comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
plaꝑtitulo. ex qͥb utrũq discere
licet. qnͣtum mali babeat ira. u¬
bi hõm p̾potentium p̃tate tota u¬
titur. ꝙͣtumsͥ impare possit. ubi
metu maiore ꝯp̾ssa ẽ. Cambisẽ
regem nimis deditum uino. tra¬
bex hapes inns ex carissimis mo¬
nebat. ut partius bibẽt. turpem eẽ
dieno eouetatem m iegemquse
Adhec ille. ut scias inquit ꝙp̃¬
babo iam: ⁊ cculos post uinim
mofficio ẽẽ ⁊ manus. Bibit de¬
mũ lib̾alius ꝙͣ alias capatiorib
ciphis. ⁊ iam gͣuis ac inmilentꝰ.
oburgatoris su filium ꝓcedere
ult᷑ͣ liiẽ iubet alleuataq suꝑcap̃
sinist manu stare. tunc nntendit
arcum ⁊ ip̃m cor adolescentis. id e¬
nim se pet̾e dixat: figit. recissoq
pectore: berens in ipso corde spi¬
culum ostendit. ac respiciens par¬
te̾m int̾rogaiit satis ne c̾tam hẽ¬
ret manum. At ille negauit a¬
ppollinẽ potusse c̾cius duitt̾e.
Du illum male ꝓdant aĩo ma¬

Expanded text:
pla protulero, ex quibus utrumque discere pla protulero, ex quibus utrumque discere licet, quantum mali habeat ira, ubi hominum praepotentium potestate tota utitur, quantum sibi imperare possit, ubi metu maiore compressa est. Cambysen regem nimis deditum vino Praexaspes unus ex carissimis monebat, ut parcius biberet, turpem esse dicens ebrietatem in rege, quem Ad haec ille : " Ut scias," inquit, " qbabo iam et oculos post vinum in officio esse et manus." Bibit deinde liberalius quam alias capacioribus scyphis et iam gravis ac vinolentus obiurgatoris sui filium procedere ultra limen iubet adlevataque super caput sinistra manu stare. Tunc intendit arcum et ipsum cor adulescentis, id enim petere se dixerat, figit rescissoque pectore haerens in ipso corde spiculum ostendit ac respiciens patrem interrogavit, satisne certam haberet manum. At ille negavit Apollinem potuisse certius mittere. Dii illum male perdant animo ma
Abbreviated transcription (Latin):
tis ire ingͣta Quid ie gaud̾et q.
iram suam multi intellig̾ent.
nemo sentirete Senfissent aũt
nͥuis amicis obuirgandi se de¬
disset. sic̃ ipse s̾ in amicos sum¬
pserat. Quantomag̃ b nobis
faciendum est: Rogemꝰ amicis¬
simum quẽq ut tunc maxime
lib̾tate adũsus nos utat᷑. cum
mĩme illam pati pot̾imus. nec
assentiat᷑ ire nr̃e ꝯͣ nos potens ma¬
lum ⁊ apud nos gu̾osum dum
conspicimꝰ. dum nrĩ sumus ad¬
uocemꝰ. Qͥ uinum male ferunt.
et ebrietatis suc temĩitatem ac
petulantiam metuunt: mãdant
sins. ut e ꝯmnio aufãntur. in tẽ¬
perantiam in morbo suã expti:
parere ipsi in adu̾sa ualitudine
uetãt. Optĩm est notis uicus
impedim̃ta prospice. ⁊ añ oĩa i¬
ta ꝯpon̾e cũm. ut etiam gͣuissi¬
nus reb subitis qr ꝯcussus. irã
aut ñ sentiat. aut magnitudinẽ
mopinate uurie erortam in
alium retrahat nec dolorem sirũ
ꝓfiteat᷑. Idem fieri posse appebit

Expanded text:
tis irae ingrata. Quidni gauderet, quod tis irae ingrata. Quidni gauderet, quod iram suam multi intellegerent, nemo sentiret ? Sensissent autem, nisi ius amicis obiurgandi se dedisset, sicut ipse sibi in amicos sumpserat. Quanto magis hoc nobis faciendum est ! Rogemus amicissimum quemque, ut tunc maxime libertate adversus nos utatur, cum minime illam pati poterimus, nec adsentiatur irae nostrae ; contra potens malum et apud nos gratiosum, dum consipimus, dum nostri sumus, advocemus. Qui vinum male ferunt et ebrietatis suae temeritatem ac petulantiam metuunt, mandant suis, ut e convivio auferantur; intemperantiam in morbo suam experti parere ipsis in adversa valetudine vetant. Optimum est notis vitiis impedimenta prospicere et ante omnia ita componere animum, ut etiam gravissimis rebus subitisque concussus iram aut non sentiat aut magnitudine inopinatae iniuriae exortam in altum retrahat nec dolorem suum profiteatur. Id fieri posse apparebit,
Abbreviated transcription (Latin):
sit iste suus in eius potestate:
qr in sua ñ est. Aliquis uult i¬
rato ꝯmitti ultionem. cum pla¬
tos ipse imꝑium abrogau̾it.
Nichil tͥ liceat dum irascis. qͣ¬
re: qr us oĩa lic̾e. Pugna tecũ
ipse. si uinc̾e iram ñ potes: illa
temcipit uinc̾e. si absconditur.
sulli exitꝰ ñ dat᷑: signa eiꝰ obrua¬
mus. ⁊ illam qnͣtum fieri põt oc¬
cultam secretamq teneamus.
cum magna id molestia nr̃a fi¬
et. cupit eĩ exilire ⁊ intend̾e ocłos
et nutare faciem. Sed si emm̾e
illiextͣ nos licuit: supͣ nos est. in
uno pectoris secessu recondatur.
ferat᷑ q ñ ferat. mio in ꝯͣrium
oĩa eius iudicia flectamus uul¬
tus renuitat᷑. uor leuior sit. gͣ¬
dus lentior. paulatuncum ext̾i¬
rib int̾iora formant᷑ In socͣce
ire signum erat. uocem summit¬
tere. leqͥ partius. appebat tunc il¬
lum sͥ obstare. dep̾bendebat᷑ ita¬
q afamiliarib ⁊ coarguebatur.
nec erat illi exprobratio latitã¬

Expanded text:
sit iste servus in eius potestate sit iste servus in eius potestate qui in sua non est." Aliquis vult irato committi ultionem, cum Plato sibi ipse imperium abrogaverit ? Nihil tibi liceat, dum irasceris. Quare ? Quia vis omnia licere. Pugna tecum ipse ! Si vis vincere iram, non potest te illa. Incipis vincere, si absconditur, si illi exitus non datur. Signa eius obruamus et illam quantum fieri potest occultam secretamque teneamus. Cum magna id nostra molestia fiet, cupit enim exilire et incendere oculos et mutare faciem ; sed si eminere illi extra nos licuit, supra nos est. In imo pectoris secessu recondatur feraturque, non ferat ; immo in contrarium omnia eius indicia flectamus. Vultus remittatur, vox lenior sit, gradus lentior ; paulatim cum exterioribus interiora formantur. In Socrate irae signum erat vocem summittere, loqui parcius. Apparebat tunc illum sibi obstare. Deprendebatur itaque a familiaribus et coarguebatur, nec erat illi exprobratio latitan
Abbreviated transcription (Latin):
si nichilerit petita aduocatio. a¬
rpebit iudicium ẽẽ ñ iram. Qͥs¬
qͥ uoles qͣle sit scire temꝑi tra¬
dere. nichil diligent̾ in fluctu cer-¬
nitur. Non potuit impetͣre a se
plato tempꝰ cum suo suo irasce̾¬
tur. s pon̾e illum statim tumcã.
et p̾bere scapulas u̾b̃ib iussit.
sua manu ipse cesiꝰ. postꝙͣ in¬
tellexit irascise: sicut sustulat
manum suspensam detinebat.
et stabat ꝑcussuro siłͦ int̾rogatꝰ
dem̃ ab amico qͥ forte int̾uene¬
rat qͥd ageret. Exigo inquit
penas ab hoĩe iracundo. uelut
stupens gestum illum seuituri
deformemr: sapienti uiro ser¬
uabat. oblitꝰ iam serui qr ali¬
um quem potius castigaret:
muenerat. Itaq abstubit sͥ in
suos p̃tatem. ⁊ ob pcc̃m quoddã
commotior. tu inquit speusippe
seruulum istum⁊ berib obiur¬
ga. nam ego irascor. obhoc ñ
cetidi. ꝓpt̾ qd̃ alius cetidiss.I¬
rascor inqͥt plus faciam ꝙͣ o
portet. libentius faciam non

