comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
dicur uel insanũ. D ꝑdidi pe¬
cuũam. R Ex ꝑrectꝰ es te diuitem
sop̃mabasᵇ peciuã quã amabã
pñt. Qpetiuẽ neq amorẽ ne¬
qͣ odiũ s frugalitatꝭ scudium
auaricieq fugam laudo. ut a¬
mare enĩ pusilli amini. sic paci
nõ posse auoũ infirii ẽ pap̃q¬
sibi fidentis atq auro subcumbe
muetuentꝭ magnus ille ẽ inꝙͣ.
Anneꝰ qui fictilib sic utit᷑ ꝙ adᵈ
argento nec ille minor ẽ quisit
argento utit᷑ ꝙͣ admodum fictili¬
bus ut intelligas seu uicĩ seu uir¬
tutem nõ in reb esse s in aĩs n ͨͣ
amatorem peciũẽ nec osorẽ sos
absentꝭ contemptorẽ pñtisq di¬
spensatorem egregiũ magnũ pu¬
tes hanc sũa me dictante sẽpsit
Cico̾ cum amorẽ enim diuicdaꝵ
angusti ꝑuiq amim dixiss adiũ¬
xit Et nichil inꝙͥ honestiꝰ magt¬
si nõ hẽas ⁊ si hẽas ad benesi¬
tenciam libalitatẽ ꝯferie utor t̃
re certa claris testib Et o ut̃ mͥ

Expanded text:
editur vel insanum. Perdidi peeditur vel insanum. Perdidi pecuniam. Experrectus es, te divitem somniabas. Pecunia quam amabam periit. Pecunie neque amorem neque odium, sed frugalitatis studium avaritieque fugam laudo. Ut amare enim pusilli animi, sic pati non posse aurum, infirmi est parsibi fidentis, atque auro succumbere metuentis. “Magnus ille est”, inquit Anneus, “qui fictilibus sic utitur quemadmodum argento, nec ille minor est, qui sic argento utitur quemadmodum fictilibus: ut intelligas, seu vitium, seu virtutem, non in rebus esse, sed in animis. Nec amatorem pecunie nec osorem, sed absentis contemptorem presentisque dispensatorem egregium, magnum putes.” Hanc sententiam me dictante scripsit Cicero; cum amorem enim divitiarum angusti parvique animi dixisset, adiunxit: “Et nichil, inquit, honestius magnsi non habeas, et si habeas ad beneficentiam liberalitatemque conferre”. Utor in re certa claris testibus, et o utina
Abbreviated transcription (Latin):
obꝓbriũ nib. quid ius ⁊ facõ et
dcm est / pars iulissima reꝵ c̾tanĩ
mouuistis opes quis enĩ queso nõ¬
hodiẽ sceli̾a insigniꝰ p̾cio ⁊ occasi¬
one ꝓp ͭ ͣ fas omne abrumpit po¬
lidorum obtruncat ⁊ auto ui po¬
titur. pone fidos fies̃/ pone unam¬
mes amicos in ꝯsilio in cõiuuo i
chorea / de huic modicũ int̾ illos nõ
ditam poniũ aureũ s pomi fru¬
scũ iaciat discordia hũs olim
lirnus solita gladus seria ioci q
frangent᷑. Sicut autem auroius
scelestiꝰ q̃ritur sic ut ad iẽ re¬
nempe ingens aĩe nactura ꝯtẽp¬
mtur ꝓximũq illi fame dĩpnũ
sꝑnitur ⁊ amissũ tempꝰ inter
lemia nuiatur lente flent᷑ frẽs
ꝑdici lenciꝰ pentes lencissime
tõiuges. sepe uero letissĩe. sole opes
feentur acrit̾ di̾ssimũq ẽ illud.
Ploratur lacͥmis amissa petiũã
beris S musca iã diximꝰ de quo
nũꝙͣ satis nũꝙͣ parũ semꝑ in¬
natis aĩs mł dicẽdo aᵈ q̃rit᷑ insi

Expanded text:
 quid vis et facere et dictum est: pars vilissima rerum certamen movistis opes. Quis enim, queso, nohodie, sceleris insigni premio et occasione proposita, fas omne abrumpit; Polydorum obtruncat, et auro vi potitur? Pone fidos fratres, pone unanimes amicos in consilio, in convivio, in chorea; dehinc modicum inter illos non dicam pomum aureum, sed pomi frustum: iaciat discordia; his olim armis uti solita, gladiis seria iocique frangentur. Sicut autem auro nichil scelestius queritur, sic, ut ad rem repe, ingens anime iactura, contemnitur, proximumque illi fame damnum spernitur, et amissum tempus inter levia numeratur. Lente flentur fratres perditi, lentius parentes, lentissime coniuges, sepe vero letissime: sole opes flentur acriter, verissimumque est illud: ploratur lacrimis amissa pecunia veris. Sed multa iam diximus, de quo nunquam satis, nunquam parum, semnatis animis, nil dicendo aliud queritur nisi
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙͣ aliunde quesieris qd in te est nõ
obsideberis insi quo uoles neq uo
mit̃ obsiderere insi ꝙ in urbib ma¬
le paccatꝭ accidit. una pars amimi
sidentib faue̾t. ius hͦ malo liberari:
Purga amim cui statũ. seruos e¬
nm castigare neq hñs se ͭ ͤ cõsilus
neq alris potes / te si uelis ꝯpone
nemo metuerit. Pomꝑas ab ige pel¬
le suꝑbiam ita enm bel fugabis
ẜuorũ inimicam aciõ bel ninues
Mayulcis seruis obsideor Re unde
si screpitus uel manis q̃riturnac¬
cancia an obsequium aut iocũditas

Expanded text:
am aliunde quesieris, quod in te est: non am aliunde quesieris, quod in te est: non obsideberis nisi dum velis. Neque vero nunc obsiderent, nisi, quod in urbibus male pacatis accidit, una pars animi, sidentibus faveret. Vis hoc malo liberari? Purga animi tui statum! Servos enim castigare neque his Senece consiliis, neque aliis potes. Te, si velis componere, nemo vetuerit: pompas abige, pelle superbiam; ita enim vel fugabis servorum inimicam aciem, vel inminues. Multis servis obsideor. Bene, si strepitus vel inanis queritur iactantia; sin obsequium aut iucunditas
Abbreviated transcription (Latin):
eam consilio rege̾ no po ͦ Nota sũt tñ
lis in te senece consilia uiuend̃ cũ
ẜuis familiarit̾ cõit̾ clementer
familiarẽ esse iubet. At quib nẽ¬
pe hus quorũ familiaritas ꝯtẽp¬
tus est genitrix. Addit nõ uerle¬
rum s uerboꝵ castigacõe utend
q mansuetudiẽ diur pede calcã¬
tes Admittendes prete̾a in ẜmo¬
nem in ꝯsiliũ in coniuctum et
quos queso. utiq procaces scultos
ebrios ꝑfidos insolentes, qui neq
sermonem teneant neq cõsiliũ
hẽant ⁊ cõuiccum fedent. salutis
gnes gule autẽ ꝓprie acq libidi¬
nis iũgilantissiu̾ curatoles. lex
Ille qdeo fortassis hec consulit᷑ quia
in seruo uerũ opĩãtur quod ante iã
de amico dix̾at fidelem si credidees
facies credo nõ cogitans exoptimo toi̾e
hõm amicos esse solitos ẜuos ex pessi¬
mo equid nõ si mille anins luꝑuma¬
gnum crrdideris agnus fiet. Dobsi¬
deor serius quid consilii afors. Rnũ¬

