattuor sunt in nobis virtutes quae administrandam alimoniam receperunt, quarum una dria confecta mandibulis. Quid enim tam crassam materiam per faucium angusta fulciret nisi eam vis naturae occultior hauriret? Hausta vero ut non continuo lapsu per omne corpus, succedentibus sibi foraminibus pervium, ad imum usque descendant et talia qualia accepta sunt egerantur, sed salutare officium digestionis expectent,
Abbreviated transcription (Latin):
contigit optinere. nontã exẽplis quã intione tractandũ est. quȩ
& me tacente clã te eẽ non poterit. Cruditates eueniunt aut
qualitate suci inquẽ cib uertit᷑ si non sit aptꝰ humori qui corpꝰ
optinuit. aut ipsius cibi multitudine non sufficiente natura ad
omã quȩ congesta sunt concoquenda. Ac primũ de suci qualitate
uideamꝰ. Quis simplice cibũ sumit. facile quosuco corpus eius
qualitate possessus sit . cũ unũ sũpserit. & ita fit ut noxa cuiꝰ
causa dep̃hensasit facile uitte᷑. Qui aut̃ multiplici cibo alitur.
diuersas patitur qualitates exdiuersitate sucoꝵ. nec concordans
humores exmateriȩ uariaeate nascentes. nec efficiunt liquidy
purũ ue sangunẽ. inquẽ iecoris ministerio uertuntur. & in
uenas cũ tumultu suo transeunt. Hinc morboꝵ scaturrigo.
qui ex repugnantiũ sibi moꝵ discordia nascuntur: Deinde q

Expanded text:
omnium contigit optinere, non tam exemplis quam ratione tractandum est, quae omnium contigit optinere, non tam exemplis quam ratione tractandum est, quae et me tacente clam te esse non poterit. Cruditates eveniunt aut qualitate suci in quem cibus vertitur, si non sit aptus humori qui corpus optinuit, aut ipsius cibi multitudine, non sufficiente natura ad omnia quae congesta sunt concoquenda. Ac primum de suci qualitate videamus. Qui simplicem cibum sumit facile quo suco corpus eius qualitate possessus sit, cum unum sumpserit, et ita fit ut noxa, cuius causa deprehensa sit, facile vitetur. Qui autem multiplici cibo alitur diversas patitur qualitates ex diversitate sucorum: nec concordant humores ex materiae varietate nascentes, nec efficiunt liquidum purumve sanguinem, in quem iecoris ministerio vertuntur, et in venas cum tumultu suo transeunt. Hinc morborum scaturigo, qui ex repugnantium sibi humorum discordia nascuntur. Deinde quia
Abbreviated transcription (Latin):
dã condimentis uarue fareuirtũr u ec dubitaroe post hac
cũ aduertiss& animalił. semplici cibo attentib familiarẽ
sanitate. egrescere aut᷑ & int illa quȩ saginã copostia uo.¬
ricate paciuneiq q constat idgenus alimoniȩ ñ magis copia
quã uaricate crudescere. For cisse illũ adtentiorẽ exẽplo
altero fecisse . ut consideraro nullũ umquã fecisse medicoꝵ
circa curas egrescentiũ tã audacis neglego taȩ orfebti¬
enti uariũ &e ñ simplicẽ cibũ doran A dõ consor qua fa
digestu sit unifornis alimonia . ut ei uel cũ infirma est natura suf¬
ficiat. Nec ĩtiũ defuissae exẽplũ itacẽ. uitandã ciboꝵ: uarioeatẽ.
ut uaria solent uina mutari. Quis enĩ ambigat eũ quidiuersoui¬
noutitur in repentinã ruere ebriaatẽ. nridũ hoc pitus copia
postulante : Tecũ aut̃ uati cui soli ꝑfectionẽ om̃iũ disciplinarũ

