comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
aut ponioꝵ⁊ sic. Ead rõ d earũ de¬
lcãtionũ que aurib oclisq ꝑcipi¬
unt᷑. Si uꝙͣ ethicꝭ appliciusti añi no¬
sti hec neq te nũc doceo s uotẽ ueriͭ
ad meõriam retraho ut ħꝰ gnis oblec¬
tamẽta uideas uel feda esse uel leuiã.¬
G Cdorib oꝑam doli bone uemã fa¬
de hus odorib nõ nares s mẽs uidi¬
cat O loms odorib delector Rsi
sensui pares ⁊ uoluptati inħĩas
ut dcm est aut obscenũ aut iane.
Si ualitudinis curam geris excusi
modo ꝯdimentũ rerũ om̃i modꝰ assitͥ
Confortat enĩ tabestentẽ spm̃ cdor le¬
ius s ad oĩa ualet illd̾ comicũ. ne ꝙͣ
minis. Est autẽ ut in muleꝭ in ħ qq¬
spuũt auctores gens q gangis fõtẽ
accolit oĩs sibi cĩbi expers solo mali
siluest̾s odore alit᷑ ꝑegre ꝑfecti inl
misi bonũ illud malũ ac uitale cͥꝯ.¬
ferunt tã fecorꝭ impaciẽtes ut sint
eos purꝰ nit̾t sic infectꝰ odor ĩn̾¬
mat delicata ꝯplexio q̃ sic u̾iuat

Expanded text:
 sit. Eadem ratio est earum delectationum que auribus oculisque percipiuntur. Si unquam ethicis applicuisti animum, nosti hec neque te nunc doceo, sed note veritatis ad memoriam retraho, ut huius generis oblectamenta videas vel feda esse vel levia. Odoribus operam do. Bone utinam faDe his odoribus non nares sed mens iudicat. Bonis odoribus delector. Si sensui pares et voluptati, inhias, ut dictum est, aut obscenum aut inane; si valitudinis curam geris, excusabile, modo condimentum rerum omnium, modus, adsit. Confortat enim tabescentem spiritum odor levis, sed ad omnia valet illud comicum: “ne quid nimis”. Est autem, ut in mulrespuunt auctores, gens que Gangis fontem accolit, omnis cibi expers, solo mali silvestris odore alitur; peregre profecturi nil nisi bonum illud malum ac vitale circumferunt, tam fetoris impatientes ut, sicut eos purus nutrit, sic infectus odor interimat: delicata complexio, que sic vivat
Abbreviated transcription (Latin):
nesta ⁊ si non iurtutꝭ at salcem fa¬
me scudio ⁊ pudorꝭ cura Nã iuxad
in actib hõmi inuenias bbi cancla¬
re mores ac uicĩa decegant᷑. ucõisti
alacrit᷑ in p̾liũ decensuros inꝰ h ͦ acd
treme atq orart flebilit̾ ⁊ suũ nĩm
muocare/ quose alibi magnammos
ac transquillos illit ꝓ ꝑua pecunã
⁊ p̾cari ⁊ irasci ⁊ in fmem furẽ pͣ
multa pro paucꝭ niuns cep sepe
ibi fecerut iliii forter q̃ pro ĩẽti
chesauro alibi nõ fecisset bi em
uicõrũ oũi s in pͥmis ire atq aua¬
rit̾ie regnũ est Memiĩsti ut nasõ ĩ
eo libro quo in honesta quid ac sr̃ua¬
stmeant Ne conspecte rea titunde
Lut auari᷑. exhauste amatorib displi¬
ceant suis. Quãto id uigꝭ digmꝰ p̃cipi¬
tur / ne nõmͦ hoi s dei ocłos ommnã
uident ⁊ bonos aĩos mores q ingenu¬
os amantis offendãt. G lusi uici gau

Expanded text:
sta, etsi non virtutis, at saltem fame studio et pudoris cura. Nam vix aliud in actibus hominum invenias ubi tam clare mores ac vitia detegantur: vidisti alacriter in prelium descensuros in hoc ludo tremere atque orare flebiliter et suum numerum invocare, quosdam alibi magnanimos ac tranquillos illic pro parva pecunia et precari et irasci et in finem furere. Quam multa pro paucis nummis sepe ibi fecerunt viri fortes, que pro ingenti thesauro alibi non fecissent! Ibi enim vitiorum omnium sed in primis ire atque avaritie regnum est. Meministi ut Naso — in eo libro quo inhonestam quidem ac supervastineant, ne conspecte ira tumide aut avaritia exhauste amatoribus displiceant suis. Quanto id viris dignius precipitur, ne non modo hominum sed Dei oculos omnia videntis et bonos animos moresque ingenuos amantis offendant! Lusi, vici, gaud
Abbreviated transcription (Latin):
Wlnã ad excremũ ⁊ homicida qa ml
in deũ seuiꝰ pt̃ hũãna tenũtas diuim
noĩs blasphenne quib añ om̃s sceleꝵ
officinas ille ludus infelix statet
ubi si quos forte tacites pudor tenet
curbis tamẽ  spectãtes/ quis labus cor¬
dis hũt stient ip̃i. Cus hũc ludum
uerꝰ homo nõ dicam tractare manib
s spectare ocłis possit ⁊ nõ angi ꝓrs
fugariq celesti spectaculi feditate. 6.¬
delcõr tamen hoc ludoł uide ne p̾tãti¬
crtẽsium inp̾cacio tuũ in caput in¬
cidit᷑/ mala consuetudiẽ deleccari quo
nil dictu lemiꝰ / ml euentu grantiꝰ¬

Expanded text:
 homicidia quoque? Nil in Deum sevius potest humana temeritas, divini nominis blasphemie, quibus ante omnes scelerum officinas ille ludus infelix scatet: ubi si quos forte tacitos pudor tenet, crebro tamen suspectantes, quid labiis cordis agant sciunt ipsi. Quis hunc ludum verus homo, non dicam tractare manibus, sed spectare oculis possit et non angi prorsus fugarique scelesti spectaculi feditate? Delector tamen hoc ludo. Vide ne Cretensium imprecatio in tuum caput inciderit, mala consuetudine delectari, quo ni
Abbreviated transcription (Latin):
fecerit᷑ / nnisi hũc plausũ par sequet
infama. Sunt lingne quibz qͥes
ac silenciũ pena est. Nũꝙͣ uero insi
de aluis loqui iuuat / aut falso laudãt
aut liuide decrahũt / ⁊ quorũ neq̃ut̃
morde̾ diuicias famã mordent. una
est ystrionũ ac parasitoꝵ lex utriq
blandicuis armati post fortuna elit.
lerũ illis uentrẽ implesse sat eihus
implerida cupiditas fũdo carens:
Alestris delcõr ludis Redi sp̃¬

Expanded text:
par sequatur infamia. Sunt lingue quibus quies ac silentium pena est, numquam vero nisi de aliis loqui iuvat: aut falso laudant aut livide detrahunt et quorum nequeunt mordere divitias famam mordent. Una est histrionum atque parasitorum lex: utrique blanditiis armati post fortunam eunt. Verum illis ventrem implesse satis est;implenda cupiditas fundo carens. 29 lestricis delector ludis. Si sp
Abbreviated transcription (Latin):
erant qualem decuit exitus fuit.
quo effectũ est ut cũ multũ semꝑ
unguentꝭ aͥd dlretꝭ Expediebat ill
ut sicci eeñt uobis ut ungerent᷑ Ex
illo sane multꝭ sclis sic iste mos ĩ¬
ualint ut la bor scuporꝙ sit leg̾e q̃
de hac re in ut̾sq lrĩs scrip̾ta sunt
Et quis plurib morer ut ad illiꝰ
pedes quo nl alciꝰ ũguentũ uenit
ꝙ ip̃e qui omnẽ mollitiẽ aĩoꝵ/ at
om̃s illicebras uoluptatũ extictũ¬
rus aduena̾t passus est nõ un¬
guento quid̃ s piecate delcãtus
ac lacrimis offerentꝭ Iam pedetẽ¬
tim usus hic abñt ut tũ in młes
etas ur̃a maiorem gle impar sit
in hͦ excellere uideatur ꝙ unguẽ¬
caria nõ est ⁊ q̃ hus capiturnõ
sunt naͣ ⁊ illiceant ⁊ dũ pñciasit¬

