comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
mat. et hec ornĩa facit ille. ille qui ege cõneliã tulit: Benianus adi
regisi. Quid issi fõtuna nocuit. qͥd issũ docum̃ẽtũ fidei. doium̃tũ pa¬
centie smit. Rigũt cutẽ clauis. et qͥcũq fatigatu cd̾ pus reclinauit.
uulneri cub̾at.̃ ꝑpetuã ingilia suspensa sũt sumĩa. Quãto plus sc̾m̃e¬
titanto plus erit gł̃ie. uis sare qͣne nõ peniteat hi r̃cio cxistimasst u¬
titta⁊ refior issũ et micte in senatũ. camdẽ snĩam dicet. felitiorẽ crgo tu
rose sicet sopiat. et aquaꝵ fragarimn auocet ⁊ mille uosuptatrbus
mentẽ anxiã fallat tã uigilauit in płuma ꝙͣ ille in cruct. S. Li
so laciũ est y honesco dura tollerare tollerare. et sd cãm a nacẽtia
respicit. hũe uolutatid marcidũ. et felicitete muria la bauantẽ
mattis his que patit᷑ uexat causa paciendi. Us̃ uista eo ĩ pos som̃t

Expanded text:
erat ? Et haec omnia facit ille, ille qui legem Corneliam tulit ! Veniamus ad erat ? Et haec omnia facit ille, ille qui legem Corneliam tulit ! Veniamus ad Regulum : quid illi fortuna nocuit, quod illum documentum fidei, documentum patientiae fecit ? Figunt cutem clavi et quocumque fatigatum corpus reclinavit, vulneri incumbit, in perpetuam vigiliam suspensa sunt lumina. Quanto plus tormenti tanto plus erit gloriae. Vis scire quam non paeniteat hoc pretio aestimasse virtutem ? Refice illum et mitte in senatum ; eandem sententiam dicet. Feliciorem ergo tu ritur ? Mero se licet sopiat et aquarum fragoribus avocet et mille voluptatibus mentem anxiam fallat, tam vigilabit in pluma quam ille in cruce ; sed illi solacium est pro honesto dura tolerare et ad causam a patientia respicit, hunc voluptatibus marcidum et felicitate nimia laborantem magis his quae patitur vexat causa patiendi. Non usque eo in possessionem
Abbreviated transcription (Latin):
atq uiferi maris tiugricia stomachi naustantis eyigit: s. in¬
genti bomoꝵ scrue cingeret᷑ pͥme ferme feras captas multa
cede uenãtiũ. Infelix ẽ intilius ꝙ qui illa dãnauerũt cãm dioe¬
ꝙ soli dictatori.solus alicud netgauit. ⁊ reucrat᷑ nõ tm̃ retro
cessit .s. longgius fuggit: uiderĩt inquit ista qͦs reme dep̃hs̃dit
felicitas tua. uideant largũ in foro Sanguinẽ.et supͣ ẜuilianũ
lacũ. id eĩ ꝓsrripcõnis silsane sposiarũ ẽ fonato capita et passt
uacantis ꝑ urbr̃ ꝓcussore greges.⁊ multa misił ciuiũ xo. urio
loco post fidem. ĩmo ꝑ ip̃am fidem trucidata.Uideant ista qͥ exu¬
lare nõ possũt. Quid ergo felix ẽ lucius silla. ꝙ ilsi descendenti
ad forũ gladio sũbmouet᷑.ꝙ capita sibi ꝯsulariũ uiroꝵ pati¬
tur ostendi. et p̃ciũ codis ꝑ questorẽ. ⁊ tabulas publicas mĩ¬

Expanded text:
atque inferi maris pigritiam stomachi nausiantis erigeret, si inatque inferi maris pigritiam stomachi nausiantis erigeret, si ingenti pomorum strue cingeret primae formae feras, captas multa caede venantium ? Infelix est Rutilius, quod qui illum damnaverunt causam dicenon retro cessit et longius fugit ? " Viderint," inquit, " isti quos Romae deprehendit felicitas tua. Videant largum in foro sanguinem et supra Servilianum lacum id enim proscriptionis Sullanae spoliarium est senatorum capita et passim vagantis per urbem percussorum greges et multa milia civium Romanorum uno loco post fidem, immo per ipsam fidem trucidata ; videant ista qui exulare non possunt." Quid ergo ? Felix est L. Sulla, quod illi descendenti ad forum gladio summovetur, quod capita sibi consularium virorum patitur ostendi et pretium caedis per quaestorem ac tabulas publicas num
Abbreviated transcription (Latin):
det ꝯgredi cũ hoĩe uinci parato. Ignominiã iudicat gladiator cũ in¬
feriore ꝯpona. et scit eũ sine głia uinci. qͥ sinc ꝑicuso uincit᷑: fodem
facit fõtuna fõtissimos sibi pares querit.quo sdã fastidio transit .i
Cotum a assim̃ũ queq et rectissimũ agreditur. adu̾sus qũe iũi suam
intendat.Ignẽ exꝑitur ĩ mucio. pauptatẽ in fabricio. exisiũ in ru¬
tilio. tom̃eta ĩ regulo. uenenũ in socrate. mõtẽ in catone. Magñi
exẽplũ nͥ mala fõtuna inuenit. Infelix ẽ muciꝰ ꝙ dexͣ iggnes hostiũ
p̃mit.et ip̃e a se exigit ẽroris sui penas. ꝙ reg̃e quẽ ãmata ma¬
nu nõ potuit exusta fugat: quid ergo: felicior eet si in sinu
cauir. fodit. ꝙ belsũ tã cũ pirro. ꝙͣ cũ diuicus gorit q ad focũ
cenat. ip̃as illas radices ⁊ herbas quas repr̃gando agro trm¬
nhalis seney euulsit: Quid ẽgo felicior cẽt. si ĩ tentr̃e situ lor¬
trind litoris pisces. et regrina aucupia agerẽt. Si ꝯch ilu sumi

Expanded text:
det congredi cum homine vinci parato. " Ignominiam iudicat gladiator cum inferiore componi et scit eum sine gloria vinci, qui sine periculo vincitur. Idem facit fortuna : fortissimos sibi pares quaerit, quosdam fastidio transit. Contumacissimum quemque et rectissimum aggreditur, adversus quem vim suam intendat: ignem experitur in Mucio, paupertatem in Fabricio, exilium in Rutilio, tormenta in Regulo, venenum in Socrate, mortem in Catone. Magnum exemplum nisi mala fortuna non invenit. Infelix est Mucius, quod dextra ignes hostium premit et ipse a se exigit erroris sui poenas ? Quod regem, quem armata manu non potuit, exusta fugat ? Quid ergo ? Felicior esset, si in sinu  bellum tam eum Pyrrho quam eum divitiis gerit ? Quod ad focum cenat illas ipsas radices et herbas quas in repurgando agro triumphalis senex vulsit ? Quid ergo ? Felicior esset, si in ventrem suum longinqui litoris pisces et peregrina aucupia congereret, si conchylis superi
Abbreviated transcription (Latin):
meoꝵ marcui miser. Et quid amplius : afflicto tẽpus inutilic̾ abiit
uitã in ꝯsiliis expendi. Mors añ colos mas adest. et domus nouis¬
sima sepulcrũ. et stridor. et gemitꝰ gahenne. Ꝙdiu me deludet hodi¬
ernus sub expectacõne trasani: qñ iugiã ad te reu̾t. Siste iã flus¬
tus et ꝓcellas animi. illuraa ꝯsiliũ cordis mei. et metã laborim
inpone. Qmi intllectũ dederas ut bene atger̃e tribue uolũtate ⁊ ĩ accũ
dirige e exꝓhacõne tui nõis ꝯfunda. Entr me ẜuicio hostis tui
exige. pͥusꝙͣ ueniat tĩpus egestatis. Educ me in mas tuas
ante solis orasum.aduesꝑascit enĩ. et nox ẽ amica pdonibꝰ. Car¬
ripe me ad te si uecaris parũ ẽ. deniq ut libet mͦi ne pereã. Re¬

