comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
illud de quo isayas. Si frie¬
rint peccata nr̃a rubra sicut
uermiculus: uelut lana al¬
ba erunt. Non sibi conueni¬
unt non se patiuntur lane
albedo.⁊ rubor uermiculi.
Alius ẽ quidã rubor qͥ inueni¬
tur simul cũ candore in uesti¬
mento ih̃r. Quare inquit isa¬
yas rubrũ ẽ uestimentũ tu¬
um: Uestimentũ dñi iħu na¬
tura uirginee generationis
candens munditia.⁊in nocen¬
tia sc̃itatis multo decentius co¬
lore passionis uoluntarie in
credentiũ rubet affectib. O qͣ¬
lis rubor qui dealbandi ñ ca¬
ret effectu. Lauerunt inquit
stolas suas:⁊ candedas fecert̃
insanguine agni. Rubor hie
uI iħu meo candorẽ inuenit
ñ fecit: in nob̾ facit ñ inue¬
nit. Rubor hic cruente nati¬
uitatis ⁊ ꝓpͥe iniquitatis suꝑ¬
inductus colori: ruborẽ eius
in candorẽ conu̾tit. fide cor¬
da mundans. Iustificati eñi
sumus ꝑfidẽ in sanguine ih̾i.
Bene tibi rubet ꝓ te cruor ef¬
fusus. si in animo tuo uitis¬

Expanded text:
ilius de quo sit Isaias: Si fueilius de quo sit Isaias: Si fuerint peccata vestra rubra sicut verniculus, velut lana alba erunt . Non sibi conveniunt, non se patiuntur lanae albedo, et rubor vermiculi. Alius est quidam rubor, qui invenitur simul cum candore in vestimento Jesu. Quare, inquit, Isaias, rubrum est vestimentum tuum? Vestimentum Domini Jesu natura virgineae generationis, candens munditia et innocentia sanctitatis, multo decentius colore passionis voluntariae in credentium rubet affectibus. Qualis rubor, qui dealbandi non caret affectu? Laverunt, inquit, stolas suas, et candidas fecerunt in sanguine Agni . 3. Rubor hic in Jesu meo candorem invenit, non fecit: in nobis facit, non invenit. Rubor hic cruentae nativitatis et propriae iniquitatis superinductus colore, ruborem ejus in candorem convertit, fide corda mundans. Justificati enim sumus per fidem in sanguine Jesu. Bene tibi rubet pro te cruor effusus, si in animo tuo vicis
Abbreviated transcription (Latin):
trinã sponse. uidete deuotio¬
nẽ. uidete diligentiã. uł que¬
rendo dilectũ uł instruendo
filias: uł recolendo laudes
ipsius. Obnixe adiurat para¬
distincte partitur succincte ꝑtͣn¬
sit sũmatim stringit. ⁊ nescio
an sufficienter exprimit si o qͥ¬
dem qd̃ affectuose concluuit. Ta¬
lis ẽ dilectus meus: ⁊ ip̃e ẽ amicꝰ
meus. Laudũ istarũ magnus
ambitus.⁊ magnꝰ plane amor¬
laudantis. Iam singłos laudis
huiꝰ articulos reuoluamꝰ.Dile¬
ctus m̃s candidus ⁊ rubicundꝰ
electus ex nulib. Singularis ẽ¬
hec mixtura colorũ. qui in so¬
la ꝑsona dñi iħu oꝑatione
diuina conuener̃t in unum.
Nec sic ut sint unus: s ut
sint inuno. O gratiosus spon¬
sus ⁊ amabilis ualde in quo
generatio diuina candet et
rubet humana. Ip̃e ẽ enim
candor lucis eterne. Ipse et¬
siñ ex sangninib neq ex uo¬
luiitate carnis. ⁊ uoluntate
uiri: de sanguine tñ matris
natus ẽ. Nichil in eo raboris

Expanded text:
trinam sponsae, videte devotiotrinam sponsae, videte devotionem, videte diligentiam, vel quaerendo dilectum, vel instruendo filias, vel recolendo laudes ipsius. Obnixe adjurat, paradistincte partitur, succincte pertransit, summatim stringit, et nescio an sufficienter exprimit. Scio quidem quod affectuose concludit: Talis est dilectus meus, et ipse est amicus meus. Laudum istarum magnus ambitus, et magnus plane amorlaudantis. 2. Jam singulos laudis hujus articulos revolvamus. Dilectus meus candidus et rubicundus, electus ex millibus. Singularis mistura est colorum, qui in sola persona Domini Jesu operatione divina convenerunt in unum, nec sic ut sint unus, sed ut sint in uno. O gratiosus sponsus et amabilis valde in quo generatio divina candet, et rubet humana! Ipse est enim candor lucis aeternae : ipse, etsi non ex sanguinibus, neque ex voluntate carnis, neque ex voluntate viri, de sanguine tamen Matris natus est, et nihil in eo ruboris
Abbreviated transcription (Latin):
ilectus meus candidꝰ ⁊ rii¬
bicundus. electꝰ ex mil¬
bus studium querendi dilectũ
intermitit ad tempus: s tẽ¬
pus modiũ ut filias instru¬
at. Delectabilia necessariis
interrũpit. Nec tñ sine delecta¬
tione ẽ: qd sponsi memoriter
recenset p̃conia. Duces eñi fau¬
cib sponse laudes sunt sponsi.
Dia mater ⁊ sponsa prudens:
filias informat cõmendat dile¬
ctum. Iure prudens. tam para¬
ta ⁊ tam ꝓfusa habens que elo¬
quatur de sponso. Diligenter
illi singula ipsius ⁊ notata st̃.
⁊ recogitata sunt que tam in
prõptu sunt. Trahunt singu¬
la affectum eiꝰ que memorie tã
tenaciter herent. Color caput co¬
me ocłi. gene labia. manus. uen¬
ter. crura. pes. gutur. omĩa hec
figurate describuntur in lau¬
des sponsi. Et quasi inclausula
⁊ bieui capitulo totũ conclu¬
dens: totus inquit desiderabiliᷤ.
Utq in his amoris sui alim̃
tum pati se doceat: talis est
ait dileclus mens ⁊ ip̃e ẽ amitꝰ
meus. uidete in his om̃ib doc¬

Expanded text:
ilectus meus candidus et rubicundus, electus ex millibus. Studium quaerendi dilectum intermittit ad tempus, sed ad tempus modicum, ut filias instruat. Delectabilia necessariis interrumpit; nec tamen sine dilectione est quod sponsi memoriter recenset praeconia. Dulces enim faucibus sponsae laudes sunt sponsi. Pia mater et sponsa prudens filias informat, commendat dilectum. Jure prudens, tam parata et tam profusa habens quae eloquatur de sponso. Diligenter illi singula ipsius et notata sunt, et recogitata sunt, quae tam in promptu sunt. Trabunt singula affectum ejus, quae memoriae tam tenaciter haerent. Color, caput, comae, oculi, genae, labia, manus, venter, crura, pes, guttur, omnia haec figurate describuntur in laude sponsi. Et quasi in clausula et brevi capitulo totum concludens, Totus, inquit, desiderabilis: utque in his amoris sui parata alimenta edoceat, Talis est, ait, dilectus meus, et ipse est amicus meus. Vid te in his omnibus doc
Abbreviated transcription (Latin):
D eniq ⁊ insequentib di¬
cit. Oculi tui auolare fecer̃t.
Quomͦ dilectũ a uolare fece¬
runt nͥ dum nimio affectu
in eum defecer̃t: Modũ nes¬
tis ideo dilectus tuus modera¬
tur ⁊ p̾sentie sue mensurã
tͥ distribuit intempore. Ideo
queris ⁊ ñ inuenis: uocas ⁊
ñ respondet. Atcendite tr̃s :
uehementẽ uim amoris. Nec
ab esse dilectum sustinet: nec
sufficit p̃senti. Ibi uota ha¬
nela laborant: Hic exhau¬
sta deliquium patiuntur. O
felix amor qui continua qͣ¬
dam icissitudine aut li¬
quescit in ip̃o: aut querenꝰ
hanelat ad ip̃m. Quesiui ⁊ ñ
⁊ non respondit michi. Alibi
scriptum est. hoc mͦ. Querent
me mali ⁊ non inuenient:
mune ẽ bonis ⁊ malis: Cur
indifferenter utrisq te ih̃u
bone subducis:. Uerum qui¬
dẽ ñ indifferenter : s multũ
differenter. de malis dintur.