Expanded text:
erant, qualem decuit exitus fuit. erant, qualem decuit exitus fuit. Quo effectum est, ut cum multum uid deberetis: expediebat illis ut sicci essent, vobis ut ungerentur. Ex illo sane multis seculis sic iste mos invaluit, ut labor stuporque sit legere que de hac re in utrisque literis scripta sunt. Et quid pluribus morer? Usque ad illius pedes, quo nil altius, unguentum venit, quod ipse, qui omnem mollitiem animoomnes illecebras voluptatum extincturus advenerat, passus est, non unguento quidem sed pietate delectatus ac lacrimis offerentis. Iam vero pedetentim usus hic abiit, ut cum in multis etas vestra maiorum glorie impar sit, in hoc excellere videatur, quod unguentaria non est et qui his capitur nonsunt natura et illiciant et, dum pres
Abbreviated transcription (Latin):
Artificõsis odorib assuem N de¬
sueste si cõsiliũ meũ uis tirepiꝰ
c em̃ arcificõsis ꝙͣ simplicib as¬
sueuisse omẽ qͥd turpe est quo arti¬
sicosius fit eo turpius honestaͭ or¬
mamẽtum ars in honestatis est cu¬
mulus/ Adde qd ⁊ fedius hodie ꝙͣ
olim ꝙͣuis enim coma ut dixi ⁊
quã grecorũ romam ꝓpe dixun la¬
cedemon huic pesti ex asia ueniͭͤ
qͣiͣ armate hostiũ legioni ferreis
morib atq edictis obstiterit. ad
extremũ tamẽ mollis ungentorũ
simulq uicõrum acies fefellit excu¬
bias in ouropam trãsint et fortissi¬
mas gentes luicit ⁊ qm̃ sulicgula
prissequi longũ est exuniꝰ asꝑrimi
ac laboriosissum uiri mollita diri¬
cie de reliquis ꝯiecturã facito. Si qͥd
in medio belloꝵ estu ille inuictꝰ
ac barbarus cruento cũ ex̾citu
nctus est hanibalponetra¬
uilia unguẽta/ s penetrabiliora stꝭ
uicia / itaq en̾uari ducis ac milieũ
quorũ tam scupenda pͥmordia fu¬

Expanded text:
ssuevi. Desuesce, si consilium meum vis; turpius est enim artificiosis quam simplicibus assuevisse. Omne quod turpe est, quo artificiosius, eo fit turpius: honestatis ornamentum ars, inhonestatis est cumulus. Adde quod et fedius hodie quam olim; quamvis enim Roma, ut dixi, et quam Grecorum Romam prope dixerim, Lacedemon, huic pesti ex Asia venienti quasi armate hostium legioni ferreis moribus atque edictis obstiterint, ad extremum tamen mollis unguentorum simulque vitiorum acies fefellit, excubias in Europam transiit et fortissimas gentes vicit. Et quoniam singula prosequi longum est, ex unius asperrimi atque laboriosissimi viri mollita duritie de reliquis coniecturam facito, si quidem in medio bellorum estu ille invictus ac barbarus cruento cum exercitu unctus est Hannibal; penetrabilia unguenta, sed penetrabiliora sunt vitia. Itaque enervati ducis ac militum, quorum tam stupenda primordia fu
Abbreviated transcription (Latin):
laudemꝰ ingoniũ. qui cũ ab ĩsigni
tibicine ad ip̃m accito oblatas tibi¬
as ori applicuisset ⁊ collecto spũ
genas inflasset a ĩadu̾sã deformita¬
te ubltꝰ erubuit atq abiectas tibias
asꝑnatꝰ fregit. meruitq lic tena
etas exͦ esse ut .s. tociꝰ ppłi cõsesu
ex tũc athenis tibiarũ usus obso¬
losteret : ao uos ⁊ si nõ illud ar¬
dens musice scudũe ꝑuen̾it om̃i
pͥncipũ mẽtes occup̃atũm occu¬
pauit tamẽ aliquoꝵ aĩos pessiõꝵ
maxĩe. Gayꝰ quippe cantandi stu

Expanded text:
laudemus ingenium, qui cum ab insigni laudemus ingenium, qui cum ab insigni tibicine, ad idipsum accito, oblatas tibias ori applicuisset et collecto spiritu genas inflasset, animadversa deformitate vultus erubuit atque abiectas tibias aspernatus fregit meruitque licet tenera etas exemplo esse, ut totius populi consensu ex tunc Athenis tibiarum usus obsolesceret. Ad vos etsi non illud ardens musice studium pervenerit omnium principum mentes occupaturum, occupavit tamen aliquorum animos pessimorum maxime, Ga
Abbreviated transcription (Latin):
absq ulla iequie ꝓperãti / Cãtu
moueor its qͥd iefers ẽ aut dubie
in aĩs hoi gn̾o̾sis maxĩe potẽtis¬
sima musica. s efst̃s supra fidem
uari utq omictam quib res nõ
egz hos as leticiã manẽ hos ad
sanctũ ac deuotũ gaudiũ piasq
in diĩsas sinãs magna truxit ĩgeiã
Nempe achanasius uãntãs fugitas
canẽs u̾sum in ecclesũs inc̾dixit᷑.
memiit̃. G delecta cariẽ Rkaraia
olim delectatõ nũc ⁊ urrĩ upito illos
quid cantꝰ ad fidiũ ignarh qͥsquis
esset indoctus hẽbat᷑ quod themischo¬
di atico g̾corũ clarissimo eoqa lerã
in epulis recusasset accidisse epammõ¬
dam uero thebanũ hanc fortassis
infamiã declinãtem p̾clare fidib ce¬
cinisse auctor ẽ cic̾o mirum ⁊ socͣtes
talis senex fidib oꝑam dedit ne
miremur altibiade ab auũculo ꝑi¬
cle /tibie studio traditũ apud illos
honestissimo ut int̾ libales artes
hanc quoq ꝯdisce̾t s ue̾tũdum pud

Expanded text:
 ulla requie properanti. Cantu moveor. At quid refert? Est haud dubie in animis hominum generosis maxime potentissima musica, sed effectus supra fidem varii: utque omittam quibus res non eget, hos ad letitiam inanem, hos ad sanctum et devotum gaudium piasque in diversas sententias magna traxit ingenia; nempe Athanasius vanitates fugitans canendi usum in ecclesiis interdixit, Ameminit. Delectat canere. Graia olim delectatio, nunc et vestra. Apud illos quidem cantus ac fidium ignarus quisquis esset indoctus habebatur, quod Themistocli Attico Grecorum clarissimo, eo quod lyram in epulis recusasset, accidisse, Epaminondam vero Thebanum, hanc fortassis infamiam declinantem, preclare fidibus cecinisse auctor est Cicero. Mirum: et Socrates talis senex fidibus operam dedit, ne miremur Alcibiadem ab avunculo Pericle tibie studio traditum, apud illos honestissimo, ut inter liberales artes hanc quoque condisceret; sed verecundum pueri
Abbreviated transcription (Latin):
q seuiciã ⁊ inhũanitatẽ l Bonis aĩs
lem indignã neq epcusat ꝙ hus
ip̃ĩs romami eñi olim flos hom de¬
scãti sunt recto nãq iudicõ ur̃ts il¬
la alioqͥn habũdantissima bonorũ ho¬
minũ atq illustriũ exemploꝵ nicħ
omĩo reprehensibiliꝰ huit reliquis¬
q deforimiꝰ sibiq ĩuicem quãtũ hĩc¬
discordiarũ ciuiliũ hĩc ludoꝵ studiũ.¬
in modicũ / qiͣ nõ suffice̾t̾ bellocum
cruor domi milicieq nisi cruẽta pap
esset / cruenceq ⁊̃ uoluptates / insi cu-¬
oo fortassis honestiꝰ quis teatrid dix̾it
cui ꝑit̾ mhiantes iideas nõ modo
ꝓpla s senatũ atq ipoe nuedi dñõs¬

