comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
rei temꝑamĩtum ẽs potimus aũ
adutam᷑ mͦ. Nec ulla res
magis ꝓderit ꝙͣ cogitatio mor¬
talitatis. Sibi quisqr atq alti
num genitos iras indicẽs et
brenssimam etatem dissipare:
Quid unuat dies quos inuo¬
luptatem bonestam impendere
licet: indolorem alicuiꝰ tormen¬
tumq tͣnͣffr̃es Non capuit res
iste iacturam. nec tp̃s uacat ꝑ¬
de̾. Quidtuimꝰ in pugnam e
Qd c̾tamina nobis accersimꝰ e
Qͥd mibecillitatis obliti ingen¬
tia odia suscipimꝰ: ⁊ ad fũgend̾
fragiles ꝯfurgimꝰ: Iam istas
imimicicias quas implacaibi
ligimus aĩo febris aut aliqd̃
aliud malum corpis uetabit
geri. iam par a c̾rimum media
mors diuimet. Quid tummiltu¬
amꝰ ⁊ uitam sediciosi ꝯtrbanĩe
Stat suꝑ caput fatum ⁊ peun¬
tis dies imputat ꝓpiꝰ q ac ꝓpiꝰ
accedit. Istud tempꝰ qd̃ aliene
destinas morti fortasse cuta tu¬
am est.Quid potius intam col¬
suꝑiorib acidum ac molestũ
extiah̾ uirib tuis temptas.

Expanded text:
rei temperamentum est ? Poterimus autem, rei temperamentum est ? Poterimus autem, adnitamur modo. Nec ulla res magis proderit quam cogitatio mortalitatis. Sibi quisque atque alteri num genitos iras indicere et brevissimam aetatem dissipare ? Quid iuvat dies, quos in voluptatem honestam impendere licet, in dolorem alicuius tormentumque transferre ? Non capiunt res istae iacturam nec tempus vacat perdere. Quid ruimus in pugnam ? Quid certamina nobis arcessimus ? Quid imbecillitatis obliti ingentia odia suscipimus et ad frangendum fragiles consurgimus ? Iam istas inimicitias, quas implacabili gerimus animo, febris aut aliquod aliud malum corporis vetabit geri; iam par acerrimum media mors dirimet. Quid tumultuamur et vitam seditiosi conturbamus ? Stat supra caput fatum et pereuntis dies imputat propiusque ac propius accedit; istud tempus, quod alienae destinas morti, fortasse circa tuam est." Quin potius vitam brevem colsuperioribus acidum ac molestum exterere viribus tuis temptas ?
Abbreviated transcription (Latin):
Sic untandum potentie ẽ ut i¬
ram ex suꝑiore leto aggredi pos¬
sit. Male tractet at talem dum¬
tarat qͣlem mͦ retuli feram im
sidua meditatio. actusq renũ
bom ⁊ intenta mens adumꝰ
honesti cupiditatem. Conscĩe
satis fiat. mlifamam labore¬
mus. seqͥtur uel mala dumbũ
m̾entis. At nulgnus euĩosa mi¬
ratur. ⁊ audaces in honore funt.
placidi ꝓ inhertib hñtur. pri¬
mo forsitan cispectu. s sumil ac¬
qͣlitas uite fidem fecit. ñ segniciẽ
illam aĩ ẽẽ s pacem. uen̾atur
illos ppłs idem colitqr. Nichil
ergo ht̃ inse utile teter iste ⁊ ho¬
stilis affectꝰ. at oĩa e ꝯͣio ma¬
la fertii. ignes pudore calca¬
to cedibz inquinauit manus.
mĩbra litõꝵ dispfit. nichiluacu¬
un teliquit. ascele n glorie me¬
mor ñ infanne metuens. ĩe¬
nĩdabilis cum ex ira medium
obcalluit. Careamꝰ hec malo.
purgemus qr mentem ⁊ ertir¬
cent᷑⁊ iram ñ tempemꝰ: sed ex
toto temoneamꝰ. qd̾ eñ male

Expanded text:
Sic cui tantum potentiae est, ut iSic cui tantum potentiae est, ut iram ex superiore loco adgredi possit, male tractet, at talem dumtaxat, qualem modo rettuli, feram, immsidua meditatio actusque rerum boni et intenta mens ad unius honesti cupiditatem. Conscientiae satis fiat, nil in famam laboremus. Sequatur vel mala, dum bene merentis. At volgus animosa miratur et audaces in honore sunt, placidi pro inertibus habentur. Primo forsitan aspectu ; sed simul aequalitas vitae fidem fecit non segnitiem illam animi esse sed pacem, veneratur illos populus idem colitque. Nihil ergo habet in se utile taeter iste et hostilis adfectus, at omnia ex contrario mala, ferrum et ignes. Pudore calcato caedibus inquinavit manus, membra liberorum dispersit, nihil vacuum reliquit a scelere, non gloriae memor, non infamiae metuens, inemendabilis, cum ex ira in odium obcalluit. Careamus hoc malo purgemusque mentem et exstir iram non temperemus, sed ex toto removeamus—quod enim malae
Abbreviated transcription (Latin):
ua istud in cño tuo cum pot̾ius
⁊ pro mora reddes. Castigare
u̾o irascentem. ⁊ ultro obirasciͦ
uicitare ẽ. Uane eggredieris blã¬
deqr nͥ forte tanta ꝑsona eris:
ut possis iram ꝯminere. ꝙ̃ad¬
mod̾ fecit diuus augustus cum
cenaret ap̃nedium pollionem
fregerat unꝰ ex sins eiꝰ ciustalli¬
num rapieum nediꝰ issit ne
nulgari quidem more ꝑiturũ
Murenis obici iubebat᷑ quas
ingentis in piscina ꝯtinebat.
qͥs ñ hoc illum putaret luxurie
cã face: Seuicia erat euasit e
manbz puer ⁊ ꝯfugit ad cesa¬
ris pedes. nich̃ aliud petiturus
ꝙͣ ut alit̾ piret ne esca fieret.
Motus est nouitate crudelitatis
cesar. ⁊ illum qͥdem mitti crustal¬
lina aut̃ oĩa coram se fnͣgi iussit
compleriqi piscinam. fuit cescii
sit castigandus amicus. beue
usus est intib sus. E conu¬
io rapihoĩes imppas. ⁊ nou
gi̾s pena lautinari. Sicalix
quem duciuibeas ubi cesar ẽo

Expanded text:
va istud in animo tuo ; cum potueris, va istud in animo tuo ; cum potueris, et pro mora reddes." Castigare vero irascentem et ultro obirasci incitare est ; varie adgredieris blandeque, nisi forte tanta persona eris, ut possis iram comminuere, quemadmodum fecit divus Augustus, cum cenaret apud Vedium Pollionem. Fregerat unus ex servis eius crustallinum ; rapi eum Vedius iussit ne vulgari quidem more periturum ; murenis obici iubebatur, quas ingentis in piscina continebat. Quis non hoc illum putaret luxuriae causa facere ? Saevitia erat. Evasit e manibus puer et confugit ad Caesaris pedes nihil aliud petiturus, quam ut aliter periret, ne esca fieret. Motus est novitate crudelitatis Caesar et illum quidem mitti, crustallina autem omnia coram se frangi iussit complerique piscinam. Fuit Caesari sic castigandus amicus ; bene usus est viribus suis : " E convivio rapi homines imperas et novi generis poenis lancinari ? Si calix quem duci iubeas, ubi Caesar est ? "
Abbreviated transcription (Latin):
inde custodit ne recidat. ip̃m qͦ
impetum quem ñ audet leuires
fallet. remouebit oĩa ultõis in¬
struĩta. simłabit iram. ut tã¬
ꝙͣ aduitor ⁊ doloris comes. plꝰ
auctoritatis in ꝯsilus hẽat. mo¬
ras nectet. ⁊ dum maiorem pe¬
nam q̃rit. pñtem diffe̾t oĩ ar¬
mentior erit: aut pudorem il¬
licurũ resistat incutiet. aut
metum. si infirmior: sinones
infert. uel gͣtos. uel nonos ⁊ cu¬
piditate cognoscendi uocabit.
Medicum auint cum regis fi¬
liam curare deb̾et nec sũ fr̾o pos¬
set dumtumentem mãman
leuit̾ fouet: scalpellum. spongi¬
a tectum induxise. Repugnas¬
let prcella remedio palam ad¬
moto. eademqr ñ expectauit do¬
lorem tulit. Quedam ñ nͥ decepta
sanant᷑. Altĩ dices. inde ne mumi¬
cis iracundia uoluptati sit. Alt̾i
uide ne magnitudo cũtui credi¬
cumq ap̃plerosq robur: cadat.
Indignor me hercules. ⁊ ñ inne¬
mo dolendi medumi s tempus
expectandum ẽ. dabit penas. ser¬