Expanded text:
meorum marcui miser. Et quid restat amplius afflicto? Tempus inutiliter abiit; vitam in consiliis expendi. Mors ante oculos meos adest, et domus novissima sepulcrum, et stridor ac gemitus gehenne. Quandiu me deludet hodiernus dies sub expectatione crastini? Quando incipiam ad te reverti? Siste iam fluctus ac procellas animi; illumina consilium cordis mei, et metam laboribus impone. Qui intellectum dederas, ut bene agerem, tribue voluntatem et in actum dirige, ne exprobratione tui muneris confundar. Eripe me servitio hostis tui, exige, priusquam veniat tempus egestatis. Reduc me in vias tuas ante solis occasum; advesperascit enim, et nox est amica predonibus. Coge me ad te, si vocare parum est; deniq
Abbreviated transcription (Latin):
ura sabor merlu supti ꝓ munere honores
Ite alias post hac sollicitare animas.
Me ꝓcul a nobis deus euocat. ilicet actis
Rebus tẽrens hosp a terra uale¬
Corpus auara tamẽ sollemnib accipe saxis.
Namq aĩãm celo reddimus. ossa tibi.¬

Expanded text:
«Cura, labor, meritum, sumpti pro munere honores, ite, alias post hanc sollicitate animas. Me procul a vobis deus evocat, ilicet actis rebus terrenis. Hospita terra, valeCorpus, avara, tamen sollempnibus accipe saxis. Namque animam celo reddimus, ossa tibi
Abbreviated transcription (Latin):
oereanus exundat. Suo ista tpͣri reseruent᷑: en quide magis
quo tu nõ dubitas de ꝓudentis s queris.I. gr̃arate peeut̃
CuIDiis. adu̾sus optimos optimus. Neq eĩ reꝵ naͣ patitia ut
sim̃ pona bonis noccant. Inẗ honos uiros ac deos. amrcicia ẽ
gessiante u̾tute. Aimicicia dico. imo ⁊̃ eb necressitudo ⁊ siłitudo.¬
Utenies qua parẽs isle maguificus. iͥtutũ nõ lenis exatior
sicat seueri patires duri educãt. Itaq cũ uideis bo nos uiros. ac¬
ceptosor duis. lalorane. sudare. ꝑ arduũ eycedere. malos aũt lasa¬

Expanded text:
serventur, eo quidem magis quod tu non dubitas de providentia sed querens. In gratiam te reducam cum diis adversus optimos optimis. Neque enim rerum natura patitur ut umquam bona bonis noceant ; inter bonos viros ac deos amicitia est conciliante virtute. Amicitiam dico ? Immo etiam necessitudo et similitudoprogenies, quam parens ille magnificus, uirtutum non leuis exactor, sicut seueri patres, durius educat. Itaque cum uideris bonos uiros acceptosque diis laborare, sudare, per arduum extendere, malos autem lasc
Abbreviated transcription (Latin):
lo petere.ꝙ uitã. Liquer mͥ cũ magno expettasse gaudio deos ꝙͣ uir
ilłe ace̾rimꝰ sui uindex aliene saluti ꝯsułit. ⁊ instruit disciden tium
fugã. dũ scudia q⁊ ultima notte t̾ractat.dũ gladiũ sacro pectori ĩfi¬
git. dũ iuscera spargit. ⁊ illã scissimã aĩam. indignaq q̃ fẽro ꝯtami¬
narct᷑. in anu educit. Inde credider̃i fusse paꝵ cẽtũ ⁊ efficaꝵ ułnꝯ.
Nõ fuit diis ĩm̃otasib satis spectare catone semel. retenta ac re¬
uorata uͥtus ẽ. ut in dificisioi ꝑte se ostenderet. Nõ eĩ tã magno a¬
nimo mo̾s init᷑ ꝙͣ repetit᷑. Qu̾id n sifent᷑ spctarẽt asupnũ suũ tã
claro ac memorabsi exitu euadentẽ : Mõs issos ꝯsecrat. qͦꝵ exitũ
et qͥ timẽt landãt. ¶ Sed iã ꝓcedente or̃one ostendã ꝙ nõ sit q̃¬

Expanded text:
lo petere quam vitam." Liquet mihi cum magno spectasse gaudio deos, dum ille lo petere quam vitam." Liquet mihi cum magno spectasse gaudio deos, dum ille vir, acerrimus sui vindex, alienae saluti consulit et instruit discedendum fugam, dum studia etiam nocte ultima tractat, dum gladium sacro pectori infigit, dum viscera spargit et illam sanctissimam animam indignamque quae ferro contaminaretur manu educit. Inde crediderim fuisse parum certum et efficax vulnus ; non fuit diis immortalibus satis spectare Catonem semel. Retenta ac revocata virtus est, ut in difficiliore parte se ostenderet ; non enim tam magno animo mors initur quam repetitur. Quidni libenter spectarent alumnum suum tam claro ac memorabili exitu evadentem ? Mors illos consecrat, quorum exitum et qui timent laudant. Sed iam procedente or
Abbreviated transcription (Latin):
hec puerisia ⁊ huane obsettamẽta lenitatis. Ecce spettacusũ digñu
ad ispiciat intẽtus opi suo deus. Eat par deo digñũ. uin fo̾tis cã
fõtuna masa ꝯpoitus.utiq si ⁊ ꝓuocauit. Nõ uideo mꝙͣ qͥd habeat
itris iurpit᷑ pstrius. si ꝯu̾tere ãiĩ uesit. ꝙͣ ut spetter catonẽ ia
ꝑtib ño semeł fractis stante nicħłs int̾ ruinas publicas rettũ. Lioet
inqͥt om̃ia in uniꝰ ꝯxessione ꝯxesseñt. custodiant᷑ legĩõib t̾re. classibus
maria. cosarianꝰ miles põtas obsideat. cato qua exeat ħt. una manu
latã libtati uiã faciet. ferũ istũd ⁊̃ ciuili besso puꝵ ⁊ ĩnoxiũ. boras
tandẽ ac nobłes edet oꝑas. sib̾tatẽ qũa pat̾e nõ potuit. catoni dabit.
Agrodere aĩe diu meditatũ opus. Eripe te reb hũanis. iã petreius et
iba ꝯcũirrũt. iacẽto aster alt̾ius mani cesi. fõc̃is ⁊ egregia fatis
ꝯũetio s q̃ nõ deccat magͥtudiñe niãm. Tam tupe ẽ catomi m̃ote ab uł¬

Expanded text:
ec puerilia et humanae sunt oblectamenta leuitatis. Ecce spectaculum dignum ad quod respiciat intentus operi suo Deus! Ecce par Deo dignus uir fortis cum fortuna mala compositus, utique etsi prouocauit! Non uideo, inquam, quod habeat in terris Iuppitruinas publicas rectum. " Licet," inquit, "omnia in unius dicionem concesserint, custodiantur legionibus terrae, classibus maria, Caesarianus portas miles obsideat ; Cato qua exeat habet ; una manu latam libertati viam faciet. Ferrum istud, etiam civili bello purum et innoxium, bonas tandem ac nobiles edet operas : libertatem, quam patriae non potuit, Catoni dabit. Aggredere, anime, diu meditatum opus, eripe te rebus humanis. Iam Petreius et Iuba concucurrerunt iacentque alter alterius manu caesi. Fortis et egregia fati conventio, sed quae non deceat magnitudinem nostram ; tam turpe est Catoni mortem ab ul
Abbreviated transcription (Latin):
cesarem post eius ex affrica reditum obtiniusti: quo nũo fiusti: Quiꝰ tu impe¬
ratoris qͧͤstor fueras/ dictatoris magr̃ equitũ belli pͥnceps crudelitatis auctor
prede socius testamẽti ut dicebat ip̃e filius/ appellatus es de ꝑecuma quã peo
domo ꝓhortis ꝓ prefectione debebas. primo respõdisti plane ferociter. te
cur potius ꝙͣ ego ab illo: An ille sine me uicit: an ne potuit ꝗͥde. Ego ao
illũ belli cuulis tãm attuli. egoleges ꝑnitiosas rogaui. ego arma ꝯͣ ꝯfules