Expanded text:
eam consilio regere non potes. Nota sunt tamen eam consilio regere non potes. Nota sunt tamen hac in re Senece consilia: vivendum cum servis familiariter, comiter, clementer; familiarem esse iubet. At quibus? Nempe his quorum familiaritas contemptus est genitrix. Addit: non verberum, sed verborum castigatione utendum que mansuetudinem duro pede calcantes: admittendos pretera in sermonem, in consilium, in convictum. Et quos, queso? Utique procaces, stultos, ebrios, perfidos, insolentes, non neque sermonem teneant neque consilium habeant et convictum fedent, salutis gnes, gule autem proprie atque libidinis vigilantissimi curatores. Verum ille ideo fortassis hoc consuluit, quia in servo verum opinatur, quod iam ante de amico dixerat: “Fidelem, si credideris, facies.” Credo, non cogitans ex optimo genere hominum amicos esse solitos, servos ex pessimo; equidem non si mille annis lupum agnum credideris agnus fiet. Obsideor a servis, quid consilii affers? Nunqu
Abbreviated transcription (Latin):
ma pars uirtutis in agentem ie¬
dit Itaq ut mali om̃s ⁊ ingrati stꝭ
non idtirco uir bonus bñficio cessa¬
bit. nam qui in multos sꝑgit in
se cumulat / sibi ip̃i beneficus uii
saltem nõ ingrato. O Pixieci bñ¬
ficiaͬ ingratos Rat qui gratis da¬
le nec auarꝰ metuat eo autem li¬
balitas maior/ quo spes p̾mii mi¬
nor est. ¶De ẜius malis ⁊ pessis dolor¬
Alis serius obsideor .c.28.
Qnunc itẽ aĩs obsideor.
osim tibi circũ fultꝰ bidebare.
Nobsessus eras / non familiari solũ
ecitũ s hostili. EIndomitꝭ ẜius
pͥmor Tue acies contua te mili¬
tant / in suaue negociũ. D Suꝑbis
ẜuis obsessus sum RGosq qui te
obsident pascere cogeris/ in amẽa
ncc̃itas T Serius obsideor pessis
uoracib furib mendacib inpu¬
dicis Rqͥs ẜuorum epithetis a¬
fluere est opus ẜuos dic oĩa dix̾is
DSerius obsideor quid consulis Re
Qͥs consulam seu quid dicã insi
terenciam illud. Qͥ res in se neq

Expanded text:
ma pars virtutis in agentem rema pars virtutis in agentem rediit, itaque ut mali omnes et ingrati sint, non idcirco vir bonus beneficio cessabit. Namque in multos spargit, in se cumulat, sibi ipse beneficus uni saltem non ingrato. Proieci beneficia in ingratos. Atqui gratis dare nec avarus metuat: eo autem liberalitas maior, quo spes premii minor est. 29 DE SERVIS MALIS AC PESSIMIS Malis servis obsideor. Nunc recte ais “obsideor”: olim tibi circumfultus videbare, sed obsessus eras, non familiari solum exercitu, sed hostili. Indomitis servis premor. Tue acies contra te militant, insuave negotium. Superbis servis obsessus sum. Eosque qui te obsident pascere cogeris, inamena necessitas. Servis obsideor pessimis, voracibus, furibus, mendacibus, impudicis. Quid servorum epithetis affluere est opus? Servos dic, omnia dixeris. Servis obsideor: quid consulis? Quid consulam, seu quid dicam, nisi Terentianum illud: ere, que res in se neque
Abbreviated transcription (Latin):
gratum esse portentũ sit ita in
dies retireunt oĩa ea pecencium
improbitas ea debenciũ oblius atq
suꝑbia estineq iõ desiscend̾ neq
cecoꝵ emulacõe ecudiendi ocłi qt̾
pociꝰ facere debent aliena cecitas
caucõres Multi mͥ stꝭ mngrati. an
una enim ingratitudo aliã posut
sicut in reliquis / unũ sepe pcc̃m
alt̾iꝰ pena est. Darultꝭ ingratꝭ
ꝑ fui Rmzults indignis ꝓfusse
satiꝰ ꝙͣ uni digno defuisse. ꝙ inde
ꝑge nou malor odio bonos mo¬
les exuas nec prodesse aluis cesses¬
qd alir ab aluis male fit cognitũ
se mulcꝭ infelicit̾ cessit Rlaue
ne uiꝰ crimen/ obsit alteri qd¬
q est grauiꝰ tͥ. Exꝑire alios se¬
det fortasse feliciꝰ. ꝙ d p̃terra
dni lingrati uegente an pudore
tamd̃ fuere gratissimi/ magnoq
cum fenore spes amissa reduqͥ ad h̃
sope ꝙ requisitus debitor negauit.
Głtis non debitor obtulit nullum
ante alios secogitet una quid u̾tꝰ
multis piodest s prima ⁊ maxi¬

Expanded text:
gratum esse portentum sit: ita in gratum esse portentum sit: ita in dies retro eunt omnia. Ea petentium improbitas, et ea debentium oblivio atque superbia est; neque ideo desistendum neque cecorum emulatione eruendi oculi, quos potius facere debet aliena cecitas cariores. Michi multi sunt ingrati. An una enim ingratitudo aliam punit; sicut in reliquis unum sepe peccatum alterius pena est. Multis ingratis profui. Multis indignis profuisse satius, quam uni digno defuisse; proinde perge, neu malorum odio bonos mores exuas, nec prodesse aliis cesses, quod ab aliis male sit cognitum. se multis infeliciter cessit. Cave ne unius crimen obsit alteri, quodque est gravius, tibi experire alios: cedet forte felicius. Quidam preterea diu ingrati, urgente animum pudore, tandem fuere gratissimi, magnoque cum fenore spes amissa rediit. Ad hec sepe quod requisitus debitor negavit, ultro non debitor obtulit: nullumgit, ante alios, se cogitet: una quidem virtus multis prodest, sed prima et maxi
Abbreviated transcription (Latin):
maxime atrp iudicõ ⁊ in se cuiq bo¬
no fugiend̃ atq uitand̃. in altero
tolla̾ndum sicut cet̾a quib huanũ
scatet genꝰ/ quib mali hũdant boni
gratum ferie ꝙͣ ingratꝰ fieri. S¬
Ingratos multos inuenio E bide ne
quid in ce culpe sit. multi enĩ dũ be¬
nefici dici uolunt iactatores sunt
atq ex prebratores shono̾sum genus
quoꝵ beneficia plus ofense prefer̃t
dium parare / nĩcunoniũ est insanũ.¬
O bene m̾itꝰ multos male memores
⁊ ingratos pacior RTu ne h̾ illis
inuides tuamq cũ illoꝵ sorte comu¬
tatam cupis: noli obsecro cuiꝰcũq
sit uiciũ uirtꝰ tua ueniat ĩ ꝑtẽ¬
Dazultos liẽs ingratos Eꝙuid ex¬
pectas audire. benẽface̾ ut desinas:
deq alc̾iꝰ culpa tuũ ip̃e dampnum
facies: quin tu pociꝰ ꝯtrariũ fac / ⁊
hẽas plures hẽbis autẽ si multꝭ
lenefecer̃. mulci enim semꝑ ingͣti
s plures hodibereorq ne cõfescun

