comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
euntem dii ĩmortales ut sꝑo adiuuerint uiuam libenter. Sin aut̃
me aluco fatum manet ꝓcipio gaueoia supplicioꝵ nr̃oꝵ. nãq si uicti
pompeiam tã insolentes sunt uictores quales futuri sint uos potius
expiemini. precipias licet gaudia. Nõ enĩ tibi cũ pompeianis s cu
uriuuersa ue .p. bellũ est. om̃s te dii. hoĩes. sũmi. medii infimi. cuiesi
pegrini. uim mulieres. liberi ẜu oderũt. sensimus hoc nuꝑ fłonũci
uero poe diem sentiemus que sit tecũ ip̃e recolis equioe̾ aio ⁊ maioe
nsolakõe moriere. deniq sũma iudicii mei spectat hut ⁊ ĩiuinias meoꝵ
ferre possim. Si aũt obliuisa uelint ip̃i fecisse aut nlarsci parati sunt
una nobtu caes mortem. hac antorlii stua cogͥnita dubigarũt ne . a
hyrciũ.c. pansa ꝯsules putatis qn ad antoniũ tãseant brutũ obstoeãt

Expanded text:
euntem di immortales, ut spero, adiuverint, vivam libenter. sin autem euntem di immortales, ut spero, adiuverint, vivam libenter. sin autem me aliud fatum manet, praecipio gaudia suppliciorum vestrorum. namque si victi Pompeiani tam insolentes sunt, victores quales futuri sint vos potius experiemini.’ praecipias licet gaudia: non enim tibi cum Pompeianis, sed cum universa re publica bellum est. omnes te di homines, summi medii infimi, cives peregrini, viri mulieres, liberi servi oderunt. sensimus hoc nuper falso nuntio; vero prope diem sentiemus. quae si tecum ipse recolueris, aequiore animo et maiore consolatione moriere. 'denique summa iudici mei spectat huc ut meorum iniurias ferre possim, si aut oblivisci velint ipsi fecisse aut ulcisci parati sunt una nobiscum Caesaris mortem.’ hac Antoni sententia cognita dubitaturumne A. Hirtium aut C. Pansam consules putatis quin ad Antonium transeant, Brutum obsideant,
Abbreviated transcription (Latin):
nec fallere fidem quã dedi dolabelle. Omitto alia de fide dolabelle scĩssimi
uiri desere homo pius nõ pot̃. quã fidem: an optimi cuiꝰq cedes orbis
dere ⁊ sides sanciretur ne lepidi societatem uiolarent piissimi hor̃s.
Tibi cũ lepido societas: aut cũullo nõ dicam bono ciue sicut ille est
s hoĩe sano : id agis ut lepidum aut impiui aut insanu existima¬
ri uelis. Nich agis ꝙͣꝙͣ affirmare de altero difficile ẽ de lepido p̃sertim
quẽ ego metuã nũꝙͣ bene sꝑabo dũ licebit. reuotare a te furorẽ leptous
uoluit nõ adiutores amentie. tu porpo ne pios quidẽ s piissimos q̃ris
et quod uerbum oĩo nullu ĩ lingua latina ẽ id ꝑꝑ tuã diuinã pietate
ris. cũ fortissimis legionib. maximo equitatu peditatu galloꝵ ꝗq
ua s iã se celligit ⁊ ad extremũ phylosophare si me rectis sensibus

Expanded text:
nec fallere fidem quam dedi Dolabellae.’ omitto alia: fidem Dolabellae, sanctissimi nec fallere fidem quam dedi Dolabellae.’ omitto alia: fidem Dolabellae, sanctissimi viri, deserere homo pius non potest. quam fidem? an optimi cuiusque caedis, urdere et fide sanciretur? 'nec Lepidi societatem violare, piissimi hominis.’ tibi cum Lepido societas aut cum ullo, non dicam bono civi, sicut ille est, sed homine sano? id agis ut Lepidum aut impium aut insanum existimari velis. nihil agis—quamquam adfirmare de altero difficile est—de Lepido praesertim, quem ego metuam numquam; bene sperabo, dum licebit. revocare te a furore Lepidus voluit, non adiutor esse dementiae. tu porro ne pios quidem, sed piissimos quaeris et, quod verbum omnino nullum in lingua Latina est, id propter tuam divinam pietatem ris cum fortissimis legionibus, maximo equitatu peditatuque Gallorumra. sed iam se conligit et ad extremum incipit philosophari: ‘si me rectis sensibus
Abbreviated transcription (Latin):
nõ moleste tulerut᷑. quibꝰ utri nr̃m cectoerũt luoro futuꝵ ẽ qd̾ spectacu¬
lũ adhuc ipã fortuna uitauit ne uideret uniꝰ corporis duas aties. Iã ista
cicepone dimicantes qui usq eo felix est ut ildem ornamẽtis decepit uos
priora ꝓcesserint que ego inustum uerissimis maledcõꝵ notis trada
p̃clarum lucrũ quo lucro te uictore quod dii omẽ auertant beata moͬs
eoꝵ futura sit qui e uita excesẜint sine tormentis. ame deceptos ait eis¬
cere aitoes: tutu inꝙͣ nullũ occidisti luꝑtalib euiꝰ homo ingratissime
Nlamina cur reliquistis et iam uidete magni ⁊ clari uiri admirabi¬
lem grauitatem atq ꝯstantiam. michi quidem ꝯstat nec meã ꝯce¬
ꝯtumeliã nec meoꝵ ferre nec deserere ꝑtes quas pompeiuis oduuit
nec ueteranos sedib sius mouere pati nec singlos ad cruciatũ tͣhi

Expanded text:
non moleste tulerunt. 'quibus, utri nostrum ceciderint, lucro futurum est, quod spectacunon moleste tulerunt. 'quibus, utri nostrum ceciderint, lucro futurum est, quod spectaculum adhuc ipsa Fortuna vitavit, ne videret unius corporis duas acies lanista Cicerone dimicantis: qui usque eo felix est ut isdem ornamentis deceperit vopriora processerint: quem ego inustum verissimis maledictorum notis tradam O praeclarum lucrum, cum te victore—quod di omen avertant!—beata mors eorum futura sit qui e vita excesserint sine tormentis. A me ‘deceptos’ ait ‘iscere audes? tu, tu, inquam, illum occidisti Lupercalibus: cuius, homo ingratissime, flaminium cur reliquisti? sed iam videte magni et clari viri admirabilem gravitatem atque constantiam: 'mihi quidem constat nec meam contumeliam nec meorum ferre, nec deserere partis quas Pompeius odivit nec veteranos sedibus suis moveri pati nec singulos ad cruciatum trahi
Abbreviated transcription (Latin):
uos pocius aĩaduertite utru sit elegantus ⁊ ꝑtib utilius trebonii ⁊¬
mortem ꝑsequi an caes. ⁊ utrũ sit equius ꝯcurrere nos qͦ facilus re¬
uiuiscat pompeianoꝵ cã tociẽs iugulata an ꝯsentux nõ ludrbriosessimms
inummicis. Si eẽt iugulata nũꝙͣ exurgeret quod tibi tiuisq ꝯtingat. utͫ
furiose dicũtur ĩ foro ĩ curia. bellũ ꝯͣ patriã nefariũ suscepisti oppͥugnãs
mutina cucũsedes ꝯsuł. designãt. bellũ ꝯͣ te duo ꝯsales gerũt cũq his ⁊¬
ne uocas: pocius ĩ trebonii ꝙͣ mortem ꝙͣ caes ꝑsequimur.ebebonii satis
ꝑsecuti sumus hoste uidicato dolabella: caes mors facilime defenditur ⁊¬
obluuone ⁊ silentio s uedete quid moliat᷑ cũ morte caco ulci scendam
prtat. mortem ꝓponit nõ his solum qui illam pem gesserũt s his ⁊̃ siqui

