comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ĩ alienis afflictionib pͥus gratulabat᷑
insius postmodũ ꝑ secutionib letaba¬
tur. Ip̃e ergo qui tunc in apło suo uir¬
titẽ istam exercuit. ip̃e mine de infer¬
orum ꝯclaui. ⁊ ex ip̃is draconũ fantib¬
nunc atenebris ad lucẽ remeantib eter¬
ne uite ianuas patefecie. Quia ergo ões
gratulartur. accedat unus quisq ur̃m
⁊ det nom̃ suũ ut hodierno die usq ad
nesꝑum ꝑcurrente ieuinio festinum b¬
baptismatis sacͣmentũ oportunũ tẽpus
ĩueniat. Iustũ est enim ut lux amorta¬
li mundo abscedens. ad nr̃as m̃tes im¬
mortales accedat: ut qui in isto seculo
uoluntati i luto denebͣrum sumus.
aqua sc̃ificationis abluti.⁊ mundati.
ac sinceritate ĩ duti alacres ꝑueniamꝰ
ad xp̃m. hec ⁊ his similia ꝓsequente
policarpo: uni̾si gauisi sunt. Et imꝰ¬
quisq nom̃ suũ festinal
intexrogaretur offerre.
cõm̃tariensis ad pͥmiscrinii incos¬

Expanded text:
in alienis afflictionibus prius gratulabatur, in alienis afflictionibus prius gratulabatur, in suis postmodum persecutionibus laetabatur. Ipse ergo qui tunc in apostolo suo virtutem istam exercuit, ipse et norum conclavi, et ex ipsis draconum faucinunc a tenebris ad lucem remeantibus aeternae vitae januas patefecit. Quia ergo omnes gratulantur; accedat unusquisque vestrum, et det nomen suum, ut hodierno die usque ad vesperam percurrente jejunio, festivum baptismatis sacramentum opportunum tempus inveniat. Justum est enim, ut lux a mortali mundo abscedens ad nostras mentes immortales accedat, ut qui in isto saeculo volutati in luto tenebrarum sumus, aqua sanctificationis abluti ac mundati, et sinceritate induti alacres pergamus ad Christum. Haec et his similia prosequente S. Polycarpo universi gavisi sunt, et unusquisque nomen suinterrogaretur offerre. commentariensis ad primiscrinii Nicos
Abbreviated transcription (Latin):
itaq fr̃es nr̃i quos baptismatis unda di¬
uuit. ⁊ osetrando deo õipotẽti Rm̃os filios
fecit. ꝓ hoc qd̾ aꝓposito suo sc̃o reuocare
conati estis beatissimos milites xp̃i. opꝰ
uobis erat penitẽtia. ut ꝑ ip̃am adĩdui¬
gentiã ueniretis. Nunc autẽ quia ad
tantã gloriã accessistis ut ⁊ ad passionẽ
aqua dolent̾ alios reuocare uoluistis ad
ip̃am desideretis grateant̾ uelle curr̾e
⁊ libent̾ amplecti. sciatis uos ⁊ ad ĩdul¬
gentiã ꝑuenisse. ⁊ ad palmã attingere.
uetus hoc artificium xp̃i est. Nam ip¬
sum quẽ uas electionis sue esse dignatꝰ
est. ⁊ uoluit magistrũ gentib dare. qͥ
non solum sidelium animos apietatis
ꝓposito reuocabat. s ĩ nolentes a xp̃o
discedere lapidib obruebat. Hũc nob̃
bis ex saulo paulũ. ex apostata fecit a¬
postolum. ⁊ dedit ecclesie sue exꝑsecuto¬
re doctorẽ. Amator passionis fc̃s est is:
qri ꝑ secutionis auctor extiterae. Et qͥ

Expanded text:
i, quos nondum baptismatis unda diluit, et consecrando Deo omnipotenti charissimos filios fecit, pro hoc quod a proposito sancto revocare conati estis beatissimos milites Christi, opus vobis erat poenitentia, ut per ipsam ad indulgentiam veniretis. Nunc autem quia ad tantam gloriam accessistis, ut etiam ad passionem a qua dolenter alios revocare voluistis, ad ipsam desideretis gratanter velle currere et libenter amplecti, sciatis vos et ad indulgentiam pervenisse, et ad palmam attingere. Vetus hoc est artificium Christi. Nam ipsum quem vas electionis suae dignatus est et voluit magistrum gentibus dare, qui non solum fidelium animos a pietatis proposito revocabat, sed etiam nolentes a Christo discedere lapidibus obruebat; hunc nobisbis ex Saulo Paulum, ex apostata fecit apostolum, et dedit Ecclesiae suae ex persecutore doctorem. Amator passionis factus est is, qui persecutionis auctor exstiterat: et qui
Abbreviated transcription (Latin):
carceris squalore adducti: anime .xui.I
gitur omnes isti. lxͣ. octo a sc̃o policarpo
pb̃ro uaptizati. ⁊ a sc̃o sebastiano suscep¬
ti sunt. feminar᷑ aũt matres fc̃e sunt be¬
atrix. ⁊ lucina. Primũ itaq claudii fi¬
lios ẏdropicũ uirum. ⁊ alium uuln̾ib
ita defonte sani leuati suie: ut nec sig¬
num in eis alicuius morbi p̾t̾tti reman¬
siss. Post hos aũ infantulos tranquil¬
linus pater sc̃oꝵ marcelliam ⁊ marei:
qui ita podagrico. ⁊ cyragrico fuerat do¬
lore ꝯstrictus. ut sicut supradictũ est
uix manib portaretur. Hunc domum
exuerent indum̃tis. ⁊ ille intolerabili
diceret se dolore torquerr. interrogat e
si ex toto corde credis uingenitũ filiũ
ferre ⁊ omnib pecc̾atis tuis indulgẽ¬
tiam ꝯdonare:. ꝓprio ore edicito. Tran¬
quillinus Redit. Ego indulgentiam
solam peccatis meis dari. ⁊ desidero ⁊¬
opto. ⁊ credo. Cet̾um ⁊ sipost bap̃ma¬

Expanded text:
carceris squalore adducti, animae sedecicarceris squalore adducti, animae sedecim. 36. Igitur omnes isti LXVIII, a S. Polycarpo presbytero baptizati, et a S. Sebastiano suscepti sunt; feminarum autem matres factae sunt Beatrix et Lucina. Primum itaque Claudii filios, hydropicum unum et alterum vulneribus s intinxit; ita de fonte sani elevati sunt, ut nec signum in eis alicujus morbi praeteriti remansisset. Post hos autem infantulos Tranquillinus pater SS. Marcelliani et Marci, qui ita podagrico et chiragrico fuerat dolore constrictus, ut sicut supra dictum est, vix in manibus portaretur. Hunc dum exuerent indumentis, et ille intolerabili se diceret dolore torqueri, interrogat eusi ex toto corde credis unigenitum Filium ferre, et omnibus peccatis tuis indulgentiam condonare, proprio ore edicito. Tranquillinus respondit: Ego indulgentiam solam peccatis meis dari et desidero et credo. Caeterum, etsi post baptisma
Abbreviated transcription (Latin):
na in corde med remanserunt. sed ex
toto corde credens qd̃ xp̃c quẽ colitis ip¬
se est uerus d̾s. detuli huc nobis duo
icrem̃ta mea. credens qd̃ possint per
uos a mortis ꝑiculo liberari. Dicunt
ei omnes simul uiri dei.Omnes quos
hic hodie aliqͣ infirmitas denet. mox
ut xp̃iam fc̃i fu̾int sanabuntur. Cu
q clamaret claudius cred̾e se. ⁊ desid̾a¬
re fueri xp̃ianũ. msiit sc̃s policarpus
ut darent uniu̾si noĩa sua. Primus
itaq oĩm dedit nom̃ suũ tranquillinꝰ
pater marcesliam. ⁊ marci. post hunc:
post hos: nichostratus pͥmiscrimus. ⁊
castorius fr̃ eius. ⁊ claudius cõm̃tari¬
ensĩ. Dost hos: filii ip̃ius clandii. fe¬
licissimus. ⁊ felix. Posthos: martia m̾r
marcelliani. ⁊ marti. cum rixorib eoꝵ
⁊ filiis. Simul aut̃ ⁊ symproriosa ux¬
or claudii. ⁊ zoe uxor nicostrati. Post has:
oĩs familia que erat indomo nicostrati a¬
De hinc omnes qui uincti fuerant. ac de

