comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
felicitatis cultus maiore exꝑte adulatioĩ ꝙͣ caritati erogatur
fracte fortune homines mag̃ amicoꝵ studia desiderãt uł p̃si¬
diiiuł solatii gr̃a.slam leta quidẽ ⁊ ꝓspera negoria ũtpote ci
diuina suffragatiõe foueant᷑ humana minus indigẽt tẽna
tiꝰ gͥ eoꝵ noĩa post̾itatis meõria app̃hendit /q̃ui adu̾sus ami
coꝵ caũs nõ deẜuerunt ꝙͣ qui ꝓsperũ uite cursum comitatis̃.
¶Nemo d̾ sardanapalli familiarib loquit᷑. Orestes phy¬
lade pene amico ꝙ̃ agamenone notior est patre. Si ꝗdẽ illoꝵ
ext̾na attingotuz domesticis priꝰ liccat uti. ¶ Inimicus patͥe gccuᷤ¬

Expanded text:
felicitatis autem cultus, maiore ex parte adulationi quam charitati erogatur. infractae fortunae homines magis amicorum studia desiderant uel praesidii uel solacii gratia: nam laeta quidem et prospera negotia, utpote cum diuina subfragatione nomina posteritatis memoria adprehendit, qui aduersos casus amicorum non deseruerunt quam qui prosperum uitae cursum comitati sunt. nemo de Sardanapalli familiaribus loquitur, Orestes Pylade paene amico quam Agamemnone notior est patre, si quidem illoexterna attingo, cum domesticis prius liceat uti? Inimicus pat
Abbreviated transcription (Latin):
nus ⁊ lectoriꝰ ab infestis ⁊ undiq ruentib telis õppositu corpoꝵe
rũtexer̃t quoꝵ põponiꝰ quois faciliꝰ euadẽti concitatum sequẽtium
agmensĩporta trigemina aliꝙͣ duac̾rima pugna ĩ hibuitsñ uiuuꝰ
pelli potuit. S multis c̃õfectus uulnerib transicũ suꝑ cadauer ⁊¬
suũgis credo etiã post fata. innitus dedit lectoriꝰ aũt ĩponte sub¬
icio cõsticit ẽt eum conei graccꝰ transiret arclore sps̃ sui sepsit ãc
ui iã multitudis obrut/Suso inse gladio celeri saltu ꝓfũoũ tyb̃is
petiit /quãq in eo põte caritatẽ tori patriesoratiꝰ cocles/ exibuerat
uniꝰ amicitie adiceta uolũtaria morte p̾stitit. Quãbonos gracchi
siaut patris  lut mat̾ni auisectam uite ingredi uoluissẽt hr̃e

Expanded text:
nius et Laetorius ab infestis et undique ruentibus telis oppositu corporum nius et Laetorius ab infestis et undique ruentibus telis oppositu corporum suorum texerunt. quorum Pomponius, quo is facilius euaderet, concitatum insequentium agmen in porta trigemina aliquamdiu acerrima pugna inhibuit nec uiuus pelli potuit, sed multis confectus uulneribus transitum eis super cadauer suum, credo etiam post fata inuitus, dedit. Laetorius autem in ponte sublicio constitit et eum, donec Gracchus transiret, ardore spiritus sui saepsit ac ui iam multitudinis obrutus conuerso in se gladio celeri saltu profundum Tiberis petiit, quamque in eo ponte caritatem toti patriae Horatius Cocles exhibuerat, unius amicitiae adiecta uoluntaria morte praestitit. quam bonos Gracchi, si aut patris aut materni aui sectam uitae ingredi uoluissent, habe
Abbreviated transcription (Latin):
sules urebant᷑ pse blosius d̾p̃ratum uenissi familiaricatisq ex¬
cusatõe uteret atq is dixiss qd sige graccꝰ rẽplo ioius optimi ma¬
cimi faces subtẽ uississ obsecurus ne illiꝰ uoluntatis ppistãqua
ausus est uerum qd sequitꝰ multo audatĩ multoq ꝑiculosi s cõp̃s¬
sus enĩpseueranti in t̾rogatõe lelii in eodẽ constanti gradustecit
seq etiã hocssi mõ gccꝰ annuisset factuꝵ respondit. Quis illũ scele¬
atum putass fusse sitacuss. Quis nõ q̃ sapiẽtenssĩpnecci̾tate
tpr̃is locutus eẽt. At blosius n slentio honestolnͨ prudẽti ẜmone
salutẽ suam ne qua exparte/ infelcis. amicitie mẽoriã deferet tueĩ
uoluit. ¶In eadẽ domos eque robusta costãtis amicitie exẽpla
oboriuntꝰ p̃stratis eĩ iani ẽt ꝑdicis .g. gcci cõsiliis reb q cũ tota ⁊¬
eiꝰ cõspiratio late q̃rẽt̾ tõs tumonũ uxilio ouo tantũ amici põpo¬

Expanded text:
uenisset familiaritatisque excusatione uteretur, atque is dixisset: 'quid? si te Gracchus templo Iouis optimi maximi faces subdere iussisset, obsecuturusne illius uoluntati propter istam, quam ausus est. uerum quod sequitur multo audacius multoque periculosius: conpressus enim perseueranti interrogatione Laeli in eodem constantiae gradu stetit seque etiam hoc, si modo Gracchus annuisset, facturum respondit. quis illum sceleratum putasset fuisse, si tacuisset? quis non etiam sapientem, si pro necessitate temporis locutus esset? at Blossius nec silentio honesto nec prudenti sermone salutem suam, ne qua ex parte infelicis amicitiae memoriam desereret, tueri uoluit. In eadem domo aeque robusta constantis amicitiae exempla oboriuntur: prostratis enim iam et perditis C. Gracchi consiliis rebusque, cum tota eius conspiratio late quaereretur, desertum omni auxilio duo tantum amici Pompo
Abbreviated transcription (Latin):
⁊p̃ualidum/ neq ulla ex ꝑte sanguinis uirib ĩferi
Rec ⁊ ctius et exploratiꝰ qd̾ ilbo̾nascẽdi sors forruitũ opꝰ hoc uniꝰ
cuĩq solido inditio inchoata uolunras ꝯtrabit. Itaq celeriꝰ siñ
rep̃hẽsic̃e ppinquũ auersẽ ꝙͣ amicũ q̃uia alt̾a direpti o utique
iniquitatis Alt̾a utiq leuitatis crimini subiecta est. Cũ cĩd̾ẜca
sit furura uita hoĩs nulliꝰ annticie cĩcta p̾sidiostam neccĩu sb̾¬
sidiũ cemẽ assũmi nõ d. Semel aũt recte ap̃hẽsum spninõ.

Expanded text:
ualidum neque ulla ex parte sanguinis uiribus inferius, hoc etiam certius et exploratius, quod illud nascendi sors, fortuitum opus, hoc unius cuiusque solido iudicio inchoata uoluntas contrahit. itaque celerius sine reprehensione propinquum auersere quam amicum, quia altera diremptio non utique iniquitatis, altera utique leuitatis crimini subiecta est: cum enim deserta sit futura uita hominis nullius amicitiae cincta praesidio, tam necessarium subsidium temere ads
Abbreviated transcription (Latin):
sic semẽtẽ serit pincerna pluuiaꝵ aust̾ cõsolidat scopa maraquilo.
Inub̾tatẽ ꝓmouet floꝵ ꝓcͤator çephixusssic dura principia dulci ⁊¬
fine munerantꝰgic aitus callis ad ampla palatia ꝑducit Sic angy¬
maior testimoniomͥ fides ad hibeatlege aureolum teofrasti g̃medeã
omĩpotẽs oĩpotẽtis femine fallatia nõ falli et illuminet cor tuu
ne p̾stigiatis ocłis tendas quo egotimeo S ne horestẽ scripsisse ui¬
dear uale.

