comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓ consilio interim sit pendere ac pret̾ pn̾s
malum et atergo qd̾ doleat et ante od̃os
semꝑ habere qd̾ terreat. qd̾ p̃t̾ hominem
animantiũ nulli accidit quibus presen¬
tia euasisse plenissimã securitatem trib¬
uit. Nobis ob ingeniũ et acumẽ animi.
semꝑ quaĩ cũ cerbero tricipiti hoste luctã¬
dum est ut ractione caruisse prope me¬
lius in nos metip̃os etherea nature pre¬
stantioris ima uertentib huic malo obst¬
are subdifficile est. uetustate iam ⁊ ꝯsu¬
etudine radicato enitendum tñ. Inquã
rem p̃t̾ gen̾osi animi conatum cui nich
est arduum nichil in expugnabile. et
sapientũ hominũ crebra colloꝗa q̃ uis id
gems iã rarescat et multo maxime ⁊¬
ingis lectio ac periugil scͥptorumq no¬
bilium monim̃ta ꝓfuerit mͦ salubrib
motis consensus animi non desit. que
unũ int̾ris sani cõsilii uiuũ fontem as¬
euerare non ueroar. Quãobrem si ul.

Expanded text:
pro consilio interim sit pendere ac preter presens pro consilio interim sit pendere ac preter presens malum et a tergo quod doleat et ante oculos semper habere quod terreat; quod preter hominem animantium nulli accidit, quibus presentia evasisse plenissimam securitatem tribuit. Nobis ob ingenium et acumen animi semper quasi cum Cerbero tricipiti hoste luctandum est, ut ratione caruisse prope melius in nosmetipsos etherea nature prestantioris arma vertentibus. Huic malo obstare subdifficile est, vetustate iam et consuetudine radicato: enitendum tamen, in quam rem preter generosi animum conatum — cui nichil est arduum, nichil inexpugnabile — et sapientum hominum crebra colloquia — quamvis id genus iam rarescat — et multo maxime iugis lectio ac pervigil scriptorumque nobilium monumenta profuerunt, modo salubribus monitis consensus animi non desit, quem unum in terris sani consilii vivum fontem asseverare non verear. Quamobrem, si vel
Abbreviated transcription (Latin):
um. aut tam letum mane uidimus ut non
ante rrepusculum solicitudo merorq surre¬
peret. Cuius mali et si ip̃is in rebus mu¬
lta misit cctasio nisi tñ nos fallit amor nr̃i
causa maior siue ut ingenye fateamur cu¬
lpa omĩs in nobis est. ut uͦ silcam reliqu
iuibus undiq trudimur qd̾ illud ẽ bellum⁊
ꝙͣq ppetiuim qd̾ cum fortuna gerimus.¶
uius nos facerc poterat uirtus sola nido¬
res. nos abilla uolences scientesq desciu¬
imus. Soli igͣr inbecilles ex armati nõ eqͦ
marte cum inplacabili hoste cõgredimur
quos illa uicissim ceu leue aliqd actollit
ac deicit et ingirum rotat ac de nobis
ludit uinci tollerabilius foret nũc ludi¬
brio ẽt habemur. Id uͦ ꝗd alud qͣ leuitã
at molities nostra fecit idonei uisi sumᷤ
qui pile inmorẽ huc illuc tam facle ia¬
craremur animalia. cui breuissimi solli¬
citudimis infinite quibus insciis c̾ui pu¬
ppim litori cui animu cosilio applicemᷤ.

Expanded text:
um aut tam letum mane vidimus, ut non um aut tam letum mane vidimus, ut non ante crepusculum sollicitudo merorque subreperet? Cuius mali, etsi ipsis in rebus multa insit occasio, nisi tamen nos fallat amor nostri, causa maior sive, ut ingenue fateamur, culpa omnis in nobis est. Ut vero sileam reliqua, quibus undique trudimur, quod illud est bellum quamque perpetuum, quod cum fortuna gerimus? Cuius nos facere poterat virtus sola victores, nos ab illa volentes scientesque descivimus: soli igitur, imbecilles, exarmati, non equo Marte cum implacabili hoste congredimur, quos illa vicissim ceu leve aliquid attollit ac deicit et in gyrum rotat ac de nobis ludit. Vinci tolerabilius foret; nunc ludibrio etiam habemur. Id vero quid aliud quam levitas ac mollities nostra fecit? Idonei visi sumus, qui pile in morem huc illuc tam facile iactaremur, animalia evi brevissimi, sollicitudinis infinite, quibus insciis cui puppim litori, cui animum consilio applicemus,
Abbreviated transcription (Latin):
gilius mortaliũ uita
nichil inquietius inu¬
enio. Ita cuntis anim¬
antibus naturam miro.
remedii genere consuluisse uideo. ignora¬
ntia quadam sui nobis solis memoriam
intellectum prouidentican diuinas ac
prȩdaras animi nostei dotes. in ꝑuitiez
et laborem uersas. Tam suꝑ uacuis eĩz
semꝑ nec mutilibus modo s damnosis ⁊¬
atq pestiferis curis obnoxii et presenti ror¬
quemur et p̃t̾ito futuo̾q ãgimur ut nil
magis metuere uideamux qͣ ne qñ forte
parum miseri simus. Ganto studio mi
seriarum causas et dolorum alimenta
conquirimꝰ. quibus uitam que sirite a¬
geretur felicissima prorsus ac iocũdifsima
ierum erat miserandum ac triste negoti¬
um efficimus. cuius imitium cecitas et
obliuo possidet. Progressum labor dolor ex¬
itum error omĩa. Quodita esse quisꝗs
uite suc cursum acri iudicio remetietur
intelliget quẽ quietum queso. quem tra¬
mallum quẽ non laboriosum magis atq an¬
xium d̾iem egimus. qd̾ numqͣr tam secur¬

Expanded text:
gilius mortalium vita, nichil inquietius invenio. Ita cunctis animantibus naturam miro remedii genere consuluisse video, ignorantia quadam sui, nobis solis memoriam, intellectum, providentiam, divinas ac preclaras animi nostri dotes, in perniciem et laborem versas. Tam supervacuis enim semper nec inutilibus modo, sed damnosis atque pestiferis curis obnoxii et presenti torquemur et preterito futuroque angimur, ut nichil magis metuere videamur quam nequando forte parum miseri simus, tanto studio si quidem miseriarum causas et dolorum alimenta conquirimus, quibus vitam — que, si rite ageretur, felicissima prorsus ac iocundissima rerum erat — miserandum ac triste negotium effecimus, cuius initium cecitas et oblivio possidet, progressum labor, dolor exitum, error omnia; quod ita esse quisquis vite sue cursum acri iudicio remetietur intelliget. Quem quietum, queso, quem tranquillum, quem non laboriosum magis atque anxium diem egimus? Quod unquam tam secur
Abbreviated transcription (Latin):
nichil ẽ t̾tium pretͥ inpatientiã que ut dixi
molesta non minuit. ẜ aceruat. D. Ma¬
lus nobis est dñs. R. Omẽs uos unũ
habens notum hostem. unus ille multos ha¬
bet incognitos ꝑiculosior status. D. Domi
nus est pessimus. R. s nõ erit diu si
bene pħus uisum est uolentũ est nichil
esse diuturnũ et sane si uł unũ parria ciuẽ
bonum habeat malum dnũm diutius non
habebit .Q.
¶De indocto p̾ceptore dolor.
Et mͥ p̃cepror indactus/. R Et si doc¬
tum facere non possit indoctus uerũq
sic coe ilłd signũ scientis est posse do¬
cere sub indocto tñ preceptore doctus aliꝗs