Expanded text:
si nihil egerit petita advocatio, asi nihil egerit petita advocatio, apparebit iam iudicium esse, non iram. Quidquid voles quale sit scire, tempori trade ; nihil diligenter in fluctu cernitur. Non potuit impetrare a se Plato tempus, cum servo suo irasceretur, sed ponere illum statim tunicam et praebere scapulas verberibus iussit sua manu ipse caesurus ; postquam intellexit irasci se, sicut sustulerat manum suspensam detinebat et stabat percussuro similis ; interrogatus deinde ab amico, qui forte intervenerat, quid ageret: " Exigo," inquit, " poenas ab homine iracundo." Velut stupens gestum illum saevituri deformem sapienti viro servabat, oblitus iam servi, quia alium quem potius castigaret invenerat. Itaque abstulit sibi in suos potestatem et ob peccatum quoddam commotior : " Tu," inquit, " Speusippe, servulum istum verberibus obiurga ; nam ego irascor. " Ob hoc non cecidit, propter quod alius cecidisset. " Irascor," inquit; "plus faciam quam oportet, libentius faciam ; non
Abbreviated transcription (Latin):
disse. Non magis illi succensere.
ꝙͣ si qͥs obligatis oculis in se occͦ¬
risset. Magna pars q̃relas ma¬
mi fecit. aut falsa suspicando
aut leuia agͣuando. Sepe ad noͤ
ira ueuit sepius nos ad illam.
q̃ nunꝙͣ arcessenda ẽ etiam cũ
nicidit reiciant᷑. Nemo dicit si
cisse potuinemo aĩm facientis
sed ip̃m existuat fc̃m. At qui
ille intuendꝰ est uoluerit. aut in¬
cid̾it. coactus sit. an deceptꝰ. odi¬
um secutꝰ sit. an p̾mium sͥ mo¬
rem gesserit: an manum alt̾i
pati aut humanum sit aut hu¬
mile. Eo nos loco ꝯstituamus
quoille ẽ curirascim̃. ũc̃ facit
nos iracundos: iiqͣnrĩ estuna¬
tio ⁊ q̃ face̾ uellemꝰ: pati nolumꝰ.
Nemo se differt acqui: Maxi¬
mum remedium ire: dilatio ẽ.
ut primus eius feruor relau¬
guescat. ⁊ caligo q̃ p̾mit men¬
iem. aut residat aut minus dẽ¬
sa fit. Quedam ex hus q̃ te p̾ci¬
pitem ferebant. hora ñ tm̃ dies
molliet. q̃dam ex toto euanescẽt.

Expanded text:
disse, non magis illi se suscensere disse, non magis illi se suscensere quam si quis obligatis oculis in se incurrisset. Magna pars querellas manu fecit aut falsa suspicando aut levia adgravando. Saepe ad nos ira venit, saepius nos ad illam. Quae numquam arcessenda est ; etiam cum incidit, reiciatur. Nemo dicit sibcisse potui " ; nemo animum facientis, sed ipsum aestimat factum. Atqui ille intuendus est, voluerit an inciderit, coactus sit an deceptus, odium secutus sit an praemium, sibi morem gesserit an manum alteripati aut humanum sit aut humile. Eo nos loco constituamus, quo ille est cui irascimur ; nunc facit nos iracundos iniqua nostri aestimatio et quae facere vellemus pati nolumus. Nemo se differt ; atqui maximum remedium irae dilatio est, ut primus eius fervor relanguescat et caligo quae premit mentem aut residat aut minus densa sit. Quaedam ex his, quae te praecipitem ferebant, hora, non tantum dies molliet, quaedam ex toto evanescent ;
Abbreviated transcription (Latin):
inqͥrit qͥd in se dc̃m sit qͥmali¬
gues sinones etiam si secreto
babiti st̃ eruerit: se ipse inqͥetat.
Quedam int̾ p̾tatio eo ꝓducit
ut uideant᷑ iniurie. Itaq alia
diffẽnda st̃. alia deridenda. alia
donanda. Cutunscribenda ml¬
tis modis ira ẽ. płaq in lusum
iocumq u̾tantur. Secratem ai¬
unt colapho ꝑcussum. nichil ani¬
plius dixisse. ꝙͣ molestum eẽ:
ꝙ uescirent hoĩes qñ cum galesi
pdire deb̾ent. Non sỹadmod̾ fcã
sit iiuria refert. s g̃adinod la¬
ta. Nec uideo qͣre difficilis sit
incd̾atio. cum sciam tyranno¬
rum quoq tumida ⁊ fortunata
licentia nigema familiarem
sibi seuiciam rep̾ssisse pisistarum
c̃te atheniensium tirannũ me¬
morie ꝓdit cum multa in crude¬
litatem eius ebrius ꝯuua dixis¬
set. nec deessent qͥ uellent manꝰ
ei mod̾are ⁊ cilius hinc ⁊ alius
illinc faces subd̾ent: placido a¬
numotulisse ⁊ hoc irritantib respõ¬

Expanded text:
Qui inquirit quid in se dictum sit, qui maliQui inquirit quid in se dictum sit, qui malignos sermones, etiam si secreto habiti sunt, eruit, se ipse inquietat. Quaedam interpretatio eo perducit, ut videantur iniuriae ; itaque alia differenda sunt, alia deridenda, alia donanda. Circumscribenda multis modis ira est; pleraque in lusum meumque vertantur. Socraten aiunt colapho percussum nihil amplius dixisse quam molestum esse, quod nescirent homines, quando eum galea prodire deberent. Non quemadmodum facta sit iniuria refert, sed quemadmodum lata; nec video quare difficilis sit moderatio, cum sciam tyrannorum quoque tumida et fortuna et licentia ingenia familiarem sibi saevitiam repressisse. Pisistratum certe. Atheniensium tyrannum, memoriae proditur, cum multa in crudelitatem eius ebrius conviva dixisset nec deessent qui vellent manus ei commodare, et alius hinc alius illinc faces subderent, placido animo tulisse et hoc irritantibus respon
Abbreviated transcription (Latin):
q quicꝙͥ ẽ qd̃ alienat aĩos re¬
pellit᷑ aut fom̃tis ꝯͣ frigus ri¬
goremq pugnat᷑. aut si parũ
medicina ꝓfecit: uitau̾unt tͦ¬
bauri sũ teste cecidunt. ꝓdest
morbum suum nosse. ⁊ iures
eiꝰ añꝙͣ spacient᷑ oppͥmete. Ui¬
deamus qͥd fit qd̃ nos maxime
concitet. alium u̾boꝵ. alium
rerum ꝯtumelie mouent. hͥ
uult nobilitati. ħͥ forme sue
pti. h eligantissimus haberi
cupit. ille doctissimus. hic suꝑ¬
bie impaciens est hic ꝯtuma¬
tie. ille suos ñ putat dignos qͥ¬
bus irascat᷑. hic intͣ domum se¬
uus ẽ. foris mittit ille rogari
niuidiam iudicat hic ñ roga¬
ii: ꝯtumeliam. Non om̃s abes¬
dem ꝑte feruintur. Scire itaq
oportet ꝙͥ uite imbecillum sit.
ut id marime ꝓtegas. Nonex¬
pedit oĩa ud̾e. oĩa audire. mul¬
te nes miurie tͣnͣseant ex quib
pła q ñ accipit qͥ nescit. ñ ius
ẽẽ iracundus. ne fu̾is curiosus

