comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
se pauꝑe cẽ co ne disputes pauꝑtatẽ malũ eẽ nõ an hoĩe egre
ferre ni cħ̾ oportere. Nimiꝵ hoc meli ne si forte de pauꝑtate non
ꝑsuaẜis sit egritudini ꝯcedẽdũ. Egritudiẽ aũt sublata ꝓpriis pato¬
nib quibꝰ heri usi sumus quodãmõ ⁊̃ pauꝑtatis malũ tõllitur s
omĩs hui̾moi ꝑturbatio aĩ placatione ableuat᷑. Illa ꝗdẽ cũ doceis¬
et nec bonũ illud eẽ ex quo leticia aut libido oriatur nec malũ
ex quo aut metus aut egritudo. Uerũ tñ hec est certa ⁊ ꝓpria sa¬
necciu ut ipãm egritidoine leniri uidemus cũ obicimus me¬
rentib imbetilitãtem aĩ effeminati. cũq eoꝵ grauitatẽ ꝯstãciãq
laudamus qui nõ turbulente humana paciant᷑ qd̾ ꝗdẽ solet eis ac
cidere qui illa cis mala ẽẽ censent ferenda tñ equo aĩo arbitrãt̃.

Expanded text:
se pauperem esse, idne disputes, paupertatem malum non esse, an hominem aegre se pauperem esse, idne disputes, paupertatem malum non esse, an hominem aegre ferre nihil oportere. nimirum hoc melius, ne, si forte de paupertate non persuaseris, sit aegritudini concedendum; aegritudine autem sublata propriis rationibus, quibus heri usi sumus, quodam modo etiam paupertatis malum tollitur. sed omnis eius modi perturbatio animi placatione abluatur illa quidem, cum doceas nec bonum illud esse, ex quo laetitia aut libido oriatur, nec malum, ex quo aut metus aut aegritudo; verum tamen haec est certa et propria sanecessarium, ut ipsam aegritudinem leniri videmus, cum obicimus maerentibus imbecillitatem animi ecfeminati, cumque eorum gravitatem constantiamque laudamus, qui non turbulente humana patiantur. quod quidem solet eis etiam accidere, qui illa mala esse censent, ferenda tamen aequo animo arbitrantur.
Abbreviated transcription (Latin):
corporib adiumẽta adhibeant᷑ extrĩsecus aĩoꝵ salus ĩ clusa in
hiis ipĩs ẽ W quo maior ẽ in cis pñtia ⁊ diiunior eo maiori ɨ¬
indiget diligentia. Itaq bñ adhibita is cernit ꝗol optimũ sit
neglecta multis implicatur errorib. Ao te ig̾ michi iã ꝯuertẽda
oĩs orõ est. simulas enĩ querere te de sapiente: q̃ris at fortasse
de te. Eaꝵ gͥ ꝑturbationu quas exposu uarie sũt curatioẽs
Nã neq oĩs egritudo una rp̃e sedatil. Alia ẽ enĩ lugenti. alia
misanti alia iniudenti adhibenda medicina. Est cĩ ĩ om̃ĩb
quatuor ꝑturbationib illa distinctio utrũ ad uniu̾sa ꝑtier¬
banione que est asꝑnatio rõnis aut appetitus uehementior
an ad singłas ut ad metũ libidine reliquasq meliꝰ adhibeat᷑
oro. et u̾trũ illico nec ne uideat᷑ egre fependũ ex qͦ suscepta
sit egritudo an oĩi reꝵ tolleranda oĩo egritudo. Ut siquis egre ferat

Expanded text:
ta adhibentur extrinsecus, animorum salus inclusa in is ipsis est. sed quo maior est in eis praestantia et divinior, eo maiore indigent diligentia. itaque bene adhibita ratio cernit, quid optumum sit, neglecta multis implicatur erroribus. ad te igitur mihi iam convertenda omnis oratio est; simulas enim quaerere te de sapiente, quaeris autem fortasse de te. Earum igitur perturbationum, quas exposui, variae sunt curationes. nam neque omnis aegritudo una ratione sedatur alia est enim lugenti, alia miseranti aut invidenti adhibenda medicina; est etiam in omnibus quattuor perturbationibus illa distinctio, utrum ad universam perturbationem, quae est aspernatio rationis aut adpetitus vehementior, an ad singulas, ut ad metum lubidinem reliquas melius adhibeatur oratio, et utrum illudne non videatur aegre ferundum, ex quo suscepta egritudo, an omnium rerum tollenda omnino aegritudo, ut, si quis aegre ferat
Abbreviated transcription (Latin):
nec discedit abco sic hõi młto ꝗodã p̃stancius et si prestaciae dro¬
bent cadici q hñt aliquã ꝯꝑationẽ. humanus aut aũus decues¬
tus ex mente dmina cũ alio nullo nisi cũ ip̃o deo si hoc fae est
dietu ꝯꝑari pot. hic ig si est excultus et si eius acess iđ solta
suo ꝓne expletu atq cumulatu est idoq iurtutis ẽ pruco to¬

Expanded text:
edit ab eo, sic homini multo quiddam praestantius; etsi praestantia debent ea dici, quae habent aliquam comparationem, humanus autem animus decerptus ex mente divina cum alio nullo nisi cum ipso deo, si hoc fas est dictu, comparari potest. hic igitur si est excultus et si eius acies ita curata in suo genere expletum atque cumulatum est, idque virtutis est pro
Abbreviated transcription (Latin):
ao me aspirare nõ posses. p̃clare si aristohus diceret aut si stoy¬
trodort qui oẽ bonũ ĩuiscerib medulis q ꝯdideris ⁊ diffime¬
rs sũmũ bonũ firma corporis affectioe explorataq spe ꝯtineri
fortune aditus interclusistiꝰ quomodo isto enĩ bono ia expolia¬

Expanded text:
ad me adspirare non posses. praeclare, si Aristo Chius aut si Stoiad me adspirare non posses. praeclare, si Aristo Chius aut si Stoitrodore, qui omne bonum in visceribus medullisque condideris et definieris summum bonum firma corporis adfectione explorataque eius spe contineri, Fortunae aditus interclusisti? quo modo? isto enim bono iam exspolia
Abbreviated transcription (Latin):
Q nichil intelligo dici potuisse ꝯstancius. si enĩ tot sũt ĩ corpõe
bona tot exͣ corpus in caũ atq fortuna Nõ ne ꝯsentaneu est¬
sepe dicit. ꝙͣ enĩ sibi ꝯstanter ꝯueĩent̾q dicat nõ laborat. laiodat
tenuer iuctu. pħy id ꝗde. s si socrates aut antistechnes dice̾t
non is ꝗ fine bonoꝵ uoluptate ẽẽ dixerit Negat quẽꝙͣ iocunde
posse uiuere nͣ idẽ honeste sapiẽter iusteq uiuat. Nichil grauius.¬
Nicħ pħya dignius ñ coẽ hoc ipm̃ honeste sapiẽt̾ iuste ad ueluptatẽ
referret. Quco melius ꝙͣ fortunã exiguã interueĩre sapiẽti. S hoc
is ne dicit qui cũ dolore nõmodo maximũ malu s solu etiã
dix̾it toto corpore opprimi possit doloribꝰacerrimis tũ cũ maxiẽ
ꝯtra fortuã głictur. Quod iõe melioribꝰ ⁊̃ uerbis Metrodorus. Et¬
cupaui te inꝗt fortuna atq cepi om̃sq aditus tuos int̾clusi ut

