comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
picis in sogdianis c̃trahebat: Alexander caucasũ qͥdẽ ut
supric dictũ .ẽ. transierat sed inopia frum̃ti quoq ꝓpe ad
famen uentũ erat suco ex sesema express.o ut secus quã oleo
artꝰ ꝑ ur gebat sed huius suci ducenis qua dragenis denari
siros uocabant barbariquos ia sollert̃ abscondunt ut niss
qͥ defoder̃ inuenire ñ possint in his c̃dite fruges erant inqua¬
rũ penuria milites fluuia tibi pisce & herbis sustinebant
iãq hacipsa alim̃ta defecerant. cũ ium̃ta qͥb honene pore¬
bafit cedere iussis horũ car nedũ in bactrianos ꝑ uenũ
traxere uitã ꝑ actriane t̃remul tiplex & uarianatura
ẽ a libi multa arbor & uitis largos mit tesq fructꝰ alit so¬
minẽ ñ frugẽ a lit cũ uero uentia pontico maris pirant quid¬
quid paulo in cãpis iac& comuerrunt qđ ulli cumulatũ. ẽ
magnoꝵ colliũ ꝓcul species .ẽ. oma quȩ pristini it neris uestigia

Expanded text:
pias in Sogdianis contrahebat. Alexander Caucasum quidem, ut pias in Sogdianis contrahebat. Alexander Caucasum quidem, ut supra dictum est, transierat, sed inopia frumenti quoque prope ad famem ventum erat. Suco ex sesima expresso haud secus quam oleo artus perunguebant, sed huius suci ducenis quadragenis denariis Siros vocabant barbari, quos ita sedlerter abscondunt, ut, nisi qui defoderunt, invenire non possint: in his conditae fruges erant. In quarum penuria milites fluviatili pisce et herbis sustinebantur. Iamque haec ipsa alimenta defecerant, cum iumenta, quibus onera portabant, caedere iussi sunt: horum carne, dum in Bactrianos perventum est, traxere vitam. Bactrianae terrae multiplex et varia natura est. Alibi multa arbor et vitis largos mitesque fructus alit, sominem, non frugem alit. Cum vero venti a Pontico mari spirant, quidquid sabuli in campis iacet, converrunt : quod ubi cumulatum est, magnorum collium procul species est, omniaque pristini itineris vestigia
Abbreviated transcription (Latin):
recis incipiens forsitan iustus. eẽ. rexcũ ipsefecer it qͥ aibi&
darep otest regnũ & eripere c̃siliũ habes fidele qđ diua¬
us ex seqͥ suꝑua cuũ . ẽ. nobilis equus ũbra quoq uir geregit᷑
ignauus necalca riqͥdẽ c̃citari potest
Hessus & ingenio & multo mero ferox ad eo ex arsit ut uis ab
amicis quominꝰ acceder& eũ nã strinx erat quoq achina¬
cemni c̃tiner& certe ẽuiuio ꝓsiluit. haud quaquã potens
m̃tis cobares int̃tumultũ elapsus ad alexandrũ trans fugit
UII bactrianoꝵ habebat armata bessus quȩquã diuꝓpter
celi in tẽperiem indiã potius macedonas p&ituros credideran
obedient̃ imperata fecer̃. postquã aduentare alexandrum
c̃ꝑtũ ẽ. in suos quisq: uicos dilapsi bessũ reliquer ille cũ di¬
entiũ manu qͥ ñ muta uerant fidẽ mox amne superato exis¬
tisq: nauigus qͥb transierat neis dẽ hostis uter&. nouasco¬

Expanded text:
reas. Incipias forsitan iustus esse rex, cum ipse fecerit, qui tibi et reas. Incipias forsitan iustus esse rex, cum ipse fecerit, qui tibi et dare potest regnum et eripere. Consilium habes fidele, quod diutius exequi supervacuum est. Nobilis equus umbra quoque virgae regitur, ignavus ne calcari quidem concitari potest.” Bessus et ingenio et multo mero ferox adeo exarsit, ut vix ab amicis, quo minus occideret eum, — nam strinxerat quoque acinacem — contineretur. Certe convivio prosiluit haudquaquam potens mentis. Gobares inter tumultum elapsus ad Alexandrum transfugit. VIII milia Bactrianorum habebat armata Bessus. Quae quamdiu propter caeli intemperiem Indiam potius Macedonas petituros crediderant, oboedienter imperata fecerunt: postquam adventare Alexandrum conpertum est, in suos quisque vicos dilapsi Bessum reliquerunt. Ille cum clientium manu, qui non mutaverant fidem, Oxo amne superato exustisque navigiis, quibus transierat, ne isdem hostis uteretur, novas co
Abbreviated transcription (Latin):
ne. hoc haud moderate ꝑferendũ ẽ. aut qđ ab ominor inꝰ
teru& c̃silio ñ in p&u op: ẽ. adicitdeinde qđ apud bactria nos
uulgo usurpabant canẽ timidũ uebem̃tius latrare quam
mor dere altissima queq: flumina minimo sonolab quȩ
inserui ut qualis cũq: int̃barbaros potuit. eẽ pradentie
tader&. in his audientiũ ex pectationẽ suispẽ dederat
tu c siliũ aperit utilius besso quã gratius inuestibulo inquit
regia&ue ue locissimꝰ consistat rexante ille agm̃ quantũ
m̃ sã istã mouebis . nc̃ aptana exercitũ accerses& armis
flamina oppones scilic& quatu fugiturus es hostis seqͥ ñ
potest iter utriq: cõmune ẽ. uictori tutius lic& strenuũ
m& ũ putes ee. uelotior tam̃ spes ẽ quin uilidioris occupas
gratiã dedisq te ut cũq ces serit meliorẽ fortunã deditus
quã hostis habituros a lienũ habes regnũ quofacilius coci¬

Expanded text:
ne: hoc aut moderate perferendum est, aut, quod abominor, in ne: hoc aut moderate perferendum est, aut, quod abominor, in te ruet. Consilio, non impetu, opus est.” Adicit deinde, quod apud Bactrianos vulgo usurpabant, canem timidum vehementius latrare quam mordere altissimaque flumina minimo sono labi. Quae inserui, ut, qualiscumque inter barbaros potuit esse prudentia, traderetur. in His audientium expectationem suspenderat. Tum consilium aperit utilius Besso quam gratius. “In vestibulo,” inquit, “regiae tuae velocissimus consistit rex: ante ille agmen quam tu mensam istam movebis. Nunc ab Tanai exercitum accerses et armis flumina oppones. Scilicet, qua tu fugiturus es, hostis sequi non potest. Iter utrique commune est, victori tutius. Licet strenuum metum putes esse, velocior tamen spes est. Quin validioris occupas gratiam dedisque te, utcumque cesserit, meliorem fortunam deditus quam hostis habiturus? Alienum habes regnum, quo facilius eo ca
Abbreviated transcription (Latin):
sythas quoꝵ nominẽ adeo humilẽ et̃. & humerieĩ possen
macedonis milites uerticẽ equare c̃clamant temulenti unã
hanc sententiã salubrẽ ẽẽ & bessus circũ ferrimerũ largius
iub& debelaturus suꝑ m̃sa ailexandrũ. Et rat ineo c̃uiuio
cobares nationẽ sedus. sed magicȩ artissimodo ars.ẽ. ñoua¬
nis simicui: q: ludibriũ magis ꝓfessione quã scientia celeber
parere dicto quã ad ferre c̃siliũ cũ illos qͥ pareantidem
inquit mortaliũ hocquoq: nomine praua & siniftra dici
potest qđ in suo quisq: negotio hab&ior ẽ. quã in alieno
tur bidas c̃silia eoꝵ qͥ sibisuadent obstat metꝰ aliiscupiditas
ñ nũquã naturalis eoꝵ quȩ ex cogitaueris amor. nã in te suꝑ¬
bia ñ cadit. ex ꝑtus es utrãq: qđ ipse reppereris. aut solum
uut optimũ ducere magnũ onꝰ sustines capite regnũ insig¬