Expanded text:
maxime atque iudicio et, in se, cuique bomaxime atque iudicio et, in se, cuique bono fugiendum ac vitandum, in altero tolerandum, sicut cetera quibus humanum scatet genus, quibus mali abundant, bonigratum ferre, quam ingratus fieri. Ingratos multos invenio. Vide ne quid in te culpe sit: multi enim dum benefici dici volunt, iactatores sunt, atque exprobratores. Onerosum genus, quorum beneficia plus offense preferunt dium parere, mercimonium insanum. Bene meritus, multos male memores et ingratos patior. Tu ne hoc illis invides, tuamque cum illorum forte commutatam cupis? Noli obsecro, cuiuscunque sit vitium, virtus tuam veniat in partem. Multos habeo ingratos. Quid expectas audire, benefacere ut sinas, deque alterius culpa tuum ipse damnum facias? Quin tu potius contrarium fac, et habeas plures; habebis autem si multis benefeceris. Multi enim semper ingrati, sed plures hodie, vereorque ne confestim
Abbreviated transcription (Latin):
ex h ͦ solum gn̾e molentoꝵ hom rap¬
torũq s ex ip̃ã doctoꝵ acie qñtos
o ppugnatores hẽat iusticia facile ẽ
in libris rei publice aconis adu̾tere.
falle̾ dicant esse si ꝑlus stire ⁊ ẽẽ
ingenni meliorꝭ. qͣ licet ulgo mul¬
torum homi sit opĩo ⁊ multore uox
apud laccanciũ noĩatim m̾curio tͥ¬
buitur dicenti sicꝭ ille ait. Non
fraudis eẽ deciꝑe s ascucie pulch
an igeni dꝯ̃ ⁊ eloquii. Et ad sũmã nł¬
la iurtꝰ cam laudata est quin uituꝑato¬
res inueniat. Gratitudinẽ nulla bar¬
baries genciũ nulla moꝵ inmaĩtas
non laudabit nemo usꝙͣ nõ uituꝑabit
ingratitudine̾. Sic sur fit sit siccariꝰ
fit ꝓditor sit ingratꝰ iliciũ siuiniex¬
cusare nõ audebit s negare Q ꝙͣͣ
les suns ingrati/ nec ẽ fere uicium
aᵈ qđ tam mulgꝭ berbo dampnatum
tam mulci reb ip̃ĩs amplectuntur
ac teneant. Quid concludã. damp¬
nandũ utiq nõ solum uerbo s aĩo

Expanded text:
ex hoc genere violentorum hominum raptorumque, sed ex ipsa doctorum acie, quantos oppugnatores habeat iustitia facile est in libris Reipublice Ciceronis advertere. fallere dicant esse, sed plus scire et esse ingenii, que, licet vulgo multorum hodie sit opinio et multorum vox, apud Lactantium nominatim Mercurio tribuitur dicenti, sicut ille ait: non fraudis esse decipere, sed astutie. Pulcher enim ingenii Deus et eloquii, et ad summam, nulla virtus tam laudata est, quin vituperatores inveniat. Gratitudinem nulla barbaries gentium, nulla morum immanitas non laudabit. Nemo usquam non vituperabit ingratitudinem. Sit fur, sit sicarius, sit proditor, sit ingratus: vitium suum excusare non audebit, sed negare; que, les sunt ingrati. Nec est fere vitium aliud quod tam multis verbo damnatum, tam multi rebus ipsis amplectantur ac teneant. Quid concludam? Damnandum utique non solum verbo, sed animo
Abbreviated transcription (Latin):
uui secũ ferunt. O promissione me
obst biuxi R Solucõe te liba̾ ⁊ quem
lingua iunclis muexit manꝰ soluat.
ꝓderit uinctũ fuisse cũ euaseris la¬
queos semꝑ horrebis ¶De amissiõe tẽ¬
onem fleo REsset hoc eo iustior
cumã uolenti autẽ tẽpus eripitur.
ꝙͣiuis illud fatear grauiora dampna
esse q̃ culpa pacientꝭ ex aggerat in¬
stam tñ querele cãm nego bbi qui
pacit᷑ uolons pacit᷑. D nolens ego
tempꝰ omicto NQͥs nolentã cogier
nisi cupiditas occupac̃õnũ mater¬
omĩs quã sat est. Senes hic quid̃ no¬
tat. om̃e nõ iam senes in hac attẽ¬
cione sã suns. omnẽ etatẽ omẽ
statũ ominem sexũ muss inuasit
auaricia. hec tempꝰ imiẜ̃is ⁊ respcm

Expanded text:
um secum ferunt. Promissione me um secum ferunt. Promissione me obstrinxi. Solutione te libera, et quem lingua vinculis innexuit, manus solvat. Proderit vinctum fuisse cum evaseris: laqueos semper horrebis. 15 DE AMISSIONE Tonem fleo. Esset hec eo iustior cunia, volenti autem tempus eripitur; quamvis illud fatear, graviora damna esse que culpa patientis exaggerat, iustam tamen querele causam nego, ubi, qui patitur, volens patitur. Nolens ego tempus amitto. Quis nolentem cogit, nisi cupiditas, occupationum materomnes quam sat est. Senes hic quidem notat: omnes vero iam senes, in hac attentiores, facti sunt: omnem etatem, omnem statum, omnem sexum invasit avaritia. Hec tempus miseris
Abbreviated transcription (Latin):
modum destitutꝰ sis. Nondũ gł didisce¬
ras ut fallacissima rerũ om̃i spes
est nicħ il ĩuenias ꝙ tam crebis uos
fallat nichil ẽ tamiẽ cui tam cupi¬
de credatis tam subdola ⁊ tam blãda
est. Ita se dulciter ac latent̾ insime¬
at sic in uita diuellit᷑. Obadiomio
me addixi B Credo oblitꝰ illud milesui
celebre documentũ badimonio adesse no¬
xai ⁊ quid de lĩ ille sapiens uix dix̾it¬
ꝙ memorasse nõ inutile credidim qd̾ꝙ
in latinũ as uersũ ab ausanio ad hue
modũ sonat / Sponte inꝙͣ noxa p̾sto
tibi est. ꝑ nulle possem airrẽ exẽpla
ut probem predes uadesq penitudis̃
ieos. S nolo noĩãtim quẽꝙͣ dice̾ sibi
quisq uerũ dicat ⁊ secum putet Sp̃o¬
dere quantꝭ dampno fu̾it ⁊ malo ħ
memecipm sponte obligans erraui Ꝙ
Euor hic purgatorio igne post obitũ
non egebit. ubi admissus ẽ purgabẽ.
de illoꝵ eñĩ gne̾ est que suũ supplici¬

Expanded text:
modum destitutus sis, nondum ergo didicemodum destitutus sis, nondum ergo didiceras, ut fallacissima rerum omnium spes est: nichil invenias quod tam crebro vos fallat: nichil est tamen cui tam cupide credatis, tam subdola et tam blanda est; ita se dulciter ac latenter insinuat, sic invita divellitur. Vadimonio me addixi. Credo oblitus illud Thaletis celebre documentum: vadimonio adesse noxam, et quid de hoc ille vir sapiens dixerit, quod memorasse non inutile crediderim, quodque in latinum versum ab Ausonio, ad hunc modum sonat: sponde inquit, noxa presto tibi est. Per mille possem currere exempla, ut probem predes vadesque penitudinis reos, sed nolo nominatim quenquam dicere; sibi quisque verum dicat et secum putet, spondere quantis damno fuerit et malo. Memet ipsum sponte obligans erravi. Error hic purgatorio igne post obitum non egebit: ubi admissus est purgabitur; de illorum enim genere est, que suum supplici
Abbreviated transcription (Latin):
ses anni, lustra sclã ⁊ q̃ discãtissiã
iudicant᷑ in forib sũt. Itaq qͥd in
paucorũ int̾sticio mensiũ nũc stu¬
petis si aꝑti essent ocłi clare quid
desid̾io uc̃o pareat non nat᷑e sue nõ
uencurũ bobis t̾minũ nec ieuros
dies fingits atq hac spe belut ocłĩs
clausis paipicuo p̃teruecti u̾bo pla¬
cidi nobis esse uidemi ⁊ urbam ꝓ
alio ꝓmittentes qiͣ nõ uerba l̃ et ꝓ¬
missa elandestina mox ĩ publiciõ
eruptura cunultꝰq rerũ maxios
allatura sinc. O despondi ꝓ aĩto
Namicors indigentiis sic pñti si qd
adest remedio succurrend̃ ne te illa¬
quees. utq in crascinũ iul ꝓ mittas.
qd non dic̾e̾m s sucuru alit̾ ꝙͣ ꝓ
mictendo nõ possen nũc ꝙͥ att̾inet
ꝓmicte̾ qd si imple̾ nõ possis scul¬
te facias at si possis suꝑuatue s l
fuisse in tp̃e fer̃ende opio facultatẽ
fuisse autem de fucuro spem qua post¬