Expanded text:
sed nihil intellego dici potuisse constantius. si enim tot sunt in corpore bona, tot extra corpus in casu atque fortuna, nonne consentaneum estsaepe dicit; quam enim sibi constanter convenienterque dicat, non ltum. philosophi id quidem, sed si Socrates aut Antisthenes diceret, non is qui finem bonorum voluptatem esse dixerit. negat quemquam iucunde posse vivere, nisi idem honeste sapienter iusteque vivat. nihil graviusste sapienter iuste ad voluptatem referret. Quid melius quam: fortunam exiguam intervenire sapienti? sed hoc isne dicit, qui, cum dolorem non modo maxumum malum, sed solum malum etiam dixerit, toto corpore opprimi possit doloribus acerrumis tum, cum maxime contra fortunam glorietur? quod idem melioribus etiam verbis Metrodorus: occupavi te inquit, Fortuna, atque cepi omnisque aditus tuos interclusi, ut
Abbreviated transcription (Latin):
urgeantur ut dĩa adu̾sa sint ĩ fortuna. om̃ib oppressũ corpus
et ꝯftitũ uolorib huit paulũ ne ad beatam uitam dec̃e dicemꝰ
nd̃ mõ ad beatissimã Hoc illud est qd̾ Theofrastus substine̾ nõ
potiuit. Nã cũ statuisset uerbera. tormenta. cruciatus. panre
cuersiones. exilia orbitates magnã iuĩ hr̃e ad male misereq
uiuendu nõ ẽ ausus elate ⁊ ample loqui cũ humile demisseq
seneret ꝙ bene nõ querit᷑ ꝯstanter quidem certe. Itaq micħ
placert nõ solet ꝯsequẽtia rep̾hendere cũ pͥma ꝯcesẜis. hoic at̃
llegantissimus oĩu pħoꝵ ⁊ eribitissimus non magno oꝑe rep̃

Expanded text:
urgeatur, ut omnia advorsa sint in fortuna, omnibus oppressum corpus et confectum doloribus, huic paulumne ad beatam vitam deesse dicemus, non modo ad beatissimam? Hoc illud est, quod Theophrastus sustinere non potuit. nam cum statuisset verbera, tormenta, cruciatus, patriae eversiones, exilia, orbitates magnam vim habere ad male misereque vivendum, non est ausus elate et ample loqui, cum humiliter demisseque sentiret. quam bene, non quaeritur, constanter quidem certe. itaque mihi placere non solet consequentia reprehendere, cum prima concesseris. hic autem elegantissimus omnium p
Abbreviated transcription (Latin):
officia que degende etatis rõ diligenda quibꝰ ⁊ talib reb̾ exꝗsĩti ᷤᷤ
hoc uł maxĩe efficitur ꝙ hac disputacõe agitamus ut iurtus
ad beate uiuendũ sit se ip̃a ꝯtenta. Sequitur tercia q̃ ꝑ oẽs ꝑces¬
sapĩe manat ⁊ fundit᷑ que pẽ diffinit gn̾a disꝑtit. sequẽtia ãdiũ¬
it ꝑfecta ꝯclicoit. uera ⁊ falsa diuidicat disserendi uõ ⁊ sciã ex
qua tũ sũma utilitas existit ad res ponderãdas tũ max̾ inge¬
nua delectacio ⁊ digna sapiã. S hec ocii
Banseat ide iste sapĩes ad rẽ publicã tuer¬

Expanded text:
officia, quae degendae aetatis ratio deligenda. quibus et talibus rebus exquisitis officia, quae degendae aetatis ratio deligenda. quibus et talibus rebus exquisitis hoc vel maxime efficitur, quod hac disputatione agimus, ut virtus ad beate anat et funditur, quae rem definit, genera dispertit, sequentia adiungit, perfecta concludit, vera et falsa diiudicat, disserendi ratio et scientia. ex qua cum summa utilitas existit ad res ponderandas, tum maxume ingenua delectatio et digna sapientia. Sed haec otii. transeat idem iste sapiens ad rem publicam tue
Abbreviated transcription (Latin):
telꝰ i⁊ herentia cũ ei ip̃ius moħu ꝯgruere certio ĩfixa sedib septẽ
alia suos queq tene cursus multũ inter se aut alttioine aut
huanulitare distantia quoꝵ uagi motis rata tñ ⁊ cupta sui cer¬
hunspacia diffinant hoꝵ ninuꝵ aspectus impulit illos ueteres
sus smonuis ut ꝓlura quererẽt. Inde ẽ indagatio nata initioꝵ
cepta cogniio ut ip̃a se mens cognoscat ꝯũctãq cũ diuina m̃te
sessentiat ex quo ĩsatiabli gaidoio ꝯpleatur. Ipã enĩ cognitio de ui
sitate nexas uidet. Quib ab eterno tpr̃e flue̾ntib ĩ eternũ rõ tam̃
mensq moderatur. hec ille intuens atq suspitiens uł potius
om̃s ꝑces orasq circũ spiciẽs quãta rursus aĩ tran ꝗllitate
humana et citiora ꝯsiderat. Hinc illa cognitio uirtutis existit et¬
florescũt gnaͣ ꝑtesq uirtutũ. Inuenitur ꝗd sit qd̾ na spectet
extremũ in bonis quid ĩ malis ultimũ. quo referpenda sunt

Expanded text:
caelo inhaerentia cum eius ipsius motu congruere certis infixa sedibus, septem alia suos quaeque tenere cursus multum inter se aut altitudine aut humilitate distantia, quorum vagi motus rata tamen et certa sui cursus spatia definiant—horum nimirum aspectus impulit illos veteres et admonuit, ut plura quaererent; inde est indagatio nata initiorum cepta cognitio, ut ipsa se mens agnoscat coniunctamque cum divina mente se sentiat, ex quo insatiabili gaudio compleatur. ipsa enim cogitatio de vi sitate nexas videt, quibus ab aeterno tempore fluentibus in aeternum ratio tamen mensque moderatur. Haec ille intuens atque suspiciens vel potius omnis partis orasque circumspiciens quanta rursus animi tranquillitate humana et citeriora considerat! hinc illa cognitio virtutis existit, efflorescunt genera partesque virtutum, invenitur, quid sit quod natura spectet extremum in bonis, quid in malis ultumum, quo referenda sint
Abbreviated transcription (Latin):
is nõ bonus sit: Et si hec uirtute efficiũt᷑ quid ẽ cur urtus ip̃a
pse nõ efficiat beatos: Atqui alteꝵ dici nõ pot̃ quĩ hi ꝗ nicħ metu¬
ant nich angantur. nicħ ꝯcupiscant nulla ĩpotenti leticia efferãt̃
beati sint. A. Itaq cotibi ꝯcedo alteꝵ aũt iã integrũ nõ est. A¬
suꝑiorib eni disputacionib effectũ ẽ Uacae̾ om̃ĩ aĩ ꝑturbatioẽ

Expanded text:
is non beatus sit? et si haec virtute efficiuntur, quid est cur virtus ipsa is non beatus sit? et si haec virtute efficiuntur, quid est cur virtus ipsa per se non efficiat beatos? Atqui alterum dici non potest, quin i, qui nihil metuant, nihil angantur, nihil concupiscant, nulla impotenti laetitia ecferantur, beati sint, itaque id tibi concedo; alterum autem iam integrum non est. su
Abbreviated transcription (Latin):
etã fert sustinetq p̃sentia. Adde eode exilia luctus orbitates ꝗ
oĩa rabide appetente cũ im᷑ plebili cupiditate qͦ affluetius uolup¬
tates undiq hauriat eo grauiꝰ ardenciusq sicientẽ nõ ne recte mi¬
ẜumũ dixĩs. Quid eleuatus ille leuitate ĩaniq leticia exultãs ⁊ temẽ
gestiens nõne tanto miẜior quãto sibi udetur beatior. Ergo ut hii
misi sic ꝯtra illi beati quos nulli metus t̾rent nulle egritudinẽs
exedunt nulle libidines incitant nulle futiles leticie ex ultãtes
langutdis liquefaciũt uoluptatib. Ut maris igͥ trãquillitas in¬
telligit᷑ nullaue minima quidẽ aura fluctus ꝯmouente sic aĩ¬
pla tatus ⁊ quietus status cernit᷑ cũ ꝑturbatio nulla ẽ qua moue̾i
queat. o si ẽ qui iu fortune qui onĩa humana q̃cũq accide̾ possũt
tollerabilia ducat ex quo nec timor eũ nec angor attingat ibemq
si nicħ ꝯcupiscat. nulla efferat᷑ animi ĩ ani uoluꝑtate quid ẽ cur