Expanded text:
Sic sementem serit, pincerna pluviarum Auster. Consolidat scopa viarum Aquilo. Sic sementem serit, pincerna pluviarum Auster. Consolidat scopa viarum Aquilo. In ubertatem promovet florum procreator Zephyrus. Sic dura principia dolci fine munerantur. Sic arctus callis ad ampla palatia perducit; sic angumajori testimonio mihi fides adhibeatur: lege aureolum Theophrasti, et Medomnipotens feminae fallacia non falli: et illuminet cor tuum, ne praestigiatis oculis tendas quo ego timeo. Sed ne Oresten scripsisse videar. Vale.
Abbreviated transcription (Latin):
utinã hãc legas utinã hanc introducas incubiculũ tuũ ut intro¬
ducat te rex in suũ Ganc dudũ florib tui ueris subarrasti Gec ĩesta¬
te tua expectat / ut fatias uuas huiꝰ ĩ ĩ iuriã/ nõ ducas aliãne fatiaᷤᷤ
intpr̃e uĩdemie La bruscas uenĩs nolo tespõsu uenei̾s fieĩ s pal¬
adis. hec sponsa te induet monilib p̾ciosis et ornabit hecte ĩdu¬
et ueste nuptiali. Exenuptie gloriabũt᷑ appolline param̃pho Garũ
feceninas docebit cedros libani stilbon uxoratus spẽ huiꝰ tam desid̾¬
huiꝰ di suasioĩs hic totꝰ armatꝰ cuiꝰ multo calibe p̃duratos sentis acy
esto. Est enĩ ar̃ta uia que ducit nos aduitaminec ẽ semita planaqͣ
it᷑u ad gandia plena ĩmoetiã admediocra psalebras euadimꝰ Nudi¬
nit Iason ꝙ ꝑmare adhuc tutumiec ullis deuginatũ nauib ar
thesaurum retulus sic absinthiũ ueritatis acceptarmorose mẽtis hũi¬
litas fecũdat offitiosa sedulitas in fructũ pducit ꝑsenerãtie nrilitas.

Expanded text:
utinam hanc legas, utinam hanc introducas in cubiculum tuum, ut introducat te rex in suum. Hanc dudum floribus tui veris subarasti. Haec in aetate tua exspectat ut facias uvam: in hujus injuriam, non ducas aliam, ne faciens, in tempore vindemiae labrusca inveniaris. Nolo te sponsum Veneris fieri, sed Palladis. Haec sponsa te induet monilibus pretiosis et ornabit: haec te induet veste nuptiali. Hae nuptiae gloriabuntur Apolline paranympho: harum Fescennina decebit cedros Libani. Stilbon uxoratus, spem hujus tam desidehujus dissuasionis, hic totus armatur, cujus multo chalybe praeduratos sentis aculesto. Est enim arcta via quae docit ad vitam: nec est semita plana, qua itur ad gaudia plena: immo etiam ad mediocra per salebras evadimus. Audivit Jason, quod per mare adhuc intactum, nec ullis devirginatum ratibus aut thesaurum retulit: sic absinthium veritatis acceptat morosae mentis humilitas: fecundat officiosa sedulitas: in fructum perducit perseverantiae utilitas.
Abbreviated transcription (Latin):
rex te̾renꝰ qui ⁊rex celoꝵ dictꝰ ẽ p̃singłaĩ strenuitate corporis et ĩ¬
cõꝑabili mẽtis elegantia pꝰt europĩ mugire coactꝰ est. Amice ec̃ce
na cogẽ ad mugitũ sinõ es Ioue maior cuiꝰ magͥtudini nemo aliꝰ
parfuit. ¶Phebus qui sapĩe sue radiis totiꝰ orbis pͥmitiauit ã¬
bitũ ut mĩto solis noĩe solus illustraret᷑ ĩfatnatꝰ ẽ amore leucho¬
tes sͥ adignomini illi adintitũ ⁊ ecliptica diu nicissitdĩe ua¬
riꝰ fcũs ẽ frequẽt sui luminis exꝑs quo totꝰ unin̾ salit̾ egebat n¬

Expanded text:
 rex coelorum dictus est, prae singulari strenuitate corporis, et incomparabili mentis elegantia, post Europam mugire coactus est. Amice, ecce ad mugitum: si non es major Jove, cujus magnitudini nemo alius par fuit. Phoebus qui sapientiae suae radiis totius orbis primitiavit ambitum, ut merito Solis nomine, solus illustraretur, infatuatus est amore Leucothoes, sibi ad ignominiam, illi ad interitum: et ecliptica diu vicissitudine varius factus est, frequenter sui luminis expers, quo totus universaliter egebat
Abbreviated transcription (Latin):
Amice si uxorari oportet nõ expedit quidẽ uerũtũ sit amor ĩcã ũ cẽ¬
sus et faciẽ icoris eligas nõnestẽ ⁊ animũ nõ aurũ. Ettͥ nubat

Expanded text:
Amice, si uxorari oportet, non expedit quidem. Verumtamen sit amor in causa, non cenAmice, si uxorari oportet, non expedit quidem. Verumtamen sit amor in causa, non census. Et faciem uxoris eligas, non vestem. Et animum, non aurum. Et tibi nubat
Abbreviated transcription (Latin):
dia arbor illa tͥ suspendit. Et t̾tio.amice damͥ d̾ arbore illa surculos
quos seram Amices timeone te oporteat arboris illi surculos mẽdica¬
re cũ iamĩueniri nõ poterũt ¶ Sẽ sit sulpitiꝰ ubi ip̃m calceus suus p̃¬
mebar qui abuxore sua nobili et castadiu̾rit. Amice caue tͥ nete p̃¬
mat calceus qui auelli nõ p̾sit. ¶Ait catouticẽsis si absq femina p̃¬
et eẽ mũdus cõn̾satio nr̃a nõ eẽtabsq diis amice  cato nõnͥ uerae
cognita loquebat᷑ Nec quisꝙͣ feminaꝵ execrat᷑ ludibria nͥ lusus. ⁊ ex¬
prus ⁊ ꝯscius pene. hiis gͥ fidem hr̃e decet quia cum oĩueritate locũt᷑.
hii sciũt ut placet delectatio et pungit delictum Gii norũt ꝙ flosi
uenci̾s rosa est qr subeiꝰ purpura multi latẽt aculei. ¶ Metellus u
cere noluit. Malomeus ẽẽ ꝙͣsuns Eu maris imo ip̃a tua erit At ille

