comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
quo .l. philipo ⁊ .l. pisoni aut stitoiũ aut cura defu̾it in
tãto officio tãtoq munere s cũ ser sulpiciꝰ etate illis añiret
sapiã oĩb subito ereptus e cã tutã legationẽ orba ⁊ debilitatã reliꝗt. Ꝙ si
cuiꝙͣ iustus honos hitus ẽ ĩ morte legato ĩ nullo iustior ꝙͣ ĩ. ser. sulpicio
epiet. Ceteri qui ĩ legatioe morte obierũt ad incertu uite ꝑiculũ s̃ne
ullo mortis metu profecti sut̃. ser sulpicius cũ aliqua ꝑueiẽno ao .m.i
antoniu spe ꝓfectus ẽ nulla reuertendi. qui cũ ita affectus eẽt ut siao
grauẽ ualitidomẽ labor accessisset sibi ip̃i diffioere nõ recusauit quo
minus uł ĩ extremo spũ siquã ope rei p. ferre posset expiret᷑. Itaq nõ
illu us hremis nõ niues nõ longituto itineris nõ asperitas uiaru
nõ morbus ĩgrauesters retardauit. cũq ia ad ingressu coloqũq eiꝰ ꝓuenis¬

Expanded text:
quo L. Philippo et L. Pisoni aut studium aut cura defuerit in tanto officio tantoque munere, sed cum Ser. Sulpicius aetate illis anteiret, sapientia omnibus, subito ereptus e causa totam legationem orbam et debilitatam reliquit. quod si cuiquam iustus honos habitus est in morte legato, in nullo iustior quam in Ser. Sulpicio reperietur. ceteri qui in legatione mortem obierunt ad incertum vitae periculum sine ullo mortis metu profecti sunt: Ser. Sulpicius cum aliqua perveniendi ad M. Antonium spe profectus est, nulla revertendi. qui cum ita adfectus esset ut, si ad gravem valetudinem labor accessisset, sibi ipse diffideret, non recusavit quo minus vel extremo spiritu, si quam opem rei publicae ferre posset, experiretur. itaque non illum vis hiemis, non nives, non longitudo itineris, non asperitas viarum, non morbus ingravescens retardavit, cumque iam ad congressum conloquiumque eius pervenis
Abbreviated transcription (Latin):
exercitus ĩmoderati credo hoĩs ⁊ turbulenti. uide ne nimiũ pene
pacientis ⁊ similius uiri ꝯsiliis atq factis. nec nimiũ nec paꝵ unꝙͣ
coem in .in.bruto facere debetis a quo insperatum ⁊ repẽtinũ.⁊.p. p̃¬

Expanded text:
exercitus? immoderati, credo, hominis et turbulenti: videte ne nimium paene exercitus? immoderati, credo, hominis et turbulenti: videte ne nimium paene patientis. etsi in illius viri consiliis atque factis nihil nec nimium nec parum umquam idem in M. Bruto facere debetis, a quo insperatum et repentinum rei p
Abbreviated transcription (Latin):
auctem secuti conatus antonii repulerũt. post eiusdem furorẽ mãtia
legio fregit. quarta asflixit. sic a suis legionib ꝯdẽnatuos ircupit ĩ galliã
quã sibi armis aĩsq infestam inimitãq cognouit. Hũc.A. hyrcii .c. cars
exercitus insecuti sunt. post pansa delectus urbem totam italiam ere x ͭ
num ciuitas ferre diutiũs nõ pot. quid illa tetrius belua. ꝗd ĩmaniꝰ: quio
si obeam cãm natus uieet᷑ nõ oiũ mortaliu turpissimus gẽt antonius.
est una trebelius qui iã cũ tabulis nouis redit in grãm. Titus plancus
et solicitant hoĩes imꝑitos. saxa captane isi rustici atq agrestes qui
hãc̃ rẽ .p. nec uderũt unꝙͣ nec uidere ꝯstitutã uolũt: qui nõ caes s
antonii acta defendũt. quos auertit agri campani infinita possessio
quiꝰ eos nõ offendit miro cũ uideant semimos ⁊ mimas hr̃e iucinas.
Ad has pestes opprimẽdas ẽ cur moleste feramus ꝙ. ꝙ. bruti accessit

Expanded text:
atem secuti conatum Antoni reppulerunt; post eiusdem furorem Martia legio fregit, quarta adflixit. sic a suis legionibus condemnatus inrupit in Galliam, quam sibi armis animisque infestam inimicamque cognovit. hunc A. Hirti, C. Caesaris exercitus insecuti sunt; post Pansae dilectus urbem totamque Italiam erexit; us civitas non potest. quid illa taetrius belua, quid immanius? qui ob eam causam natus videtur ne omnium mortalium turpissimus esset M. Antonius. est una Trebellius, qui iam cum tabulis novis redit in gratiam; T. Plancus eet sollicitant homines imperitos Saxae et Cafones, ipsi rustici atque agrestes, qui hanc rem publicam nec viderunt umquam nec videre constitutam volunt, qui non Caesaris, sed Antoni acta defendunt, quos avertit agri Campani infinita possessio, cuius eos non pudere demiror, cum videant se mimos et mimas habere vicinos. ad has pestis opprimendas cur moleste feramus quod M. Bruti accessit
Abbreviated transcription (Latin):
aliã siuia se dictuꝵ fuisse eãq se ac xͦ. ꝑ dignã nͥ ꝓpĩquitate impediret.
gͦ. ille auũtũlus nõ etiam uos auũ cilli qui illi aosensi estis. Ac ĩ quo fuit
Strou̾sia: belli nomẽ ponendu ĩ snĩa quidam nõ putabant. tuntisiluen
tanta ut maior timor oriatur unbe ⁊̃ n om̃ ductus ẽ tumłtus. Itaqt
maiores nũ tumłtum ytalicum ꝙ exat domesticus tumłtum gallicũ
multu nõ ualent. Ita fit ꝙͣadinodũ dixi ut bellũ sine tumultu ⁊¬
possit tumultus sine bello ẽẽ nõ possit. Et eĩ cũ int̾ bellũ ⁊ pace me¬
diu nicħ sit necte̾ ẽ tumłtu si belli nõ sit pacis eẽ quo qd absurdius ⁊

Expanded text:
fuisse, eamque se et republ. digna, nisi propinquitate impedirerur. Ergo ille avunculus: num etiam vos avunculi, qui illi assensi estis? at in quo fuit controversia? belli nomen ponendum in sententia quidam non putabant: tumultum tanta, ut maior timor oriatur? unde etiam nomen ductum est tumultus. Itaque maiores nostri tumultum Italicum, quod erat domesticus: tumultum Gallicum,multu non valent. Ita fit, quemadmodum dixi, ut bellum sine tumultu possit, tumultus sine bello esse non possit. Etenim cum inter bellum et pacem medium nihil sit, necesse est tumultum; si belli non sit
Abbreviated transcription (Latin):
tarer l. cinna crudelis .e. marius miracula ꝑseuerans. Nilla uche¬
mens. neq ulliꝰ hoꝵ ĩ ulciscendo acerbitas ꝓgressa ultra mortẽ ẽ que
tñ pena ĩ ciues nimis cricdelis putabatur. Ecce tib geminũ ĩ scelere
par. inusitatũ. ĩauditum.ferum. barbaꝵ. Itaq quoꝵ sũmu qͦrdam
inter ipõs odiu bellũq meministis eosde postea singłari inter se
ꝯsensu ⁊ amore deuĩxit impurissime neͣ ⁊ turpissime uite siłitudoo.
Ergo to qd̾ fecit dollabela ĩ quo potuit młtis toem minatur antoni

