comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
uetantoꝵ hoĩnum dampna¬
re Qum utrũꝙ potiꝯ amplec¬
tor ⁊ ꝓbo neutrũ modo nr̃o¬
ꝓposito aduersum . neq erim
studiosis impero. ut in filius
aut montibz libros stribant
s ꝑmicto ut tali spectatulo
Recreatũ anui in angustias
cogant tacitas atꝙ recendi¬
tas/ quas tamen inillo loco
aptia ꝙͣ insolitudine posse cõ¬
tingere. Quis est / qui nõ ꝙͣli¬
bet urbiũ. amicus incelligat
fustu igͥ ac silentem locum
qui ad scribenduz ueĩt eligat
hoc ẽĩ iubentibꝰ non obfisto
quod diurno scriptori dictu
uocturna non respuat lucu¬
brator. Qua in re ip̃ia qͥntili¬
am consiliũ non iureficap ex¬
ptus cecum scudiosissime pr
et cum lectore com̃co Ille.
em laudans de mosteis hunt
morẽ ad extremũ ait. Ideo
lucubrantes silenciũ noctis ⁊
clausum cubiculum ⁊ lumẽ
unũ. nlut rectos teneat Nichil
hore ut arbitror solitudim ols¬
tare ẜ fau̾e ciuicta fateber e
Itaꝙ si nt̾ cantas uoces au¬

Expanded text:
ve tantorum hominum damnave tantorum hominum damnare; quin utrunque potius amplector, et probo neutrum nostro proposito adversum. Neque enim studiosis impero ut in silvis aut in montibus libros scribant, sed permitto ut tali spectaculo recreatum animum in angustias cogant tacitas atque reconditas. Quas tamen nullo loco aptius quam in solitudine posse contingere quis est qui non, quamlibet urbium amicus, intelligat? Fuscum igitur ac silentem locum qui ad scribendum venit eligat; hoc enim iubentibus non obsisto; quod diurno scriptori dictum nocturnus non respuat lucubrator. Qua in re ipsius Quintiliani consilium non inefficax expertus, tecum, studiosissime pater, et cum lectore comunico. Ille enim, laudans Demosthenis hunc morem, ad extremum ait: «Ideo lucubrantes silentium noctis, et clausum cubiculum, et lumen unum velut rectos teneat». Nichil horum, ut arbitror, solitudini obstare sed favere cunta fateberis. Itaque si inter tantas voces au
Abbreviated transcription (Latin):
benit / qui uelut auccorita¬
ti pͥe parum fisq. demos.¬
cenis haud unlgans equ¬
lo. grahe facundie pnap¬
faciũ profert opioi fore consem¬
taneũ. Et de mostenes quidem
inꝙͥ. melius qui se in locum ex
quo nulla andiri nox et exiͦ
recondebat ne aluid agere me¬
tem cogerent occlishabes estu¬
siose siluar sectator mirator /¬
ꝙͥ dicat aliquis qui siluas
et colles et secessꝮ auios non
tm̃ mutiles studiis opment᷑
s. dampnosos. Cuid hic dicã
Regem aut locutũ sera qum¬
tilianũ. aut recte fecisse. de
ille clanssim̃ꝰ. Nec dubm̃
nulle scudio sorum gene mi¬
nosiluas ⁊ ea de quiba lnt
loquitur atq oĩo solitudiẽs
conuẽire. Quod exp̾ssius
dicam eũ ad exempla ꝑueno
Ses non hr̃e euade̾ est animꝰ
nec fucta nͨ belliun placet
concordiã quero. Ituꝙ ꝙͣme
eno nusꝙͣ felicio ꝙͣ in silis
magificu aliquid occurnt¬
⁊ equa conceptiba nba respõ¬
deant. ⁊⁊ oli tamẽ quod m̃
forran singulare est adem
ũsos traliens diccũ factum

Expanded text:
velut autoritati proprie parum fisus, Demosthenis, haud vulgaris equlo graie facundie princifactum profert opinioni sue consentaneum; et «Demosthenes quidem» inquit «melius, qui se in locum ex quo nulla audiri vox et ex quo recondebat, ne aliud agere mentem cogerent oculi». Habes, o studiose silvarum sectator miratorque, dicat aliquis, qui silvas et colles et secessus avios non tantum inutiles studiis opinetur sed damnosos. Quid hic dicam? Negem aut locutum vera Quintilianum, aut recte fecisse Demoille clarissimus: nec dubium nulli studiosorum generi minus silvas, et ea de quibus hic loquitur, atque omnino solitudinem convenire quod expressius dicam cum ad exempla pervenero; sed non hinc evadere est animus; nec fuga nec bellum placet, concordiam quero. Itaque quamvis ego nusquam felicius quam in silvis magnificum aliquid occurrit — et equa conceptibus verba respondeant, nolim tamen, quod michi forsan singulare est ad universos trahens, dictum factum
Abbreviated transcription (Latin):
mĩꝙͣ suasi ut studio solitudins
amicicie iura. contẽpnerent
Eurbas / non amicos fugi-¬
⁊endos dico. Q si quis esse s
anncor curbas stimat pͥmĩ
uideat ne fallat / Id ne ma¬
uinie deceget repentin a nc̃ci Reset¬
tas/ aintato ꝙ fortune q̃ sit̃ eest
optanda non est exꝑiendi el¬
⁊cupidine sit si actidat exꝑ qͣ¬
iencie et discuciendis eirori ste¬
ba multum confert. Uenĩsi
ut reliq̃rũ rerp/ sit amicoꝵ
alt̾ alto dicior furt̾ ino mo¬
uebor. net tam amicos fu¬
gere solitanũ monebo / ꝙ̃oy¬
tare / ut ad se insendũ. sigil¬
latim potis ꝙͣ cat̾uatun ue¬
mant non ocio tediũ ẜ so¬
lamen ⁊ auxiliũ laturi. Sit
ociũ modestũ. ⁊ suaue nõ
⁊insolens sit solitudo transqͥl¬
la/ non ferox Sit demq so¬
licudo non in manitas, in
qua qͥ uen̾it miret᷑. hñam /h¬
tatem q̃ ab urbibus. exu¬
let siluas incolere. seq ui¬
sos in ppłis. ac leones in
colitudine angelicũ hoĩem

Expanded text:
nunquam suasi ut studio solitudinis nunquam suasi ut studio solitudinis amicitie iura contemnerent: turbas non amicos fugiendos dico. Quod siquis esse sibi amicorum turbas extimat, primum videat ne fallatur. Id vero maxime deteget repentina necessitas mutatioque fortune que, sicut optanda non est experiendi cupidine, sic si accidat experientie et discutiendis erroribus multum confert. Deinde si ut reliquarum rerum sic amicitiarum alter altero ditior fuerit, non movebor; nec tam amicos fugere solitarium monebo, quam optare ut ad se visendum singulatim potius quam catervatim veniant, non otio tedium sed solamen et auxilium laturi. Sit otium modestum et suave, non insolens; sit solitudo tranquilla, non ferox; sit denique solitudo non immanitas, in quam qui venerit miretur humanitatem, que ab urbibus exulat, silvas incolere, seque ursos in populis ac leones, in solitudine angelicum hominem
Abbreviated transcription (Latin):
fugiam S et tunc cũ unum
fugero non heo cũ qͦ te comiuĩ¬
ratũ. uelim . mir̃i. Ego no
ħeo cũ quo te ⁊ fortasse plu¬
res. ẜ ꝓfecto unũ ħeo o sinñc
tale aliꝙ amico consulã ex¬
clamabunt solituduns ac
um ⁊ inhumanũ dic̾ent
Itqui Seneca tantꝰ uis ta¬
rissimo om̃mi a̧imico p̾cepit
unũ eciam fuge̾. ac ꝑsitõ cõ¬
suinatoq iuro loquit᷑ hoc
si quis dix̾it cũ bona uenia
lui. Iuratus testis seneta
ip̃e fatebr. quem eciã si fre¬
quent̾ laudet qͥ amancuãmos
G. Si ꝑfectũ tamen eũ nos¬
set nec tociens hortaretu¬
Riet aliquo rephenderet᷑ ac
scudiis saltem uirtutiꝙ dedi¬
to. dicat aliqͥs hoc fatebor
Sed eo plane reuertiñ
quo uolebam. Neq em ego
aliis ꝙͣ lr̃arum et uirtutum
studiosis loquor reliquis sa-¬
lubre consiliũ. millũ heosnsi
ot ante ouua uit̾am mutent tũ
de loci oportimitate iudebiq̃
Ceterum hus ip̃is quibꝰ soa¬
tudinen oportinam dixi

