comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ad hoc quod biduaua at tii¬
duana modia huiuoies corpo¬
us ex ocio atq m̃iobilitate
nascentes ac̾onue compm̾e ac ca¬
stigare sint soliti musta quoq de
cido. de potu de accubitir quibus
moris dimã ingeni uotatem
facile crediderim contigisse.⁊
Ee sum nesciꝰ ut hoc loco
q̃ uiolent᷑ occrit᷑ ab hus
quibũs solicudo et loĩs ñinta ui¬
det᷑ et uirtutib dicunt enĩ in
pͥmis care̾ solitudinẽ magrdo
quibusdam quasi lit̾arũ dis¬
pesatorib atq ut ita dpomi te¬
necoꝵp altorib anmoꝵ siue
quorum ope contunua ꝓsto Ita
ra unꝙ̃ ingenia subrexe etae
Sero hoc dicunt quasi ego piuis
loquar et nõ huo qui doni fe¬
uulam pedagogũq dimisexũt
istnt tanẽ atrius et ebuditis
etiam uiris distragi ingeniũ
huc illut ꝓspecto bago Et de¬
lo liberiore cofirmãt Qtuod qd
ubi grande aliquod molitrus
rad pidi more cormpedis ma¬
gno quẽ saltui pieparee fie¬
nandĩ cossigẽdũq docto nenie

Expanded text:
ad hec quod biduana ac triad hec quod biduana ac triduana inedia humores corporis, ex otio atque immobilitate nascentes, acerrime comprimere et castigare sint soliti; multa quoque de cibo, de potu, de accubitu. Quibus moribus divinam ingenii ubertatem facile crediderim contigisse. 7 Nec sum nescius ut hoc loco ichi violenter occurritur ab his quibus solitudo et literis inimica videtur et virtutibus. Dicunt enim in primis carere solitudinem magistris quibusdam, quasi literarum dispensatoribus atque, ut ita dixerim, tenerorum altoribus animorum, sine quorum ope continua profecto rara unquam ingenia surrexere. Ita vero hoc dicunt, quasi ego pueris loquar et non his qui domi ferulam pedagogumque dimiserint. Instant tamen acrius, et eruditis etiam viris distrahi ingenium huc illuc prospectu vago et celo liberiore confirmant; quod quidem, ubi grande aliquid molitur, rapidi more cornipedis magno quem saltui prepares, frenandum colligendumque doctus nemo
Abbreviated transcription (Latin):
iuisꝙ̃ liberis ꝙͣ in solitudine
posse tractari. Exꝑto hoc sastẽ
loquor Centio quos aĩõ stiles
quas alas ingenio quod illa
operi baciũ cempꝰ accõmodat
Que omma p̾ter illam bbi
queram bacuitatẽ bero nestio¬
seu batationẽ dici manie liã¬
dum atq artiũ fontem eẽ Si
michi forte nõ ciedis aristotili
ciede qui p̃mo metha ͭͤ sue libͦ
circa egiptum cõstituas mate¬
matitas artes ait rationem
affereus ꝙ ibi gens sacerdotũ
bacare diussa est Quod nec
pło ip̃e tacu̾at de eisa loquẽs
seꝑatum a ceteio porio mauẽt
ne contagia aliqua piophana
castitas polluat᷑ & quor bita
ut unus ex sacerdotib nr̃is
ait, cheremon stoycus biy e¬
loquẽtissimꝯ natrat ꝙ om̃ib
mũdi negotus curisq postpo¬
sitie semꝑ dm templo fuerint
et rerum natãs causas ꝙr at
nũꝙͣ multeris se cõnustuerĩt
libeios quidẽ bideruit Ex eo
temꝑe : quo cepisset diño cul¬
tui deẜuie carnib et biuo
se semꝑ ab stinuerũt addit

Expanded text:
ue liberius quam in solitudine posse tractari? Expertus hoc saltem loquor. Sentio quos animo stimulos, quas alas ingenio, quod illa operi vacuum tempus accomodat, que omnia preter illam ubi queram nescio. Vacuitatem vero seu vacationem dici mavis literarum atque artium fontem esse, si michi forte non credis, Aristotili crede, qui, primo Methaphisice sue libro, circa Egiptum constitutas mathematicas artes ait, rationem asserens, quod ibi gens sacerdotum vacare dimissa est. Quod nec Plato ipse tacuerat, de eisdem loquens separatim a cetero populo manent, ne contagione aliqua prophana castitas polluatur». De quorum vita, ut unus e sacerdotibus nostris ait, «Cheremon stoicus, vir eloquentissimus, narrat quod, omnibus mundi negotiis curisque postpositis, semper in templo fuerint et rerum naturas causasque ac nquam mulieribus se commiscuerint, liberos quidem viderint ex eo tempore quo cepissent divino cultui deservire; camibus et vino se semper abstinuerint». Addit
Abbreviated transcription (Latin):
no indignãte locau̾at apud
inferos point nommatun in¬
suꝑ ip̃m medicine ieꝑtore oĩ¬
põtentis det fubmĩẽ detractũ
ad stigias undas cauit uer
hec questio ant̾ eos maneat
apud nos enimi nulla de due
est questio nec ueio mirari
unꝙͣ satis possũ uuos in cete¬
ris omib tam ꝑfectos et in
solie suꝑstitionib tam deliros
et quasi uelocissimos cuosoues
emites in du̾sũ et ante ocu¬
los metham positam nõ bi¬
dentes ut quor ꝑuicitatem
muor iiẜear tetitatẽ ¶ Sa¬
ne si taliũ ierum p̃mis acto¬
ribus hrõr aliq̃e de̾bet᷑ quem
Seberi magnũ mͦ hũauũ mo¬
destumq nõ inficior Quod nõ
licterarũ artiũq nobiliũ ieꝑto¬
rib debeat᷑ qui nõ uonierã
sonoe suas q delicias ẜ fela¬
ciora quedam instrniũta ad
cibum et oruatũ custum ꝙ
id debitum uoe queso poccissi¬
niũ ꝑsoluat᷑ aut quie ẽ qua
dubicet hoc ipm̃ lucd̾iorũ ne¬
gociũ quo ul nr̃m ut alle¬

Expanded text:
apud inferos ponit. Nominatim insuper ipsum medicine repertorem omnipotentis dei fulmine detractum ad stygias undas canit. Verum hec questio inter eos maneat; apud nos enim nulla de diis est questio, nec vero mirari unquam satis possum, viros in ceteris omnibus tam perfectos in solis superstitionibus tam deliros, et quasi velocissimos cursores euntes in diversum et ante oculos metam positam non videntes, ut, quorum pernicitatem miror, miserear cecitatem. Sane si talium rerum primis auctoribus honor aliquis debetur, quem deberi magnum modo humanum modestumque non inficior, quid non literarum artiumque nobilium repertoribus debeatur, qui nsonos suasque delitias, sed feliciora quedam instrumenta ad cibum et ornatum cultumque id debitum ubi queso potissimum persolvatur? aut quis est qui dubitet, hoc ipsum literarum negotium, quo vel n
Abbreviated transcription (Latin):
lũt huãna honoribus nõ ꝯtẽta
usqr ad sacrilegas ꝓcessit mep¬
tias huic apollmue cythara
huic eiid̃ ipm atq estula piũ
medicma Satuonũ liberũ q
et cerem agricustã uulcanũ
fabrica deos fecit huit egiptus
osirmi atheue docta uibie ai¬
ueruã colu̾e. Que ille lui
hec olei usum arten q lam¬
ficii reppisse feitur longũ est
singuta piosequi quod apud
betares quiꝯcenod uanitatũ
nullus est modus, Quas pa¬
lai dampnaie nõ ausus Ille
poetarum iaxnuꝰ atqr cautissi¬
inq ut qui ue̾ paratum foite
suppliciũ uerobatuo lateniter

