comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
gloriora posteritas magnũ se aliqͥd asecutã credit siqͥs adelocers
⁊ ꝙ magis stomacor siqͥs senex uel ignoti aduene curpe sigur
ul stipẽdiarii milicis ridiculã togã sumsit/ aut eo ꝓfectꝰ ẽ unde ra¬
betenꝰ abcirra ueste dom̃ũ redeat reu ĩsigni aliquo ludu dibriode¬
formatꝰ/ ⁊ taleqͥd parrꝯ liber q̃le dauid ĩ seruis suis uultꝰ est
tã gͣuit᷑ ⁊ quale nũc ⁊ si resurgat psani auus imitatoris ⁊ m
ẜeat᷑ ⁊ stupeat ĩ nepote Quequibm̃ oĩa nõ alit̾ ꝙͣñ si ad me dedeco¬
ris aut glorie suma ꝑ tineat / iam p̾dem nestio cur mestꝰ me saa
Et posꝙ̃ abseruare pͥmũ cepi inreũ rñ modũ fatẽoꝵ aiimo sũpoꝰ¬

Expanded text:
gloriosa posteritas magnum se aliquid assecutam credit, siquis adolescens gloriosa posteritas magnum se aliquid assecutam credit, siquis adolescens et, quod magis stomacor, siquis senex, vel ignoti advene turpe sagum, vel stipendiarii militis ridiculam togam sumpsit, aut eo profectus est unde pubetenus abscisa veste domum redeat, seu insigni aliquo ludibrio deformatus et tale aliquid passus liber, quale David in suis servis ultus est tam graviter, et quale nunc etiam, si resurgat, insani avus imitatoris et misereatur et stupeat in nepote. Que quidem omnia, non aliter quam si ad me dedecoris aut glorie summa pertineat, iampridem, nescio cur, mestus intueor et, postquam observare primum cepi, mirum in modum, fateor, animo susp
Abbreviated transcription (Latin):
ext̾narũ at nõ sic mapores nr̃i quorũ dici utina posteri merem᷑
Sua illis placere poterãt ⁊ placebat nõ rheni uallem nõ damibii
Fluenta lustrabat ad ꝯquirẽdas has ĩramas / quibꝰ ytalicũ decꝯ
Tabscenã barbarĩẽ degeñare ꝯpellexẽt s nꝑii dilatãdi studiõ
Irendeq glorie ꝓegͥnabant᷑ signis erectis ⁊ armatis ex̃ citibꝰ nõ
de formitatẽ pacrii habiro ss cͥhu tͥumphos ⁊ clara cognoia rela¬
turi nͨ tam̃e usq abeo siuis deltrabãt ᷑ ut cumcta pasim aliena ꝯ¬
tenierẽt. Amabat quidqͥd usq̃ uera laude dig̃nũ erat/ eque ard
hostes atq amitos / eque apud aliengeas atq ucios Si cub uͥtꝰ aĩ
Sicubi morũ splendor sicub belli sicubi pacis artes / gicub lingus
nel ingenii suppellex or nacior au õpulencior doctͥna cupide sile
p domũ quehebãt nulla oĩum spolia opimiora censentes / nec do

Expanded text:
externarum? At non sic maiores nostri, quorum dici utinam posteri mereremur: externarum? At non sic maiores nostri, quorum dici utinam posteri mereremur: sua illis placere poterant et placebant. Non Rheni vallem, non Danubii fluenta lustrabant ad conquirendas has insanias, quibus italicum decus in obscenam barbariem degenerare compellerent, sed imperii dilatandi studio querendeque glorie peregrinabantur signis erectis et armatis exercitibus, non deformitatem patrii habitus sed triumphos et clara cognomina relaturi. Nec tamen usque adeo suis delectabantur, ut cunta passim aliena contemnerent; amabant quicquid usquam vera laude dignum erat, eque apud hostes atque amicos, eque apud alienigenas ac vicinos. Sicubi virtus animi, sicubi morum splendor, sicubi belli, sicubi pacis artes, sicubi lingue vel ingenii suppellex ornatior aut opulentior doctrina, cupide suam in domum convehebant, nulla omnium spolia opimiora censentes — nec vero
Abbreviated transcription (Latin):
centibꝰ sic ꝑmanꝰ traditꝰ ⁊ int̾ maus auctꝰ furor quãtꝰ ad noui¬
simos ꝑuenturꝰ sit metiri animo dificile ẽ/ ꝙius ⁊ illd forsan ẽ u̾um
iam ad extrema ꝓuẽtũ eẽ ⁊ ĩ nõb ẽẽ ꝯpletũ qd̾ añt tot secula dim
Et forte licẽciꝰ istitisse iudear h uit loco ꝙ̃. sat est O⁊ sicui nota sit
molesţiarũ mearũ pͥma ⁊ maxĩa ex humai gen̾is atq ĩ pͥmis atq¬
ytalie commnissatõe ꝓueniens unde olim uircutũ exemplariã pei¬
bant᷑ quã hue heu ns̃ uideo ꝑegnorũ rituũ ynitãtõe corrupta
⁊ domitarũ ase genciũ deqondam spoliis sic nũc eroribꝰ exunda
tez fortase mirabit᷑ tantũ me dolorem cã b̾uibꝰ ab porbiuisse gemisi¬
bꝰ Nam qͥs tacitũ ferat hoc/ nescio. Unde oriens rerũ nr̃arũ indig¬
nũ ⁊ turpe fastidiu uñ turpior admirato ⁊ cultus ĩdignior nasat᷑

Expanded text:
ncentibus. Sic per manus traditus et inter manus auctus furor, quantus ad novincentibus. Sic per manus traditus et inter manus auctus furor, quantus ad novissimos perventurus sit, metiri animo difficile est. Quamvis et illud forsan est verum, iam ad extremam perventum esse, et in nobis esse completum quod ante tot secula dictum Et forte licentius institisse videar huic loco quam sat est. Quod sicui nota sit molestiarum mearum prima et maxima, ex humani generis atque in primis Italie commiseratione proveniens, unde olim virtutum exemplaria petebantur, quam, heu, nunc video peregrinorum rituum imitatione corruptam, et domitarum a se gentium, ut quondantem, fortasse mirabitur tantum me dolorem, tam brevibus absorbuisse gemitibus. Nam quis tacitum ferat hoc nescio unde oriens rerum nostrarum indignum et turpe fastidium, unde turpior admiratio et cultus indignior nascitur
Abbreviated transcription (Latin):
uectas q aluit auxitq Quom᷑ .n. fieri p̃t ut iuuẽdi tenor idm̃ m¬
meat hiis qui nõ uietuti nõ suo iudiciõ nõ antorũ ꝯsiliis regẽ dos
s emularõi s aliene demẽciẽ stultorũq furoribo se noluẽdos tradũt
demq qui naturã ꝓpĩa ex nũt priores mores abiciũt nichil nͥ ꝑegnũ
atq aduẽticiũ uen̾ant᷑ bociens mutẽt᷑ oport quociens aliud occurerit
oĩa displicẽt / quidł eẽ malnt ꝙ̃ qd̾ sũt Isq unũ herole nõ ĩm̾ito s
nõ aĩ leuitate s graui aliqua suorũ rdrũ excuacione ꝯtĩgeret unꝰ
mias Quo habitu quo ẜmone quo aĩo deniq quẽ se eẽ uellit̾ nemo
det̾minat ⁊ ob eam cãm̃ quisq dismulis sui est / uestigiis senũ deli¬
ranciũ iug̃ra uimis docilis puuẽta magno sp̃n ad sup̃mũ stultitie
cacum̃e euasit pͥmos sedis ac scdos t̾ciis atq ita deincers facilerũ¬

