comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
dor aeris delectationẽ ꝑ oĩa mẽbra
diffũdit: ⁊ esca ibi nulla stercora con¬
ficit. Sic̃ enĩ bono nũtio aures. ⁊ bono
odore nares.⁊ bono aspectu ocłi sagi¬
nant᷑. ⁊ ipsa refectio nõ potest in dige¬
stionẽ ꝓrũꝑe. ita illic refectio quã os
susceꝑit mellifluo in gustu hoc uni¬
cuiq sapit. qͦ fuerit delectatus. Statĩ
enĩ ut concupierit anima. concupiscen¬
tiȩ eiꝰ uniu̾sa famulant᷑. ⁊ om̃ib delec¬
tationib eiꝰ paratissimꝰ seruit effectus.
Nã si in ista mortali uita contͣ concu¬
piscentias suas ⁊ contͣ delectationes suã¬
pugnauerit. qͥs q hic eas ñ expenderiuit
ilic eas integras a suo creatore consequnt
Ipse eñĩ ereauit hommẽ ut iiueret: ⁊ mor¬
te iucta miroitũ delectationis posuit. ut
hii qͥb libet mortis timore refrenati ui¬
tã alterã qͥrant: ut dũ pret istã uita alte¬
r̃ĩ ẽẽ didicerint. inqͥrant utrũ ⁊ ipsa pos¬

Expanded text:
dor aeris delectationem per omnia membra dor aeris delectationem per omnia membra diffundit, et esca ibi nulla stercora conficit. Sicut enim bono nuntio aures, et bono odore nares, et bono aspectu oculi saginantur, et ista refectio non potest in digestionem prorumpere; ita illic refectio, quam os susceperit, melliflua in gustu hoc unicuique sapit, quo fuerit delectatus. Statim denique quod concupierit anima, desiderio ejus universa famulantur, et omnibus delectationibus ejus paratissimus servit effectus. 14. Nam qui in ista mortali vita, contra concupiscentias suas et contra delectationes pugnaverit, quisquis eas hic non expenderit, illic eas integras a suo Creatore consequitur. Ipse enim ita creavit hominem ut viveret: et mortem juxta introitum delectationis posuit, ut hi queis libet a mortis timore evadere, vitam aeternam quaerant; et dum praeter istam vitam alteram esse didicerint, inquirant utrum et ipsa pos
Abbreviated transcription (Latin):
tas instructas: Illic flos purpureus rosaꝵ
petua uiriditate uernant᷑. illic prata
recentia sẽꝑ melleis fluunt riuis. illic
bilo ⁊ absq tenebris nocturnis die ocłi
ꝑfruunt᷑. Nulla ibi impediunt᷑ occupa¬
tione deliciȩ: nulla penitꝰ sollicitudĩe
ibi securitas conturbat᷑. Mugitus. ulu¬
latꝰ. gemitꝰ. lam̃tũ ⁊ luctus. nũquã illic
auditũ: nec nominatũ ẽ. fedũ. defor¬
me. tetrũ. nigrũ. horrendũ aliqͥd aut
sordidũ. nũquã ibi penitus uiderũt
rũ. splendor in aere iocundo. ⁊ formo¬
sitate atq om̃i elegantia sine int̾mis¬
sione ocłi patentes ꝑfruunt᷑: ⁊ nichil
om̃ino qd̃ cont᷑bet m̃tẽ aurib datur.
Sonant ibi iugit̃ organa hymnoꝵ. qͦ
amaritudo ⁊ fellis asꝑitas. ibi locũ nõ
habent. Tonitrua ibi nũꝗͣ audita sũt.
fulgura ⁊ coruscationes numqũã paru¬
erunt. Cynnamonũ illic uirgulta gig¬
nunt: balsamũ arbusta ꝓrũpunt. o¬

Expanded text:
tas instructas? Illic flos purpureus rosarum tas instructas? Illic flos purpureus rosarum erpetua viriditate vernant: illic prata recentia semper melleis fluunt rivis: illic bilo, et absque tenebris nocturnis die oculi perfruuntur. Nulla illic impediuntur occupatione deliciae, nulla penitus sollicitudine ibi securitas conturbatur; mugitus, ululatus, gemitus, lamentum et luctus numquam illic audita nec nominata sunt: foedum et deforme, tetrum, nigrum, horrendum aliquid, aut sordidum numquam ibi penitus viderunt rum, splendore in aere jocundo et formositate atque omni elegantia sine intermissione oculi patentes perfruuntur; et nihil omnino quod conturbet mentem auribus datur. Sonant enim ibi jugiter organa hymnorum, quae Amaritudo et fellis asperitas ibi locum non habent: tonitrua ibi numquam audita sunt, fulgura et coruscationes numquam paruerunt. Cinnamomum illic virgulta gignunt, et balsamum arbusta prorumpunt. O
Abbreviated transcription (Latin):
ita seꝑaremini: ut nũquã uos nͥ int̾ tor¬
m̃ta ꝑpetua uideretis. Ubi edax flãma ani
labia comedunt: uͥ serpentes morsib suiᷤ
increduloꝵ pectora depascunt᷑. Illic ulu¬
latus ⁊ gemitus sonat. ⁊ clamor confusus.
qũȩ uis torm̃toꝵ exagitat: ⁊ incendii ar¬
dor extorquet. Hȩc ipsa aũt tribulatio
q̃ illic excipiet infideles. nullo t̾mmo fini¬
ua incendia iterũ qͥ adustus fuerit repa¬
rat᷑. Hanc gͦ pęnã ⁊ istos ꝑmittite eua¬
dere: ⁊ uos ipsos eriꝑe cogitate. ꝑ mittite
interim istos ad coronã ꝑtingere destina¬
tã. Nolite timere. Non separant᷑ a uob. s
uadunt uob̃ p̾parare in celo sidereas mã¬
siones: in qͥb una uob̃cũ cũ filiis ur̃is in
ꝑpetuo gaudio maneatis. Qd̃ si uos domꝰ
ur̃a ex lapidib facta delectat. qͥntomagis
illaꝵ uos debet pulchritudo inuitare do¬
moꝵ. ubi sũt triclinia auro puro radiã¬
tia. q̃ ex gẽmis ac margaritis habent z e¬

Expanded text:
i a vobis, ut numquam vos nisi inter tormenta perpetua videretis; ubi edax flamma incrlabia comedunt, ubi serpentes morsibus suis incredulorum pectora depascuntur. Illic ululatus et gemitus sonat, et clamor confusus, quem vis tormentorum exagitat, et incendii arsura extorquet. Haec ipsa autem tribulatio, quae illic excipiet infideles, nullo termino definiur, sed ad rediviva incendia iterum qui adustus fuerit reparatur. 13. Hanc ergo poenam et istos permittite evadere, et vosmetipsos eripere cogitate. Permittite interim istos ad coronam pertingere destinatam. Nolite timere; non enim separabuntur a vobis, sed vadent praeparare vobis in coelo sidereas mansiones, in quibus una vobiscum et cum filiis vestris in perpetuo gaudio maneatis. Quod si vos domus vestrae ex lapidibus factae delectant; quanto magis illarum vos debet pulchritudo invitare domorum ubi sunt triclinia auro puro radiantia, quae ex gemmis et margaritis habent ze
Abbreviated transcription (Latin):
p̃sentes: obsecrantes simł. ut tantã calam¬
taris exponeret uisionẽ. Singultꝰ occupant
uocẽ. lingua fictib p̃pedit᷑: ⁊ in medio eo¬
natu sermo int̾rũpit᷑. Uix tam̃ cũ uocife¬
ratione luctuosa: ait. Meliꝰ erat o filioli.
impendens piaculũ citata morte lucrari.
Sic incipiens. rursus lacͥmis uincit᷑. Et int̾
egra suspiria. tandẽ pectori cõmodans
uocẽ magnũ inqͥt qͦddã ⁊ uniu̾sis scl̃is
inauditũ immmet nefas. Magno fides
altare dñi muloꝵ circũdatũ multitudĩe:
qͥ crebris calqũ ictib oĩa difsipabãt. Hec
meũ. Nec mora. uisionẽ sequit᷑ effectus.
Nã post duos annos. seua airianoꝵ eru¬