Expanded text:
na in corde meo remanserunt: sed ex na in corde meo remanserunt: sed ex toto corde credens quod Christus, quem colitis, ipse sit verus Deus, detuli huc vobis duo incrementa mea, credens quod possent per vos a mortis periculo liberari. Dicunt ei omnes simul sancti Dei: Omnes quos hic hodie infirmitas aliqua tenet, mox ut christiani facti fuerint, sanabuntur. 35. Cumque clamaret Claudius credere se, et desiderare fieri Christianum, jussit S. Polycarpus ut darent singuli nomina sua. Primus itaque omnium dedit nomen suum Tranquillinus pater Marcelliani et Marci. Post hunc ustus; post hos Nicostratus primiscrinius, et Castorius frater ejus, et Claudius Commentariensis. Post hos filii Claudii, Felicissimus et Felix. Post hos Marcia mater Marcelliani et Marci cum uxoribus eorum et filiis: simul autem et Symphorosa uxor Claudii, et Zoe uxor Nicostrati. Post hos omnis familia quae erat in domo Nicostrati, adehinc omnes qui vincti fuerant, ac de
Abbreviated transcription (Latin):
simus sit ⁊ ĩ eruditione diuina ꝑfectus.
⁊ qualit̾animos xp̃ianoꝵ sua exhorta¬
tione reuocass.⁊ ꝙ satis ydonea ratione
docuiss istã uritã fugitiriã. ⁊ ymagina¬
riam esse. ⁊ sic dum teneri putatur au¬
ferri.Narrabat ⁊̃qriomodo ueniens
repente lux de celo ꝑlustrass eum:. et
quuiomodouxorẽ eius que ꝑ sex annos
muta fuerat fecit loqui. Cũ hec narra¬
ret incostratus claudio: corrit ad pe¬
des icostrati claudius dicens. Ex anris¬
sa ⁊iuge duos filios habeo. ex quib unꝰ
ydropis morbo fatigatur. alius diu̾sis
nuln̾ib opprimitur rogo ut iubeas eos
uisitari. Non enim dubito. qd̃ ille qui
potuit facere ut post sexannos loque¬
retur uxor tua. faciat siuolu̾it ut adfi¬
lios meos sanitasredeat. Et hec diceris
ꝓripuit sead domu suã. ⁊ fecre int̾ ma¬
muis adduei duos filios suos. Et ĩtro¬
ducens eos intra domũ ubi erant sanc¬
ti dei: proiecit eos ante pedes eorum
dicens. Nulla penitus aubietatis sig¬

Expanded text:
sit, et in eruditione divina perfectus, et qualiter animas christianorum sua exhortatione revocasset, et quod satis idonea ratione docuisset istam vitam fugitivam et imaginariam esse, et sic dum teneri putatur, auferri. Narrabat etiam, quomodo veniens repente lux de coelo perlustrasset eum, et quomodo uxorem ejus, quae per sex annos muta fuerat, fecit loqui. 34. Cum haec narrasset Nicostratus Claudio, corruit ad pedes Nicostrati Claudius, dicens: Ex amissa conjuge duos filios habeo, ex quibus unus hydropis morbo fatigatur, alius diversis vulneribus opprimitur; rogo ut jubeas eos visitari. Non enim dubito quod ille, qui potuit facere ut post sex annos loqueretur uxor tua, faciat, si voluerit, ut ad filios meos sanitas redeat. Et haec dicens proripuit se ad domum suam, et fecit inter manus adduci duos filios suos, et introducens eos intra domum, ubi erant sancti Dei, projecit eos ante pedes eorum dicens: Nulla penitus dubietatis sig
Abbreviated transcription (Latin):
dixiss omnes sc̃i p̾gaudio lacrimas ef¬
fundebant. ⁊ rogabant dnim ut fidei eius
fructus ostenderetur. Sẽs igitur poli¬
carpus ꝯfessor ⁊ p̾rb̃r moxut eum cris¬
matis liniuit unguẽto. interrogans
te sunt manus eius que erant nodose.
igenua simul ac plante pedũ eius ita
sunt incolumes reddite. ut ae si pue¬
rulus renouatꝰ pedib suis in fontẽ descen¬
deret clamans ⁊dicens. Tu es cleus unris
uerus: quem miser iste mundus ignorat.
Hoc itaq ordine suo baptizato: unru̾si ꝓ¬
ut cõpetebat baptizati sunt. Et per decẽ

Expanded text:
 omnes sancti prae gaudio lacrymas effundebant, et rogabant Dominum ut fidei ejus fructus ostenderetur. Sanctus igitur Polycarpus confessor et presbyter mox ut eum chrismatis linivit unguento, interrogavit tae sunt manus ejus quae erant nodosae, et genua simul et plantae pedum ejus ita sunt incolumes redditae, ut ac si puerulus renovatis pedibus suis in fontem descenderet clamans et dicens: Tu es Deus unus et verus, quem miser iste mundus ignorat. 37. Hoc itaque ordine suo baptizato, universi, prout competebat, baptizati sunt, et per die
Abbreviated transcription (Latin):
gulariũ fr̃m. nunc u̾o monachꝰ.⁊mona¬
chorum pater ĩ mauros monast̾io ordĩs
nis nr̃i qui deuotus malachie se or̃onib
satis humilit̾ cõm̃dauit. Is aduertens
multos habere ep̃m soccios.⁊ equos pau¬
cos. nam p̾t̾ ministros ⁊ clericos alios
quinq eum eo erant p̾br̃i ⁊ equi non nͥ
tres: obtulit ei suũ quo ip̃e uehebatur:
hoc solum dolere seinquiens qd̃ ess rñ¬
cinus dure portans. Et addit. Libentius
delissem si melior fuiss. s si cligna¬
mun ducite qualẽcũq uobiscum.
dicas uiliorẽ: quia ñ podest michi ui¬
le esse. qnicquid tam p̾ciosa uolu̾tas
optulerit. Et conusꝰ ad suos hunc inqͥt
sternite michi:. quia cõmodus satis et
sufficiens erit in longum. Qo fr̃o ascẽ¬
drec⁊ pͥmo quidem durum ut erat sẽti¬
ens. post modum mira mirtatione ual