Expanded text:
vectasque aluit auxitque. Quomodo enim fieri potest, ut vivendi tenor idem mvectasque aluit auxitque. Quomodo enim fieri potest, ut vivendi tenor idem maneat his qui non se virtuti, non suo iudicio, non amicorum consiliis regendos, sed emulatione, sed aliene dementie stultorumque furoribus se volvendos tradunt? Denique qui naturam propriam exuunt, patrios mores abiciunt, nichil nisi peregrinum atque adventitium venerantur, totiens mutentur oportet, quotiens aliquid occurrerit non immerito, si non animi levitate sed gravi aliqua suarum rerum extimatione contingeret. Unus mias. Quo habitu, quo sermone, quo animo, denique quem se esse velit nemo determinat, et ob eam causam quisque dissimilis sui est. Vestigiis senum delirantium ingressa, nimium docilis iuventus magno spiritu ad supremum stultitie cacumen evasit, primos secundis ac secundos tertiis atque ita deinceps facile vi
Abbreviated transcription (Latin):
ramur augr̃u in samẽ cumulũ cum oñs addiciũt det̾hit nerio
pociꝯ mirer siqͥd iam ad amgie summ̃a desit tot ĩ unũ undiꝙ coeñ¬
tibꝰ ĩgeniis cauto q studio magistrorũ Et qͣnus accuũ uiteas
ꝑiculosior mutato sit ubi maxĩa s. res agit᷑ tamẽ ⁊ ĩ iniriio fu¬
lor iste u̾rtatur. Uñ.n. hoc habituũ atq ĩcesuũ in dies mira si¬
mul ⁊ ridenda uarietas ⁊ nũc pedes contegens nũc pudẽda nu¬
dans uestis nũc terã tergentes nũc eubitũ artantes manice
nũc manullas ꝯterens nũc sł inguina fluens cona. Uñ illa
nusici modulaminis nõ sine graui discͥmĩe rerñ publicarũ ut
platõi uidetͣ post̾mo unĩ ista uł stili uelcoridiam eciã simõis tan
c̾ba mutatõ uinurũ has odioras ⁊ ĩ amẽas nugas nichil magis ꝙ
yceps ⁊ ĩ portũa nͣ suis umꝙͣ cõtenta finibꝰ inuexit pitatõ in¬

Expanded text:
ramur auctum insanie cumulum, cui omnes adiciunt detrahit nemo! ramur auctum insanie cumulum, cui omnes adiciunt detrahit nemo! Potius mirer siquid iam ad amentie summam desit, tot in unum undique coeuntibus ingeniis tantoque studio magistrorum. Et quamvis actuum viteque periculosior imitatio sit, ubi maxima scilicet res agitur, tamen etiam in minimis furor iste versatur. Unde enim hec habituum atque incessuum in dies mira simul ac ridenda varietas, et nunc pedes contegens nunc pudenda nudans vestis, nunc terram tergentes nunc cubitum arctantes manice, nunc mamillas conterens nunc sub inguina fluens zona? Unde illa musici modulaminis, non sine gravi discrimine rerum publicarum ut Platoni videtur, postremo unde ista vel stili, vel quotidiani etiam sermonis tam crebra mutatio? Nimirum has odiosas et inamenas nugas nichil magis quam preceps et importuna nec suis unquam contenta finibus invexit imitatio, in
Abbreviated transcription (Latin):
alias cãs q̃uoq affert dñ huiꝰ̾ q̃ ut illit cognitu pulcherimeita
hit relatu suꝑ uatue sint Cererũ ꝙͥ utilit̾ ĩ oratoria hoc ẽ bene
ornateq loquendi arte p̃cipit᷑ ad atẽ male turpit᷑ ꝙ uiuedidam¬
nabilit̃ ẽ traplatũ Et ꝙ ille iussit ꝯpleuimo equanimo talcotẽdsnꝰ
neqna uims dicino / iam de equatibꝯ duces sumꝰ uerĩet qͥ mora tẽ¬
quat ⁊ supent ut una eadmq res uarie sit ꝓpõita erut imitate
cuta cõtercio In utraq tibi quitiliane paruimo uerm alie s ne
ꝓpoñto tu u̾borũ claritatẽ mutãdã dicis. nos accũu tenebras rm¬
utꝰ. tamcito boni iitatores siqui sũt duces suos equẽt ꝙͣ cito ma¬
li uincũt suos Quod ad̾ nos accinet datũ de oratõnis uirtute s¬
siliũ pesimo aditam̃eto morũ uiciis applicãtes relicta nõs a patͥb
magno cũ fenore ad posteros errorũ exempla tr̃asmitimꝰ Etmi¬

Expanded text:
Alias quoque causas affert dicti huius que, ut illic cognitu pulcerrime, ita Alias quoque causas affert dicti huius que, ut illic cognitu pulcerrime, ita hic relatu supervacue sint. Ceterum quod utiliter in oratoria, hoc est bene ornateque loquendi arte, precipitur, ad artem male turpiterque vivendi damnabiliter est translatum, et quod ille iussit implevimus: contendimus, equavimus, vicimus; iam de sequacibus duces sumus; venient qui nos sequantur et superent, ut una eademque res varie sit. Proposita erat imitatio, edicta contentio; in utraque tibi, Quintiliane, paruimus, verum alio fine proposito: tu verborum claritatem imitandam dicis, nos actuum tenebras imtur. Atque utinam tam cito boni imitatores, siqui sunt, duces suos equent, quam cito mali vincunt suos! Quod ad nos attinet, datum de orationis virtute consilium pessimo artis additamento morum vitiis applicantes, relicta nobis a patribus magno cum fenore ad posteros errorum exempla transmittimus. Et mi
Abbreviated transcription (Latin):
ant iuderis nõ agnosdas ⁊ quẽ nũc nosse indeare post paululũ¬
ꝑcutare oporteat cuias ita nũc leti nũc t̾stes fũt nũc humiles
nũc elati nũc semo gra ues ⁊ ĩ mobiles nũc pueril leuitate uolu¬
biles ut illa pariũ colusio ⁊ tem̾aria ire colletio posiciõ qr ⁊ ĩmutatõ
iiboras q̃ infantibꝰ flactꝰ ar̾buit ꝓpia ⁊ peculiaria senũ sic Quo¬
rri instabilitas ec damnosior / quo liberior/ ⁊ monitores apꝑuat᷑ ⁊ aui¬
touitate se ꝯregit ⁊ exemplo nocet Et si em̃ cuoq nã suis uiciis
habũdent magna tamẽ ꝑs malorũ ex oniulatoe quadã mũtadi¬
ꝙ libidine nata est Nam qͥs .n. nitator suiducis errore cõtencꝯ su¬
it trascedere deleccamur ⁊ ꝯspici ⁊ quos sequelaniur post terge
relinquere / dedit hoc p̾ceptũ fareor eloquecie studiosis Quĩtilians
or qui sequit ꝰ dd hec ꝙ plerũq̃ faciliꝰ ẽ in quit ꝓlꝰ facere ꝙͣ idm̃

Expanded text:
ante videris non agnoscas, et quem nunc nosse videare post paulum percontari oporteat cuias sit? Ita nunc leti, nunc tristes sunt, nunc humiles, nunc elati, nunc senio graves sunt et immobiles, nunc puerili levitate volubiles, ut illa iam parium collusio et temeraria ire collectio positioque et mutatio in horas, que infantibus Flaccus attribuit, propria et peculiaria senum sint. Quorum instabilitas eo damnosior, quo liberior et monitores aspernatur, et autoritate se contegit, et exemplo nocet. Etsi enim cuiusque natura suis vitiis abundet, magna tamen pars malorum ex emulatione quadam imitandique libidine nata est. Nam quis unquam imitator sui ducis errore contentus fuit? Transcendere delectamur et conspici, et quos sequebamur post terga relinquere. Dedit hoc preceptum, fateor, eloquentie studiosis Quintilianus, or qui sequitur»; ad hoc «quod plerunque facilius est» inquit «plus facere quam idem».
Abbreviated transcription (Latin):
picolã apolline qui quadragita anuis ĩtima policudiẽ abdito edi
st latiut miraculoru fulgore tã den ꝑditꝰ. Nlõ beniañi senẽ xdit¬
pitu morbo clarũ ⁊ cũ int̾im egrotantes s adductos exinuẽta¬
baret de sua enorimi l eg̾tudine nõ cur̃ate polaxitẽq ałios atꝙ
orate nt ut ꝓaĩa orarent sua nõ ꝑ corpore addito derbo lls
memorasib corpꝰ em̃ hoc aiesat ⁊ dũ sanũ eẽt nichelero deoi
Noe epiphãmũ qsũe famosũ pͥꝯ hmicolã colitudo ep̃m ciprrodedit
Non seiafracẽ mop̃e at pannostĩ seniculũ que pietas fideiꝙ celꝰ
espelũs in urbes medias eduooit imꝑatori impio maguifice¬