Expanded text:
dam condimentis variae farciuntur. Nec dubitaret posthac, dam condimentis variae farciuntur. Nec dubitaret posthac, cum advertisset animalibus simplici cibo utentibus familiarem sanitatem, aegrescere autem et inter illa quae saginam conposita varietate patiuntur, quia constat id genus alimoniae non magis copia quam varietate crudescere. Fortasse illum attentiorem exemplo altero fecissem, ut consideraret nullum umquam fuisse medicorum circa curas aegrescentium tam audacis negligentiae ut febrienti varium et non simplicem cibum daret. Adeo constat quam facilis digestu sit uniformis alimonia, ut ei, vel cum infirma est natura, sufficiat. Nec tertium defuisset exemplum, ita esse vitandam ciborum varietatem ut varia solent vina vitari. Quis enim ambigat eum qui diverso vino utitur in repentinam ruere ebrietatem necdum hoc potus copia postulante? Tecum autem, Vetti, cui soli perfectionem disciplinarum
Abbreviated transcription (Latin):
coreris exfilo consultationis eius interrõgandi. constreugroe
exẽplũ. Tũ ille. Quero inquit utrũ simplex ag mulu¬
plex cib digestu sit facilior. qr multos.hone: non nullas
illũ sectantes uidemꝰ & est quide suꝑba tẽ toatũma& orue¬
uiit sui ostenta trix c̃tinentia. Contra a mena se &e comẽ
ad p&entia uult uideri. Cũgͦ una censepia sit. contro.¬
delicata altera. scire equidẽ uelĩ qu&̧ seruande apturr sis
sanitati. Nec longe poeendus ad sertaor: eu oisarius adsit
qui quid conueniat corporib. humatus. onmuoꝰ pallor
Sime disariu s inquit aliquis ex plebeim peynax de hro que¬
stione consuluissoe . qr plebeia ingenia magis eẽplis qua
ratione capiuntur. ad moniussem illũ contentũ fore in¬
stitutionis pecudũ. quib eũ simplex & unisormis cibus sit.
multõ saniores sunt corporib humanis. &uit ipsas alȩ mor¬
bis implicantur. quib: ut altiles fuant offe cõposit ae quibus¬

Expanded text:
ceteris ex filo consultationis eius interrogandi constitueretur ceteris ex filo consultationis eius interrogandi constitueretur exemplum. Tum ille, «quaero», inquit, «utrum simplex an multiplex cibus digestu sit facilior, quia multos hunc, nonnullos illum sectantes videmus. Et est quidem superba et contumax et velut sui ostentatrix continentia, contra amoenam se et comem adpetentia vult videri. Cum ergo una censoria sit, delicata altera, scire equidem velim quae servandae aptior sit sanitati. Nec longe petendus adsertor est cum Dysarius adsit, qui quid conveniat corporibus humanis non minus callet «Si me», Dysarius inquit, «aliquis ex plebe imperitorum de hac quaestione consuluisset, quia plebeia ingenia magis exemplis quam ratione capiuntur, admonuisse illum contentus forem institutionis pecudum, quibus cum simplex et uniformis cibus sit, multo saniores sunt corporibus humanis, et inter ipsas illae morbis implicantur quibus, ut altiles fiant, offae compositae et quibus
Abbreviated transcription (Latin):
a dolescentia tua quȩ ita docilis ÷ ut discende prccipiat. cũ ui¬
deas inquã anceps eẽ om̃e scõmatũ genꝰ. sua ded inconuiuus
inquib loiciȩ insidiat᷑ ira ab huius modi dictis facessas.
& magis questiones conuiuales ł ꝓponas uel ipse dus soluas
QSgen uceres ita ludicrũ ñputar̃. ut & aristoteles deipsis
aliqua conseripserit. & plutar chus. & ur̃ apaleis: Nec con¬
tẽpnendũ sit. qd tot philoso phantiũ curã meruit. exp̃tex¬
tatus. hoc questionũ genus cũ & senile deceat oate. cur scli
uiueni suad&ur Quin agite om̃s qui adestis hec apta con¬
uiuio fabulemur. nec decibatu tantã ss e si qua denatia¬
ra corpoꝵ uel alia prȩsente maxime disario neg̃ ceni plu¬
rimũ ad hoc gen questionũ poterit ars ꝙd sonstr
quã soluenda estimat questionẽ: Hicaðs isi om̃e ttenta.¬
to anteloquiũ doculerunt or tes itutipse tepissc

Expanded text:
adulescentia tua, quae ita docilis est ut discenda praecipiat— cum viadulescentia tua, quae ita docilis est ut discenda praecipiat— cum videas, inquam, anceps esse omne scommatum genus, suadeo in conviviis, in quibus laetitiae insidiatur ira, ab huiusmodi dictis facessas et magis quaestiones convivales vel proponas vel ipse dissolvas. Quod genus veteres ita ludicrum non putarunt ut et Aristoteles de ipsis aliqua conscripserit et Plutarchus et vester Apuleius, nec contemnendum sit quod tot philosophantium curam meruit.» Et Praetextatus: «hoc quaestionum genus cum et senilem deceat aetatem, cur soli iuveni suadetur? Quin agite, omnes qui adestis, haec apta convivio fabulemur, nec de cibatu tantum, sed et si qua de natura corporum vel alia, praesente maxime Dysario nostro, cuius plurimum ad hoc genus quaestionum poterit ars et doctrquam solvendam aestimat quaestionem.» Hic adsensi omnes Praetextato anteloquium detulerunt, orantes ut cum ipse coepisset,