comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
minauerit mala dolore ut suillũ audiam ut lillus caudus hecõt¬
tineniciar temparcia: diait ille ꝗͥdẽ mlta młtis locie soqua here
ur enaa a qpot tẽpanciã laudare is ꝗponat sũmur bonũt is seco¬
luptatt. Est cĩ temꝑmcia libidinũ inimica libidines aist qͥsec¬
tartuaes uoluptatis. Atq ĩ huis tñ trib gn̾ib quoqͦ mõ possũt nõ
incallide ter guueisantur. ¶ Porudentia incooducũt sciã suppes¬
bitantem uoluptates depellentem dolores. Fortitudine quã aliqͦ
modo expediunt cũ di tradũe uõe negligende mortis ꝑpetiendi
doloris. Ecia temperantiã inducũt nõ facilime illi ꝗde s tã qͦqͦ mͦ
possunt. Dicũt eĩ uoluptatis magnitudiẽ doloris detra̾tiõe fici. Iusti¬
cia uacillat uł iacet pocrꝰ. om̃sq hee uirtutes q̃ ĩ coĩtate cernũt᷑ et in
socictate gni̾s humani. Neq eĩ bonitas nec lib̾alitas nec coĩtas eẽ pͭ

Expanded text:
rminaverit, mala dolore. Et, si illum audiam, de continentia et temperantia dicit ille quidem multa multis lociqui potest temperantiam laudare is, qui ponat summum bonum in voluptate? est enim temperantia libidinum inimica, libidines autem consectatrices voluptatis. Atque in his tamen tribus generibus, quoquo modo possunt, non incallide tergiversantur; prudentiam introducunt scientiam suppeditantem voluptates. depellentem dolores; fortitudinem quoque aliquo modo expediunt, cum tradunt rationem neglegendae mortis, perpetiendi doloris; etiam temperantiam inducunt non facillime illi quidem, sed tamen quoquo modo possunt; dicunt enim voluptatis magnitudinem doloris detractione finiri. Iustitia vacillat vel iacet potius omnesque eae virtutes, quae in communitate cernuntur et in societate generis humani. Neque enim bonitas nec liberalitas nec comitas esse potest,
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ pleꝵq efficit cecos quos amplera ẽ. Itaq effexũt᷑ fere fastidio ⁊ ꝯtumacia.
nec qdꝙͣ insipiente fortunato intollerabilius fici̾ pot̃ .atq hoc ꝗde iudẽi licet
ciosa amicos nõ ꝑare optimã ⁊ pulcerimã uite utita dicã suppellectilẽ. Et¬
eĩ cetera cũ pant̾ cui parẽt᷑ nesciũt nͨ cuiꝰ cã laborãt. Eiꝰ eĩ ẽ istoꝵ ꝗcquid qui
uicit iurib aniatioꝵ sua cuiq ꝑmanet stablis ⁊ certa posẜo. ut ⁊̃ si illa ꝑ¬
maneant q̃ sũt qiͣ dona fortune. tñ uita inculta ⁊ deẜta ab amicis nõ possit
Institũẽdi at sũt q̃ sit̃ ĩ amicitia finesꝰ ⁊ qĩ tͥmini diligẽdi d̾ ꝗb eres iuideo siuãs

Expanded text:
 caecos efficit quos complexa est. Itaque illi efferuntur fere fastidio et contumacia, nec quidquam insipiente fortunato intolerabilius fieri potest. Quid autem stetiosa; amicos non parare, optimam et pulcherrimam vitae, utita dicam, supel'ectilem? etenim cetera cumparant, cui parent, nesciunt. nec cuius causa laborent: ius enim est istorum quodque, qui vicit viribus; amicitiarum sua cuique permanet stabilis et certa possessio, ut etiam si illa maneant, quae sunt quasi dona fortunae, tamen vita inculta et deserta ab amicis non possit nstituendi autem sunt, qui sint in amicitia fines et quasi termini diligendi. De quibus tris video s
Abbreviated transcription (Latin):
scaste licbros nisioe pedimendis captiuis imperoassent si nõ redie¬
cunt iutupandr de quib nõ om̃s uno modo Nã polibiꝰ benus elictn¬
scribit iups ex deem nobilissimis qui tũ erant missi egressus e¬
libatum se eẽ iureiurando int̾pretabat᷑ nõ recte. Fraus eĩ distangit nõ
dissoluit pirium. Fuit gͥ stulta caliditas ꝑuerse imitata prudentia
Itaq deoxuit senatus ut ille ueterator ⁊ callidus iuictus ad hanibalem
duceret᷑. S illico in aximũ. octo hoĩu millia tenebat hanibal nõ quos in
acie cepisset aut ꝗ ĩ ꝑiculo mortis diffugissent. s qui in castas relicti
fuissent a paulo ⁊ barsone ꝯsulibus. Eos senatus nõ tensuit redimen¬
aut emori qua quide re auoita fractu aĩu hanibalis scribit idem
ꝙ senatus pplaq romanꝰ reb afflictis tã excelso aĩo fuisset. sic hont¬
statis cõpatiõe ea q̃ uident᷑ utilia uĩ cuncur᷑. Acilius ãt ꝗ arece s̃gxipsit