Expanded text:
nichil est tertium preter impatientiam, que, ut dixi, nichil est tertium preter impatientiam, que, ut dixi, molesta non minuit, sed acervat. Malus nobis est dominus. Omnes vos unum habetis notum hostem, unus ille multos habet incognitos, periculosior status. Dominus nobis est pessimus. Sed non erit diu. Si bene Philosophis visum est, violentum nichil esse diuturnum. Et sane si vel unum patria civem bonum habeat, malum dominum diutius non habebit. 40 DE INDOCTO PRECEPTORE Est michi preceptor indoctus. Etsi doctum facere non possit indoctus, verumque sit commune illud: signum scientis est posse docere; sub indocto tamen preceptore, doctus ali
Abbreviated transcription (Latin):
qd nati erant puduit uos eĩ pene om̃s en
seruitio nati atq ducati ut doloris antiqua
sic nouã querele materiam non habetis. d¬
otentis dñi graui pͥmimu iugo.R
Pristophanis poete utilis fabella q̃ monet
non nutriendũ in urbibus leonẽ. tñ si nu¬
tritus fuĩt obsequendũ illi esse nec tyram¬
nidis naturale malum inpatientia cumu¬
landũ quãq ip̃e fec̾is potentiam detrectãdã
raro equidem tyrapnus absq culpa auiũ
sũrexit inppło. uerus est au̾t u̾bũ ede qd̾
Aitristi. D. Dominũ inportunũ patimꝰ.¬
ꝑ Si om̃is potestas adeo est seu adbo¬
norum exercitiũ seu ad malorũ penam. par
est ut diuino imꝑio te subiectus sentias
non humano. Cuius siminist̃ inmitior
uidetur patientia fortassis effiaet ut mite¬
stat uix est ullum. tam fẽioꝵ ingeniũ ut nõ
obedientia et obsequio leniatur. al ferendũ
deniq uł ponendũ est om̃e qd̾ premit nẽpe

Expanded text:
quod nati erant puduit: vos enim pene omnes in quod nati erant puduit: vos enim pene omnes in servitio nati atque educati, ut doloris antiquam, sic novam querele materiam non habetis. Potentis domini gravi premimur iugo. Aristophanis Poete utilis fabella, que monet non nutriendum in urbibus leonem; tamen si nutritus fuerit, obsequendum illi esse. Nec Tyrannidis naturale malum impatientia cumulandum, quanque ipse feceris potentiam detractandum: raro equidem tyrannus absque culpa civium surrexit in populo. Vetus est autem verbum. Ede quod nutristi. Dominum importunum patimur. Si omnis potestas a Deo est, seu ad bonorum exercitium, seu ad malorum penam, par est ut divino imperio te subiectum sentias, non humano. Cuius si minister immitior videtur, patientia fortassis efficiet ut mitescat. Vix est enim ullum tam ferox ingenium, ut non obedientia et obsequio leniatur. Vel ferendum denique, vel ponendum est omne quod premit, nempe
Abbreviated transcription (Latin):
et bassianos et galienos ac ne singla impe¬
rii probra. exquar. maximianos et pietatis
hostes iulianos ac decios. sardana pellũ
assiria ꝑtulit.tirum psis Alexandrũ gre¬
çia atqi asia / reges dictos uere aũt tyrãnos
acerximos et inmites tulit et dyonisios
sycilia phallaridem agathelem. lacedemon
cheomenem nauidemq. quẽ argi q̃ꝙ ꝑpessi.
fomineamq uxoris auaritiam. que uiro ip̃o
rapatior suo insexu trrapnidem miris mͦ¬
dis exrcuit. S quo feror quis aut uete¬
res aut nouos numeret tyrãnos qui taur
muln hodie tamq alte hinc suis opibus
ac potentia popullorũ illint morib atq de¬
mentia radicati sũt ut nec num̾ari iam
ualeant nec cꝯ̃uelli neq minus apud uos
ꝙͣ apud egiptios aut medos libertate pessu¬
ndata ac sepulta u̾sa seruitus in nãtam
sit. sic ut pars maior ppłoꝵ tyramu su
nõ habeat quesitura p̾cario emptura seu
pretio uideatur/. Usq adeo pre̾s ur̃os esse

Expanded text:
et Bassianos et Galienos ac, ne singula impeet Bassianos et Galienos ac, ne singula imperii probra exequar, Maximinos et, pietatis hostes, Iulianos ac Decios? Sardanapalum Assyria pertulit, Cyrum Persis, Alexandrum Grecia atque Asia. Reges dictos, vere autem tyrannos acerrimos et immites tulit, et Dionysios Sicilia, Phalaridem, Agathoclem; Lacedemon Cleomenem Agidemque quem Argi quoque perpensi femineamque uxoris avaritiam, que viro ipso rapacior in sexu suo tyrannidem miris modis exercuit. Sed quo feror? Quis aut veteres aut novos numeret tyrannos? Qui tam multi hodie, tamque alte, hinc suis opibus ac potentia populorum, illinc moribus atque dementia, radicati sunt, ut nec numerari iam valeant, nec convelli, neque minus apud vos quam apud Egyptios aut Medos libertate pessumdata ac sepulta, versa servitus in naturam sit, sic ut pars maior populorum tyrannum si non habeat, quesitura precario seu pretio emptura videatur, usque adeo patres vestros esse
Abbreviated transcription (Latin):
plebs tyramnũ et tyrãnus plebem. sĩc re¬
ciproto pauore se cruciant hoc refert ꝙ mi¬
seria plebis apparet at tyranni latet nõ
minus tñ affligit purpureo uelamine
tectum nulnus neq minus auree grauãt
compedes ꝙ ferree ẽ et sua ut insordibus
utq infurno sic inlautis ac splendore mi¬
seria. Rurea quidem tyramni uestis ex¬
finsecus obu̾te illam. ardentibus intus
aculeis plena est ita ut uides non penitus
aut impue seuiunt tyrãni aut inulta
plebs premitur. S Indementissims
nobis ẽ dñs. R Non tot passim esset
dñi nec tam late furere̾t nͥ pp̃li insanrẽt
et cuiq ciuium pro se carior foret res
Libertas. uita ꝙͣ uirtus. D. Anũ dñu
serua fert patria. R. At non unu̾ set
kiginta simul illa nobilis legum mater
greciq lumẽ alt̾um. athene. D. Patͥa
dñum unũ fert. R. Nultos aut Ro¬
ma. quis caligulas nesciat ac nerones
et domitianos et comodos et heliogabalos

