comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
atur in p̃oe: qnͣto ampluis inqͥnat᷑
stulta locutõne. Quia sic̃ scͥptum est
qͥ auertit aurem suam ne audiat le¬
gemi: orat̃õ eius erit execrabil. Qͥd
gͦ mirum si postulantes tarde a dño
audimur: qui p̃cipientem dñm aut
tarde aut nullomͦ audimusͤ Et qͥd
mirum si florentius in ỹce sua cicuis
est auditus qui in p̃ceptis suis dñm citiꝰ
audinit: PetRus. Nichil est qd̾
responderi ualeat aꝑte ratõmi.
Euthitius uͦ qui p̃dicti flo¬
rentii in uia dei soti us fuerat: magnꝰ
post mortem claruit in uirtute signoꝵ
Nara cum multa eiues urbis illiuis
de eo soleant narrare miracła. illud
tñ est p̃cipuũ qd̃ usq ad ħ langobar¬
du e dignabatur oꝑari. diam quotiẽs
pluuia deerat. ⁊ estu nmio t̾ram lon¬
ga ficcitas exurebat: collecti in uñ ciues
urbis illius etus cunieam leuare ates
inconspectu dñi cum p̃cib offerre consu¬
euerant. Cum qua dum ꝑ agros exoran¬

Expanded text:
atur in prece, quanto amplius inquinatur atur in prece, quanto amplius inquinatur stulta locutione, quia sicut scriptum est: Qui avertit aurem suam ne audiat legem, oratio ejus erit exsecrabilis . Quid ergo mirum si postulantes tarde a Domino audimur, qui praecipientem Dominum aut tarde aut nullo modo audimus? Et quid mirum si Florentius in prece sua citius est auditus, qui in praeceptis suis Dominum citius audivit? PETR. Nihil est quod responderi valeat apertae rationi.Eutychius vero, qui praedicti Florentii in via Domino socius fuerat, magnus post mortem claruit in virtute signorum. Nam cum multa cives urbis illius de eo soleant narrare miracula, illud tamen est praecipuum, quod usque ad haec Langobardue dignabatur operari. Nam quoties pluvia deerat, et aestu nimio terram longa siccitas exurebat, collecti in unum cives urbis illius, ejus tunicam levare atque in conspectu Domini cum precibus offerre consueverant. Cum qua, dum per agros pergeren
Abbreviated transcription (Latin):
sccłarib ad imscem᷑. Qd̃ uñ ẏfaias post¬
qͣm regem dñm exercituum uidit: in
semet ip̃o rep̃hendit ⁊ penituit diens.
Ue m̃ qͥa tacui: qͥa uir polbutus labiis
ego sura. Qui cur polluta labia ha¬
beret: apꝑuit eum sub uinxit. In me¬
dio popisli polbata labia hñtis: ego ha¬
bito. pollut̃onẽ namq labioꝵ habere
se doluit: s. unde hanc conxtͣrerit rn¬
dicanit: cum in medio pͥpłi polluta la¬
biu habentis se habitare ꝑhibuit
Uade enim disficile ÷ ut lingua selarmũ¬
mentem ñ inqͥnet qm caia tangit. Qͥa
dum plerumq eis ad q̃dam loq̃nda cõ¬
descendimꝰ paulisꝑ assueti hanc ip̃an
locntõnem q̃ nobis idigna est etiam
delectabilit tenemꝰ : ut ex ea redire
iam ñ libeat: ad qͣm uelut ex cõdescẽ¬
sione uenimus inuiti. Sic q fit ut
ab otiosis ad noxia: a leuib ad gͣm¬
ora uerba ueniamꝰ: ⁊ os nr̃ta ab oĩ¬
potente dũo tanto iam muiꝰ exaudi¬

Expanded text:
saecularibus admiscemur. Quod bene Isaias postsaecularibus admiscemur. Quod bene Isaias postquam regem Dominum exercituum vidit, in semetipso reprehendit, et poenituit, dicens: Vae mihi, quia tacui, quia vir pollutus labiis ego sum . Qui cur polluta labia haberet, aperuit, cum subjunxit: In medio populi polluta labia habentis ego habito . Pollutionem namque labiorum habere se doluit; sed unde hanc contraxerit, indicavit, 313 cum in medio populi polluta labia habentis se habitare perhibuit. Valde enim difficile est ut lingua saeculariumentem non inquinet quam tangit, quia dum plerumque eis ad quaedam loquenda condescendimus, paulisper assueti, hanc ipsam locutionem quae nobis indigna est etiam delectabiliter tenemus, ut ex ea jam redire non libeat, ad quam velut ex condescensione ducti venimus inviti. Sicque fit ut ab otiosis ad noxia, a levibus ad graviora verba veniamus; et os nostrum ab omnipotenti Domino tanto jam minus exaudi
Abbreviated transcription (Latin):
ret. Ad euius nocem subito eelum in¬
tonurit : atq isdem tonitruus omnes
illos qͥ eumdem locum occupauant ser¬
pentes int̾emit. Quos dum nir dei flo¬
Ulorq ad euis nocem tante aues ueue¬
et̃: qũci serpentes oocisi fuerant. Q̾
asportantes singłos ⁊ longius ꝓierentes.
locum habitatõnis illius mundum
ditiam. acq eius simplieeni naturam.
multum petre humani eoddis mundi¬
cia ato simplicitas ualet. Hoc ip̃m
namq qͥd̾ eius famuli a t̾renis acfoib
segͥgati. otiosa loqui nescrunt: ⁊ mẽ¬
tem ⁊ u̾ba sparg̾e ates inqͥnare deuitãt:
auctoris sui p̃oetis ex auditõnem mi¬
petrant: cui in qnͣtum est possible wp̃a
puritate ac simplicitate cogitatõnis
q̃si ex quadam iam similitadine concor¬
dant. Nos auter t᷑bis pͥpłarib adiipti
guit̾ noxia loqͥm̃ : os nr̃m omipoten¬
ti deo tanto longinquum sit: qͣnto
huic mũdo ꝓximum. Multum aͥge
de orsum dueunur: dum locutione ꝯtinua

Expanded text:
ret. Ad cujus vocem subito coelum inret. Ad cujus vocem subito coelum intonuit, atque idem tonitrus omnes illos, qui eumdem locum occupaverant, serpentes interemit. Quos cum vir Dei FloMoxque ad ejus vocem tantae aves venerunt, quanti serpentes occisi fuerant: quae asportantes singulos, et longius projicientes, locum habitationis illius mundum ditiam, atque ejus simplicem naturam multum, Petre, humani cordis munditia atque simplicitas valet. Hoc ipsum namque quod ejus famuli a terrenis actionibus segregati, otiosa loqui nesciunt, et mentem per verba spargere atque inquinare devitant, auctoris sui prae caeteris exauditionem impetrant. Cui in quantum est possibile, ipsa puritate ac simplicitate cogitationis, quasi ex quadam jam similitudine concordant. Nos autem turbis popularibus admisti, iter noxia loquimur, os nostrum omnipotenti Deo tanto longinquum fit, quanto huic mundo proximum. Multum quippe deorsum ducimur, dum locutione continua
Abbreviated transcription (Latin):
Nunqͥ nam ualde gͣue ẽẽ credimus.
si fortasse cuilibet exagitati iraeum¬
De hoc peceato petre cur me pereun¬
ctaris. angͣue sit. cum paulus di¬
cat: neq regũ malediei dei possidebt̃:
pensa itaq ꝙͣ gͣuis culpa est: que seꝑat
a regno uite.¬
homo ũ fortasse ex malitia. s er liugne
distͥctum uidicem petre otiosus sermo
rep̃henditur: qͣntomagis nox ius: Pen
sa qͣnͣtum sit dagnabilis qui a malitia
ñ uacat: si ⁊ ille sermo penalis est.
abiud: qd sileri ñ debeat. Cũ enim mag¬
naelus opinio longe lateq erebrescẽt:
qͥdam diaconus longe positus ad eum
u̾e studuit: ut se euis orat᷑onib õ¬
mẽdaret. Qͥ ad eras cellulam ueniens
omem locum per cireuitum intienit ĩ¬
mimeris serpentib plenum. Cumqi
uehement̃ ex pauisset: aamaurit dicẽs.
Serue dñi ora. Exat autem tune mi¬
ra sereuitas. Egressus uͦ florentius ad
celum ocesos ⁊ palmas cecendit: ut illã¬
ut sstam pestem sic̃ serret dñs ausfer¬