Expanded text:
aesarem post eius ex Africa reditum obtinuisti? quo numero fuisti? cuius tu impeaesarem post eius ex Africa reditum obtinuisti? quo numero fuisti? cuius tu imperatoris quaestor fueras, dictatoris magister equitum, belli princeps, crudelitatis auctor, praedae socius, testamento, ut dicebas ipse, filius, appellatus es de pecunia quam pro domo, pro hortis, pro sectione debebas. primo respondisti plane ferociter et, cur potius quam ego ab illo? an sine me ille vicit? at ne potuit quidem. ego ad illum belli civilis causam attuli; ego leges perniciosas rogavi; ego arma contra consules
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙͣ ꝙ mima fetit diuortiu. At ꝙͣ ccebro usurpit ⁊̃ ꝯsul ⁊ antonius. hoc est
dicͥere ⁊ ꝯsul ⁊ impicoitissimus et ꝯsul ⁊ hõ nequissimus. quid eĩ ẽ aliuo anto¬
nius: nã si dignitas si gͥficaret᷑ in noiẽ dixisset credo aliqñ auus tuus se con¬
sulẽ ⁊ antoniũ nũꝙͣ dix̾it dixisset ⁊ iã collega meus patriuis tuus n soł sol
P. uexausti. ad ip̃as tuas ꝑtes redeo ioest ad cuule bellu qdͣ natũ ꝯflatur¬
sti: gustanis ciuile sanguine uł pocius exorbueras. fileras ĩ acie phursali
antesignanus. lutiti domitiu clarissimu uiꝵ ⁊ nobilissimũ occideras. młtos
trucidauenis. Quib reb tantis talibꝰ gestis quid fuit caẽ cur ĩ affrca cesarem
nõ sequerere cũ p̃stim belli pars tanta restaret. Itaq quẽ locu apiso ip̃m a¬

Expanded text:
st st dicere, et consul et impudicissimus, et consul et homo nequissimus. quid est enim aliud Antonius? nam si dignitas significaretur in nomine, dixisset, credo, aliquando avus tuus se et consulem et Antonium. numquam dixit. dixisset etiam conlega meus, patruus tuus, nisi si tpublicam vexavisti: ad ipsas tuas partis redeo, id est ad cisti. gustaras civilem sanguinem vel potius exsorbueras; fueras in acie Pharsalica antesignanus; L. Domitium, clarissimum et nobilissimum virum, occideras multosqtrucidaras. quibus rebus tantis talibus gestis quid fuit causae cur in Africam Caesarem non sequerere, cum praesertim belli pars tanta restaret? itaque quem locum apud ipsum C
Abbreviated transcription (Latin):
lacrimis p̃terine. Iac te ĩ domo tam diu diuersa nõ putet᷑ ĩ qͦ ꝙͣius nichal
sapias eñ nichil tibi pot̃ ẽẽ iocundum. An tu illa uestibula. postra. spolia cũ
aspexisti domu tua te introire putas: fieri nõ pot̃. ꝙͣuis eĩ sine mẽte sine
sensu sis ut es. tam̃ et te ⁊ tua ⁊ tuos nosti. Nec uͤ te ũꝙͣ neq iugilãter
neq ĩ sõnis credo mẽte posse ꝯsistere. Necesse ẽ ꝙͣuis sis ut es iuolentus ⁊
furens cũ ibi obiecta sit species singłaris uiri ꝑterritũ de somno excitari.
neq peb externis mag̃ laudandus ꝙͣ institutis domestitis. Huiꝰ ĩ sedibꝰ pro
cubiculis stabula ꝓbrcliniis popine sũt. Et si iã negat nolite indice q̃reͣ
frugi fts est. illã suu suas res sibi hr̃e iussit. ex uuodetim tabłis dausa ademit
exegit. Qua porro spectatus ciuis quã probatꝰ cuiꝰ ex oĩ uita nich ẽ honestiꝰ¬

Expanded text:
lacrimis praeterire, hac te in domo tam diu deversari non pudet? in qua, quamvis nihil lacrimis praeterire, hac te in domo tam diu deversari non pudet? in qua, quamvis nihil sapias, tamen nihil tibi potest esse iucundum. an tu illa in vestibulo rostra cum aspexisti, domum tuam te introire putas? fieri non potest. quamvis enim sine mente, sine sensu sis, ut es, tamen et te et tua et tuos nosti. nec vero te umquam neque vigilantem neque in somnis credo posse mente consistere. necesse est, quamvis sis, ut es, violentus et furens, cum tibi obiecta sit species singularis viri, perterritum te de somno excitari, neque rebus externis magis laudandus quam institutis domesticis. huius in sedibus pro cubiculis stabula, pro conclavibus popinae sunt. etsi iam negat. nolite quaerere; frugi factus est: illam suam suas res sibi habere iussit, ex duodecim tabulis clavis ademit, exegit. quam porro spectatus civis, quam probatus! cuius ex omni vita nihil est honesti
Abbreviated transcription (Latin):
aĩal uiuu. Oceanus medifdoiꝰ uix ui et tot res tã oissipatas tã distãtibꝰ in
nicħ scriptu. apothece tote neꝗssunis homĩb ꝯdonabãtur. alia mimi rapie¬
bant alia mime. domus erat aleatoribꝰ referta. plena ebrioꝵ. totus dies po¬
tabatur atq eo locis płib. Suggerebãt᷑ ⁊̃ sepe. Nõ eĩ semꝑ ip̃e felix dãna ale¬
atoria cõchiliatis pompei ꝑ istcionatis ẜuoꝵ ĩ cellis lectos stratos uideres.t
Quã obre desinite mirari hec tã celiter eẽ ꝯsũpta. nõ mẽ unius patrimonium
ꝙͣuis amplũ ut ilbo fuit s urbes ⁊ pegna cełiter tãta nequitia deuorare petu¬
isset. at eldem edes ⁊̃ iã ⁊ ortos. O audatiã ĩmane tu ingredi illadomũ au¬
sus es: tu illud scĩssimũ limen inerare: gu illaꝵ ediũ diis penatib os impõ¬
tunissimũ ostendere: quã domũ aliꝙͣdiu nemo aspitere poterat nemo sine