Expanded text:
vos potius animadvertite utrum sit elegantius et partibus utilius Treboni vos potius animadvertite utrum sit elegantius et partibus utilius Treboni mortem persequi an Caesaris, et utrum sit aequius concurrere nos quo facilius reviviscat Pompeianorum causa totiens iugulata, an consentire ne ludibrio simus inimicis.’ si esset iugulata, numquam exsurgeret: quod tibi tuisque contingat. ‘Vtrum’ furiose, dicuntur in foro, in curia. bellum contra patriam nefarium suscepisti; oppugnas Mutinam, circumsedes consulem designatum; bellum contra te duo consules gerunt cumque eis nem vocas? potiusne Treboni mortem quam Caesaris persequimur. Treboni satis persecuti sumus hoste iudicato Dolabella; Caesaris mors facillime defenditur oblivione et silentio. sed videte quid moliatur. cum mortem Caesaris ulciscendam putat, mortem proponit non eis solum qui illam rem gesserunt sed eis etiam si qui
Abbreviated transcription (Latin):
cõsuł qui me p̃cipitem egerint equissimas ꝯdoc̃es ferrente. et tñ ex hiis ali¬
quto remuttere cogitantem putare aliquto moderate aut humane eẽ fcũns.
ꝯfiteri: nõ ne cernitis ex uno fonte oĩa sccła manare: ip̃e deuiq fatetar
nio sͥ parcere coe sentienti ꝙ huic facias qui hoc littiͣs memorieq mrã¬
darit. Ita s̾ ꝯuetusse cũ dolabella ut ille treboniu ⁊ si poss ⁊ bruta
Cassiũ uiscruciatos necaret. eademq inhiberet supplicia nob ꝯẜuand cunꝰ¬
cũ tã pio istoq federe is ⁊̃ queritur ꝯocões suas repidiatas equas ꝗde
et ulerecindas ut hrẽt galliã ultiã aptissimã ad bellũ renouandum
instruendãq ꝓuĩciam ut alaude in tercia decuria iudicarẽt .i. ut ꝓfu¬
agri priuati ⁊ publici decem pedator nucula ⁊ lentone collega. Quãobre

Expanded text:
eosque qui me praecipitem egerint, aequissimas condiciones ferentem et tamen ex his alieosque qui me praecipitem egerint, aequissimas condiciones ferentem et tamen ex his aliquid remittere cogitantem, putare aliquid moderate aut humane esse facturoconfiteri? nonne cernitis ex uno fonte omnia scelera manare? ipse denique fatetur, nio—sibi parcere idem sentienti. quid huic facias qui hoc litteris memoriaeque mandarit, ita sibi convenisse cum Dolabella ut ille Trebonium et, si posset, etiam Brutum, Cassium, discruciatos necaret, eadem ipse inhiberet supplicia nobis? O conones suas repudiatas, aequas quidem et verecundas, ut haberet Galliam ultimam, aptissimam ad bellum renovandum instruendumque provinciam; ut alaudae in tertia decuria iudicarent, id est ut perfuagri privati et publici decempedator, Nucula et Lentone conlega. 'quam ob rem
Abbreviated transcription (Latin):
patem huic ciuitati futuram puto.Quid hoc. placet ne ueteranis istis ꝗbꝰ
adhuc omĩa integras: Nicħ uidi tã integer ꝙͣ ut oppugnai̾ imꝑatorẽ inci¬
piãt que tãte studio ꝯsetisũq offenderint. Qm̃ uos assentacienibꝰ ⁊ uene¬
natis munerib uenistis. Deprauati an corrupti sũt quib ꝑsuasũ sit fe¬
dissimũ hostem iustissimo bello ꝑsequi: at militibrs unclusis opem fertis
Nich moror eos saluos eẽ et ire quo iubet si tãtũ patiũtur perire eũ qui
meruit. Quã benigne deniq usi libalitate antonii milites ĩꝑatorẽ reliq̃rũt
et se ad hostem metu ꝑtẽriti ꝯtulerũt ꝑ quos sĩ nõ stetisset nõ dolabella
pͥus imꝑatori suo ꝙͣ antoniuis ⁊̃ college parentasset ꝯoroia ftãm eẽ men¬
tionem scribitis in senatu ⁊ legatos ẽẽ ꝯsulares ꝗnq difficile ẽ credere

Expanded text:
pacem huic civitati futuram puto. ‘quid? hoc placetne veteranis istis? quibus pacem huic civitati futuram puto. ‘quid? hoc placetne veteranis istis? quibus adhuc omnia integra sunt.’ nihil vidi tam integrum quam ut oppugnare imperatorem incipiant quem tanto studio consensuque oderint. 'quos iam vos adsentationibus et venenatis muneribus venistis depravaturi.’ an corrupti sunt quibus persuasum sit foedissimum hostem iustissimo bello persequi? ‘at militibus inclusis opem fertis. nihil moror eos salvos esse et ire quo libet, si tantum modo patiuntur perire eum qui meruit.’ quam benigne! denique usi liberalitate Antoni milites imperatorem reliquerunt et se ad hostem metu perterriti contulerunt: per quos si non stetisset, non Dolabella prius imperatori suo quam Antonius etiam conlegae parentasset. 'Concordiae factam esse mentionem scribitis in senatu et legatos esse consularis quinque. difficile est credere,
Abbreviated transcription (Latin):
dut ꝯmilitonũ suoꝵ ꝑicula implilistis Silicet ueba dedimus. ⁊cepimiͦ
ignorabat legio martia quarta. nestiebant ueterani ꝗd ageret᷑. Nã illi senatus
auctem an lib̾tatem ppłi sequãtur caes mortem ultisci uolebant. quã om̃s fitalẽ
fuisse arbitrabant᷑. te utoel saluũ. beatum. florentem ẽẽ cupiebant. Omiẜ tum
re tũ hoc ip̃o qd̾ nõ sentis ꝙͣ miẜ sis. s maximũ erimẽ audite. deniq qd̾ non
aut ꝓbaiustis aut fecistis. quod faciat si reuiuiscat: Quco: credo afferret aliꝙ¬
scełati hoĩs exemplũ .c.p .ni. põpeiu imitati sumus aut filiu eiꝰ si domi po¬
sit poterit michi crede. Nã paucis diebus et ĩ domũ ⁊ ĩ ortos paternos ĩmi¬
grabit. postremo negatis pacem fiei̾ posse nuisi aut te misero brutũ aut
frum̃to iuuero. Alii istuc negant. Ego uͦ ne si ista quidẽ feceris ũꝙͣ tecum