Expanded text:
Denique et in sequentibus diDenique et in sequentibus dicit: Oculi tui avolare me fecerunt . Quomodo dilectum avolare fecerunt, nisi dum nimio affectu in eum defecerunt? Modum nescis: ideo dilectus tuus moderatur, et praesentiae suae mensuram tibi distribuit in tempore. Ideo quaeris, et non invenis; vocas, et non respondet. Attend te, fratres, vehementiam et vim amoris. Nec abesse dilectum sustinet, nec sufficit praesenti. Ibi vota anhela laborant, hic exhausta deliquium patiuntur. O felix amor, qui continua quadam vicissitudine aut liquescit in ipso, aut quaerens anhelat ad ipsum! Quaesivi, et non et non respondit mihi. Alibi scriptum est hoc, hoc modo: Quaerent me mali, et non invenient: mune est bonis et malis? Cur indifferenter utrisque te, Jesu bone, subducis? Verum quidem non indifferenter, sed multum differenter. De malis dicitur:
Abbreviated transcription (Latin):
poris eget tractam: ex ocio
discuti uolens. Sufficiant
ista ñ ꝓ magnificentia sui.
s ꝓ ñris disputata uirib
qualiter anima sponse li¬
quescit: ad loquelam di¬
rit dilectus tuus elap¬
sus: non tͥ redit ad libitũ.
U exatio hec dat intellectũ
amori: ⁊ augmenta affe¬
ctuum. Nunc uisitat. et¬
nunc euanescente uisitati¬
one uerat amicam. Uarie¬
tas hec amantis cor ad de¬
siderium rapit.⁊ reparat
ad usum. Ut dilectus ẽ lo¬
cutus: liquescit anima
tua. Anima tua liquefac¬
ta defecit ferre ñ ualens:
⁊ dilectus tuus declinat. De¬
fectio tua: fuga ipsius est.
Dresente ⁊ loquaur dilecto:
liquescis defecis expiras: ab¬
sente eo respirare ꝑmitteris.
Absens uires reparat: quas
p̃ sens ex hauret. Delectatio¬
num uehementiã interual¬
la temꝑant: cuiꝰ cõinuniti¬
onem ferte ñ potes. Quid coz¬
tunnationẽ dico: Non ip̃a
in choatio reddit exharistã:
Statim enĩ ut loquitur dile¬
ctus: liquescit anima tua.

Expanded text:
poris eget tractatu, ex otio poris eget tractatu, ex otio discuti volens. Sufficient ista non pro magnificentia sui, sed pro nostris disputata viribus, qualiter anima sponsae liquescit ad loquelam dirit dilectus tuus elapsus, non tibi redit ad libitum: vexatio haec dat intellectum amori, et augmenta affectuum. Nunc visitat, nunc evanescente visitatione vexat amicam. Vanietas haec amantis cor et desiderium rapit, et reparat ad usum. Ut dilectus locutus est, liquescit anima tua. Anima tua liquefacta deficit, ferre non valens; et dilectus tuus declinat. Defectio tua, fuga ipsius est. Praesente et loquente dilecto liquescis, deficis exspiras: absente eo respirare permitteris. Absens vires reparat, quas praesens exhaurit. Delectationum vehementiam intervalla temperant, cujus continuationem ferre non potes. Quid continuationem dico? nonne ipsa te inchoatio reddit exhaustam? Statim enim ut loquitur dilectus, liquescit anima tua.
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑcutientib.⁊ genas meas
uellentib faciem meã non
auerti ab increpantib ⁊ con¬
spuentib in me. An ñ iste
quasi ad asꝑa ⁊ abiecta des¬
cendit. non rigide resistens.
s liquef actus effectusq tra¬
cłabilis ad auditũ calentis
eloquii: Ergo qui huiꝰmo¬
di humilitatis ⁊ obedientie
liquescit affectu ñ fugida tii¬
mentiq mole immobilis et
rigescens: ꝓ suo iure huiꝰ si
bi usum gloriose p̃sumit. A¬
nima mea liquefacta est :
ut locutus ẽ. O mira uis uer¬
bi ⁊ ignita uehementer. In¬
flammnat cor cõmutat renes
innichilum in conspectu suo¬
⁊ respectu dei sui auimã recli¬
git a se ip̃o liquescere ⁊ defi¬
cere facit. ut iam anima ñ
sit secum. s sicut sequentia
continent huiꝰ uersiculi. Ego
s equens s ñ assequens semꝑ
ꝓ uoto. nec illo excellenti mͦ
qui sponse cum sponse com¬
petit. Nam ⁊ hic sequitur.
Quesiui ⁊ ñ inueni illum:
uocaui ⁊ non respondit mͥ.
S capitulũ hoc alteriꝰ tem¬

Expanded text:
cutientibus, et genas meas vellentibus: faciem meam non averti ab increpantibus et conspuentibus in me . An non iste quasi ad aspera et abjecta descendit, non rigide resistens, sed liquefactus, effectusque tractabilis ad auditum calentis eloquii? Ergo qui hujusmodi humilitatis et obedientiae liquescit affectu, non frigida tumentique mole immobilis et rigescens, pro suo jure, hujus sibi verbi usum gloriose praesumit: Anima mea liquefacta est, ut dilectus locutus est. O mira vis verbi, et ignita vehementer! Inflammat cor, commutat renes, in nihilum in conspectu suo respectu Dei sui animam redigit; a se ipso liquescere et deficere facit, ut jam anima non sit secum, sed sicut sequentia continent hujus versiculi: Ego sequens, sed non assequens semper pro voto, nec illo excellenti modo qui sponsae cum sponso competit. Nam et hic sequitur: Quaesivi, et non inveni illum: vocavi, et non respondit mihi. Sed capitulum hoc alterius tem
Abbreviated transcription (Latin):
auster: Inimo plane. Deniq
audi qͥd sequitur. Et rapinã
inquit bonoꝵ ur̃oꝵ cum gau¬
dio tulistis: cognoscentes uos
h̾re meliorẽ ⁊ manentẽ sub¬
stantiam. Quid cũ apli irent
gaudentes a conspectu concilii.
qm̃ digni habiti sunt ꝓ nomi¬
ne ihu contumeliam pati. ñ tͥ
uidetur contra a quilonis gra¬
ues impetus leniter ipsis auster
spirasse: Considera tristia illa
sabbata sepulture dñice.non¬
ne uelut ad aquilonis flatũ
apłoꝵ corde infidelitate ⁊ ti¬
miditate quadã diriguerunt:
Resurgente dño cepit auster
lenis ortum eiꝰ ꝑflare. Totis his
deniq quadraginta dieb in
multis argumentis dñice re¬
surrectionis ⁊ ueritatis fides.
⁊ lib̾tatis fidutia sensum in