Expanded text:
gularium fratrum; nunc vero monachus, et monagularium fratrum; nunc vero monachus, et monachorum pater in Mailros monasterio ordinis nostri, qui devotus Malachiae se orationibus satis humiliter commendavit. Is advertens multos habere Episcopum socios, et equos paucos nam praeter ministros, et clericos alios, quinque cum eo erant presbyteri, et equi nonnisi tres, obtulit ei suum, quo ipse vehebatur, hoc solum dolere se inquiens, quod esset runcinus dure portans. Et addidit: « Libentius dedissem, si melior fuisset: sed, si dignamini, ducite qualemcunque vobiscum. » -- « aedicas viliorem: quia non potest mihi vile esse, quidquid tam pretiosa voluntas obtulerit. » Et conversus ad suos: « Hunc, » inquit, « sternite mihi, quia commodus satis, et sufficiens erit in longum. » Quo facto, ascendit: et primo quidem durum, ut erat, sentiens, postmodum mira mutatione val
Abbreviated transcription (Latin):
lachias eo ꝯsecrato ꝓficiscitur.
Umq egͥssus de scotia ꝑueniss e¬
boracum: sacerdos quidam sycarꝰ
nomiine. intuitus eum agnouit. Nec eĩ¬
euis faciẽ uiderat ante.s cum haberet
tib ligito eum demonstrans. Hic est ĩ
quit de quo dixeram quia de hyb̾nia
sc̃s ueniet pontifex qui scit cogitatiões
hoĩm. Sic nõ potuit lat̾e lucerna sub
modio: ꝓdente eam ꝑ os sycari sp̃u sc̃o.
qui illam accenderat. Nam ⁊ multa se¬
creta deesse suo suoꝵ q dicta sunt ei a
sẏcaro. que ita esse uł fuisse omnia re¬
cognouit. S ⁊ sociis malachie ꝑ cunctã¬
tib de suoreditu Redit sycarus incunc¬
tant̾ ꝙ post rei ꝓbauit euentus. paucos
uidelic ad modum de num̃o illo cũ ep̃o
redituros. Illi audito hoc suspicati sũt
mortẽ. S deus aliter adimpleuit. Nẽpe
rediens ab urbe quibdã apud nos qͥbdã
⁊ mnaliis locis ad discendã cõu̾sationis
formã relictis iuxta u̾bum sycari cum

Expanded text:
lachias, eo consecrato, proficiscitur. 35. Cumque egressus de Scotia, pervenisset Eboracum, sacerdos quidam, Sycarus nomine, intuitus eum agnovit. Nec enim faciem ejus viderat ante: sed cum haberet tibus digito eum demonstrans: « Hic est, » inquit, « de quo dixeram, quia de Hibernia sanctus veniet pontifex, qui scit cogitationes hominum. » Sic non potuit latere lucerna sub modio, prodente eam per os Sycari Spiritu sancto qui illam accenderat. Nam et multa secreta de esse suo, suorumque dicta sunt ei a Sycaro, quae ita esse vel fuisse omnia recognovit. Sed et sociis Malachiae percontantibus de suo reditu, respondit Sycarus incunctanter quod post rei probavit eventus, paucos videlicet admodum de numero illo cum Episcopo redituros. Illi, audito hoc, suspicati sunt mortem: sed Deus aliter adimplevit. Nempe rediens ab Urbe, quibusdam apud nos, quibusdam et in aliis locis ad discendam conversationis formam relictis, juxta verbum Sycari, cum
Abbreviated transcription (Latin):
latur. exuritur. ⁊ distensus membris cres¬
cit ad penam. Inseritur quoq pectori⁊
rente int̾ ip̃as candentis ferri acies licͦ
re. stridens flãma aruina resꝑgitur.
uulnera uulnerib inflguntur. dorm̃¬
ta torm̃tis deseununt. Salis ignib spar¬
si crepitantes minucie ꝑ membra dis¬

Expanded text:
latur, exuritur, et distentis membris crescit ad poenam. Imprimuntur ardentes pectori inter ipsas candentes ferri acies liquore guttarum stridens flamma respergitur, vulnera vulneribus imprimuntur, tormenta tormentis desaeviunt, sales ignibus sparsi crepitantibus minutis  Forte mi
Abbreviated transcription (Latin):
maudientia d̾im: nullam serecep¬
turũ ꝯsolationẽ nullam daturum
requiẽ sp̃ui suo nisi qͣm tulerat lic̾es
restituere gr̃am. Et stans suꝑ eam
tota nocte laborabat ingemitu suo:
⁊ ꝓ oleo sc̃o largo ymbre lacrimare ꝑ
fundens mortuam uicẽ illi unctionis
qmͣ pot̾at exhibebat. Ip̃e quidem sic:
ad suos aut̃: Gigilade in quit iorate.
postulans ꝓ eo. qui postulat ꝓ sc̃is ge¬
mitib menarrabilib. Quid plura:
Aꝑit oculos que mortua suerat ⁊ ut
solent qui de graui sompno euignãt.
fricans sibi manib frontẽ. ⁊ timpora
super lectũ se erigit.⁊ agnita malachia
ĩclinans deuote salutat eum. Et uerso
uultum gaudium:. stupor apphẽdit
omnes: ⁊ qui uiderunt.⁊ qui audier̃t
S ⁊ malachias gr̃as agens benedỹẽ do¬
munũ. Et urixit eam nchilominus
sciens in hoc sacram̃to remida peccata.
⁊ qd̃ or̃o fidei saluet infirmũ. Post ħ
abite ille. ⁊ illa conualuit ⁊ iuuens ĩ¬

Expanded text:
in audientia omnium, nullam se recepin audientia omnium, nullam se recepturum consolationem, nullam daturum requiem spiritui suo, nisi, quam tulerat, liceret restituere gratiam. Et stans super eam, tota nocte laborabat in gemitu suo: et pro oleo sancto, largo imbre lacrymarum 681 perfundens mortuam, vicem illi unctionis, quam poterat exhibebat. Ipse quidem sic; ad suos autem: « Vigilate, » inquit, « et orate. postulans pro eo, qui postulat pro sanctis gemitibus inenarrabilibus. Quid plura? aperit oculos quae fuerat mortua; et, ut solent qui de gravi somno evigilant, fricans sibi manibus frontem et tempora, super lectum se erigit, et agnito Malachia, inclinans devote salutat eum. Et verso luctu in gaudium, stupor apprehendit omnes, et qui viderunt, et qui audierunt. Sed et Malachias gratias agens, benedixit Dominum. Et unxit eam nihilominus, sciens in hoc Sacramento remitti peccata, et quod oratio fidei salvet infirmum . Post haec abiit ille, et illa convaluit;
Abbreviated transcription (Latin):
aduertus aspectusq ꝑ fec̃.¬
Abitabad iur nobił inuicuna
bencorensis monast̾ii. Cums ux¬
or cum infurmareturad mortẽ. regat᷑
malachias ut descenderet priusqͣm
moreretur infirmam uncturus oleo:
descendit. ⁊ intrauit ad eam. Q iuso
exultat illa spe animata salutis. Go
cum ꝑ aret ung̾e eam: uisum est oĩb
differendũ pocius usq mane. Erad
q̃ uespa. Ac quieuro malachias et
data benedictione suꝑ egram: exiuit
cum hiis qui secum erant. At u̾o p̾t
molicum subito clamor fc̃s est: plãc¬
tus. ⁊ strepitus multus ꝑ dotã domũ:
siquidẽ insonuit qd mortua esset. Ac¬
ourrit malachias tumultu audito:
⁊ secuti sunt eum discipuli eius. Et
accedens ad lectum ut certo comꝑ te
expirasse: consinatus est animo sibi
imputans quod fraudata gr̃a sacra¬
m̃ti obiecit. Et eleuatis in celum ma¬
nib. ob secro dñe inquit insipienter
egi. ego peccaui qui distuli. nõ ista
que uoluit. Hec dicens ꝯtestatus ẽ