Expanded text:
plebs Tyrannum, et Tyrannus plebem, sic replebs Tyrannum, et Tyrannus plebem, sic reciproco pavore se cruciant; hoc refert, quod miseria plebis apparet, et Tyranni latet. Non minus tamen affligit purpureo velamine tectum vulnus, neque minus auree gravant compedes quam ferree; est et sua, ut in sordibus utque in fumo, sic lautitiis ac splendore, miseria. Aurea quidem tyranni vestis extrinsecus? Obverte illam: ardentibus intus aculeis plena est, ita ut vides non penitus aut impune seviunt tyranni, aut inulta plebs premitur. Inclementissimus nobis est dominus. Non tot passim essent domini, nec tam late furerent, nisi populi insanirent, et cuique civium pro se carior foret reslibertas, vita quam virtus. Unum dominum serva fert patria. At non unum, sed triginta simul, illa legum nobilis mater Grecieque lumen alterum Athene. Patria dominum unum fert. Multos autem Roma: quis Caligulas nesciat ac Nerones, et Domitianos ac Commodos, et Heliogabalos
Abbreviated transcription (Latin):
sceleratorum supplitis mistentur in noxii et
nimis uerum ⁊ebrumq deprehenditꝰ illud
flacti sepe diespiter neglectus incesto adidit
integrum qd̾ ip̃m nõ sine certa licet uobis a¬
culta iustitia dei fieri indubitata fide creditũ¬
D Orudelem dñu ꝑpetimur. R. Qr¬
udelitas mala quidem et nature hominũ
adu̾sa. S utile uitiis et lastiuienti populo.
frenum pauor uncũq oriens. Amare insci
expedit tumere ꝗcꝗd id quidem sit. Nemo
tam trux dnu̾e ut nõ truculentior sĩt uo¬
luptas/ prosperitatis comes ac filia male
agentib nichil peius ꝙͣ securitas ac lib̾¬
tas qui nichil metuit propimus est xui¬
ne / D. Iniquũ dñum infausta plebs pa¬
titur. R. Aullus mͥ crede misera inplebe
miserior ꝙͣ tyramnus ꝙ sidubitas dyonisiũ
comtẽplare Elle uir improbus nec indoctus
de se ipo suaq tyrãnide quid sentiret aper¬
tissime pendentis sup̃ amici uticem / gladii
cuspide declarauit. nota est hnstoria. timet

Expanded text:
sceleratorum suppliciis miscentur innoxii, et nimis verbum crebrumque comprehenditur illud Flacci: Sepe Diespiter neglectus incesto addidit integrum quod ipsum non sine certa, licet vobis occulta, iustitia Dei, fieri, indubitata fide creditur. Crudelem dominum perpetimur. Crudelitas mala quidem, et nature hominum adversa, sed utile vitiis, et lascivienti populo frenum, pavor undecunque oriens. Amare insciis expedit timere quicquid quidem sit: nemo tam trux dominus, ut non truculentior sit voluptas, prosperitatis comes ac filia. Male agentibus nichil peius quam securitas ac libertas. Qui nichil metuit, proximus est ruine. Iniquum dominum infausta plebs patitur. Nullus, michi crede, misera in plebe miserior quam Tyrannus, quod si dubitas, Dionysum contemplare: ille vir improbus nec indoctus, de se ipso suaque tyrannide quid sentiret, aptissime pendentis supra amici verticem gladii cuspide, declaravit. Nota est historia. Timet
Abbreviated transcription (Latin):
E idem alibi. Qui aceruat iniuste aliis con¬
gregat et in bonis illius alius luxuriabitꝰ .0.
fribile dictum. s coẽ quotidieq se oculis in¬
geiens nec id circho ꝓfiçiẽs ĩ aĩs auaroꝵ dde
Surfus auaro inꝗt Nichil ẽ stelestius ⁊ nich
e iniquius q̃ am̃are pecu̾as et ut stias qm
uͦ oĩa ꝯsonãt/ secularis peçunie inꝗt cicero fus¬
ienda cupiditas. Nich̾ ẽ ei tã angusti ãi laq
parut q̃ amare̾ diuitias. S.i¬

Expanded text:
et idem alibi: “Qui acervat iniuste, aliis conet idem alibi: “Qui acervat iniuste, aliis congregat, et in bonis illius alius luxuriabitur”, o terribile dictum, sed commune quotidieque se oculis ingerens, nec idcirco proficiens in animis avarorum! Idem rursus. “Avaro, inquit, nichil est scelestius, et nichil est iniquius quam aonsonat secularis: “Pecunie, inquit Cicero, fugienda cupiditas; nichil est enim tam angusti animi tamque parvi quam amare divitias.” 10
Abbreviated transcription (Latin):
Uaritie stimulis ꝓurgeor. R. L¬
ne ais stimulis nam et querendarũ
opum. cupiditates stimuli quidã eł
quesite opes spine sũt ita ei illas uocat ꝯ me¬
trri nestit preclare uͦ diuitie que et querende
torqueãt ⁊ quesire. At si corpustulũ si natu¬
ram siuite respicias breuitatẽ uidebis. te fru¬
stra suꝑ nacuis curis angi et paucorũ egentẽ
multa desiderare.Unsuꝑ dum querendis in¬
hias parta nõ cernẽ. atq ita quoda mͦ quere¬
ndo ꝑdere quo nichil est stultius. D. M¬
ulta querendi urgeor appentu. R.Nec ad¬
u̾tis ꝙ int̾querendũ tp̃s et uita cui illa quere¬
batu elabitur sic mĩa ꝑplexitas incidit. Dumn
uita habundare uidemim diuitiis indigetis
Dumq indigentia illa p̾teriit suꝑuenit alta
et diuitiis habundantes indigets uita. Non
hit ignorabat ille sapiẽs ubi loquitꝰ de eo par¬
simonizãte qui dicit inuenia requiẽ m et nc̃
manducabo debonis meis solus. et nestit a
tõs ptereat et relinquet oĩa aliis et moriet᷑

Expanded text:
aritie stimulis perurgeor. Bene ais stimulis, nam et querendarun opum cupiditates stimuli quidam, et quesite opes spine sunt. Ita enim illas vocat qui mentiri nescit. Preclare vero divitie, que et querende torqueant et quesite. At si corpusculum, si naturam, si vite respicias brevitatem, videbis te frustra supervacuis curis angi, et paucorum egentem multa desiderare. Insuperque dum querendis inhias, parta non cernere, atque ita, quodammodo, querenda perdere, quo nichil est stultius. Multa querendi urgeor appetitu. Nec advertis quod, inter querendum, tempus et vita, cui illa querebantur, elabitur. Sic mira perplexitas incidit: dum vita abundare videmini, divitiis indigetis, dumque indigentia illa preteriit, supervenit altera, et divitiis abundantes indigetis vita. Non hoc ignorabat ille sapiens, ubi loquitur de eo parsimonizante qui dicit: “Inveniam requiem michi, et nunc manducabo de bonis meis solus, et nescit quod tempus pretereat, et relinquet omnia aliis et morietur”,
Abbreviated transcription (Latin):
non minᷤ ipe hodie ꝙͣ tũc pius ne solito min
potens adhuc quo instatu mori uelis ĩ te ẽ
Adhuc sine pectatis mori potes nõ ꝙ pectata
nõ fui̾nti s nõ erũt et si et si eĩ ĩp̾t̾itis nu¬
llũ ius nͥ obluioĩs hr̃e deũ plimus scds exi¬
stimet ht̃ in ꝙ ille uir curiosissimꝰ nõ iudit
ius et abolitioĩs itaq fcã l infecta ẽe non
possint ex stõ tñ oriens pecc̾e sic deleri põt
ut rã ampliꝰ nõ sit ita ut sicut scͥptũ ẽ queraitur
pẽcem et nõ inueniatꝰ nõ ꝙ se pectati iunclis
absolu̾e̾ potentie sit humane s ꝙ pie hoĩum
uolũtati contrtoq cordi diuinum nũꝙͣ desit
auxilium.ꝰ..
¶Demoriente solicito qd
De ꝑarimoio aclibi ᷤᷤ fuͣtꝵ¬

