comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ut ẽ plito atheniensis philosophus disputat. Aliud enĩ ẽ ẽẽ platon
aliud eẽ philosophum. aliud atheniensem. aliud disputantem. et hȩc
coniuneta unum aliquid nonfaciunt quasi substantiã. Quare i
multiplex ẽ. sed eam manifestum ẽ nulla c̃iunctione copulari
lia uero ẽ cõposita expropositionib in c̃iunetis multiplex. Ut ẽ iupt
optimus maximus ẽ. iuno regiia ẽ. minerua dea sapientiȩ ẽ. quas
siquis sub unũ cͣtinueq ꝓferat : plures quidem ꝓpositiones st̃. ⁊ oratio
nultiplex. sed coniunctione carent. alia uero est composita. uei exte¬
minis uel ex propositionibus coniunctione copulatis multiplex. et
multa significaris Et exterminis quidem composita siquas dicat. et¬
iupit ⁊ apollo dusunt ex propositionibꝰ aũt coniureta. multa significins
ut siqui dicat et apollo uitis ẽ et iupiter tonat. Est aũt preter has alia

Expanded text:
ut est, Plato Atheniensis philosophus disputat. Aliud enim est esse Platonem, ut est, Plato Atheniensis philosophus disputat. Aliud enim est esse Platonem, aliud esse philisophum, aliud esse Atheniensem, aliud disputantem, et haec conjuncta unum aliquid non faciunt, quasi substantiam. Quare haec multiplex est, sed eam manifestum est nulla conjunctione copulari. Alia vero est composita ex propositionibus inconjunctis multiplex, ut est Jupiter optimus maximus est, Juno regina est, Minerva dea sapientiae est, quas si quis sub unum continueque proferat, plures quidem propositiones sunt, et oratio multiplex, sed conjunctione carent. Alia vero est composita, vel ex terminis, vel ex propositionibus, conjunctione copulatis, multiplex et multa significans, et ex terminis quidem composita, ut si quis dicat: Jupiter et Apollo sunt dii. Ex propositionibus autem conjuncta multa significans est, ut si quis dicat, et Apollo vates est, et Jupiter tonat. Est autem praeter has alia
Abbreviated transcription (Latin):
sunt quod ambulat. ⁊ quod loquitur ⁊ quod cogitat. Quare erit
aliquando composita quidem oratio. una tamen oratio. Sed qm̃ com¬
posita oratio aliquotiens quidẽ continue sine coniunetione dicitur
aliquotiens coniunetione copulatur : Fiunt hitic quatuor differentiȩ
st enim una composita oratio ex terminis continuatim dictis ⁊ sine c¬
uietione unam sententiam monstrans. ut ẽ animal rationale mortale :
mentis ⁊ discipline ꝑ ceptibile. hec enim oratio composita quidem est
ex multis termims. sed coniunctionẽ non habet. Nam quod dictum ẽ
mentis ⁊ disciplinȩ perceptibile. hȩx coniunctio que ẽ et. nullam u
tota ꝓpositione iim obtinet Neq enim coniungit ꝓpositionẽ. sed
artem addit cuiꝰ susceptibilis homo ẽẽ uideat᷑. & habet unã sententi
subiert᷑a quod ẽ homo Alia uero ẽ composita ex terminis nulla con¬
iunctione copulatis multiplex. et non unam significans ꝓpositionẽ.

Expanded text:
, et quod ambulat, et quod loquitur, et quod cogitat. Quare erit , et quod ambulat, et quod loquitur, et quod cogitat. Quare erit aliquando composita quidem oratio, una tamen: sed quoniam composita oratio aliquoties quidem continue sine conjunctione dicitur, aliquoties conjunctione copulatur, fiunt hinc quatuor differentiae. Est enim una oratio composita ex terminis continuatim dictis, et sine conjunctione unam sententiam monstrans, ut est animal rationale, mortale, mentis et disciplinae perceptibile. Haec enim oratio composita quidem est ex multis terminis, sed conjunctionem non habet, nam quod dictum est mentis et disciplinae perceptibile, haec conjunctio quae est et nullam in tota propositione sceptibilis homo esse videatur, et habet unam substantiam subjectam, quae est homo. Alia vero est composita ex terminis, nulla conjunctione copulatis, multiplex, et non unam significans propositionem,
Abbreviated transcription (Latin):
multȩ tam̃ orationes. simplex quidem ad compositionem dictionĩi. multe
uero ad significationem sententiarum. Quare erit in hoc gemina differen¬
tia. ut unam dicamus simplicem unamq orationẽ : alteram simplicem
et plures orationes. Rursus si om̃s compositȩ orationes plures etiam res
significarent. in differenter diceremus multiplicem et compositam
Sed qm̃ fieri potest ut propositio aliquotiens quidem constet exnumero¬
sis plurib ꝙ terminis quam sunt duo. unam tamen sententiã monstret :
potest fieri ut composita quidemsit. una tamen oratiosit significa¬
one. composita dictione. ut ẽ animal rationale mortale mentis
et disciplinȩ capax. Hec quidem plura sunt. sed his una subierta sub¬
ftantia ẽ. id ẽ homo. Quare quoq una sententia. Sin uero quis dicat
socrates ambulat. ⁊ loquitur ⁊ cogitat: multa sunt. Diuersa enim¬

Expanded text:
multae tamen orationes; simplex quidem ad compositionem dictionum, multae multae tamen orationes; simplex quidem ad compositionem dictionum, multae vero ad significationem sententiarum. Quare erit in hoc gemina differentia, ut unam dicamus simplicem unamque orationem, alteram simplicem et plures orationes. Rursus si omnes compositae orationes plures etiam res significarent, indifferenter diceremus multiplicem et compositam; sed quoniam fieri potest ut propositio aliquoties quidem constet ex numerosis pluribusque terminis quam sint duo, unam tamen sententiam monstret. Potest quidem fieri ut composita sit, una tamen oratio sit significatione composita dictione, ut est animal rationale, mortale, mentis et disciplinae capax: haec quidem plura sunt, sed his una substantia subjecta est, id est homo. Quare una quoque sententia est. Sin vero quis dicat, Socrates et ambulat, et loquitur, et cogitat, multa sunt. Diversa sunt enim
Abbreviated transcription (Latin):
duos terminos enuntiat. ut ẽ plato philosophus inlycio ambulat Hi
enim quatuor sunt termini. Uel si tressint. ut plato philosophus ãbula
ȩ quoq sieis omnis. aut nullus. aut aliquis addat᷑. eodem modo
positȩ sunt. Ergo una uel multiplex oratio intelligitur siunum
uel multa significent: ⁊ de ꝓpria semper significatione iudicantur
Simplex aũt ⁊ composita: non ex significatione s ex uerborum uł no¬
num plumalitate cognoscit᷑ Si enĩ ultra duos terminos habet prop¬
sitio composita ẽ. in duostantũ. simplex. Si ergo semper quȩ simpleꝰ
oratio ẽ idẽ quȩ duobus terminis constat uram tantum signistcantia
retineret. in differenter dici posset una oratio et simplex. Cađẽ enim una
eẽt quȩ eniam simplex. Sed qm̃ non om̃is simplex unum significat: non
om̃is simplex una e Potest ergo fieri ut simplex quidem sit propositio

