comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
enĩ sonus uoce : sonꝰ enĩ ÷ ꝑcussio aeris sensibilis : Uox uõ flatus ꝑ quasdã gutturis¬
partes egrediens. quȩ artheriȩ uocant᷑. qui aliqua linguȩ impressione formetur:
Et uox quidẽ nisi animantiũ non ÷: Sonus uõ ali quociens in animatoꝵ quoq: corpoꝵ
conflictatione ꝑficit᷑. quare ꝗa nom̃ uocẽ. eẽ monstrauit. ab aliis quȩ uoces ñ st̃:
s tantũ soni hanc orationis partẽ separauit atq: distribuit: Et uocẽ ꝗdẽ nominis
uelut genꝰ supsit. habet namq: aliud ꝗd dã specier loco differens a noe ꝙ ÷ uerbũ:
Habet quoq quasdã locutiones. quȩ nichil ulla ratione significent ut sunt in articulatȩ
uoces quarum ꝑse signisicatio non potest inueniri. ut scindapsus: huic gͦ generi alias
differentias rursus apponit quȩ nom̃ sicut uox asonis aliis se gregauit: ita quoq:¬
addidit nom̃ uocẽ eẽ significatiuã : ab his in quã uocib: dis gregauit nom̃. quȩ nichil

Expanded text:
enim sonus a voce: sonus enim est percussio aeris sensibilis, vox vero flatus per quasdam gutturipartes egrediens, quae arteriae vocantur quia aliqua linguae impressione formatur. Et vox quidem nisi animantium non est, sonus vero aliquoties inanimatorum quoque corporum conflictatione perficitur. Quare quia nomen vocem esse monstravit, ab aliis quae voces non sunt, sed tantum soni, hanc orationis partem separavit atque distribuit, et vocem quidem nominis velut genus sumpsit. Habet namque aliud quiddam speciei loco differens a nomine quod est verbum; habet quoque quasdam locutiones quae nihil ulla ratione significent, ut sunt articulatae voces quarum ipsa significatio non potest inveniri, ut scindapsus. Huic ergo generi alias differentias rursus apponit, quod nomen sicut vox a sonis aliis segregavit, ita quoqaddidit, nomen vocem esse significativam, ab his inquam vocibus nomen disgregavit quae nihil
Abbreviated transcription (Latin):
est. duo ponunt᷑. p̃teritũ. atq futurũ: Qđ siquis cũ p̃sens nominat simplicit̃ dicit.
trum libet preteriti ł futuri dixerit : scđ tẽpꝰ utit enuntiatio

Expanded text:
est duo ponuntur, praeteritum atque futurum. Quod si quis cum praesens nominat, simpliciter dicit, est duo ponuntur, praeteritum atque futurum. Quod si quis cum praesens nominat, simpliciter dicit, cum utrumlibet praeteritum vel futurum dixerit, secundum tempus utitur enuntiatio
Abbreviated transcription (Latin):
hoc ipsum eẽ: ꝙ ad ditur ñ substantiã s p̃sentiã quãdã significet: Cũ enĩ dicimus
ds̃ est : non eum dicimꝰ nc̃ eẽ. s tantũ insubstantia eẽ. ut hoc ad immutabilitatẽ potiu
bstantiae : quã ad tẽpus aliquod referat᷑. Si aũt dicamꝰ dies est
diei ꝑtinet. nisi tantũ ad tẽporis constitutionẽ. hoc est eñĩ ꝙ significat ẽ tã quã
sidicamꝰ nc̃ eẽ : Iuare cũ ita dicimꝰ eẽ ut substantiã designemus : simplicit̃ ẽ. ad dimꝰ.
Cũ uõ ita ut aliꝗd p̃sens significet᷑: scđ tẽpus: Hȩc est una quã diximꝰ expositio. ¶Alia uõ
huiꝰmodi est : ẽẽ aliꝗd duob: modis dr̃ aut simplicit̃. aut scđm tẽpus: Simpliciter¬
quis quis scđm p̃sens hoc sermone quod est ẽẽ utit᷑ : simplicit utit᷑. Quiuõ aut p̃teritũ
ungit aut futurũ. ille ñ simplicit̃ : s iã in ipsũ tẽpus incurrit: Tempora nãq: ut dictũ

Expanded text:
hoc ipsum esse quod additur non substantiam sed praesentiam quamdam significet. Cum enim dicimus Deus est, non eum dicimus nunc esse, sed tantum in substantia esse, ut hoc ad immutabilitatem potius substantiae quam ad tempus aliquod referatur. Si autem dicimus, dies estris constitutionem: hoc enim quod significat tale est, tanquam si dicamus nunc est: quare cum dicimus esse ut substantiam designemus, simpliciter est addimus; cum vero ita ut aliquid praesens significetur, secundum tempus. Haec est una quam diximus expositio. Alia vero hujusmodi est. Esse aliquid duobus modis dicitur, aut simpliciter, aut squisquis secundum praesens hoc sermone quod est esse utitur, simpliciter utitur, qui vero aut praeteritum jungit aut futurum, ille non simpliciter, sed jam in ipsum tempus incurrit. Tempora namque ut dictum
Abbreviated transcription (Latin):
quẽ ad modũ in oratione quȩ est equus ferus: Iomis diffinitio generis
constitutione format᷑: Differentiarũ uõ cõpositione ꝑficitur. Nã si ad
ꝓpositũ genꝰ differentias colligamꝰ easq: ad unã quã diffinire uolumus
speciem aptemꝰ usq dũ unitantũ speciei collectio illa c̃uenia
duas necesse ÷ differentiaꝰ iungat rationale scilicae atq: mortale : facietq: huiꝰ modi ordinẽ. animal.
rationale mortale q̃ diffinitio si ad hominẽ referat᷑ : plena ÷ rationis substantiȩq: descripto:¬

Expanded text:
neris constitutione formatur, differentiarum vero compositione perficitur. Nam si ad propositum genus differentias colligamus, easque ad unam quam diffinire volumus speciem aptemus, usque dum uni tantum speciei collectio illa conveniaduas necesse est differentias jungat, rationale scilicet atque mortale, faciatque hujusmodi ordinem, animal rationale mortale; quae diffinitio, si ad homine
Abbreviated transcription (Latin):
dicat homo non alb est. faciet in de finitã. ex in finito predicato affir¬
mationẽ. Siquis aut̃ predicet non homo albus est. idẽ quoq constituit.
ex infinito subiecto. in de finitã affirmationẽ : Rursus siquis dicat. hmodo.
omo non iustus est. hȩc consentit ei que dicit nullus hom