Expanded text:
auster? Imo plane. Denique auster? Imo plane. Denique audi quod sequitur: Et rapinam, inquit, bonorum vestrorum cum gaudio suscepistis, cognoscentes vos habere meliorem et manentem substantiam . Quid? cum Apostoli irent gaudentes a conspectu concilii, quoniam digni habiti sunt pro nomine Jesu contumeliam pati ; nonne tibi videtur contra aquilonis graves impetus leniter ipsis auster spirasse? Considera tristia illa sabbata sepulturae dominicae. Nonne velut ad aquilonis flatum, Apostolorum corda infidelitate et timiditate quadam diriguerunt? Resurgente Domino coepit auster lenis hortum ejus perflare. Totis his denique quadraginta diebus in multis argumentis dominicae resurrectionis et veritatis fides, et libertatis fid
Abbreviated transcription (Latin):
ne eiꝰ aquilonis malignitas
cuus ortulus sponse in quo su¬
ꝑius annumerate plantantur
tot aromatice species. Et qͦmͦ
quibunt meditationis aroma¬
ta leta ꝓ fluere. uͥ amerore li¬
bera non sunt studia. nͥ contri¬
stat adu̾sitas. aquilo stringit:
esto dñe ⁊elotes.emulare spos¬
sam. dic aquilomi ut surgat.¬
⁊ cum austro dimidiet temꝑa
suai. Sic quidem fiet: scd̾m mul¬
titudinẽ doloꝵ meoꝵ in corde
meo. si consolationes tue leti¬
ficent animam meã. Uidetis
fres qualiter aquilo ad mensiz¬
ram sui austrũ parturiat. Et
forte ubi habundauit aquilo:
suꝑ habundabit ⁊auster. Au
intulit aquilo cõpensabit in¬
iurias. Ergo surgat aquilo. se
mat̾iam prestet flatib austri.
Nonne tibi uidentur graues
loquitur: Magnum inquit
certamen sustinuistis passio¬
num. Et in altero quidẽ inu
ter conu̾santiũ effecti. Nam ⁊
iunctis inqͥt compassi estis. S:
inter tanta aquilonis flabra:
nullas sibi uices uendicauit

Expanded text:
ne ejus aquilonis malignitas ne ejus aquilonis malignitas cuus hortulus sponsae, in quo superius annumeratae plantantur tot aromaticae species. Et quomodo quibunt meditationis aromata laeta profluere, ubi a moerore libera non sunt studia, ubi contristat adversitas, aquilo stringit? Esto, Domine, zelotes, aemulare sponsam, dic aquiloni ut surgat, et cum austro dimidiet tempora sua. Sic quidem fiet secundum multitudinem dolorum meorum in corde meo, si consolationes tuae laetificent animam meam. Videtis, fratres, qualiter aquilo ad mensuram sui austrum parturiat: et forte ubi abundavit aquilo, superabundabit et auster. Ausintulit aquilo compensabit injurias. Ergo surgat aquilo, saeteriam praestet flatibus austri. Nonne tibi videntur graves loquitur? Magnum, inquit, certamen sustinuistis passionum: et in altero quidem opprter conversantium effecti. Nam et vinctis, inquit, compassi estis. Sed inter tanta aquilonis flabra nullas sibi vices vindicavit
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ p̾dones ⁊ ꝓuocatores sunt. qͥ
qd̃ dei ẽ ipsi tollunt dũ sibi tri¬
buunt.⁊ diuine donum gr̃e
ad ꝓprie inflectunt effectum in¬
dustrie. Quid impensa desuꝑ
uob̾ beneficia imꝓperatis nobiᷤᷤ:
An quia clementie diuine cir¬
ca uos oculus bonus ẽ. ideo u̾r
erga nos neqͣm ẽ: Cur uos di¬
uina beneficia paratiores red¬
dunt ad derogandũ. qͣm ad e¬
rogandũ: uides dñe quot ex
partib aquilonis nos flabra
molestant. Undiq ꝑflant in cõ¬
moda. murmura. ꝓbra. Inter
huiꝰmodi dolores distractus am
mus: austri leuia nescit fla¬
bra reciꝑe. Exurge dñe ñ pre¬
ualeat aquilo. Satis ẽ qd̃ iã
diu insurrexit qd̃ incubuit.
dic ei ut surgat ut discedat. ut
cedat austro. Succensa iam pͥ¬
dem ẽ olla afacie aquilonis:
s tu dñe austrũ emĩ qui
faciat mediũ fornacis huiꝰ qua¬
si uentũ roris flantẽ. Non au¬
deo continuos austri flatus ro¬
gare: sufficit si uł int̾polatio¬

Expanded text:
et praedones et provocatores sunt, qui et praedones et provocatores sunt, qui quod Dei est, ipsi tollunt, dum sibi tribuunt; et divinae donum gratiae ad propriae inflectunt effectum industriae. Quid impensa desuper vobis beneficia improperatis nobis? An quia clementiae divinae circa vos oculus bonus est, ideo vester erga nos nequam est? Cur vos divina beneficia paratiores reddunt ad derogandum, quam ad erogandum? 3. Vides, Domine, quot ex partibus aquilonis nos flabra molestant; undique perflant incommoda, murmura, probra. Inter hujusmodi dolores distractus et constrictus animus, austri lenia nescit flabra recipere. Exsurge, Domine, non praevaleat aquilo; satis est quod jam diu insurrexit, quod incubuit: dic ut surgat, ut discedat, ut cedat austro. Succensa jam pridem est olla a facie aquilonis , sed tu, Domine, austrum emitte, qui faciat medium fornacis hujus quasi ventum roris flantem. Non audeo continuos austri flatus rogare. sufficit si vel interpolatio
Abbreviated transcription (Latin):
bi pane: s de hoc cotidiano
corporis alimento. Non potest
t̾n celestis illius panis pin¬
guedine repleti anima mea:
dum cotidiam huiꝰ panis ino¬
pia maciem qͣndam meroris
inducit. Auoce gemitus istiuᷤ:
oblitus sum comedere panem¬
mneum. illum celestẽ. Durus
aquilo exterior aduersitas:
s multo durior mentis anxi¬
etas. Altera uos frẽs urget me
p̃mit utraq. Ego com muni
attritione laboro in uo¬
bis ⁊ domestica quadam p̃
uob̾: quia ꝓ uob̾. hinc in for¬
tunii casus: hinc forenses in¬
surgunt calũpnie. Alii sub¬
murmurant.alii insultant.
⁊ qd̾ non ẽ humane industͥe
ꝓuidere ne contingat: imꝑ¬
ꝑant cum acciderit. Quidã
irritant. quidã irrident:. ad¬
uersam fortunã ad fatuitatẽ
trahentes. Successus bonos qͥb
eruberant sibi imputant qua¬
si aut ꝓ uidentie aut meriti
credunt. ñ muneris ẽẽ diuini.
Habundant inquit iob taber¬
nacula p̾donum. ⁊ audacter ꝓ¬
derit in manus eorũ. Quidam