Expanded text:
a terminos duos enuntiat, ut est Plato philosophus in lycaeo ambulat. Hic a terminos duos enuntiat, ut est Plato philosophus in lycaeo ambulat. Hic enim quatuor sunt termini, vel si tres sint, ut Plato philosophus ambulat, hae quoque si eis omnis, aut nullus, aut aliquis addatur, eodem modo compositae sunt. Ergo una vel multiplex oratio intelligitur, si unum vel multa significat, et de propria significatione semper judicatur. Simplex autem et composita non ex significatione, sed ex verborum et nominum pluralitate cognoscitur; si enim ultra duos terminos habet propositio, composita est, si duos tantum, simplex. Si ergo semper oratio quae simplex est, id est quae duobus terminis constat, unam tantum significationem retineret, indifferenter dici posset una oratio et simplex, eadem enim una esset, quae etiam simplex; sed quoniam non omnis simplex, unum significat, non omnis simplex, una est. Potest ergo fieri ut simplex quidem sit propositio,
Abbreviated transcription (Latin):
nonẽ Non enim unum significat. Potest enim monstrare et catonẽ
uticensem philosophum potest etiam ostendere ⁊ catonem censorui
oratorẽ ẽẽ philosophum. Qua inre non una ẽ oratio. atq. idcirco in un¬
censi quidem eatone ueraẽ. in oratore uero falsa. Huius modi ergo on¬
ciones multas uocamꝰ. Sinuero unũ significet. ut cũ dicimꝰ in barta scribitus
illã dicimꝰ unam. Ergo una quȩ sit uel multiplex oratio. ex his intelligituo
quȩ significant: Si enĩ unã significat rem: unaẽ. Simultas multiplex
Simplices aũ ⁊ cõpositȩ orationes non ad significationẽ. ẜ ad t̃minos ipsos
dictionesq quȩ in ꝓpositionibus sumunt᷑ referendȩ sunt: Et eͣ qui den
simplex oratio enuntiatiua. quȩ ex duob solis terminis constat. ut est
homo uiuit. Siue aũ hisꝓpositionibus om̃is addat᷑. ut ẽ om̃is homo
uiuit. siue nullus. aut nullus lapis uiuit. siue aliquis homo uiuit: qm̃

Expanded text:
non est una, non enim unum significat; potest enim monstrare et Catonem non est una, non enim unum significat; potest enim monstrare et Catonem Uticensem esse philosophum, potest etiam ostendere et Catonem Censorium oratorem esse philosophum, qua in re non una est oratio, atque idcirco in Uticensi quidem Catone est vera, in oratore vero falsa. Hujusmodi ergo orationes multas vocamus. Sin vero unum significat, ut cum dicimus in charta scribitur, illam dicimus unam. Ergo una quae sit vel multiplex oratio, ex his intelligitur quae significantur; si enim unam significat rem, una est, si multas, multiplex. Simplices autem et compositae orationes non ad significationem, sed ad terminos ipsos dictionesque quae in propositionibus sumuntur, referendae sunt. Et est quidem simplex oratio enuntiativa, quae ex solis duobus terminis constat, ut est, homo vivit. Sive autem his propositionibus omnis addatur, ut est, omnis homo vivit, sive nullus, ut nullus lapis vivit, sive aliquis, ut aliquis homo
Abbreviated transcription (Latin):
eta oratione dixisse quȩ naturaliter una ẽ s de affirmatione: Alio quos
hic quoque repetens ita dixisset. est aut̃ una prima oratio enuntiatiua
quȩ unum significit. Sed qm̃ non ita dixit: manifestum ẽ qđ dudio
ait primam. non alorationem quȩ preter conunotionem una ẽ retu¬
lisse. sed ad affirmationẽ quam negatione priorẽ ẽẽ constaret. Sed hor
am superius dictum ẽ. Quid aũt sibi uelit hȩc enumeratio: paucis ex¬
ꝓmani. Multas enim confusiones multosq inorationibo errores hiel¬
cus oꝑtime intellectus ueraciterq pereeptus suftulit. et est hȩc ex¬
sicio quam nullus ante porphirium expositorum uidit. Non ẽ idem n¬
q unam eẽ orationem ⁊ multiplicem quod simplicem et cõpositã. ⁊die
una asimpliei. diftat etiam multiplex a composita. Est ergo uria oratio
quȩ unum significat. multiplex aũt quȩ non unum ẜplura fit aũ hai
huius modi orationibus. ut cum dico eato philosophus ẽ. hȩx aũ oratioui

Expanded text:
e putandum est, quae naturaliter una est, sed de affirmatione, alioqui hic quoque repetens ita dixisset. Est autem oratio una prima enuntiativa quae unum significat, sed quoniam non ita dixit, manifestum est quod dudum ait primam, non ad orationem, quae praeter conjunctionem una est, retulisse, sed ad affirmationem, quam negatione priorem esse constaret: sed hoc jam superius dictum est. Quid autem sibi velit haec enumeratio, paucis exponam. Multas enim confusiones multosque in orationibus errores, hic locus optime intellectus veraciterque perceptus sustulit, et haec est expositio quam nullus ante Porphyrium expositorum vidit. Non est idem namque unam esse orationem et multiplicem, quod simplicem et compositam, et distat una a simplici, distat etiam multiplex a composita. Est ergo una oratio quae unum significat, multiplex autem quae non unum, sed plura. Fit autem hoc in hujusmodi orationibus, ut cum dico: Cato philosophus est, haec oratio
Abbreviated transcription (Latin):
te uł quolib&. sponte ꝓferente significañs. Erant it aliȩ quȩdã dictione
quȩ ⁊ alio interrogante &. quoliba. sponte ꝓferente uerũ falsumue .r¬
nerent. in huis scilic&. quȩ erant affirmationes aut negationes. Quoc
sensus huiꝰ modi ẽ. ordo ħ uerborũ sese sic haba. Nomen ergo ⁊ uero
dictio sit sola qm̃ ñ possumꝰ dicere significantẽ aliꝗd iđ ũbo uel nomi¬
enuntiare Non it possumus dicere. qm̃ quisquis uerbo ł nomine signl
aliquid ille enuntiat. ł aliqͦ int̾rogante ł non : sed ipsum ꝓferesito
łanquã sisic diceret. uerba ipsa et nominae dictiones solȩ sui
qm̃ uerbis ⁊ nominibꝰ significantẽ hominẽ aliꝗd. non possumus dicer
qm̃ enuntiat quicquã : siue eũ aliquis int̾roget. siue ipse sponte ꝓfor
simplicẽ dictionẽ: Enuntiare aut̃ est orationẽ dicere. quȩ uerũ fi¬