Expanded text:
animal unum: Oceanus, medias fidius, vix videtur tot res, tam dissipatas, tam distantibus id animal unum: Oceanus, medias fidius, vix videtur tot res, tam dissipatas, tam distantibus id nihil scriptum. apothecae totae nequissimis hominibus condonabantur; alia mimi rapiebant, alia mimae; domus erat aleatoribus referta, plena ebriorum; totos dies potabatur atque id locis pluribus; suggerebantur etiam saepe—non enim semper iste felix—damna aleatoria; conchyliatis Cn. Pompei peristromatis servorum in cellis lectos stratos videres. quam ob rem desinite mirari haec tam celeriter esse consumpta. non modo unius patrimonium quamvis amplum, ut illud fuit, sed urbis et regna celeriter tanta nequitia devorare potuisset. at idem aedis etiam et hortos. O audaciam immanem! tu etiam ingredi illam domum ausus es, tu illud sanctissimum limen intrare, tu illarum aedium dis penatibus os impurissimum ostendere? quam domum aliquamdiu nemo aspicere poterat, nemo sine
Abbreviated transcription (Latin):
deuide pompei sector nõ te execrandu pͦ. rͦ. nõ detestabłe nõ om̃s tibi deos
om̃s hoĩes et eẽ inimicos ⁊ duros scias. At ꝙͣ insolenter statim bellua ĩuasͭ¬
ĩ cius uiri fortunas cuiꝰ iurtute terribilior erat ppłs .r. exteris gentib
iusticia carior. In eus gͥ copias cũ se subito ingurgitauisset exultabat gau¬
dio ꝑsona de minimo mõ egens repente diues. S ut ẽ apito poetã nescio
quẽ male ꝑata male dilabũt᷑. In credibile ac sile portẽti si quonã modo
illa tã młta ꝙͣ paucis nõ dico m̃sib s dieb efficdent. odaximꝰ uini numerꝰ
fuit. ꝑmagnu optimi pondus argenti. p̃ciosa uestis. młta ⁊ lauta suppellex
et magnifica młtis locis/ nõ illa ꝗde luxuriosi hoĩs s tñ habundãtis. hoꝵ pau¬
cis dieb nicħ erat. Que caribdis tã uorax: carbdim dico que si fuit fuit

Expanded text:
deinde cum Pompeii sector, non te execrandum Pop. R. non detestabilem, non omnes tibi Deos, deinde cum Pompeii sector, non te execrandum Pop. R. non detestabilem, non omnes tibi Deos, omnes homines, et esse inimicos, et futuros scias? 5. At quam insolenter statim helluo invasit eius viri fortunas, cuius virtute terribilior erat Pop. Roman, exteris gentibus, iustitia carior? In eius igitur copias cum se subito ingurgitasser, exsultabat gaudio persona de Mimis, modo egens, repente dives. Sed, ut est apud Poetam nescio quem, male parta male dilabuntur; incilla tam multa quam paucis non dico mensibus sed diebus effuderit. maximus vini numerus fuit, permagnum optimi pondus argenti, pretiosa vestis, multa et lauta supellex et magnifica multis locis, non illa quidem luxuriosi hominis, sed tamen abundantis. Horum paucis diebus nihil erat. quae Charybdis tam vorax? Charybdin dico? qu
Abbreviated transcription (Latin):
gnẽ leuitatis. Tu istis faucibꝰ istis lateribꝰ ista gladiatoria tocius cõpis
firmitate tãtum uini in hippye nuptiis exhausas ut tibi necceͣ eẽt ĩ
Si inter cena ĩ tius ĩmanib illis poculis hoe tibi accidisset quis nõ tur¬
cui ruetare turpe ẽẽt is uomẽs frustis esculentis iinu redolẽtib
aremiũ suũ ⁊ totum tribunal impleuit. S hec ip̃e fatetur eẽ ĩ suis
felix ẽẽ nemo pot̾ hasta posita prece ioius statoris. bona enꝙͣ Enei¬
demens tam diis homĩb q hostis qui ad illud scelus sectionis aidoeret
accedere: Inuentus ẽ nemo p̃ter antoniũ. pstĩ cũ tot eẽnt circa i
hastã illã qui alia omĩa auderẽt. unus inientus ẽ ꝗ id aitoeret.
quod oĩui fugisset ⁊ formidasset aitoacia. Tantus gͥ te scupor oppssit
ul ut uerius dica tãtus furor ut primũ cũ sector sis isto loconatus

Expanded text:
genere levitatis. tu istis faucibus, istis lateribus, ista gladiatoria totius corporis genere levitatis. tu istis faucibus, istis lateribus, ista gladiatoria totius corporis firmitate tantum vini in Hippiae nuptiis exhauseras ut tibi necesse esset isi inter cenam in ipsis tuis immanibus illis poculis hoc tibi accidisset, quis non turgister equitum, cui ructare turpe esset, is vomens frustis esculentis vinum redolentibus gremium suum et totum tribunal implevit. sed haec ipse fatetur esse in suis felix esse nemo potest. hasta posita pro aede Iovis Statoris bona Cn. demens, tam dis hominibusque hostis qui ad illud scelus sectionis auderet accedere, inventus est nemo praeter Antonium, praesertim cum tot essent circum hastam illam quiquae omnium fugisset et formidasset audacia: Tantus igitur te stupor oppressit, vel, ut verius dicam, tantus furor, ut primum cum sector obscene sis isto loco natus,
Abbreviated transcription (Latin):
xum tue monele. quid ẽ: Nũ mẽtior: ꝙͣ mifu ẽ to negare nõ posse
qd̾ sit turpissimu ꝯfiteri: Si te municipioꝵ nõ pudebat ne ueteram
quidẽ exercitus. Quis eĩ miles fuit qui brũdusii illã nõ ulderit: quisꝗs
nescierit uenisse eã cũ tot tibi dieꝵ ua gratulatũ. Quosquis nõ iido¬
luerit tã sero se que hoĩe secutus eẽt cognoscere⁊ Italie rursus ꝑcursatio ⁊¬
esoem comite minia. In oppdoa militu crudelis ⁊ misu deductio. In urbe
auri argenti maxiẽq iimi feda dipectio. Accessit ut cesare ignaro cum
existimauit se suo iure cũ ꝓprio uiuere et equos uectigalis ẜgro mimo
ratas: Quid ereptas ꝓferam: Oogebat egestas. quos eu̾teret nõ habebat.
Nõdũ ei tãta a .l. rubrio nõ al. tursetio hr̃ditas uenerat. Nõdũ ĩ Gñ
pompei locũ młtoꝵq alioꝵ qui aberant repentinus ħrs successut. erat
bustioris imprebitatis sũt om̃ictamꝰ. loquamur potius de iniꝗssimo

Expanded text:
xum tuae mimulae. quid est? num mentior? quam miserum est id negare non posse quod sit turpissimum confiteri! si te municipiorum non pudebat, ne veterani quidem exercitus? quis enim miles fuit qui Brundisi illam non viderit? quis qui nescierit venisse eam tibi tot dierum viam gratulatum? quis qui non indoluerit tam sero se quam nequam hominem secutus esset cognoscere? Italiae rursus percursatio eadem comite mima; in oppida militum crudelis et misera deductio; in urbe auri, argenti maximeque vini foeda direptio. accessit ut Caesare ignaro, cum retur. tum existimavit se suo iure cum Hippia vivere et equos vectigalis Sergio mimo datas, quid ereptas proferam? cogebat egestas; quo se verteret non habebat: nondum ei tanta a L. Rubrio, non a L. Turselio hereditas venerat; nondum in Cn. Pompei locum multorumque aliorum qui aberant repentinus heres successerat. esed haec quae robustioris improbitatis sunt, omittamus: loquamur potius de nequissimo
Abbreviated transcription (Latin):
fenount. coem sentiũt. cũ om̃oico. eos excipio quos nemo cii¬
tate dignos putat.Que ẽ gͥ: in medio belli campo sita deoꝵ ĩ mor
cra maioꝵ/ nos leges iudicia lib̾tate ꝯiuges liberos patriã defẽ¬
dissipet ꝑtĩ disꝑdat parricidis. In hac tã dispari rõe belli misei̾¬
mu illico ẽ ꝙ ille latronibꝰ suis pollicet᷑ pͥmũ domos. urbe eni¬
se diuisuꝵ ꝯfirmat. deinde omĩb portis quo uelint deductuꝵ.
om̃s cafones om̃s saxe cetereq pestes que secint antoniu edes¬
sibi optimas. ortos tusculana albana definiũt. Atq ⁊̃ hoiẽs agrestesi
si hoĩes sũt illi potius ꝙͣ pecudes inani spe usq ad aquas putẽolos ꝓuehũ¬