Expanded text:
aut commilitonum suorum pericula impulistis.’ scilicet verba dedimus, decepimus: aut commilitonum suorum pericula impulistis.’ scilicet verba dedimus, decepimus: ignorabat legio Martia, quarta, nesciebant veterani quid ageretur; non illi senatus auctoritatem, non libertatem populi sequebantur: Caesaris mortem ulcisci volebant, quam omnes fatalem fuisse arbitrabantur; te videlicet salvum, beatum, florentem esse cupiebant. O miser cum re, tum hoc ipso quod non sentis quam miser sis! sed maximum crimen audite. ‘denique quid non aut probastis aut fecistis quod faciat, si reviviscat'—quis? credo enim, adferet alisi quidem Cn. Pompeium imitati sumus! ‘aut filius eius, si modo possit.’ poterit, mihi crede: nam paucis diebus et in domum et in hortos paternos immigrabit. ‘postremo negatis pacem fieri posse, nisi aut emisero Brutum aut frumento iuvero.’ Alii istuc negant: ego vero, ne si ista quidem feceris, umquam tecum
Abbreviated transcription (Latin):
peianum qui uiuat tenere lege hyrtia dignitates. Qui qiͣ iã legis hyr¬
tie mentione facit cuiꝰ nõ minus arbitror latorẽ ip̃m ꝙͣ eos de quib lata
lex nõ debemus illa hircii legem putare. Apulciana pecuna brutũ sb̃¬
ornastis. Quid si omĩb sius copiis excellentem uirum . tꝰ. pꝰ armasset
quẽ tande benũ peniteret: Nec en ĩ sinc pecunia ex̾citũ alere nec sine
ꝯfugere Alexandria neglexistis. Asagnũ crim̃ senatir D Iroropoo
sũmo hoĩe negleximus ꝗ ubiq tr̾aꝵ sit ꝗdagat uinat deniq anmo¬
tuus sit quis aut scit aut curat: ser gallam codem pugione qnqno¬
tum ĩ castras uidetis. Nicħ tibi de galba respondeo fortissimo ⁊ ꝯstãtusi¬
mo ciui. copim aderit. p̃sens tibi ⁊ipẽ ⁊ ille quem insimulas pugio res¬
pondebit milites aut meos aut ueteranos ꝯtraxistis tanꝙͣ ab exiciũ eor
qui caes octidenĩt ⁊ eeserm nec oppinãtes ed questoris sui autꝰ impator

Expanded text:
ianum qui vivat teneri lege Hirtia dictitatis.’ quis, quaeso, iam legis Hirtiae mentionem facit? cuius non minus arbitror latorem ipsum quam eos de quibus llex, non debemus illam Hirti legem putare. ‘Apuleiana pecunia Brutum subornastis.’ quid? si omnibus suis copiis excellentem virum res publica armasset, quem tandem bonum paeniteret? nec enim sine pecunia exercitum alere nec sine confugere Alexandream neglexistis.’ Magnum crimen senatus! de Theopompo, summo homine, negleximus, qui ubi terrarum sit, quid agat, vivat denique an mortuus sit, quis aut scit aut curat? ‘Ser. Galbam eodem pugione succinctum in castris videtis.’ nihil tibi de Galba respondeo, fortissimo et constantissimo civi: coram aderit; praesens et ipse et ille quem insimulas pugio respondebit. ‘milites aut meos aut veteranos contraxistis tamquam ad exitium eorum qui Caesarem occiderant: et eosdem nec opinantis ad quaestoris sui aut imperatoris
Abbreviated transcription (Latin):
seuerius decernere. Dicit enĩ siquis eoꝵ qui pͥus se pogati eẽnt grauio¬
pem siãm dixisset ĩ eam se ituꝵ quã seueritate quis pot ñ laudare.

Expanded text:
severius decernere?—dixit tamen, si quis eorum qui post se rogati essent gravioseverius decernere?—dixit tamen, si quis eorum qui post se rogati essent graviorem sententiam dixisset, in eam
Abbreviated transcription (Latin):
buusor es log ea qua senatus ꝑ iu latam iudigant. quoreaa domo¬
menscatus est mimos alter egit tragediã. Quid dica de apolo domi
ꝓdige uiuere qui nrã bona sperãt cũ effundũt sua. Uide etiã. pidetii¬
dentur furie debitoꝵ uindices eñi nouaꝵ tabulaꝵ nouã tabula
uidimus. Quid de planco qui p̃stantissimos ciues ciuis aquile po¬
tentia expulit: et quidem crure fracto qd̾ utinã illi ante accidiss
ne huc redire potuisset. Lumẽ ⁊ dedecus illius exercitus pene pre¬
terii dãnu cimbꝵ lysidici filiũ. Lystoicum ip̃m ĩ greco uerbo qm̃¬
oĩa iuixa dissoluit nisi forte ure germanu Eymber occioit. Cum
hãc ⁊ eiꝰ gnĩs copiam tantam hẽat antonius quod scelus ꝯmittet.
cũ dolabella tantis se obstrĩxerit paracidis nequaꝙͣ pari latronũ
cã dislioere. Itaq nõ assencio solum s ⁊̃ ĩ gr̃as ago . rufio. dixit eĩ
publice possidenba quocũ ad nicħ possidet: quid eĩ atroci potuit. quid

Expanded text:
sores lege ea quam senatus per vim latam iudicavit; quorum alter commentatus est mimos, alter egit tragoediam. quid dicam de Apulo Domitprodige vivere qui nostra bona sperant, cum effundant sua. dentur Furiae debitorum; vindicem enim novarum tabularum novam tabulam vidimus. quid de T. Planco? quem praestantissimus civis, Aquila, Pollentia expulit et quidem crure fracto: quod utinam illi ante accidisset, ne huc redire potuisset! lumen et decus illius exercitus paene praeterii, T. Annium Cimbrum, Lysidici filium, Lysidicum ipsum, quoniam omnia iura dissolvit, nisi forte iure Germanum Cimber occidit. cum hanc et huius generis copiam tantam habeat Antonius, quod scelus omittet, cum Dolabella tantis se obstrinxerit parricidiis nequaquam pari latronum causa dissidere. itaque non adsentior solum sed etiam gratias ago Fufio: dixit enimpublice possidenda. quo cum addi nihil potuisset—quid enim atrocius potuit, quid
Abbreviated transcription (Latin):
ut.uiiiiͣ. legio in magna głia ⁊ laude ponentos puto. Comites uoͣ
Antonii qui pestꝙͣ benetcia caes comederunt ꝯsules designatos obse¬
derũt huic urbi ferro igniq minitãtur. saxe se et cafdni tradidert̃
do facinus p̃dãq natis. Nũ quis ẽ qui tuendos putet: Ergo aut honi
sũt quos ⁊ ornaxe aut quieti quos ꝯẜuare debemus/ aut impii quoꝵ
ꝯͣ furorẽ pł et bellũ iusta arma cepinius. quoꝵ igͥ ueteranoꝵ aiõs ne of¬
fendamus ueremur: eoꝵ ne qui brutum obsidione cupiũt libare: ⁊
quibus cũ bruti salus cara sit qui possunt caũ nomẽ odisse: an eoꝵ
qui utrisq armio uacant: Non uereor ne acerbus ciuis ꝗsꝙͣ istoꝵ

Expanded text:
ma, ut octava legio, in magna gloria et laude ponendos puto. comites vero Antoni qui, postquam beneficia Caesaris comederunt, consulem designatum obsident, huic urbi ferro ignique minitantur, Saxae se et Cafoni tradiderunt ad facinus praedamque natis, num quis est qui tuendos putet? ergo aut boni sunt quos etiam ornare, aut quieti quos conservare debemus, aut impii quorum contra furorem bellum et iusta arma cepimus. quorum igitur veteranorum animos ne offendamus veremur? eorumne qui D. Brutum obsidione cupiunt liberare? quibus cum Bruti salus cara sit, qui possunt Cassi nomen odisse? an eorum qui utrisque armis vacant? non vereor ne acerbus cuiquam istorum
Abbreviated transcription (Latin):
lem .p.r. iudicauit: fuimus imꝑatores patres ego ⁊ m. bibulus
ĩ ꝓpĩquis sinitimisq ꝓiũciis ab eodem rege adiũti sumus. et eꝗ¬
tatu ⁊ pedestrib copiis. Secũtum est hoc acerbissimũ ⁊ calamitosis¬
simum ciuile bellum ĩ quo quid faciendũ deiotaro quid oĩo rectius
fuit dicere nõ est nectͣe. p̃stim cũ ꝯtra hac deiotarus sensit uictoria
belli iuditarit. quo ĩ bello si fuit error / coĩs ei fuit cũ senatu in
recta siuã. nec uicta quidem cã iutuꝑanda ẽ. Adhas copias acce¬
dent alii peges. ⁊̃ delectus accedent. Neq uͦ classes deerũt tanti
Tyrii cassiũ faciũt tanti eius ĩ syria nomẽ atq phenice ẽ. para¬
ratum solum s peritum atq fortem. magnas ille pes gessit ante
bibuli sũmi uiri aouentũ cũ parthoꝵ nobilissimos ducẽs maxĩas
copias ficoit siriamq ĩmani parthoꝵ impetu libauit. Maximam
euls ⁊ singlarem laudem p̃termitto. cuiꝰ enĩ p̃dicatio nodu om̃ib¬

