comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ rursus ad se peu̾tat᷑ ⁊ oĩa sua ꝯplexa nicħ querat aliũde nich̃
ĩtelligo cur aut u̾bis tã uehemẽter ornãda aut re tãto oꝑe expe¬
tenda uideat᷑. Ad hec bona me si reuotas epicure pareo sequor
utor te ip̃o duce. ebliuiscor ⁊̃ maloꝵ uͭ iuibes eoq faciliꝰ ꝙ ea nͨ
ĩ malis ꝗde ponẽda cẽseo. S troucis cogitaciones meas ad uo¬
cogitent᷑. nũꝗd ẽ aludo: Rectene incerp̃tor sniã tuã: solẽt enĩ isti
negare nos intelligere ꝗd dicat epicurus. hoc dicit ⁊ hoc ille
egricolus me audiente athenis senex zeno istoꝵ acatissimꝰ cõtẽ¬
pere et magna uoce dicere solebat eu ẽẽ beatũ qui pñtibꝰ uo¬
luptatib frueret᷑ ꝯsideretq se friutuꝵ aut ĩ om̃ĩ aut ł mag̾pte

Expanded text:
et rursus ad se revertatur et omnia sua complexa nihil quaerat aliunde, non et rursus ad se revertatur et omnia sua complexa nihil quaerat aliunde, non intelligo, cur aut verbis, tam vehementer ornanda, aut re tantopere expetenda videatur. Ad haec bona me, si revocas, Epicure, pareo, sequor, utor te ipso duce, obliviscor etiam malo, ur iubes, eoque facilius, quod co nc in malis quidem ponenda censeo. sed traducis cogitationes meas ad vocogitentur. num quid est aliud? rectene interpretor sententiam tuam? solent enim isti negare nos intellegere, quid dicat Epicurus. hoc dicit, et hoc ille acriculus me audiente Athenis senex Zeno, istorum acutissimus, contendere et magna voce dicere solebat: eum esse beatum, qui praesentibus voluptatibus frueretur confideretque se fruiturum aut in omni aut in magna
Abbreviated transcription (Latin):
dissimłatio uł obliuo. lacerãt. uexãt. stimulos adhibẽt ignes
admouent respitare nõ sinũt.⁊ tu obliuisci iubes qd̾ ꝯͣ naͣ¬
plato ꝗd iaces/ aut ꝗd meres aut cur suctũbis cedisq fortu¬
ne que ꝑuellere te forsitan potuerit ⁊ pungepe nõ potuit
certe ures frangere. Magna uis ẽ in uirtutib. eas excita
ut oĩa q̃ possunt homĩ euenire ꝯtẽnas et ꝓ nichilo putes.
Aderit temꝑancia q̃ ẽ cadẽ idoeratio ame ꝗdẽ paulo ante
appllata frugalitas q̃ te turpiter ⁊ noꝗter facere nicħ pati
atur. Quco est aũt cierpius ⁊ nequius effeminato uiro: Ne
iusticia ꝗde sinet ista facere cui minimꝰ ẽẽ uidet᷑ ĩ hac cã
locus que tam̃ ita dicet duppliciter te eẽ ĩiustũ cũ ⁊ alienũ
appetas qui mortalis natus. ꝯditione postules ĩmortaliũ¬
et grauit̾ feras te qd̾ utendu acceꝑis redoidisse. prudẽtie uõ

Expanded text:
dissimulatio vel oblivio: lacerant, vexant, stimulos admovent, ignis dissimulatio vel oblivio: lacerant, vexant, stimulos admovent, ignis adhibent, respirare non sinunt, et tu obliPlato: Quid iaces? aut quid maeres? aut cur succumbis, cedisque fortunae? quae pervellere te forsitan potuerit, et pungere: non potuerit certe vires frangete: magna vis est in virtutibus, eas excita,ut omnia, quae possint homini evenite, contemnas, et pro nihilo putes. Adenittemperantia, quae est eadem moderatio, a me quidem paulo ante appetur. quid est autem nequius aut turpius ecfeminato viro? ne iustitia quidem sinet te ista facere, cui minimum esse videtur in hac causa loci; quae tamen ita dicet dupliciter esse te iniustum, cum et alienum adpetas, qui mortalis natus condicionem postules inmortaliugraviter feras te, quod utendum acceperis, reddidisse. prudentiae vero
Abbreviated transcription (Latin):
su ⁊ incitat ad ꝯspiciendas totaq m̃te ꝯtractandas uarias.
uoluptates quib ille ⁊ p̃teritaꝵ memoria ⁊ spe ꝯseꝙͣtiũ sapiẽ¬
dicũt suo. S que dicant uideamus qͦmͦ negligamus. prĩcipio
male rep̃hendũt p̃meditacõe reꝵ futuraꝵ. Nich ẽ enũ quod
tã obtundat eleuetq egrituoine ꝙͣ ꝑpetua ĩ oĩ uita cogitacõ
nicħ ẽẽ qd̾ nõ accidere possit ꝙͣ meditatio ꝯdc̃õis humane ꝙͣ¬
ĩbecillitate gnĩs humani cogitat mexet cũ hoc cogitat. s tũc
cegitauĩt q̃ cogitatio una maxiẽ molestias oẽs extenuat ⁊¬
diluit. Deinde ꝙ humane ferenda intelligit. postremo ꝙ ui
det malũ nullu ẽẽ nͥ culpam. culpã aut̃ tulllã eẽ cũ i̾o ꝗd̾
ab hoĩe nõ potuerit p̃stari euenerit. Nã reuocatio illa quã
affert cũ a ꝯtuendis nos malis aduocat nulla ẽ. Nõ ẽ ei̾ in
nra potãte fodicantib hiis reb quas malas ẽẽ opinemur

Expanded text:
 mente contrectandas varias voluptates: quibus ille et praeteritarum memoria, et spe consequentium, sapiendicunt suo. Sed, quae dicant, videamus quo modo negligamus. Principio male reprehendunt praemeditationem rerum futurarum. Nihil est enim, quod tam obtundat, elevetque aegritudinem, quam perpetua in omni vita cogitatio, nihil esse, quod accidete non possit: quam meditatio litatem generis humani cogitat, maeret, cum haec cogitat, sed tum cogitaverit, quae cogitatio una maxime molestias omnis extenuat et diluit, deinde quod humana humane ferenda intellegit, postremo quod videt malum nullum esse nisi culpam, culpam autem nullam esse, cum id, quod ab homine non potuerit praestari, evenerit. Nam revocatio illa, quam adfert, cum a contuendis nos malis avocat, nulla est. non est enim in nostra potestate fodicantibus is rebus, quas malas esse opinemur,
Abbreviated transcription (Latin):
post̃ reqres siquto siu̾it obscuriue .A. faciã equeoẽ tu eñ quicso¬
pos dicegista ipa obscura planiuo ꝙͣ dicũtue sagcteunũ ebatat
cqudae ssintento opus est aiõ ne oia dillabant sionã a liqus

Expanded text:
post requires, si quid fuerit obscurius. Faciam equidem; tu tamen, ut sopost requires, si quid fuerit obscurius. Faciam equidem; tu tamen, ut soles, dices ista ipsa obscura planius quam dicuntur a Graecis. Enitar equidem, sed intento opus est animo, ne omnia dilabantur, si unum aliquid
Abbreviated transcription (Latin):
metus ne cõturbet: s caꝵ reꝵ ẽ absentiũ metus quaꝵ p̃sentiu
ẽ egritidoo. Gublata gͥ egritudine sublatus ẽ metus. Restant
due ꝑturbationes leticia gestiẽs et libido que si nõ cdoent in
sapientem semꝑ mẽs erit trãꝗlla sapientis. A. sic ꝓrsus in¬
telligo. MR. Utru igit᷑ mauis statĩ ne nos uela facere an qͣsi
eportu egredientes paululũ remigare.A. ꝗdnã istuc est non
intelligo N quia crisippus ⁊ stoyai cũ de aĩ ꝑturbationibus
disputant magnã ꝑtem ĩ hiis ꝑtiendis ⁊ diflimendis occupati
sutalla coꝵ ꝑexigua oro est qua medeant᷑ aĩs/ nes cos tior¬
bulentos eẽ paciantur. peripatetiai aũt ad placandos aĩdo
młta afferunt spinas partiendi ⁊ diffimendi ptmatũt.due¬
relu igiti utri panderem uela orõio stati aReã paudulũ
oialeticonremis ante ꝓpellerem. A. Isto uͦmo Sut enĩ ho