Expanded text:
adventus aspectusque peadventus aspectusque peabitabat vir nobilis in vicinia Benchorensis monasterii, cujus uxor cum infirmaretur ad mortem, rogatus Malachias ut descenderet, priusquam moreretur, infirmam uncturus oleo. Descendit, et intravit ad eam: quo viso, exsultat illa, spe animata salutis. Et cum pararet ungere eam, visum est omnibus differendum potius usque mane. Erat enim vespera. Acquievit Malachias, et data benedictione super aegram, exivit cum his qui secum erant. At vero post modicum subito clamor factus est, planctus et strepitus multus per totam domum; siquidem insonuit quod mortua esset. Accurrit Malachias tumultu audito, et secuti sunt eum discipuli ejus. Et accendens ad lectum, ut certo comperit exspirasse, consternatus est animo, sibi imputans, quod fraudata gratia Sacramenti obierit. Et elevatis in coelum manibus, « Obsecro, Domine, inquit, insipienter egi. Ego, ego peccavi, qui distuli; non ista, quae voluit. » Haec dicens, contestatus est
Abbreviated transcription (Latin):
pestiue. accito malco. qd inuenis ẽet.
⁊ expeditus. ip̃e est cuius supia me
minimus frat xp̃iani abbatis: acce¬
lera inquit fer uuitria poma hec. sr̃
q̃ nom̃ dominimnocaui. Confido ĩ eo
ꝙ ubi ex eisgustau̾it. ñ gustabit mor¬
dem pͥusqͣm nos uideat ⁊ si dardius¬
cule secuturos. festinat malcus scd̃
mandatũ. ⁊ ueniens inrtrat ad mori¬
turã. alt̾um se exhibens puerum he¬
lyser:. nisi qd̃ huius efficatior oꝑa fũ.
Iubet missam sibi amalachia bene¬
dictionẽ acciꝑe ⁊ gustare si quomodo
ualu̾it. At illa exhylarata audito no¬
mine malachie ut obedire possit. nu
fortata ẽ: loquitur.⁊ gr̃as agit. Et in¬
misit dñs soporẽ ineam. ⁊ suauissime
requieuit in eo: cuius usu diu caru¬
erat. sicut ⁊ esu. Scetit int̾im sangͥs:
⁊ post modicũ exꝑgefc̃a sanã se repe¬
rit:. nisi qd longa mnedia. ⁊ sangͥnis
minutione ad huc debilis erat. Si qͦ¬
minus die seq̃nti desid̾atus malachie

Expanded text:
pestive, accito Malcho, quod juvenis esset, pestive, accito Malcho, quod juvenis esset, et expeditus ipse est, cujus supra me minimus , frater Christiani abbatis: « Accelera, » inquit, « fer illi tria poma haec, super quae nomen Domini invocavi. Confido in ipso quod ubi ex eis gustaverit, non gustabit mortem, priusquam nos videat, etsi tardiuscule secuturos. » Festinat Malchus secundum mandatum, et veniens intrat ad morituram, alterum se exhibens puerum Elisaei , nisi quod hujus efficacior opera fuit. Jubet missam sibi a Malachia benedictionem accipere, et gustare, si quo modo valuerit. At illa exhilarata, audito nomine Malachiae, ut obedire possit nutufortata est, loquitur et gratias agit. Et immisit Dominus soporem in eam, et suavissime requievit in eo, cujus usu diu caruerat, sicut et esu. Stetit interim sanguis, et post modicum expergefacta, sanam se reperit, nisi quod longa inedia, et sanguinis minutione adhuc debilis erat. Si quominus, die sequenti desideratus Malachiae
Abbreviated transcription (Latin):
lito fortiorẽ. Crescit ꝑiter fides cum
uirib. ⁊ rursum fc̃a fortior fides dat
bulando lassitudinẽ: demũ expediti
⁊ alacer ꝑuenire ad malachiã sine
hõis adiutorio. Qe assumens eumisit
in cathedrã clero ⁊ ppło collaudante.
hoc ita in pace fc̃m est. quia nec itli
ausi sunt. malachie uoluntati. in ali¬
quo obuiare iidentes signũ qd̾ fece¬
rat: nec ille parere dubitauit. tã eiu¬
denti arguinto fẽs securior de domi¬
ni uoluntate.
ulier quedam flurĩ sanguins
patiebatur. ⁊ hec nobilis carissi¬
ma malachie: plus tam̃ obmorum
quam generis nobilitatẽ. Que extoto
deficiens nimiru cum sanguine ex a¬
haustis uirib. iam posita in extremis
misit ad dei hoĩem: ut qd suꝑerat aĩe
subuenirit. qui seiam ñ eis uisurus
in corpore. Aucliens malachias mo¬
leste tulit. qd̾ mulier uirtutis foret:
⁊ uita eius fructuosa opere ⁊ exẽplo.
et uidens se si posse satis accurrere dẽ¬

Expanded text:
lito fortiorem. Crescit pariter fides cum lito fortiorem. Crescit pariter fides cum viribus, et rursum facta fortior fides dat bulando lassitudinem; demum expeditus et alacer pervenire ad Malachiam sine hominis adjutorio. Qui assumens eum, misit in cathedram, clero et populo collaudante. Hoc ita in pace factum est, quia nec illi ausi sunt Malachiae voluntati in aliquo obviare, videntes signum, quod fecerat: nec ille parere dubitavit, tam evidenti argumento factus securior de Domini voluntate. 52. Mulier quaedam fluxum sanguinis patiebatur: et haec nobilis, charissima Malachiae, plus tamen ob morum quam generis nobilitatem. Quae ex toto deficiens, nimirum cum sanguine exhaustis viribus, jam posita in extremis, misit ad Dei hominem, ut, quod supererat, animae subveniret, qui se jam non esset visurus in corpore. Audiens Malachias moleste tulit, quod mulier virtutis foret, et vita ejus fructuosa opere et exemplo. Et videns se non posse satis accurrere tem
Abbreviated transcription (Latin):
suum ñ dei. uenit illuc malachias:
audita dissensione. Cõuocato elero ⁊
ppło. eciã corda.⁊ uota discordantiũ
unire curauit. Et ꝑsuasis ilł totum
negociũ sibi debere eredi. cui potissi¬
mum solliettudo ineumberet illius.
sicut ⁊ aliarii hyb̾niam eccłiarum
ĩcontinentinoĩat eis non quemquã
de nobilib terre. s magis quẽdam ho¬
minẽ pauꝑem quẽ sciret sc̃m ⁊ doctũ
⁊ hic erat alienigena. Quertt ille:
nuntiatur decumbere lecto:⁊ ita debi¬
lis. ut nullo pacto exeat nͥ ĩmanib
portatus ministrantiũ. Et malachias
Surgat inquit in nose dñi ego preci¬
pio: obedĩa saluũ fatiet eũ. Quid fa¬
ceret ille: Parere uolebat: s imꝑa¬
tum se sentiebat. Quod ⁊ si poss ire
episcopari reformidabat. Ita cum uo¬
luntate obediendi.pugnante gemi¬
no hostepondere languoris. ⁊ metu
adiutorium spe salits. Itaq conat᷑
mouet sese tẽptat uires inuenit soso¬

Expanded text:
suum, non Dei. Venit illuc Malachias, suum, non Dei. Venit illuc Malachias, audita dissensione. Convocato clero et populo, etiam corda et vota discordantium unire curavit. Et persuasis illis totum negotium sibi debere credi, cui potissimum sollicitudo incumberet illius, sicut et aliarum per Hiberniam Ecclesiarum, incontinenti nominat eis, non quempiam de nobilibus terrae, sed magis quemdam hominem pauperem, quem sciret sanctum et doctum: et hic erat alienigena. Quaeritur ille: nuntiatur decumbere lecto, et ita debilis, ut nullo pacto exeat, nisi in manibus portatus ministrantium. Et Malachias: « Surgat, » inquit, « in nomine Domini, ego praecipio; 680 obedientia salvum faciet eum. » Quid faceret ille? Parere volebat, sed imparatum se sentiebat: quod etsi posset ire, episcopari reformidabat. Ita cum voluntate obediendi, pugnante gemino hoste, pondere languoris, et metuadjutorium spe salutis. Itaque conatur, movet sese, tentat vires, invenit se so
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑcunctatur. Et ille. uides inquit qͣm
ex longo mi sellus afflig̃.⁊ manus do¬
mini suꝑ me.⁊ ecce ad eumulũ erum¬
ne homines qui misereri debuerant
irrident me pocius miseriã exꝑbran¬
des. Quẽ ubi auduut pietate motus
suspexit incelum. manus ꝑit̾ leuans
facta aif̃e brem oratione ip̃e intrauit
cellam. ⁊ ille surrexit. Et stans suppe¬
des suos mirabatur su uiere ess qd̵ erat.
pene sompniũ suspieatus. Cepit ta¬
men sepedetẽtim mou̾e. neq enim
posse ire satis credebat. T̃ande qĩ egͣ¬
ui sompno eiugilans cognoscio miam¬
dñi suꝑse. firmider graditur. ⁊ in pitͥ¬
num reu̾titur. exiliens. ⁊ exultans. ⁊
laudans deum. uiso eo qui ante uide¬
rant. ⁊ cognouerant repleti sunt stu¬
pore ⁊ extasi phantasma putantes.
itum itẽ ydropicũ orando sanaure
qui ilico remansit inmonast̾io
electione. dissensere partes quib q nt
assolet p̾sulem uolentib constituere