Expanded text:
mano iudicavit. fuimus imperatores ego et M. Bibulus in propinquis finitimisque provinciis: ab eodem rege adiuti sumus et equitatu et pedestribus copiis. secutum est hoc acerbissimum et calamitosissimum civile bellum in quo quid faciendum Deiotaro, quid omnino rectius fuerit dicere non est necesse, praesertim cum contra ac Deiotarus sensit victoria belli iudicarit. quo in bello si fuit error, communis ei fuit cum senatu; sin recta sententia, ne victa quidem causa vituperanda est. ad has copias accedent alii reges, etiam dilectus accedent. neque vero classes deerunt: tanti Tyrii Cassium faciunt, tantum eius in Syria nomen atque Phoenice est. pararatum solum sed peritum atque fortem. magnas ille res gessit ante Bibuli, summi viri, adventum, cum Parthorum nobilissimos duces maximas copias fudit Syriamque immani Parthorum impetu liberavit. maximam eius et singularem laudem praetermitto; cuius enim praedicatio nondum om
Abbreviated transcription (Latin):
trebonio dolabelle latrociniũ ĩ syriam penetpare siuissent. alienꝰ
familiaris ⁊ nccĩis meus post interitum trebonii ꝓfectus. ne dici
qui de se legatum dolabelle uolet. Estq cecilii bam priuati illius
ꝗoem s fortis ⁊ p̃dari uiri robustus ⁊ uictor exercitus. deiotari regio
et patris ⁊ filii ee magnus ⁊ nrõ more in stitutus exercitus sũma ĩ filio
spes sũma ingenii inuoles sũmaq uirtus. Quid dicam de patre.

Expanded text:
Trebonio Dolabellae latrocinium in Syriam penetrare sivissent. Allienus, Trebonio Dolabellae latrocinium in Syriam penetrare sivissent. Allienus, familiaris et necessarius meus, post interitum Treboni profecto ne dici quidem se legatum Dolabellae volet. est Q. Caecili Bassi, privati illius quidem, sed fortis et praeclari viri, robustus et victor exercitus. Deiotari regis et patris et fili et magnus et nostro more institutus exercitus; summa in filio spes, summa ingeni indoles, summa virtus. quid de patre dicam?
Abbreviated transcription (Latin):
quendũ censilerit᷑ ut is qui or̃a deoꝵ houliꝰ qn uiits nouo i aitorto eipisbi¬
Li scełe poluerit nefario se patrie parrictoio obsbãxerit penas diis hoĩbq
dere. cũq hiis copiis ⁊ siquas p̃t̾ea paruerit bello .p. dolabellã terra
manq ꝑsequi. eius belli gerendi cã quib eis uideatur naues nautas.
pecunia ceteraq q̃ ad bellum gerendũ ꝑtincãt ut imꝑandi in Syria
Asya bithinia ponto. ius pottãtemq hãt. utq quãcũq ĩ ꝓiũtiã ei bel¬
li gerendi cã adueni̾t ibi nauis imꝑiũ. e. cassuis ꝓꝯsul hẽat. Regem
ppłoq ro. gratũ eẽ futuꝵ. itemq si ceteri reges tetrarche dinasteq fe¬
pretoriis adhũc ordinem pͥmo quoq tp̃r ferant. in terea ꝓiutitie ab hiis
quib obtinent᷑ obtineantur quoad cuiq ex .s.c. successum sic
Nec enim eius aĩu potestis ignorare. nec copias. Aĩs ip̃e quẽ
uidetis. cepie quas uidistis fortis⁊ ꝯstantis uiri qui ne uiuo ꝗde

Expanded text:
quendum censuerit, ut is qui omnia deorum hominumque iura novo, inaudito, inexpiabili scelere polluerit nefarioque se patriae parricidio obstrinxerit poenas dis hominibusque dere, cumque eis copiis et si quas praeterea paraverit bello P. Dolabellam terra marique persequi. eius belli gerendi causa quibus ei videatur navis, nautas, pecuniam ceteraque quae ad id bellum gerendum pertineant, ut imperandi in Syria, Asia, Bithynia, Ponto ius potestatemque habeat, utique, quamcumque in provinciam eius belli gerendi causa advenerit, ibi maius imperium C. Caspopuloque Romano gratum esse facturos. itemque si ceteri reges, tetrarchae dynastaeque fepraetoriis, ad hunc ordinem primo quoque tempore referant. interea provinciae ab eis a quibus obtinentur obtineantur quoad cuique ex senatus consulto sunec enim animum eius potestis ignorare nec copias. animus is est quem videtis; copiae quas audistis, fortes et constantes viri, qui ne vivo quidem
Abbreviated transcription (Latin):
pñt similituoinem inter se ut ĩ eoꝵ p̃noĩb eroem. Nec uͦ exicius phila¬
delphitr questor p̃termittendus ẽ ne stoe darissimo adoloscente siluepo
inutoisse uetear antonio. est etiã asiniꝰ quidam senatur uolũtarius lec¬
tus irẽ a se aptam curia usoit post caes mortem mutauit caltes pr̃
ꝯscriptus repente factus ẽ nõ nouis ex albediũ s tñ neminem tam ma¬
seficum offendi qui illũ negaret dignum antonii senatum. arbitror ⁊¬
me aliquos p̃terisse. De hiis tñ qui occurrebant tacere nõ potui. Noc igit̃
fretus senatu pomipeianũ senatum despicit ĩ quo decem filimus ꝯsulares
qui si om̃s uiuerent bellũ oĩo hoc nõ fuisset auctoritati cessisset audatia ⁊
s ꝙͣtum p̃stoni fu̾it in ceteris hinc intelligi pot̃ ꝙ ego unus re̾lictus emł¬
ts ꝯtudi ⁊ fregi adiuuantibꝰ uobis exultãtib q p̃donis audatiam. ꝙ si non