Expanded text:
etiam fert sustinetque praesentia? adde eodem exsilia, luctus, orbitates, omnia rapide appetentem cum inexplebili cupiditate, quoque affluentius voluptates undique hauriat, eo gravius ardentiusque sitientem, nonne recte miserrimum dixeris? Quid elatus ille levitate, inanique laetitia exsultans, et temere gestiens, nonne tanto miserior, quanto sibi videtur beatior? Ergo, ut hi miseri, sic contra illi beati, quos nulli metus terrent, nullae aegritudines exedunt, nullae lilanguidis liquefaciunt voluptatibus. ut maris igitur tranquillitas intellegitur nulla ne minima quidem aura fluctus commovente, sic animi quietus et placatus status cernitur, cum perturbatio nulla est, qua moveri queat. quodsi est qui vim fortunae, qui omnia humana, quae cuique accidere possunt, tolerabilia ducat, ex quo nec timor eum nec angor attingat, idemque si nihil concupiscat, nulla ecferatur animi inani voluptate, quid est cur
Abbreviated transcription (Latin):
et cũ Aristone nuꝑ athenis cũ imꝑator ap̃ eũ diuorsarer dissẽnio
fuit. Michi enĩ non udebatur quisꝙͣ eẽ beatus posse cũ ĩ malis
eẽt In malis at̃ sapiente eẽ posse si eẽnt ulla corporis aut
fortune mala. Dicebantur hec que scripsit ⁊̃ antiochus locis

Expanded text:
et cum Aristo nuper, cum Athenis imperator apud eum deversarer, dissensio et cum Aristo nuper, cum Athenis imperator apud eum deversarer, dissensio fuit. mihi enim non videbatur quisquam esse beatus posse, cum in malis esset; in malis autem sapientem esse posse, si essent ulla corporis aut fortunae mala. dicebantur haec, quae scripsit etiam Antiochus locis
Abbreviated transcription (Latin):
extimo quod pollicetur. Nã xerses quidẽ refertus omĩb p̃miist
donisq fortune nõ equitatu nõ pedestrib copiis nõ nauiũ mł¬
titicoine: nõ infinito auri pondere ꝯtentus p̃miũ ꝓposuit qui
inuenisset nouã uoluptatẽ qua ip̃e nõ fuit ꝯtentus. Neq eĩ unquã
fine inueni et libido. Nos uellem premio elicere possemus ꝗ nrobis
aliꝗo attulisset quo hoc firmiꝰ crede̾mꝰ. A. uellem id ꝗdẽ s heo pau¬
lulu qd̾ reꝗram. Ego enĩ assentior eoꝵ q̃ ꝓposusti alteꝵ alteri
urtute ꝯsici sic si uita beata in uirtute sit nichil eẽ nͥ uirtutem
boniũ. S brutus tuus auctore aristone nõ sentit hoc. pdutat eĩ
ut sit bonũ aliquoo p̃ter uirtutẽ. M. Quio igͣ: ꝯtra brutũne me
dicturũ putes. A. tu uõ ut uidetur. Nã p̃sinire nõ ẽ meũ. Al.¬
Udo cuiq igͥ ꝯsentaneũ sit alio loco. Nã ista mͥ ⁊ cũ anthioco seꝑe

Expanded text:
aestumo, quod pollicetur. nam Xerxes quidem aestumo, quod pollicetur. nam Xerxes quidem donisque fortunae non equitatu, non pedestribus copiis, non navium multitudine, non infinito auri pondere contentus, praemium proposuit eiinvenisset novam voluptatem—qua ipsa non fuit contentus; neque enim umquam finem inveniet libido—, nos vellem praemio elicere possemus, qui nobis aliquid attulisset, quo hoc firmius crederemus. Vellem id quidem, sed habeo paulum, quod requiram. ego enim adsentior eorum quae posuisti altevirtute confici, sic, si vita beata in virtute sit, nihil esse nisi virtutem bonum. sed Brutus tuus auctore Aristo et Antiocho non sentit hoc; putat enim, etiamsi sit bonum aliquod praeter virtutem. Quid igitur? contra Brutumne me dicturum putas? Tu vero, ut videtur; nam praefinire non est meum. Quid cuique igitur consentaneum sit, alio loco. nam ista mihi et cum Antiocho saepe
Abbreviated transcription (Latin):
losophi quãcũq rem hñt ĩ manib ĩ eã que ꝯueniũt ꝯgerũt oĩa
et si alio loco disputata sũt. Quod ni ita eẽt cur stoycus si eẽt que¬
situm satione ad bene uiuendũ uirtus posset młta diceret cui
hoc sit ꝯsequens illi sic illud hiuic ut si beata uita uirtute con¬
tenta sit nisi hon estũ quod sit nichil aluco sit bonũ. S tñ non
agũt sic Nam et de honeste et de sũmobono seꝑati libri sũt et cu
ex eo efficiatur satis magnã in uirtute ad beate uiuendũ essẽ
iũ nichilominus hoc agunt seꝑatĩ. p ropriis enĩ ⁊ suis argum̃¬
tis ramonitionib tractanda queq ues est. fata p̃ẜtim. Caue cĩ
missum uberius aut maius. Nã ꝗo ꝓfitetur odii boni ꝑfecturã
se qui legib siuis parusset ut ẽẽt ꝯtra fortunã semꝑ armacus
ut omĩa p̃sidia haberet ĩ se bene ⁊ beate uiuendi ut eẽt semꝑ
deniq batus. Si uidero quid efficiat tãtisper ꝑ hoc ip̃m magni

Expanded text:
losophi quamcumque rem habent in manibus, in eam quae conveniunt, congerunt omnia, etsi alio loco disputata sunt. quod ni ita esset, cur Stoicus, si esset quaesitum, satisne ad beate vivendum virtus posset, multa diceret? cui hoc sit consequens illi, sic illud huic, ut, si beata vita virtute contenta sit, nisi honestum quod sit, nihil aliud sit bonum. sed tamen non agunt sic; nam et de honesto et de summo bono separatim libri sunt, et cum ex eo efficiatur satis magnam in virtute ad beate vivendum esse vim, nihilo minus hoc agunt separatim. propriis enim et suis argumentis et admonitionibus tractanda quaeque res est, tanta praesertim. cave enim missum uberius aut maius. Nam quid profitetur? o dii boni! perfecturam se, qui legibus suis paruisset, ut esset contra fortunam semper armatus, ut omnia praesidia haberet in se bene beateque vivendi, ut esset semper denique beatus. sed videro, quid efficiat; tantisper hoc ipsum magni
Abbreviated transcription (Latin):
colligere nisi oissipatas aĩ ꝑtes rursu ĩ locu suu eogere. Aut
rogandi orandiq sũt. ut siqua hñt ulciscendi ui differãt in
tp̃s alusodũ deferuestat ira. Deferuescere aũt certe signi ficat
ardore aĩ inuita uõe excitatum. Ex quo illud laudat᷑ Archite qui
cũ uillico factus eẽt iratior quo te modo in ꝗt accepissẽ nͥ iratꝰ eẽ.
Bi sunt gͦ isti qui iracũdia utile dicunt: potest utilis ẽẽ ĩsama:
Quomodo aũt si naͣlis eẽt ixa aut alius alio magis uracũdus
qui cũ interemisset elitu familiare suũ uixa se manus &¬
ab stinuit tanta uis fuit penitendi. Quib cognitis quisẽ
qui dubitet qn hic quoq motus aĩ sit totus opinabłis aci
luntanus. Qiuis enĩ oubitaret ꝗn egrotaciones cĩ quals ẽ
auaricia głie cupioitas ex eo ꝙ magni existinet ea mdex qua¬