Expanded text:
Non minus ipse hodie, quam tunc pius, nec solito minus Non minus ipse hodie, quam tunc pius, nec solito minus potens. Adhuc quo in statu mori velis in te est, adhuc sine peccatis mori potes, non quod peccata non fuerint, sed non erunt. Etsi enim in preteritis nullum ius nisi oblivionis habere Deutamen quod ille vir curiosissimus non vidit, ius etiam abolitionis. Itaque facta licet infecta esse non possint, ex facto tamen oriens peccatum sic deleri potest, ut iam amplius non sit; ita, ut sicut scriptum est: queratur peccatum et non inveniatur. Non quod se peccati vinculis absolvere potentie sit humane, sed quod pie hominum voluntati contritoque cordi, divinum nunquam desit auxilium. 127 DE MORIENTE SOLLICITO QUID DE PATRIMONIO AC LIBERIS FUT
Abbreviated transcription (Latin):
despatis. Multi passim peccãt sub spe ueĩe
dont᷑ uͦ multi tũ pectauerĩt ueniã desperat
et utͥq ereant. nan exillis abinitio spem
dãpnosam pellere et his infinẽ salutiferam
spem tene̾ co̾sciliũ erat. D Eraue̾ culpis
iam p̾dem decuit ut infaustã sarcinã festinãt᷑
abicias q leuatus ibis plane nõ p̾cipitabere
ibisq nõ curius nõ titubãs s erectus certo
ac stabili uestigio et spe bona age ergo. ne di¬
fferas neu diffidas ẽ ꝗ exoratus abumeris
illam tuis tranferat ꝗ gratuora iam trastulit
cuinil graue nil difficile ẽ et q uis pigra
dilatio excusatione carent laude nõ caret e¬
respice̾. Confortare respira multos alimine
tartari pauce pie lacramule uocarũt. Stat
dext᷑ ad lectuli tui caput qui nõ solũ infecto
illi se mundare uelle respondit. s qͣtriduano
iã fetenti ut surgeret imꝑauit teq etiam
nũc expectat ut mundari uelis ac surgere

Expanded text:
desperatis. Multi passim peccant spe venie; desperatis. Multi passim peccant spe venie; contra vero multi cum peccaverint, veniam desperant. Et utrique errant: nam et illis ab initio spem damnosam pellere, et his in finem salutiferam spem tenere consilium erat. Gravem culpis iam pridem decuit, ut infaustam sarcinam festinanter abicias? qua levatus ibis plane non precipitabere, ibisque non curvus, non titubans, sed erectus certo ac stabili vestigio et spe bona. Age ergo, ne differas, neu diffidas: est qui exoratus ab humeris illam tuis transferat, qui graviora iam transtulit, cui nil grave, nil difficile est. Et quamvis pigra dilatio excusatione careat, laude non caret eresipiscere. Confortare, respira: multos a limine tartari pauce pie lacrimule revocarunt. Stat dexter ad lectuli tui caput, qui non solum infecto illi se mundare velle respondit, sed quatriduano iam fetenti ut surgeret, imperavit, teque etiam nunc expectat, ut mundari velis ac surgere.
Abbreviated transcription (Latin):
et admotã poctori totis aĩe uulnis amplectẽ
stringe conserua. D. Magnũ ẽ pectatũ meu̾
ualte. R. Nullum tam magnũ pectatũ hoĩs
eẽ põt ꝗn multo maior misericordia dei sit¬
D. Quis pot̾it tot pectata dimicte̾. R eet ꝗs
putas nͥ ille dequo sui hostes admirãtes linga¬
bant ⁊ querebãt ꝗs ẽ hic qui etiã pecçata dimi¬
ctit. B. Quis tantoꝵ ueniã merebitꝰ pectatoꝵ.¬
remissionẽ crminũ ingentiĩ ꝑsuade̾ aliqui
ut phibẽt constantino principi uoluerunt
at id fłm ẽẽ nõ mͦ ap̾ nẽos constat ap̃ quos
dum medicus celestis aduenerat pro inde
nͥ mundari apeccato aĩus et deleri posset im¬
quitas frustra id totiens peccatoꝵ ille pͥmum
maximꝰ p̾tmodu᷑ uir sanctissimuᷤ precaret᷑ D
Deccati conscientia spem p̾cidit. Re Peccati
memoria penitentiã ac dolorẽ aĩo afferre debt
nõ utiq spem auferoe. Nz uos oi ex parte
fallimini inpectato feruidi post pectatũ ge¬
lidi pectando quidẽ exultans memorando aũt

Expanded text:
et, admotam pectori, totis anime ulnis amplectere, stringe, conserva. Magnum est peccatum meum valde. Nullum tam magnum peccatum hominis esse potest, quin multo maior misericordia Dei sit. Quis poterit tot peccata dimittere? Et quis putas, nisi ille de quo sui hostes admirantes litigabant et querebant: Quis est qui etiam peccata dimittit? Quis tantorum veniam merebitremissionem criminum ingentium, persuadere aliqui, ut perhibent, Constantino principi voluerunt; at id falsum esse, non modo apud vestros constat, apud quos dum medicus celestis advenerat. Proinde nisi mundari a peccato animus, et deleri posset iniquitas, frustra id totiens peccator ille primum maximus, post modum vir sanctissimus precaretur. Peccati conscientia spem precidit. Peccati memoria penitentiam ac dolorem animo afferre debet, non utique spem auferre. Sed vos omni ex parte fallimini, in peccato fervidi, post peccatum gelidi; peccando quidem exultatis, memorando autem
Abbreviated transcription (Latin):
dictione metiri uelim mortẽq ip̃am anͣꝙͣ uer̾at
tam familiarẽ tibi efficere ut non horreas ue¬
nientẽ. Mors eĩ sola ẽ que possit mortale cor¬
pustulum abõi egͥtudĩe Liberare. S¬
¶ De cecitate dolor.