Expanded text:
metusne conturbet? at earum rerum est absentium metus, quarum praesentium metusne conturbet? at earum rerum est absentium metus, quarum praesentium est aegritudo; sublata igitur aegritudine sublatus est metus. restant duae perturbationes, laetitia gestiens et libido; quae si non cadent in sapientem, semper mens erit tranquilla sapientis. Sic prorsus intellego. Utrum igitur mavis? statimne nos vela facere an quasi e portu egredientis paululum remigare? Quidnam est istuc? non enim intellego. Quia Chrysippus et Stoici cum de animi perturbationibus disputant, magnam partem in his partiendis et definiendis occupati sunt, illa eorum perexigua oratio est, qua medeantur animis nec eos turbulentos esse patiantur, Peripatetici autem ad placandos animos multa adferunt, spinas partiendi et definiendi praetermittunt. quaerebam igitur, utrum panderem vela orationis statim an eam ante paululum dia
Abbreviated transcription (Latin):
post amifiniũ at̃ młti eiusdẽ emnuli rõnis młta cũ scripsissẽt
ytaliã totam occupauerũt quod quoq maximũ argum̃tum ẽ
nõ dici illa subtiliter ꝙ ⁊̃ facile ediscant᷑ et ab indoctis ꝓbent᷑.
to illi firmamentũ ẽẽ discipline putent S defendat ꝗsq quod
sentit. sũt enĩ uedicia libera. Nos institutum tenebimus nllis
tũ nuꝑ in tusculano studiose egimus. Itaq expositis tridui dis¬
putacionib quartus dies hoc libro ꝯcluditur.Ut enĩ int̾iorẽ
ambulatione descẽdimus quod feceramus idem diebꝰ suꝑiori¬
bus acta res sic.¬
Ichi dicat siquis uult qua dere disputare uelit. N. nõ michi
iudetur oĩ aĩ ꝑturbatr̃e posse sapiẽs uacare. ¶. Egritudiẽ ꝗde¬
I. minime uͦ nã m̃ egregie ꝓbata ẽ oro tua. Nũ gͥ existimas
cadere in sapiente egritaoines. A. ꝓrsus nõ arbitror. Nat
si ista ꝑturbare aiui sapiẽtis nõ potest nulla poterit. Quid enĩ

Expanded text:
emuli rationis multa cum scripsissent, Italiam totam occupaverunt, quodque maxumum argumentum est non dici illa subtiliter, quod et tam facile ediscantur et ab indoctis probentur, id illi firmamentum esse disciplinae putant. Sed defendat, quod quisque sentit; sunt enim iudicia libera: nos institutum tenebimus nullisque tum nuper in Tusculano studiose egimus. itaque expositis tridui disputationibus quartus dies hoc libro concluditur. ut enim in inferiorem ambulationem descendimus, quod feceramus idem superioribus diebus, acta res est sic: Dicat, si quis volt, qua de re disputari velit. Non mihi videtur omni animi perturbatione posse sapiens vacare. Aegritudine que. Minime vero; nam mihi egregie probata est oratio tua. Non igitur existumas cadere in sapientem aegritudinem? Prorsus non arbitror. Atqui, si ista perturbare animum sapientis non potest, nulla poterit. quid enim?
Abbreviated transcription (Latin):
tagore auditorem ebedioerũt fuisse. Et de ꝯiectura qdẽ hec
paucis tñ utemur qm̃ nõ id agitur hoc tprẽ. Nã cũ carmi¬
nib soliti illi ẽẽ dicant᷑ et p̃cepta q̃da ꝙͣ ocultius tradere et
mentes suas acogitacionũ intencione cantu fidibq ad erã¬
qllitate traducere grauissimus auctor ĩ originib dix̃ catoet
morem ap̃ maiores hũc epulaꝵ fuisse ut deiceps ꝗ accubarẽt
canerent ad tibia claroꝵ uiroꝵ laudes atq uirtũtes. Ex qͣ
pspituũ ẽ ⁊ cantus tũs rescriptos fuisse uocũ sonis ⁊ carmi

Expanded text:
thagorae auditorem crediderunt fuisse. et de coniectura quidem paucis tamen utemur, quoniam non id agitur hoc tempore. nam cum carminibus soliti illi esse dicantur et praecepta quaedam occultius tradere et mentes suas a cogitationum intentione cantu fidibusque ad tranquillitatem traducere, gravissumus auctor in Originibus dixit Cato morem apud maiores hunc epularum fuisse, ut deinceps, qui accubarent, canerent ad tibiam clarorum virorum laudes atque virtutes; ex quo perspicuum est et cantus tum fuisse discriptos vocum sonis et carmi
Abbreviated transcription (Latin):
rent nichaluid tũ egille nͥ ut uenuges hortarẽt᷑ ⁊ ut salte
adipiscerent fugam. postea ꝙͣ tyrũ uenissent tũ afflictai᷑ lamẽ¬
tariq cepisse. Timor igit egritudine ab his potuit pepellert

Expanded text:
rent, nihil aliud tum egisse, nisi ut remiges hortarentur et ut salutem rent, nihil aliud tum egisse, nisi ut remiges hortarentur et ut salutem adipiscerentur fuga; posteaquam Tyrum venissent, tum adflictari lamentarique coepisse. timor igitur ab his aegritudinem pot
Abbreviated transcription (Latin):
illariꝰ locuti sũt reuocãt se rursus ad mesticiã peccatiq se ĩsimu¬
lant ꝙ dolore intermiẜũt. peueros uͦ matres ⁊ magistri ⁊̃ casti
gare solent nec uerbis solu s ⁊̃ uerberib siꝗd ĩ domestito luctu
yllarius ab hiis factum aut dictum. plorare cogũt. Quid ip̃a re¬
Malo se dignũ deputat ni miẜ sit. Uides gͦ opimonis ẽẽ nõ neͣ
malũ. Quid ꝙ res ipã lugere ꝓhibet ut apico homerũ cotidia¬
ne neces interitusq młtoꝵ sẽdation ẽ merendi afferũt ap̃ que
ita dr᷑.¶MNãq nimis młtos acq omi luce capentes Dernimꝰ uͭ nemo
possit merore uacare. Quo mag̾ ẽ equũ tum ulis mãdare ꝑẽptos
firmo aĩõ ⁊ luctum lacrimis finire diurnis. Ergo ĩ potãte est
potãte ẽ cui nõ poͣnere cure egrituoinis cã suiamꝰ: constabat
cos ꝗ ꝯcidente ilulnerib. Gñ põpeiũ uidissent cũ ĩ ipõ acerbis