Expanded text:
dia arbor illa suspendit. Et tertio: Amice, da et mihi de arbore illa surculos dia arbor illa suspendit. Et tertio: Amice, da et mihi de arbore illa surculos quos seram. Amice, timeo ne et te oporteat arboris illius surculos mendicare, cum jam inveniri non poterunt. XIX. Sensit Sulpitius ubi ipsum calceus suus premebat, qui ab uxore nobili et casta divertit. Amice, cave tibi ne te premat calceus, qui avelli non possit. XX. Ait Cato Uticensis: Si absque femina posset esse mundus, conversatio nostra non esset absque diis. Amice, Cato non nisi vera et cognita loquebatur, nec quisquam feminarum exsecratur ludibria, nisi lusus et expertus, et conscius poenae. His igitur fidem habere decet, qui cum omni veritate loquuntur. Hi sciunt ut placet delectatio, et pungit delictum. Hi norunt quod flos Veneris rosa est: quia sub ejus purpura multi latent aculei. XXI. Metelluscere noluit: Malo meus esse quam suus. Cui Marius: Immo ipsa tua erit. At ille:
Abbreviated transcription (Latin):
gisti. ¶ Cicero pꝰt repidnĩterẽtie uxorari noluit dicẽs se parit̾ uxoĩ
et philosophie oꝑam dare nõ posse Amice utinã tͥhoc animꝰ tuus ren¬
deat. uł tua linguam̾ sut loquẽdo saltẽ eloquẽtie principẽ digneris
imitaĩ ⁊ mͥ sp̃ẽ facias saltĩsuł nanã. ¶ Canius. agadib hercul poeta
facũdie lenis ⁊ iocũde rep̾hensus ẽ aliuio peno grani ucoratoysto
paululũ oppͥmoꝵ alacriꝰ resumo aerẽ uices noctiũ dies reddũt leci¬
ores s tenebrar ꝑpetuitas ĩstar inferni ẽ. Sicllilia pͥmeua ueͤni sol
delicata tẽporib tũ uarictate euri tũ nothitũ çephiri leritia effusio¬
re lasciniũt quib uno spũ fulmineuᷤ libs incubẽs occasũ facit. Sic
mars ruptis testicuł in mẽsa celestirecũbit ꝯuiua suꝑũ a qua uxo¬
riꝰ mulciber suofune longe religat᷑ꝰ sic leuiꝰ ligant multa fila ꝙ̃sola
niꝰ. flens. at aͣrio uicino suo. Amice arborẽ habeo ĩ orto meo ĩfelicẽ ĩ

Expanded text:
gisti. XVI. Cicero post repudium Terentiae uxorari noluit, dicens se pariter uxori et philosophiae operam dare non posse. Amice, utinam tibi hoc animus tuus respondeat, vel tua lingua mihi: ut loquendo saltem eloquentiae principem digneris imitari, et mihi spem facias vel vanam. XVII. Cannius a Gadibus Herculis, poeta facundiae lenis, et jucundae, reprehensus est a Livio Poeno, gravi et uxorato histopaulum opprimor, alacrius resumo aerem, vices noctium dies reddunt laetiores: sed tenebrarum perpetuitas instar inferni est. Sic lilia primaeva, verni solis delicata teporibus varietate tum Euri, tum Nothi, tum Zephyri laetitia effusiore lasciviunt, quibus uno spiritu fulminans Libs incumbens occasum facit. Sic Mars ruptis testiculis in mensa coelesti recumbit conviva superum, a qua uxorius Mulciber suo fune longe religatur. Sic levius ligant multa fila quam sola vius flens, ait Arrio vicino suo, Amice, arborem habeo in horto meo infelicem,
Abbreviated transcription (Latin):
nõ empedoclis qͥ sua phylosophya ne dicam melancoĩa uictꝰ ethnã
cere nõ p̾sum. ¶ Tandẽ ualidior ẽ ignis tuus ille qͦ tͥ cõmuit pars

Expanded text:
non Empedoclis: qui, per suam philosophiam ne dicam melancholiam, id est, atnon Empedoclis: qui, per suam philosophiam ne dicam melancholiam, id est, atcere non possum. Tandem validior est ille
Abbreviated transcription (Latin):
amo  meruiã hue lctitiã aure leniss cũ cãtu placrido p̾locũt᷑. Et potis¬
simũ philomenã que optate ip̃s iocũditatis fota delitiaꝵ plenitudi¬
ne cumulat. Nec fallorgnatones diligisset cõm̃das qui dulces pre¬
susurrant il lecebras et p̾cipne circẽ que tibissuspirate suanitatis a¬
matesgandia plena ꝑfundetsut fallaris ⁊le sus fiass aut asintacẽ
nõ pꝰsumsppinãt tͥmlłit toxiconsministri babel blande ingͥditꝰiẽt de¬
lectat ¶ m̃petum sp̃s tui c̃oducit. Ideo loqui ꝓhibeor¶scio ꝙ ĩ nouissimo
sic̃ coluber mordebitset uirꝰ ĩ pͥmet ĩpar omĩ tyrlaco ido tacẽ nõ p̾sum
Multos habes nolũtatis tue ꝑsuasores Incap̾tuũ facũdissimos me
docuit suare urbem incẽdiq̃ thesauros rapinasse ipõs atelis hostiũ forsi¬
olentis maculet᷑ i entre capri uirulente armet̾ cauda uipꝑe. ideo
loqui phibeor. ¶Delectatꝰ est ulixes sĩphonia sirenũ. s q sirenu

Expanded text:
tu placido praeloquuntur: et praecipue philomenam: quae optatae tempus jucunditatis tota deliciarum plenitudine cumulat. Ni fallor, gnatones diligis et comoedos, qui dulces praesusurrant illecebras: et praecipue Circen, quae tibi suspiratae suavitatis aromate gaudia plena perfundat, ut fallaris, ut sus fias, aut asinus: tacere non possum. Propinant tibi mellitum toxicum ministri Babel: blande ingreditur et delectat, et impetum spiritus tui conducit: et ideo loqui prohibeor. Scio quod novissime sicut coluber mordebit, et virus imprimet impar omni theriacae: ideo tacere non possum. Multos habes voluptatis tuae persuasores, in caput tuum facundissimos, medocuit servare urbem ab incendio, thesauros a rapina, se ipsos a telis hostium. Forsiolentis maculetur ventre capri, anguis insidietur cauda virulentae: ideo loqui prohibeor. Delectatus est Ulysses symphonia Sirenum. Sed quia Sirenum
Abbreviated transcription (Latin):
nas q̃s nõ uides ⁊ã ĩ parte sentis ẽt eripete dũ ad hucruptibil
suo uenẽĩ suomore concarenet ꝯte sui simileturpẽ et claut̾ ĩmo ꝙ
mag̃ timeo loripedẽ fatiat ⁊ nõ possis qd̾ saluatfissã hr̃e ungula.
S alligatꝰ ueneĩ dolor fias ⁊ derisiouidẽtiũ dũ tͥapplaudãceci. ¶⁊
il so deaꝵ uroice/ repbata est pallas quia delectare nõ ꝓmisitsz pr¬
desse. Annce nũquid. ⁊ tu sic iudicas Urd̾o re iã fastidiẽti aĩo tora ce

Expanded text:
nas, quas non vides, et jam in parte sentis: et eripe te dum adhuc ruptibilte Veneri suo more concatenet, et te sui similem turpem et claudum, immo quod magis timeo, loripedem faciat: et non possis quod salvat, fissam habere ungulam, sed alligatus Veneri dolor fias, et irrisio videntium: dum sibi applaudant caeteri. A falso dearum judice reprobata est Pallas: quae non delectare promisit, sed prodesse. Amice, numquid et tu sic judicas? Video enim jam te fastidienti
Abbreviated transcription (Latin):
Qd̾ si illi çonas habuert pellitias c̃a mũditie sine spe sine fide sine
liqua in humanitate brutoꝵ similes quofid̾i quospei quo carͣta¬
tis mĩto dignireperiem̃ Cũ uid̾amꝰ ꝓphas ẽt p̃cipue illum mũdo
corde qu̾e solũ cernẽ possunt occłi Illi aũt studiosuaꝵ artium se mul¬
tis conatib afflixerunt nullo future felicitatis intuitu S tm̃/ neũaᷤᷤ

Expanded text:
Quod si illi zonas habuerunt pelliceas causa munditiae, sine spe, sine fide, sineQuod si illi zonas habuerunt pelliceas causa munditiae, sine spe, sine fide, sineliqua inhumanitate brutorum similes, quo fidei, quo spei, quo charitatis merito digni reperiemur: cum videas prophetas, et praecipue illum mandi cordis, quem soli cernere possunt oculi. Illi autem studio suarum artium se multis conatibus afflixerunt, nullo futurae felicitatis intuitu: sed tantum ne
Abbreviated transcription (Latin):
Fanorẽ eiꝰ sapit respõsio ⁊ quãtũcũq dura fui̾t sẽꝑ ĩ aliquo uerbi
su angulo habebit aliquẽ petitõĩs tue fomitẽ ĩplicitũ q̃libet i¬
loq multiplici signatã danes pudicitiã soluit Amice sic uirgini
q̃ t̾ram rͥũphanerat d̾ celopluit incestus sic ꝙ̃ nũꝙ̃ fallit humilis
opp̃ssa appllinis fantasmate concepit peperitq platonẽ. Amice ꝙͣ
illibatã ẜuanerũt uigilie. d̾florauit illusio ꝑsonniũ ut sẽꝑ om̃e
pui lmice miraris: an in dignaĩs mag̃ ꝙ ĩparaboliᷤ tͥ sigͥficẽ genti¬
les ẽẽ imirandos xpĩanos udolatras agnos canes deniq bonos ma¬
los siolo sis api argum̃tose siłis q̃mel elicit ex iutica ut sugas mel
um noui supstitionẽ S oĩs creatura dei / aliꝙ h̃t exẽplar honestiuñ
aliqua tñ que cũ inipĩs int̾cant in nob̾ fructum habũde facerent.