Expanded text:
inde custodit, ne reddat ; ipsum quoque inde custodit, ne reddat ; ipsum quoque impetum, quem non audet lenire, fallet; removebit omnia ultionis instrumenta, simulabit iram, ut tamquam adiutor et doloris comes plus auctoritatis in consiliis habeat, moras nectet et, dum maiorem poenam quaerit, praesentem differet. Omni armentior erit, aut pudorem illi cui non resistat incutiet aut metum ; si infirmior, sermones inferet vel gratos vel novos et cupiditate cognoscendi avocabit. Medicum aiunt, cum regis filiam curare deberet nec sine ferro posset, dum tumentem mammam leniter fovet, scalpellum spongea tectum induxisse. Repugnasset puella remedio palam admoto, . eadem, quia non expectavit, dolorem tulit. Quaedam non nisi decepta sanantur. Alteri dices: " Vide ne inimicis iracundia tua voluptati sit," alteri : " Vide ne magnitudo animi tui creditumque apud plerosque robur cadat. Indignor me hercules et non invenio dolendi modum, sed tempus expectandum est ; dabit poenas ; ser
Abbreviated transcription (Latin):
o tuo male locutꝰ ẽ. Recipis banc
leg̾e ergo te ennus quo ñ dele¬
aĩo pati candidatꝰ suffragia; Cõ¬
tumeliam tͥ fecit aliqͥs. Nunꝙͥ
maiorem ꝙͣ diogeni philosopho
stoito. cui de ira eum incrime dis¬
serenti adolescens ꝓteruiꝰ inspu¬
it. tulit hoc ille leuiter. ⁊ sapienter
ñ qͥdem inqͥt irascor. s dubito tñ
mediam qͣnͣtum pot̾at actracta
pingu saliua inspuisset lentulꝰ¬
ille pr̃m nr̃oꝵ memoria factiosꝰ
et impotens abstersit faciem ⁊ a
eos qͥ se negant os hr̃e. Contigit
iam nobis nouate bñ ꝯponere
dõm. si aut ñ sentit iracundiam
aut supior ẽ. uideamꝰ quom̃ alie¬
nam muñ lemamus. net enim
sane eẽ tm̃ uolumꝰ: sed sanare.
pͥmam iram ñ audebimꝰ or̃one
multe surda est ⁊ amens dabi¬
mus illi spacium remedia in re¬
missionib prosunt nͨ cculos
tumentis temptauimꝰ uim ri
te desinenten iram placat: pri¬
mum ut ciciꝰ desinat efficit. De¬

Expanded text:
o tuo male locutus est. Recipis hanc o tuo male locutus est. Recipis hanc legem ? Ergo te Ennius, quo non deletu aequo animo pati candidatus suffragia ! Contumeliam tibi fecit aliquis. Numquid maiorem quam Diogeni philosopho Stoico, cui de ira serenti adolescens protervus inspuit, tulit hoc leniter et sapienter: 'Non quidem, inquit, irascor, set dubito tamen mediam, quantum poterat, attracta pingui saliille patrum nostrorum memoria factiosus et impotens, abstersit faciem et : " eos qui te negant os habere." Contigit iam nobis. Novate, bene componere animum ; aut non sentit iracundiam aut superior est. Videamus quomodo alienam leniamus; nec enim sani esse tantum volumus, sed sanare. Primam iram non audebimus oratione mulcere. Surda est et amens ; dabimus illi spatium. Remedia in remissionibus prosunt. Nec oculos tumentis temptamus vim rigte desinentem iram placat ! " Primum, ut citius desinat, efficit ; de
Abbreviated transcription (Latin):
pessimꝰ qͥsq correctorem aspri¬
me patit᷑. In ꝯiuio quoꝵ dam
tesales ⁊ indolorem tuum iacta
ilba tetig̾unt itare uulgares ꝯ¬
uictus mem̃to. Solutior ẽ post
uinuim licenͣ qr ne sobrus quidẽ
pudor ẽ. Iratum iudisti amicũ
et ipsepro illo iratꝰ extremonã¬
cipio fiuisti. Irascĩs quoq cache¬
nario cani ⁊ ħͥ cum multum lat¬
uit: obiecto cibo mansuescit. re¬
cede longiꝰ ⁊ ride. Qunc iste sea¬
liq̃. putat qd̃ custodit litigatoꝵ
turba luen obsessum. Nunc il¬
le qͥiitͣ iacet felix fortunatusq
est ⁊ beati hoĩs iudicat ac poten¬
tis iudicium difficilem ianuã.
nescit durissim ẽẽ hostium cartis.
Presume aĩo multa tͥ ẽẽ patien¬
da. nunqͥs se hieme algẽ muirat.
situs: irasci cepisti ꝯuiuatori. no¬
catori. ipsiqͥtͥ p̾ferebat᷑. Demens
qͥd unt̾est ꝙͣ lecti p̾mas ꝑtem ͤ
honestiorem te aut turpiorem
pocest face puluinus: Non eqͥs
ꝙ̃dam oculis uidisti. qr de ingen¬

Expanded text:
pessimus quisque rectorem asperripessimus quisque rectorem asperrime patitur." In convivio quorundam te sales et in dolorem tuum iacta verba tetigerunt. Vitare volgares convictus memento ; solutior est post vinum licentia, quia ne sobriis quidem pudor est. Iratum vidisti amicum et ipse pro illo iratus extremo mancipio fuisti. Irasceris ergo catenario cani ? Et hic, cum multum latravit, obiecto cibo mansuescit. Recede longius et ride! Nunc iste se aliquem putat, quod custodit litigatorum turba limen obsessum ; nunc ille, qui intra iacet, felix fortunatusque est et beati hominis iudicat ac potentis indicium difficilem ianuam. Nescit durissimum esse ostium carceris. Praesume animo multa tibi esse patienda. Numquis se hieme algere miratur situs irasci coepisti convivatori, vocatori, ipsi qui tibi praeferebatur. Demens, quid interest, quam lecti premas partem ? Honestiorem te aut turpiorem potest facere pulvinus ? Non aequis quendam oculis vidisti, quia de ingeni
Abbreviated transcription (Latin):
dendam nocandꝰ est faciat h̃ sex¬
tins ut ꝯsummato die cunise
ad uocturnam qͥetem recepiss.
int̾rogaret aĩm suum. qd̃ hodie
malum tuum senasti: crauitio
obstitisti: qͣ ꝑte meliores: De
dum. Quicꝙͣ ergo pulcrius
hac ꝯsuetudine excutiendi to¬
tum dieur: qualis ille sõpnus
post retegnitõem sui sequit᷑ ꝙͣ
ant laudatꝰ ẽ aĩus aut ãmont¬
tus: speculator sui tensorq setre
me causam dico. cum sublatum
ẽ ꝯspectulum̃ ẽ ⁊ ꝯticuit uxor
moris iam mei ꝯscie. totum di¬
em meum scrutor fcãq addicta
mea remetior. Nichil mͥ ipse
abscondit. nch tͣnͣseo. qͣre enim
qͥcꝙͣ ex erroribi meis timeam:
cum possim dicere: in de ne isto ͤ
amplius facias. ñ t̾ ignosco.
Au illa disputatõe pugnatius
leoquutus  noli postea ꝯgredi cũ
impitis. Nolunt discere qui
ñꝙͣ didicluit. Illum lib̃ius ad
dicis. sz an ille cui dicit᷑ uer pa¬
tiens fit. Admon̾i bonꝰ gaudet.

