comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Qͥd ait medicus nichil de ueneno fieti
potuit pͥmo occultiꝰ in potione in cibo
deinde etiã ĩ punius fit ꝙ cũ est factum
negari potest. Si palam te intemisfet
oĩi in se gentiũ non solum odia ẜ etiã
arma cõu̾cisset Si ueneno iouis illiꝰ quid
hospitalis num̃ nũꝙͣ celare potuisset.
hoĩes fortasse celasset. Qͥd igit᷑ ⁊ conari
ocułtiꝰ et effice̾ cauus põtuit ⁊d tibi
et medico callido ⁊ ẜuo ut pucalat fideli
non credidit de armis/ de ferro de ĩsidiis
celare te noluit/ at ꝙͣ fescuie etimen cõ¬
texitur. Tua te inquit eadem que semꝑ
forcuna ẜuauit negauisti tñ te ĩspiee
uelle. ꝙ postea an deiotarus Rex illotẽ¬
pore non ꝑfecca ꝯtinuo dimisit excitũ
nullꝰ erat aliꝰ infidiandi locus at eo
tecũ cenauisses rediturũ dixertis. Itaq
fecisti horam unam aut duas eod loco
armatos ut collocati fuerant retinere
magnũ fuit eũ in cõuiuio conut̾ et

Expanded text:
quid ait medicus? nihil de veneno. at id fieri quid ait medicus? nihil de veneno. at id fieri potuit primum occultius in potione, in cibo; deinde etiam impunius fit quod, cum est factum, negari potest. si palam te interemisset, omnium in se gentium non solum odia sed etiam arma convertisset: si veneno, Iovis illius hospitalis numen numquam celare potuisset, homines fortasse celasset. quod igitur et conari occultius et efficere cautius potuit, id tibi et medico callido et servo, ut putabat, fideli non credidit: de armis, de ferro, de insidiis celare te noluit? at quam festive crimen contexitur! tua te inquit eadem quae saepe fortuna servavit: negavisti tum te inspicere velle. quid postea? an Deiotarus, re illo tempore non perfecta, continuo dimisit exercitum? nullus erat alius insidiandi locus? at eodem te, cum cenavisses, rediturum dixeras, itaque fecisti. Horam unam aut duas eodem loco armatos, ut conlocati fuerant, retineri magnum fuit? cum in convivio comiter et
Abbreviated transcription (Latin):
est hõmiis ꝓbitas .c. cesar/ non mores nocta
citcũstrintia cui porro qui mõ ppłi romani
nomen audiuit deiotari integ̾tas giciuitas
pñtis exicii nͨ in facinoro sum nisi eẽt idem
am̃assimꝰ iduos: et a uiro optĩo et ab hoñe
minime stuleo cogitatũ ẽẽ ꝯfingitis at qua
nõ mͦ non credibiliter ẜ ne suspĩtio se quidem
domũ regis hospitĩs tui duitisses locus eiat
quid in quo erant ea composica quibus ce Rex
numeraie constituerat. huc te clulneo pͥufpͣ
accumbetes ducẽ uolebat ibi eñĩ eitĩt armati
qui te int̾ficb̾ne in eo ip̃o lotõ colłocati en eri¬
iten en causã cur Regem fugituuis dnin fuꝰ
accuset. Ego me hercules Cesar anicio. cũ est
ad me ista causa delata/ phydi ppũ me¬
dicum ẜuũ Regium. qui cum legatis mis¬
sus ẽẽt. ab ip̃o adolestente esse corruptũ
hac sũ suspicõe pcussus medicũ ĩ dicem
aiuũandi non mltũ res abhorrebat.

Expanded text:
est hominis probitas, C. Caesar, noti mores, nota est hominis probitas, C. Caesar, noti mores, nota constantia. cui porro qui modo populi Romani nomen audivit, Deiotari integritas, gravitas, praesentis exiti, nec in facinerosum, nisi esset idem amentissimus, id vos et a viro optimo et ab homine minime stulto cogitatum esse confingitis? at quam non modo non credibiliter, sed ne suspiciose quidem! domum regis hospitis tui devertisses, locus erat quidam in quo erant ea composita quibus te rex munerari constituerat. huc te e balneo, prius quam accumberes, ducere volebat. erant enim armati ut te interficerent in eo ipso loco conlocati. en crimen, en causa, cur regem fugitivus, dominum servus accuset. ego mehercules, Caesar, initio, cum est ad me ita causa delata, Phidippum medicum, servum regium, qui cum legatis missus esset, ab isto adulescente esse corruptum, hac sum suspicione percussus: medicum indicem criminandi non multum res abhorrebat.
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓfecto non potes ut enĩ omictã cuiꝰ tãti sce¬
leris fu̾it in conspectu deoꝵ penatiũ necare
hospitem cuiꝰ tante oporcunitatis oim gẽtiũ
atꝙ om̃is memorie clarissimũ lumẽ ẽxtĩgue
cui ꝰ ferocitatis uictore orbis t̾iaiꝵ nõ extĩeste
cunus tam ĩ humani et ingititi a quo rex
appellatꝰ esset in eo tyrãnum inueniri uthͤ
omittã cuiꝰ tanti furoris fuit om̃es reges
quoꝵ młti erant finitimi oẽs liberos p̃plos
om̃es secios om̃es ꝓuincias/ oĩa deniq oũm
arma ꝯtra se unũ exxitare qͦ nã ille mõ
cũ Regno cũ domo cũ ꝯiuge cũ carissiõ filio
discrattꝰ esset tanto sccłete non modo ꝓfecto
s etiã cogitato at credo hoe homo inconsultu
et temariꝰ non uidebat. quit consideratior illo
quis Rectior quis prudentior ꝙͣꝙͣ hoe leco de¬
iotarũ nõ tam ingeniõ et prudentiã ꝙͣ fide
et Religione uite defendend puto Mota tibi

Expanded text:
profecto non potes. ut enim omittam cuius tanti sceprofecto non potes. ut enim omittam cuius tanti sceleris fuerit in conspectu deorum penatium necare hospitem, cuius tantae importunitatis omnium gentium atque omnis memoriae clarissimum lumen exstinguere, cuius ferocitatis victorem orbis terrae non extimescere, cuius tam inhumani et ingrati animi, a quo rex appellatus esset, in eo tyrannum inveniri—ut haec omittam, cuius tanti furoris fuit omnis reges, quorum multi erant finitimi, omnis liberos populos, omnis socios, omnis provincias, omnia denique omnium arma contra se unum excitare? quonam ille modo cum regno, cum domo, cum coniuge, cum carissimo filio distractus esset, tanto scelere non modo perfecto sed etiam cogitato? at, credo, haec homo inconsultus et temerarius non videbat. quis consideratior illo, quis tectior, quis prudentior? quamquam hoc loco Deiotarum non tam ingenio et prudentia quam fide et religione vitae defendendum puto. nota tibi
Abbreviated transcription (Latin):
sdcietatẽm. Itaꝙ pharsalico prelio sto a pon¬
peio dicessic spe infinitã ꝑsequi uoluit uel
officio fi quid debuerat uł eriori si qͥd nestiebat
satiffaccũ esse duxie domũ se contulis teq
alexandrinũ bellum g̾e̾nte utilicatib tiusi
paruit. Ille excitũ. cn. domiti amplissum
uiri sius tettisq copñs sustentauit. Ille ephe¬
sum ad eum quem ex tius fidelissimũ ⁊ ꝑbitis¬
simum omib de legisti peccuiam mifit ille
iterũ illo t̾cĩo auctionib ftĩs pcciũam de dit
quã ad bellum utcrere Ille corpꝰ suũ ꝑicło
obiecit tecũq in acie ꝯtiae farnacem fuitu
tuũꝙ hostem eẽ duxie suũ. Que quidem ate
in ea ꝑte accẽpta sunticesar ut cũ amplissio
Regis honore et noĩe affeceris. Is gͥ non mͦ
ate ꝑicło liberaitꝰ ẜ etiam honore amplissiẽ
ornatꝰ arguit donii te sue int̾fice̾ uoluisse
qd tu nͥ eum furiosissimũ iudices suspicari