Expanded text:
fendunt, idem sentiunt, cum omnes dico, eos excipio, quos nemo civifendunt, idem sentiunt, cum omnes dico, eos excipio, quos nemo civitate dignos putat. quae est igitur in medio belli causa posita? nos deorucra maiorum; nos leges, iudicia, libertatem, coniuges, liberos, patriam defendissipet partim dispertiat parricidis. in hac tam dispari ratione belli miserrimum illud est quod ille latronibus suis pollicetur primum domos; urbem enim divisurum se confirmat; deinde omnibus portis quo velint deducturum. omnes Cafones, omnes Saxae ceteraeque pestes quae sequuntur Antonium aedissibi optimas, si homines sunt illi potius, quam pecudes, inani spe ad aquas usque
Abbreviated transcription (Latin):
potitus sum. fugati equites. prelui cũ ꝯmissũ octisi aliquot. que pax
põt ẽẽ maior: Delectus tota ytalia decreti.sublatis uacationib sacra
crassa sumẽtur. cosse cũ p̃sidio descensuꝵ dixit. utrũ hoc bellũ nõ ẽ: an
etiã tãtum bellum ꝙͣtum nũꝙͣ fuit. ceteris enĩ bellis maxĩeq cu¬
lib ꝯtencionẽ .r. pͣ cã faciebat. Silla cũ sulpitio de uirẽ legũ quas p
uuim latas sylla dicebat. cĩna cũ octauio de nouoꝵ ciuiu suffragii.
rursus cũ mario ⁊ carbone silla ne dnarent indigni et ut cdaĩssimoꝵ¬
.p. ꝯtencione nate sũt.De ꝓximo bello cuuli nõ libet drcere. ignoro
cãm. detestor exitum. Hoc bellũ quĩtũ cuule gerit᷑. atq oiã ĩ uestrã
etate inciderunt. pͥmũ nõmodo in dissensione ⁊ discordia ciuium¬
s ĩ maxiã ꝯsensione incredibłiq ꝯcordia om̃s idem uõlũt. ide de¬

Expanded text:
potitus sum: fugavi equites: proelium commissum; occisi aliquot. quae pax potitus sum: fugavi equites: proelium commissum; occisi aliquot. quae pax potest esse maior. 2. Delectus tota Italia decreti sublatis vacationibus: saga cras sumentur: Consul se cum praesidio descensurum dixit. Utrum hoc bellum non est? an etiam tantum bellum, quantum nun quam fuit? ceteris enim bellis, maximeque civilibus contentionem reipubl. causa faciebat, Sylla cum Sulpitio de iure legum, quas per vim laras Sylla dicebat: Cinna cum Octavio de novorum civium suffragiis: rursus cum Mario et Carbone Sylla, ne dominarentur indigni, et ut clarissimtentione natae sunt. de proximo bello civili non libet dicere: ignoro causam, detestor exitum. hoc bellum quintum civile geritur—atque omnia in nostram aetatem inciderunt—primum nosed in maxima consensione, incredibilique concordia; omnes idem volunt, idem de
Abbreviated transcription (Latin):
sticora tollũt. ꝯsensus.pͥ.rͥ qui iã descenoit ĩ cãm si nos languescimus
debilitet᷑ necce est. B ꝗd pła: Dũ brutus oppugnat᷑ nõ ẽ bellũ: Mu¬
tina obstoet᷑ nec hoc quidẽ bellũ ẽ. gallia uastatur que pot̃ pax eẽ cer
tior. Illud uͦ ꝗs pot̃ bellũ ẽẽ dicere quo fortissimũ uixũ cũ exercitu mi¬
simus: ꝗ cũ eẽt infirmus ex graui diuturnoq morbo nullã sibi puta
uit excusatione ẽẽ oportere cũ ad rei .p. p̃sidiũ uocaretur.C. quide
Caes nõ expectauit ura decreta p̃ẜt̃i cũ eẽt illiꝰ etatis. bellũ ꝯͣ antoniũ
eiꝰ tp̃ nõdũ uenerat. belli aut̃ gependi tp̃s si p̃t̾misisset uidebat re .p.
opp̃ssa nichil decerni posse. Ergo illi nũc ceteroꝵ ex̾citus ĩ pace u̾santur:
non est hostis is cuiꝰ prestoiũ clat̾na deiecit hyrcuis: Nõ ẽ hostis ꝗ ꝯsulem
paulo ante ex college littĩs pansa retitauit. Deieci p̃sioiũ. claterna

Expanded text:
s populi Romani, qui iam descendit in causam, si nos languescimus, debilitetur necesse est. sed quid plura? D. Brutus oppugnatur: non est bellum? Mutina obsidetur: ne hoc quidem bellum est? Gallia vastatur: quae pax potest tior? illud vero quis potest bellum non esse dicere, quo fortissimum virum cum exercitu misimus: qui cum esset infirmus et gravi diuturnoque morbo, nullam putavit sibi excusationem esse oportere, cum ad reipubl. praesidium vocaretur. C. quidem Caesar non exspectavit nostra decreta, praesertim cum esset illius aetatis: bellum contra Antonium empus nondum venerat: belli autem gerendi tempus si praetermisisset, videbar republ. oppressa, nihil decerni posse. Ergo illi nunc, et eorum exercitus in pace versantur. non est hostis, cuius praesidium Claterna deiecit Hirtius: non est hostis, qui armpaulo ante ex Collegae literis Pansa recitavit; Deieci praesidium: Claterna
Abbreviated transcription (Latin):
mͥ crede ad hoc opꝰ curretu nec octasienis tarditas expectabit᷑: Resp̾ite
defendi rẽ .p. adolescẽs. nõ defam senex. Cõtẽpsi eatiune gladios. nõ per¬
timesct tues. quĩ ⁊ corp libẽter optulerim si rep̃sentan morte mea
si abhic aũos ꝓpe uigĩti hoc p̃o ĩ tẽplo negaui posse mortẽ imat᷑a eẽ ꝯsulari
quas a deptꝰ su quasq gessi. duo mõ ħ opto. unũl ut morĩes ppł .ẜo. libeꝵ relĩ¬

Expanded text:
mihi crede, ad hoc opus curretur neque occasionis tarditas exspectabitur. respice, mihi crede, ad hoc opus curretur neque occasionis tarditas exspectabitur. respice, defendi rem publicam adulescens, non deseram senex: contempsi Catilinae gladios, non pertimescam tuos. quin etiam corpus libenter obtulerim, si repraesentari morte mea si abhinc annos prope viginti hoc ipso in templo negavi posse mortem immaturam esse consulari, quas adeptus sum quasque gessi. duo modo haec opto, unum ut moriens populum R
Abbreviated transcription (Latin):
qui istomͦ uedicia non timeat quto timendur fit: o sinõ me¬
tuis uiros fortes egregiosq ciues ꝙ acorpore tuo ꝓhibent᷑ armis
tui te m crede diucius nõ fer̾ent. quid ẽ at̃ młtas dies ⁊ noctes ti
hns a quib est interfectus. An tu es ulla re cũ illo ꝯꝑandus Fiut
in illo ingenit̃ rõ mein oria. littãtura. cogitatio dibgentia.res bello
ieditatus. inagno labore magnis piculis quod cogitarat effecerasun
Aunerib monum̃tis cõgrariis. epulis młtitudis ĩꝑitã lenierat. suos
pmiis couersanos dem̃tre spetie deuixerat. Quto inłta: attulerat iã dihe
piditate ꝯferre possu ceteris u᷑ reb nullo mͦ es ꝯꝑandus. ẜex plins
crederet quib se ꝯmitteret᷑ a quib se caueret. hoec gͥ nõ cogitas nͦ intel¬
ligis satis ee uiis fortib didicisse ꝙͣ sit pulcrũ bñsicio gratũ fama glie sum
tyranu ectidere. et cũ illũ hoĩes nõ tulerint te ferrẽt. Certatĩ posthac