Expanded text:
colligere nisi dissupatas animi partis rursum in suum locum cogere?—aut colligere nisi dissupatas animi partis rursum in suum locum cogere?—aut rogandi orandique sunt, ut, si quam habent ulciscendi vim, differant in tempus aliud, dum defervescat ira. defervescere autem certe significat ardorem animi invita ratione excitatum. ex quo illud laudatur Archytae, qui cum vilico factus esset iratior, quo te modo inquit accepissem, nisi iratus essem! Ubi sunt ergo isti, qui iracundiam utilem dicunt —potest utilis esse insania?quo modo autem, si naturalis esset ira, aut alius alio magis iracundus qui cum interemisset Clitum familiarem suum, vix a se manus abstinuit; tanta vis fuit paenitendi. quibus cognitis quis est qui dubitet quin hic quoque motus animi sit totus opinabilis ac voluntarius? Quis enim dubitarit quin aegrotationes animi, qualis est avaritia, gloriae cupiditas, ex eo
Abbreviated transcription (Latin):
existit ⁊ inter fratres tale iurgiũ. Quis hõ te exuꝑauit ũ ꝙͣ gẽtiũ
impudentia: Quis aut malicia te. Nosti que secũt᷑. alteriꝰ eñĩ uer¬
sib intorquẽt᷑ inter fratres grauissime ꝯtumelie ut facile aꝑpeat
atrci filios oẽ eius qui meditatur penã ĩ fratre nouã. Maior mͥ
moles maius miscendũ malũ qui illius acerbũ cor ꝯtũdã ⁊ cõ¬
prima. Quomodo igit᷑ hee erũt moles aidoi thiestem ip̃m hor¬
tatur me fr ut meas nialos miẜ manderem natos eoꝵ iuscera
apponit Quid est enĩ quo nõ ꝓgrediatur eode ira quo furor. Itaq
uritos ꝓprie dicimus exisse de potestate idest de ꝯsilio de rõne d m̃te.
hoꝵ enĩ potestas ĩ totũ aĩu eẽ debet. Hiis aut̃ suborahendi sũt ei
in quos impetum conant̾ facere dũ se ip̃i colligant. Qudd ẽ aut̃ se ip̃

Expanded text:
existit etiam inter fratres tale iurgium: Qui/s homo te exsupera/vit usquam ge/ntium existit etiam inter fratres tale iurgium: Qui/s homo te exsupera/vit usquam ge/ntium impu/dentia? Quis au/tem malitia/ te?— nosti, quae secuntur; alternis enim versibus intorquentur inter fratres gravissimae contumeliae, ut facile appareat Atrei filios esse, eius qui meditatur poenam in fratrem novam: Maio/r mihi moles, ma/ius miscendu/mst malum, Qui illi/us acerbum co/r contundam et co/mprimam . quo igitur haec erumpit moles? audi Thyestem: Ipsus hortatu/r me frater, u/t meos mali/s miser Ma/nderem nato/s— eorum viscera apponit. quid est enim quo non progrediatur eodem ira, quo furor? itaque iratos proprie dicimus exisse de potestate, id est de consilio, de ratione, de mente; horum enim potestas in totum animum esse debet. His aut subtrahendi sunt ei, in quos impetum conantur facere, dum se ipsi conligant, —quid est autem se ipsum
Abbreviated transcription (Latin):
ciendu putãt. Maxiẽ at̃ admonendus ꝙͣtus sit furor amoris.
imnib enĩ ex aĩ ꝑturbationib est ꝓfecto nulla uchemẽtior ut si
ĩa illa ipã accusare nolis stupra dico ⁊ corruptellas ⁊ adulteria
incesta deniq quoꝵ oĩu accãbilis ẽ turpitudo. s uthec obmittau̾
ꝑturbatio ipa mentis in amore feda ꝑ se ẽ Mã ut illa p̃teream
pursus incerta hec si postules põe certa fa cere nichilo płs agas
ꝙͣ si des oꝑam ut cũ batione insanias. hec ĩ ꝯstancia inutablitis¬
q mentis quẽ nõ ipa prauitate decerreat: Est enĩ illud qd̾ ĩ oĩ
ꝑturbatione dr̃ demõstrandum nulla eẽ nͥ opinabilẽ nͥ udi¬
cio susceptam nisi uoluntariam. Et erũ si naͣlis amor eẽt et am
pent oñis ⁊ amarentur om̃s ⁊ semꝑ amarent ⁊ idem amarent.
neq aliu pudor aliũ cogitacio. aliu societas deterreret. Ira uͦ

Expanded text:
ciendum putant; maxume autem admonendus est, quantus sit furor amoris. ciendum putant; maxume autem admonendus est, quantus sit furor amoris. omnibus enim ex animi perturbationibus est profecto nulla vehementior, ut, si iam ipsa illa accusare nolis, stupra dico et corruptelas et adincesta denique, quorum omnium accusabilis est turpitudo, - sed ut hec omittas, perturbatio ipsa mentis in amore feda per se est. Nam, ut hec preteream, rursum! ince/rta haec si tu po/stules Ratio/ne certa fa/cere, nihilo plu/s agas, Quam si/ des operam, ut cu/m ratione insa/nias. haec inconstantia mutabilitasque mentis quem non ipsa pravitate deterreat? est etiam illud, quod in omni perturbatione dicitur, demonstrandum, nullam esse nisi opinabilem, nisi iudicio susceptam, nisi voluntariam. etenim si naturalis amor esset, et amarent omnes et semper amarent et idem amarent, neque alium pudor, alium cogitatio, alium satietas deterreret. Ira ver
Abbreviated transcription (Latin):
ip̃m conatũ amicitie fatiende ex pulcritudinis sp̃e diffinũt.
Qui siquis ẽ ĩ reꝵ tiaͣ sine solicititome sine desioerio sine cura sine
suspirio sit sane. Uacat eñ om̃ĩ libidine. hecãt de libidine or̃o est.
leuchidia ẽ. Siquidẽ ꝙͣꝙͣ sit deus cui ego sim cure/ at io erat diy
omĩb curandũ quẽ admodũ hic frueret᷑ uoluptate amatoria.ħeu
me ĩfelice nichil uerius. ꝓbe ⁊ ille. Sanus ne es ꝗ teme̾ lam̃taeͣ.
se co amore suu subleuandu ꝯuersurum putat.Uenerẽ una
exclicoit ut iniquam. Nã ꝗd ego te appelle uenus: Eam p̃libi¬
gitia ⁊ faciat ⁊dicat. Sic gͦ affecto hec adhibenda curatio ẽ ut et
ꝙͣ facile uł aliunde uł alio modo ꝑfici uł oĩo negligi possit. Addu
tendus ẽ ⁊ nõnũꝙͣ ad alia studia solicitudines curas negocia
loci deniq mutatione tãꝙͣ egroti nõ ꝯualescentes sepe curã dus