Expanded text:
lium, humanis honoribus non contenta, lium, humanis honoribus non contenta, usque ad sacrilegas processit ineptias. Hinc Apollinem cithara; hinc eundem ipsum atque Esculapium medicina, Saturnum Liberumque et Cererem agricultura, Vulcanum fabrica deos fecit; hinc Egiptus Osirim, Athene docta urbs Minervam coluere, quod ille lini, hec olei usum artemque lanificii repperisse fertur. Longum est singula prosequi, quod apud veteres huiuscemodi vanitatum nullus est modus; quas palam damnare non ausus ille poetarum maximus atque cautissimus, ut qui vero paratum forte supplicium verebatur, latenter
Abbreviated transcription (Latin):
las calidis amou̾e p̾cordus
qui quos mexꝑti nõ negligũt
est Inter hec ut nociora nõ
sileam et cectõm aue opam
et stptine et alt̾hũ laborem
acchio solatio lenne leg̾e quod
sopẜut p̾mi stubere quod le¬
gant ulcumi et bñficii lrãꝵ
a maioribi accepti qua in illos
nõ possumꝰ in posteios saltem¬
gratum ac memorem aim hĩe
in eos quoqi qua possims nõ
ingratum Sed nomma illoꝵ
nõ ignota uulgare ul̃ ob sole¬
facta ienouare ut sento obrura
epuere Et ad pienepotũ popri¬
los beneranda trãsimite Illos
sus pegtore illos ut dulte alqͥ̃d
in ore gestare denq nobis oĩ¬
bue amando memorãdo. cele¬
brando si non parem certe
debitam m̾itis referre graciam
Imẽtores artiũ quarũdã post
mortẽ duunitatis honore cultos
grate quidem pociꝰ ꝙ pie nulla
est enim pietas hominis qua
deus offendit᷑ s eiga memguã
de quiano gen̾e uene mito¬
dũ ncõsucta gratitudo moita¬

Expanded text:
las calidis admovere precordiis. las calidis admovere precordiis. Qui, quod inexperti non intelligunt, est. Inter hec, ut notiora non sileam, et lectioni dare operam et scripture, et alternum laborem alterno solatio lenire, legere quod scripserunt primi, scribere quod legant ultimi, et beneficii literarum a maioribus accepti, qua in illos non possumus, in posteros saltemgratum ac memorem animum habere, in eos quoque qua possumus non ingratum, sed nomina illorum vel ignota vulgare, vel obsolefacta renovare, vel senio obruta eruere et ad pronepotum populos veneranda transmittere; illos sub pectore, illos ut dulce aliquid in ore gestare, denique modis omnibus amando, memorando, celebrando, si non parem, certe debitam meritis referre gratiam. Inventores artium quarundam post mortem divinitatis honore cultos audivimus, grate quidem potius quam pie; nulla est enim pietas hominis, qua Deus offenditur; sed erga memoriam de humano genere benemeritorum inconsulta gratitudo morta
Abbreviated transcription (Latin):
nemo nõni sibi buit. et ne¬
mo sibi mont᷑ Siue eñ uiui¬
ꝯnuo domnno morim᷑ Ita tibi
et uu̾e et mori ut nõ alus
ꝙͣ domino uiuas et moriaris
Stare int̾mi uelut in specula
res curasq hoñi sub pedibus
sus uniu̾sitate transire nec seut¬
tutem tactte subiepentem ꝓrius
cit s eam nuilte aude inspi¬
corpus equĩ am̃i uosse Gite sra
bram hant nõ ẜitam dulsorũt
nõ deuiũ bitam eẽ nõ patria
nõ cubitłm ẜ palestoam noꝵ
aniare que fugunt optare q̃
ꝑnanẽt  hec ipa dum assunt
feuo pacifice Semꝑ te memi¬
nnissa mortabem s cut fit m̃nior¬
talitas repiomissa mutte retro
ꝑ omnes t̾ras anmo bagau
bersare passim et colloqui cũ
ominib icłio qui fuerũt głiosi
uiri atq ita pñtes malorum
onni opifices obliuisti nõ nũꝙ
et tr ip̃m et supra se ileuatũ
anmũ inferre rebus ethereis
meditaui quid issic agit᷑ et
aueditatione desederiũ inflãma¬
ie teq Gicissimi cohortari et
abdentiũ quasi bgiboꝵ facit¬

Expanded text:
it et nemo sibi moritur, sive enim vivirimur domino morimur», ita tibi et vivere et mori, ut non aliis quam Domino vivas et moriaris. Stare interim velut in specula, res curasque hominum sub pedibus cum universitate transire; nec senectutem tacite subrepentem prius cidit; sed eam multo ante prospicorpus, equum animum. Nosse vihanc non vitam, diversorium non domum, viam esse non patriam, non cubiculum sed palestram. Non amare que fugiunt; optare que permanent; hec ipsa, dum adsunt, ferre pacifice. Semper te meminisse mortalem, sed cui sit immortalitas repromissa. Mittere retro r omnes terras animo vagari; versari passim et colloqui cum omnibus, qui fuerunt gloriosi viri; atque ita presentes malorum omnium opifices oblivisci, nonnunquam et teipsum, et supra se elevatum animum inferre rebus ethereis, meditari quid illic agitur, et meditatione desiderium inflammare, teque vicissim cohortari, et ardentium quasi verborum facu
Abbreviated transcription (Latin):
Gilem uisum pio tpãlibus ieiu¬
nus eterna cõuia pio uolũ¬
faria yauꝑtate mexsticabiles
uerissimas q diuitias pio inco¬
latu siluarum Ius ciuitatis e¬
theree. piro fioso tugurio stes¬
lancia xp̃i palacia/ pio agresti
afencio tantꝰ angelicos et cele¬
stis dulcedinẽ. aumonie. Queq
orlĩe melos excesẜit illam dei
uocem tõt trãsaris laborib su¬
os et̾uam in requiẽ euotãtio
pioq hus onmbus sponsorem
Beritissuuũ at socupletissimũ
ꝯabete ogitaie quotidie quid
est quod reliqui Quid est quod
secutꝰ sum auale est quod pa¬
tior Quale est quod gopto aiuã¬
tum est quod seui Quantũ est
quos iuetam Eptimare ꝙͣ bieu