Expanded text:
dicat, homo non albus est, faciet indefinitam ex infinito praedicato affirdicat, homo non albus est, faciet indefinitam ex infinito praedicato affirmationem. Si quis autem praedicet, non homo albus est, idem quoque constituit ex infinito subjecto indefinitam affirmationem. Rursus si quis dicat, omnis homo non justus est, haec consentit ei quae dici
Abbreviated transcription (Latin):
moremq imponere paci. S ẽẽt debilior sonus nec eo ictu uersus tã
predare ut nunc cõpositus diceretur. Ergo non idẽ ualet oratoribus
uł poetis uerboꝵ nominumq: ordo mutatus. Quȩ enĩ ad cõpositionẽ
expectant multũ in ordine sermonũ ornam̃ti reperirent. Di alectics
uõ quib nulla est ad orationis leporẽ cura loquendi sonoritas congru¬
quibusq solaueritas ꝑscrutatur. nichil differt quolibet ordine uerba
ł noã ꝑmutent᷑. cũ tam̃. eandem uĩ prius insignificatione retineant. sed
nec apud ipsos modis om̃ib: ꝑmutato ordine dictionis ea semꝑ uis signi¬
ficatioq seruat᷑. hȩc eadem particula quȩ negatiua est. id est ñ multũ
ualet. multamq differentiam ꝑsicit uariis obiecta locis. Siquis enĩ
dicat. hõ albus non est. faciet inde finitã simplicẽ negationẽ. Siquis uͦ

Expanded text:
 dixisset, moremque imponere paci, sed esset debilior sonus, nec in eo ictu versus tam  dixisset, moremque imponere paci, sed esset debilior sonus, nec in eo ictu versus tam praeclare ut nunc compositus diceretur. Ergo non idem valet oratoribus vel poetis verborum nominumque ordo mutatus. Qui enim ad compositionem spectant, multum in ordine sermonum ornamenti reperient. Dialecticis vero, quibus nulla est ad orationis leporem cura loquendi, quibusque sola veritas perscrutatur, nihil differt quolibet ordine verba et nomina permutentur, cum tamen eamdem vim quam prius in significatione retineant. Sed nec apud ipsos modis omnibus permutato ordine dictionis eadem semper vis significatioque servatur. Haec enim particula quae negativa est, id est, non multum valet, multamque differentiam perficit variis adjecta locis. Si quis enim dicat, homo albus non est, faciet indefinitam negationem. Si quis vero
Abbreviated transcription (Latin):
ficationẽ retinere. Siue enĩ quisdicat est homo albus siue est albus homo
siue homo albus est. siue albus homo est : siue quomodo libet alit̃ ordinem
predicationesq: permutet. eadẽ sine dubio significatio ꝑmanebit: Et hoc
quidẽ fortasse oratorib: uł poetis non eodem modo ꝑspiciendũ est quo
dialec ticis. Et enĩ qui ad cõpositionẽ orationis spectant maximũ differt.
quo uerba & noã predicationis suȩ ordine ꝓferant᷑. Multũ enĩ inter est
oquod ait. Cicero adhanc te amentiã. natura peperit. uoluntas exer¬
cuit. fortuna seruauit. ita dixisse. ut dictũ est anita : ad hanc te am̃tiã
peperit natura. exercuit uoluntas seruauit fortuna. Sic enĩ maior est.
sententiȩ magnitudo minusq: in ealucet id qđ sisic conponatur eminet
& sese ł nolentib hominũ aurib: animisq pate fecit. Rursus cũ dicit
uirgilius paciq imponere morẽ. potuisset seruare metrũ suta d

Expanded text:
tiam retinere. Sive enim quis dicat, est homo albus, sive est albus homo, tiam retinere. Sive enim quis dicat, est homo albus, sive est albus homo, sive homo albus est, sive albus homo est, sive quomodolibet aliter ordinem praedicationis permutet, eadem sine dubio significatio permanebit, et hoc quidem fortasse oratoribus vel poetis non eodem modo perspiciendum est quo dialecticis. Etenim quantum ad compositionem orationis spectat, maxime differt quo verba et nomina praedicationis suae ordine proferantur. Multum enim interest in eo quod ait Cicero, Ad hanc te amentiam natura peperit, voluntas exercuit fortuna servavit, ita dixisse ut dictum est, an ita, Ad hanc te amentiam peperit natura, exercuit voluntas, servavit fortuna. Sic enim minor est sententiae magnitudo, minusque in ea lucet id quod si sic componatur eminet, et sese vel nolentibus hominum auribus animisque patefacit. Rursus cum dicit Virgilius: Pacique imponere morem, potuisset servare metrum, si ita
Abbreviated transcription (Latin):
Iaximã operis em̃ si partẽ : eaquȩ sequuntur licet magnis questionibus
impedita. tam̃ audatius atq animosius exequim᷑ : nec de fatigari insinguł
partib oportet. totius dialecticȩ ꝓdere aggressum atq expedire doctrinã
taq rectam comentationis seriem conteximus. ITrans posita uõ nõa ł uerba¬
idem signi ficant. ut est homo albus. est albus homo. Nam si hoc non est : eiꝰdẽ
multȩ erunt negationes Sed ostensum est qm̃ una unius:. Eius eñĩ que :
est albus hõ negatio est non est albus homo. Eius uõ quȩ est est hõ albus
ñ homo albus ł ea que est non est homo alb sed altera quidẽ est. negatio
eius. que est est non homo albus: Aliauõ eius quȩ est. est albus homo: Quare
erunt duȩ unius: Qm̃ igitur transposito nõe ł uerbo eadem fit affirmatio
sit ł negatio: manifestũ est. ¶Docet nunc qm̃ si uerba uel nõa transferantur.¬
& aliud prius. aliud uõ posterius p̃dicetur. unã sine dubio significatã ꝓsigni¬

Expanded text:
hujus emensi partem, ea quae sequuntur licet magnis quaestionibus impedita, tamen audacius atque animosius exsequemur, nec defatigari in singulis partibus oportet, totius dialecticae prodere aggressos atque expedire doctrinam, itaque rectam commentationis seriem conteximus. Transposita vero nomina idem significant, ut 'est homo albus ‒ est albus homo'; nam si hoc non est, eiusdem multae erunt negationes, sed ostensum est quoniam una unius est. Eius enim quae est 'est albus homo' negatio est 'non est albus homo'; eius vero quae est 'est homo albus', non homo albus' vel ea quae est 'non est homo albus'. Sed altera quidem est negatio eius quae est 'est non homo albus', alia vero eius quae est 'est albus homo', quare erunt duae unius. Quoniam igitur transposito nomine vel verbo eadem fit adfirmatio vel negatio manifestum est. tur, et ad aliud prius, aliud vero posterius praedicetur, unam sine dubio significan
Abbreviated transcription (Latin):
uare quȩ cũq aliȩ fuerint. eadem significatione concurrer
salis. quȩ dicit omĩs homo sapiens est : contra hac etiam illa est quȩ dicit nullus
homo sapiens est. etiam illa quȩ non omis homo sapiens est: Et illa ÷ contra¬
ria : hȩc contradictoria. Duplex ergo hȩc oppositio sibi non potest consentire.
Illa enĩ totũ tollit. quȩ est uniuersalis negatio: illa partẽ finito quȩ est par
negatione: et qm̃ duplex est oppositio in uni uersalib: simplex in singularib:
rec tȩ in eadem similitudinẽ p̃dicationes non eadem ueritas falsitasq
nẽ. Qui uõ dixit non homo: nichil magis de homine. s etiam minus uerꝰ
fuit ł falsus. si non aliq ad datur. Significat aut̃ ÷ omĩs homo iustus. omis
ñ hõ iustus. Nulli illarũ idẽ. Nec huic opposita ea quȩ ÷. non est om̃ĩs ñ hõ