Expanded text:
que quidquid est quod alienat animos reque quidquid est quod alienat animos repellitur, aut fomentis contra frigus rigoremque pugnatur ; aut si parum medicina profecit, vitaverunt turbam et sine teste ceciderunt. Prodest morbum suum nosse et vires eius antequam spatientur opprimere. Videamus quid sit, quod nos maxime concitet. Alium verborum, alium rerum contumeliae movent; hic vult nobilitati, hic formae suae parci; hic elegantissimus haberi cupit, ille doctissimus ; hic superbiae impatiens est, hic contumaciae ; ille servos non putat dignos quibus irascatur, hic intra domum saevus est, foris mitis ; ille rogari invidiam iudicat, hic non rogari contumeliam. Non omnes ab eadem parte feriuntur ; scire itaque oportet, quid in te imbecillum sit, ut id maxime protegas. Non expedit omnia videre, omnia audire. Multae nos iniuriae transeant, ex quibus plerasque non accipit qui nescit. Non vis esse iracundus ? Ne fueris curiosus.
Abbreviated transcription (Latin):
fames queq ⁊ sitis ex husdẽ
caĩs intanda ẽ. exasꝑat ⁊ incẽ¬
dit aĩos uetus dc̃m est alaxori¬
xam q̃ri eque aut ⁊ ab esuriente.
⁊ asitiente ⁊ aboĩ loĩe quema¬
liqͣres urit. Nam ut ultera ad
leuem tactum dem̃ ⁊̃ ad suspi-¬
tionem tactꝰ ꝯdolescunt: ita
aĩus affectꝰ mininis offendi¬
tur. a deout quosdam saluta
egra tanguntur. Optũm
est itaq ad pͥmum mali sen¬
sius nuimum lib̾tatis dare
et in hib̾e impetui facile ẽ aut̃
affectꝰ suos cum pͥmum oriũ¬
tur dep̾bend̾e . morbum signa
p̾currunt. Ꝙadmod̾ tempe¬
statis ac pliuuie añ ipsas no¬
ta euenunt: itaire. amoris
oĩm q istarum ꝓcellarum a¬
nimes rexantium: st̃ q̃dam p̃¬
nuncia. Qͥ comiciali uicio so¬
lent corripi iam aduetare ua¬
litudinem intelligunt. si calor
suma deseruit. ⁊ in c̾tum lurũ
neruoꝵ q trepidatio ẽ. si memo¬
na sublabit᷑ capudq u̾satur.
Solitis itaq temediis incipiẽ¬
tem cãm occupant ⁊ odore gestu¬

Expanded text:
sitis ex isdem causis vitanda est ; exasperat et incendit animos. Vetus dictum est a lasso rixam quaeri; aeque autem et ab esuriente et a sitiente et ab omni homine quem aliqua res urit. Nam ut ulcera ad levem tactum, deinde etiam ad suspicionem tactus condolescunt, ita animus adfectus minimis offenditur, adeo ut quosdam salutategra tanguntur. Optimum est itaque ad primum mali sensuis minimum libertatis dare et inhibere impetum. Facile est autem adfectus suos, cum primum oriuntur, deprehendere ; morborum signa praecurrunt. Quemadmodum tempestatis ac pluviae ante ipsas notae veniunt, ita irae, amoris omniumque istarum procellarum animos vexantium sunt quaedam praenuntia. Qui comitiali vitio solent corripi, iam adventare valetudinem intellegunt, si calor summa deseruit et incertum lumen nervorumque trepidatio est, si memoria sublabitur caputque versatur ; solitis itaque remediis incipientem causam occupant, et odore gustu
Abbreviated transcription (Latin):
uaricia sit. Quidͤ siñ pp̃fistum
sstem sed pugnum eris. aut mi¬
putatum a seruo denarium: se¬
ner sine hed̾e moriturꝰ. stomacto
dirumpit᷑. Quid si pp̃ usuram.
fen̾ator distortis pedib ⁊ mauib
ad ꝯpandum ñ relictis. cdamat.
ac ꝓuadimonia asses sues: in
ipsis morbi accessionib iundi¬
cat: si totam mͥ ex oĩb metalr
q̃ cum maxime depͥmimꝰ petum¬
am profãs: sim medium ꝓicias
qͥcꝙꝑ tbesauri tegunt: auaricia
itum subtras refente q̃ malee
nobis latͥmas edncunt. CeOñt
perseq̃re cefa. tibos potiones Ortũ¬
q cã patam ambitionem mun¬
dicias. u̾lti ꝯtumelias. motus
corpum parum honorficos. ⁊ sus¬
si̾no hoĩ datꝰ. Crede mͥ lemia sunt
q pu̾os in rirauri nirgium ꝯci¬

Expanded text:
varitia sit. Quid si ne propter fiscum varitia sit. Quid si ne propter fiscum quidem, sed pugnum aeris aut imputatum a servo denarium senex sine herede moriturus stomacho dirumpitur ? Quid si propter usuram faenerator distortis pedibus et manibus ad computandum non relictis clamat ac per vadimonia asses suos in ipsis morbi accessionibus vindicat ? Si totam mihi ex omnibus metallis, quae cum maxime deprimimus, pecuniam proferas, si in medium proicias quidquid thensauri tegunt, avaritia iterum sub terras referente, quae male egnobis lacrimas educunt! Cedo nunc, persequere cetera, cibos, potiones horumque causa paratas in ambitionem munditias, verba contumeliosa, motus corporum parum honorificos, sermo homini datus. Crede mihi, levia sunt quae pueros in
Abbreviated transcription (Latin):
udebiuꝰ qͣnͣto istalis estimanda
sit. Iuloc eĩ p̃cipue fallim᷑. ad fer¬
rum uenimꝰ ad capitalia supplici¬
a.c⁊ uinculis. carce. faine uindica¬
mus rem castigandam flagris
lemorib. Quomͦ inqͥs nos iubes
exigua misera puiba suit: Ego
u̾o nichil mag̃ suaserĩ ꝙͣ sumere
milia et abiecta st̃. nulli qui al¬
tum qͥddam aut magaificum co¬
gitat respicienda. Cta pecumã
płimum uocifãtõis ẽ. hec fora de¬
fatigat. pr̃es lib̾osq ꝯmitit. ue¬
nenti nnscet. gladies tam pusso¬
tibus qͣ legionib tradit bec est
sangne meo dilibuta. proptꝰ tãc
urorum maritoꝵ q nectes stre¬
punt litib. ⁊ tribunalia magr̃a¬
tuum p̾mit turba. reges seunint
rapiunt qz i ciuitates longo se¬
culoꝵ labore ꝯstructas: eũtunt.
ut aurum argentum qi inciiere
urbium scrutet᷑. libet intueri fistoe
uiditioꝵ basilice resonant. eucca¬
tiex longnqͥs regionib udices
sedeant iudicaturi: utriꝰ iustior a¬

