comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
semꝑ cogitauss accide̾ posse aliꝗd adue̾¬
si ci: fieri illd sẽpit̾nũ malũ. Si nõ ne
futuꝵ ꝗđm sit: frustra suscipi miseriã
uolũtariã. Ita semꝑ angi: aut accipien¬
do aut cogitãdo ĩ malo. Leuanonẽ ãt
coritudinis ĩ dnabus rebus ponit: a uoca¬
tione a cogitãola molestia. et reuocatiõe
ad cõtẽ plandaᷤ uoluptates. Parcre ẽ cẽ¬
set aiu rõi posse. et quo illa chicat seq
ab acerbis cogitaniõibus hebetẽ animũ.
ad miscrias cõtẽplãdas: a quibꝰ eñ ce¬
cidit: recepta ĩpellit rursũ et ĩ citat ad
cõspiciẽdas: totaq mẽte cõtroetãdas
uarias noliptates. Quibus ille et prę¬
teritaꝵ memoria. et sepe rõsequẽtiũ
sapiẽtis iutã refertã putat. Hȩc nr̃o
more nos diximꝰ. epicurei dicant sno.
Prĩcipio male reprehẽdĩt premedi¬
tationẽ reꝗ futuraꝵ. Nihil ẽ e ꝙ tam
obtũdat eleuetq egritudmẽ. ꝙͣ ꝓpet¬

Expanded text:
er cogitavisset accidere posse aliquid adverer cogitavisset accidere posse aliquid adversi, ei fieri illud sempiternum malum; si vero ne futurum quidem sit, frustra suscipi miseriam voluntariam; ita semper angi aut accipiendo aut cogitando malo. Levationem autem aegritudinis in duabus rebus ponit, avocatione a cogitanda molestia et revocatione ad contemplandas voluptates. parere enim censet animum rationi posse et, quo illa ducat, sequiab acerbis cogitationibus, hebetem aciem ad miserias contemplandas facit; a quibus cum cecinit receptui, inpellit rursum et incitat ad conspiciendas totaque mente contrectandas varias voluptates, quibus ille et praeteritarum memoria et spe consequentium sapientis vitam refertam putat. Haec nostro more nos diximus, Epicurii dicunt suo; Principio male reprehendunt praemeditationem rerum futurarum. nihil est enim quod tam optundat elevetque aegritudinem quam perpet
Abbreviated transcription (Latin):
iuro fuisse socrate: eodõ seꝑ se uidisse
excũtẽ illo domo: e reuertẽtẽ. Nec uoͦ
ca fr̃os erat que .M. crassi illiꝰ ueteris:
que semel ait ĩ om̃i uita risisse luciliꝰ.
S traquilla et serena sie eͥ accepimus.
ł ure at̃ erat seꝑ idẽ uultus: cũ menus
aqua is fingitur. nulla fieret mutatio.
Quare accipio e ꝗde acyrenaieis. hec
arma cõtra casus et euẽtus: abus eorũ
aduenic̃tes ĩpetus diuturna prȩmedi¬
tatiõe frãgãtur: simł qͦ iudico malum
illoł opimiõis ce̾ nõ nature. Si eͥ iure
ee̾nt cur fierẽt prouisa leuiora. S est
isdẽ de rebus qđ dici possit subuliꝰ. Sed
necesse ee̾ õĩs ĩ egrirudine e̾: ꝗ se ĩ mał
c̃ẽ arbitrẽtur siũe illa añ ꝓiussa et expec¬
tata stͥ: siue ĩueteranerĩt. Nã neq uctu¬
state minui mala. nec fieri p̃ meditata¬
leuiora. stultãq ĩt ce̾ meditationẽ futu¬
ri mali: aut fortasse ne futuri ꝗdẽ satis
e̾e̾ odiosũ malũ om̃e: cũ uenissẽt. Qui ãt

Expanded text:
suo fuisse Socrate: eodem semper se vidisse exeuntem illum domo et revertentem. Nec vero ea frons erat, quae M. Crassi illius veteris, quem semel ait in omni vita risisse Lucilius, sed tranquilla et serena; sic enim accepimus. iure autem erat semper idem voltus, cum mentis, a qua is fingitur, nulla fieret mutatio. quare accipio equidem a Cyrenaicis haec arma contra casus et eventus, quibus eorum advenientes impetus diuturna praemeditatione frangantur, simulque iudico malum illud opinionis esse, non naturae; si enim in re esset, cur fierent provisa leviora? Sed est, isdem de rebus qnecesse esse omnis in aegritudine esse, qui se in malis esse arbitrentur, sive illa ante provisa et expectata sint sive inveteraverint. nam neque vetustate minui mala nec fieri pleviora: stultamque etiam esse meditationem futuri mali, aut fortasse nec futuri quidem: satis esse odiosum malum omne, cum venisset: qui autem
Abbreviated transcription (Latin):
ppłus: atq oĩs undiq ad uitia cõsentiẽs
mulutudo. tũ plane ĩficimur opinio¬
nũ prauitate a naturaq dedisamuᷤ.
ut nob̾ optime naͣm ĩuidisse udeãtur.
Qui nihil meliꝰ hõi nihil magis expetẽ¬
dum. nihil prestantiꝰ. honoribus. ĩ peri¬
is. ꝓpłari głia uidicauer̃t. Ad quã fert
optimus qͦsqͣ uerãq illã honestatem¬

Expanded text:
 atque omnis undique ad vitia consentiens multitudo, tum plane inficimur opinionum pravitate a naturaque desciscimus, ut nobis optime naturae vim vidisse videantur, qui nihil melius homini, nihil magis expetendum, nihil praestantius honoribus, imperiis, populari gloria iudicaverunt. ad quam fertur optumus quisq
Abbreviated transcription (Latin):
num: que st gnẽ quatuor. partibus
plures. Nã cñ oĩs ꝑturbano sit animi
nans: uł rõni nõ obediẽs. isq motus
aut boni aut mali opimone citetur.
bifariã iiiiͣ ꝑturbationes equalit distribu¬
te sũr. Nã due st ex opimõe boni: quaꝵ
altera noluptas gestiens: idest pretꝰ mooł
clata iustita: opĩniõe presentis alicuiꝰ ma¬
gni boni: altera cupiditas quę recte uel
libido dici põt: quę ẽ ĩ maclerata appeti
rio magni boni: rõni nõ obtemperans.
et ubido bonoꝵ opinionẽ turbãt. Et duo
reliqrua metus t egritudo maloꝵ. Naz
e metus opinio magni mali ĩpendẽtis.
dem recẽs opinio taał mali: ut ĩ co rectũ
iideatur e̾e angi. łd ãt ẽ ut is q doleat¬

Expanded text:
num, quae sunt genere quattuor, partibus plures. nam cum omnis perturbatio sit animi ernans vel rationi non oboediens, isque motus aut boni aut mali opinione citetur bifariam, quattuor perturbationes aequaliter distributae sunt. nam duae sunt ex opinione boni; quarum altera, voluptas gestiens, id est praeter modum elata laetitia, opinione praesentis magni alicuius boni, altera, cupiditas, quae recte vel libido dici potest, quae est inmoderata adpetitio opinati magni boni rationi non obtemperans, et libido, bonorum opinione turbantur, ut duo reliqua, metus et aegritudo, malorum. nam et metus opinio magni mali inpendentis euidem recens opinio talis mali, ut in eo rectum videatur esse angi, id autem est, ut is q
Abbreviated transcription (Latin):
ruc̃diq cã quesita sit: ars ciui
arq unlitas deoꝵ ĩmortiliũ ĩuẽtioni
coseciati. Animi at medicina nec tam
desiderata sit am̃qͥ ĩnenta. nec tã culta
postꝗͣ cogiuita est nec tã malus grata
et probata pluribꝰ et sulpecta ẽt ĩ uisa
An ꝙ corperis grauitaiẽ et dolore aĩo
Iai morbũ corpe nõ sentimꝰ
tta fit ut aĩuis de se ip̃e tũ iudicet cũ
id ip̃a quo iudicatur egrotet. Qđ¬
s. talis nos nã genuissct: ut eã ipsai
itueri t ꝑspicere. eadẽq optima du¬
ce cursum uitx cãficere possemus.