Expanded text:
percontatur. Et ille: « Vides, » inquit, « quam percontatur. Et ille: « Vides, » inquit, « quam ex longo misellus afflicter, et manus Domini super me: et ecce ad cumulum aerumnae, homines, qui misereri debuerant, irrident me potius, miseriam exprobrantes. » Quem ubi audivit, pietate motus suspexit in coelum, manus pariter levans. Facta autem brevi oratione, ipse intravit cellam, et ille surrexit. Et stans super pedes suos, mirabatur si vere esset quod erat pene somnium suspicatus. Coepit tamen se pedetentim movere: neque enim posse ire satis credebat. Tandem quasi e gravi sommo evigilans, cognoscit mini super se; firmiter graditur, et in pistrinum revertitur, exsiliens et exsultans, et laudans Deum. Viso eo, qui ante viderant et cognoverant, repleti sunt stupore et ecstasi, phanstasma putantes. Virum item hydropicum orando sanavit: qui illico remansit in monasterielectione: dissensere partes, quibusque, ut assolet, praesulem volentibus constituere
Abbreviated transcription (Latin):
Rat mulier inciuitate culratim
lachias orat pro addicta urget inuaso¬
rem. exit. S nõ dum exsaturata neqͥ¬
cia euis misera inuadit muliereulam¬
malachias infinib mumunieat¬
tulit ad eum filium. pedum penitus os¬
ficio destitutum. ꝑcunctatus quonãm
illi id accidiss. ut suspicor inquit demo¬
num malignitate. Et addid. ludenti in
prato spseni fallor immisere soporem
euigilans q puerulus sic seiuenie. ħ
dicens cum lacrimis p̾cem fundit: effla¬
gitat opem. Misertus eius orauit ma¬
lachias iubens egrum ut̾um dormire
aliqͣndiu incomitatu suo retinuit. ee
erat ambulans cum eo.
A monast̾io bencorensi pauꝑ quidam
frm̃ elemosinis sustentabatur. Et erat
cotidianam accipiens stipem. aliquid
officii factigans in pistrino Is claudus
abannis .xii. humimanib repens. pt
se trahebat pedes emortuos. Quẽ die
quadam ante cellam suam malachias
mestum ⁊ merentẽ inueniens: causã

Expanded text:
rat mulier in civitate Culratim rat mulier in civitate Culratim lachias; orat pro addicta, urget invasorem; exit. Sed nondum exsaturata nequitia ejus, miseram invadit mulierculamMalachias in finibus Mumoniae, attulit ad eum filium, pedum penitus officio destitutum. Percunctatus quonam modo illi id accedisset: « Ut suspicor, » inquit, « daemonum malignitate. » Et addit: « Ludenti in prato ipsi, ni fallor, immisere soporem, evigilansque puerulus, sic se invenit. » Haec dicens, cum lacrymis precem fundit, efflagitat opem. Misertus ejus oravit Malachias, jubens aegrum interim dormire aliquandiu in comitatu suo retinuit, et erat ambulans cum eo. 50. In monasterio Benchorensi pauper quidam fratrum eleemosynis sustentabatur. Et erat quotidianam accipiens stipem, aliquid officii factitans in pistrino. Is claudus ab annis duodecim, humi manibus repens, post se trahebat pedes emortuos: quem die quadam ante cellam suam Malachias moestum et moerentem inveniens causam
Abbreviated transcription (Latin):
ditatis. nec sollicitudims ullus ẽ finis.
malachias eupiens nichil: ñ nouit ta¬
men cogitare de crastino. Illi apauꝑib
exigunt qd̾ dent diuitib: iste solucitat
diuites ꝓ pauꝑib sustentandis. Illimar¬
supia uacuant subditoꝵ Iste ꝓpeccis
eorum altaria cumulat uotis hostiisq
pacificis. Ili alta palacia ergunt. turꝰ¬
resac menta ad celos leuant.malachias
ñ habens ubi caput reclinet. opꝰ facit
emͣngeliste. Illi equos ascendunt cum
dirba hoĩm gratis manducantiũ panem
⁊ ñ suum: malachias septus sc̃oꝵ fẽm
coulegio pedes cireuit porrans panes an¬
geloꝵ quib satiet animas esurientes. Il¬
li plebes neagnoscunt quidẽiste erudit
Illipotẽtes ⁊ tyrãnos honorant. istepu¬
nit. Ouirũ apłicum. quẽ tot ⁊ taua no¬
bilitant signa apłatus sui. Qud ergo
mirum simira ẽ opatus sic mirabilis
ite. Immouero non ip̃e s d̾s in ip̃o. A¬
lio quin tu es ds inquit quid facis mira

Expanded text:
ditatis, nec sollicitudinis ullus est finis; ditatis, nec sollicitudinis ullus est finis; Malachias 677 cupiens nihil, non novit tamen cogitare de crastino. Illi a pauperibus exigunt quod dent divitibus: iste sollicitat divites pro pauperibus sustentandis. Illi marsupia vacuant subditorum: iste pro peccatis eorum altaria cumulat votis, hostiisque pacificis. Illi alta palatia erigunt, turres ac moenia ad coelos levant; Malachias non habens ubi caput reclinet, opus facit evangelistae. Illi equos ascendunt cum turba hominum gratis manducantium panem, et non suum; Malachias septus sanctorum fratrum collegio, pedes circuit, portans panes Angelorum, quibus satiet animas esurientes. Illi plebes ne agnoscunt quidem: iste erudit. Illi potentes et tyrannos honorant: iste punit. O virum apostolicum, quem tot et talia nobilitant signa apostolatus sui! Quid ergo mirum, si mira est operatus, sic mirabilis ipse? Imo vero non ipse, sed Deus in ipso. Alioquin tu es Deus, inquit, qui facis mira
Abbreviated transcription (Latin):
diuidat hereditatẽ cum fr̃ib suis. eque
nepotib apłorum. Illi dñantur ĩ elero:
istedum ess liber. ex om̃ib oĩm seruũ¬
se fecit̃. Illi aut̃ nõ euungelitantes¬
manducant. aut euungelitant ut man¬
ducent: malachias imitans paulum mã¬
ducat euuͣngelizaret. Illi fẽm ⁊ questum
estimant pietatẽ: malachias hereditate
uendicat sibi opus ⁊ onus. Illi felices se
credunt si dilatau̾int t̾minos suos mala¬
chias indilatanda caritate gloriatur. Il¬
li ꝯg̾gant in horrea. ⁊ dolia replent unde
onerent mensas malachias colligie in
deserta. ⁊ solitudines unde impleat celos
Illi cũ accipiant decimas. ⁊ pͥmicias. et
oblationes. insuꝑ ⁊ decesaris beneficio
delonea.⁊ tributa.⁊ alios redditus infi¬
nitos. solliciti sunt nichilominus quid
manducent aut quid babant. malachias
nichil horum habens multos tam̃ locu¬
pletat de ꝓmptuario fidei. Illis nec cupi¬