Expanded text:
ditionem metiri velim, mortemque ipsam antequam veniat ditionem metiri velim, mortemque ipsam antequam veniat tam familiarem tibi efficere, ut non horreas venientem. Mors enim sola est, que possit mortale corpusculum ab omni egritudine liberare. 96 DE CECITATE O
Abbreviated transcription (Latin):
isti gaude culpam plecti/ Si minus exortẽ cul¬
pe aium solare et si doles molesçiam adisse at
ab esse culpam gaude. Ut cũq se res habent
dolorum cuspidi patientie cłipeum oppone ppera¬
um in oĩ anxietate documeñtũ quo nulla u̾qͣ
medicina salubrius reperit. D. Tibie dolorib
pregrauatus sum. R. Consulent medici ut
illoꝵ consiliis nil amplius dicam. s tu ip̃e ꝙͣti
en sint preti tuo distes inpendio. Sdem m̃ con¬
subam qd medici s respectu alio illi eĩ te iacẽ¬
tem fomentis adhibitis instaurari posse facili
oppinãtꝰ dum ad locũ dolentem nec sp̃s ado̾ cõ¬
fluũt nec humores ut stañ cõfluerẽt aut eũti
ego te tuo inlectulo conporĩtum quicꝗd desalu¬
te corpore euenturũ sit se poĩtis intiea curis
omib et iramꝗllo tantisꝑ accubitu mitigatis
angoribus de sepulcro aliquid cogitare qualr¬
ue ibi sis iaciturus e/ presentis status tui con¬

Expanded text:
isti, gaude culpam plecti; si minus, exortem culisti, gaude culpam plecti; si minus, exortem culpe animum solare. Et si doles molestiam adesse, at abesse culpam, gaude. Utcunque se res habeat, dolorum cuspidi patientie clipeum oppone, perpetuum in omni anxietate documentum, quo nulla unquam medicina salubrior reperitur. Tibie doloribus pregravatus sum. Consulent medici ut illorum consiliis nil amplius dicam, sed tu ipse, quanti ea sint pretii, tuo disces impendio. Idem tamen consulam quod medici, sed respectu alio. Illi enim te iacentem fomentis adhibitis instaurari posse facilius opinantur, dum, ad locum dolentem, nec spiritus adeo confluunt nec humores, ut stanti confluerent aut eunti; ego te in tuo lectulo compositum, quicquid de salute corporea eventurum sit, sepositis interea curis omnibus et tranquillo tantisper accubitu, mitigatis angoribus, de sepulcro aliquid cogitare, qualiterve ibi sis iaciturus, et presentis status tui con
Abbreviated transcription (Latin):
hedifitio ꝑiculosissimũ ẽ illd uitiũq fũ¬
damentis insidet. Cet̾a eĩ ut cũq corri¬
egritudine sum affectus. R. huiꝰ egritudĩs ut ml¬
consiliũ sapientis palpebre tue p̾cedant gressus
tuos. ilłd alterius. pͥmũ argumẽtũ cõposite mẽ¬
tis existimo posse cosistere. et secũ morari neq
consistere potestis neq gressus ur̃os actendere
s ut ceci p̃cipites hac illac palpitando distũrins
ꝗd miri igitꝰ si nũc ad lapidem nũc adlignum
insonti tribuitis nature Qui ẽt uoluptas mira
dementie equorũ uos frementiũ turbis ingeritis
unde sepe ferrataꝵ calcium uestigia reportatis
Non ne tibi uidetur qd̾ apd̾ ciceronẽ uni dicitur pen
omĩb conuenire hec mala inquit stultissime tota
ip̃e tibi addidit sic ẽ herde. Nolite uos fallere
mala ur̃a magna exꝑte uobis ip̃i facis q̃ p̾ea
riis afficiat᷑ incõmodis nõ iniustũ ẽ. d. Tibie
doloribus agitor. R. Si tu cam̃ dolorib prebu¬

Expanded text:
edificio periculosissimum est illud vitium quod fundamentis insidet. Cetera enim utcunque corriegritudine sum affectus. Huius egritudinis, ut mulconsilium sapientis: “Palpebre tue precedant gressus tuos”, et illud alterius: “Primum argumentum composite mentis existimo posse consistere, et secum morari”; neque consistere potestis, neque gressus vestros attendere, sed ut ceci precipites hac illac palpitando discurritis; quid miri igitur si nunc ad lapidem, nunc ad lignum insonti tribuitis nature. Quin etiam voluptas mira dementie: equorum vos frementium turbis ingeritis, unde sepe ferratorum calcium vestigia reportatis. Nonne tibi videtur quid apud Ciceronem uni dicitur, pene omnibus convenire? “Hec mala, inquit, stultissime tota ipse tibi addidisti”. Sic est, hercle, nolite vos fallere: mala vestra, magna ex parte, vobis ipsi facitis, que postea riis afficiatur incommodis, non iniustum est. Tibie doloribus agitor. Si tu causam doloribus prebu
Abbreviated transcription (Latin):
sibi quisq uerum dicat et secum putet. Spo¬
ndere quantis dap̃no fuit et malo/. D. Ne¬
niet ip̃m sponte obligans erxaui. R. Ercor
hic purgatorio igne post obitum nõ egebit
ubi admissus est purgabitur deilloꝵ eĩ gne
est que suũ supplitiũ sccum ferũt. D. Pro¬
missione me obstanpi/. R. Solutione te li¬
bera et quẽ lingua uindis et nexuit manꝰ
soluat proderit uinctũ fuisse cũ euaseris la¬
queos semꝑ horrebis. 3.9¬
¶ De amillione tpris dolor

Expanded text:
sibi quisque verum dicat et secum putet, sposibi quisque verum dicat et secum putet, spondere quantis damno fuerit et malo. Memet ipsum sponte obligans erravi. Error hic purgatorio igne post obitum non egebit: ubi admissus est purgabitur; de illorum enim genere est, que suum supplicium secum ferunt. Promissione me obstrinxi. Solutione te libera, et quem lingua vinculis innexuit, manus solvat. Proderit vinctum fuisse cum evaseris: laqueos semper horrebis. 15 DE AMISSIONE TEMPORIS Tempor
Abbreviated transcription (Latin):
suꝑuncue/ B uos rerum amarissimi estis et ꝓ¬
digi promissorum. quasi uͦ res ip̃as promissa
illa non exigant. Qd sidicas de fuisse intpr̃e
ferende opis facultatem/ fuisse trũt defuturo
spem/. qua s postmõ desticutus sis/ non dum
eigo didiceras ut. fallacissima xerũ omĩu spes
est nichil inuenias qd̾ tam crebõ uos fallat ni¬
chil est iñ cui tam cupide/ credatis / tam subdola
et tam blanda est ita se dulciter ac lent̾ insinuat
sic inuita diuellitur. D. Uadimonio me siddi¬
xi. R. Credo oblitus illud talentis milesiys
celebre documentũ. Uadimonio adesse nossam
et quid de hoc ille sapiens uir dixerit qd̵ memo¬
rasse non utile crediderim nonq ꝙꝙ in lati¬
num u̾sum. abausonio adhũc mõdũ sonat spõ¬
re inquit noxa presto tibi est. ꝑ mille possem
currere exempa/ ut probem predes uadesꝙ
penitudinis reos. S nolo noĩatim quẽꝙͣ diceͣ