Expanded text:
Nunquidnam valde grave esse credimus, si fortasse cuilibet exagitanti iracunDe hoc peccato cur me percunctaris an grave sit, cum Paulus dicat: Neque maledici regnum Dei possidebunt ? Pensa itaque quam gravis culpa est, quae separat a regno vithomo non fortasse ex malitia, sed ex linguae districtum judicem, Petre, otiosus sermo reprehenditur, quanto magis et noxius? Pensa ergo quantum sit damnabilis, qui a malitia non vacat, si et ille sermo poenalis est, aliud, quod sileri non debeat. Cum enim magna ejus opinio longe lateque crebresceret, quidam diaconus longe positus ad eum pergere studuit, ut ejus se orationibus commendaret. Qui ad ejus cellulam veniens, omnem locum per circuitum invenit innumeris serpentibus plenum. Cumque vehementer expavisset, clamavit, dicens: Serve Dei, ora. Erat autem tunc mira serenitas. Egressus vero Florentius, ad coelum oculos et palmas tetendit, ut illam pestem, sicut sciret Dominus, aufer
Abbreviated transcription (Latin):
aqͣm. Que ut p̃diri usq ad fenestsͤ
defluebat. Hauriri itaq ut aqua pors¬
rat: s defluere ut aqua ñ pot̾at. Stans
autem ante iamiani ad ostendendum
cunctis merͥtum martyris: ⁊ aqua erat
ad aduitorium : ⁊ quasi aqͥ non erat
ad inuadendum locum. Qd̃ ego anti¬
quo illo antedieti ignis nuracło uere p̃¬
dixi ñ fuisse dissimile: qui tͥum ꝑuero¬
run uestimenta ñ tetigit et uincła in¬
cendit.  M̾ira sunt ualde
scõꝵ facta que uarras: ⁊ ỹsenci infir¬
mitati hominũ uehement̾ stupenda.
S quia tantos nuꝑ initalia fuisse au¬
dio admirande uirtutis uiros: uosse
uelim si nullas contigit autiqui hostis
iuisidias ꝑtulisse an ex insidus ꝓfecisse

Expanded text:
aquam, quae, ut praedixi, usque ad fenestras aquam, quae, ut praedixi, usque ad fenestras diffluebat. Hauriri itaque ut aqua poterat, sed diffluere ut aqua non poterat. Stans autem ante januam ad ostendendum cunctis meritum martyris ut aqua erat ad adjutorium, et quasi aqua non erat ad invadendum locum. Quod ego antiquo antedicti ignis miraculo vere praedixi non fuisse dissimile, qui trium puerorum et vestimenta non contigit, et vincula incendit. PETR. Mira sunt valde sanctorum facta quae narras, et praesenti infirmitati hominum vehementer stupenda. Sed quia tantos nuper in Italia fuisse audio admirandae virtutis viros, nosse velim si nullas eos contigit antiqui hostis insidias pertulisse, an ex insidiis profecisse
Abbreviated transcription (Latin):
Multos hor fuspicor mar¬
tyrim subire potuisse: si cos tempus
in oculto: alt̃m inpublico. diã
et si ꝑsecuto desit excius martyrir me¬
ricum in occulto est: cum uirtus ad
passionem ꝓp̃ta flagrat in animo. Aauia
euim esse possit ⁊ sine aꝑta passione
mar tỹrium: testatur ui eiingłio dñs:
qui zebedei filus adhuc per rafrrmica¬
tem mentis malora sessionis loca que¬
tentib dicit. Potestis bibe̾ calicem quẽ
ego bibirus sum: Qui uidelicet cum
respond̾ent possumus: utͥsq ait. Cali¬
cem qͥdem meum bibetis: sedere autẽ
ad dext̾am meam uł ad srnist̃m ñ est
meum dare uobis. Qͥd autem calicis no¬
mine uͥ passionis pocłm signat: Et cũ
crimniirum stet qͥa ladob iupassio¬
ne occubuit: ioħs uͦo in pare eccłe qͥe
uit: iueunctant colligit᷑ esse ⁊ sine

Expanded text:
Multos horum suspicor martyrium subire potuisse, si eos tempus in occulto, alterum in publico. Nam etsi persecutio desit exterius, martyrii meritum in occulto est, cum virtus ad passionem prompta flagrat in animo. Quia enim esse possit et sine aperta passione martyrium, testatur in Evangelio Dominus, qui Zebedaei filiis adhuc prae infirmitate mentis majora ses ionis loca quaerentibus dicit: Potestis bibere calicem quem ego bibiturus sum ? Cui videlicet cum responderent: Possumus; ait utrisque: Calicem quidem meum bibetis; sedere autem ad dexteram meam vel sinistram, non est meum dare vobis . Quid autem calicis nomen, nisi passionis poculum signat? Et cum nimirum constet quia Jacobus in passione occubuit, Joannes vero in pace Ecclesiae quievit, incunctanter col
Abbreviated transcription (Latin):
am ante hos fere aunos qͥndecim
sic̃ cestant᷑ qͥ int̾ esse potuert̃ : q̃dra¬
grita rustici a langoburdis capti: carnes
immolatieias comede cõpellebant᷑. Qⁱͥcũ
ualde resiste̾nt ⁊ cõting̾e cibum saeri¬
legum nollent: cepere langobardi qui
cos tenuerant uͥ rimolata comedent
eis mortem minari. At illi et̃nam potiꝰ
ꝙͣ p̃sentem uitam ac tnsicoriã diligentes.
fidelit᷑ ꝑsticert̃: atq in sua constantia
simul õs eccisi st̃. Ed itaq isti nisi ueri¬
tatis martyres fuert̃: qui ne uecitum

Expanded text:
am ante hos fere annos quindecim, sicut hü testantur qui interesse potuerunt, quadraginta rustici a Langobardis capti carnes immolaticias comedere conpellebantur. Qui cum valde resisterent et contingere cibum sacrilegum nollent, coepere Langobardi, qui eos tenuerant, nisi immolata comederent, eis mortem minari. At illi aeternam potius quam praesentem vitam ac transitoriam diligentes, fideliter persteterunt; atque in sua constantia simul omnes occisi sunt. Quid itaque isti nisi veritatis martyres fuerunt, qui, ne vetitum
Abbreviated transcription (Latin):
ex istet martyres esse potissent: qͥ de¬
culti hostis insidias cołantes suosq ĩ
ħ uiundo adusarios diligentes: eunetis
carnalib desid̾iis resistentes: ꝑ ħ qd̵ se
õipotenti deo incorde mactauert̃. ⁊ wi
cis cemꝑe martyres fuer̃t: Dum mͦ ur̃is