Expanded text:
fugiam, si et tunc tamen unum fugiam, si et tunc tamen unum fugero? «Non habeo cum quo te comunicatum velim». Mirum: ego vero habeo cum quo te, et fortasse plures, sed profecto unum habeo. O si nunc tale aliquid amico consulam, exclamabunt undique solitudinis ac um et inhumanum dicent; atqui Seneca, tantus vir, carissimo omnium amico precipit unum etiam fugere. At perfecto consummatoque viro loquitur. Hoc siquis dixerit, cum bona venia lium iuratus testis Seneca ipse fatebitur, quem etsi frequenter laudet, qui amantium mos est, si perfectum tamen nosset, nec totiens hortaretur, nec aliquando reprehenderet. At studiis saltem virtutique dedito, dicat aliquis; hoc fatebor, sed eo plane revertimur quo volebam. Neque enim ego aliis quam literarum et virtutum studiosis loquor; reliquis salubre consilium nullum habeo, nisi ut ante omnia vitam mutent; tum de loci oportunitate videbimus. Ceterum his ipsis, quibus solitudinem oportunam dixi,
Abbreviated transcription (Latin):
strutatores her ut uindicet
het impunitatis et latebra¬
o spe reicit legur ane gere
⁊ renenciam honestatt. Cete¬
rum alt̾a lib̾tatem impuden¬
tiamꝙ. pectandi alta fauto¬
res scelero atq instrã suppe¬
ditat / utrũꝙ pestifere uerũ
ea nar̃e ꝑu̾sitas non solitu¬
Dinns culpa ẽ. Quod ut ꝓr¬
sus ita esse/ nec aluid de¬
netã uoluisse ꝑuideas ead
cpla illa ip̃as solitud mem
mestis ac pauidis ⁊ ipru¬
dentibꝰ medicta lucilro sno
non modo ꝑmictit ẜ suadet ac
pcipit. Sit est inꝙͦ. non muto
smãm fuge multitudinẽ fuge
paucitatem fuge eciam unum
Non. ħeo cũ quo te cõĩtatũ uelis
Et iude quod indiciũ heo ¶indeo
t e tibi credr̃e. Durũ nͥ fallor
ac p̾ciosum docina fuge inꝙͥ
multitudinem libenter id qͥdem
fuge paucitatem pacior non
moleste fugeeciam unñ. Nil
ẽ quo iñ ult̾ius tradas adi
extiam solitudinem cohortasti
Quid nam restat nͣ ut me ip̃

Expanded text:
scrutatores habet et vindices, scrutatores habet et vindices, hec impunitatis et latebrarum spe reicit legum metum et reverentiam honestatis. Ceterum altera libertatem impudentiamque peccandi, altera fautores scelerum atque instrumenta suppeditat, utrumque pestiferum; verum ea nature perversitas, non solitudinis culpa est. Quod ut prorsus ita esse nec aliud Senecam voluisse pervideas, eadem epystola illam ipsam solitudinem, mestis ac pavidis et imprudentibus interdictam, Lucilio suo non modo permittit sed suadet ac precipit. «Sic est» inquit «non muto sententiam: fuge multitudinem, fuge paucitatem, fuge etiam unum; non habeo cum quo te comunicatum velim, et vide quod iudicium habeo: audeo te tibi credere». Durum, nisi fallor, ac precisum dogma. «Fuge» inquit «multitudinem», libenter id quidem; «fuge paucitatem», patior non moleste; «fuge etiam unum», nil est quo me ulterius trudas, ad extremam solitudinem coarctasti. Quid iam restat nisi ut me ipsum
Abbreviated transcription (Latin):
non tam mithi ñł aliis ꝙͣ
expienciecreditii¶ Iam n̾o
qui solitudinem uirtutibus
immicam uolunt astipula¬
tore uident᷑ int̾ cetos anne¬
uz Senetã here. qͥ eplarum
suaꝵ q̃dã loco onna nobis
mala solitudinem ꝑsuade
et rurso alio loco/ Mala ibi
ꝯsilia agitari / cupiditates
improbas ordinari auda¬
ciam acui libidine rutar
dum uel solitudinis patro¬
tunũ deferendum erat. S
non ita est sa eĩ nõ nͥ de stul¬
tis et qui passiomba uincñt᷑
duta esse luce claria in ip̃is
Senece. u̾bis a pet lugentẽ.
inꝙͥ tuuentemq custodere. so¬
lema. ne solitudine mala nta¬
e udis aliquem solitu¬
luctũ .s. et tunorem acerrim¬
extendens. Nemo ẽ inꝙͥ ex
mp̃dentiba qui relinqͥ fibi de¬
beat P utiq uerum esse. quis
non uidet. Quiꝰ enim impos
sui est mox int sibi relrat
ego inimicam mͦ solitudine
ẜuec amicã urbem. uidico
Eotamen amitiorem ꝙ illa
ui criminũ ministroe fit et

Expanded text:
non tam michi vel aliis quam non tam michi vel aliis quam experientie credituri. Iam vero qui solitudinem virtutibus inimicam volunt, astipulatorem videntur inter ceteros Anneum Senecam habere, qui epystolarum suarum quodam loco, omnia nobis mala solitudinem persuadere; et rursus alio loco, mala ibi consilia agitari, cupiditates improbas ordinari, audaciam acui, libidinem irritari, um, vel solitudinis patrocinium deserendum erat. Sed non ita est. Ea enim non nisi de stultis et qui passionibus vincuntur dicta esse, luce clarius in ipsis Senece verbis apparet. «Lugentem» inquit «timentemque custodire solemus, ne solitudine male utatur». Audis aliquem solituluctum scilicet et timorem, acerrimextendens, «Nemo est» inquit «ex imprudentibus, qui relinqui sibi debeat». Id utique verum esse quis non videt? Qui enim impos sui est, mox ut sibi relinquego non inimicam modo solitudinem, sed nec amicam urbem iudico, eo tamen amiciorem, quod illa ut criminum ministros sic et
Abbreviated transcription (Latin):
nͨ grauitati rere de ditꝰ. abo¬
ip neglexisẜ. or natũ loci alls
comemoracone. notũ nobis
ẽẽ uoluit ubi ingeniũ epcer¬
tens non ait. hũt talamum
loco abdictũ ciu̾ctũ mniis lo¬
nunitũ. fens marmorea
pasuntum lapsus pendulis ne¬
biba ꝑ arundines bauilas re¬
puuit uirẽcia porticum fronde¬
a retta fecerunt. Ecte quã por¬
licũ et quã sedem uir sanctus
et eloquens apetebat uites pal¬
mites frondes arundies ⁊ mĩ
hec scudiosis semper amabi¬
le fecretum. Quod utiq non
õptaret si p̃  aruros ac tectuĩ
millis bñ secessibꝰ ingeniũ
credẽtur /possem nũt apud
alios. hoc ip̃m querere ⁊ pliui¬
um testimomo rem fir marella.
Sererer ne aut fidey ano hũis¬
e tantis testiba aui cure am¬
plio suscepisse disterer qr
oportet hactenꝯ ea lege disẜiu
quid sentirem. ut nulla rtte¬
nii legem imposusse indesen¬
ciant. qͥ hec legent. diquis
adeo habundans ocio er ut.
ut ociũ nr̃m legat. Singula
ig̃r examinet de uptaterero