Expanded text:
supervacue. Sed vos rerum avarissimi estis, et prosupervacue. Sed vos rerum avarissimi estis, et prodigi promissorum, quasi vero res ipsas promissa illa non exigant. Quod si dicas defuisse in tempore ferende opis facultatem, fuisse autem de futuro spem, qua postmodum destitutus sis, nondum ergo didiceras, ut fallacissima rerum omnium spes est: nichil invenias quod tam crebro vos fallat: nichil est tamen cui tam cupide credatis, tam subdola et tam blanda est; ita se dulciter ac latenter insinuat, sic invita divellitur. Vadimonio me addixi. Credo oblitus illud Thaletis Milesii celebre documentum: vadimonio adesse noxam, et quid de hoc ille vir sapiens dixerit, quod memorasse non inutile crediderim, quodque in latinum versum ab Ausonio, ad hunc modum sonat: sponde inquit, noxa presto tibi est. Per mille possem currere exempla, ut probem predes vadesque penitudinis reos, sed nolo nominatim quenquam dicere;
Abbreviated transcription (Latin):
reliqua tpr̃a longa uidentur dum expectes dum pͥ¬
terue breuissima. Eolant ei hore dies noctes ebdo¬
made menses anni lustra secula et que distantissia
Qudicantur in foribo sunt Utaq qd̾ in paucorũ int̾¬
sticio mensium nũc stupetis si aperti essent oculi
clare quidem multis in seculio uideritis. s uos quasi
tpũs dosiderio uro̾ pareat non nature sue/ non ue¬
nturum uobis terminũ nec ituros dies fingitis
atq hac spe uelut oculis clausis precipitiũ preter¬
uecti uerbo placidi uobis esse uidemini et urbã
pro alio promictentes quasi non u̾ba hec et pro¬
missa clandestina mox inpubrum eruptura nu¬
multus q rerum maximos allatura sint.d
Aespendi pro amico. M. Amicorum indigẽ¬
tiis sic presenti si quod ad esti remedio sucturera¬
dum ne te illa quees/ utq incrastinu᷑ nil promi¬
ctas qd̾ non dicerem s suctur alit̾ qͣ promicten¬
do non posset. Nuc ꝗd actinet promictere qd̾ si
implere non possis stulte facias. At sipossis

Expanded text:
reliqua tempora longa videntur, dum spectes, dum preteriere brevissima. Volant enim hore, dies, noctes, hebdomade, menses, anni, lustra, secula et que distantissima iudicantur, in foribus sunt. Itaque quod in paucorum interstitio mensium tunc stupetis, si aperti essent oculi clare quidem multis in seculis videretis. Sed vos quasi tempus desiderio vestro pareat, non nature sue, non eventurum vobis terminum, nec ituros dies fingitis, atque hac spe velut oculis clausis, precipitium pretervecti, verbo placidi vobis esse videmini, urbani, pro alio promittentes, quasi non verba hec et promissa clandestina mox in publicum eruptura, tumultusque rerum maximos allatura sint. Despondi pro meo amico. Amicorum indigentiis sis presenti, si quod adest remedio succurrendum, ne te illaqueas, utque in crastinum nichil promittas; quod non dicerem, si succurri aliter quam promittendo non posset. Nunc quid attinet promittere? Quod si implere non possis, stulte facias, at, si possis,
Abbreviated transcription (Latin):
fecit optabile. Non iulisset imperium romanũ
ponrtenta illa foralia. Gauini caligulaon. Peronẽ
comodum bassianũ. sigͥmanicus si domitius si
marcus antoninus. si septimus seuerus autͥ
nullas uxores aut steriles habuissent..
De impadita filia dolor.

Expanded text:
fecit optabilem. Non tulisset imperium Romanum fecit optabilem. Non tulisset imperium Romanum portenta illa feralia, Gaium Caligulam, Neronem, Commodum, Bassianum, si Germanicus, si Domitius, si Marcus Antoninus, si Septimus Severus, aut nullas uxores aut steriles habuissent. 23 DE IMPUDICA FILIA Del
Abbreviated transcription (Latin):
Terilis uyor est m. R. Unun coniu¬
galis incomodi remedium sterilitas. ob¬
sequiosas facit atq humiles Que plu¬
rimos parit iam non uxor redit esse. s dũa ste¬
rilis aut̃ flet ⁊ tacet. Annam heltanc meministi¬
A Uxor mͥ sterilis obtigit. R. Modo de coniu¬
gis inpudicitia. querebaris nũc de sterelitate con¬
quereris atꝗsi ea querimonia iusta fuit. hec ĩ¬
iista est. Eꝑpedit inpudico uiro ut sterilis u¬
por sit. non pascet filios alienos qd̾ est ũ oi
ux̃oris iniuria ac feditate durissimũ/ Si mise¬
rum uxor adult̾a. miserimũ et fecunda. D̾¬
Uxor est sterilis. rR̾ Quid ergo tu puerpera
eiulantem nudire et x nutrices litigantes et
nagientes infantulos maluisses stenlitas oia
redia hec subiouit. d. Sterilis uxor estreR
Uide ne qd̾ multi. faciunt uitium tuũ alteri
nupte uise steriles nupte post aliis peperere¬
D Gterilis est uxor. R. Quistis qualem
tibi filium pareret si fecunda esset quarum¬
dam partus fecunditatẽ odiosam et sterilitatẽ

Expanded text:
terilis uxor est michi. Unum coniugalis incommodi remedium: sterilitas obsequiosas facit atque humiles. Que plurimos parit, iam non uxorem se credit esse sed dominam. Sterilis autem flet et tacet. Annam Helcane meministi. Uxor michi sterilis obtigit. Modo de coniugis impudicitia querebaris, nunc de sterilitate conquereris, atqui, si ea querimonia iusta fuit, hec iniusta est. Expedit impudico viro ut sterilis uxor sit: non pascet filios alienos, quod est in omni uxoris iniuria ac feditate durissimum, si miserum uxor adultera, miserrimum et fecunda. Uxor est sterilis. Quid ergo, tu puerperam eiulantem audire, et nutrices litigantes, et vagientes infantulos maluisses? Sterilitas omnia tedia hec submovit. Sterilis uxor est. Vide ne, quod multi faciunt, vitium tuum alteri nuper vise steriles, nupte post aliis peperere. Sterilis est uxor. Quid scis qualem tibi filium pareret, si fecunda esset? Quarundam partus fecunditatem odiosam, et sterilitatem
Abbreviated transcription (Latin):
etram uite ꝑiculis circũfusis. s optandi
potius sperandiq. Ganisurũ te sperare
potes sic tñ ut metuas doliturũ. U. Ei
quid boni est sentio uñ sit. et millo ga¬
udeo ꝗcꝗd aũt de est scio und̾ postendũ
sit et de illo spero. R̾. Nec est uirtus
et iam totum iter aduerum gaudium in¬
uenisti.
¶ De uirtutis oppinione

Expanded text:
etiam vite periculis circumfusis, sed optandi etiam vite periculis circumfusis, sed optandi potius sperandique; gavisurum te sperare potes, sic tamen ut metuas doliturum. Si quid boni est, sentio unde sit et in illo gaudeo; quicquid autem deest, scio unde poscendum sit et de illo spero. Hec est virtus et iam tuum iter ad verum gaudium invenisti. 11 DE VIRTUTIS OPINIONE
Abbreviated transcription (Latin):
oppinio. Nemo studet agere qd̃ ꝑe¬
gisse se putat. Error hic sepe magͣ
ꝑantib obstitit ramq alta prensan¬
tib.u. Pro humana capaçitate ple¬
na. esti.. R. Si omnem uitam ante ccu¬
los ponis perq dies singlos actuu̾ ac
uerborum et cogitatuum zationẽ ad te
ip̃o exigis incorruptus rerum arbitͥ tu¬
arum uidebis quantũ uacui in aia sit
quantu uitia eccupent. G. At saltez
coĩs et mediocas est uirtus. Rx. Inire¬
bus altissimia uix mediocritas locipn
habet. Uerum habeat nõ hec tñ gaudii
materia s laboris ac studii est. Ram qd̾
ad suma disponit᷑ donet eo ꝑuenerit no
quiescet. O Aliqua est uirtus. Re. H¬
uius quoq iuditium lungue aliis et si
qua est uirtus non ibi finis gaudii s in
illo adquem uera ꝑ arduũ uirtus ducit ⁊
eam nempe pħi̾am profitemur. que non
fruendũ uirtutib. s utendũ docet. Nond¬
ui plene gaudendi igitur tp̃s est tet ñc