Expanded text:
ima solitudine abditus, nec sic latuit, miraculorum fulgore tandem proditus; non Beniamin senem ydropicum, morbo clarum, et cum interim egrotantes sibi adductos eximie curaret, de sua enormi licet egritudine non curantem, solantemque alios atque orantem ut pro anima orarent sua non pro corpore; addito verbo illo memorabili: «Corpus enim hoc» aiebat «et dum sanum esset, nichil miNon Epiphanium quem famosum prius heremicolam, solitudo epyscopum Cypro dedit; non seu Afratem inopem ac pannosum seniculum, quem pietas fideique zelus e speluncis in urbes medias eduxit, imperatori impio
Abbreviated transcription (Latin):
diutatis statũ tanto pudicitie studio tantisq imfricordie oꝑibꝰ ait
honestasti nt uirgiitatis laudem ꝓpe tr̃artẽderes oblita sanguiuis
oblita pignorũ õblitã potẽciẽ poliꝯqi memor xp̃i utq illũ induees
exuta foh natał aftectũ / exuta nataliũ respẽtuu ⁊ amorẽ tuoru
in ita eterña custodires emi mira toligͣudine sact̃os patres pideẜs

Expanded text:
viduitatis statum tanto pudicitie studio, tantisque misericordie operibus viduitatis statum tanto pudicitie studio, tantisque misericordie operibus honestasti, ut virginitatis laudem prope transcenderes. Oblita sanguinis, oblita pignorum, oblita potentie, soliusque memor Cristi, utque illum indueres exuta soli natalis affectum, exuta natalium respectum et amorem tuorum i
Abbreviated transcription (Latin):
quoquq ꝓfert ⁊ rr̃asferr ⁊ qd̾ corpor̃ nõ p. cogitatõe ꝯplectit᷑
⁊ si hõim ĩ opia fuenit loquit᷑ eũ deo nũꝙ minꝰ folus
uonam uero nũe u̾tar: confũdor multitudine ⁊ acie oe¬
curẽciũ in diũsũ nocor. ẜ paule nom̃ẽ ad monuitut añt
aĩa eidm̃ ⁊ gẽt ⁊ sexu politarie glorie ꝓtẽ darẽ. Pauca
igit᷑ ex mults excerpã/ nec uerelor ne romãarũ ĩ laudibꝰ ma¬
Pnarũ nimiꝯ dicar quibꝰ par eẽ nõ esꝑe Pretereor Eustochium
paule filiã p̃cone perommno insignẽ ⁊ marcellã ⁊ astellã ⁊ faibiolã ⁊ ble¬
illam alias ꝙ clan nominis uregines aut iudias Quidant decir
dicã feniniarũ opña ⁊ gloriora melamã Non ego cãtas ꝯciues acuo¬
cmas quas etas patͥa xp̃i fides aniii pietas ureta q ꝯ iũguã stlo
regregẽ iix paulam sedebis T̃uquidm̃ romani filiã ꝯsulis xom̃aꝵ
p̾toris falia oater genꝰ opes ⁊ pat̾nũ decꝰ urrtutibꝰ suꝑ g̃itaui

Expanded text:
plectitur; et si hominum inopia fuerit, loquitur cum Deo, nunquam minus solus». Quonam vero nunc vertar? Confundor multitudine et acie occurrentium in diversum vocor; sed Paule nomen admonuit ut ante omnia eidem et genti et sexui solitarie glorie partem darem; pauca igitur ex multis excerpam, nec verebor ne romanarum in laudibus matronarum nimius dicar, quibus par esse non spero. Pretereo Eustochium Paule filiam, precone Ieronimo insignem, et Marcellam et Asellam, et Fabiolam et Blesillam, aliasque clari nominis virgines aut viduas. Quid autem de te dicam, feminarum optima et gloriosa, Melania? Non ego tantas concives ac vicinas, quas etas, patria, Cristi fides, animi pietas virtusque coniungunt, stilo segregem: iuxta Paulam sedebis. Tu quidem, romani filia consulis, romani pretoris mater, genus, opes et paternum decus virtutibus supergressa,
Abbreviated transcription (Latin):
atq demõia c̾tamꝰ quałs hii tibi uident᷑ hostes ꝙͣ concordes ꝓ
Ioliciti ꝙ̃ feroces uenit ille dux ut dr̃m est ad epcitũ toruptĩ
Dictis fugatis q bucibꝰ successit Quid nos: nũqͥd nõ tatis i
languidũ eorruptũ q orbem ueniinꝰ ⁊ exemplis ignauiere¬
fercũ/ nõ aliene tantũ ẜ ⁊ nr̃e Quot cadentes audiuimꝰ Quol
ꝑstratos iudimꝰ quociens ip̃i ceci dimꝰ quot cadendi ꝑiculis
biacemꝰ/ oĩa ccũplena t̾roribꝰ/ nr̃i molles ⁊ eñuan affectus
hostes multi ⁊ ĩ domiti / Ingẽs p̾ acũq discͥmẽ / Nullꝰ sopno lo¬
cꝯ ut merciẽ. Sigalutẽ si gloriã optamꝰ utamiur exemplo

Expanded text:
ac demonia certamus. Quales hi tibi videntur hostes, quam concordes, quam ac demonia certamus. Quales hi tibi videntur hostes, quam concordes, quam soliciti, quam feroces? Venit ille dux, ut dictum est, ad exercitum corruptum, victis fugatisque ducibus successit. Quid nos? nunquid non satis in languidum corruptumque orbem venimus, et exemplis ignavie refertum non aliene tantum sed et nostre? quot cadentes audivimus? quot prostratos vidimus? quotiens ipsi cecidimus? quot cadendi periculis subiacemus? Omnia circum plena terroribus: nostri molles et enervati affectus, hostes multi et indomiti, ingens paratumque discrimen, nullus somno locus aut inertie; si salutem, si victoriam optamus, utamur exemplo
Abbreviated transcription (Latin):
nii rõĩs imꝑĩũ accesit tũ pmũ inteligit᷑ ꝙ̃ brene bellũ dificils¬
qr ꝓuĩcia ẽ se ip̃m regere Duid̾ igit᷑ hic agẽtũ⁊ rẽpe si me ro¬
ges. qͣ presides duces q solitos dixi maiꝯ allis/ forte negos¬
um numo quidm̃ fatear Illis eũ magnorũ populorũ aut et̃¬
cituum / nõb uniꝰ aĩe cura comirra ẽ ꝑiculo aut̃e negem qd¬
giciã nr̃is e fimbꝰ fugade libidines comymẽda licẽçia castig¬
da mollicies erigẽdꝰ admeliora aĩq /.⁊ qd elegãt᷑ ait ẜlaccy se
lerũ sibene perinitet eradenda curidinis praue ela li tene
li alii militũ exͣcitũ ⁊ nõb̾ urbs animi nr̃i ẽ nr̃arũ ex̾citus itã¬
rarũ / bellis ciuilibꝰ ⁊ ext̾nis q̃ tim᷑. an putaniꝰ ullã inquie¬
ciorẽ ẽẽ rem publicã ꝙͣ hum̃ai status animi ẽ fn cͤdumꝰ leu¬
ores nõb hic hostes ẽẽ ꝙ apud num̃acia scipioni ille unã ue¬
ben ⁊ unũ populũ obpugnabat nos adu̾sꝰ mudũ carne il