Expanded text:
videbimus, quanto ista lis aestumanda videbimus, quanto ista lis aestumanda sit. In hoc enim praecipue fallimur ; ad ferrum venimus, ad capitalia supplicia, et vinculis, carcere, fame vindicamus rem castigandam flagris levioribus. " Quomodo," inquis, " nos iubes exigua, misera, puerilia sint ? " Ego vero nihil magis suaserim quam sumere milia et abiecta sint, nulli qui altum quiddam aut magnificum cogitat respicienda. Circa pecuniam plurimum vociferationis est. Haec fora defetigat, patres liberosque committit, venena miscet, gladios tam percussoribus quam legionibus tradit ; haec est sanguine nostro delibuta ; propter hanc uxorum maritorumque noctes strepunt litibus et tribunalia magistratuum premit turba, reges saeviunt rapiuntque et civitates longo saeculorum labore constructas evertunt, ut aurum argentumque in cinere urbium scrutentur. Libet intueri fiscos iudiciorum basilicae resonent, evocati ex longinquis regionibus iudices sedeant iudicaturi, utrius iustior a
Abbreviated transcription (Latin):
ordinarium consulem. A me
nũar uolunt annum s deest
mͥ ad sac̾dotium Captatus in
collegium sum sed cur in unũ
consummain diguitatem me¬
am: Sed pr̃nonio nichil con¬
tulit. ea dedit mͥ q̃ debebat alicui
dare. De suo nichil protulit. Age
reliqͣ expecta ⁊ nondum plenũ
te ẽẽ gaude. Int̾ uoluptates est
suꝑesse qd̃ sꝑes. om̃s incisti. pri¬
mum eẽ te in ão amicitu le¬
tãte. Multite uincunt. consid̾a
ꝙͣto añcedas płes ꝙͣ seqͣris. Qd
siciente uicium maxinũ q̃ris.
falsas rõnes ꝯficis. data magno
estimas accepta paruo. Aliudĩ
alio ues det̾reat. qͥbusdam tunea¬
mus irasci. qͥbusdam uen̾am. qͥb¬
dam fastidiamꝰ. Magnam rem
fñ dubio fec̾imius. si sinilum infe¬
licem mergastulũ misimus: qd̃
ꝓperamꝰ u̾berare statun crura pro¬
tinus frange: non ꝑibit potestas
ista si differet᷑. Sñ id tp̃us uemat
quo ipsi iubeamꝰ. ñc ex imꝑpio ire
loq̃mur: cum illa abierit: tunt

Expanded text:
ordinarium consulem ; a me ordinarium consulem ; a me numerari voluit annum, sed deest mihi ad sacerdotium ; cooptatus in collegium sum, sed cur in unum ? Consummavit dignitatem meam, sed patrimonio nihil contulit; ea dedit mihi, quae debebat alicui dare, de suo nihil protulit." Age reliqua expecta et nondum plenum esse te gaude ; inter voluptates est superesse quod speres. Omnes vicisti, primum esse te in animo amici tui laetare ; multi te vincunt, considera, quanto antecedas plures quam sequaris. Quod sit in te vitium maximum quaeris ? Falsas rationes conficis; data magno aestumas, accepta parvo. Aliud in alio nos deterreat. Quibusdam timeamus irasci, quibusdam vereamur, quibusdam fastidiamus. Magnam rem sine dubio fecerimus, si servulum infelicem in ergastulum miserimus ! Quid properamus verberare statim, crura protinus frangere ? Non peribit potestas ista, si differetur. Sine id tempus veniat, quo ipsi iubeamus ; nunc ex imperio irae loquemur ; cum illa abierit, tunc
Abbreviated transcription (Latin):
spauiꝙͣ debui. hec pars maxime
metuenda est. huic ꝑuiciosissĩe
ire nascunt᷑ ⁊ scissua queq in¬
uasure. Dinĩ uilium płes ami¬
ci confec̾unt ꝙͣ munici quorum
ñ expleu̾at spes in erplebiles uo¬
luit qͥdem ille neq eĩ qͥsꝙͣ lib̾aliꝰ
uictoria usus est. ex qͣ nichulsͥ
uindicauit: nͥ dispensandi pote¬
statem. Sed s̃adinod̃ sufficere
tam improbis desid̃ns posset:
renus poterat iudit itaq stttis
cͣ sellam suam gladus ꝯmilito¬
nes sues. cumbrum uillium ac̾¬
nium paulo añ partium defen¬
sorem. alios qz post pompenumn de¬
nium pompeianos bec res sua in
reges arma ꝯu̾tit. fidissimos qz
ees ꝯpulit: ut de morte eoꝵ cogi¬
tarent pro qͥbr ⁊ añ quos mori
notum h̃ũerant. Nulliad alie¬
ingentis inuidie. Tanta tñ in¬
portuntas hoĩm ẽ: ut ꝙͣiis mł¬
tum accepint. inuirie loco sit
plus accipe potuisse. Dedit mͥ p̃¬
turam sz consulatum sꝑau̾am.
dedit duodecun fasces s ñ fecit

Expanded text:
speravi quam debui. Haec pars maxime speravi quam debui. Haec pars maxime metuenda est, hinc perniciosissimae irae nascuntur et sanctissima quaeque invasurae. Divum Iulium plures amici confecerunt quam inimici, quorum non expleverat spes inexplebiles. Voluit quidem ille—neque enim quisquam liberalius victoria usus est, ex qua nihil sibi vindicavit nisi dispensandi potestatem, — sed quemadmodum sufficere tam improbis desideriis posset, unus poterat ? Vidit itaque strictis circa sellam suam gladiis commilitones suos, Cimbrum Tillium, acerrimum paulo ante partium defensorem, aliosque post Pompeium demum Pompeianos. Haec res sua in reges arma convertit fidissimosque eo compulit, ut de morte eorum cogitarent, pro quibus et ante quos mori votum habuerant. Nulli ad alieingentis invidiae. Tanta tamen importunitas hominum est, ut, quamvis multum acceperint, iniuriae loco sit plus accipere potuisse. " Dedit mihi praeturam, sed consulatum speraveram ; dedit duodecim fasces, sed non fecit
Abbreviated transcription (Latin):
aͥs ñ possit aut uolit. multos ab¬
soluemꝰ si cepmiꝰ añ iudicare qͣ.¬
rasci. Nunc aut̃ pͥmum impetũ
citau̾int ꝑseu̾amus. ne uideamur
cepisse sine causa. Et qd̃ iniqͥssĩm
est: ꝓtinatiores nos facit nnqͥtaᷤ
ire. Retinemꝰ illam ⁊ augenus
qͣsi argum̃tum sit iuste irascen¬
bus mutis.i denimboĩes denre¬
heudes. fruiolis turbam᷑⁊ mnam¬
bus. Tautuni color tubicundus
excitat ad umbͣm aspis exurgit.
Urses leouesqz mappa proritat
oĩa q̃ natura fera ac rabidast̃
consf̾nant᷑ ad una. Idem inqͥe¬
tis ⁊ scolidis ingenus euenit.
terum suspitĩe feriunt᷑ a deo quai¬
dem: ut interdum iniurias uo¬
cent modica bñficia inqͥbus fre¬
q̃ntissima cte acerbissima iracũ¬
die mat̾ia est. Carissins eĩ ras¬
cim᷑. ꝙ minora nobis p̾stit̾int. ꝙͣ
runt cum utͥusq rei patumi reme¬
dium sit. Magis altĩ indulsit
ꝙͣ erit felix quem torq̃bit felicior.
minus hẽo ꝙͣ spaui. s forte plus