Expanded text:
titisset, martyres esse potuissent, qui occulti hostis insidias tolerantes, suosque in hoc mundo adversarios diligentes, cunctis carnalibus desideriis resistentes, per hoc quod se omnipotenti Deo in corde mactaverunt, etiam pacis tempore martyres fuerunt, dum nostris
Abbreviated transcription (Latin):
nam hoc esse dicimꝰ: Syonte sibi leciti¬
⁊ frena laxabat: au tot uͥtutibus polles
aliqñ ad p̃sens gaudium etiam renitens
Magna est petre oĩpotentis dei difpensa¬
tõ. ⁊ płmq contingit ut qͥb magͥora
bona p̃stat: q̃dam minora ũ tͥbuat: ut
semꝑ eoꝵ animꝰ habeat: nñ se ip̃e reĩ¬
liendat: qͣtinus dum appetunt ꝑfechiẽ
nͨ possunt ⁊ laborant ra hoc qd̃ ñ aecei¬
unt. uͭ tã laborando p̃ualent: in his q̃
accrpta habent. se minime excollant:
s discant Ex semet ip̃is marora bona

Expanded text:
 hoc esse dicimus? Sponte sibi letici hoc esse dicimus? Sponte sibi leticie frena laxabat, an tot virtutibus pollens aliquando ad presens gaudium etiam renítens ?». Gregorius: «Magna est, Petre, omnipotentis Dei dispensatio, et plerumque contigit ut, quibus maiora bona prestat, quedam minora non tribuat, ut semper eorum animus habeat unde se ipse reprehendat, quatinus, dum appetunt perfecti esse nec possum et laborant in hoc quod non acceperunt, nec tamen elaborando prevalent, in his que accepta habent se minime extollant, sed discant quia ex semet ipsis maiora bona
Abbreviated transcription (Latin):
recagnouiert̃ que posuerant: magnoq
receper̃t sua
lio quoq temꝑe qͥdam se eius oratõi¬
b cõmendans portas duas plenas
alimentis ei ꝑpuerum tͣnsmisit. Qua¬
rum rinam isdem puer subriprat: atq
inictũe abscõdit: uriam uͦ ad dei hominẽ
deculit: et petitõnem illius. qͥ se ei⁊ exe¬
naium cõmendau̾at enarrauit. Qͣm uir
dñi benigne suscipiens: euudem ꝑuerũ
admonuit dicens. Gr̃as agimus. Set
uide portam qm ra itrn̾e posuistr. ne ua¬
cante tang̾e p̃sumas: qͥa in eam serpens
puer ualde confusus exultauit qͥdem qd̃
mortem euaserit: s. tͥstis ad modum fact᷑
est. qͥa qͣmuis salubrem penam. tũ ꝑtulit
uerecũdiam snam. Qͥ reu̾sus ad portam
caute ad sollicite attendit: si eam sient
uir dei p̃dirat iam serpens tenebat. Hie
itaq eum uirtute abstinentie cõtengtu
tõne esset incõꝑabilit̾ p̃ditus unum erit
ꝙ᷑ in eo rep̃hensibile esse uidebatur. Qa

Expanded text:
recognoverunt quae posuerant, magnoque recognoverunt quae posuerant, magnoque receperunt sua. Alio quoque tempore quidam se ejus orationibus commendans, sportas duas plenas alimentis ei per puerum transmisit, quarum unam idem puer subripuit, atque in itinere abscondit: unam vero ad Dei hominem detulit, et petitionem illius qui se ei per xenium commendaverat enarravit. Quam vir Domini benigne suscipiens, eumdem puerum admonuit, dicens: Gratias agimus, sed vide, sportam quam in itinere posuisti ne incaute tangere praesumas, quia in eam serpens puer valde confusus, exsultavit quidem quod mortem evaserit, sed tristis ad modicum factus est, quia quamvis salubrem poenam, tamen pertulit verecundiam suam. Qui reversus ad sportam, caute ac sollicite attendit, sed eam jam, sicut vir Dei praedixerat, serpens tenebat. Hic itaque cum virtute absione esset incomparabiliter preditus, unum erat quod in eo reprehensibile esse videbatur, quia
Abbreviated transcription (Latin):
ad orti hostrum uenite: tͣnqͥlle petite: cũ
bñdictõne ꝑipite: ⁊ a furti pͣuitate
cessate. Quos statim collectis holerib:
onustari fecit. fcm̃q est ut qui ad ortũ
uocuri uenerant: eñ laboris sui p̃mio et¬
repleti ab eo ⁊ innocui redirent.
lio qͦq tempore acorsserunt ad eum
peregͥni qͥdam miscd̃iam postrilan¬
di uid̾ent᷑. Cumq hunc uestimenta pe¬
terent: eoꝵ n̾ba uir dñi tacitus audiuit.
Qͥ unum ex discipłis suis ꝓtinus silent no¬
cauit: eiq p̃epit dicens. Hade ͥ atq in
illa silua un loco cali cauam arborem reqͥ¬
re. ⁊ uestimenta q̃ iu ea inueñis defer.
Cumq discipł abisset: arborem sic̃ fuerat
uissus exqͥsuunt: uestimenta repꝑit: ⁊ la¬
tent̾ deculit magistro. Que uir dñi sus¬
cipiens ꝑegͥnis midis atq petentib osten¬
dit. ⁊ p̃buit dicens. beuite qͥa tiudi estis:
eece collite ⁊ uestite uos. Hec illi incuẽtes

Expanded text:
ad horti aditum venite, tranquille petite, cum ad horti aditum venite, tranquille petite, cum benedictione percipite, et a furti pravitate cessate. Quos statim collectis oleribus onustari fecit. Actumque est ut qui ad hortum nocituri venerant cum laboris sui praemio etrepleti ab eo et innocui redirent. Alio quoque tempore accesserunt ad eum peregrini quidam misericordiam postulandi viderentur. Cumque hunc vestimenta peterent, eorum verba vir Domini tacitus audivit; qui unum ex discipulis suis protinus silenter vocavit, eique praecepit, dicens: Vade, atque in illa silva in loco tali cavam arborem require; et vestimenta quae in ea inveneris defer. Cumque discipulus abiisset, arborem sicut fuerat jussum requisivit, vestimenta reperit, et latenter detulit magistro. Quae vir Dei suscipiens, peregrinis nudis atque petentibus ostendit ecce tollite, et vestite vos. Haec illi intuentes,
Abbreviated transcription (Latin):
q miracłis: cunetis longe lateq habitã¬
tib uita eius claruit.
ai die q̃dam ad uesꝑum in orto
monast̾ũ fecit iactari ferramenta
q̃ uisitato nos noĩe uangas uocamus. Dix̃
itaq discipłis suis. Tot uangas morto
ꝓicite: ⁊ cicuis redite. Hocte uͦ eadem dũ
ex more eum fr̃ib ad exhibendas dño lau¬
des fur rexifset: p̃cepit dicens. Ite i ⁊ oꝑari¬
is nr̃is pulmentum coqͥte : ut mane pͥmo
ꝑatum sit. S acto autem mane: Fẽẽ defer¬
fr̃ib ingressus. qͦt uuangas lactari p̃oeꝑ¬
at : tot in eo laborantes oꝑarios inuenit
Ingͤssi qͥppe fures fuerant ortum: s muta¬
ta mñte ꝑ sym̃ app̃henderunt uanguas
illius spatia q̃ inculta fuerant coluerũt
Qͥb uir dñi mox ut ingͦssus est ait. Gau¬
dete fr̃s multum laborastis iam qͥescite.
Quib illico alim̃ta q̃ detułat p̃buit: eosq
post tanti laboris fatigatõnem refecit.
Sufficient̾ añ refectis ait. Nolite ma¬
lum ħ face. Quotiens de orto aliꝙͥ uultis