Expanded text:
praesentes, obsecrant, ut tantae calampraesentes, obsecrant, ut tantae calamitatis exponeret visionem. Singultus occupant vocem, lingua fletibus praepeditur, et in medio conatu sermo gemitu interrumpitur. Vix tamen cum vociferatione luctuosa ait: Melius erat, o filioli, impendens piaculum cita morte lucrari. Sic incipiens rursum lacrymis vincitur, et inter aegra suspiria tandem pectori commodans vocem: Magnum, inquit, quoddam et universis saeculis inauditum imminet nefas. Magno fides altare Domini mulorum circumdatum multitudine, qui crebris calcium ictibus omnia dissipabant. Haec meum. Nec mora, visionem sequitur effectus; nam post annos duos saeva Arianorum irru
Abbreviated transcription (Latin):
uiscerent᷑. Ad postremũ clem̃ciȩ curca sub¬
iectos ⁊ iusticie. cure qͦq inopũ admonu
ceptis. uehem̃tissime lȩtabant᷑. Sc̃a quoq
apud cunctos antonii fraglabat opinio:
ita ut se eiꝰ filios cuꝑent nominari. Mag¬
nã enĩ cũ aduenientib affabilitas om̃iũ
futati. reges admoniti. fr̃s ab eo s cõsolati¬
orẽ montẽ:⁊ ad rigorẽ solitũ regressus ẽ.
Ibiq seꝑe cũ introeũtib deambulans. ac
residers. stupebat. sic̃ in danhele scͥptũ
ẽ. Et int̾iectis horaꝵ spatiis. conseqͥntia
secreta. Nã in monte positꝰ. quȩ in egrp¬
uisio. ⁊ oĩ lacͥmaꝵ fonte plangenda. Cũ
enĩ frĩb circa se sedentib oꝑaret᷑. int̾ete
firit ocłos in cȩlũ: gemens atq suspiras.
Post alicqͥntũ spanũ reuelationis incepte
nurio dolore cõtremuit Et stati foxis ge¬
nib ante dei uultũ ꝓuolutꝰ orauit. ut᷑
cedunt orationi lacͥme. metꝰ ingens ĩuadit

Expanded text:
viscerentur; ad postremum, clementiae circa subviscerentur; ad postremum, clementiae circa subjectos et justitiae, curae quoque inopum admonuiceptis vehementissime laetabantur. Sancta quoque apud cunctos Antonii flagrabat opinio, ita ut ejus se filios cuperent nominari. Magna etenim cum advenientibus affabilitas omnium go gentiles confutati, reges admoniti, fratres ab eo sunt consolriorem montem et ad rigorem solitum regressus est, ibique saepe cum introeuntibus deambulans ac residens stupebat, sicuti in Daniele scriptum est ; et interjectis horarum spatiis, consequentia secreta. Nam et in monte positus, ea quae in Aegypvisio, et omni lacrymarum fonte plangenda. Cum enim fratribus circa se sedentibus operaretur, intente fixit oculos in coelum, gemens atque suspirans; et post aliquantum spatium revelationis incoeptae nimio dolore contremuit; et statim fixis genibus ante Dei vultum provolutus oravit, ut cedunt orationi lacrymae, metus ingens invadit
Abbreviated transcription (Latin):
sis litteris obsecrabãt: ut recipcis eos lit¬
teris exhilararet. At ille idẽ manẽs qͣlis ⁊
ante qũa littere ad eũ uenirent. nec salu¬
tatione pͥncipũ mouebat᷑: s tãqũa ñ ae¬
ceptis luteris. conuocans monachos aie¬
bat. Reges scłi epistolas ad nos miserũt.
Licet enĩ. diu̾sa sit aignitas. at tam̃ eã¬
de nascendi moriendi q condicio ẽ Iua
sũt ueneratione oĩ ꝑ colenda.illa toto as
fectu animi retinenda. qͥ ds̃ hominib le
dictarit eloqͥis. Quȩ monachis ẽ ratio. cu
epłis regũ: Cur accipiã luteras. qͥb cõsu¬
eta nesciã reddere salutationis obsequia.
ges suis literis refrigeraret: ne scilicet ꝑ
silentiũ eiꝰ exasꝑarent᷑. ad susceptas epłas
cõuenien. cia rescripsit. Laudauit pͥmũ.
asit ne magnã putarẽt regiã potestatem.
ne p̾sentis carnis imꝑio tumẽtes. ⁊ se ho¬
mines ẽẽ nescirent. ⁊ iudicandos a xͦ obli¬

Expanded text:
sis litteris, obsecrabant ut reciprocis eos scrsis litteris, obsecrabant ut reciprocis eos scriptis hilararet. At ille ejusmodi manens, qualis et antequam litterae ad eum venirent fuerat, nec salutatione principum movebatur, et tanquam non acceptis litteris, convocatis monachis aiebat: Reges saeculi epistolas ad nos miserunt, Licet enim diversa sit dignitas, attamen eadem nascendi moriendique conditio est. sunt veneratione omni percolenda, illa toto animi affectu retinenda sunt, quod hominibus Deus ditaverit eloquiis. Quae monachis est ratio cum epistolis regum? cur accipiam litteras, quibus consueta nesciam reddere salutationis obsequia? ges suis litteris refrigeraret, ne scilicet per silentium ejus exasperarentur, ad susceptas epistolas convenientia rescripsit. Laudavit primum,asit, ne magnam putarent regiam potestatem, ne praesentis carnis imperio tumentes, et se homines esse nescirent, et judicandos a Christo obli
Abbreviated transcription (Latin):
ihu.cũ uitale signũ in sacro numero tri¬
nitatis p̾ssisset in frontibꝰ: demoniis ex
ta sapientia ẽ. Expauert̃ enĩ sapientes: cũ¬
uidissent hominẽ cui post tantũ ingeniũ
afflueret signoꝵ diuina largicio. at ille
uniu̾sa xͦ qui curabat ascribens. usus af
la. Credite ⁊ uos. ⁊ uidebitis qr deuota deo
fides. ñ elo qͣntiȩ uanꝰ tumor talia signa
ꝓmeret᷑. Confugite ad crucifixi legẽ. nosq
eiꝰ imitamini famulos: ⁊ hoc scientiȩ fine
cõtenti. nulla deinceps scłaris prudentiȩ
argum̃ta qͦretis. hactenꝰ antonio dicente
miro philosophi stupore ꝑculsi. ⁊ cũ hono¬
rifico salutatui ab eo recedentes. młtũ sibi
uiro incredibile ẽ. ut hominẽ in extremo
mũdi limite cõditũ. ⁊ fauor pͥncipũ. ⁊ oĩs p̃¬
dicaret aula regalis. Nã ⁊ cõstantinꝰ augus¬
tus⁊ eiꝰ libi cõstans atq constãtiꝰ. talia cog¬
noscentes. crebro ad eũ qͣsi ad patr̃e mis¬