Expanded text:
societatem. itaque Pharsalico proelio facto a Pomsocietatem. itaque Pharsalico proelio facto a Pompeio discessit; spem infinitam persequi noluit; vel officio si quid debuerat, vel errori si quid nescierat, satis factum esse duxit; domum se contulit, teque Alexandrinum bellum gerente utilitatibus tuis paruit. ille exercitum Cn. Domiti, amplissimi viri, suis tectis et copiis sustentavit; ille Ephesum ad eum quem tu ex tuis fidelissimum et probatissimum omnibus delegisti pecuniam misit; ille iterum, ille tertio auctionibus factis pecuniam dedit qua ad bellum uterere; ille corpus suum periculo obiecit, tecumque in acie contra Pharnacem fuit tuumque hostem esse duxit suum. quae quidem a te in eam partem accepta sunt, Caesar, ut eum amplissimo regis honore et nomine adfeceris. is igitur non modo a te periculo liberatus sed etiam honore amplissimo ornatus, arguitur domi te suae interficere voluisse: quod tu, nisi eum furiosissimum iudicas, suspicari
Abbreviated transcription (Latin):
ltt᷑ꝙ uenerunt. Ignoste ignoste tesarisi
aiq uiri auccoritali rex deiotatus dessith
quẽ nos oẽs secuti sumꝰ ad que eum en ⁊ ho¬
iines oĩa ornamenta ꝯgessissenetru te ipe
plima ⁊ maxĩa neq eĩ si tue res geste cetor
Laudib obscuritatẽ obculerũt idcuto. di
quanti honores ppłi Romanĩ ꝙͣti senatus
ꝙͣti tui quis̃ igndrat᷑ quãto ille suꝑiores
lucerat gła tanto tu om̃ib p̾stitisti Itaq
on. pomper bella iuctorias triumphos cõ¬
sulatꝰ ad̃mirantes numabamꝰ tuos enu¬
mertre non possumꝰ. Adeũ igieᵃ rtex deio¬
tarus uenit hoc miseto fataliq bello quẽ
antea iustis hostiłib ꝙ felłis diuueitit quo¬
ar erat nõn hospicio solũ uerũ eciã fanilli¬
aritate cõuinitꝰ et uenit uł Rogatꝰ ut amicus
uł accer sit ꝰ ut soaꝰ uł uõcatꝰ ut as qui senatui
parere didĩcisset postremo uenie ut ad fugiẽtẽ
non ad insequentẽ idem ad ꝑicli nõ ad ĩuitoͤ

Expanded text:
litteraeque venerunt. ignosce, ignosce, Caesar, si eius viri auctoritati rex Deiotarus cessit quem nos omnes secuti sumus; ad quem cum di atque homines omnia ornamenta congessissent, tum tu ipse plurima et maxima. nec enim, si tuae res gestae ceterorum laudibus obscuritatem attulerunt, idcirco Cn. quanti honores populi Romani, quanti senatus, quanti tui, quis ignorat? tanto ille superiores vicerat gloria quanto tu omnibus praestitisti. itaque Cn. Pompei bella, victorias, triumphos, consulatus admirantes numerabamus: tuos enumerare non possumus. ad eum igitur rex Deiotarus venit hoc misero fatalique bello quem antea iustis hostilibusque bellis adiuverat, quocum erat non hospitio solum verum etiam familiaritate coniunctus, et venit vel rogatus ut amicus, vel arcessitus ut so postremo venit ut ad fugientem, non ut ad insequentem, id est ad periculi, non ad victoriae
Abbreviated transcription (Latin):
moriat᷑ qui illo ip̃o ep̃e cũ .in. felio niuis
metu obsessi cenerenũ non młeo prduscessũ
meum me uniu̾si reuocastis. Referente . L. hi¬
mo fortissimo acq optimo iuro ꝙͣ huit ille
peseifer anuꝰ. et maxime fidelem ⁊ muinne
amidum si dimicare placuisset de fensorey
satutis mee postea ꝙ nob̾ p̃tas dictrnendi

Expanded text:
lo ipso tempore cum vi ferro metu minis obsessi teneremini, non multo post discessum meum me universi revocavistis referente L. Ninnio, fortissimo atque optimo viro, quem habuit ille pestifer annus et maxime fidelem et minime timidum, si dimicare placuisset, defensorem salutis meae: postea quam vobis decernendi
Abbreviated transcription (Latin):
phari. Tũ ẽ ẽpicuienꝰ non penitꝰ ille
disciplinẽ quecũq ẽ de ditꝰ si captꝰ uno
ulo noluptatis/ hãc añ magistros nõ
cistis meptis qui dies totos de officõ
ac de uir ͭ  disser̃ qui ad laborẽ ad in¬
dustͥam. ad ꝑielã ꝓ pat̾a subeũda adhor¬
tant᷑ f eos qui disputent horã nullam
uacuam uoluptate ẽe debe̾. In om̃i ꝑte

Expanded text:
 illi disciplinae, quaecumque est, deditus, sed captus uno verbo voluptatis. habet autem magistros non ex istis ineptis qui dies totos de officio ac de virtute disserunt, qui ad laborem, ad industriam, ad pericula pro patria subeunda adhortantur, sed eos qui disputent horam nullam vacuam voluptate esse debere, in omni parte
Abbreviated transcription (Latin):
Nũꝙͣ in ħ ordine. Q. metello mentio facta
est Tribunituis sũt illi irgacõnib int̾fectie
immicos demq deniq restituti Cũ alt̾ coro
cenatui parusset alter mercedemq fugasẜ
nlam .c. ꝙ. p. mariꝰ que in hac hõi memoͦ
icuis ante meconsularis. tempestate curile
expulsus non eñ a senatu non est restituto
ses reditu suo senatũ ꝯuinctũ penes deleu
ulla de illis magistratrũ ꝯsensio nulla ad
lie motus nulla decieta muniçiproꝵ et co¬
que in pt̃ate mea non fuerit. ea non heam
q̃ ip̃e prestare possim preftim cũ illa amis¬
sa recuperarĩ uirtutem et fide mnꝙ amiseri.¬

Expanded text:
uam in hoc ordine de Q. Metello mentio facta est: tribuniciis sunt illi rogationibus interfectis inimicis denique restituti, cum alter eorum senatui paruisset, alter vim caedemque fugisset. nam C. quidem Marius, qui hac hominum memoria tertius ante me consularis tempestate civili expulsus est, non modo a senatu non est restitutus, sed reditu suo senatum cunctum paene delevit. nulla de illis magistratuum consensio, nulla ad , nullus Italiae motus, nulla decreta municipiorum et coquae in potestate mea non fuerunt, ea non habeam quae ipse praestare possim, praesertim cum illa amissa reciperarim, virtutem et fidem numquam amiseri
Abbreviated transcription (Latin):
in animis hõim sollicitudĩem sempit̾uam
nec accede̾ ut pͥusꝙͣ tetime̾ incipiat eoꝵ
qui sũt semel a te liberati timore nõ debeo¬
o. cesar qd fieri solet in tantis picłis cẽpea¬
re quonã mod̾o dicendo mĩam tuã ꝯmo-
ip̃a supplicib ⁊ calamitosis nulliꝰ orõne
euatito ꝓpone tibi duos Reges id aĩo ꝯtem¬
płare qd oculis non uales dabis ꝓfecto is