Expanded text:
 gravitati rerum deditus verborum neglexisset ornatum, loci illius commemoratione notum nobis esse voluit. Ubi ingenium exercens non ait hunc thalamum loco abditum, cinctum muris, communitum seris, marmorea palmitum lapsus pendulis nexibus per arundines baiulas repunt, viteam porticum frondea tecta fecerunt». Ecce quam porticum et quam sedem vir sanctus et eloquens appetebat: vites, palmites, frondes, arundines, et inter hec studiosis semper amabile secretum, quod utique non optaret, si preter muros ac tectum nullis bene secessibus ingenium crederetur. Possem nunc apud alios hoc ipsum querere et plurium testimonio rem firmare, ni vererer ne aut fidei minus habuisse tantis testibus, aut cure amplius suscepisse dicerer quam oportet. Hactenus ea lege disserui quid sentirem, ut nullam ingeniis legem imposuisse me sentiant qui hec legent, siquis adeo abundans otio erit ut otium nostrum legat; singula igitur examinent de veritate rerum,
Abbreviated transcription (Latin):
rer pͥmis auctoribꝰ honor
aliquis debet̾᷑ quẽ deberi
magnũ modo hũanũ modes¬
tũq non inficior quid nõ
ꝑtoribꝰ debeat qͥ non bome¬
rez sulcis/ non telã lãti no
fidiu cimnicuz aunbo / nõ oleñ
aut uinũ guti᷑ ꝙͣuis et
aiibꝰ et guti suos sanos sua¬
sy delicias ẜ feliciora que daua
pistĩa ad cibũ et ornatũ cultuq et
medellaz aĩ pepere. Cin lo
s dubium ubi queso potissiñ
psoluae⁊ Sut quis est qmi dubi¬
cet lioc ip̃m lraꝵ. negociũ quo
uel nrm ul alienũ consecremus dei¬
nomẽ. quo multo ꝑenimꝰ ꝙͣ
ere uł marmore uiro ⁊ illustũ
ẜͥmagines excidamꝰ / nusꝙͣ
tem loquor sentio qͦs ammo
scimulos quas alas ingemo
quod illa oꝑi uatuu tempꝰ
accomodat. Que onna preter
illam ubi queram nescio uacui
missa ẽst. Enod nec plo npe
tatuerat. de eisdez loquens.
in chimeo E sacdociis p̾dicti
concagione aliqua ꝓpliana
caftitas polluat. de quers
dita ut unꝯ ex saĩdotib mis

Expanded text:
rerum primis auctoribus honor rerum primis auctoribus honor aliquis debetur, quem deberi magnum modo humanum modestumque non inficior, quid non pertoribus debeatur, qui non vomerem sulcis, non telam lateri, non fidium tinnitum auribus, non oleum aut vinum gutturi, quamvis et auribus et gutturi suos sonos suasque delitias, sed feliciora quedam instrumenta ad cibum et ornatum cultumque et medelam animi peperere? Enimvero id debitum ubi queso potissimum persolvatur? aut quis est qui dubitet, hoc ipsum literarum negotium, quo vel nostrum vel alienum consecremus nomen, quo multo perennius quam ere vel marmore virorum illustrium imagines excidamus, nusquatem loquor. Sentio quos animo stimulos, quas alas ingenio, quod illa operi vacuum tempus accomodat, que omnia preter illam ubi queram nescio. Vacuimissa est. Quod nec Plato ipse tacuerat, de eisdem loquens in Timeo, quod «sacerdotiis prediti contagione aliqua prophana castitas polluatur». De quorum vita, ut unus e sacerdotibus nostris
Abbreviated transcription (Latin):
cus esyrni achene docta
urbs minua. coluere ꝙ
ille lun hͨ oleiusuz arcez¬
q lanfien repusse fertur longũ
est singula proseqmi ꝙ apud
modus quas palam dapnare
non ausa ille poetaꝵ maxunq
acq cautissimꝰ / ut qui uero ꝑa/¬
tu forte supliciũ. uerebatur
larenter utiꝙ / neq aima ele¬
gant nridere non metuit quo¬
quidm̃ aĩas eoꝵ inuentas qui
oitam excoluere ꝑ aites quoꝵ¬
no nõĩa bulgꝰ mendan et ooñe
fos erroio in celu cela dũo
inferos pomt nominati mn¬
suꝑ ip̃m medicine reꝑtorem
oi potetꝭ dei fulmie decractũ
ud sagias. undas cantiberũ
het questio.mt̾ eos maneal¬
ri pus nos eĩ nulla de diys e q̃o
nec uero mirau. unꝙͣ satis.
possũ uiros in cetis omibus
tam ꝑfectos. ⁊ in solis super¬
sticiomibꝰ. tamdeliros ⁊ qͣ
uelocissimos cursdres enntes
in duu̾sum. et ance occlos me¬
tam. positã non uident̃s ut
quoro ꝑuicitatem. miror m¬
ẜear cecitatem. Sane si taliũ

Expanded text:
tus Osirim, Athene docta tus Osirim, Athene docta urbs Minervam coluere, quod ille lini, hec olei usum artemque lanificii repperisse fertur. Longum est singula prosequi, quod apud modus; quas palam damnare non ausus ille poetarum maximus atque cautissimus, ut qui vero paratum forte supplicium verebatur, latenter utique nec minus eleganter irridere non metuit, quandoquidem animas eorum, inventas qui vitam excoluere per artes, quorum nomina vulgus mendax et omnium fons errorum in celum celi domino inferos ponit. Nominatim insuper ipsum medicine repertorem omnipotentis dei fulmine detractum ad stygias undas canit. Verum hec questio inter eos maneat; apud nos enim nulla de diis est questio, nec vero mirari unquam satis possum, viros in ceteris omnibus tam perfectos in solis superstitionibus tam deliros, et quasi velocissimos cursores euntes in diversum et ante oculos metam positam non videntes, ut, quorum pernicitatem miror, miserear cecitatem. Sane si talium
Abbreviated transcription (Latin):
non ultunꝰ solitarie iute fuictꝰ
ẽ interhet et nocora nõ silea
⁊ licõm dare oꝑam. et scriptur
timi ⁊ bñficii lr̃aꝵ a maioribꝰ
accepti. qͣ in illos non possuq
in posteros saliem gratum
ac memorem an here. In
cos qͦ qua possuniꝰ nõ ingͣ¬
tũ ẜ noĩa. illoꝵ. uel iggnoca
uulgare. uł obsolesacta. re.¬
nouare ul semo. ob riura eru¬
ere. Et ad pronepotũ pplos
uen̾anda ti ansiiite illos
sub pectore illos nͨ dulce ali¬
quid. in ore gestare. Demq
modis om̃ibꝰ amando/ memo¬
rando celebrando si nõ pare m
certe debitam. m̾itis referre
graciam. smientores arciũ.
quarũda post mortez. diuim¬
quidm pociꝰ ꝙͣ pie. Nulla
⁊ ẽĩ pietas hõis. qua deus
de humano gene bñemito¬
pp inconsulta gratitudo mor¬
taliũ humanis hono ribus
non contenta usq ad sacri¬
legas. processit meptias
huit apoliez cithara hii
piũ. medicinã satnũ lib¬
umq Et cererem aggͥ¬
cult᷑a uulcanũ fabrica
deos fecit huit egist egip¬