Expanded text:
favorem sapit ejus responsio: et quantumcumque dura fuerit, semper in aliquo verbi favorem sapit ejus responsio: et quantumcumque dura fuerit, semper in aliquo verbi sui angulo habebis aliquem petitionis tuae fomitem implicitum: quaelibet loque multiplici signatam Danaes pudicitiam solvit. Amice, sicut virgini quae terram triumpharat, de coelo pluit incestus: sic quam numquam fallit humilis, oppressa Apollinis phantasmate concepit, peperitque Platonem. Amice, quam illibatam servaverunt vigiliae, defloravit illusio per somnium: ut semmice, miraris, an indignaris magis, quod in parabolis tibi significem gentiles esse imitandos, Christiano idololatras, agno canes, denique bono malos? Volo sis api argumentosae similis, quae mel elicit ex urtica: ut sumas mel ium novi superstitionem, sed omnis creatura Dei aliquod habet exemplar honesti. Unaliqua tamen quae cum ipsis interierant, in nobis fructum abundare fecerunt.
Abbreviated transcription (Latin):
quet̾ cũ inuare parat ob ẽ uñ fit ut frequẽt̾ noceat et nolene ĩ
fornace positus es Si aurũ es exibis purior. ¶Deianira. Ty¬
rintiũ uestiumr interula et mõstroꝵ malleũ mõstri sangͥne ulta
estis̾ͥq pcessit adlacrimas ꝙ adletitiã machinata ẽ Amice trans
c̾ drdit in herculẽ et qĩnõ sponte que debuit uestire interula uesti¬
uit int̾itu In sani capitis et p̃cipitis est femina illibata semꝑ
placere cupit Ita placitum suũ oĩb p̃ferre cõsulta est. Duode¬
cim ĩ bumanos  labores cõsumauit alcides at̾cio decimo ꝗon
ĩ humanitatẽ excessit ex suꝑatꝰ esti sic fortissimꝰ hominũ eq̃ gem̃d̾
ut gemebũdꝰ occubuit qui celi arcẽ sine gemitu sustinuit hum¬
eris. tandẽ que unquã int̾ tot milia miliũ sedulũ solicitũq p̃ca¬
torẽ ppetua cõtristauit repuisauł que cõstant p̃cioit uͥba petẽtis¬

Expanded text:
equenter: cum juvare parat, obest. Unde fit, ut frequenter noceat nolens. In equenter: cum juvare parat, obest. Unde fit, ut frequenter noceat nolens. In fornace positus es: si aurum es, exibis purior. XXIV. Dejanira Tirynthium vestivit interula, et monstrorum malleum, monstri sanguine ulta est: sibique processit ad lacrymas, quod ad laetitiam machinata est. Amice, tdit in Herculem: et quasi non sponte, quem debuit vestire interula, vestivit interitu. Insani capitis et praecipitis est femina, indeliberata semper placere cupit, ita placitum suum omnibus praeferre consulta est. Duodecim inhumanos labores consummavit Alcides. A tertio decimo qui omnem inhumanitatem excessit, exsuperatus est. Sic fortissimus hominum, aeque dolendus ut gemebundus occubuit, qui coeli arcem sine gemitu sustinuerat humeris. Tandem quae umquam inter tot millia millium sedulum sollicitumque peccatorem perpetua contristavit repulsa?
Abbreviated transcription (Latin):
regũ et principũ dignabat᷑ amplex᷑. Conata tam̃ est d̾mosteni pb¬
ylosopho parricipare thorum ũtnote castitatis eius miracło solu¬
to uidẽt᷑ spetie sua lapides monisse nt anphion citara attrattũq
blanditiis tractauit suauit̾ cũq iam d̾mostenes moliret᷑. adtal¬
mos petut ab eo lais.C. talẽta ꝓcõsensuat ille suspiciẽs ĩcelũ ait.
nõ emo tanti penitẽ. Amice utinã incelũ ⁊ tu acum̃ mẽtis erigaᷤᷤ
iiscuit aconiton. hec tecepta furorẽ ꝓpinauit ꝓamoris peculo.
Amice cõtrariis ꝯtendert uotis iste nentra tñ d̾fraudata ẽ sine i¬
mine quibq ain fractib errẽt quibꝰ q deuiẽt inniis. Unꝰ ẽ exituᷤ
una oĩum uiaꝵ suaꝵ meta unicũ cap̃ ⁊ cõuẽtꝰ oĩum diu̾sitatum
suaꝵ malitia. Exẽplohaꝵ expimẽtũ cape ꝙ audar ẽ adoĩa que
amat uł odit femina et artifitiosa cũ nocẽ nult qd̾ sẽꝑ est ⁊ fr¬

Expanded text:
regum et principum dignabatur amplexus. Conata est tamen Demostheni philosopho participare, ut notae castitatis ejus miraculo soluto, videretur specie sua lapides movisse, ut Amphion cithara, attractumque blanditiis tractavit suaviter. Cumque jam Demosthenes emolliretur ad thalamum, petivit ab eo Lais centum talenta pro consensu. At ille suspiciens in coelum, ait: Non emo tanti poenitere. Amice, utinam in coelum et tu acumen mentis dirigas, la sponte miscuit aconitum: haec decepta, furorem propinavit pro amoris poculo. Amice, contrariis contenderunt votis istae. Neutra tamen defraudata est fine  quibusque devient inviis, unus est exitus, una omnium viarum suarum meta. Unicum caput et conventus omnium diversitatum suarum malitia. Exemplo harum experimentum cape: quod audax est ad omnia quae amat vel odit femina: et artificiosa cum nocere vult, quod semper est et fr
Abbreviated transcription (Latin):
primꝰ grecoꝵ studia de anranit die q̃ uiã nniuͥsitatis ĩ gressus ẽ au
leontio fr̃ĩ suo. adsumã felicitatẽ nilmͥ deeẽt siuxor mͥ sẽꝑ de fuisset
tu semel maritꝰ fin̾s et nõ sis ut scias go felicitatẽ ĩpediat. ¶ Ualẽtiꝰ
ĩpator ocrogenaniꝰ adhuc nirgo cũ andiss die fati suip̃coniatũphoꝵ