Expanded text:
taret. L. Cinna crudelis, C. Marius in iracundia perseverans, L. Sulla vehetaret. L. Cinna crudelis, C. Marius in iracundia perseverans, L. Sulla vehemens; neque ullius horum in ulciscendo acerbitas progressa ultra mortem est; quae tamen poena in civis nimis crudelis putabatur. ecce tibi geminum in scelere par, invisitatum, inauditum, ferum, barbarum. itaque quorum summum quondam inter ipsos odium bellumque meministis, eosdem postea singulari inter se consensu et amore devinxit improbissimae naturae et turpissimae vitae similitudo. ergo id quod fecit Dolabella
Abbreviated transcription (Latin):
possit utat᷑ exigat pecuniasq a quib uidetur ad rẽ militarem
mutuas sumat. frumẽtu imꝑet / oꝑamq det ut cũ sius copiis ⁊¬
ꝙͣ ꝓxime ĩ ytaliã sit cũq littẽris cepionis bruti ꝓꝯsulis intellectũ
sicq hortensi pꝯsuł oꝑa ⁊ uirtute uehemẽter rẽ .ꝑ adiuta oĩaq eus
ꝯsilia cũ ꝯsiliis. q. cepionis bruti ꝓconsuł ꝯiũcta fuisse eamq pẽ ma¬
gnoq usui .x. ꝑ fuisseq hortensiu posul. recte ⁊ ordine exq re .p
et legatis suis ꝓuntiã macedoniã optinere quoto ei ex senatꝰ con¬
mi sabli morte .c. trebonii optimi ciuis moderatissimiq
hoĩs accepimus. Inest tñ aliquid q̃.d .r.p. ꝓfutuꝵ pute¬
ꝑspeximus eĩ quãta ĩ hiis ꝗ ꝯtra patniã scelerata armã
cepunt ĩ eẽt ĩmanitas. Nam duo hec capita nata sunt
post hoiẽs natos teterrima ⁊ spurcissima dolla bella ⁊ an¬
naus quoꝵ alter effecit qd optabat. de altero patefactu ẽ quio cogi¬

Expanded text:
possit, exigat, utatur, pecuniasque a quibus videatur ad rem militarem mutuas sumat, frumentumque imperet operamque det ut cum suis copiis quam proxime Italiam sit; cumque ex litteris Q. Caepionis Bruta et virtute vehementer rem publicam adiutam omniaque eius consilia cum consiliis Q. Caepionis Bruti pro consule coniuncta fuisse, eamque rem magno usui rei publicae fuisse, Q. Hortensium pro consule recte et ordine exque re publica et legatis suis provinciam Macedoniam obtinere quoad ei ex senatus conmiserabili morte C. Treboni, optimi civis moderatissimique hominis, accepimus, inest tamen aliquid quod rei publicaespeximus enim quanta in eis qui contra patriam scelerata arma ceperunt inesset immanitas. nam duo haec capita nata sunt post homines natos taeterrima et spurcissima, Dolabella et Antonius: quorum alter effecit quod optarat, de altero patefactum est quid cogi
Abbreviated transcription (Latin):
fuit. hoc templu patuit huic aditus ĩ senatũ fuit hic hesterno sẽ
tencias urãs in codicellos. ⁊ oiã uerba referebat. Puic etiã sũmis
Ciuiu doniũ recipe legatum hostiũ ĩ cubiculu amittere. ⁊̃ reduce̾
homĩs ẽ nich de dignitate nimiũ de ꝑitulo cogitantis. Qd at est
piculu: Nã si maxime ĩ discrimĩe ueniet᷑ aut lib̾tas ꝑta ẽ uictoĩ
aut mors expoĩta uicto quoꝵ alteꝵ optabile ẽ. alteꝵ effugere

Expanded text:
erat, huic hoc templum patuit, huic aditus in senatum fuit, hic hesterno die erat, huic hoc templum patuit, huic aditus in senatum fuit, hic hesterno die sententias vestras in codicillos et omnia verba referebat, huic se etiam summis m recipere legatum hostium, in cubiculum admittere, etiam seducere hominis est nihil de dignitate, nimium de periculo cogitantis. quod autem est periculum? nam si maximum in discrimen venitur, aut libertas parata victori est aut mors p
Abbreviated transcription (Latin):
et ne tãgãt᷑ roẽs at opes ioest ne sesterciũ septies milles recupetur. ne
srruidoi sit septem uiri qd̾ egissent. Nũc illa credo admonuit: Berebitur
fortasse ne amitteret tantas cli entellas. caueri ⁊̃ uultus qui fecit sint
quicꝗqd ꝯͣ leges ꝯmisint mustele ⁊ tyroni ꝓspicit. de se nichił laborat. Qo
eni ꝯmisit unꝙͣ. Nõ aut petuniam publitam attigit: aut hominẽ occtce¬
rit aut secuni hũit armates: s quod ẽ qd̾ de hiis laboret ⁊ postulat enĩ
nos urget mandatis płib. remitit aliꝙͣtum ⁊ relaxat. Ualliã inquit
usq supplexis ex d. bruti exercitu nõ modo ex delectu suo tãdiuq ut obtineat
ꝙtiu do brutus .c. cassius consules ꝓue ꝯsules ꝓuĩcias obtinebunt: uł pcc
aurib accipe potiustis: S ut suspicor terior erat ꝗda nec uos uũt
nec .r. pͭ ͤ dignitatem tenere potiustis. et tñ nescio quo pacto sapien¬
tia quadam credo qd̾ ego nõ posse nõ miẜari reuertistis uobisq

Expanded text:
e tangantur rationes ad Opis: id est, ne septiens miliens recuperetur; ne fraudi sit vii viris quod egissent. Nucula hoc, credo, admonuit: verebatur fortasse ne amitteret tantas clientelas. Caveri etiam volt eis qui secum sint quicquid contra leges commiserint. mustelae et Tironi prospicit: de se nihil laborat. quid enim commisit umquam? num aut pecuniam publicam attigit aut hominem occidit aut secum habuit armatos? sed quid est quod de eis laboret? postulat enim nos urget mandatis pluribus; remittit aliquantum et relaxat. ‘Galliam’ inquit‘eisque suppletis ex D. Bruti exercitu,’ non modo ex dilectu suo, tam diuque ut obtineat dum M. Brutus C. Cassius consules prove coss. provincias obtinebunt. huius cauribus accipere potuistis? sed, ut suspiei publicae dignitatem tenere potuistis. et tamen nescio quo pacto sapientia quadam, credo, quod ego non possem, non nimis irati revertistis. vobis M.
Abbreviated transcription (Latin):
sticora tollũt. ꝯsensus.pͥ.rͥ qui iã descenoit ĩ cãm si nos languescimus
debilitet᷑ necce est. B ꝗd pła: Dũ brutus oppugnat᷑ nõ ẽ bellũ: Mu¬
tina obstoet᷑ nec hoc quidẽ bellũ ẽ. gallia uastatur que pot̃ pax eẽ cer¬
tior. Illud uͦ ꝗs pot̃ bellũ ẽẽ dicere quo fortissimũ uixũ cũ exercitu mi¬
simus: ꝗ cũ eẽt infirmus ex graui diuturnoq morbo nullã sibi puta
uit excusatione ẽẽ oportere cũ ad rei .p. p̃sidiũ uocaretur.C. quide
Caes nõ expectauit ura decreta p̃ẜt̃i cũ eẽt illiꝰ etatis. bellũ ꝯͣ antoniũ
eiꝰ tp̃ nõdũ uenerat. belli aut̃ gependi tp̃s si p̃t̾misisset uidebat re .p.
opp̃ssa nichil decerni posse. Ergo illi nũc ceteroꝵ ex̾citus ĩ pace u̾santur:
non est hostis is cuiꝰ prestoiũ clat̾na deiecit hyrcuis: Nõ ẽ hostis ꝗ ꝯsulem
paulo ante ex college littĩs pansa retitauit. Deieci p̃sioiũ. claterna