Expanded text:
ses, anni, lustra, secula et que distantissima ses, anni, lustra, secula et que distantissima iudicantur, in foribus sunt. Itaque quod in paucorum interstitio mensium tunc stupetis, si aperti essent oculi clare quidem desiderio vestro pareat, non nature sue, non eventurum vobis terminum, nec ituros dies fingitis, atque hac spe velut oculis clausis, precipitium pretervecti, verbo placidi vobis esse videmini, urbani, pro alio promittentes, quasi non verba hec et promissa clandestina mox in publicum eruptura, tumultusque rerum maximos allatura sint. Despondi pro meo amico. Amicorum indigentiis sis presenti, si quod adest remedio succurrendum, ne te illaqueas, utque in crastinum nichil promittas; quod non dicerem, si succurri aliter quam promittendo non posset. Nunc quid attinet promittere? Quod si implere non possis, stulte facias, at, si possis, supervacue. Sed fuisse in tempore ferende opis facultatem, fuisse autem de futuro spem, qua post
Abbreviated transcription (Latin):
proiectam q̃ie /Non ne ulao te obli¬
gans pecumã ꝓiecisti Wlgaris insa¬
ma pluriõꝵ qua ꝑ facile ⁊ peciua
ꝑdideris ⁊ amicũ. Opir alto̾ fidem
obst̾uxi meam. Rpio teipo illam fol¬
ues ⁊ nnl debere at sine compedibz
age̾ ꝙͣ iocundũ sit tuo disces incomo¬
do. Duadem ꝓ amico dedi meR da
post hac amissis egentib aurũ argẽtũ
ũmũ oleum frumentũ uestes domos
predia consiliũ auoiliũ solaciũ. Cũ
anneꝭ demũ oĩa partur unã tibi ha¬
libertatem. Opiomisi ꝓ alto̾ en soluẽ¬
di dies adest Rantu a futurũ igno¬
rabas: an te iuccup nõ sꝑabas᷑an nõ
he̾dem saltem cuũ cogitabas: quẽ spõ¬
caneis uniclis inuolue̾s bene autẽ
h ꝙ in caput errantꝭ pena redũdat
erioris Sencio autẽ dilacõ te fefellit.
media promissioĩs int̾ ac saloĩs dicm
spacia uana mente metmñ que ut
reliqͣ temꝑa longua uident᷑. Sũ ex p ͭ¬
ces dũ pret̾ie̾re breuissima. bolant
emii hoir dies noctes ebdomade mẽ¬

Expanded text:
ligans pecuniam proiecisti? Vulgaris insania plurimorum, qua perfacile et pecuniam perdideris et amicum. Pro altero fidem obstrinxi meam. Pro te ipso eam solves; et nil debere, ac sine compedibus agere, quam iucundum sit tuo disces incommodo. Vadem pro amico dedi me. Da posthac amicis egentibus aurum, argentum, vinum, oleum, frumentum, vestes, domos, predia, consilium, solatium; cum amicis demum omnia partire; unam tibi halibertatem. Promisi pro altero: en solvendi dies adest. An tu affuturam ignorabas? an te victurum non sperabas? an non heredem saltem tuum cogitas, quem spontaneis vinculis involveres? Bene autem habet quod in caput errantis pena redundat erroris. Sentio autem, dilatio te fefellit: media promissionis inter ac solutionis diem spatia, vana mente metimini; que ut reliqua tempora longa videntur, dum spectes, dum preteriere brevissima. Volant enim hore, dies, noctes, hebdomade, men
Abbreviated transcription (Latin):
dĩa. hec obnnt̾i ceca quid ⁊ miẜũs
sue fauens int̾ mores sepe q̃ iutad
pot̾ant absequẽdo ⁊ credendo mopiã
⁊uos mala corripiũt. D Succubur i
uidicõ ⁊ amisi sponsam. Edignus
es iuxisse. Nam duob de una mulie¬

Expanded text:
 ceca quidem, et miseriis suis favens. Inter moras sepe, que vitari poterant obsequendo et credendo, inopina vos mala corripiunt. Succubui in iudicio et amisi sponsam. Dignus es vicisse. Nam duobus de una mulie
Abbreviated transcription (Latin):
int̾dum ultrõ preit offensam ⁊ for¬
tasse nõ secuturã. armabũt᷑ labs¬
rabunt sudabunt estuabut anhela¬
bũt crepidabut ⁊ fortassis hors in¬
chil ad te. Multi sepe grauib odi¬
odus sibi nõ aliis nocu̾e. P Est in
pugna cum hostib R. est illis secũ¬
corpori. nnma nẽpe cupiditas fe¬
riendi nocendiq multos ĩcautos
nudatosq dedit hostib. Sit seper
pͥma ꝑs maloꝵ in auctorẽ u̾tit᷑
int̾dũq notissima cũ sepe int̾mm
sit illesus in quẽ ꝑnities pabatur
Dundiq in bella consurgunt
namq subut libido blanda hostis ac

Expanded text:
interdum ultio preit offensam, et forinterdum ultio preit offensam, et fortasse non secuturam. Armabuntur, laborabunt, sudabunt, estuabunt, anhelabunt, trepidabunt, et fortassis horum nichil ad te. Multi sepe gravibus odiis sibi non aliis nocuere. Est michi pugna cum hostibus. Et illis secucorpori: nimia nempe cupiditas ferendi nocendique, multos incautos nudatosque dedit hostibus. Sic semper prima pars malorum in auctorem vertitur, interdumque novissima, cum sepe interim sit illesus, in quem pernicies parabatur. Undique michi bella consurgunt. namque subiit libido, blanda hostis ac
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑpetiusq bellisꝰ/ Ac licib inqͥetam uitã
sibi piestat / ac ꝓximo sio emim se
les ht̃ ut ubi maior ẽ locoꝵ iucimi¬
Rara sine uirgiis ac rantore uciniã
est. Nemo urin insi fallor arabum
dut indo rũ regib mundĩ lippus est
luior longniqua nõ aspicit Obicis
obsideor infestꝭ R Si penitꝰ ab hac
peste ius absoluĩ in solitudinẽ te
Nimit̾icias hubeo¬
s ffac ut iusticie sis amicus
gnullũ cerciꝰ presidiũ ua uirtꝰ
forcunẽ minas calcat ac despicit᷑ O¬
Iminicicie mͥ sunt Ret caucõr eris
⁊ nocõr. Multos mnimic̾icie illustrarũt
qui obscuri mansissent si hostib
caruissent . D hosces undiq mͥ sũt
Nobstabunt ne iuisibiles aĩoꝵ
hostes subeant uoluptates / nõ tam
hostes tͥ sors obtulit ꝙͣ custodes/ ma¬
lo malũ maius arcebitur ħ D¬
hunc illint hostib pmor Rilli qͦ
suis p̃mũt᷑ afft̃ib. Est q apud illos
ciuint. ira mecꝰ odiũ in qͥetũdo nec¬
dum pacti penã ĩnimis exigut Sic