Expanded text:
unctis longe lateque habitantibus vita ejus inclaruit. Nam die quadam ad vesperum in hortum monasterii fecit jactari ferramenta, quae usitato nos nomine vangas vocamus. Dixit itaque discipulis suis: Tot vangas in hortum projicite, et citius redite. Nocte vero eadem dum ex more cum frrexisset, praecepit, dicens: Ite et operariis nostris pulmentum coquite, ut mane primo paratum sit. Facto autem mane, fecit deferfratribus ingressus, quot vangas jactari praeceperat, tot in eo laborantes operarios invenit. Ingressi quippe fures fuerant, sed mutata mente per spiritum apprehenderunt vangas illius spatia quae inculta fuerant coluerunt. Quibus vir Domini mox ut ingressus est, ait: Gaudete, fratres, multum laborastis, jam quiescite. Quibus illico alimenta quae detulerat praebuit, eosque post tanti laboris fatigationem refecit. Sufficienter autem refectis ait: Nolite malum facere, sed quoties de horto aliquid vultis,
Abbreviated transcription (Latin):
inenti ercidit. qͥa eum daniel ꝓplĩa mag¬
uam illam ⁊ tribilem uisionẽ iridit
ex qͣ etiam iusione coutͤmuit: ꝓtinus
aduinrit: ⁊ ego elangui ⁊ egrotaui
cum mens huumana ultͣ se ducatur¬
ad uidendum: necesse est ut ħcarne¬
um uascłm qd̵ ferre talenti pondus
ñualet infirmetur. Petrus. Scru¬
pulum cogitatõnis mee aꝑta rac̃o dissol

Expanded text:
Daniel propheta magnam illam ac terribilem visionem vidit, ex qua etiam visione contremuit, protinus adjunxit: Et ego elangui, et aegrotavi cum mens humana ultra se ad videndum ducitur, necesse est ut hoc carneum vasculum, quod ferre talenti pondus non valet, infirmetur. PETR. Scrupulum cogitationis meae aperta ratio dissol
Abbreviated transcription (Latin):
las furtum fac̾et: uer uecem tulit: ⁊ cõ¬
eitus exut. Cũ uͭ ꝑuenisset ad locum ubi
uir dñi sepustus erat. rerente hesit et
gressum mouere ñ potuit. Heruecem uͦ
de collo deposuit: enmq dimitt̾e uoluit
s manum laxare ũ naluit. Cepit gͥ mi
ser stare cum p̃da sua: rens ⁊ ligatus.
Uolebat uͥnecem dimitt̾e̾: uͨ ualebat.
uolebat egͣdi eum uͥuece: uͭ potat. Miro
uad mͦ fur qui a uiuis uideri timuit:
hunc mortuus tenebat. Cuinq ita gͦssris
manusq illuis fuissent obst̾cte: ⁊nimo¬
bilis ꝑsticit. Fc̃o autem mane expletisq
teuentem manu. Res uenit iu dubium
utr uin uer uecem tolleret au osfer ret:
s culpe reus ciciuis indicauit penam.
Mirati om̃s qͥa ingͤͦssus fur uiri dei me¬
rite ad p̃dam suam stabat ligatus. Qui
se ꝓeo ꝓtinus iu orat̃onem deder̃t: suisq
p̃cib uir obtin̾e ualuer̃t. nt̃ qui reseoꝵ
uen̾at raꝑe: saltim uacuus erire mere

Expanded text:
 vervecem tulit, et concitus exiit. Cum vero pervenisset ad locum ubi vir Domini sepultus erat, repente haesit, et gressum movere non potuit. Vervecem quidem de collo deposuit, eumque dimittere voluit, sed manum laxare non valuit. Coepit igitur stare miser cum praeda sua reus et ligatus. Volebat vervecem dimittere, nec valebat; volebat egredi cum vervece, nec poterat. Miro itaque modo fur, qui a vivis videri timuerat, hunc mortuus tenebat. Cumque ita gressus manusque illius fuissent obstricta, immobilis perstitit. Facto autem mane expletisquetenentem manu. Res venit in dubium, utrum vervecem tolleret, an offerret, sed culpae reus citius indicavit poenam. Mirati omnes quia ingressus fur viri Dei merito ad praedam suam stabat ligatus. Qui se pro eo protinus in orationem dederunt, suisque precibus vix obtinere valuerunt ut qui res eorum venerat rape
Abbreviated transcription (Latin):
caꝑet. sic̃ uiuus ꝓmisat. mortuus ad¬
upleuit. Set qͥa hoc qd̾ p̃dixi apd̃ ꝑne¬
stinam urbena in beati petͥ apłi mona¬
stio gestum est: iusne aliqͥ etiam in bẽ
urbe de eius eccłe custodib ubi sacͤtifsi¬
mũ corpus illius est positum audire:¬

Expanded text:
caperet, sicut vivus promiserat, mortuus icaperet, sicut vivus promiserat, mortuus implevit. Sed quia hoc quod praedixi apud Praenestinam urbem in beati Petri apostoli monasterio gestum est, visne aliquid etiam in hac urbe de ejus ecclesiae custodibus, ubi sacratissimum corpus illius est positum, audire
Abbreviated transcription (Latin):
rus sum: utrosq icaꝑx ñ potest: abbas ꝓ¬
tinus respondit dicens. Ita fae ut dixi:
qͥa sepulcrum tuum ambos nos capiet
Defunctus itaq est atq in sepulero eodẽ
qd̾ sibi prb̾r ꝑauat positus. S ox quoq
langore crescente: cicius uitam ỹsbiter
finiuit. Cumq ad sepulcrum qd sibi ip̃e
ꝑau̾at corpus illius fuisset a fr̃ib porta¬
tum aperto eodem sepulero usder̃t om̃s
qui aderant locum ñ esse ubi poni pocui¬
ssec: qͥa corpus patͥs monast̾u. qd illic añ
positum fuerat. om̃e illd̾ sepulerum te¬
nebat. Cumq fr̃s qͥ p̃sbiteri corpꝰ detule¬
rant factam sibi sepeliendi difficulca¬
cem uideretent. unuis eor ere lamauit
dicens. Ni est pat̾ ubi est qd̾ dixisti: qͥa se¬
pulerum istud ambos nios caꝑet: Ad cuiꝰ
uocem subito cunctis uidentib abb̾is cor¬
pus qd illic ante positum fuerat ⁊ supi¬
num lacebat: sese uͥtit in latẽ: ⁊ uacã¬
tem sepuleri locum ad sepeliendrn cor

Expanded text:
rus sum, utrosque capere non potest, abbas prus sum, utrosque capere non potest, abbas protinus respondit, dicens: Ita fac ut dixi, quia sepulcrum tuum ambos nos capit. Defunctus itaque est, atque in sepulcro eodem quod sibi presbyter paraverat positus. Mox quoque anguore crescente citius presbyter vitam finivit. Cumque ad sepulcrum quod sibi ipsi paraverat corpus illius fuisset a fratribus deportatum, aperto eodem sepulcro viderunt omnes qui aderant locum non esse ubi poni potuisset, quia corpus patris monasterii, quod illic ante positum fuerat, omne illud sepulcrum tenebat. Cumque fratres qui presbyteri corpus detulerant, factam sibi sepeliendi difficultatem viderent, unus eorum exclamavit, dicens: O Pater, ubi est quod dixisti, quia sepulcrum istud ambos nos caperet? Ad cujus vocem subito, cunctis videntibus abbatis corpus, quod illic ante positum fuerat, et supinum jacebat, sese vertit in latere, et vacantem sepulcri locum ad sepeliendum pres
Abbreviated transcription (Latin):
Re nestine urbi mous p̃minet
in quo beati petͥ apłi monast̾iũ
situm est uiror dei. Quor relatõne ad¬
huc in monastio positum audisse me
contigit magnum ħͥ qd uarro miracu¬
lum: qd̾ eiusdem monast̾ii mouast̾ichi
se no sse testabantur. In eo namq mo¬
nast̾io fuit pat̾ uite ueniab ił qͥ q̃ndam mo¬
nachum nutͥens. usq ad reu̾endos ꝓueric
mores. Cumq eum in timore dñi ud̾et ex¬
creuisse: in eodem sibi mouast̾io tũe p̃foi¬
terum fecit ordinari. Cui post ordinatõ ẽ
suam qͥa ñ longe abesset eius exitus re¬
uelatõne uidicatum est. Ap̃dicto autẽ
patre monastii petiit qͣtinus ei concedet
ut sibi sepulerum ꝑaret. Qui ille respõ¬
dit. ilute te quidem ego moriturꝰ sum: s
tuum. Recessit gͥ ⁊ p̃parauit. Cum ñ post
multes dies sener pat̾ febre p̃uentus:
ad extͤmna ꝑuenit: atq assistenti p̃sbitõ
uissit dicens. In tuo sepulero me poue.
Cum ille dicet scis qͥa ego te modo secrrtu¬