Expanded text:
hilarius locuti sunt, revocant se rursus ad maestitiam peccatique se insimuhilarius locuti sunt, revocant se rursus ad maestitiam peccatique se insimulant, quod dolere intermiserint. pueros vero matres et magistri cgare solent, nec verbis solum, sed etiam verberibus, si quid in domestico luctu hilarius ab iis factum est aut dictum, plorare cogunt. Theophrum deputem— malo se dignum deputat, nisi miser sit. vides ergo opinionis esse, non naturae malum. Quid, quos res ipsa lugere prohibet? ut apadferunt, apud quem ita dicitur: Namque nimis multos atque omni luce cadentis Cernimus, ut nemo possit maerore vacare. Quo magis est aequum tumulis mandare peremptos Firmo animo et luctum lacrimis finire diurnis. Ergo in potestate est egritudinis causa serviamus? constabat eos, qui concidentem volneribus Cn. Pompeium vidissent, cum in illo ipso acerbiss
Abbreviated transcription (Latin):
tes ita fiei̾ oportere. Itaq ⁊ eschines ĩ demostenẽ ĩuchitur
ꝙ is septimo die post mortẽ filie hostias imolauisset at ꝙͣ
pethorice ꝙͣ ⁊̃ copiose quas siũas collegit. q̃ uerba ꝯtorquet
ut licere qͥduis rethori incelligas. Quenemo ꝓbaret nͥ ĩsitũ
illido ĩ aĩs hr̃emus om̃s bronos in teritu suoꝵ ꝙͣ grauissime me¬
rere oportere. Ex hoc euenit ut ĩ aĩ dolorib alii solinitoines
captent ut ait homerus de belorophonit Qui miser ĩ campis
merens errabat alienis. Ip̃e suũ cor eucoens hoã uestigia uitãs.
sam. Sũt aut alii quos ĩluctu cũ ipã solitudine loꝗ sepe delec¬
tat ut illa ap̃ homeꝵ nutrix. Cupido cepit misam nunc me pro¬
loqui celo atq t̾re medee miẜias. hec oia recta uera debita putã¬
siqui forte cũ se ĩ luctu ẽẽ uellent aliꝗd fecerũt humanius aut si

Expanded text:
tes ita fieri oportere. itaque et Aeschines in Demosthenem invehitur, tes ita fieri oportere. itaque et Aeschines in Demosthenem invehitur, quod is septimo die post filiae mortem hostias immolavisset. at quam rhetorice, quam copiose! quas sententias colligit, quae verba contorquet! ut licere quidvis rhetori intellegas. quae nemo probaret, nisi insitum illud in animis haberemus, omnis bonos interitu suorum quam gravissime maerere oportere. ex hoc evenit, ut in animi doloribus alii solitudines captent, ut ait Homerus de Bellerophonte: Qui miser in campis maerens errabat Aleis Ipse suum cor edens, hominum vestigia vitans; sam. sunt autem alii, quos in luctu cum ipsa solitudine loqui saepe delectat, ut illa apud Ennium nutrix: Cupi/do cepit mi/seram nunc me pro/loqui Caelo a/tque terrae Me/deai mi/serias. haec omnia recta vera debita putani, quod, si qui forte, cum se in luctu esse vellent, aliquid fecerunt humanius aut si
Abbreviated transcription (Latin):
appellatam putat que tota poterit euelli eradicita iͭ pͥncipio
dix cã egricudinis. Est enĩ nulla alia nisi opinio ⁊ iudiciũ
magni pñtis atq urgentis mali. Itaq ⁊ dolor corporis euiꝰ
ẽ morsus accerrimus ꝑferret᷑ spe ꝓpoĩta boni ⁊ acta etas spłẽ¬
aut nõ attingat egritudo aut ꝑleuiter pũgat aĩ dolor. U
io hĩc opinione magni mali cũm illa ⁊̃ opinio accessit opõ¬
tere rectũ eẽ ad officiu ꝑtinere ferre illio egre qd̾ acciderit
tũ deniq efficitur illa graius egritudinis ꝑturbatio. Ex hac
opinione sũt illa uaria ⁊ detestabilia gn̾a lugendi. pedores.
muliebres genaꝵ lacerationes. pectoris feminui capitis
pcussiones. Nic̃ ille agamenon homericus ⁊ idem actianus
scindens dolore idẽtide ĩtonsa coma. In quo facetũ illud
Bionis ꝑinde stultissimũ regem ĩ luctu capillu sibi euel¬
lere quasi caluicio meror leuaret᷑. S hec oĩa faciũt opinã¬

Expanded text:
appellatam putat. Quae tota poterit evelli explicata, ut principio dixi, causa aegritudinis; est enim nulla alia nisi opinio et iudicium magni praesentis atque urgentis mali. itaque et dolor corporis, cuius est morsus acerrumus, perferetur spe proposita boni, et acta aetas honet non attingat aegritudo aut perleviter pungat animi dolor. Sed ad hanc opinionem magni mali cum illa etiam opinio accessit oportere, rectum esse, ad officium pertinere ferre illud aegre quod acciderit, tum denique efficitur illa gravis aegritudinis perturbatio. ex hac opinione sunt illa varia et detestabilia genera lugendi: paedores, muliebres lacerationes genarum, pectoris feminum capitis percussiones; hinc ille Agamemno Homericus et idem Accianus scindens dolore identidem intonsam comam; in quo facetum illud Bionis, perinde stultissimum regem in luctu capillum sibi evellere, quasi calvitio maeror levaretur. Sed haec omnia faciunt opinan
Abbreviated transcription (Latin):
Um młtis locis nr̃õꝵ hoĩu ingenia uirtutesq brute¬
soleo mirari tũ maxͣ ĩ hiis studiis que sepo comidũ
expetita in hac ciuitatem egrecia transtulerunt
Nam cũ a pͥmo urbis ortu regiis institutis ꝑti
etiã legib auspitia cerimonie comitia. ꝓieccatr̃ẽs
patrũ ꝯsiliũ equitũ peditũq descraptio tota res militanis di¬
uinitus eẽt ꝯstituta tũ ꝓgressio admirabilis incredibli̾sq cur¬
sus ad oẽ excellentiã factus ẽ dnãtu regio .x. p. libata. Necu̾
hic lotus est ut de moribus institutisq maioꝵ ⁊ disciplina ac
temꝑatioẽ cuutatis loquamur. aliis ħ locis satis accurate
curũt cur ea qͦ accersita aliunde neq solũ expetita. s ⁊̃ cõ¬
suata ⁊ culta utorant᷑. Erat eĩ illis pene ĩ ꝯspectu p̃stãti sapĩã¬

Expanded text:
um multis locis nostrorum hominum ingenia virtutesque, Brutesoleo mirari, tum maxime in is studiis, quae sero admodum expetita in hanc civitatem e Graecia transtulerunt. nam cum a primo urbis ortu regiis institutis, partim etiam legibus auspicia, caerimoniae, comitia, provocationes, patrum consilium, equitum peditumque discriptio, tota res militaris divinitus esset constituta, tum progressio admirabilis incredibilisque cursus ad omnem excellentiam factus est dominatu regio re p. liberata. nec vero hic locus est, ut de moribus institutisque maiorum et disciplina ac temperatione civitatis loquamur; aliis haec locis satis accurate currunt, cur ea quoque arcessita aliunde neque solum expetita, sed etiam conservata et culta videantur. erat enim illis paene in conspectu praestanti sapi
Abbreviated transcription (Latin):
mali to nõ nãle eẽ s uoluntario urdicio ⁊ opinionis errore
rontractur Tractatu ẽ aut̃ a nobis io genus egritudĩs quod
conũ ⁊ oiu maxims̃ ut eo sublato peliquaꝵ remedia ne ma¬
go ope quiteda arbitrarem̃. Sũt enĩ certa que de pauptate
grrota quede uita ĩhonorata ⁊ ingloria dici soleant. Seꝑatĩ aũt
tete de cecitate de omĩ caũ ĩ quo nomẽ poni solet calamita¬
tas hoec enĩ gret ĩ singlas scelas ⁊ ĩ singillos libros dispartiũt.
opus enĩ querũt ꝙꝙͣ plane disputacioneo sũt delectatiõs. ut