Expanded text:
qui isto modo iudicia non timeat, ei quid timendum sit? quod si non metuis viros fortis egregiosque civis, quod a corpore tuo prohibentur armis, tui te, mihi crede, diutius non ferent. quae est autem vita dies et noctes timeis a quibus est interfectus, aut tu es ulla re cum eo comparandus. fuit in illo ingenium, ratio, memoria, litterae, cura, cogitatio, diligentia; res bello meditatus, magno labore, magnis periculis quod cogitarat effecerat; muneribus, monumentis, congiariis, epulis multitudinem imperitam delenierat; suos praemiis, adversarios clementiae specie devinxerat. quid multa? attulerat iam liberpiditate conferre possum, ceteris vero rebus nullo modo comparandus esRomanus quantum cuique crederet, quibus se committeret, a quibus caveret. haec non cogitas, neque intellegis satis esse viris fortibus didicisse quam sit re pulchrum, beneficio gratum, fama gloriosum tyrannum occidere? an, cum illum homines non tulerint, te ferent? certatim posthac,
Abbreviated transcription (Latin):
aliã siuia se dictuꝵ fuisse eãq se ac xͦ. ꝑ dignã nͥ ꝓpĩquitate impediret.
gͦ. ille auũtũlus nõ etiam uos auũ cilli qui illi aosensi estis. Ac ĩ quo fuit
Strou̾sia: belli nomẽ ponendu ĩ snĩa quidam nõ putabant. tuntisiluen
tanta ut maior timor oriatur unbe ⁊̃ n om̃ ductus ẽ tumłtus. Itaqt
maiores nũ tumłtum ytalicum ꝙ exat domesticus tumłtum gallicũ
ꝙ erat italis finitimus. p̃t̾ ea turmłtũ nullũ noĩabãt. Eraui aũt tumi¬
multu nõ ualent. Ita fit ꝙͣadinodũ dixi ut bellũ sine tumultu ⁊¬
possit tumultus sine bello ẽẽ nõ possit. Et eĩ cũ int̾ bellũ ⁊ pace me¬
diu nicħ sit necte̾ ẽ tumłtu si belli nõ sit pacis eẽ quo qd absurdius ⁊

Expanded text:
fuisse, eamque se et republ. digna, nisi propinquitate impedirerur. Ergo ille avunculus: num etiam vos avunculi, qui illi assensi estis? at in quo fuit controversia? belli nomen ponendum in sententia quidam non putabant: tumultum tanta, ut maior timor oriatur? unde etiam nomen ductum est tumultus. Itaque maiores nostri tumultum Italicum, quod erat domesticus: tumultum Gallicum, quod erat Italiae finitimus: praeterea nullum tumultum nominabant, Gravius aumultu non valent. ita fit, quem ad modum dixi, ut bellum sine tumultu possit, tumultus sine bello esse non possit. etenim cum inter bellum et pacem medium nihil sit, necesse est tumultum, si belli non sit
Abbreviated transcription (Latin):
corpore emiebit foras. et ca que extra erũt ꝯtemplãs ꝙͣ maxĩe se a cor¬
pore absbrahet. Naq eoꝵ animi qui se coepoꝵ uoluptatib dedioerunt
caꝵq se quasi ministors prebuerunt impulsuq libidinum uoluptatibus
obedientum deoꝵ ⁊ hominum iura iuolauerũt corporibus elapsi tatum
ternam ipãm uolitantir nec hunt ĩ locum nisi multis exagitati seculis re¬
uertuntur. Ille discessit ego sõno solutus sum ÷ Explicit de semnio Scipioĩs¬

Expanded text:
corpore, eminebit foras et ea, quae extra erunt, contemplans quam maxime se a corcorpore, eminebit foras et ea, quae extra erunt, contemplans quam maxime se a corpore abstrahet. Namque eorum animi, qui se corporis voluptatibus dediderunt earumque se quasi ministros praebuerunt inpulsuque libidinum voluptatibus oboedientium deorum et hominum iura violaverunt, corporibus elapsi circum terram ipsam volutantur nec hunc in locum nisi multis exagitati saeculis revertuntur. Ille discessit; ego somno solutus sum. Librorum de Re Publi
Abbreviated transcription (Latin):
quidem unꝙͣ. nam principium extinctum nec ip̃m ab alio renascetur nettas
qr alut arabit. Si quidem ncit̃e est a principio omĩa our ita fie ut otus
oñe celum omioq natuna ⁊ ꝯsistat necẽe est nec ui ullã nãcisase qua apue¬
mo inpulsu meueati. Sum pateat igitur et̾nutm id ẽẽ quodass ip̃e moue¬
acur qpis est qui hãt naͣ animis eẽ tributam neget. In aĩo ẽ enĩ ot̃e quod
pulsu agitatur etc̃rno. quod aut̃ est animal id motu cietur inceriore in suo N ã
pes sst qimi ppria natura ac uis que si est una ex om̃ibꝰ q̃ se se moueat
neꝙ nata certe est s⁊ eterna est: Manc tu exexce optimis ĩ rebꝰ. dũt aũt opti¬
me cure de salute patrie quib agitatus ⁊ exertitatus aĩis uelocius ĩ hãc se¬
dem ⁊ domũ suam ꝑuolabit. toq ocius faciet si iam cum cũ erit inclusus in

Expanded text:
quidem umquam; nam principium extinctum nec ipsum ab alio renascetur nec ex quidem umquam; nam principium extinctum nec ipsum ab alio renascetur nec ex se aliud creabit, siquidem necesse est a principio oriri omnia. ita fit, ut motusne caelum omnisque natura et consistat necesse est nec vim ullam nanciscatur, qua a primo inpulsa moveatur. Cum pateat igitur aeternum id esse, quod a se ipso moveatur, quis est, qui hanc naturam animis esse tributam neget? Inanimum est enim omne, quod pulsu agitatur externo; quod autem est animal, id motu cietur interiore et suo; nam haec est propria natura animi atque vis; quae si est una ex omnibus, quae sese moveat, neque nata certe est et aeterna est. Hanc tu exerce optimis in rebus! sunt autem optimae curae de salute patriae, quibus agitatus et exercitatus animus velocius in hanc sedem et domum suam pervolabit; idque ocius faciet, si iam tum, cum erit inclusus in
Abbreviated transcription (Latin):
nõ ea sigura que digito demõstrãi potest. Deũ te gͥ scito ẽẽ. si quidẽ ẽ deus ꝗ uiget
qui sentit qui meminit qui ꝓuidet qui tã regit ⁊ moderat᷑ ⁊ mouet co corpus
tui p̃positus ẽ ꝙͣ hũc mundu ille princeps deus. et ut ip̃e mundus ex qua¬
dm pte mortalis ip̃e deus eternus sic fragile corpus aũis sempiterdaraone¬
uet Nam qd semꝑ mouet᷑ eternũ est. Quod aut̃ motũ affert alicui. qłq ip̃m
agitatur alicunde quado finẽ ht̃ motus uuestoi fine hat necte est. Solũ igiur
quoo sese mouet qr nũꝙͣ desenit a se nũꝙͣ ne moueu ꝗoentdesinit. quũ etias¬
pctois que mouentur hic fons hoc pͥncipiũ ẽ mouetoi. dĩcpis a uetnla
Et origo nã e principio oruĩtur omĩa. ip̃m aũt nulla ex pe alia nasci põt. niec
enĩ eẽt principiu quoo gigneretur aliunde. Quod si nũꝙͣ oritias mec occtort