Expanded text:
 solitarie vite fructus est. Inter hec, ut notiora non sileam, et lectioni dare operam et scripture, timi, et beneficii literarum a maioribus accepti, qua in illos non possumus, in posteros saltem gratum ac memorem animum habere, in eos quoque qua possumus non ingratum, sed nomina illorum vel ignota vulgare, vel obsolefacta renovare, vel senio obruta eruere et ad pronepotum populos veneranda transmittere; illos sub pectore, illos ut dulce aliquid in ore gestare, denique modis omnibus amando, memorando, celebrando, si non parem, certe debitam meritis referre gratiam. Inventores artium quarundam post mortem divinquidem potius quam pie; nulla est enim pietas hominis, qua Deus de humano genere benemeritorum inconsulta gratitudo mortalium, humanis honoribus non contenta, usque ad sacrilegas processit ineptias. Hinc Apollinem cithara; hinc pium medicina, Saturnum Liberumque et Cererem agricultura, Vulcanum fabrica deos fecit; hinc Egip
Abbreviated transcription (Latin):
ferculã pedagogũq dii¬
serunt Instantin atriꝯ ex
eruditis eciam uiris disthi
ingeniu huc illud prosẜ¬
tu. uago et celo libiorecõ¬
firmant. Quod quidm̃ ubi
grande aliꝙͥ molitur rapidi
more corimpedis magno
quintilian qͥlibro oratoria¬
p. inscitucõn insi fallor no¬
no cũ fecretum et liberum
arbitris locum ⁊ ꝙͣ altiss mũ
silenciũ. scribentibꝰ maime
Inuenrre. de hoc nemmẽ du¬
bitare dix isẜ ꝓcul dubio hac
in ꝑte mecũ senciens moͬad¬
iecit unde dissenciens biderẽt
dunt aptissuna in hoc neno¬
⁊a siluaeqi ꝙ illa celi libe rtai. la¬
locorpq amenitas subli¬
men ammũ et beatiorei sp̃̃ ap̃
parent Michi certe iocunda
hit magisꝙͣ studioꝵ horta¬
tor iudet esse secessꝰ Namg
uocent. ab intencõe oꝑis,
dostinati. Neq enim se bona ies
respexit desmĩt intueri. qd
ꝓpoctum erait satis utiq di¬
pat̃. ⁊ tñ ut penitꝰ ita sibi
psuasum stias infistit ac
repetit. Quarum inꝙͥ sil¬
naro amenitas. et p̾trabe¬

Expanded text:
pedagogumque dimiserint. Instant tamen acrius, et eruditis etiam viris distrahi ingenium huc illuc prospectu vago et celo liberiore confirmant; quod quidem, ubi grande aliquid molitur, rapidi more cornipedis magno Quintilianum habent, qui libro Oratoriarum institutionum nisi fallor nono, cum secretum et «liberum arbitris locum et quam altissimum silentium scribentibus maxime convenire», deque hoc neminem dubitare dixisset, proculdubio hac in parte mecum sentiens, mox adiecit unde dissentiens videreturdunt aptissima in hoc nemora silvasque, quod illa celi libertas locorumque amenitas sublimem animum et beatiorem spiritum parent; michi certe iucundus hic magis quam studiorum hortator videtur esse secessus. Namque avocent ab intentione operis destinati, neque enim se bona fidese respexit, desinit intueri quod propositum erat». Satis utique dixerat; et tamen, ut penitus ita sibi persuasum scias, insistit ac repetit: «Quare» inquit «silvarum amenitas et preterlabe
Abbreviated transcription (Latin):
molesie urgeat uł aliquato
molestiꝯ loro cedat. Quis
manũ porri gat quis as
caput illa referai /Quis
multa in angustus loq na
parat. Quis tantꝰ otulo
siguum det ⁊ stratto nan¬
sear la bello. Denun non
int̾ tedia reneste̾ int̾ꝙ salu

Expanded text:
moleste urgeat, vel aliquanto moleste urgeat, vel aliquanto molestius loco cedat; quis manum porrigat; quis ad caput illam referat; quis multa in angustiis loqui paret; quis tacitus oculo signum det, et stricto transeat labello. Demum non inter tedi
Abbreviated transcription (Latin):
⁊bõe ihũ ad lrut fine creatru
abste nt in te requiestamue
ad hoc nati. Ee sme holuo¬
utilit̾ atq infelicit nati suq
quati tandem pat̾ extimies
illa cõia uiu̾e ut uelis ne
quo uelis stare ubr belis
ue mt̾ purpureos florum
thoros autuipno caducaruz
iuefrondiu aceruos ad quies¬
cere. Apͥcacõe hyemem umbrs
estatez fallere/ neutramsen¬
tire insi qua uelis mutraq
tuum esse. Et ubicũq fuerie
ẽẽ tecim. ꝓcul a malis ꝓcul
Ias ex ͦ sceler non ipelli ñõ
codeidi non efici non urgeri
nõdũ exurire malis inconui¬
mũ trahi/ dũ tacere cupias
ddloquedum cogi / no mpor¬
tatime salutari accrettariqꝙ
⁊ dernũ in compitis ⁊ in ur¬
banitate mcõdita ⁊ insulsa
totos dies in eculeo pendere
obẜuare p̾lemites. Quis te
ut mostruz aliquod miuea¬
tur admirans. Quis pedem
figuat octursu. Qius fee uns
mium hereat. Et aut nestio
quid raucũ in aure comitis
insusurret / aut de te obuiũ
meroget. quis in aurba uł

Expanded text:
bone Iesu, ad hunc finem creati abs te ut in te requiescamus, ad hoc nati et sine hoc inutiliter atque infeliciter nati sumus — quanti tandem, pater, extimes illa comunia, vivere ut velis, ire quo velis, stare ubi velis, vere inter purpureos florum toros, autumno caducarum inter frondium acervos acquiescere, apricatione hiemem, umbris estatem fallere, neutram sentire nisi qua velis? In utraque tuum esse et ubicunque fueris esse tecum, procul a malis, procul ab exemplis scelerum, non impelli, non collidi, non affici, non urgeri, non dum esurire malis in convivium trahi, dum tacere cupias ad loquendum cogi, non importune salutari attrectarique ac detineri in compitis, et urbanitate incondita et insulsa totos dies in eculeo pendere, observare pretereuntes: quis te ut monstrum aliquod intueatur admirans; quis pedem figat occursu; quis flexus in tergum hereat et aut nescio quid raucum in aurem comitis insusurret, aut de te obvium interroget; quis in turba vel
Abbreviated transcription (Latin):
artari sp̃m. mestisꝙ uapori¬
bꝰ aflatum hyeme lz. media
sudare non huaiatẽ mniꝰ
honnẽs dedistere a fectumq
fastidiis odisse/res odisse ho¬
mine odisse/ negotia o disse
quos dilichras odisse te np̃m¬
te ip̃m non obliuisti tuaꝵ rep
ut multis ingratis uaces sine
ꝙͣ dño uinas et moriaris. Eta¬
re int̾im uelut inspecula res
curasq honusus pedibꝰ intu¬
entẽ iudr̃e om̃ia teq in pͥmis.
cũ unniu̾sitare transire nec senͥ¬
uirẽ. caute. subrepentem pris
molestam pati ꝙͣ ꝓ ximã suspi/¬
cari. qd ꝓpe. omibꝰ ppe modu
octu patis accidit ed ea nulto
ante. prospic̾e ⁊ pparare. illi in¬
cegrum cor pus/ equũ ami nos/¬
se. uite umbrã. hãt non nitaz
diusorum. non doniũ uiã ẽẽ
non priam non cubitulũ sed
palestrã/ non amare q̃ fugiñt
optare q̃ ꝑmanent. her omna
dum assunt ferre pacifice sẽp
te meinisse mortalem. S cui
sit inmortalitas. reymissa mit¬
sari passum. ⁊ colloqui cũ om̃ibꝰ