Expanded text:
Quare quaecunque aliae fuerint, eadem significatione concurrereQuare quaecunque aliae fuerint, eadem significatione concurreresalis quae dicit, omnis homo sapiens est, contra hanc etiam illa est quae dicit, nullus homo sapiens est, etiam illa quae dicit, non omnis homo sapiens est, et illa est contraria, haec contradictoria. Simplex ergo haec oppositio sibi non potest consentire, illa enim tollit quae est universalis negatio, illa partem diffinite, quae est negatione, et quoniam duplex est oppositio in universalibus, et simplex in singularibus, recte in eadem similitudine praedicationis non eadem veritas falsitasque nem, qui vero dixit 'non homo' nihil magis de homine, sed etiam minus verus fuit vel falsus, si non aliquid addatur. Significat autem 'est omnis non homo iustus' nulli illarum idem, nec huic opposita ea quae
Abbreviated transcription (Latin):
mationẽ uniuersalẽ finitã. quȩ int̃rogatione est posita: contraria est :
Contraria est igitur ei etiam illa quȩ uniuersalis est affirmatio infinita.
querendum est. Et enĩ siquis dicat socrates non sapiens est. & socrates sapiens
non est idẽ est. et hȩ duȩ sibimet consentiunt. Siquis aut̃ dicat omĩs hõ
non sapiens est : & rursus non om̃ĩs hõ sapiens est hȩduȩ non sibi consentiunt
Shec ratio ÷ ꝙ singularib: subiectis non sunt duplices oppiniones s una
tantũ iđ quȩ negationẽ facit. In uniuersalib aut̃ uniuersaliter
p̃dicatis : duplex oppositio ÷. Una contraria: un auõ contradictoria.
Sigͦ fit huius modi affirmatio quȩ dicat socrates sapiens est: contrah ane
una est oppositio quȩ ꝓ ponit socrates sapiens non est. Siergo dicat aliquis
socrates non sapiens ÷ : hȩc nullũ alium habebit intellec tũ. quã ea quȩ dicit
sapiens socrates non est. Unã enĩ tantũ solam diximus insingularib oppositio

Expanded text:
mationem finitam quae in interrogatione est posita, contraria est. Contraria igitur erit etiam illa quae universalis est affirmatio infinita. quaerendum est. Etenim si quis dicat, Socrates non sapiens est et Socrates sapiens non est, idem est, et hae duae sibimet consentiunt. Si quis autem dicat, omnis homo non sapiens est, et rursus, nst quod in singularibus subjectis non sunt duplices oppositiones, sed una tantum, id est, quae negationem facit. In universalibus autem universaliter praedicatis duplex oppositio est, una contraria, una vero contradictoria. Si sit ergo hujusmodi affirmatio quae dicit, Socrates sapiens est, contra hanc una oppositio est quae proponit, Socrates sapiens non est. Si ergo dicat aliquis, Socrates non sapiens est, haec nullum alium habebit intellectum quam ea quae dicit, Socrates sapiens non est, unam enim tamtum solam diximus in singularibus oppositionem.
Abbreviated transcription (Latin):
qocntiđ  eppositones qu ex infinito p̃dicato sunt ł ex utrisq finius
docet : Ait enĩ hasduas ꝓpositiones quȩ sunt est om̃ĩs non homo iustꝰ¬
nulli illarũ idem significare. Quȩ aut ex utrisq finitis ẽet. aut ex pre¬
dicato infinito. Et disponantur quidẽ illȩ quȩ aut ex utrisq: finitis
sunt. aut exp̃dicato infinito. et primũ quidẽ ponatur simplex affir¬
matio uniuersalis sub hac negatio uniuersalis exp̃dicato infinito
superiori simplici affirmationi consentiens. Contrauõ ponatur
uniuersalis simplex negatio. & sub hac uniuersalis ex infinito p̃dicato
affirmatio. Quas constat sibimet consentire : pre sidente affirmatione
uniuersali quȩ est ex infinito scilicet predicato.
est om̃is homo iustus
Nullus est homo ñ iustus

Expanded text:
nt, cum his quae ex infinito praedicato sunt vel ex utrisque finitis docet. Ait enim has duas propositiones quae sunt, est omnis non homo justnulli illarum idem significare quae aut ex utrisque finitis sunt aut ex praedicato infinito, et disponantur quidem illae quae aut ex utrisque finitis sunt aut ex praedicato infinito, et primum quidem ponatur simplex affirmatio universalis, sub hac negatio universalis ex praedicato infinito superiori simplici affirmationi consentiens. Contra vero ponatur universalis simplex negatio, et sub hac universalis ex infinito praedicato affirmatio, quas constat sibimet consentire praecedente affirmatione universali quae est ex infinito scilicet praedicato. Est omnis homo justus Nullus est homo justus
Abbreviated transcription (Latin):
iustus ÷ non iã uniuersalis affirmatio fit infinitȩ p̃dicationis. consentiens
uniuersali simplici negationi : s potius particularis negatio simplex.
Videsne igit᷑ quã multas faciat differentias negatiua particula diuersȩ nominũ
p̃dicationi coniuncta: S quanquã ita sint hȩc. potest tam̃ eadẽ alio modo
diuersis in locis posita eandem uĩ significationemq seruare. Sienĩ posita
ñ particula cũ uni uersalitate sua. cũ eadẽ ipsa. sepius ꝑmutetur : ĩdem
sine dubio insignificatione consistit. Si quis enĩ dicat non om̃is homo albus :
eadem significatio ÷. Uel si hoc modo. homo albus ñ omĩs est. nec hȩc
asuperiori significatione discedit ł siquis amplius ꝗꝗ̃ permutet dicens.
homo albus ÷ non omis. apriori significatione nichil discrepat. eodẽ modo