Expanded text:
s populi Rom. qui iam descendit in caussam, si nos languescimus, debilitetur necesse est. Sed quid plura? D. Brutus oppugnatur: non est bellum? Mutina obsidetur: ne hoc quidem bellum est? Gallia vastatur:quae potest pax esse incertior? illud vero quis potest bellum non esse dicere, quo fortissimum virum cum exercitu misimus: qui cum esset infirmus et gravi diuturnoque morbo, nullam putavit sibi excusationem esse oportere, cum ad reipubl. praesidium vocaretur. C. quidem Caesar non exspectavit nostra decreta, praesertim cum esset illius aetatis: bellum contra Antonium empus nondum venerat: belli autem gerendi tempus si praetermisisset, videbar republ. oppressa, nihil decerni posse. Ergo illi nunc, et eorum exercitus in pace versantur. non est hostis, cuius praesidium Claterna deiecit Hirtius: non est hostis, qui armpaulo ante ex Collegae literis Pansa recitavit; Deieci praesidium: Claterna
Abbreviated transcription (Latin):
Onfusius hesterno die ẽ acta res. cͦ. pansa ꝙͣ postulabat in¬
stitutum cosũlatus tui. par mͥ uisus es quib cedere nõ soles
sustinere. Nã cũ senatus ea uirtus fuiss que solet ut cum
uiderent om̃s eẽ bellũ quedãq id uerbũ remouẽdũ arbitra¬
rentur tua uolũtas ĩ dissensione fuit ao lenitatem ppẽsior.
ꝗ uerbi atrocitate dẽpta orõne suit ꝙͣ sniã lenior. Quãꝙͣ is quidem añ ꝙͣ¬

Expanded text:
onfusius hesterno die est acta res, C. Pansa, quam postulabat institutum consulatus tui. Parum mihi visus es eos quibus cedere non soles sustinere. nam cum senatus ea virtus fuisset quae solet, et cum re viderent omnes esse bellum quidamque id verbum removendum arbitrarentur, tua volunterbi atrocitate dempta oratione fuit quam sententia lenior. quamquam is quidem, an
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ soluta ut milites fierẽt s etia facultatib sius subleuauit huic
inꝙͣ tali uiro quẽ nos seniatus ꝯsultis collaudaremus/. poterit ne
eẽ pacatus antonius: quid cesari: qui illũ urbe: quidid. bruto ꝗ gallia
ꝓhibuit᷑. Iam uͦ ipẽ se placabit et linet ꝓuĩcie gallie ei qua exclusus
na discordiaꝵ ex quib oriũtur bella ciuuilia. Nolite gͥ uelle quod
du aut supplici orõne aut cquitatis simłatione fallam̃. Omĩa fecerit
oportet q̃ interdc̃a ⁊ denũciata sũt prius ꝙͣ aliꝗd postuleta brusũicort¬
citũq eius ospugnare urbes ⁊ agoos ꝓuina gallie spłari hestitet
atborutũ adeũ de lecatis potãtem federit excitum cibra flumẽ xubi¬

Expanded text:
est solum ut milites fierent sed etiam facultatibus suis sublevavit: huic, est solum ut milites fierent sed etiam facultatibus suis sublevavit: huic, inquam, tali viro, quem nos senatus consulto conlaudare debemus, poteritne esse pacatus Antonius? quid? C. Caesari qui illum urbe, quid? D. Bruto qui Gallia prohibuit? iam vero ipse se placabit et leniet provinciae Galliae a qua expulsus na discordiarum, ex quibus oriuntur bella civilia. nolite igitur id velle quod da aut supplici oratione aut aequitatis simulatione fallamur. omnia fecerit oportet quae interdicta et denuntiata sunt, prius quam aliquid postulet: Brutum exercitumque eius oppugnare, urbisad Brutum adeundi legatis potestatem fecerit, exercitum citra flumen Rubi
Abbreviated transcription (Latin):
uniu̾so. pͦ.rͦ. dicam qui pleno ac referto foro bis me una mẽte atq uoce
ĩ ꝯtõe uocauit declarauitq maximã lib̾tatis recuꝑande cupiditatẽ.
erit: quoꝵ tanta studia cognostũt᷑ in deccetis faciendis militib dã¬
dis prcuniis pollicendis/ ut in singłis oppidis curiã .p .r. nõ deside
ret. Lauemdi sunt ex huiꝰ ordinis siua firmata qui prĩcipes pecu¬
nie polligende fuerũt᷑. respondendum honorifice ẽ marcutinis qui
ignominia notandos censuerũt eos qui militiã subterfugissent. ħo
ia tota italia fuĩt. magna pax antonio cũ hifoe. hiis cũ illo que
pot̃ ẽẽ maior discordia. In discordia aũt pax ciiilis ẽẽ nullo pacto
pot. Ut omittam młti tuoinem .L. instoro equiti romano. hoĩ ĩ pei¬
mis ornato atq honesto ciuiq semꝑ egregio cuiꝰ ego excũbias ⁊ cu¬
stodias mei capitis cognoui ĩ ꝯsulatũ meo ꝗ uicinos suos nõ obortat

Expanded text:
e una mente atque voce in contionem vocavit declaravitque maximam libertatis recuperandae cupiditatem. erit quorum tanta studia cognoscuntur in decretis faciendis, militibus dandis, pecuniis pollicendis, ut in singulis oppidis curiam populi Romani non desideretis? laudandi sunt ex huius ordinis sententia Firmani qui principes pecuniae pollicendae fuerunt; respondendum honorifice est Marrucinis qui ignominia notandos censuerunt eos si qui militiam subterfugissent. haec iam tota Italia fient. Magna pax Antonio cum eis, his item cum illo. quae potest esse maior discordia? in discordia autem pax civilis esse nullo pacto potest. Vt omittam multitudinem, L. Visidio, equiti Romano, homini in primis ornato atque honesto civique semper egregio, cuius ego excubias et custodias mei capitis cognovi in consulatu meo; qui vicinos suos non cohortatus
Abbreviated transcription (Latin):
quẽ laudaui semꝑ rep̃hendere. Quid uos censetis.pͦ.cõ. Legatoru¬
missione: ppł .r. probauisse nõ intelligitis nõ auditis meam
snĩa flagitari qui cũ pridie freꝙͣtes eẽtis assensi postridie ad
spem escis inane pacis deuoluti: ꝙͣ turpe ẽ porpo legatioẽs ad se¬
natũ Legatos mittere senatũ ad antoniu: quãꝙͣ illa legatio nõ ẽ
denũciatio .ẽ. paratũ illi exiciũ nͥ paruerit huic ordini. ꝗd pe¬
fert ta opinio ẽ grauior. Missos enĩ legatos õs uidẽt. decrets
ꝑseuerãtia. repetenda uetus illa seueritas. siquide auctãs se¬