Expanded text:
non ea figura que digito monstrari potest. Deum igitur te scito esse; siquidem est Deus, qui viget, non ea figura que digito monstrari potest. Deum igitur te scito esse; siquidem est Deus, qui viget, qui sentit, qui meminit, qui providet, qui tam regit et moderatur et movet id corpus, cui praepositus est, quam hunc mundum ille princeps deus; et ut mundum ex quadam parte mortalem ipse deus aeternus, sic fragile corpus animus sempiternus movet. Nam quod semper movetur, aeternum est; quod autem motum adfert alicui, quodque ipsum agitatur aliunde, quando finem habet motus, vivendi finem habeat necesse est. Solum igitur, quod sese movet, quia ncipium est movendi. principii autem nulla est origo; nam e principio oriuntur omnia, ipsum autem nulla ex re alia nasci potest; nec enim esset id principium, quod gigneretur aliunde. quod si numquam oritur, ne occidit
Abbreviated transcription (Latin):
si uoles atq hãc sede ⁊ eterna domu ꝯtucri neq te sermonib uulgi dedei̾s nec ĩ
premiis humanis spem posueris tuaꝵ reꝵ. Suis te oportet illecebris ip̃a iurtus tͣhat
to ueꝵ decus. E uto de te alii loquant᷑ ip̃i usoeant. s loquẽt᷑ tam̃. Sermo at̃ oĩs
ille ⁊ angustus cingit᷑ hiis regionũ quas uides. nec unꝙͣ de ullo ꝑẽnis fuit ⁊ obruit᷑
hoĩu interitũ ⁊ obliuione posteritatis extinguit᷑. Que cũ dixisset ego uo̾ inꝙͣ affricane
si quitẽ benemeritis de patria qiͣ limes ad celi aditum ꝑatet quãꝙͣ a pueritia u¬
stigiis ingressus patus ⁊ tuis decori uestro nõ defui. nuc tam̃ tanto p̃mio exposito
enitar multo uigilantius. Et ille tu uere enitere et sic habeto nõ eẽ te mõtale
s corpus hoc. Net eĩ tu is es quẽ forma ista declanit. s mẽs cui̾q is ẽ ip̃i ꝗso

Expanded text:
si voles atque hanc sedem et aeternam domum contueri, neque te sermonibus vulgi dedideris nec in si voles atque hanc sedem et aeternam domum contueri, neque te sermonibus vulgi dedideris nec in praemiis humanis spem posueris rerum tuarum; suis te oportet inlecebris ipsa virtus trahat ad verum decus, quid de te alii loquantur, ipsi videant, sed loquentur tamen. Sermo autem omnis ille et angustiis cingitur iis regionum, quas vides, nec umquam de ullo perennis fuit et obruitur hominum interitu et oblivione posteritatis extinguitur. Quae cum dixisset, Ego vero, inquam, Africane, siquidem bene meritis de patria quasi limes ad caeli aditum patet, quamquam a pueritia vestigiis ingressus patris et tuis decori vestro non defui, nunc tamen tanto praemio exposito enitar multo vigilantius. Et ille: Tu vero sed corpus hoc. Nec enim tu is es, quem forma ista declarat, sed mens cuiusque is est quisque,
Abbreviated transcription (Latin):
cũ apido eos ip̃os a quib aitoiri nom̃ ur̃m pot̃ nemo uniꝰ anni memoriã ꝯsequi possit.
aut̃ cd idem unde semł ꝓfecta sũt cũcta astra redierĩt eadẽq tocius celi descriptioẽ
longis interuallis retuler̃t tũ ille uere uertẽs añus applłaiͣ pot̾ ĩ quo iux dicere
aicceo ꝙͣmulta hoĩ secula teneantur. Nãq ut oli deficere sol omib extingiuq
uisus est cũ romuli aĩus hec ipã ĩ templa penetrauit quãdoq ab eadem ꝑte sol
anu habeto. Huiꝰ ꝗdem ãni nõdũ uicesima ꝑtem scito eẽ ꝯuersa. Quocirca si
reditum ĩ hũc locu despauis ĩ quo omĩa sũt magnis ⁊ p̃stantib iuris quãti tãde
ẽ ista hoĩu głia que ꝑtinẽ uix ao unius ãni ꝑte exigua pot᷑: Igit᷑ alte spectãt¬

Expanded text:
cum apud eos ipsos, a quibus audiri nomen nostrum potest, nemo unius anni memoriam consequi possit. cum apud eos ipsos, a quibus audiri nomen nostrum potest, nemo unius anni memoriam consequi possit. autem recta cum ad idem unde semel profecta sunt, cuncta astra redierunt, eademque totius coeli descriptionem longis intervallis retulerunt: tunc ille vere vertens annus appellari potest, in quo vix dicere audeo quam multa hominum saecula teneantur. Namque ut olim deficere sol hominibus exstinguique visus est, cum Romuli animus haec ipsa in templa penetravit, quandoque ab eadem parte solannum habeto; cuius quidem anni nondum vicesimam partem scito esse conversam. Quocirca si reditum in hunc locum desperaveris, in quo omnia sunt magnis et praestantibus viris, quanti tandem est ista hominum g
Abbreviated transcription (Latin):
cuiꝰꝙͣ ur̃m nomen uł cautasu hũc quẽ cerrus tcascendere potuit ul illũ gange
trẽsnatare: uł quis ĩ reliquis orientis aut obeuntis solis ultimis aut aꝗlonis
austriue ꝑtib tuũ nome aioiet: quib amputatis cernis ꝓfecto ꝗͣtis ĩ angustip
ur̃a se głoria cilatai̾ uelit ip̃i aũt qui de uob loquẽt᷑ ꝙͣdiu loquẽtur: Quĩ etiã
si cupiat ꝓles illa futuroꝵ hoĩu deĩceps laudes uniꝰcuiꝰq ur̃m a patrib acceptas
posteris ꝓdere tñ ꝑꝑ eliuuones exustionesq t̃raꝵ quas acidere tẽpore certo i¬
neccͣe ẽ nõ modo non eternam s nec diuturna quide głia assequi possumus ⁊¬
Quod aũt interest ab hiis qui postea nascentur ẜmonẽ fore dete cũ abhiis¬
nullus fuerit qui ante nati sũt qui nec pautiores ⁊ certe ineliores suerĩt uiri. p̃sti¬

Expanded text:
um nomen vel Caucasum hunc, quem cernis, transcendere potuit vel illum Gangen um nomen vel Caucasum hunc, quem cernis, transcendere potuit vel illum Gangen tranatare? Quis in reliquis orientis aut obeuntis solis ultimis aut aquilonis austrive partibus tuum nomen audiet? quibus amputatis cernis profecto quantis in angustiis vestra se gloria dilatari velit. Ipsi autem, qui de nobis loquuntur, quam loquentur diu? Quin etiam si cupiat proles illa futurorum hominum deinceps laudes unius cuiusque nostrum a patribus acceptas posteris prodere, tamen propter eluviones exustionesque terrarum, quas accidere tempore certo necesse est, non modo non aeternam, sed ne diuturnam quidem gloriam aqu d autem interest, ab iis, qui postea nascentur, sermonem fore de se, cum abnullus fuerit, qui ante nati sint: qui nec pauciores, et certc mcliores fuerunt viri?
Abbreviated transcription (Latin):
haouatur uastas soliticdines inteuectas hosꝙ ꝗ incolũt t̃ra nõm̃o int̃cuptos
a duersos stare nob a quib spectare głia certe nullã potestis. Cernis aut cante teulis
quasi quibustu redimita ⁊ circundatam cinglis equib duos max̃ int̾ seduusds
et celi uertitib ip̃is ex utraq ꝑte subnixos obrigusse pruina. ides ãt mediũ
illũ ⁊ maximu solis ardore torreri. duo sũt hĩtabłes. quoꝵ australis ille ĩ quo
qui insistũt aouersa uebis urgent uestigia nichil ad ur̃m genus. Hic at̃ alte.
subiectus aquiloni quẽ incolitis cerne ꝙͣ tenui uos ꝑte contingat. om̃is enĩ ter¬
ra q̃ eolitur auobis angustata uorticib laterib latior ꝑua q̃dam insula ẽ circũ¬
fusa illo mari ed athłanticũ qd̾ magnũ qd̾ occeanũ appellatis ĩ t̾ris. qd̾ tame
tanto noĩe ꝙͣ sit ꝑuũ udoes ex ipĩs cultis notisq locis uł t̾us. Nũ at̃ tuũ aut¬