Expanded text:
aliquis non possit an nolit. Multos abaliquis non possit an nolit. Multos absolvemus, si coeperimus ante iudicare qirasci. Nunc autem primum impetum citaverint, perseveramus, ne videamur cepisse sine causa. Et, quod iniquissimum est, pertinaciores nos facit iniquitas ire. Retinemus enim illam et augemus, quasi argumentum sit iuste irascenbus mutis, idem in homine deprendes ; frivolis turbamur et inanibus. Taurum color rubicundus excitat, ad umbram aspis exsurgit, ursos leonesque mappa proritat ; omnia, quae natura fera ac rabida sunt, consternantur ad vana. Idem inquietis et stolidis ingeniis evenit. Rerum suspicione feriuntur, adeo quidem, ut interdum iniurias vocent modica beneficia, in quibus frequentissima, certe acerbissima iracundiae materia est. Carissimis enim irascimur, quod minora nobis praestiterint quam rint, cum utriusque rei paratum remedium sit. Magis alteri indulsit ;quam erit felix, quem torquebit felicior. Minus habeo quam speravi ; sed fortasse plus
Abbreviated transcription (Latin):
mag̃ ꝙͣ ledunt: Multum autem
int̾est uttum aͥs uolũtati mee ob¬
stet an desit. etipiat: an ñ det. At
qͥmequo ponimꝰ. utrum aͥs aufe
rauferat au neget. utrum spem
nrãm p̾cidat. an diffa̾t. utrum ꝯtͣ
nos faciat: an prose amore alt̾ui ᷤ
an odio nr̃i; Qͥdam u̾o ñ tm̃ iusta
meredibile sere de ft̃õ bñ existima¬
nus de faciente male. At me ber¬
cule uir magnus ac iuistus fortis¬
simum quẽq ex hostib suis. et
prolib̾tate ac salute prĩe ptinai¬
cissimum. suspicit ⁊ talem sͥ cie
talem militem ꝯting̾e optat.
Turpe est cdisse quem laudes.
Qnͣto u̾o tutpius ob id aliquẽ
Sicaptiuus in fu̾itutem fubito
dep̾ssus reliqͥas lib̾tatis tenet nͦ
ad sordida ac laboriosa inmistia
agił occurrit: siex ocio piger equũ
uehiłmq dm̃: cursu ñ exequat.
sint̾ cotidiana ꝑuigilia fessum
sompnus opp̾ssit si rusticum la¬
boreni recusat. aut ñ fortit obut
a su̾itute urbana ⁊ feriata tnͣslatꝰ
ad durum opꝰ. Distingamiꝰ uttũ

Expanded text:
m laedunt ? Multum autem interest, utrum aliquis voluntati meae obstet an desit, eripiat an non det. Atqui in aequo ponimus, utrum aliquis auferat an neget, utrum spem nostram praecidat an differat, utrum contra nos faciat an pro se, amore alterius an odio nostri. Quidam vero non tantum iustas incredibile, saepe de facto bene existimamus, de faciente male. At me hercules vir magnus ac iustus fortissimum quemque ex hostibus suis et pro libertate ac salute patriae pertinacissimum suspicit et talem sibi civem, talem militem contingere optat. Turpe est odisse quem laudes ; quanto vero turpius ob id aliquem Si captivus in servitutem subito depressus reliquias libertatis tenet nec ad sordida ac laboriosa ministeria agilis occurrit, si ex otio piger equum vehiculumque domini cursu non exaequat, si inter cottidiana pervigilia fessum somnus oppressit, si rusticum laborem recusat aut non fortiter obiit a servitute urbana et feriata translatus ad durum opus, distinguamus, utrum
Abbreviated transcription (Latin):
tranffr̾e ires domesticas ope¬
tam. ꝙͣ cutuspic̾e. qͥd alicui fa¬
cere possis mali. qd̃ aut digrita¬
ti enis. aut pr̃imonio. aut corpo
tuniluꝰ infligas cum idt ꝯtinge
sine ctamine ac ꝑiculo ñ possit. ⁊̃
sicum infĩore ꝯcurses: uictum li¬
cet accipias ⁊ ad arbit̾um tuum
oĩ patĩe expoĩtum. sepe minia ui
cedentis. aut articłm loco mouit.
aut neruum in hus quos freg̾at
dentib firit. Multos iracundia
mancos multos debiles fecit etiã
ubipatĩe ẽ nacta mat̾ia. Adice
ñc ꝙ nchil tam imbeulle natũ
ẽ ut sñ elidentis ꝑiculo ꝑeat.In¬
becilles ualentissimis alias dolor.
alus casus exequat. Qͥs quodi¬

Expanded text:
transferre in res domesticas opetransferre in res domesticas operam, quam circumspicere, quid alicui facere possis mali, quod aut dignitati eius aut patrimonio aut corpori vulnus infligas, cum id tibi contingere sine certamine ac periculo non possit, etiam si cum inferiore concurses ! Vinctum licet accipias et ad arbitrium tuum omni patientiae expositum ; saepe nimia vis caedentis aut articulum loco movit aut nervum in his quos fregerat dentibus fixit. Multos iracundia mancos, multos debiles fecit, etiam ubi patientem est nancta materiam. Adice nunc quod nihil tam imbecille natum est, ut sine elidentis periculo pereat; imbecillos valentissimis alias dolor, alias casus exaequat. Quid, quod
Abbreviated transcription (Latin):
dissilia hẽat. si hoc qd̃ in õĩ ꝑccõ
muta deffendit: sisem hẽat cali¬
giniem mentis: Pectauit hoxc erñ
illi credas. etiam si dixit. it̾um ñ
faciam ⁊ iste peccabit ⁊ mstum
alius ⁊ tota uita int̾ errores
uolutabit᷑. Mansuete mimã¬
sueta tractandast. Quod in lu¬
ctu dici solet: efficatissime ⁊ in
ira dicet᷑ utrum alũ desines.
iram relinq̃re ꝙͣ ab ira relin
cãs qͥb stimłens renouaueris.
Sna sponte ira discedet. ⁊ iures
illi dies subttabet. Qnͣto secius
ẽ ate illã mĩci. ꝙͣ aser huic iras¬
ceris. dem̃ illi serius demĩ liber¬
tis pentib: denĩ lib̃is notis. de¬
inde ignotis. ubiqr eĩ cause su¬
ꝑsunt. nͥ dep̾cator aĩus accessit.
huic telo illo furor rapiet. il¬
linc alio ⁊ noms subinde mi¬
tamentis orientib ꝯtumabi¬
tur rabies. age infelix. ⁊ qñ
amabis: Oꝙͣ bonum tp̃s in
erat amicos pare: ĩnnicos nut¬
tigare. rem. p̃. ad ministrare.

Expanded text:
dissimilia habeat, si hoc, quod in omni peccato dissimilia habeat, si hoc, quod in omni peccato muta defendit, simile habet, caliginem mentis ? Peccavit ; hoc enim illi credas, etiam si dixerit: " Iterum non faciam." Et iste peccabit et in istum alius et tota vita inter errores volutabitur. Mansuete immansueta tractanda sunt. Quod in luctu dici solet efficacissime, et in ira dicetur : utrum aliquando desines airam relinquere quam ab ira relinqcausas, quibus stimuleris renovaveris, sua sponte ira discedet et vires illi dies subtrahet. Quanto satius est a te illam vinci quam a se ! Huic irasceris, deinde illi; servis, deinde libertis ; parentibus, deinde liberis ; notis, deinde ignotis; ubique enim causae supersunt, nisi deprecator animus accessit. Hinc te illo furor rapiet, illinc alio, et novis subinde irritamentis orientibus continuabitur rabies. Age, infelix, ecquando amabis ? O quam bonum tempus in tius amicos parare, inimicos mitigare, rem publicam administrare,
Abbreviated transcription (Latin):
ultꝰ publitum abscondo. om̃s
malisumꝰ. Quicꝙͥ itaq in a¬
lo rep̾hendit᷑. id unusquisq in
suosinu inuemiet. Quid illius
pallorem. illius matiem notase
pestillentia ẽ. Placidiores itaq
muicem sunꝰ maliint̾ malos
tos mutue facilitatis conuentio.
Ille mͥ iam nocuit ego illi nond̃.
sz iam aliquem fortasse lesisti. s
ledes. noli extimare banc horam.¬
aut hunc diem. totum inspice
mentis tue hĩtum. ⁊̃ si nnchilma¬
li fecisti: potes fac̃e. qͣnͣto sacius ẽ
sanari miuriam ꝙͣ ulcisci. Multũ
tpris ultio assumit multis se in
nirns: dum una dolet. Diicius
irascimꝰ om̃s ꝙͣ ledim᷑. ꝙͣto me¬
lius ẽ abire in diu̾simi. nec uici¬
a uiciis oppou̾e. Qunꝙͥ satis cõ¬
stare sͥ uideat᷑. si mulam calcib
hoĩem eẽ ad impetͣndam uemiã
nocet. Dem̃ si cet̾a aĩalia h̃ ire
tue subduc. ꝙ consilio carent: eo¬
demlocotͥ sit qͥsquis ꝯsilio caret.
Quid eĩ refert an alia multis