Expanded text:
petuis bellis ac litibus inquietam vitam sibi prestat ac proximo. Sic enim se res habet, ut ubi maior est locorum viciniRara sine iurgiis ac rancore vicinia est. Nemo vestrum, nisi fallor, Arabum aut Indorum regibus invidet: lippus est livor, longinqua non aspicit. Vicinis obsideor infestis. Si penitus ab hac peste vis absolvi, in solitudinem te nimicitias habeo. Fac ut iustitie sis amicus: nullum certius presidium; vera virtus fortune minas calcat ac despicit. Inimicitie michi sunt. Et cautior eris et notior; multos inimicitie illustrarunt, qui obscuri mansissent si hostibus caruissent. Hostes undique michi sunt. Obstabunt ne invisibiles animorum hostes subeant, voluptates; non tam hostes tibi sors obtulit, quam custodes, malo malum maius arcebitur. Hinc illinc hostibus premor. Illi quoque suis premuntur affectibus, estque apud illos faciunt ira, metus, odium, inquietudo, necdum peracti penam criminis exigunt; sic
Abbreviated transcription (Latin):
ac uendꝰ fiequens admonicõ dulces
mine ⁊ si qñ res exigat aspere hee
sũc cascitatꝭ adu̾sus impudiciciam
ẜe ac uectes / qui ⁊ insultantes ocio¬
so aĩo passiõnes arceant ⁊ ing̾ssas
eiciant. P filia impudica est Ꝙ
Eccãsticũ consiliũ suꝑ filiã luxurio¬
sam. Confirma cuistodiam/ neqñ fa¬
tiat te in obꝓbriũ uenire. Et si aũt̃
nichil pene tristiꝰ pati possis tñ
unde mestũ te solĩs. Tiuis enĩ esse¬
potest dolor s nõ pudor quippo n ͨ
conen. nam pc̃ipitem in libidiẽs
ami frenair difficile ẽ ualde ⁊ n
deꝰ ip̃e manũ adhibeat impossi ᷝ ͤ
hõi. Tantꝰ est enm impetꝰ tamq
effrems ut contͣ eum frustͣ sepe mi¬
mero ꝑntes frustra ⁊ frẽs frustra¬

Expanded text:
ac verendus frequens admonitio, dulces ac verendus frequens admonitio, dulces mine et si quando res exigat aspere. He sunt castitatis adversus impudicitiam sere ac vectes, qui et insultantes otioso animo passiones arceant et ingressas eiciant. Filia impudica est. Ecclesiasticum consilium “super filiam luxuriosam confirma custodiam, ne quando faciat te in opprobrium venire.” Etsi autem nichil pene tristius pati possis, modunde mestum te soleris: tuus enim potest esse dolor, sed non pudor quidem nec crimen. Nam precipitem in libidines animum frenare difficile est valde, et nisi deus ipse manum adhibeat, impossibile homini. Tantus est enim impetus tanque effrenis, ut contra eum frustra sepe numero parentes, frustra et fr
Abbreviated transcription (Latin):
q tũ ita sentiens p̾nceps sapien¬
tissimꝰ fallebatur. nam ⁊ res pu
iampͥdem ab illa sua p̾sta uirtute
fornicari ceꝑat ⁊ filia nõ tam di¬
latentib deformata erat q̃ taiid
ut ꝑmisim /negari illud t̾te ñ pt̃
promã ⁊ breue it ad impudiaçiam
ẽẽ delicias. D filia lasciuũr incipit¬
N Occurre principis dura ferro
tena digitis quellunt᷑. qui sibi uel al¬
teri habicũ querit a tem̾s annis
incipiat facile ⁊ tractant᷑ mollia
⁊ flectũtur. D lasciuire incipͭ filia
Llautas dapes ⁊ bestes illi molles
mestiças curas pensa acꝯr colos ⁊
si quid ẽ opis qd suaues ac molles
manus in callum duret. seduc eam
aspectaculis a concursu ꝓpłi / festꝭ et
dieb domi illam contine. nullũ ua¬
gis ac discolis cogitatib tempꝰ linq̃.
Occupac̃o ⁊ labor ⁊ inculciõr habit̾ꝰ
⁊ uictus asꝑior ⁊ secessus inq unũ
aͥs iugis intencio Ad hec tests carꝰ

Expanded text:
aque tamen ita sentiens princeps sapienaque tamen ita sentiens princeps sapientissimus fallebatur. Nam Respublica iam pridem ab illa sua prisca virtute fornicari ceperat, et filia non tam delatentibus, deformata erat, que tandem, ut permiserim, negari illud certe non potest: pronum et breve iter ad impudicitiam esse delitias. Filia lascivire incipit. Occurre principiis: dura ferro, tenera digitis convelluntur. Qui sibi vel alteri habitum querit, a teneris annis incipit: facile et tractantur mollia et flectuntur. Lascivire incipit filia. Lautas dapes et vestes illi molles mesticas curas, pensa, acus et colos, et si quid est operis, quod suaves ac molles manus in callum duret, seduc eam a spectaculis, a concursu populi. Festis etiam diebus illam domi contine, nullum vagis ac discolis cogitantibus tempus linque, occupatio, et labor, et incultior habitus, et victus asperior, et secessus, inque unum aliquid iugis intentio. Ad hec testis carus
Abbreviated transcription (Latin):
buit destilitate ꝯq̃reris. Acqui si ea
qrimonia iusta fuit ħ miusta est
expedit impudico uiro ut stils bxor
sit/ non pascet filios alienos qđ ds
simum. Si miẜũ bxor adult̾a mi¬
srimũ ⁊ fecunda. D uxor ẽ st̾ilisR
pͥs gͦ tu puerꝑam eulantẽ audire
⁊ mitrites litigantes ⁊ uagientes ĩ¬
fantulos maliusses stilitas oĩa tedia
hec submouit. O Stilis uxor est
Nuide ne ꝗd multi faciũt uiciũ
num alt̾i obicias multe uni uiro
mipte uise sc̾iles nupte post alis
pepere. D St̾ilis est uxor Rꝗrs
sc̃is qualem t̾ filiũ par̾e̾t si fecũda
esset quoꝵd partꝰ fecunditatẽ odio¬
sam ⁊ sc̃ilicatem fecit obtabilem nõ
tulisset imꝑiũ romanũ portenta il¬
sa feralia Gayũ galiculam. neronẽ.
comodũ. bassianũ si g̾manitꝰ si do¬
miciꝰ si marcꝰ anconimꝰ si septin
dice̾ solitꝰ fertur augustus cesar
Iulieq añ lecum / quid usq ad spẽ
ꝓpcacitatꝭ/ s reatu liberum sĩ utͣ¬

Expanded text:
nunc de sterilitate conquereris, atqui, si ea nunc de sterilitate conquereris, atqui, si ea querimonia iusta fuit, hec iniusta est. Expedit impudico viro ut sterilis uxor sit: non pascet filios alienos, quod simum, si miserum uxor adultera, miserrimum et fecunda. Uxor est sterilis. Quid ergo, tu puerperam eiulantem audire, et nutrices litigantes, et vagientes infantulos maluisses? Sterilitas omnia tedia hec submovit. Sterilis uxor est. Vide ne, quod multi faciunt, vitium tuum alteri obicias. Multe uni viro nuper vise steriles, nupte post aliis peperere. Sterilis est uxor. Quid scis qualem tibi filium pareret, si fecunda esset? Quarundam partus fecunditatem odiosam, et sterilitatem fecit optabilem. Non tulisset imperium Romanum portenta illa feralia, Gaium Caligulam, Neronem, Commodum, Bassianum, si Germanicus, si Domitius, si Marcus Antoninus, si Septimus dicere solitus fertur Augustus Cesar, Iulieque animum letum quidem usque ad speciem procacitatis, sed reatu liberum. In utr
Abbreviated transcription (Latin):
solencie leges sũt. ome ulcꝯ ferio
recindend̃ putãt multa stꝭ autem
q̃ nõ ferio egeant s fomentꝭ. o
Impudica est uxor.ł. Si pati eligꝭ
etas fortassis illam frang ⁊ labor
⁊ filu ⁊ morbi ⁊ rei familiait an¬
gustia quib d firnũ utile pudor
fuit. D uxor infamis abut Rop¬
ta ne redeat / ne abierit serũ uotũ
Duxor adulc̾ium ẽ secuta Rail¬
les ne cuũ in cubiculũ adulterũ
induxiss hĩc saltẽ pudor impudi¬
ce fuit /turpẽ iuitã ꝓcul age̾ peꝑtit
ocł̃is erubuitq pnciã tuã ĩ pudicicĩã
potes accusare non fugam. O feda uxor
abut Ri si hoc doles dignus es bt mã¬
fit dignus ut redeat¶ De uxõe st̾ili dol.¬
michi R unũ ꝯiugalis ĩꝯmodi
remediũ scilitas obsẽqͥosas fa¬
as acq huiles que plurimos parit
ham non hxor credit esse s dña. st̾ilis :.¬
autẽ flet ⁊ tacet. annã hescane me¬
nũsti D uxor mͥ st̃ilis obtigit R
modo de cõuigꝭ impudiciciã q̃tebarꝭ