Expanded text:
dendam vocandus est. Faciebat hoc Sexdendam vocandus est. Faciebat hoc Sextius, ut consummato die, cum se ad nocturnam quietem recepisset, interrogaret animum suum : " Quod hodie malum tuum sanasti ? Cui vitio obstitisti ? Qua parte melior es ? " Desdum. Quicquam ergo pulchrius hac consuetudine excutiendi totum diem ? Qualis ille somnus post recognitionem sui sequitur, qaut laudatus est animus aut admonitus et speculator sui censorque secreme causam dico. Cum sublatum e conspectu lumen est et conticuit uxor moris iam mei conscia, totum diem meum scrutor factaque ac dicta mea remetior ; nihil mihi ipse abscondo, nihil transeo. Quare enim quicquam ex erroribus meis timeam, cum possim dicere : " Vide ne istud amplius facias, nunc tibi ignosco. In illa disputatione pugnacius locutus es ; noli postea congredi cum imperitis ; nolunt discere, qui numquam didicerunt. Illum liberius admdicis, sed an ille cui dicitur veri patiens sit. Admoneri bonus gaudet,
Abbreviated transcription (Latin):
aĩalium latͥtusq. Quid muser
expauescis ad clamorem serui:
adtinitũ ens: aut ianue pulsũ:
cum tam delicatꝰ fu̾is. tonitrua
audienda st̃. ħ qd̃ de aurib dc̃m
est: tnffert adoculos. qͥ ñ minus
fastidio laborant: si male iusti¬
tuti st̃ macula offendunt᷑ ⁊ sor¬
dib ⁊ argento parum splendido.
et ftangno ñ ad solem plucente.
hui nempe oculi qͥ ñ ferunt nͥ ua¬
rium ac recenti cura iitens mar¬
mor: qui mensam nͥ crebris des¬
tinctam uuus qͥ nolunt domi nͥ
auro p̾ciosa calcate: eqͥssimo aĩo
foris. ⁊ scabras lutosas q semi¬
tas spectant ⁊ maiorem ꝑtem
ecturrentium squalidam. parie¬
tes insularum exesos. iinoses.
mequales. Quid gꝰ aliud est
qd̃ illos in publico non offendat.
donmoueat: ꝙͣ opimo illis e¬
qua ⁊ impatiens domi morosa
et q̃rula: Om̃s sensus ꝑducen¬
dist̃ ad firmitatem. Natura pa¬
tientes st̃ siaĩus illos desit cor¬
tumꝑe. Qͥ cotidie ad rõnem red¬

Expanded text:
animalium latratusque. Quid miser animalium latratusque. Quid miser expavescis ad clamorem servi, ad tinnitum aeris aut ianuae impulsum ? Cum tam delicatus fueris, tonitrua audienda sunt. Hoc, quod de auribus dictum est, transfer ad oculos, qui non minus fastidio laborant, si male instituti sunt. Macula offenduntur et sordibus et argento parum splendido et stagno non ad solum perlucente. Hi nempe oculi, qui non ferunt nisi varium ac recenti cura nitens marmor, qui mensam nisi crebris distinctam venis, qui nolunt domi nisi auro pretiosiora calcari, aequissimo animo foris et scabras lutosasque semitas spectant et maiorem partem occurrentium squalidam, parietes insularum exesos, rimosos, inaequales. Quid ergo aliud est, quod illos in publico non offendat, domi moveat, quam opinio illic aequa et patiens, domi morosa et querula ? Omnes sensus perducendi sunt ad firmitatem ; natura patientes sunt, si animus illos desit corrumpere, qui cotidie ad rationem red
Abbreviated transcription (Latin):
mun. Inde inꝙͣ nobis ira ⁊ in¬
sama ẽ. qd̃ exigna magna esti¬
matis. Anferre ħ mͥ bẽditatem
uoluit hic mediu spẽ supp̾mani
captatus tunc cͥminatus ẽ hic
scortum meum ꝯcupuuit. Qd̃
uncłm amoris ẽẽ debebat sediti¬
oms atqz odi cã est: idem uelle.
Iter augustum rixas tnͣseuntiũ
concitat. diffusa ⁊ late patens
ma ne ppłes qͥdem collidit. Ista
q̃ appetitis qr exigua st̃. nec pos¬
sunt ad alt̾ũm nͥ alti erepta tͣns¬
ferri. eadem affectantib pug¬
na ⁊ iurgia excitant. Respõdisse
quaur comi sustulisti. Rursus si
taant int̾rogatꝰ: ꝯtumaciam
uotas ⁊ loquat᷑ ⁊ taceat ⁊ rideat.
uocifaris : ꝙͥ flagella media ce¬
na petis: qd̃ si loqͣntur: qd̃ nõ
ecdem loco turba ꝯtionis est silen¬
tium solitudinis: In h hẽs aures.
ut ñ modulata tm̃ ⁊ mollia. ⁊ ex
dulci tracta ꝯpoĩtaq accipiant
et risum audias oportet ⁊ fletũ.
et blandicias. ⁊ lites. ⁊ prosꝑa et
tristicia. ⁊ hoĩmi uoces ⁊ fremitus

Expanded text:
num. Inde, inquam, vobis ira et insania est, quod exigua magno aestimatis. Auferre hic mihi hereditatem voluit; hic me diu in spem supremam captatis criminatus est; hic scortum meum concupivit. Quod vinculum amoris esse debebat, seditionis atque odi causa est, idem velle. Iter angustum rixas transeuntium concitat, diffusa et late patens via ne populos quidem collidit. Ista quae appetitis, quia exigua sunt nec possunt ad alterum nisi alteri erepta transferri, eadem affectantibus pugnas et iurgia excitant. Respondisse quam domi sustulisti. Rursus, si tacuit interrogatus, contumaciam vocas. Et loquatur et taceat et rideat !vociferans ? Quid flagella media cena petis, quod servi loquuntur, quod non eodem loco turba contionis est, silentium solitudinis ? In hoc habes aures, ut non modulata tantum et mollia et ex dulci tracta compositaque accipiant ; et risum audias oportet et fletum, et blanditias et lites, et prospera et tristia, et hominum voces et fremitus
Abbreviated transcription (Latin):
tum canum lentaresperit sic irri¬
tus ingenti scopulo fluctus ad sul¬
tat. qͥñ rrascit᷑ in ꝯcussus iniuria
ꝑstitit: qͥ irascit᷑ motꝰ est. At ille
quem mͦaltiorem oĩ in ꝯmodo
posui: tenet amplexu quodam
simimũ bonum. nec hoĩtm̃. sed
cias minor es ꝙͣ ut serenitatẽ
meam obducas. Uetat hoc rõ:
cuiuitam regendam dedi. Plus
mͥ necitura est wralpͣ iiuria. Q¬
niplus : illiꝰ modꝰ c̾tus est. ista qͦ
usq me latura sit dubium est.
Non possum inqͥt pati. gͣue est
inuiriam sustiñe. Mentiris.¬