Expanded text:
opinio: nemo studet agere quod pereopinio: nemo studet agere quod peregisse se putat. Error hic sepe magna parantibus obsistit iamque alta prensantibus. Virtus pro humana capacitate plena est. Si omnem vitam ante oculos ponis perque dies singulos actuum ac verborum et cogitatuum rationem a te ipso exigis, incorruptus rerum arbiter tuarum videbis quantum vacui in anima sit, quantum vitia occupent. At saltem communis et mediocris est virtus. In rebus altissimis vix mediocritas locum habet; verum habeat, non tamen hec gaudii materia sed laboris ac studii est. Nam qui ad summa disponitur, donec eo pervenerit non quiescet. Aliqua est virtus. Huius quoque iudicium linque aliis. Et, si qua est virtus, non ibi finis gaudii sed in illo ad quem vera per arduum virtus ducit; eam nempe philosophiam profitemur que non fruendum virtutibus, sed utendum docet. Nondum plene igitur gaudendi tempus est, tot nunc
Abbreviated transcription (Latin):
efferens. nõ obscurus tm̃ s pͥnceps
fieri meruit tenebrarũ qd̾ si illi accidit
ꝗd alii de se sperent. G. Uirtus exum¬
ia est. Re. Non solet ẽe uirtus iactatrix
aut miratrix sui s imitatrix alieni ita¬
q semꝑ anhelans semꝑq altius aspir¬
ans dum se comperat paruipendit. G.¬
Uirtus ꝯsũmata est. Re. Numqͣ hoc u̾¬
tus dese iudicat nõ ꝯfidit. Nicħ arro¬
gati scit hoc tp̃s ẽẽ. militie nõ trihu¬
mphi atq ideo nũꝙͣ torpet et semp
mactu ẽ semꝑ quasi nũc incipiens
actingit᷑. que om̃ia ꝑfecisse seq un¬
diq ꝯsũmata credit crede mͥ nõ est
uirtus error est uirtuti obuius atq ad¬
u̾sus. Quisquis ad sumũ ꝑuenissẽ
credit in hoc pͥmũ Fallitur. ꝙ ubi re¬
dit eẽ nõ est.deinde ꝙilluc ferentẽ
uiam aberrando deẜuit dumq ꝙ nõ
habet anticipat ꝙ habere potuisset
sponte suam negligit siquidem nil
tam profectui adu̾sumqͣ ꝑfectionis

Expanded text:
efferens non obscurus tantum, sed princeps efferens non obscurus tantum, sed princeps fieri meruit tenebrarum. Quod si illi accidit, quid alii de se sperent? Virtus eximia est. Non solet virtus esse iactatrix aut miratrix sui, sed imitatrix alieni. Itaque semper anhelans semperque altius aspirans, dum se comparat parvi pendit. Virtus consummata est. Nunquam hoc virtus de se iudicat: non confidit, nichil arrogat, scit hoc tempus esse militie, non triumphi atque ideo nunquam torpet et semper in actu est, semper quasi nunc incipiens accingitur. Que omnia perfecisse seque undique consummatam credit, crede michi, non est virtus, error est virtuti obvius atque adversus. Quisquis ad summum pervenisse credit, in hoc primum fallitur, quod ubi credit esse non est; deinde quod illuc ferentem viam aberrando deseruit dumque quod non habet anticipat, quod habere potuisset sponte sua negligit. Si quidem nil tam profectui adversum quam perfectionis
Abbreviated transcription (Latin):
Unquid non saltem̃ licet deu̾
tute gloriari.R. Ut liceat in
illo tm̃ licet qui uirtutis et oĩs
boni auctor solus atq laegitor est. G.¬
Magna ẽ animi uirtus. R. Uide au̾t
ne quo maior credit᷑ minor sit .G. O¬
pectata uirtus in rebus dubiis. Re. p¬
roprium est u̾tutis nõ ꝗd actũ s quid
agendum sit. neq ꝗd adsit sibi s ꝗd
desit actende̾ und̾ est ut sepe illam nõ
dequesito gloriantẽ. sed dequerendo so¬
licitam uideamus dicerem siliceret au¬
aram aut certe auaritie similẽ ẽẽ uirtu¬
tem. iugit̾ sitit quotidie mardescit qͦ
plus quesierit eo sibi paupior uidetũ
et plus appetit. nullus illi desiderii in¬
odus est nullus sat magnus cumu¬
lus m̾itorum.G. Uirtus sup̈ human¬
um morẽ. R. Uereor ne suꝑbie sit ista
prefessio non u̾tutis. G. Uirtus lon¬
ge clarissima est.Rx. Fundamentu
uere u̾tutis humilitas nec tanta clar¬
itas ulla est. quã elatio nõ obscuret
scit ille qui clarissimus creatus seq ip̃

Expanded text:
unquid non saltem de virtute licet gloriari? Ut liceat, in illo tantum licet qui virtutis et omnis boni auctor solus atque largitor est. Magna est animi virtus. Vide autem ne quo maior creditur minor sit. Spectata virtus in rebus dubiis est. Proprium est virtutis non quid actum sed quid agendum sit, nec quid adsit sibi sed quid desit attendere; unde est ut sepe illam non de quesito gloriantem, sed de querendo sollicitam videamus. Dicerem, si liceret, avaram aut certe avaritie similem esse virtutem: iugiter sitit, quotidie inardescit; quo plus quesierit, eo sibi pauperior videtur et plus appetit; nullus illi desiderii modus est, nullus sat magnus cumulus meritorum. Virtus supra humanum morem est. Vereor ne superbie sit ista professio, non virtutis. Virtus longe clarissima est. Fundamentum vere virtutis humilitas, nec tanta claritas ulla est quam elatio non obscuret: scit ille qui clarissimus creatus seque ipsum
Abbreviated transcription (Latin):
ere illius etatis ẽ propriũ. fecit infans tuus
qd̾ faciu̾t om̃es et si non om̃es c̃asu pereant. At
tu siue illum periisse pereundũ erat et felicit̾
secum agitur. prius pereundo ꝙͣ uite malis ĩ¬
plicaretur que ꝙ multa sint scĩunt exꝑti et
intenti. Nemo ei non exꝑtus ẽ non intenti
au̾t multi qui quasi sõmniũ uitam agunt
cuuꝰ reministi. nequeant ex precti periit in¬
noçens infans tuus qui fortasse siuiieret
nocentissimus periisset. Noli illum intutd
poitum deflere.fortune minas om̃s euasit et
preactupauit mortem. que illũ dibata pre¬
eccupasset. E. Eupus meu̾ deuoraint in¬
fantem. R. Sam ista u̾miũ ẽ querela. D.¬
Unfantis miẜi corpusculum lupus rapuit in
cau̾nam suam. R. felicis animã infantis
incelum angeli rapuere .S.