Expanded text:
Jesu, cum vitale signum in sacro numero TriJesu, cum vitale signum in sacro numero Trinitatis pressisset in frontibus, una cum expta sapientia est. Expaverunt enim stupentes hominem, cui post tantum ingenium afflueret signorum divina largitio. At ille universa Christo, qui curat, ascribens, usus est affla. Credite et vos, et videbitis quia devota Deo fides, non eloquentiae vanus tumor talia signa mereatur. Confugite ad Crucifixi legem, nosque ejus imitamini famulos; et hoc scientiae fine contenti, nulla deinceps saecularis imprudentiae argumenta quaeratis. Hactenus Antonio dicente, miro philosophi stupore perculsi, cum honorifico salutatu ab eo recedentes, multum ejus vero mirabile est, ut hominem in extremo mundi limite conditum, et favor principum, et omnis celebraret aula regalis. Nam et Constantinus Augustus, et ejus liberi Constans atque Constantius, talia cognoscentes, crebro ad eum, quasi ad patrem, mis
Abbreviated transcription (Latin):
eo magis assurgimꝰ. ⁊ floremꝰ ⁊ ur̃a simulacͣ
ornatis qͦndã septa parietib. ia uetustate
cipũ tẽptam̃ta ꝑtulerit. licet uariis sit in
nullo gentiũ barbaraꝵ fine ꝓhibet᷑. Qñ
enĩ diuine scientie tantꝰ splendor illuxit.
qͣn tot simł in se conuenere uͥtutes. conti¬
nentia ã matͥmonio. uirginitas in ȩccłe flo
ni argum̃tationũ obuoluere: Eece nos
ut dixit doctor nr̃ ñ in gentili ꝑsuasiõe.
s ĩ fide aptissime suademꝰ: qͤ u̾boꝵ affir¬
mationẽ pͥuenire cõsueuit. dissũt qͥppe¬
pacientes. a demonib uexati. Eͦs cũ in
mediũ ꝓduxisset. u̾ba repequit dicenꝰ.
Nũc uos collectionib ur̃is ⁊ qͦ uultis ma¬
lefico carmine. deos ur̃os qͦs putatiꝰ ex¬
pellite. Sin aut̃ ñ potestis. uictas submit¬
tite manꝰ. ⁊ ad xp̃i trophea cõfugite: et
statĩ crucifixi credulitatẽ maiestatis po¬
tentia ꝓsequet᷑. Dixit. ⁊ ĩuocato nomine

Expanded text:
eo magis assurgimus et floremus. Vestra simulacra eo magis assurgimus et floremus. Vestra simulacra ornatis quondam septa parietibus, jam vetustate cipum tentamenta pertulerit, licet variis sit incnullo gentium barbararum fine prohibetur. Quando enim divinae scientiae tantus splendor illuxit? quando tot simul in se convenere virtutes? Continentia in matrimonio, virginitas in Ecclesia. Fni argumentationibus obvolvere, ecce nos, ut dixit Doctor noster, non in gentili persuasione , sed in fide apertissima suademus, quae verborum affirmationem praevenire consuevit. Adsunt qonibus vexati. Quos cum in medium produxisset, verba repetivit, dicens: Nunc vos collectionibus vestris, et quo vultis malefico carmine deos vestros, quos putatis, expellite; sin autem non potestis, victas submittite manus, et ad Christi trophaea confugite, et statim Crucifixi credulitatem majestatis potentia prosequetur. Dixit, et invocato nomine
Abbreviated transcription (Latin):
plicẽ xp̃i fidẽ docentes. ydolatriã debella¬
uimꝰ: ⁊ ꝑ p̾dicationẽ ignominiose cruciᷤ
aurata tẽpla cecidert̃. uos si potestis ostẽ¬
dite qͦs contextione u̾boꝵ gentilitatẽ xͦ
p̾ponere suaseritis. ł om̃s ia t̾ras uerꝰ dei
filiꝰ xp̃s ẽ agnitꝰ. Nichil eloqͣntia sophis¬
matũ. nichil disputatio philosophie: mł¬
titudini potest ob ẽẽ credentiũ. Crucifixũ
nominamꝰ.⁊ uniu̾si demones qͦs uos ut
deos colitis rugiũt: atq ex obsessis cor¬
porib ad pͥmũ dñi crucis signũ fugant᷑.
ubi s̃ illa fabulosa oracula: ubi egyptioꝵ
incantationes. qͦ magoꝵ carmina ꝓfecere:¬
Certe tũc uastata s̃ oĩa: cũ de cruce mũ¬
do xp̃s intonuit. Nichilonimꝰ uos p̾t̾mis¬
sis debilitatoꝵ cateruis. głosã iħu mortẽ
uridere conamini. Illud aũt qͣle ẽ quod
nũquã infestatione regali concussa gen¬
tilitas. immo scło cara: ⁊ hominũ p̾sidiis
fulta iã corruit. famuli xp̃i qͦ plꝰ pͥmim᷑.

Expanded text:
plicem Christi fidem docentes, idololatriam debellavimus, et per praedicationem ignominiosae crucis aurata templa ceciderunt. Vos, si potestis, ostendite quibus contextione verborum gentilitatem Christo praeponere suaseritis. Per omnes jam terras verus Dei Filius Christus est agnitus. Nihil eloquentia sophismatum, nihil disputatio philosophiae multitudini 56 potest obesse credentium. Crucifixum nominamus, et universi daemones, quos vos ut deos colitis, rugiunt, atque ex obsessis corporibus ad primum dominicae crucis signum fugantur. Ubi sunt illa fabulosa oracula? ubi Aegyptiorum incantationes? quo magorum profecereCerte tunc vastata sunt omnia, cum de sua Cruce mundo Christus intonuit. Nihilominus vos, praetermissis debilitatorum catervis, gloriosam Jesu mortem irridere conamini. Illud autem quale est, quod numquam infestatione regali concussa gentilitas, imo saeculo chara et hominum praesidiis fulta, jam corruit. Nos famuli Christi quo plus premimur,
Abbreviated transcription (Latin):
bonitate sopita. Si quã aũt scirẽt ex eo
tpr̃e qͦ factus ẽ monacꝰ ⁊ deo se cõsecras¬
set: licere ꝓfeiri. accusabãt demones
młta ꝓcacit᷑ mencientes: ⁊ cũ de eẽnt
ꝓbam̃ta fallacib. lib̾ antonio concensuᷤ
aꝑitur. Et statĩ rediens ĩ se.ĩ eo loco in qͦ
stare ceꝑat. hoc se rursũ uidit ẽẽ qd̃ fu¬
erat. t ũ uͦ oblitus escȩ. ex illa hora noctẽ¬
gemitu ac lam̃tatione tͣnsegit: reputãs se¬
cũ humanoꝵ hostiũ młtitudinẽ.⁊ colluc¬
tationẽ tanti exercitus: ⁊ laboriosũ ꝑ aerẽ

Expanded text:
bonitate sopita; si qua autem scirent ex eo tempore quo factus esset monachus, et Deo se consecrasset, licere proferri. Accusabant daemones multa procaciter mentientes; et cum deessent probamenta fallacibus, liber Antonio conscensus aperitur. Et statim rediens in se, in eo loco in quo stare coeperat, hoc se rursum vidit esse quod fuerat. Tunc vero oblitus escae, ex illa hora noctegemitu ac lamentatione transegit, reputans secum humanorum hostium multitudinem, et colluctat
Abbreviated transcription (Latin):
sermonis dicentis. Siue ĩ corꝑe siue extͣ
corpꝰ nescio: ds̃ scit. Et paulus qͥdẽ usq
ad t̾cũ cęlũ raptus ẽ. ibiq auditis u̾bis
ĩ effabilib descendit. antoniꝰ aũt usq ad
aerẽ sublatus. p ost colluctationẽ lib̾ ap
Si cuiiꝰ rei sedens in monte ignarꝰ fuisset.
⁊ huiꝰ secũ inqͥreret notionẽ. oranti ei a
dño reuelabat᷑: ⁊ erat scđm qd̃ scriptũ
ẽ: a deo doctus. Deniq cũ a fr̃ib hab̃et᷑
iste tractatus. ut ab eo sedule sciscitarẽ¬
tur quȩadmodũ post corꝑis sarcinã ani¬
ma gereret᷑. quiue ei locus post exitum
cõcederet᷑: ꝓxima nocte uox desuꝑ no¬
m̃ eiꝰ inclamitans ait. dnitoni. exurge:

Expanded text:
emur, dicentis: Sive in corpore, sive extra corpus, nescio, Deus scit . Et Paulus quidem usque ad tertium coelum raptus est, ibique auditis verbis ineffabilibus, descendit; Antonius autem usque ad aereum sublatus, post colluctationem liber apsi cujus rei sedens in monte ignarus fuisset, et ejus secum inquireret notionem, oranti ei a Domino revelabatur; et erat, secundum quod scriptum est, a Deo doctus . Denique cum a fratribus haberetur iste tractatus, et ab eo sedule sciscitarentur quemadmodum se post corporis sarcinam anima gereret, quive ei locus post exitum concederetur; proxima nocte vox desuper nomen ejus inclamitans, ait: Antoni, exsurge,
Abbreviated transcription (Latin):
refocillatũ suo iunxere comitatu. Erat
aũt spatiũ itineris uniꝰ diei. fõrtasse aliqͥs
antonii s dei iudiciũ fuit: qͥ ⁊ de rece¬
dente quã uoluit sententiã tulit. ⁊ de sici¬
ente reuelare dignatus ẽ. Hoc totũ in an¬
tonio mirabile ẽ: qd̃ in monte remotissi
sederet in monte. ⁊ ocłos subito extendis¬
set in celũ: uidit nescio quã animã. lȩ¬
tantib ĩ suo occursu angłis ad cęlũ ꝑge¬
re. Cuiiꝰ spectacul nouitate stupefactus.
batũ dixit sc̃oꝵ choꝵ Orauit q ut sibi rei
p̾sentis agnicio panderet᷑. Et stat̃i uox fa

Expanded text:
refocillatum suo junxerunt comitatui. Erat refocillatum suo junxerunt comitatui. Erat autem spatium itineris unius diei. Fortasse aliquis Antonii, sed Dei judicium fuit, qui et de recedente, quam voluit, sententiam tulit, et de sitiente revelare dignatus est. Hoc tantum in Antonio mirabile est, quod in monte remotissimsederet in monte, et oculos subito tetendisset in coelum, vidit nescio quam animam, laetantibus in ejus occursum angelis, ad coelum pergere. Cujus spectaculi novitate stupefactus, beatum dixit sanctorum chorum, oravitque ut sibi rei praesentis agnitio panderetur. Et statim vox a
Abbreviated transcription (Latin):
ad antoniũ ꝑducere. remansert̃ parẽtes
foris montẽ. cũ filia debili apud bentũ
li de honestam̃to corporis plurimũ gła¬
nẽ debilitatis ⁊ itineris usq ad scm̃ paf¬
nuciũ causã. qͣsi ipse int̾fuisset exposuit.
Rogantib aũt monachis ut parentibꝰ cũ
filia ꝑmitteret᷑ ingressus. ñ concessit:
s ait. Ite ⁊ inuenietis puellã si nõ ẽ mor
liratẽ uenire. qr largicio curationũ nõ est
credentib p̾stare cõsueuit auxiliũ. Qͣmob¬
tatis eiꝰ indulta ẽ. Dixit: ⁊ u̾ba eiꝰ puelle
incolumitas secuta ẽ. Nã exeuntes foras
apud batũ pafnuciũ. ⁊ filiã sospitẽ. ⁊ pa¬
dies. cũ duob frib euntib ad antoniũ
aqua ĩ itinere defecisset. ⁊ uno siti mor¬
tuo. alt̾ in t̾rã iaceret mortẽ expectans.
uocat. qͥ forte ibidẽ s̃ reꝑti  & festinato
nũc mͥ oranti reuelatũ ẽ. Sic ait: ⁊ iuxta
p̾ceptũ eiꝰ monachi festinãtes. extinctum
corpꝰ inueniunt. Teira q id oꝑientes. alterũ

Expanded text:
ad Antonium perducere, remansere parentes ejus foris cum filia debili apud beatum li dehonestamento corporis plurimum gnem debilitatis et itineris usque ad sanctum Paphnutium causam, quasi ipse interfuisset, exposuit. Rogantibus autem eum monachis, ut parentibus cum filia permitteretur ingressus, non concessit, sed ait: Ite, et invenietis puellam, si non est mortlitatem venire, quia largitio curationum non est credentibus praestare consuevit auxilium. Quamobtatis ejus indulta est. Dixit, et verba ejus puellae incolumitas secuta est. Nam exeuntes foras ad beatum Paphnutium, et filiam sospitem, et padies, cum duobus fratribus euntibus ad Antonium aqua in itinere defecisset, et uno siti mortuo, alter jaceret in terra mortem exspectans, vocavit, qui forte ibidem sunt reperti; et festinato mihi nunc oranti revelatum est. Sic ait; et juxta praeceptum ejus monachi festinantes, exstinctum corpus inveniunt, terraque id operientes, alterum
Abbreviated transcription (Latin):
bat dentib. ⁊ ocłoꝵ nitebat᷑ lum̃ extin¬
guere. ꝑrexit ad montẽ: rogauitq be¬
atũ senẽ ut ꝓ se dñm rogaret. Orauit
antoniꝰ: dixitq ad eũ .Uade: ⁊ curaberis.
Illo incredulo sibi. ⁊ iuolent̾ ibidẽ contͣ
p̾ceptũ remoranti. eadẽ geminabat an
ꝓmissionẽ senis infestatio cessauit inimi
morbis laborabat.E eñi nariũ purgam̃¬
ta. ocłoꝵ lacͥme. auriũ putridꝰ humor ĩ
t̾rã cadens. statĩ in uermes u̾tebat᷑. Auge¬

Expanded text:
bat dentibus, et oculorum nitebatur lumen exstinguere, perrexit ad montem, rogabatque beatum senem ut pro se Dominum rogaret. Oravit Antonius, dixitque ad eum: Vade, et curaberis. Illi incredulo sibi, et violenter ibidem contra praeceptum remoranti, eadem geminabat Anti revelaverat, infestatio cessavit inimicmorbis laborabat. Etenim narium purgamenta, oculorum lacrymae, aurium putridus humor in terram cadens confestim in vermes
Abbreviated transcription (Latin):
mulantes uenturos fr̃s nũtauerĩt. ⁊ af¬
fuerint qͦs uenire p̾dixerĩt : nec sic fi¬
des ẽ accõmodanda m̃dacibꝰ. Ob id enim
p̃cessere uenientes. ut credulitas sibi para¬
ret᷑ ex nũcio: ⁊ pateat aditꝰ ex credulitate
fallatiȩ. Uerũ in hoc nullũ debet xͥano eẽ¬

Expanded text:
mulantes, venturos fratres nuntiaverint, et adfuerint quos venire praedixerant, nec sic fides est commodanda mendacibus: ob id enim praecessere venientes, ut credulitas sibi paretur ex nuntio, et postea aditus ex credulitate fallaciae. Verum in hoc nullum Christiano de
Abbreviated transcription (Latin):
eoꝵ quã etiã studia p̾uidentes. aduersus
disparẽ pugnã unũ dñice crucis eleuare¬
signũ uexillũ. Hoc munere paulus accep¬
to docebat dicens. Nõ enĩ eiꝰ ignoramus
astucias. Ad cuiꝰ euã exemplũ nos oportet
ex his q̃ passi sumꝰ. mutuis instrui sermo¬