Expanded text:
mum intelligitur, quam grave bellum difficilisque provincia est se ipsum regere. Quid igitur hic agendum? Nempe, si me roges, quod presides ducesque solitos dixi. Maius illis forte negotium, numero quidem fatear, illis enim magnorum populorum aut exercituum, nobis unius anime cura commisa est; periculo autem negem; qgitia nostris e finibus, fugande libidines, comprimenda licentia, castiganda mollities, erigendus ad meliora animus, et quod eleganter ait Flaccus: ... scelerum si bene penitet, eradenda cupidinis prave sunt elementli, alii militum exercitum, et nobis urbs animi nostri est, nostrarum exercitus curarum: bellis civilibus et externis quatimur. An putamus ullam inquietiorem esse rempublicam quam humani status animi est? an credimus leviores nobis hic hostes esse quam apud Numantiam Scipioni? Ille unam urbem et unum populum oppugnabat; nos adversus mundum, carnem
Abbreviated transcription (Latin):
qui illeram ĩ macularã q custodiũt ⁊ solicaris uite dulcẽ fiusse me¬
moria nisi collatõe dispariu mutati statꝰ amaricudinẽ acerbaser
ed ubinã dux occidentaliũ mõachorũ bñdc̃ꝰ remanet
at quis eũ xͥ fideliũ nõ nouit Quis sactũ inuemle
cõsiliũ nõ audunt Qui ꝙ̃uisꝰ apͥma etate urturũ hosse

Expanded text:
qui illesam immaculatamque custodiunt, et solitarie vite dulcem fuisse mequi illesam immaculatamque custodiunt, et solitarie vite dulcem fuisse memoriam nisi collatione disparium mutati status amaritudinem acerbasset. Sed ubinam dux occidentalium monachorum Benedictus remanet? At quis eum Cristi fidelium non novit, quis sanctum iuvenile consilium non audivit? Qui quamvis a prima etate virtutum h
Abbreviated transcription (Latin):
ut ⁊ se recordatõe uitẽ p̾tite torq̃ri acꝯ ⁊ ĩ comꝑacionẽ quiete uiũ¬
ciũ miserũ faceat᷑ quorũ plurimos ĩ hac de qua loqͥmͣ uitõ seor¬
ciore placiuste difinit/ nec minꝰ ⁊ illa suꝑuacuũ ceedr sequi q̃ in
eo libro se̾psit ubi pb aflictũ aflictꝰ exposuit ꝓpt̾a ꝙ ⁊ uterꝙ¬
poulgatꝰ ẽ liber ⁊ hec ĩ xtͥꝯq uestibulo sẽpta sũt muto alio ꝑꝑe
fetebiliora ubi ob hũc ip̃m suũ ascensũ ⁊ ĩcessant̾ seant płere
⁊e amieos or̃at ut si eũ diligũt socũ flent ac ꝓse deũ regẽt ut
inteligas suũ illũ incelexisse ꝑiculũ qui qͣi genꝰ mortis exist¬
mans politarie uiuere desuse/ ãmicorũ aupiliũ ĩ eot statu tam
suplicit᷑ implorare In ep̃ła aũt ad nar fecẽ pat̾ciũ de hoc ip̃s
loquẽs tanto se merore ꝑcussũ dicit᷑ ut uix loqui suficiat O
quibꝰ appar ⁊ ponficam ꝙ molestã illi sarciño sic̃ ẽ oibꝯ ꝓfecco

Expanded text:
atione vite preterite torqueri acrius et in comparationem quiete viventium miserum fateatur, quorum plurimos in hac de qua loquimur vita secretiore placuisse diffinit. Nec minus et illa supervacuum sequi que in eo libro scripsit, ubi Iob afflictum afflictus exposuit; ulgatus est liber, et hec in utriusque vestibulo scripta sunt. Mitto alia prope flebiliora, ubi ob hunc ipsum suum ascensum et incessanter se ait flere, et amicos orat ut, si eum diligunt, secum fleant ac pro se Deum rogent. Ut intelligas suum illum intellexisse periculum qui, quasi genus mortis extimans solitarie vivere desiisse, amicorum auxilium in eo statu tam suppliciter imploraret. In epystola autem ad Narsetem patritium, de hoc ipso loquens, tanto se merore percussum dicit, ut vix loqui sufficiat. Ex quibus apparet et pontificatus permolestam illi sarcinam, sicut est omnibus profecto
Abbreviated transcription (Latin):
ling̃a restͥngere / ⁊ in intẽcione oratois yene ꝯtiuue mẽtez tẽne
At posꝙ̃ cordis humũ parcine p̃orificali suposui colig̾e re adtemet¬
ip̃m asidue nõ p  aiꝙ qui ad multa ꝓpargit᷑ ałiã ibi deincers s̾ re
uł modicũ a rexũ feculariũ tempestateͥ quiesteret Illit gͦ dilet¬
tissimo filio ⁊ familiarisimo amico respondens infelix ĩquit an¬
inꝯ meꝰ occupatõis sue pultatꝰ uulu̾e memit qual aliqño
ĩ oxnast̾io fuit quomͦ ei labencia cucta subt̾erãt qͣñtũ rebꝯ
õib̾ꝰ q̃ noluñt᷑ eminebat ꝙ nulla uͥ celestia eogitare ꝯsueu̾at

Expanded text:
guam restringere, et in intentione orationis pene continue mentem tenere; at postquam cordis humerum sarcine pontificali supposui, colligere se ad semetipsum assidue non potest animus, qui ad multa spargitur». Alia ibi deinceps contra se vel modicum a rerum secularium tempestate quiesceret. Illic ergo dilectissimo filio et familiarissimo amico respondens: «Infelix» inquit «animus meus, occupationis sue pulsatus vulnere, meminit qualis aliquando in monasterio fuit, quomodo ei labentia cunta subtererant, quantum rebus omnibus que volvuntur eminebat, quod nulla nisi celestia cogita
Abbreviated transcription (Latin):
nichil ilh uiro insi sumũ remꝑ atq ꝑfectũ fuirte e̾dendã sit tuĩe
pontificali farte curuatꝮ nestio qͥd inse dũ eẽt expediçior alcio
atꝙ ꝑfecciꝰ recolebat temporis illiꝯ̃ menior quo liberiꝰ solꝯ erat
nẽqͥs forte miret᷑ illũ eũdem antea liberũ frcquẽtarre politu¬
dines quas ⁊ duri seruꝰ officii dum licuit frequẽtauit Ne eñ
cũcra uestigẽ/ quod longũ acq dificile ẽ in ip̃a pͥꝯ urbe oredio¬
lauo ubi qd constat pͥmũ ex multis q̃ di̾isis in locis a beo fũdis¬
ta suit ononastiũ stelixit aliquatũ tẽs ex egi se fercur uicino qͣdam
Rmbrosiane donui ac menibꝰ uebis habitaculo. loco nũt ⁊i solia¬
rio ac reposto. ad quẽ iam p̾sul ambrosiꝰ tanto letꝯ hopite clam
folꝰ exire ꝯsuen̾at recũq dum poẜ auidiꝰ̃ ĩ morari. bone ihũ qu¬

Expanded text:
nichil illi viro nisi summum semper atque perfectum fuisse credendum sit, tamen pontificali fasce curvatus, nescioquid in se dum esset expeditior altius atque perfectius recolebat, temporis illius memor quo liberius solus erat. Nequis forte miretur eundem antea liberum frequentasse solitudines, quas et duri servus officii, dum licuit, frequentavit. Ne enim cunta vestigem, quod longum atque difficile est, in ipsa prius urbe Mediolano, ubi quod constat primum ex multis, que diversis in locis ab eo fundata sunt, monasterium extruxit, aliquantum tempus exegisse fertur, vicino quondam mbrosiane domui ac menibus urbis habitaculo, Ioco nunc etiam solitario ac reposto. Ad quem iam presul Ambrosius, tanto letus hospite, clam solus exire consueverat secumque dum posset avidius immorari. Bone Iesu, qu
Abbreviated transcription (Latin):
rerũ claritas stilo ⁊ illust̃tur
in occus ꝯ sedis rerĩt ducco intra libri tercii metas ex cefit
uidebit illa dolitudinis italie ꝯiesta miracula Occure
or florẽciꝰ qui in mrõnst̾io polo agens dñ adeo cui eũ rgio
quo de inds feritate deyoita cen pastore aliquo paucarũ ad custedĩa ꝓreere¬