Expanded text:
habent similitudinem inter se ut in eorum praenominibus errem. nec vero Extitius, Philahabent similitudinem inter se ut in eorum praenominibus errem. nec vero Extitius, Philadelphi frater, quaestor, praetermittendus est, ne, si de clarissimo adulescente siluero, invidisse videar Antonio. est etiam Asinius quidam senator voluntarius, lectus ipse a se. apertam curiam vidit post Caesaris mortem: mutavit calceos; pater conscriptus repente factus est. non novi Sex. Albesium, sed tamen neminem tam maledicum offendi qui illum negaret dignum Antoni senatu. arbitror me aliquos praeterisse; de eis tamen qui occurrebant tacere non potui. hoc igitur fretus senatu Pompeianum senatum despicit, in quo decem fuimus consulares: qui si omnes viverent, bellum omnino hoc non fuisset; auctoritati cessisset audacia. sed quantum praesidi fuerit in ceteris, hinc intellegi potest quod ego unus relictus ex multis contudi et fregi adiuvantibus vobis exsultantis praedonis auda
Abbreviated transcription (Latin):
amicoꝵ antonii cotyla uarus quos antonus deliciaꝵ cã. loris ĩ ꝯuiuioi
cedi iubetat asius publice septem iurales: lento. nucula. tũ delicie atq
amores p p. ł antonius. trbunici pͥmũ duo designati tullius hostili
qui suo uire ĩ porta n om̃ insorapsit qui cũ ꝓdere imꝑatorẽ suũ nõ po¬
trusset reliquit alter ẽ designatus neius nescio ꝗs fortis ut aũt latͦ
quẽ tñ tempantem fuisse ferunt. Hĩs auri balneatorem sequũt᷑. alii tri¬
bunicii. t splacus ĩprimis qui si senatũ dilexisset nũꝙͣ curiã incendisset
quoscele dãtiatus ĩ cĩ urbẽ pedit armis ex qua ex qua excesserat legibus
ss hos ei cõe cũ plurib dissimilimis. Illico tñ ueꝵ qd̃ ĩ hoc planco ꝓuerbii lo
dici solt pene eum nõ posse nisi ei ⁊ crura fracta eẽnt. fracta sunt ⁊
uidt. hoc tamen ut alia muta aquile fertur acceptu. etiã ibi decius ab

Expanded text:
amicorum Antoni Cotyla Varius, quem Antonius deliciarum causa loris in convivio amicorum Antoni Cotyla Varius, quem Antonius deliciarum causa loris in convivio caedi iubebat a servis publicis; vii virales Lento, Nucula; tum deliciae atque amores populi Romani L. Antonius; tribuni primum duo designati, Tullus Hostilius qui suo iure in porta nomen inscripsit qua, cum prodere imperatorem suum non potuisset, reliquit; alter est designatus Insteius nescio qui fortis, ut aiunt, latro; quem tamen temperantem fuisse ferunt Pisauri balneatorem. sequuntur alii tribunicii, T. Plancus in primis: qui si senatum dilexisset, numquam curiam incendisset. quo scelere damnatus in eam urbem rediit armis, unde excesserat legibus. sed hoc ei commune cum pluribus sui similibus. illud tamen non verum in hoc Planco quod proverbi loco dici solet, perire eum non posse, nisi ei crura fracta essent. fracta sunt et vivit. hoc tamen, ut alia multa, Aquilae referatur acceptum. est etiam ibi Decius, ab
Abbreviated transcription (Latin):
impator fuit ut te ipẽ obsideas. neq te istinc si cupias possis explicaẽ
recesseris. undiq om̃s inseꝙͣtur mãseris herebis. nimirum pecte uenefici
appellas a quo tibi p̃sentem pestem uides ꝯꝑatam ut ꝙͣ potentissimus sit cassiꝰ
atq brutus putes censormum dicere aut uenttoiu aut ⁊̃ ipõs antonios. ⁊¬
Cur autem nõlim potentes eẽ nõ mõ optunos ⁊ nobilissimos uiros s secu
etiam in rei .p. defensione ꝯuũctos: nimiru eodem modo ħ aspicitis ut pri¬
ora. Que tandem castra pompei senatũ appellatis: An uõ tua castra pocuis
monum̃toꝵ memoria euulsus ẽ. Duo pretores sine cã diffisi se aliquidi
hĩturos. uos enĩ ca es beneficia defendimus. p̃torii philadelphus anius. et
inocens gallius edilicii coricis. later ⁊ uocis in cẽ bestia et fidei patronus
fraudatoꝵ creditoꝵ trebellius ⁊ homo orrruptus: diurtiq celuis colum̃q

Expanded text:
imperator fuit, ut te ipse obsideas neque te istinc, si cupias, possis explicare. imperator fuit, ut te ipse obsideas neque te istinc, si cupias, possis explicare. recesseris: undique omnes insequentur; manseris: haerebis. nimirum recte veneficam appellas a quo tibi praesentem pestem vides comparatam. ‘Vt quam potentissimus sit Cassius atque Brutus!' putes Censorinum dicere aut Ventidium aut etiam ipsos Antonios. cur autem nolint potentis esse non modo optimos et nobilissimos viros sed secum etiam in rei publicae defensione coniunctos? ‘nimirum eodem modo haec aspicitis ut priora.’ quae tandem? ‘castra Pompei senatum appellatis.’ an vero tua castra potius monumentorum memoria evolsus; duo praetores sine causa diffisi se aliquid habituros— nos enim Caesaris beneficia defendimus—praetorii Philadelphus Annius et innocens Gallius; aedilicii, corycus laterum et vocis meae Bestia, et fidei patronus, fraudator creditorum Trebellius, et homo dirutus aere Q. Caelius, columenque
Abbreviated transcription (Latin):
tribuisset: Et quo te tua uirtus puexisset. et quogentis: illustri. popi¬
nis. alea. uine tp̃s etatis om̃e ꝯsũpsisset ut fatiebas cũ ĩ gremiis
mimaꝵ mentem mentũq deponeres et te o puer pueꝵ appellat quẽ
nõ modo iurũ s etiã fortissimu iurũ sensit ⁊sciet. est istuc ꝗdẽ nom̃
etatis s ab eo minime usurpandum qui suã amẽtia huic p̃bet ao gloniã
ut tu appellas. ego quio sentiã ucoero cur nõ hic parẽs uerior / aquo cer¬
te uitã hẽmus ⁊ tius fatinorosissimis manib ereptam id age̾ ut iurt eã¬
natus Et dolabella. Turpem uoͣ actionem qua defenditur amplissimi ait¬
auctãs ordinis ꝯͣ ocudelissimi gladiatoris amentia et ut uenefica hec
liberet obsidione ueneficum audes appellare eum uirũ ꝗ tuis uenefi¬
ciis pemedia inuenit. que ita obsides noue hãnibal aũt siqs acutior

Expanded text:
tribuisset? ecquo te tua virtus provexisset, ecquo genus? in lustris, popitribuisset? ecquo te tua virtus provexisset, ecquo genus? in lustris, popinis, alea, vino tempus aetatis omne consumpsisses, ut faciebas, cum in gremiis mimarum mentum mentemque deponeres. ‘et te, o puer.’ puerum appellat quem non modo virum sed etiam fortissimum virum sensit et sentiet. est istuc quidem nomen aetatis, sed ab eo minime usurpandum qui suam amentiam puero praebet ad gloriut tu appellas—ego quid sentiam videro— cur non hic parens verior a quo certe vitam habemus e tuis facinerosissimis manibus ereptam? ‘id agere ut iure deminutus sit Dolabella?’ turpem vero actionem, qua defenditur amplissimi auctoritas ordinis contra crudelissimi gladiatoris amentiam! ‘et ut venefica haec liberetur obsidione?’ veneficam audes appellare eum virum qui tuis veneficiis remedia invenit? quem ita obsides, nove Hannibal aut si quis acutior
Abbreviated transcription (Latin):
ingemuscendum ẽ. Quid ingemisas hostem dolabellã qui te nõ itelli¬
gis delectu tota ytalia hĩto consuł missis caes ornatos agris peniq sũp¬
tis hostem iudicatũ. Quco ẽ aut scelate qd̾ gemas: hostem dolabellam
uditatũ a senatu quem tu ordinem oĩo ẽẽ nullũ puto s eam tibi cãm
belli gerendi ꝓponis ut senatũ funditus deleas. Beliqui boni ⁊ locuples¬
tes om̃s sũmu ordinem subsequẽtur. At scurre filiu appellat quasi uero
Despicere aitoet cuiꝰq qui ex ea die sustulerit liberos. acerbissimũ uoͣ
ẽ te. a. hyrci ornatum eẽ beneficiis .ce. caes ⁊ talem ab eo pelictum
quale ipẽ miraris. Equidem negare non possum . a. caes hyrciũ or¬
natum s illa ornamenta ĩ uirtute ⁊ industria posita lucent. Tu uc̃oͣ
qui ee ab eodem caes natum negare nõ potes ꝗd eẽs si tͥ ille nõ tã młta