Expanded text:
enestinae urbi mons praeeminet, in quo beati Petri Apostoli monasterium situm est virorum Dei: quorum relatione adhuc in monasterio positus audisse me contigit magnum hoc quod narro miraculum, quod ejusdem monasterii monachi nosse se testabantur. In eo namque monasterio fuit Pater vitae venerabilis, qui quemdam monachum nutriens, usque ad reverendos provexit mores. Cumque eum in timore Domini videret excrevisse, in eodem sibi monasterio tunc presbyterum fecit ordinari. Cui post ordinationem suam, quia non longe abesset ejus exitus, revelatione indicatum est. A praedicto autem Patre monasterii petiit quatenus ei concederet, ut sibi sepulcrum pararet. Cui ille respondit: Ante te quidem ego moriturus sum, sed tuum. Recessit igitur, et praeparavit. Cum non post multos dies senex pater febre praeventus ad extrema pervenit, atque assistenti presbytero jussit, dicens: In tuo sepulcro pone me. Cumque ille diceret: Scis quia ego modo te secutu
Abbreviated transcription (Latin):
tõnes suas casq int̾ alias oblat̃ones mnisit
ut eis mun̾a saltem nesciendo susciꝑet
Set cuni coram eo fuissent oblatõnes õiũ
deportate: uir dei tacitus sedit. sigillatim
sum ponens atq eligens. oblatões quas
cite ei. Oblatõnem suam omĩpotenti des
go tuam obatõnem ñ accipio qͥa stiam

Expanded text:
tiones suas easque inter aliorum oblationes misit, tiones suas easque inter aliorum oblationes misit, ut eius munera saltem nesciendo susciperet. Sed cum coram eo fuissent oblationes omnium deportate, vir Dei tacitus sedit, singilatim sum ponens, oblationes quas cite ei: Oblationem suam omnipotenti Domino Ego tuam oblationem non accipi
Abbreviated transcription (Latin):
Quos ille dep̃bensos: ferula ꝙͣ portare cõ
suenerat manti. cedebat. Ante cuius uer¬
bera immanissime rugiebant ⁊ fugie¬
baut. Et que gladios formidare urr potãt
ria accende̾. Siqñ autem qͣsibet culpas
s amoris igne fuccensus studebat in eos
uehem̃t᷑ ꝑ linguam seuire. Consuecudi¬
nem uͦ uicimi uł longe positi eiusdem
loci acole fecant. ut dieb singłis ꝑ cbdo¬
madam unusqͥsq ei oblatõnes suas tͣns¬
init̾et: ut ess qd̾ ad se ueniẽtib ip̃e offer¬
re potuiss. Quodam uͦ temꝑe possessor¬
qͥdam cauterius nõie iumundo de fidio
deuictus. qͣnidam scĩmonialem feminã
raruit: sibiq illicito matͥmonio cõiũ¬
eit. Quod mox ut uir dñi cognouit.
ei ꝑ quos potuit que fuerat diguꝰ audi¬
re mandauit. Sumq ille sclis sui consci
timeret. atq̃ ad uirum dei acdedere
neqͤam p̃sumeret: ne forte hunc asꝑxe ut
delinq̃ntes solebat mnereparet: fecit obla¬

Expanded text:
quos ille deprehensos, ferula, quam portare manu quos ille deprehensos, ferula, quam portare manu consueverat, caedebat. Ante cujus verbera immanissimae bestiae rugiebant, et fugiebant; et quae gladios formidare vix poterant, ria accendere. Si quando autem quorumlibet culpas sed, amoris igne succensus, studebat in eis vehementer per linguam saevire. Consuetudinem vero vicini vel longe positi ejusdem loci accolae fecerant ut diebus singulis per hebdomadam unusquisque ei oblationes suas transmitteret, ut esset quod ipse ad se venientibus offerre potuisset. Quodam quidam Cartérius nomine, immundo desiderio devictus, quamdam sanctimonialem feminam rapuit sibique illicito matrimonio coniunxit. Quod mox ut vir Domini cognovit, per quos potuit que fuerat dignus audire mandavit. Cumque ille sceleris sui conscius timeret atque ad virum Domini accedere nequaquam presumeret, ne forte hunc aspere, ut delinquentes solebat, increparet, fecit obla
Abbreviated transcription (Latin):
ra om̃s in eius corꝑe uerni ac mũbra so¬
lidata sunt: ut solut̃onis illius signa
ulc̾ius nulla remanerent. Sed si cuncta
conticescimꝰ. Unde necesse est ut ad moder¬
nos patres qͣ uita per italie ꝓuincias
claruit: narratõ se nr̃a recorq̃at
dus uir menas nõie solitariam
uitam ducebat: qͥ nr̃or multis caguitus
aute hoc fere est decenuium de functus
De cuius oꝑis narratõne unum actorẽ
ñ infoꝰ: qͥa pene tot mͥ in eiꝰ uita testes st̃.
quot saunie ꝓuiniciam nouer̃t. hic itaq
nichil ad usum suñ aliud. nͥ panca apũ
uaseła posfidebat. Huic cum longobard̃
qͥcam in eiusdem aꝑib rapinam uoluissi
ingere. pͥusabeato uiro u̾bo correptus est:
a uexatus. Qua ex re factum est ut siẽ apd̃
om̃s incolas. ita etiam apd̃ candem barbarã
gentem eius nom̃ celebre babetur: nullus¬
q ultra p̃ fumeret eius cellulam nͥ humi
cina silua: apes eius comede conabantur

Expanded text:
ra omnes in ejus corpore nervi ac membra sora omnes in ejus corpore nervi ac membra solidata sunt, ut solutionis illius signa ulterius nulla remanerent. Sed si cuncta conticescimus. Unde necesse est ut ad modernos Patres, quorum vita per Italiae provincias claruit, narratio se nostra retorqueatdus vir Menas nomine solitariam vitam ducebat, qui nostrorum multis cognitus ante hoc fere est decennium defunctus. De cuius operis narratione unum auctorem non infero, quia paene tot mihi in eius vita testes sunt, quot Samnii provinciam noverunt. Hic itaque nihil ad usum suum aliud nisi pauca apium vascula possidebat. Huic cum Langobardus" quidam in eisdem apibus rapinam voluisset ingerere, prius ab eodem viro verbo correptus est a vexatus. Qua ex re factum est ut sicut apud omnes incolas, ita etiam apud eamdem barbaram gentem ejus celebre nomen haberetur, nullusque ultra praesumeret ejus cellulam nisi humi, apes ejus comedere conabantur:
Abbreviated transcription (Latin):
ante longa temꝑa sic̃ nr̃i semores
fert̃. eustos eccb̾ie abundius dictus ẽ
magne humilitatis atq gͣuitatis iux
ita om̃potenti deo fideliter seruiens
ut isdem beatus petrꝰ apłs signis osten¬
det qm de illo haberet estimatõnent
Tiam eum quedam puella ꝑalitica n
erus eccła ꝑmanẽs manib repꝑet. et
dissolutis renib corpꝰ ꝑ terram tͥhe¬
ret. diuq al eodem beato petͦ apło pet̾et
ut sanari mereret᷑: nocte qͣdam eidẽ
per uisionem asticit et dpxit. Nade.
ad abundium mausionartum ⁊ roga illũ
ates ce ip̃e salnti restituet. Ciumq illa de
tanca uisione certa esset. si qͥs esset abiui
dius ignoraret: cepit huc illneq ꝑ ecclẽ
loca se chere: ut qͥs ess abundius uiuesti¬
giret. Cui ip̃e repente fẽs est obuius quẽ
q̃rebat: eiq dixit. Nagote pat̾: iudica
mͥ qͥsest ab undius custos. Cui ille respon¬
dit. Ego sum. At illa inqͥd. Pastor etnu
statu suo ꝓtinus erexit: sioq ex illa ho¬