Expanded text:
que sevitiam et inhumanitatem habet, bonis animis rem indignam. Neque excusat quod iis ipsis Romani olim, flos hominum, delectati sunt: recto namque iudicio urbs illa, alioquin abundantissima bonorum omnium atque illustrium exemplorum, nichil omnino reprehensibilius habuit reliquisque deformius sibiqdiscordiarum civilium, hinc ludorum studiuimmodicum — quasi non sufficeret bellorum cruor domi militieque, nisi cruenta pax esset cruenteque etiam voluptates —, nisi circo fortassis honestius quis theatrum dixerit, cui pariter inhiantes videas non modo ulum sed senatum atque ipsos mundi do
Abbreviated transcription (Latin):
q tñ in ille sceuola qdq ẽ alciꝰ augꝰ¬
tus cesar altero uti solitꝰ fert᷑. neq
rursus ideo ꝙ ille a teriõmis deorũ
atq hõm legib quas excellentissiẽ
calluit isto a curꝭ sũmi imꝑni qͥd
laboris diu̾titulũ elegissi. hͦ inde ꝓba¬
uerim / Sunt enĩ ⁊ doctꝭ ac mag̾nis
uiris appetitꝰ quid ꝑeg̾ni ⁊ sui qͦrũ
st ut in doct̾nis sic in morib nuta¬
cus fuĩs/ facile labi q̃as /neq nomi

Expanded text:
 idem ille Scevola quodque est altius, Augustus Cesar altero uti solitus fertur. Neque rursus ideo quod ille a ceremoniis deorum atque hominum legibus, quas excellentissime calluit, iste a curis summi imperii, quod laboris diverticulum elegisset, hoc in te probaverim: sunt enim et doctis ac magnis viris appetitus quidam peregrini et sui, quorum, si ut in doctrinis sic in moribus imitator fueris, facile labi queas. Neque eni
Abbreviated transcription (Latin):
sme impetu ⁊ sũ screpitu fieri pt̃.
Et ẽ agitacõ qued ad nobilior ꝙͣ si
nossesi hos corpores ornatq ⁊ spueree
⁊ odisses d des animũ qi hospitẽ a¬
gne atq inusum corpus ut dñm gn̾e¬
sum ac dilcm̃ colitꝭ. Illi seritis i Ilł¬
ꝙ eo oĩa refertꝭ curaq amĩm pꝰĩ h̃ta
suoctes illi in sopnes agit illi suspiratꝭ
uota ilłi facitꝭ / ingemas q artes illi
discitꝭ illi demũ obsequinũ ac ẜuitis.
defuerit ulla uꝙͣ meõna sit accepti.

Expanded text:
sine impetu et sine strepitu fieri potest. Et est agitatio quedam animi nobilior, quam si nosses hos corporeos conatus et sperneres et odisses; sed vos animum quasi hospitem degenerem atque invisum, corpus ut dominum generosum ac dilectum colitis: illi seritis, ill eo omnia refertis curaque animi posthabita noctes illi insomnes agitis, illi suspiratis, vota illi facitis ingenuasque artes illi discitis, illi demum obsequimini ac servitis, defuerit, ulla umquam memoria sit accepti:
Abbreviated transcription (Latin):
autu impn ambulant ħͥludus
mulcorũ dedecorũ cã fuit. sepe ĩͥ
ir̃ona diu ẜuatũ decus ꝑdidit.
Sepe infelix iurgũclã ip̃o mibti¬
aledie didiscit qd meliꝰ ignorassi.¬
G honesto t̾pudio libenter exerce¬
orłi uellẽ aᵈ. genus ex̾cit̾ũ delegis¬
ses Si quo ꝑgas ⁊ quid uelis uideo
int̾d tolli ueniã dari normãi
describi Qñ i᷑. sic affectꝰ es seu is
morbus / seu ꝯsueᵈ. est. qͣ mala nł
peiꝰ bona nichil meliꝰ. Ea t̾ ĩhuis
oĩb lex erit: ut quib care̾ penitꝰ
nõ potes modestissĩe utarfac raris¬
sime ne qͥd ulla in re molle uel
semineũ agas. Se ubiq nõ sius¬

Expanded text:
uitu impii ambulant”. Hic ludus multorum dedecorum causa fuit, sepe ibi matrona diu servatum decus perdidit, sepe infelix virguncula ipso nutiali die didicit quod melius ignorasset. Honesto tripudio libenter exerceor. Vellem aliud genus exercitii delegisses! Sed quo pergas et quid velis video: interdictum tolli, veniam dari normamque prescribi. Quando igitur sic affectus es, seu is morbus seu consuetudo est, qua mala nichil peius, bona nichil est melius, ea tibi in his omnibus lex erit, ut quibus carere penitus non potes modestissime utaris ac rarissime, nequid ulla in re molle vel femineum agas, sed ubicunqu
Abbreviated transcription (Latin):
morb ⁊ pñs merꝰ dolorꝙ dc̃abant
nia crebriꝰ atq miẜabiliꝰ desleuit
non ꝙ tantꝰ pͥnceps. s ꝙ tantus muh¬
sicus periret. Mito allos ad hanc
urãm que nũc agitur etatem. l
parcior uenit tamẽ auriũ uolup¬
tas qua caste ⁊ sobrie delectari hũa¬
nitas qued̃. capi autẽ ⁊ mollit̾ in¬
instari uanitas multa est. G Sua¬
uib uocũ modis cũ delectatõe deco

Expanded text:
ns metus dolorque dictabant, illud crebrius atque miserabilius deflevit, non quod tantus princeps sed quod tantus musicus periret. Mitto alios; ad hanc vestram que nunc agitur etatem, licet paratior, venit tamen aurium voluptas, qua caste ac sobrie delectari humanitas quedam, capi autem et molliter inviscari vanitas multa est. Suavibus vocum modis cum delec
Abbreviated transcription (Latin):
aĩaliũ quies dc̃s suos ħ abditos labo¬
cumultꝰ atq horribles de qͦ deũ fam¬
liarit̾ alloquens sc̃s̃ ⁊ afflictꝰ illesꝰ
qrĩtur. O ociosus in thalamo req̾esto¬
Re ucer queso putas dulciꝰ qͥester
an uacca suo in cure dormiẽs Austi¬
pio in affrica cũ hostib pugnans.
cato cũ anguib regulꝰ cũ utriusq
Nec qͥes sine gaudio nec sine uirtute.
uerũ gaudiũ esse pt̃. G Relictslabo¬
rib grato irator sopore R labor ma¬

Expanded text:
animalium quies dictus suos habet abditos doloanimalium quies dictus suos habet abditos dolotumultus atque horribiles, de quo Deum familiariter alloquens sanctus et afflictus vir ille queritur. Otiosus in thalamo requiesco. Uter, queso, putas dulcius quiesceret, an Vatia suo in rure dormiens, an Scipio in Africa cum hostibus pugnans, Cato cum anguibus, Regulus cum utrisque? Nec quies sine gaudio nec sine virtute verum gaudium esse potest. Reiectis laboribus grato recreor sopore. Labor
Abbreviated transcription (Latin):
dtor dic. nilla ħ enĩ re fruendum
S utend multꝭ h doct̾na salubrior¬
O delectabile ocũd est mͥ R Refert
multũ hoc ip̃m ociũ quale sit duas
nempe spẽs ocu difiiũt oꝑosi alt̾a
atq ip̃a in irqͥe laborantꝭ ac circa
stiedia honesta selliciti quo nichil est
requiẽ complexi quo nl fediꝰ mũ si¬
mili ꝰẽ sepulcro/ De pͥmo gł sepe ma¬
gna qued oꝑa ⁊ mũdo utilia ⁊ suis
auctorib gloriosa prouenut. de 2ͦ
autẽ nicħil umꝙͣ nnisi ingloriꝰ cor¬
por ac marcioꝰ /pͥmũ illicd rite pħãn¬
deditꝰ oportimũ ubi nullo int̾pellã¬
te edant licent̾ ac dormiant. G Epta¬
ta perfruor quiete R Ces illa qua
fruendũ erit nullũ finẽ habitã nõ
est hic. uide gͦ qua gaudeas quiete.¬
G quuetẽ exoptatã reꝑi R Qͥetẽ
dicis an accubitũ uis dicere. an sõp̃nũ.
quẽ mortꝭ cõsangumeũ poete quid
euntes sepe aĩo quiestũt ⁊ sedentes
iacẽtes q aĩo lalorãt ⁊ sompnꝰ ip̃e