Expanded text:
Scythas: quorum neminem adeo humilem esse, ut humeri eius non possent Scythas: quorum neminem adeo humilem esse, ut humeri eius non possent Macedonis militis verticem aequare. Conclamant temulenti unam hanc sententiam salubrem esse: et Bessus circumferri merum largius iubet debellaturus super mensam Alexandrum. Erat in eo convivio Gobares, natione Medus, sed magicae artis — si modo ars est, non vanissimi cuiusque ludibrium — magis professione quam scientia celeber,parere dicto quam adferre consilium, cum illos, qui pareant, idem inquit, “mortalium hoc quoque nomine prava et sinistra dici potest, quod in suo quisque negotio hebetior est quam in alieno. Turbida sunt consilia eorum, qui sibi suadent. Obstat metus, alias cupiditas, nonnumquam naturalis eorum, quae excogitaveris, amor: nam in te superbia non cadit. Expertus es utique, quod ipse reppereris, aut solum aut optimum ducere. Magnum onus sustines capite, regium insig
Abbreviated transcription (Latin):
t̃ritꝰ dis patriis sacrificioritȩ facto sic̃ illis gentib mos ẽ cũ
amicis ducibq copiarũ int̃ ȩpulas debello c̃ sultabat graues
mero suas uires ex tollere hostiũ nẽ temeritatẽ nẽ paucita¬
tẽ sꝑnere incipiunt p̃cipuȩ bessus ferox uerbis & parto po
scelus regnosuꝑb acuix potens m̃tis dicere orit᷑ socordia
darei creuis se hostiũ famã occurisse enĩ inciliciae angusti¬
simi faucib: cũr& rocedendo poss& ꝑducere in cautos in lo¬
canature sit autot fluminib obiectis totmontiũ latebri
int̃quas dep̃hensus. hostis ne fuge qͥdẽ nedũ resistendi oo¬
casionẽ fuerit habiturus sibiplacere in sogdianos iecedere
ex unamnem uelut niurũ obiecturũ hostidũ exfinitimis
gentib ualida auxilia c̃currerent. uenturos aũt ehoras¬
mnios & deas sagusq & indos & ultra tanain amnẽ colentes

Expanded text:
territus dis patriis sacrificio rite facto, sicut illis gentibus mos est, cum territus dis patriis sacrificio rite facto, sicut illis gentibus mos est, cum amicis ducibusque copiarum inter epulas de bello consultabat. Graves mero suas vires extollere, hostium nunc temeritatem, nunc paucitatem spernere incipiunt. Praecipue Bessus ferox verbis et parto per scelus regno superbus ac vix potens mentis dicere orditur: socordia Darei crevisse hostium famam. Occurrisse enim in Ciliciae angustissimis faucibus, cum retrocedendo posset perducere incautos in loca naturae situ tuta, tot fluminibus obiectis, tot montium latebris, inter quas deprehensus hostis ne fugae quidem, nedum resistendi occasionem fuerit habiturus. Sibi placere in Sogdianos recedere: Oxum amnem velut murum obiecturum hosti, dum ex finitimis gentibus valida auxilia concurrerent. Venturos autem Chorasmios et Dahas Sacasque et Indos et ultra Tanain amnem colentes
Abbreviated transcription (Latin):
ultimo agmine itineris młtiplicato labore aderat. Tandẽ
sit ad caucasũ montẽ cui: dor sũ asiã ꝑ p&uo iugo diui dit hinc
simul mare qđ ciliciã subit illinc caspiũ fr&ũ &iã ne ma¬
raxen & alia que regionis seythiȩ deserta spectat tauras
secundȩ magnitudinis mons cõmittit causaso acappadotua
seat tollensꝰ ciliciã p̃ terit ar menieq montib iungit᷑ sicint̾ se
iuga uelut seriae coberentia ꝑ p&uũ habent dorsũ ex quo asiae
om̃a fene flumina aliahi rubrũ ailia in caspiũ mare. alia in
hyrcaniũ & ponticũ decidunt xuii dierũ spatio caucasũ supe¬
ra uit exercitꝰ rupes in eo ex incircuitustadia ẽplectit᷑ iiii
mnaltitudinẽ excedit in quouinctũ ꝑ m& hea fuisse antiqͥtas
tradidit Condendȩ in radicib montis urbi sedes electa est
s& ꝑmissũ in nouã urbẽ ẽsidere: hane quoq: alexan dream
in colȩ appellauerunt: At bessus alexandri celeritaae per¬

Expanded text:
ultimo agmine itineris multiplicato labore aderat. Tandem ultimo agmine itineris multiplicato labore aderat. Tandem sit ad Caucasum montem, cuius dorsum Asiam perpetuo iugo dividit: hinc simul mare, quod Ciliciam subit, illinc Caspium fretum et amnem Araxen nobiliaque regionis Scythicae deserta spectat. Taurus, secundae magnitudinis mons, committitur Caucaso: a Cappadocia se attollens Ciliciam praeterit Armeniaeque montibus iungitur. Sic inter se iuga velut serie cohaerentia perpetuum habent dorsum, ex quo Asiae omnia fere flumina, alia in Rubrum, alia in Caspium mare, alia in Hyrcanium et Ponticum decidunt. XVII dierum spatio Caucasum superavit exercitus. Rupes in eo x in circuitu stadia conplectitur, IIII in altitudinem excedit, in qua vinctum Promethea fuisse antiquitas tradidit. Condendae in radicibus montis urbi sedes electa est.permissum in nova urbe considere. Hauc quoque Alexandream incolae appellaverunt. At Bessus Alexandri celeritate per
Abbreviated transcription (Latin):
humani cultꝰ solitudine destititꝰ exercitus quic quid maloꝵ
tolerar ipotest ꝑtulit in opiã fragus las situdinẽ desperatio¬
nẽ młios ex animauit rigor in solitos niuis młtoꝵ ad usit
pedes plurimoꝵ oculos prȩcipue ꝑniciabilis fuit fatigatis
quippe in ipso gelude ficientia corporas sternebant.
cũ moueri desissentꝰ uis frigoris ita adstringebat utrursus
ad surgendũ c̃tineri ñ possent a cõmilitonib torpentes
&x ciabtint᷑ neq aliud remediũ erat quã ut ingredicoge¬
rent. Tũ demũ uitali calore moto m̃bris aliquis redibat uigor
siqͥ tuguria barbaroꝵ adire potuer̃ celerit̃ refectis sed tan¬
a caligo erat : ut edificianulla alia res quã fumꝰ ostender &
illnũ qͥuã ante in t̃ris suis aduenauiso cũ armatos itpente
conspicerent. Exan matim&ũ quid qͥd intuguriis erat adfe¬
corporissui excipiens nunc ad prima signa nc̃ in mediũ nc̃ in