Expanded text:
tuendique causa quaesita sit ars atque eius utilitas deorum inmortalium inventioni consecrata, animi autem medicina nec tam desiderata sit, ante quam inventa, nec tam culta, posteaquam cognita est, nec tam multis grata et probata, pluribus etiam suspecta et invisa? an quod corporis gravitatem et dolorem animoore non sentimus? ita fit ut animus de se ipse tum iudicet, cum id ipsum, quo iudicatur, aegrotet. Quodsi talis nos natura genuisset, ut eam ipsam intueri et perspicere eademque optima duce cursum vitae conficere possemus,
Abbreviated transcription (Latin):
Nemo me lacnus decoret ĩꝗt. nec fime¬
ra Flectu faxit. At uõ ille sapiẽl. Mos mã
ne careat lacͥmis. linqͣmꝰ amicil mero¬
rem. ut celebrẽt funera cũ gemitu NIos
uõ si liꝗd tale accidcit ut ađo denũta¬
tum udcatur: ut exeamꝰ euita leti
et agẽtes gr̃as parennꝰ Emictiq noᷤ e
custodia et leuari iuuĩcuł arbitrem᷑ ut
aut ĩ et̾nã et plene ĩ nr̃am domũ remi¬
gxeni. aut oĩo sensũ mole liaq carermiꝰ¬

Expanded text:
nemo me lacrimis decoret inquit nec funera fletu faxit! at vero ille sapiens: Mors mea ne careat lacrimis: linquamus amicis Maerorem, ut celebrent funera cum gemitu. nos vero, si quid tale acciderit, ut a deo denuntiatum videatur ut exeamus e vita, laeti et agentes gratias pareamus emittique nos e custodia et levari vinclis arbitremur, ut aut in aeternam et plane in nostram domum remigremus aut omni sensu mole
Abbreviated transcription (Latin):
oĩs dĩo mars auferat: aut ĩ aliũ quõ¬
dim locũ ex his locis morte mioretir.
Quã obrẽ siue sensus extĩgiutur. morͤ
affert. lii boni ꝗd lucri est emori. aut
quã multi dies reperiri possũt: q tali
nocti antepanãtur. Cui simił futnã ẽ
ppetuitas oĩs cõsequẽtis tp̃ris Quis me
beatior. Sin uera st̃ ꝗ̃ dicñturr migra¬
lionẽ ec mortẽ ĩ eas horas ꝙ e uita ex¬
cesser̃t ĩ colũt. id multo iã beatiꝰ ẽ tenẽ

Expanded text:
omnino omnes mors auferat aut in alium quenomnino omnes mors auferat aut in alium quendam locum ex his locis morte migretur. quam ob rem, sive sensus extinguitur morsquadfert, di boni, quid lucri est emori! aut quam multi dies reperiri possunt, qui tali nocti anteponantur! cui si similis est perpetuitas omnis consequentis temporis, quis me beatior? sin vera sunt quae dicuntur, migrationem esse mortem in eas oras, quas qui e vita excesserunt incolunt, id multo iam beatius est. tene, cum
Abbreviated transcription (Latin):
simis esfeminaui: ut si añ mors ac¬
ueniet: quã caldeoꝵ promissa cõsecuti
simiꝰ. spohati magnii ꝗbusdã hõis illusi
destitunq iundeamu. Qđ si expectãdo
⁊ desides ãdo pendemꝰ aĩs cruciamur
anginĩ. Pro dii ĩ mortales quã illuol
iterꝰ iacũdũ c̾e debet. quo cõfecto. nulla
reliqua cira: nulla solicitudo futura sit
serabiliter uͥ cdaxus emoritur Qui cum
cõiectus ĩ carcere xxx iussu tyranorã
uenenũ ur sitiẽs obduxisẜ reliqũ sic
epoculo ciccit. ut id resonaret. ꝙ sonita
reddito arrident propino ĩ qt hoc pul¬
ci ͥ ĩcouiiis solent noĩare eui pocu¬
lim tracditur: int. Luxit uir egregiꝰ
equitatẽ ĩ ipła morte laudaret. si mor¬
tem malũ udicaret. ãdit eͥ ĩ eũdem
carcerẽatq ĩ eũdem paucis post. m̃is
seyphũ socrates. eoclẽ scelere iudicum
apuol iudices iam morte multatum.
euenire: qoł mitar au mortẽ. Necesse
est eͥ sit altera de duobit ut aut sẽsus

Expanded text:
eminamur, ut, si ante mors adventet, quam Chaldaeorum promissa consecuti sumus, spoliati magnis quibusdam bonis illusi, destitutique videamur. Quod si exspectando, et desiderando pendemus animis, cruciamur, angimur; proh, dii immortales, quam optabiliter iter illud iucundum est, quo confecto, nulla reliqua cura, nulla sollicitudo futura sit.serabiliter vir clatus emoritur, qui cum coniectus in carcerem, triginta iussuty annorum, venenum ut sitiens ebitisset, reliquum sic e poculo eiecit, utid resonaret, quo sonitu reddito,ridens, propino, inquit, hoc pulenim in conviviis solent nominare, cui poculum tradituri sint. lusit vir egregius aequitatem in ipsa morte laudaret, si mortem malum iudicaret? vadit enim in eundem carcerem atque in eundem paucis post annis scyphum Socrates, eodem scelere iudicum m apud iudices iam morte multatum? evenire, quod mittar ad mortem. necesse est enim sit alterum de duobus, ut aut sensus
Abbreviated transcription (Latin):
ut cigni ꝗ nõ sine cã apollini di¬
cati st̃. scd q ab eo diuinatioẽm hẽ
uidertur. qua prouidẽtes ꝗd ĩ mor¬
te boni sit. cũ cantu et uoluptate
moriãtur. Sic õibus bonis t doctis
est faciedũ. Noc noͣ de hoc ꝗsqͣ du¬
bitare posset nid nob̾ accideret di¬
ligẽt᷑ de aĩo cogitãtibus. Qđ his se¬
pẽ nsũ euẽit qui cũ acrit occulis
deficiẽtẽ solem ĩ tuerẽtur ut oĩo¬
aspectũ amitterẽt. dic mẽtil acies
se ip̃a ĩ tues nõ nũꝙͣ hebesat. ob¬

Expanded text:
ut cygni, qui non sine causa Apollini dicati sint, sed quod ab eo divinationem habere videantur, qua providentes quid in morte boni sit cum cantu et voluptate moriantur, sic omnibus bonis et doctis esse faciendum. nec vero de hoc quisquam dubitare posset, nisi idem nobis accideret diligenter de animo cogitantibus, quod is saepe usu venit, qui cum acriter oculis deficientem solem intuerentur, ut aspectum omnino amitterent; sic mentis acies se ipsa intuens non nu
Abbreviated transcription (Latin):
cepit adolesentes doceͣ. et prudentiam
cũ eloquẽtia iugc᷑. sic nob̾ placet n pri¬
stinũ dicẽdi stucdiũ depone̾. & ĩ hac ma¬
iore et uberiore arte uersari. Hanc
ximis questiõih copiose posẜ or nate q
clicere. In quã exercitatiõe ita no stu¬
diose oꝑã dedimus ut iã et̃ scolaᷤ grȩ¬
corũ ĩ ore habẽ auoleremꝰ. Ut nuꝑ tuũ
distessum post ĩ tusculano cũ cent plu¬
res mex̧ iute familiares tẽtaui quiol
ĩ eo oñe possem. It cĩ antea declamaba
caũas: qđ nemo me diuti ficit. sic ħ
mihi nũe senilis est declamatio. Ponere
uidebã de qquo quis auedire uellet. at
id aut sedens aut ambułãs disputaba
Itaq dicrũ quiq scolas ut grgci ap¬
pellant: ĩ totiolẽ hibros cõtui. fiebat
aũt ita ut cũ is ꝗ audire uellet chxiss
opinionẽ discerenoh. Nã ita facile ꝗd
ucrisimillimũ eẽt ĩ ueniri posse socra¬
tes arbitrabatur. S quo comodius
disputatiões nr̃e explicẽtur. sie cas