Expanded text:
bi pane, sed de hoc quotidiano bi pane, sed de hoc quotidiano corporis alimento. Non potest tamen coelestis illius panis pinguedine repleri anima mea, dum quotidiani hujus panis inopia maciem quamdam moeroris inducit. A voce gemitus istius oblitus sum comedere panem illum coelestem. Durus aquilo, exterior adversitas, sed multo durior mentis anxietas. Altera, fratres, vos urget: me premit utraque. Ego communi attritione laboro in vobis, et domestica quadam prae vobis, quia pro vobis. Hinc infortunii casus, hinc forenses insurgunt calumniae. Alii submurmurant, et alii insultant: et quod non est humanae industriae providere ne contingat, improperant cum acciderit. Quidam irritant, quidam irrident, adversam fortunam ad fatuitatem trahentes. Successus bonos quibus exuberant, sibi imputant, et quasi aut providentiae, aut meriti credunt, non muneris esse divini. Abundant, inquit Job, tabernacula praedonum, et audacter pomnia in manus eorum . Quidam
Abbreviated transcription (Latin):
net: olle succense a facie aqͥ¬
lonis. Ab aquilone frigus: ⁊
ab aquilone flama. Ita ẽ dñe
in duritia manus tue aduer¬
saris mͥ. miscłie tue uenas re¬
stringis. ideo exestuat anmꝰ
meus.⁊ in meditatione mea
exardescit ignis. Grauis iste
anxie sollicitudins ignis ẽ:¬
⁊ a calore eiꝰ aromata ñ flu¬
unt. s magis si qua huiꝰmodi
fuere. siccantur fluenta. pre¬
sertim ubi magis magisq
Ad uersitatum aꝑire se
ui detur occasio. Dñe dolor
meus in conspectu tuo ẽ: ⁊ ge¬
mitus meus ate non ẽ abscoz¬
ditus. Sollicitudinis mee ra¬
tio nota ẽ tibi: s meroris dic̾e
magis debueram. Sollicitudo
enim in merorẽ iam cepit to¬
ta transire. Ubi consibi ñ re
fulget occasio. ubi bone spei
se uł umbra ñ ofert. ubi non
sollicitudinis s meroris sunt
partes. Multi gemitus mei:
⁊ cor meum merens. Paruu¬
li petunt panem.⁊ ñ est qui
frangat eis : de est enim qui
frangatur. Non dico de uer¬

Expanded text:
net ollae succensae a facie aqunet ollae succensae a facie aquilonis. Ab aquilone frigus, et ab aquilone flamma. Ita est, Domine. In duritia manus tuae adversaris mihi, misericordiae tuae venas restringis; ideo exaestuat animus meus, et in meditatione mea exardescet ignis. Gravis iste anxiae sollicitudinis ignis est, et calore ejus aromata non fluunt, sed magis, si qua sinis fluere, siccantur fluenta: praesertim ubi magis magisque adversitatum aperire se videtur occasio. 2. Domine, dolor meus in conspectu tuo est, et gemitus meus a te non est absconditus. Sollicitudinis meae ratio nota est tibi: sed moeroris magis dicere debueram; sollicitudo enim in moerorem jam coepit tota transire. Ubi consilii non fulget occasio, ubi bonae spei se vel umbra non offert, ibi non sollicitudinis, sed moeroris sunt partes. Multi gemitus mei, et cor meum moerens. Parvuli petunt panem, et non est qui frangat eis . Deest enim qui frangatur, non dico de ver
Abbreviated transcription (Latin):
dulces ⁊ sc̃e. sunt sponse a¬
romata. Nam ip̃a ẽ ortus. Au¬
stro flante ista fluunt in deli¬
cias sponsi. s aquilonis. hec
iterum inclementia sistit. fri¬
gidus eñi uentus aquilo. et ad
flatum eiꝰ aromata congelant᷑
Quam diu dñe adu̾sitatis aqͥlo
regiones nr̃as p̾met qͣm diu
incũbet ocłis nr̃is: Quam diu
ih̾u bone constringet aroma¬
ta nr̃a. rigor aquilonis: Par¬
ce dñe. parce ab aquilone spoz¬
se tue. Dui ẽ qd̃ urget. qd̾ p̃¬
mit. qd̾ incubat sp̃e hic duriiᷤ
⁊ uehemens. Cumulata nos
undiq p̃mit adu̾sitas. dic ei
dñe ut surgat. ut cedat. ut
sinat locum ẽẽ respirandi. In¬
fortunii pauꝑtas sterilꝰ ẽ:et
graues undiq parturit casuᷤ.
Res infirme facile leduntur.
⁊ in felicitatis abyssus aliam
inuocat in uoce catharactaꝵ
tuarũ. Occulte adu̾sum nos uo¬
cas adu̾sa. ⁊ quomͦ si dicas aqͥ¬
loni insurge. preme posside.
fumus inquit isayas ab aqͥlo¬
ne ueniet. Nob̾ autẽ ñ tam
fumus qͣm flama iam immi¬

Expanded text:
dulces et sanctae sunt sponsae aromata. Nam ipsa est hortus. Austro flante ista fluunt in delicias sponsi, sed aquilonis haec iterum inclementia sistit. Frigidus est enim ventus aquilo, et ad flatum ejus aromata congelantur. Quandiu, Domine, adversitatis aquilo regiones nostras premet? quandiu incumbet hortulis nostris? quandiu, Jesu bone, constringet aromata nostra rigor aquilonis? Parce, Domine, parce ab aquilone sponsae tuae. Diu est quod urget, quod premit, quod incubat spiritus hic durus et vehemens. Cumulata nos undique premit adversitas. Dic ei, Domine, ut surgat, ut cedat, ut sinat locum esse respirandi. Infortunii paupertas sterilis est, et graves undique parturit casus. Res infirmae facile laeduntur, et infelicitatis abyssus aliam invocat in voce cataractarum tuarum . Occulte adversum nos vocas adversa; et quomodo si dicas aqloni, Insurge, preme, posside. Fumas, inquit Isaias, ab aquilone veniet . Nobis autem non tam fumus quam flamma jam immi
Abbreviated transcription (Latin):
dinarẽ in uob̾ caritatẽ. Nec
ẽ caritas ordinata: nͥ cum
mens ur̃a fuerit uehemen¬
tia caritatis debriata. Non ẽ
ordinata: nisi cum omnib
aliis fuerit affectib suꝑ or¬
dinata. Bonus ordo suꝑe¬
minentia amoris. Suꝑemi¬
nens amor: carissimos effi¬
cit. Km̃i sunt in quib nichil
ẽ uł caritate uacuũ: uł aliis
negotio uacans. Ordo plenus
ẽ cum de caris in carissimoꝵ
gradum transitur. Ordo ple¬
nus ẽ: cum caritatis cumulo
nichil adici potest. Comedite
amici. bibite ⁊ inebriamin¬
km̃i. Om̃s potantur ⁊ omnes
inebriantur. Non sic autẽ in
hac conualle lacrimarũ. non
sic: s multi amici. pauci km̃i.
multi potantur. ñ in ebriai
om̃s. Et qui in ebriantur: ite¬
rum tẽꝑantes fiunt. Ad horã
mente excedunt: ⁊ ad sobrie¬
tatem solitã denuo redeunt.
Soporantur ⁊ excitantur. Ui¬
nolenti fiunt: ⁊ post paulu¬
lum iterũ uigilant. Ideo sequi¬
tur. Ego dormio:⁊ cor meũ ui¬
gilat. Hec tamen uigilie ñ ui¬

Expanded text:
dinarem in vobis charitatem. Nec est charitas ordinata, nisi cum mens vestra fuerit vehementia charitatis inebriata. Non est ordinata, nisi cum omnibus aliis fuerit affectibus superordinata. Bonus ordo, supereminentia amoris: supereminens amor charissimos efficit. Charissimi sunt, in quibus nihil est vel charitate vacuum, vel alii negotio vacans. Ordo plenus est, cum de charis in charissimorum gradum transitur. Ordo plenus est, cum charitatis cumulo nihil adjici potest. Comedite, amici, et bibite; et inebriamimi. Omnes potantur, et omnes inebriantur. Non sic autem in hac convalle lacrymarum, non sic: sed multi amici, pauci charissimi; multi potantur, non inebriantur, omnes; et qui inebriantur, iterum temperantes fiunt. Ad horam mente excedunt, et ad sobrietatem solitam denuo redeunt. Soporantur et excitantur; somnolenti fiunt, et post paululum iterum vigilant. Ideo sequitur: Ego dormio, et cor meum vigilat. Hae tamen vigiliae non vi
Abbreviated transcription (Latin):
flet ortum suũ. Perfla ortũ
meum:⁊ fluent aromata
eiꝰ. Quidam fructus nͥ pressi
coactiq liquorẽ ñ fundunt.
fructus autẽ qui sunt in or¬
to tam delicate depicto: pres¬
sionẽ non expectant. cogi neᷤ¬
ciunt: s austro ꝑflati fluunt
ultro.In tuemim mundi sa¬
pientiam nonne uiolenter
exp̃ssa uidetur. ⁊ longe ela¬
borata tam exercitio quã stu¬
dio: At in nr̃e actorib phi¬
losophie:⁊ uelox ⁊ uehemenᷤ
sapientie ꝓrupit abyssus.
Uultis uelocitatẽ audire. Cũ
steteriis ante reges ⁊ p̃sides:
nolite p̾meditari. dabitur eñi