Expanded text:
tum canum lenta respexit, sic irritum canum lenta respexit, sic irritus ingenti scopulo fluctus adsultat. Qui non irascitur, inconcussus iniuria perstitit, qui irascitur, motus est. At ille, quem modo altiorem omni incommodo posui, tenet amplexu quodam summum bonum, nec homini tantum, sed cias, minor es, quam ut serenitatem meam obducas. Vetat hoc ratio, cui vitam regendam dedi. Plus mihi nocitura est ira quam iniuria. Quidni plus ? Illius modus certus est, ista quo usque me latura sit dubium est." " Non possum," inquis, " pati; grave est iniuriam sustinere." Mentiris
Abbreviated transcription (Latin):
tatem in aliqd̃ feruidius factũ
caisus impingat. neminẽ tam
timidum offensarum qͥñ in illaᷤᷤ
dum intat icidat. Quomͣ hoĩ
pusillo solatium in malis finit. ⁊̃
magnoꝵ uiroꝵ titubare fortu¬
nam ⁊ equore aĩo filium in an¬
gelo fleuit. qͥuidit a cba fun̾a etiã
ex regia duci: sic aĩo eqͥore fert
abaliquo ledi. ab aliqͦ ꝯtepni
cuicunq uenit in mĩtem. nllam
esse tantam potenciam ingͣ nõ
tissimi peccant cuiꝰ ñ error bonã
causam ht̃: Respiciamꝰ qͦtiens
adolescentia nr̃a in officio parũ
diligens fu̾it in sinone parum
modesta. in uio parum tempãs.
suratꝰ est: demꝰ illi spacium. quo des¬
pice qd̃ fec̃it possit. ipse se castigab̾.
demq demq debeat penas. ñ est
quod cum illo paria faciamus. Il¬
lud ñ uemiet in dubum. qͥnse exe¬
merit turbe. ⁊ alius stet̾it. quisqͥs
desperit lacessantes. Propͥum est
magnitudinis u̾e ñ sentire ꝑcus¬
sum. Sic minanis fera ad latra¬

Expanded text:
vitatem in aliquod fervidius factum vitatem in aliquod fervidius factum casus impingat, neminem tam timidum offensarum, qui non in illas, dum vitat, incidat. Quomodo homini pusillo solacium in malis fuit etiam magnorum virorum titubare fortunam, et aequiore animo filium in angulo flevit, qui vidit acerba funera etiam ex regia duci, sic animo aequiore fert ab aliquo laedi, ab aliquo contemni, cuicumque venit in mentem nullam esse tantam potentiam, in quam non tissimi peccant, cuius non error bonam causam habet ? Respiciamus quotiens adulescentia nostra in officio parum diligens fuerit, in sermone parum modesta, in vino parum temperans. Si iratus est, demus illi spatium, quo dispicere quid fecerit possit; ipse se castigabit. Denique debeat poenas ; non est quod cum illo paria faciamus. Illud non veniet in dubium, quin se exemerit turbae et altius steterit quisquis despexit lacessentis. Proprium est magnitudinis verae non sentire percussum. Sic immanis fera ad latra
Abbreviated transcription (Latin):
dic̾et. siuibes cesar statimilli do¬
no mea int̾dicam. hocme inqͥt
putas fc̃urum. cum ego uos in
gr̃am redux̾im. fu̾at eĩ aliqͣnͣdo
timageni pollio iratꝰ nec ullã
quisq quociens lacessit᷑. Quii
ꝙͥ potentior sum philippo e illi
in domo mea plus possum ꝙͣ
toto orbe t̾rarum diuus aug̃ po¬
turrs ille tñ contẽtus fuit a ꝯn¬
ciatore suose ced̾e. Qͥd ẽ qrͣ ergo
tem nultum ⁊ ñ ꝑuenientem us¬
q ad me murm̾atõem flagellis
et ꝯpedibr expiemi: Quid sum
cuiꝰ aiures ledi nefas sit: ignoue¬
ruit multi bostib ego ñ ignoscã
pigris negligentib garrulis.
Pum etas ercuset. feĩam sexus.
ertͣneum lib̾tas. domesticum fa¬
prudentiori credamꝰ. stultiori re¬
mittamꝰ. Pro quecunq illud no¬
bis tñdeamꝰ. sapientissimos qͦq
uires multa delinq̃re. neminẽ
eẽ tam circunspectum cuiꝰ ñ dili¬
gentia aliqñ sͥ ipsa excidat. ne¬
miem tam mat̾um cuiꝰ ñ gͣm¬

Expanded text:
diceret: "Si iubes. Caesar, statim illi dodiceret: "Si iubes. Caesar, statim illi domo mea interdicam," " Hoc me," inquit, " putas facturum, cum ego vos in gratiam reduxerim ? " Fuerat enim aliquando Timageni Pollio iratus nec ullamquisque, quotiens lacessitur : " Numquid potentior sum Philippo ? Illi  Numquid in domo mea plus possum quam toto orbe terrarum divus Augustus potuit ? Ille tamen contentus fuit a conviciatore suo secedere. " Quid est quare ego rem voltum et non pervenientem usque ad me murmurationem flagellis et compedibus expiem ? Quis sum, cuius aures laedi nefas sit ? Ignoverunt multi hostibus ; ego non ignoscam pigris, neglegentibus, garrulis ? Puerum aetas excuset, feminam sexus, extraneum libertas, domesticum faPrudentiori credamus, stultiori remittamus. Pro quocumque illud nobis respondeamus, sapientissimos quoque viros multa delinquere, neminem esse tam circumspectum, cuius non diligentia aliquando sibi ipsa excidat, neminem tam maturum, cuius non gra
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙͣ qͥ nmpune dicta audiunt.
Multa ⁊ duus angustus di¬
gna memoria fecit. dixitq ex
quib appeat iram illi ñ imꝑas¬
se. Cimagines historiarum scrip¬
tor q̃dam in ip̃m q̃dam murorẽ
eius ⁊ intotam domum dixerat.
nec ꝓdid̾at dc̃a. mag̃ eĩ circunfꝰ¬
tur ⁊ in ore hom̃m ẽ tem̃aria ur¬
banitas. Sere illum cesar mom¬
it. ut moderatuꝰ lingua ut̾etur.
ꝑseu̾anti domo sua int dirit. post¬
eatumagines: in ꝯtub̃mo pollio¬
nis asu ꝯsenuit. ac tota cunta¬
te direptꝰ est nlłm illi lum̃: p̾clu¬
sa cesaris domꝰ abstulit historias
qͣs postea scripserat: recitauit ⁊¬
re nemo amiciciã eiꝰ ertinunt.
ne qͣi fulgis ictu refug. fuit qui
p̾beret tam alte cadenti sinum.
tulit h ut dixit cesar pacient̾. ne
eo qͥdem motꝰ qd laudib suis
reb q gestis: manꝰ attułat. nũ¬
qͣ cum hospite inunici sui q̃stus
est loc dunitarat pollioni asimo
impollio fruere. Et cum pollio

Expanded text:
quam qui impune dicta audiunt." quam qui impune dicta audiunt." Multa et divus Augustus digna memoria fecit dixitque, ex quibus appareat iram illi non imperasse. Timagenes historiarum scriptor quaedam in ipsum, quaedam in uxorem eius et in totam domum dixerat nec perdiderat dicta ; magis enim circumfertur et in ore hominum est temeraria urbanitas. Saepe illum Caesar monuit, moderatius lingua uteretur ; perseverans domo sua interdixit. Postea Timagenes in contubernio Pollionis Asinii consenuit ac tota civitate direptus est. Nullum illi limen praeclusa Caesaris domus abstulit. Historias, quas postea scripserat, recitavit re ; nemo amicitiam eius extimuit, nemo quasi fulguritum refugit, fuit qui praeberet tam alte cadenti sinum. Tulit hoc, ut dixi. Caesar patienter, ne eo quidem motus, quod laudibus suis rebusque gestis manus attulerat ; numquam cum hospite inimici sui questus est. Hoc dumtaxat Pollioni Asinio" mi Pollio, fruere! " et cum Pollio
Abbreviated transcription (Latin):
incohortes describ̾et. cet̾os p̾coni
sb̾icet. idq se negauit fcũrum fu¬
qͥtam malam hr̃ent lingͣm. huiꝰ
nepos fuit alexander qͥ lanceam
in comnuas suos torq̃bat qͥ ex
duob amicis quos paulo añ re¬
tuli: alterum fere obiecit alt̾m s̾
ex hus duob tũ qͥ leom obiectus
est uixit. Non hũit h̾ auitum il¬
le uitium ne pr̃num qͥdem nam
si qͣ alia in philippo uͥtus fuit. cõ¬
tumelarum pacĩa. iugens in stͣ¬
mentum ad tutelam regni. Ne¬
mochares adillum paresiates
obmiman ⁊ procacem lingm
appellatꝰ: int̾ alios atheniensiũ
legatos uen̾at audita benigne
legatõe philippꝰ: dicite inquit
mchi fac̾e quid possim. qd̃ sit
athemensib gͣtum: excepit de¬
mochares ⁊ teiquit suspende.
indignatio cͥcunstantium ad
sitam illum saluum incolumẽ¬
q dimitt̾e. At uos inqͥt ceteri
legati nunciate athemensib
multo suꝑbiores eẽ qͥ ista dicũt