Expanded text:
opinionis errore contractum. Tractatum est autem a nobis id genus aegritudinis, quod unum est omnium maxumum, ut eo sublato reliquorum remedia ne magnopere quaerenda arbitraremur. sunt enim certa, quae de paupertate certa, quae de vita inhonorata et ingloria dici soleant; separatim certate, de caecitate, de omni casu, in quo nomen poni solet calamitatis. haec Graeci in singulas scholas et in singulos libros dispertiunt; opus enim quaerunt qua
Abbreviated transcription (Latin):
qi patant utupantos quasi fici ullo modo possit ꝗd ĩ ama¬
toribẜmone diđ̃ solet ile quisꝙͣ plus alteꝵ diligat ꝙͣ se. pre¬
clarũ illitt est et si queris rectum quoq ⁊ ueꝵ ut eos qui nob̾
carissimi eẽ debeant ac nos iet ipõs amemus. At uoͣ plus fieri t¬
nullo pacto pot ne optandu quedem ẽ ĩ amicitia ut me ille plus
ꝓpͣ seꝰ ego illũ plus ꝙͣ me. ꝑturbacio uite si ita sit atq officioru
õũi ꝯsequat᷑. D de hoc ałias. Nũt illo satis ẽ nõ attribuere ad
amisssones amicoꝵ mifia nr̃aꝵ ne illos plus ꝙͣ̃ ip̃i uelĩt̃ si sẽtiãt
qus srenq nos met ipõs diligamus. Na ꝙ auĩt plerosq cõsola¬
tionib nũ leuar a dũgũtq ꝯ solatores ip̃os ꝯfiteri se miseros cũ
cd dos impetum suũ casus ꝯuerterit utrũq dissoluit᷑. Sũt ẽĩ ista
no sa ture utia s culpo nlticiã aũt accare ꝙuis copiosebalu¬

Expanded text:
d in amatorio sermone dici solet, ut quisquam plus alterum diligat quam se. praeclarum illud est et, si quaeris, rectum quoque et verum, ut eos, qui nobis carissimi esse debeant, aeque ac nosmet ipsos amemus; ut vero plus, fieri nullo pacto potest. ne optandum quidem est in amicitia, ut me ille plus quam se, ego illum plus quam me; perturbatio vitae, si ita sit, atque officiorum omnium consequatur. sed de hoc alias; nunc illud satis est, non attribuere ad amissionem amicorum miseriam nostram, ne illos plus quam ipsi velint, si sentiant, plus certe quam nosmet ipsos diligamus. Nam quod aiunt plerosque consolationibus nihil levari adiunguntque consolatores ipsos confiteri se miseros, cum ad eos impetum suum fortuna converterit, utrumque dissolvitur. sunt enim ista non naturae vitia, sed culpae. stultitiam autem accusare quamvis copiose l
Abbreviated transcription (Latin):
cet turputicoine aut ita ꝑuũ malũ ut to obruatur sapiã uixq
aꝑpeat quia nicħ opinione affingat assumatq ad eguitudine
nec id putet ce̾ pectum se ꝙͣ maxĩe excruciai᷑ luctuq ꝯfici quo

Expanded text:
cet turpitudine, aut ita parvum malum, ut id obruatur sapientia vixque cet turpitudine, aut ita parvum malum, ut id obruatur sapientia vixque appareat, qui nihil opinione adfingat adsumatque ad aegritudinem nec id putet esse rectum, se quam maxume excruciari luctuque confici, quo
Abbreviated transcription (Latin):
epicuri ꝯ solatione satis añ dcm̃ est. Re illa qoẽ firmissuma cõ¬
sclatio est ꝙͣꝙͣ et usitata est ⁊ sepe ꝓdest Non tibi hoc soli ꝓ¬
dest hoc quide ut dixi s nec semꝑ nec omib. Sũt enĩ q resti¬
ant s refert quomodo adhibeatur. Ut eni tulerit quisq coꝵ
qui sapienter culerunt nõ quo quisq ĩcomodo affectuo Rp
dicandu est Crisippi ad ueritate firmisima ẽ ad tp̃s egritu¬
dinis magnũ opus est plorare merẽti illũ suo uibicio ⁊ ꝙse
iti pueit oportere facere merere. Nõ Ni mirũ gͦ ut ĩ causis nõ
semꝑ utimur eodem statu sic enĩ appellamus ꝯtreu̾siaꝵ gnã s ad
lenienda quã ꝗsq curatione reciꝑe possit uldendũ ẽ & nescio
quo pacto ab eo qo erat ate ꝓpositum aberrauit opitio. Tu enim
de sapiente quesieras cui aut malũ uidere nullũ pot̾ quod ua¬

Expanded text:
Epicuri consolationem satis est ante dictum. ne illa quidem firmissima conEpicuri consolationem satis est ante dictum. ne illa quidem firmissima consolatio est, quamquam et usitata est et saepe prodest: non tibi hoc soli. prodest haec quidem, ut dixi, sed nec semper nec omnibus; sunt enim qui respuant; sed refert, quo modo adhibeatur. ut enim tulerit quisque eorum qui sapienter tulerunt, non quo quisque incommodo adfectus sit, praedicandum est. Chrysippi ad veritateilis. magnum opus est probare maerenti illum suo iudicio et, quod se ita putet oportere facere, maerere. Nimirum igitur, ut in causis non semper utimur eodem statu—sic enim appellamus controversiarum generalenienda, quam quisque curationem recipere possit, videndum est. Sed nescio quo pacto ab eo, quod erat a te propositum, aberravit oratio. tu enim de sapiente quaesieras, cui aut malum videri nullum potest, quod va
Abbreviated transcription (Latin):
incelligas nil posse ꝓfici. Nã eleantes ꝗdẽ sapiẽtem ꝯsolat ꝙ cõso¬
latione nõ eget. nicħ enĩ ẽẽ malũ qd̾ turpe nõ sit si lugenti per¬
suasis nõ tu illi luci̾um s stulticiam detraxers. Alienar aut̃ tp̃s
docendi. Et tñ nõ satis mͥ uidet̾ uedisse᷑ hoc cleances susapit
aliq̃n egritudine pesse ex eo ip̃o ꝙ cẽ sũmũ inalu cleances ipe
fateatur. Qudo gͦ dicemus cum socrates alcipiadi psuasiss
loco natum et quẽiuis baiulu interesse. Cũ se altipiades afflic¬
taret lacrimãsq socrati supplex ẽẽt ut sibi uirtute traderet. tur¬
pitudineq depelleret Quid dicemꝰ ec̾ante nũ ĩ ella re que
egritudine alcipiade asficiebat mali nich fuisse: Quid illa lico¬
nis qualia sũt qui egritido ine extenuãs puis ait eã rebus
moueri. fortune ⁊ corporis ĩconlodis nõ ai malis. Quidengo¬
illud qd alçipiades dolebat nõ ex aĩ malis uiciisq ꝯstabat ᷑ ⁊d