Expanded text:
io infinitae praedicationis consentiens universali simplici negationi fit, sed potius particularis negatio simplex. Videsne igitur quam multas faciat differentias negativa particula diversae nominum praedicationi conjuncta? Sed quanquam haec ita sint, potest nificationemque servare. Si enim sit posita non particula cum universalitate sua, cum eadem ipsa saepius permutetur, idem sine dubio in significatione consistit. Si quis enim dicat, non omnis homo albus est, em significatio est. Vel si hoc modo, homo albus non omnis est, nec haec a superiore significatione discedit, vel si quis amplius quoque permutet dicens, homo albus est non omnis, a priori significatione nil discrepat. Eodem modo
Abbreviated transcription (Latin):
omis non iustus. non homo. ei consentire quȩ est. uniuersalis
negatio. ex solo infinito subiecto. quȩ dicit nullus iustus non hõ.
nhis aut̃ sub auditur. particula est ut sit tota ꝓpositio. omĩs ñ iustuꝰ.
non homo est. Et rursus. nullus ustus non homo est. Nam sicut in his
finitũ habebant subiectũ. infinitũ uõ ł finitũ p̃d¬
mationẽ exfinito subiecto. ł infinito p̃dicato ea scilicet. quȩ dicit
est. omĩs homo non uistus. sequebatur simplex uni uersalis negatio
quȩ ex utrisq finitis constat. idẽ est. nullus homo iustus est : ita qͦq
in his ꝑmutatis tantũ subiectis. idẽ uenit. Nam sicut illic negatio.
ex utrisq finitis. uniuersalis sequebatur. affirmationẽ exutrisq
uniuersalis: Et has quidẽ duas propositiones asscripsit. solã in his
consequentiã ostendens. Cȩteras aut̃ qđ putabat. intellectu eẽ. faciles ꝑseꝗ
neglexit. Nos aũt eas nequid relictũ uideatur ad ponimus. Est enĩ consen¬
quentia hoc modo.

Expanded text:
omnis non justus non homo, ei consentire quae est universalis negatio ex solo infinito subjecto, quae dicit, nullus justus non homo. In his autem subauditur particula est, ut sit tota propositio, omnis non justus non homo est, et rursus nullus justus non homo est; nam sicut in his quae finitum habebant subjectum, infinitum vero vel finitum pmationem ex finito subjecto vel infinito praedicato, eam scilicet quae dicit, est omnis homo non justus, sequebatur simplex universalis negatio, quae ex utrisque finitis constat, nullus homo justus est. Ita quoque in his permutatis tantum subjectis idem venit. Nam sicut illic negatio ex utrisque finitis universalis sequebatur affirmationem ex universalis, et has quidem duas propositiones ascripsit, solam in his consequentiam ostendens. Caeteras autem quia putabat intellectu esse faciles, persequi neglexit. Nos autem eas ne quid relictum videatur apponimus; est enim consequentia hoc modo:
Abbreviated transcription (Latin):
ut ea quȩ dicit omĩs est homo in iustus. cũ sit diuersa abea quȩ dicit
nullus est homo iustus. idẽ tam̃ aliquando signisicant. si affirmatio
pͥuatoria p̃cesserit. Dictũ est enĩ ꝙ affirmationib p̃cedentib nega¬
tiones sine dubio sequerentur. Ergo non hoc dicit qm̃ diuersȩ st̃
nune ad ipsarũ consequentias. quȩ ex insinito nomine subieeto c̃stant.¬

Expanded text:
t homo injustus, cum diversa sit ab ea quae dicit, nullus est homo justus; idem tamen aliquando significant, si affirmatio privatoria praecesserit. Dictum est enim quod affirmationibus praecedentibus negationes sine dubio sequerentur; ergo non hoc dicit, quoniam diversaenunc ad ipsarum consequentias quae ex infinito nomine subjecto constant,
Abbreviated transcription (Latin):
ad ueritatis uł falsitatis finita intellectus. Minus igit᷑ uera uł falsa :
dictio nominis infinita quã alicuius simplicis & finiti uocabuli: Signi¬
ficat aũt. est omĩs non hõ iustus nulli illarũ idẽ: nec huic opposita
ea que est. non est om̃is non homo iustus. illa uõ quȩ ÷ omĩs non iustus.
Illauõ quȩ est omĩs non iustus non homo illiquȩ est nullus iustus ñ hõ
idẽ significat. Postquã de ꝓpositionib in finitũ habentib p̃dicatum
negationes breuit̃ ꝑ notauit. Nunc redit ad eas ꝓpositiones. quȩ sub¬
iec tũ habent infinitũ. Prȩ dicatũ uõ ł sinitũ. ł infinitũ. Et primũ ꝗdẽ

Expanded text:
ad veritatis vel falsitatis finita sunt intellectus. Minus igitur vera vel falsa est ad veritatis vel falsitatis finita sunt intellectus. Minus igitur vera vel falsa est dictio nominis infiniti, quam alicujus simplicis et finiti vocabuli. Significat o justus. Illa vero quae est, omnis non justus non homo, illi quae est, nullus justus non homo, idem significat. Postquam de propositionibus infinitum habentibus praedicatum,negationes breviter pernotavit, nunc redit ad eas propositiones quae subjectum habent infinitum, praedicatum vero vel finitum vel infinitum, et primu
Abbreviated transcription (Latin):
tio uł uera uł falsa est Qđ aut̃ dicimus. non homo uł non currit: licet
simplicia quoq & in finita. hõ scilicet. atq currit. nichil uerum
falsumq signi ficent : tam̃ hȩc infinita multo minus ali quid. uerũ
aut falsum demonstratit. Non ꝙ simplicia uerũ aliquid fabsum ue.
significent. Id circo dicimus infinitas dictiones sim plicib minus uerũ
falsumue monstrare : s qđ quanq nichil uerũ ł falsum de signet
sim plex nom̃ aut uerbũ. tam̃ diffinitũ quiddam ꝓponit: ut in eo ꝙ est
homo finitũ quiddam est & una species. Is uõ quȩ dicit non homo
ipsanichil ponens. Quo circa quoq finita uerba Nomina ꝑse uera.
ł falsa ẽẽ. non possint nisi cum aliis uncta sint : tam̃ longe minus uer-¬
tatis aut falsitatis capacia sunt noa infinita uł uerba quȩ nec hoc
ipsum quidẽ ꝙ significant. ponunt. s illud quidẽ ꝑimunt. Nichil
aut̃ ꝑse aliud nisi insignificatione constituunt. Postremo : ꝓpinquius

Expanded text:
tio vel vera vel falsa est, quod autem dicimus non homo vel non currit, licet simplicia quoque et finita, homo scilicet atque currit, nihil verum falsumve significent; tamen haec infinita multo minus aliquid verum aut falsum demonstrant, non quod simplicia verum aliquid falsumve significent; idcirco dicimus infinitas dictiones simplicibus minus verum aut falsum monstrare. Sed quod quanquam nihil verum falsumve designet simplex nomen et verbum, tamen definitum quiddam proponit, ut in eo quod est homo finitum quiddam est et una species. Is vero qui dicit, non homoipsas nihil ponens. Quocirca quanquam finita verba vel nomina per se vera vel falsa esse non possint nisi cum aliis juncta sint, tamen longe minus veritatis aut falsitatis capacia sunt nomina infinita vel verba quae nec hoc ipsum quidem quod significant ponunt, sed illud quidem perimunt; nihil autem per se aliud in significatione constituunt. Postremo propinquius
Abbreviated transcription (Latin):
exnegatione & nõe p̃dicato faciat in finitã affirmationẽ. Est huiꝰ exẽplũ.
Putasne socrates sapiens est : Responsio non, Conclusio qm̃so crates igit᷑
ñ sapiens est. S hoc non similiter in uniuersalib se habet. Iđ ꝑ hoc mon
affirmatio infinita. facta ex p̃dicato nõe : & respondentis negatione.
sed potius uera est negatio non affirmatio: huius exẽplũ. Nã int̃ rogatio ÷¬
cularis. est enĩ hȩc uera: hȩc aut est etiam opposita. Nã cũ affirmatio uni¬
uersalis int̃rogata esset. ea quȩ dicit omĩs homo sapiens est: exnegatiua
particula factũ est non om̃is homo animal est. In conclusione: sunt op¬
positȩ. Illa enĩ affirmatio uniuersalis: hȩc aũt particularis negatio. Illauõ.¬