Expanded text:
ulcus publicum abscondo ?—omnes ulcus publicum abscondo ?—omnes mali sumus. Quidquid itaque in alio reprenditur, id unusquisque in sinu suo inveniet. Quid illius pallorem, illius maciem notas ? Pestilentia est. Pnvicem simus: mali inter malos potest, mutue facilitatis convencio. 'Ille iam mihi nocuit, ego illi nondum': set iam aliquem fortasse lesisti; set ledes. Noli estimare hanc horam, hunc diem; totum inspice mentis tue habitum; et si nichil mali fecisti, potes facere". 7. "Quanto sacius est sanare iniuriam quam ulcisci! Multum temporis ulcio assumit, multis se iniuriis obicit, dum una dolet. Diucius irascimur omnes quam ledimur. Quanto melius est abire in diversum nec vicia viciis opponere! Numquid satis stare videatur, si mulam calcibus hominem esse ad impetrandum veniam nocet. Deinde, si cetera animalia hoc ire tue subducit, dem loco tibi sit quisquis consilio caret ; quid enim refert an alia mutis
Abbreviated transcription (Latin):
Quis emin muitiam non põt
ferre: qͥs põt irams Adice nunc
qd̃ id agis ut ⁊ iram feras: ⁊ in¬
iuriam. qͣre fers egri rabiẽ: et
frenetici u̾ba: pueroꝵ ꝓt̾uas ma¬
nus: nempe qr uidẽtur nescire:
qͥd facit. Qͥd unt̾est quo qͥsq
Puta te uelle. tñ ñ erit marima
est eĩ facta inurria: pena fecisse.
nec quicꝙͣ gͣnius afficit᷑ ꝙͣ qui
ad supplicium penitencie tradit᷑.
Dem̃ ad ꝯditõem rerum hu¬
manarum respiciendum est.
ut oĩm accidentium eqͥ iudices
simꝰ. Inquus aut̃ est qͥ ꝯmu¬
ne uitium singulis obiecit. Nõ
est ethiops int̾ suos insignitus
color. nͨ rufus crimis ⁊ cractꝰ in
nodum apud g̾manos: uirum
dum decet nichil i uno iudica¬
bis notabile. aut fedum: qd̃
genti sue publicum ẽ. Et ista
guli ꝯfuetudo deffendit. uide nc̃
qͣnͣto in hus iustior uema sit: Ñ
ꝑtotum genus humanumiuis
gata stom̃s in ꝯsulti ⁊ improui¬
di sumꝰ. om̃s incerti. q̃ruli. am¬
biciosi. Qiid leuiorib u̾bis

Expanded text:
quis enim iniuriam non potest ferre, qui potest iram ? Adice nunc quod id agis, ut et iram feras et iniuriam. Quare fers aegri rabiem et phrenetici verba, puerorum protervas manus ? Nempe quia videntur nescire quid faciant. Quid interest, quo quisque Puta velle te, tamen non erit ; maxima est enim factae iniuriae poena fecisse, nec quisquam gravius adficitur quam qui ad supplicium paenitentiae traditur. Deinde ad condicionem rerum humanarum respiciendum est, ut omnium accidentium aequi iudices simus ; iniquus autem est, qui commune vitium singulis obiecit. Non est Aethiopis inter suos insignitus color, nec rufus crinis et coactus in nodum apud Germanos virum dedecet. Nihil in uno iudicabis notabile aut foedum, quod genti suae publicum est ; et istguli consuetudo defendit. Vide nunc, quanto in iis iustior venia sit, quae per totum genus humanum Omnes inconsulti et improvidi sumus, omnes incerti, queruli, ambitiosi,—quid lenioribus verbis
Abbreviated transcription (Latin):
cantꝰ blandim̃ta qͥb mens te¬
soluat᷑: Confusis oculis ꝓsũt
uirentiai.⁊ qͥbuscam colorib
infirma acies acquiescit. quo¬
rũdam splendore p̾stringit᷑. sic
mentes egras: studia leta ꝑml¬
cent. forum aduocatões. iudici¬
a fugere debemus. ⁊ oĩa q̃ erul¬
cerant uicium eq̃ cau̾e lassitu¬
ꝙͥ in nobis mute placidum¬
q est. ⁊ acria ꝯcitat. Ideo qͥb
stomachus suspectus est: ꝓces¬
suri adres agendas maioris
negocu: bilem cibo tempent.
Qmͣ maxime mouet fatiga¬
tio.siue qr calorem media cõ¬
pestit ⁊ nocet sangͥui. cursum¬
qr enis uenis laborantib sistit.
siue qr corpꝰ attennatum ⁊ inf̾¬
numi: incumbit aĩo. Certe
ab eandem cãm iracundiores

Expanded text:
cantus blandimenta, quibus mens recantus blandimenta, quibus mens resolvatur ? Confusis oculis prosunt virentia et quibusdam coloribus infirma acies adquiescit, quorundam splendore praestringitur; sic mentes aegras studia laeta permulcent. Forum, advocationes, iudicia fugere debemus et omnia quae exulcerant vitium, aeque cavere lassituquid in nobis mite placidumque est et aeria concitat. Ideo quibus stomachus suspectus est, processuri ad res agendas maioris negotii bilem cibo temperant, quam maxime movet fatigatio, sive quia calorem in media compellit et nocet sanguini cursumque eius venis laborantibus sistit, sive quia corpus attenuatum et infirmum incumbit animo ; certe ob eandem causam iucundiore
Abbreviated transcription (Latin):
sentientem ⁊ erclamauit dic
aliquid contra. ut duo simus s
to sine adu̾satio desit. Eligamꝰ
gͦ uel boc potius si conscu nobis
rracundie sumꝰ : qͥ uultum nr̃m
ac sinonem seqͣntur. facient qͥ¬
dem nos delicatos ⁊ in malam
consuetudinẽ inducẽt: inchil
contͣ uoluntatem audiendi. sed
ꝓd̾it utio suo int̾uallum ⁊ quie¬
tem dare difficilis quoq ⁊ indo¬
miti natã blandientem feret.
nich̃ asꝑm t̾ritumq palpanti ẽ.
Quotiens disputatio longior
tentio. ⁊ dimissos altins tenet.
facilius ẽ se actamme abstiñe
ꝙͣ abduce. Studia quoq gͣmo¬
ra: iracundis omittendast̃. aut
c̾te citͣ lassitudinem excenda. et
cũus ñ int̾ pła u̾sandus. sed ar¬
tib amenis tradendus. lectio
illum carimũ ablemat. ⁊ histo¬
ria fabulis detineat. mollius
delicaciusq tractet᷑ pithagora s.¬
ꝑturbatt̃es aĩ. lira ꝯponebat.
Quis aut ignorat lituos ⁊ tu¬
bas concitam̃ta ẽẽ sicut quostã