Expanded text:
arctari spiritum, mestisque vaporibus afflatum hieme licet media sudare; non humanitatem inter homines dediscere affectumque fastidiis odisse res, odisse homines, odisse negotia, odisse quos diligas, odisse teipsum; non oblivisci tuarum rerum ut multis ingratis vaces. Sine quam Domino vivas et moriaris. Stare interim velut in specula, res curasque hominum sub pedibus intuentem, videre omnia teque in primis cum universitate transire; nec senectutem tacite subrepentem prius molestam pati, quam proximam suspicari, quod omnibus propemodum occupatis accidit; sed eam multo ante prospicere et preparare illi integrum corpus, equum animum. Nosse vite umbram hanc non vitam, diversorium non domum, viam esse non patriam, non cubiculum sed palestram. Non amare que fugiunt; optare que permanent; hec ipsa, dum adsunt, ferre pacifice. Semper te meminisse mortalem, sed cui sit immortalitas repromissa. Mitsari passim et colloqui cum omnibus,
Abbreviated transcription (Latin):
cultui deẜiuire,/ carnibꝰ ⁊ bino
se semꝑ abstunerũt ad die ad
her ꝙ biduana uł triduana
media humores corpons ex
ocio atq inmobilitate nascen¬
tes acerrime compͥmẽ ⁊ castiga¬
resuit soliti multa quoq de
cibo et potu de accubitu, qui¬
bus moribꝰ diuinam ingemi
obertatez facile crediderim con¬
tigisse
Ec sum nescius d hoc hoc
loco. mͥ uiolert̾ occurrit᷑᷑
ab hus quibꝰ solitudo et

Expanded text:
cultui deservire; camibus et vino se semper abstinuerint». Addit ad hec quod biduana ac triduana inedia humores corporis, ex otio atque immobilitate nascentes, acerrime comprimere et castigare sint soliti; multa quoque de cibo, de potu, de accubitu. Quibus moribus divinam ingenii ubertatem facile crediderim contigisse. 7 Nec sum nescius ut hoc loco michi violenter occurritur ab his quibus solitudo et
Abbreviated transcription (Latin):
locꝰ sit ubi et uulnꝰ aꝑuit
⁊ medicamenta composuit
IAit em̃/ Magni aũt est ĩgemi
deuocare mentem a sensibus
I⁊ cogitacionẽ a ꝯsuetudie as¬
ducere/ In hoc gͦ sumꝰ ⁊ uos
uiubꝰ euitam᷑ ut sensibus
Idonitis ⁊ uita ꝯsuetudie
iam tandem et purgemus
oculos illos mensecos, quibq
iuidebimꝰ. Et si de mar/¬
cho cachone scptũ ẽ ꝙ pudut
gementẽ Illo teste mori/ qͣnto
magis pudebit xp̃o spercã¬
te siuale iui̾e mabe mon
aut oio facinorosuz. aut
turpe. aliꝙͦ tanco sub teste
comitere. Sane nõ hc
testis infalibilis atq ꝑꝑe¬
tuus ut ad ꝓpor̃tu ẜomo re¬
deat Et si ubiq presens
tem distrahat nõ ẽ. Sic
Quanꝯ aĩ asnestit celesti¬
bus frequẽtiq collo quio
fiduciã salutarẽ. concipit et
ex hospite. acq aduena fit
mestica dei. Magno ei ex
d̃more ꝯtinuoq ⁊ fideli culal
nnt̃ deũ et hominẽ familiantasra

Expanded text:
locus sit ubi et vulnus aperuit et medicamenta composuit. Ait enim: «Magni autem est ingenii revocare mentem a sensibus, et cogitationem a consuetudine abducere». In hoc ergo summis et nos viribus enitamur ut, sensibus domitis et victa consuetudine, iam tandem atque purgemus oculos illos intrinsecos, quibus videbimus. Et si de Marco Catone scriptum est quod puduit gementem illo teste mori, quanto magis pudebit Cristo spectante male vivere, male mori, aut omnino facinorosum ac turpe aliquid tanto sub teste committere. Sane noster hic testis infallibilis atque perpetuus, ut ad propositum sermo redeat, etsi ubique presens tem distrahat non est. Sic humanus animus assuescit celestibus, frequentique colloquio fiduciam salutarem concipit, et ex hospite atque advena fit domesticus Dei. Magno enim ex amore continuoque et fideli cultu inter Deum et hominem, famil
Abbreviated transcription (Latin):
es consingere ut ad hit eris
incluso continentes incells. an¬
gedoso choros audiat et iudeat
mexcessu mentis quod adle
mdiens non possu enfisue
pd quid hoꝵ om̃istire¬
quid ue de hus loaro
possum pc̃cor infelio
ex dissimiliatudine omus constia

Expanded text:
nte consurgere, ut adhuc terris inclusus concinentes in celis angelorum choros audiat et videat in excessu mentis quod ad se rediens non possit ed quid horum omnium scirequid ve de his loqui possum, peccator infelix et ex dissimilitudine morum orto
Abbreviated transcription (Latin):
nano petitum. ẜ celicꝰ desci¬
natum quadra gnica amnis
Hnis in deẜto. uides in solitu¬
do dm̃nis bneficiis atq collo hie
⁊ angłicis sit̾ amica qigͦssi¬
ba Quomĩa mirer ur p̾cla¬
re uite uiri illius sit ⁊ glono¬
re. iuorti solitudmnem. de pu¬
gratõ qͦuod fir̃ eius iã aña
accidrãc loq̃ns deus nonĩ
hant aut illain urbem ẜ
ascendẽ. in montem inꝙ et

Expanded text:
nario petitum, sed celitus destinario petitum, sed celitus destinatum, quadraginta annis habuit in deserto. Vides ut solitudo divinis beneficiis atque colloquiis et angelicis sit amica congressibus! Quo minus miror, ut preclare vite viri illius sic et gloriose morti solitudinem depugraturo, quod fratri eius iam antea acciderat, loquens Deus non in hanc aut illam urbem, sed «ascende in montem» inquit
Abbreviated transcription (Latin):
reꝑacͥx mors nnouatͥx affectu¬
um. locrix sordiũ. purgatrix
stelers, consiliatx dei ⁊ hoiz
runarum in num̃abilium
instauraetrix. Gita contẽptͥx.
bi ertr ile famliarissio
deo uir moyses quõ
Legem collõquium ꝙ
Dei quõ salutez ppłi. memora¬
bilemq uictoriam. abrens solꝯ
⁊ solis p̾cum armis obtinui nẽpe
non in aliqua. ciuitatũ syrie uẽ
egipti ẜ in silius et altissum mnõ
tis u̾tice in solitudine erat dum
aquas amanssimas. coegit lig¬
in uniꝰ inmissione dulceste̾, dus
ꝓdigia illa fecit q̃ uix ꝑlego / ne di¬
caui recenẜe suficiꝰ Idm̃ c̾te iũe¬
so ex̾citui. in quo tam amlti inuisti
acq in deum et hoĩ es ingrati.
erant non de solio aureo. ẜ deso
tigias afatu celo lapsas
pplꝯ legit. esuens enderu¬
pe ꝑcussa dulcis aque copi¬
am. siciens bibit. Cũo dr̃
allum atq incredibilem et
neq cupiditati neq ꝑsimoie
subiacentẽ. cibũ non quidm̃
⁊nrbisꝰ /nec eforo cupidi¬