Expanded text:
 et prudentiam cum eloquentia iungere, sic nobis placet nec pristinum dicendi studium deponere et in hac maiore et uberiore arte versari. hanc ximis quaestionibus copiose posset ornateque dicere; in quam exercitationem ita nos studiose operam dedimus, ut iam etiam scholas Graecorum more habere auderemus. ut nuper tuum post discessum in Tusculano cum essent complures mecum familiares, temptavi, quid in eo genere possem. ut enim antea declamitabam causas, quod nemo me diutius fecit, sic haec mihi nunc senilis est declamatio. ponere iubebam, de quo quis audire vellet; ad id aut sedens aut ambulans disputabam. itaque dierum quinque scholas, ut Graeci appellant, in totidem libros contuli. fiebat aopinionem disserendi. nam ita facillime, quid veri simillimum esset, inveniri posse Socrates arbitrabatur. Sed quo commodius disputationes nostrae explicentur, sic eas
Abbreviated transcription (Latin):
ut iuderẽtur hi ꝗ uita excesserãt unẽ.
Ut porro hoc firmissimũ afferi udetur.
Cur odeos c̾e credamꝰ q nulla gens
tã fera nemo oĩ tã sit ĩmãi̾s cuiꝰ
mẽtem nõ ĩ buorit deoꝵ opinio.
Multi de diis praua sentiũt. id eñ
iucioso more effici solet: om̃s tñ c̾c
uĩ et ñam chuimã arbitrãtur. Nec ũo
id collocutio hõiui aut cõsẽsus esfic̃
nõ ĩstituns opinio est corfirmata nõ
legibus. Om̃i at iure cõsẽsio oũi gẽ¬
tuĩ lex nature putãda est. Quis est ĩgͣ
ꝗ suoꝵ mortẽ pͥmũ nõ co lugeat
q eos orbatos uite comedis arbitr et̃.
tur. S illa lugubris lamẽtatio. fletus¬
q merẽs ex co est q eñ quẽ di lexi¬
mus iute comodis pͥuatũ arbiram᷑.

Expanded text:
rentur ei, qui vita excesserant, vivere. Ut porro firmissimum hoc adferri videtur cur deos esse credamus, quod nulla gens tam fera, nemo omnium tam sit inmanis, cuius mentem non imbuerit deorum opinio multi de diis prava sentiunt—id enim vitioso more effici solet—, omnes tamen esse vim et naturam divinam arbitrantur, nec vero id conlocutio hominum aut consessus efficit, non institutis opinio est confirmata, non legibus; omni autem in re consensio omnium gentium lex naturae putanda est—quis est igitur, qui suorum mortem primum non eo lugeat, quod eos orbatos vitae commodis arbitretur? tur, sed illa lugubris lamentatio fletusque maerens ex eo est, quod eum, quem dileximus, vitae commodis privatum arbitramur
Abbreviated transcription (Latin):
quis tã ce̾t amẽs ꝗ scmp ĩ laboribuis
ꝑiculis uuiẽt. Loquar de pͥncipibꝰ.
Quid pocte nõne post mortẽ nobili Poeto¬
tari uolunt. imde oͦ illud. Aspicite o
ciues semi ennii miaginis formam.
trũ mercedẽ głie flaguat ab his quo¬
rũ patres affecerat głia. Idẽq nemo
me lacrimis decoret᷑ neq simera fa
xit. Cur Ualito uiium ꝑ ora iuiru.
S quid poctas. Opisices post morte

Expanded text:
quis tam esset amens, qui semper in laboribus et quis tam esset amens, qui semper in laboribus et periculis viveret? loquor de principibus; quid? poëtae nonne post mortem nobilitari volunt? unde ergo illud: Aspicite, o cives, senis Enni imaginis formam: trum. Mercedem gloriae flagitat ab iis, quorum Patres affecerat gloria. Idemque Nemo me lacrimis decoret, nec funera fletu. Faxit: cur? volito vivu' per ora virum. Sed quid Po
Abbreviated transcription (Latin):
tatioẽs sihoꝵ. ꝗa testamẽtoꝵ dilige¬
tia ꝗd ip̃a sepulcroꝵ menument̾a.¬
ꝗd clogia lignific̃at nisi noł et fu
tura cogitare Quid illđ nũ dubitas
qu specimẽ nature capi deceat ex
optima quaq natura. Que ẽ melior
sẽ natos ad hõiẽs uiuãdos tutandas
cõsernãdos arbitrãtur Abiit ad de¬
uiles os hercules nũqͣ ambasset nͥ cũ ĩter ho¬
mĩes ee̾t eã sibi iuã muniuisset. Ict̾a
iam ista et religiõe diũi conscerata.
Quid i hac re.pi. tot tãtosq iuiros ob
rẽp. ĩter fectos cogitasse arburam̃
lsdem ne ut sinibus nomẽ suũ qbꝰ¬
uua tormiaretur. Nemo unꝙͣ sine
magna spe ĩ mortalitatis se ꝑ patria
offorret ad mortẽ. Licuit c̾e̾ occioso
chemistocli. li cuit e paminõde licut
ne et uet̾a et ext̾na q̃rani mibi. S nes¬
cio quõmo ĩheret mẽtibus qͣi seculorũ
qdam auguriũ futuroꝵ idq ĩ max̃is
ĩgeniis altissimisq aĩs et existit maxĩe
ct apparet facillime. Quo quidẽ dẽpto

Expanded text:
testamentorum diligentia, quid ipsa sepulcrorum monumenta elogia significant nisi nos futura etiam cogitare? Quid? illud num dubitas, quin specimen naturae capi deceat ex optima quaque natura? quae est melior se natos ad homines iuvandos tutandos conservandos arbitrantur? abiit ad deos Hercules: numquam abisset, nisi, cum inter homines esset, eam sibi viam munivisset. vetera iam ista et religione omnium consecrata: quid in hac re p. tot tantosque viros ob rem p. interfectos cogitasse arbitramur? isdemne ut finibus nomen suum quivita terminaretur? nemo umquam sine magna spe inmortalitatis se pro patria offerret ad mortem. licuit esse otioso Themistocli, licuit Epaminondae, licuit, ne et vetera et externa quaeram, mihi; sed nescio quo modo inhaeret in mentibus quasi saeclorum quoddam augurium futurorum, idque in maximis ingeniis altissimisque animis et existit maxime et apparet facillime. quo quidem dempto
Abbreviated transcription (Latin):
nulla est origo .Nã e pͥnçipio orũt
cña. ip̃m at̃ milla ex re alia nasci
gneretur aliũde. Qd si nũꝙͣ orit᷑
ex tĩctũ n ip̃ ab alio renascetur n
de se aluid ꝓcreabitur. Siꝗdẽ neces¬
se est a pͥnçipio oriri omĩa. Ita fit
ut motus pͥncipiũ ex eo sit. qđ ip̃i
a se mouetur Fd aũt nec nasa põt
ullã nãciscatur qua pͥo ĩpulsa
moueatur. Cũ pateat igͣ etornum
naͣm aĩs ee̾ at̾butã neget. In aĩo ẽ eĩ