Expanded text:
in cohortes discriberet, ceteros praeconi in cohortes discriberet, ceteros praeconi subiceret, idque se negavit facturum futam malam haberent linguam. Huius nepos fuit Alexander, qui lanceam in convivas suos torquebat, qui ex duobus amicis, quos paulo ante rettuli, alterum ferae obiecit, alterum sibi. Ex his duobus tamen qui leoni obiectus est vixit. Non habuit hoc avitum ille vitium, ne paternum quidem ; nam si qua alia in Philippo virtus, fuit et contumeliarum patientia, ingens instrumentum ad tutelam regni. Demochares ad illum Parrhesiastes ob nimiam et procacem linguam appellatus inter alios Atheniensium legatos venerat. Audita benigne legatione Philippus: " Dicite," inquit, " mihi, facere quid possim, quod sit Atheniensibus gratum." Excepit Demochares et: " Te," inquit, " suspendere." Indignatio circumstantium ad sitam illum salvum incolumemque dimittere. " At vos," inquit, " ceteri legati, nuntiate Atheniensibus multo superbiores esse, qui ista dicunt,
Abbreviated transcription (Latin):
qͥ nicumbentes regis tab̾naculo:
faciebant qd̃ hoĩes ⁊ ꝑiculofissĩe
et libentissime facuit. de rege
suo male eristimant. Audierat
oĩa antigonus utpote cum int̾
dicentem ⁊ audientem pala ni¬
gus inquit discedite. ne nes rex
quosdam ex militib sis erau¬
disset: oĩa mala in p̾cantes regi.
qͥ ipsos i illud int̾ ⁊ in ext̾ͥtabile
litum deduriss: accessit ad eos
qͥ marime laborabant ⁊ cumig¬
cuiss: nc̃ inqͥt maledicite anti¬
gono cunis uicio mbas misi̾as
incidistis ei aut̃ bñ optate: qui
ues ex bat uoragine eduxit. Idẽ
mimiiti aĩo bostium suoꝵ male¬
dicta ꝙͣ curum tulit. Itaq cum
in puulo quodam castello greci
obsid̾entur ⁊ fiducia loci ꝯtemp¬
nentes hostem. multa indefor¬
mitatem antigom iocarentur.¬
et nc̃ statam humilem. nc̃ con¬
lisum nasum derid̾ent: gaudeo
si leuum hẽo cum hos dicaces fa¬
mes domuissz captis ficut mos
est ut eos qͥ milite utiles erant:

Expanded text:
qui, incumbentes regis tabernaculo, qui, incumbentes regis tabernaculo, faciebant quod homines periculosissime et libentissime faciunt, de rege suo male existimant? Audierat omnia Antigonus, utpote cum inter dicentes et audientem palla ingius, inquit, discedite, ne vos audiquosdam ex militibus suis exaudisset omnia mala imprecantes regi, qui ipsos in illud iter et inextricabile lutum deduxisset, accessit ad eos, qui maxime laborabant, et cum igur: 'Nunc, inquit, maledicite Antigono, cuius vicio in has miserias incidistis; ei autem bene optate, qui vos ex hac voragine eduxit'. 5. Idem tam miti animo hostium suorum maledicta quam civium tulit. Itaque cum in parvulo quodam castello Greci obsiderentur et, fiducia loci contempnentes hostem, multa in deformitatem Antigoet nunc staturam humilem, nunc collisum nasum deriderent: " GaudeSilenum habeo. " Cum hos dicaces fame domuisset, captis sic usus est, ut eos qui militiae utiles erant
Abbreviated transcription (Latin):
et ad nimimum deductꝰ ẽ. Ihui
ms ex hus eqͥs qͥ trabere regnĩ
currum albi solebant: arceptus
uelement̾ ꝯmouit regen. Iurci¬
uit itaq se annem illum regis
cõmeatus aufentem. eo tedactu¬
rum: ut transm. salcanq etiam
afeminis possz. Huc deinde oẽm
tnͣstulit belli appatum ⁊ tãdu as¬
queret in diu̾sum fluentib aqͥs
perut itaq tpõ. ⁊ magna in magnͤ
reb iactura ⁊ militum ardorquẽ
nutilis labor fregit. ⁊ occasio ag¬
grediendi imꝑatos dum ille bel¬
lum inductum hosti cum flinẽ
gerit. hic furor: qͥd eĩ aliud uoce s.¬
romanos quoq ꝯtigit.G. enĩ ce¬
sar uillam inbercłanensi pulcher
stodita erat: dnuit. fecit q enis
ꝑ hx notabilem fortunam stan¬
tem eĩ p̾nanigabamꝰ nc̃ cansa
dirupte q̃ritur. Et bec cogitanda
st erempla. q̃ intes. ⁊ illa econtͣ¬
nec rrascendũ causa defuit: nec
adulciscendum potestas. Quid
enim facilius fuit antigono ꝙͣ
duos mampulares duci mbere.

Expanded text:
et ad minimum deductus est. Ibi et ad minimum deductus est. Ibi unus ex iis equis, qui trahere regium currum albi solebant, abreptus vehementer commovit regem ; iuravit itaque se amnem illum regis comitatus auferentem eo redacturum, ut transiri calcarique etiam a feminis posset. Hoc deinde omnem transtulit belli apparatum et tam diu adqueret in diversum fluentibus aquis. Periit itaque et tempus, magna in magnis rebus iactura, et militum ardor, quem inutilis labor fregit, et occasio adgrediendi imparatos, dum ille bellum indictum hosti cum flumine gerit. Hic furor —quid enim aliud voces ?—Romanos quoque contigit. C. enim Caesar villam in Herculanensi pulcherrstodita erat, diruit fecitque eius per hoc notabilem fortunam ; stantem enim praenavigabamus, nunc causa dirutae quaeritur. Et haec cogitanda sunt exempla, quae vites, et illa ex contrnec ad irascendum causa defuit nec ad ulciscendum potestas. Quid enim faciquam duos manipulares duci iubere,
Abbreviated transcription (Latin):
perant fuitutem missis q legatis
liba responsa ded̾ant: q̃ ꝯtumelio¬
sa reges uocant. Cãbises freme¬
trabebat oẽm bello utilem turbã.
sustinebant famen pͥmo tener¬
ria frondium ⁊ cacumũa ar¬
boꝵ. tũ coria igne mollita ⁊ qͥctͥ
ncc̃itas cibum fec̾at. Postiͣmt
harenas radices queq ⁊ hba de¬
fecerant apputq mops etiam
aĩalium solitudo: decũ quẽq
sortiti alim̃tum hũetunt fame
semꝰ agebat. adhuc ira regemp̾
cipitem cum ꝑtem ex̾citus ami¬
sisset ꝑtem comediss. donẽ tuu¬
it ne ⁊ ipse uocaret᷑ ad sortem. tũ
demum signum receptui dedit.
uehebant᷑: cum sortirent᷑ mili¬
tes eius. quis male ꝑiret. qͥs pei
uiũet. Hit iratus fuit genti
et ignote. ⁊ ĩmente senfure tñ a y
rus flum. namcum babilona
oppugnatinꝰ festinaret ad bellum.
cims marima momĩta in occõib
st̃: gangem late fusum annem:
uado tͣnͣsire temptauit. qd̾ iux tu¬
tumẽ. etiam cumsensit estatem