Expanded text:
eorum quam studia pervidentes, adversus eorum quam studia pervidentes, adversus disparem pugnam unum Dominicae crucis elevare vexillum. Hoc munere Paulus accepto, docebat dicens: Non enim ejus ignoramus astutias . Ad cujus exemplum etiam nos oportet ex his quae passi sumus, mutuis nos invicem
Abbreviated transcription (Latin):
qͥdẽ ñ ẽ meȩ paruitatis exponere: s hanc
maiorib concendo racionẽ. Qd̃ aũt im
ꝓmptu ẽ. ⁊ ignorare ñ expedit. dolos scili¬
cet eoꝵ adu̾sũ nos cõpositos: breuit indi
dm̃ fecisse qd̾ malũ ẽ: nec ab eiꝰ constitu¬
cione demonũ cȩpisse pͥncipiũ. ꝑ uersitas
ista: ñ naturȩ. s uoluntatis ẽ uiciũ. Boni
⁊ enĩ utpote a bono deo conditi: exꝓprio
m̃tis arbitrio ad t̾ras ruere de cęlis. Ibiq
in scęni sordib uolutati. gentilitatis impi¬
as instituere culturas. Et nũc nr̃i torqͤn
sant: ne pͥstinis eoꝵ sedib succedat᷑. Diu̾sa
aũt eoꝵ partita neqͥcia in illis ẽ. Quidam
enĩ ad sũmũ nocendi uerticẽ ꝑuenerũt.
Alii aũt ex cõparatione peioꝵ. uident᷑ eẽ
leuiores : atq om̃s ꝓ possibilitate uirium
diuisa contͣ singulas causas sũpsere. cer¬
tamina. Idcirco necessarium est ũ silun¬
donũ sp̃uũ discernendoꝵ a dñotẽ. rursu¬
petere: ut possimus tã fraudes ualia¬

Expanded text:
 est meae parvitatis exponere, sed hanc majoribus concedo rationem. Quod autem in promptu est, et ignorare non expedit, dolos scilicet eorum adversum nos compositos breviter indicDeum fecisse quod malum est, nec ab ejus institutione daemonum coepisse principia: perversitas ista, non naturae, sed voluntatis est vitium. Boni etenim, utpote a Deo conditi, ex proprio mentis arbitrio ad terras ruere de coelis; ibique in coeni sordibus volutati, gentilitatis impias constituere culturas; et nunc de nobis torsant, ne pristinis eorum sedibus succedamus. Diversa autem eorum et partita nequitia est. Quidam enim ad summum nocendi verticem pervenere, alii ex comparatione pejorum videntur esse leviores; atque omnes pro possibilitate virium, diversa contra singulas sumpsere certamina. Idcirco necessarium est donum spirituum discernendorum a Domino petere , ut possimus tam fraudes
Abbreviated transcription (Latin):
cnit. qͥ confidũt in dño. sic̃ mõs syon.¬
Immobilẽ gͥ ac tͣnqͥllã retinens animi fir¬
mitatẽ.⁊ demones fugabat: ⁊ feras sicut
scͥptũ ẽ secũ pacificabat. S ⁊ diabolꝰ ut
supͣdictus ꝓpħa ait. obseruans eũ frende¬
bat dentib suis: ⁊ ille saluatoris auxilio
ab uniu̾sis tutꝰ ꝑseuerabat insidiis. Qͣdã

Expanded text:
cinit: Qui confidunt in Domino, sicut mons Sioncinit: Qui confidunt in Domino, sicut mons SionImmobilem et tranquillam retinens animi firmitatem, et daemones fugabat, et feras, sicut scriptum est , secum pacificabat. Sed et diabolus, ut supra dictus propheta ait , observans eum, frendebat dentibus suis; et ille Salvatoris auxilio, ab universis tutus perseverabat insidiis. Quadam
Abbreviated transcription (Latin):
te. orationib etiã dedito. introeuntes fr̃s
magnis uix p̾cib extorsert ut oliuas ⁊
legum̃ ⁊ oleũ qd post m̃ses aliqͦt mini¬
strabant. dignaret᷑ acciꝑe. ⁊ senili modi¬
cũ laxaret ȩtati. Proh. qͣntas ibi conu̾sanᷤ
illi adu̾sus carnẽ ⁊ sangͥnẽ eas fuisse . s ad
u̾sus pͥncipatꝰ ⁊ potestates: ab his qͥ ad eũ
ingrediebant᷑ agnoiumꝰ. Illic eñ tumł¬
plenũ mont̾e demonũ mltitudine se ui¬
desse referebãt: ipsũ etiã qͣsi contͣ ini¬
micos palã resistentẽ ⁊ fortit̾ colluctã¬
tẽ. Qui tam̃ aduenientes suo refouebat
hortatu: ⁊ flexis genib armisq oratio¬
nũ. omẽm sathane ꝓsternebat exerci¬
tũ. d̃miratione plane dignũ. in tam
immani solitudine unũ hoĩem nec de¬
monũ cotidianas ex pauisse cõgressiõ es
nec tantaꝵ bestiaꝵ quadrupedũ siue re¬
ptiliũ diu̾se cessisse feritati. Iuste đđ ce¬

Expanded text:
ti, orationibus etiam dedito, introeuntes fratres ti, orationibus etiam dedito, introeuntes fratres magnis vix precibus extorserunt, ut olivas et legumen et oleum, quod post menses aliquot ministrabant, dignaretur accipere, et senili modicum laxaret aetati Proh nefas! quantas ibi conversans illi sus principatus et potestates ; ab his qui ad eum ingrediebantur agnovimus. Illi enim tumuplenum montem daemonum multitudine sevidisse referebant: ipsum etiam quasi contra inimicos palam resistentem et fortiter colluctantem. Qui tamen et advenientes suo refovebat hortatu, et flexis genibus, armis quoque orationum omnem Satanae prosternebat exercitum. Admiratione plane dignum est, in tam immani solitudine, unum hominem nec daemonum quotidianas expavisse congressiones, nec tantarum bestiarum, quadrupedum sive reptilium, diversae cessisse feritati. Juste David ce
Abbreviated transcription (Latin):
sarculũ sibi bis accutũ ⁊ frum̃tũ defeiret.
Qͥb allatis. circuiens montẽ haud gͣndẽ
culturȩ aptũ reperit locũ: ad quẽ diruua¬
ta aqua desuꝑ posset influere. Ibi semi¬
nauit : atq ex inde anmũi sibi panem
laborans. gaudebat qd̃ sine cuiꝰquã mo¬
lestia ex ꝓpriis manib uiueret ĩ deserto.
S cũ rursus etiã illuc qͥdã uenire cepissẽt
misertus ẽ lassitudinẽ eoꝵ. ⁊ olus in paruo
cespite coluit: ut post asꝑũ iter. aliquo
uenientes solatio refouerent᷑. Hoc fr̃m
refrigeriũ. ⁊ paruulã messẽ. bestiȩ q̃ ꝓpt̃
aquã illuc conueniebãt. depaste s̃. E qͥb
unã app̾hendens. dix̃ õibꝰ. Cur me leditis.
nichil a me lese: abite: ⁊ in noĩe dñ h
ue ne appropietis ulteriꝰ. Qͥs credat post
hanc denũtiationẽ qͣsi timentes nunꝗͣ
illuc bestias ꝓpinquasse: Sic antonio pe¬
netͣlia monciũ.⁊ deserti intestina captã¬