Expanded text:
bilem risum, pro temporalibus ieiubilem risum, pro temporalibus ieiuniis eterna convivia, pro voluntaria paupertate inestimabiles verissimasque divitias, pro incolatu silvarum ius civitatis etheree, pro fumoso tugurio stellantia Cristi palatia, pro agresti silentio cantus angelicos et celestis dulcedinem armonie, queque omne melos excesserit illam Dei vocem, tot transactis laboribus, suos eternam in requiem evocantis; proque his omnibus sponsorem veracissimum ac locupletissimum habere; cogitare quotidie: «quid est quod reliqui, quid est quod secutus sum, quale est quod patior, quale quod expecto, quantum est quod sevi, quantum est quod metam!», extimare qu
Abbreviated transcription (Latin):
gratissima Quenã suauitas la¬
conuiarnin de purissimo cordis
fonte cadentiũ Cuueuã militũ
op̃t uigilie ꝙ excubieq psalmo¬
uum in turribus irun et in ꝓpu¬
giraculis syon adasus ebcitũ
uabilonis tota nocte cauẽtium
uallumq et castra ẜuantiũ
loco arduo et munito bbi net
pabulum desit neq aquatro ub̃i
fidant hostilibus insidus tẽpta¬
uese posse nõ obrui Eoq se
gĩe fabietos ut ferocissim ho¬
stis nicuosus ipis obsequiũ sup¬
plicũt illi sit ut qui saluti iã
amplius nõ obest sope ꝓsit
ad gloriam Ex̾cendoq fiat
cautior nulicia fortior uictoria
clarior fimphus xp̃i pugillũ
in uite huiꝰ agone certantiũ
Quod illus solatiũ quãta ioꝯ¬
ditas gaud ete pñtib sperare
meliora pio bieui solitudine
honn ppetuam fiequẽtiã ange¬
lorum et diuimi cultus aspet¬
tum ubi tocius fatoe ꝯcupistẽ¬
cie et desideuoꝵp om̃i est sinis
Pro paucis lacrimis int̾mma¬

Expanded text:
gratissima; quenam suavitas lagratissima; quenam suavitas lacrimarum de purissimo cordis fonte cadentium; quenam militum Cristi vigilie excubieque psalmorum in turribus Ierusalem, et in propugnaculis Sion adversus exercitum Babilonis, tota nocte canentium vallumque et castra servantium, loco arduo et munito, ubi nec pabulum desit nec aquatio, ubi fidant hostibus insidiis tentari se posse non obrui; eoque se gratie subvectos, ut ferocissimi hostis incursus ipsis obsequium supplicium illi sit, ut, qui saluti iam amplius non obest, sepe prosit ad gloriam, exercendoque fiat cautior militia, fortior victoria, clarior triumphus Cristi pugilum in vite huius agone certantium. Quod illud solatium, quanta iucunditas gaudere presentibus, sperare meliora: pro brevi solitudine hominum perpetuam frequentiam angelorum et divini vultus aspectum — ubi totius sacre concupiscentie et desideriorum omnium est finis — pro paucis lacrimis intermina
Abbreviated transcription (Latin):
tudo utiq nõ solitaria bita ẽ
ea s. quam suspiro ꝙuis ext̾ig
sinullima uideat᷑ Eque hom̃i
turbis educta s nõ eque passio¬
ib expedita bidissem quenã
illa dulcedo meffabilis sanctaꝵ
moratione distomunũ et uen¬
niri gaudii expectatione ꝓ cipi¬
unt sine quibus touĩphatios
hostis sine quibus sepe quidem
uiccus s uincendus adhuc Et
it acie nõ etiam standum est
nõ sine spe certa uitorie nult¬
tandũq nẽ solis s fultis ange¬
lico comitatit Et quib indutis
armaturam dei loritãq iusticie
Et udo utar ap̃łi munitis stu¬
to fider gladio spũs et salutis
galea adu̾sus p̾ncipes et p̃ta¬
tes adu̾sus mũdi rectores te¬
neutarum harum Iterum atq
it̾rim nullo quidem spectante
mortaliũ s celicolarũ maxiẽ
consensit et exunio omi fauo¬
te xp̃oq ihũ spectaculis p̾sidẽ¬
te pugnandi est/ Queuã illa
suꝑiorum quies de ꝓfunndis ad
epcessa tendẽtium fatigato aiõ

Expanded text:
tudo utique, non solitaria vita est, tudo utique, non solitaria vita est, ea scilicet quam suspiro, quamvis exterius simillima videatur, eque hominum turbis educta, sed non eque passionibus expedita. Vidissem quenam illa dulcedo ineffabilis sanctarum moratione discriminum et venturi gaudii expectatione percipiunt, sive quibus trimphatus hostis, sive quibus sepe quidem victus, sed vincendus adhuc, et in acie nunc etiam standum est, non sine spe certa victorie, militandumque non solis, sed suffultis angelico comitatu; et quibus indutis armaturam Dei loricamque iustitie, ut verbo utar Apostoli, munitis scuto fidei, gladio spiritus et salutis galea, adversus principes et potestates, adversus mundi rectores tenebrarum harum, iterum atque iterum nullo quidem spectante mortalium sed celicolarum maximo consensu, et eximio omnium favore, Cristoque Iesu spectaculis presidente pugnandum est. Quenam illa suspiriorum quies de profundis ad excelsa tendentium, fatigato animo
Abbreviated transcription (Latin):
reit uasorum mue penetialieus
abditum ẜuatiro Cunctas li¬
biorum fortinas siugła sacco¬
cernonias nosse putet Re enĩ
bera quãtum ego as huiꝯcemo¬
di pastore differo nisi ꝙ semĩl
bibem is a dut aut templum
Ego sope solitudinẽ Is ext̾ius
subsistit Ego introiui Ille mop
abut/ Ego ꝑmansi Quid tam̃
ego cercius nout qualis solita¬
uie uite status mt̾ior sit ant᷑
colles et menoria eque om̃i¬
bus patent nemo abcet it¬
trantes nemo pellit ingresses
deẜti nullus est iantor ulłs
custos S quid locorũ solus
nitroitꝰ quid ambut uehunt
annes quid lustrare Iuuant
silue quid insessi piosũt mõ¬
tes si quocunq iero ammꝰ me
mens insequit᷑ talis in silius
qualis erit in uibib Ille aute
omma deponẽdus Ille inquã
domi ieli quẽdus erat suppliti¬
terq postendum ad omiuo ut
cor in me ciearet nũdũ et
sp̃m rectum hus in bistib ño¬
uaret tamen demũ uite solitane
abdita penetrassem hec eniii
Quid alieuo glorier hec solt¬