Expanded text:
sentientem et exclamavit : " Dic sentientem et exclamavit : " Dic aliquid contra, ut duo simus ! "to sine adversario desit. Eligamus ergo vel hos potius, si conscii nobis iracundiae sumus, qui vultum nostrum ac sermonem sequantur. Facient quidem nos delicatos et in malam consuetudinem inducent nihil contra voluntatem audiendi, sed proderit vitio suo intervallum et quietem dare. Difficiles quoque et indomiti natura blandientem ferent. Nihil asperum territumque palpanti est. Quotiens disputatio longior tentio et demissos altius tenet. Facilius est se a certamine abstinere quam abducere. Studia quoque graviora iracundis omittenda sunt aut certe citra lassitudinem exercenda, et animus non inter plura versandus, sed artibus amoenis tradendus. Lectio illum carminum obleniat et historia fabulis detineat ; mollius delicatiusque tractetur. Pythagoras perturbationes animi lyra componebat; quis autem ignorat lituos et tubas concitamenta esse, sicut quosdam
Abbreviated transcription (Latin):
cãs irascendi ñ inuenit. nec i¬
tium fuum er̃cet fug̾e itaq debe¬
bit oĩs ques incitaturos iracun¬
diam sciet. Qͥ st̃ inqͥs istimulti
ex uarus causis idem facturi. of¬
fendet te suꝑb: ꝯtemptu. dicar
contumelia. petulans inurria.
lundus malignitate. pugnar
contentõe. uentosus ⁊ mendar
uanitate. Nonferes anspitioso
timeri. a ꝑtinace uinci. a delica¬
to fastidiri. Elige simplices. fa¬
ciles. mod̾atos. qui iram tuam
nec euocent ⁊ferant. Magis
ad huc ꝓd̾unt sũmissi ⁊ buma¬
ni ⁊ dulces. ñ tñ usq inedulati¬
onem. nam iracundos nmiai
absentatio offendit. Erat cte a¬
cui ñ mag̃ tutum erat blandiri
ꝙͣ maledice̾. Celium oratorẽ
fuisse iracundissimũ constat.
cum qͦut auint cenabat incubi¬
culo lecte patĩe cdiens. s difficile
erat illi in copulam ziecto: rixã
eiꝰ cum quo bẽbat effug̾e. optĩm
iudicauit quiꝙͥ dixiss seqͥ ⁊ se¬
cundas ag̾e. Nontulit celiꝰ ad¬

Expanded text:
 quod causas irascendi non invenit nec vi quod causas irascendi non invenit nec vitium suum exercet. Fugere itaque debebit omnis quos irritaturos iracundiam sciet. " Qui sunt," inquis, " isti ? " Multi ex variis causis idem facturi : offendet te superbus contemptu, dicax contumelia, petulans iniuria, lividus malignitate, pugnax contentione, ventosus et mendax vanitate; non feres a suspicioso timeri, a pertinace vinci, a delicato fastidiri. Elige simplices, faciles, moderatos, qui iram tuam nec evocent et ferant. Magis adhuc proderunt summissi et humani et dulces, non tamen usque in adulationem, nam iracundos nimia assentatio offendit. Erat certe acui non magis tutum erat blandiri quam male dicere. Caelium oratorem fuisse iracundissimum constat. Cum quo, ut aiunt, cenabat in cubiculo lectae patientiae cliens, sed difficile erat illi in copulam coniecto rixam eius cum quo cohaerebat effugere; optimum iudicavit quidquid dixisset sequi et secundas agere. Non tulit Caelius ad
Abbreviated transcription (Latin):
nun spes exeat. Nichil conem᷑
qd̃ mor adepti quoq fuccesfisse
mirem. Demꝰ oꝑam ne accipia¬
mus iniuriam qr ferre nescimꝰ.
Cum placidissimo ⁊ mĩme au
Sumunt᷑ a conu̾santibz mores.
et ut q̃dam in contactos corporis
uicia tnͣsilunt. ita aĩꝰ mala sua
ꝓrinus tradit. ebriosus: ꝯuicto¬
tes in amorem meri traxit. Im¬
pudicoꝵ cetꝰ fortem quoq ⁊ fili¬
ceat: uirum emollit. Auaricia
in proximes uirus suum tran¬
stulit. Eadem ex diu̾sorõ untu¬
tum ẽ ut õe qd̃ secum habẽt nuti¬
gent. nec tam ualitudin ꝓfuit
utilis regio ⁊ salubrius celum:
ꝙͣ c̃s parum firmis in turba me¬
liore u̾sari. Que res ꝙͣto possit ĩ¬
telliges. si ind̃is feras quoq cum¬
uictu nr̃o mansuesc̾e. nulliq etiã
ĩam bestie num suam ꝑman̾e:
si hoĩs ꝯtuberinum diu passa est
tecondit᷑ oĩs afpitas. paulatim¬
q int̾ placida dediscit: Accedit
huc qd̃ ñ tm̃ exemplo melior fit

Expanded text:
num spes exeat, nihil conemur, num spes exeat, nihil conemur, quod mox adepti quoque successisse miremur, Demus operam, ne accipiamus iniuriam, quia ferre nescimus. Cum placidissimo et facillimsumuntur a conversantibus mores et ut quaedam in contactos corporis vitia transibunt, ita animus mala sua proximis tradit. Ebriosus convictores in amorem meri traxit, impudicorum coetus fortem quoque et, si liceat, virum emolliit, avaritia in proximos virus suum transtulit. Eadem ex diverso ratio virtutum est, ut omne quod secum habent mitigent ; nec tam valetudini profuit utilis regio et salubrius caelum quam animis parum firmis in turba meliore versari. Quae res quantum possit intelleges, si videris feras quoque convictu nostro mansuescere nullique etiam immani bestiae vim suam permanere, si hominis contubernium diu passa est; retunditur omnis asperitas paulatimque inter placida dediscitur. Accedit huc, quod non tantum exemplo melior fit
Abbreviated transcription (Latin):
ut dii rerum actu fatigandus
nec magnarum sͣ iuires appeti¬
tarum.facile ẽ lema aptare cer¬
uicib. ⁊ in hanc aut illam ꝑtem
tufferre sñ lapsu. At qͥ aliens in
nos manibz impoĩta egre sustine¬
mus. uicti in proximo effundi¬
mus. ⁊ dum stamus subsarcina
impares om̃ uacillamꝰ. Idem ac¬
cid̾e in reb ciuilib ac domesticis
scias. negocia expedita ⁊ habilia:
sequnt᷑ actorem: ingentia ⁊ gͣ
mensuram agentis: nec dant
se facile. ⁊ sioccupata st̃: p̾munt.
atq abducunt admĩstrantem.¬
qͥñ q̃ faciba st̃ agredit᷑. s uult fa¬
cilia ẽẽ q̃ aggressus ẽ. Quociens
ciliqͥd conabis te simul⁊ ea que
paras qͥbusq paris ipse metire
faciet enun te aspm pemiteñ ope¬
ris infecti. boc int̾est utrum quis
feruidi sit ingẽn aut frigidi. aut
bumilis. gñoso: repulsa iramex¬
pͥmet. languido. mertiq tristici¬
am gͦ actões nr̃e nec pue sint
nec audaces ⁊ improbe. In uici¬