Expanded text:
dividat haereditatem cum fratribus suis, aeque dividat haereditatem cum fratribus suis, aeque nepotibus Apostolorum. Illi dominantur in clero: iste dum esset liber ex omnibus, omnium se servum fecit. Illi aut non evangelizantesmanducant, aut evangelizant ut manducent: Malachias imitans Paulum, manducat ut evangelizet. Illi fastum et quaestum aestimant pietatem: Malachias haereditate vindicat sibi opus et onus. Illi felices se credunt, si dilataverint terminos suos: Malachias in dilatanda charitate gloriatur. Illi congregant in horrea, et dolia replent, unde onerent mensas: Malachias colligit in deserta et solitudines, unde impleat coelos. Illi, cum accipiant decimas, et primitias, et oblationes, insuper et de Caesaris beneficio telonia, et tributa, et alios redditus infinitos, solliciti sunt nihilominus, quid manducent, et quid bibant: Malachias nihil horum habens, multos tamen locupletat de promptuario fidei. Illis nec cupi
Abbreviated transcription (Latin):
epyscopatu. Mense epyscopali nichil
ꝓrsus ꝯstitutum. uł assignatũ unde ep̃c
uiueret. Nec enĩ uł domũ ꝓpͥam huit.
Erat aut̃ pene incessant̾ circuiens par
tius mercede sua. Nisiqd freq̃ntius ip¬
sum euuͣngłium sine sumptu ponens
de laborib suis suoꝵq ferebat. unde se
⁊ eos qui secum laborant in oꝑe minis¬
t̾ii sustẽtaret. Porro si interdum quies¬
cere oportereẽ in sc̃is hoc faciebat locis.
que ip̃e ꝑ hyberniã sparserat uni̾isã.
Apud quos uero moram facere libuiss.
illoꝵ se cõformauit morsb.⁊ obseruã¬
duis cõmuni contẽtus uita ⁊ m̃sa. Non
fuit inuictu. ni fuit inuestitu. in qͦ potu¬
iss malachias dinosei und̾ cet̾os fres. ĩ
tantũ quo maior ess humiliauit se ĩ
omnib. Deniq eum exiret ad p̾dican
legatus. forma apłica hec. ⁊ inde magis
mira in malachia quo rarara nimis in
aliis. Uerus ꝓfecto apłorum heres est
iste qui talia agit. S adu̾t̾e est quomͦ

Expanded text:
li nihil prorsus constitutum, vel assignatum, unde Episcopus viveret. Nec enim vel domum propriam habuit. Erat autem pene incessanter circuiens parorius mercede sua . Nisi quod frequentius ipsum Evangelium sine sumptu ponens, de laboribus suis suorumque ferebat, unde se et eos qui secum laborabant, in opere ministerii sustentaret. Porro si interdum quiescere oporteret, in sanctis hoc faciebat locis, quae ipse per Hiberniam sparserat universam: apud quos vero moram facere libuisset, illorum se conformavit moribus et observantiis, communi contentus vita et mensa. Non fuit in victu, nisset Malachias dignosci inter caeteros fratres: in tantum, cum major esset, humiliavit se in omnibus. 44. Denique cum exiret ad praedicalegatus. Forma apostolica haec: et inde magis mira in Malachia, quo rara nimis in aliis. Verus profecto apostolorum haeres est iste, qui talia agit. Sed advertere est, quomodo
Abbreviated transcription (Latin):
dere. Et quidẽ qui nõ offendit in uerbo.
ille ꝑfectus est uir. At u̾o in malachia
quis unqͣm ⁊̃ si curio sins obseruan̾re
dep̾ hendit ceiosum nõ dicou̾bum. led
nutum: Oes manum pedem ne mouen¬
dẽ frustra. Immo quid ñ edificans in eiꝰ
ĩcessu. aspectu. habitu. uultu. Deniq u¬
ultus hylaritatẽ. nec fuscauit meror:. uͨ
leuigauit risus. Totum in eo discipli¬
natum. totum insigne uirtutis. ꝑfecti¬
onis forma. ꝑ omnia serius sinõ absterꝰ.
Remissus interdũ: dissolutus numqͣm.
Negligens nichil.⁊ si pro tẽpore multa
dissimulans. Quietus sepe. sedminime
aliquando ociosus. Adie primo conũsi¬
onis sue usq ad extremũ uite sue ꝓprio
uixit. Nõ seruos si ancillas. ñ uillas.

Expanded text:
tes. Et quidem qui non offendit in verbo, tes. Et quidem qui non offendit in verbo, ille perfectus est vir . At vero in Malachia quis unquam, etiamsi curiosius observarit, deprehendit otiosum, non dico verbum, sed nutum? Quis manum, pedemve moventem frustra? Imo quid non aedificans in ejus incessu, aspectu, habitu, vultu? Denique vultus hilaritatem nec fuscavit moeror, nec levigavit risus. Totum in eo disciplinatum, totum insigne virtutis, perfectionis forma. Per omnia serius, sed non austerus. Remissus interdum, dissolutus nunquam. Negligens nihil, etsi pro tempore multa dissimulans. Quietus saepe, sed minime aliquando otiosus. A die primo conversionis suae usque ad extremum vitae, sine proprio vixit. Non servos, non ancillas, non villas,
Abbreviated transcription (Latin):
iniquis nolite inique ag̾e. ⁊ delinq̃nti¬
b nolite ex altare cornu. Neligio ubi
orum. In conciliis q̃ passim celebrant᷑
repetunt᷑ antiq̃ traditiones. qͣs tam̃
bonas fuisse constit̾it: abolitas u̾o ne
gligẽtias sacerdotũ. Nec modo uet̾a ĩ¬
staurantur. eucluntur. ⁊ noua. Et que¬
cũq ꝓmulgau̾it tanqͣm celitus edita
acceptantur. tenentur: scripto man¬
dantur ad memoriã post̾orũ. Quid ni
celitꝰ missa cred̾entur. qui tot celestia
confirmant miracła. Et fidẽ dictis fa¬
ciam ꝑstringã ñ nulla paucis. Oes eĩ
euncta enumeret: Qmqͣm libentius
fateor imitandis ĩmorerer qm admir¬
taceã int̾iorẽ hõiem eius. cuius pulch¬
tudinẽ. fortitudinẽ. puritatẽ satis indi¬
cabant mores ip̃ius. ⁊ uita. ip̃m exc̃io¬
rẽ ita uno sẽꝑ modo. ip̃o quoq modestis¬
simo ⁊ decentissimo gessit. ut nil ꝓrsꝰ
appareret in eo qd poss ĩtuentes otfen¬