Expanded text:
rerum claritas stilo etiam illustratur. Sin oculus serie rerum ductus intra libri tertii metas excesserit, videbit illa solitudinis Italie congesta miracula. Occurret enim Florentius, qui in monasterio solus agens, dum a Deo, cui eum iugis quo deinde, feritate deposita, ceu pastore aliquo paucarum ad custodiam pe
Abbreviated transcription (Latin):
dec̾uiset ciuitate relicta politudinẽ ruris appecit / ut qͥ cũ multis pn¬
santerat folꝰ resipisceret caseatũ uocat ip̃e ⁊ id manet haccens

Expanded text:
decrevisset, civitate relicta, solitudinem ruris appetiit, ut, qui cum multis indecrevisset, civitate relicta, solitudinem ruris appetiit, ut, qui cum multis ins
Abbreviated transcription (Latin):
au mgas dixisse nõ uerear simiste quid̃m erat Oraciꝰ̃ poeca
dũ sͥ płotiꝰ ⁊ uarꝰ ⁊ uirgiliꝰ occurerũt. pultra nẽpẽ rocietas
doctissimõrũ hõium inuic̃eq familiariũ amicorũ Itaq ait̾ oqui
conplexꝰ ⁊ gaudiã quãta fuerĩt Credo edepol ⁊ multa ibi ꝓ tr̃e
face tissime pt̾ tales uiros ac disertissime dicta nõ dubitẽ. Sdul¬
ciores amplexꝰ ⁊ sanciꝰ gaudiũ fuisse c̾diderĩ modiolam pnt
ambrosiũ ⁊ martinũ locꝰ oñdit᷑ ubi ꝯgͦdi ⁊ colloq̃ rolitos fama
tales duos ac̾olas uno tp̃e mͦ niin
ondũ nos mediolanũ eg̃di magnꝰ alter eigdm̃ urbis
habitator sinit augꝰ quẽ deꝰ ambrosio malis ero ribꝰ
in feccũ q̃i egrotũ filiũ docto medico piꝰ pater dedit
ut pseum undis ralubribꝰ abłutũ curatũq deo redderet Ille eet
cũ ignarꝰ oĩu q̃ rega se clam diuĩa pietas ageret mediolam̃
ueniens ubitũc racer plorebat ambrosiꝰ int̃a tande mutare

Expanded text:
erear. Sinuesse quidem erat Horatius poeta, dum sibi Plotius et Varus et Virgilius occurrerunt, pulcra nempe societas doctissimorum hominum invicemque familiarium amicorum, itaque ait: O qui complexus et gaudia quanta fuerunt. Credo edepol, et multa ibi pro tempore facetissime inter tales viros ac disertissime dicta non dubitem, sed dulciores amplexus et sanctius gaudium fuisse crediderim Mediolani inter Ambrosium et Martinum. Locus ostenditur, ubi congredi et colltales duos accolas uno tempore meruisti! Nondum nos Mediolano egredi magnus alter eiusdem urbis habitator sinit, Augustinus, quem Deus Ambrosio malis erroribus infectum, quasi egrotum filium docto medico pius pater dedit, ut is eum undis salubribus ablutum curatumque Deo redderet. Ille ergo cum ignarus omnium, que erga se clam divina pietas ageret, Mediolanum veniens, ubi tunc sacer florebat Ambrosius, vitam tandem mutare
Abbreviated transcription (Latin):
qi̾ꝰsoriũ optaret addidit ⁊ derelinqũa inquit populũ mẽñ ⁊ rece¬
Lam abeis qr om̃s adult̾i sũt cetus p̾uaricatorũ ⁊ reliqua de incepꝰ
q̃ cogitare ne dic̃a loqui hore aniiꝰ tam ꝓpie nr̃is hodie ꝯueniat.
ropulis tam parũ ymo u̾o tam nichil ẽ fidei nichil u̾e usẜũã nichil
cuti nichil deniq uel humani cũ dic̃at᷑ hoĩes t⁊ effigie sint hũa
ut ea michi uł tola certesul maxĩa atq iustissima ꝑcolende soli¬
tudinis ⁊ declinãdarũ urbiũ cã sit .C. iii.¬
e forte uetustatis reuerẽciã uel in memor recẽciũ uel cs̃¬

Expanded text:
t derelinquam» inquit «populum meum et recedam ab eis, quia omnes adulteri sunt, cetus prevaricatorum» et reliqua deinceps que cogitare, ne dicam loqui, horret animus, tam proprie nostris hodie conveniunt populis, tam parum, imo vero tam nichil est fidei, nichil veri uspiam, nichil tuti, nichil denique vel humani, cum dicantur homines et effigie sint humana: ut et michi vel sola, certe vel maxima atque iustissima, percolende solitudinis et declinandarum urbium causa sit. 4 Ne forte autem vetustatis reverentia vel immemor recentiu
Abbreviated transcription (Latin):
eri possent. Solitario cui qͥd age uellit iam ꝓuisũ est cui nõ mͦ dꝑti¬
bꝯ s de tota erate semel ẽ ꝯstitutũ/ nõ dies aut nox longior rere nõ
brenor est ꝙͣ uellet / dum hoũstis in rebꝰ occupanũ deẜir ⁊ ant sul¬
cepti finẽ oꝑis lux finit᷑ nouit cam̃e ⁊ deei noctẽ ⁊ nocci diem adder
in utilit̾ effluat In hoc omine ꝯsilũ om̃e studiũ ponit hic seco¬
tis animi Giribꝰ excitat demũ hec ill curarũ oũim suma estom̃t
molestiã omnẽ redii rensum denens. hodiernũ diẽ hodie uiuit Sa¬
stinũ si dabit᷑ cras uicturꝰ. Illiꝯ int̾ea spe suã rem agere nõ de¬
mint sciens illũ multos fallere rolitũ ⁊ multa mẽtiri / huit pociꝯ fi¬
dem hab Quod enĩ ilłe pollicet᷑ hic p̾stat ⁊ tãta ẽ cecitas morea

Expanded text:
eri possent. Solitario, cui quid agere velit iam provisum est, cui non moderi possent. Solitario, cui quid agere velit iam provisum est, cui non mod sed de tota etate semel est constitutum, non dies aut nox longior, sepe vero brevior est quam vellet, dum honestis in rebus occupatum deserit et ante suscepti finem operis lux finitur. Novit tamen et diei noctem et nocti diem addere, inutiliter effluat. In hoc omne consilium omne studium ponit; hic se totis animi viribus excitat; demum hec illi curarum omnium summa est; omnem molestiam, omnem tedii sensum demens, hodiernum diem hodie vivit, crastinum, si dabitur, cras victurus. Illius interea spe suam rem agere non omittit, sciens illum multos fallere solitum et multa mentiri; huic potius fidem habet, quod enim ille pollicetur hic prestat, et tanta est ce
Abbreviated transcription (Latin):
ulciꝰ ꝙ̃ futuri desiderio aut spe qd̾ alienũ ẽi mille caĩbꝰ sł¬
racet / presens qd tuum est ͫ unum tuum ẽ c̾tumq neclig̾e
nũꝙͣ pendere desinet qui in crastinũ pẽdebit᷑ nullꝯ .i. dies
p̾ter ultimũ crastino carebit nullꝰ p̃t̾ pͥmũ nõ aliciuꝰ dieitta¬
stinꝯ fuit Que res uite nr̃e malũ quo uixullũ maiꝰ intuba
uiuẽdi spe niꝙͣ uiuere ⁊ more canis ociorẽ se lepor̃e insequen e
semꝑ ĩ anes auras morsibꝰ captare ⁊ nũꝙͣ ap̃ hendere qd̾ prie¬
das Si quidip dies crastiño ubaduen̾it iam crastiq̃ eẽ desier i
Ecce iam uł crastiñꝰ alcer apparet uel ille idm dam p̾gͦttꝰ ⁊ sin
ẽ ⁊ uiciuitate nos fallit ⁊ cũ ad eum ueniinꝰ ĩ ꝓuisꝰ elabitur siere
atq iterũ est faucibꝰ nr̃is ereptꝰ ⁊ semꝑ ante nos fugiens nũꝙꝰ
requturos adrequẽdũ pncitat Ita pnt̾mm nichilfit eorũ q̃ hodiefi¬