Expanded text:
libus abditum servatur, cuntas librorum formas, singula sacecerimonias nosse putet. Re enim vera quantum ego ab huiuscemodi pastore differo, nisi quod is urbem semel adiit aut templum, ego sepe solitudinem; is exterius substitit, ego introii; ille mox abiit, ego permansi? Quid tamen ego certius novi, qualis solitarie vite status interior sit? Antra, colles et nemora eque omnibus patent; nemo arcet intrantes, nemo pellit ingressos, deserti nullus est ianitor, nullus custos. Sed quid locorum solus introitus, quid ambiti vehunt amnes, quid lustrate iuvant silve, quid insessi prosunt montes, si quocunque iero, animus me meus insequitur, talis in silvis qualis erat in urbibus? Ille ante omnia deponendus, ille, inquam, ille domi relinquendus erat, suppliciterque poscendum a domino ut cor in me crearet mundum, et spiritum rectum his in visceribus innovaret. Tum demum vite solitarie abdita penetrassem. Hec enim quid alieno glorier? hec soli
Abbreviated transcription (Latin):
uo habussem ut fidencis in
hoc tetũ ẜmone uersaret lũt
de re stissima ꝓphauũ ingemũ
faut pudet Auis emiiii fando
equet qued uix ꝑcepit cogitã¬
do Celestis et piorsus auge¬
lica bita est de qua terienus
ne ditam terrenꝰ honiũcio lo¬
qui uult spleudore nommio
captus famaq rer optine et
ut ueie dicam odore magis ꝙͣ
sapore delc̃atus haud aliter ꝙͣ
s⁊ uatus in siluis pastoe et in
siluuis educatꝰ situ fluuus
q erbis famem sedaie si luestrr¬
bus hum cibum sinn̾e solitꝰ
dinnosdq iequiem sub antro
casu aliquo ad amplissime cuuis¬
piam atq opuleritissime uerdis
muros accesẜit Et dum in
festibulo fessus sedet oculos q
auide cucũrectit inq brsem
apsam mitit custodũt domos
aut cohetes portis augi portũ
uiderit Exide reu̾sus in sil¬
uas socus narret quid in ea
Grbe aspexerit quid in atous
quid̃ in bitie quid in curia quid
in foro quid in offic̃is artificũ
quid in thalanus procerũ quid
ini publicis p̃uaris ꝙ uẽfilue aga¬

Expanded text:
ut fidentius in hoc tecum sermone versarer. Nunc de re sanctissima, profanum ingenium fari pudet. Quis enim fando equet, quod vix percipit cogitando? Celestis et prorsus angelica vita est, de qua terrenus, ne dicam terreus, homuncio loqui vult, splendore nominis captus, famaque rei optime, et ut vere dicam, odore magis quam sapore delectatus. Haud aliter quam si natus in silvis pastor, et in silvis educatus sitim fluvio herbis famem sedare silvestribus, humi cibum sumere solitus dumosoque requiem sub antro, casu aliquo ad amplissime cuiuspiam atque opulentissime urbis muros accesserit et, dum in vestibulo fessus sedet oculosque avide circumflectit inque urbem ipsam inicit, custodum domos aut coherens portis angiportum viderit; exinde reversus in silvas, sociis narret quid in ea urbe conspexerit, quid in atriis, quid in vicis, quid in curia, quid in foro, quid in officinis artificum, quid in thalamis procerum, quid in publicis privatisque consiliis aga
Abbreviated transcription (Latin):
Cui placere studeat pieter illien
tui in intimas solitudiues pene¬
tranti solitariũ inichil est reri¬
nẽ illa bult fallere nichil silat
aut dissimtãt inchil oruat
nichil palliat nichil fingit me¬
da ꝓuorsus et incompta est spta¬
culis enim caret et plausorib
bũficis animarũ uite rerũ ꝙ om̃i
deum uiutũ testem habet nec
ꝓprie de se credit de quibusdam
quoꝙ parum illi fideus dubitat
recolens scriptum ẽẽ delicta qͥo
intelligit Et illus etia si simpe
fu̾o hos ipsum ignorabit aiia
mea nec tam̃ issud oblita aid

Expanded text:
cui placere studeat, preter Illum, cui placere studeat, preter Illum, cui in intimas solitudines penetranti, solitarium nichil est? Neminem illa vult fallere, nichil simulat aut dissimulat, nichil ornat, nichil palliat, nichil fingit. Nuda prorsus et incompta est: spectaculis enim caret et plausoribus veneficis animarum. Vite rerumque omnium Deum unicum testem habet, nec entie proprie de se credit; de quibusdam quoque parum illi fidens dubitat, recolens scriptum esse: «Delicta quis intelliget?»; et illud etiam: «Si simplex fuero, hoc ipsum ignorabit anima mea»; nec tamen illud oblita quod
Abbreviated transcription (Latin):
stropitum durandus est anucꝰ
studiosi taudem ad se uersus
do cõmodius est cabe̾ cõuito
Et respondens sibi fateor ait
et ego unũ in nccitate reniede¬
uin mueni ut in ipis srbiũ
tumĩttib ꝓmagncariã micħi so¬
lituduiẽ fecessit aliquo quãtũ
sinor et cogitatione conficiã
bnicrens ingemo fortimã Quo
condicio est an adh̃uc bsuro sat
uestios Gerto libera si cõtingat
esectio solitudinẽ bebam ꝓprus
in sedibus quesiturus quod et
dum lituit semꝑ feci et ꝙ̃ caꝑt¬
de nũs faciam uides Solitudo
equid stã simplex incorriꝙpta
sere ꝙ purissima rebũ est oñii¬
kumanarũ/ cui eteniui sese ostẽ¬
det in siluis. Cui se comat initer
uepres Quẽ pieter pistes hamo
Sruem pieter feras aut bolutres
uisto fallat aut laqueo. auen
cantit quem gestu m̃ceat et
que cosoribus desectet/ Cui pur¬
puram explicet Cui oleũ uen¬
dicet cũi uerborũ florida ẜta
contexat Cui / demũ sese appiobet

Expanded text:
strepitum durandus est animus strepitum durandus est animus studiosi, tandem ad se versus, do commodius est carere convitio?». Et respondens sibi: «Fateor» aitet ego unum hoc in necessitate remedium inveni, ut in ipsis urbium tumultibus imaginariam michi solitudinem secessu aliquo, quantum sinor, et cogitatione conficiam, vincens ingenio fortunam — quo conditio est, an adhuc usurus sim nescio —; certe, libera si contingat electio, solitudinem veram propriis in sedibus quesiturus. Quod et dum licuit semper feci, et quam cupide nunc faciam vides. Solitudo quidem sancta, simplex, incorrupta vereque purissima rerum est omnihumanarum. Cui etenim se se ostentet in silvis? cui se comat inter vepres? quem preter pisces hamo, quem preter feras ac volucres visco fallat aut laqueo? quem cantu, quem gestu mulceat, quem coloribus delectet? cui purpuram explicet, cui oleum venditet, cui verborum florida serta contexat? cui demum se se approbet?
Abbreviated transcription (Latin):
liber ammo ut sicut maxine
optanda ita nõ semꝑ possunt
contiug̾e Ideoq nõ statimi si qͥd
obrepet abiciendi codices euũt
et deplorandus dies uerum in¬
cõmodis iepugnãdimi. et hic
faciendus usus ut omma que
impedient uincat intẽtio ꝙ̃
si tota mente in opus nr̃m di¬
rexeris nchil eoꝵ que oculie
uĩ aurib incirosant ad aninuẽ
ꝑueniet an ueio fiequenter
etiam fortuita hec cogitatio p̾¬
stat ut obiuos nõ uddeamꝰ et
ita ne deerremꝰ non conseque¬
mur idem si et uoluernuꝰ nõ
est indulgendũ causis desidie
iram si nõ iisi iefecti liõ iusi
hilares nõ insi omnib curis ba¬
cantes ftudendũ extimau̾imus
semꝑ erit piopt̾ quõd nobis iano¬
samꝰ Quare in turba itmn̾e
tatio Ip̃a secretum hec qntilia¬
ius Que libentiꝰ inserui qr
secietior locus erat nam se¬
nece de hocip̃o uulgatior est
ep̃ła ideo nichil apposui p̾ter
fuem solum Cum eni multa
tractasset qualitꝰ adu̾sus mũdi