Expanded text:
endum sed utendum multis habet doctrina salubrior. Delectabile otium est michi. Refert multum hoc ipsum otium quale sit: duas nempe species otii diffiniunt, operosi alteram atque ipsa in requie laborantis ac circa honesta studia solliciti, quo nil est requiem complexi, quo nil fedius, nil similius est sepulchro. De primo igitur sepe magna quedam opera, et mundo utilia et suis auctoribus gloriosa, proveniunt, de secundo autem nichil unquam nisi inglorius torpor ac marcidus. Primum illud rite pdeditis peropportunum, ubi nullo interpellante edant licenter ac dormiant. Optata perfruor quiete. Quies illa qua perfruendum erit, nullum finem habitura, non est hic. Vide ergo qua gaudeas quiete. Quietem optatam reperi. Quietem dicis: an accubitum vis dicere, an somnum, quem mortis consanguineum poete quidaeuntes sepe animo quiescunt et sedentes iacentesque animo laborant. Et somnus ipse
Abbreviated transcription (Latin):
uobis ac laq̃os ⁊ uncła aĩe ꝯflatꝭ.¬
G Dompno placido delector ꝑ. at
utq elegant̾ ait flac̃tꝰ ut Iugulent hoeẽs
surgũt de nocte latrones. ut terpm ẜ
in uobis posse turpes causas ⁊ nil pas¬
se pulcheronnias. G nullo usꝙͣ me¬
hoĩs partiri nt dimdiam partem
sop̃no t̾buat dumdiãq uigilie dũ
pto parte dumidia nõ differre scudi¬
osi uitam ait a stulti uita Et si qͥd ꝓ
sompno noctẽ pro uigilia diem iblt
intelligi Recta fateor ac uera dĩo est

Expanded text:
vobis ac laqueos et vincula anime conflatisvobis ac laqueos et vincula anime conflatis! Somno placido delector. At noutque eleganter ait Flaccus: Ut iugulent homines surgunt de nocte latrones, ut te ipsum in vobis posse turpes causas et nil posse pulcherrimas. Nullo usquam intehominis partiri, ut dimidiam partem somno tribuat dimidiamque vigilie, dum pro parte dimidia non differre studiosi vitam ait a stulti vita. Et si quidem pro somno noctem, pro vigilia diem vult intelligi, recta fateor ac vera est
Abbreviated transcription (Latin):
sola int̾ hões differenciã sop̃moꝵ
linꝙ/ sic sectanda ꝯtraria ẽ. nril dif¬
ficultatꝭ allatura uolentib . si ꝓ leui
eñi gloriã aut lucro exigno ⁊ bel¬
latores ⁊ m̾tatores ⁊ naute totꝭ sub
diuo noctib ꝑuigilant Illi quid
int̾ hostiũ insidias hu hoste quol
uigilare nõ pot̾is. G uĩgilus de¬
fessus sopno totꝰ inicubui R Sic̃
ẽ. nõ mutatꝭ scilũ cuncta fere
uno mͦ agitꝭ ⁊ que deꝰ ip̃e ues nã
uel ars ałiqͣ bobis ad obsequiũ adt
tum cibũq ad ebrietatem ⁊ t̾puta
Ociũ ⁊ quietem ad sop̃nolentiã ⁊
marcorẽ ualitudinẽ ed uoluptates
formã corꝑis ad libidinẽ/ robo iob
ad iuurias. Ingenũ ad fraudes.
domiciliũ ac uestitũ ad pompã ma¬
nẽq̃ iactãtiã/ opes ad auariciã ⁊
luxuni ꝓlem ⁊ quigiũ ad mecũ
⁊ sollicitirdinẽ inmnor̃tale/ Ite nũc
scupete ⁊ q̃rimuim de fortũã ⁊ ma¬
lis uestris ingemistite. de bonis ma¬
la facitis deꝙ celestib donis ꝯpedes

Expanded text:
solam inter homines differentiam somniorum linquit, sic sectanda contraria est, nichil difficultatis allatura volentibus. Si pro levi enim gloria aut lucro exiguo et bellatores et mercatores et naute totis sub divo noctibus pervigilant, illi quidem inter hostium insidias, hi quolibet hoste vigilare non poteris? Vigiliis defessus somno totus incubui. Sic est: non mutatis stilum, cuncta fere uno modo agitis et que Deus ipse vel natura vel ars aliqua vobis ad obsequium dedit tum cibumque ad ebrietatem et crapulam, otium et quietem ad somnolentiam et marcorem, valitudinem ad voluptates, formam corporis ad libidinem, robur ad iniurias, ingenium ad fraudes, domicilium ac vestitum ad pompam inanemque iactantiam, opes adugium ad metum et sollicitudinem immortalem. Ite nunc, stupete et querimini de fortuna, et malis vestris ingemiscite: de bonis mala facitis deque celestibus donis compedes
Abbreviated transcription (Latin):
mat̾ia sopor ẽ mimꝰ. qͥ multos ad
ꝓpetuũ soporẽ uiget atq p̃cipitat.
fouet ille libidinẽ corpꝰ p̃grauat.
eneruat aĩos fustat ingeia sciam̃
minuit/ meoriam extĩguit parit o¬
bliuionẽ/ nõ sine causa insõpnes in¬
Sustͥ q laudant᷑ sõp̃no nõ laudatos
cernimꝰ s inflatos ꝓuide ut sõpuũ
qͥd mortẽ dñt. Sic uitã alu dixe̾
uigiliã int̾ mortẽ uero ⁊ uitã uide
quid eligas uigila udũ c̾t̾e qd sapiẽbi.
placet ad hoc saltẽ ut longior uita
sĩt. O loncgo ⁊ mĩme interupto
feuor sompno ł bñ si nõ curis morda¬
tib auaritia ambioõe metu mero l
aut amore impio male autẽ si nõ
honesti studũ ciiꝰpiam cura sopor ab¬
rũpitur Profecco ppłis st̾tentib ui¬
gilant retges sopitoq duces iugilãt
ex̾titu quod ⁊ les docet ⁊ ylias pro¬
bat homita nobiliõrib aminis cu¬
re uigiles impendent s sobrie ac sa¬
de dormio R Et gulosi ⁊ libidiõst
sõp̃ nolenti ac sopiti dũcaxat mor