Expanded text:
ie leges sunt. Omne vulnus ferro rescindendum putant, multa sunt autem que non ferro egeant, sed fomentis. Impudica est uxor. Si pari eligis, etas fortassis illam franget, et labor et filii, et morbi et rei familiaris angustia, quibusdam frenum utile pudor fuit. Uxor infamis abiit. Opta ne redeat, ne abierit ferum votum. Uxor adulterum est secuta. Malles ne tuum in cubiculum adulterum induxisset? Hic saltem pudor impudice fuit, turpem vitam procul agere, pepercit oculis erubuitque presentiam tuam, impudicitiam potes accusare, non fugam. Feda uxor abiit. Si de hoc doles, dignus es ut manserit, dignus ut redeat. 22 DE UXORE STERILI Smichi. Unum coniugalis incommodi remedium: sterilitas obsequiosas facit atque humiles. Que plurimos parit, iam non uxorem se credit esse sed dominam. Sterilis autem flet et tacet. Annam Helcane meministi. Uxor michi sterilis obtigit. Modo de coniugis impudicitia querebaris,
Abbreviated transcription (Latin):
mite in cutũ eripias nullũ it̾ ad
cranquillitatẽ amini dificile iũdi¬
cand̃ ẽ. Cid si sepe id fec̾is nec ꝓ¬
fic̾is scito culpam cuã esse nec m̃ꝰ
forsitan alienam. Magna pars liti¬
um ulgariũ duos sontes ⁊ si for¬
noxiũ. Qͣuis nempe politicũ/ ⁊
sociale aĩal dicat᷑ homo. si uerũ tñ

Expanded text:
amite in tutum eripias? Nullum iter ad amite in tutum eripias? Nullum iter ad tranquillitatem animi difficile iudicandum est. Quod si sepe idem feceris nec profeceris, scito culpam tuam esse, nec minus forsitan alienam. Magna pars litium vulgarium duos fontes, etsi fornoxium. Quamvis nempe politicum et sociale animal dicatur homo, si verum
Abbreviated transcription (Latin):
tis in ieb ualet opĩo. leues finge aĩo
ceues fuĩt O uiciõs malos heoR
multi suã culpã ꝓxĩs imputant / acu¬
⁊ mitis arbit᷑ ⁊ pius ẽ iuidex. O a¬
cres amaiosq pacior uicinos Bgie
fortassis in gustu sic uiciũ nõ mre
fastidiosis ⁊ dulcia amarescũt O
uiciños diurs ac suꝑbos queror E
Multũ sibi quisq pmittit / nich il al¬
teri hunc in uidicto ieꝵ mulciplex
obliquitas ⁊ iuges offensionũ cãe.
Et sepe unde culpa est inde pͥmũ
oritur querela. Quuid nũc scimiꝰan
cu illis qui tam duri tibi bidentur
durus ⁊ creticꝰ ⁊ intractabłis uide¬
are. D Asperos pacior uit̾inos Q
duplex est mediũ paciã ⁊ fuga. pͥ¬
mũ ꝓło ferendi artific̃o om̃is mi¬
tescit asꝑitas Duiciõs pessimos f¬
re non baleo lsi nec ita ꝓficꝭ
quis̃ te tenet. Anigra illico nõ ut
ꝓcaces /ita ⁊ sequaces erũt. Quod
secir nõ potes pondꝰ excute ⁊ quẽ
pugnando hostem pati ne quis fu¬
giendo euade. Qͥd iefert quo te tͣ¬

Expanded text:
tis in rebus valet opinio. Leves finge animo, leves erunt. Vicinos malos habeo. Multi suam culpam proximis imputant: acuet mitis arbiter et pius est iudex. Acres amarosque patior vicinos. Ne fortassis in gustu sit vitium, non in re. Fastidiosis etiam dulcia amarescunt. Vicinos duros ac superbos queror. Multum sibi quisquis permittit, nil alteri; hinc, in iudicio rerum, multiplex obliquitas et iuges offensionum cause; et sepe, unde culpa est, inde primum oritur querela. Quid nunc scimus, an tu illis qui tam duri tibi videntur, durus et tetricus et intractabilis videare? Asperos patior vicinos. Duplex est remedium: patientia et fuga. Primum probo: ferendi artificio, omnis mitescit asperitas. Vicinos pessimos ferre non valeo. Si nec ita proficis, quis te tenet? Migra illico: non, ut procaces, ita et sequaces erunt. Quod ferre non potes, pondus excute, et quem pugnando hostem pati nequis, fugiendo evade: quid refert quo te tr
Abbreviated transcription (Latin):
honores ⁊ officia pud desme dcossu
elato ⁊ suꝑbo comitatu ꝑ ora ciuũd uoli¬
nec habitu digito te notand p̃beas.
wolgꝰ ⁊ luior in placeis hĩtant sicut¬
⁊ mala ferme omia. Eͥ di hostes ullo
meliꝰ mͦ ꝙͣ fuga iun̾cũtur ⁊ lateb̾s.¬
D Et ꝓsugum ⁊ lacencẽ liuor inse¬
quitur. ¶Tolle mali mat̾iam ma¬
lum om̃e sustulerꝭ. Nuniis o ꝑibmo¬
dum pone. Quid ꝙͥ exumua spẽ inflã¬
mare aiõs pt̃ uel abice / bel absq̃de.
Si quid est quo care̾ nolis aut neq̃¬
as modeste ut̾e Imudĩa ꝙ̃ insolẽͣ
exaspat / huilitas lenit. Sut q̃ illã
extinguant eficacia quid̃ s morbo
ip̃o peiora remedia miẜia. s. infa
mis uita. de quoꝵ altb̾ deñ est mi¬
ẜiã solam. iuedia care̾ de alto potͣ¬
ticũ illud Int̾roganti enĩ alb alci¬
biadi quib modis inuidiã declina¬
honui̾ta legꝭ yliade yronicũ plane¬
q socraticũ rñsum. Nõ est enĩ cõ¬
siliũ ut inuidiã uites mutare¬