Expanded text:
in animis hominum sollicitudinem sempiternam, in animis hominum sollicitudinem sempiternam, nec accidere ut quisquam te timere incipiat eorum qui sint semel a te liberati timore. non debeo, Caesar, quod fieri solet in tantis periculis, temptare ecquonam modo dicendo misericordiam tuipsa supplicibus et calamitosis, nullius oratione evocata. propone tibi duos reges et id animo contemplare quod oculis non potes: dabis profecto id
Abbreviated transcription (Latin):
noctesq cogitans nõ mͦ tibi nõ sucerset¬
esset enrm non solum ingracꝰ s etrã amẽs
detũ dem tñsqillitatẽm ⁊ quietem senͨ¬
tutis accepeam refert clementie tue quo
quid aĩo cũ antea fuit tũ non dubitoqͥn
tuis lris quaꝵ exemplum legi quas as
eũ tarracone huic blesamnio dediste se
magis etiã erexit. ab om̃i sollicitudine
obstiax̾it Iubes enĩ cũ bene spettut. et
solere menũ eñ huss fere ubis adme
te scribere/ meq tuis ltĩs bene sperare nõ
frustiti esse iussum. Laboro eguidem Regis
deioetiri causa quo cũ iͥ amicitiã t̾es. p
concilianie hospiciũ uoluntas utriuisq cõ¬
iuroie familiarieatẽ consuetudo acculit
sumã uero necessicudiem magnaerꝰ offi¬
cia in me ⁊ in excitũ merim ẽffecerunt.
S cũ de illo laboro tu de mltis amplissis
uiris quib semel ignocũ ate esse opportee
nec b̃nficium tuũ indubiũ uocari nͨ here

Expanded text:
noctesque cogitans non modo tibi non suscensetnoctesque cogitans non modo tibi non suscenset—esset enim non solum ingratus sed etiam amens—, verum omnem tranquillitatem et quietem senectutis refert acceptam clementiae tuae. quo quidem animo cum antea fuit, tum non dubito quin tuis litteris, quarum exemplum legi, quas ad eum Tarracone huic Blesamio dedisti, se magis etiam erexerit ab omnique sollicitudine abstraxerit. iubes enim eum bene sperare et solere. memini enim isdem fere verbis ad me te scribere meque tuis litteris bene sperare non frustra esse iussum. laboro equidem regis Deiotari causa quocum mihi amicitiam res publica conciliavit, hospitium voluntas utriusque coniunxit, familiaritatem consuetudo attulit, summam vero necessitudinem magna eius officia in me et in exercitum meum effecerunt: sed cum de illo laboro, tum de multis amplissimis viris quibus semel ignotum a te esse oportet, nec tuum beneficium in dubium vocari, nec haerere
Abbreviated transcription (Latin):
facilius se deiotarꝰ consoluti / Ille enim/
furoris mltã fustinuerat hic ertoris. Oiã
tu deiocaro ee sar tribuiste cũ ⁊ ip̃i ⁊ filio
nomen regiũ concessisti. hoe noĩe recento
et recto est nͨ umꝙͣ fuctumbet inĩmitis
ne forte une quid mlt̃a se arbitiaitur et
repisse antestis et here in aĩo acq uirtute
que nulloͦ possit amicc̾e̾ Que eñi fortuna
aut quis casus aut que tanta possit ñuria
oñm imꝑacoꝵ de Derotaro decreta delere
ab om̃ib eñ ẽ ornatꝰ qui postea ꝙͣ ĩ cast̾s
esse potuit ꝑ etatem in sasia Capcdoria
ponco Cicila Syria bella gesserit Gena¬
aut que tanca delebit obluuo qd de uitᵗ
eis dicam de magnitudiẽ aĩe grauitate
constantia q̃ oẽs docti atq sapientes sũ¬
ma quid̃ etiã sola bona ẽẽ dixerũt hueq
non mͦ ad bene s etiã ad beate uiuend̃ ꝙ¬
tenta ẽẽ uirtutẽ hec ille repucans et dieꝰ

Expanded text:
facilius hoc se Deiotarus consolari. ille enim facilius hoc se Deiotarus consolari. ille enim furoris multam sustulerat, hic erroris. omnia tu Deiotaro, Caesar, tribuisti, cum et ipsi et filio nomen regium concessisti. hoc nomine retentoet erecto est, nec umquam succumbet inimicis, ne fortunae quidem. multa se arbitratur et peperisse ante factis et habere in animo atque virtute, quae nullo modo possit amittere. quae enim fortuna aut quis casus aut quae tanta possit iniuria omnium imperatorum de Deiotaro decreta delere? ab omnibus est enim is ornatus qui, postea quam in castris esse potuit per aetatem, in Asia, Cappadocia, Ponto, Cilicia, Syria bella gesserunt: senaaut quae tanta delebit oblivio? quid de virtute eius dicam, de magnitudine animi, gravitate, constantia? quae omnes docti atque sapientes summa, quidam etiam bona sola esse dixerunt, eisque non modo ad bene sed etiam ad beate vivendum contentam esse virtutem. haec ille reputans et dies
Abbreviated transcription (Latin):
tua quis quetit᷑ una p̾ẜeim cũ tã mł¬
tas ui de at ualde em̃ ĩuiand est eius
statius cuiꝰ tropheis non ñudimꝰ Nam
si loeus affert inuidiam nlle locus est
ad statuam quid rostris clarior dt płan
ip̃a ãmiraicõe compressus est. et fortasse
eopdinissus qr nichil fulgare te dignũ
uideri pt̃ nichil a me arbieror pt̾missẽ
conciliet oratio mea. Non enĩ metuone
ta illi sucenseas illud uerror ne tibi illũ
suensere aͥd suscipere qd abest logissime
mͥ cidde cesar qͥd enĩ retineat p̃te memie
non quid amifit neq se ate mulcatum
arbitiat᷑ s cũ existĩares mltis tͥ multa
esse cribuenda quomimꝰ assequi in alterri
ꝑte potuisset. ea sumẽ non recusanit. Et¬
enaim si Anchioeus magnꝰ ille rex Asie
cũ postea ꝙͣ a scipio ne deuiitꝰ tauroie¬
nus Regnare iussus est oemq hãc Asiã
que est nũc ña purncia amsisset dice̾
dicis regni ternũs uceret᷑ po cest mulco