Expanded text:
perflet hortum suum. Perfla hortum perflet hortum suum. Perfla hortum meum, et fluent aromata ejus. Quidam fructus, nisi pressi coactique, liquorem non fundunt. Fructus autem qui sunt in horto tam delicate depicto, pressionem non exspectant: cogi nesciunt, sed austro perflante fluunt ultro. Intuemini mundi sapientiam. Nonne violenter expressa videtur, et longo elaborata tam exercitio quam studio? At in nostrae auctoribus philosophiae, et velox et vehemens sapientiae prorupit abyssus. Vultis velocitatem audire? Cum steteritis ante reges et praesides, nolite praemeditari; 132 dabitur enim
Abbreviated transcription (Latin):
tem sub lege. Ideo de p̾cipuis e¬
lectisq aromatib rara fuixert̃
in ea. Ip̃o die pentecostes q̃n
sp̃s uehemens flauit ab austro:
tot hommũ milia ueritate.
uerbo. uita. sp̃ualiter ꝓ flux¬
erunt. Non eos rei familiaris
cura constrinxit de reliquo li¬
bera quidẽ ab hoc aquilone
satis duro corda largius pro¬
fluunt in contẽplatione ⁊ a¬
more dei. Non accepistis inqͥt
sp̃m seruitutis iterũ in tuo¬
re: s accepistis sp̃m ad opti¬
onis filioꝵ in quo clamamꝰ
abba pater. Ille aquilonis
sp̃c erat. hic austri. Ille grauiˢ:
hic gratus. Ideo illi tanquã
graui ⁊ ponderoso p̾mentiq¬
se dicitur surge: hic tanqͣm
lenis gratusq inuitatur ut
uemiat. ⁊ ꝑflet ortulũ spon¬
si. Ille penam ħt. hic ꝓflua
gaudia.Ille minax ẽ: hic
blandimentis delitiisq ma¬
nans. Rogabo inquit patrẽ
meum.⁊ alium paraclitum
dabit uob̃: hoc ẽ austrũ inui¬
tare.⁊ dicere ut ueniat.⁊ ꝑ

Expanded text:
tem sub lege: ideo de praecipuis etem sub lege: ideo de praecipuis electisque aromatibus rara fluxerunt in ea. Ideo die Pentecostes, quando Spiritus vehemens flavit ab austro, tot hominum millia veritate, verbo, vita spiritualiter profluxerunt . Non eos rei familiaris cura constrinxerat de reliquo. 2. Libera quidem ab hoc aquilone satis duro, corda largius profluunt in contemplatione et charitate Dei. Non accepistis, inquit, spiritum servitutis iterum in timore, sed accepistis spiritum adoptionis filiorum, in quo clam 15. Ille aquilonis s erat, hic austri: ille gravis, hic gratus. Ideo illi, tanquam gravi et ponderoso prementique dicitur, Surge; hic tanquam laetus gratusque invitatur, ut veniat et perflet hortulum sponsi. Ille poenam habet, hic proflua gaudia. Ille minax est, hic blandimentis deliciisque manans. Rogabo, inquit, Patrem meum, et alium Paracletum dabit vobis : hoc est austrum invitare, et dicere ut veniat, et
Abbreviated transcription (Latin):
caritate: Ille seruilis ẽ: illa
in libertatẽ uocatur. Uidistis
frẽs hesterno uirũ meticulose
incedere. ut institutionis pͥma
subiret elementa. Quam mo¬
rante ⁊ qͣm nutante ꝓposito
discipline rudimentis se passuᷤ
est insigum. Et bene nostis dĩ
ad huc secularis erat: quã lar¬
gos elemosinarũ riuulos: ma¬
nus eiꝰ fundebat. Quid erat can¬
se nͥ qd̾ mentẽ eiꝰ in hac parte
timoris ꝑstrinxerat aquilo: Au¬
ster scilicet illam ex parte af¬
flauit: s ñ ꝑflauit. Icleo elemo¬
sinarum ꝓmpte ꝓfudit aroma¬
ta: s ab renuntiationis p̾ciosis¬
simus ille aromaticusq liquor
post multos canatus uix tan¬
dem ab eiꝰ animo tenuiter expͥ¬
mi potuit. Plane similis erat
euangelico iuueni. qui apud
dñm de legis obseruatione glo¬
riatus euangelice ꝑfectionis co¬
artatione ꝓposita tristis absces¬
sit. Nisi qd̾ ille tristis abscessit.
hic quãuis tristis abscessit t̃n.
uidete timoris aquilonẽ: flan¬

Expanded text:
charitate? Ille servilis est, illa charitate? Ille servilis est, illa in libertatem vocata. Vidistis, fratres, hesterno sermone virum meticulose incedere, ut institutionis prima subiret elementa; quam morante, et quam nutante proposito disciplinae rudimentis se passus est insigniri! Et bene nostis, dum adhuc saecularis erat, quam largos eleemosynarum rivulos manus ejus fundebant. Quid erat causae, nisi quod mentem ejus in hac parte timoris perstrinxerat aquilo? Auster scilicet illam ex parte afflavit, sed non perflavit; ideo eleemosynarum prompte profudit aromata. Sed abrenuntiationis pretiosissimus ille aromaticusque liquor post multos conatus vix tandem ab ejus animo teuniter exprimi potuit. Plane similis erat evangelico juveni, qui apud Dominum de legis observatione gloriatus, evangelicae perfectionis coarctatione proposita, tristis abscessit ; nisi quod ille tristis abscessit, hic, quamvis tristis, accessit tamen. Videte timoris aquilonem flan
Abbreviated transcription (Latin):
malis. Nisi enim adiuues eã:
habitabit in aquilone am¬
ma eiꝰ. Quis ei consurget ad¬
uersus aquilonẽ. nisi tu d̾s
qui uenis ab austro: Bonũ
a roma. ꝓpositũ scm. ⁊ consci¬
entia pura s non fluit illi qͥ
bomi istius deliciis ñ fruitur.
ut fluant aromata eiꝰ sicut
torrens in austro. Ip̃a ẽ ortuᷤ:
esto tu auster. Te irrigante
erit anima eiꝰ sicut ortus ir¬
riguus: ⁊ te flante. ñ defici¬
ent eiꝰ a romata. Qui uiuis ⁊
reg.¬
Ixple ihu bone qd̾ iubes.
Transfer austrum de ce¬
Lo ⁊ uiduc illũ in ortũ tuũ:
in animam sponse tue. Hoc
flatu leui solue tedium. sol¬
ue tristiciam ab eiꝰ affectu.
nam utrumq in uicio ẽ: et
p̃fert speciem aquilonis. U¬
trumq mentem ligat ⁊ pre¬
pedit a puro ꝓfluuio quodã
liticie. Quid timor. nonne et
ip̃e rigore gelido constringit
affectus: Au alienis dñe parce
sponse tue. Quid magis alie¬
num ab ea qͣm timor. qui ñ ẽ
in caritate. cũ ip̃a tota sit in