Expanded text:
nulla est origo; nam e principio oriuntur nulla est origo; nam e principio oriuntur omnia, ipsum autem nulla ex re alia nasci gneretur aliunde. quod si numquam oritur, extinctum nec ipsum ab alio renascetur nec ex se aliud creabit, siquidem necesse est a principio oriri omut motus principium ex eo sit quod ipsum a se mouetur. Id autem nec nasci potest ullam nanciscatur, qua a primo impulsa moueatur. Cum pateat igitur aeternum naturam animis esse tributam neget? In
Abbreviated transcription (Latin):
rũt. Est illd ꝗđm uł maximũ aĩo
uim pexceptũ apallinis quo monet
ut se ꝗsq noscat. Nõ e credo id pre¬
cipit ut mẽbra nr̃a aut staturã fi¬
gurã ue noscamꝰ neq nos corpora
sumus: n ego hȩc dices corpori nio
dico. Cũ ig nosce te dicit. hoc olicit
nosce aĩz tuũ. Nã conpus ꝗdẽ qiͣ
nas est aut aliꝗad aĩ reccͤtaculũ. ab
aĩo tuo ꝗcod agitur id agit᷑ a te.
Nũc ig nosse niłi diuinũ cc̾t nõ ccͥt
hoc acoris enidã aĩ prxceptũ tͥ butũ¬
a deo Sit hoc se ip̃ posse agnosce̾ ẜ si¬
quał sit aĩis ip̃e aũis nescit. Dic quę¬
so ne ce qdẽ se sciet: nec monẽ ꝗd ẽ
se ex quõ illa rõ nata ẽ platõis. quę
a socrate ẽ ĩ pheolro ne explicata ꝓ
a autẽ posita est ĩ uiͦ libro de re publi
ca Qđ semꝑ mouetur et ct̾num est.
Qđ aũt motũ affert alicui. Qołq ip̃
ris quȩ mouẽtur hic fori. hoc pr̃i¬
cipiũ est monẽdi. Prĩcipi aute

Expanded text:
runt. est illud quidem vel maxumum animo vim praeceptum Apollinis, quo monet ut se quisque noscat. non enim credo id praecipit, ut membra nostra aut staturam figuramve noscamus; neque nos corpora sumus, nec ego tibi haec dicens corpori tuo dico. cum igitur nosce te dicit, hoc dicit: nosce animum tuum. nam corpus quidem quasi vas est aut aliquod animi receptaculum; ab animo tuo quicquid agitur, id agitur a te. hunc igitur nosse nisi divinum esset, non esset hoc acrioris cuiusdam animi praeceptum tributum deo squalis sit animus, ipse animus nesciet, dic quaeso, ne esse quidem se sciet, ne moveri quidem se? ex quo illa ratio nata est Platonis, quae a Socrate est in Phaedro explicata, a me autem posita est in sexto libro de re p.: “Quod semper movetur, aeternum est; quod autem motum adfert alicui quodque ipsum ris quae moventur hic fons, hoc principium est movendi. principii autem
Abbreviated transcription (Latin):
potes: Nũꝙͣ cĩ hit neq suõ neꝗ ami¬
coꝵ iudicio reiĩcetur. Queres a nob
Grache cun cur tãtope hoc homine is¬
delectemur. Quia suppeditat nob̾ ubi
it ãnis ex hoc forẽsi strepitu xeficiatue
et anres cõiutio defesse cõquics cãt. An
n existimas aut sũppetore nobis possi
qdͥ quen die dicamus ĩ tanta uariota¬
te reꝵ: nisi mios nr̃os oloctͥna gocolamꝰ
Aut ferre aiãs tãtam posse cõtẽtionẽ
nisi cos doctͥna eadõ relaxemus ł Ego
noͣ sateoꝵ me his stueliis esse oleditum.
eȩteros pudeat si qui se ita litteris ab¬
diderũt: ut nihil possit̾ & his neq ad
profcore. Me at quid pudeat qui tot
ãnos ita iuno iuolices ut a nulliꝰ me¬
nmꝗͣ tẽpore ant comodĩ aut ociũ meñ¬
abstraxerit aut uoluptas anocarit: aut
deniq sõnui retar ddarit. Quiare quis
tãdem me rephẽdit/ aut quis iure mͥ
suece̾seat. si quãtũ ceteris aol suas res
abennolas: quantũ ad festos dies iuodoꝵ

Expanded text:
 hic neque suo neque amicorum iudicio revincetur. quaeres a nobis, Gratti, cur tanto opere hoc homine delectemur. quia suppeditat nobis ubi et animus ex hoc forensi strepitu reficiatur et aures convicio defessae conquiescant. an tu existimas aut suppetere nobis posse quod cotidie dicamus in tanta varietate rerum, nisi animos nostros doctrina excolamus, aut ferre animos tantam posse contentionem, nisi eos doctrina eadem relaxemus? ego vero fateor me his studiis esse deditum. ceteros pudeat, si qui ita se litteris abdiderunt ut nihil possint ex eis neque ad proferre; me autem quid pudeat qui tot annos ita vivo, iudices, ut a nullius umquam me tempore aut commodo aut otium meabstraxerit aut voluptas avocarit aut denique somnus retardarit? qua re quis tandem me reprehendat, aut quis mihi iure suscenseat, si, quantum ceteris ad suas res obeundas, quantum ad festos dies ludorum
Abbreviated transcription (Latin):
pimus cettexꝵ roꝵ sticha et doctͥna e
precepns a ante cõstare. Poctam nanira
ip̃a ualere e menns uiribus gantari aqͣ
diuino quodam sp̃ũ affliri. Giure suo iure
nostto en niui sanctos appellat poctas:. ꝙ qͣrͣ
dcoꝵ aliquo dono atq muncre cõmẽdlati
nob sse indeniur. Sie igitar iudices
sanciũ apud nos humanissimos homĩes
hoc pocta nomẽ quod nũꝙͣ barbara ui¬
olauit. Saxa a solinudines uoce respon¬
dent : hestic sepe ĩ manes canen floctũt᷑
arqi cõsistũt: nos ĩ stitun rebus opunus
nõ poctaꝵ uore moueamur: Homeru
iudicant. Salamonii repenit. Siape nii
uoͣ suũ esse cõsixmẽt. Itaq ẽ delubru
ciui ĩ oppido dedicarunt. Permulti alii
pterei pugnant ĩter se atqi cõtenddunt.
Ergo illi alienũ: quia pocta fuit: post ꝓ moe
luntate a legibus nostor est repndiamus:
prelirñ cũ õm̃e olim sindiam alꝙ ĩ geniĩ
tõtulerit Archias ad ppłm eo. glam laudẽq