Expanded text:
ri seniores referunt, custos ecclesiae Acontius dictus est, magnae humilitatis atque gravitatis vir, ita omnipotenti Deo fideliter serviens, ut idem beatus Petrus apostolus signis ostenderet quam de illo haberet aestimationem. Nam cum quaedam puella paralytica, in ejus ecclesia permanens, manibus reperet, et dissolutis renibus corpus per terram traheret, diuque ab eodem beato Petro apostolo peteret ut sanari mereretur, nocte quadam ei per visionem astitit, et dixit: Vade ad Acontium mansionarium, et roga illum, et ipse te saluti restituet. Cumque illa de tanta visione certa esset, sed quis esset Acontius 336 ignoraret, coepit huc illucque per ecclesiae loca se trahere, ut quis esset Acontius investigaret. Cui repente ipse factus est obvius, quem quaerebat, eique dixit: Rogo te, Pater, indica mihi quis est Acontius custos? Cui ille respondit: Ego sum: At illa inquit: Pastor et nustatum suum protinus erexit. Sicque ex illa ho
Abbreviated transcription (Latin):
ebatiqun tͥum puerorum micłm
ełm ex parte aliqua dissimisr gestũ
est. Tunc quippe tres pueri ligatis pe¬
dib ac manib i ignem ꝓiecti sunt.
ꝗuios die alt̾o rex requirens in camino
illesis uestib deambulantes reꝑꝑit. Ex
qua re colligitur qͥa iguis in quem
iactati fuerant. quieoꝵ uestim̃ta nĩ
cõcigit. eoꝵ uincła dissoluit: ut uno
eodenq temꝑe in oͦsequio iustor.
⁊ haberet flamina u̾tucem fuam

Expanded text:
PETR. Antiquum trium puerorum miracuPETR. Antiquum trium puerorum miracuculum ex parte aliqua dissimiliter gestum est. Tunc quippe tres pueri ligatis pedibus ac manibus in ignem projecti sunt, quos die altera rex requirens, in camino illaesis vestibus deambulantes reperit. Ex qua re colligitur quia ignis in quo jactati fuerant, qui eorum vestimenta non contigit, eorum vincula consumpsit, ut uno eodemque tempore in obsequio justorum et haberet
Abbreviated transcription (Latin):
uiuficet᷑. Ualde infra
dum tempꝰ uacat. sine odifficatõe ho¬
ra ũ tͣnseat.
Rat̾ qui dam mecum est ra mo¬
uast̾io conũsatus: in scͥptura sa¬
ra stud iosissimꝰ: qui me etate p̃ibat.¬
⁊ ex multis q̃ nesciebam me edisfica¬
re consueuerat. huius itaq narra¬
tõne didici q̃d fuit quidama incampa¬
nie ꝑtib intͣ quadragesimum roma¬
ne urbis miliarium nõie bñdietus
et quidem etate iuuenis. set morib gͣn¬
deuus: ⁊ ui sc̃e conu̾satõnis regła se for¬
tit strͥugens. Quem totile regis temꝑe
eum goti repꝑissent: hunc incendere
cum sua cella moliti sunt. Ignem nãq
posuert̃. s incircuitu arsert̃ om̃ia.
cella uͦ illius igne comburi ñ poturt
Qd uidentes gothi magisq sementes
atoi hunc ex suo habitacło tͣhentes
qui coq̃ndis panib ꝑabatur. eum q
in illo ꝓrecert̃ : clibanumq clauseit̃.
Set die altõ ita illesus iiuentꝰ est: ut
ñ solum caro ab ignib s neq extrema
ullomͦ uestimenta cremarent᷑.

Expanded text:
ur. PETR. Valde infra dum tempus vacat, sine aedificatione hora non transeat.rater quidam mecum est in monasterio conversatus, in Scriptura sacra studiosissimus, qui me aetate praeibat, et ex multis quae nesciebam, me aedificare consueverat. Hujus itaque narratione didici quod fuit quidam in Campaniae partibus intra quadragesimum Romanae urbis miliarium nomine Benedictus; et quidem aetate juvenis, sed moribus grandaevus, et in sanctae conversationis regula se fortiter stringens. Quem Totilae regis tempore cum Gothi reperissent, hunc incendere cum sua cella moliti sunt. Ignem namque supposuerunt, sed in circuitu arserunt omnia, cella vero illius igne comburi non potuit. Quod videntes Gothi, magisque saevientes, atque hunc ex suo habitaculo trahentes, qui coquendis panibus parabatur, eumque in illo projecerunt, clibanumque clauserunt. Sed die altero ita illaesus inventus est, ut non solum ejus caro ab ignibus, sed neque extrema ullo modo vestimenta cremarentur.
Abbreviated transcription (Latin):
dhuic super sunt aliqui tesdorum
cuius narratõe innotuit res que ei cõ¬
tigit ualde memorabił: qd qͣram nocte
dum eitius ad melioranda iuirca lanti¬
am luminaria surrerisset. ex more
ligneis gͣdib sub lampade positis sta¬
bat. ⁊ lampadis refouebat lumen.
Da deorsum in parum̃to constitit.
eiq dirit. Colliberte : qͣre tam eito sur¬
reristi: Quo dicto ab occłis aspitien¬
tis enanuit. S tantus in eum pauor
irruit: ut tota in illo corꝑis uircus
defic̾et: ⁊ ꝑ dies multos de stratu suo
surgẽ ñ uałet. Qua unre qͥd isdem be¬
atus apłs seruientib sibi uoluit. ñ
p̃sentiam sui respectus ostende: qͥa de

Expanded text:
dhuc supersunt aliqui qui Theodorum cujus narratione innotuit res quae ei contigit, valde memorabilis: quod quadam nocte dum citius ad melioranda juxta januam luminaria surrexisset, ex more in ligneis gradibus sub lampade positis stabat, et lampadis refovebat lumen. da deorsum in pavimento constitit, eique dixit: Conliberte, quare tam citius surrexisti? Quo dicto, ab oculis aspicientis evanuit. Sed tantus in eum pavor irruit, ut tota in illo corporis virtus deficeret, et per dies multos de stratu suo surgere non valeret. Qua in re quid idem beatus apostolus servientibus sibi voluit, nisi praesentiam sui respectus ostendere
Abbreviated transcription (Latin):
cam multe nobfiores gn̾e puelle conũ¬
ti: atq omĩpotenti deo dedicata uir¬
ginitate ser uire. Quadam u die isdẽ
leutherius abbas rar uate uen̾abil
aᵈ eam gr̃a exhortatois atq edifficatos
accesserat: et cum ea de u̾bo dei colloq̃ns
sedebat: cum repent: ex eodem fundo q̃
in ser uitus a patre ꝑceꝑat. eum xxenio
rusticus uenit. Qͥ dum añ eos assiftet.
maligno spũi cor reptus cecidit. facictari¬
ꝙ niniis stridor ib atq balãtib cepit
Tunc scĩmonialis femina sur rexit. atq
irato uultui maguis clamorib imꝑautt
dicens. Exi ab eo nuser: exi ab eo miser
Ad cuuis uocem mor ꝑ os uerati diabolꝰ
respondit dicens. Et si de isto exeo inq̃
intͥbo: Casi autem uirta porcus ꝑuulꝰ
pascebat᷑. Tunc sc̃imoniał semina p̃¬
cepit dicens. Exiab eo ⁊ inhune poreñ
iugrede. Quistacim de homine exuc
poreum quẽ ussus fuerat inuasit:
decidit. et recessit. Uellem
nosse si saicemi porcum eoneede sp̃ui ĩ¬
mundo debuit. ꝓposite re