Expanded text:
ante, vel quolibet sponte proferente significant. Erunt enim aliae quaedam dictiones ante, vel quolibet sponte proferente significant. Erunt enim aliae quaedam dictiones quae alio interrogante et quolibet sponte proferente verum falsumve retinerent, in his scilicet duae erant affirmationes aut negationes. Quocirca sensus hujusmodi est. Ordo autem verborum sic se habet: Nomen ergo et verbum dictio sit solaenuntiare. Non enim possumus dicere quoniam quisquis verbo vel nomine significat aliquid, ille enuntiat, vel aliquo interrogante, vel non, sed ipso proferente, tanquam si sic diceret, verba ipsa et nomina dictiones solae sunt, quoniam verbis et nominibus significantem hominem aliquid non possumus dicere, quoniam enuntiat quidquam sive cum aliquis interroget, sive ipse sponte proferat simplicem dictionem. Enuntiare autem est orationem dicere quae verum fa
Abbreviated transcription (Latin):
ex nr̃a uͦ ꝓlatione quã ꝓponentes uerũ aliꝗd falsũue monstramꝰ. Ergo cun
om̃is enuntiatiua oratio aut in int̃rogatione posita sit aut inspontanea ꝓ¬
tione .&. inutrisq enuntiationis natura ⁊ substantia illa uerset᷑. ut su
in int̃rogatione sit posita cũ responsione niuncta uerũ habeat uł falsi
interrogan᷑. socratesne disputat. alius respondeat disputat . hoc ꝙ. resꝰ¬
dit disputat: si cũ tota int̾rogatione iungat᷑. potest habere intellec᷑tũ ut
falsũue significantis orationis: Sinuͦ ꝑ se intelligat᷑ disputat: quanquar
alio int̾rogante responder& : auero tam̃ falsõq relinquit᷑. Similit̃
si qui dicat᷑ socrates ł ambulat. nullo int̾rogante secdipse ꝓferen: nco
rum aliꝗd nec falsũ designat. Ergo ũba ⁊̃ nom̃a dictiones solũ st̃ q̃
a. simplices st̃. Erant it aliȩ quȩdã dictiones in orationibꝰ ũbisq cõpos¬
sed nondũ ꝑfecte sententię. qm̃q nec uerũ neq falsum. uł alio intͣros¬

Expanded text:
ero prolatione, quam proponentes aliquid verum falsumve monstramus. Ergo cum omnis enuntiativa oratio aut in interrogatione posita sit, aut in spontanea prolatione, et in utriusque enuntiationis natura et substantia illa versetur, ut sive in interrogatione sit posita cum responsione conjuncta, verum habeat vel falsum, interrogans, Socratesne disputat? alius respondeat, Disputat, hoc quod respondit, disputat, si cum tota interrogatione jungatur, potest habere intellectum verum falsumve significantis orationis. Sin vero per se intelligatur, disputat, quanquam alio interrogante responderit, sine vero tamen falsoque relinquitur. Similiter etiam si quis dicat, Socrates vel ambulat, nullo interrogante, sed ipse proferens, nec verum aliquid nec falsum designat. Ergo verba et nomina dictiones solum sunt, quoniam et simplices sunt. Erant enim aliae quaedam dictiones in orationibus, nosum, vel alio interrog
Abbreviated transcription (Latin):
uo autẽ dicam. hȩc particularitas mihi non subdidit. Quidã enĩ homo potest
os cerites ⁊ plato ⁊ cicero &. unusquisq singuloꝵ. quoꝵ ꝓprietates a se
singularitatis ratione .&. natura diuersȩ sunt: Unde commodissime
eosfirastis huĩmodi particulares ꝓpositiones. quales suns quidã homo
stus  a particulares indiffinitas uocauit: Partem nanq tollit ex homi¬
de qđ est uniũsale uł uocabulo uł natura quȩ tam̃ ipsa sit pars. et qua
dicit illud natura. Et persubtiliter ait. quod in pluribꝰ natum est
redicari : E st enim hȩc uniuersalitas naturalis: Illam uero nominis.
peiq ꝓprietatem quȩ particularis ÷ singularẽ uocauit diceiᷤ. Plato uͦ¬

Expanded text:
De quo autem dicam, haec particularitas mihi non subdidit, quidam enim homo potest De quo autem dicam, haec particularitas mihi non subdidit, quidam enim homo potest esse et Socrates et Plato et Cicero et unusquisque singulorum quorum proprietates a se in singularitatis ratione et natura diversae sunt. Unde commodissime Theophrastus hujusmodi particulares propositiones, quales sunt quidam homo justus, particulares indefinitas vocavit. Partem namque tollit ex homine quod est universale vel vocabulo vel natura. Quae tamen ipsa sit pars et qua dicitur, illud natura. Et persubtiliter ait, quod in pluribus natum est praedicari. Est enim haec universalitas naturalis, illam vero nominis reique proprietatem quae particularis est singularem vocavit dicens: Plato
Abbreviated transcription (Latin):
nitas tiaturalis ẽ. nom̃ uero ꝓpriũ. positionis: Hec hoc nc̃ dr̃ qđ nonꝰ
depluribꝰ ñ potest p̃dicari: s ꝓprietas platonis. Illa it ꝓprietas ni¬
turalit̃ de pluribꝰ ñ dr̃ sic̃ hominis .&. ideo in cõmunicabilis ut dictuꝰ
qualitas ÷ ipsa platonitas. cõmunicabilis uero qualitas uniũsalis. quȩ d
in pluribꝰ ⁊ insingulis ÷ Undefit. ut cũ dico om̃is homo. innumerũ ꝓp¬
sitionẽ tendã : cũ uͦ dico socrates aut plato: ñ innumerũ emittã. sei
qualitatẽ ꝓprietatẽq unius indiuiduȩ. singularisq substantiȩ constrin
& p̃dicem: Quare in hoc qq̃ maxime hȩ duȩ particularitates quidã h
⁊ plato distans. qđ cũ dico plato quẽ homo dixerim. uocabulo designas
ꝓprietatẽq unis cuiꝰq quẽ nomino. Cũ uͦ dico quidã homo. nume
tantum deieci &. ad unitatem propositionea redegi