Expanded text:
materie sopor est nimius, qui multos ad perpetuum soporem urget atque precipitat: fovet ille libidinem, corpora pregravat, enervat animos, fuscat ingenia, scientiam minuit, memoriam extinguit, parit blivionem. Non sine causa insomnes industriique laudantur, somno non laudatos cernimus sed inflatos: proinde ut somnum quidam mortem dicunt, sic vitam alii dixere vigiliam. Inter mortem vero et vitam vide quid eligas: vigilandum certe, quod sapientibus placet, ad hoc saltem ut longior vita sit. Longo et minime interrupto fruor somno. Bene, si non curis mordacibus, avaritia, ambitione, metu, merore aut amore impio, male autem si non honesti studii cura cuiuspiam sopor abrumpitur. Profecto populis stertentibus vigilant reges sopitoque duces vigilant exercitu, quod et res docet et Ilias probat Homerica: nobilioribus animis cure vigiles impendent, sed sobrie ac sade dormio. Et gulosi et libidinosi et somnolenti ac sopiti duntaxat mort
Abbreviated transcription (Latin):
unguẽto ⁊ uarns odorib delcał᷑
cor ꝙͣuis ungnẽto quid nõ tam
inͥ delcã ͦ ideatur messe ꝙͣ fasti¬
dium s ut insit odo̾ib mõ ec̃e
ꝯsilio absentib resiscendũ ꝯtẽptu
⁊ obliuione pñtib utend̃ modicẽ
neq ullum hñs scudñs impẽdẽd
mãcipium fateare. Neue huc
articulũ longiꝰ craham ĩhonestꝭ
odorib uel reb omĩb uirilem ept¬
minãtib aniĩ uecitꝭ ac seclus ĩre¬
liquis augustĩ sinam amplector

Expanded text:
 variis odoribus delectatur cor”, quamvis unguento quidem non tam michi delectatio videatur inesse quam fastidium; sed, ut insit, odoribus meo certe consilio absentibus resistendum contemptu et oblivione, presentibus utendum modice neque ullum his studium impendendum, mancipium fateare neve hunc articulum longius traham — inhonestis odoribus, ut rebus omnibus virilem effeminantibus animum, vetitis ac seclusis; in reliquis Augustini sententiam amplector:
Abbreviated transcription (Latin):
surgend inꝙͥ renoluẽda de scriptis
q̃ memorit̾ retiẽmꝰ Demq hñs scu¬
dñs fatigati ocłi alt̾no sopore iecce¬
arcõi ⁊ breui quiete iecreati alt̾no
ex̾ticio fatigãdi erũt /ne totꝭ noctib
dormiẽdo ⁊ culcitre ĩcumbendo seplc̃a
cadau̾a bideamini. motu crebro atq ho¬
nesto uos ⁊ iuos ⁊ uirtuti dedites c̃p¬
uauib delector adorib Rhn bel

Expanded text:
s que memoriter retinemus”. Denique his studiis fatigati oculi alterno sopore recreandi et brevi quiete recreati alterno exercitio fatigandi erunt: ne totis noctibus dormiendo et culcitre incumbendo sepulta cadavera videamini, motu crebro atque honesto vos vivos et virtuti deditos compbus delector
Abbreviated transcription (Latin):
qual inuim ꝑte consiliũ est Absit
ut noctẽ non hib̾u̾am mõ s estiuã
totã dormiãt q̃ gͣnͣde aͥd moliũt᷑. se¬
terũ semel illam fregisse sufficiẽt
fortassis q q uigiliarũ anticipatũ
erit breui si res postat nuidiana in¬
assitudine restaurari pt̃ atbruã¬
lis hore noctis sepiꝰ rũpende psal¬

Expanded text:
t ut noctem non hibernam modo, sed estivam totam dormiant, qui grande aliquid moliuntur. Ceterum semel illa fregisse sufficiet fortassis quodque vigiliarum anticipatum erit, brevi, si res poscat, meridiana vicissitudine restaurari potest. At brumalis hore noctis sepius rumpende, psal
Abbreviated transcription (Latin):
teciderit nõ hab sbleuatẽ se/⁊ melio ẽ duos simul et̃ qr unũ
habñt oĩ emolumẽ tũ societatꝭ sue Et q̃ sũt id genus plurima Quol
dĩo nõ dicerẽt s qͥd ego sencĩa. ⁊ quid loq̃r accenderẽt deinde aristo¬
tilicũ ilło obiciũt ubi ait ũł ꝙ naturałe sociale animal ẽ hõ uł ꝙ qui
aliis nõ comuucat aut bestia ẽ aut deus qiͣ ege nł odĩu indica uel
sdcietatẽ omũe hõmũ int̾ dic̃a uel anceps sit elecciõ quid ẽẽ maliuaꝵ
bestia an deus hoc ẽ bestial hõ uł duuiꝰ uir̃ Ciceronianũ pt̾ea nob
ilt  in murnurat ub̾i nõ aueseessitate qd quibꝯdã uisũ ẽẽt ẜ a nͣa᷑ ꝓfe¬

Expanded text:
habet sublevantem se», et «melius est duos simul esse quam unum, habent enim emolumentum societatis sue» et que sunt id genus plurima. Quod omnino non dicerent, si quid ego sentiam et quid loquar attenderent. Deinde aristotelicum illud obiciunt, ubi ait vel quod naturaliter sociale animal est homo, vel quod qui aliis non comunicat aut bestia est aut deus; quasi ego vel odium indicam, vel societatem omnium hominum interdicam, vel anceps sit electio quid esse malim an bestia an deus, hoc est bestialis homo an divinus vir. Ciceronianum preterea nobis illud immurmurant ubi, non a necessitate, quod quibusdam visum esset, sed a
Abbreviated transcription (Latin):
psane res iru respõdeat. Siquidiñ om̃s pide mig̃ ner it gedti ẽe
mutã de pentẽçie ratoenes solitudines deserẽdas q̃ ram rolitudano ob
nõ exut /eoq ptinꝰ redeundũ uñ oĩs redii pat̾ inquies popell ałi¬
stefut᷑ S bene hab nõ hni sũt hoiũ mores neq tam patulas duc¬
igꝰ aut tam facił̃s hõnitis cõsiliis pau̾cis utinã ꝑsuaseei aleo
u̾o par ẽ oĩoq uña uitã ⁊ psitĩ politaria suadere AAlec ego loquor orlq¬
i s s m ⁊ luis pancis quibꝰ hec rara ꝯuenint. nob certe si nõ uulti
Aeundi aiõ ne poitã ad aratrũ manu respiciamꝰ retͦ ẜ p̾cemur pocio
Recisse lentusꝰ rraditͣ his qui sb optẽtu ꝓfeccionis homite et cisaste
exiliũ elegit que ut rmitari uellemꝯ ⁊ si nõ quietis amor not salte

Expanded text:
ane res ipsa respondeat; siquidem omnes inde migraverint, certam esse mutande sententie rationem: solitudines deserendas, que iam solitudines non erunt, eoque protinus redeundum unde omnis tedii pater, inquies popellus, abscesserit. Sed bene habet; non hi sunt hominum mores neque tam patulas vulgus aut tam faciles honestis consiliis aures prebet; paucis utinam persuaserim. Nec vero par est omnibus unam vitam et presertim solitariam suadere, nec ego loquor ote, si non vulgi deundi animo, ne posita ad aratrum manu respiciamus retro; sed precemur potius . Quod fecisse Lentulus traditur, is qui, sub obtentu profectionis honeste, eternum exilium elegit, quem ut imitari vellemus,
Abbreviated transcription (Latin):
p̾ces eẽnt Excirpãde gollicitudinũ cãe sũt frangẽdiq qui nos tenẽt
unci xũpendꝰ q pous at̾go nequa fuge uł reditꝰ syes suꝑsit. dica
eñ tͥ nõ ꝙ pullidiꝰ exemplorũ taliũ storicꝰ dixisse oͥ pohannẽ sc̃bit᷑
egipciũ heremitã illũ cuꝰ s̃ mẽcio est habita Et̃s enĩ inquit
es futurꝰ plurmiũq tͥbulatõnũ habiturꝰ es ac laborũ si igit᷑ ista
uis fug̾e noli relinq̃re solitudines nr̃as nullꝰ enĩ te indeẜtis degete
locis erm̃ faciet hoc pallidio Iohans Ego aũt tͥ d̾ ep̃atu nichil. Iam¬