Expanded text:
humani cultus solitudine destitutus exercitus, quidquid malorum humani cultus solitudine destitutus exercitus, quidquid malorum tolerari potest, pertulit, inopiam, frigus, lassitudinem, desperationem. Multos exanimavit rigor insolitus ni vis, multorum adussit pedes, plurimorum oculos. Praecipue perniciabilis fuit fatigatis: quippe in ipso gelu deficientia corpora sternebant, quae cum moveri desissent, vis frigoris ita adstringebat, ut rursus ad surgendum coniti non possent. A commilitonibus torpentes excitabantur, neque aliud remedium erat, quam ut ingredi cogerentur: tum demum vitali calore moto membris aliquis redibat vigor. Si qui tuguria barbarorum adire potuerunt, celeriter refecti sunt. Sed tanta caligo erat, ut aedificia nulla alia res quam fumus ostenderet. Illi numquam ante in terris suis advena viso cum armatos repente conspicerent, exanimati metu, quidquid in tuguriis erat, adfecorporis sui excipiens. Nunc ad prima signa, nunc in medio, nunc in
Abbreviated transcription (Latin):
t hominũ genꝰ & int̃ barboros maxime in conditũ locoꝵ
as peritas h ominũ quoq: ingenia durauerat. gelidissimũ
septen trionis axem exmagna parte extant bactria¬
nis ab occidente c̃iunctis meridiana regio admare indi¬
cio uergit. Tuguria latere primostruunt & qͥasterilis .ẽ.
t̃ramateria innudo &iã monte dorso usq: ad sũmũ edifi¬
cioꝵ ststigiũ. Eodẽ la ter culo utunt᷑ c&er ũ struc tura la¬
torabimo paulatim increm̃to operis in arcius cogit᷑ ad
ultimũ in carinȩ maxi me modũ coitibi farominerelic¬
co supene lum̃ ad mediũ uitas & arboressiq: intanto ter¬
re rigore durare potuer̃ obruunt penitꝰ hieme defossa
latent cũ discussa aperire humũ coepit celosoliq: red¬
dunt᷑. c&erũ ad eo al te niues p̃munt t̾rã gelu& ꝑ p&uo
penerigere constricte ut ne auiũ qͥdẽ fere ulius uestigi¬
ũ excitat obscura caeliuerius ũ bra quã lux noc tisimilis

Expanded text:
te hominum genus et inter barbaros maxime inconditum. Locorum te hominum genus et inter barbaros maxime inconditum. Locorum asperitas hominum quoque ingenia duraverat. Gelidissimum septentrionis axem ex magna parte spectant, Bactrianis ab occidente coniuncti sunt, meridiana regio ad mare Indicum vergit. Tuguria latere crudo struunt et, quia sterilis est terra materia in nudo etiam montis dorso, usque ad summum aedificiorum fastigium eodem laterculo utuntur. Ceterum structura latior ab imo paulatim incremento operis in artius cogitur, ad ultimum in carinae maxime modum coit. Ibi foramine relicto superne lumen admittunt. Vites et arbores, si quae in tanto terrae rigore durare potuerunt, obruunt penitus: hieme defossae latent, cum discussa aperire humum coepit, caelo solique redduntur. Ceterum adeo altae nives premunt terram gelu et perpetuo paene rigore constrictae, ut ne avium quidem feraeve ullius vestigium extet. Obscura caeli verius umbra quam lux, nocti similis
Abbreviated transcription (Latin):
pe constituto iter ꝓnuntiari iub& in armatos quosiã tunc mu¬
tato nomine euerg&as appellabant ex quo frigore uictusq
penuria &ri exercitũ ad fectũ tectis & cõmeatib iuueraent quins¬
tus dieserat ut in eã regionẽ ꝑueneraet cognosc̃ satibazanẽ qͥad
bes sũ defecerat cũ eqͥtũ manu lnrupis serursus In aliositaq ca
dc̃ eqͥtes sequebant᷑ ipse lx dieb: gentẽ euerg& arũ ordinauit
magna pecunia obegregiã ineyrũ fidẽ donata relicto demde
qͥ iisꝰ p̃ẽ& a medineꝰ scriꝰbeis dar eifuerat aracosios quorũ
regio ad ponticũ mare ꝑ tin& sub egi tibi exercitꝰ qͥ subpar¬
menione fuerat occupauit sexmiliaꝰ macedonũ erant &ico
nobiles & v. graecoꝵ cũ eqͥtib: dc̃. haud dubiȩ robor om¬
nefitimis qͥdẽ sactis notã quippenullo cõmertio uolantem¬
ut uosusus cũ exercitu in trauit parame desidẽ appellant᷑ a gres¬

Expanded text:
satrape constituto iter pronuntiari iubet in Arimaspos, quos iam tunc musatrape constituto iter pronuntiari iubet in Arimaspos, quos iam tunc mutato nomine Euergetas appellabant, ex quo frigore victusque penuria Cyri exercitum adfectum tectis et commeatibus iuverant. Quintus dies erat, ut in eam regionem pervenerat. Cognoscit Satibarzanem, qui ad Bessum defecerat, cum equitum manu inrupisseDC equites sequebantur. Ipse LX diebus gentem Euergetarum ordinavit magna pecunia ob egregiam in Cyrum fidem donata. Relicto deinde, qui iis praeesset, Amedine — scriba is Darei fuerat — Arachosios, quorum regio ad Ponticum mare pertinet, subegit. Ibi exercitus, qui sub Parmenione fuerat, occurrit. Sex milia Macednum erant et CC nobiles et v milia Graecorum cum equitibus DC, haud dubie robur omne finitimis quidem satis notam, quippe nullo commercio colentem mutuos usus, cum exercitu intravit. Parapanisadae appellantur, agres
Abbreviated transcription (Latin):
his leonidã dedit & ipsũ par menioniquondã intima familiana¬
te c̃iunctũ fereidem er tant quos alio qͥ rex habuerat in uisos.
Nã cũ experiri uell& militũ animos admouit qͥ litteras in mace¬
doniã ad suos scripsiss&. siquos ipse mitae bat ꝑ laturus c̃fide
trader& simplicit̃ ad neces sarios suos quisq seripserat quȩ sentie¬
bat aliis gra uiserat. plerisq ñ ingraeta militia it &agentium
teras erant questi hanc se orsus quo hortẽ ac& cris tendere igno¬
miniȩ causa iub& fortitudine usurus inbello libertatẽ linquae
ab aurib: credulis remoturos & c̃siliũ temerariũ forsitanqui¬
pe foras simi iuuenes c̃tumelias in rrati erant sic̃ om̃a alia fe¬
licitas regis excepit nihil illis adbella promptius fuit inciba
uir tutẽ & ignominiȩ dȩ m̃de cupido & qͥa fortia facta in paucis
latere ñ poterant: His ita c̃positis alexander arianioꝵ sa ques