Expanded text:
ipsum conatum amicitiae faciendae ex pulchritudinis specie definiunt. ipsum conatum amicitiae faciendae ex pulchritudinis specie definiunt. qui si quis est in rerum natura sine sollicitudine, sine desiderio, sine cura, sine suspirio, sit sane; vacat enim omni libidine; haec autem de libidine oratio estLeucadia est: si quidem sit quisquam deus, cui ego sim curae— at id erat deis omnibus curandum, quem ad modum hic frueretur voluptate amatoria! heu me infelicem!—nihil verius. probe et ille: sanusne es, qui temere lamentare? se ad amorem suum sublevandum conversurum putat, Venerem unam excludit ut iniquam: nam quid ego te appellem, Venus? eam prae lubigitia et faciat et dicat. —sic igitur adfecto haec adhibenda curatio est, ut et quam facile vel aliunde vel alio modo perfici, vel omnino negligi possit; adducendus est etiam non nunquam ad alia studia, sollicitudines, curas, negocia; loci denique mutatione, tanquam egroti non convalescentes, curandus
Abbreviated transcription (Latin):
u⁊ ꝯcessi sunt amores. Bene gͦ en̾us flagici pͥncipuniẽ
nidare inter cules corpora. Qui ut sint quod fieri posse ui¬
des pudici seliciti tñ ⁊ anxii sũt eoq magis ꝓ senp̃i ꝯtirẽtetic¬
doherent Atq ut muliebres amores obmitami quib moro¬
re licentã natura ꝯcessit ꝗs aut de ganimedio raptu dubi¬
tat quid poete senẜint aut nõ incelligat ꝗd ap̃ sumpidm
et loquatu Icupiãt laius. q uid deniq hoĩe doctissimi ⁊ sũmi
pcetq de sc ipĩs s⁊ carminibꝰ edat ⁊ cantib. fortus uixã sua rec
pu cognitus que de Iuuenũ amore scribit Alceus. Mã a nareõ¬
tis ꝗdem tota poesis ẽ amatoria. Maxie uͦ oiũ flagrasse amore
reginã ybicum aꝑpet ex soriptis. Atq hoꝵ oiuis libidinosos eẽ
quẽ nõ iniuria diccarchus accusat qui amori auctoritatẽ tri¬
Bueremus. Stoyci uoͣ sapiẽtem ⁊ amaturũ eẽ dicũt ⁊ amorẽ

Expanded text:
et concessi sunt amores. bene ergo Ennius: Fla/giti princi/pium est et concessi sunt amores. bene ergo Ennius: Fla/giti princi/pium est nudare i/nter civis co/rpora. qui ut sint, quod fieri posse video, pudici, solliciti tamen et anxii sunt, eoque magis, quod se ipsi continent et coërcent. atque, ut muliebris amores omittam, quibus maiorem licentiam natura concessit, quis aut de Ganymedi raptu dubitat, quid poëtae velint, aut non intellegit, quid apud Euripidem et loquatur et cupiat Laius? quid denique homines doctissimi et summi poë- tae de se ipsis et carminibus edunt et cantibus? fortis vir in sua re p. cognitus quae de iuvenum amore scribit Alcaeus! nam Anacreontis quidem tota poësis est amatoria. maxume vero omnium flagrasse amore Reginum Ibycum apparet ex scriptis. Atque horum omnium lubidinosos essequem non iniuria Dicaearchus accusat, qui amori auctoritatem tribueremus. Stoici vero et sapientem amaturum esse dicunt et amorem
Abbreviated transcription (Latin):
noiẽ alio pessit appllari tãte leuitatis ẽ ut nichil uidea quod
putẽ ꝯferendu. Quẽ ceciluiᷤ deũ ꝗ rrõ sũmu putet aut stul¬
tu aut peꝵ ẽẽ imꝑitum existimet cui ĩ manu sit quẽ ẽẽ
demente uelit quẽ saꝑe que ĩsanire quẽ ĩ morbũ inici quẽ
ꝯtra amari quem expeti quẽ accersiri. O p̃claxã emẽdataeẽ
ute poeticã que amorẽ flagicii ⁊ leuitatis auctorẽ ĩ ꝯilio uoꝵ
collocdũ putet. De comedra loquor q̃ si hec flagitia nos ao¬
ĩpbaremus hulla eẽt oĩo. Quid ait ex tragedia pͥnceps ille ar¬
gonautaꝵ Tu me amoris mag̾ ꝙͣ honoris ẜuasti grã. &ud
ergo amor meoee quãta miẜĩaꝵ excitauit incendia acqu
ea tñ apico aliũ poetã patri audet dicere se ꝯiugẽ huĩsse illũ
amor quẽ dederat qui plus pollet potiorq ẽ patoe. Et portaᷤ
stupri ẽẽ et ĩ eo litigãt eũ epicuro nõ młtũ ut opinio inei fert

Expanded text:
appellari—, tantae levitatis est, ut nihil videam quod putem conferendum. quem Caecilius deum qui non summum putet, aut stultum aut rerum esse imperitum existumat, Cui i/n manu sit, quem e/sse demente/m velit, Quem sa/pere, quem sana/ri, quem in morbum i/nici, Quem co/ntra amari, quem e/xpeti, quem arce/ssier. o praeclaram emendatricem vitae poëticam, quae amo- rem flagitii et levitatis auctorem in concilio deorum conlocandum putet! de comoedia loquor, quae, si haec flagitia non probaremus, nulla esset omnino; quid ait ex tragoedia princeps ille Argonautarum? Tu/ me amoris ma/gis quam honoris se/rvavisti gra/tia. quid ergo? hic amor Medeae quanta miseriarum excitavit incendia! atque ea tamen apud alium poëtam patri dicere audet se coniugem habuisse illum, Amor quem dederat, qui plus pollet potiorque est patre. Sed poëtas stupri esse et in eo litigant cum Epicuro non multum, ut opinio mea fert,
Abbreviated transcription (Latin):
ti. Est atͣ quedu aĩ sanitas q̃ ĩ insipiẽte ⁊ cadat cũ curatõe¬
et ꝑturbationẽ medicoꝵ. ꝑturbatõ mẽtis aufert̃. Et ut corponis ẽ
quedã apta sigura mẽbroꝵ cũ coloris quada suauitate. eaq dr̃ pul¬
critudo. sic ĩ aĩo iud opimonũ iudicioꝵq equalitas ⁊ ꝯstãtia cum
firmitate quada ⁊ stabilitate uirtute subseꝙͣs aut uirtutis ui
ipãm ꝯtinẽs pulcritudo uocat᷑ It̃ que unb corpons ⁊ neruis ⁊

Expanded text:
edam animi sanitas, quae in insipientem etiam cadat, cum curaet purgatione medicorum conturbatio mentis aufertur. et ut corporis est quaedam apta figura membrorum cum coloris quadam suavitate eaque dicitur pulchritudo, sic in animo opinionum iudiciorumque aequabilitas et constantia cum firmitate quadam et stabilitate virtutem subsequens aut virtutis vim ipsam continens pulchritudo vocatur. itemque
Abbreviated transcription (Latin):
optaui ꝙͣ hec que a nõbis hoc quatitouo disputata siedaerdem
cii qͣ tempta ⁊ dolore ad patiendũ leuato adiũximꝰ sedatiõem
egriticonus qua nullu hoĩ malũ maius ẽ. et si enĩ oĩs aĩ ꝑtur¬
bano grauis ẽ nec multũ differt ab amicitia amẽtia tamen
ita ceterg cũ sint ĩ aliqua ꝑturbatione aut metus aut leticie
aut cupiditatis ꝯmotos modo ⁊ ꝑturbatos dice̾ solemus. At egs
qui se egritidomi dedioerũt miẜos afflictos erũ nosos calami¬
tosos. Itaq nõ forturto factũ iudetur set a te rõe ꝓpoĩtũ ut seꝑa¬
tim de egritudine ⁊ de ceteris ꝑturbationib disputaremꝰ. In ca