Expanded text:
ingemiscendum est.’ quid ingemiscis? hostem Dolabellam? quid? te non intelleingemiscendum est.’ quid ingemiscis? hostem Dolabellam? quid? te non intellegis dilectu tota Italia habito, consulibus missis, Caesare ornato, sagis denique sumptis hostem iudicatum? quid est autem, scelerate, quod gemas hostem Dolabellam iudicatum a senatu? quem tu ordinem omnino esse nullum putas, sed eam tibi causam belli gerendi proponis ut senatum funditus deleas, reliqui boni et locupletes omnes summum ordinem subsequantur. at scurrae filium appellat. quasi vero despicere audet cuiusquam qui ex Fadia sustulerit liberos. 'acerbissimum vero est te, A. Hirti, ornatum beneficiis Caesaris et talem ab eo relictum qualem ipse miraris.’ equidem negare non possum a Caesare Hirtium ornatum, sed illa ornamenta in virtute et in industria posita lucent. tu vero qui te ab eodem Caesare ornatum negare non potes, quid esses, si tibi ille non tam multa
Abbreviated transcription (Latin):
michi missas ab hicio ꝯsuł modo accepi eas dum pecito dũq de sin¬
Antonius hipcio ⁊ caes. neq se imꝑatorem neq hyrciũ ꝯsuł nec. p ͬrͤ.¬
Caes. satis hoc ꝗoem scite deponere alienu nome ip̃e maluit ꝙͣ illis
suũ reddere. Gognita morte .c. trebonii nõ plus gaiasus su ꝙͣ dolui. ⁊
otoete quid se gauisum ꝗo doluisse dicat. facilius de pace delibabitis
dedisse penas scelatum cineri atq ossib clarissimi uiri et apparusse nu¬
men deoꝵ intra finem aiaduertẽtis aut iam soluto supplicio parrici¬
de aut impertoente letandũ est. O spartate quẽ enĩ te pocius appelle.
cuiꝰ ꝑꝑ nefanda sceła tollerabilis fuisse uidetur catilina letandũ ẽẽ a¬
ausus es scribere treboniũ dedisse penas. scelatũ treboniũ. qͦ scełe: nͥ
qd̾ de ydibus martiis adhibita tibi peste seduxit. Age hoc letaris. ui¬

Expanded text:
mihi missas ab Hirtio consule modo accepi. eas dum recito dumque de sinmihi missas ab Hirtio consule modo accepi. eas dum recito dumque de sin‘Antonius Hirtio et Caesari.’ neque se imperatorem neque Hirtium consulem nec prem. satis hoc quidem scite: deponere alienum nomen ipse maluit quam illis suum reddere. ‘cognita morte C. Treboni non plus gavisus sum quam dolui.’ videte quid se gavisum, quid doluisse dicat: facilius de pace deliberabitis. ‘dedisse poenas sceleratum cineri atque ossibus clarissimi viri et apparuisse numen deorum intra finem anni vertentis aut iam soluto supplicio parricidi aut impendente laetandum est.’ O Spartace! quem enim te potius appellem, cuius propter nefanda scelera tolerabilis videtur fuisse Catilina? laetandum esse ausus es scribere Trebonium dedisse poenas? sceleratum Trebonium? quo scelere, nisi quod te Idibus Martiis a debita tibi peste seduxit? age, hoc laetaris: vi
Abbreviated transcription (Latin):
ranus quor ille nomẽ p̃metu ferre nõ potepat eiq ĩ galliã penet¬
hrãti. di se brutus obiecit qui se tocius belli fluctib curcũm ꝙͣil
tum aut coredi aut ꝓgredi maluit mutinãq illi exultanti tanꝙͣ
tonii gladiatoꝵ ducem. Quis tam barbarusꝰ unꝙ ta imanist feru:
Non aitoiuit. nõ responoit. Neq eos solum presentes s młto mag̃ nes
cgrub illi erant missi spreuit ⁊ ꝓ nichilo putauit. postea qd scelus qo
facinus parricida nõ edsoit: circũsedit colonos nr̃os. excitum. pͥ.rͣ. impe¬
ratorem. cosg. agros diuiserat ciuiu optimoꝵ. hostis teterrimus⁊
omĩb bonis couces ac tormẽta minitatar. cũ hoc .m. lepide pax eẽ qͦ
potest: cuiꝰ ne supplicio ꝗde ullo satiari uidetur posse. pꝰ.xꝰ. Ꝙ siꝗs adhͭ
sima belua posset c̃ẽ uesinat ꝓfecto dubitare hiis cognitis littĩs. qs

Expanded text:
ranis, quorum ille nomen prae metu ferre non poterat, eique in Galliam penetranis, quorum ille nomen prae metu ferre non poterat, eique in Galliam penetranti D. se Brutus obiecit, qui se totius belli fluctibus circumiri quam illum aut regredi aut progredi maluit, Mutinamque illi exsultanti tamquam t gladiatorum ducem. quis tam barbarus umquam, tam immanis, tam ferus? non audivit, non respondit; neque eos solum praesentis sed multo magis nos a quibus illi erant missi sprevit et pro nihilo putavit. postea quod scelus, quod facinus parricida non edidit? circumsedet colonos nostros, exercitum popatum; agros divexat civium optimorum; hostis taeterrimus omnibus bonis cruces ac tormenta minitatur. cum hoc, M. Lepide, pax esse quae potest? cuius ne supplicio quidem ullo satiari videtur posse res publica. quod sisima belua posset esse, desinet profecto dubitare his cognitis litteris quas
Abbreviated transcription (Latin):
ardore ad urbem in de ad cedem optimi cuiq rapiebat. quo tpr̃e dii ip̃i
ĩmortales p̃sidiũ ĩ piusum nec oppinãtib nobis obtulerũt. Caes enĩ
ĩcredibilis ac diuina uirtus latronis impetus crudeles ac furibundos re¬
taxdauit. Quẽ tũ ille demẽs ledere si pritabat edictis ignorãs. quetũq
fło diceret ĩ scĩssimũ adolostentem caue̾ pectoerent ĩ memoriã pͥuentiẽ
sue. Ingressus urbem ẽ. quo comitatu uł pocius ugmine cũ dextra si¬
polliceret᷑. Redit ad milites. ibi pestisem illa tiburi contio. Indedo urben
cursus. senatus ĩ capitolium. ꝑata de cutũstribendo tooloscente sniã con¬
sularis. cũ repente martiã legionem albe ꝯsedisse sciebat. Affert ei de qͣr¬
ta nũcius quo ꝑculsus abiecit ꝯsiliũ referendi ad senatũ diCies. Egress
galliam. Caes sequi arbitrabatur cũ legione martia cum quarta. cũ uete¬