Expanded text:
his Leonidam dedit, et ipsum Parmenioni quondam intima familiaritahis Leonidam dedit, et ipsum Parmenioni quondam intima familiaritate coniunctum. Fere idem erant, quos alioqui rex habuerat invisos. Nam cum experiri vellet militum animos, admonuit, qui litteras in Macedoniam ad suos scripsisset, iis, quos ipse mittebat, perlaturis cum fide traderet. Simpliciter ad necessarios suos quisque scripserat, quae sentiebat: aliis gravis erat, plerisque non ingrata militia. Ita et agentium oris per litteras erant questi, hanc seorsus cohortem a ceteris tendere ignominiae causa iubet, fortitudine usurus in bello, libertatem linguae ab auribus credulis remoturus. Id consilium, temerarium forsitan — quippe fortissimi iuvenes contumelia inritati erant —, sicut omnia alia felicitas regis excepit. Nihil illis ad bella promptius fuit: incitabat virtutem et ignominiae demendae cupido et, quia fortia facta in paucis latere non poterant. His ita conpositis Alexander Arsame Drangarum
Abbreviated transcription (Latin):
em consternationis sub tra endãratꝰ capite deciso truncum
humare ꝑ misit ad regẽ capud missũ . ẽ: hic exitꝰ parmenio¬
nis fuit militiȩ domiq: clariuirimulta sinerege prospere
rex ullo nihil magnę rei gesserat felicis si moregi & ad omã
ad fortunę sue exigenti modũ satis fecit Exx natꝰ annos iu¬
uenis ducis & sȩpe &iã gregarii militis milia explicuit
acer c̃silio manꝰ strenues carus principib: uulgomilitũ ac¬
ceptior. haec inpulerint illũ ad regni cupiditatẽ an tan¬
tum. suspectũ fecerint ambigipotest qͥ aphilotas ulti¬
mis eruciatib uictꝰ uerane dixerit que facta pinte¬
ꝓbariñ poterant anfalsis torm̃toꝵ p&ierit finẽ requoq recen¬
ti cũ magnis poss& liquere dubitatũ. ẽst.
Alexander quos libere mortẽ parmenionis c̃questos. aẽ c̃perenet
sca randos ac&ero exer citu ratꝰ in unã cohor tẽ secreuit ducoq

Expanded text:
em consternationis subtrahendam ratus capite deciso truncum em consternationis subtrahendam ratus capite deciso truncum humare permisit: ad regem caput missum est. Hic exitus Parmenionis fuit, militiae domique clari viri. Multa sine rege prospere, rex sine illo nihil magnae rei gesserat. Felicissimo regi et ad omnia ad fortunae suae exigenti modum satisfecit. LXX natus annos iuvenis ducis et saepe etiam gregarii militis munia explevit: acer consilio, manu strenuus, carus principibus, vulgo militum acceptior. Haec inpulerint illum ad regni cupiditatem an tantum suspectum fecerint, ambigi potest, quia, Philotas ultimis cruciatibus victus verane dixerit, quae facta probari non poterant, an falsis tormentorum petierit finem, re quoque recenti, cum magis posset liquere, dubitatum est. Alexander, quos libere mortem Parmenionis conquestos esse conpererat, separandos a cetero exercitu ratus in unam cohortem secrevit ducemque
Abbreviated transcription (Latin):
colã philote nomine scriptã letꝰ qđ ex uultu notaripoterat
legebat cũeĩ latꝰ gladio haurit elcandre. deinde iugulu fe¬
nemoris adstiterant cognita caede cui: causa ignorabatur
incastra ꝑueniunt & tumultuoso nuntio milites c̃citant. illiar¬
mati adnemꝰ in quoꝑ p&rata cedeserat coeunt. & nipolidamas
c& eriq eĩ dẽ noxȩ participes dedant᷑ murũ circũdatũ memo¬
riȩ uersuros denutriant omniũq: sanguine duce parenta tu¬
ros. Clcander priores eoꝵ int̃mitu iub& lit terasq regis
scriptas admilites recitat qͥb: insidiȩ parmenionis in regem
p̃cesq: ut ipsũ uindicarent continebantur
nit᷑ cognita regis uoluntate ñ qͥdẽ indignatio: sed tam̃ seditio
c̃pressa .ẽ. delapsis plurib: paucire manser̃ qͥ saltẽ ut corpus
ipsius sepelire ꝑmit terem p̃cabant᷑ diuidnegatũ ẽ. cleandro
m&u neo ffender& regẽ. ꝑtinatius de inde ꝑgentib: materi¬

Expanded text:
tulam Philotae nomine scriptam laetus, quod ex vultu notari poterat, tulam Philotae nomine scriptam laetus, quod ex vultu notari poterat, legebat: tum eius latus gladio haurit Cleander, deinde iugulum fem aditum nemoris adstiterant, cognita caede, cuius causa ignorabatur, in castra perveniunt et tumultuoso nuntio milites concitant. Illi armati ad nemus, in quo perpetrata caedes erat, coeunt et, ni Polydamas ceterique eiusdem noxae participes dedantur, murum circumdatum nemori eversuros denuntiant omniumque sanguine duci parentaturos. Cleander primores eorum intromitti iubet litterasque regis scriptas ad milites recitat, quibus insidiae Parmenionis in regem precesque, ut ipsum vindicarent, continebantur. Igitur cognita regis voluntate non quidem indignatio, sed tamen seditio conpressa est. Dilapsis pluribus pauci remanserunt, qui, saltem ut corpus ipsis sepelire permitterent, precabantur. Diu id negatum est Cleandri metu, ne offenderet regem. Pertinacius deinde precantibus materi
Abbreviated transcription (Latin):
lã acceperat philoda manta reqͥrł iub& diuersoria regionis
illius magnos recessus abent amo enosq nemorib mani con¬
sitis eapͥ cipue rerũ sa traparũq uoluptaserat spaciabat᷑
in mere par menion medius in t̃duces qͥb erat imperatum
litteris regis ut occiderent agende aut̃ rei consticuerant
tep cũparꝰ meniona polidamante lit teris traditas legere
coepiss& . polida mas ꝓcul ueniens ut a parmenione cons¬
pec tꝰ ẽ. uultul&i tiȩ speciem p̃ferentẽ ad conplec tendu cũ
cucurrit mutuatu graculatione functi polidamas epistolã
urege scriptã ei tradidit par menionuinculũ epistole soluens
quid nã łex ager& reqͥ rebat ille exipsis litteris cogniturã
aẽ respondit qͥb par menion lectis: Rex inquit expeditionẽ
parat ina rachosios strenuũ hominẽ & nũ quã cessantẽ : sed tẽ¬
pus sulutisue tantã iã parta gloria parcere alterã deinde epis¬

Expanded text:
tulam acceperat — Polydamanta requiri iubet. Deversoria regionis tulam acceperat — Polydamanta requiri iubet. Deversoria regionis illius magnos recessus habent amoenosque nemoribus manu consitis: ea praecipue regum satraparumque voluptas erat. Spatiabatur in nemore Parmenion medius inter duces, quibus erat imperatum litteris regis, ut occiderent. Agendae autem rei constituerant tempus, cum Parmenion a Polydamante litteras traditas legere coepisset. Polydamas procul veniens ut a Parmenione conspectus est vultu laetitiae speciem praeferente, ad conplectendum eum cucurrit mutuaque salutatione facta Polydamas epistulam a rege scriptam ei tradidit. Parmenion vinculum epistulae solvens, quidnam rex ageret, requirebat. Illе ex ipsis litteris cogniturum esse respondit. Quibus Parmenion lectis: “Rex,” inquit, “expeditionem parat in Arachosios. Strenuum hominem et numquam cessantem! Sed tempus saluti suae tanta iam parta gloria parcere.” Alteram deinde epis
Abbreviated transcription (Latin):
quȩ scripto er̃ ex seqͥ ad parmoeniona quoq: epꝗstolas fe¬
res ainã ame alterã philotȩ nomine seriptã signũ anuli
eĩ in mea potestate .ẽ. si pat̃ credita filio in pressũcũte uiderit
nibil m& u&: Polydamas tanto liberatꝰ m&u in pensius &ia
quã exigebat᷑ ꝓmittit operã c̃laudatusq & ꝓmissis hone¬
ratꝰ deposita ueste quã habebat arabico induit᷑ ducarabes
quoꝵ interim c̃iuges Ac liberiuinculũ fidei obsides aput re¬
gẽ erant dati comites ꝑ deserta &iã obsiccitatẽ loca came¬
lis ximodio qđ estima uerat ꝑueniunt & priusquã ipsinuntia¬
r& aduentus rursus polydamas uestẽ macedoniã sumit & in
tab naculũ cleandri p&or hic regius erat quarta uigilia ꝑue¬
nit red ditis deinde litteris constituer̃ prima luce a par¬
moenionẽ coite. nãq c&eris quoq lit teris regis attulerat
rex ager& auidus quippe longo int̃ uallo nullã habeo epis¬