Expanded text:
habitatur, vastas solitudines interjectas, hosque qui incolunt non modo interruptos adversos stare vobis; a quibus expectare gloriam certe nullam potestis. Cernis autem eandem terram quasi quibusdam redimitam et circumdatam cingulis, e quibus duos maxime inter se diversos et caeli verticibus ipsis ex utraque parte subnixos obriguisse pruina vides, medium autem illum et maximum solis ardore torreri. Duo sunt habitabiles, quorum australis ille, in quo qui insistunt, adversa vobis urgent vestigia, nihil ad vestrum genus; hic autem alter subiectus aquiloni, quem incolitis, cerne quam tenui vos parte contingat. Omnis enim terra, quae colitur a vobis, angustata verticibus, lateribus latior, parva quaedam insula est circumfusa illo mari, quod Atlanticum, quod magnum, quem Oceanum appellatis in terris, qui tamen tanto nomine quam sit parvu
Abbreviated transcription (Latin):
lent et qd̾ difficilius est dictu mortui uiuũt Tantũ eos honos memoria ⁊ de
D si exemeris ex naͣ reꝵ beniuolentie ꝯuictione nec domus ulla nec urbs
stare põt nec agri ꝗdem cultus ꝑmanebit. Io si minus intelliga̾tur quãtauis
amicitie ꝯcordieq sit ex dissensionib atq discordiis ꝑcipi pot. Que. ẽ domus
tã stabłis tãq firma ciu̾itas est ꝗue nõ odiis funditus possit eu̾ti: Ex qͣ ꝙͣrtũ boni

Expanded text:
lent: et quod difficilius est dictu, mortui vivunt. Tantos eos honor memoria, desiilis. Quod si exemeris ex rerum natura benevolentiae conjunctionem, nec domus ulla, nec urbs stare poterit, nec agricultura permanebit. Id si minus intelligitur, quanta vis amicitiae concordiaeque sit, ex dissensionibus atque discordiis percipi potest. Quae enim domus tam stabilis, quae tam firma civitas est, quae non odiis
Abbreviated transcription (Latin):
ꝗdẽ ⁊̃ apolinis oraculo sapientissimũ uocatũ. Hanc ẽẽ in te sapĩa existimãt
ut oia tua ĩ te posita eẽ dicas humanosq casus uirtute inferiores putes.
Itaq ex me querũt. credo ex hoc. It sccuola quonã pacto morte affricani
feras eoq magis ꝙ ĩ hiis nonis ꝓximis cũ ĩ ortos decii bruti aligurs
ꝯm̃tandi cã ut assolet uenissemus tu nõ affuisti ꝗ diligentissime semper
illu die et ills munus solitus eẽs obire. Sceuoł ¶Querũt ꝗde .G. leli
nõ ꝯmoueri nec fuisse io humanitatis tue. Ꝙ at ĩ hiis nonis ĩ cellegio
nes nõ asfuisses ualitudine respondeo cause nõ mesticia suisseneltui
Necte tu ꝗde sceuola ⁊ uere. ⁊ lec eĩ ab isto officio quod semꝑ usu paus ⁊¬
cũ ualerem abdua incomodo i eo debui. nec ullo cau arbitror hoc ꝯstã¬
qͥsꝙ est ille sapiens fuit. quomꝰ ut alia obmutam mortes silii tulit i. ance¬

Expanded text:
is oraculo sapientissimum iudicatum. hanc esse in te sapientiam existimant, ut omnia tua in te posita esse ducas humanosque casus virtute inferiores putes. itaque ex me quaerunt, credo ex hoc item Scaevola, quonam pacto mortem Africani feras, eoque magis quod proximis Nonis, cum in hortos D. Bruti auguris commentandi causa, ut assolet, venissemus, tu non affuisti, qui diligentissime semper ilium diem et illud munus solitus esses obire. Quaerunt quidem, C. Laeli, non commoveri, nec fuisse id humanitatis tuae: quod autem Nonis in collegio nostro non affuisses, valetudinem respondeo causam, non maestitiam fuisse. Recte tu quidem, Scaevola, et vere; nec enim ab isto officio, quod semper usurpavi cum valerem, abduci incommodo meo debui, nec ullo casu arbitror hoc constanquisquam, ille sapiens fuit. quo modo, ut alia omittam, mortem fili tulit! me
Abbreviated transcription (Latin):
amriense diligente puitaret Reuiuiscat oo curius aut eoꝵ aliquis
quoꝵ ĩ uilla at domo nich splendidu nichil ornatu fiut p̃ter ipõs
et cudeat aliquẽ sũmiᷤ ppłi bñsiciis usu barbatulos mulos exceptate
de piscina ⁊ ꝑtractante ⁊ murenaꝵ copia głiante nõne hc̃ hoĩs
ita ẜuũ iudicet ut ne ĩ familia ꝗde dignũ maiore aliquo negrcio
putet. An eoꝵ ẜuitus dubia ẽ ꝙ cupiditate peculii nulla ꝯdcõne
pecusant durissime ẜuitutis: hereditatis spes ꝗd ini ꝗtatis ĩ ẜuiẽdo
que uidet᷑ eẽ lib̾ior honoris imꝑii.pĩciaꝵ ꝙͣ dura ẽ dña ꝙͣ imꝑiosa

Expanded text:
atriensem diligentem putaret? revivescat M'. Curius aut eorum aliquis, quorum in villa ac domo nihil splendidum, nihil ornatum fuit praeter ipsos, et videat aliquem summis populi beneficiis usum barbatulos mullos exceptantem de piscina et pertractantem et murenarum copia gloriantem, nonne hunc hominem ita servum iudicet, ut ne in familia quidem dignum maiore aliquo negotio putet? an eorutionem recusant durissimae servitutis? Haereditatis spes quod iniquitatis in serviendo quae
Abbreviated transcription (Latin):
nõ plus ꝙͣ amicitia sihec non ꝑ se expectantur s ad uoluptatẽ utili¬
tate ue pefferantur. ¶ Sonferamus gͥ in pauca. Nã ut utilitatem
nulla ẽe docuimus q̃ honestati eẽt ꝯtraria sic om̃e uoluptatem
dicmus honestati eẽ ꝯͣria. Quo magis rep̃hendendos caliphonẽ et
lori qui simpłex eẽ debet ex dissimilimis reb misceri⁊ sempandu¬

Expanded text:
non plus quam amicitia, si haec non per se expetantur, sed ad voluptatem utilinon plus quam amicitia, si haec non per se expetantur, sed ad voluptatem utilitatemve referantur. Conferamus igitur in pauca. Nam ut utilitatem nullam esse docuimus, quae honestati esset contraria, sic omnem voluptatem dicimus honestati esse contrariam. Quo magis reprehendendos Calliphontem et lorum, qui simplex esse debet, ex dissimillimis rebus misceri e