Expanded text:
perant servitutem missisque legatis perant servitutem missisque legatis libera responsa dederant, quae contumeliosa reges vocant, Cambyses fremetrahebat omnem bello utilem turbam. Sustinebant famem primo tenerrima frondium et cacumina arborum, tum coria igne mollita et quidquid necessitas cibum fecerat ; postquam inter harenas radices quoque et herbae defecerant apparuitque inops etiam animalium solitudo, decimum quemque sortiti alimentum habuerunt fame saevius. Agebat adhuc regem ira praecipitem, cum partem exercitus amisisset, partem comedisset, donec timuit, ne et ipse vocaretur ad sortem. Tum demum signum receptui dedit. vehebantur, cum sortirentur milites eius, quis male periret, quis peius viveret. Hic iratus fuit genti et ignotae et immeritae, sensurae tamen ; Cyrus flumini. Nam cum Babylona oppugnaturus festinaret ad bellum, cuius maxima momenta in occasionibus sunt, Gynden late fusum amnem vado transire temptavit, quod vix tutum est, etiam cum sensit aestatem
Abbreviated transcription (Latin):
facultarem. Cmumꝙͣ morituro ñ
est relictum qͣ genĩet: timuit ne
ꝙͣ lib̾iorem uocem extremus dolor
nuttẽt. ne qͥd qd̃ nollet audiret.
sciebat aut mun̾abilia ẽẽ que o¬
bite illi nemo nͥ ꝑituꝰ auderet.
Cumspongee ñ muemirent᷑. sci¬
di uestim̃ta misoꝵ ⁊ mos farciri
pannes imꝑainit. Que ista sem¬
cia est: licesit ultim sp̃m trabẽ da
exite aĩe locum. liceat illam non
nocte dimissis ꝑ domos centurio¬
nib confecit. A dest hõ misicors
luctu lib̾auit. ñ eĩ gagii seuiciã.
cinat. s urbes ⁊ fluĩa ⁊ tuta ab oĩ
sensu doloris ꝯũberat. Sic rer
ꝑsarum totius pplĩnares recidit
infyria. uderchino colura locono¬
men est. peꝑtisse illum iudicas qd̃
ñtota capita p̾cidit: nouo gen̾e
pene delectatꝰ ẽ. Tale aͥd passi forẽt
echiopes qͥ oblongissimum uite
spatumi: macrobide appellantur.
In bos eĩ qr ñ supinis manib erce¬

Expanded text:
facultatem. Cui umquam morituro non facultatem. Cui umquam morituro non est relictum qua gemeret ? Timuit, ne quam liberiorem vocem extremus dolor mitteret, ne quid quod nollet audiret ; sciebat autem innumerabilia esse, quae obicere illi nemo nisi periturus auderet. Cum spongeae non invenirentur, scindi vestimenta miserorum et in os farciri pannos imperavit. Quae ista saevitia est ? Liceat ultimum spiritum trahere, da exiturae animae locum, liceat illam non orum eadem nocte dimissis per domos centurionibus confecit, id est, homo misericors luctu liberavit ! Non enim Gai saevitiam, cinat, sed urbes et flumina et tuta ab omni sensu doloris converberat. Sic rex Persarum totius populi nares recidit in Syria, unde Rhinocolura loco nomen est. Pepercisse illum iudicas, quod non tota capita praecidit ? Novo genere poenae delectatus est. Tale aliquid passi forent et Aethiopes, qui ob longissimum vitae spatium Macrobioe appellantur ; in hos enim, quia non supinis manibus exce
Abbreviated transcription (Latin):
ambulans: quosdam ex illis cũ
matronis atqr alus senatorib
ad luc̾nam decollaret Quid in¬
stabat: qd̃ picłm aut pͥuatum
aut publicum una nox iniaba¬
tur: qͣntulum fuit lucem expecta¬
te. demq ne senatores pplĩ. Rso
leatus occid̾et. Qmͣ suꝑba fuit cru¬
delitas eiꝰ: adtem ꝑtinz scire qͣmꝙx
ab ertare elioqum possimus ind̾i
⁊ in demum exire. sed loc ip̃m: ps
erit ire suꝑ solita seuientis. Cecide¬
rat flagellis seuatores. ipse effe¬
cit ut diciposs: solet fien. Torse¬
rat poĩa q̃ in rerum natura tri¬
stissimast̃ fiduculis. tabularib.
eculeo. igne uultu suo. Et h̃ loco
rũdebit᷑ magnam rem sitres se¬
natores qͣsi neꝙͣ mancipia int̾
nespa ⁊ flammas dusit: hõ qui
de toto senatu trucidando cogita¬
tp̃rib diducta in unum ictum ⁊
unum diem cog̾et. Quidtam ĩ¬
auditum ꝙͣ nocturnum supplicume
cum latrocima tenebris abscon¬
di soleant: Aĩauersiones quo
dudi. neuocis emittende hẽrent

Expanded text:
ambulans quosdam ex illis cum ambulans quosdam ex illis cum matronis atque aliis senatoribus ad lucernam decollaret. Quid instabat ? Quod periculum aut privatum aut publicum una nox minabatur ? Quantulum fuit lucem expectare denique, ne senatores populi Romani soleatus occideret ! Quam superba fuerit crudelitas eius ad rem pertinet scire, quamquam aberrare alicui possimus videri et in devium exire; sed hoc ipsum pars erit irae super solita saevientis. Ceciderat flagellis senatores; ipse effecit, ut dici posset " solet fieri." Torserat per omnia, quae in rerum natura tristissima sunt, fidiculis, talaribus, eculeo, igne, vultu suo. Et hoc loco respondebitur : " Magnam rem ! si tres senatores quasi nequam mancipia inter verbera et flammas divisit homo, qui de toto senatu trucidando cogitatemporibus diducta in unum ictum et unum diem cogeret." Quid tam inauditum quam nocturnum supplicium ? Cum latrocinia tenebris abscondi soleant, animadversione^ quo cludi, ne vocis emittendae haberent
Abbreviated transcription (Latin):
mario cui uicatĩ ppls statuas po¬
suerat cuitbure ⁊ uno .N. suppli¬
cabat .l. sylla p̾fringi crura. erin
oulos. amputari manus iussit.
et qͣiͣ totiens otid̾e̾t quociens nul¬
uerabat. paulatim ⁊ ꝓsingulos ar¬
tis lacauit. Quus erat hunis im¬
peri munister: Quis nisi catilinae
añbustum qͥnti catuli carpebat
gͣuissimꝰ muttissim uni ciñib supͣ
tus ꝑstillicidia sangͥnem dabat.
Dignus erat marius qͥ illa pat̾e¬
tur in illa q̃ iube̾t. catilina qͥ facẽt
sindigna res p̃. q̃ in corpꝰ suum
piter ⁊ hostium ⁊ iundicum gladi¬
os recipet. Quid antiqͣ ꝑscrutor:
mͦ.G. cesar. ser. ꝓapinum cui pat̃
erat ꝯsularis: betlienum bassum
q̃storem fuum ꝓcurĩs sui filium a¬
lios q ⁊ senatores ⁊ qͥetes rõnos
inodie flagellis cecidit. torsit. nõ
ens fuit diffẽnde uoluptatis qͣm
ingentem crudelitas eiꝰ sñ dilatõe
poscebat: ut in xp̃o uũrnoꝵ horto¬
rum qͥ porticum aripa seꝑarat in¬