Expanded text:
sarculum sibi, bis acutum cum frumento deferret. sarculum sibi, bis acutum cum frumento deferret. Quibus allatis circumiens montem, haud grandem culturae aptum reperit locum, ad quem derivata aqua desuper poterat influere; ibique seminavit; atque exinde annuum sibi panem laborans, gaudebat, quod sine cujusquam molestia ex propriis manibus viveret in deserto. Sed cum rursus etiam illuc quidam venire coepissent, misertus est lassitudini eorum, et olus in parvo terrae cespite coluit, ut post asperum iter aliquo venientes solatio refoverentur. Hoc fratrum refrigerium et parvulam messem bestiae, propter aquas illuc convenientes, depaunam apprehendens dixit omnibus: Cur me laeditis, nihil a me laesae? abite, et in nomine Domini ne huc appropietis ulterius. Quis non credat, post hanc denuntiationem, quasi timentes, nunquam illuc bestias appropinquasse? Sic Antonio impenetrabilia montium et deserti interiora captan
Abbreviated transcription (Latin):
sũ: confestim qͥ loqͦbatur. ei sairacenos
toniꝰ. rogauit: ut se parit̾ abducerent
in desertũ. Nullus obnisus ẽ: s tãꝗͣ. a d̾o
radices fons aquȩ dulcis labebat᷑: ⁊ cãpꝰ
haud magnꝰ totũ ambiens montẽ. qui¬
palmulis ꝑpaucis ⁊ his neglectis consitus
erat. hunc antoniꝰ locũ qͣsi a deo sibi offer¬
ret᷑ amplexꝰ ẽ. Is enĩ erat. quẽ sibi ad flumi
accipiens a comitib panes. solus remãsit
ĩ monte: nullo alio cũ eodẽ conu̾sante.
Q si enĩ ꝓpͥam domũ agnoscens. habebat
locũ illũ. Sairaceni quoq uidentes eiꝰ fidu¬
ciã aptato ꝑ eũ tͣnsitu. eidẽ panes cũ letici¬
a deferebant. Nec ñ palmaꝵ mediocri li¬
cet. at tam̃ aliqͣnto solatio refouebatur.
cite alim̃ta tͣnsmitterẽt. uidens antoniu̾ᷤ
qd̃ ob suũ refrigeriũ młtus onerosus la¬
bor indiceret᷑: ⁊ parcens etiã in hoc mo¬
nachis. rogauit unũ deauenientib. ut

Expanded text:
rum? confestim ei qui loquebatur Saracenos rum? confestim ei qui loquebatur Saracenos tonius, rogavit ut se pariter abducerent in desertum. Nullus obnisus est, sed tanquam a Dradices fons aquae dulcis labebatur, et campus haud magnus totum ambiens montem, qpalmis perpaucis, et his neglectis, consitus erat. Hunc Antonius locum, quasi a Deo sibi offerretur, amplexus est. Is enim erat quem sibi ad fluminaccipiens a comitibus panes, solus remansit in monte, nullo alio cum eodem conversante. Quasi propriam enim domum agnoscens, habebat locum illum. Saraceni quoque videntes ejus fiduciam, optato per eum transitu, panes eidem cum laetitia deferebant; necnon palmarum, licet mediocri, attamen aliquanto solatio refovebatur. cite alimenta transmitterent, videns Antonius quod ob suum refrigerium multis onerosus labor indiceretur, et parcens etiam in hoc monachis, rogavit unum de advenientibus, ut
Abbreviated transcription (Latin):
uento qͥ mereret᷑ acciꝑe. suã potentiã nõ
negauit. Nã plures uexatoꝵ ante mona¬
steriũ eiꝰ clauso introitu dormientes. fi
illi multitudo uenientiũ desideratã so¬
litudinẽ auferens. tedio fuit. Metuens
itaq ne signoꝵ copia concessa aut suũ
animũ extolleret. aut alios plꝰ de se quã
uidebant in ipso cogeret estimare: ad
suꝑiorẽ thebaidẽ ꝑgere cogitauit. ubi
nullus eũ agnosceret. Et a fr̃ib acceptiᷤᷤ
panib. sedebat suꝑ ripã fluminis: tͣnsi¬
tũ nauis expectans. Illo talia cogitante.
lo qͤntis agnosceret. respondit. Qm̃ me
ñ sinũt qͥescere ppłi. idcirco ad suꝑiorẽ
thebaidẽ ire optimũ duxi: p̾cipue qr
ea exigor. qͦ uͥtutẽ mee possibilitatis ex¬
cedunt. Et uox ad illũ ait. Si ad thebai¬
dẽ uadis.⁊ ad pastoralia ut cogitas: ma
iorẽ ac duplicẽ sustinebis laborẽ. Sin
aũt u̾e qͥescere cupis. uade nũc ad ĩteriꝰ
desertũ. Cũ q antoniꝰ diceret. ⁊ qͥs mͥ de¬

Expanded text:
tiam mereretur accipere, suam potentiam non negavit. Nam plures vexatorum ante monasterium ejus, clauso introitu, dormientes, fidilli multitudo venientium, desideratam solitudinem auferens, taedio fuit. Metuens itaque ne signorum copiosa concessio aut suos animos extolleret, aut alios plus de se quam videbant in ipso cogeret aestimare, ad superiorem Thebaidem pergere cogitavit, ubi nullus eum agnosceret. Et a fratribus acceptis panibus, sedebat super fluminis ripam, transitum navis observans. Illo talia cogitante, loquentis agnosceret respondit: Quoniam non sinunt me quiescere populi, idcirco ad superiorem Thebaidem ire optimum duxi; praecipue, quia ea exigor quae virtutem meae pusillanimitatis excedunt. Et vox ad illum ait: Si ad Thebaidem vadas, et ad pastoralia, ut cogitas, pergas, majorem ac duplicem sustinebis laborem. Si autem vere quiescere cupis, vade nunc ad interius desertum. Cumque Antonius diceret: Quis m
Abbreviated transcription (Latin):
aufugeret. Nõ młti post hȩc fluxerant
dies. ⁊ alia orit᷑ cũ eodẽ hoste c̾tacio. Oꝑã¬
te illo. nã sẽꝑ ut uenientib ꝓ his qͤ sibi
detulerant aliqͦd munusculũ repende¬
ret laborabat: traxit qͥdã sportellȩ quã
texebat ueltricia retia siue funiculum.
did cuiꝰ motũ exurgens. uidit bestiã pube

Expanded text:
AP. XXVI.--Non multi post haec fluxerant dies, et alia oritur cum eodem hoste certatio. Operante illo nam semper, ut venientibus pro his quae sibi detulerant, aliquod munusculum rependeret, laborabat traxit quidam sportellae, quam texebat, tricinam sive funiculum. Ad cujus motum exsurgens, vidit besti
Abbreviated transcription (Latin):
tͣnsfertis. xp̃iana fides que õĩpotentiã
dei clem̃ciamq uenerat᷑: consequenter
ĩcarnationẽ deo dicit fuisse possibilem.
ita tam̃ ut ñ euacuaret dignatio digni¬
tatẽ: uos qͥ animã exsplendidissimo dei
fonte manantẽ turpit̾ decidisse iactatiᷤ.:
qͥ mutabilẽ ⁊ conu̾tibilẽ eã post su dimi¬
nutionẽ audetis asserere. ĩa quoq illam
lias impia lingua temeratis. Imago eñi qͦ
scđm uos naturalẽ similitudinẽ sui reti¬
net auctoris: cui una ẽ ex qͦ defluit eadẽ¬

Expanded text:
transfertis. Christiana fides, quae omnipotentiam transfertis. Christiana fides, quae omnipotentiam Dei clementiamque veneratur, consequenter incarnationem dicit Deo fuisse possibilem, ita tamen, ut non evacuaverit dignatio dignitatem; vos qui animam ex splendidissimo Dei fonte manentem turpiter decidisse jactatis, qui mutabilem et convertibilem eam post sui diminutionem audetis asserere, jam illam quoquelias impia lingua temeratis. Imago enim, quae secundum vos naturalem similitudinem sui retinet auctoris, cui una est ex quo defluxit eadem
Abbreviated transcription (Latin):
Qͥd pulchriꝰ ẽ. qͥd ue honestiꝰ. crucẽ colere
an adulteria. pairicidiũ uel incestũ his
assignare qͦs colitis: cũ ĩ altero contẽptuᷤ
mortis insigne uͥtutis sit. in alt̾o t̃pis re¬
ligio sit obscenitatis magistra: Qd meliꝰ
ẽ. dicere qd̃ dei u̾bũ manens ut erat. ob
salutẽ nr̃am humanũ corpꝰ assũpserit.
ut societate mortalitatis nos ueheret ad
celũ. participes q nat᷑e celestis efficeret:
an ut ipsi asseritis diuine m̃tis haustũ
ad t̾rena ueneranda submittere. ⁊ pecudũ
atq serpentũ formis. celeste nom̃ inclu¬
dere: Quo ore xͥanoꝵ credulitatẽ audetiᷤͤ
uridere. dicentiũ xp̃m fihiũ dt sine sui
detrũto ⁊ cepisse ẽẽ qd̾ ñ erat. ⁊ mãsis¬
se qd̃ fuerat. cũ ipsi anim̃a de celestibus
tͣhentes. ñ tantũ hominũ s ⁊ pecudũ so
leatis sepire corporibꝰ: Xp̃iana cbedulitas
ꝓ salute mũdi dm̃ suũ uenisse testatur.
uos uͦ in natã animã p̾dicantes ultͣ cit᷑ q