Expanded text:
pimus, ceterarum rerum studia et doctrina et pimus, ceterarum rerum studia et doctrina et praeceptis et arte constare, poetam natura ipsa valere et mentis viribus excitari et quasi divino quodam spiritu inflari. qua re suo iure noster ille Ennius 'sanctos' appellat poetas, quod quasi deorum aliquo dono atque munere commendati nobis esse videantur. sit igitur, iudices, sanctum apud vos, humanissimos homines, hoc poetae nomen quod nulla umquam barbaria violavit. Saxa atque solitudines voci respondent, bestiae saepe immanes cantu flectuntur atque consistunt; nos instituti rebus optimis non poetarum voce moveamur? Homerum vindicant, Salaminii repetunt, Smyrnaei vero suum esse confirmant itaque etiam delubrum eius in oppido dedicaverunt, permulti alii praeterea pugnant inter se atque contendunt. ergo illi alienum, quia poeta fuit, post mortem luntate et legibus noster est repudiamus, praesertim cum omne olim studium atque ontulerit Archias ad Populi Rom. gloriam laudemque
Abbreviated transcription (Latin):
tanẽ a mirari debercinus ẽt cũ ĩ aliis ui¬
dẽmus Quis nr̃u tã animi agrestis & du¬
ri fut ut roscii marte nuper nõ cõmoue¬
retar: Qui cũ eset sencxe mortuꝰ tamen
ppier gecelleniẽ artẽ ac nenustatẽ: iudebat᷑¬
om̃io moni nõ debusse Sego illo corpori
motũ tãtũ amorẽ sibi cõciliarat a nob̾ õib̾ꝰ
nos animoꝵ ĩ crelibiles motus celeritarẽ¬
archiam iudi nidices Utar .n ur̃a beni¬
gnitate qm̃ me ĩ hoc nouo gineͣ diconoli
rni diligenter attẽdins quotiẽs ego hñt
uidi: cum litteram scͥpsissit nullam: ma¬
gniu numeꝵ optimoꝵ uersiũ de his ip̃is
rebus que tum agerentur diceͣ xtempore
Quonẽs reuoiuum cãdẽ rẽ di teͣ cõmutan ᷤ
nerbis atq sintẽniis: Que uoͣ accurate
cogitare qi scripsisset oi sic ioli probari
hue ego nõ diligam: nõ ad mirer: nõ
om̃s ranone defindẽolum putẽ ͤ At qui
sic a sũmis hõibus orudinssimisꝙ acce¬

Expanded text:
tamen ea mirari deberemus, etiam cum in aliis vitamen ea mirari deberemus, etiam cum in aliis videremus. quis nostrum tam animo agresti ac duro fuit ut Rosci morte nuper non commoveretur? qui cum esset senex mortuus, tamen propter excellentem artem ac venustatem videbatomnino mori non debnisse. Ergone ille corporis motu tantum amorem sibi conciliarat a nobis omnibus: nos animorum incredibiles motus celeritatemArchiam vidi, iudices, utar enim vestra benignitate, quoniam me in hoc novo genere dicendi tam diligenter attenditis—quotiens ego hunc vidi, cum litteram scripsisset nullam, magnum numerum optimorum versuum de eis ipsis rebus quae tum agerentur dicere ex tempore, quotiens revocatum eandem rem dicere commutatis verbis atque sententiis! quae vero accurate cogitateque scripsisset, ea sic vidi probari hunc ego non diligam, non admirer, non omni ratione defendendum psic a summis hommibus, eruditissimisque acce
Abbreviated transcription (Latin):
add namrã ꝯannã aiq illiulrẽ accellerit
ranio quedam cõtirmanio q doctrine tũ
illud nescio quid preclirũ aut sigulare
parres nostri iuderũt diuinũ hominõ
affricanũ. Ex hoc. C. leluĩ.L. furii
moderanssimos hoĩes  cõnnctiss ios.
H hoc fortissimũ uirũ ⁊ illis tẽpori¬
bus doctissimũ Catonẽ illũ soiẽ: qui
profecto si nihil ad ꝓnpiẽdam colen¬
damq iurtitẽ litteris ad iuuerẽtio:
nũ qͣ se ad eaꝵ studiũ cõnilissent.
Ꝙ si tannis fructꝰ nõ oñderetio: ⁊ si
ex his studiis delcetatio sola peteietur.
tamẽ ut opinor hanc aĩaduersionẽ
humanissimã a liberalissimã iudica¬
retis Nam cettre res neq tẽporum
studia adolescẽtiam agunt. sencetia¬
te oblectant sccũolas rẽs ornãt: ad uer¬
sis ꝑ fugium ac solamẽ prebait. delectut
domi nõ ĩpediũt foris: ꝓ nociant nob̾rum
peregrinãnir rusticannir. Ꝙ si ip̃i hec neq
attingere/ neq sensu nostro gustare posseniꝰ

Expanded text:
ad naturam eximiam atque illustrem accesserit ratio quedam confirmatioque doctrine, tum illud nescio quid preclarum ac singulare runt, divinum hominem, Africanum, ex hoc C. Laelium, L. Furium, moderatissimos homines et continentissimos, ex hoc fortissimum virum et illis temporibus doctissimum, M. Catonem illum senem; qui profecto si nihil ad percipiendam colendamque virtutem litteris adiuvarentur, numquam se ad earum studium contulissent. hic tantus fructus ostenderetur, et si ex his studiis delectatio sola peteretur; tamen ut opinor, hanc animi remissionem humanissimam, ac liberalissimam, iudicaretis, nam ceterae, neque temporum studia adolescentiam alunt, senectutem oblectant, secundas res ornant, adversis perfugium acsola. timpediunt foris, pernoctant nobiscum, peregrinantur, rusticantur. quod si ipsi haec neque attingere neque sensu nostro gustare possemus,
Abbreviated transcription (Latin):
nõ oxernierit fornana rei.pn. cuule
affricanũ. trasalpinũ hispaniẽ se mixtũ
ox nutanbus atqi ex bellicosissmus na¬
tionibus̃ ser uile. nauale bellũ. uaria
a liuorsa gcnera belloꝵ et hostium
nõ salum gosta ab hoo uno sca
t̃ cãfecta. nullam rõ esse declarãt
⁊ usu militari positam / quȩ huius
iuri scĩam effugore passit. Iam uoͬ
par inueniri: Quiod est quadl quis q

Expanded text:
non exercuerit fortuna reipubl. civile, Africanum, Transalpinum, Hispaniense, mistum ex civitatibus, atque ex bellicosissimis nationibus, servile, navale, varia et diversa genera, et bellorum, et hostium, non solum, gesta ab hoc uno, sed etiam confecta, nullam rem esse declarant, in usu militari positam, quae huius viri scientiam fugere possit. 2 Iam vero ratio inveniri
Abbreviated transcription (Latin):
oñc netỹneũ: uel equi pelopis ĩlli nep¬
timii q ꝑ undas currus suspesos ra¬
piuisse ddicũtur: ꝗ cipiẽt re: et quo uelis
ꝓferent: om̃e omittas innorẽ. sie ur¬
gentibus aspis  adiosis doloribus.

Expanded text:
onem Methymnaeum, vel equi Pelopis illi Neponem Methymnaeum, vel equi Pelopis illi Neptunii, qui per undas currus suspensos rapuisse dicuntur, excipient te et quo velis perferent, omnem omittat timorem, sic urguentibu
Abbreviated transcription (Latin):
es rotare iuriliter nõ qqueñt. Grcci
hoĩes aut nõ sans miõsi prndẽtes ut
est captus hoũi sant hostẽ aspicere nõ
possiũt. Si dem morbos tolerãt atq hai¬
mane ferũt. At cymbri et celtiberi
ĩ preliis exeultant: lamẽtãtur ĩ morbo.
Nihil e potest ce̾ equabile qđ nõ a cẽ¬
ta rõne proficiscatur. S cũ iudeas
eos q aut studio aur opimiõe ducãt᷑.
Teo psequẽdo atq adipisendo dolo¬
reñ nõ frãgi. debeas existimaee. aut nõ
alionũq nã sit: id appellari placeat
malum᷑. lãtulum cͥc tñ ut auirtute ita
obruatur ut nusq̃ apparear: quę me¬
ditare queso noctes et dies. Latiuis
locũ qͣ de uno dolore occupabat.
cõtẽnamus. Lacebit presertĩ cũ paratũ
sit illuol ex hesterna cdis putanõe prosu¬
gium. t e si cui nauiganti predones
t̃ sc̃quãtur: deus ꝗ dix̃erir eice te nã
presto ẽ ꝗ excipiat. sel delpbinꝰ ut ary¬