Expanded text:
quae scripta erunt, exequi. Ad Parmeniona quoque epistulas fequae scripta erunt, exequi. Ad Parmeniona quoque epistulas feres, unam a me, alteram Philotae nomine scriptam. Signum anuli eius in mea potestate est. Si pater credit a filio inpressum, cum te viderit, nihil metuet.” Polydamas tanto liberatus metu inpensius etiam, quam exigebatur, promittit operam conlaudatusque et promissis oneratus deposita veste, quam habebat, Arabica indultur. Duo Arabes, quorum interim coniuges ac liberi, vinculum fidei, obsides apud regem erant, dati comites. Per deserta etiam ob siccitatem loca camelis undecimo die, quo destinaverat, perveniunt. Et priusquam ipsus nuntiaretur adventus, rursus Polydamas vestem Macedonicam sumit et in tabernaculum Cleandri — praetor hic regius erat — quarta vigilia pervenit. Redditis deinde litteris constituerunt prima luce ad Parmenionem coire. Iamque ceteris quoque litteras regis attulerat,rex ageret, avidus — quippe longo intervallo nullam ab eo epis
Abbreviated transcription (Latin):
longe acceptis simꝰparmenionierat ꝓximꝰ laterimaciestare
solutus & quã quã conscientia fr&us in regiã uenerat cam̃
ut iussus .ẽ. fratres suos ex hibere ad modũ iuuenes & regug¬
notos ob&atẽ fiducia insolitudinẽ uersa trepidare coepit
sepius quȩ nocere possent quã qͥb: eluder & reputans. lã ar¬
migeri qͥb: imperatũ erat ꝓduxerant eos cũ ex sanguuem
m& ũ polyda manta ꝓpius accedere iub& sũ motisq omnib
Scelere inquit parmoenis om̃s parit̃ ad p&iti sumꝰ maxi me ogo
actu quo amicitie specię fefellit at que ꝑ sequendũ punienda
q dequant ũ fidẽi tuȩ credã te ministro ut statui. olsides dũ hoc
ꝑ agis er̃ fr̃s tui ꝓficis cere in mediã & adp̃ fectos meos lit¬
teras scriptas manumea ꝑ fer uelocitate opus.ẽ qua cele¬
ritatẽ ante codas noc tuꝑ uenire illuc te uolo posterodie

Expanded text:
Longe acceptissimus Parmenioni erat, proximus lateri in acie stare Longe acceptissimus Parmenioni erat, proximus lateri in acie stare solitus. Et quam quam conscientia fretus in regiam venerat, tamen, ut iussus est fratres suos exhibere admodum iuvenes et regi ignotos ob aetatem, fiducia in sollicitudinem versa trepidare coepit, saepius, quae nocere possent, quam, quibus eluderet, reputans. Iam armigeri, quibus imperatum erat, produxerant eos, cum exanguem metu Polydamanta propius accedere iubet summotisque omnibus: “Scelere,” inquit, “Parmenionis omnes pariter adpetiti sumus, maxime ego аc tu, quos amicitiae specie fefellit. Ad quem persequendum puniendumque — vide, quantum fidei tuae credam — te ministro uti statui. Obsides, dum hoc peragis, erunt fratres tui. Proficiscere in Mediam et ad praefectos meos litteras scriptas manu mea perfer. Velocitate opus est, qua celeritatem famae antecedas. Noctu pervenire illuc te volo, postero die,
Abbreviated transcription (Latin):
unꝰ erat inpla cabilis frat̾ qͥ t̃̾ribiliuultu intuens eũ . łũ ait
demens lacrimare debueras cũ equo calcaria subdederes
fiatrũ desertor & desertoꝵ comes miser quo & unde fugiebas
esfecisti utreus capitis accusatoris uterer uerbis. ille pec cas
gunt flectensq regẽ dep̃cantur ille silentio facto.
Et ipse inquit: a myntan mea sententia fr̃sq eĩ ab soluo. uos
aut̃ iuuenes malo beneficuimei obliuisciquã periculiuri
meminis se eadẽ fide reddit ei ingratiã metũ quã ipse uob cum
reuertor nisi quȩlata essent excussissẽ ualdedissimulatio
mea superare potuiss& sed satius ẽ. purgatos eẽ quã suspec cos
ogitate neminẽ absolui posse: nisi qͥ dixerit causã tua menta
ignosce fratrituo erit hoc simplicit᷑ &iã mͥrec̃ ciliati animi
tupignꝰ: Ciontione deinde dimissa polydamantauocari iub&

Expanded text:
unus erat inplacabilis frater, qui terribili vultu intuens eum: “Tum,” exclamat, unus erat inplacabilis frater, qui terribili vultu intuens eum: “Tum,” exclamat, “demens, lacrimare debueras, cum equo calcaria subderes, fratrum desertor et desertorum comes. Miser, quo et unde fugiebas? Effecisti, ut reus capitis accusatoris uterer verbis.” Ille peccassegunt flentesque regem deprecantur. Ille silentio facto: “Et ipse,” inquit, “Amyntan mea sententia fratresque eius absolve Vos autem, iuvenes, malo beneficii mei oblivisci quam periculi vestri meminisse. Eadem fide redite in gratiam mecum, qua ipse vobiscum revertor. Nisi, quae delata essent, excussissem, aliquid de dissimulatione mea suspicari potuissetis: satius est purgatos esse quam suspectos. Cogitate neminem absolvi posse, nisi qui dixerit causam. Tu, Amynta, ignosce fratri tuo. Erit hoc simpliciter etiam mihi reconciliati animi tui pignus.” Contione deinde dimissa Polydamanta vocari iubet.
Abbreviated transcription (Latin):
bant infesta contio uix in hibꝰeri potuit quinꝓtinꝰ suo more
saxa in cũ iacer& atq ille sane ter ritus. Nihil inquit
ꝓ me depͣ cor modo ne fratrũ in nocentiȩ fuga in put& mea
Haec side fendi ñ potest : meũ crim̃sit horũ obi dipsũ meliore
causa qđ ego qͥ ꝓfugi suspectus sum.
Idhȩc docuto uniuersa contio adsenscuẽ. lacrimȩ deindeom¬
Anib: mana reco eper̃ adeo in c̃trariũ repente mutatis ut solũ
peo e&̃ qđ maeximȩ laeserat iuuenis erat primo a&atis florepu¬
bes cens quã int̾ eqͥtes torm̃tis philotȩ c̃turbatis alienꝰ t̃ror
abstulerat desertũ eũ a comitib & hesitantẽ int̾reuer aendi
fugiendiq esiliũ qͥ secutierant occupauer̃ istũ flore coepit &
os suũ c̃uerberare mestus ñ suã uicẽ sed ꝓpt̃ ipsũ periditan¬
ciũ fratrũ. moueratq iã regẽ quoq: ñ contionẽ modo: sed