Expanded text:
malis. Nisi enim adjuves eam, malis. Nisi enim adjuves eam, habitabit in aquilone anima ejus. Quis enim consurget adversus aquilonem, nisi tu, Deus, qui venis ab austro? Bonum aroma, propositum sanctum et conscientia pura: sed non fluit illi, qui boni istius deliciis non fruitur.ut fluant aromata ejus sicut torrens in austro. Ipsa est hortus, esto tu auster. Te irrigante erit anima ejus sicut hortus irriguus, et te flante non deficient ejus aromata, qui vivis et regxple, Jesu bone, quod jubes, transfer austrum de coelo, et induc illum in hortum tuum, in animam sponsae tuae. Hoc flatu leni solve taedium, solve tristitiam ab ejus affectu. Nam utrumque in vitio est, et praefert speciem aquilonis: utrumque mentem ligat, et praepedit a purae profluvio quodam laetitiae. Quid timor? nonne et ipse rigore gelido constringit affectus? Ab alienis parce, Domine, sponsae tuae. Quid magis alienum ab ea, quam timor qui non est in charitate, cum ipsa tota sit in
Abbreviated transcription (Latin):
ciplinaris inuiro se ingerit.
Ad austrum animus ex uoto se
uergit: ⁊ ecce aquilo aduer¬
santi ⁊ inuito se importune
immergit. Durum ẽ sustine¬
re a facie frigoris huiꝰ: ⁊ fu¬
gere ñ subest ad uotum. La¬
borat animus: ⁊ discipline
tedio. ⁊ huiꝰ tedii odio. Mole¬
sta ẽ utraq affectio. ⁊ ñ dul-¬
cescere qd̃ elegeris: ⁊ sentire
qd̃ oderis. Molestum utrũq
⁊ꝓpugnare discipline: et ꝓ¬
pulsare desidiam. Quom iħu
bone tantam tant diu tole¬
ras uerationẽ dilecte tueͦ. De
sidiam muita patitur.⁊ qͣi
uoluntaria in se sit: puni¬
endo ꝑsequitur.e gerrime
tolerat. qd̃ non ad uotum
in te qui bonũ eiꝰ es solum
delitiari ualet. Sibi imputat.
qd̃ suffert inuita. Stimula¬
tor ab aquilone uenit illi: s
stimulus iste ad p̃ces sponsã
instigat. Hoc stimulo casti¬
gata ad supplicationes se con¬
fert: que se prius in ample¬
xus parauerat. Mitiga spon¬
se tue ih̃u bone adieb his

Expanded text:
ciplinaris invito se ingerit. ciplinaris invito se ingerit. Ad austrum animus ex voto se vergit; et ecce aquilo adversanti et invito se importune immergit. Durum est sustinere a facie frigoris hujus, et fugere non subest ad votum. Laborat animus et disciplinae taedio, et hujus taedii odio. Molesta est utraque affectio, et non dulcescere quod elegeris, et sentire quod 131 oderis. Molestum utrumque, et propugnare disciplinam, et propulsare desidiam. 7. Quomodo, Jesu bone, tantam tandiu toleras vexationem dilectae sponsae esidiam invita patitur, et quasi voluntariam in se sic puniendo persequitur. Aegerrime tolerat quod non ad votum in te, qui bonum ejus es, solum deliciari valet. Sibi imputat quod suffert invita. Stimulator ab aquilone venit illi, sed stimulus iste ad preces sponsam instigat. Hoc stimulo castigata, ad supplicationes se confert, quae se prius in amplexus paraverat. Mitiga sponsae tuae, Jesu bone, a diebus his
Abbreviated transcription (Latin):
nas gelido restringere sp̃u. Pen¬
nas a uolatu: ⁊ aromata re¬
stringit afluxu. Stringit in¬
qͣm non tollit. Uehemens eñi
tedium. ⁊ amaritudo cordis uir¬
tutes ip̃as exercet ñ euertit. Hic
turbo ꝓpositum scm impellit
Tedio afficitur alius: s ñ con¬
ficitur. Tristatur. s obluctat᷑
tristicie sue. Non ẽ minus for¬
tis sic affecta uirtus: s minuᷤ
felix. Quid illicum uitio cum qͦ
rixatur. cui bellũ iudicit: Qua¬
si suum non est fastidiũ: cũ
quo fedus non contrabit. Mole¬
stum patitur non ꝑpitiatur illi.
Demq non ip̃e animus hoc oꝑ¬
atur. s magis aquilo in cuiꝰ la¬
terib habitat. Ideo detestatur
illud: eo qd adu̾sus uirtutẽ eiꝰ
molimina sentit.Qui sentit
ip̃e scit. quanto cum tedio il¬
lud bone conũsationis tediũ
tolerat: quomodo fastidit fa¬
stidium illud. qͣnta cũ amari¬
tudine obluctatur amaritudi¬
m illi. amaritudim iuolen¬
te. que de iugitate exertii dis¬

Expanded text:
nas gelido restringere spiritu, pennas gelido restringere spiritu, pennas a volatu, et aromata restringit a fluxu. Stringit, inquam, non tollit. Vehemens enim taedium et amaritudo cordis virtutes ipsas exercet, non evertit. Hic turbo propositum sanctum impellit Taedio afficitur animus, sed non conficitur. Tristatur, sed obluctatur tristitiae suae. Non est minus fortis sic affecta virtus, sed minus felix. Quid illi cum vitio cum quo rixatur, cui bellum indicit? Quasi suum non est fastidium, cum quo foedus non contrahit. Molestum patitur, non propitiatur illi. Denique non ipse animus hoc operatur, sed magis aquilo, in cujus lateribus habitat. Ideo detestatur illud, eo quod adversus virtutem ejus molimina sentit. Qui sentit, ipse scit quanto cum taedio illud bonae conversationis taedium tolerat, quomodo fastidit fastidium illud, quanta cum amaritudine obluctatur amaritudini illi, amaritudini violentae, quae de jugitate exercitii dis
Abbreviated transcription (Latin):
citur homo ire qͣm irrationa¬
biliter patitur. ⁊ cuiꝰ detestat᷑
motum: nescit exortum. Sp̃s
hic durus. uͥ uult spirat. et
nescis unde ueniat. ⁊ forte qͦ
uadat. An magis quo euadat:
Nam ex se ad malum talis af¬
fectio uadit: s frequenter eua¬
dit ad bonum. Non ꝑtingit qͦ
ꝑgit: s facit deus etiam de tep
dicit. aquilo surge. Et si interĩ
de eiꝰ molestia quereris: scito
te tali magisterio ⁊ cõmemo¬
rari ⁊ cõmoneri. Cõmemorariᷤ
ut aquilonis uiciniam atten¬
das. commoneris ut rigorem
eiꝰ effugias. Non subest tibi dũ
in laterib a quilonis sicus es. eiꝰ
uicimam fugere: s tn iuolenti¬
am euadere potes. Dum hic su
diem. Etiam cum impulsum ñ
sentis: Habe suspectam uitini¬
am eꝰ. Quando t̾n eiꝰ turbines e¬
uadis: nisi lenis auster uocatꝰ
adueniat: Et si expandis ad
austrum alas tuas. ut in cele¬
stem plumescas uolatum: sic
fu se intermiscere nititur aqͥlo.
⁊ nascentes in nouitate pen¬