Expanded text:
stultius, quam futuri desiderio aut spe, quod alienum est et mille casibus sustultius, quam futuri desiderio aut spe, quod alienum est et mille casibus subiacet, presens quod unum tuum est certumque negligere? Nunquam pendere desinet, qui in crastinum pendebit; nullus enim dies preter ultimum crastino carebit, nullus preter primum non alicuius diei crastinus fuit. Que res vite nostre malum, quo vix ullum maius, intulit: vivendi spe nunquam vivere et, more canis ociorem se leporem insequentis, semper inanes auras morsibus captare, nunquam apprehendere quod intendas. Siquidem dies crastinus, ubi advenerit, iam crastinus esse desierit, ecce iam vel crastinus alter apparet vel idem ille clam progressus, nos fallit, et cum ad eum venerimus, improvisus elabitur, sic iterum atque iterum e faucibus nostris ereptus, et semper ante nos fugiens, nunquam consecuturos ad se sequendum incitat. Ita interim nichil fit eorum que hodie fi
Abbreviated transcription (Latin):
bat ho ualitudine ꝓpꝑa diuites nr̃i dicũt querũt᷑ replent᷑ q dolorib
expecrãdo ⁊ cũ rerum natura ꝑpetuo litigantes segnes horas ĩ c̾ri¬
tant pigra momẽta p̾cipitãt cũ ut dixi freno nõ calcaribꝰ res
egeat sn modo srenũ ulla arte rapidissimũ tp̃s exciꝑet. Istiaũt
puto mortẽ qũꝙp oĩbꝰ timẽt tam aderre uitã quãpp quã p̃ oĩbꝯ
optãt abusse iam uellẽt tanto nisu fugã tpris impellũt Quã
exicii cãm multis fuisse certissimiu ẽ qui futurorũ anxii ⁊ p̃ten¬
cia semꝑ exossi inuẽdi tedio manu mortẽ arcessere sũt coatti
Quid ad hec aũtẽ hec tam multa : ad il uñũ se quo agimus
forsan interoges. nẽpe ab hiis malis ⁊ ab huiꝯcemodi tediõ pͣ¬
seruat solitarie iite pocũditas. lete p̾centibꝰ utit᷑ futura eqͣ¬
niuit᷑ exp̃ctat / nõ pendet in Erastinũ nichil in posterũ diem
differt qd hodie fieri possit aut debeat / nec in inito qͥd eñis

Expanded text:
hoc valitudine prospera divites nostri dicunt: queruntur replenturque doloribus expectando et, cum rerum natura perpetuo litigantes, segnes horas increpitant, pigra momenta precipitant, cum, ut dixi, freno non calcaribus res egeat, si modo frenum ulla arte rapidissimum tempus exciperet. Isti autem puto mortem, quam pre omnibus timent, iam adesse, vitamque, quam pre omnibus optant, abiisse iam vellent, tanto nisu fugam temporis impellunt, quam exitii causam multis fuisse certissimum est, qui futurorum anxii et presentia semper exosi, vivendi tedio manu mortem arcessere sunt coacti. Quid autem hec tam multa ad id unum, de quo agimus, forsan interroges. Nempe ab his malis et ab huiuscemodi tedio preservat solitarie vite iocunditas. Lete presentibus utitur, futura equanimiter expectat, non pendet in crastinum, nichil in posterum diem differt, quod hodie fieri possit aut debeat. Nec immerito. Quid enim
Abbreviated transcription (Latin):
doere ium̃ẽro ex̾citui in quo tam multi in iusti atq ĩ dei. ee ĩ hoĩos
pig̃ti erãt nõ d̾ fołiõ aureo ẜ d̾ politudine horrida ꝑiudit ⁊ insua
conirnites ortigias affanĩ celo lapras populꝯ legit enurienst ade

Expanded text:
certe immenso exercitui, in quo tam multi iniusti atque in Deum et in homines certe immenso exercitui, in quo tam multi iniusti atque in Deum et in homines ingrati erant, non de solio aureo sed de solitudine horrida providit, et in summa coturnices ortig
Abbreviated transcription (Latin):
suũ Lapidibꝰ sb̃põitis suꝑpones Eidm̃ gemĩa ꝯruge ⁊ natorũ turba
seriuisq ⁊ auculis oĩgenũq gregũ poẜsione auc̃to in pat̾am remõia
oecurrꝰ affuit angelorũ. S u̾nã q̃so: nuqͥl ĩ urbibꝰ qui escẽtiͤ
nonsueꝵ cepto rinere habeñti Quo nõdũ pacto eidm̃ luccator ille
noctirenꝰ uñ: nõum sibi nom̃e ĩditũ I clarũ mãsit in post̾s
nõ in urbis amphiteatro neq int turbas hoinũ ẜ dũ remãssise
sdłꝰ intrassicũ torẽtis apparuit .C.iii.¬
bierat ille familiarisimꝰ deo uir moyses qño legẽ collaqͥ¬
ũq dei qnõ salũtẽ populi memorabiłe ꝙꝑ uug uictorĩa aliẽ
rolꝰ ⁊ solis p̾cũ armis obtinuit nẽ pe nõ in aliqua eiuitatũ Su¬
ẽ uł Egiyti ẜ in siluis ⁊ altissimi mõtis ĩ u̾tice. In politudiẽ erar quo
aquas amarissimas coegit ligui uinꝰͥ inmissione dulcecere/ dum
ꝓdigia illa fecit q̃ uix ꝑ legere ne dica recẽtere su ficimꝰ Iben

Expanded text:
 subditis supponens». Eidem, gemina coniuge et natorum turba servisque et ancillis omnigenumque gregum possessione aucto in patriam remeanti, occursus affuit angelorum; sed ubinam, queso? Nunquid in urbibus quiescenti? Non; verum cepto itinere abeunti. Quo nondum peracto, eidem luctator ille nocturnus, unde novum sibi nomen inditum clarum mansit in posteris, non in urbis amphitheatro neque inter turbas hominum, sed dum remansisset solus in transitu torrentis apparuit. 3 Ubi erat ille familiarissimus Deo vir Moyses, quando legem colloquiumque Dei, quando salutem populi, memorabilemque victoriam, absens, solus et solis precum armis obtinuit? Nempe non in aliqua civitatum Syrie vel Egipti, sed in silvis et altissimi montis in vertice. In solitudine erat dum aquas amarissimas coegit ligni unius immissione dulcescere; dum prodigia illa fecit, que vix perlegere, ne dicam recensere, sufficimus. Idem
Abbreviated transcription (Latin):
suꝑatas in torente Eyson populo fauẽte mactauit Quã ob cãm
irate reginẽ furori cedens cũ desiti lacebrã pecirret sb umbra
umꝑi cõ ropitũ excitauit angesꝰ ⁊ ut mãducaret admonuit
Nlon magni p̾cii cibũ ẜ cante uirtutꝭ ut ĩ fortitudine illiꝯ qua¬
dragĩta dierũ iter ac totidem nocciũ reruñado ꝑficeret Quo ꝑacto
uide ut ĩspelucã manẽs gnico uisitatꝰ aloquio reges ĩ ung̾ͤ
mitit᷑ at ꝓphecas ut ĩ cacuiẽ mõtis redenꝰ imꝑat ĩ opinabili
fiduciã ut ignis e celo decẽdar suꝑ quinq̃genarios Regios ⁊ pet
statĩ ut scigro amne taccu pallii pordañe sico pede ꝑ trãsit io
utariũ sc̃m uirũ uen̾antibꝰ elemẽtis ubi inꝙ̃ erat elias dũhe
dño cͥbꝰ regibꝰ totidm̃ q regiis ex̃cicibꝰ ne perirẽt siti repleto
sinc ullis ymbribꝰ torrẽte sbuenit pͥora quidẽ ad iordans riĩn