Expanded text:
ci. nam Cleanthes quidem sapientem consolatur, qui consolatione non eget. nihil enim esse malum, quod turpe non sit, si lugenti persuaseris, non tu illi luctum, sed stultitiam detraxeris; alienum autem tempus docendi. et tamen non satis mihi videtur vidisse hoc Cleanthes, suscipi aliquando aegritudinem posse ex eo ipso, quod esse summum malum Cleanthes ipse fateatur. quid enim dicemus, cum Socrates Alcibiadi persuasissloco natum et quemvis baiolum interesse, cum se Alcibiades adflictaret lacrimansque Socrati supplex esset, ut sibi virtutem traderet turpitudinemque depelleret,—quid dicemus, Cleanthe? tum in illa re, quae aegritudine Alcibiadem adficiebat, mali nihil fuisse? quid? illa Lyconis qualia sunt? qui aegritudinem extenuans parvis ait eam rebus moveri, fortunae et corporis incommodis, non astabat? ad
Abbreviated transcription (Latin):
genui moriturum. ⁊ teseus futuras mecum ꝯmẽtabar mi¬
sias. ⁊ Anaxagoras sciebam me genuisse mortalẽ. Hii enĩ
om̃s diu cogitantes de reb humanis intelligebãt eas neqͦꝙͣ
sit diertere. hoc igitur efficitur ut ex illo nec oppinato pla¬
ga maior sit nõ ut illi putant ut cũ duob pares casus e¬
ueͣtine is modo egritudine afficiatur cui ille nͨ oppinato
casus euenerit. Itaq dicũtur nõ nulli ĩ merore cũ de hac
des ut uideo nr̃m scribere anchiocũ rep̃hendere Crisippũ solebat
laudãte euripideũ carmẽ illico. Mortalis nemo est quẽ non
attigit morbusq dolorq. Multi sũt humandi liberi rursũq
fruges. sic iubet ncci̾tas. Negabat genus hoc or̃onis ꝗcꝙͣ oĩo¬

Expanded text:
genui et Theseus: futuras mecum commentabar migenui et Theseus: futuras mecum commentabar miserias et Anaxagoras: sciebam me genuisse mortalem. hi enim omnes diu cogitantes de rebus humanis intellegebant eas nequaquam sit evertere. hoc igitur efficitur, ut ex illo necopinato plaga maior sit, non, ut illi putant, ut, cum duobus pares casus evenerint, is modo aegritudine adficiatur, cui ille necopinato casus evenerit. Itaque dicuntur non nulli in maerore, cum de hacdes, ut video nostrum scribere Antiochum, reprendere Chrysippum solebat laudantem Euripideum carmen illud: Morta/lis nemo est que/m non attinga/t dolor Morbu/sque; multis su/nt humandi li/beri, Rursu/m fruges. si/c iubet Nece/ssitas. negabat genus hoc orationis qui
Abbreviated transcription (Latin):
rimus ut de pauꝑtate nõ nũꝙͣ cui onus disputando leuamus
subtilitate orõe ad exẽpla traducimꝰ. hic socrates ꝯmemoratur.
hic diogenes. hic cecilianũ illuo. sepe ⁊ ẽ sub palliolo sordido sapiã
cũ enĩ pauꝑtatis una eadẽq sit uis ꝗd nã dici pot̃ ꝙͣ obrem .c.
fabricio toilerabilis ea fui̾t alii negent se ferre posse. Huit igit᷑
Nõ eñi to solu ꝯtinẽt eadisputacio ut cognitione afferat ge¬
neiͣs humani s significat tollerabilia ẽẽ que tulerĩt ⁊ fectrĩt
ceteri. de pauꝑtate igitur młti paciẽtes pauꝑes ꝯmemerãtur.
noiatĩ uita laitoatur. Nec siletur illido potentissimi pegis ana¬
ferũt luctus alioꝵ exemplis leniũt᷑. Sic ꝑpessio ceteroꝵ facit
ut ea que acciderint multo minora ꝙͣ quãta sĩt extimata
uideant᷑. Ita fit sensim cogitãtib ut ꝙ̃tũ sit ementita oppi¬
nio appaueat. Atq hoc ioem ⁊ thelamon ille declarat. ego eu

Expanded text:
anta sit, quaerimus, ut de paupertate non numquam, cuius onus disputando levamus subtilitate orationem ad exempla traducimus. hic Socrates commemoratur, hic Diogenes, hic Caecilianum illud: saepe est etiam sub palliolo sordido sapientia. cum enim paupertatis una eademque sit vis, quidnam dici potest, quam ob rem C. Fabricio tolerabilis ea fuerit, alii negent se ferre posse? huic igiturnon enim id solum continet ea disputatio, ut cognitionem adferat generis humani, sed significat tolerabilia esse, quae et tulerint et ferant ceteri. de paupertate agitur: multi patientes pauperes commemorantur; nominatim vita laudatur, nec siletur illud potentissimi regis ana gravius ferunt, luctus aliorum exemplis leniuntur. sic perpessio ceterorum facit, ut ea quae acciderint multo minora quam quanta sint existimata, videantur. ita fit, sensim cogitantibus ut, quantum sit ementita opinio, appareat. atque hoc idem et Telamo ille declarat: ego cum
Abbreviated transcription (Latin):
Sntdđ Ossmpis aut caput ẽ censet ĩ ꝯsolando detrahere.
iuia opiniones hierenti se officio fũgi putet iusto atq debito
mouet᷑ ut fere nos ĩ ꝯsolatiõe oiã ĩ ꝯsolationẽ unã ꝯiecimꝰ. Erat eni
in timore aĩus ⁊ omĩs in eo tentabat aritio. O sumẽdũ tp̃s est
nõ minus ĩ aĩoꝵ morbis ꝙ ĩ corpoꝵ Ut ꝓmetheus ille eschilli cũt
cũ dcm̃ eẽt atqui ꝓmetheu te hoc tenere existimo mederi posse uẽ
iricundie respondit. Siquis est qui tempestiuã admouens me

Expanded text:
ppus autem caput esse censet in consolando detrahere illam opinionem maerentis, qua se officio fungi putet iusto atque debitomovetur—, ut fere nos in Consolatione omnia in consolationem unam coniecimus; erat enim in tumore animus, et omnis in eo temptabatur curatio. sed sumendum tempus est non minus in animorum morbis quam in corporum; ut Prometheus ille Aeschyli, cui cum dictum esset: Atqui/, Prometheu, te hoiracundiae," respondit: Siquidem qui tempestiuam medicinam ad
Abbreviated transcription (Latin):
bit ꝙ ĩ tã critdele necessitate incidissemus. Nã illa quide
orõnez ex ꝯmemoratioe alienor maloꝵ ad maliuolos ꝯsolã¬
dos eẽ acomotatam. Michi uõ longe iuidetur secus Nã et
necessitas ferende ꝯdõonis humane quasi cũ deo pugnare co¬
hibet ad monetq eẽ hoĩe q̃ cogitacio magnoꝑe luctũleuat
et enum̾atio exemploꝵ nõ ut aĩu maliuoloꝵ oblectet affe

Expanded text:
dem orationem ex commemoratione alienorum malorum ad malivolos consolandos esse accommodatam. Mihi vero longe videtur secus. nam et necessitas ferendae condicionis humanae quasi cum deo pugnare prohibet admonetque esse hominem, quae cogitatio magno opere luctum levat, et enumeratio exemplorum, non ut animum malivolorum oblecte
Abbreviated transcription (Latin):
obduxat. legimꝰ libꝵ clitomachi quẽ ille euersa cartagine misit
ꝯsolãdi cã ad captiuos ciues suos. ĩ eo ẽ disputacio scciꝑta car¬
neadis quã se ait ĩ comẽtariũ retulisse cũ ita positũ ee̾t uiderͣ
fore ĩ egrinioiẽ sapiẽte patria capta. Quȩ carneades ꝯͣdix̾it scͥp
ĩueterate ne desiderat᷑ quide. Nec si aliquot añis post ide ille
liber captiuis missus eẽt uulnerib mederetur s cicatacibus:
Sensim enĩ ⁊pedetẽti ꝓgrediens dolor extenuatur nõ qͦ ip̃a res
ĩmutar soleat aut possit s id quod rõ debuerat usus docet ⁊
merentiũ uolumus. Hec enĩ sere cũ hẽmꝰ ĩ ꝓmptu nicħ oporteͣ
ĩopinatũ uideri. Atꝗ tollerabilius feret ĩ comodũ ꝙͣ ꝗ cognoii̾t