Expanded text:
quem laudavi semper, reprehendere? quid? vos censetis, patrquem laudavi semper, reprehendere? quid? vos censetis, patrmano vos probavisse? non intellegitis, non auditis meam sententiam flagitari? cui cum pridie frequentes essetis adsensi, postridie ad spem estis inanem pacis devoluti. quam turpe porro legiones ad senatum legatos mittere, senatum ad Antonium! quamquam illa legatio non est, denuntiatio est paratum illi exitium, nisi paruerit huic ordini. quid refert? tamen opinio est gravis. Missos enim legatos omnes vident; decreti perseverantia; repetenda vetus illa severitas, si quidem auctoritas se
Abbreviated transcription (Latin):
hostis uacationes peliꝗssent uacationes pecunias agres spopondistis.
citũq eius ꝓ libtate pͥ .r. bellũ gerẽtem cũ antonio ꝓiũciãq fidelissiã
atq optima gallia lauoib amplissimis affecistis tũ nõ hostẽ iu¬
dicastis antoniu: Quid cũ decreustis ut ꝯs alt̾ ambone ad bellu
ꝓficiscẽtur: qͣd erãt bellũ si hostis antonius nõ exat: Quo igͥ ꝓfectus
ẽ iur fortissimus meus collega ⁊ familianis. A. hyrcius ꝯsul: at qͣ
imbecilitatt qua matie: S aĩ uipes corporis infirmitas põ retar
in discrimẽ aeducebe. Quro cũ delectus ħri tota italia iussistis: cũ ua¬
cationes om̃s sustulistis tũ ille hostis nõ ẽ utorcatus: Armoꝵ offici¬
nas ĩ urbe uidetis. me milites cũ gladiis sequũt᷑. consules p̃sidio
sũt specie ꝯsules re ⁊ uĩtate nobis om̃s sine ulla recusatioe̾ sũmo
tonius: At legatos misimus. heu me miẜu cur: senatũ cogor i

Expanded text:
hostis, reliquissent, vacationes, pecunias, agros spopondistis. ciatque optimam, Galliam, laudibus amplissimis adfecistis, tum non hostem iudicastis Antonium? quid? cum decrevistis ut consules, alter ambove, ad bellum proficiscerentur, quod erat bellum, si hostis Antonius non erat? quid igitur profectus est vir fortissimus, meus conlega et familiaris, A. Hirtius consul? at qua imbecillitate, qua macie! sed animi viris corporis infirmiin discrimen adducere. quid? cum dilectus haberi tota Italia iussistis, cum vacationes omnis sustulistis, tum ille hostis non est iudicatus? armorum officinas in urbe videtis; milites cum gladiis sequuntur consulem; praesidio sunt specie consuli, re et veritate nobis; omnes sine ulla recusatione, summo  hostis Antonius? at legatos misimus. heu, me miserum! cur senatum cogor,
Abbreviated transcription (Latin):
quo ore ille uos illum oculis intueri : ꝗs ur̃m illũ. quẽ ille ur̃m
nõ oderit. Age ille uos solum. et uos illum. quod hii qui mutinam
circũ sedent qui ĩ galliam delectus hñt. qui ĩ uras fortunas ĩminẽt
amici unꝙͣ uob̾ erunt aut uos illis : An equites romanos amplecte¬
tur: oculta eĩ fuit eoꝵ uoluntas ucoitiũq de .m. antonio: qui freꝙͣtissi¬
mi ĩ gradib ꝯcorore steterũt: qui nos ad lib̾tatem pecuꝑandã excitaue¬
rũt. arma. saga. bellũ flagitauerũt. me una cũ .pͦ. rͦ. in ꝯcõe uocauert¬

Expanded text:
oculis intueri? quis vestrum illum, quem ille vestrum non oderit? age, vos ille solum et vos illum? quid? ei qui Mutinam circumsedent, qui in Gallia dilectus habent, qui in vestras fortunas imminent, amici umquam vobis erunt aut vos illis? an equites Romanos amplectetur? occulta enim fuit eorum voluntas iudiciumque de Antonio. qui frequentissimi in gradibus Concordiae steterunt, qui nos ad libertatem recuperandam excitaverunt, arma, saga, bellum flagitaverunt, me una cum populo Romano in contione
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯsilio orbis fre p̃ẜt̃ in re tã ꝑspicua ꝯsiliũ intelligendi de fuisse. Res cõ¬
sules hẽmus. eam. pͥ .rͥ ꝗllacritatem cũ ꝯsensu ytalie. eos duces
cos exercitus/ ut nulla calamitate .r. p acciꝑe̾ pessit sine culpa senatus.
Equtoẽ nõ deero. monebo. predicabo. denũ ciabo ⁊ testabor semꝑ deos
horẽsq quid sentiam. nec solu stoem mea qd̾ fortasse uidetur satis
ẽẽ s ĩ prĩcipe cuie nõ ẽ satis. curã ꝯsilium uigilantiãq prãboͭ Di

Expanded text:
gi defuisse. Eos consules habemus, eam populi Romani alacritatem, eum consensum Italiae, eos duces, eos exercitus, ut nullam calamitatem res publica accipere possit sine culpa senatus. equidem non deero: monebo, praedicam, denuntiabo, testabor semper deos hominesque quid sentiam, nec solum fidem meam, quod fortasse videatur satis esse, sed in principe c
Abbreviated transcription (Latin):
nullam. quã hesternus dies nobis ꝯsulario dico turp̃is induxitateꝵ le¬
gatos. queo ille faceret: inoucias: Ante ꝯsuł oculosq legatoꝵ tormentis ⁊¬
mutinam uerberauit. opus ostendebãt munitõemq legatis. nec pũctũ
quide tpris cũ legati adeẽnt oppugnatio respirauit. Ad hũc legatos:
cur:an ut ĩ eoꝵ rcertu uehementius ꝑtimescatis: Equidem antea cum
legatos decernitis nõ cenfuissem. hoc hc tam̃ ꝯsolabar. ꝙ cũ illi ab autotuo
discessisse ut cen sussemus s ne a mutina quidẽ recessisse. p̾octãte gͣ .d.bͥ¬
ti ꝯueniendi nõ fuisse. fore ut om̃s inflãmati odio excitati dolore armis
equis/ uirib.D.bruto subueniremus. Nos etiã langutdiores st̃i sumus¬

Expanded text:
nullam. quam hesternus dies nobis, consularibus dico, turpis inluxit! iterum lenullam. quam hesternus dies nobis, consularibus dico, turpis inluxit! iterum legatos? quasi ille faceret indutias? ante os oculosque legatorum tormentis Mutinam verberavit; opus ostendebat munitionemque legatis; ne punctum quidem temporis, cum legati adessent, oppugnatio respiravit. ad hunc legatos? cur? an ut eorum reditu vehementius pertimescatis? equidem cum ante legatos decerni non censuissem, hoc me tamen consolabar, cum illi ab Antonio discessisse, uti censuissemus, sed ne a Mutina quidem recessisse, potestatem sibi D. Bruti conveniendi non fuisse, fore ut omnes inflammati odio, excitati dolore, armis, equis, viris D. Bruto subveniremus. nos etiam languidiores
Abbreviated transcription (Latin):
quidem sinem fecit belli ꝑ qͣuem sublata ẽ urbs ea sine qua nũꝙͣ ex trãs¬
pꝙseipos nemo erat cuus qui se alienas arbitraret. ta es ip̃e ꝯ. illis
fuerit iratissimus tñ ꝑꝑ singłarem eius ciuitatis grauitatem ⁊ fidem
cotidie aligo iracundie remittẽbat. Nulla cãlamitate ciuitas satiari tã
fidelis pot̃. Rursus me iã irasci fortasse dices. Ego at̃ sine irracũora dico¬
ut omia nec tñ sine dolore. nemine illi ciuitati inimicũ eẽ arbitror qui
amicus sit huic ciuitati. Ex cogitare q̃ tua põ sit c̾alene nõ possum. an
re nõ possumus. Satis młta cũ fusio ac sine odio oĩa. nicħ sine dolore. ere¬
do aut̃ qui gener querelam moderate ferat equo aĩo latuꝵ amici. We¬
nio nũc ad reliquos ꝯsulares quoꝵ nemo ẽ. iure hoc meo dico qui non
mecum heãt aliquã ꝯiũctione gr̃e alii maximã alii mediooeẽ. nemo