Expanded text:
tua quis queritur, una praesertim, cum tam mutua quis queritur, una praesertim, cum tam multas videat? valde enim invidendum est eius statuis cuius tropaeis non invidemus. nam si locus adfert invidiam, nullus est ad statuam quidem rostris clarior. de plauipsa admiratione compressus est et fortasse eo praetermissus quia nihil volgare te dignum videri potest. nihil a me arbitror praeterituconciliet oratio mea. non enim iam metuo ne illi tu suscenseas; illud vereor ne tibi illum suscensere aliquid suspicere: quod abest longissime, mihi crede, Caesar. quid enim retineat per te meminit, non quid amiserit; neque se a te multatum arbitratur, sed, cum existimares multis tibi multa esse tribuenda, quo minus a se qui in altera parte fuisset ea sumeres non recusavit. etenim si Antiochus Magnus ille, rex Asiae, cum, postea quam a L. Scipione devictus Tauro tenus regnare iussus est, omnem hanc Asiam quae est nunc nostra provincia amisisset, dicere dicis regni terminis uteretur, potest multo
Abbreviated transcription (Latin):
huiꝰ uibis nua et exemp la corrũperes. do¬
mesticaiꝙ in huanitate nr̃e ciuitatio. hũa¬
nitatem inquinares. Ac ꝙͣ acute colecta tͥ¬
mina blesamius inquit eiꝰ eñi noĩe optĩ¬
hõĩs nͨ cibi ignoti maledicebant tibiad
Regem inquit seribe̾ solebat te inuidiose
tprãnum existimari. Statua int̾ Reges
pofita aĩos homi uehement̾ offenses plare¬
di tibi non solere. Non intelligis cesar
ex urbanis m naliuoloꝵ ẜuuncłis hec ab
istis esse colleca, blesamiꝰ tpranium
Ce sarom scriberet młtoꝵ eñ capitaci¬
uuem uiderat mltos iussu cesaris uexa¬
tos uberatos necatos multas affłictas
ea te uiccore non uidimꝰ. Solus inꝙͣ es
c. Ce sat cuꝰ in uictoria ceciderie nemo
nisi armatꝰ et quẽ nos Riberi in fum̃a
ppłi Romani lib̾eate nati nõ mͦ nõ tbrã¬
nũ s etiã dementissimũ in uictoria uĩ¬
dimꝰ ducem is blesannõ qui uruit in
regno tbranniꝰ uideri potest. nã de sta¬

Expanded text:
huius urbis iura et exempla corrumperes dohuius urbis iura et exempla corrumperes domesticaque immanitate nostrae civitatis humanitatem inquinares? at quam acute conlecta crimina! Blesamius inquit,—eius enim nomine, optimi viri nec tibi ignoti, male dicebat tibi—ad regem inquit scribere solebat te in invidia esse, tyrannum existimari, statua inter reges posita animos hominum vehementer offensos, plaudi tibi non solere. nonne intellegis, Caesar, ex urbanis malevolorum sermunculis haec ab istis esse conlecta? Blesamius tyrannum Caesarem scriberet? multorum enim capita civium viderat, multos iussu Caesaris vexatos, verberatos, necatos, multas adflictas ea te victore non vidimus. solus, inquam, es, C. Caesar, cuius in victoria ceciderit nemo nisi armatus. et quem nos liberi in summa populi Romani libertate nati non modo non tyrannum sed etiam clementissimum in victoria ducimus, is Blesamio qui vivit in regno tyrannus videri potest? nam de sta
Abbreviated transcription (Latin):
pͥncipem ciuitatis in iudiciũ ppłi uõcauisset
scautiq ẜuus. ad eũ clã domũ uenisset. et
cͥntĩa in dñm delaturũ se ẽẽ dixisset appłe¬
Si hoĩem iussit ad scautũq de duer uĩd qd
int̾sit si imq castorem cũ domitio cõparo
tamen illo inimico ẜuũ remisit tu ab auo
ab duxisti ille in corruptũ ardire noluit tu
corrupisti ille adiutorem fuũ contia dñm
repudiauit tu etiam accusatorem ad hibu¬
isti at semel iste est corruptꝰ a uob. nõ ne
u esseti ꝑduccꝰ et cũ tecũ fuisset refugit s
legatos  nõne adhunc. cñ. Domitiũ uerẽ
nõne audiente hõe seciitot sulpicio clarissiõ
uar qui tũ casu apud domitiũ cenabat
ꝑti hoc tito torquato optĩo adolestente se
ate corruptũ tuis ꝓmissiẽ in fraudẽ i¬
pulsum esse confessus est. Que est istatẽ
unpudens tam crudelio tã ĩmodrititar̃¬
Huanitas Idcuto in hanc urbẽ uenisti dut

Expanded text:
principem civitatis in iudicium populi vocavisset principem civitatis in iudicium populi vocavisset Scaurique servus ad eum clam domum venisset et crimina in dominum delaturum se esse dixisset, prendi hominem iussit ad Scaurumque deduci. vide quid intersit, etsi inique Castorem cum Domitio comparo: sed tamen ille inimico servum remisit, tu ab avo abduxisti; ille incorruptum audire noluit, tu corrupisti; ille adiutorem servum contra dominum repudiavit, tu etiam accusatorem adhibuisti. at semel iste est corruptus a vobis. nonne, cum esset perductus et cum tecum fuisset, refugit ad legatos? nonne ad hunc Cn. Domitium venit? nonne audiente hoc Ser. Sulpicio, clarissimo viro, qui tum casu apud Domitium cenabat, et hoc T. Torquato, optimo adulescente, se a te corruptum, tuis promissis in fraudem impulsum esse confessus est? quae est ista tam impotens, tam crudelis, tam immoderata inhumanitas? idcirco in hanc urbem venisti ut
Abbreviated transcription (Latin):
bris in lucem uoccit quis tuũ patrem an¬
ingrate ⁊ impie necessicudĩs nomen ⁊e pudi¬
aretis tñ mimicicias hõim morege̾ie pot̾a¬
tis non futo crinũe insectari noñ expeceit
uitã non capitis arcest̾e̾ esto conceaitut
hec quoq acerbitas et odii magnitudo ad¬
cone ut omia uite salutisꝙ cõmunis atq
etiam ħuanitatis uira uiolent̾. Suũ sol
licitare ubis spe ꝓmissisq corrũpere aᵈ¬
ducẽ domũ ꝯciti dominũ armare hoc estͣ
non uni ꝓpinquo ẜ om̃ib famibuĩs nefa¬
rium bellum indice̾ nam ista corruptela
serui si nõ mͦ impunita fuerit s eciam a
tanta auc̃c̃e aꝓbata / nulli ꝑretes nr̃im
salutem nulle leges nulla iuiti custodi¬
ent/ ubi eñi id quod intꝰ est atq nr̃m im¬
pune euolare potest. contraq nos pugnare
tempora o. mores/. cñi. Domitiꝰ quẽ nos
pueri consulẽ censorem pontificem maxiͣ
uidimꝰ cũ tribunũ plebis. m. scautum

Expanded text:
bris in lucem evocavit: quis tuum patrem anbris in lucem evocavit: quis tuum patrem aningrate et impie necessitudinis nomen repudiaretis, tamen inimicitias hominum more gerere poteratis, non ficto crimine insectari, non expetere vitam, non capitis arcessere. esto: concedatur haec quoque acerbitatis et odi magnitudo: adeone ut omnia vitae salutisque communis atque etiam hulicitare verbis, spe promissisque corrumpere, abducere domum, contra dominum armare, hoc est non uni propinquo, sed omnibus familiis nefarium bellum indicere. nam ista corruptela servi si non modo impunita fuerit sed etiam a tanta auctoritate approbata, nulli parietes nostram salutem, nullae leges, nulla iura custodient. Vbi enim id quod intus est atque nostrum impune evolare potest contraque nos pugnare, tempora, o mores! Cn. Domitius ille quem nos pueri consulem, censorem, pontificem maximum vidimus, cum tribunus plebis M. Scaurum
Abbreviated transcription (Latin):
osstent qui mẽ in ciciliã nules in gͣcia
conisito fuit cũ in allo nr̃o excitu eqͥtaret
cũ suis dillctis equitib quos una cũ eo ad
pompeium pat̾ mifut qͦs concursus facẽ
so lebat ꝙ se iactare ꝙͣ õstentare ꝙ nehũ
in illa causa studio et cupiditate concedere
cũ uero excitu amisso ego qui pacis semꝑ
auctor fui post pharsalicũ aucẽ p̾luĩ suasor
fuissem armoꝵ non de ponendoꝵ s abiciẽ¬
Dop hũce ad meam auccem non potui dduc̃e
ꝙ et ip̃e ardebat studio ip̃ius belli/ et patri
satiffaciend̃ esse ar bierabat᷑ Felix ista domꝰ
que non impunitatẽ solum adepta sit f accu¬
sandi etiã licentiam cailamitosus deiotarꝰ
qui ⁊ ab̾ eõ qui in hũsd caseris fu̾it nõ m ͦͦ
apd̾ te s etiam a suis accriset uos ur̃a secũ¬
da fortuna/ castor non potestis sine ꝓpinqͦꝵ
calamitate esse contenti. Sinc sane inumi¬
cicie que ẽẽ non debebant Rex em̃i deiotarꝰ
urraim familiam adrectam ⁊ obscurã etene¬