Expanded text:
pulchrius est, quidve honestius, crucem colere, an adulteria, parricidium, vel incestum his assignare quos colitis; cum in altero sit contemptus mortis insigne virtutum, in altero turpis religio obscenitatis magistra? Quid melius est dicere quod Dei Verbum, manens ut erat, ob salutem nostram humanum corpus assumpserit, ut societate mortalitatis nos eveheret ad coelum, participesque naturae coelestis efficeret; an, ut ipsi asseritis, divinae mentis haustum, ad terrena veneranda caput submittere, et pecudum atque serpentum formis coeleste nomen includere? Quo ore Christianorum credulitatem audetis irridere, dicentium Christum Filium Dei sine sui detrimento, et coepisse esse quod non erat, et mansisse quod fuerat; cum ipsi animam de coelestibus detrahentes, nre corporibus? Christiana credulitas pro salute mundi Deum suum venisse testatur; vos vero innatam animam praedicantes, ultro citroque
Abbreviated transcription (Latin):
antoniꝰ aũt impauidꝰ. neglecto p̾ceptoris
tũ suũ & alio die stans in qͦdã emmnenti
loco. cãdenti p̾cinctus ueste. ꝓcedentẽ iu¬
dicẽ suo ꝓuocabat aspectu. flagrans cupi¬
ditate martyrii. Ostendebat q nb cõtẽp¬
torẽ penaꝵ ⁊ mortis in xͥanis animũ ꝑse¬
uerare debere: in tantũ ut contͥstaret᷑.
qr uolenti pati ꝓ nomine xͥ. martyriũ
ñ dabatur.s dñs qͥ suo gregi parabat
magistrũ. seruaui antoniũ: ut instituti¬
anxia cura circa eos ⁊ caritatis uinculis
colligatꝰ. magis carcerẽ patiebat᷑ exclusꝰ
Postꝗͣ aũt ꝑsecutionis uirbo defluxerat
beato ep̃o petͦ ĩa ob martyrii głam coro¬
nato. ad pͥstinũ monasteriũ reuersus. co¬
tidianũ fidei ac conscientiȩ martyrium
pedib sordes abluens : nͥ cũ ꝑ aquã tͣnsire
necessitas compulisset. Nullus deniq an¬
tonii corpꝰ nudũ. ante quã moreret᷑ umꝗͣ¬

Expanded text:
tonius autem impavidus, neglecto persecutoris t alia die, stans in quodam eminenti loco, 48 candente praecinctus veste, procedentem judicem suo provocabat aspectu, flagrans cupiditate martyrii; ostendebatque nobis, contemptorem poenarum et mortis in Christianis animum perseverare debere, intantum, ut contristaretur quia volenti pati pro Dei nomine martyrium non dabatur. Sed Dominus qui suo gregi parcebat, magistrum servavit Antonium, ut institutuanxia circa eos cura et charitatis vinculis colligatus, magis carcerem patiebatur exclusus. Postquam autem persecutionis turbo defluxerat, et beato episcopo Petro jam ob martyrii gloriam coronato, ad pristinum monasterium regressus, quotidianum fidei ac conscientiae martyrium pedibus sordes abluens, nisi cum per aquas transire necessitas compulisset. Nullus denique Antonii corpus nudum, antequam moreretu
Abbreviated transcription (Latin):
aspiciens. qͥs uirilẽ illũ concordie cetũ
cernẽs. in qͦ nullus dolꝰ nulla det̾ctio
susuironis. s młtitudo abstinentiũ.⁊
certam̃ officioꝵ erat: ñ in hanc statim
erũꝑet uocẽ. quã bonȩ domꝰ tiȩ iacob.
tabnacula tua isrł: ĩanꝗͣ nemora obũ¬
tabnacula qͦ fira s̃ a dño. tãq̃ cedri cir
mansionũ in celũ positaꝵ recordans. et
p̃sentis uite despiciens in anitatẽ: qͣsi par¬
ua ẽẽnt quecũq iã gesserat separatus a
fr̃ib instituebat᷑. Cũq eũ siue cybũ. siue
somnũ indulgere corpusculo. aut alias
nat᷑ȩ necessitates cogeret humana cõditi¬
o. miro afficiebat᷑ pudore: qd̃ tantã ani¬
mi lib̾tatẽ. modice carnis tͥmini coher¬
cerent. Nã freqͤnt᷑ cũ fr̃ib sedens. a cybo
qͥ fuerat appositꝰ. memoria escȩ sp̃alis sub¬
trahebat᷑. Edebat aũt utpote homo. sepe
toris dissolueret᷑ : s ob id om̃e studium
animȩ cõferendũ. ne uiciis suꝑata corpo¬

Expanded text:
ciens, quis virilem illum concordiae coetum cernens, in quo nullus nocens, nulla detractio susurronis, sed multitudo abstinentium et certamen officiorum erat, non in hanc statim erumperet vocem: Quam bonae domus tuae, Jacob! tabernacula tua, Israel, tanquam nemora obumtabernacula quae fixa sunt a Domino, tanquam cedri circmansionum in coelo positarum recordans, et praesentis vitae despiciens inanitatem, quasi parva essent quaecunque jam gesserat, separatus a fratribus instituebatur. Cumque eum sive cibum sive somnum indulgere corpusculo, aut alias naturae necessitates, cogeret humana conditio, miro afficiebatur pudore, quod tantam animae libertatem modici carnis termini coercerent. Nam frequenter cum fratribus sedens, a cibo cui fuerat appositus, memoria escae spiritualis, abstrahebatur. Edebat tamen, utpote homo, saepe toris dissolveretur; et nec ob id omne studium animae conferendum, ne vitiis superata corpo
Abbreviated transcription (Latin):
cucio impiissimi maximiani furore uesa¬
ad głosos fr̃m triũphos. Aut ipsi congre¬
ĩa martyr erat: s cũ tradere se ultro ir¬
fessorib in metallis ⁊ ĩ carcerib constitu¬
tis. ñ cessabat. S ⁊ lib̾e cũ eis ingrediens
ad iudicẽ. hortabat᷑ eos ne t̾rore impioꝵ
subacti dñm̃ negaret. Iã q sententia co¬
ronatꝰ exultans. qͣsi ipse uicisset. usq ad
locũ feliciᷤᷤ sangͥnis ꝓseqͤbat᷑. Qũa obrẽ mo¬
tus iudex antonii socioꝵ q eiꝰ constãtia. p̾¬
cȩpit nullũ penitꝰ monachoꝵ aut obser¬
uare iudiciũ. aut ĩ quitate u̾sari. Et ce

Expanded text:
cutio impiissima Maximiani furore vesaad gloriosos fratrum triumphos, aut ipsi congremore quidem jam martyr erat, sed cum tradere se ultro fessoribus in metallis vel in carceribus constitutis, ad judicem, exhortabatur, ne terrore impiorum subacti, Dominum negarent. Jamque sententia coronatos exsultans, quasi ipse vicisset, usque ad locum felicis sanguinis prosequebatur. Quamobrem motus judex, ob Antonii sociorumque ejus constantiam, praecepit nullum penitus monachorum aut observare judicium, aut in civitate versar
Abbreviated transcription (Latin):
ta suggestio. Ob id eñĩ familiares nb spe¬
cies assumũt: ut affinitate uͥtutũ nocẽs
uirus faciliꝰ int̾serant ⁊ innocentes qͦsq
ꝑ spetiẽ honestatis elidant: impossibile
postea durũ q hoc studiũ p̾dicantes. ut
sꝑatione tȩdiũ. ⁊ ex tedio succedat igna