Expanded text:
liber animus, ut sunt maxime liber animus, ut sunt maxime optanda, ita non semper possunt contingere; ideoque non statim siquid obstrepet abiciendi codices erunt et deplorandus dies, verum incomodis repugnandum et hic faciendus usus, ut omnia que impedient vincat intentio; quam si tota mente in opus ipsum direxeris, nichil eorum que oculis vel auribus incursant ad animum perveniet. An vero frequenter etiam fortuita hoc cogitatio prestat, ut obvios non videamus, et ita, ne deerremus, non consequemur idem, si et voluerimus? Non est indulgendum causis desidie. Nam si nonnisi refecti, nonnisi hilares, nonnisi omnibus curis vacantes studendum extimaverimus, semper erit propter quod nobis ignoscamus; quare in turba, itinere, faciat sibi secretum». Hec Quintilianus, que libentius inserui quia secretior locus erat. Nam Senece de hoc ipso vulgatior epystola est; ideoque nichil apposui preter finem solum. Cum enim multa tractasset, qualiter adversus vulgi
Abbreviated transcription (Latin):
ualde solitudiuẽ atq ociũ de
quibus hodie tecum ueluti
quasd stalas ad id quod mes
nr̃a suspirat amplector atq
tenes Turbas atq soliatudi¬
ues seu iepagula bectesq ꝑ¬
uietus. S ita ut sꝙͣ me ne¬
cessitas in urbem dogat soli¬
tudinẽ in populo atq in me¬
dio tempestatis portũ michi
conflare diditerii auteficio non
om̃ib noto sensibus imꝑitandi
ut quod sentiunt nõ sensiant
quod cum per me ip̃m exꝑiẽcie
creditum in consuetudiue de¬
duxissem ml̃to post temꝑe a¬
cutissimi cuiusd dectissimiq uiri
cousiluum ẽẽ cognomi memo¬
uieq mandani ec quidẽ attentiꝰ
quo gaudebam factum menii
uetustatis auctoritate fulciri¬
¶Mrempe qͥntilianꝰ in eo li¬
bio. obi oratore a cycecone ar¬
matum bullis at falleris curio¬
sissime piepolunt de hoc loquẽs
Et inquit lucubratio quociens
ad eam integri ac referti bemi¬
mia optimũ secreti genus Sed
silẽtium et secessus et uudiq

Expanded text:
valde solitudinem atque otium, de valde solitudinem atque otium, de quibus multa hodie tecum, veluti quasdam scalas ad id quo mens nostra suspirat amplector ac teneo, turbas atque solicitudines ceu repagula vectesque permetuo: sed ita ut, siqua me necessitas in urbem cogat, solitudinem in populo, atque in medio tempestatis portum michi conflare didicerim, artificio non omnibus noto sensibus imperitandi ut quod sentiunt non sentiant. Quod cum per me ipsum experientie creditum in consuetudinem deduxissem, multo post tempore acutissimi cuiusdam doctissimique viri consilium esse cognovi memorieque mandavi, eo quidem attentius quo gaudebam factum meum vetustatis autoritate fulciri. Nempe Quintilianus in eo libro ubi oratorem a Cicerone armatum bullis ac phaleris curiosissime perpolivit, de hoc loquens: «Est» inquit «lucubratio, quotiens ad eam integri ac refecti venimus, optimum secreti genus. Sed silentium et secessus et undique
Abbreviated transcription (Latin):
natiue morib q suie comꝑarãs¬
uts riorit quisq quid suũ sit
Qua si ngͥtedietib set etlle
quanto piogiessis utilius quib
suꝑeligendi laborem extirpã¬
de etiam uet̾is radicaieq seu¬
tencie labor esti
pud me saue cui nichil¬
quod quidem nouerim cõ¬
mũne cum populo et cui lite¬
rularum tantũ obuenit quã¬
tum ño inflet am̃i s delcẽt
et solitudinis amicũ faciat
insi illas sine loquact doctore
set et sine tenaci corpe atqr e
nam sine tena sequaci liuore
diditi Quem nõ amica nõ
cõuiux uadimioniũ nõ usura
uõ depositum nõ lucellũ. nõ
iostra. nõ baluenin. nõ taber¬
na. nõ cena nõ porticus an
uibe deuĩcunt apud me inꝙ̃
tui ut uerum fatear. nõ tam
ꝓprio studio alieno ue monitu
ut ita sentuem ꝙͣ nature ip̃ia
ꝑsuasione consultum est uita
pircul dubio singularis atq
solitaria nõ modo trãsquilior
s altior est atq securior Et
ut extimare alios Iubeo suas
ies et ut ip̃e ies meas noui

Expanded text:
moribusque suis comparans, norit quisque quid suum sit. Quod si ingredientibus est utile, quanto progressis utilius, quibus super eligendi laborem, extirpande etiam veteris radicateque sententie labor est! Apud me sane cui nichilquod quidem noverim, comune cum populo, et cui literularum tantum obvenit, quantum non inflet animum sed delectet et solitudinis amicum faciat, ubi illas sine loquaci doctore, sed et sine tenaci torpore, atque utinam sine sequaci livore didici, quem non amica, non codepositum, non lucellum, non rostra, non balneum, non taberna, non scena, non porticus in urbe devinciunt; apud me, inquam, cui, ut verum fatear, non tam proprio studio alieno ve monitu ut ita sentirem quam nature ipsius persuasione consultum est, vita proculdubio singularis ac solitaria non modo tranquillior sed altior est atque securior. Et ut extimare alios iubeo suas res, et ut ipse res meas novi,
Abbreviated transcription (Latin):
e cõsulet. unũ sciens naturã
totam haud facile posse con¬
uelli Cui autem in ingressu
bie huiꝰ quãdo ut dixi sti¬
tilla cõsilii nr̃i nulla erat ce¬
leste aliquos liuuẽ afuboit ut
uł securum uł ꝑiculi minoris
et facile ie meabile it̾ arcipet
habet unde semꝑ deo gracias
agat at cui simstor soro fuie
psus negodui est postq̃tabuẽ
apire ocusos ceꝑit t qdibudi
sted agat iutellig̾e om̃i studio¬

Expanded text:
e consulat, unum sciens, naturam e consulat, unum sciens, naturam totam haud facile posse convelli. Cui autem in ingressu vie huius, quando, ut dixi, scintilla nostri consilii nulla erat, celeste aliquod lumen affulsit, ut vel securum vel periculi minoris et facile remeabile iter arriperet, habet unde semper Deo gratias agat. At cui sinisterior sors fuit plus negotii est; postquam tamen aperire oculos cepit, et quam dubium iter agat intellige
Abbreviated transcription (Latin):
e disꝑoo Redeo aut̃ ad uceptũ
ptimũ quidẽ ẽẽt iusi cõ¬
sia mopia uigis adolestẽcie
comes obstraret ut ab ieunte
etate crca unũ aliquod uite
genus ap̾phendendi quisq nr̃m
accuratissime cogitaiet nec ab
eo talle quẽ somel elegisset nͥ
magnis excausis aut hui ne¬
cessitate diu̾teret Quod micio
pubertatis fecisse herculẽ auctor
uenophon ille socratita testis ẽ
ꝙ̃ꝓcero. S quia id nõ facimus
rreq enmi nr̃o Iuditio pleriq
nimꝰ. s uulgi atq adeo per de¬
ua raptamur et quasi ꝑ te¬
nebras aliems bestigus insi¬
stentes piculosas et mexplita¬
biles nigrediur uias et eossq
piouehiui᷑ ut ante scimꝰ uestio
quid ꝙͣ quid ẽẽ uelimꝰ cirtũspicẽ
atq examinare piomissũ sit
ꝯcibco quã sibi ꝑsonã uł na¬
tuoa uẽ fortima ill exror aliqs
imposuit Et si iuiuenis nõ po¬
tuit quisq secum seuex cogitet
Et quod erraus biator solet ã¬
te besꝑam quãtũ l saliti su¬