Expanded text:
preces essene. Extirpande solicitudinum cause sunt, frangendique qui nos tenent unci, rumpendusque pons a tergo, nequa fuge vel reditus spes supersit. Dicam enim tibi non quod Palladius, exemplorum talium historicus, dixisse sibi Iohannem scribit Egiptium heremitam illum, cuius supra mentio est habita. «Epyscopus» enim inquit «es futurus plurimumque tribulationum habiturus es ac laborum; si igitur ista vis fugere, noli relinquere solitudines nostras. Nullus enim te in desertis degentem locis epyscopum faciet». Hec Palladio Iohannes. Ego aut
Abbreviated transcription (Latin):
iuirtũte nitẽtibꝰ tũ uł maxie ꝓpoito nr̃o iimicã cupiditas esti uai
uet finẽ habt᷑ ullũ ⁊ cumulando suꝑnacua impedimẽtũ q̃rit haui
uitẽ eut p̃sidiũ policet᷑ quã nõ omistã ẜ expedita atꝙ agilerꝰ/ ẽe u¬
portet. Nempe cũ ꝯstat multis qui oĩa poste indebant᷑ ne hioc uñ

Expanded text:
virtutem nitentibus tum vel maxime proposito nostro inimica cupiditas est; nam virtutem nitentibus tum vel maxime proposito nostro inimica cupiditas est; nam nec finem habet ullum et cumulando supervacua impedimentum querit huic vite, cui presidium pollicetur, quam non honustam sed expeditam atque agilem esse oportet
Abbreviated transcription (Latin):
Siadis late patens ⁊ ad multa uersabile. Ulcio stimulat/ gula
olicitat. suspindit ambiciõ incẽdit amor. dificilima ex sequẽdo ꝯtẽ¬
nẽ do q facilima / hec aĩmũ doceamus ut ançeps ⁊ ꝑiculora ad
nocedũ uia / itaq fepe dũ ulcici noles iniuriã aceruabis luc uilis
gule p̾uicus ⁊ soliciti apparatꝰ turpissimꝰ exitus. Ut uẽtora semꝑ am¬
lugẽdũ  ͣ ridndũ mauit̃ lugẽdũq ⁊ sere nõ minus letis ꝙͣ me¬
stis enẽtibꝰ tanta uanitas Rei ẽ horũ h om̃i una ẽ regula si¬
qd huis impledis cogitatõ impedit᷑ nũꝙͣ aeerũt mesticie ĩ mor¬
talis ⁊ malorũ cãe ut euadas hĩc ut letus ac liber sis cõterta
camus ne scefias nõb ad hor ociũ magnas opes ostẽtante ⁊ pia¬
do mortaliã frenado q cupidines ⁊ nature modestiã extim̃ãdo copẽ¬
diariũ iter ad ueras diuicias cõdiscamus re eĩ uera cũ oibq ad

Expanded text:
biadis late patens et ad multa versabile. Ultio stimulat, gula biadis late patens et ad multa versabile. Ultio stimulat, gula solicitat, suspendit ambitio, incendit amor: difficillima exequendo contemnendoque facillima. Hec animum doceamus: ut anceps et periculosa ad nocendum via — itaque sepe dum ulcisci voles iniuriam acervabis —, ut vilis gule servitus et soliciti apparatus turpissimus exitus, ut ventosa semper amdendum inaniter lugendumque, et sepe non minus letis quam mestis eventibus, tanta vanitas rei est! Horum omnium una est regula: siquidem his implendis cogitatio impeditur, nunquam deerunt mestitie immortales et malorum cause; ut evadas hinc, ut letus ac liber sis contemptus camus necessarias nobis ad hoc otium magnas opes ostentantem, et spernendo mortalia frenandoque cupidines et nature modestiam extimando, compendiarium iter ad veras divitias condiscamus. Re enim vera cum omnibus ad
Abbreviated transcription (Latin):
assunt. Uerum esto desiit alique Qñis est enĩm regum
cui nõ aliquid desit hic magno uissu ssur gendu dicetal.¬
qͥs ut om̃em ꝓrsus indigenciam futuri diis siles ꝓpellarius.
que nec pemitus pelli pot ⁊ ad tpr̃s pulsa teddit acrior. Cicero¬
Ticero quidm̃ ad gͣmanũ sc̾bens ꝙ me inquit sicut sepe antea
cohortaris ad ambicionẽ ⁊ laborẽ faciã equidm̃ ẜ qnõ uiuemus
o breuis q̃ rrio ẜ eficax huit u̾o quis qͥs erit hortatori nostro
apte ne fatis ⁊ grauit᷑ responderi pͬ. place amice quid suc¬
geri si mͦ posibile ẽ ẜ qũo uiuere incipiemꝰ oro te: quos
in crastinũ ꝓminens nõ ẽ uita ẜ uite meditato nũꝙͣ forte
uenture ⁊ qd ꝯstat anbigue int̾ multa quidm̃ hoc aplebeiõ po¬
eta nõ ignobilit᷑ dt̃m tenes Trede mͥ nõ ẽ sapiẽtis dicere uiuam
gera niiis uitã ẽ crastina uiue hodie Est uõ ꝯsiliũ aliuis alci¬

Expanded text:
assunt. Verum esto, desit aliquid. Quis est enim regum assunt. Verum esto, desit aliquid. Quis est enim regum cui non aliquid desit? Hic magno nisu assurgendum dicet aliquis, ut omnem prorsus indigentiam futuri diis similes propellamus; que nec penitus pelli potest, et ad tempus pulsa redit acrior. Cicero quidem ad germanum scribens: «Quod me» inquit «sicut sepe antea cohortaris ad ambitionem et laborem, faciam equidem, sed quando vivemus?». O brevis questio, sed efficax! Huic vero, quisquis erit, hapte ne satis et graviter responderi potest: placet, amice, quod suggeris, si modo possibile est; sed quando vivere incipiemus, oro te, quos in crastinum prominens non est vita, sed vite meditatio nunquam forte venture et, quod constat, ambigue. Inter multa quidem hoc a plebeio poeta non ignobiliter dictum tenes: crede michi, non est sapientis dicere: vivam; sera nimis vita est crastina, vive hodie. Est vero consilium illud Alci
Abbreviated transcription (Latin):
scola a oposa ad modũ difficilis ꝙ doctna mlto igiliarũ ac labor
inpendio disdenda ⁊ uel offectin. caritura uel noatura succesibus
In hiis cogitutõnib occnpato animo dicamus. Cogita pocins
qualit sta nõ cupias. Ea eni utlior ⁊ c̾te facilior aro est dis
quã siad huo lentus ⁊ indocilis ẽ aĩius ad ditis urgendus erit
tiulis ostendamꝰ ei p̾tͤ mala diuiciaꝵ de qͥb ⁊ añob modo ali¬
quid ⁊ mlta cotidis dicut᷑ amltis ec̃ arcem hanc in manib nr̃is
illam alt̾am in arbit̾o fortume sꝑn̾o opes potest quisqͥs consequi
nõ itascitumq õ illud amici Quat̃ inqͥt potius anatura un¬
petũ ut det quã ame ne petam Itaq tem difficilem ⁊ euenti
ambigui puto p̾stat intẽtam liuq̃re q̃ ⁊ si certe utilis soret eẽt
tam̃ in tẽpestina ⁊ sera. Ecce eñi fubda sudabium an helabium
torq̃bimur ne desut inte bienis ac foagilis alimenta que ut
dixi iam pͥdem cumulate ⁊ usque ad Iuiudiam ac delicias