Expanded text:
ex negatione et nomine praedicato infinitam faciat affirmationem, et hujus est exemplum: ex negatione et nomine praedicato infinitam faciat affirmationem, et hujus est exemplum: putasne Socrates sapiens est? Responsio, non. Conclusio, Socrates ergo non sapiens est. Sed hoc non similiter in universalibus se habet, quod per hoc monaffirmatio infinita facta ex praedicato nomine et respondentis negatione, sed potius vera est negatio, non affirmatio; hujus exemplum tale est, laris: est enim haec vera, haec autem est etiam opposita. Nam cum affirmatio universalis interrogata esset ea quae dicit, omnisne homo sapiens est? ex negativa particula factum est, non omnis homo sapiens est in conclusione, et sunt oppositae. Illa est enim affirmatio universalis, haec autem particularis negatio, illa
Abbreviated transcription (Latin):
affirmationẽ cui contraria est uniuersalis negatio. Cui rursus negati¬
oni : consentit affirmatio uniuersalis infinita. Quo circa affirmationi
quoq: uniuersa simplici quȩ int̾ rogatione posita est id est omĩs ne hõ
sapiens est: contraria est ea quȩ dicit condusio qm̃ omĩs hõ ñ sapiens est.
enĩ eam que dicit int̾ rogationẽ: omĩs ne homo sapiens est : cũ responsũ
non. & iuncta negatio fuerit ad omĩs: particulari
mationi ei quȩ est in in t̃rogatione ꝓposita uni uersali. Hoc est enim
ꝙ ait. hȩc est aut̃ opposita illa uõ contraria ꝑ uerba aut̃ sensus ait iste
sic constat. Mani festũ est aut̃ inquit. qm̃ in singularib ut est socrates. &
quit in diuiduum est: si est uerũ int̾rogatũ negare idẽ¬
quis aliquid int̾ rogatur: uere negauerit ut cũ aliquis int̃rogatur. anro.¬
manus sit socrates ille neget : qm̃ affirmare uerũ est. ut ille qui int̃ rogat

Expanded text:
affirmationem, cui contraria est universalis negatio, cui rursus negationi consentit universalis affirmatio infinita. Quocirca affirmationi quoque universali simplici, quae in interrogatione posita est, id est omnisne homo sapiens est, contraria est ea quae dicit conclusio, quoniam omnis homo non sapiens est. enim eam quae dicit interrogationem, omnisne homo sapiens est? cum responsum fuerit non, et juncta negatio fuerit ad omnis, particularismationi ei quae in interrogatione est posita universali, hoc est enim quod ait. Haec est enim opposita, illa vero contraria. Per verba autem sensus iste sic constat. Manifestum est autem, inquit, quoniam in singularibus, ut est Socrates et quidquid individuum est, si verum quid quis interrogat vere ille negaverit, ut cum aliquis interrogat an Romanus sit Socrates, ille neget quoniam et affirmare verum est, ut ille qui interrogat
Abbreviated transcription (Latin):
homo iustus uł nullus ÷ hõ non iustus. Hȩ enĩ omnẽ homine subiectũ
habent : illauõ non hominẽ. Quo circa nec huius negatio iđ uniuer¬
salis affirmationis ex infinito subiecto. particularis scilicet negatio:¬
enĩ quȩ dicit non est om̃is non homo iustus. neq cũ ea quȩ ꝓponit est
om̃is hõ. iustus. neq cũ ea quȩ dicit. est omis homo non iustus. neq
cũ his quȩ enuntiant nullus est homo ustus. ł nullus est homo ñ iustuꝰ.

Expanded text:
justus, vel nullus est homo non justus; hae enim omnes hominem subjectum habent, illae vero non hominem. Quocirca nec hujus negatio, id est universalis affirmationis ex infinito subjecto, particularis scilicet negatioenim quae dicit, non est omnis non homo justus, neque cum ea quae proponit, est omnis homo justus, neque cum ea quae dicit, est omnis homo non justus, neque cum his quae enuntiant, nul
Abbreviated transcription (Latin):
ꝗc quid dicere non possibile est. ꝙ si enuntiae non contingit. Consequentiȩ
aut̃ se in affirmatiuis habebant. hoc modo ut necessarias ꝓpositiones se¬
que rentur eẽ aliquid signi ficantes atq possibiles. Eas aut̃ que ẽẽ. aliquid
dicerent hȩȩdẽ possibiles sequerentur. s neq: possibilib: eẽ. aliquid signi¬
ficantes nec necessariȩ consentiebant. In negatiuis uõ e contra ẽ. Negationẽ
enĩ possibilitatis sequitur. & eius que est ẽẽ. aliquid significantis negatio

Expanded text:
quam dicere non possibile est quam si enuntiet non contingit. Consequentiae autem se in affirmativis habebant hoc modo, ut necessarias propositiones sequerentur esse aliquid significantes atque possibiles. Eas autem quae esse aliquid dicerent, eaedem possibiles sequerentur, sed neque possibilibus, esse aliquid significantes, nec necessariae consentiebant. In negativis vero contra est: negationem enim possibilitatis sequitur, et ejus quae est esse aliquid significantis negatio
Abbreviated transcription (Latin):
rursus consequentias expleremus Harũ namq quattuor ꝓpositionũ: quȩ
fiunt ex ẽẽ. necesse eẽ. possibile eẽ. contingere eẽ. quattuor negationes st̃.¬

Expanded text:
rursus consequentias exploremus. Harum namque quatuor propositionum quae rursus consequentias exploremus. Harum namque quatuor propositionum quae fiunt ex esse,
Abbreviated transcription (Latin):
si ulla dubitatione nec̃ eẽt. Possibile aũt eẽ. non consequitur eẽ Qđ eñ pos¬
sibile est : potest. & non eẽ: ut me possihile est. quidẽ nunc ꝓcedere : sed
hoc michi non est eẽ. Non enĩ nunc ꝓcedo Quare gradatim hec om̃is est con¬
sequentia necesse est namq & eẽ sequitur & possibilitas. Rursus eẽ. eadẽ
sequet᷑ possibilitas Possibilitatẽ aut̃ necesse sequitur nec necessitas Li quer
gͦ. qm̃ duo modi sunt. possibilium. Unũ ꝙ iã sequitur necessitatẽ : Alt
ꝙ non sequitur ipsa necessitas. Nam cũ dico necesse est ut nunc sol moueat᷑
hec etiam possibile est: Cũ uõ dico possibile est: me nunc sumere codicem
non est necesse. Recte igit᷑ ab aristotele paulo post dubitat᷑ ansit illud pos
possibilium similitudo uelit uł quẽ ad modũ diserni possit agnoscemus Nunc
aut̃ qm̃ affirmatiuarum ꝓpositionũ consequentias explicuimus. negatiuarũ