Expanded text:
ut dixi, rerum actu fatigandus ut dixi, rerum actu fatigandus nec magnarum supraque vires adpetitarum. Facile est levia aptare cervicibus et in hanc aut illam partem transferre sine lapsu ; at quae alienis in nos manibus imposita aegre sustinemus, victi in proximo effundimus. Etiam dum stamus sub sarcina, impares oneri vaccillamus. Idem accidere in rebus civilibus ac domesticis scias. Negotia expedita et habilia sequuntur actorem ; ingentia et supra mensuram gerentis nec dant se facile et, si occupata sunt, premunt atque abducunt administrantemquae facilia sunt adgreditur, sed vult facilia esse quae adgressus est. Quotiens aliquid conaberis, te simul et ea, quae paras quibusque parans ipse, metire ; faciet enim te asperum paenitentia operis infecti. Hoc interest utrum quis fervidi sit ingenii an frigidi atque humilis ; generoso repulsa iram exprimet, languido inertique tristitiam. Ergo actiones nostrae nec parvae sint nec audaces et improbae, in vici
Abbreviated transcription (Latin):
mocriti salutare p̾ceptum quo
monstrat᷑ tranqͥllitas. Eñ quo
pͥuatim. neq publice multa
aut maiora uirib nris egeri¬
mus. ñꝙͣ tam felicit᷑̾ in multa
discurrenti negocia dies tnͣsit.
ut ñ aut er hoĩe. aut ex re. offen¬
sa nascat᷑ que aĩm n iras paret
ꝙ̃ad mod̃ ꝑ freq̃ntia urbis loca
ppetanti: in multos incursitan¬
dum est ⁊ alicubi labi ncc̃e ẽ. a¬
licubi retineri. alicubi respergi
ita mh inte actu dissipato iua¬
go multa impednũta multe
qͣrele incidunt. Alius spẽ ñam
fefellit. alius distulit. alius n¬
tercepit. ñ ex destinato ꝓpoĩta
flurunt. Nulli fortunatam de¬
dita ẽ ut multa temptanti u¬
biq m̃decit. Sequit᷑ gͦ ut is cui
contͣ ꝙͣ ꝓposuerat aliqͣ cesserunt:
impatiens boĩm rerum qr sit. er
leuissinus caĩs irascat᷑. ñt ꝑco¬
ne . nc̃ negocio. ñc loco. ñc fortu¬
ne . nc̃ sͥ . Itaq ut qͥetus possit ẽẽ
aĩus ñ ẽ iactandꝰ. nec multarũ

Expanded text:
mocriti salutare praeceptum, quo mocriti salutare praeceptum, quo monstratur tranquillitas, si neque privatim neque publice multa aut maiora viribus nostris egerimus. Numquam tam feliciter in multa discurrenti negotia dies transit, ut non aut ex homine aut ex re offensa nascatur, quae animum in iras paret. Quemadmodum per frequentia urbis loca properanti in multos incursitandum est et aliubi labi necesse est, aliubi retineri, aliubi respergi, ita in hoc vitae actu dissipato et vago multa impedimenta, multae querellae incidunt. Alius spem nostram fefellit, alius distulit, alius intercepit; non ex destinato proposita fluxerunt. Nulli fortuna tam dedita est, ut multa temptanti ubique respondeat. Sequitur ergo, ut is, cui contra quam proposuerat aliqua cesserunt, impatiens hominum rerumque sit, ex levissimis causis irascatur nunc personae, nunc negotio, nune loco, nunc fortunae, nunc sibi. Itaque ut quietus possit esse animus, non est iactandus nec multarum,
Abbreviated transcription (Latin):
Nonẽ magnꝰ aĩus quem incur¬
rat miuria. aut potencior te aut
imbecilior lesit. Si mibecilior: ꝑte
illi. si potentiort̾. Nullum est
argum̃tum magnitudinis cer¬
tius ꝙͣ nichil posse quo nstig̾is
accide. Pars supior mundri or¬
dinatior ac ꝓpinqua syderibus:
nec innubem cogit᷑ nec intempe¬
statem impellit᷑ nec u̾satur in
turbinem õĩ tumultu caret infe¬
riora fulmmant. Eodem mͦ sub¬
linus aĩnus qͥetus semꝑ ⁊ insta¬
tione tͣnsqͥlla collocatꝰ: oĩa intͣ
se p̃mens qͥbr ira ꝯtrabit᷑ mode¬
stus ⁊ uen̾abilis ẽ ⁊ dispõitus. qͦ¬
rum nichil inuemies in irato.
Quis eĩ traditꝰ dolori ⁊ furens
ñ pͥmam reicit u̾ecundiam: qͥs
impetu turbidꝰ ⁊ aliqueni ruens.
ñ quicqͥ in se u̾ecundi hũit abie¬
cit: ciuiofficioꝵ nũs aut ordo cõ¬
stititit incitato: qͥs lingue tem¬
perauit: qͥs ullam ꝑtem corporis
tenuit: quis se regere potint mi¬
missum: Prodĩt nobis illud de¬

Expanded text:
non est magnus animus, quem incurnon est magnus animus, quem incurvat iniuria. Aut potentior te aut imbecillior laesit ; si imbecillior, parce illi, si potentior, tibi. Nullum est argumentum magnitudinis certius quam nihil posse quo instigeris accidere. Pars superior mundi et ordinatior ac propinqua sideribus nec in nubem cogitur nec in tempestatem impellitur nec versatur in turbinem; oriora fulminant. Eodem modo sublimis animus, quietus semper et in stacione tranquilla collocatus, omnia infra se premens, quibus ira contrahitur, modestus et venerabilis est et dispositus ; quorum nihil invenies in irato. Quis enim traditus dolori et furens non primam reiecit verecundiam ? Quis impetu turbidus et in aliquem ruens non quidquid in se venerandi habuit abiecit ? Cui officiorum numerus aut ordo constitit incitato ? Quis linguae temperavit ? Quis ullam partem corporis tenuit ? Quis se regere potuit immissum ? Proderit nobis illud De
Abbreviated transcription (Latin):
nocẽ ei quem edit. ñ ncc̃i uult.
saicduil ẽ simstatib gͣinus has
ira ꝯciliat. Machil est bello fune¬
stius. nich̃ potentiu ira prorũ¬
pit cetũnr ⁊̃ illa plebeia irari pri¬
uata: ĩerme ⁊ sine iurib bellũ ẽ
Pretẽa ira ut seponamꝰ q̃ mor
secutura st̃ dampna. insidias.
ppetuam er c̾tammib mutius
sollitudinem dat penas dum
erigit. nat᷑am hoĩs nuitat. illa
in amorem bortat᷑ bec in odiu.
illa ꝓdesse nih hec noce̾. Adice
ctuenemat ⁊ aĩosa undeat᷑. pusil¬
la est ⁊ angusta. Nemo ẽĩ ñ eo a
quo se ꝯtemptum iudicat minor
est. At ille ingens aĩus ⁊ uerus
estimator sui: ñ iundicat miuri¬
am qr ñ sentit. ut tela a duro re¬
siliunt ⁊ cum dolore cedentis soli¬
da fernint᷑. ita nulla magnum a¬
minum iiuria ad sensum sin
adduct. fragilior eo qd̃ petit ꝙͣto
pulcrius uelut nilli penetrabilẽ
telo oẽs muirias ꝯtumeliasq res¬
puere ultio dolons ꝯfessio est.

Expanded text:
—nocere ei quem odit, non noceri vult. —nocere ei quem odit, non noceri vult. Nihil est simultatibus gravius, has ira conciliat ; nihil est bello funestius, in hoc potentium ira prorumpit ; ceterum etiam illa plebeia ira et privata inerme et sine viribus bellum est. Praeterea ira, ut seponamus, quae mox secutura sunt, damna, insidias, perpetuam ex certaminibus mutuis sollicitudinem, dat poenas dum exigit; naturam hominis eiurat : illa in amorem hortatur, haec in odium ; illa prodesse iubet, haec nocctu veniat et animosa videatur, pusilla est et angusta ; nemo enim non eo, a quo se contemptum iudicat, minor est. At ille ingens animus et verus aestimator sui non vindicat iniuriam, quia non sentit. Ut tela a duro resiliunt et cum dolore caedentis solida feriuntur, ita nulla magnum animum iniuria ad sensum sui adducit, fragilior eo quod petit. Quanto pulchrius velut nulli penetrabilem telo omnis iniurias contumeliasque respuere! Ultio doloris confessio est ;