Expanded text:
les, in Graecia commilito fuit, cum in illo nostro exercitu equitaret cum suis delectis equitibus quos una cum eo ad Pompeium pater miserat, quos concursus facere solebat, quam se iactare, quam ostentare, quam nemini in illa causa studio et cupiditate concedere! tum vero exercitu amisso ego, qui pacis semper auctor, post Pharsalicum autem proelium suasor fuissem armorum non ponendorum, sed abiciendorum, hunc ad meam auctoritatem non potui adducere, quod et ipse ardebat studio illius belli et patri satis faciendum arbitrabatur. felix ista domus quae non impunitatem solum adepta sit sed etiam accusandi licentiam: calamitosus Deiotarus qui et ab eo qui in isdem castris fuerit, et non modo apud te sed etiam a suis accusetur! vos vestra secunda fortuna, Castor, non potestis sine propinquorum calamitate esse contenti? sint sane inimicitiae, quae esse non debebant—rex enim Deiotarus vestram familiam abiectam et obscuram e tene
Abbreviated transcription (Latin):
aiuitate funt aut tres eciuitate ext̾iãndi¬
ancite hoꝵ lac̾me moueat pietcis moue¬
as germanitas uuleat uox tua illa q̃ ancie
⁊e em̃ dicẽ audichum/ nõs̃ oẽs adu̾sarios
putare nͥ qui nobistũ essent ee omes qui
pontiate non essent tuos. uides ne hunci
splendorem oĩm hunc broechoꝵ demum
hunt b matirũ .c. ceseciũ . l. corfidiũ hac¬

Expanded text:
civitate sunt aut tres ex civitate exterminandicivitate sunt aut tres ex civitate exterminandiant te horum lacrimae, moveat pietas, moveat germanitas; valeat tua vox illa quae vicit. te enim dicere audiebamus nos omnis adversarios putare, nisi qui nobiscum essent; te omnis qui contra te non essent tuos. videsne igitur hunc splendorem omnem, hanc Brocchorum domum, hunc L. Marcium, C. Caesetium, L. Corfidium, h
Abbreviated transcription (Latin):
an sperandi ligario causa non fit cu nuchua
not in hat oracõne spes est posita eaause nec
in coꝵ studns qui acẽ ꝓ ligario pecuut tui
neccessam uidi eñi ⁊ cogneui qͥd maxiie
spectares cũ ꝓ aliciuꝰ salute mlei labora¬
ront causas apud te rogantiũ gicitiosiores
esse ꝙ̃ pl̃tee neq te spectare ꝙͣ cuus esses¬
boraret Itaq tribuie quid̃ tuis icti młta
ue in beatiores illi esse uideant᷑ intdũ qui
ma liberalitate fruunt᷑ quã tu ip̃e qͥ illis
tam mlta concedis ẜ uideo tñ apudte cc̃s
moueri quoꝵ iustissiũ uideas dolorem
mpetendo. Inqͥnito ligario ꝯẜuando mlee
ruiquidem gratũ facies necessãt tule. es
ho queso consideres qd soles pessu fertis¬
mesticiam ⁊ dolorem huiꝰ citi broechi de
quo non audico quid existimes lactuas
stalorẽq ip̃ius et filii uides qͥd de fratrib
dicam/ Noli cesar putaie A uiuꝰ capite
nos agẽ, auc tres tibi ligarii retinendi in

Expanded text:
an sperandi de Ligario causa non erit, cum mihian sperandi de Ligario causa non erit, cum mihinec in hac oratione spes est posita causae nec in eorum studiis qui a te pro Ligario petunt tui necessarii. vidi enim et cognovi quid maxime spectares, cum pro alicuius salute multi laborarent: causas apud te rogantium gratiosiores esse quam voltus, neque te spectare quam tuus esseboraret. itaque tribuis tu quidem tuis ita multa ut mihi beatiores illi videantur interdum qui tua liberalitate fruantur quam tu ipse qui illis tam multa concedas; sed video tamen apud te, me quorum iustissimum videas dolorem in petendo. in Q. Ligario conservando multis tu quidem gratum facies necessariis tuis, sed hoc, quaeso, considera, quod soles. possum fortismaestitiam et dolorem; huius T. Brocchi de quo non dubito quid existimes lacrimas squaloremque ipsius et fili vides. quid de fratribus dicam? noli, Caesar, putare de unius capite nos agere: aut tres Ligarii retinendi in
Abbreviated transcription (Latin):
debitis si urãs uidece ne erietis qui cesarẽ
dris inmicis utitũ fore puectis cũ ignouie
suis. Itaq nõ tibi uide or in causa ligari eẽ
occupata nõ de ei ꝰ fco dic̃ẽ ꝙͦquid dixi ad
unam fũmam referti uolo uł huilitatis
tas s quid tecũ dum te in foro tenuit ⁊tico
honor tuoꝵ certe nũꝙͣ hoe modo. Ignostitẽ
mdices errauit lapsus ẽ non pucauit. si
unꝙ̃ p ^ hac ad parentẽ sic agi solet ad mdi¬
ces non fecit non cogitauis falsi testes ficcũ
cͥmen d it te cesar de st̃o ligarii iudicẽ ceri
quib in presidus fuerit quere Tacro nec
hec quis colligo que fortasse utlerentetiã
ipits iuꝰ dicciñ Regatꝰ ante bellum ꝙ fectus
tsu s m pate bello opp̾ssue in eorp̃o mon a¬
cerbus tam ⁊ si totꝰ aĩo ac studio tiuis ld
iusdicem sic agi solet s ego apud parentem
loquor Tcituũ tenie feci penitet ad clem̃¬
tiam tuam confugio deluti ueniã pecome
ignostat ono En nemo impetiauit arrogãt
Si płimi tu idem fer opem qui sp̃e dedisc

Expanded text:
 videte ne erretis qui Caesarem vestris inimicis iratum fore putetis, cum ignoverit suis. itaque num tibi videor in causa Ligari esse occupatus, num de eius facto dicere? quicquid dixi, ad unam summam referri volo vel humanitatis tio honorum tuorum, certe numquam hoc modo: ignoscite, iudices; erravit, lapsus est, non putavit; si umquam posthac. ad parentem sic agi solet, ad iudices: non fecit, non cogitavit; falsi testes, fictum crimen. dic te, Caesar, de facto Ligari iudicem esse; quibus in praesidiis fuerit quaere: taceo, ne haec quidem conligo, quae fortasse valerent etiam apud iudicem: legatus ante bellum profectus, relictus in pace, bello oppressus, in eo ipso non acerbus, totus animo et studio tuus. ad iudicem sic, sed ego apud parentem loquor: erravi, temere feci, paenitet; ad clementiam tuam confugio, delicti veniam peto, ut ignoscatur oro. si nemo impetravit, adroganter: si plurimi, tu idem fer opem qui spem dedisti.
Abbreviated transcription (Latin):
gr̃as egero/ queso. obtestorqz ne
mee nature potiꝰ ꝙͣ magnitudini ur̃orum
bnficioꝵ ad tribuend̾ p̃ucetis que tanta
enĩ pt̃ exist̾e̾ ubertas ingeni que tanta
Sicendi coprã ꝙ tam dĩnũ acq incredible
nob̾ liberos qui digni ͭ  qui ordiem̃ qͥ for¬
tunas, qui amplissimã rem publicam
qui pacriã ꝙͣ nicħ ẽẽ potest iocudiꝰ qui