Expanded text:
itatione non esset; possibilem autem esse non consequitur esse. Quod enim possibile est esse, potest et non esse, ut me possibile est nunc quidem procedere, sed hoc mihi non est necesse. Non enim nunc procedo, quare gradatim omnis est consequentia, necesse est namque et esse sequitur et possibilitas. Rursus esse eadem sequitur possibilitas, possibilitatem autem nec esse sequitur, nec necessitas. Liquet ergo, quoniam duo modi sunt possibilium, unum quod jam sequitur necessitatem, alterum quod non sequitur ipsa necessitas. Nam cum dico, necesse est ut nunc sol moveatur, hoc etiam possibile est cum dico, possibile est nunc me sumere codicem, non necesse est. Recte igitur ab Aristotele paulo post dubitabitur an sit illud posserimus, quid sibi ista possibilium similitudo velit, vel quemadmodum discerni possit, agnoscemus. Nunc autem quoniam affirmativarum propositionum consequentias explicuimus, negativarum
Abbreviated transcription (Latin):
socratẽ ambulare posse. non ꝙ iã ambulet. s ꝙ eũ sit ambulare possibile. Hic
si possibili negatio coniungatur : & iã rẽ illam tullisse ui debitur. de qua illa
possibilitas predicatur : Si quis aut̃ dicat qm̃ socrates uelo cit̃ ambulat. facere
eũ aliquid dicit. modumq illi ac tui iungit. ut quẽ ad modũ illud faciat qđ
facere dr̃. quilibet agno scat: In his. res quidẽ ꝑmanet mođ aut̃ subruitur
ut superius dictũ est: Ancerte illud magis uerius est dicendũ. qđ semꝑ huius¬
scemodi ꝓpositiones. modũ quidam auferant. rẽ uõ de quamođ. ille p̃di¬
cat᷑ non perimant. & in quib ponitur res ut in eo ꝙ ÷ socrates uelocit̃ ambulat.

Expanded text:
Socratem ambulare posse, non quod jam ambulet, sed quod eum scit ambulare possibile, hic Socratem ambulare posse, non quod jam ambulet, sed quod eum scit ambulare possibile, hic si possibili negatio conjungatur, etiam rem ipsam tulisse videbitur de qua illa possibilitas praedicabatur. Si quis autem dicat quoniam Socrates velociter ambulat, facere eum aliquid dicit, modumque illi actui jungit, ut quemadmodum illud faciat, quod facere dicit, quilibet agnoscat, in his res quidem permanet, modus autem subruitur, ut supra dictum est. An certe illud magis verius est dicendum, quod semper hujusmodi propositiones modum quidem auferunt, rem vero de qua modus ille praedicatur, non perimant et in quibus ponitur res, ut in e
Abbreviated transcription (Latin):
uelocit̃ non ambulat. ad uerbũ ponens negationẽ. siue sic socrates non uelociter
ambulat modo negatiuam particulã iungens ꝓpe simile eẽ. udebit᷑. Diuiditq
cũ affirmatione ueritatẽ. falsitatemq utroq modo. apta negatio. S qm̃ sunt
plurimi modi in quib si ad uerbũ iungat᷑ particula negatiua non est. negatio
ut in illis quidem negatio quȩ simplices st̃ rem neget. In his quȩ cũ mͦ sunt modũ
neget ut in ea ꝓpositione que dicit. socrates uelocit᷑ ambulat. negatio dicat socra
ñ uelo citer ambulat. ut siue ambulet siue ñ ambulet nulla sit differentia. Modũ
aut̃ idem uelocit̃ ambulandi. perimat ex aduerso constituta negatio. quã quam
inquib dam hoc non sit. Similit̃ eñĩ cũ modo ipso & iã rẽ perimi necesse est. ut
dr̃ & actus dr̃ ipsius. ad ditur mđ s potius faciendi in futuro mođ. ut siquis dicat

Expanded text:
velociter non ambulat, ad verbum ponens negationem, sive sic, Socrates non velociter velociter non ambulat, ad verbum ponens negationem, sive sic, Socrates non velociter ambulat, modo negativam particulam jungens, prope simile esse videbitur; dividit enim cum affirmatione veritatem falsitatemqplures modi in quibus si ad verbum jungatur particula negativa, non est negatio ut in illis quidem negatio quae simplices sunt, rem neget. In his autem quae cum modo sunneget, ut in ea propositione quae dicit, Socrates velociter ambulat, negatio dicat, Socrates non velociter ambulat, ut sive ambulet, sive non ambulet, nulla sit differentia. Modum autem, id est velociter ambulandi, perimat ex adverso constituta negatio, quanquam hoc in quibusdam non fit; simul enim cum modo ipso et rem perimi necesse est, ut dicitur, et actus ipsius non additur modus, sed potius faciendi in futuro modus, ut si quis dicat
Abbreviated transcription (Latin):
illum ponatur negatiua particula an locũ suum seruet ad uerbũ. sicut
in his quoq: ꝓpositionib fiebat. quȩ simplices & sine illo modo pponebant᷑
Nã si seruet locũ suum negatiua particula ut ponat᷑ ad uerbũ ꝓprietas
huius modi est. Ergo siquis me dicat nunc posse ambulare idemq neget negatio¬
nẽ ponens ad uerbũ ꝗd est ambulare dicatq: me posse non ambulare affirmatio
& negatio contra dictoriȩ de eodẽ dictȩ. ueresimul inueniunt᷑. Menamq &
ambulare posse. & non ambulare posse manifestum est. Qđ sin hoc modo possibili¬
tatis non recte uerbo particula negatiua conuingit᷑. & iã in his quoq quȩ nulla
habent differentiam an ad modũ anad uerbum negatio ponatur. custodienda
est. Talis opposito quȩ huic specier ꝓpositionũ. que cũ modo ꝓ¬
ut in hac ꝓpositione que dicit socrates uelocit̃ ambulat siue ꝗs ita neget socrates