Expanded text:
aegrotare viriliter non queunt. aegrotare viriliter non queunt. homines, non satis animosi, prudentes, ut est captus hominum, satis, hostem aspicere non possunt: eidem morbos toleranter atque humane ferunt. at Cimbri et Celtiberi in proeliis exultant, lamentantur in morbo. nihil enim potest esse aequabile, quod non a certa ratione proficiscatur. sed cum videas eos, qui aut studio aut opinione ducantur, in eo persequendo atque adipiscendo dolore non frangi, debes existimare aut non alienumque natura sit, id appellari placeat malum, tantulum tamen esse, ut a virtute ita obruatur, ut nusquam appareat. quae meditare quaeso dies et noctes. latius locum quam de uno dolore occupabit. contemnamus licebit, praesertim cum paratum sit illud ex hesterna disputatione perfugium. ut enim si cui naviganti, praedones si insequantur, deus qui dixerit: eice te navi; praesto est qui excipiat: vel delphinus, ut Ari
Abbreviated transcription (Latin):
tũ ciꝰ nicditio stare nolim. Nee qł ila pii¬
modo te uiceris q̃d paulo ante prxcipie¬
bani: s om̃is croniã. Hoc iͥ g̃ propone
amplitudinc̃ aĩ. a qiͣ quidã ex agore¬
ganonẽ quã altilsimũ aĩ que maxime
cminet cõtẽnẽdis et despiciẽchis do¬
eoqꝗ pulcriorẽ: si uacet ppło. neꝙ pla¬
usum captãs. s tñ ipsã delectet Qum
et mihi ꝗdem laulabiliora iuolentur
oĩa: quę fine uẽdicatione t simne ppło
teste fiũt. Nõ ꝙ fugic̃dus sit. oĩa cͥ bñ
fcr̃a ĩ luce se collocare uolũt S tñ
nullũ teatrũ uͥtun cõsciẽtia maius est.
Atq ĩpͥmuis meditemur illud ut hec
patia doloꝵ quã sepe iã aĩ ĩ tesioe dlya
ce firmãdã: ⁊̃ oĩ genere se equabilem
ra exceporũt fortiter cõtuler̃t idem
omissa cõtẽtione dolarẽ morbi ferre
nõ possunt. Neq ẽ illũ quẽ facile tu¬
lexnt yoñe nĩt lapĩa tolerãt. ẜ studio
poti  glia. ł taq barbari qda an

Expanded text:
tamen eius iudicio stare nolim nec, quod illa pumodo tete viceris, quod paulo ante praecipiebam, sed omnis et omnia. hoc igitur tibi propone: amplitudinem animi et quasi quandam exaggerationem quam altissimam animi, quae maxime eminet contemnendis et despiciendis doeoque pulchriorem, si vacet populo neque plausum captans se tamen ipsa delectet. quin etiam mihi quidem laudabiliora videntur omnia, quae sine venditatione et sine populo teste fiunt, nofacta in luce se conlocari volunt—, sed tamen nullum theatrum virtuti conscientia maius est. Atque in primis meditemur illud, ut haec patientia dolorum, quam saepe iam animi intentione dixi esse firmandam, in omni genere se aequabilem ra exceperunt fortiter et tulerunt, idem omissa contentione dolorem morbi ferre non possunt; neque enim illum, quem facile tulerant, ratione aut sapientia tulerant, sed studio potius et gloria. itaque barbari quidam et
Abbreviated transcription (Latin):
Saturnus me sic ĩfixit iupiter.
foiuisq numẽ mulcebri asciuit manꝰ
Nos ille cimeos fabrica er uoleli ĩscrẽs.
Perrupit arihus. Qua miẜ sollertia.
sr ãsuerberatus castrũ ħͦ furiaꝵ ĩcolo
tam tertio me quoq fuesto die
sristi ad uolatu adũcis lacer̃as ungbꝰ.
Houis satelles pastu dilaniat fero.
Fum iccore opimo farta et satiata.
affatim clãgorẽ fundit uastum.
Et sublime aduolãs pignata cauela.
Nostrum adulat sangiunem.
Cũ nõ ad esũ ĩ flatu renõuatũ ẽ iecur.
Tñ rursus ietro auida se ad pastꝰ refẽt.
Sie hũce custode mesti crutiatꝰ alo
Qui me phẽni uiuũ fedat miseria.
Arcere nequeo dirã uoluerẽ a poctore.
Sic me uidiuis pestel excipio.
Anxias amore mortis terminum
Aecquirins mali
S longe a lero uiuẽ aspellor iouil
arq ħͦ uetustas sedis glemierata hõidis
Nuenfica clales nr̃o ĩsixa est corpori
Equo liquate solis drolor exciolt̃ guite.
Que saxa assilue ĩstibuit caucasi.¬

Expanded text:
si/c infixit Iu/ppiter, Iovi/sque numen Mu/lciberi adscivi/t manus. Hos i/lle cuneos fa/brica crudeli i/nserens Perru/pit artus; qua/ miser solle/rtia Transve/rberatus ca/strum hoc Furiarum i/ncolo. Iam te/rtio me quo/que funesto/ die Tristi a/dvolatu adu/ncis lacerans u/nguibus Iovi/s satelles pa/stu dilania/t fero. Tum ie/core opimo fa/rta et satiata a/dfatim Clango/rem fundit va/stum et sublime a/volans Pinna/ta cauda no/strum adulat sa/nguinem. Cum ve/ro adesum infla/tu renovatu/mst iecur, Tum ru/rsum taetros a/vida se ad pastu/s refert. Sic ha/nc custodem mae/sti cruciatu/s alo, Quae me/ perenni vi/vum foedat mi/seria. Arce/re nequeo di/ram volucrem a pe/ctore. Sic me i/pse viduus pe/stes excipio a/nxias Amo/re mortis te/rminum anquire/ns mali; Sed lo/nge a leto nu/mine aspello/r Iovis, Atque hae/c vetusta, sae/clis glomerata ho/rridis, Lucti/fica clades no/stro infixa est co/rpori; E quo/ liquatae so/lis ardore e/xcidunt Guttae/, quae saxa adsi/due instillant Cau/casi.
Abbreviated transcription (Latin):
nihil tale cuenerit.Sic ꝗ doloris spem̃
oppͥmnũtur. Simuillime aiũs ĩtesiõe sua
depellit oẽm pͥssũ põderũ: remissiõe ãt
sic urgetur: ut se nequeat ex tollere at
si ueꝵ querimꝰ ĩ oĩb offitiis psequẽdi
aĩ ẽ addibenda cõtẽtio. Ea ẽ soli offitii tãqͣ

Expanded text:
nihil tale evenerit, sic qui doloris speciem nihil tale evenerit, sic qui doloris speciem opprimunt, simillime animus intentione sua depellit pressum omnem ponderum, remissione autem sic urgetur, ut se nequeat extollere. et si verum quaerimus, in omnibus officiis persequendis animi est adhibenda contentio; ea est sola officii t
Abbreviated transcription (Latin):
sumus. Opinio ẽ q̃dã effeminata ac
leuis : nec dolore mag̃: quã cadẽ ĩ uo¬
luptatẽ qua cũ li qu̾esamꝰ fiuimulo
molicia apis aculcum sine elimore fer¬
re nõ possumus. At uõ Gĩ mariꝰ rusti¬
canus erat uir: s plane uir cũ secaretur
ut supra dixi: pͥncipio uetuit se alliga¬
ti: nec ꝗsq añ mariũ solutus dicitur
eẽ scctus. Cũ gͦ poste aliis ualuit aue¬
toritas.: ⁊ides ne gõ opĩonis eeͦ nõ nãe
malũ. Et tñ fuisse acrẽ morsũ do lõ̾is
idem mariꝰ oñdit. Crus eͥ alt̾u nõ pex¬
buit: ita t tulit dolorẽ ut iuir. et ut
hõ maiorẽ ferre sñ cã necessaria uo¬
lut. fotũ g ĩ eo ẽ ut tͥ imperes. Ostẽ¬
nescio quo pacto mitior ẽ facit. Et e ht
ĩ prelio ut ignauꝰ miles ac timidus. sim¬
ul ac uiderit hostẽ ab iecto scuto fugit
quãtũ possit.: et ob eã cãm ꝓeat: nõ nũ¬
qͣ et integeo corpore: cũ ei ꝗ steterit