Expanded text:
oris generis puellae converti, atque omnipotenti Domino dedicata virginitate servire. Quadam vero die idem Eleutherius abbas, vir vitae venerabilis, ad eam gratia exhortationis atque aedificationis accesserat, et cum ea de verbo Dei colloquens sedebat; cum repente ex eodem fundo, quem in sex unciis a patre perceperat cum xenio rusticus venit. Qui dum ante eos assisteret, maligno spiritu correptus cecidit, fatigatique nimiis stridoribus atque balatibus coepit. Tunc sanctimonialis femina surrexit, atque irato vultu magnis clamoribus imperavit, dicens: Exi ab eo, miser, exi ab eo, miser. Ad cujus vocem mox per os vexati diabolus respondit, dicens: Et si de isto exeo, in quem intrabo? Casu autem juxta porcus parvulus pascebatur. Tunc sanctimonialis femina praecepit, dicens: Exi ab eo, et in hunc porcum ingredere. Qui statim de homine exivit, porcum quem jussus fuerat invasit, occidit, et recessit. PETR. Velim nosse si saltem porcum concedere spiritui immundo debuit. GRE
Abbreviated transcription (Latin):
facies defuneti nelabatur abstulit. Qd
cum mulier cerneret fieri. cont̾dicere
uehem̃ter cepit: ⁊ mirari ꝙͥ uellet fa¬
orre. Ablato icaq pallio. diu eo quem
colleg̾at puln̾e defuncti faciem frica¬
uit. Qui cum diutius fricaretur: re¬
cepit animam: oscicauit: ocełos apuit:
seseq eleuans resedit: quid etga se ag̾e¬
tur mixatus est ac si de gͣui som no fu¬
isset epͣ̃citatus. Qd dum mulier lam̃tis
fatigata conspiẽet: cepit ex gaudio
magis fiere. ⁊ uoces amplius ed̾e. Qͦ
uir dñi modesta ꝓhibit̃one compeseuit
dicens. Pace tace: s sicͥs uos reqͥsierit¬

Expanded text:
facies defuncti velabatur abstulit. Quod facies defuncti velabatur abstulit. Quod cum mulier fieri cerneret, contradicere vehementer coepit et mirari quid vellet facere. Ablato itaque pallio, diu eo quem collegerat pulvere defuncti faciem fricavit. Qui cum diutius fricaretur, recepit animam, oscitavit, oculos aperuit, seseque elevans resedit, quid erga se ageretur miratus est, ac si de gravissimo somno fuisset excitatus. Quod cum mulier lamentis fatigata conspiceret, coepit ex gaudio magis flere, et voces amplius edere. Quam vir Domini modesta prohibitione compescuit, dicens. Tace, tace; sed 321 si quis vos r
Abbreviated transcription (Latin):
ex more locum. uestimentis indutum
⁊ sabano const̾ctum: suꝑueniente ues¬
ꝑe sepelue nequiuert̃. Iurta defuncti¬
igitur corpus: uiduata mulier sedit
lie in magnis fletib noctem ducens
continius lam̃tor uocib sacisfatiebat
dolori. Sumq hoc duitius fieret. ⁊ flete
mulier nullom cessaret: iur dei qua
receptus hospico fuerat qͣdragesimo
subdiacono compunctus ait. Bolori
hrriris mulieris anima mea cõpatit᷑
Rogo surge ⁊ oremis. ꝓrexere gͥ ut̃ꝙ¬
ad iucinam eccłiam: sesec pariter¬
utͥq in oratõnem deder̃t. Cumq diutiꝰ
orassent: complete oracõnem qͣdrage¬
simum suldiaconem seruus dei petut.
Qua completa: de altaris erepidine
pulueni collegit: atq cum eodem qͣ¬
dragesimo ad defunct corpus accessit.
seseq ibidem in oratõnẽ dedit. Cũꝙ
dratiuꝰ orasẜ: iam ñ sicut pͥus fecat cõ¬
s uñdictõnem ip̃e dedit: statimq sur¬
rexit. Et qͥa dert̃a manu collectum
pulu̾em gestabat: sinistra psluũ quo

Expanded text:
indutum, et sabano constrictum, superveniente vespere, sepelire nequiverunt. Igitur juxta defuncti corpus viduata mulier sedit, quae in magnis fletibus noctem ducens, continuis lamentorum vocibus satisfaciebat dolori. Cumque hoc diutius fieret et flere mulier nullo modo cessaret, vir Dei, qui receptus hospitio fuerat, Quadragesimo subdiacono compunctus ait: Dolori hujus mulieris anima mea compatitur; rogo, surge, et oremus. Perrexeruad vicinam ecclesiam, seseque pariter in orationem dederunt. Cumque diutius orassent, complere orationem Quadragesimum subdiaconum servus Dei petiit. Qua completa ab altaris crepidine pulverem collegit, atque cum eodem Quadragesimo ad defuncti corpus accessit, seseque ibidem in orationem dedit. Cumque diutius orasset, jam non, sicut prius fecipse benedictionem dedit, statimque surrexit. Et quia manu dextera collectum pulverem gestabat, sinistra pallium quo
Abbreviated transcription (Latin):
magua doua tͥbuit: ꝑua q̃dam rep̃¬
nensibilia relraqͥt: ut semꝑ habeant
magnis hostib mentem ñ erigant:
qñ eos adhuc aduersarii eciam mi¬
nuna fatigant. fit itaq ut miro mͦ
una eademq mens. ⁊ uirtute polle¬
at. ⁊ ex infirmitate lassescat : qͣtrnꝰ
et ex parte sit constructa. ⁊ ex parte
se conspiciat esse destructam : ut ꝑ
boñ qd q̃rit ⁊ habẽ ñ ualet. illd̾ ser¬
uet humilit᷑ ed habet. Sed qd mi¬
rum qd̾ de hoc homine dicimus: qñ
illa sirꝑna regio memib suis ex ꝑte
dagna gulit. ⁊ exꝑte forait stetit:
ut electi angłor sp̃c dum alios ꝑ suꝑ¬
biam crcidisse conspicent: ip̃i tanto
robristius qͣnto humilius starent.
Illigͦ regioni sua etiam detͥmenta ꝓfe¬
cert̃: que ad et̾nitatis statum ex ꝑte
sue destructõnis est solidius rastri¬
eta. Sie gͦ ⁊ muna qͣq anima agit᷑
ut in humilitatis custodia aliq̃n ad
Teq hoc sileam qd̃
ex regione eadem uen̾ abilis uiri san¬

Expanded text:
a dona tribuit, parva quaedam reprehensibilia relinquit, ut semper habeant magnis hostibus mentem non erigant, quando eos adhuc adversarii etiam minimi fatigant. Fit itaque ut miro modo una eademque mens et virtute polleat, et ex infirmitate lassescat, quatenus et ex parte constructa sit, et ex parte se conspiciat esse destructam, ut per bonum quod quaerit, et habere non valet, illud servet humiliter quod habet. Sed quid mirum quod hoc de homine dicimus, quando illa superna regio in civibus suis ex parte damna pertulit, etut electi angelorum spiritus, dum alios per superbiam cecidisse conspicerent, ipsi tantó robustius, quantó humilius starent? Illi ergo regioni sua etiam detrimenta profecerunt, que ad eternitatis statum ex parte sue destructionis est solidius instructa. Sic ergo et in unaquaque anima agitur ut in humilitatis custodia aliquando ad Neque hoc sileam quod ex regione eadem venerabilis viri San
Abbreviated transcription (Latin):
ceditur: quem gladus in sẽq̃batur
Qd̃ apłatus honore sublimis est. sedtn
sponte fit ꝑuulus in medio discipłor
Qd̃ ad celi t̾en secreta ducitur: ⁊ tñ
m̃tis occłm ꝑ compassionem reflectit
cogitare atq dispone facta carnaliũ
Qd̃ gaudet in infir mitatib: sibiq ĩ
contumelus placet. Qd̾ ei uine xp̃e÷¬