Expanded text:
s. Redeo autem ad inceptum. 4 Optimum quidem esset, nisi cosilii inopia iugis adolescentie comes obstaret, ut ab ineunte etate circa unum aliquod vite genus apprehendendum quisque nostrum accuratissime cogitaret, nec ab eo calle quem semel elegisset, nisi magnis ex causis aut gravi necessitate diverteret. Quod initio pubertatis fecisse Herculem auctor Xenophon ille Socraticus, testis est Cicero. Sed quia id non facimus — neque enim nostro iudicio plerique vivimus sed vulgi, atque adeo per devia raptamur et, quasi per tenebras alienis vestigiis insistentes, sepe periculosas, et inexplicabiles ingredimur vias et eo usque provehimur, ut ante simus nescio quid, quam quid esse velimus csum sit — idcirco quam sibi personam vel natura vel fortuna vel error aliquis imposuit, si iuvenis non potuit, quisque secum senex cogitet, et, quod errans viator solet, ante vesperam quantum licet saluti su
Abbreviated transcription (Latin):
eirores uẽ in serus in adelphis
qui nitande sus extreniũ bi¬
te consultor ydoneus suuil
⁊ delectabit et prodit Diffici¬
le negotiũ in p̾mis s in pri¬
ms btile et nequaꝙͣ impossi¬
bile nreq u̾o serum putet
quod salubre coguoscit asũt
di auctores/ Saplẽtissimꝰ pͥn
cesar ait Sat celerit̾ fierr
quid quid fiat satis bene pla¬
to ait beatum cui in sentu¬
te conting̾e̾t ut sapienciam
ueras q opiniones asseqͥ possit
In omni quidem ordiende ane¬
taudeq uite cõsilio Illud ini pͥ¬
mis aute oculos habendũ ut
nõ concupistẽͣ mani s nat᷑a
duce fieti uiam teneamꝰ nõ
que speciosissima uidebit᷑ sed
que aptissima nobis erit obi
maxnue rectum ac seuerũ sui
ipsius extimatorem ac censorẽ
exigo ne oculoꝵ aut auriũ
uoluptate deceptus aberret qd
quibusd accidisse scio qui dum
mirant᷑ alios nueniores sui atq
alieua temptantes ridendi ma¬
teriam populo p̾buerũt. Hoc
uiiũ simptũ aphĩs tõsiliũ est

Expanded text:
errentiani senis in Adelphis qui, mutande sub extremum vite consultor ydoneus, simul et delectabit et proderit. Difficile negotium in primis, sed et in primis utile et nequaquam impossibile; neque vero serum putet, quod salubre cognoscit. Adsunt di auctores: sapientissimus prium. Augustus Cesar ait «sat celeriter fieri quicquid fiat satis bene»; Plato ait «beatum cui etiam in senectute contigerit ut sapientiam verasque opiniones assequi possit». In omni quidem ordiende mutandeque vite consilio, illud in primis ante oculos habendum ut, non concupiscentia inani sed natura duce freti, viam teneamus non que speciosissima videbitur, sed que aptissima nobis erit. Ubi maxime rectum ac severum sui ipsius extimatorem ac censorem exigo, ne oculorum aut aurium voluptate deceptus aberret. Quod quibusdam accidisse scio, qui dum mirantur alios, immemores sui atque aliena tentantes, ridendi materiam populo prebuerunt. Hoc unum sumptum a philosophis consilium est
Abbreviated transcription (Latin):
uist quia cum de politicis purga¬
toius q Girtutib loqui aliquid
tempus admonuisset plotii qͣ¬
drifidam tathenam iuc̃ta arte
conẜitam stilo soluere at diso¬
itdie uon sicuit.
Sdes ne quãto Gerborum
ambitu otcũq cũ ocupats
in graciam redue boluern le

Expanded text:
nisi quia cum de politicis purganisi quia cum de politicis purgatoriisque virtutibus loqui aliquid tempus admonuisset, Plotini quadrifidam cathenam, multa arte consertam, stilo solvere ac dissociare non libuit. 5 Vides ne quanto verborum ambitu, utcunque cum occupatis in gratiam red
Abbreviated transcription (Latin):
lis acies sit ied acta pioxiniũ
asceudẽdo gradum possident
ꝓurtatorie sirtutes haud du
uumi quas puogati aĩ uirtutes
uocant quarum munꝰ est ꝓpũ
passiones quas poatite moaerĩt
purgatorie cõnulẜint obliuisti
Sed et qui fuerunt solitudinem
amarut Et siquis usꝙͣ superest
ꝙͣnuis ħoc Girtutum gusernatuso
tutus in alto nauiget puto tñ
solitudinis portum auiet Qiuar¬
tus et suppͥniꝰ exemplariũ est
locus aue supra hominẽ sunt
Et ut aũt in mẽte soluis dei
habitant uude quod ip̃m noniẽ
SIudicat tauꝙ̃ as exemplart ali¬
quo eterono siue ut pło uotat
as yseis quas in eademz det mẽ¬
te ut t̾tarum rerum/ sic uirtu¬
tum posuut / tres alias humana¬
bum ulrtutũ species ortas uo¬
liuit In que autem adu̾sus
passiones nõ mõdo nõ eod efftq̃
esse quos in cetio sed ipm̃ passio¬
ms nomen audiri nefariũ ꝓr¬
sus atq facexilegum de istis
fane ml dicturus fueram nicħ¬
⁊ enm ad id quod̾ agitur nũc