Expanded text:
ardore ad urbem, id est ad caedem optimi cuiusque rapiebat! quo tempore di ipsi ardore ad urbem, id est ad caedem optimi cuiusque rapiebat! quo tempore di ipsi immortales praesidium improvisum nec opinantibus nobis obtulerunt. Caesaris enim incredibilis ac divina virtus latronis impetus crudelis ac furibundos retardavit: quem tamen ille demens laedere se putabat edictis, ignorans quaecumque falso diceret in sanctissimum adulescentem, ea vere recidere in memoriam pueritiae suae. ingressus urbem est quo comitatu vel potius agmine, cum dextra sipolliceretur. cursus; senatus in Capitolium; parata de circumscribendo adulescente sententia consularis, cum repente—nam Martiam legionem Albae consedisse sciebat—adfertur ei de quarta nuntius. quo perculsus abiecit consilium referendi ad senatum de Caesare: egressus rbitrabatur cum legione Martia, cum quarta, cum vete
Abbreviated transcription (Latin):
cur imponebit. et si eius pueritia ꝑtulerat libidines eoꝵ ꝗ erãt ĩ eu
tyrãni etiãne ĩ nrõs liberes dñm ⁊ tyrãnũ ꝯꝑãbat᷑. Itaq illo int̾fc̃o
qualem ĩ nos eũ ẽẽ uoluit. talis ip̃e ĩ ceteros extitit. Qua enĩ barbaria
quisꝙͣ tã teter tã epicdelis tyranis ꝙͣ in hac urbe armis barbarorum
scipatus antonius: Caes dñante ueniebamus ĩ senatũ si nõ libere si
non libere at tñ tuto. Iooc archipirata quid enĩ dicam tyrãno hec subsel¬
lia ab itiraneis occupabãt᷑. Prorupit subito brũdusiũ ut inde agmne
quadrato ad urbem accederet. Lautissimũ opidum nuc̃ municipiũ ho¬
nestissimoꝵ quõdã colonoꝵ suessam fortissimoꝵ militũ sanguĩe impleul.
Brũdusii in suru nõ modo auarissime s etiã crudelissime uxoris de¬
lectos martie legionis centuriones tructoauit. Inde se quo furore qͦ

Expanded text:
cur imponebat? et si eius pueritia pertulerat libidines eorum qui erant in eum cur imponebat? et si eius pueritia pertulerat libidines eorum qui erant in eum tyranni, etiamne in nostros liberos dominum et tyrannum comparabat? itaque illo interfecto qualem in nos eum esse voluit, talis ipse in ceteros exstitit. qua enim in barbaria quisquam tam taeter, tam crudelis tyrannus quam in hac urbe armis barbarorum stipatus Antonius? Caesare dominante veniebamus in senatum, si non libere, at tamen tuto. hoc archipirata—quid enim dicam tyranno?—haec subsellia ab Ituraeis occupabantur. prorupit subito Brundisium ut inde agmine quadrato ad urbem accederet; lautissimum oppidum nunc municipum honestissimorum, quondam colonorum, Suessam fortissimorum militum sanguine implevit; Brundisi in sinu non modo avarissimae, sed etiam crudelissimae uxoris delectos Martiae legionis centuriones trucidavit. Inde se quo furore, quo
Abbreviated transcription (Latin):
nib arma nõ possũt. peceptui signũ aue peuocatione a bello audi¬
re nõ possumus. speramus optima. pati uelle difficilima malumus
ꝙͣ suire. Caes ꝯficit inuictu ex̾citum. duo fortissimi ꝯsules adsũt
dum copiis .l. planci ꝯsuł designati. uaria ⁊ magna auxilia nõ desũt
posse tuedamus: At ꝑiculũ ẽ ne opprimam̃. Nõ meti toneis sasuis am¬
plissimis fortunis.nisi nobis saluis frui nõ pot̾ ꝓcla saltenssua. do¬
nos ciues pͥmũ naͣ efficit.Adiuuat deinde fortana. omib enĩbonis
Quis fortunatior lepido ut ante dixi: quis eodem sanior: urot rius
cũ caes diadema ĩponẽt antonius ẜuũ se illius ꝙͣ collegam̃ eẽ malbe¬
bat. Qui si reliquis flagitiis ⁊ sccłibus abstinere potuisset tam̃ unũ ob
hoc fcm̃ dignũ illũ omĩ pena putarem. Nã si ip̃e ẜuire poterat nob̾ dñ

Expanded text:
nibus arma non possunt; receptui signum aut revocationem a bello audinibus arma non possunt; receptui signum aut revocationem a bello audire non possumus; speramus optima, pati vel difficillima malumus quam servire. Caesar confecit invictum exercitum; duo fortissimi consules adsunt cum copiis; L. Planci, consulis designati, varia et magna auxilia non desunt; posse credamus? at periculum est ne opprimamur. non metuo ne is qui suis amplissimis fortunis nisi nobis salvis frui non potest prodat salutem suam. bonos civis primum natura efficit, adiuvat deinde fortuna. omnibus enim bonis ret. quis fortunatior Lepido, ut ante dixi, quis eodem sanior? vidit eius cum Caesari diadema imponens Antonius servum se illius quam conlegam esse malebat. qui si reliquis flagitiis et sceleribus abstinere potuisset, tamen unum ob hoc factum dignum illum omni poena putarem. nam si ipse servire poterat, nobis dominum
Abbreviated transcription (Latin):
tupandũm ꝙͣ id facere quoo nõ liceat: licet at̃ nemini ꝯ̃ patrã duce¬
re ex̾citum. siqoẽ licere id dicimus qd legib qd̾ more maioꝵ ĩstitutisqꝙ
ꝯceditu. neq eĩ qd̾ quisq pot̃ id ei licet. nec si nõ obstat᷑ ꝑpea etiã
ꝑmittitur. Tibi enĩ excitum leꝑioe tãꝙͣ maiorib tuis pat̾cia ꝓ se i¬
dedit. Mec tu arcebis hostem. sines imꝑii ꝓpagabis senlitui ꝓpłoq. rͦ
parebis si quã ad aliã rem te forte traduxerit. hoc si cogitasles m.
et antiquis ⁊ dotnesticis malle uideare. Q si auet̾em intpͥonis sine
armis magis equidem laudo. s uide ne hoc ipm nõ sit necc̾e. ꝙͣꝙͣ
enũ ẽ tanta in te auctas ꝙͣta uebet ĩ hoiẽ nobilissimo tñ se se ipẽ nõ
ꝯtẽnt. Nec uͦ fuit unꝙͣ grauior ꝯstantior. fortio. Incensi om̃s xapi¬
mur ad libertatem retuꝑandã. nõ pot᷑ ullius aucteͣ tantus senatus
ppliq .roͣ. ardor extinguĩ. odimus urati pugnamus. extorqueri ma¬

Expanded text:
tuperandum quam id facere quod non liceat? licet autem nemini contra patriam ducere exercitum; si quidem licere id dicimus quod legibus, quod more maiorum institutisque conceditur. neque enim, quod quisque potest, id ei licet, nec, si non obstatur, propterea etiam permittitur. tibi enim exercitum, Lepide, tam quam maioribus tuis patria pro se dedit. hoc tu arcebis hostem, finis imperi propagabis: senatui populoque Romano parebis, si quam ad aliam rem te forte traduxerit. haec si cogitas, es M. et antiquis et domesticis malle videare. quod si auctoritatem interponis sine armis, magis equidem laudo, sed vide ne hoc ipsum non sit necesse. quamquam enim est tanta in te auctoritas quanta debet in homine nobilissimo, tamen senatus se ipse non contemnit, nec vero fuit umquam gravior, constantior, fortior. incensi omnes rapimur ad libertatem recuperandam; non potest ullius auctoritate tantus senatus populique Romani ardor exstingui; odimus, irati pugnamus, extorqueri ma
Abbreviated transcription (Latin):
.d.brutũ nõne omĩb sniis semꝑ ornaui: Nũ gͦ repheneitis. R
sectorẽ: an cetera ex eodeni latrocinio naufragioꝵ colligam: ⁊¬
Ego uo istos sociĩ concordie legu iudicioꝵ lib̾tatis mimices tm̃ ut
abest ut ornem ut effici nõ possit quĩ eos tam oderim ꝙͣ r .p. di
ligo. Uide inquit ne uet̾anos offendas. hoc enĩ uł maxime exau¬
dio. Ego aut̃ ueteranos tueri debeo s. eos quibꝰ sanitas ẽ certc time
nõ debeo eos uõ ueteranes qui ꝓ .r. p. arma cepunt secutiq sũt.c.