Expanded text:
anitas naturalis est, nomen vero proprium, positionianitas naturalis est, nomen vero proprium, positioniprietas Platonis. Illa enim proprietas naturaliter de pluribus non dicitur, sicut hominis, et ideo incommunicabilis ut dictum est qualitas est ipsa Platonitas, communicabilis vero qualitas universalis quae et in pluribus et in singulis est. Unde fit ut cum dico, omnis homo, in numerum propositionem tendam; cum vero dico, Socrates aut Plato, non in numerum emittam, sed qualitatem proprietatemque unius in sua individua singularique substantia constringam ac praedicem. Quare in hoc quoque maxime hae duae particularitates, quidam homo, et Plato, distant, quod cum dico Plato quem hominem dixerim vocabulo designavi, proprietatemque uniusctantum rejeci, et ad unitatem propositionem redegi.
Abbreviated transcription (Latin):
salis ꝓlata particularit᷑. Sedqm̃ particularis ÷ p̃clicatio quidã homo
particularis. rursus p̃dicatio. platonis. deuno it dr̃ quidã homo .&. d
uno dr̃ plato: ñ eodẽ modo utrȩq particulares e̾e dicunt᷑. Plato n¬
unã ac diffinitã substantiã ꝓprietatẽq demonstrat. quȩ conuenire ins
ñ potest. Qidã homo uͦ quod dr̃. particularitate quidem ipsũ nom̃
uniũ sale de terminat sedsi deess&. quidam. id quod dicimꝰ homo
uniũ sale. ẽet. ac ꝑhoc ambiguũ permaner&. Qđ uero dicimꝰ plato
nunquã poterit ẽẽ uniuersale: Nam &. siquando nom̃ hoc elato plis
nitas ex singuloꝵ hominũ collecta naturis. in unã quodã modo redigitu
intelligentiã atq naturã: Nom̃ uͦ hoc qđ dicimꝰ plato. multis scdm us
cratis auditor. lic&. eodẽ uocabulo nuncuparet᷑. Hoc uͦ ideo qm̃ hum¬

Expanded text:
ersalis prolata particulariter. Sed quoniam particularis est praedicatio, quidam homo, ersalis prolata particulariter. Sed quoniam particularis est praedicatio, quidam homo, particularis rursus praedicatio Platonis, de uno enim dicitur quidam homo, et de uno dicitur Plato, non eodem modo utraeque particulares esse dicuntur. Plato convenire in alium non potest. Quidam homo vero, quod dicitur, particulariter quidem ipsum nomen universale determinat, sed si deesset quidam, id quod dicimus homo universale esset, ac per hoc ambiguum permaneret, quod vero dicimus Plato nunquam esse poterit universale. Nam etsi quando nomen hoc Plato pnitas ex singulorum hominum collecta naturis in unam quodammodo redigitur intelligentiam atque naturam. Nomen vero hoc quod dicimus Plato multis secundum Socratis auditor, licet eodem vocabulo nuncuparetur. Hoc vero ideo quoniam hum
Abbreviated transcription (Latin):
continentur. Qu̾are indiffinitum est utrum de omnibꝰ dictũ sit
id quod diximus homo. andeunaquaq indiuiduce hominis. et
particulari subs tantic: Hanc igitur qualitatem humani¬
tatis si ambiguitate intellectus separare nitamur : de terminanda
st aut in pluralitatem distendenda. aut in unitate numeri
colligenda. Nam cum dicimus homo. indiffinitum es
om̃s dicamus. an unum. Sin uero additum fuerit om̃is. ut sit p̃di¬
catio om̃is homo uel quidam : tunc fit distributio. & de terminatio
uniuersalitatis. et nomen qđ uniuersale ẽ iđ homo. uniũsalit̃ ꝓferi¬
ms̃. dicentes omnis homo. aut particularit᷑ dicentes quidã homo. Oñ
I nom̃ uniũ salitatis significatiuũ est. Quo circa si om̃is qđ uniũsa
significat ad hominẽ quod idem ipsũ uniũsale ÷ adiungͥit᷑ resuniũ s a
qu̾ȩ ÷ homo uniũ salit̃ pͣdicat᷑. scđm id qđ diffinitio. etiam dr̃ quantitan

Expanded text:
continentur. Quare indefinitum est utrum de omnibus dictum sit continentur. Quare indefinitum est utrum de omnibus dictum sit id quod diximus homo, an de unaquaque individua hominis et particulari substantia. Hanc igitur qualitatem humanitatis si ambiguitate intellectus separare nitamur, determinanda est, et aut in pluralitatem distendenda, aut in unitatem numeri colligenda. Nam cum dicimus homo indefinitum est utrum omnes dicamus an unum. Sin vero additum fuerit omnis, ut sit praedicatio omnis homo vel quidam, tunc fit distributio et determinatio universalitatis, et nomen quod universale est, id est homo, universaliter proferimus dicentes, omnis homo, aut particulariter dicentes quidam homo, omnis enim nomen universalitatis significativum est. Quocirca si omnis quod universale significat ad hominem quod idem ipsum universale est adjungatur, res universalis, quae est homo, universaliter praedicatur secundum id quod diffinitio e
Abbreviated transcription (Latin):
ut qm̃ platonitas inunum conuenit platonem. audientis animus pla¬
tonis uocabulua ad unam personam unamq particularea subs ta¬
tiam referatur: cum autem audit hominem. ad plures quosq
itellettum referat. quoscunq humanitatem continerȩ nouit
atq ideo qm̃ humanitas et omnibus hominib communis est:
nent humanitatem. sicut unus homo. Si enim id ita non esset.
nunquam specialis hominis definitio particularis hominis substan¬
tiaȩ conueniret : Qm̃ igitur haec ita sunt. id circo homo quidea
dicitur uniuersale quidam. ipsa uero platonitas et Plato parti¬
culare. His ergo ita positis. quoniã uniuersalis illa qualitas.
et in omnibus potest et insingulis p̃dicari.cum dicims homo.
ambiguu est et dubitari potest utrum despeciali dic tum sit.
andealiquo particulari. idcirco quod nomen hominis .&. de omnibꝰ
dicis possit . &. desingulis quibꝰque. qui subuna humanitatis specie

Expanded text:
ut quoniam Platonitas in unum convenit Platonem, audientis animus Plaut quoniam Platonitas in unum convenit Platonem, audientis animus Platonis vocabulum ad unam personam unamque particularem substantiam referat; cum autem audit hominem, ad plures quoque referat intellectum quoscunque humanitatem continere novit: atque ideo quoniam humanitas et omnibus hominibus communis est,nent humanitatem sicut unus homo. Si enim id ita non esset, nunquam specialis hominis diffinitio particularis hominis substantiae conveniret. Quoniam igitur haec ita sunt, idcirco homo quidem dicitur universale quiddam, ipsa vero Platonitas et Plato particulare. His igitur ita positis quoniam universalis illa qualitas et in omnibus potest et in singulis praedicari, cum dicimus homo ambiguum est et dubitari potest utrum de speciali dictum sit an de aliquo particulari, idcirco quod nomen hominis et de omnibus dici potest et de singulis quibusque qui sub humanitatis specie
Abbreviated transcription (Latin):
ppsa humanitas. Est enĩ quȩdã huiusmodi qualitas. quae et in singulis tota
sit et in omnibus tota: Quotienscunq enĩ tale aliquid animo
ducimus. sed in omnes eos quicunq humanitatis definitione partici¬
pan. Unde fit ut hȩç quidem sit communis omnibꝰ. illa uero prior
in cõmunicabilis quidem cunctis. uni tam̃ ꝓpria. N amsi nom̃ fingeri
liceret. illam singularẽ quandã qualitatem. et in communicabilea
alicui alii substantiȩ suo ficto nomine nuncuparem. ut clarior
fieret forma ꝓpositi. Age enim. in communicabilis ẜlatonis
illa proprictas. platonitas appelletur. Eo enim modo qualitatẽ hanc
platonitatem ficto uocabulo nuncupare possumus. quomodo homi¬
nis qualitatem dicimu humanitatẽ. Hȩc ergo platonitas. solus unus
est hominis: et hec non cuilibet. sed solius platonis: humanitas uero
et platonis ⁊ cȩterorũ. quicunq hoc uocabulo continent᷑. Unde fit