Expanded text:
lis acies sit redacta. Proximum lis acies sit redacta. Proximum ascendendo gradum possident purgatorie virtutes, hauddubest, quas purgati animi virtutes vocant, quarum munus est proprium, passiones, quas politice mollierunt, purgatorie convulserint, oblivisci. sed et qui fuerunt, solitudinem amarunt, et siquis usquam superest, quamvis hoc virtutum gubernaculo tutus in alto naviget, puto tamen solitudinis portum amet. Quartus ac supremus exemplarium est locus, que supra hominem sunt et, ut aiunt, in mente solius Dei habitant. Unde, quod ipsum nomen indicat, tanquam ab exemplari aliquo eterno; sive, ut Plato vocat, ab ydeis, quas in eadem Dei mente ut ceterarum rerum sic virtutum posuit, tres alias humanarum virtutum species ortas volunt; in his autem adversus passiones non modo non eosdem effectus esse quos in ceteris, sed ipsum passionis nomen audiri nefarium prorsus atque sacrilegum. De istis sane nil dicturus fueram; nichil enim ad id, quod nunc agitur,
Abbreviated transcription (Latin):
negem alus sit sane potest enĩ
ẽẽ ut qonesta sit sit sc̃a om̃i in¬
tentio Esse antem occultissime
piofũdissimeq iet humane con¬
stĩe Iudex noli Et pñt omnes
deo Iubente bene siuiere nuillã
respuit anfinita clemẽcia ẜ a ñs
pñt om̃s sñmũ locũ prehende̾
asioquin yma ommia bacabẽt
tantũ ot uitetur obstenitas et
que in ymis esse solent sordes
Is enu omibus est nc̃e qui
quolisz in geuere uitami agere
procul ab infannia decreuerũt
Sic obstena uitare debitũ in
altum inti uirtus est ꝑueniie
felititas nõ sum oblitꝰ distintõ¬
nem illam quad cuplicẽ uirtu¬
tum a plotino ingenti plato¬
nto inductã a matrobio com¬
piobatam Sed in ea ip̃a posli¬
tice uirtutes infiuiũ gradum
tenent que occupatoꝵp ẽẽ pũt
Eorũq nõ om̃i s illorp quibus
occupationũ finis bictus ꝓpoia
Et multo maxnue iei p. salus
est cernis ad ꝙͣ paucos buo
berbo tota occupatorp nu̾abi¬

Expanded text:
negem. Sit sane, potest enim negem. Sit sane, potest enim esse, sit honesta, sit sancta omnium intentio; esse autem occultissime profundissimeque rei humane conscientie iudex nolim. Et possunt omnes Deo largiente bene vivere — nullum respuit infinita clementia, sed a mupossunt omnes summum locum prehendere, alioquin ima omnia vacarent; tantum ut vitetur obscenitas, et que in imis esse solent sordes — id enim omnibus est necesse, qui quolibet in genere vitam agere procul ab infamia decreverunt. Sic obscena vitare debitum, in altum niti virtus est, pervenire felicitas. Non sum oblitus distinctionem illam quadruplicem virtutum, a Plotino ingenti platonico inductam, a Macrobio comprobatam; sed in ea ipsa politice virtutes infimum gradum tenent, que occupatorum esse possunt, eorumque non omnium, sed illorum quibus occupationum finis virtus propria et multo maxime reipublice salus est. Cernis ad quam paucos uno verbo tota occupatorum innumerabi
Abbreviated transcription (Latin):
se Qm̃i ip̃e cognouit fignientũ
nõm et recordat᷑ qm̃ puluis
sumꝰ Et homo sicut fenũ et
flos agri eggͦditur et comltit᷑
et fugit uelut umbra itficor¬
dia autem domini as et̾no et
et nichil odit om̃iũ que fecit
atq ita huic inuãtie striptis
huic spem dantibus de se iuc̾ta
et nestieus an amore an odio
digna sit trepidat Sed et spat
ac seipsam de c̾ta uota sui regis
iisitordia consolat᷑ Sicse sic
demonũ Sigił insidias inq id
solum ocupata circũspicit et di¬
uino p̾sidio fulta contempuit
Sit undiq felix ac crãsquilla et
ut ꝓprie dicam arx nunita tẽ¬
pestatũq om̃i portus est/ Quem
qui fugit aiuid sib̃i aliud pieter q̃¬
portit careat boluatur iero pela¬
go uiuat in scopulis moriatur
an fluctibus.
bet bus sentẽcieq tenax sun
Ut discip̾e alios putem ał in xba
uirare cogam mea ad faciendim
mutti as credend̾ nemo cogit᷑
nuisla maior ꝙ̃ Iudicii libertas
hant ita michi bendico Et non

Expanded text:
se; quoniam ipse cognovit figmentum nostrum, et recordatur quoniam pulvis sumus», et homo sicut «fenum et flos agri» egreditur et conteritur, et «fugit velut umbra»; «misericordia autem Domini ab eterno etet nichil odit omnium que fecit. Atque ita hinc minantibus scripturis, hinc spem dantibus, de se incerta, et nesciens an amore an odio digna sit, trepidat sed et sperat, ac seipsam de certa et nota sui regis misericordia consolatur. Sic se sic demonum vigil insidias inque id solum occupata circumspicit et divino presidio fulta contemnit. Sic undique felix ac tranquilla et, ut proprie dicam, arx munita tempestatumque omnium portus est. Quem qui fugit, quid sibi aliud preter portu careat, volvatur rerum pelago, vivat in scopulis, moriatur in fluctibus? mprobus sententieque tenax sim ut desipere alios putem, vel in verba iurare cogam mea; ad fatendum multi, ad credendum nemo cogitur. Nulla maior quam iudicii libertas, hanc itaque michi vindico, Ut aliis non
Abbreviated transcription (Latin):
ta corporis et amiii cubitum
uadunt ille plenus curis plenꝰ
uidia. deiectus repulsis. suꝑbia
esatus. meiore contractꝰ. ira ti¬
nudue impar sibi impos animi
obsessus sacellitib obẜuatus e¬
iulis pulsatꝰ clamorib. solici¬

Expanded text:
itu corporis et animi, cubitum itu corporis et animi, cubitum vadunt. Ille plenus curis, plenus tu, plenus invidia, deiectus repulsis, superbia elatus, merore contractus, ira tumidus, impar sibi, impos animi, obsessus satellitibus, observatus emulis, pulsatus clamoribus, solici
Abbreviated transcription (Latin):
ut nichil ñusti questus sic iul
male cupidinis ml̃tum u̾e deco¬
ie laudis referens hic uirgniẽ¬
nũtũq cotidie in melius nuita¬
ti animii ad sũmam totis ille
diebus uiuos spoliat hic pio de¬
fiuictis orat ille matrum ac uir¬
gnĩ pudiciciam actemptat hic
Girgnũ matiẽ officiosissime ue¬
uatus demq ille martires facit
hie celebrat ille sc̃os persequit᷑
hic houorat m¬
ite redit nox ille redit ad
craptilam pompa iugeus ã¬
te ietreqz longui agnien Siui
houñs funꝰ putes p̾cedũt fre¬
nalia et t̾ybie ne quid desit exe¬
quus et sumptuo sissimũ cabado
ꝑfusum carie odorib ruusus it̾
pulunaria sepelit᷑ adhuc tepid̃
adqut suspirans Iude grauen
cenani indigesto suꝑad deus prã¬
dio ueuture luce nauseam parat
et alteri prandio pcludit iter
Iste ul se cenasse ꝑsuadet sibi
uł ita cenat ut plonicũ illud
repiobet nullo mͦ in placet inq̃t
bie in die saturum fieri.
ost hec ml̃tum dissinuli qĩ¬