Expanded text:
iniquis, Nolite inique agere; et delinquentiiniquis, Nolite inique agere; et delinquentibus, Nolite exaltare cornu . Religio ubiqorum. In conciliis, quae passim celebrantur, repetuntur antiquae traditiones, quas tamen bonas fuisse constiterit, abolitas 676 vero negligentia sacerdotum. Nec modo vetera instaurantur, cuduntur et nova; et quaecumque promulgaverit, tanquam coelitus edita acceptantur, tenentur, scripto mandantur ad memoriam posterorum. Quidni coelitus missa crederentur, quae tot coelestia confirmant miracula? Et ut fidem dictis faciam, perstringam nonnulla paucis. Quis enim cuncta enumeret? Quanquam libentius, fateor, imitandis immorer, quam admirtaceam interiorem hominem ejus, cujus pulchritudinem, fortitudinem, puritatem satis indicabant mores ipsius et vita, ipsum exteriorem ita uno semper modo, ipsoque modestissimo et decentissimo gessit, ut nil prorsus appareret in eo, quod posset offendere intuen
Abbreviated transcription (Latin):
conatũ. qͣm ꝑ uilẽ initilẽq bestiolam.
Et hec loco isto sufficiant pauca de pli¬
br.Nunc iam reliqua ꝓ sequamur.
nauigans applicuit monasterio
suo bencorensiut p̾mi filii pͥmam re¬
ciꝑent gr̃am. Quid animi ꝑutas ges¬
sisse illos sano deuia tam longe recep¬
to patre. ⁊ illo patre: Nec mirum si se
cota in gaudium effuderunt iuscera
eorum in reditu eius. quando ⁊ ext̃is
de ciuitatib ⁊ castelł. ⁊ ucis oceurrer̃t
ei.⁊ quoc̾q diuertat suscipitur exul
honor. opus ex̾cetur legationis. Me¬
tis in locis celebrantur conuentus mlł¬
tinequa regio seu portio regionis le¬
gationis fructu ⁊ utilitate frandetur.
Seminatur sr̃ omnes aq̃s. ñ est qui
putatur. Ubiq sem̃ spargitur saluta¬
re. ubiq ĩtonat tuba celestis. Ubiqdis¬
currit. ubiq irrũpit. euaginato gla¬
dio lingue. ad faciendã undictam in
nationib increpationes inppłis. Ter¬
ror eius suꝑfacientes mala. Clamat

Expanded text:
conatum, quam per vilem, inutilemque bestiolam. conatum, quam per vilem, inutilemque bestiolam. Et haec loco isto sufficiant pauca de pluribus: nunc jam reliqua prosequamur. navigans, applicuit monasterio suo Benchorensi, ut primi filii primam reciperent gratiam. Quid animi putas gessisse illos, sano de via tam longa recepto patre, et illo patre? Nec mirum, si se tota in gaudium effuderunt viscera eorum in reditu ejus, quando et exteride civitatibus, et castellis, et vicis occurrunt ei; et quocumque divertat, suscipitur exsulhonor. Opus exercetur legationis: multis in locis celebrantur conventus multi, ne qua regio, seu portio regionis, legationis fructu et utilitate fraudetur. Seminatur super omnes aquas: non est qui putatur. Ubique semen spargitur salutare, ubique intonat tuba coelestis. Ubique discurrit, ubique irrumpit, evaginato gladio linguae ad faciendam vindictam in nationibus, increpationes in populis. Terror ejus super facientes mala. Clamat
Abbreviated transcription (Latin):
lia quedam ibi ꝑ noctabat in or̃one:
qͣm forte reꝑpiens solam hõ barbarꝰ
iecensus libidine. ⁊sui minime cõpos.
itruit rabiosus in eam. Conu̾sa illa.⁊ tre¬
mefc̃a suscipiens adu̾tit hoĩem plenũ
dyabolico sꝑũ.⁊heus tu inquit miser.
quid agis: Considera ubies. reu̾ere hec
sc̃a. defer deo. defer seruo eius malachie:
parce ⁊ tibi ip̃i. Nõ destitit ille furiis a¬
gitatus iniquis. Et ecce qd̾ horribile dic¬
tum est uenenatũ⁊ tumidũ animalꝙ
bufonẽ uocant uisum est reptans exire
deint̾ femora mulieris. Quid plura :
Terrefc̃s resilitho. ⁊ datissaltib festinꝰ
oratorio exilit. Ille confusus ab scessit¬
⁊ illa intacta remansit: magno qui¬
dem ⁊ dei miraculo ⁊ merito malachie.
Et pulchre o ꝑifedo ⁊ abhoĩando fedũ ĩ¬
t̾uenit. ⁊ ab hoĩabile monstrũ. Nõ ꝓrsꝰ
aliter deeuit extingui bestialẽ libidinẽ.
qͣm ꝑ frigidissimum u̾mem. nec ałr
demerarium frenari. ausum frustati

Expanded text:
lia quaedam ibidem pernoctabat in oratione: uam forte reperiens solam homo barbarus, accensus libidine, et sui minime compos, irruit rabiosus in eam. Conversa illa, et tremefacta, suspiciens advertit hominem plenum diabolico spiritu: « Heus tu, » inquit, « miser, quid agis? Considera ubi es, reverere haec sancta, defer Deo, defer servo ejus Malachiae, parce et tibi ipsi. » Non destitit ille, furiis agitatus iniquis. Et ecce quod horribile dictu est venenatum et tumidum animal, quod bufonem vocant, visum est reptans exire deinter femora mulieris. Quid plura? Terrefactus resilit homo, et datis saltibus, festinus oratorio exsilit. Ille confusus abscessit, et illa intacta remansit, magno quidem et Dei miraculo, et merito Malachiae. Et pulchre operi foedo et abominando foedum intervenit et abominabile monstrum. Non prorsus aliter decuit bestialem exstingui libidinem, quam per frigidissimum vermem: nec aliter temerarium frenari ausum, frustrari
Abbreviated transcription (Latin):
regionẽ. diu̾tit illuc. ut ⁊ ip̃is eandẽ
gr̃am imꝑtiret. Ad barbari quib erat
maior cura depiscib. om̃i instantia
flagitant. ut pocius respicere digne¬
tur suꝑst̾ilitatẽ insule sue. Qe cum R¬
deret seminime ad hoc uenisse. hoĩm
magis qͣm piscium de siderare captu¬
ram. uidens dam̃ fidẽ eorum flex̃ ĩ lit¬
tore genib orauit ad dum: ut licet ĩ¬
dignis inclultũ olim beneficiũ. tãta
fide repetentib ñ negaret. Ascendit
oratio ascendit ⁊ piscium multitudo
⁊ forte uberior qͣm in dieb antiquis
et ip̃a ppło terre ꝑseuerant usq ⁊̃ ho¬
diernum diem. Quid mirũ sioratõ
uisti q̃ penetrat celos penetͣuit abys¬
sos. ⁊ deꝓfundo maris dantas pistiũ

Expanded text:
regionem, divertit illuc, ut et ipsis eamdem regionem, divertit illuc, ut et ipsis eamdem gratiam impertiret. At barbari, quibus erat major cura de piscibus, omni instantia flagitant, ut potius respicere dignetur super sterilitatem insulae suae. Qui cum responderet se minime ad hoc venisse, 682 hominum magis, quam piscium desiderare capturam; videns tamen fidem eorum, flexis in littore genibus, oravit ad Dominum, ut, licet indignis, indultum olim beneficium tanta fide repetentibus non negaret. Ascendit oratio, ascendit et piscium multitudo, et forte uberior, quam in diebus antiquis, et ipsa populo terrae perseverans usque in hodiernum diem. Quid mirum, si oratio justi, quae penetrat coelos, penetravit abyssos, et de profundo maris tantas pisciu
Abbreviated transcription (Latin):
timoratus. ueniens ad malachiã
questus est ei suꝑ sfilitatẽ anime sue:
supplicans ut sibi obtin̾et ab oĩpotẽte
deo gram lacrimar̃. Et subridens mala¬
chias. qd̾ gratũ haberet in hoĩe scłari.
desid̾ium sp̃uale: suã maxillã maxille
illius qrͣblandiendo ꝯiungens. fiat in¬
quit tibi sicut petisti. Tantos exinde. ⁊
pene cõtinuos exitꝰ aqͣrum deduxerũt
oculi eius. ut illud scripture ei posse ap¬
tari uidetur. fons ortoꝵ puteus aqͣrum
maris in hyb̾nia ab olum fecũda
piscium ⁊ mareibi piscosum ualde.
peccatis ut creditur hitantiũ adempta
copia solita que muldos habebat filios
ĩfirmata est.⁊ a tanta funditus sui cõꝰ¬
moditate emarcuit Dolentib accolis
⁊ iacturã grauẽ ppłis egre ferentib re¬
uelatum est cuidam mulieri p̾eibus
malachie posse afferri remedium.I
deoq ĩtonuit omnib ip̃a ꝓdende. Nu¬
tu dei ꝯtigitad esse malachiã. Dum
enĩ circuret ⁊ repleret eiuͣngelio