Expanded text:
superatos, in torrente Cyson populo favente mactavit? Quam ob causam superatos, in torrente Cyson populo favente mactavit? Quam ob causam irate regine minis ac furori cedens, cum deserti latebram petiisset, sub umbra iuniperi consopitum excitavit angelus, et ut manducaret admonuit, non magni precii cibum sed tante virtutis, ut in fortitudine illius quadraginta dierum iter ac totidem noctium ieiunando perficeret. Quo peracto, vide ut in spelunca manens, dominico visitatus alloquio, reges inungere mittitur ac prophetas; ut in cacumine montis sedens, imperat inopinabili fiducia, ut ignis e celo descendat super quinquagenarios regios, et paretur statim; ut, scisso amne tactu pallii, Iordanem sicco pede perlitarium sanctum virum venerantibus elementis. Ubi, inquam, erat Helias dum hec quando tribus regibus totidemque regiis exercitibus, ne perirent siti, repleto sine ullis imbri
Abbreviated transcription (Latin):
medibilẽ ⁊ neq cupiditan neq parsanoniẽ rbiacẽten cibũ nõadi¬
diri bitibꝰ nec eforo cupidmario peritũ ẜ celitꝰ destinatũ quadra¬
gita annis hab̾uit pdefito uides ut roltudo diurns bñfutito
atq colloquiis ⁊ angelicis sit auut̾a cõg̾ sibꝰ Quo mino mirordo
pcłare uite iuxi illiꝯ sic ⁊ gloriose morti politudine deꝑutatas dũ
ex hõĩbq migͣturꝰ ꝙ frat᷑ eiꝯ̃ ram antea acciderat loquẽs deus nõ
in hãc aut ĩ illam urbem s ascende in oxntẽ inqͥt ⁊ moreres
ded nõs ĩ oĩ uitẽ mortisq cõsiliõ nisi fallor sumo oꝑe trutinãdũ e
uid singula replicẽ plena exemplorũ sũt oĩa ubi erat elpa
q nõ clarioribꝰ portẽtis emicuit qũo yopulis ĩt ra urbas
fme ꝑ euntibꝰ illũ rusu dei in rolitudine latitãtẽ coxui pa¬
los afligẽtem/ insꝑaro ymbre seniuit̃ Qno occĩgẽtos ⁊ qͥnqua¬
gĩta faltas ꝓphetas in codm̃ mon̾te Carmel deo rudice sacͥsicio ceste

Expanded text:
edibilem, et neque cupiditati neque parsimonie subiacentem cibum, non quidem in urbibus nec e foro cupidinario petitum, sed celitus destinatum, quadraginta annis habuit in deserto. Vides ut solitudo divinis beneficiis atque colloquiis et angelicis sit amica congressibus! Quo minus miror, ut preclare vite viri illius sic et gloriose morti solitudinem deputatam, dum ex hominibus migraturo, quod fratri eius iam antea acciderat, loquens Deus non in hanc aut illam urbem, sed «ascende in montem» inquit «et morere». Quod nobis in omni vite mortisque consilio, nisi fallor, summopere trutinandum est. Quid singula replicem? Plena exemplorum sunt omnia. Ubi erat Helias, quando clarioribus portentis emicuit? Quando populis intra urbes fame pereuntibus illum iussu Dei in solitudine latitantem corvi palos affligentem insperato imbre lenivit? quando octingentos et quinquaginta falsos prophetas, in eodem monte Carmeli Deo iudice sacrificio teste
Abbreviated transcription (Latin):
cursu ĩ funta q mintitudĩe atq aliquot ĩ faustis ꝯg̾sulo ex t miua
⁊ uiror hostiles pdas ageret ⁊ suorũ res p̃rertas ab hoste reuex¬
ret ⁊ imꝑatoris sin grãm meret᷑ puit iam recurꝰ e pugnau
st̃uit hostem srolia retulit gr̃am ẽ adeptꝰ Qui uirotom sietened¬

Expanded text:
incursu infinitaque multitudine atque alincursu infinitaque multitudine atque alet victor hostiles predas ageret, et suorum res prereptas ab hoste reveheret, et imperatoris sui gratiam mereretur, ivit iam securus, pugnavit, stravit hostem, spolia retulit, gratiam est adeptus. Cui viro tam san
Abbreviated transcription (Latin):
p̾ce depelleret. Non exponã quas tentatõnes corporis atq auimi so¬
litarii senes ĩcurerĩt ꝑathoniꝰ ac stephãꝯ. nõ inquirã quo ꝯsiłio pa¬
phiuiciꝰ tres dei amicos ex urbibꝰ ad deẜita ꝑduxit qͣi ad tuciorem
⁊ deo ꝓpinquiorẽ locũ Qaia uixtutꝭ admiratõe monachorũ curbas
in folitudinẽ teaxit helpidins Qua caritate gerapiõ bis re hõimũẜ
uum fecit ut dños suos pccĩ seruiciõ liberaret llon narabo pietacẽ
Diachomi Efren. Pioris ꝯstacĩa. Sudores Adolii. Miszicordẽ rnnõceti
reuericarẽ Euagrii industͥam ac labores. Non strutabor qua ĩ folita¬
dine malchꝰ ĩmitis dñi gregẽ pauit Quo ĩ specu simulata eño¬
iuge lant ⁊ leena ꝓ trepidis decertãte furorẽ heri ꝑrequetis e¬
uasit. Non õndam qua iohes Etgipciꝰ uixtute claruerĩt q̃ntaqułs¬
ciencia futurorũ aquo ram longe ponto b̃eodosio mrꝑator anto d ata

Expanded text:
prece depelleret. Non exponam quas tentationes corporis atque animi soprece depelleret. Non exponam quas tentationes corporis atque animi solitarii senes vicerint Pachomius ac Stephanus; non inquiram quo consilio Paphnutius tres Dei amicos ex urbibus ad deserta perduxit, quasi ad tutiorem et Deo propinquiorem locum; qua virtutis admiratione monachorum turbas in solitudinem traxit Helpidius; qua caritate Serapion bis se hominum servum fecit, ut dominos suos peccati servitio liberaret. Non narrabo pietatem dyaconi Effren, Pioris constantiam, sudores Adolii, misericordem Innocentii severitatem, Evagrii industriam ac labores; non scrutabor qua in solitudine Malcus immitis domini gregem pavit, quo in specu simulata cum coniuge latuit et, leena pro trepidis decertante, furorem heri persequentis evasit. Non ostendam qua Iohannes Egitius virtute claruerit, quantaque prescientia futurorum, a quo tam longe posito Theodosius imperator anceps animi
Abbreviated transcription (Latin):
in ep̃m peteret fug̾e alit̾ nõ ualeno capñq se cernens ne solitudiẽ
yuaret᷑ auẽe sib̃i p̃secuit᷑ sic saltẽ pontificio fũturꝰ ĩ habilis cũ nec
ea quidẽ arte ꝓficeret nĩatꝰ urgẽtibꝰ si pͦstarẽt lingã re ꝑꝑt̾ qũã ea
s ĩportiucas fieret alscisurũ. Non loquar felices policudines utyq ma¬
charii in quibꝰ mirabiliũ pacratores oꝑum alt̾ ad nonagesimũ alt̾ ad
centesimũ uite annũ ꝑ uenit nõ arcitigã qualit̾ meyses quidã echi
narore glorioro maximꝰ ⁊ xͥ amator ⁊ sui met cõtenitor euafiit Ad qũẽ
ẽ illa uox celestis fuge hõies ⁊ saluaberis̃ ⁊ illa. Arreni fuge tace ⁊ qui¬
este Qualit̾ paulꝰ simpłx cognomẽ nactꝰ ex moribꝰ dũ coniũctũ
fugiens uxoris adultere solitudinẽ pecisset ĩ tantã familiaritatem
xqͣ grãm uenit ut spũm pͥncipẽ ꝑmpurorũ quẽ ase pelli nõ posse
an tomiꝰ fateret᷑ ille d obserto pectore purissima quidẽ ⁊ eficatissima