Expanded text:
obduxerat. legimus librum Clitomachi, quem ille eversa Karthagine misit obduxerat. legimus librum Clitomachi, quem ille eversa Karthagine misit consolandi causa ad captivos, cives suos; in eo est disputatio scripta Carneadis, quam se ait in commentarium rettulisse. cum ita positum esset, videri fore in aegritudine sapientem patria veteratae ne desideratur quidem, nec, si aliquot annis post idem ille liber captivis missus esset, volneribus mederetur, sed cicatricibus. sensim enim et pedetemptim progrediens extenuatur dolor, non quo ipsa res immutari soleat aut possit, sed id, quod ratio debuerat, usus docet, maerentium volumus? hoc enim fere tum habemus in promptu, nihil oportere inopinatum vider
Abbreviated transcription (Latin):
turbat ꝙͣ expectatus.et maris subita tempestas ꝙͣ ante prouisa
terret naiugantes uehemencius et huiꝰmoĩ sunt pleraq. S
tã diligenter nec opinatoꝵ naͣ ꝯsideres nicħ alutd reꝑias nͥ
sit̃ que accidũt considerandi spaciũ nõ datur. Deinde cũ ui-¬
detur p̃cauei̾ potuisse si ꝓuisu ẽẽt qiͣ culpa ꝯtractũ malu
egritudine acriorẽ facit. Quod ita ẽẽ dies declarat q̃ ꝓcedẽs
ita mitigat ut eisoe malis manentib nõ modo leniatur egri¬
tudo s ĩ plerisq tollat᷑. Rartaginẽses młti rome ẜuierũt ada¬
cedones rege perse capto. Uidi etiã ĩ peloponẽso cũ eẽ adolescẽs
quosdã corĩchios. hi poterãt om̃s eadẽ illa de andromacha
diceres magisq me mouerãt corĩchii subito aspecti parietes
ꝙͣ ip̃os corinthios quoꝵ aĩs diuturna cogitacio callũ uetustatis

Expanded text:
turbat quam expectatus, et maris subita tempestas quam ante provisa turbat quam expectatus, et maris subita tempestas quam ante provisa terret navigantes vehementius, et eius modi sunt pleraque. sed cum diligenter necopinatorum naturam consideres, nihil aliud reperias nisi inde, cum videtur praecaveri potuisse, si provisum esset, quasi culpa contractum malum aegritudinem acriorem facit. Quod ita esse dies declarat, quae procedens ita mitigat, ut isdem malis manentibus non modo leniatur aegritudo, sed in plerisque tollatur. Karthaginienses multi Romae servierunt, Macedones rege Perse capto; vidi etiam in Peloponneso, cum essem adulescens, quosdam Corinthios. hi poterant omnes eadem illa de Andromacha diceres, magisque me moverant Corinthi subito aspectae parietinae quam ipsos Corinthios, quorum animis diuturna cogitatio callum vetustatis
Abbreviated transcription (Latin):
iucinoꝵ fide implorant. aołti aut̃ sũt ꝗ statĩ ꝯuolent. Egõ su
is ꝗ dicami me nõ laborare ac tũ habituꝵ ꝙͦ egerĩ. Quio enĩ
de bello punico agit᷑ dequo ip̃o cũ aludo.m. catoni aluco .l. lẽtulo
uoderetur nulla inter eos ꝯcertacio ũꝙͣ fuit. Rii nimis iracũde
agunt p̃ẜtm cũ ab hiis nõ sane aiosa defendat᷑ siuã ꝓ qua nõ
audeãt. S cũ istis alias et eo ꝗdẽ aĩo nullũ ut certam̃ ĩstituã
ueꝵ dicentib facile credam. tantũ admonebo si maxĩe uerũ
sit ad corpus oiã referre sapiente siue ut honestius dicam
nicħ facere nͥ qd expediat. siue omĩa referre adͥ utilitatẽ sua
opinato ꝗd euenit. Est id quidẽ magnũ ut supͣdixi ⁊̃ cresipo
ita uideri scio qd̾ prouisu ante non sit id fie̾i uehem̃ti. Det
nõ sũt ĩ hoc oĩa. Quãꝙͣ hõstiu repẽs aduentus mag̃ aliqñ cõ¬

Expanded text:
vicinorum fidem implorant—multi autem sunt, qui statim convolent —; ego sum vicinorum fidem implorant—multi autem sunt, qui statim convolent —; ego sum is qui dicam me non laborare, actum habiturum, quod egerint. quid enim? de bello Punico agitur? de quo ipso cum aliud M. Catoni, aliud L. Lentulo videretur, nulla inter eos concertatio umquam fuit. hi nimis iracunde agunt, praesertim cum ab is non sane animosa defendatur sententia, pro audeant. sed cum istis alias, et eo quidem animo, nullum ut certamen instituam, verum dicentibus facile cedam; tantum admonebo, si maxime verum sit ad corpus omnia referre sapientem sive, ut honestius dicam, nihil facere nisi quod expediat, sive omnia referre ad utilitatem suam, opinato quid evenerit. est id quidem magnum, ut supra dixi; etiam Chrysippo ita videri scio, quod provisum ante non sit, id ferire vehementius; sed non sunt in hoc omnia. quamquam hostium repens adventus magis aliquanto con
Abbreviated transcription (Latin):
Inꝗt mea bona grache tibi uiriti diueoere libeat s si facias¬
tũ ꝑte petam. paꝵ ne declarauĩt iur grauis ⁊ sapiẽs leget
senpnia patrimoniũ pu dissipani. lege orões grachi. patronũ
eratis eẽ dices. Negat Epicurus iocunde posse uiui nͥ cũ iututt
uuatu. Nullã ĩ sapiẽte iĩ eẽ dicit fortu ne. tenue uictũ añfert
copioso. Negat ullũ tp̃s eẽ quo sapiens nõ beatus sit. omĩa
dicat ꝙͣlibet. nẽpe ea dicit ĩ qua uirtutis nulla ꝑs in sit. Aige
si uoluptatẽ nõ intelligimus net᷑ dolorẽ quidẽ. Nego igͥ eius eẽ
que dolore sũmu malu mentiat᷑ mencione facere uirtutis. Et
querũtur ꝗda epicurei uiri optimi ⁊lã nullũ genus ẽ minus
maliciosu me studiose dicere ꝯͣ epicurũ. Ita credo de honore aͭ
de dignitate ꝯtendimus. Michi sũmũ ĩ aĩo bonũ uodet᷑. illi ãt
ĩ corpe. Micħi ĩ iurtute illi ĩ uoluptate. Et illi pugnãt ⁊ qͥde

Expanded text:
itim dividere libeat, sed, si facias, partem petam. parumne declaravit vir gravis et sapiens lege Sempronia patrimonium publicum dissupari? lege orationes Gracchi, patronum aerarii esse dices. negat Epicurus iucunde posse vivi, nisi cum virtute vivatur, negat ullam in sapientem vim esse fortunae, tenuem victum antefert copioso, negat ullum esse tempus, quo sapiens non beatus sit. omnia dicat quamlibet; nempe eam dicit, in qua virtutis nulla pars insit. age, si voluptatem non intellegimus, ne dolorem quidem? nego igitur eius esse, qui dolore summum malum metiatur, mentionem facere virtutis. Et queruntur quidam Epicurei, viri optimi—nam nullum genus est minus malitiosum—, me studiose dicere contra Epicurum. ita credo, de honore aut de dignitate contendimus. mihi summum in animo bonum videtur, illi autem in corpore, mihi in virtute, illi in voluptate. et illi pugnant, et quidem
Abbreviated transcription (Latin):
gͥ regis opib q̃ uidebant᷑ sempit̾ne fore qd adiũgit: hec oĩa
ucoi in flãmari. pͥamo uita euitar. Iouis arar sanguinetur¬
pari. Preclaꝵ tñ carmer est enĩ ⁊ reb ⁊ u̾bis ⁊ inddis lu¬
gubre. Eripiamus huit egrituoine. quõ collocemus ĩ cul¬
mus scutellã. dulcicule pocionis aliqd iuideamus ⁊ cibi. hec