Expanded text:
citur homo irae quam irrationacitur homo irae quam irrationabiliter patitur, et cujus detestatur motum, nescit exortum. Spiritus hic durus ubi vult spirat: et nescis unde veniat, et forte quo vadat. An magis quo evadat? Nam ex se ad malum talis affectio vadit, sed frequenter evadit ad bonum. Non pertingit quo pergit, sed facit Deus etiam de tentdicit, Aquilo, surge. Et si interim de ejus molestia quereris, scito de tali magisterio et commemorari et commoneri. Commemoraris ut aquilonis viciniam attendas, commoneris ut rigorem ejus effugias. Non subest tibi, dum in lateribus aquilonis situs es, ejus viciniam fugere: sed tamen violentiam evadere potes. Dum hic sumdiem. Etiam cum impulsum non sentis, habe suspectam viciniam ejus. 6. Quando tamen ejus turbines evades, nisi lenis auster vocatus adveniat, et sic expandas ad austrum alas tuas, ut in coelestem plumescas volatum? Si tamen se intermiscere nititur aquilo, et nascentes in novitate pen
Abbreviated transcription (Latin):
ori disputo tͥbulatione: Alius
solet uos aquilo ꝑurgere. Ab
hoc uob̃ dñs aquilone parcit.
alios interponens: qui seculariᷤᷤ
tumultus ⁊ turbationis impul¬
sus frequentes excipiant. Exte¬
rioꝵ uos cura grauis nulla ꝑ¬
stringit: quia de iure nulla
contingit. Nec tñ immunes
uos sinit.Quos extior cura ñ
ualet: interior afficit tedio.
Bene cum illis agitur in hac
parte. qd̃ ext̾iorib ñ patent .s
nichilominus aquilonẽ non ef¬
fugiunt: dum sibi in interio¬
rib ñ placent. festina pͥus gai¬
dia uertuntur in fastidiũ: et
hilarem mentis faciem tristi¬
cia cõmutat. Felix cui non ẽ
hec cõmutatio. S quis t̾n ẽ:
Quis enim ẽ quem non aliqͦti¬
ens ⁊ tedium conficiat. ⁊ exul¬
ceret tristiciaͦ Deniq nͥ ꝓsꝑo
ferebantur nauigio ibi paulo
post uadosa incurrimꝰ:⁊ sccła
fruentib aura turbo adu̾sus
erumpit. Etiam ubi ñ extat
ratio: instat turbatio. causa
ñ eminet. ⁊ ira imminet. Iraᷤ¬

Expanded text:
ori disputo tribulatione? Alius ori disputo tribulatione? Alius solet vos aquilo perurgere. Ab hoc vobis Deus aquilone parcit, alios interponens, qui saecularis tumultus et tribulationis impulsus frequentes excipiant. Exterior vos cura gravis nulla perstringit, quia de jure nulla contingit: nec tamen immunes esse vos sinit. Quos exterior cura non valet, interior afficit taedio. Bene cum illis agitur in hac parte, quod exterioribus non patent; sed nihilominus aquilonem non effugiunt, dum sibi in interioribus non placent. Festiva prius gaudia vertuntur in fastidium, et hilarem mentis faciem tristitia commutat. Felix cui non est haec commutatio. Sed quis tamen est? quis enim est quem non aliquoties et taedium conficiat, et exulceret tristitia? Denique ubi prospero ferebamur navigio, ibi paulo post vadosa incurrimus, et secunda ferentibus aura turbo adversus erumpit. Etiam ubi non exstat ratio, instat turbatio. Causa non eminet, et ira imminet. Iras
Abbreviated transcription (Latin):
que ẽ in xp̃o ñ constringat cor¬
dis leticiam. Quando dñe ex in¬
tegro gelidus ille sp̃c quiescit. qͣn¬
do erit ut ñ timeat a faue frigo¬
ris eiꝰ: fundata ẽ hec ciuitas
tua. ortus plantatus: in lateri¬
bus aquilonis. Hic uentus in
scripturis dexter uocatur. ideo
iob talem suꝑ eo deponit que¬
relam. Ad dexteram inquit o¬
rientis: ilico colamitates mee
surrexerunt. Iure uentũ illũ
dextrum uocauit: qui nichil ei
quiuit sinistrũ inferre. Quin
etiam głe uiro iusto cõportauit
augmentum. qͣn uirtus ⁊ pro¬
bata enituit. ⁊ ꝓ uocata excre¬
uit. De uicino in ortum tuum
impingit : situs ẽ eium in la¬
terib aquibonis. Effice illum
nob̾ dñe dextrum: tempera
illum flatib austri. Cooꝑa¬
bitur enim nob̃ etiam aqui¬
lo in bonum: tue dilectionis
austro afflante. Siue iussus. si¬
ue ꝑmissus surgere aquilo
tribulationis non nos t̾reat
modicum enĩ ⁊ consolatiõis
uit afflictio.habundauit et

Expanded text:
quae est in Christo, non constringat corquae est in Christo, non constringat cordis laetitiam. Quando, Domine, ex integro gelidus ille spiritus quiescet? quando erit ut jam non timeatur a facie frigoris ejus? Fundata est civitas tua, hortus plantatus in lateribus aquilonis. 130 Hic ventus in Scripturis dexter vocatur. Ideo Job talem super eo deponit querelam: Ad dexteram, inquit, Orientis calamitates meae illico surrexerunt . Jure ventum illum dextrum vocavit, qui nihil ei quivit sinistrum inferre: quin etiam gloriae viro justo comportavit augmentum, quando virtus et probata enituit, et provocata excrevit. De vicino in hortum tuum impingit; situs est enim in lateribus aquilonis. Effice illum Domine, dextrum; tempera illum flatibus austri. Cooperatur enim nobis etiam aquilo in bonum tuae dilectionis, etiam austro afflante. Sive jussus, sive permissus surgere aquilo tribulationis, non nos terreat. Modicum enim et consolationis vit afflictio, abundavit et
Abbreviated transcription (Latin):
p̾mit: dic ei dñe ut surgat ut
discedat. Uoca ⁊ dic austro ue¬
ni.ꝑfla ortum meum: ⁊ flu¬
ant aromata. Non dico austrii
felicitatis ⁊ securitatis terrene.
nam hic auster frequenter a¬
romata stringit ⁊ ex siccat: s
austrum uoca gr̃e tue.Et si ita
necesse ẽ: ⁊ aquilonẽ in illũ
sterilem ortũ mitte. ñ obstina¬
tionis s uexationis aquilonẽ.
ut ip̃a uexatio det intellectũ
ad obaudiendũ. Aquilonis
rigore flagella ortum tuum.
hoc qͣi uerbere excita torporẽ
eiꝰ: ut auidius ad austri se
lenia spuamina conferat. Tã
partib qͣm temporibr auster
⁊ aquilo circa ortũ ur̃m uices al¬
ternant. Sicut enim nunc flat
auster nunc aquilo: ita hic aust̾¬
⁊ illic aquilo. Aliquotiens autẽ
⁊ si mul flant: s alter foris ⁊ al¬
ter intus. Foris aquilo:⁊ intus
auster. ille furens. ⁊ iste fouens.
fremat aquilo.⁊ tumultuetur
foris: tantũmͦ ortum intus non
ꝑflet. intro ñ penetret intimam