Expanded text:
illum ponatur negativa particula, an locum suum servet ad verbum, sicut illum ponatur negativa particula, an locum suum servet ad verbum, sicut in his quoque propositionibus fiebat, quae simplices et sine ullo modo proponuntur. Nam si servet locum suum negativa particula, ut ponatur ad verbum, proprietas esse esse, vel quidquid hujusmodi est. Ergo si quis me dicat nunc posse ambulare, idemque neget negationem ponens ad verbum quod est ambulare, dicatque me posse non ambulare, affirmatio et negatio contradictoriae de eodem dictae, verae simul invenientur. Me namque et ambulare posse et non ambulare manifestum est. Quod si in hoc modo possibilitatis non recte verbo particula negativa conjungitur, etiam in his quoque quae nullam habent differentiam, an ad modum, an ad verbum negatio ponatur, custodienda est talis oppositio quae huic speciei propositionum cout in hac propositione quae dicit, Socrates velociter ambulat, sive quis ita neget, Socrates
Abbreviated transcription (Latin):
tionib negatio ponat. nisi ad. uerbum ꝙ totius uim continet positionis.
Si ꝗs enĩ in hac ꝓpositione quȩ est homo albus est non dicat fieri negatio¬
nem. Eaquȩ est homo albus non est: S potius homo non alb est he
lapis ille homo an albus fit. ut si ille negauerit. ponens negationem
eius quȩ est homo albus est. Eam quȩ dicit homo non alb est. dicatur
ei si non est. S de hoc lapide uera affirmatio quȩ dicit homo alb
est. uera erit de eo negatio ea scilicet que dicit. homo non albus est.
S hec quoq falsa est. Omĩno enĩ lapis. homo non est: atq: ideo de eo
de eo uera est. hoc aut̃ impossibile est ut contra dictoriȩ affirmationes
ponenda negatio est. in his quȩ simplicit᷑. & sine modo aliquo predicantur
nisi ad uerbũ qđ totã continet ꝓpositionẽ. De his aut̃ sufficient̃ supͣiam dixi¬
mus In his aut̃ in quib: aliquis mođ apponitur dubitatio. an admodum

Expanded text:
natur, nisi ad id verbum quod totius vim continet propositionis. Si quis enim in hac propositione quae est, homo albus est, non dicat fieri negationem eam quae est homo albus non est, sed potius homo non albus est, hoc rrogetur enim de eo an lapis ille homo albus sit, ut si ille negaverit ponens negationem ejus quae est, homo albus est, eam quae dicit, homo non albus est, dicatur ei; si non est de hoc lapide vera affirmatio, quae dicit homo albus est, vera erit de eo negatio, scilicet ea quae dicit, homo non albus est; sed haec quoque falsa est. Omnino enim lapis homo non est, atque ideo de eo io neque negatio de eo vera est, hoc autem impossibile est, ut contradictoriae affirmationes ponenda est negatio in his quae simpliciter et sine modo aliquo ponuntur, nisi ad verbum quod totam continet propositionem, de his autem sufficienter supra jam diximus. In his autem in quibus modus aliquis apponitur, dubitatio est an ad modum
Abbreviated transcription (Latin):
enĩ dicit. quisquis dixerit cras posse eẽ circenses : hoc ut opinor siue sint
siue ñ sint. nullatam̃ int̾ clusum eẽ. necessitate ne non sint. Quare quat¬
tuor modoꝵ. duo quidẽ idem sunt. contingens atq possibile. his aut̃
duo cũ duob reliquis atq ipsi reliqui ase dissentiunt. Possibile enĩ &
Vtrȩq: uõ & ea quȩ ẽẽ. & ea que possibile eẽ ł contingere : significauit :
anecessaria ꝓpositione disuinctȩ sunt. Nec essitas enĩ non modo in eẽ
Quo circa conse quentiȩ quoq ordinis euident̾ apparent: Qđ enĩ est neces¬
sarium sine eo ꝙ est eẽ. ł contingere eẽ. ł possibile eẽ: dicinon potest. Io
enĩ necessarium est. & est & ẽẽ. potest ł si eẽ. non po¬

Expanded text:
enim dicit, quisquis dixerit cras posse esse circenses, hoc ut opinor sive sint, sive non sint, nulla tamen interclusum est necessitate, ne non sint. Quare quatuor modorum duo quidem idem sunt, id est, contingens atque possibile, hi duo autem cum duobus reliquis, atque ipsi reliqui a se dissentiunt. Possibile enim et Utraeque vero, et ea quae esse, et ea quae possibile esse vel contingere significata necessaria propositione disjunctae sunt; necessitas enim non modo inesse on possit. Quocirca consequentiae quoque ordinis evidenter apparent. Quod enim est necessarium, sine eo quod est esse, vel contingere esse, vel possibile esse non dicitur. Quidquid enim necessarium est, et est e
Abbreviated transcription (Latin):
tes ꝙ est opinabile. Qđ aut̃ opinabile est. Igitur est. qđ non est. hoc igit
dicit. siuerum est p̃dicare inquit de eo ꝙ non est qm̃ opinabile est. est ꝗdẽ
uerbũ de opinabili p̃dicamus. De eo aut ꝙ non est scđ̵m accidens. qđ eñĩ
ꝗđ non est opinabile est id circo scđo loco deeo qđ non est uerbũ. est p̃di¬
camus. Quare non possumus simplicit̃ dicere eẽ qđ non est. Id circo enim
opinabile. est. quia non est. Scibile enĩ ẽẽt. siꝑse ẽẽt. non opinabile sic̃
homerus. id circo eẽ. dr̃ quia poeta est non quia ꝑse est. Uel certe id circo
dr̃ homerus eẽ . poeta. ꝗa poesisipsis extat & ꝑmanet. sicut aliquos infiliis
lectica utillimã de ꝓpositionib tractatũ disputationemq: conuertit.
Restat aut̃ nunc deꝓpositionũ modis oppositionũ que disserere. Mulas
enim dubitatũ est. rationib an idẽ modo eẽt ꝓpositionũ sine modo po¬
sitoꝵ. qui illarũ quoq: qui ꝓpriis modis & qualitatibus terminantur.

Expanded text:
 est, opinabile est; quod autem opinabile est, est; igitur est quod non est. Hoc ergo dicit, si verum est praedicare, inquit, de eo quod non est, quoniam opinabile est, est quidem verbum de opinabili praedicamus, de eo autem quod non est, secundum accidens. Quoniam enim quod non est opinabile est, idcirco secundo loco de eo quod non est, verbum est praedicamus. Quare non possumus simpliciter dicere esse quod non est. Idcirco enim opinabile est, quia non est. Scibile enim esset, si per se esset, non opinabile, sicut Homerus idcirco esse dicitur, quia poeta est, non quia per se est. Vel certe idcirco dicitur Homerus esse poeta, quia poesis ipsius exstat et permanet, sicut aliquos in filiis lectica utilissimam de propositionibus tractatum disputationemque convertit. Restat nunc de propositionum modis oppositionumque disserere. Multis enim dubitatum est rationibus an idem modus esset propositionum sine modo propositarum, qui illarum quo
Abbreviated transcription (Latin):
ad hunc p̃dicet bipes dere duos habente pedes sibi pedẽ predicauit: erit gͥ
hõ bipes bipes s ita p̃dicari non debet: Continetur enĩ in homine bipes adꝙ
si rursus bipes p̃dices molestissimã facies reppeticionẽ: Hoc enĩ est qđ ait.
Amplius. Nec quȩ cũq insiunt in alio. idẽ continent᷑ ł platione. ut in eo quod est
homo albus. Continetur in eo alb qm̃ ꝑ prolationẽ iam dictũ est. Aut potestate
ui. ut in eo ꝙ est hõ continetur bipes. quã ꝗ dictũ poen