Expanded text:
primus Graecorum studia deauravit, die qua viam universitatis ingressus est, ait primus Graecorum studia deauravit, die qua viam universitatis ingressus est, ait Leontio fratri suo: Ad summam felicitatem nihil mihi deesset, si uxor mihi semper defuisset. tu semel maritus fueris, et non sis, ut scias quid felicitatem impediat. XV. Valentinus imperator octogenarius adhuc virgo, cum audiret die fati sui triumphorum pr
Abbreviated transcription (Latin):
quidẽ s diuino qr stilos p̾docẽti aurẽ humilit̾ ĩclinauit ĩualiuꝰ cai¬
bus placaris ut dipsas cui solincãduiti a cãcro t̃ cõsulis. ut spreta⁊
medea t miferis ut equor naufragiis. ¶At mariꝰ cõtinẽs reuerẽtia
regie pacis ẽ Amice se humilianit licet cit ꝑfectũ domitor orb̾ fide¬
li suo et pene peclem retulit quia pene paruit et pene subcubuit: quia
irrus in latronũ insidias ĩhermis Gumilia te sodes ad mod̾ humili¬
tatis eiꝰ qui totũ sͥmũdũ humiliauit  audi amicũ tuũ et si cesarez
errasse credis q̃ui Tongilio nõ credroit exandi et atrẽte qͥd d̾ aliiᷤ¬
gei̾t ut tͥ ꝓsit eoꝵ lesio. Indẽpnis esticastigatio quã ꝑsuadẽt exẽplai̾a.
nescio quo refugio tutꝰ es aut torpescis cõsilio cẽsarsi mi sicordes ꝓfidos
reꝑit ⁊ nõ est reu̾sus tusumꝙͣ tale gĩnasiũ euasistipios ĩ pios ĩueĩsti.
¶Phoron rex qui legũ thesauros ppłis publicare nõ inuidit S hiis

Expanded text:
quidem, sed divinos quasi stylos praedocenti, aurem humiliter inclinavit in valvis Capibus: placaris, ut dipsas  Al. serpens, cui sol incanduit a cancro. Tibi consulis, ut spreta Medea. Tibi misereris, ut aequor naufragis: quod manum contines, reverentia regiae pacis est. Amice, se humiliavit, licet citra perfectum, domitor orbis fideli suo: et pene pedem retulit, quia pene paruit: et pene succubuit, quia irruis in latronum insidias inermis: humilia te, cede. Sed ad modum humilitatis ejus, qui totum sibi mundum humiliavit: et audi amicum tuum. Et si Caesarem errasse credis, qui Tugillio non credidit: exaudi et attende, quid et aliigerit, ut tibi prosit eorum laesio. Indemnis est enim castigatio quam persuadent exemplaria. Nescio quo refugio tutus es, aut quo torpescis asylo. Caesar immisericordes Persides reperit, et non est reversus: tu si umquam tale gymnas invidit, sed is
Abbreviated transcription (Latin):
cũ amat᷑ amare puniũt ⁊ afflictoĩ uacat usq ad diuisionẽ corpo
des. ¶exilla pudititie cũ sabinis tulerãt lucretia ⁊ penolopesẽ
paucissimo conutatu trophea retulerũt at tñnlsa est. lucretia nlla
est penolore  uiua est sabma tĩme oẽs ĩgresse sũt aries sabinasssulla

Expanded text:
cum amantur, amare puniunt, et afflictioni vacant usque ad divisionem corporcum amantur, amare puniunt, et afflictioni vacant usque ad divisionem corpordes. Vexilla pudicitiae tulerunt cum Sabinis Lucretia, et Penelope, et paucissimo comitatu tropaea retulerunt. Amice, nulla est Lucretia, nulla est Penelope, nulla est Sabina. Time omnes. Ingressae sunt acies ad Sabinas, Scylla
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯ̃ p̃ceptũ dni parẽtauit ĩ obediẽtiã q̃ cit᷑ mũdi t̾minũ nõ absister
expugnare feminas q̃ sẽꝑenit ĩdefesse trabxẽ incõsequẽtiã ꝙ an
ne unquã sola ueniãt scãdala Dines ẽ eĩ oĩs iniqtas sotietate plu¬
rima et quãcũq domũ intrauĩt siuis tradit coĩquãdã cõuitiis Ami¬
cõtẽdet eloquẽtia ut dalida sap̃soms et forma ut bersabe cũ huiꝰ so¬
la pulc̾tirdc sic tũphaui̾t et nolẽs si nõ es ampliꝰ sm cordei ꝙ̃dauid
crede qd̃ et tu p̃cipitari potes. ¶ Sol hoĩur salomõ thesaur̾ deliciar di
sapiẽtie singłare domiciliũ crassotenebraꝵ fuscatꝰ atram̃tolucẽ aĩc¬
huc ui deret᷑ graniori detrudi p̃cipitio ꝙͣ phebꝰ ĩ casu phetõtis. quide
tuos aperi ⁊ uide. ¶ Optima femina q̃ rarior ẽ fenice amari nõ p̃t
sine a maritudine metꝰ ⁊ solicitudĩs et frequẽus ĩ fortunii Goale
aũt q̃ꝵ tã copiosa sũt examina ut nlłs locꝰ sit exps maligͥtatis ear

Expanded text:
ceptum Domini parentavit inobedientiam, quae citra mundi terminum non absistet expugnare feminas, quae semper indefessae erunt trahere in consequentiam quod a ne umquam sola veniant scandala. Dives enim omnis est iniquitas societate plurima: et quamcumque domum intraverit, suis tradidit inquinandam conviciis. VI. Amicontendit eloquentia, ut Dalila Samsonis: et forma, ut Bethsabee: cum hujus sola crede quod et tu praecipitari potes. VII. Sol hominum, Salomon, thesaurus deliciarum Dei, sapientiae singulare domicilium, crasso tenebrarum fuscatus atramento, lucem ani videretur detrudi praecipitio, quam Phoebus in casu Phaetontis, qui de tuos aperi et vide. VIII. Optima femina, quae rarior est phoenice, amari non potest sine amaritudine metus, et sollicitudinis, et frequentis infortunii. Malae autem, quarum tam copiosa sunt examina, ut nullus sit expers malignitatis earum:
Abbreviated transcription (Latin):
obtorra gula ⁊̃ ꝗde nõ ꝑuiatorẽ s ꝑclientẽ suii ã deo uiolent in carcerẽ
neo eg̾ssus ante pedes suos ꝓstratum hyspeum ãmbitꝰ reũ ẽt nobilem
uirum et̃sͥ amicũ iacẽtẽ reliqd cõtumeliosa uoce ꝓcuicatu /n .n. eũ ali¬
ud agẽ ꝙ̃ ut cõniniũ suũ moraret᷑ s̾ndit ẽt huiꝰ dcĩ ꝯsci secuo aĩo cena̾e pe¬
tuit. ¶Ille uõ etiã inforonõ erubuit p̃. scipionẽ socerũ suũ segibus
ioxium q̃uas ip̃e tulerat imaxĩa quidẽ reoꝵ. ⁊illustriũ ruina mun¬
ens loco aiudicib deposcẽ m̃aritał lecti blanditiis statum: .p. tẽpã¬
do. ¶Cetrũ fcõ parit ac dc̃õ ĩ.antonii cõuiuiu Naĩ eũ adeũ tͥum¬
uirũ casetii rufi senatoris cap̃ allatũ eẽt ex adiisantib id cetis ppi
admoueri iussit. ac diu diligent̾q cõsid̾rauit cunctis de iñ expec¬
tantib quidnã eẽt dictu. hũc ego inꝗt notũ nõ habui. supert