Expanded text:
ne meae naturae potius quam magnitudini vestrorum beneficiorum id tribuendum putetis. quae tanta enim potest exsistere ubertas ingeni, quae tanta dicendi copia, quod tam divinum atque incredibile nobis liberos, qui dignitatem, qui ordinem, qui fortunas, qui amplissimam rem publicam, qui patriam, qua nihil potest esse iucundius, qui
Abbreviated transcription (Latin):
Adͤc cesar ꝙ legariꝰ om̃i culpa uacat
domo ẽ egressꝰ nõ mõ nullũ ad bellũ
s ne ad mĩniã quidẽ suspicionẽ belli
legatꝰ in pace ꝓfectꝰ in ꝓuĩcia pata¬
tissima ita se gessit ut ei pacẽ eẽ irpe¬
dir ꝓfectio c̾te anm̃ tuũ nõ deb offẽ¬
necessitatẽ ⁊̃ honestam. ergo hec duo
fectus. altin cũ afflagitatꝰ a puĩcia
rome cũ p actico ꝙͣ cũ ꝯtordissims
fribꝰ cũ alienis ẽẽ ꝙͣcũ suis maliuss
cũ ipã legatio plena desidñ ac sollicitu¬
did fuissi ꝓꝑ. incredibilem quẽda finttũ
amorem hic equo aĩo ẽẽ potint belli
discidio distraceꝰ a frĩbꝰ nullũ g ha
bos cesar adhuc legario sig¬
nũ aliene a te uoluntatis. cruꝰ gcã¬

Expanded text:
garius omni culpa vacat. domo est egressus non modo nullum ad bellum sed ne ad minimam quidem suspicionem belli; legatus in pace profectus in provincia pacatissima ita se gessit ut ei pacem esse expediret. profectio certe animum tuum non debet offennecessitatem etiam honestam. ergo haec duo rofectus, alterum cum efflagitatus a provincia Romae, cum P. Attio quam cum concordissimis fratribus, cum alienis esse quam cum suis maluisset? cum ipsa legatio plena desideri ac sollicitudinis fuisset propter incredibilem quendam fratrum amorem, hic aequo animo esse potuit belli discidio distractus a fratribus? nullum igitur habes, Caesar, adhuc in Q. Ligario signum alienae a te voluntatis; cu
Abbreviated transcription (Latin):
penie ꝑspice̾ posses concordiam ligar iorũ
Subsittre qñsi quintꝰ ligariꝰ in ẜtalia esse
fut᷑m fuisse ꝙͣ ut hii frẽs du̾sas sentẽtias
fortunasq sequerent᷑ uolũtate igit᷑ om̃es
fuerũt tempestate abreptꝰ est ninꝰ qui si
confilio id fecisset esset eoꝵ sumilis quos tu
tam saluos esse uoluisti. S ierit ad bellum
Sissenserit non ate solum umi etiã a ftibus
mtessem memoria teneo qualis titũs le¬
garius questor urbanus fuerit ergatenti
dignitate tuam ẜ parum est hõe memeni¬
iisse spero eciã ee obliuisei nichil solegi
ruirias ꝙ̃ hoc est aunm ꝙͣ eciã ingemitu

Expanded text:
perspicere posses concordiam Ligariorum, dubitare quin, si Q. Ligarius in Italia esse futurum fuisse quam ut hi fratres diversas sententias fortunasque sequerentur? voluntate igitur omnes tecum fuerunt: tempestate abreptus est unus qui, si consilio id fecisset, esset eorum similis quos tu tamen salvos esse voluisti. sed ierit ad bellum, dissenserit non a te solum verum etiam a fratribus: gotiis interessem, memoria teneo qualis T. Ligarius quaestor urbanus fuerit erga te et dignitatem tuam. sed parum est me hoc meminisse: spero etiam te qui oblivisci nihil soles nisi iniurias—cum hoc est animi, tum etiam ingeni
Abbreviated transcription (Latin):
ad ultanos fuisse ꝓsecutum cũ ebalneo exis¬
ses tecũ se fuisse cũ illa munera inspexisset
cenatꝰ cũ in cubiculo recubuisses ecuidem
asscduitatem tibi se tribuisse post tridie. ꝙ
obrem si quid eoꝵ quẽ obiecta sunt cogietitũ
sit non recusat quin id suũ facinus iudices
Quocarta .c. cesar uelum existunes hadiet¬
no die sententiam tuã aut cũ sũmo dedecore
mifrimam pestem importaturam ẽẽ Regib
unt incolumen famam cũ salute. quõrum
alt̾m optare illoꝵ credulitatis est alterũ

Expanded text:
ad ultimos prosecutum; cum e balneo exisad ultimos prosecutum; cum e balneo exisses, tecum se fuisse, cum illa munera inspexisses cenatus, cum in cubiculo recubuisses; eandemque adsiduitatem tibi se praebuisse postridie. quam ob rem si quid eorum quae obiecta sunt cogitatum sit, non recusat quin id suum facinus iudices. Quocirca, C. Caesar, velim existimes hodierno die sententiam tuam aut cum summo dedecore miserrimam pestem importaturam esse regibus aut incolumem famam cum salute: quorum alterum optare illorum crudelitatis est, alterum
Abbreviated transcription (Latin):
colimueatis quib salucẽ dedisti. que si in
priuatis glosa sune młto magis cõmemora¬
bunt in Regib Semꝑ Regium nomen in¬
in hac ciuicate sanctũ fuit socioꝵ uo Regum ⁊
amicoꝵ sassimũ quod nomen hñ Reges ne
amitterent te uictore tĩnuerũt recẽtum
uero. et ate confirmatũ. posteris etiã siust̃¬
dicuros esse confido. Corpora sua ꝓ salute re¬
gũ suoꝵ hilegati tibi Regniͣ tradunt hiertis
et blasemuꝰ ⁊ Antigonꝰ tibi nobisq om̃ib
iam diũ non ead fide ⁊ uirtute p̾ditꝰ dori¬
laus qui nuꝑ cũ hieta legatꝰ est ad te mis-¬
sus cũ Regum ancissinũ tũ tibi etiam iee
spero ꝓbati/ Exquite de blesanno nũquid
a Regẽ ꝯtͣ dignitatẽ tuã sccipserit hieras
quidem cc̃rm iniã suscipit et erimĩb illis
ꝓ Rege se supponit reum/ Memoriã tuã im¬
płorat qua uales płimũ negat umꝙͣ se a
te in deiotari tetrarchia pedem dicessisse m
pͥms finib tibi se presto fuisse dicit usqi