Expanded text:
ta suggestio. Ob id enim familiares nobis species assumunt, ut affinitate virtutum nocentes, facilius virus interserant, et innocentes quosque per speciem honestatis elidant. Impossibile postea durumque hoc studium praedicant, ut speratione taedium, e
Abbreviated transcription (Latin):
qͥ ait. Uidebã sathanan sic̃ fulgur cadentẽ
de celo. hȩc gͦ filioli apłici memor eloquii
ĩ me tͣnsformaui: ut ꝓpositũ ur̃m nec de¬
monũ teiror. nec aliqua lassitudo dissol
morando. insipiens factus sũ: ⁊ eiꝰ rei uob
in dicare cupio notionẽ quã uerã ẽẽ nullꝰ
ambigat audientũ. Pulsauit aliq̃n mo
nasterii ostiũ. Egrediens. uidi hominem
ego. qͥd gͥ in quã hic qͦris: Respondit. Cur
mͦ frustra imputant monachi: Cur mͥ õs¬

Expanded text:
 X: Vidi Satanam quasi fulgur cadentem de coelo. Haec ergo, filioli, apostolici memor eloquii, in me transformavi, ut propositum vestrum nec daemonum terror, nec aliqua lassitudo dissolvmorando, insipiens factus sum, et hujus rei vobis impertiri cupio notionem, quam veram esse nullus ambigat audientium. Pulsavit aliquando daemon monasterii ostium: egrediens, video hominem ego: Quid, inquam, hic quaeris? Respondit: Cur mihi frustra imputant monachi? cur m
Abbreviated transcription (Latin):
e caput. hoc sine m̃datio coactus es dicere.
Uere enĩ iħs tuas subruit funditꝰ uires: ⁊
honore nudatꝰ angłico. uolutaris in sordi¬
bus. uix dũ u̾ba compleuerã ⁊ ille sublimĩ.
saluatoris nominatione deletus ẽ. Quȩ gͦ
ĩa o filioli xp̃iano poterit residere cuncta¬
tio. qͦ trepidatio manebit ulteriꝰ: Qͥs nõ
Secure sint aĩe singuloꝵ. Nõ sibi fingat
cogitatio uana discrimina: ñ aliqͥs a di¬
abolo timeat sublatũ ad p̾cipicia se poᷤ¬
se defeiri. Pellat᷑ oĩs anxietas. dñs eñi qui
nr̃os ꝓstrauit inimicos. manẽs ut ꝓmisit
ĩ nb̃. a uariis nos sathane lib̾abit incursibꝰ.
En ipse diabolꝰ qui huiꝰmodi cũ satellitib¬
suis exercet astucias: nichil se posse cõtͣ

Expanded text:
ae caput sis, hoc sine mendacio coactus es confiteri. Vere enim Jesus tuas funditus subruit vires, et honore nudatus angelico, volutaris in sordibus. Vix dum verba compleveram, et ille sublimis aspectu Salvatoris nominatione dejectus est. Quae ergo jam, o filioli, poterit residere cunctatio? quae trepidatio manebit ulterius? Quis nos Securae sint animae singulorum: non sibi fingat vana cogitatio vana discrimina; non aliquis timeat a diabolo sublatum ad praecipitia se posse deferri. Pellatur omnis anxietas; Dominus enim, qui nostros prostravit inimicos, manens, ut promisit, in nobis , a variis nos Satanae munivit incursibus. En ipse diabolus, qui hujusmodi cum suis satellitibus exercet astutias, nihil se posse contra
Abbreviated transcription (Latin):
brahã patͥarcha uidens dm̃ gauisus ẽ: et
ioħs cũ mariã suꝑuenisse sentiret. quȩ
in sac̾ uentͥs hospicio uniu̾sitatis gestabat
ostis ẽ qͥ uidet᷑: qm̃ nec refouere nouit.
ut gabriel pauentẽ uͥginẽ: nec ne ti¬
ad ꝓfundã impietatis foueã. ut sibi hoĩes
ꝓsternant᷑ impellit. Exin misera gentili¬
tas dñice int̾dictionis ignara. falso demo¬
nes deos opinata ẽ. Xp̃ianoꝵ aũt ppłos hiᷤᷤ
fallatiis uretiri ñ passus ẽ dñs: qr diabo¬
na. Scriptũ ẽ enĩ. Dñm dm̃ tuũ adora¬
bis: ⁊ illi soli seruies. Hoꝵ u̾boꝵ nob̃ est

Expanded text:
braham patriarcha videns Deum, gavisus est ; et braham patriarcha videns Deum, gavisus est ; et Joannes cum Mariam supervenisse sentiret, quae in sacri ventris hospitio universitatis gestabat ostis est qui videtur: quoniam nec refovere novit, ut Gabriel paventem Virginem ne tiad profundam impietatis foveam, ut sibi homines prosternantur impellit. Exinde misera gentilitas, dominicae interdictionis ignara, falso daemones deos opinata est. Christianorum autem populos his fallaciis irretiri non passus est Dominus, qui diabona. Scriptum est enim: Dominum Deum tuum adorabis, et illi soli servies . Horum
Abbreviated transcription (Latin):
qͥ fons ẽ ⁊ origo leticiȩ. Tunc mẽs nr̃a nõ
turbida: s lenis ⁊ placida. angłoꝵ luce ra¬
diat᷑. Tunc aĩa celȩstiũ p̾mioꝵ auiditate
flagrans: effracto si fieri posset humani
corporis domicilio. ⁊ m̃bris exonerata mor¬
talibꝰ. cũ his qͦs uidet abire festinaret ad
celũ. Hoꝵ tanta benignitas ẽ: ut siqͥs ꝓ
cõditione fragilitatis humane miro fue¬
rit eoꝵ fulgore ꝑt̾ritus. omnẽ continuo
ex corde auferãt metũ. Ita gabrihel cum
enĩ ñ tantũ ex pauore animi. qͣntũ ex
magnaꝵ rerũ sepe cõcutit᷑ aspectu. Pes¬
simoꝵ u̾o uultus truces. sonitus horrẽdi.
sordidi cogitatꝰ. plausus motꝰq adolescẽ
mortis. cupido neqͥciȩ. lassitudo uͥtutis:
cordis ebetatio. Si gͥ post timorẽ horroris
cõcepti successerit gaudiũ.⁊ ad dm̃. fidutia.
se sciamꝰ auxiliũ: qr securitas animi. pre¬
sentis maiestatis indiciũ ẽ. Sic ñaq ⁊ a¬

Expanded text:
 fons et origo laetitiae. Tunc mens nostra non  fons et origo laetitiae. Tunc mens nostra non turbida, sed lenis et placida angelorum luce radiatur; tunc anima coelestium praemiorum aviditate flagrans, effracto si posset humani corporis domicilio, et membris exonerata mortalibus, cum his quos videt abire festinat ad coelum. Horum tanta benignitas est, ut si quis pro conditione fragilitatis humanae, miro fuerit eorum fulgore perterritus, omnem continuo ex corde auferant metum. Ita Gabriel cum Zenim non tantum ex pavore animi, quantum ex magnarum rerum saepe incutitur aspectu. Pessimorum vero vultus truces, sonitus horridi, sordidi cogitatus, plausus motusque indiscipmortis, cupido nequitiae, lassitudo virtutis, cordis hebetatio. Si igitur post timorem horrore conceptum, successerit gaudium et ad Deum fiducia se sciamus auxilium, quia securitas animae praesentis majestatis indicium est. Sic namque et A