Expanded text:
t quidem non per uiatorem, sed per clientem suum adeo uiolenter in carcerem insolenter! qui balineo egressus ante pedes suos prostratum Hypsaeum ambitus reum, et nobilem uirum et sibi amicum, iacentem reliquit contumeliosa uoce proculcatum: nihil enim eum aliud agere quam ut conuiuium suum moraretur respondit, et huius dicti conscius securo animo cenare potuit. ille uero etiam in foro non erubuit P. Scipionem socerum suum legibus obnoxium, quas ipse tulerat, in maxima quidem reorum et inlustrium ruina muneris loco a iudicibus deposcere, maritalis lecti blanditiis statum rei pdo. Taetrum facto pariter ac dicto M. Antonii conuiuium: nam cum ad eum triumuirum Caesetii Rufi senatoris caput allatum esset, auersantibus id ceteris propius admoueri iussit ac diu diligenterque considerauit. cunctis deinde expectantibus quidnam esset dicturus, 'hunc ego' inquit 'notum non habui'. superba
Abbreviated transcription (Latin):
ictorẽsin iuria patrie ĩpatorẽ ꝓsaꝵ feceratiũt se ab illa opugnãda
abstinẽt instituto sacͥfitio exceptum patera tauri sanguinẽ hausit.
⁊ añ ip̃a arnia/ qĩ quedã pietatis lara uictim. i concidit. Quoꝗdẽ tã
memorabili ei excessusae gretie altero tẽmistole opus eẽt effectũ

Expanded text:
ictorem, iniuria patriae imperatorem Persarum fecerat, ut se ab ea obpugnanda ictorem, iniuria patriae imperatorem Persarum fecerat, ut se ab ea obpugnanda abstineret, instituto sacrificio exceptum patera tauri sanguinem hausit et ante ipsam aram quasi quaedam pietatis clara uictima concidit. quo quidem tam memorabili eius excessu ne Graeciae altero Themistocle opus esset effectum
Abbreviated transcription (Latin):
Odrus scũ ingenti hostium ex̾citus ac̃tica regio debilitata ⁊¬
ferro signi nastaret᷑f diffidẽtia humani auxilulad appolli¬
nis delphyci oraculum cõfugitip̃erq legatos sciscitatꝰ estiquonam
mõstã grane illird bellun discuti possec Rndit. deussita finẽ ei foreli
si ip̃e hostilimanu occidiss qd̾ quidẽ no solũ totis ãtheniẽsiũ cas
rer. Id postꝙ̃ cognouit d̃positis in signib ĩ perii familiarẽ cultũ ĩduit
sac pabulãtiũ hostium globo se obiecitnũq exhiis falce ꝑcussũ
incedẽ suam cõpulit. Cuiꝰ int̾itu neathene occiderẽt fc̃m̃est. Ab eo¬
tẽ fonte pietatisstrasibuli quoq aĩus manauit Is cũ ãthenẽsiu
urbefcxx. trrãnoꝵ teterima dñatõe lib̾are cupetipnaq manulm¬
cue rei: nolẽ agrederet᷑ ⁊̃ ꝗdam ecõsciis dixiss qnras tandẽ tibi
quantas ip̃e illis debeourdear retulisse. Qnẽ affectu inelitũ cefec¬
te tyrãnrdis opꝰ laude cumulauit. ¶Temistocles auꝙͣ uirtꝰ sua i¬

Expanded text:
odrus, cum ingenti hostium exercitu Attica regio debilitata ferro ignique uastaretur, diffidentia humani auxilii ad Apollinis Delphici oraculum confugit perque legatos sciscitatus est quonam modo tam graue illud bellum discuti posset. respondit deus ita finem ei fore, si ipse hostili manu occidisset. quod quidem non solum totis Athenis, sed in caret. id postquam cognouit, depositis insignibus imperii famularem cultum induit ac pabulantium hostium globo se obiecit unumque ex his falce percussum in caedem suam conpulit. cuius interitu ne Athenae occiderent effectum est. Ab eodem fonte pietatis Thrasybuli quoque animus manauit. is, cum Atheniensium urbem xxx tyrannorum taeterrima dominatione liberare cuperet paruaque manu maximae rei molem adgrederetur, et quidam e consciis dixisset 'quantas tandem tibi quantas ipse illis debeo uidear retulisse'. quo adfectu inclytum destructae tyrannidis opus laude cumulauit. Themistocles autem, quem uirtus sua u
Abbreviated transcription (Latin):
cũ intellexissẽt cyreneñ iuuenes foui d̾ fallatia eoꝵ questispostremoa¬
cerbitatem cõdicoĩs ⁊ ĩuiriã discutẽ conatisunt. Dixerũt nãꝙssic eñ
finẽ ratum foressi phyleni uiuos seit iobrui passieẽnt.S ꝯsilio cuẽt᷑
nõ rendit. Illien i nullait̾positi moriscorpora suas uis t̾ra operiendai
tradiderũt qui qm̃ patrie ꝙͣ uire sue lõgiores tͥmines ẽe malueruĩtsbi
t̾ribilis classis ubi tot exͥcitus subitantꝰ equitatꝰ. ubi inmẽse ãffrice
spationõ contẽti sp̃s oĩaista duob scipioĩb fortuna partira ẽ. Nt phy¬
lenoꝵ egregii fcĩ memoriãsnec patͥe ꝗdẽ int̾itus exrinxit. lich̾ est gͥ
excepta uͥturesꝙ mortali. aĩolac manusi mortale q̃ri pꝰsitfiuuenili ardo¬
re plena hec pietas. ¶ Anstoriles nõ supp̾me uite reliꝗass senilibus
ac rugosis m̃bris Insũmo litt̾aꝵotiouix custodiẽs ãdeoualẽtꝰ psalu¬
te patrie incubuit sũt eam ab hostilib armis solo eqͣtãsi lectulo. atheni¬

Expanded text:
questi postremo acerbitate condicionis iniuriam discutere conati sunt: dixerunt namque sic eum finem ratum fore, si Philaeni uiuos ibi se obrui passi essent. sed consilio euentus non respondit: illi enim nulla interposita mora corpora sua his terra operienda tradiderunt. qui, quoniam patriae quam uitae suae longiores terminos esse maluerunt, bene terribilis classis? ubi tot exercitus? ubi tantus equitatus? ubi inmenso Africae spatio non contenti spiritus? omnia ista duobus Scipionibus fortuna partita est: at Philaenorum egregii facti memoriam ne patriae quidem interitus extinxit. nihil est igitur excepta uirtute, quod mortali animo ac manu inmortale quaeri possit. Iuuenali ardore plena haec pietas. Aristoteles uero, supremae uitae reliquias senilibus ac rugosis membris in summo litterarum otio uix custodiens adeo ualenter pro salute patriae excubuit, ut eam ab hostilibus armis solo aequatam in lectulo Atheni
Abbreviated transcription (Latin):
estatã gloriã suã postpoĩ equo ammo nõtulit. Et sane ꝙ. adexpli¬
randa bellica sacrifiria estimãdosq milicares ductus attinebaisoẽs
foculos oĩs aras birinie marte ipõ iudice pectus hanibał grauasset i.
uit athenis traciamsne uicissitirome tał bñfitii iparẽ se urdicando
crepatus aquodã ꝙ inatiẽ clandus descendẽti pugnare sͥ nõ fugere
ppositũ eẽ R̾ndit. Et qui referẽte quodã saguties ꝑsaꝵ solemobscu¬
rari solẽ bñnarras inꝗt inumbra eĩmeliꝰ p̃liabit᷑. Euistẽ urbis
uiratq ai hospiti suo patrie muros excelsos latos q ostendẽti dreit.
Si mulierib istos cõꝑasti s gẽcte siniris t̃urpit᷑.
De constantia .R.