Expanded text:
caeditur, quem gladiis insequebatur ; quod Apostolatus honore sublimis est, sed tamen sponte fit parvulus in medio discipulorum; quod ad coeli tertii secreta ducitur , et tamen mentis oculum per compassionem reflectit cogitare atque disponere facta carnalium; quod gaudet in infirmitatibus, sibique in contumeliis placet ; quod ei vivere
Abbreviated transcription (Latin):
sidias decertauert̃: Malignus quippe
insistit: si fortasse quid inueniat un¬
de aput ex eͣtͣm iudicis acusator eri¬
stat. bis eteram nosse qͦmͦ a decipiendũ
semꝑ assistat:
uidam qui nẽ nobiseum funt
rem qͣm nar ro testantur: qd uir
uite uen̾abilis stephanus nomine ua¬
lerie ꝓuincie presbit̾ fuit. huius nr̃i
bonlfacii diacomi atq dispensatoris
eccłe aguit̃one ꝓrimꝰ. Qͥ qͣdam die de
icin̾e domum regͦssus: mancipͥo suo ne¬
gligent̾ loq̃ns pecepit dicens. ueni dia¬
bole discalcia nie. Ad cuius uoceni mox
cepunt se caligarum corrigie iu sũma
nelocitate dissolue: ut aꝑte coustaret
qd̾ ei ip̃e qui nominat᷑ fuerat ad exthen¬
das caligas diabolus obedisset. Qd̾ mor
ut p̾sbit̾ uidit: uehem̃t expauit mag¬
cede miser recede ͥ ũ enum tͥ s mancipi¬
o ieo locutus sum. Ad cunus uocem
ꝓtinus recessit: ⁊ ita ut inuente ft̃
magna iam ex ꝑte dissolute corrige¬

Expanded text:
sidias decertaverunt? Malignus quippe assistit, si fortasse quid inveniat unde apud examen aeterni judicis accusator existat. Vis etenim nosse quomodo ad decipiendum semper assistat? Quidam qui nunc nobiscum sunt rem quam narro testantur, quod vir vitae venerabilis, Stephanus nomine, Valeriae provinciae presbyter fuit, hujus nostri Bonifacii diaconi atque dispensatoris Ecclesiae cognatione proximus. Qui quadam die de itinere domum regressus, mancipio suo negligenter loquens, praecepit, dicens: « Veni, diabole, discalcea me. » Ad cujus vocem mox coeperunt se caligarum corrigiae in summa velocitate dissolvere, ut aperte constaret quod ei ipse qui nominatus fuerat ad extrahendas caligas diabolus obedisset. Quod mox ut presbyter vidit, vehementer expavit, magcede, miser, recede, non enim tibi sed mancipio meo locutus sum. » Ad cujus vocem protinus recessit, ita ut inventae sint magna jam ex parte dissolutae corrig
Abbreviated transcription (Latin):
s idera euticuis in spũali delo ato
in fer nore uirtutis ercreuerat :
multoꝵq auimas addm̃ ꝑduc̃e ex¬
hortando satagebat. Florentius uero
simplicitati atq orat̃oni deditam du¬
cebat uitam. Non longe. autem erat
monast᷑ium qd rectoris sui morte fue¬
rat destitutum: ex quo sibi monachi
rundem u ticrum p̃esse uoluer̃t. Qui
eor p̃cib acqͥescens. multis annis mo¬
uast̾ium pexit: discipłoꝵq animas
in stridio sẽe cõuer satõis exercuit. de
ue oratorium inquo pͥus habitauerat
solum remanere potuisset: illic ue
nerabilem uirum florentium reliꝙͥ
In quo dum solus habitaret: die qͣdã
sese in oratõue ꝓstͣint atq ab om̃ux¬
tente dũo petiit. ut ei illie ad habi¬
tandum aliqd solaturm donare dig¬
naretur. Qͥ mox ut cõpleuit orat̃oem:
or rtorium egͦssus. ante fores ur sum
repperit stantẽ. Qͥ dura ad t̾ram capd
depͥmeret:. nichilq fexitatis in suis mo¬
cib demonstret: aꝑte dabat intelligi

Expanded text:
em Eutychius in spirituali zelo atque in fervore virtutis excreverat, multorumque animas ad Deum perducere exhortando satagebat; Florentius vero simplicitati atque orationi deditam ducebat vitam. Non longe autem erat monasterium, quod rectoris sui morte erat destitutum, ex quo sibi monachi eumdem Eutychium praeesse voluerunt. Qui eorum precibus acquiescens, multis annis monasterium rexit, discipulorumque animas in studio sanctae conversationis exercuit. Ac ne oratorium in quo prius habitaverat solum remanere potuisset, illic 309 venerabilem virum Florentium reliquit. In quo dum solus habitaret, die quadam sese in orationem prostravit, atque ab omnipotenti Domino petiit ut ei illic ad habitandum aliquod solatium donare dignaretur. Qui mox ut implevit orationem, oratorium egressus, ante fores ursum reperit stantem. Qui dum ad terram caput deprimeret, nihilque feritatis in suis motibus demonstraret, aperte dabat intelligi
Abbreviated transcription (Latin):
oo eodem ultra ñ apeuit. Temporalem
namc honorem fugiens egit ut ab
his aqͥb uisus in tanta uirtute fu̾at.
Qͥd alii sentiant ignoro.
Ego autem cunetis miracłis hoc pociꝰ
eristimo esse miracłm. qd ad uitam
mortui redeunt: eorq anime ad car
est ut credamus. Si uͦ inuisibłia pẽ¬
samus: nimirum constat quͥa mnaiꝰ
est miracłm p̃dicatõnis ribo atq
oratoius solat̃o peccatorem conu̾tẽ: ꝙͣ

Expanded text:
loco eodem ultra non apparuit. Temporalem namque honorem fugiens, egit ut ab his a quibus visus in tanta virtute fuerat Quid alii sentiant ignoro: ego autem cunctis miraculis hoc potius existimo esse miraculum, quod ad vitam mortui redeunt, eorumque animae ad carnest ut credamus; si vero invisibilia pensamus, nimirum constat, quia majus est miraculum praedicationis verbo atque o
Abbreviated transcription (Latin):
uͦ anima met̾num uirtura. Cũ enim
ꝓpono duos: rnquo hor eristimas ma¬
iore factum uircute miracłm: laza
rectõnem carns de larari uirtutib
tacet᷑. Nam post resurrectõnem a¬
ime caꝵe nr̃a infirmitas ñ ualet:¬
qͣnta in sacro eloqͥo de pauli uirtuti¬
b dicuntur. qd̾ illius p̃dicat̃one crii¬
delissime cogitatõnes ad pietatis mol¬
lia conu̾se sunt uic̃a: qd mori cup̃
Qd̃ plenus oĩs scͥpture scientia nicħ

Expanded text:
 anima in aeternum victura. Cum enim propono duos, in quo horum existimas majori factum virtute miraculum? Lazarrectionem carnis de Lazari virtutibus tacetur. Nam post resurrectionem animae, capequanta in sacro eloquio de Pauli virtutibus dicuntur. Quod illius praedicatione crudelissimae nationes ad pietatis mollia conversae sunt viscera. Quod mori cupit Quod plenus omnis Scripturae scien