Expanded text:
tes quibus salutem dedisti. quae si in privatis gloriosa sunt, multo magis commemorabuntur in regibus. semper regium nomen in hac civitate sanctum fuit, sociorum vero regum et amicorum sanctissimum. quod nomen hi reges ne amitterent te victore timuerunt, retentum vero et a te confirmatum posteris etiam suis tradituros se esse confidunt. corpora sua pro salute regum suorum hi legati regii tradunt, Hieras et Blesamius et Antigonus, tibi nobisque omnibus iam diu noti, eademque fide et virtute praeditus Dorylaus, qui nuper cum Hiera legatus est ad te missspero, probati. exquire de Blesamio num quid ad regem contra dignitatem tuam scripserit. Hieras quidem causam omnem suscipit et criminibus illis pro rege se supponit reum. memoriam tuam implorat, qua vales plurimum; negat umquam se a te in Deiotari tetrarchia pedem discessisse; in primis finibus tibi praesto se fuisse dicit, usque
Abbreviated transcription (Latin):
culpam ae linquebas Itaq non solũ in eum
non aĩaduitisti s om̃i metu liberauisti hos¬
pitem agnonisti Regem reliquisti. neq enĩ
ille odio tui ꝓgressus ẜ errore cõmuni laps
estr is Rex quem senatꝰ hoc nõĩe sepe honori¬
ficentis simis decrecis appellauisset quiq eũ
illũ ordiẽm ab adolestentia grauissimum
stissimũq duxisset husd Rebus ẽ ꝓt̾latꝰ¬

Expanded text:
culpam relinquebas. itaque non solum in eum culpam relinquebas. itaque non solum in eum non animadvertisti sed omni metu liberavisti, hospitem agnovisti, regem reliquisti. neque enim ille odio tui progressus, sed errore communi lapsus est. is rex quem senatus hoc nomine saepe honorificentissimis decretis appellavisset, quique illum ordinem ab adulescentia gravissimum sanctissimumque duxisset, isd
Abbreviated transcription (Latin):
constãtiam ec clementiã tuã liberti ne resi¬
dere in te ullam ꝑtem iracũdie suspicenͦ
ꝑ dexteram istain te oro quã Regi deiotaro
Bospes hospiti porrexisti. ⁊stam inꝙͣ dexdam
et fide firmiorem tu illiꝰ domũ ĩtre tu
uetus hospitiũ renouare uoluisti te eiꝰ dnĩ
penates acceperunt. te amicũ ⁊ placatum
Auiotari Regis arefoerq uiderant. Cũ fa¬
ale orari desar/ cũ semel exorari soles nẽo
unꝙͣ te placiis inimicus qui ullas resedis¬
se in te simłtat reliquias senserit ꝙͣꝙͣ em
sunt ĩ audite cũ deiotaro querele tue/ nũꝙͣ
tu illũ accusauisti ut hostem s ut amicur
offic̃o parĩ funccũ ꝙ ꝓpensior in. oñ. põpei
amciciam fuisset ꝙͣ in tuam. Cuitam̃ ip̃i
rei ueniam te daturũ faisse. dicebas cum
auxilio pompeio uł si etiã filiũ misissec
ip̃e tam̃ etatis excusacõe usus ẽẽt Itaq cũ
maxĩs eũ rebus libertires ꝑ ꝑuã amiciciẽ

Expanded text:
et constantiam et clementiam tuam libera, ne resiet constantiam et clementiam tuam libera, ne residere in te ullam partem iracundiae suspicemur. per dexteram istam te oro quam regi Deiotaro hospes hospiti porrexisti, istam, inquam, dexteram  promissis et fide firmiorem. tu illius domum inire, tu vetus hospitium renovare voluisti; te eius di penates acceperunt, te amicum et placatum Deiotari regis arae focique viderunt. cum facile orari, Caesar, tum semel exorari soles. nemo umquam te placavit inimicus qui ullas resedisse in te simultatis reliquias senserit. quamquam cui sunt inauditae cum Deiotaro querelae tuae? numquam tu illum accusavisti ut hostem, sed ut amicum officio parum functum, quod propensior in Cn. Pompei amicitiam fuisset quam in tuam: cui tamen ipsi rei veniam te daturum fuisse dicebas, si tum auxilia Pompeio vel si etiam filium misisset, ipse aetatis excusatione usus esset. ita cum maximis eum rebus liberares, perparvam
Abbreviated transcription (Latin):
romami et senatꝰ bñficia in Regẽ deioca¬
rum recordarer nllo mõ in deesse posset
oracõ que quo mͦ angustutiora parietes
faciũt accioq maxime cause debilitatur
loco tuũ ẽ cesar qui ꝓ młtis sepe dixistii
qͥs mͥ nc̃ amiii sic as te ip̃m ieferre quo
faciliꝰ cũ equitas tua eũ audiendi diligẽ¬
tiã nnuat hanc ꝑturbacõem meam. s
ante ꝙͣ de accusacõe ip̃a dico de accusatorum
spe panca dicam qui cũ iudeant᷑ nͨ ingerõ
nec usu acq exercitacõe rep uile̾ tñ ad
hant causam non fine aliqua spe ⁊ cogtea¬
cõne uenerũt Iracũ te Regi deio tarõ fuis¬
se non eraine neseii affliccũ illum qͥbuss
incõmodie et det̾mentis ꝓpt̾ offensionem
amini tui meminerant teq cũ huit natũ
tũ sibi amicũ ẽẽ cognouerant cũq apͥ ap̃m
te s tuo ꝑiculo dicerent foree putabãs ut
in exulccitto aĩo facile fictũ crunen infide̾s
Pnobrem hoc nos pͥmũ metu cesar ꝑfidem

Expanded text:
Romani et senatus beneficia in regem DeiotaRomani et senatus beneficia in regem Deiotarum recordarer, nullo modo mihi deesse posset oratio. quae quoniam angustiora parietes faciunt actioque maximae causae debilitatur loco, tuum est, Caesar, qui pro multis saepe dixisti, quid mihi nunc animi sit ad te ipsum referre, quo facilius cum aequitas tua tum audiendi diligentia minuat hanc perturbationem meam. sed ante quam de accusatione ipsa dico, de accusatorum spe pauca dicam; qui cum videantur neque ingenio neque usu atque exercitatione rerum valere, tamen ad hanc causam non sine aliqua spe et cogitatione venerunt. iratum te regi Deiotaro fuisse non erant nescii; adfectum illum quibusdam incommodis et detrimentis propter offensionem animi tui meminerant, teque cum huic iratum, tum sibi amicum esse cognoverant, quodque apud ipsum te de tuo periculo dicerent, fore putabant ut in exulcerato animo facile fictum crimen insideret. quam ob rem hoc nos primum metu, Caesar, per fidem
Abbreviated transcription (Latin):
beao s tua Cesar prestans singlarisꝙ nã
hunc mͥ metum minuit. Noñ enĩ tã tiẽo
qͥs tu de rege deiotaro ꝙͣ incelligo ꝙͥ de tece¬
teros uelis iudicare/ moueor etiã loci ip̃ĩꝰ
in solentia ꝙ tantã causam ꝙͣta nulla ini¬
quam in disceptacõe usata esti Dico intra
domesticos parietes dico exeiti ꝯuentũ et cã
fic̃quenticam in qũa oratoꝵ studia niti so¬
lent In cuis oculis in tuo ore doltuq ad¬
quiesto. te unũ intueor⁊ te uuũ oĩs mea spͨ¬
tat orato que mͥ ad spem obtinende uicatꝭ
gratissema sunc ad motũ animi et ad dc̃m
impecum dicendi contentionẽq leuiora hac̃
enĩ causam .c. cesar si in foro dicerẽ eodẽ
ppłi Romani concursus afferret qͥs eñ ciuis
rei non fauẽt cuiꝰ om̃em ecatem in p̃płi Ro¬
mani bellis consum ptã esse meminisset.
⁊pectarẽ curiã. intuerer forũ. eelũ demq
testarer ip̃m si cũ ⁊ deoꝵ ñnoretiliũ et ppłi