Expanded text:
reparatrix morum, innovatrix affectureparatrix morum, innovatrix affectuum, lotrix sordium, purgatrix scelerum, conciliatrix Dei et hominum, ruinarum innumerabilium instauratrix. Vita contemptrix Ubi erat ille familiarissimus Deo vir Moyses, quando legem colloquiumque Dei, quando salutem populi, memorabilemque victoriam, absens, solus et solis precum armis obtinuit? Nempe non in aliqua civitatum Syrie vel Egipti, sed in silvis et altissimi montis in vertice. In solitudine erat dum aquas amarissimas coegit ligni unius immissione dulcescere; dum prodigia illa fecit, que vix perlegere, ne dicam recensere, sufficimus. Idem certe immenso exercitui, in quo tam multi iniusti atque in Deum et in homines ingrati erant, non de solio aureo sed de stigias affatim celo lapsas populus legit esuriens, et de rupe percussa dulcis aque copiam sitiens bibit; quando divinum illum atque incredibilem, et neque cupiditati neque parsimonie subiacentem cibum, non quidem in urbibus nec e foro cupidi
Abbreviated transcription (Latin):
pphar / quos monathos ut
uominꝯ ait in uet̾i legimus
testamento. edificabãt sibi
caslas. ꝓpefluenta iordais
et rurs ibꝰ et urbiba dere¬
bonũ ẽ cũ silencio p̾stolari salu¬
tare dñi./ bonũ ẽ uiro cun por¬
tau̾it iugum dm̃ ab adolestenia
sua. Et quasi .lͦ. nͥ in solitudi¬
uyne uon fieri posse difimens
cũ hoc dixisẜ adiecit Sedebit᷑
solitanꝯ ⁊ tatebir qr leuauit
re. supͣse. En audio felicem pa
quietem cessionis ⁊ nõ remel
p in pncipio positum et in fine
filenciu. Cuncta tñ audio
intri unam. solitudinẽ. con¬
tim. O u̾e iita pacifica celes¬
tiq simillima. O uita meli¬
or suꝑ uitas uita labors uacua
bonorq tantore capax ubi
ep pectat᷑ salus suaue iugu
dñi portat᷑ tacet᷑ et sedet̾  et
codendo consurgit᷑ꝰ iuta salu¬
caus hoibus formidabilis et
inuisa demoiba quod nͥ Ita eet
haud ꝙͣꝙͣ id uite genꝰ ingͦs¬
sos tam multis et tã uariis
temptatõnum geniba infesca¬
rent/ bita reformat̾x amme

Expanded text:
arum, quos monachos», ut Ieronimus ait, «in Veteri legimus Testamento, edificabant sibi casulas prope fluenta Iordanis, et turbis et urbibus dere«Bonum est cum silentio prestolari salutare Domini; bonum est viro cum portaverit iugum Domini ab adolescentia sua». Et quasi hec nisi in solitudine non fieri posse diffiniens, cum hec dixisset, adiecit: «Sedebit solitarius et tacebit, quia levavit se super se». En audio felicem patquietem sessionis et non semel sed in principio positum et in fine silentium; cunta tamen audio intra unam solitudinem contineri. O vere vita pacifica celestique simillima! O vita melior super vitas, vita laborum vacua bonorumque tantorum capax, ubi expectatur salus, suave iugum Domini portatur, tacetur et sedetur, et sedendo consurgitur. Vita salutaris hominibus, formidabilis et invisa demonibus — quod nisi ita esset, haudquaquam id vite genus ingressos tam multis et tam variis temptationum generibus infestarent. Vita reformatrix anime,
Abbreviated transcription (Latin):
Pieu ꝙͣ ago / quid patior cui me exitio for
morte quiestam. Multa p̃t̾ hec alia frene¬
tici in morẽ quatũq uagũ anm pauẽtemq
tulit impetꝰ metũ locor mlta qͦ cũ aicis
quib illatͥmãs ip̃e nõnũꝙͣ cet̾os in lacͥmas
coetg̾i sic utriq post lacrimas ixũte̾m᷑ ad

Expanded text:
– Heu quid ago? quid patior? cui me exitio fort– Heu quid ago? quid patior? cui me exitio fortmorte quiescam. Multa preter hec alia, frenetici in morem quacunque vagum animum paventemque tulit impetus, mecum loquor; multa quoque cum amicis, quibus illacrimans ipse nonnunquam ceteros in lacrimas coegi, licet utri
Abbreviated transcription (Latin):
hus curis nõ p̾tĩens nec desꝑans s spa
plenꝰ ꝙ dei dext̾a potens ꝓmptaq sit
ex tantis mãl erue̾ tu modo te curabile
prebeas sungendiq auidꝰ ⁊ ꝓpoĩti tena o
assidiuisq uersaberis nõ frustra te me¬
ditatũ eẽ afide f Grauit̾ me fateor ta¬
tis añ occide coaceruatis misuis t̾ruisti
S sic mͣ deꝰ uenie largus sit ut ecco ꝑ
dies sunᷝ ͦ ͦ in hac cogitacoes inum̾gor
p̃cipueq noctib cũ diuinis curis rela¬
xatꝰ amiꝰ se in se ip̃m recolleggit dum
corpus hoc in morem morienciu compono
ipam quoq mottis horã: et qͥcqͥd t̾ca eã mens
horrendũ reꝑit intentissime mnͥ ip̃e ꝯfingo us
adeo ut in agone moriendi posita mͥ uidearͣ
intdũ tartara et q̃ naxras omĩa mala con¬
spicẽ eaq tam grauit᷑ uisione contutior ut
ext̾ritꝰ tremen̾sq consurgam et sepe usqr
adhorrorem astanciũ hec in u̾ba ꝓrũpam

Expanded text:
his curis non preteriens nec desperans, sed spei his curis non preteriens nec desperans, sed spei plenus quod Dei dextera potens promptaque sit ex tantis malis eruere, dummodo te curabilem prebeas, surgendique avidus et propositi tenax assiduusque versaberis; non frustra te meditatum esse confide. Graviter me, fateor, tantis ante oculos coacervatis miseriis terruisti. Sed sic michi Deus venie largus sit, ut ego per dies singulos in has cogitationes immergor precipueque noctibus, cum diurnis curis relaxatus animus se in se ipsum recolligit. Tum corpus hoc in morem morientium compono, ipsam quoque mortis horam et quicquid circa eam mens horrendum repperit, intentissime michi ipse confingo, usque adeo ut, in agone moriendi positus, michi videar interdum Tartara et que narras omnia mala conspicere; eaque tam graviter visione conturbor, ut exterritus tremensque consurgam, et sepe, usque ad horrorem astantium, hec in verba prorumpam:
Abbreviated transcription (Latin):
medias inter mortis angustias si cũ hoc
et illud occurrat aĩam illicet ut ex luis mẽ¬
bris exierit sistendã in et̾no iudicio totiꝰ ui¬
te p̃ate accuũqr et uerboꝵ rõem exactessiã
ẽẽ reddendam nulła in ingero eloqͥncia ue¬
⁊ nulla in opibr aut potencia nuilla deniqr
in forma corporis aut in niũdi glia spem
ħindam/ nec corrũpi posse nͨ falli uidicẽ
n ͨ placari. mortẽ ip̃am laboꝵ non finem
ẽẽ si tnͣsitũ hec int̾ mille suppłieoꝵ mille
tortoꝵ gn̾a et strdor ac gemitꝰ auerni
⁊ sul farei amnes ⁊ tenebre et ultrices
furie. postremo uniu̾sa siml orchi pallẽtis
ĩmanitas. que ue hus om̃ib p̃pond̾ant
mal infelix sine fine ꝑpetiugas t̾tmandeꝙ¬
q calamitat desꝑacõ et met̾nũ insura
non iam ãpliꝰ miẜantis nadei Si hec
simł omĩa añ ocłos uen̾int non ut ficta
s ut uera nõ ut possibilia s ut nccͣo me