Expanded text:
timoratus, veniens ad Malachiam, timoratus, veniens ad Malachiam, questus est ei super sterilitate animae suae, supplicans ut sibi obtineret ab omnipotente Deo gratiam lacrymarum. Et subridens Malachias, quod gratum haberet in homine saeculari desiderium spirituale, suam maxillam maxillae illius quasi blandiendo conjungens: « Fiat, » inquit, « tibi, sicut petisti. » Tantos exinde, et pene continuos exitus aquarum deduxerunt oculi ejus, ut illud Scripturae ei posse aptari videretur: Fons hortorum, puteus aquarum maris in Hibernia, ab olim fecunda piscium: et mare ibi piscosum valde. Peccatis, ut creditur, habitantium adempta copia solita, quae multos habebat filios, infirmata est, et a tanta funditus sui commoditate emarcuit. Dolentibus accolis, et jacturam gravem populis aegre ferentibus, revelatum est cuidam mulieri, precibus Malachiae posse afferri remedium: idque innotuit omnibus, ipsa prodente. Nutu Dei contigit adesse Malachiam. Dum enim circuiret, et repleret Evangelio
Abbreviated transcription (Latin):
uit itẽ mulier eui sp̃s iracundie ⁊ fu¬
roris in tantum dñaretur: ut non
quo ip̃i uix sustinerent ħitare cum ea.
Clamor ⁊ rancor.⁊ tẽpestas ualida. ubit̃¬
q fuiss. Audax ⁊ ardens ⁊ p̾ceps metuẽ¬
Dolentes filii tum pro illa. tũ pro se ip¬
sis. trahunt illam ad p̾sentiã malachi¬
e: lacrimabilẽ cum fletu querimoniã
cat illam fu̾it ne confessa aliquando pͤ¬
cata sua. sollicite ꝑcunctatur. Rdit. Ne¬
quaqͣm. Cõ fit̾e inquit. Paret: ⁊ ille ĩ¬
iungens penitẽdiam cõfitenti. oransq
suꝑ eam: ut deus omĩps det ei sp̃m mã¬
suetudinis. in noĩe dñi iħu ne ultra tras¬
catur iubet. Sequitur tanta mansuetu¬
do: ut pateat om̃ib ñ esse aliud qͣm ad¬
mirabilẽ mutationẽ dext̾e excelsi. E¬
tur ad huc hodie uiuere:⁊tante esse ya¬
cientie. ⁊ lenidatis: ut que omnes ex¬
meo: accipiat quisq ut uolet. ego istd̃
suꝑiori suscitate miraculo mortue cẽ¬
seo p̃ferend̃. qd̃ ext̾̃ior quidẽ ibi: hic uͦ

Expanded text:
uit item mulier, cui spiritus iracundiae et furoris in tantum dominaretur, ut non quoque ipsius vix sustinerent habitare cum ea. Clamor, et rancor, et tempestas valida, ubicumque fuisset. Audax, et ardens, et praeceps, metuenDolentes filii tum pro illa, tum pro seipsis, trahunt illam ad praesentiam Malachiae, lacrymabilem cum fletu querimoniam cat illam: fueritne confessa aliquando peccata sua, sollicite percontatur. Respondit, « Nequaquam. Confitere, » inquit. Paret. Et ille injungens poenitentiam confitenti, oransque super eam, ut Dominus omnipotens det ei spiritum mansuetudinis, in nomine Domini Jesu ne ultra irascatur jubet. Sequitur tanta mansuetudo, ut pateat omnibus non esse aliud, quam admirabilem mutationem dexterae Excelsi. Fertur adhuc hodie vivere, et tantae esse patientiae et lenitatis, ut quae omnes exmeo , accipiat quisque ut volet; ego istud superiori suscitatae miraculo mortuae censeo praeferendum, quod exterior quidem ibi, hic vero
Abbreviated transcription (Latin):
bebat sṗm imundum. rogabat beats¬
q̃so uir dei filium meũ: quia male a de¬
monio uexatur. Demon u̾o sciens fu¬
turũ se eici. seduxit puerũ in secretu
cubicłm. ⁊ suffocauit eum laq̃o extor¬
q̃ns animã eius. Neniq pater pu̾i c̃
inueniss illum mortuum: fleuit mł¬

Expanded text:
bebat spiritum inmundum, rogabat beatquaeso, vir Dei, filium meum, quia male a daemonio vexatur'. Daemon vero, sciens futurum se eici, seduxit puerum in secretum cubiculum et suffocavit eum, laqueo extorquens animam eius. Denique pater pueri, cum inveniss
Abbreviated transcription (Latin):
rant gͥ in monte monast̾ia tã¬
qͣm tau̾naciula. plena dnmnis
choris psallentiũ. legentiũ. orarctiũ
Tantũq ieuinandi. ⁊ uigiliat᷑ ardo¬
rẽ cunctoꝵ m̃tib sermo eius affla¬
uerat. ut future spei auididate ad
caritatẽ mutuã misericordias indi¬
gentib ex hibendas iugi studio labo¬
rarent. Quid infinita: Regionem
Qͣndam. ⁊ oppidũ amundana conũ-¬
satione seninctũ. oꝑib pietatis q̃t¬
q iusticie pleni uidebantur meołe.
Quis tantum monachoꝵ agm̃ aspici¬
ens quis uirilẽ illum deordie eecum
cernens. in quo nulłs nocens. nulla
detractio susurconis. s mutittudo ab¬
stinentium. ⁊ certam̃ officioꝵ erat. nõ
in hanc statim erumperet uocẽ: quã
bone domusdue iacob. tabernacła tua
istł. tanqͣm nemora umbrantia tan¬
qͣm ꝑadysus suꝑ fluios tanqͣm tab̾¬
nacula que fixa sunt a dño. danquã
cedri eirca aquas.

Expanded text:
rant igitur in monte monasteria tanquam tabernacula, plena divinis choris psallentium, legentium, orantium: tantumque jejunandi et vigiliarum ardorem cunctorum mentibus sermo ejus afflaverat, ut futurae spei aviditate, ad charitatem mutuam et misericordias indigentibus exhibendas jugi studio laborarent, qui infinitam regionem quamdam, et oppidum a mundana conversatione sejunctum, plenum pietatis et justitiae videbantur incolere. Quis tantum monachorum agmen aspiciens, quis virilem illum concordiae coetum cernens, in quo nullus nocens, nulla detractio susurronis, sed multitudo abstinentium et certamen officiorum erat, non in hanc statim erumperet vocem: Quam bonae domus tuae, Jacob! tabernacula tua, Israel, tanquam nemora obumbrantia, tanquam paradisus super fluvios, tanquam tabernacula quae fixa sunt a Domino, tanquam cedri circa aquas
Abbreviated transcription (Latin):
diligentius ꝑtractarẽt: beatã leonil¬
lam seorsum ad se accersiri p̾crpuñt.
beata leonilla ad eosdem ꝑueniss: dix¬
exũt ei iudices. Pergead nepotes tuos:
⁊si eos saluare desideras ⁊a penarum
suade eis ut templa restituant q̃ des

Expanded text:
diligentius pertractarent, beatam Leonildiligentius pertractarent, beatam Leonillam seorsum ad se accersiri praecipiunt, beata Leonilla ad eosdem pervenisset, dixerunt ei judices: Perge ad nepotes tuos, et si eos salvare desideras, et a poenarum suade eis ut templ