Expanded text:
aebeat. sed tua, Caesar, praestans singularisque natura aebeat. sed tua, Caesar, praestans singularisque natura hunc mihi metum minuit. non enim tam timeo quid tu de rege Deiotaro, quam intellego quid de te ceteros velis iudicare. moveor etiam loci ipsius insolentia, quod tantam causam quanta nulla umquam in disceptatione versata est dico intra domesticos parietes, dico extra conventum et eam frequentiam in qua oratorum studia niti solent: in tuis oculis, in tuo ore voltuque acquiesco, te unum intueor, ad te unum omnis spectat oratio: quae mihi ad spem obtinendae veritatis gravissima sunt, ad motum animi et ad omnem impetum dicendi contentionemque leviora. hanc enim, C. Caesar, causam si in foro dicerem eodem critatem populi Romani concursus adferret! quis enim civis ei regi non faveret cuius omnem aetatem in populi Romani bellis consumptam esse meminisset? spectarem curiam, intuerer forum, caelum denique testarer ipsum. sic, cum et deorum immortalium et populi
Abbreviated transcription (Latin):
ocari ac defendendam tantũ faclcatis tiõr
decralat pͥmũ dico ꝓ capite fortunisq
regis qd ip̃m. et si non micũ est in tuodũ¬
taxat ꝑiculo tam̃ ẽ ita ĩusitatũ Regemi¬
audicũ. Deinde eũ Regem cũ ormire an¬
tea cunceo cũ senatu solelamꝰ ꝙ ppetius
accusoꝵ alt̾iꝰ crũdelitate alt̾ius ĩ digni ᵗ
concurber. Crudelis castor ne dicam stele¬
ratum et impium . qui nepos auũ in capitꝭ
dist̾men cc̃dduxerit a do lescentieq sue t̾rorẽ
intulerit et cuiꝰ senectutẽ tueri ⁊ teg̾t᷑ de¬
bebat cõmendacoemq in cunctis etatis ab
impiẽtatate ⁊ sce le duxit aui ẜuũ corrup
queri liceat in qua questione dolor elicere
ueram uocem possit ab muito exortus est
ẜuus qui cũ in eculeo appellare nõ posset
nam dic̾e̾ apicõ eũ de facinore. contiti cuiꝰ
uicã ꝯsiliũ facinoris risse arguare si ꝑse
qui sui ꝑicli iũdex nõ sͥ se equiorẽ ꝙͣ reo p̾¬

Expanded text:
otari defendendam, tantum facultatis timor otari defendendam, tantum facultatis timor detrahat. primum dico pro capite fortunisque regis, quod ipsum, etsi non iniquum est in tuo dumtaxat periculo, tamen est ita inusitatum, regemauditum. deinde eum regem quem ornare antea cuncto cum senatu solebam pro perpetuaccusatorum alterius crudelitate, alterius indignitate conturber. crudelis Castor, ne dicam sceleratum et impium, qui nepos avum in capitis discrimen adduxerit adulescentiaeque suae terrorem intulerit ei cuius senectutem tueri et tegere debebat, commendationemque ineuntis aetatis ab impietate et ab scelere duxerit; avi servum corruptum ormentis quidem quaeri liceat, in qua quaestione dolor elicere veram vocem possit etiam ab invito, exortus est servus qui, quem in eculeo appellare non posset, nam dicere apud eum de facinore contra cuius vitam consilium facinoris inisse arguare, cum pequi sui periculi iudex non sibi se aequiorem quam reo pr
Abbreviated transcription (Latin):
curna ires ĩdem an foro Doꝑtinus. et huic
oñu frequentie ꝓ bĩssimis fiib. ut concessisti
illũ senatui sic da hune ppło cuiꝰ uolũtatẽ
carissimam semꝑ huisti. Et si ille dies tibi
obseao dubietre cẽsar similẽ alli gle lau¬
dem quã sepissime querere/ nichił est tam
populare ꝙͣ bonitas mlłã de uirtutib tuis
ptinus nec ãmutibłior nec giticior nĩa¬
est hoiẽs enĩ ad deos nlla ꝓpius accedunc
ꝙͣ salucem hom̃ib dando nichil habet n ͦ
oiem orationem causa forsitan postulat
tua certe natura breuiorem/. Quate cim
utiliꝰ esse arbitrer te ip̃m ꝙͣ me autiquẽꝙͣ
loqui tecum finem iam faciã. Tancũ te
ãmonebo si illi absenci salutem dederis pñ¬
um in om̃ib causis grauiorib .C.
Cesar anicio dicendi cõmoueri so-¬
leam uehementiꝰ ꝙͣ uidet᷑ uł usus
uł etas mea postulare tũ in hac
causa ita me młca ꝑcurbunt ut ꝙͣtũ mea
fides scudii iͥ afferat ad salutẽ regis dei¬

Expanded text:
curia, nunc idem in foro de optimis et huic omni frequentiae probatissimis fratribus. ut concessisti illum senatui, sic da hunc populo, cuius voluntatem carissimam semper habuisti, et, si ille dies tibi obsecro, dubitare, C. Caesar, similem illi gloriae laudem quam saepissime quaerere. nihil est tam populare quam bonitas, nulla de virtutibus tuis plurimis nec admirabilior nec gratior miest. homines enim ad deos nulla re propius accedunt quam salutem hominibus dando. nihil habet nec orem orationem causa forsitan postulet, tua certe natura breviorem. qua re cum utilius esse arbitrer te ipsum quam aut me aut quemquam loqui tecum, finem iam faciam: tantum te admonebo, si illi absenti salutem dederis, pn omnibus causis gravioribus, C. Caesar, initio dicendi commoveri soleam vehementius quam videtur vel usus vel aetas mea postulare, tum in hac causa ita multa me perturbant ut, quantum mea fides studi mihi adferat ad salutem regis Dei
Abbreviated transcription (Latin):
igit unꝙͣ in nlło homĩe tenta constãtia
Constanciã dico nestio an meliꝰ paciẽntiã
possim dic̾e̾ quouis enĩ istud quisq fecissẽt ut
aquib ꝑtib in dissentione ciuli non esset
põs re diret magni cuiuss animi atq eiũs
uiri quẽ de sustẽpti causa ꝓpo ficaq sentẽtiũ
nussa cõcumesia ula uo usira ꝑ sentẽtra¬

Expanded text:
lo homine tanta constantia? Constantiam dico; nescio an melius patientiam possim dicere. quotus enim istud quisque fecisset ut, a quibus partibus in dissensione civili non esset ad eas ipsas partis rediret? Magni cuiusdam animi atque eius viri quem de suscepta causa propositaque sententia nulla contumelia, nul
Abbreviated transcription (Latin):
obsecintiũ misẽatur. nõne om̃em
hinanitatẽ exiusses ꝙͣto hec duriꝰ
qdͣ domi petimꝰ id a te in foro oppug
sentio si in hac tanta tua fortuna¬
suctu redimdar ista uitoi̾a qmͣ mł
tim eeñt de uictoribꝰ qui te crudelem

Expanded text:
obsecrantium misereat, nonne omnem humanitatem exuisses? quanto hoc durius, quod nos domi petimus, id a te in foro oppugnsentio. si in tanta tua fortunluctu redundaret ista victoria. quam multi enim essent de victoribus qui te crudele