Expanded text:
optari quam haec, quae a nobis hoc quadriduo disputata sunt. morte enim contempta et dolore ad patiendum levato adiunximus sedationem egritudinis, qua nullum homini malum maius est. etsi enim omnis animi perturbatio gravis est nec multum differt ab amentia, tamen ita ceteros, cum sunt in aliqua perturbatione aut metus aut laetitiae aut cupiditatis, commotos modo et perturbatos dicere solemus, at eos, qui se aegritudini dediderunt, miseros adflictos aerumnosos calamitosos. itaque non fortuito factum videtur, sed a te ratione propositum, ut separatim de aegritudine et de ceteris perturb
Abbreviated transcription (Latin):
builenti iactaciẽsq aiõꝵ incitate ⁊ impetu ĩ ꝯstoerato elate o¬
ne om̃es repellentes uite beate nullam ꝑtem relĩquũt. quis cĩ
pot mortem aut dolorem metuens quoꝵ alteꝵ sepe adeset alterũ
remp impendet ẽẽ nõ miser: d si idem quod plerũq fit pauꝑ¬
Eeteẜignominiã ĩ famiã timet si debilitate cecitatẽ sidenĩq
gd nõ sigłis homunib s potentibꝰ ppłis sepe ꝯtingit ẜuitutẽ pocest

Expanded text:
impetu inconsiderato elatae rationem omnium repellentes, vitae beatae nullam partem relinquunt. Quis enim potest, mortem aut dolorem metuens, quorum alterum semper adest, alterum semper impendet, esse non miser? Quod si idem, quod plerumque fit, paupertatem, ignominiam, infamiam timet, si debilitatem, caecitatem, si denique quod non singulis hominibus, sed potentibus populis, saepe contingit, servitutem, potest
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯsuetudĩe disputaremus Et quatridui ꝗdẽ ẜmonẽ suꝑiorib ad
te sociptũ libris misimus. Quĩto aut̃ die cũ eodẽ ĩ loco ꝯse̾disse
sic ẽ. ꝓpcĩtum de quo disputare A.
On michi uidet᷑ ad beate uiuendum satis posse uirtute. N. At ħele
bruto meo ur̃ cuiꝰ ego udiciũ pace tua dixerĩ lõge añpono tuo. A. ñ
te. A ꝓrsus nego. M. &uco ad pecte honeste laudabiłt postoemo
ad bea te iiuendũ sans ne ẽ p̃ston ĩ uirtute. A. serte satis.ai. potes
ig qui male uiuat nõ eũ miẜu dicere aut quẽ bene fatrare eil̃
negare bte uiuere: A. quco nĩ possi. Nã ñ ĩ torm̃tis recte honeste
bus & uita nõ aspirat beata M. quidg sola ne beata iute quelo
teli quit. ex hostuis lm̃q carceris cũ ꝯstantia spauitas foxt tĩde
sapientia relq̃q uirtutes rapiãt᷑ ad tortore nullũq oecuset nep̃¬

Expanded text:
consuetudinem disputaremus. et quadridui quidem sermonem superioribus ad consuetudinem disputaremus. et quadridui quidem sermonem superioribus ad te perscriptum libris misimus, quinto autem die cum eodem in loco consedissemus, sic est propositum, de quo disputaremus: Non mihi videtur ad beate vivendum satis posse virtutem. At hercule Bruto meo videtur, cuius ego iudicium, pace tua dixerim, longe antepono tuo. Non tem? Prorsus nego. Quid? ad recte honeste laudabiliter, postremo ad beigitur aut, qui male vivat, non eum miserum dicere aut, quem bene fateare, eum negare beate vivere? Quidni possim? nam etiam in tormentis recte honeste tur, quo vita non adspirat beata. Quid igitur? solane beata vita, quaeso, relinquitur extra ostium limenque carceris, cum constantia gravitas fortitudo sapientia reliquaeque virtutes rapiantur ad tortorem nullumque recusent ne
Abbreviated transcription (Latin):
est et pͥuatim ⁊ publice p̾stantissimis ⁊ institutis ⁊ artib cuiꝰ
de disciplina aluto tp̃s fuerit fortasse dicenor. S ab antiqua
pħia usq ad sociate qui archesilaum anaxagore discipulu
auoierat. numeri motusq tractabãt᷑ et unde oĩa orirent᷑ qͦue
recederent Studioseq ab hiis sideꝵ magnitudines interualla
cursus inꝗrebãt᷑ et cũcta celestia.
ocrlates aut primus phya deuoeauit e celo ⁊ ĩ urbib collocauͭ
et ĩ domos etia introduxit ⁊ coegit de uita ⁊ moribꝰ reb̾q bonis
et malis q̃rere cuiꝰ młtiplex rõ disputandi reꝵq uanetas
et ingenii magnitudo platonis memoria ⁊ littis ꝯsecrata pła
mus quo socrate usu arbitramur ut nr̃a ip̃i snĩa tegẽmꝰ
exrore alios leuaremus et ĩ omĩ disputacõe ꝗd eẽt similimum
ueri quereremꝰ. Quẽ morẽ cũ Carneades acutissime coprosissi¬
meq tenuisset fecimꝰ ⁊ alias sepe et nuꝑ ĩ tusculano ut ad eam

Expanded text:
lice praestantissumis et institutis et artibus. cuius de disciplina aliud tempus fuerit fortasse dicendi. sed ab antiqua philosophia usque ad Socratem, qui Archelaum, Anaxagorae discipulum, audierat, numeri motusque tractabantur, et unde omnia orerentur quove reciderent, studioseque ab is siderum magnitudines intervalla cursus anquirebantur et cuncta caelestia. Socrates autem primus philosophiam devocavit e caelo et in urbibus conlocavit etet malis quaerere. cuius multiplex ratio disputandi rerumque varietas et ingenii magnitudo Platonis memoria et litteris consecrata plura mus, quo Socratem usum arbitrabamur, ut nostram ipsi sententiam tegeremus, errore alios levaremus et in omni disputatione, quid esset simillimum veri, quaereremus. quem morem cum Carneades acutissime copiosissimeque tenuisset, fecimus et alias saepe et nuper in Tusculano, ut ad eam
Abbreviated transcription (Latin):
prometheus affixus caucaso nec stellatus orpheus cũ uxorẽ gen̾s
silia traderet nisi celestiũ diuina cognitio nomẽ eoꝵ ad errorẽ fable
traduxisset. A quib ducti deinceps om̃s ꝗ ĩ reꝵ ꝯtemplatione studia
ponebant sapientes ⁊ hẽbãt᷑ ⁊ noĩabãt᷑. Ioq eoꝵ nom̃ usq ad picha¬
gore manauit etatem. Quẽ ut scribit auditor platonis poriticus

Expanded text:
Prometheus adfixus Caucaso nec stellatus Cepheus cum uxore genero filia traderetur, nisi caelestium divina cognitio nomen eorum ad errorem fabulae traduxisset. a quibus ducti deinceps omnes, qui in rerum contemplatione studia ponebant, sapientes et habebantur et nominabantur, idque eorum nomen usque ad Pythagorae manavit aetatem. quem, ut scribit aud
Abbreviated transcription (Latin):
digniuer ut ad cas cursim ꝑectura nec eus beata urdbo se de¬
Gras pussura utdeatur cũ ãt al̃u ab ista ꝑietura ꝓrnagirdii uea¬
fito adue uitatez q traduxens hoc nudũ reliꝗt possitne qui bea¬
arto ee q̃ di torqueatur. Quacbrẽ hocnãc queramu ce uitites
autꝰ noli uenri ne expostulent ⁊ querãt se abeata iuta eẽ xelictus
pi cmn ula uirtus prendentia uatat ꝑri detia ipi hone dogt o