Expanded text:
medias inter mortis angustias; si cum hoc medias inter mortis angustias; si cum hoc et illud occurrat, animam ilicet ut ex his membris exierit, sistendam in eterno iudicio, totius vite preterite actuumque et verborum rationem exactissimam esse reddendam; nullam in ingenio eloquentia ve, nullam in opibus aut potentia; nullam denique in forma corporis aut in mundi gloria spem habendam; nec corrumpi posse, nec falli iudicem nec placari; mortem ipsam laborum non finem esse, sed transitum; hoc inter mille supplitiorum, mille tortorum genera; et stridor ac gemitus Averni et sulphurei amnes et tenebre et ultrices Furie; postremo universa simul Orchi pallentis immanitas; que ve his omnibus preponderant malis: infelix sine fine perpetuitas, terminandeque calamitatis desperatio, et in eternum mansura non iam amplius miserantis ira Dei; si hec simul omnia ante oculos venerint, non ut ficta sed ut vera, non ut possibilia sed ut nece
Abbreviated transcription (Latin):
spectatłin ocłis subiectũ et̾ meoriã spͣ
admeneat et aĩos suꝑscitũ ab oĩ spe mũ¬
di fugaris ext̾reat. Hoc est igi᷑ qd̾ sal¬
tis. alte descendẽ dicebam nondũ forte
ꝯsuetudims tã mortẽ noiatis dũ inchil
lat᷑ enĩm illa nõ incident . Assentior eo
Facilioꝵ r młta q̃ mecũ tatitꝰ cogitare scleo
nũc te loquẽte recognosto. Signũ ti q
aliqd meore mee si uidetur imprime quo
admonitꝰ postat de iñ ipẽ mͥ nõ mentiar nͨ
enorilz meis int̾blandiar. Id em̃m est ut
uides ꝙ m̃tes hoñ calle irtutis auertit
dum metam ap̃phendi se rate ult̾iꝰ non
aspinita Libens hec audio exte neq
enim ociosi et a cau pendentis si m̃lta cir¬
cũ picrentis aĩ uerba sũt signũ gͥ quo
nõꝙͣ fallaris accipe/ Si quociens de morte
cogitabis loco nõ moueberis scito te uł ut
de Rbus cet̾is mutilitꝰ cogitasse. At si
in ip̃o cogitatu obrigus ꝯtremueris ex¬
pallũs tibiq iam hĩc la̾borare uisꝯ fũs

Expanded text:
pectaculum oculis subiectum et memoriam semper admoneat et animos superstitum ab omni spe mundi fugacis exterreat. Hoc est igitur quod "satis alte descendere" dicebam, non dum forte consuetudinis causa mortem nominatis, dum "nil teratis. Pretervolant enim illa, non insident. Assentior eo facilius quia multa, que mecum tacitus agitare soleo, nunc te loquente recognosco. Signum tamen aliquod memorie mee, si videtur, imprime, quo admonitus post hac de me ipse michi non mentiar, nec erroribus meis interblandiar. Id enim est, ut video, quod mentes hominum calle virtutis avertit, dum metam apprehendisse rate ulterius non aspirant. Libens hoc audio ex te; neque enim otiosi et a casu pendentis, sed multa circumspicientis animi verba sunt. Signum igitur, quo nunquam fallaris, accipe. Si, quotiens de morte cogitabis, loco non moveberis, scito te velut de rebus ceteris inutiliter cogitasse. At si in ipso cogitatu obrigueris, contremueris, expallueris; tibique iam hinc laborare visus fueris
Abbreviated transcription (Latin):
sed tu int̾im nũꝙͣ nõ p̾ͥme q̃onis oblitꝰ
hoc eĩs q̃siera. Cur m um cogituto mor¬
tis intensa nõ ꝓ fuit quã miris modis
fructuosam dicis a Primũ qͥppe quia
de longiquo forsitan illa ꝯsidas q̃ uieto¬

Expanded text:
 non prime questionis oblitus  non prime questionis oblitus hoc enim quesieram: cur michi uni cogitatio mortis intensa non profuit, quam miris modis fructuosam dicis? Primum quippe quia de longinquo forsitan illa consideras que
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯtuggit᷑ in uita eoq miẜior ꝙ illi quisqͥs sit
futs exitꝰ pñtib saltem uoluptatib delec¬
tanꝰ᷑ m uõ et finis ine̾tꝰ sit et nuilla rolup¬
tas nͥ talitꝰ amaritudinib resꝑla ꝓueiat.
Noli precor uoi guũdend̃ est dolere. Potõr
.n. quo maiorẽ uołuptate̾ ac tĩtillatoem pre¬
cipit ex stelerib suis eo miẜior calarnto¬
siorq Radicandus est f fforte iõ qr nũꝙͣ
ad ututis semitam reflectit᷑ que insqͣ
intruꝑta coluptati sui raptat ĩtuemorẽ
qui uo int̃ carius illecebras et blandimita
fortue durũ aliꝙͣ exꝑit᷑ totiene condicoĩe
sue meminit quotiens illũ delectatio pee¬
cep  et ĩconsulta destituit. qd si unus
eet ãboꝵ funs nõ intlligo cur nõ feu¬
tior dici possit qui mĩe gaudet doliturꝰ
impost̾um ꝙͣ qui nec sentit inpus tera
Dui nec expectat n ᷑ te moueat forte ꝙ
ẜitui. grauior casꝰ est ꝙͣ eidem uł te¬
nuit̾ retento expati p̾cipitio corruẽtis

Expanded text:
 in vita? Eoque miserior, quod illi, quisquis sit futurus exitus, presentibus saltem voluptatibus delectantur: michi vero et finis incertus sit et nulla voluptas, nisi talibus amaritudinibus respersa, proveniat. Noli, precor, ubi gaudendum est dolere; peccator enim, quo maiorem voluptatem ac titillationem percipit ex sceleribus suis, eo miserior calamitosiorque iudicandus est. Forte ideo quia nunquam ad virtutis semitam reflectitur quem nusquam interrupta voluptas sui raptat in merorem. Qui vero inter carnis illecebras et blandimenta fortune durum aliquid experitur, totiens conditionis sue meminit quotiens illum delectatio preceps et inconsulta destituit. Quodsi unus esset amborum finis, non intelligo cur non felicior dici possit qui nunc gaudet doliturus in posterum, quam qui nec sentit in presens gaudium, nec expectat. Nisi te moveat forte quod seritur, gravior casus est, quam, eodem vel tenuiter retento, ex pari precipitio corruentis.
Abbreviated transcription (Latin):
adusa etatem ⁊ morbos cet̾aq formã cerpis
altancia tͥ ip̃e uideris indonitꝰ. It ilłius
sastem tucta subruentis extremi nõ decuit
bliuisti fixũq alta sub mẽte geri debuit
illus fatiritũ mors sola fatetur quãtula
sint hom̃ corpustula liet inisi fallor sũt q
to supbis flatib elatũ huilitatẽ condici¬
ome tue dosidire ꝓlibent mortisq remi¬
m̃sti Sut et alia q̃ iam hinc exequi fert
aĩs ⁊ ⁊ łsiste paululũ q̃so ne tanta mole
age sb̃sistã libens f In admiracoer me nõ
mcdicam coegisti młta mͥ obiciens q̃ nĩꝙͣ in
añi meũ descendisse sũ constiꝰ Me ne fisu
ais ingemio At ꝓfecto nullũ ingemoli mũ
signũ ẽ n ͨ hõc unã ulłar me ĩ eo posuisse
fiduciã/ Ego ne libroꝵ ex lcõe srbior fiam
q̃ michi sicͥ ͬ scie modicũ muexit sic curaꝵ
matĩa mltaꝵ. An lingue głiar sectatus
dicor qui ut tu ip̃e memorasti nchil magł
indigner ꝙͣ conceptib illã meis nõ posstͤ