Expanded text:
testatam gloriam suam postponi aequo animo non tulit. et sane, quod ad explotestatam gloriam suam postponi aequo animo non tulit. et sane, quod ad exploranda bellica artificia aestimandosque militaris ductus adtinebat, omnis foculos, omnis aras Bithyniae Marte ipso iudice pectus Hannibalis praegrauasuit Athenis Thraciam, ne uicissitudini talis beneficii imparem iudicando crepitus a quodam, quod in aciem claudus descenderet, pugnare, non sibi fugere propositum esse respondit, et qui referente quodam sagittis Persarum solem obscurari solere, 'bene narras' inquit: 'in umbra enim proeliabimur'. eiusdem uir urbis atque animi hospiti suo patriae muros excelsos latosque ostendenti dixit, si mulieribus istos conparastis, recte, si uiris, turpiter'. DE CONSTANTIA
Abbreviated transcription (Latin):
¶Nõ patiũtur me teneriorib exẽplis dintiꝰ insistẽ forrissimi du¬
ces/ Si quidẽ ephaminõdas cũmeiciues iratisst̾nẽdaꝵ moppidouia¬
rum ꝯrumelie cãscurã mãdarẽt ẽrat eĩ illud minist̾iuĩ ap̃ eos sordidis¬
imũ fieret asscuerauit mirifica deinde ꝓcuratic̃e abiectissimũ ne¬
gotiuip amplissimo ornamĩto expetẽdũ thebis reddidit. ¶ hani¬
baluoͣ cũ ap̃ regem prusiã exularet auctorq ei cõmutẽdi p̃lii eẽti
atq idemnõsͥ s extis portendi dicẽt antu in qͣt uituline carũcule
q̃uã ueteri impatori manis credẽ. Siu̾ba numẽs brenit̾ et abscisessi
ensũ estimes copiose et ualent ispanias enĩ direptas ppłi. rCiS a
um iuga patefacta ẽt transimenũ lacũ dira ustũ meoria c̃annas
punice uctorie/ clarissimũ monumẽtũ et capuã possessas ⁊ ytaliã
laceratã. añ pedes hoĩs effuditiuniꝰq hostie iocinon lõgo expermẽto

Expanded text:
Non patiuntur me tenuioribus exemplis diutius insistere fortissimi duces. si quidem Epaminondas, cum ei ciues irati sternendarum in oppido uiarum contumeliae causa curam mandarent,—erat enim illud ministerium apud eos sordidisiosissimum fieret adseuerauit. mirifica deinde procuratione abiectissimum negotium pro amplissimo ornamento expetendum Thebis reddidit. Hannibal uero, cum apud regem Prusiam exularet auctorque ei conmittendi proelii esset, atque is non idem sibi extis portendi diceret, 'ain tu'? inquit, 'uitulinae carunculae quam imperatori ueteri mauis credere'? si uerba numeres, breuiter et abscise, si sensum aestimes, copiose et ualenter: Hispanias enim dereptas populo Romanoum iuga patefacta et Trasimennum lacum dira inustum memoria et Cannas, Punicae uictoriae clarissimum monumentum, et Capuam possessam et Italiam laceratam ante pedes hominis effudit uniusque hostiae iocineri longo experimento
Abbreviated transcription (Latin):
exẽplũlantigenidas tibicen discipulo suomagͥ ꝓfectꝰ s paꝵ feliciter
ppło se apbantiscunctis audiẽtib dixs michi cane ⁊ musis. Quia uid̾¬
licet ꝓfecta arsffortune lenocinio defecta uuista froutia nõ exuitur.
Quaq se scit laudes mẽriseas si abaliis nõ impetrat d̃omestico tam̃
acceptas inditiorefeit. ¶ Censis añt cum elenã pinrissetsqd de es¬
oꝑe homĩes sensuri eẽnt expectand̾ nõ putanit s ꝓtinꝰ hos uetsus
forma ꝯp̃hẽsum credẽt quãtum aut leda celesti partu ed̾e ant omerꝰ
diunoingenio expͥmẽ poruit. ¶ Phydias quoq homeri u̾ͥsib eg̾¬
gio dicto. illii sitssimulacro enĩ iouis olĩpii ꝓfecto q̃uo nullũ p̃stã¬

Expanded text:
exemplum. Antigenidas tibicen discipulo suo magni profectus, sed parum feliciter exemplum. Antigenidas tibicen discipulo suo magni profectus, sed parum feliciter populo se adprobanti cunctis audientibus dixit 'mihi cane et Musis', quia uidelicet perfecta ars fortunae lenocinio defecta iusta fiducia non exuitur, quamque se scit laudem mereri, eam si eam ab aliis non impetrat, domestico tamen acceptam iudicio refert. Zeuxis autem, cum Helenam pinxisset, quid de eere homines sensuri essent expectandum non putauit, sed protinus se formae conprehensum crederet, quantum aut Leda caelesti partu edere aut Homerus diuino ingenio exprimere potuit? Phidias quoque Homeri uersibus egregio dicto adlusit: simulacro enim Iouis Olympii
Abbreviated transcription (Latin):
Agnospatio dinsus est a senatu ad poetam actiũ transitꝰ
cet̾imut abeo decẽtius adext̾na transeamꝰ p̃oucat᷑ ĩme¬
dium i  nlios cesari amplissimo ĩc felicissimo uirqs in collegiũ pocta¬
rum uenic̃tisiũꝙͣ assũrexith̃naiestatis eiꝰ ñ ĩmemor. S ꝙ ĩ ꝯpatõe coĩ¬
um studioꝵ aliquanto se suꝑiorẽ ẽe cõfideret Qua ppinsolẽtie c̃mĩe
cariuts q̃uia ibi uoluminũ sĩo ymaginũ cͥtamĩa exͥcebant᷑. ¶ ilesẽn¬
ripides quidẽ ãthenis arrogans uisus est cum p̾tulante ppso ut ex tͣ¬
gedial quãdam snĩam tolłet p̃g̾ssus inscenã dix̃sse ut eũ docẽtmnõ ut¬
abcodiscẽt fabulas cõponẽ solẽ. ¶ Laudanda ꝓfecto fidutia ẽq̃ esti¬
marionẽ sui c̾topondẽ examinatstãtums arrogans q̃uãtũ a cõtẽpty
scͥptagñtra pͥmas meorie metas cõrnerũt altiꝰ cũctante stilo/ elu cubra¬
tũ opꝰ ꝑ om̃e eni tp̃ẽsplenis glorie uelis fert᷑. ¶ Adirian scene er̾oez

Expanded text:
agno spatio diuisus est a senatu ad poetam Accium transitus. ceterum ut ab eo decentius ad externa transeamus, producatur in medium. is Iulio Caesari amplissimo ac florentissimo uiro in conlegium poetarum uenium studiorum aliquanto se superiorem esse confideret. quapropter insolentiae crimine caruit, quia ibi uoluminum, non imaginum certamina exercebantur. Ne Euripides quidem Athenis arrogans uisus est, cum postulante ui populo ut ex tragoedia quandam sententiam tolleret progressus in scaenam dixit se, ut eum doceret, non fiducia est, quae aestimationem sui certo pondere examinat, tantum sibi adrogans, quantum a contemptu scripta intra primas memoriae metas conruerunt, alterius cunctante stilo elucubratum opus per omne aeui tempus plenis gloriae uelis feretur. Adiciam scaenae eiusdem
Abbreviated transcription (Latin):
tunaseque senectus longa ac robusta rd̃ aĩmꝰ q̃m cũ ꝓ rostris ac¬
set s cãmsuam ita egit. Est enĩ iniquũ quirites scũ int̾ alios uixeriz
ip̃ alios me rõem uite reddẽ s rñ audebo nos quoꝵ maior pars ho¬
norib : actis meis int̾eẽ nõ potuit int̾rogare Garꝰ seuer᷑ ueronens
emiliũ scaurũ regiam̾cede corruptũ impiũ ppłi romani ꝓdroisse
ait. Eniliꝰ scauiꝰ huic se affinẽ ẽẽ culpe/ negatũtri crediris. Cuiꝰ¬
dcĩ admiratõe populus cõmotus uarum ibilla demẽtissima actõe
ptinaci clamore depulit. ¶Contra .M.antoniꝰsille diẜtusssiõ enĩ
respuendo s amplectendo canse dictiõe ꝙ̃ in nocẽs eẽt testarus est¬
q̃stor ꝓficiscẽs inasiam brundusiũ iam puenemtsibilitt̾is c̾tior
incesti se postulatum ap̃l cassiũ p̃torẽ cuiꝰ tri bunal ꝑuimiã seue¬