Expanded text:
dignitate, ut ad eas cursim perrectura nec eas beata vita a se desertas passura videatur; cum autem animum ab ista pictura imaginibum veritatemque traduxeris, hoc nudum relinquitur, possitne quis beatus esse, quam diu torqueatur. quam ob rem hoc nunc quaeramus; virtutes autem noli vereri ne expostulent et querantur se a beata vita esse relictas. si enim nulla virtus prudentia vacat, prudentia ipsa hoc
Abbreviated transcription (Latin):
pͥncipe phyliasioꝵ docte ⁊ copiose diseruisse q̃da cuiꝰ ingeniũ ⁊ elo¬
quẽtia cũ admiratus eẽt leon q̃siuisse ex eo qua max᷑ arte ꝯfide̾t
At illũ rte quide se scire nulla s ẽẽ philosophu admiratum
Nã ut illit alii corporib exercitatis głia ⁊ nobilitatẽ corone peterent
uc̃ĩrent stidoioseq pspicerẽt ꝗd age̾tur ⁊ quomͦ Ita nos qrͣ ĩm̾catus
quatã celebritate ex urbe aliqua sic ĩ hãc uitã ex alia uita ex natũa
ꝓfectos alios głie ẜiure alios pecunie: raros eẽ quosdam qui setc̃is
omibꝰ pro nichildhĩtis reꝵ nã studiose ĩtuerent᷑ hos se appellare
sapiẽ stadiosos id ẽ enĩ pħos. Et ut illic libalissimũ eẽt spectare
nich sibi acꝗpentẽ sic in uita longe omĩb studiis ꝯtẽplationẽ
rer cogitationeq p̃stare. Nec uͦ pitagoras noĩs solũ inuentor
s reꝵ ⁊̃ ipãꝵ amplificator fuit Qui cũ post hũc phyliasiu ser

Expanded text:
liasiorum, docte et copiose disseruisse quaedam. cuius ingenium et eloquentiam cum admiratus esset Leon, quaesivisse ex eo, qua maxime arte confideret; at illum: artem quidem se scire nullam, sed esse philosophum. admiratum nam ut illic alii corporibus exercitatis gloriam et nobilitatem coronae peterent, venirent studioseque perspicerent, quid ageretur et quo modo, item nos quasi in mercatus quandam celebritatem ex urbe aliqua sic in hanc vitam ex alia vita et natura profectos alios gloriae servire, alios pecuniae, raros esse quosdam, qui ceteris omnibus pro nihilo habitis rerum naturam studiose intuerentur; hos se appellare sapientiae studiosos—id est enim philosophos—; et ut illic liberalissimum esset spectare nihil sibi adquirentem, sic in vita longe omnibus studiis contemplationem rerum cognitionemque praestare. Nec vero Pythagoras nominis solum inventor, sed re
Abbreviated transcription (Latin):
qiuus terroꝰ ĩperoeat᷑ atq ei ne in tegrũ quidẽ erat ut ad iu¬
qutĩ remigparet cuub lib̾tate ⁊ iura redderet. leiis enĩ se a¬
seles ces ipuco etate irretierat erratis eaq comiserat ut sal¬
doles cẽ npoposset si sanus ẽẽ cepisset. Quãtoꝑe uͦ amiciaias descce¬
urse e qua ꝑ ĩfitelitatẽ extimescebat dedarauit ĩ pithagorets
pareb uliõ quoꝵ tũ alteꝵ uade mortis accepisset alter ut uade
suo bibora ntopsto siusset ad horã morts destinatar utira eg̃
suũ aeecius uobis aitucis a scriberer. Quã huic erat iuisum᷑

Expanded text:
qui terror impendeat? atque ei ne integrum quidem erat, ut ad iuqui terror impendeat? atque ei ne integrum quidem erat, ut ad iustitiam remigraret, civibus libertatem et iura redderet; is enim se adulescens inprovida aetate inretierat erratis eaque commiserat, ut salvus esse non posset, si sanus esse coepisset. Quantopere vero amicitias desideraret, quarum infidelitatem extimescebat, declaravit in Pythagoriis duobus illis, quorum cum alterum vadem mortis accepisset, alter, ut vadem suum liberaret, praesto fuisset ad horam mortis destinatam, utinam ego inquit tertius vobis amicus adscriberer! quam huic erat miserum
Abbreviated transcription (Latin):
degustart ⁊ fortunã exꝑiri mea cũ se ille cuꝑe dixisses collocarisi¬
uissit hoĩe ĩ aureo lecto stcato pulcherimo textili stragulo magnisi¬
cis oꝑib picto abaicgõq ꝯplures ornauit argento auroq celatos. tũ
ad mensa eximia forma uiuenes delectos uissit ꝯsistere eoaq ad nu¬
tum illius intuentes diligent̾ ministrape. Aderãt unguẽta corone.
incendebĩt᷑ odores. men se ꝯquisitissimis epulis extruebãt᷑. fortunatꝰ
sibi damoeles uidebat᷑. In hoc medio apparatu fulgẽte gladiũ e lacu¬
nari seta eqna appensũ dimitti iussit ut ĩpenderet illiꝰ beati cer¬
uicib Q taq nec pulcros illos minishotores aspiciebut nec ple¬
nũ artis argentu nec manu porrigebat ĩ mensa. Ia ip̃e de¬
Nuebãt corone. Deniq exorauit tyrãtiũ ut abire liceret ꝙ ia
beatus nolet eẽ.
ocatire uedetur declarasse dionisius nicħ eẽ beatũ cui semꝑ ali¬

Expanded text:
degustare et fortunam experiri meam? cum se ille cupere dixisset, conlocari iussit hominem in aureo lecto strato pulcherrimo textili stragulo, magnificis operibus picto, abacosque compluris ornavit argento auroque caelato. tum ad mensam eximia forma pueros delectos iussit consistere eosque nutum illius intuentis diligenter ministrare. aderant unguenta coronae, incendebantur odores, mensae conquisitissimis epulis extruebantur. fortunatus sibi Damocles videbatur. in hoc medio apparatu fulgentem gladium e lacunari saeta equina aptum demitti iussit, ut impenderet illius beati cervicibus. itaque nec pulchros illos ministratores aspiciebat nec plenum artis argentum nec manum porrigebat in mensam; iam ipsae defluebant coronae; denique exoravit tyrannum, ut abire liceret, quod iam beatus nollet esse. satisne videtur declarasse Dionysius nihil esse ei beatum, cui semper ali
Abbreviated transcription (Latin):
quadã ꝓpoĩta castigari solet. Atq ut ꝯfidere decet time̾ nõ decet
sic gaitoere decet letaĩ nõ decet. qm̃ docendi cã a gaudio leticiã dis¬
tinguimus. Illud iã sepe diximus ꝯtractionẽ aĩ recte fie̾i̾ nũ quam
posse elationẽ posse. Abr eĩ neuianus ille gaudet actor letus sum
la udaiͣ me absente patria laudato uiro. Qłr ille ap̃ trebeã. lena
delinita argento nutũ obẜuabit meũ ꝗd uelĩ ꝗd studeã adueĩens
digito impellam ianuam. fores patebunt. De ĩprouiso crisis uͥ me¬
me aspex̾it alacris obuiã mͥ ueniet ꝯplexu exoptãs meũ. michi
utoere penitus ⁊ ut turpes sũt ꝗ efferũt se leticia tũ cũ fruũt᷑
uenis uoluptatibꝰ sie flagitiosi ꝗ eas inflãmato aĩo ꝯcupiscũt.