Expanded text:
ipsa humanitas. Est enim quaedam hujusmodi qualitas, quae et in singulis tota ipsa humanitas. Est enim quaedam hujusmodi qualitas, quae et in singulis tota sit, et in omnibus tota. Quotiescunque enim aliquid tale animo ducimur, sed in omnes eos quicunque humanitatis diffinitione participant. Unde fit ut haec quidem sit communis omnibus, illa vero prior incommunicabilis quidem cunctis, uni tamen propria. Nam si nomen fingere liceret, illam singularem quamdam qualitatem et incommunicabilem alicui alii subsistentiae suo ficto nomine nuncuparem, ut clarior fieret forma propositi. Age enim incommunicabilis Platonis illa proprietas Platonitas appelletur, eo enim modo qualitatem hanc Platonitatem ficto vocabulo nuncupare possumus, quomodo hominis qualitatem dicimus humanitatem, haec ergo Platonitas solius unius est hominis, et hoc non cujuslibet, sed solius Platonis; humanitas vero et Platonis et caeterorum quicunque hoc vocabulo continentur. Unde fit
Abbreviated transcription (Latin):
contineͬat᷑ : atq ideo cum aliꝗd uł affirmare cupims uł negare. hoc adin¬
tellects. ⁊ ꝯceptionis animi qualitatẽ refert᷑: Quod it imaginatione in¬
tellectuq ꝯcipimis. id in affirmatione  negatione ponentes. affirmanꝰ
scilic&. ł negams. Et principalit᷑ quidem ab intelligentia ꝓpositiones
uim capiunt &. ꝓprietatem. scđo uero loco ex rebus sumunt. ex quibꝰ
ipsos intellec tus constare necesse est. Unde fit. ut &. quantitate ꝓpo¬
sitio &. qualitate particip&. Qualitate quidẽ in ipsa affirmationis &
negationis ꝓlatione. quã exꝓprio quis iudicio emittit ac ꝓfert. quan¬
titate uͦ. exsubiectis rebꝰ quas capiunt intellect s. Uidemus nanq alias
esse in rebus huiꝰmodi qualitates. quȩ in aliũ conuenire non possint. nisi
inunam quãcunq singularem particularemque subs¬
tantiam
Alia est enĩ qualitas singularis. ut ẜlatonis uel socratis
alia est quȩ cõmunicata cũ pluribꝰ. totã se singulis et omnibꝰ p̃bet. ut esł

Expanded text:
. Atque ideo cum aliquid vel affirmare cupimus vel negare, hoc ad intellectus et conceptionis animi qualitatem refertur. Quod enim imaginatione intellectuque concipimus, id in affirmatione aut in negatione ponentes, affirmamus scilicet vel negamus, et principaliter quidem ab intelligentia propositiones vim capiunt et proprietatem, secundo vero loco ex rebus sumunt ex quibus ipsos intellectus constare necesse est. Unde fit ut et quantitate propositio et qualitate participet: qualitate quidem in ipsa affirmationis et negationis prolatione, quam ex proprio quis judicio emittit ac profert; quantitate vero ex subjectis rebus quas capiunt intellectus. Videmus namque alias esse in rebus hujusmodi qualitate, quae in aliam convenire non possunt, nisi in unam quamcunque particularem singularemque substantiam: alia est enim qualitas singularis, ut Platonis vel Socratis, alia est quae communicata cum pluribus totam se singulis et omnibus praebet, ut est
Abbreviated transcription (Latin):
particulare᷑ negationes stͣ. Siue it quis partẽ extoto surripiat: parti¬
culare ÷ qđ relinquit quna totiss ꝑfectione decessit: Siue qͥs totũ ẽe ne¬
get partesrelinquat. rursus particulare ÷ qđ fit reliquũ. Nam cũ dico
quidã homo iustus ñ ẽ. abstuli partẽ : Et rursus cũ dico ñ om̃is homo
iustus est: cum negani omnem. aliquem quia iustus ñ ẽẽt ostendi:¬
ec gͥ omnis ⁊ quidã det̾minationes planissimȩ st̃. ⁊ cõmuni intelligena
subiectȩ. Has duȩ particulares respiciunt negationes. ut eaquȩ ÷ quio
non. determinationẽ particularẽ negat: ea uero quȩ ẽ ñ om̃is unus¬
lem negat de t̾minationẽ. s utraq negationẽ ut dictũ ẽ in particula¬
tate ⁊ stringuis. Qd ħ̃ dicimꝰ nulls : ꝓpriũ qđdã uidet᷑ ẽẽ uocabulũ¬

Expanded text:
ipiat, particulare est quod reliquit, quia a totius perfectione discessit. Sive quis totum esse neget sive partem relinquat, rursum particulare est quod reliquum fit. Nam cum dico, quidam homo justus non est, abstuli partem; et rursus cum dico, non omnis homo justus est, cum negavi omnem, aliquem qui justus non esset ostendi omnis, et quidam, determinationes planissimae sunt, et communi intelligentiae subjectae: has duae particulares recipiunt negationes, ut ea quae est quidam non determinationem particularem negat, ea vero quae est non omnis universalem negat determinationem, sed utraeque negationem ut dictum est in particularitatem constringunt. Quod autem dicimus, null
Abbreviated transcription (Latin):
tate an in quantitate. an in utroq ꝓpositionũ contradictiosit. Nũ
autẽ hȩc suns quidem rerum uniuersalia. illa uero singillatias. Dico ai
uniuersale quod inpluribꝰ natũ est p̃dicari. singulare uero quod non. in
homo quidem uniuersale. plato uͦ eorũ quȩ sunt singularia. necesse :
i enuntiare qm̃ in est aliꝗd aut non. aliquotieis quidem eoꝵ alicui qu
st̃ uniũ salic. aliquotiei᷑ aut̃ eorẽ quȩ suns singularic. Omnis¬