Expanded text:
debantur sempiternae fore, quid adiungit? Haec o/mnia vidi infla/mmari, Priamo/ vi vitam evi/tari, Iovis a/ram sanguine tu/rpari. praeclarum carmen! est enim et rebus et verbis et modis lugubre. Eripiamus huic aegritudinem. quo modo? conlocemus in culmus scutellam, dulciculae potionis aliquid videamus et cibi? haec
Abbreviated transcription (Latin):
doleres terciũ nec gautere nec dolere hic pͥmũ ⁊ terciũ putat
doz eẽ nec distingut a nõ dolendo uoluptate. Terciũ pectatũ
cõe cũ qbuldã.  cũ uirtus maxiẽ expetat᷑ eiusq adipistẽde
cã pħya quesita sit ille a uirtute sũmũ bonũ seꝑauit. dt laueat
sepe urrtute ⁊ quide .c. gnichꝰ cũ largitiones maxiãs fecisset
Crefficoisset orpariue uerbis tñ defendebat erariu. Quid u̾ba
autdia cũ facta uideam : piso ille frugi semꝑ ꝯͣ legẽ frum̃taĩa

Expanded text:
dolere, tertium nec gaudere nec dolere, hic primum et tertium putat dolere, tertium nec gaudere nec dolere, hic primum et tertium putat idem esse nec distinguit a non dolendo voluptatem. tertium peccatum commune cum quphia quaesita sit, ille a virtute summum bonum separavit. 'at laudat saepe virtutem'. et quidem C. Gracchus, cum largitiones maximas fecisset et effudisset aerarium, verbis tamen defendebat aerarium. quid verba audiam, cum facta vid
Abbreviated transcription (Latin):
sniãs: Ego uo minime. Uideo enĩ ab eo dici młta scuere. mł¬
ta p̃clarr. Itaq ut sepe dixi de a cumme agitur eius. nõ de mo¬
rib. ꝙͣuis spna uoluptates eas quas mõ laitoauit. ego tñ me¬
minero qd uideat᷑ ei sũmu bonũ. Nõ enĩ uerbo solo posuit uo¬
luptate s explanauit ꝗd diceret. saporẽ in ꝗd ⁊ corpoꝵ ꝯplexũ
et ludos atq cantus et formas eas quib oculi iocunde moueãt᷑
ũ fingo nũmentior. cupio reffelli. Qudo eĩ laboro nͥ ut uentas
⁊̃ omui quõe explicetur. At idem ait nõ crescere uoluptate dolõe
detracto sũma q uoluptate nicħ dolere. paucis uerbis tria ma¬
dna pectata. unũ ꝙ secũ ipe pugnat. aodo enĩ ne suspicari ꝗoꝵ¬
grꝙ ponã nͥ sensus qiͣ tlllarẽtur uoluptate. Nũc aut sũma uo¬
Qpticem ee dolore carere. pot ne secum mag ip̃e pugnare: Al¬
teru pectatũ ꝙ cũ ĩ naturi tria sint unũ gaudere. alteru

Expanded text:
ias? ego vero minime; video enim ab eo dici multa severe, mraeclare. itaque, ut saepe dixi, de acumine agitur eius, non de moribus; quamvis spernat voluptates eas quas modo laudavit, ego tamen meminero quod videatur ei summum bonum. non enim verbo solum posuit voluptatem, sed explanavit quid diceret: saporem inquit et corporum complexum et ludos atque cantus et formas eas quibus oculi iucunde moveantur. num fingo, num mentior? cupio refelli. quid enim laboro nisi ut veritas in omni quaestione explicetur? 'at idem ait non crescere voluptatem dolore detracto, summamque esse voluptatem nihil dolere.' paucis verbis tria magna peccata: unum, quod secum ipse pugnat. modo enim ne suspicari um, nisi sensus quasi titillarentur voluptate; nunc autem summam voluptatem esse dolore carere: potestne magis secum ipse pugnare? alterum peccatum, quod, cum in natura tria sint, unum gaudere, alterum
Abbreviated transcription (Latin):
malũ. Si uoͣ ne futuꝵ ꝗde sit frustra suscipi miẜia uolũta¬
riã Ita semꝑ angi aut accipiendo aut cogitando malo. leuatio¬
ne aut̃ egritudinis ĩ duab peb ponit a uocatioe a cogitanda
molestia ⁊ reuocatione ad ꝯtemplandas uoluptates. parere eĩ
censet oĩu roĩ posse ⁊ quo illa ducat sequi etat igͥ rõ intu¬
en molestias abstrrahit ab acerbis cogitationib hebete aciem

Expanded text:
malum; si vero ne futurum quidem sit, frustra suscipi miseriam voluntamalum; si vero ne futurum quidem sit, frustra suscipi miseriam voluntariam; ita semper angi aut accipiendo aut cogitando malo. Levationem autem aegritudinis in duabus rebus ponit, avocatione a cogitanda molestia et revocatione ad contemplandas voluptates. parere enim censet animum rationi posse et, quo illa ducat, sequi. vetat igitur ratio intueri molestias, abstrahit ab acerbis cogitationibus, hebetem aciem
Abbreviated transcription (Latin):
et peu̾tente. Nec uͦ ea spons epat q̃ mi. crissi illiꝰ ueteris. quẽ se¬
mł ait ĩ oĩ uita risisse lucilius s hrãꝗlla ⁊ serena sic eĩ accepi
nulla fieret mutacio. Quare accipio equide a cypenaycis hec
arma ꝯͣ caũs et euentus quib eoꝵ adueniẽtes impetus diut᷑¬
na p̃meditacione fr̃gũtur simłq uidico malu illud opinioĩs
&ẽ nõ nature Si enĩ ĩ re eẽnt. cur fierent ꝓuisa leuiora.
et ẽ id iste uereb ꝙ dici possit subtilius ni pͥus epicuri siũa
arbitoẽt᷑ siue illa ante ꝓuisa sint ⁊ expectata sue ĩpiusa uene¬
rint. Nã neq uetustatt minui mala nec fie̾i̾ p̃meditata le¬
iora. stultãq ⁊̃ meditacionẽ futuri mali aut fortasse ne futu¬
ri ꝗde satis eẽ odiosum malũ om̃e cũ uenisset. Qui aut̃ sẽꝑ
cogita uisset accide̾ posse aliꝗd aduerli ei fieri illud sempitnũ