Expanded text:
pum peteretur, fugere aliter non valens captumque se cernens, ne solitudine privaretur, aurem sibi presecuit, sic saltem pontificio futurus inhabilis, cum nec ea quidem arte proficeret, minatus urgentibus, si perstarent, linguam se propter quam ea sibi importunitas fieret abscissurum. Non loquar felices solitudines utriusque Macharii, in quibus mirabilium patratores operum, alter ad nonagesimum, alter ad centesimum vite annum venit. Non attinatore glorioso maximus et Cristi amator et suimet contemptor evaserit. Ad quem est illa vox celestis: «Fuge homines et salvaberis»; et illa: «Arseni, fuge, tace, et quiesce». Qualiter Paulus Simplex, cognomen nactus ex moribus, dum convictum fugiens uxoris adultere, solitudinem petiisset, in tantam familiaritatem gratiam venit, ut spirituum principem impurorum, quem a se pelli non posse Antonius fateretur, ille de obsesso pectore purissima quidem et efficacissima
Abbreviated transcription (Latin):
fecit populũ suũ ⁊ si momnꝙͣ solꝯ ẽ inquo pater ẽ remper / ad pos¬
eremũ cũ ꝯfilio clausurꝯ epistolam unde ⁊ nos pnet poli sumꝯut
dñs nobcũ sit̾ qd̾ ꝯsiliũ ne roli rabino datũ sit / ut ad nos tͣ hamꝰ
nrm q faciamꝰ/ obrecro
us̃ folitanio suite statũ ⁊ ab infancia quodã qͣcupisse urarti

Expanded text:
fecit populum suum; etsi nunquam solus est, in quo Pater est semper». Ad postremum cum consilio clausurus epystolam: «Unde et nos» inquit «soli simus ut Dominus nobiscum sit». Quod consilium ne soli Sabino datum sit, ut ad nos trahamus nostrumque faciamus obsecro. Hunc solitarie vite statum et ab infantia quodammodo concupisse Mart
Abbreviated transcription (Latin):
ta ⁊ hic solitarie uite magẽ eẽ põtueric quitãtũ in eo stud io
tamq ꝯtinuũ cp̃s ex egiss cũ nr̃i hõies ambicionẽ ⁊ auariciestu¬
dñi nedicã popinas ur̃biũ ac tabernas ⁊ lupanaria reliqͥsse
uł tͥ duo gr̃ade supliciũ oppinẽt᷑. Nlon iĩ medium teaham Euchi¬
chianũ illum cͥca olimp̃ũ bichimie degẽtem ⁊ celesti gr̃a ⁊ cerre n¬

Expanded text:
tus et hic solitarie vite magister esse potuerit, qui tantum in eo studio tus et hic solitarie vite magister esse potuerit, qui tantum in eo studio tamque continuum tempus exegisset, cum nostri homines ambitionem et avaritie studium, ne dicam popinas urbium ac tabernas et lupanaria, reliquisse vel triduo grande supplicium opinentur. Non in medium traham Eutichianum illum, circa Olimpu
Abbreviated transcription (Latin):
eũ scias. pp̃e reroniinꝰ horũ q̃ iusexm uerborũ sc̃ptor hũc iohare
inqͥt uidunq in tebardis ꝑtibꝰ ĩ hemo q̃ adrace eiuitati ligo ĩ ru¬
pe quadã montis ardui comanẽte ascenrꝰ ad eũ dificilis aditꝯ mo¬
nasterii eiꝰ obstruccꝰ ⁊ clausꝰ ita ut aquadragesiõ etatꝰ amir usꝙ
ad nonagesimũ quẽ tũc g̾ebat cũ eũ uidinꝰ monast̾iũ eiꝰ nullꝰ
habita culũ helie monachi ꝓpe cũctiꝰ mirabiliꝰ ut defcũ horrẽdũ
ut solitudo uastissima ⁊ nullis eq̃uada simõiba ut srelunca scra
ut asꝑ ad illam ⁊ angusta trames quiq ũl suspẽ ros pedes lederet uł
intentos adeunciũ occulos frustret᷑. ut illic corrõr tremulꝰ quiq¬
uł suspensos pedes lederet uł intẽtos ad eũciũ oculos frustra ret᷑. ut
illit corpore tremulꝰ ẜ aĩo costans senex ex C ⁊ decẽ annis ques
habbat etatis totos seytuagita trãseg̾at Cogitabis aũt ꝑ te ipm quã¬

Expanded text:
 verborum scriptor, «hunc Iohannem» inquit «vidimus in Thebaidis partibus in heremo, que adiacet civitati Lygo, in rupe quadam montis ardui commanentem: ascensus ad eum difficilis, aditus monasterii eius obstructus et clausus, ita ut a quadragesimo etatis anno usque ad nonagesimum, quem tunc gerebat cum eum vidimus, monasterium eius nullus habitaculum Helie monachi, prope cuntis mirabilius, ut desertum horrendum, ut solitudo vastissima et nullis equanda sermonibus, ut spelunca scrupea, ut asper ad illam et angustus trames, quique vel suspensos pedes lederet, vel intentos adeuntium oculos frustraretur, ut illic corpore tremulu suspensos pedes lederet, vel intentos adeuntium oculos frustraretur, ut illic corpore tremulus, sed animo constans, senex ex centum ac decem annis quos habebat etatis, totos septuaginta transegerat. Cogitabis autem per te ipsum, quan
Abbreviated transcription (Latin):
ubi similit̾ nichil ẽ qd̾ nuist̾io uacare pute habicabat aũt ĩtera
aust᷑ ħ terra humili ⁊ deuexa ⁊ clara ⁊ etheriisoliꝰ ĩ ciuitate p¬
ẜ ad medicãdũ nã que oro filia hõis uita ẽ aut qͥd alius agens ab
anmalibꝰ brutis difert p̾clare Cicero/ doceto uiro inqͥt inuerei
cogitare In hãt rem nõ urbem aliquã nõ theatrũ ẜ agr̃ũ prorł
locũ ydoneũ in suꝑ ⁊ inclinate diei comodisimũ cp̃s elegerat Ilul
enĩ locꝯ nulla ꝑs etatis apcior meditãti ꝙ̃ ⁊ ag̾stis rolitudo ⁊ ruueni¬
li fcͣuiore p̾t̾ito relictisq ut ita dix im at̾go meridiauis horis placa
iacos/ qño scalã illã çelotenꝰ ereccã ascẽdentes q ⁊ dertẽden¬
tes angelos tñm udit ubifiurte illũ opinamur ꝙͣ magna¬
in urbe ꝙͣ pulcra domo ꝙ locuplete cubiculo erat ille nõ in ꝓculab

Expanded text:
terra australi, terra humili et devexa, et clara et etherei solis vicinitate psed ad meditandum. Nam que, oro, alia hominis vita est, aut quid aliud agens ab animalibus brutis differt? Preclare Cicero: «Docto viro» inquit «vivere est cogitare». In hanc rem, non urbem aliquam, non theatrum, sed agrum, locum prorsus ydoneum, insuper et inclinate diei commodissimum tempus elegerat. Nullus enim locus, nulla pars etatis aptior meditanti, quam et agrestis solitudo et, iuvenili fervore preterito relictisque, ut ita dixerim, a tergo meridianis horis, placaIacob, quando scalam illam celotenus erectam, ascendentesque et descendentes angelosin urbe, quam pulcra domo, quam locuplete cubiculo? Erat ille non modo procu