Expanded text:
tate, an in quantitate, an in utroque propositionum contradictio sit. DE tate, an in quantitate, an in utroque propositionum contradictio sit. DE autem sunt haec quidem rerum universalia, illa vero singillatim dico autem universale quod in pluribus natum est praedicari, singulare vero quod non, ut 'homo' quidem universale, 'Plato' vero eorum quae sunt singularia, necesse est autem enuntiare quoniam inest aliquid aut non, aliquotiens quidem eorum alicui quae sunt universalia, aliquotiens vero eorum quae sunt singularia. Si
Abbreviated transcription (Latin):
e̾ẽ aliquid. idemq aufert negatio. &. est contradictio. affirmatio ⁊ nega
oppositȩ . Talis oppositio integrã facit contradictionẽ. inqua affirmatio¬
natura adqualitatẽ quandã refert᷑. Qualitas erim quȩdã est affirmas
atq negatio Preterhanc uero qualitatem est etiã quantitas ꝓpositions
dequa posterius paulodicendum est. Sed uolens aris toteles quid eͥn
contradictio nos docere. prius ubi  ostendit. In oppositione it contrad¬
ctionem omnẽ necesse ẽ ee. Quare qm̃ contradictio in oppositione eh
qualis aut̃ oppositio hanc contradictionẽ faciat. ad huc ignota ẽ. est qu
hec oppositio aut inqualitate ꝓpositionũ. aut inquantitate. aut in utroq
et dequalitate ꝓpositionũ quȩ in affirmatione &. negatione consistit dictĩ:¬
in uno : Nunc dequantitate dicet᷑. ut ea quoq cognita ꝑ spiciat᷑. in quali¬

Expanded text:
it aliquid esse, idemque aufert negatio, et est contradictio affirmatio et negatio it aliquid esse, idemque aufert negatio, et est contradictio affirmatio et negatio oppositnatura ad qualitatem quamdam refertur. Qualitas enim quaedam est affirmatio atque negatio, praeter hanc vero qualitatem est etiam quantitas propositionum, de qua posterius paulo dicendum est. Sed volens Aristoteles quid esset contradictio nos docere, prius ubi esset ostendit. In oppositione enim contradictionem omnem necesse est esse. Quare quoniam contradictio in oppositione est, qualis autem oppositio hanc contradictionem faciat adhuc ignota est. Estque haec oppositio aut in qualitate oppositionum, aut in quantitate, aut in utroque, et de qualitate propositionum quae in affirmatione et negatione consistit, dictum est. Nunc de quantitate dicetur, ut ea quoque cognita perspiciatur an in quali
Abbreviated transcription (Latin):
plato philosophs ñ est sese perimentia. ut in contrariũ quasi quodã
locata litigio. faciunt contradictionea: Contradictio uero ẽ opposi¬
tio affirmationis &. negationis. in qua neq ambas falsas. neq ambas
ueras et̃ contingat. sed unã semꝑ ueram. alterã uero falsaai. Siqua
autẽ sunt huiꝰmodi inquibꝰ uerum falsũq affirmatio negatioque ñ
diuidat. in illis aliꝗd diuersũ & non oppositionẽ integrum repperit
icit aut̃ Porphiriuis argumentũ eẽ ad id quod dicims. affirmationẽ
negationi ita oportere opponi. ut una uera opposita in alteram
pox falsitas ueniat. cõmunẽ internos consuetudinẽ colloquendi
Quando enim quis aliꝗd eeͥ dixerit. idem alius negarit: unũ ipsorum uerun
dicere. mentiri aliũd suspicamur. Amplius quoq si aliꝗd aut ẽ aut ñ ẽ
mediũq interee ⁊ non e̾e̾ nihil poterit inueniri: Affirmatio aut̃ pon¬

Expanded text:
Plato philosophus non est, sese perimentia et in contrarium quasi quodam Plato philosophus non est, sese perimentia et in contrarium quasi quodam locata litigio faciunt contradictionem. Contradictio vero est oppositio affirmationis et negationis, in qua neque ambas falsas, neque ambas veras esse contingit, sed unam semper veram, alteram vero falsam. Si qua autem sunt hujusmodi, in quibus verum falsumque affirmatio negatioque non dividat, in illis aliquid diversum, et non ad oppositionem integrum reperitur. Dicit autem Porphyrius argumentum esse ad id quod dicimus affirmationem negationi ita oportere opponi, ut una vera opposita in alteram mox falsitas veniat, communem inter nos consuetudinem colloquendi. Quando enim quis aliquid esse dixerit et idem alius negaverit, unum ipsorum verum dicere, mentiri alium suspicamur. Amplius quoque. Si aliquid aut est, aut non est, mediumque inter esse et non esse nihil poterit inveniri, affirmatio autem pon
Abbreviated transcription (Latin):
innegatione quodiam ait in affirmatione ꝓposuit. uim contradica¬
onis intercipitSiquis enim dicat affirmationem potestate. ne¬
gationem uero actu : possunt &. affirmatio &. negatio uno tẽpore
coneruente ueritate cons titui. ut siquis dicat. catulus uidet. catu
nonꝰ uidet. Potes tate enim uidet. ac tu non uidet. Quocirca
oportet fieri si facienda est contradictio. eiusdẽ uti ipse ait prȩdica
ddetodẽ subiecto ñ ȩquiuoce. s uniuoce. ad eandẽ partem. ad idem re¬
latum adidem tẽpus. codẽ modo constitui quȩ om̃a insophisticis e¬
leuchis diligentissime ꝑsecutus est. Hunc h cõmemorans pauca¬
distulit in ilłius libris integrã disputationẽ. Est ħ enuntiatio dee
qđ est aliqd ẽẽ. uł non eͣe. Affirmatio quidẽ deeo quod est ẽẽ. ut
lato philosophis ẽ negatio uero ddeeo qđ est non eẽ. ut elato
philosophs non est flecꝰ utraq enuntiatio. plato philosophs es⁊

Expanded text:
in negatione quod jam in affirmatione proposuit, vim contradictin negatione quod jam in affirmatione proposuit, vim contradictionis intercipit. Si quis enim dicat affirmationem potestate, negationem vero actu, possunt affirmatio et negatio uno tempore congruente veritate constitui; ut si quis dicat catulus videt, catulus non videt, potestate enim videt, actu vero non videt. Quocirca oportet fieri si facienda est contradictio ejusdem ut ipse ait praedicati de eodem subjecto, non aequivoce, sed univoce, ad eamdem partem, et ad idem relatum, ad idemque tempus, et eodem modo constitui. Quae omnia in sophisticis elenchis diligentissime prosecutus est. Nunc pauca commemorans distulit in illis libris integram disputationem. Est autem enuntiatio de eo quod est aliquid esse, vel non esse; affirmatioPlato philosophus est; negatio vero de eo quod est non esse, ut Plato philosophus non est. Haec utraque enuntiatio Plato philosophus est,
Abbreviated transcription (Latin):
oparticularis. uniuoca suñs. Quo circa sumptis uniuocis. contradict io
nonsit: at uero nec si adaliam &. aliam partẽ affirmatio negatioq ponat᷑.
Eit in ipsis ulla ueri falsiq diuisio. sed utrasq ueras e̾e̾ contingit cũ dico
oculus albus ẽ oculus albus ñ est in alia enim parte albus est. in alia it¬
parte albus non ẽ. atq ita ⁊ negatio uera est ⁊ affirmatio nec si ad alu
ꝑaq aliud refereis dicat. nulla inđde contradictio ꝓcreatur: ut cũ dico
ctem dupli st̃. detẽ dupli ñ st̃ tam si adquinariũ. referã uera ẽ affirma¬
tio si adsenariũ. uera negatio: necsi diuersũ tempꝰ in affirmatione. &
negatione sumatur. ut cũ dico. socrates sedet socrates ñ sedet: Alio enĩ
tempore sumptus sedere ueram facit affirmationẽ: alio tẽpore nor
sedere ueram negationear. Amplius quoq sdiuerso modo quis dicat