Expanded text:
et revertentem. Nec vero ea frons erat, quae M. Crassi illius veteris, quem seet revertentem. Nec vero ea frons erat, quae M. Crassi illius veteris, quem semel ait in omni vita risisse Lucilius, sed tranquilla et serena; sic enim accepimnulla fieret mutatio. quare accipio equidem a Cyrenaicis haec arma contra casus et eventus, quibus eorum advenientes impetus diuturna praemeditatione frangantur, simulque iudico malum illud opinionis esse, non naturae; si enim in re esset, cur fierent provisa leviora? Sed est, isdem de rebus quod dici possit subtilius, si prius Epicuri sententiam arbitrentur, sive illa ante provisa et expectata sint sive inveteraverint. nam neque vetustate minui mala nec fieri praemeditata leviora, stultamque etiam esse meditationem futuri mali aut fortasse ne futuri quidem: satis esse odiosum malum omne, cum venisset; qui autem semper cogitavisset accidere posse aliquid adversi, ei fieri illud sempiternum
Abbreviated transcription (Latin):
ꝗb nõ suerant cogitata. Ergo co ꝗde nõ dubiũ qm̃ oĩa que mala
ad minucndũ dolore sĩt semꝑ oĩã hoĩ humana meditata.⁊ nimi¬
rũ ħ est illa p̃stans ⁊ diuina sapĩa ⁊ ꝑceptas penitus ⁊ ꝑtractatas
res humanas hr̃e nicħ admiruĩ cũ acctoerit nichil añ ꝙͣ euenĩt/
la dãna pegre rediens sẽꝑ secu cogitet.aut filii peccatũ aut uxo¬
ris morte aut morbu filie. coĩa ẽẽ hec. nequid hoꝵ ũꝙͣ animo
acãdat nouũ. quicꝗd p̃t̾ spem eueniat do oẽ deputare ĩ lucrocẽ. Er¬
go hoc terrencius a phya sũptũ cũ tã comode dix̾it Nos eqͦꝵ fon¬
tib co haustũ ẽ non rdicemus hoc meli ⁊ ꝯstancius sentiemus:
Ic̃ ẽ enĩ ille uultus semꝑ idem quẽ dr̃ xantipe p̃dicare solita in
iuro suo fusse socrace eodem semꝑ se uidisse exeũte illũ domo

Expanded text:
uibus non fuerint cogitata. ergo id quidem non dubium, quin omnia, quae mala uibus non fuerint cogitata. ergo id quidem non dubium, quin omnia, quae mala ad minuendum dolorem, sint semper omnia homini humana meditata. et nimirum haec est illa praestans et divina sapientia, et perceptas penitus et pertractatas res humanas habere, nihil admirari, cum acciderit, nihil, ante quam evenerit, la, damna peregre rediens semper secum cogitet, aut filii peccatum aut uxoris mortem aut morbum familiae; communia esse haec, ne quid horum accidat omnino nouum; quicquid praeter spem eueniat omne id deputare esse in lucro." Ego hoc Terentius a philosophia sumptum cum tam commode dixerit, nos, e quorum fontibus id haustum est, non et dicemus hoc melius et constantius sentiemus? hic est enim ille voltus semper idem, quem dicitur Xanthippe praedicare solita in viro suo fuisse Socrate: eodem semper se vidisse exeuntem illum domo
Abbreviated transcription (Latin):
uoluptates ĩ toto horẽ gignũtur quelibet sensu. Nec uoͣ ita dici p̃t̃
mentis leticia sola ẽẽ ĩ bonis. letante enĩ mẽte ita noto spe eoru
oĩu q̃ supͣdixi fure ut naͣlib pociens dolore careat. Atq ħ quidẽ
hiis uerbis quis intelligat qua uoluptatẽ norit epicurus Deĩde
paulo infra. Sepe q̃ siui inꝗd ex hiĩs qui appellabant᷑ sapiẽtes ꝗd
hr̃ent qd ĩ bonis pelĩquerent si illa denxaxissent nͥ uellẽt uõces
inanes fundere nicħ ab his potui cognoscere Qui si uirtutes
ebulire uolent ac sapiãs nil aliuodicent nͥ ea uia qua effĩ¬
ciant᷑ hee uoluptates quas supͣdixi. Que secũtur in cade suia

Expanded text:
voluptates in toto homine gignuntur quolibet sensu. nec vero ita dici potest, voluptates in toto homine gignuntur quolibet sensu. nec vero ita dici potest, mentis laetitiam solam esse in bonis. laetantem enim mentem ita novi: spe eorum omnium, quae supra dixi, fore ut natura is potiens dolore careat. atque haec quidem his verbis, quivis ut intellegat, quam voluptatem norit Epicurus. deinde paulo infra: saepe quaesivi inquit ex is qui appellabantur sapientes, quid haberent quod in bonis relinquerent, si illa detraxissent, nisi si vellent voces inanis fundere: nihil ab is potui cognoscere. qui si virtutes ebullire volent et sapientias, nihil aliud dicent nisi eam viam, qua efficiantur eae voluptates quas supra dixi. qu
Abbreviated transcription (Latin):
n̾egari. Qd gͦ huiꝰ ne uite ꝓpoĩtio ⁊ cõgitacio aut thyestẽ leuare po¬
terit aut oetha de qͦ paulo ante dixi aut Thelamone pulsũ patͥa
exulãte atq egente ĩ qͦ hec admiratio fiebat. Hoictine ẽ thela
nõ ab hiis uoluptariis quã enĩ isti bonoꝵ copiã dicũt. fac sanc
sũmu bonũ nõ dolẽte ꝙͣꝙͣ id non uocatur uoluptas. S ñ notͣe
est nc̃ oĩa Id ne ẽ quo traducti luctũ leuemus. Sit sane sũmu
malũ dolere. In eo igͥ ꝗ nõ est si malo careat ꝯtinuone fruitur
sũmo bono. Quid tergiuersam̾ epicure nec fatemͣ cã nos dicere
uoluptate quã tu ide cũ os ꝑfriciusti soles dicere. Dũt hec tua u̾bi¬
necne: In co ꝗde libro qui ꝯ̃tinet ome disciplina tuã. fungar
enĩ ia interpretis munere ne quis me putet fingere. dicis hec.
Nec eqdẽ habeo ꝙ intelligam bonu illud detrahẽs eas uoluptat ᷤ
eas ⁊̃ q̃ ex formis ꝑcipiũt᷑ oculis suaues motiones siue q̃ alie

Expanded text:
negari. Quid ergo? huiusne vitae propositio et cogitatio aut Thyestem levare poterit aut Aeetam, de quo paulo ante dixi, aut Telamonem pulsum patria exulantem atque egentem? in quo haec admiratio fiebat: Hi/cine est ille Tnon ab his voluptariis. quam enim isti bonorum copiam dicunt? fac sane esse summum bonum non dolere—quamquam id non vocatur voluptas, sed non necesse est nunc omnia—: idne est, quo traducti luctum levemus? sit sane summum malum dolere: in eo igitur qui non est, si malo careat, continuone fruitur summo bono? Quid tergiversamur, Epicure, nec fatemur eam nos dicere voluptatem, quam tu idem, cum os perfricuisti, soles dicere? sunt haec tua necne? in eo quidem libro, qui continet omnem disciplinam tuam,—fungar enim iam interpretis munere, ne quis me putet fingere—dicis haec: nec equidem habeo, quod intellegam bonum illud, detrahens eas voluptates eas etiam quae ex formis percipiuntur oculis suavis motiones, sive quae aliae
Abbreviated transcription (Latin):
fuga steta sim acc̃e ⁊ urbe orba sum. quo acceda: quõ applicẽ:
cui nec are patree domi stãt fracte ⁊ disiecte iacent fana tłã¬
ma deflagrata toti alii stant parietes deformati atq abrecti¬
e crispa scis que sequant᷑ ⁊ illito ĩ pͥmis. o pater o priami do¬
mꝰ. septũ altissono cardine templũ. Utoi ego te astante op a¬
barbarica. tectis celatis. laq̃atis auꝑo. ebore ĩstructã regifice̾s.¬

Expanded text:
fugae fre/ta sim? A/rce et urbe o/rba sum. quo a/ccidam? quo a/pplicem? fugae fre/ta sim? A/rce et urbe o/rba sum. quo a/ccidam? quo a/pplicem? Cui/ nec arae pa/triae domi stant, fra/ctae et disiectae/ iacent, Fa/na flamma de/flagrata, to/sti alti stant pa/rietes De/formati atque a/biete crispa— scitis quae sequantur, et illa in primis: O pa/ter, o patria, o Pri/ami domus, Saeptum a/ltisono cardi/ne templum! Vidi e/go te adstante ope ba/rbarica Tecti/s caelatis la/queatis, Auro e/bore instructam re/gifice