Expanded text:
quidem finem facit belli, per quem lata est urbs ea sine qua numquam ex Transquidem finem facit belli, per quem lata est urbs ea sine qua numquam ex Transmiserias nemo erat civis qui a se alienas arbitraretur. Caesar ipse qui illis fuerat iratissimus tamen propter singularem eius civitatis gravitatem et fidem cotidie aliquid iracundiae remittebat: te nulla sua calamitate civitas satiare tam fidelis potest? rursus iam me irasci fortasse dices. ego autem sine iracundia dico omnia nec tamen sine dolore animi: neminem illi civitati inimicum esse arbitror qui amicus huic sit civitati. excogitare quae tua ratio sit, Calene, non possum. antpularis non possumus. satis multa cum Fufio ac sine odio omnia, nihil sine dolore. credo autem, qui generi querelam moderate ferat, aequo animo laturum amici. venio ad reliquos consularis, quorum nemo est—iure hoc meo dico—quin mecum habeat aliquam coniunctionem gratiae, alii maximam, alii mediocrem, nemo
Abbreviated transcription (Latin):
Itaq sine uerboꝵ ꝯtumelia ate dissentire possum/ sine dĩ sũmo dolore nõ
possum. parua est enĩ mͥ tecũ aut ꝑua de re dissensio. Ego huic ue illu
gnare studes. An hoc negare potes qui om̃s moras interponis qrubus
infirmet᷑ brutus. melior fat antonius: Quousq enĩ dicis pacẽ uelle
te res geritur. ꝯducte linee sũt. pugnat᷑ a cerrime. qui intͥcurreneo
misimus eres principes ciuitatis. hos ꝯtẽpsit. reiecit. repidiauit antoni
Tu tñ ꝑmanes ꝯstantissimus defensor antonii. Equidem quo melior le¬
nator lideatur negat se illĩ amicum ẽẽ debere. cũ suo magno beneficõ
uenisse reũ ꝯͣ se. Dide quãta caritas sit patnie. cũ hoĩ sit iratus tamẽ
rei .p. cã defendit antonium. Ego te cũ ĩ massilienses tã sis aterbus
fusi nõ aĩo equo aitoio. queusq enĩ massiliã oppugnabis: ne triũphus

Expanded text:
itaque sine verborum contumelia a te dissentire possum, sine animi summo dolore non itaque sine verborum contumelia a te dissentire possum, sine animi summo dolore non possum. parva est enim mihi tecum aut parva de re dissensio? ego huic faveo, tgnari studes. an hoc negare potes, qui omnis moras interponas quibus infirmetur Brutus, melior fiat Antonius? quo usque enim dices pacem velle te? res geritur; conductae vineae sunt; pugnatur acerrime. qui intercurrerent, misimus tris principes civitatis. hos contempsit, reiecit, repudiavit Antonius: tu tamen permanes constantissimus defensor Antoni. et quidem, quo melior senator videatur, negat se illi amicum esse debere: cum suo magno esset beneficio, venisse eum contra se. videte quanta caritas sit patriae: cum homini sit iratus, tamen rei publicae causa defendit Antonium. ego te, cum in Massiliensis tam es acerbus, Q. Fufi, non animo aequo audio. quo usque enim Massiliam oppugnabis? ne triumphus
Abbreviated transcription (Latin):
putas: Ego catilinã ꝑire uolui nũ tu ꝗ om̃s saluos uis / catilinã siluũ eẽ uo¬
liusti: Ne interest calene inter meã siuã ⁊ tua Ego nõlo quẽꝙͣ ciuẽ cõ¬
mittere ut morte muletandus sit. Tu etiã si ꝯmiserit ꝯẜuãoũ putas. In
corpore siꝗd eiusmoĩ est qd̾ reliquo corpori noceat uri secariq patimur uͭ
mẽbroꝵ aliꝙ pocius ꝙͣ totum corpus intereat. sic ĩ rei .p. corpore ut to¬
tum saluũ sit quicꝗd est pestifeꝵ amputet᷑. Dura uox. multo illa du¬
rior. salui sint impbi scełati impii. ueleant᷑ ĩnocentes honesti honi. tota
pniciosum eiũem scełatum libidinosum impiu audatem facinorosu.
tu. ꝯͣ. sanctu. temꝑãtem. ĩ nocentem. iodestu. retinẽdũ cuiẽ ⁊ optandũ.
cunde ne ego oiõ irasci amicis nõ temere soleo ne si merẽtur quidem.

Expanded text:
putas? ego Catilinam perire volui. num tu qui omnis salvos vis Catilinam salvum esse voputas? ego Catilinam perire volui. num tu qui omnis salvos vis Catilinam salvum esse voluisti? hoc interest, Calene, inter meam sententiam et tuam. ego nolo quemquam civem committere ut morte multandus sit; tu, etiam si commiserit, conservandum putas. in corpore si quid eius modi est quod reliquo corpori noceat, id uri secarique patimur ut membrum aliquod potius quam totum corpus intereat. sic in rei publicae corpore, ut totum salvum sit, quicquid est pestiferum amputetur. dura vox! multo illa durior: ‘Salvi sint improbi, scelerati, impii; deleantur innocentes, honesti, boni, tota perniciosum civem, sceleratum, libidinosum, impium, audacem, facinerosum, tu contra sanctum, temperantem, innocentem, modestum, retinendum civem et optandcunde nego. omnino irasci amicis non temere soleo, ne si merentur quidem.
Abbreviated transcription (Latin):
rem .p. arbitrãbatur. quid nos a patrib nõ alr accepimus: Ergo is
tibi ciuis si tprib illis fuisses nõ ꝓbaretur qr nõ om̃s saluos eẽ uolui ᷤ¬
set. Qd .l. opimius eos uerba fecit dere .p. de ea re ita censuerũt uti opi
si tũ eẽs tem̾ariũ ciuem aut crudelem pritares: Aut .q. metellũ cuius
qua tuor filii ꝯfulares .p. lentulũ pͥncipẽ senatorẽ cũ plures alios sũ¬
mos uiros ꝗ cũ .l. opimio ꝯsule armati grachũ ĩ aduentiũ ꝑsecuti sut.
quo ĩ p̃lio lentulus graue uulnus accepit int̾fectus ẽ grachꝰ ⁊ m. ful¬
uius ꝯsularis eiusq adolescentuli filii. Illi gͥ uiri uituꝑandi: Nõ eĩm
ciues om̃s saluos cẽ uoluerunt. Ad ꝓpiora ueniamus. Emaniol. ua¬
p .r. est interfectus om̃s illo dic sauri metelli elaudii catuli secuolc
exassi arma sũpserũt. Nõ aut̃ illos aut clarissimos uiros uituꝑados