Expanded text:
Mario, cui vicatim populus statuas poMario, cui vicatim populus statuas posuerat, cui ture ac vino supplicabat, L. Sulla praefringi crura, erui oculos, amputari linguam, manus iussit et, quasi totiens occideret quotiens vulnerabat, paulatim et per singulos artus laceravit. Quis erat huius imperii minister ? Quis nisi Catilina ante bustum Quinti Catuli carpebat gravissimus mitissimi viri cineribus, supra tus per stillicidia sanguinem dabat. Dignus erat Marius qui illa pateretur. Sulla qui iuberet, Catilina qui faceret, sed indigna res publica quae in corpus suum pariter et hostium et vindicum gladios reciperet. Quid antiqua perscrutor ? Modo C. Caesar Sex. Papinium, cui pater erat consularis, Betilienum Bassum quaestorem suum, procuratoris sui filium, aliosque et senatores et equites Romanos uno die flagellis cecidit, torsit, non ens fuit differendae voluptatis, quam ingentem crudelitas eius sine dilatione poscebat, ut in xysto maternorum hortorum, qui porticum a ripa separat, in
Abbreviated transcription (Latin):
pulas tnͣsfodit manu qͥcem suapa¬
rum adulantem. ⁊ pigre ex mace¬
done ac lib̃o impsitam suitutem
tnͣseuntem. Nam lisĩmachume¬
que famuibarem sibi leom obie¬
cit. Nunꝙͥ gͦ hͥ lisĩmachus felio¬
tate qͣdam dentib leomis elap¬
sus. ob h cum ipse regnaret mi¬
tior fuit: Nam teles phor thodiũ
amicum suum undiq decintatũ
cum aures illi nasumq abscidiss.
detruncati mutilatiq deformitas.
humanam faciem ꝑdidissz. Acce¬
debat fames. et squalor. ⁊ illuues
corpis in sf̃core suo destituti. callo¬
sis sup hec genib manib q qͣs
musum pedum angustie loci toge¬
bant latib quoq adtrictu exulta¬
tis ñ munꝰ feda ꝙͣ tribilis erati
na sua monstrum mĩam quep
hõĩ qͥ illa patiebat᷑: dissimihior e¬
rat qͥ faciebat. Ut̾er ista siñai
intͣ peguna etempla manfisset.
Qec irõnos mores cum alus ad¬
uenticus incus etiam supplicioꝵ
irarumq barbaria tͣnͣsisset.M.

Expanded text:
pulas transfodit manu quidem sua, papulas transfodit manu quidem sua, parum adulantem et pigre ex Macedone ac libero in Persicam servitutem transeuntem. Nam Lysimachum aeque familiarem sibi leoni obiecit. Numquid ergo hic Lysimachus felicitate quadam dentibus leonis elapsus ob hoc, cum ipse regnaret, mitior fuit ? Nam Telesphorum Rhodium amicum suum undique decurtatum, cum aures illi nasumque abscidissetdetruncati mutilatique deformitas humanam faciem perdidisset ; accedebat fames et squalor et inluvies corporis in stercore suo destituti; callosis super haec genibus manibusque, quas in usum pedum angustiae loci cogebant, lateribus vero adtritu exulceratis non minus foeda quam terribilis erat na sua monstrum misericordihomini qui illa patiebatur, dissimilior erat qui faciebat. Utinam ista saevitia intra peregrina exempla mansisset nec in Romanos mores cum aliis adventiciis vitiis etiam suppliciorum irarumque barbaria transisset ! M.
Abbreviated transcription (Latin):
mago iꝑium: psas ⁊ magnã
ꝑtem orientis obtinuit. Nam cũ
bellum scỹtis indiriss: orientem
cugentib rogatꝰ ab orobaro no¬
bih sene ut ex trib lib̃is unum in
solatum pr̃ĩ relinq̃ret duoꝵ opa
uteret᷑: plusqͣ rogabat᷑ pollicitus:
oĩs se illi dixit remissurum. ⁊ eccio¬
sos in ꝯspectu parentis abiecit. cu¬
delis futus. si oĩs abdurisset. At qͣ¬
to xerses facilior qͥ pythio qͥnq fi¬
lioꝵ pr̃i uniꝰ uacatõem petenti:
quem uellet elig̾ẽ ꝑmisit. deñ ꝙ̃
elegãt inꝑtes duas distractum
abutroq nie latẽ posuit ⁊ hac in¬
ctuna lustrauit excitum. hũit ita¬
q quem debinit eritum nictus ⁊ la¬
te longeq fusus. acstratam ubi¬
q rumam suam c̾uens medius
int̾ suoꝵ cadau̾a incessit. hec harba¬
us regib feritas in ira fuit. quos
nulla eruditio ulłs łrarum cultus
imbu̾at. Dabotͥ ex anstotił sinu
regem. Alexandrum qͥ ditum ca¬
rissimũ sͥ ⁊ mia educatum int̾ e¬

Expanded text:
Mago imperium Persas et magnam Mago imperium Persas et magnam partem orientis obtinuit. Nam cum bellum Scythis indixisset orientem cingentibus, rogatus ab Oeobazo nobili sene, ut ex tribus liberis unum in solacium patri relinqueret, duorum opera uteretur, plus quam rogabatur pollicitus omnis se illi dixit remissurum et occisos in conspectu parentis abiecit, crudelis futurus, si omnis abduxisset. At quanto Xerses facilior ! Qui Pythio quinque filiorum patri unius vacationem petenti, quem vellet eligere permisit, deinde quem elegerat in partes duas distractum ab utroque viae latere posuit et hac victima lustravit exercitum. Habuit itaque quem debuit exitum ; victus et late longeque fusus ac stratam ubique ruinam suam cernens medius inter suorum cadavera incessit. Haec barbaris regibus feritas in ira fuit, quos nulla eruditio, nullus litterarum cultus imbuerat. Dabo tibi ex Aristotelis sinu regem Alexandrum, qui Clitum carissimum sibi et una educatum inter e
Abbreviated transcription (Latin):
det᷑. ut nos expellat e inta. I rã
in quecunq erimus statu remo¬
eĩ indignatio intorm̃tum suum
ꝑficit ⁊ imꝑia gͣuiora sentit: qͦ ꝯ
cumatiꝰ patit᷑. Sic laq̃os fera dũ
iactat: astringit. Sic aues uistũ
dum trepidantes excutiunt pluuns
oĩb mliniunit Nullum tam artũ
est iugum qd̃ ñ minꝰ ledat ducen¬
tem. ꝙͣ repugnantem. unum est
eleuam̃tum maloꝵ ingentium
pati⁊ ncc̃itatib su obsequi. Sed
cum utilis sit sermentib affectu¬
um suoꝵ ⁊ huiꝰ p̾cipne rapidi at¬
qr effrem ꝯtinentia. utilior ẽ rege¬
bus. Perierunt oĩa ubi qͣntum
ira suadet fortuna ꝓmittit. Nec
diu põt q̃ multoꝵ malo ex̾cetur
potencia stare. Periditat᷑ eĩ ubi
ninixu. pleros q itaq mͦ singuli
mactau̾unt. mͦ unu̾si. cum illos
confr̾e i unum iras publicus do¬
lor coegisset. At qui pleriq sic i¬
ram qiͣ insigne regiũ ex̃cuerunt.
Sicut darlꝰ qui pͥmus post ablatũ