Expanded text:
. Brutum nonne omnibus sententiis semper ornavi? num igitur reprehenditis? an sectorem? an cetera ex eodem latrocinio naufragia conligam? ego vero istos oti, concordiae, legum, iudiciorum, libertatis inimicos tantum abest ut ornem ut effici non possit quin eos tam oderim quam rem publicam diligo. 'vide,’ inquit ‘ne veteranos offendas:’ hoc enim vel maxime exaudio. ego autem veteranos tueri debeo, sed eos quibus sanitas est; certe timere non debeo. Eos vero veteranos qui pro re publica arma ceperunt secutique su
Abbreviated transcription (Latin):
In quo maximũ nobis onus interposuit. Assensero. Ambitõe in¬
duxero ĩ curia. negauero suffragio meo tãꝙͣ comitiis hoĩ hoĩe
ambiamus. tabula mõ noua detur nobis sicut ppło datum est. eur
comitiis caes. ita ut aut p̃stantessimus iur si elbi nõ sit assensus
io exaudio caes adoloscenti impiu exͣordinariũ decerat cũ dico¬

Expanded text:
in quo maximum nobis onus imposuit. adsensus ero, ambitionem inin quo maximum nobis onus imposuit. adsensus ero, ambitionem induxero in curiam; negaro, videbor suffragio meo, tamquam comitiis, honorem homambiamus, tabella modo detur nobis, sicut populo data est. cur committis, Caesar, ut aut praestantissimus vir, si tibi non sit adsensum, id exaudio—C. Caesari adulescentulo imperium extraordinarium mea
Abbreviated transcription (Latin):
gesta ita ꝯsumata sũt. aut ꝙͣ pirri ꝙͣ philipi ꝙͣ post achayco bello
ad qd̾ pͦ.rͦ. ita sibi ip̃e elegit ydoneum ducem .p. scipionẽ ut eu
tñ bellũ gerere cõsuł uellet. Cũ aristonico bellũ gerendũ fuit.L.
uatũ detulit bellũ quãꝙͣ erat affricanus qui anno ante denũ anti¬
nistriu fauerat. qui cũ longe om̃s belli głia ⁊ urtute suꝑaret duaᷤᷤ
tamẽ tribus tulit. Ita .pꝰ. rͦ. cõsuli pociꝰ crasso ꝙͣ pͥuato affricano bel¬
lũ gerendum dedit. De.gñ. põpei imꝑiis sũmi uin atq oũi prĩ¬
cipis. tr̃ pł turbulenti tulerunt. Nã sertorianũ bellũ a senatu pͥua¬
dixit. nõ ꝓꝯsule. Que igͥ hec comitia aut quam ambitionẽ con¬
stantissimus et grauissimus ciuis. L. eaes ĩ seriatũ introduxit.
clarissimo iuro atq ĩnocentissimo decreuit imꝑiu pͥuato tamen

Expanded text:
gesta et confecta sunt, quam Pyrrhi, quam Philippi, quam post Achaicogesta et confecta sunt, quam Pyrrhi, quam Philippi, quam post Achaicoanus ita sibi ipse delegit idoneum ducem, P. Scipionem, ut eum tamen bellum gerere consulem vellet. cum Aristonico bellum gerendum fuit P. anus ad privatum detulit bellum, quamquam erat Africanus qui anno ante de Numantinis triumpharat; qui, cum longe omnis belli gloria et virtute superaret, duas tamen tribus solas tulit. ita populus Romanus consuli potius Crasso quam privato Africano bellum gerendum dedit. de Cn. Pompei imperiis, summi viri atque omnium principis, tribuni plebis turbulenti tulerunt. nam Sertorianum bellum a senatu privadixit, non pro consule. quae igitur haec comitia, aut quam ambitionem constantissimus et gravissimus civis, L. Caesar, in senatum introduxit? clarissimo viro atque innocentissimo decrevit imperium, privato tamen:
Abbreviated transcription (Latin):
sideusimpotẽs. gladiatori gnĩ mortis aodictus. Quã obrem q̃m cu uolã¬
della hesterno die hoste decoeto bellũ gerendĩ est impe deligendub:
uetee piculosam arbitror. altera qr alienam hii temporibexi¬
stimo Nam extraordinariu semꝑ impiu ppłare atisuẽtosu e.
minime nr̃e grauitatis minime nr̃i ordius. Bello antiechmã
gno agraui cũ lucio scipioni ꝓuĩtia asia õbuenisset paꝵq r̃es
putaret᷑ eẽ aĩ paꝵ reboris. senatus ad collegam euis. ¶ leliuiꝰ hui
sapiẽtis patrem negociũ defert. surrexit.p. affricanus frater ma¬
ior .L. scipionis et illã ignominĩa samilie deppecatus est. dixitq
et ĩ fr̃e suo sũmã uirtutem eẽ sũmũq ꝯsiliu neq eẽ ci legatũ to
etatis usq rebꝰ gestis cefutuꝵ qd̾ cũ ab eo eẽt dcm nicħ ẽ de scipioĩs
snã ꝯmutatum. Nec plus exͣordinariũ imꝑiũ ad id bellũ quesitũ
ꝙͣ duob antea maximis punicis bellis que a ꝯsulib aut dictatoribꝰ

Expanded text:
fidens, impotens, gladiatorio generi mortis addictus. quam ob rem, quoniam Dolabella hesterno die hoste decreto bellum gerendum est, imperator est denecesse, periculosam arbitror; alteram quia alienam his temporibus existimo. nam extraordinarium imperium populare atque ventosum est, minime nostrae gravitatis, minime huius ordinis. bello Antiochino magno et gravi, cum L. Scipioni provincia Asia obvenisset, parumque in eo putaretur esse animi, parum roboris, senatusque ad conlegam eius, C. Laelium, illius sapientis patrem, negotium deferret, surrexit P. Africanus, frater maior L. Scipionis, et illam ignominiam a familia deprecatus est, dixitque et in fratre suo summam virtutem esse summumque consilium neque se ei legatum, id aetatis eisque rebus gesmutatum; nec plus extraordinarium imperium ad id bellum quaesitum quam duobus antea maximis Punicis bellis quae a consulibus aut a dictatoribus
Abbreviated transcription (Latin):
fuauis piuau qras ulsus natonib extim escendũ est. Ali renit̃e eĩ
nob gallas ditenorem illã ultimã postulane p̃clape exqua uõ raocẽst
IItaq i dẽ qi ꝓuenit licus eẽt. Elii enatores diligentes bellicũ ure ge¬
cinisse dicut. suspiciunt partis patrociniũ ꝗ sic disputãt uritarian¬
tonium nõ oportuit. Neꝙͣ est ho ille atq ꝯfidẽs. adulti p̃t̾ea impro

Expanded text:
i remittere eum nobis Galliam citeriorem, illam ultimam postulare—praeclare: ex qua non legiones itaque idem quasi providi cives et senatores diligentes bellicum me cecinisse dicunt, suscipiunt pacis patrocinium. nonne sic disputant? inritatum Antonium non oportuit: nequam est homo ille at