Expanded text:
bant. Infesta contio vix inhiberi potuit, quin protinus suo more bant. Infesta contio vix inhiberi potuit, quin protinus suo more saxa in eum iaceret. Atque ille sane interritus: “Nihil,” inquit, “pro me deprecor, modo ne fratrum innocentiae fuga inputetur mea. Haec si defendi non potest, meum crimen sit. Horum ob id ipsum melior est causa, quod ego, quia profugi, suspectus sum.” At haec elocuto universa contio adsensa est: lacrimae deinde omnibus manare coeperunt adeo in contrarium repente mutatis, ut solum pro eo esset, quod maxime laeserat. Iuvenis erat primo aetatis flore pubescens, quem inter equites tormentis Philotae conturbatos alienus terror abstulerat: desertum eum a comitibus et haesitantem inter revertendi fugiendique consilium, qui secuti erant, occupaverunt. Is tum flere coepit et os suum converberare, maestus non suam vicem, sed propter ipsum periclitantium fratrum. Moveratque iam regem quoque, non contionem modo, sed
Abbreviated transcription (Latin):
domo tuȩ ma tris abscondi p̃cepisti igit᷑ mͥ nequẽ p̃t̃te intue¬
rer. sed de tractantes militiã ꝑ ducerẽ adte qđ eqͥ tẽfeci&
liberius quã ex pedibat mͥ ex secutꝰ sũ tuũ imperiũ. gorgiã
& hega teũ & gorgatan quoꝵ bona opera uteris inde ꝑdix
quidigit᷑ iniquius .ẽ. quã me qͥsi tibi ñ paruis sẽ iure daturus
fuissepoenas nc̃ perire qͥ aparui. neq enĩ ulla tilia matri
tuȩ ꝑ sequendi nos causa . ẽ. quã qđ utilitatẽ tuã muli ebrip̃
posuimꝰ gratiȩ sexmilia macedonũ peditũ &. dc̃. eqͥ tes addux
quoꝵ pars secutura meñ erat similitiã de tractantib indull¬
gere uoluis sẽ. seqͥt̃ ergo ut qͥa illa ꝓpt̃ hanc causam iras¬
cit᷑ nob̾ tumitiges matrẽ qͥire q̃ nͨ ob tulisti.
ũ hȩc amyntas agit forte suꝑ uener̃ ꝗ fratrẽ. eĩ pelo mo¬
nẽ dequo ante .ẽ. dic tũ fugientẽ c̃secuti uinctũ reduce¬

Expanded text:
domo tuae matris abscondi. Praecepisti igitur mihi, ne quem praeter te intuedomo tuae matris abscondi. Praecepisti igitur mihi, ne quem praeter te intuerer, sed detrectantes militiam perducerem ad te. Quod equidem feci et liberius, quam expediebat mihi, executus sum tuum imperium. Gorgiam et Hecataeum et Gorgidan, quorum bona opera uteris, inde perduxi. Quid igitur iniquius est quam me, qui, si tibi non paruissem, iure daturus fui poenas, nunc perire, quia parui? Neque enim ulla alia matri tuae persequendi nos causa est, quam quod utilitatem tuam muliebri prae- posuimus gratiae. vi milia Macedonum peditum et DC equites adduxi: quorum pars secutura me non erat, si militiam detrectantibus indulgere voluissem. Sequitur ergo, ut, quia illa propter hanc causam irascitur nobis, tu mitiges matrem, qui irae eius nos obtulisti.” Dum haec Amyntas agit, forte supervenerunt, qui fratrem eius Polemonem, de quo ante est dictum, fugientem consecuti vinctum reduce
Abbreviated transcription (Latin):
militare uellẽr&inere cogebar. Nec infititis eoliberi ho¬
minis animo locutũ eẽ mecũ ignauis simo& hoc unũ militiae
sue usur pantẽ ut alienosequos pugnaturis distribucto huc
enĩ maloꝵ uentũ .ẽ. ut uerbamea ex eodẽ tẽpore & alexandro
excusem & anthipani athercule mat̃ de nob inimicistuis seripsa
utinã prudentius o& sollicita ꝓfilio & ñ mn anes quoq spicies
anxio animo si gurar& quȩ enĩ ñ ad scribit metꝰ sui causam
deniq: ñ ostenditꝰ auctorẽ quo factodicto uenr̃o motatã tre¬
pidas tibilit teras scripsit. omiserã c̃ditionẽ meã qͥa forsi can
ñ periculosius ẽ. tacere quã dicere sed ut cũq cessurares ẽ ma¬
lo tibi defensionẽmtã displicere quã causã agnosceres aut̃ qu
dicturus sũ quippe meministicũ meadꝑducendos ex mace¬
donia milites mitteres dixis s& emultos integros iuuenes in

Expanded text:
militare vellem, retinere cogebar. Nec infitias eo, liberi homilitare vellem, retinere cogebar. Nec infitias eo, liberi hominis animo locu- tum esse me cum ignavissimo et hoc unum militiae ius usurpante, ut alienos equos pugnaturis distribuat. Huc enim malorum ventum est, ut verba mea eodem tempore et Alexandro excusem et Antiphani! At, hercule, mater de nobis inimicis tuis scripsit. Utinam prudentius esset sollicita pro filio et non inanes quoque species anxio animo figuraret! Quare enim non ascribit metus sui causam? denique non ostendit auctorem? Quo facto dictove nostro mota tam trepidas tibi litteras scripsit? O miseram condicionem meam, quia forsitan non periculosius est tacere quam dicere! Sed utcumque cessura res est, malo tibi defensionem meam displicere quam causam. Agnosces autem, quae dicturus sum: quippe meministi, cum me ad perducendos ex Macedonia milites mitteres, dixisse te, multos integros iuvenes in
Abbreviated transcription (Latin):
ñ poterant iasi a conciis amicos ñ diuidis ne ab amicisqͥ¬
t̃ indiciũ ut opinor qͥ apridiȩ familiarit̃ & sine arbitris lo¬
cutꝰ ẽ. nob̾cũ atego purgate ñ possẽ si pridiȩ quic quã ex
u& ere uita ac more mutassem nc̃ uero sic̃ omnib dieb illo
quoq: qͥsus pectꝰ .ẽ. fecimꝰ c̃su&udo dilu& crim̃ sed equos an¬
tiphani ñ dedimꝰ & pridie quã pbiloas d&ec tus ẽ. hic mihi cũ
anthi pane reserit qͥ sinos suspectos facere uult qđ illo die
equos ñ dederimꝰ sem & ipsũ qđ eos deserauerit purgare ñ po¬
terit anceps enĩ crim̃.ẽ. int̾re tinentẽ & exigentẽ nisi qđ me¬
lior ẽ causa suũ ñ tradentis quã poscentis alienũ c&erum
rex equos decẽ habeo eqͥb anthi panes .uiIii. iã distribue¬
ratiis qͥa miserant suos omnino .ii. ipse habebã quoscum
uell& abducere homo suꝑbis simꝰ certe iniquissi minisi pedes¬