Expanded text:
et particularis univoca sunt. Quocirca sumptis univocis contradictio et particularis univoca sunt. Quocirca sumptis univocis contradictio non fit: at vero nec si ad aliam et aliam partem affirmatio negatioque ponatur, fit in ipsis ulla veri falsique divisio, sed utrasque veras esse contingit, ut cum dico oculus albus est, oculus albus non est. In alia enim parte albus est, in alia albus non est: atque ita et negatio vera est, et affirmatio, nec si ad aliud atque aliud referens dicat, nulla inde contradictio procreatur, ut cum dico, decem dupli sunt, decem dupli non sunt. Nam si ad quinarium referam, vera est affirmatio, si ad senarium vera negatio, nec si diversum tempus in affirmatione ac negatione sumatur, ut cum dico, Socrates sedet, Socrates non sedet. Alio enim tempore sumptum sedere veram facit affirmationem, alio tempore non sedere veram facit negationem. Amplius quoque si diverso modo quis dicat
Abbreviated transcription (Latin):
eiusdẽ p̃dicati de eodem que subiecto hoc &. quȩcunq aliã suns que
in sophisticis elenchis de terminata suñs contra argumentoꝵ impa¬
tunitates. Et hic quidem quõ aliud negotiũ erat. cõmodissime
breuiterq ꝑstrinxit nos aut̃ quid insop̾histicis eleaetus et̃mina¬
uerit. ad constituendã oppositionis contradictionẽ. quantũ breuitaꝰ
patitur non grauamur apponere: Non enim solum si equi uocati
in ꝓpositionib collocetur nulla fit contͣdictio. uerũ etiã si uniu¬
catio in negatione ponitur. illa oppositio contradictionẽ poenits
non habebit E T enim oppositio habers contradii¬
onem. inqua affirmatio si uera est. negatio falsa sit: si negatio
uera ẽ. fallax affirmatio uideatur Positis gͦ scđm uniuoca¬
tionẽ terminis. utrasque simul et affirmationẽ .&. negationea
ueras ẽe contingit: ut siquis dicat homo ambulat: homo non ambulat: affir¬
piatio de quodã homine uera ẽ. negatio despeciali uera: Sed specialis homo

Expanded text:
oc et quaecunque alia sunt, quae in sophisticis elenchis determinata sunt contra argumentorum importunitates. Et hic quidem quoniam aliud negotium erat, commodissime breviterque perstrinxit. Nos autem quid in sophisticis elenchis determinaverit ad constituendam oppositionis contradictionem, quantum brevitas patitur, non gravamur apponere. Non enim solum si aequivocatio in propositionibus collocetur nulla fit contradictio, verum etiam si univocatio in negatione ponitur, illa oppositio contradictionem penitus non habebit est enim oppositio habens contradictionem, in qua affirmatio si vera est, negatio falsa sit, si negatio vera est, fallax affirmatio videatur. Positis ergo secundum univocationem terminis, utrasque simul et affirmationem et negationem veras esse contingit, ut si quis dicat: Homo ambulat, homo non ambulat, affirmatio de quodam homine vera est, negatio de speciali vera est, sed specialis homo
Abbreviated transcription (Latin):
ule ad p̃dicationes potius quã ad det̃minationes ponanture Que dc om̃is
ac affirmationt̃ quȩ ÷ omnis homo iustus ẽ. ponam hanc quȩ dic̃ om̃is
homo iustus mñ ẽ  hec duas res significare uidebit᷑ .&. qđ nullas homomi¬
boos st tomnẽ et hominẽ iustũ non e̾e ꝓposuit. & qđ sint quidã homi

Expanded text:
ulae ad praedicationes potius quam ad terminationes ponantur. Si enim contra ulae ad praedicationes potius quam ad terminationes ponantur. Si enim contra hanc affirmationem quae est, omnis homo justus est, ponam hanc quae dicit, omnis homo justus non est, haec duas res significare videbitur, et quod nullus homo justus sit, omnem enim hominem justum non esse proposuit, et quod sint
Abbreviated transcription (Latin):
Ut omis homo animal ẽ. aut uniũsalem rem uniũsalit̾ negatiue. ut nil
homo lapis ÷. aut uniuersalẽ sparticularit᷑ negatiue. ut quidã homo lap
non est. Oportet autem in his quae uniuersali det̃minatione ꝓponu¬
tur: in ipsis de terminationibꝰ fieri negationeia ut quõ de terminato
imiuersalis rei est uniuersaliter cum dicimꝰ omnis homo iustus est
si uniuersaliter negaluims dicams. nullus homo uistus est. Et quodas
nullus. eam uniuersalitatẽ quȩ est om̃is int̃cipit: non eam quȩ est hon
Rursus si idem ipsũ om̃is homo iustus ẽ. negare particularit̃ uelim: dicar
ñ om̃is homo iustus est : ꝑ particularẽ negationẽ uniuersalitatis uia
interimens In particularibꝰ uero non teem. Si enim eã quȩ ẽ partu¬
laris determinatio uniũsalis rei. ut est. quidã homo iustus ẽ: negarei
lim particulariter. dicã. quidã homo iustus ñ ẽ. Hoc ħ id circo fit
sit particulariter dictum. si in uniũ salibus ꝓpositionibꝰ negatiuȩ pis¬