Expanded text:
quis ergo adhuc praedicet bipes, de re duos habente pedes, bipedem praedicavit. Erit ergo quis ergo adhuc praedicet bipes, de re duos habente pedes, bipedem praedicavit. Erit ergo homo bipes bipes, sed ita praedicari non debet. Continetur enim in homine bipes, ad quod si rursus bipes praedices, molestissimam facies repetitionem. Hoc enim est quod ait: Amplius nec quaecunque insunt in alio, id est continentur, aut prolatione, ut in eo quod est homo albus, continetur in eo albus, quoniam prolatione jam dictum est, aut potestate et vi, ut in eo quod est homo continetur bipes, quanquam dictum pen
Abbreviated transcription (Latin):
sitionẽ redire quȩ sub stantialit̃ uere se uinctȩ separatĩ que predicat᷑:
Homo enĩ cũ & animal sit & bipes est animalbipes & fit ex his una pre¬
dicatio: Nam neq animal scđm accidens in est homini nec bipes. Quod
quã qui illud Qm̃ nec ea uncta recte p̃dicantur que cũq latenter
ł inplatione in aliquo terminoꝵ continent᷑. qui inꝓpositione positi sunt: Id circo
enĩ de homine albo non debet dici alb Ut ueniat p̃dicatio homo alb albus
qm̃ iam in homine albo continet᷑ albũ. Rursus de homine iduirco non debet
p̃dicaribipes: qm̃ licet non sit ꝓlatũ tam̃ qui homo est bipes est. S de hõe
siquis bipes p̃dicet de re duos habente pedes deq hac differentias quȩ est
bipes: p̃dicat bipes. Quo circa erit hic quoq: homo bipes bipes. homo enĩ con
se bipedẽ & qui dicit hominẽ cũ sua differentia dicit. Si

Expanded text:
sitionem redire, quae substantialiter vere sejunctae separatimque ponuntur; sitionem redire, quae substantialiter vere sejunctae separatimque ponuntur; homo enim, cum et animal sit et bipes, est animal bipes, et fit ex his una praedicatio. Nam neque animal secundum accidens inest homini nec bipes, quod quoque illud, quoniam nec ea juncta recte ponuntur, quaecunque vel latenter vel in prolatione in aliquo terminorum continentur, qui in propositione positi sunt. Idcirco enim de homine albo non debet dici albus, ut veniat praedicatio homo albus albus, quoniam jam in homine albo continetur album. Rursus de homine idcirco non debet praedicari bipes, quoniam licet non sit prolatum, tamen qui homo est bipes est. Sed de homine si quis bipes praedicet, de re duos habente pedes, neque hac differentia quod est bipes, praedicat bipes. Quocirca erit hic quoque homo bipes bipes, homo enim bipes continet intra se, et qui dicit hominem cum sua differentia dicit. Si
Abbreviated transcription (Latin):
aut duo accidentia de substantia. aut accidens de accidenti alicuius
substantiȩ p̃dicat᷑. Alia uõ non scđm accidens quotiens aliquid de aliquo
duo sunt accidentia & de eodem p̃dicent᷑. ł si alterũ accidens de altero
accidenti dicatur. ex his nonpotest una fieri ꝓpositio neq erit unum
formã non concurrunt. non facient unã ꝓpositionẽ. Non enĩ idem albũ
iusicũ: Utraq enĩ eidem sunt accidentia non tam̃ idẽ¬
demusico p̃dicemus idem accidens de accidenti & hoc uerũ sit. non tam̃
necesse est idꝗ musicũ est ẽẽ albũ neq enĩ unũ est aliquid. Accidenter
enĩ id quod musicũ est albũ est qm̃ enĩ idipsum cui musicũ accidit albũ est
Id circo musicũ album dr̃. Non est aut̃ idẽ musicũ albũ: Quo circa eadem
ratione tenetur. non possit idẽ ẽẽ. citharedus bonus. nec in unũ corpus con¬

Expanded text:
aut accidentia duo de substantia, aut accidens de accidenti alicujus aut accidentia duo de substantia, aut accidens de accidenti alicujus substantiae praedicatur; alia vero non secundum accidens, quoties aliquid de aliquo , eorum vel si duo sunt accidentia, et de eodem praedicentur, vel si alterum accidens de altero accidenti dicatur, ex his non potest una fieri praedicatio, neque erit unum am in unam formam non concurrunt, non faciunt unam propositionem. Non enim idem est album et musicum, utraque enim eidem sunt accidentia, non tamen identi, et hoc verum sit, non tamen necesse est id quod musicum est esse album, neque enim est unum aliquid. Accidenter enim id quod musicum est album est; quoniam enim idipsum cui musicum accidit album est, idcirco musicum album dicitur. Non est autem idem musicum album. Quocirca eadem ratione tenetur, ut non possit idem esse citharoedus bonus, nec in unum corpus conjunc
Abbreviated transcription (Latin):
te subiecto musicus. De musi coaũt̃ qđ est accidens predicatur albũ. rursus¬
est aliud accidens. ergo non potest hic una fieri uera propositio. ut dicat᷑¬
albus est insole aestatis uitem calor fuscauerit. non erit quidem albus cũ
sit musicus: Quo circa neq tẽ cumuere p̃dicabat᷑. qm̃ socrates musicus alb
est neque tunc fuit recta ueraq predicatio. Non enĩ habet ꝑmanendi
in conuenientia dicere contingit: Multa enĩ concurrunt impossibilia sicut
supra ipse monstrauit tunc quando ad nimiã loquacitatẽ ꝑ duxit eos. eadẽ
frequent̃ nomina repetentes. quẽ ad modũ ponendũ est nunc dicimus iđ
inquit dicimus omĩa inquit que predicantur dealio: ⁊ rursus de quibus
alia p̃dicant᷑ & hȩc duplici modo sunt Aut enĩ accidentia sunt aut
substantialia. & aliȩ quidẽ p̃dicationis sunt scđm accidens. quotiens

Expanded text:
te subjecto musicus, de musico autem quod est accidens praedicatur album, rursute subjecto musicus, de musico autem quod est accidens praedicatur album, rursus aliud accidens. Ergo non potest hic una fieri vera propositio, ut dicatalbus est, in sole stantis cutem calor fuscaverit, non erit quidem albus cum sit musicus. Quocirca neque tunc cum vere praedicabatur, quoniam Socrates musicus albus est, neque tunc fuit vera rectaque praedicatio, non enim habet naturam inconvenientia dicere contingit. Multa enim concurrunt impossibilia, sicut supra ipse monstravit tunc, quando ad nimiam loquacitatem perduxit eos, eadem frequenter nomina repetentes. Quemadmodum ponendum est nunc dicimus, idinquit, dicimus. Omnia, inquit, quae praedicantur de aliquo, et rursus de quibus alia praedicantur duplici modo sunt, aut enim accidentia sunt, aut substantialia, et aliae quidem praedicationes sunt secundum accidens, quoties