Expanded text:
non poterant. Ita, si a consciis amicos non dividis, ne ab amicis qunon poterant. Ita, si a consciis amicos non dividis, ne ab amicis qutur indicium? Ut opinor, quia pridie familiariter et sine arbitris locutus est nobiscum. At ego purgare non possem, si pridie quicquam ex vetere vita ac more mutassem. Nunc vero, si, ut omnibus diebus, illo quoque, qui suspectus est, fecimus, consuetudo diluet crimen. Sed equos Antiphani non dedimus, et pridie, quam Philotas detectus est. Hie mihi cum Antiphane res erit. Qui si nos suspectus facere vult, quod illo die equos non dederimus, semetipsum, quod eos desideraverit, purgare non poterit. Anceps enim crimen est inter retinentem et exigentem, nisi quod melior est causa suum non tradentis quam poscentis alienum. Ceterum, rex, equos decem habui: e quibus Antiphanes octo iam distribuerat iis, qui amiserant suos, omnino duos ipse habebam: quos cum vellet abducere homo superbissimus, certe iniquissimus, nisi pedes
Abbreviated transcription (Latin):
capita ut inã philotas quoq: intra uerba peccas s& ꝓ inde adid
pͣ aertar ꝓpt̃ qđ reisumꝰ a micitiã quȩ nob̵ cũphilota fuit ad eo
ñ co inficicis ut exp&isse quoq: nos magnosq exea fructus
ꝑ cepisse c̃fiiear anueropar menionis quẽ tibi ꝓximũ . eẽ. uo¬
liustifiliũ om̃s pene amicostuos dignatione uincentẽ cultũ
a nob eẽ miraris. Tuhercules siuerũ audire uisrex huius nob
periculis causas. quisenĩ alius efficit ut ad philotan decurre¬
rent qͥ placere uellent tibi abillo traditi adhunc gra dum
amititia &uȩ ascendimꝰ is aput tefuit cuius.ẽ. gratiã expe¬
ros eẽ quos quostu haberes hoc sacram̃to pi&atis obstricti
obuersa rem᷑ scilic& quẽ tu omnib p̃ferebas. Igit᷑ si hoc
crim̃ . ẽ. paucos in nocentes habes himmo hercules neminem
om̃s enĩ philotȩ aimici. eẽ. uoluer̃ sed totidẽ qđ uolebant: eẽ.

Expanded text:
capita. Utinam Philotas quoque intra verba peccasset! Proinde ad id capita. Utinam Philotas quoque intra verba peccasset! Proinde ad id revertar, propter quod rei sumus. Amicitiam, quae nobis cum Philota fuit, adeo non eo infitias, ut expetisse quoque nos magnosque ex ea fructus percepisse confitear. An vero Parmenionis, quem tibi proximum esse voluisti, filium omnes paene amicos tuos dignatione vincentem cultum a nobis esse miraris? Tu, hercules, si verum audire vis, rex, huius nobis periculi es causa. Quis enim alius effecit, ut ad Philotan decurrerent, qui placere vellent tibi? Ab illo traditi ad hunc gradum amicitiae tuae ascendimus: is apud te fuit, cuius et gratiam experos esse, quos tu habe- res. Hoc sacramento pietatis obstricti aversaremur scilicet, quem tu omnibus praeferebas ! Igitur, si hoc crimen est, paucos innocentes habes, immo, hercules, neminem. Omnes enim Philotae amici esse voluerunt, sed totidem, quot volebant esse,
Abbreviated transcription (Latin):
riclitantis ł in tab naculo aegri & uul nera curatis alqu
uox asperior. ẽ& accepta merueramꝰ fortib factis ut
malles eatẽporinr̃o inputare quã animo cũquid accidit
tristius om̃s reis corporib: nr̃is quȩ utiq: ñodimꝰ ma nꝰ¬
parentes liberis si occurrant & ingrati & in uisis. c̃ tre
cũ donis bonoram᷑ cũ p̃miis honustireuertim᷑. quisfer¬
renos potest quis illã animoꝵ a la critatẽ ẽtinere.
militantiũ nec indignatio nec la&ia morata .ẽ. ad
oms ad fectꝰ in p&urapim᷑ uit uperamꝰ laudamꝰ misere¬
m᷑ ira scim᷑ ut cũq: p̃sens mouit ad fectio modo indiam
adire & oceanũ lib& modo c̃iugũ & liberoꝵ patriaeq
memoria occcurrit sed hascogitationes has int̃ secollo¬
quentiũ uoces signũ tuba datũ finit in suos quisq ordines cur¬
rimꝰ & quid quid irar ũ intab naculo ẽceptũ. ẽ. in hostiũ effundit

Expanded text:
riclitantis vel in tabernaculo aegri et vulnera curantis aliqua riclitantis vel in tabernaculo aegri et vulnera curantis aliqua vox asperior esset accepta, merueramus fortibus factis, ut malles ea tempori nostro inputare quam animo. Cum quid accidit tristius, omnes rei sumus: corporibus nostris, quae utique non odimus, parentes, liberi si occurrant, et ingrati et invisi sunt. Contra cum donis honoramur, cum praemiis onusti revertimur, quis ferre nos potest? quis illam animorum alacritatem continere? Militantium nec indignatio nec laetitia moderata est: ad omnes adfectus impetu rapimur. Vituperamus laudamus, miseremur irascimur, utcumque praesens movit adfectio: modo Indiam adire et Oceanum libet, modo coniugum et liberorum patriaeque memoria occurrit. Sed has cogitationes, has inter se conloquentium voces signum tuba datum finit: in suos quisque ordines currimus, et, quidquid irarum in tabernaculo conceptum est, in hostium effunditur
Abbreviated transcription (Latin):
de equis ñ traditis & adiectis &iã suꝑ beminis inde captũ
amintã facta dicendi potestate Sinihil inquit int̃e. r¬
gis peco utdũ dico uinculis liberer rex soluiutrũq iube
desiderantiq: amiute ut habitꝰ quoq: redder& armo¬
rila nceã daruussit. quã ut leua cõp̃hendit euitato es
lo co inquo a lexandri corp paulo ante iacuerat qualiscũ¬
q: inquit exitꝰ nos man& rex c̃fitem᷑ prosperũ tibi debi¬
turos tristiorẽ fortunȩ inputaturos sinep̃ iuditio dicimꝰ
causã liberis corporib: animisq habitũ & iã in quote
comita risolemꝰ red di disticausã ñ possumꝰ for tunã time
tatẽ tuã habiti nullius consciisdmͦ nob̵ dicerẽ iã priden
uicis sete inuidiã nisi periculũ eex ne alia malignius di¬
tacrederes blanda orationipurgaric&er ũ &iã simib¬
tis tui uł ina gmine deficientis & fectigati uł inaciae pe¬