Expanded text:
honores et officia publica, desine incessu elato et superbo comitatu per ora civium volinec habitu, digito te notandum prebeas; vulgus et livor in plateis habitant, sicut et mala ferme omnia. Quidam hostes nullo melius modo, quam fuga vincuntur ac latebris. Et profugum et latentem livor insequitur. Tolle mali materiam: malum omne sustuleris. Nimiis opibus modum pone; quicquid eximia specie inflammare animos potest, vel abice vel absconde. Si quid est quo carere nolis aut nequeas, modeste utere; invidiam quam insolentia exasperat, humilitas lenit. Sunt que illam extinguant, efficacia quidem, sed morbo ipso peiora remedia, miseriamis vita. De quorum altero dictum est, miseriam solam invidia carere. De altero Socraticum illud: interroganti enim Alcibiadi, quibus modis invidiam declinaHomerica leges Yliade”, ironicum planeque Socraticum responsum. Non est enim consilium, ut invidiam vites
Abbreviated transcription (Latin):
sibi iusum ait. qui alnis nõ labou¬
osum m᷑ s dampnabilis uite statꝰ
uisus erat. uñ illud platonis qui
cim celilem castamq uitam du ten¬
isset ad extiennum sacuficasse legr̃ nate.
ut sibi illam placaret ꝙͣ sic niuendoui¬
uendo biolasse ⁊ in ꝙͣ grauit̾ pectas¬
se uide̾tur mirũ is tam̃ docto homini
bideri potuisse s uisũ ẽẽ nõ est dubũ
Erũt ꝙͦ qui fortitudinẽ emiuẽtissimam¬
clarissimãq uirtutem dicant wlũa
adu̾s excepisse pectorib campũ rutilo
sangiũe cruentasse intrepidiẽq demũ
q aĩs mortem appetisse. Erũt qui h ͨ oĩa
sume tͥbuant insane ⁊ nil melius
securo atq mmbelli ducant ocio. ueniẽt
demq qui iusticiam gub̾n̾at̾tem reꝵ
huanarum ⁊ uirtutum mr̃em censeãt
qui religionẽ it ad ec̾nam uitam credait

Expanded text:
sibi visum ait, qui aliis non laborsibi visum ait, qui aliis non laboriosus modo, sed damnabilis vite status visus erat. Unde illud Platonis, cum celibem castamque vitam diu tenuisset, ad extremum sacrificasse legitur nature, ut sibi illam placaret, quam sic vivendo violasse, et in quam graviter peccasse videretur. Mirum id tam docto homini videErunt quoque qui fortitudinem eminentissimamclarissimamque virtutem ducant, vulnera adversis excepisse pectoribus, campum rutilo sanguine cruentasse, intrepidisque demum animis mortem oppetiisse; erunt qui hec omnia summe tribuant insanie, et nichil melius securo atque imbelli ducant otio. Venient denique qui Iustitiam gubernatricem rerum humanarum, et virtutum matrem censeant, qui religione
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯsilio catonis qui amit̾icias q̃ nõ
placent sensim dissuãdas censuit di¬
stidendas ne gomiinũ graue dãpnũ
simul ⁊ amici ꝑditi uideant᷑ ⁊ q̃ sici
hostes inisi forte acrior cãꝰ ac moe̾
impaciens mat᷑o consilio uti uet̾i.
qui si incidat int̾ erũp̃nas amiciti¬
arum ultimas num̾andꝰ erit. fo̾n¬
dus cum alto aĩo ut reliqͣ credendi¬
q ncc̃itati ⁊ parend̃i tp̃ri. S hic
casus u̾e iux amicitie notꝰ est:
ultos exꝑior ingratos gͣue
uitiũ ¶ Ingͣtitudinẽ utu¬
ꝑare suꝑuacuũ om̃i nẽpe
mortaliũ hanc ẜmo ꝯdempnat
m mr̃tute bonũ locet. Est qͥ neutͫ
s in uoluptate uirtutꝭ hoste ponat
omĩa. Sunt qui castitatẽ pulchri¬
mum ornamentũ uite dicant siẽt
qui hanc ip̃a in se sꝑnãt in alue̾
uõ uel ridiculam bel difficilem c̾ce
longeq laboriosam putant Qd
augustiꝰ cantꝰ uir fut᷑ ꝰ in se sensit
ubi ambrosiũ celibatũ laboriosum

Expanded text:
consilio Catonis, qui amicitias que non consilio Catonis, qui amicitias que non placent, sensim dissuendas censuitscindendas, ne, geminum grave damnum, simulque et amici perditi videantur, et quesiti hostes; nisi forte acrior casus ac more impatiens maturo consilio uti vetet; qui, si incidat, inter erumnas amicitiarum ultimas numerandus erit, ferendus tamen alto animo ut reliqua, cedendumque necessitati, et parendum tempori. Sed hic casus vere vix amicitie nunc notus est. ultos experior ingratos, grave vitium. Ingratitudinem vituperare supervacuum: omnium nempe mortalium hanc sermo condemnant. in virtute bonum locet, est qui neutrum, sed in voluptate, virtutis hoste, ponat omnia; sunt qui castitatem pulcherrimum ornamentum vite dicant, sunt qui hanc ipsam in se spernant, in aliis vero vel ridiculam, vel difficilem certe longeque laboriosam putent, quod Augustinus, tantus vir futurus, in se sensit, ubi Ambrosii celibatum laboriosum
Abbreviated transcription (Latin):
ẜ pant. S quicũq illi fui̾nt cu
amicicis fidem ẜua ⁊ si nõ ꝓpter
iim̾tos ac ꝓpt̾ te mi̾tum aliẽa
peste nõ infici qd libenciꝰ facies
si quantũ tibi displiceat illorum
ꝑfidia ip̃e tecum acrit̾ excuẜis.
Sepe uicn odiũ calcar ad uirtũtẽ
LOdiosi ciues odiosi socñ odiosi cog¬
nati odiosi cõuiges odiosi frẽs. Odiosꝰ
demnum patri filiꝰ ⁊ filio pater. Et ad
sum̃a nuilla ncc̃itudo est que non
odus possit esse infecta. Sola qͥd
amicicia suicera᷑ mali hꝰ ignara
est. Int̾q hanc ⁊ reliquas hͦ int̾¬
esse diffinunt ꝙ ille om̃s adiucto
odio diuant / nomẽq suũ retinent.
hinc u̾o si nõ modo si odiũ accesẜit
s si amor abcesẜit amit̾icia iam
nõ est. neq uero mags odiosus a
spei in reliqũ ꝑfer dũ in fidem
redeant ⁊ ardent̾ ama. multi em̃i
cepido amore amicicias extinx̾unt
aut parũ fidendo ꝑfidiã docuere Si
nec ita ꝓficꝭ spesq oĩs int̾nt ute̾

Expanded text:
tu amicitie fidem serva; etsi non propter inmeritos at propter te meritum aliena peste non infici; quod libentius facies, si quantum tibi displiceat illorum perfidia, ipse tecum acriter excusseris. Sepe vitii odium, calcar ad virtutem Odiosi cives, odiosi socii, odiosi cognati, odiosi coniuges, odiosi fratres, odiosus demum patri filius et filio pater, et, ad summam, nulla necessitudo est que non odiis esse possit infecta, sola quidam amicitia sincera mali huius ignara est, interque hanc et reliquas hoc interesse diffiniunt, quod ille omnes adiuncto odio durant, nomenque suum retinent, huic uni non modo si odium accesserit, sed si amor abscesserit, amicitia iam non est. Neque vero magis odiosus amspei reliquum, perfer, dum in fidem redeant, et ardenter ama: multi enim tepido amore amicitias extinxerunt, aut parum fidendo perfidiam docuere; si nec ita proficis, spesque omnis interiit, utere
Abbreviated transcription (Latin):
R uencoso faste suspiras. sic suap¬
te nã leuem sarcinam ferentꝭ nni¬
becillitas grauem facit D. Grauis
in meũ nomẽ surgit infamia¬
N refert quib orta radicib si ui
iuet augebitur. Alioqͥn mox a¬
rescet ac defluet. Daagͣ iͥ infa¬
mia cõflata ẽ.l bene ais flacꝰ ẽ
enĩ fama sepe ⁊ inpuir oris qui
uos adeo qͣtit ac t̾ritat At qͥ magͣ̃
iufania magne saine pneputm