Expanded text:
rem publicam arbitrabatur. quid? nos a patribus num aliter accepimus? ergo is rem publicam arbitrabatur. quid? nos a patribus num aliter accepimus? ergo is tibi civis, si temporibus illis fuisses, non probaretur, quia non omnis salvos esse voluisset. ‘quod L. Opimius consul verba fecit de re publica, de ea re ita censuerunt uti L. Osi tum esses, temerarium civem aut crudelem putares, aut Q. Metellum, cuius quattuor filii consulares, P. Lentulum, principem senatus, compluris alios summos viros qui cum Opimio consule armati Gracchum in Aventinum persecuti sunt? quo in proelio Lentulus grave volnus accepit, interfectus est Gracchus et M. Fulvius consularis, eiusque duo adulescentuli filii. illi igitur viri vituperandi: non enim omnis civis salvos esse voluerunt. ad propiora veniamus. C. Mario L. Vaebis, C. Glaucia praetor est interfectus. omnes illo die Scauri, Metelli, Claudii, Catuli, Scaevolae, Crassi arma sumpserunt. num aut consules illos aut clarissimos viros vituperandos
Abbreviated transcription (Latin):
sibꝰ causis: sine legibꝰ: sine iudiciis: que ẽẽ nõ possut eiuili pace sublata.
S q̃so calene qued tu ẜuitute pacem uocas: maiores quedẽ nr̃ nõ mͦ
ut liberi eẽnt s ⁊̃ ut imꝑarent arma capiẽbãt. at tu arma abicĩẽoa
censes ut ẜuamus. Que cã iustior ẽ belli gerendi ꝙͣ ẜuitutis depłsie.
ĩqua ⁊ si nõ sit molestus dñs tñ ẽ miserimũ posse si uelit ymo alia ã
iusta at nectĩa n forte tote hoc nõ putas ꝑtinere ꝙ te sociũ fore speras
deinde ꝙ quicꝙͣ stabile ĩ regno aut iocũdum putas. Nõ si tibi antea ꝓ
ques sut uolũtate hostes saluos uelis quio tandẽ interest inter te
et illos: quid pater idem tuus quo utebar sene adolescens homo seuer
et prudens : prrimas ꝯiũ eiuui.p. nasita qui tiberiũ grachũ inter¬
fecit dicere solebat. eius uirtute ꝯsilio magnitudine aĩ libatam ɨ¬

Expanded text:
sibus causis, sine legibus, sine iudiciis? quae esse non possunt civili pace sublata. sibus causis, sine legibus, sine iudiciis? quae esse non possunt civili pace sublata. sed quaeso, Calene, quid tu? servitutem pacem vocas? maiores quidem nostri non modo ut liberi essent sed etiam ut imperarent, arma capiebant: tu arma abicienda censes ut serviamus? quae causa iustior est belli gerendi quam servitutis depulsio? in qua etiam si non sit molst. Nisi forte ad te hoc non putas pertinere, quod te socium fore speras deinde quod quicquam stabile aut iucundum in regno putas. non, si tibi antea prcives sunt, voluntate hostes, salvos velis, quid tandem intersit inter te et illos? pater tuus quidem, quo utebar sene auctore adulescens, homo severus et prudens, primas omnium civium P. Nasicae qui Ti. Gracchum interfecit dare solebat: eius virtute, consilio, magnitudine animi liberatam
Abbreviated transcription (Latin):
ris ꝑ .c. multis imꝓbis ⁊ spem affert ⁊ auoatiã sui. Et enĩ ex me dior¬
cerut ficri repente diuites. itaq semꝑ hastam uidere cupiũt hii qui no¬
stas honis iminẽt quib oiã pollicetur antoniꝰ. Quid nos nrĩs ex̾itibꝰ.
ꝗd pollicem̃ : mito meliora atq maiora. scełim enĩ ꝓmissio ⁊ hiis ꝗ expoc¬
tant ꝑnitiosa est ⁊ hiis qui ꝓmittũt. Nos lib̾tatem nr̃is militib iura¬
tonii gͥ ꝓmissa cruenta tetra scełata dip hoĩbq inuisa nec̃ diutur¬
na nec salutaria.nrã ꝯͣ honesta integra. głosa plena leticie. plena pictitis.
hic mͥ ⁊ iã.&. fusius uir fortis ac strenuus amitus meus pacis como¬
da ꝯmemorat. qiͣ uo̾ si laudartoi pax eẽt ego idem cõmode faceͣ nõ pos¬
sem. semł enĩ pacem defendi. nõ semꝑ ocio sticoui: qd̾ cũ em̃b bonis iltile
ẽ tũ p̃cipue mͥ. quẽ enĩ cursum inoustria mea tene̾ potiuss sine foren¬

Expanded text:
ris P. C. multis improbis et spem affert; et audaciam. Viderunt enim ex mendicis fieri repente divites: itaque hastam semper videre cupiunt ii, qui nostris bonis imminent, quibus omnia pollicetur Antonius. Quid nos nostris exercitibus, quid pollicemur? multo meliora, atque maiora, scelerum enim promissio, et iis, qui exspectant, perniciosa est: et iis, qui promittunt. Nos nostris toni igitur promissa cruenta, taetra, scelerata, dis hominibusque invisa, nec diuturna neque salutaria: nostra contra honesta, integra, gloriosa, plena laetitiae, plena pietatis. hic mihi etiam Q. Fufius, vir fortis ac strenuus, amicus meus, pacis commoda commemorat. quasi vero, si laudanda pax esset, ego id aeque commode facere non possem. semel enim pacem defendi, non semper otio studui? quod cum omnibus bonis utile est, tum praecipue mihi. quem enim cursum industria mea tenere potuisset sine foren
Abbreviated transcription (Latin):
lissimis ꝯsiliis incitatu a ꝑnicie rei .p. au̾teret. Quĩs est enĩ ꝗ hoc nõ
intelligat. nisi cesar exercitum pausset nõ sine exitio nr̃o futurum
antonii reditum fuisse ÷ Ita eĩ se recipiebat ardẽs odio urĩ cruẽtus

Expanded text:
lissimis consiliis incitatum a pernicie rei publicae averteret. quis est enim qui hoc non lissimis consiliis incitatum a pernicie rei publicae averteret. quis est enim qui hoc non intellegat, nisi Caesar exercitum paravisset, non sine exitio nostro futurum Antoni reditum fuisse? ita enim se recipiebat ardens odio vestri, cruentus
Abbreviated transcription (Latin):
michi nũꝙͣ defuit tempora defuerũt que simlac pͥmũ
aliqs lucis ostendere uisa sũt princeꝑs urẽ lib̾tatio ⁊¬
efendende fui ed si ante facere conatus eẽm nũs fateren posse¬
sũt iatta reliquaꝵ actionu/ nã ẽ hostis a senatu nõdũ u̾bo appllac
s reiã iudicatus antonuis. Nũc uoͣ młto sũ excotior ꝙ uod queq¬
hostẽ illũ eẽ tãto ꝯsensu tãtoq clamore approba iustis. Nec eĩ fici
aut ille hostis ꝯͣ quẽ iure arma sũpta sũt. Hanc gͦ dubrtacionem
quãꝙͣ nulla erat tñ nequa posset ẽẽ senatus hodierno die sustulit .C. ce
le cognoui qui cũ in ẜuitute p̃meremur: et in dres malũ cresceret: ⁊¬
p̃stoni nicħ hremꝰ: capitalem ⁊ pestifeꝵ brũdusio .m. antonii reditum
timeremus hoc in spͥeratũ om̃ib ꝯfiliu incognitũ certe cẽꝑit: ut ex̾¬
citu ĩnictum ex hispanis militibus ꝯduceret antoniiq furorẽ crido̾¬

Expanded text:
umquam defuit: tempora defuerunt, quae simul ac primum aliquid lucis ostendere visa sunt, princeps vestrae libertatis defendendae fui. quod si iacta sunt reliquarum actionum. nam est hostis a senatu nondum verbo appellatus, sed re iam iudicatus Antonius. nunc vero multo sum erectior quod vos quoque illuaut ille hostis contra quem iure arma sumpta sunt. hanc igitur dubitationem, quamquam nulla erat, tamen ne qua posset esse senatus hodierno die sustulit. C. Caemeremur, in dies malum cresceret, praesidi nihil haberemus, capitalem et pestiferum a Brundisio tum M. Antoni reditum timeremus, hoc insperatum omnibus consilium, incognitum certe ceperit, ut exercitum invictum ex paternis militibus conficeret Antonique furorem crude
Abbreviated transcription (Latin):
sule cẽ dico s ⁊̃ memoria m ea p̃stantissimũ atq optimũ ꝯsule nõ
qr nõ ĩ pari uirtute ⁊ uolũtate alii fuerint. s tãtã cãm nõ habuert̃