Expanded text:
ere illius etatis est proprium. Fecit infans tuus ere illius etatis est proprium. Fecit infans tuus quod faciunt omnes, etsi non omnes casu pereant. At tu sine illum periisse: pereundum erat; et feliciter secum agitur, prius pereundo, quam vite malis implicaretur, que quam multa sint, sciunt experti et intenti; nemo enim non expertus est, non intenti autem multi, qui quasi somnium vitam agunt, cuius reminisci nequeant experrecti. Periit innocens infans tuus, qui fortasse si viveret, nocentissimus periisset. Noli illum in tuto positum deflere: fortune minas omnes evasit, et preoccupavit mortem que illum dilata preoccupasset. Lupus meum devoravit infantem. Ista iam vermium est querela. Infantis miseri corpusculum, lupus rapuit in cavernam suam. Felicis animam infantis, in celum angeli rapuere. 50
Abbreviated transcription (Latin):
Ufantis filii miserabilem casum fleo. R.¬
humanũ nichil flendum homini prem¬
editata omĩa esse debent. si non sũt non
casum filii s institram tuam defle et condicti¬
onis obliuionem. D. Filii infantis miserã
mortem queror. R. Nulla mors misera qͣ
mors anime non sequit᷑ aquo ꝑiculo infans
tuus inmunis est. D. Unifans meus preci¬
pitio periit. R Qualiter quis pereat. ꝗd re¬
fert. mͦ ne turpiter pereat. et perire turpiter ñ
põt qui sine peccatis perit. D. Precipitio periit
infans meus. R. At srchemorus serpentẽ
Alii grauide lacte nutritis alii morbis qui pene
plures illam in etatem ꝙͣ insenectute̾ incidũt¬
d Periit infans meus precipitio. R. Repẽ¬
tina mors in nocentibus optanda. nocentibus
metuenda est. .D. Unfans meus exalto pre¬
ceps periit. R Damguide pereuntibus mors
durior sẽpe et angustie longiores dolor omĩs
eo tollerabilior quo breuior. D. Periit pre¬
cipitio infans meus. R. Precipitari et ru¬

Expanded text:
fantis filii miserabilem casum fleo. Humanum nichil flendum. Homini premeditata omnia esse debent, si non sunt. Non casum filii, sed inscitiam tuam defle, et conditionis oblivionem. Filii infantis miseram mortem queror. Nulla mors misera, quam mors anime non sequetur, a quo periculo infans tuus immunis est. Infans meus precipitio periit. Qualiter quis pereat, quid refert, modo ne turpiter pereat? Et perire turpiter non potest, qui sine peccatis periit. Precipitio periit infans meus. At Archemorus serpente, alii gravide lacte nutricis, alii morbis, qui pene plures illam in etatem, quam in senectutem incidunt. Periit infans meus precipitio. Repentina mors innocentibus optanda, nocentibus metuenda est. Infans meus ex alto preceps periit. Languide pereuntibus, mors durior sepe, et angustie longiores. Dolor omnis eo tolerabilior quo brevior. Periit precipitio infans meus. Precipitari et ru
Abbreviated transcription (Latin):
ro blanditie promerent̃ nulla est tanta
utilitas que decoris inpendio extimanda sit.¬
S. Aullo legum aut fortune obite ħrdi¬
tas ad me uenit a ł. Unde id nosti cuz
sit stitum illd marci catonis sapientissimi
senis. dictum. Sepe imquit audiui int̾
os atq offam multa intͥuenire posse. esto
aut̃. nichil int̾ueniat s adte sperata ꝑue¬
niat hereditas non manebit tecum. S a te
rursus ad alios migrabit uolubilia sũt
bona mortaliũ. zotundam numi precipue
formam dicũti ut perpetͥo uotetux motu
quesiuisti hrditatẽ successori tuo.mestus
forsitam gauisuro. solicitus otioso. ⁊ spe¬
rasti de alio qd̾ idem alii d̾ te sperentꝰ.
¶de Alchimia. spes.

Expanded text:
ro blanditie promerentur? nulla est tanta ro blanditie promerentur? nulla est tanta utilitas, que decoris impendio extimanda sit. Nullo legum aut fortune obice hereditas ad me venit. Unde id nosti, cum sit scitum illud Marci Catonis sapientissimi senis dictum: “Sepe” inquit “audivi inter os atque offam multa intervenire posse”? Esto autem: nichil interveniat, sed ad te sperata perveniat hereditas; non manebit tecum, sed a te rursus ad alios migrabit. Volubilia sunt bona mortalium: rotundam nummi precipue formam dicunt, ut perpetuo rotetur motu. Quesivisti hereditatem successori tuo, mestus forsitan gavisuro, sollicitus otioso et sperasti de alio propter quod idem alii de te sperent. 111 DE ALCHIMIA Spe
Abbreviated transcription (Latin):
breuior fides qͣrqͣ hiis cessantibus mut¬
andi causa propositi possit esse iustissia
suus heres. noua seni oriens progenieᷤᷤ
siquidem octegenario maior cato filium
genuit nonagenario iam proprior ma¬
ssinissa.Udq hac etiam nũc etate uestrie
senib euenit qui utinam pristis illis
ut gignendi ui sic uigore animi pares
essent que cũ ita sint hr̃s certe legiptimud
captatori obstat atq iraprobam spem pre¬
çedit/. Si Iam testamento senis heres
sum . Ri det uiuentis forsitam et ui¬
cturi. testamẽta aũt inuita fiunt. in
morte firmantur. fimus et cadauerco¬
gitas. Lupus quidem expectatice lassadus
⁊ media.u. Hiditas ad me recto calle fi¬
entura est. R̾. Quid ꝙ ut testator. sic
hr̃ditas casibus subiacet. ut neq semꝑ quẽ
uelis habeas heredem et sepe nil aliud qͣz
mane nomen. sit hr̃ditas. quid ꝙ int̾ini
uasto pretio ꝑuares emitur. dum senez
et obsequium submissum et indigne ui¬

Expanded text:
brevior fides, quanquam hic cessantibus mutbrevior fides, quanquam hic cessantibus mutandi causa propositi possit esse iustissima: suus heres, nova seni oriens progenies, si quidem octogenario maior Cato filium genuit, nonagenario iam propior Masinissa idque hac etiam nunc etate vestris senibus evenit — qui utinam priscis illis ut gignendi vi, sic vigore animi pares essent! — Que cum ita sint, heres certe legitimus captatori obstat atque improbam spem precidit. Iam testamento senis heres sum. Sed viventis forsitan et victuri; testamenta autem in vita fiunt, in morte firmantur: funus et cadaver cogitas, lupus quidem expectatione lassandus et inedia. Hereditas ad me recto calle ventura est. Quid quod ut testator, sic hereditas casibus subiacet, ut neque semper quem velis habeas heredem et sepe nil aliud quam inane nomen sit hereditas? Quid quod interim vasto pretio parva res emitur, dum credulum senem et obsequium submissum et indigne vi