Expanded text:
c laborum impendio discenda et vel effectu caritura vel nocitura successibus. In his cogitationibus occupato animo dicamus: «Cogita potius qualiter ista non cupias». Ea enim utilior et certe facilior ars est, ad quam si adhuc lentus et indocilis est animus, additis urgendus est stimulis. Ostendamus ei preter mala divitiarum, de quibus et a nobis modo aliquid et multa quotidie dicuntur a multis, esse artem hanc in manibus nostris, illam alteram in arbitrio fortune. Spernere opes potest quisque, consequi non ita, scitumque est illud Annei: «Quare» inquit «potius a fortuna impetrem ut det, quam a me ne petam?». Itaque rem difficilem et eventus ambigui puto prestat intentatam linquere, que etsi certe utilis foret, esset tamen intempestiva et sera. Ecce enim sudabimus, anhelabimus, torquebimur, ne desint vite brevis ac fragilis alimenta que, ut dixi, iampridem cumulate et usque ad invidiam ac delitias
Abbreviated transcription (Latin):
fcit qpe hercules iñ solitudine simum illud conslu dite cepit
cimus lib̾ro pore metiõnẽ feai qn uelut in binio dm miltupi he¬
sicans ad postreniũ sp̃tu uoluptutis ma semita uixtutis at̾rpant
quã indefesse gadiens nõ ad humane modo glie n̾ticem ẜ ad opi¬
monẽ diuiuitatis eueccus ẽ ꝙͣlib alte lateq ramos potrigat iuxi
sanma si tudicẽ q̃ras ad solitudiuẽ erit am̃ino tecuredum.¬
Uos aũt illos louge ducũ maxunos dimiccimꝰ I fricanos n̾e
duo fuelmina belli ut maro at ꝙ aq̃busdom dẽ aliis intelłitũ
ntor Quorũ pͥmꝰ ex quo uirilem togam sumpsit ut ẽ apid
lnuũ ulło die pͥris ullam publicã pͣmuitam ꝙ ren egit ꝙͣ in
capitoliũ iret ingressus q edem consede̾t ⁊ plerũq tp̃o solus in sec¬
cum ibi tete ret ħic mos ꝑ om̃em uitũ ẜmabat᷑. Ita ille uir unicus
neꝙ gcecoꝵ fabulis ac suꝑsticõnib ẜ Romonis indioie delebr po a

Expanded text:
e sanum illud consilium vite cepit, cuius libro priore mentionem feci, quando velut in bivio diu multumque hesitans, ad postremum spreta voluptatis via semitam virtutis arripuit, quam indefesse gradiens, non ad humane modo glorie verticem sed ad opinionem divinitatis evectus est. Quamlibet alte lateque ramos porrigat viri fama, si Duos autem illos longe ducum maximos ubi dimittimus Africanos? Vere «duo fulmina belli», ut Maro ait, quod a quibusdam de aliis intellectum miror. Quorum primus, ex quo virilem togam sumpsit, ut est apud Livium, «nullo die prius ullam publicam privatamque rem egit, quam in Capitolium iret, ingressusque edem consederet, et plerunque tempus solus in secretum ibi tereret». Hic mos per omnem vitam servabatur. Ita ille vir unicus, neque Grecorum fabulis ac superstitionibus sed romanis iudiciis celebratus, et
Abbreviated transcription (Latin):
illũ oĩa p̾t̾ ultimũ ꝯtenisisse ꝙ aur̃ũ ⁊ argẽtũ diceret ul
a deo nulliꝰ ẽẽ momẽti ut nedũ iri aĩu caꝑe ẜ nec ullã
quãl cͥcũ uolanciũ auicularu dułtiꝯͣ possent pnducere ue¬
stes nõ ut suꝑ uacuas mͦ. respueres ẜ ut impedimẽtũ liber¬
tatis ac uinculũ abhorreret panẽ ignis quasdã qrͣ Rieliqͥds
irrideret/ S ne ad unũ regaliũ mun̾um contenitor existe¬
ret sunissite oleũ refert/ ⁊ mox magna lignorũ congerie p¬
censa suꝑ fudiste flamaq clarissima exumpẽte breuit
quidĩ in oibꝰ oĩpotẽti deo gras egisse qͣi hoc illi sac̾ͥfar
trenꝯ eẽt Et de hoc quidem solicariõ pone haccenq. seqn
quo rursũ deq oĩ ritu gentis illiꝯ quid in totũ ꝓm̃cierꝰ
igno ro nuditas nãq illa nõ placet qͣntalib elem̃e torĩt
clemẽcia neq eñ tantũ frigoribꝰ sed pudori modestidouecealr

Expanded text:
Illum omnia preter ultimum contempsisse, quod aurum et argentum diceret usque Illum omnia preter ultimum contempsisse, quod aurum et argentum diceret usque adeo nullius esse momenti, ut nedum ossent inducere; vestes non ut supervacuas modo respueret, sed ut impedimentum libertatis ac vinculum abhorreret; panem ignis quasdam quasi reliquias irrideret. Sed ne ad unum regalium munerum contemptor existeret, sumpsisse oleum refert et mox magna lignorum congerie incensa superfudisse, flammaque clarissima erumpente, perbreviter quidem ut in omnibus omnipotenti Deo gratias egisse, quasi hoc illi sacrificii genus esset. Et de hoc quidem solitario sene hactenus. De quo rursum deque omni ritu gentis illius quid in totum pronuntiem ignoro. Nuditas namque illa non placet quantalibet elementorum clementia, neque enim tantum frigoribus sed pudori modesti amictus
Abbreviated transcription (Latin):
om̃s qͥdem om̃s ẜ acͥꝯ cũctis in uehit᷑ ille uen̾abilior nudꝰ se¬
ner dandamus coetaneus suus ẜ nͨ exͣnis moribꝰ nec dogine¬
tibꝰ peregͥnis ĩfectus eiuꝰ quoq epłam nestiõ animosam magis
an uerboram ad eũde reg̃e in aliorũ scͥptis ĩ uemiõ nã Calam
epłam quã dixi ne quis dubitet ip̃e ambrosiꝰ epłis suis in mis
quidm̃ ⁊ ab oĩ ꝑte liberrimũ in eo libro quẽ d bragmanor̃ũ
uita suo nõie inscͥptũ sͫ. retuli qui lic nõ plene mͥ redolebat
ambrosi stilũ pnt̾ ambrosii tame libras mediꝰ est ĩgenti quodo
Uen̾abili ⁊ uetusto uolumiẽ librorũ eiꝰ qd̾ in archiuis am¬
brosiane mediolanẽsis ecc̃e custodit᷑. Quãtũ gane fdrtu¬
tis suspiciõibꝰ auguror nõ ambrosii ẜ palladii liber est/ Ouis
tulirre illi regẽ mun̾a aurũ argẽtum uestes panes oleum

Expanded text:
quidem omnes, sed acrius cuntis invehitur ille venerabilior nudus sequidem omnes, sed acrius cuntis invehitur ille venerabilior nudus senex Dandamus, coetaneus suus, sed nec externis moribus nec dogmatibus peregrinis infectus, cuius quoque epystolam, nescio animosam magis an verbosam, ad eundem regem in aliorum scriptis invenio. Nam Calani epystolam quam dixi, nequis dubitet, ipse Ambrosius epystolis suis immiscquidem et ab omni parte liberrimum, in eo libro quem de Bragmanarum vita suo nomine inscriptum supra retuli. Qui licet non plene michi redoleat Ambrosii stilum, inter Ambrosii tamen libros medius est, ingenti quodam et venerabili et vetusto volumine librorum eius, quod in archivo Ambrosiane mediolanensis ecclesie custoditur; quantum sane haud fortuitis suspicionibus auguror, non Ambrosii sed Palladii liber est. Quisqtulisse illi regem munera, aurum, argentum, vestes, panes, oleum.
Abbreviated transcription (Latin):
manarũ gens ut apũt ⁊ ꝯtinẽcia ⁊ puritate mẽtis eximia
⁊ cõtenitũ diuiciarũ ⁊ graui mulcũ uen̾anda silenciõ in quoill
nõ in fabellis auilibꝰ ut mulcis suma auxiũ uoluptas. Id nõ
hoiũ clamor aut simphoniacũ carmẽ ab rumpit ẜuł cantꝰ
auium uł yminorũ sonus qd unũ lingne ex̃ciciũ habent om̃e illis
desideriũ om̃is spes / nõ uisi in fucuri seculi uita ẽ Cibus ex hb̃is
aut arborũ baccis uestis ex frondibꝰ siqua taluẽ ẽ uestis. Pest¬
remo reccũ ex ramis lectꝰ ex floribꝰ potꝰ ex fontibꝰ. horũ unꝰ
Calanus ille fuit cuiꝰ ad alexadrũ macedonẽ fertur ep̃ła cus
eciã iustãte uite exitũ pocado p̃dixit cũ ip̃e succ̃esta lignorũ
⁊ ptores meminerũt uir apud nos famosꝰ ãpud suos ͥ infamus
int̾ suos ꝙ qiͣ discipline femoris ⁊ moris pr̃ii deẜtor ad abo¬
ram g̃cie pħĩam ⁊ deliciosam molliciẽ trans fugiss inquẽ ac ter