Expanded text:
us etatem et morbos ceteraque formam corporis alterantia tibi ipse videreris indomitus, at illius saltem cunta subruentis extremi non decuit oblivisci, fixumque alta sub mente geri debuit illud satyricum: ... Mors sola fatetur quantula sint hominum corpuscula... Hec, nisi fallor, sunt que te superbis flatibus elatum humilitatem conditionis tue considerare prohibent, mortisque reminisci. Sunt etiam alia, que iam hinc exequi fert animus. Subsiste paululum, queso, ne tanta mole age: subsistam libens. In admirationem me non modicam coegisti, multa michi obiciens, que nunquam in animum meum descendisse sum conscius. Me ne fisum ais ingenio? At profecto nullum ingenioli mei signum est, nisi hoc unum, nullam me in eo posuisse fidutiam. Ego ne librorum ex lectione superbior fiam, que michi sicut scientie modicum invexit, sic curarum materiam multarum? An lingue gloriam sectatus dicor qui, ut tu ipse memorasti, nichil magis indigner, quam conceptibus illam meis non posse
Abbreviated transcription (Latin):
ac lapidũ et nature secretã didiscitis
uobu estis ĩcogniti Si cũ rectam uͥ¬
tutis axdue semitam script̾is ducib
agnou̾itis obliquo calle tnͣsũsos agit
furor Sicũ gñus eui claroro hõmi ges¬
ta meminõtis qͥd uos cotidie agitꝭ nõ carat᷑.¬
curatis/ De eloqͥo qͦd dicam nͥ quã tu
ip̃e fateberis sepe te quid̃ eius fiduciã
fuisse delusũ. quid ãt accinz Audieñ
forsan aeꝓbasse q̃ dioẽs si te iudice dãp¬
nabãt᷑ ꝙuis enim Audienciũ plausꝰ
nõ sꝑuendꝰ eloqncie fructꝰ ẽe uideatur
Si tñ ipiꝰ oratoris plausq̃ int̾ior desit
Mͣtulũ uoluptat ᷑ꝭ prãre põt strepitꝰ
ille uuilcgaris qͦm ͦ aut alios loꝙͣ do mlee¬
bis nͥ te pͥmũ ip̃e ꝓmlẜis Idcirco sane
nõ nũꝙͣ sꝑata eloquẽtie głia frustratꝰ
es ut facili cognesteres argum̃to ꝙͣ
uentesa meptia suꝑbures Qͣd enim̃

Expanded text:
ac lapidum et nature secreta didiceritis, ac lapidum et nature secreta didiceritis, vobis estis incogniti? Si, cum rectam virtutis ardue semitam scripturis ducibus agnoveritis, obliquo calle transversos agit furor? Si, cum omnis evi clarorum hominum gesta memineritis, quid vos quotidie agitis non curatis? De eloquio quid dicam, nisi quod tu ipse fateberis; sepe te quidem eius fidutia fuisse delusum? Quid autem attinet audientes forsitan approbasse que diceres, si te iudice damnabantur? Quamvis enim audientium plausus non spernendus eloquentie fructus esse videatur, si tamen ipsius oratoris plausus interior desit, quantulum voluptatis prestare potest strepitus ille vulgaris? Quomodo autem alios loquendo mulcebis, nisi te primum ipse permulseris? Idcirco sane nonnunquam sperata eloquentie gloria frustratus es, ut facili cognosceres argumento quam ventosa ineptia superbires. Quid enim,
Abbreviated transcription (Latin):
fec̾it subiectoꝵ aĩos ꝙͣ nillo spectata lib̾a¬
litas nullis suoꝵ mitis excitata scudent
.n. bñftis obsequi ꝙͣ p̾uenr debuerãt nũc
uõ facilime licebit ꝙͣ pusilla sũt quib
suꝑbis intllige̾ fidis mggenio e libroꝵ
lc̃one mltoꝵ. Gliãris eloquio et forma
morrt᷑i corporꝰ delcaris Enimũo sen¬
tis ingemiũ in ꝙͣnltis te sepe de stituat
quot᷑ sut artium spẽs in quib uilissioꝵ
acumen hom equare nõ pot̾is. annꝰ
dixi Aĩalia ignobilia ⁊ pusilla rẽpieᷤᷤ
quoꝵ oꝑa ullo studio queas imitari .I.
et ingenio głare Lc̃o aũt i sta quid ꝑt¬
ꝓfuit ex młtis enim q̃ legisti quatũ ẽ st
qd inherit aĩo qd rdices egit qd fruc¬
tũ ꝓferat tẽpestuĩ Excute᷑ pectꝰ tuũ
grauit̾ iueĩes cũcta q̃ nosti / si ad igno¬
rata refe̾ntur eam ꝓporcõem obtinere
qͣuã collatꝰ occeano riuulꝰ stuus sicradꝰ
itu celi treq ambitũ sicũ maris spaciũ
et astroꝵ cursus herbaꝵq uͬtutes

Expanded text:
ectorum animos, quam in illo spectata liberalitas nullis suorum meritis excitata? Student enim benefactis subsequi quem prevenire debuerant. Nunc vero facillime licebit quam pusilla sunt, quibus superbis, intelligere. Fidis ingenio et librorum lectione multorum; gloriaris eloquio, et forma morituri corporis delectaris. Enimvero sentis ingenium in quam multis sepe destituat, quot sunt artium species, in quibus vilissimorum acumen hominum equare non poteris. Minus dixi: animalia ignobilia et pusilla reperies, quorum opera nullo studio queas imitari. I nunc, et ingenio gloriare! Lectio autem ista quid profuit? Ex multis enim, que legisti, quantum est quod inheserit animo, quod radices egerit, quod fructum proferat tempestivum? Excute pectus tuum acriter; invenies cunta que nosti, si ad ignorata referantur, eam proportionem obtinere quam collatus Occeano rivolus estivis siccandus si, cum celi terreque ambitum, si, cum maris spatium et astrorum cursus herbarumque virtutes
Abbreviated transcription (Latin):
ut inde miciũ faciã unde as mitio creatu¬
raꝵo oĩ illi nobilissum spũs corruert̃
tibiqz ne post illos corruas sũmoꝑe ꝓui¬
dendum est. Qͣ ml̃ta st q̃ am̃m t̾uũ fu¬
nestis aliis extollũt/ et sub insite nobili¬
tatis cb̃tentu totiens ex ꝑte fragilitatꝭ
centem sibi que ꝙ̃ꝙͣ grandia et qualia tͥ
fingis cent nõ in suꝑbiã tñ s ĩ huilitate̾̃
nduoe̾ debus sẽt memorantem ulłis tui
mitis illa t᷑ singlaria ꝯtigisse Qͥs em

Expanded text:
ut inde initium faciam unde ab initio creatuut inde initium faciam unde ab initio creaturarum omnium illi nobilissimi spiritus corruerunt, tibique ne post illos corruas summo opere providendum est. Quam multa sunt que animum tuum funestis alis extollunt et sub insite nobilitatis obtentu, totiens experte fragilitatis centem sibi! Que, quanquam grandia et qualia tibi fingis essent, non in superbiam tamen sed in humilitatem inducere debuissent, memorantem nullis tuis meritis i