Expanded text:
saliter negative, ut nullus homo lapis est, aut universalem rem particulariter negative, ut quidam homo lapis non est. Oportet autem in his quae universali determinatione proponuntur in ipsis determinationibus fieri negationem, ut quoniam determinatio universalis rei est universaliter, cum dicimus, omnis homo justus est, si universaliter negabimus, dicamus nullus homo justus est, et quod aio nullus eam universalitatem quae est omnis intercipit, non eam quae est homo. Rursus si idem ipsum, omnis homo justus est, negare particulariter velim, dicam non omnis homo justus est, per particularem negationem universalitatis vim interimens. In particularibus vero non ita est. Si enim eam quae est particularis determinatio universalis rei, ut est quidam homo justus est, negare velim, particulariter dicam, quidam homo justus non est. Hoc autem idcirco fit, sit particulariter dictum, si in universalibus propositionibus negativae partic
Abbreviated transcription (Latin):
pliciter predicet᷑. uniũ salitas uͦ aliqͦtiens uniuersaliter. ut om̃is h
animal est : homo res uniũsalis uniuersaliter p̾dicata ẽ. Nam cũ sit h
uniuersalis qđ ei adiectũ est om̃is. uniũsalit̾ uniũ salitatem appellans
cit. Rursus ẽ ut uniũ salitas particularit᷑ p̃dicetur. ut cum dico quis
homo animal ÷ : quidã particulare determinat. sed iunctũ ad homi
uniũ salem substantiã particularit̃ prȩdicari fecit. Est quoq uniul
ñ uniũsalit᷑ p̃dicare. quotiers sine adiectione uniũsalitatis uł particuls¬
ritatis. simplicit᷑ nom̃ uniuersale ponitur. ut est. homo animal es
De terminationes ħ dñr quȩ rem uniuersalem uel in totum fundum
ut om̃is. uł in partẽ contrahunt. ut quidam. Omnis uͦ uł quidam qr¬
tatem ꝓpositionis de terminant: quȩ quantitas iuncta cũ qualitate ꝓp¬
sitionum. uariatur quatuor modis. Qualitas aut̃ ꝓpositionũ. in affim¬
tione & negatione est: Aut it uniuersalẽ rem uniũ salit̾ p̃dicat affi

Expanded text:
impliciter praedicetur, universalitas vero aliquoties universaliter, ut omnis homo animal est, homo res universalis universaliter praedicata est. Nam cum sit homo universalis, quod ei adjectum est omnis, universalitatem universaliter appellari fecit. Rursus est ut universalitas particulariter praedicetur, ut cum dico, quidam homo animal est, quidam particulare determinat, sed junctum ad hominem universalem substantiam particulariter praedicari fecit. Est quoque universale non universaliter praedicare, quoties sine adjectione universalitatis vel particularitatis simpliciter nomen universale ponitur, ut est, homo animal est. Determinationes autem dicuntur quae rem universalem vel in totum fundunt, ut omnis, vel in partem contrahunt, ut quidam. Omnis vero vel quidam quantitatem propositionis determinat, quae quantitas juncta cum qualitate propositionum quatuor variatur modis. Qualitas autem propositionum in affirmatione et negatione est; aut enim universalem rem universaliter praedicat a
Abbreviated transcription (Latin):
significatiuum ẽ. hat aũt uoces id ẽ orationes nominibus componuntur &.
erbis : dubium non ẽ in his uocibus quȩ ex nominibus coniunete st᷑ parte̾¬

Expanded text:
significativum est, hae autem voces, id est orationes nominibus componuntur et significativum est, hae autem voces, id est orationes nominibus componuntur et verbis, dubium non est in his vocibus, quae ex nominibus et ve
Abbreviated transcription (Latin):
nihil significare ferus. auemad modum in oratione quȩ est equus ferus.
Iamque equus ferus uox composita ex nominibus ẽ. ẜsententiã non habet
plenã & ille ait quemad modum moratione quȩ ẽ equus ferus. Nam
si scł aristutelem eouus ferus oratio ẽ : eur non aliȩ quoque quȩ no¬
inib uerbisq constent quam qũa sint imperfectȩ sententie. tam̃ ora¬
tiones eẽ uideantur. cum presertim orationem ipse ita definiat. oratio ẽ
x significatiua. cuius partium aliquid significatiuum ẽ separatum:
in his ergo uocibus quȩ uerbis ⁊ nominibus componuntur. partes extra se¬
significant. non consignificant. Nam sinomen & uerbum significatiuum
separatum in his uero uocibus quȩ uerbis ⁊ nominibus componuntur
partes extra significant non consignificant : etiam uoces imperfecte nomi¬
nibus uerbisq. compositȩ orationes sunt. Nam sinomen om̃e ⁊ uerbun

Expanded text:
nihil significare ferus, quemadmodum in oratione quae est equus ferus, nihil significare ferus, quemadmodum in oratione quae est equus ferus, namque equus ferus vox composita ex nominibus est, sed sententiam non habet plenam, et ille ait, quemadmodum in oratione quae est equus ferus. Nam si secundum Aristotelem equus ferus est oratio, cur non aliae quoque quae nominibus verbisque constent, quanquam sint imperfectae sententiae, tamen orationes esse videantur, cum praesertim orationem ipse ita diffiniat: Oratio est vox significativa, cujus partium aliquid significativum est separatum. In his ergo vocibus quae verbis et nominibus componuntur, partes extra significant, et non consignificant. Nam si nomen et verbum significativum est separatum, in his vero vocibus quae verbis et nominibus componuntur, partes extra significant, non consignificant, etiam voces imperfectae nominibus et verbis compositae orationes sunt. Nam si nomen omne et verbum
Abbreviated transcription (Latin):
exequitur p̃rimum. Deortione namq disputat. quã poseniam in
operis dispositione ꝓposuit Ait enim. Oratio aũt ẽ uor significatana¬
matio Dico ait ut homo significat aliquid. sed non qm̃ ẽ. aut non est.
sederit affirmatio ⁊ negatio siquid addatur. S non una hominis sellau
ner in hoc quod ẽ sorex. rex significat. sed uox nunc sola induplicibus
uero significat quidõ. sed non seđm e. quem ad modum dictũ est dũ
a. socrates ⁊ plato. ambulare ⁊ dicere. hȩc enim quan qũã pleni in¬
tellectus nonsint. uerbis tamen & nominibus comit ponuntur
Ait enim orationem eẽ uocẽ sui significatiuã. eu ius partes signi¬
ficarent aliquid separatim Significarent inquit non consignis¬
carent. ut in nomine atque uerbo Docet aũt illa quoque res e um
etiam imperfectas compositas tamen exno minibus ae uerbis uoceso
rationes dicere .ꝙ. ait cum denomine loqueretur in eo qđ ẽ equiferis

Expanded text:
exsequitur primum, de oratione namque disputat, quam postremam in exsequitur primum, de oratione namque disputat, quam postremam in operis dispositione proposuit, ait enim: DE ORATIONE. Oratoniam est aut non est; sed erit adfirmatio vel negatio, si quid addatur, sed non una 'hominis' syllaba; nec in hoc quod est 'sorex' 'rex' significat, sed vox est nunc sola. In duplicibus vero significat quidem, sed non secundum se, quemadmodum dictum est. Est t Socrates et Plato, et ambulare et dicere; haec enim quanquam pleni intellectus non sint, verbis tamen et nominibus componuntur. Ait enim orationem esse vocem significativam, cujus partes significarent aliquid separatim, significarent, inquit, non consignificarent, ut in nomine et verbo. Docet autem illa quoque res, eum etiam imperfectas, compositas tamen ex nominibus ac verbis voces, orationes dicere, quod ait cum de nomine loqueretur, in eo quod est equiferus