Expanded text:
de equis non traditis et adiectis etiam superbe minis indicat. Tum de equis non traditis et adiectis etiam superbe minis indicat. Tum Amyntas facta dicendi potestate : “Si nihil,” inquit, “interest regis, peto, ut, dum dico, vinculis liberer.” Rex solvi utrumque iubet desiderantique Amyntae, ut habitus quoque redderetur armigeri, lanceam dari iussit. Quam ut laeva conprehendit, evitato eo loco, in quo Alexandri corpus paulo ante iacuerat: “Qualiscumque,” inquit, “exitus nos manet, rex, confitemur prosperum tibi debituros, tristiorem fortunae inputaturos. putaturos. Sine praeiudicio dicimus causam liberis corporibus animisque: habitum etiam, in quote comitari solemus, reddidisti. Causam non possum us, fortunam timertatem tuam habiti nullius conscii sumus nobis. Dicerem iam pridem vicisse te invidiam, nisi periculum esset, ne alia malignius dicta crederes blanda oratione purgari. Ceterum etiam si militis tui vel in agmine deficientis et fatigati vel in acie pe
Abbreviated transcription (Latin):
in secr&o cũ eofuissent ñ posse dubitare fratrẽ uero qͥ profu¬
gerꝗt cũ depbilo tȩ querer& aperuisse fuge causã nuꝑ p̃c̃
c̃ su&udinẽ officiis spetiae camotis longius c&eris ad mo¬
uis se sem& ipsos laterisuo nulla ꝓbabili causa seq mirantẽ
qđ ñuicesua tali fugerent᷑ officio & ipsa trepidatione coꝵ
ꝑ territis strenue adar migeros qͥ ꝓxime sequebant᷑ re¬
cessisse adhac accedere qđ cũ antiphatanes scriba eqͥ tũ
aminte denupticss& pridie quã philo & scelus dep̃hensus
tã ut exsuis aequis moresolito darent his qͥamisis s& ȩ quos
suꝑbe respondisse nisi incepto desister& breuisciturũ quis
pse eã. Ic̃ linguȩ uiolentiã aemeriatẽq uerboꝵ quȩ insem&¬
it cularent᷑ nihil ciliud eẽ. quã scelestianimi indicẽ act¬
tẽ que siue ra es sent idem meruis secos qđ philotan si falsa
exigere ipsũ ut refellant. ꝓduc tꝰ deinde antiphatanis

Expanded text:
in secreto cum eo fuissent, non posse dubitari. Fratrem vero, qui profuin secreto cum eo fuissent, non posse dubitari. Fratrem vero, qui profugerit, cum de Philota quaereretur, aperuisse fugae causam. Nuper praeter consuetudinem officii specie amotis longius ceteris admovisse semctipsos lateri suo nulla probabili causa, seque mirantem, quod non vice sua tali fungerentur officio, et ipsa trepidatione eorum perterritum strenue ad armigeros, qui proxime sequebantur, recessisse. Ad haec accedere, quod, cum Antiphanes, scriba equitum, Amyntac denuntiasset, pridie quam Philotae scelus deprehensum esset, ut ex suis equis more solito daret iis, qui amisissent equos, superbe respondisset, nisi incepto desisteret, brevi sciturum, quis ipse esset. Iam linguae violentiam temeritatemque verborum, quae in semiacularentur, nihil aliud esse quam scelesti animi indicem ac testem. Quae si vera essent, idem meruisse eos, quod Philotan, si falsa, exigere ipsum, ut refellant. Productus deinde Antiphanes
Abbreviated transcription (Latin):
rat suppliciomagis quã crimini fuerat exemptus. Tũquoq an
urare nouabat. Igit̾ alexander excustodie ducit᷑ iussusq di¬
ere quã quã toto triennii meditatꝰ erat defensionẽ tam̃ hasitans
a trepiđ paucaex his quȩ c̃posuerat ꝑtulit. adulamũ ñ me¬
moria solũ. sed &iã mens eũ destuit. nullierat dubiũ qͥ intre¬
ꝓxime abstiterant obluc tantẽ adhuc ob liuiomi lanceis
confoder̃ cui: corpore ab lato rex introduciius sit amyn¬
tã & simannã polemon minimꝰ exfratrib cũ philotan tor¬
queri eperiss& ꝓfugerat omniũ philote amicoꝵ hi caris¬
simifuerant admagna & honorata misteria illius maxi¬
mesuffragatione ꝓductime mineratq: rex sũ mostudio
ibco c̃siliatos sibi nedubita bat huius quoq ultimic̃ silii
inuitũ deteriora credentẽ nc̃ manifestis indiciis uictum
ius sis se uinciri. nã pridie quã deteger& philotȩ scelus quin

Expanded text:
rat, supplicio magis quam crimini fuerat exemptus: tum quoque Arat, supplicio magis quam crimini fuerat exemptus: tum quoque Aura renovabat. Igitur Alexander ex custodia educitur iussusque dicere, quamquam toto triennio meditatus erat defensionem, tamen haesitans et trepidus pauca ex his, quae conposuerat, protulit, ad ultimum non memoria solum, sed etiam mens eum destituit. Nulli erat dubium, quin tre iis, qui proximi adstiterant, obluctantem adhuc oblivioni lanceis confoderunt. Cuius corpore ablato rex introduci iussit Amyntam et Simian: nam Polemon, minimus ex fratribus, cum Philotan torqueri conperisset, profugerat. Omnium Philotae amicorum hi carissimi fuerant, ad magna et honorata ministeria illius maxime suffragatione producti, memineratque rex, summo studio ab eo conciliatos sibi, nec dubitabat huius quoque ultimi consilii invitum deteriora credentem nunc manifestis indiciis victum iussisse vinciri. Nam pridie, quam detegeretur Philotae scelus, quin
Abbreviated transcription (Latin):
PHY LOTAN SICUT RECENTIBUS SCELERIS
cius uestigiis iure ad fectũ supplicio censuerant milites ita
post quã desierat. eẽ. quȩ modiessent inuidia in misericor di
uertit mouerat & daratas iuuenis & patris q̃ senec tꝰ atq o¬
bitas primꝰ aisiã aperuerat regi omniũpericuloꝵ q̃ parti¬
ceps. sẽꝑ alterũ inatiȩ cornu defenderat philippoquoq an¬
te om̃s amicus & ipsi alexandro tã fidus ut occidendi at¬
talũ ñ alio ministro uti mall&. horũ cogitatio subibatexq¬
citũ seditioseq uoces referebant᷑ adregẽ quis ille haudsa¬
ne motꝰ sictisq prudensotii uitia negotiti discuti edicit ut
om̃s in uestibulo regiȩ prestosint quo subifr equentes ab eq
cognouit inc̃tioneꝰ ꝓcessit haud dubiȩ ex c̃posito aphar¬
rias postulare coepit ut lincestes alexander qͥ młto ames
quã philotas regẽ uoluis s& occidere exiber& aduob
indicib sic̃ suprae diximꝰ delatꝰ t̃tiũ iã annũ custodi¬

Expanded text:
Philotan sicut recentibus sceleris eius vestigiis iure adfectum supplicio censuerant milites, ita, postquam desierat esse, quem odissent, invidia in misericordiam vertit. Moverat et claritas iuvenis et patris eius senectus atque orbitas. Primus Asiam aperuerat regi, omnium periculorum eius particeps semper alterum in acie cornu defenderat, Philippo quoque ante omnes amicus et ipsi Alexandrotam fidus, ut occidendi Attalum non alio ministro uti mallet. Horum cogitatio subibat exercitum, seditiosaeque voces referebantur ad regem. Quis ille haud sane motus satisque prudens, otii vitia negotio discuti, edicit, ut omnes in vestibulo regiae praesto sint. Quos ubi frequentes adesse cognovit, in contionem processit. Haud dubie ex conposito Atarrhias postulare coepit, ut Lyncestes Alexander, qui multo ante quam Philotas regem voluisset occidere, exhiberetur. A duobus indicibus, sicut supra diximus, delatus tertium iam annum custodi