Expanded text:
tuna, aeque senectus longa ac robusta, idem animus. qui cum pro rostris actuna, aeque senectus longa ac robusta, idem animus. qui cum pro rostris accepisset, causam suam ita egit: 'est enim inicum, Quirites, cum inter alios uixerim, apud alios me rationem uitae reddere, sed tamen audebo uos, quorum maior pars honoribus et actis meis interesse non potuit, interrogare: Varius Seuerus Sucronensis Aemilium Scaurum regia mercede corruptum imperium populi Romani prodidisse ait, Aemilius Scaurus huic se adfinem esse culpae negat: utri creditis'? cuius admiratione populus conmotus Varium ab illa dementissima actione pertinaci clamore depulit. Contra M. Antonius ille disertus—non enim respuendo, sed amplectendo causae dictionem quam innocens esset testatus est—quaestor proficiscens in Asiam, Brundisium iam peruenerat, ubi litteris certior incesti se postulatum apud L. Cassium praetorem, cuius tribunal propter nimiam seue
Abbreviated transcription (Latin):
¶Cuiꝰ fcm̃ sicui placet siecc̃ẽ estsl. ⁊̃ crassi qui ap̃ maiores eloquẽtia claris¬
simꝰ fuitpositũ nõ displiceat. Nlã cũ excõsule piuntiã galliã optine¬
retũtq inea gn. carbo cuiꝰ patrẽ dampnauerat ad speculanda acta
sua uenissbiõ solũ eũ int submouit s in suꝑ locũ ei intribunali af¬
signauit. Acculla dere nͣ eo ĩ cosilium adhibito cognonit ¶Itaq acer
et uehemẽs carbohiichil alind gallica pegrinatõe ꝯseentꝰ estꝙͣ ut aĩas¬
u̾teretfecte patrẽ suum ab integerimo uiroinexiliũ missũ. ¶Cato
nõ suꝑior seꝑe nũo abinimicis ad cause dictõem nocatꝰ snec ullo unꝙͣ
crimĩe ꝯuictꝰ adultimũ tantũ fidurie in sua ĩnocẽtia reposuitsũt ab
hiissi qõnẽ publicam deductꝰ tĩberiũ graccũ ã quosi admĩstratic̃e res
publice admultũ odium dissidebat iudic̾e deposcẽtiq̃ua quidẽ aĩ p̃¬
stantia prinatiã eoꝵ ĩ sectandi se inhibuit. ¶Eadẽ .M. scauri for¬

Expanded text:
Cuius factum si cui placet, necesse est L. etiam Crassi, qui apud maiores eloquentia clarissimus fuit, propositum non displiceat: nam cum ex consulatu prouinciam Galliam obtineret atque in eam C. Carbo, cuius patrem damnauerat, ad speculanda acta sua uenisset, non solum eum inde non summouit, sed insuper locum ei in tribunali adsignauit nec ulla de re nisi eo in consilium adhibito cognouit. itaque acer et uehemens Carbo nihil aliud Gallica peregrinatione consecutus est quam ut animaduerteret sontem patrem suum ab integerrimo uiro in exilium missum. Cato uero superior saepe numero ab inimicis ad causae dictionem uocatus nec ullo umquam crimine conuictus ad ultimum tantum fiduciae in sua innocentia reposuit, ut ab his in quaestionem publicam deductus Ti. Gracchum, a quo in administratione rei publicae ad multum odium dissidebat, iudicem deposceret. qua quidem animi praestantia pertinaciam eorum insectandi se inhibuit. Eadem M. Scauri for
Abbreviated transcription (Latin):
cie publica exẽpla ñam cũ eo bello ꝙ. rdu̾sus pirrũ gerebatiscantha¬
ginẽses cũ cẽtũ ac.xx. nauiũ classesi p̾si diũ romanis hostiã ultro
misissents senatu placuit legatos ad ducẽ eoꝵire quidicerẽt p̃płm
rosbella susciꝑe solẽ q̃ suo milite gerẽ poss ẜinde classez carthagnẽ
reducerẽt. ¶Idem postaliquot annos canensi clade ex haustiroa¬
ni imꝑiiuirib supplem̃tũ ĩ yspaniã ex̾citus mittẽ ausuosfecit ne i¬
locus hostiliũ castroꝵtum maxĩe capenã portã armis annibale pul¬
sante mĩoris ueniret/ꝙͣ sullũ peni nõ oprinerẽt. Ita se gerẽ ĩ xdñsis
reb ꝗd aluid ẽ quã seniẽtem fortun ã in aduitoriũ siuspndore inctã
conuertere.

Expanded text:
rsus Pyrrum gerebatur, Karthaginienses c ac xxx nauium classem in praesidium Romanis Ostiam ultro misissent, senatui placuit legatos ad ducem eorum ire, qui dicerent populum Romanum bella suscipere solere, quae suo milite gerere posset: proinde classem Karthaginem reducerent. Idem post aliquot annos Cannensi clade exhaustis Romani imperii uiribus supplementum in Hispaniam exercitu mittere ausus fecit ne locus hostilium castrorum tum maxime Capenam portam armis Hannibale pulsante minoris ueniret quam si illum Poeni non obtinerent. ita se gerere in aduersis rebus quid aliud est quam saeuientem fortunam in adiutorium sui pudore uictam conuerter
Abbreviated transcription (Latin):
cusatorẽ eius fortuna publica in suplici nom̃ conu̾sũstã luctuo¬
sã illã opẽgenib annixũ orasses crudelit̾ tam̃ repulsus uideret᷑. Quĩ
⁊̃ quos iniurie inuisos fatiunts gratiosos miserie reddunt ueꝵ sexti¬
lisiõ accusatorẽ s patronũ seuissime inimici uiolẽtiessius manib
obiecit Simetu uictoris iitadignꝰssi p̃mii spe digͥssimꝰ morte. ¶ S u
adaliũ ꝯsentaneũ hic ingrati animi actum trãsgͥdiar. mꝰ. cicerosg. neũ¬
popilium lenatempicene regiomis fogatu. Mͥ cilii siomiore curaquã
eloquẽtia defendit. Eumq cã admod̾ dubia fluctũatẽssaluũ. adpena¬
tes suos remisit ͣ põpiliꝰ p̾re asice resnec uͥbo aticerone lesus fultro. M¬
antoniũ roganitũt. ⁊dillũ ꝓscͥptu ꝑsequẽdum ⁊ inguiand̾ mittẽt᷑.
ĩpetratisq detestabił ministerii partib gandio exultans gãgetã tucͤ¬

Expanded text:
cusatorem eius fortuna publica in supplicis nomen conuersum tam luctuocusatorem eius fortuna publica in supplicis nomen conuersum tam luctuosam illam opem genibus adnixum orasse, crudeliter tamen repulsus uideretur, quia etiam quos iniuriae inuisos faciunt, gratiosos miseriae reddunt. uerum Sextilius non accusatorem, sed patronum saeuissimae inimici uiolentiae suis manibus obiecit, si metu mortis, uita indignus, si praemii spe, dignissimus morte. Sed ut ad alium consentaneum huic ingrati animi actum transgrediar, M. Cicero C. Popilium Laenatem Picenae regionis rogatu M. Caeli non minore cura quam eloquentia defendit eumque causa admodum dubia fluctuantem saluum ad penates suos remisit. hic Popilius postea nec re nec uerbo a Cicerone laesus Antonium rogauit ut ad illum proscriptum persequendum mitteretur, impetratisque detestabilis ministerii partibus Caietam petit