Expanded text:
sumus. opinio est enim quaedam effeminata ac sumus. opinio est enim quaedam effeminata ac levis—nec in dolore magis quam eadem in voluptate—, qua cum liquescimus fluimusque mollitia, apis aculeum sine clamore ferre non possumus. at vero C. Marius, rusticanus vir, sed plane vir, cum secaretur, ut supra dixi, principio vetuit se alligari, nec quisquam ante Marium solutus dicitur esse sectus. cur ergo postea alii? valuit auctoritas. videsne igitur opinionis esse, non naturae malum? et tamen fuisse acrem morsum doloris idem Marius ostendit; crus enim alterum non praebuit. ita et tulit dolorem ut vir et ut homo maiorem ferre sine causa necessaria noluit. Totum igitur in eo est, ut tibi imperes. ostennescio quo pacto mitiorem facit. ut enim fit in proelio, ut ignavus miles ac timidus, simul ac viderit hostem, abiecto scuto fugiat quantum possit, ob eamque causam pereat non numquam etiam integro corpore, cum ei qui steterit
Abbreviated transcription (Latin):
tur Is ig siue ca rõ que cĩt ĩ co ꝑfetã
atq ab sohuta. sic illi parti ĩ pabit ĩ fe¬
riori: ut iustus parẽs ꝓbis filiis nutu
qđ uolet tõficiet. nullo labore: nulla
molestia. Eriget ip̃e se: susatabitur: in¬
struct: armãbit. ut tãqͣ hosti sie ob¬
sistat dolori. Que st̾ ista armã. Cõtẽ¬
tio cõfirmatio: ẜmoq itmus. Cum
ipse secum caue turpẽ ꝗeqͣ lãgindũ
nõ uirile obuerletur sp̃ẽs. Honeste nõ
zeno proponatur elcates: q ppessus
est om̃ia potiꝰ qͣ cõscius delẽde tyrãni¬
dis indicaret Denasarco de mocritio
cogitetur: ꝗ cũ cyrti ĩnmmus tymocre¬
oñtis regis ĩcidisset: nullũ genꝰ suppli¬
eiĩ deprẽcatus est: neq reculauit. Calla¬
nus indus ĩ doctus ac barbarus ĩ radi¬
cibis caucalĩ natus sua nolũtate uiuꝰ
cõbustus est. Nos si pes cõdoluit. sidens
s fac dolere totũ corpus. ferre nõ pos¬

Expanded text:
tur—, is igitur sive ea ratio, quae erit in eo perfecta tur—, is igitur sive ea ratio, quae erit in eo perfecta atque absoluta, sic illi parti imperabit inferiori ut iustus parens probis filiis; nutu, quod volet, conficiet, nullo labore, nulla molestia; eriget ipse se, suscitabit, instruet, armabit, ut tamquam hosti sic obsistat dolori. quae sunt ista arma? contentio confirmatio sermoque intumus, cum ipse secum: 'cave turpe quicquam, languidum, non virile.' obversentur species honestae animo: Zeno proponatur Eleates, qui perpessus est omnia potius quam conscios delendae tyrannidis indicaret; de Anaxarcho Democritio cogitetur, qui cum Cypri in manus Timocreontis regis incidisset, nullum genus supplicii deprecatus est neque recusavit. Callanus Indus, indoctus ac barbarus, in radicibus Caucasi natus, sua voluntate vivus combustus est; nos, si pes condoluit, si dens sed fac totum dolere corpus , ferre non pos
Abbreviated transcription (Latin):
bitart dicere. su uõ ulixes q̃qͣ gratu¬
ter cernimus ictũ: nimis pene aĩo es
moli: ꝗ iõsuctus ĩ armis euũ agere
Intelligit pocta prudes: ferẽdi doloris
cõsuetudinẽ ee̾ nã cõtẽnẽda magr̃a.
Atq ille nõ ĩmoderate. magno ĩ doloe.
Retinete tenete. opͥmite uuleul. Nuda¬
te. heu miserũ me. excrucior. Incipit
labi. dem̃ ilico desinit. Oporite. ob cedi¬
te. iã iã mit̾ite. Nã attrectatu et quassu
t seuũ amplificatis dolorẽ. Lioles ne ut
obmutuei̾t nõ sedatus corporis: s casti¬
gatus luĩ dolor. łtaq ĩ exiꝰnis ruptis
alios qͦ obuirget. idq moriẽs cõque¬
ri fortimã aduersam: nõ limẽtari de¬
cet. Id uiri offitiũ est fletus muliebri
igenio additus. Huiꝰ aĩ pars illa mo¬
lior. rõi sic paruit: ut seucro ĩ pera¬
tori miles prudens.En quo iuro cĩt
ꝑfecta sapĩa quẽ ad huc nos quidẽ
lis futurus sit si mõ aliqñ fue̾it exponi¬

Expanded text:
bitant dicere: Tu quobitant dicere: Tu quoni/mus ictum, nimis pae/ne animo es Molli/, qui consuetu/s in armis Aevom a/gere intellegit poëta prudens ferendi doloris consuetudinem esse non contemnendam magistram. atque ille non inmoderate magno in dolore: Retine/te, tenete! oppri/mit ulcus; Nuda/te! heu miserum me: e/xcrucior. incipit labi, deinde ilico desinit: Operi/te, abscedite ia/m iam! Mitti/te! nam attrectatu e/t quassu Saevum a/mplificatis dolo/rem. videsne, ut obmutuerit non sedatus corporis, sed castigatus animi dolor? itaque in extremis Niptris alios quoque obiurgat, idque moriens: Co/nqueri fortu/nam adversam, no/n lamentari/ decet; Id viri est offi/cium, fletus mu/liebri ingenio a/dditus. Huius animi pars illa mollior rationi sic paruit ut severo imperatori miles pudens. in quo vero erit perfecta sapientia—quem adhuc nos quidem hic futurus sit, si modo aliquando fuerit, exponi
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑa ꝑse et ꝓgressa longiꝰ fit ꝑfcia uir¬
tus. Nee ur impet illi parti aĩ q̃ obe¬
dire debet. id idẽdũ ẽ uiro. Quo¬
nã mõ ĩꝗei. łelut dñs seruo uelut
imperatoꝵ militi: uelut pares filio. si
turpissime se illa pars ãĩ geręt. quã
dixi c̾e molem si se lamẽtis muliebri¬
ter lacͥmisq deder. Nũciatur et con¬
strĩgatur amicoꝵ propi quoꝵq cu¬
stodiis. Sepe e indemꝰ fracios pͥndo¬
rem: ꝗ rõne nulla uĩcerẽtur. Ergo
hol dem ut famulos iũclis propẽ y¬
ac enstodia. Qui ãt firmiores crunt:¬
nec tã robustissimi: hos admonitu ap̃o¬
tebit ut bonos milites renocatos di¬
gnuatẽ tueri. Nõ minis ĩruptis illesa
maior dolor. Paciiuꝰ hoc meliusq̃nã
sophocles. apud illũ. cͥ ꝑ quã flebilit
ulixes lamẽtatur ĩ uulnere. Tamen
huic leniter gemẽti illi ip̃i ꝗ fert̃ sau¬
tium. psone grauitatẽ ĩtuẽtes nõ du¬