Expanded text:
. Ventoso fasce suspiras, sic suap. Ventoso fasce suspiras, sic suapte natura levem sarcinam, ferentis imbecillitas gravem facit. Gravis in meum nomen surgit infamia. Refert quibus orta radicibus, si veri, vivet, augebitur; alioquin mox arescet ac defluet. Magna michi infamia conflata est. Bene ais: flatus est enim fama, sepe etiam impurioris, qui vos adeo quatit ac territat. Atqui magna infamia, magne fame p
Abbreviated transcription (Latin):
põpeyꝰ magnus Non enĩ imꝑñ
atq opum si etatis ⁊ gle̾ sequor or¬
Sinom. quẽ ut uespasianꝰ ulcinñ
ut aureliꝰ antomiꝰ unicũ aut se¬
uerus pͥmũ/ quos in gne̾ alio hor¬
tensiꝰ ac cico. Quã post̾mo fliã augꝰ¬
tus cesar/ aut quẽ filiũ g̾manicus¬
mala magna de luce magnas te¬
nebras uidebis ⁊ incelliges hoc ꝓ¬
lis inforciũum nescro quid̃ unde si
in maximã ꝙͣq filĩam suo iuto
familiariꝰ standeir. ⁊ cuiq suas
uomica domi esse uel ignotas uicime
uel negelectas/. Nec frm̃ nepotũq
deerant exͣ illa posui. Gͦ ꝑ quo ꝓpor
eo grauior iuderi pudor solet / Om̃
una est rła alt̾iꝰ quisquis ille sic
maculas inuito alc̾i̾ / nec afigi posse
Ea p̾mor infamia Rtuiu
cua ne ꝯsciã p̾me̾ris D Infa¬
mia p̾mor graui RSi usta
nõ infanniam s infammĩe causa
defle Sin miusta errores hõnnal
to amio ꝓculcans tua to consciã
solare B Graui infanna laboro¬

Expanded text:
Pompeius Magnus non enim imperii Pompeius Magnus non enim imperii atque opum sed etatis et glorie sequor ordinem; quem aut Vespasianus ultimum, aut Aurelius Antoninus unicum, aut Severus primum; quos in genere alio Hortensius ac Cicero; quam postremo filiam Augustus Cesar, aut quem filium Germanicus. Magna de luce magnas tenebras videbis et intelliges hoc prolis infortunium, nescio quidem unde, sed in maximam quanque familiam suo iure familiarius scandere, et cuique suas vomicas domi esse, vel ignotas vicinie vel neglectas, nec fratrum nepotumque deerant exempla. Illa posui, quorum quo propior eo gravior videri pudor solet; omnium una est regula: alterius, quisquis ille sit, maculas, invito alteri nec affigi posse ea premor infamia. Timui tua ne conscientia premeris. Infamia premor gravi. Si iustam, non infamiam, sed infamie causam defle: sin iniusta, errores hominum alto animo proculcans, tua te conscientia solare. Gravi infamia laboro
Abbreviated transcription (Latin):
h ͨ mulceat D meoꝵ ĩfanna nõ
tangi neq̃o to R Tangi piũ st̾ui
miẜũ. Proinde dũ reliquie spei seꝭ
summo studio tuor fame acq inde
suscepte ꝑ turbacõi tue cõsuse Si
pes om̃is abierit illis omissis solli¬
cicudinem atq angores deponẽdos
censeo nam ⁊̃ in cassum ntr ⁊ esti¬
cie mat̾iam aucupari par demẽcia
est D Seriuilib probris notor l
meritam pacĩe ponam lius cũ dilu¬
ere notam possis sceleꝵ pulsis auctoͦ.
DAt meorũ qui tã facile pelli ne¬
q̃unt uror ꝓbris Rqruorum queso
Iam ꝑncũ castigatio filus nullo
uire ꝑmissa est / Inde t̾ igr̃ nch
infannie quin pociꝰ rco iudico qi
quid̃ fulgor ex tenebris nasa p̃t.
Nam cum iuirtutꝭ ꝓpͥum difficul¬
tas sit / multo difficiłiꝰ est obscurꝭ
ꝙͣ clariꝭ ducib ic̃m iter tenuisse.
Sn uxoris quid hic uo̾ te agere
oporteat ⁊ quo pro remedio momi¬
nisse paulo supra monui. Si nacop
respice qui iiri quos filios huẽre
fabiꝰ maxĩꝰ ac scipio africanꝰ et

Expanded text:
ulceat. Meorum infamia non tangi nequeo. Tangi pium, sterni miserum. Proinde, dum relique spei sunt, summo studio tuorum fame atque inde suscepte perturbationi tue consule. Si spes omnis abierit, illis omissis, sollicitudinem atque angores deponendos censeo. Nam et incassum niti, et tristitie materiam aucupari, par dementia est. Servilibus probris notor. Meritam patientie penam luis, cum diluere notam possis scelerum pulsis auctoribus. At meorum qui tam facile pelli nequeunt uror probris. Quorum, queso? Iam parentum castigatio filiis nullo iure permissa est, inde tibi igitur nichil infamie; quin potius recto iudicio, quasi quidam fulgor ex tenebris nasci potest. Nam cum virtutis proprium difficultas sit, multo difficilius est obscuris, quam claris ducibus rectum iter tenuisse. Sin uxoris, quid hic vero te agere oporteat, et quorum pro remedio meminisse, paulo supra monui. Si natorum, respice qui viri, quos filios habuere: Fabius Maximus ac Scipio Africanus et
Abbreviated transcription (Latin):
manda sit. Si quid hac in ꝑte p̃tu¬
leris crede inͥ magno cũ fenoreꝰ in¬
cõrum qualiscumq illa breius tibi
ueiẽt uoluptas. Q sane ꝑ rara est
fides ꝓximũ remedui ge̾nus ip̃a quã
dixi paucitas uilitasq nõ plus ħa¬
bens hom s minꝯaudacie ¶ De luis¬
serui R Quoꝵ molesta pñ¬
ciã erãt gratꝰ deb esse disces¬
sus młq nichil ferme displicet cs
contrariũ nõ deleccet Babierũt
mendacioꝵ artes quot scelerũ spẽs
as comitatũ lumẽq redeutib obsr¬
as / mi̾toq gaudeas tuã domũ mal
exhaustam leuatãq ponderib. D
Seru simul om̃s adiere R Similq
cur illis cure gͣues molesteqz soai¬
citudines metꝰq ꝑpetiui. Cogita
quot implendi bentres quot teg̃e¬
di hunꝰ quot amandi strĩgendiq
pedes uagi quot acuti bngnes as¬
seruandi. diuo te negocio libãtuns
dices D fugerunt ẜm I et cin

Expanded text:
manda sit. Si quid hac in parte pretumanda sit. Si quid hac in parte pretuleris, crede michi, magno cum fenore vitiorum, qualiscunque illa brevis tibi veniet voluptas, quia sane perrara est fides; proximum remedii genus, ipsa quam dixi paucitas vilitasque, non plus habens boni, sed minus audacie. 30 servi. Quorum molesta presentia erat, gratus debet esse discessus: nil ferme displicet cuius contrarium non delectet. Abierunt mendaciorum artes, quot scelerum species, as comitatum, limenque redeuntibus obstruas, meritoque gaudeas, tuam domum malis exhaustam, levatamque ponderibus? Servi simul omnes abiere. Simulque cum illis cure graves, molesteque sollicitudines, metusque perpetui. Cogita quot implendi ventres, quot tegendi humeri, quot armandi stringendique pedes vagi, quot acuti ungues observandi: duro te negotio liberatum dices. Fugierunt servi. Et cum