Expanded text:
detur, ut nos expellat e vita, iram, detur, ut nos expellat e vita, iram, in quocumque erimus statu, remoenim indignatio in tormentum suum proficit et imperia graviora sentit quo contumacius patitur. Sic laqueos fera, dum iactat, adstringit ; sic aves viscum, dum trepidantes excutiunt, plumis omnibus inlinunt. Nullum tam artum est iugum, quod non minus laedat ducentem quam repugnantem. Unum est levamentum malorum ingentium, pati et necessitatibus suis obsequi. Sed cum utilis sit servientibus adfectuum suorum et huius praecipue rabidi atque effreni continentia, utilior est regibus. Perierunt omnia, ubi quantum ira suadet fortuna permittit, nec diu potest quae multorum malo exercetur potentia stare ; periclitatur enim, ubi iunxit. Plerosque itaque modo singuli mactaverunt, modo universi, eum illos conferre in unum iras publicus dolor coegisset. Atqui plerique sic iram quasi insigne regium exercuerunt, sicut Dareus, qui primus post ablatum
Abbreviated transcription (Latin):
sta q̃stio ẽ. ñ ꝯsolabim᷑ tam triste
ergastulum. ñ adhortabimꝰ fr̾e ĩ¬
peria carificum. ostendemꝰ moĩ
suitute aptam lib̃tati mam. si e¬
ger aĩus ⁊ suo incio miser ẽ. huic
misias finire secum licet. Dicã
et illi qͥ in regem incidit sagittis
rat quid genus demens: qͥd ex¬
pectas uite aut hostis aͥs ꝑ exici¬
um gentis tue uindicet: aut rex
alongiqͦ potens aduolet: quo¬
cunq resper̾is: ibi maloꝵ fimis
est. uides illum p̾cipitem locum:
illac ad lib̾tatem descenditur.
Uides illud mare. illud flumẽ.
illum puteum: lib̃tas illic in u¬
no sedet. Uides illam arborem
breuem. horridam. infelicem:
pendet iñ lib̾tas. Uides ngulũ
tuum gutur tuum cor tuum:
effugia seruituue st̃. Qinis tͥo
peroscs exitꝰ monstras ⁊ multũ
cũ ac roboris exigentes. Quis qd̃
sit adlib̃tatem iter: quel in cor¬
pore tuo uena. Qmͣdui quidem
nichil tam intolerabile nobis i¬

Expanded text:
sta quaestio est. Non consolabimur tam triste sta quaestio est. Non consolabimur tam triste ergastulum, non adhortabimur ferre imperia carnificum ; ostendemus in omni servitute apertam libertati viam. Si aeger animus et suo vitio miser est, huic miserias finire secum licet. Dicam et illi, qui in regem incidit sagittis rat : " Quid gemis, demens ? Quid expectas, ut te aut hostis aliquis per exitium gentis tuae vindicet aut rex a longinquo potens advolet ? Quocumque respexeris, ibi malorum finis est. Vides illum praecipitem locum ? Illac ad libertatem descenditur. Vides illud mare, illud flumen, illum puteum ? Libertas illic in imo sedet. Vides illam arborem brevem, retorridam, infelicem ? Pendet inde libertas. Vides iugulum tuum, guttur tuum, cor tuum ? Effugia servitutis sunt. Nimis tibi operosos exitus monstro et multum animi ac roboris exigentes ? Quaeris quod sit ad libertatem iter ? Quaelibet in corpore tuo vena ! " Quam diu quidem nihil tam intolerabile nobis vi
Abbreviated transcription (Latin):
sapientius se m illo cursu gessis¬
se qͣm cum de potandi mͦ p̾ciꝑet
occupari par erat. Accessit itaq
amicis bona ꝯfilia. Nondubi¬
to qͥn harpalus queq tale ad re¬
gisuo ꝑsarumq suaserit. quo of¬
fensus lib̾os illi epulandos appo¬
suit. ⁊ subinde quesut an placẽt
conditura. dem̃ ut satis illum ple¬
num malis sus uidit: afferri
capita illoꝵ iussit. ⁊ quomeẽt
gem inqͥt oĩs cena iocunda est.
Quid hac adulatõe ꝓfecit: ne
ad reliquias mintaret᷑. Nonu̾
pr̃em dampnare regis sin ft̃m.
ñ nero q̃rere dignam. tamtru¬
ciportento penam. S hec int̾im
intelligo posse etiam exͥ genti¬
bus malis nascentem iram
abscondi ⁊ adu̾ba ꝯtͣria sͥ cogi.
Nccͣia ẽ ista doloris refrenatio u¬
tiq ħ sortitis uita egemis ⁊ ad re¬
giam adhibitis mensam. Sic
edit᷑ ap̃ illos. sic bibit᷑. sic respon¬
detur. fum̃ib sius arridendum ẽ.
Antanti sit uita ndebimꝰ. aliai¬

Expanded text:
sapientius se in illo casu gessissapientius se in illo casu gessisse, quam cum de potandi modo praecioccupari pax erat. Accessit itaqueamicis bona consilia. Non dubito quin Harpagus quoque tale aliquid regi suo Persarumque suaserit, quo offensus liberos illi epulandos adposuit et subinde quaesiit, an placeret conditura ; deinde ut satis illum plenum malis suis vidit, adferri capita illorum iussit et quomodo esset gem," inquit, " omnis cena iucunda est." Quid hac adulatione profecit ? Ne ad reliquias invitaretur. Non veto patrem damnare regis sui factum, non veto quaerere dignam tam truci portento poenam, sed hoc interim colligo, posse etiam ex ingentibus malis nascentem iram abscondi et ad verba contraria sibi cogi. Necessaria ista est doloris refrenatio, utique hoc sortitis vitae genus et ad regiam adhibitis mensam. Sic estur apud illos. Sic bibitur. Sic respondetur, funeribus suis adridendum est. An tanti sit vita videbimus ; alia i
Abbreviated transcription (Latin):
gis ꝙͣ ꝯdictõe mancipium eius
rei laudator fuit: cuiꝰ minis e¬
rat spectatorem fusse. ocasionẽ
blandiciarum putauit pectus fi¬
li in duas ꝑtes diductum ⁊ cor
subuuln̾e palpitans. ꝯtrou̾siam
illi facẽ de gla debuit ⁊ reuecare
iactum. ut regilib̾et in ipso pr̃e
ctiorem manum ostend̾e. O re¬
gem cruentum o dignum in ꝙ̃
om̃m suoꝵ artus u̾terent᷑. cumi
execrati fu̾iius illum cumui¬
uia supplicus fum̾busq soluen¬
tem tũ sceleratiꝰ telum illud i¬
laudatum est ꝙͣ missum. Uide¬
bimus quomͦ se pr̃ ger̃e debu̾it
stans suꝑ cadauer filii sin cedẽ¬
q illam cuius ⁊ testis fu̾at et
cã id de qͦ ñc agit᷑. apparet iram
suppͥmi posse. ñ maledixi reginul¬
lumemisit ne calamitosi qͥdẽ
u̾bum cum eq corsuum ꝙͣ fili
tnͣffirum uid̾et. põt dici m̃ito de¬
norasse u̾ba nam si quid tanqͣͣ
iratus dixiss: nichil tanꝙͣ pat̾
fac̾e potuiss. Potest inꝙͣ inderi

Expanded text:
gis quam condicione mancipium! Eius gis quam condicione mancipium! Eius rei laudator fuit, cuius nimis erat spectatorem fuisse. Occasionem blanditiarum putavit pectus filii in duas partes diductum et cor sub vulnere palpitans. Controversiam illi facere de gloria debuit et revocare iactum, ut regi liberet in ipso patre certiorem manum ostendere ! O regem cruentum! O dignum in quem omnium suorum arcus verterentur! Cum exsecrati fuerimus illum convivia suppliciis funeribusque solventem, tamen sceleratius telum illud laudatum est quam missum. Videbimus quomodo se pater gerere debuerit stans super cadaver fili sui caedemque illam, cuius et testis fuerat et causa. Id de quo nunc agitur apparet, iram supprimi posse. Non male dixit regi, nullum emisit ne calamitosi quidem verbum, cum aeque cor suum quam fili transfixum videret. Potest dici merito devorasse verba ; nam si quid tamquam iratus dixisset, nihil tamquam pater facere potuisset. Potest, inquam, videri