Expanded text:
ut aiunt, et continentia et puritate mentis eximia, et contemptu divitiarum et gravi multum veneranda silentio; in quo illis non in fabellis anilibus, ut multis, summa aurium voluptas. Id non hominum clamor aut simphoniacum carmen obrumpit, sed vel cantus avium vel hymnorum sonus, quod unum lingue exercitium habent; omne illis desiderium, omnis spes nonnisi in futuri seculi vita est. Cibus ex erbis aut arborum baccis, vestis ex frondibus siqua tamen est vestis; postremo tectum ex ramis, lectus ex floribus, potus ex fontibus. Horum unus Calanus ille fuit, cuius ad Alexandrum Macedonem fertur epystola, cui etiam instantem vite exitum iocando predixit cum ipse, succensa lignorum  et nostri scriptores meminerunt. Vir apud nos famosus, infamis inter suos quod, quasi discipline severioris et moris patrii desertor, ad verbosam Grecie philosophiam et delitiosam mollitiem transfugisset; in quem acriter
Abbreviated transcription (Latin):
fremy as magno ⁊ sapiente uiro dignã ponit catone coetaneo illia
caq enulo teste fretus nũꝙgͣ se minꝰ ociosum ꝙͣ cñ ociosus nec
mĩm solum ꝙͣ cũ solus eẽt eniꝰ rer gl̃iam Ambrosius mirũ drcco
dictu ꝯcii suo tentat eriꝑpe Nrec ub̃i umꝙͣ Romanũ genus cͥuilib
bellis nacet ip̃is in libris pugnauit. Etce eni dic̾o officiorũ t̾tio.
hans affricimo. lande t̾buit. Ambrosino in officis suis ubi cũ in
młtis tũ innoie ac ni̾o libroꝵ Eic̾onem sequit᷑ ut uꝑte obirt
codem libro ead ꝙ libri ꝑte hoc ẽ in ip̃o pͥut lib̾. tci cam landeꝵ S

Expanded text:
nificam et magno ac sapiente viro dignam ponit, Catone coetaneo illius atque emulo teste fretus: nunquam se minus otiosum quam cum otiosus, nec minus solum quam cum solus esset. Cuius rei gloriam Ambrosius, mirum dictu, concivi suo tentat eripere; necubi unquam romanum genus civilibus bellis vacet, ipsis in libris pugnant. Ecce enim Cicero Officiorum tertio hanc Africano laudem tribuit; Ambrosius in Officiis suis, ubi cum in multis, tum in nomine ac numero librorum Ciceronem sequitur, ut aperte obviet, eode
Abbreviated transcription (Latin):
Hiis purpuratis felicibꝰ dethamꝯ clare iudebimꝰ eẽ u ẜieios s¬
uas s diuicias habant suios mores guas noluptateo Nempe
quas et̾nas irellent diuicie abibũt/ ⁊ quas maũ rẽtͥhut uolupia¬
res fugient at quibꝰ cat usse cuperẽt mores eabr̾a t eoonia¬
bũt iuiutos Cuc̃ta hic̃ q̃ ille unlgo mirabiles ostedrẽ moñe¬
to tprio euanestent /so impio fortũe uiuat si illa pere detens

Expanded text:
is felicibus detrahamus, clare videbimus esse miserrimos; suas sibi divitias habeant, suos mores, suas voluptates. Nempe quas eternas vellent divitie abibunt, et quas manu retrahunt voluptates fugient; at quibus caruisse cupient mores stabunt et comitabuntur invitos. Cunta hec, que illos vulgo mirabiles ostendunt, momento temporis evanescent; sub imperio fortune vivunt; si illa pepercerit,
Abbreviated transcription (Latin):
cui aꝑꝑinquare clarestere ẽ quẽ timere gaudere es coisꝗs¬
cia alii poresiunculas/ alii toloneũ aliqui ⁊i regna uel regnorũ spem
seccutiq xp̃m dominũ facti sũt apostoli facti sũt sacti ⁊ amiti det
papatũ u̾o quo nichil ẽ alcis̃ rem tam exoptata tamq mirabile
ut ab admiratõe ac stupore dicta ferant quis ulla etate p̃ẜñ
ex quo tanto ĩ p̾cio ẽẽ cepit̃ /tam mirabili ⁊ cã excelro aĩo cõtẽp¬
sit ꝙ celestinꝰ iste pstinũ ⁊ nomẽ ⁊ locũ ⁊ amitã bonis moribꝰ

Expanded text:
cui appropinquare clarescere est, quem timere gaudere est, cui sercui appropinquare clarescere est, quem timere gaudere est, cui sertia, alii possessiunculas, alii teloneum, aliqui etiam regna vel regnorum spem, secutique Cristum dominum facti sunt apostoli, facti sunt sancti et amici Dei, papatum vero quo nichil est altius, rem tam exoptatam tamque mirabilem ut ab admiratione ac stupore dictam ferant, quis ulla etate, presertim ex quo tanto in precio esse cepit, tam mirabili et excelso animo contempsit quam Celestinus iste, pristinum et nomen et locum et amicam bonis morib
Abbreviated transcription (Latin):
nõ poniusse id abhoĩe fieri nisi qui res hũaas iusto p̾ceo cresui¬
masẜ/ quiq cumidũ forcũe caput pedibꝰ sbiecits. dr brosi
patro cinio locus eger / ex eo p̃rerñ libro quo ad uere lomi¬
litatis obẜuãcia gatra ugiẽ demetadem cohortat᷑. Noris
dilectores huiꝰ recusi inquit putãt parui cordis aut seret i
e aĩ terrenas opes pnere Bonores occiduos fastidire nec ib
gloriã querere ubi laudatur pecor indesideriis aĩe sue ia
miqua gerit benedicit᷑. uñ si uere intelurat᷑ ꝯtẽptꝰ iste rẽ¬
rũ p̾renciũ ad q̃ tendat ⁊ quãłiꝰ ꝯcupistat nichil huiꝯm ñ
tibꝰ recciꝰ nicħil inuenit᷑ erecciꝰ q̃ sacͣtissimis desideriis uurl¬
u̾fra trascẽdũt neq ad ullã c̾atura ꝙ̃iuis potẽtem atq mirẽ¬
bilem ẜ ad ip̃m om̃ uisibiliũ. ⁊ ĩ iusibiliũ ambiũt c̾atorẽ

Expanded text:
non potuisse id ab homine fieri, nisi qui res humanas iusto precio extinon potuisse id ab homine fieri, nisi qui res humanas iusto precio extimasset, quique tumidum fortune caput pedibus subiecisset. Ambrosii patrocinio locus eget, ex eo presertim libro, quo ad vere humilitatis observantiam sacram virginem Demetriadem cohortatur. «Non ut dilectores» inquit «huius seculi putant, parvi cordis aut segnis est animi terrenas opes spernere, honores occiduos fastidire, nec ibi gloriam querere, ubi laudatur peccator in desideriis anime sue et qui iniqua gerit benedicitur; unque si vere intelligatur contemptus iste rerum presentium ad que tendat et qualia concupiscat, nichil huiusmodi mentibus rectius, nichil invenietur erectius. Que sacratissimis desideriis universa transcendunt, neque ad ullam creaturam quamvis potentem atque mirabilem, sed ad ipsum omnium visibilium et invisibilium ambiunt Creatorem,