Expanded text:
sulem esse dico sed memoria mea praestantissimum atque optimum consulem, non sulem esse dico sed memoria mea praestantissimum atque optimum consulem, non quin pari virtute et voluntate alii fuerint, sed tantam causam non habuerunt
Abbreviated transcription (Latin):
optimo cuuitatis statũ nõ uolũtate fuisse ppłares. Qui enĩ ꝯuenit ul
qui in rebꝰ imꝓbis ppłares fuerĩt iidem ĩ perina maxͣ ppłari ꝙ eade
salutaris. pͥ.xͦ. sit imꝓbos se ꝙͣ ppłares eẽ maliut. Ae quidẽ ut scitis¬
semꝑ ut scitis adu̾ satum młtitudĩs temeritati hec fecit p̃clarissima cã
ppłarem. Equedem dicũtur uł pocius idem ip̃i dicũt ꝯsulares qͦ noĩe
dignus est nemo nͥ ꝗ tãti honoris nom̃ pot̃ sustinere. faueas tu hostił
bendas ⁊̃ des improbis cuub foꝵ augeas aĩõs bonoꝵ spem uirtutemq
debilites et te ꝯsularem aut senatorem aut deniq cuic̃ putes. Accipiet
optimã ꝑtem. c pansa fortissimus ꝯsul atq optimꝰ. et et̃dica aio amicis¬
sime hũc ip̃m mͥ hoĩe familiarissimã nisi talis ꝯsũl eẽt ut om̃s iugili¬
as. curas cogitaciones in xei .p. salute ꝯfigeret ꝯsulem nõ putare. ꝙͣ ꝙͣ

Expanded text:
optimo civitatis statu, non voluntate fuisse popularis. qui enim evenit ut, qui in rebus improbis populares fuerint, idem in re una maxime populari, quod eadem  sit, improbos se quam popularis esse malint? me quidem semper, uti scitis, adversarium multitudinis temeritati haec fecit praeclarissima causa popularem. et quidem dicuntur vel potius se ipsi dicunt consularis: quo nomine dignus est nemo, nisi qui tanti honoris onus potest sustinere. faveas tu hosti? bendas etiam des improbis civibus, eorum augeas animos, bonorum spem virtutemque debilites, et te consularem aut senatorem, denique civem putes? accipiet optimam partem C. Pansa, fortissimus consul atque optimus. etenim dicam animo amicissimo: hunc ipsum, mihi hominem familiarissimum, nisi talis consul esset ut omnis vigilias, curas, cogitationes in rei publicae salute defigeret, consulem non putarem. quamquam
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓficoerat. hic pecunias nras extimabat. posẜones notabat. ⁊
lirbanas ⁊ rusticas. Huiꝰ mendicitas auiditate ꝯũcta ĩ fortunas
nrãs iminebat. diuidebat agros quib ⁊ quos uolebat. Nullus
nõ possunt tñ seꝑatim suo neĩe notanda censeo udicandumq
nullos septem uipos fuisse. Nichil placere paꝵ est qd̾ elegissẽt̃
aut qd̾ ab hiis actum dice̾tur. d. uõ antoniu ꝗs est qui ci¬
uem possit iudicare pociꝰ ꝙͣ teterimu ⁊ ccudelissimũ hoste:
Qui aũt delectus centurionu que effrenatio impotẽtis aĩ: cũ eiꝰ pro¬
missis legiones fortissime reclamassent domũ ad se uenixe iussit tẽ¬
sue quã secũ ignauus imꝑator ad exercitũ duxerat iugulari toegit. Qͦ
aĩo hũc futuꝵ fuisse cẽsetis ĩ nos quos oderat cũ ĩ eos qͦs nũꝙͣ iudenit

Expanded text:
profuderat. hic pecunias vestras aestimabat; possessiones notabat et profuderat. hic pecunias vestras aestimabat; possessiones notabat et urbanas et rusticas; huius mendicitas aviditate coniuncta in fortunas nostras imminebat; dividebat agros quibus et quos volebat; nullus non possunt, tamen separatim suo nomine notanda censeo, iudicandumque nullos vii viros fuisse, nihil placere ratum esse quod ab eis actum diceretur. M. vero Antonium quis est qui civem possit iudicare potius quam taeterrimum et crudelissimum hostem, qui autem dilectus centurionum, quae effrenatio impotentis animi! cum eius promissis legiones fortissimae reclamassent, domum ad se venire iussit censuae, quam secum gravis imperator ad exercitum duxerat, iugulari coegit. quo animo hunc futurum fuisse censetis in nos quos oderat, cum in eos quos numquam viderat
Abbreviated transcription (Latin):
postulabant. At ille homo uehemẽs ⁊ uiolentus ꝗ hãc ꝯsuetudorne
Libere dicendi exclicoeret.fecerat enĩ hoc idem maxima cũ laitoe
.l. piso .xxx. dieb ante me. inimicitias mͥ denũciauit. adeẽ ĩ senatio
qͣ declamatio uideretur de me in tiburtino scipioni declamitau
sitim querẽs. hec eĩ ei cã ẽẽ declamãdisolet. Cũ is dies quo me a¬
adesse iusẜat uenisset tũ uͦ agmine quadrato ĩ edem ꝯcordie ue¬
nit atq ĩ me absente orõe ore purissimo euonuit. quo die
si ꝑ amicos mͥ cupienti ĩ senatũ uenire licuisset cedis initii
fecisset ame sic enĩ statuerat. Cũ at̃ semł gladiũ scełe imbuissẽt
nulla res ei finẽ cedendi defatigatio ⁊ sacietas attulisset. Et eĩz
aderat .b frater gladiator asiaticus ꝗ ĩ ymillo mĩlasis depugña¬
rat. sanguine nr̃m sitiẽbat. suũ illa gladiatoria pugna multu

Expanded text:
postulabant. at ille homo vehemens et violentus, qui hanc consuetudinem postulabant. at ille homo vehemens et violentus, qui hanc consuetudinem libere dicendi excluderet—fecerat enim hoc idem maxima cum laude L. Piso xxx diebus ante—inimicitias mihi denuntiavit; adesse in senatum nterea xvii dies de me in Tiburtino Scipionis declamitavit, sitim quaerens; haec enim ei causa esse declamandi solet. cum is dies quo me adesse iusserat, venisset, tum vero agmine quadrato in aedem Concordiae venit atque in me absentem orationem ex ore impurissimo evomuit. quo die, si per amicos mihi cupienti in senatum venire licuisset, caedis initium fecisset a me; sic enim statuerat; cum autem semel gladium scelere imbuisset, nulla res ei finem caedendi nisi defetigatio et satietas attulisset. etenim aderat Lucius frater, gladiator Asiaticus, qui myrmillo Mylasis depugnarat; sanguinem nostrum sitiebat, suum in illa gladiatoria pugna multum
Abbreviated transcription (Latin):
regnũ occupare uoluerũt. Cuna memini. utoi sillam. mͥ cesarem.
hii enĩ toes post ciuitatem a.l. bruto libatam p̃lus potuerũt ꝙͣ uniu̾s
multis ⁊ ocultis. hãc pestem agnienꝰ armẽtoꝵ scquebat᷑ elasitus
mustela cyro gladios ostentatos sui sules greges ostentatos duccbãt
ꝑ foꝵ certum agminis locũ tenebant barbari sagitaris. &ũ at eãt
uentũ ad edem ocordie gnidus ꝯplebantur. Lectice collotabantꝰ non
quo ille scuta oculta ẽẽ uellet s ne familiares si scuta ip̃i ferrent la¬
borarent. Illud uͦ teterrimũ aitortu nõ modo aspectu ĩ c̾e lla
fiei̾. opertis ualuis ꝯcoroie cũ inter subsellia senatus uersarẽt᷑ latronss
missuꝵ ⁊ domũ neã disturbatuꝵ eẽdixit. magna res credo agebatur.de
supplicatione ferebatur. ueni postridie. ip̃e nõ uenit. locutus su de re
.p. minus equidem libere ꝙͣ mea ꝯsuetudo liberiꝰ tñ ꝙͣ picula mineq