Expanded text:
ut nichil iniusti questus, sic nil ut nichil iniusti questus, sic nil male cupidinis, multum vero decore laudis referens multumquemultumque quotidie in melius mutati animi. Ad summam, totis ille diebus vivos spoliat, hic pro defunctis orat; ille matrum ac virginum pudicitiam attentat, hic Virginem Matrem officiosissime veneratur. Denique ille martyres facit, hic celebrat; ille sanctos persequitur, hic honorat. Ecce redit nox. Ille redit ad crapulam: pompa ingens, ante retroque longum agmen; vivi hominis funus putes; precedunt funeralia et tibie, nequid desit exequiis, et sumptuosissimum cadaver, perfusum caris odoribus, rursus inter pulvinaria sepelitur adhuc tepidum, adhuc spirans; inde gravem cenam indigesto superaddens prandio, venture luci nauseam parat et alteri prandio precludit iter. Iste vel se cenasse persuadet sibi, vel ita cenat ut platonicum illud re probet: nullo modo michi placet, inquit, bis in die saturum fieri. Post hec, multum dissimili hab
Abbreviated transcription (Latin):
laudes de mexhausto pietatis fõ¬
Ogitur ille iterum abeñte
iant sole tecto eggiedi uruẽ
lustrare ceuũ terre cõcuosare
obntꝰ sudare laboraie. estuare.
hauelaie Cumq in om̃s se se
laqueos nigemiq nodos exple¬
cuerit sao tandem fessus iedi¬
ens et mẽtum de artificio suo
questus uone faie pureq ꝯstĩe
nichil omino auri forte aliquid
plĩniũ stelis atq odii donũ ieft̾
Ste ul apricum fontem
ue qarbosam ripã ul equo¬
renu litus a dit gaudens diem
illum sine dedecore trausuusse
et lucis ante t̾iminũ. adilsus
secure noctio ꝑicula dolosq et
inisidias at rabiem lenonio mo¬
re rugientis adilsarii uigilem so¬
brietatem atq orationis et fidei cli¬
peum adiulsus sompnia pollutio¬
neniq et noctͥna fantasiuata ex¬
tubare .s. solitam clemẽtiã sui cie¬
acoris implorat atq in manu eiꝯ
cõmẽdato spũ et angelis siue ad
habitaculi ꝓpt custodiam inuoca¬
tis sepe in domũ suam recipit

Expanded text:
laudes de inexhausto pietatis fonlaudes de inexhausto pietatis fonogitur ille iterum abeunte iam sole tecto egredi, urbem lustrare, cenum terere, concursare obviis, sudare, laborare, estuare, anhelare, cumque in omnes se se laqueos ingeniique nodos explicuerit, sero tandem fessus rediens et multum de artificio suo questus, bone fame pureque conscientie nichil omnino, auri forte aliquid, plurimum sceleris atque odii domum refert. ste vel apricum fontem, vel herbosam ripam, vel equoreum litus adit, gaudens diem illum sine dedecore transivisse, et lucis ante terminum adversus secuture noctis pericula dolosque et insidias, ac rabiem leonino more rugientis adversarii, vigilem sobrietatem atque orationis et fidei clipeum, adversus somnia pollutionemque et nocturna fantasmata, excubare sibi solitam clementiam sui creatoris implorat; atque in manus eius commendato spiritu et angelis suis ad habitaculi proprii custodiam invocatis, se se in suam domum recipit,
Abbreviated transcription (Latin):
semꝑ aodentib cecum atq tras¬
lesnm añii exagitant Et qd
pessinũ institiũt ꝑuũ exple
ystẽtie saneq mentio abiepat
mllli equid uicio fienũ placet
et Et qouestati g̃uitas atq
maturitas sic cõselus inhone¬
stis intõsuctũ sempeo anuca
Dntua autem hic nr̃ ml
̃piopere s fugietis tẽꝑis
uosim uidens et cupies illic̃
qs Rs sine fliron temporis
ac sine motu mortis degitur
beat᷑ iust temꝑalis illa mors pec¬
tatum nõ habentis tante ẽẽt
efficatie ut de natura mortalt¬
bus pct̃oq iam mortius facere
poss et̾nos nec ita ml̃to plus
labentem celo diem seq simul
collabentem huim cogitãs tertãq
caligniẽ illabentem t̾ois p̾ui¬
Et seut ne mens suoꝵ c̾minũ
p̾ssa pondi̾bus celo exultet cũ
batinis p̾catur seu fidei purã
lucem sui mẽtis aduste refoi¬
geriũ abst̾tionẽ sordide elise
sustẽtatulum uitigiose pacem
flagitat matutiuoq laudum
carmminis uesꝑtinas pieces et

Expanded text:
semper ardentibus cecum atque transsemper ardentibus cecum atque transversum animum exagitant, ut quod pesspiscentie saneque mentis obrepat. Nulli equidem vitio frenum placet, et ut honestati gravitas atque maturitas, sic consiliis inhonestis inconsulta semper amica Contra autem hic noster prepropere, sed fugientis temporis cursum videns et cupiens illic esse ubi sine fluxu temporum ac sine metu mortis degitur,beatur, nisi temporalis illa mors peccatum non habentis tante esset efficacie ut de natura mortalibus peccatoque iam mortuis facere posset eternos. Nec ita multo post labentem celo diem seque simul collabentem humi cogitans, tetramque caliginem illabentem terris previEt seu ne mens suorum criminum pressa ponderibus celo exulet, cum lacrimis precatur, seu fidei puram lucem, seu mentis aduste refrigerium, abstersionem sordide, elise sustentaculum, litigiose pacem flagitat, matutinoque laudum carmini vespertinas preces et
Abbreviated transcription (Latin):
posacia nicħ aut moditũ pent
aam celi mediũ sol ceuet
quando isse eꝓtuat angit᷑
accelerat omĩa fallaciarũ ma¬
chmam̃ta cogenãt ne quid
ei ꝑ segniciem illa luce depe¬
reat neue ullus toipor mali
cõsilui fecuudã aniriã optatis
fuustiet᷑ effectib S latentes
dli ante crepustulũ erũpant
Est emm soc feie malis co¬
uatib adiũctum ut p̾cipites
eciani seat dnnqua auẽs impa¬
ciens est more et quidqͥd optaeue¬
uunt ul differit momẽto tp̃is
egte feret req soli auaricie cõ¬
uent illud satyricum Diues
fieri uult et cito uult fien
habet hoc cõmũe cupiditas.
dite confusionem et p̾cipitiũ
et euorem et nat᷑am ꝓp̾e origi¬
ius nõ dedistunt hee sunt em̃
furie quas nõ m̃mn̾to achontis
ac noctis filias. Poete dix̾iunt
ꝙ ignorãcie tenebras penitẽcie¬
ꝙ mat̾iam secum ferant Et hee
quidem inferni unde ortas per¬
hibent recũo et tyritatum in¬
cołe ocupatoꝵ q pedicesse stmĩlis-

Expanded text:
solatia nichil aut modicum perit. solatia nichil aut modicum perit. Iam celi medium sol tenet quando ille estuat, angitur, accelerat, omnia fallaciarum machinamenta congeminat, nequid ei per segnitiem illa luce depereat, neve ullus torpor mali consilii fecundam animam optatis frustretur effectibus, ut latentes doli ante crepusculum erumpant. Est enim hoc fere malis conatibus adiunctum, ut precipites etiam sint. Iniqua mens impatiens est more et, quicquid optaverit, differri vel momento temporis egre fert; neque soli avaritie convenit illud satyricum: dives qui fieri vult, et cito vult fieri. Habet hoc comune cupiditas idite, confusionem et precipitium et horrorem et naturam proprie originis non dediscunt. He sunt enim Furie, quas non immerito Acherontis ac Noctis filias poete dixerunt, quod ignorantie tenebras penitentieque materiam secum ferant. Et he quidem inferni, unde ortas perhibent, nec non et civitatum incole occupatorumque pedisseque stimulis