Expanded text:
per se et progressa longius fit perfecta virper se et progressa longius fit perfecta virtus. haec ut imperet illi parti animi, quae oboedire debet, id videndum est viro. quonam modo? inquies. vel ut dominus servo vel ut imperator militi vel ut parens filio. si turpissime se illa pars animi geret, quam dixi esse mollem, si se lamentis muliebriter lacrimisque dedet, vinciatur et constringatur amicorum propinquorumque custodiis; saepe enim videmus fractos pudore, qui ratione nulla vincerentur. ergo hos quidem ut famulos vinclis prope ac custodia, qui autem erunt firmiores nec tamen robustissimi, hos admonitu oportebit ut bonos milites revocatos dignitatem tueri. non nimis in Niptris ille samaior Dolor Pacuvius hoc melius quam Sophocles; apud illum enim perquam flebiliter Ulixes lamentatur in volnere; tamen huic leviter gementi illi ipsi, qui ferunt saucium, personae gravitatem intuentes non du
Abbreviated transcription (Latin):
nihil qd magi expectar: quã honie¬
ceo płibus nõibus iã rẽ de clarari
uolo s ita ut quã maxĩe lignificem
nirtute sitũ. et sua spõte laudabile. Qd
qdẽ citiꝰ dixerĩ solũ: qͣ nõ sũmũ bo¬
num. atq ut hec de honesto. sic de tuͣ¬
pi cõtraria. Nihil tã tetrũ. nihail tã asp¬
nãdum: nihil homĩe ĩdigni. Qđ si tͥ ꝑ
suasum ẽ pͥncipio e dixissi plus ĩ dede¬
core mali tͥ iuderi q̃ ĩ dolore. reliq¬
um est ut tute tͥ ĩperes. qͣqͣ hͦ nesco
quõ dicatur. qiͣ duo simui. ũt alt̾ mi¬
peret: alt̾ pareat. Nõ ĩscite tñ dicitur.
Est eͥ aĩus ĩ ꝑtis tribritus duas. quaꝵ
alt̾a rõnis est particepi: alt̾a expors.
Cũ igͣ precipitur ut nob̾mer ip̃is ĩ pe¬
remus pręcipitur ut ratio coherce¬
at temeritatẽ. Est ĩ aĩs õiũ fere natu̾a
molle qͥddã demissũ. hũile eneruatu¬
hil aliul ce̾t hoĩe deformiꝰ. S pręsto
est dña oiũ it regina rõ que cõne

Expanded text:
ihil quod magis expetat, quam honergo pluribus nominibus unam rem declarari uolo, sed utar, ut quam maxime significem, virtute situm, sua sponte laudabile, quod idem citius dixerim solum quam non summum bonum. atque ut haec de honesto, sic de turpi contraria: nihil tam taetrum, nihil tam aspernandum, nihil homine indignius. Quod si tibi persuasum est—principio enim dixisti plus in dedecore mali tibi videri quam in dolore—, reliquum est, ut tute tibi imperes. quamquam hoc nescio quo modo dicatur. quasi duo simus, ut alter imperet, alter pareat! non inscite tamen dicitur. est enim animus in partis tributus duas, quarum altera rationis est particeps, altera expers. cum igitur praecipitur, ut nobismet ipsis imperemus, hoc praecipitur, ut ratio coërceat temeritatem. est in animis omnium fere natura molle quiddam, demissum, humile, enervatuhil esset homine deformius. sed praesto est domina omnium et regina ratio, quae conixa
Abbreviated transcription (Latin):
mittã ut dolar corporis esticiat: ut fru¬
stra tantus uir aͦ me ueniret. Itaq nar¬
rabant eũ grauiter it copiosẽ de ħͦ ip̃o
nihil ee̾ bon̾ũ nͥ ꝙ c̾et honestũ eubãtẽ
disputauisse. Cũq q̃i facies ei doloril am¬
monerẽt᷑. sꝑpe dixisse. nihil agis dolor.
quãtus sis molestus: nũqͣ te eͥeͦ cõsite¬
bos malum. Diõq om̃it clari it nobi¬
litan labores. cõtẽnẽdo fũt ẽt tolerabiles.
sidemus ne apud quos eoꝵ ludorũ
qui giunici nominãtur magnus sit¬
honol: nullũ ab his ꝗ ĩ id ceriamnen
descẽdant deuitari dolorẽ. Apud quo
aẽ uenandi et equitadi laus iuget:
qui har petessiũ nulii fugir̃u dolorẽ
Quid de nr̃is ambitionibus ꝗd de
cuinditate honon loquar. Que flam

Expanded text:
mittam, ut dolor corporis efficiat, ut frumittam, ut dolor corporis efficiat, ut frustra tantus vir ad me venerit. itaque narrabat eum graviter et copiose de hoc ipso, nihil esse bonum nisi quod esset honestum, cubantem disputavisse, cumque quasi faces ei doloris admoverentur, saepe dixisse: 'nihil agis, dolor! quamvis sis molestus, numquam te esse confitebor malum.' Omninoque omnes clari et nobilitati labores continuo fiunt etiam toleVidemusne ut apud quos eorum ludorum, qui gymnici nominantur, magnus honos sit, nullum ab his, qui in id certamen descendant, deuitari dolorem. Apud quos autem uenandi et equitandi laus uiget, qui hanc petescunt, nullum fugiunt dolorem. Quid de nostris ambitionibus, quid de cupiditate
Abbreviated transcription (Latin):
ne fortis eẽ didicisẽt: a dolore dieduc¬
tus est. Nam cũ renibus laboraẽt. ip̃e in
ciulatu clamitabat. falsa c̾e illa q̃ ãtede
dolore ipse sensisset. Quẽ cũ cleantes
cõdiscipulus rogaret: q̃ nã rõ eñ ole sẽ¬
possem: satis c̾e̾t argumẽti malũ ce̾ do¬
lorem. plimos at̃ ãnos ĩ phia consũpsi
nec ferre possũ: malũ ẽ gͣ odolor. Tũm
cleantẽ cũ pede t̾ram ꝑcussisset: mor sũ
ex epigoneis ferũ duxisse. Audis ne hec
amphiarac sub t̾rã ablite.zenonẽ sig¬
ficabat a quo illũ de generare dolebat.
At nõ nr̃ possidoniꝰ quẽ a ip̃e sepe nidi
et id dicam qđ solebat narare põpeuit
se cũ rodũ uenisset de dece̾s asyria. au¬
dire uoliusse possidoniũ. S cũ audisset
eñ grauiter ce̾ egrũ. qđ uehemẽtꝰ eius
arctus laborarẽt: uoluisse tñ nobilissimũ
pħ̾m uiscre. Quẽ ut uidisset et saluta
andire. Ait ille. Fu noͣ ĩ ꝗt potes: nee per¬

Expanded text:
ne fortis esse didicisset, a dolore dedocne fortis esse didicisset, a dolore dedoctus est. nam cum ex renibus laboraret, ipso in eiulatu clamitabat falsa esse illa, quae antea de dolore ipse sensisset. quem cum Cleanthes condiscipulus rogaret, quaenam ratio eum de senpossem, satis esset argumenti malum esse dolorem. plurimos autem annos in philosophia consumpsi nec ferre possum. malum est igitur dolor. tum Cleanthem, cum pede terram percussisset, versum ex Epigonis ferunt dixisse: audi/sne haec, Amphiara/e sub terram a/bdite? Zenonem significabat, a quo illum degenerare dolebat. at non noster Posidonius; quem et ipse saepe vidi et id dicam, quod solebat narrare Pompeius, se, cum Rhodum venisset decedens ex Syria, audire voluisse Posidonium; sed cum audisset e aegrum, quod vehementer eius artus laborarent, voluisse tamen nobilissimum philosophum visere: quem ut vidisset et salutavaudire, at ille: tu vero inquit potes, nec com