Expanded text:
quadam proponenda castigari solet; atque ut cavere decet, timere non decet, quadam proponenda castigari solet; atque ut cavere decet, timere non decet, sic gaudere decet, laetari non decet, quoniam docendi causa a gaudio laetitiam distinguimus; illud iam supra diximus, contractionem animi recte fieri numquam posse, elationem posse. aliter enim Naevianus ille gaudet Hector: Lae/tus sum lauda/ri me abs te, pa/ter, a laudato/ viro, aliter ille apud Trabeam: Le/na deleni/ta argento nu/tum observabi/t meum, Qui/d velim, quid stu/deam. adveniens di/gito impellam ia/nuam, Fo/res patebunt. de i/nproviso Chry/sis ume aspe/xerit, A/lacris ob via/m mihi veniet co/mplexum exopta/ns meum, Mi/hi penitus videre. Et ut turpes sunt, qui ecferunt se laetitia tum cum fruuntur Veneriis voluptatibus, sic flagitiosi, qui eas inflammato animo c
Abbreviated transcription (Latin):
pturbent aĩu aut ĩ bonis aut ĩ malis eẽ hĩroũ. tñ alia ad aliu
motũ curatio sit adhibenda. Aliaq rõe maliuolus alia amator a
rursus anxius alia ticous corrigendus. Atq erat facile sequẽ¬
te cã rõe que max̾ ꝓbat᷑ de bonis ⁊ malis negare ũ ꝙͣ leticia affici
toĩ. Sint sane ista bona que putant᷑. honores. uiuitie. uoluptates
ceteraq tuĩ ĩ eis ip̃is potiũdis exultãs gestiensq leticia turpis est.
Ut si ridere ꝯcessũ sie uituꝑetur tam̃ cachinatio. Eodẽ eĩ uitio ẽ effu¬
sio aĩ ĩ leticia quo ĩ dolore ꝯtractio/. eadẽq leuitate cupiditas ẽ in
appetendo qua leticia ĩ fcuendo et ut nimis afflicti molestia sic aĩ
clati leticia iuxe iudicant᷑ leues. et cũ inuidere egriticoĩs sit ma¬
lis aũt̃ alienis uoluptatẽ caꝑe leticie utrũq ĩmanitate ⁊ feĩtate

Expanded text:
perturbent animum, aut in bonis aut in malis esse habendum, tamen alia ad alium perturbent animum, aut in bonis aut in malis esse habendum, tamen alia ad alium motum curatio sit adhibenda aliaque ratione malevolus, alia amator, alia rursus anxius, alia timidus corrigendus. atque erat facile sequentem eam rationem, quae maxume probatur de bonis et malis, negare umquam laetitia adfici  nunc more communi. sint sane ista bona, quae putantur, honores divitiae voluptates cetera, tamen in eis ipsis potiundis exultans gestiensque laetitia turpis est, ut, si ridere concessum sit, vituperetur tamsio animi in laetitia, quo in dolore contractio, eademque levitate cupiditas est in appetendo qua laetitia in fruendo, et ut nimis adflicti molestia, sic nimis elati laetitia iure iudicantur leves; et, cum invidere aegritudinis sit, malis autem alienis voluptatem capere laetitiae, utrumque immanitate et feritate
Abbreviated transcription (Latin):
młtum ꝓdest ea q̃ metuũt᷑ ipã ꝯtẽnere. Itaq siue caũ accidit si¬
ue ꝯsilio ꝑcomode factũ ẽ ꝙ eis de reb que maxͣ metuũt᷑ de mõte
et dolore pͥmo ⁊ ꝓximo die disputatu est. Que si ꝓbata sũt i
metu magna ex ꝑte lib̾ati sumꝰ. Ac de maloꝵ oppinione hactenꝰ.
utdeamꝰ nunc debonoꝵ idest de leticia ⁊ cupiditate.
Ichi quede in tota orõe ea / que ꝑtinẽt ad aĩ ꝑturbationẽ una re
uedetur cãs ꝯtinere. om̃s eas ee̾ ĩ nr̃a potãte. om̃s iudicio suscep¬
tas om̃s uoluntanas. Hic igͥ erpor est eripiẽdus. hec detrahenda
opinio. Atq ut ĩ malis opinatis tollerabilia sic ĩ bonis sedatiora
sut̃ efficienda ea que magna ⁊ letabilia dicũt᷑. Atq hoc ꝗdẽ cõe b
maloꝵ ⁊ bonoꝵ ut si sit iã difficile ꝓsuadere nichil eaꝵ reꝵ que

Expanded text:
multum prodest ea, quae metuuntur, ipsa contemnere. itaque simultum prodest ea, quae metuuntur, ipsa contemnere. itaque sive consilio, percommode factum est, quod eis de rebus quae maxime metuuntur, de morte et de dolore, primo et proxumo die disputatum est. quae si probata sunt, metu magna ex parte liberati sumus. Ac de malorum opinione hactenus; videamus nunc de bonorum, id est de laetitia et de cupiditate. mihi quidem in tota ratione ea, quae pertinet ad animi perturbationem, una res videtur causam continere, omnis eas esse in nostra potestate, omnis iudicio susceptas, omnis voluntarias. hic igitur error est eripiendus, haec detrahenda opinio atque ut in malis opinatis tolerabilia, sic in bonis sedatiora sunt efficienda ea quae magna et laetabilia ducuntur. atque hoc quidem commune malorum et bonorum, ut, si iam difficile sit persuadere nihil earum rerum, quae
Abbreviated transcription (Latin):
sedatio et externa disputacione explicata est ⁊ ĩ ꝯsolatioĩs libro
quẽ ĩ medio. Non enĩ sapientes eramus/ merore ⁊ dolore ꝯscripsi¬
mus quodq uetat crisippus ad recentes qiͣ tumoresaĩ remediũ ad¬
hibere to nos fecimus natureq ui attulimus ut magnitudini me¬
dicine doloris magnitudo ꝯcederet. S egritudini de qua satis dispu¬
tatũ ẽ finitimus ẽ metus de quo pauca dicenda sũt. Est enĩ met
ut egritidoo pñtis sic ille futuri mali. Itaq nõ nulli egritudinis ꝑtem
quãdã metũ eẽ uiceant: Alii aũt metum p̃ molestia appellabant
ꝙ ẽ qi dux ꝯsequẽtis molestie. Quib gͥ rationib instancia feriũt᷑
eisde ꝯtẽnũtur sequẽtia. Nã udendũ ẽ ĩ utrisq nequid humile
sũmissuꝵ molle effeminatũ fractu abiectũq faciamlis. G quãꝙͣ
de ipĩus metus inconstancia imbecilitate. leuitate dicendũ est bã

Expanded text:
sedatio et hesterna disputatione explicata est et in Consolationis libro, sedatio et hesterna disputatione explicata est et in Consolationis libro, quem in medio—non enim sapientes eramus—maerore et dolore conscripsimus; quodque vetat Chrysippus, ad recentis quasi tumores animi remedium adhibere, id nos fecimus naturaeque vim attulimus, ut magnitudini medicinae doloris magnitudo concederet. Sed aegritudini, de qua satis est disputatum, finitimus est metus, de quo pauca dicenda sunt. est enim metus, ut aegritudo praesentis, sic ille futuri mali. itaque non nulli aegritudinis partem quandam metum esse dicebant, alii autem metum praemolestiam appellabantestiae. quibus igitur rationibus instantia feruntur, eisdem contemnuntur sequentia. nam videndum est in utrisque, ne quid humile summissum molle ecfeminatum fractum abiectumque faciamus. sed quamquam de ipsius metus inconstantia inbecillitate levitate dicendum est, tamen