Expanded text:
premit. Dic ei, Domine, ut surgat, ut premit. Dic ei, Domine, ut surgat, ut discedat. Voca et dic austro: Veni, perfla hortum meum, et fluant aromata illius. Non dico austrum felicitatis et securitatis terrenae; nam hic auster frequenter aromata stringit et exsiccat: sed austrum voca gratiae tuae. Et si ita necesse est, et aquilonem in illum sterilem hortum mitte, non obstinationis, sed vexationis aquilonem, ut ipsa vexatio det intellectum auditui ad obediendum. Aquilonis rigore flagella hortum tuum: hoc quasi verbere excita torporem ejus, ut avidius ad austri se lenia spiramina conferat. Tam partibus quam temporibus auster et aquilo circa hortum nostrum vices alternant. Sicut enim nunc flat auster, nunc aquilo: ita hic auster, et illic aquilo. Aliquoties autem et simul flant: sed alter foris, et alter intus. Foris aquilo, et intus auster: ille furens, et iste fovens. Fremat aquilo, et tumultuetur foris: tantummodo hortum intus non perflet, intro non penetret, intimam
Abbreviated transcription (Latin):
sedentes apłi: soluta ẽ omnis
congelate mentis frigiditas.
sicut torrens in austro: ⁊ de¬
inceps uerbi uirtutũq ꝓ flu¬
xerunt aromata.S numqͥd
ideirco aquilo durus quieuit
Nonne multo uehementius
ꝑ secutoꝵ insurrexit ꝓcella:
impetus heretice tẽpestatis:
Numqͥd ñ emulatione qua¬
dam. temptationis aqͥlo austro
se opposuit gr̃e: Quasi solus
ortum ꝑflare conatur. quodã
rigore duri sp̃c aromata re¬
stringere uolens nefluant. s
tanto latius fluunt. Adu̾sita¬
tis ⁊ ꝓsꝑitatis alteriꝰ motibus
nunc ꝓ uocata. nunc pasata
pace auctus ẽ numerus. In il¬
la fortes ꝓbantur: in ista fouen¬
tur infirmi. Quid gͦ nunc pͥmi¬
tiuam eccłiam memoro: Et ad¬
huc ⁊ si ñ tam uehementes: fre¬
quentes tñ aquilonis impetus
sustinet ortulus sponsi. Alter¬
nant circa illum uices auster
⁊ aquilo. Grauis impetus hoc
tempore eccłiam impulit: et
quidẽ ab aquilone. Nam inde
origo ẽ. scismatis. Inde oritur:
⁊ ibi moratur. Solus ille aqͥlo

Expanded text:
sedentes, soluta est omnis congelatae mentis frigiditas, sicut torrens in austro: et deinceps verbi virtutumque profluxerunt aromata. 4. Sed numquid idcirco aquilo durus quievit? Nonne multo vehementius persecutorum insurrexit procella, et impetus haereticae tempestatis? numquid non aemulatione quadam tentationis aquilo, austro se opposuit gratiae? Quasi solus hortum perflare conatur quodam rigore duri spiritus, aromata restringere volens ne fluant; sed tanto latius fluunt. Adversitatis et prosperitatis alternis motibus nunc provocata, nunc pacata pace auctus est numerus. In illa fortes probantur; in ista foventur infirmi. Quid ergo primitivam Ecclesiam nunc memoro, cum adhuc, etsi non tam vehementes, frequentes tamen aquilonis impetus sustinet hortus sponsi? Alternant circa illum vices auster et aquilo. Gravis impetus hoc tempore Ecclesiam impulit, et quidem ab aquilone. Nam inde est origo schismatis: inde oritur, et ibi moratur; solus illic aquilo
Abbreviated transcription (Latin):
entiam cui ñ poterunt resi¬
stere adusarii ur̃i. Quando
hec tam subita ⁊ tã serena
ꝓfluerent. nͥ hoc austro af¬
flante: Audistis iam unde ue¬
nerunt aromata ueritatis
tam ꝓflua ⁊ parata tẽpore
suo. Caritas nonne ⁊ ipsa
diffusa ẽ in cordib nr̃is. per
sp̃m scm̃ qui datus ẽ nobis:
Multa sunt aromata que flu
fluxerunt. Qd̃ ꝓfluunt: copia
designatur. Qd ad flatũ austri:
coactio tollitur. Caritas cogiñ
potest: gratis fluit. Non ne¬
cessitate s arbitrio fertur: au¬
stro tñ flante. Arbitrii qͥd eñi
conferret libertas. si non as¬
piraret auster gr̃e. Nam ⁊ si
arbitrium ubi ẽ semꝑ liberĩ
berum id ẽẽ damus. Nec electi¬
onem. nec exsecutionẽ omni¬
um liberam ħt. In eligendo sẽ¬
per ẽ libertas: s ñ est semꝑ
ad eligendum. Eligere nãq
nͥ libere non potest. s ẽ ali¬
quod. qd̃ nec eligere ꝑ se p̃t.¬

Expanded text:
entiam, cui non poterunt resistere adversarii vestri . Quomodo haec tam subita et tam serena profluerent, nisi hoc austro afflante? Audivistis jam unde venerunt aromata veritatis tam proflua et parata tempore suo. 3. Charitas nonne et ipsa diffusa est in cordibus nostris per Spiritum sanctum qui datus est nobis? Multa sunt aromata quae profluxerunt. Quod profluunt, copia designatur: quod ad flatum austri, coactio tollitur. Charitas non potest cogi, gratis fluit; non necessitate, sed arbitrio fertur, austro tamen flante. Arbitrii enim quid conferret libertas, si non aspiraret auster gratiae? Nam etsi arbitrium ubi est, semper liberum omnia id esse damus: nec electionem, nec exsecutionem omnium liberam habet. In eligendo semper est libertas, sed non est semper ad eligendum. Eligere namque nisi libere non potest: sed est aliquid, quod non eligere per se pot
Abbreviated transcription (Latin):
terre debemus. Si gͦ ⁊ in nobis
sal euanuerit ⁊ in quo salietur:
factus est sacerdos sicut popri¬
lus: ut licentius popłs sicut sa¬
cerdos fiat. Mundo monachi stiz¬
diose se conformant: ⁊ qui in
mundo sunt. errorẽ suum nr̃oꝵ
satisuersute ⁊ nimis uere tu¬
entur exẽplo. Mutuis ad uitia
sese aut informant aut fouent
amplexib pastores ⁊ populi:
seculares ⁊ religiosi. P romptii¬
alla plena sunt huiusmodi
eructaantia ex hoc in illud: aut
turpis. aut tepide conu̾satio¬
nis sp̃m pestilentẽ. Heu quã
auido cordis ore prauũ hunc
attrahimus sp̃m: ⁊ corrũpen¬
tem haurimus aurã. Pestilen¬
tia hec passim influit ꝑ fene¬
stras ñras. Iħu bone q̃n erit. si
t̃n aliqͣndo erit: sicut fides i¬
degra. sic ⁊ in corrupti mores:
Quando continget ut sicut eñ
ueritate pax sic ñ sit pugna
ꝓ uirtute: Qñ integrũ te ⁊ ex
arbitrio. in contẽplationis et
quietis cubitulo conplectemur:

Expanded text:
terrae debemus. Si ergo et in nobis terrae debemus. Si ergo et in nobis sal evanuerit, in quo salietur? Factus et sacerdos sicut populus, ut licentius populus sicut sacerdos fiat. Mundo se monachi studiose conformant: et qui in mundo sunt, errorem suum nostrorum satis versute et nimis vere tuentur exemplo. Mutuis ad vitia sese, aut informant, aut fovent exemplis, pastores et populi saeculares et religiosi. Promptuaria plena sunt hujusmodi, eructantia ex hoc in illud, aut turpis, aut tepidae conversatiospiritum pestilentem. Heu! quam avido cordis ore pravum hunc attrahimus spiritum, et corrumpentem haurimus auram! Pestilentia haec passim influit per fenestras nostras. Jesu bone, quando erit, si tamen aliquando erit, sicut fides integra, sic et incorrupti mores? Quando continget ut sicut cum veritate pax, sic non sit pugna pro virtute? Quando integrum te, et ex arbitrio in contemplationis et quietis cubiculo complectemur?