Expanded text:
regnum occupare voluerunt. Cinnam memini; vidi Sullam; modo Caesarem: regnum occupare voluerunt. Cinnam memini; vidi Sullam; modo Caesarem: hi enim tres post civitatem a L. Bruto liberatam plus potuerunt quam univemultis et occultis. at hanc pestem agmen armatorum sequebatur; Crassicius, mustela, Tiro, gladios ostentantes, sui similis greges ducebant per forum; certum agminis locum tenebant barbari sagittarii. cum autem erat ventum ad aedem Concordiae, gradus complebantur, lecticae conlocabantur, non quo ille scuta occulta esse vellet, sed ne familiares, si scuta ipsi ferrent, laborarent. illud vero taeterrimum non modo aspectu sed etiam afieri; opertis valvis Concordiae, cum inter subsellia senatus versarentur latrones, missurum et domum meam disturbaturum esse dixit. Magna res, credo, agebatur: de supplicatione referebat. veni postridie: ipse non venit. locutus sum de re publica, minus equidem libere quam mea consuetudo, liberius tamen quam periculi minae
Abbreviated transcription (Latin):
ximo imori tempestate uentis procellis turbinib inter fulmĩa
et tonitrua ferretur ut eos iudices hr̃ẽmus quos socios ad epulas
hospites hre nemo uelit. Sceleꝵ magnitude. cõsciẽtia maleficioꝵ di¬
reptio eius pecunie cui rõ ĩ ede opis cõfecta ẽ hãc terciã decuriã ex¬
cogitauit. nec ante turpes iudices quesiti ꝙͣ honestis iudicib nocẽ¬
tiu salus desꝑata ẽ. S illico hos illam impuritatem
ĩ ciuitate turpes hp̃emus. Hãt gͦ ⁊ reliquas hui modi leges ⁊ iã sine
ui salius auspiciis gẽnt pogate censerẽ tñ abrogandas. nũc uͦ cur ab¬
pogandas censeam quas ucorcio nõ rogatas: An illa nõ graussimis ⁊gͥ¬
miniis monumentisq hui ordinis ad posteritatis memoriã sũt notan¬
da ꝙ unus .Mi. antonius in hac urbe pala secum ħuit armatos. si¬
post conditam urbem qd neq reges fecerũt neq hi qui regibꝰ exattis

Expanded text:
ximo imbri, tempestate, ventis, procellis, turbinibus, inter fulmina ximo imbri, tempestate, ventis, procellis, turbinibus, inter fulmina et tonitrua ferretur, ut eos iudices haberemus quos hospites habere nemo velit. scelerum magnitudo, conscientia maleficiorum, direptio eius pecuniae cuius ratio in aede Opis confecta est hanc tertiam decuriam excogitavit; nec ante turpes iudices quaesiti quam honestis iudicibus notium salus desperata est. sed illud os, illam impuritatem eremus. hanc ergo et reliquas eius modi leges, etiam si sine vi salvis auspiciis essent rogatae, censerem tamen abrogandas: nunc vero cur abrogandas censeam, quas iudico non rogatas? an illa non gravissimis ignominiis monumentisque huius ordinis ad posteritatis memoriam sunt notanda, quod unus M. Antonius in hac urbe post conditam ibus exactis
Abbreviated transcription (Latin):
furt N suisiacem a thenieñ peleũq nouimus. est eĩ phedeu plilo¬
sophi nobilis filius quo nemo p̃tete festimut ut citũ.m. ciuao sõ¬
sessore eodem ⁊collusore facillie possit ꝯuẽire. Quero gͥ si lifiãdes
citatus uidex nõ responderit excuseturq ariopigites et̃ nes debere x¬
codem tpre rome et athenis res iudicare accipiet ne extu sationẽ io ꝗ
tione. At athenienses mi ẜicordes. puto ne curia qucoẽ ẽẽ critoslẽ qui
cotidie ꝑiulum fortune facit. Sunt toem lecti utoices qui fortasse
excu sabunt᷑. hñt eĩ legittimã excusatione ex illa cã solũ uertisse mec eẽ
postea restitutos. hos ille demẽs utoites legisset. hoꝵ noĩa ao erparium
Atq ego de notis ucoicib dixi quos nimis nostis. nolui norãre saltatoes
cytaristas totũ deniq ꝯuersationis anthoniane choꝵ ĩ tertiã decuria
titoitu scitote ẽẽ collectum. Hec cã cur lex tã egregia tãq p̃clara ma¬

Expanded text:
tuit? nam Lysiaden Atheniensem plerique novimus; est enim Phaedri, philosophi nobilis, filius; homo praeterea festivus, ut ei cum M'. Curio consessore eodemque conlusore facillime possit convenire. quaero igitur, si Lysiades citatus iudex non responderit excuseturque Areopagites esse nec debere eodem tempore Romae et Athenis res iudicare, accipietne excusationem is qui tio est. at Athenienses misericordes. puto ne Curium quidem esse crudelem qui periculum fortunae cotidie facit. sunt item lecti iudices qui fortasse excusabuntur; habent enim legitimam excusationem, exsili causa solum vertisse nec esse postea restitutos. hos ille demens iudices legisset, horum nomina ad aerarium avisset? atque ego de notis iudicibus dixi: quos minus nostis nolui nominare: saltatores, citharistas, totum denique comissationis Antonianae chorum in tertiam decuriam iudicum scitote esse coniectum. en causam cur lex tam egregia tamque praeclara ma
Abbreviated transcription (Latin):
Ego at̃ pͥ. cõ. sic interp̃tor sensisse maiores nr̃õs ut cã mortis censue¬
rint non genus eẽ querendũ. et enĩ cui legatio ip̃a mortis fuisset ã
eius monum̃tu extare uoluerũt ut ĩ bellis ꝑiculosis obirent hoiẽs
lega tioĩs munꝰ aittatius. Non gͥ exẽpla maĩoꝵ q̃penda s ꝯsiliũ ẽ coꝵ¬
quo ip̃a exempla nata sunt explicaitou. Larstoluminus rex ueiẽtiu
quatuor legatos .p.x. fidenis interemit quoꝵ statue ĩ rostais steterũt

Expanded text:
onscripti, sic interpretor sensisse maiores nostros ut causam mortis censuerint, non genus esse quaerendum. etenim cui legatio ipsa morti fuisset, eius monumentum exstare voluerunt, ut in bellis periculosis obirent homines legationis munus audacius. non igitur exempla maiorum quaerenda, sed consilium est eoquo ipsa exempla nata sunt explicandum. Lars Tolumnius, rex Veientium, quattuor legatos populi Romani Fidenis interemit, quorum statuae steterunt