Expanded text:
Poeni, nisi de redimendis captivis impetravissent, si non redierunt, vituperandi. De quibus non omnes uno modo; nam Polybius, bonus auctor in primis, ex decem nobilissimis, qui tum erant missi, novem reveliberatum se esse iure iurando interpretabatur, non recte; fraus enim astringit, non dissolvit periurium. Fuit igitur stulta calliditas perverse imitata prudentiam. Itaque decrevit senatus, ut ille veterator et callidus vinctus ad Hannibalem duceretur. Sed illud maximum: octo hominum milia tenebat Hannibal, non quos in acie cepisset, aut qui periculo mortis diffugissent, sed qui relicti in castris fuissent a Paulo et a Varrone consulibus. Eos senatus non censuit redimen aut vincere aut emori. Qua quidem re audita fractum animum Hannibalis scribit idem, quod senatus populusque Romanus rebus afflictis tam excelso animo fuisset. Sic honestatis comparatione ea, quae videntur utilia, vincuntur. C. Acilius autem, qui Graece scripsit
Abbreviated transcription (Latin):
tectu nõ eẽt postularet. ut aut libidĩs ministri aut adiutores eẽnt ad ĩiuri¬
am qo ꝗ recusant ꝙͣius honeste to facerẽt ius tñ amicitie deserepe argueret᷑¬
abhiis qb obsea nollent᷑ . Ullos at ꝗ ꝗdus ab amico auderẽt postulare postu¬
cõ pͥmũ udoeamꝰ si placet quat̃s ĩ amicitia amor ꝓgoedi debeat Nõ ne si corio¬
lanus ht amicos ferre ꝯtra patria arma illi cu coriolano debuerũt. Nu
Recillinit᷑ amici regnũ appetente: nũ emiliu debuerũt adiuuare. Tyberiũ
qucde grachu rẽ p uexante a ꝗnto tyberio equalibq amicis dexelictũ ui¬

Expanded text:
rectum non esset postularetur, ut aut libidinis ministri aut adiutores essent ad iniuriam, quod qui recusarent, quamvis honeste id facerent, ius tamen amicitiae deserere arguereab his quibus obsequi nollent. Illos autem qui quidvis ab amico auderent postulare, postuid primum videamus, si placet, quatenus amor in amicitia progredi debeat. numne, si Coriolanus habuit amicos, ferre contra patriam arma illi cum Coriolano debuerunt? num Vecellinum amici regnum appetentem, num Maelium debuerunt iuvare? tiberium quidem Gracchum rem publicam vexantem a Q. Tubero
Abbreviated transcription (Latin):
coi nõ da que fingũt᷑ aut optantur spectare debemꝰ. Nũꝙͣ ego dicam .G. fabł¬
Concedant ut hii boni iuri fuint.ne id ꝗde faciant. negabũt io nisi sapi¬
enti posse ꝯcedi. Agamus gͥ pinguiut auĩt minerua. qui ita segerũt ita
uiuũt ut̃ eoꝵ prebetur fides integritas equalitas lib̾alitas nec̾sit ĩ eisꝰ
ulla cupiditas uł libido ul audatia sitq magna ꝯstantia uthii fuerũt mõ
quos noĩart̃hos iuros bonos ut hit̃i sũt sic ⁊̃ applłandos piemꝰ quias

Expanded text:
communi, non ea quae finguntur aut optantur, spectare debemus. numquam ego dicam C. Fabriconcedant ut viri boni fuerint. ne id quidem facient; negabunt id nisi sapienti posse concedi. agamus igitur pingui, ut aiunt, Minerva. qui ita se gerunt, ita vivunt, ut eorum probetur fides integritas aequitas liberalitas, nec sit in eis ulla cupiditas libido audacia, sintque magna constantia, ut ei fuerunt, modo quos nominavi, ho
Abbreviated transcription (Latin):
q mutua bens uolentia ꝯquiescit. Qudo ei bulcius ꝙͣ hr̃e quo cũ oĩa aute¬
as sit laqui ut tecũ: Duis eẽt tãtus fructus ĩ ꝓsꝑeris reb nisi hr̃es ꝗ illis
eque ac tũ ip̃e gauderet: adu̾sas uͦ ferre difficile ẽẽt sine illo ꝗ illas grauius
qͣ tu ferret Deniq certe res que expetũt᷑ oportune sũt singłe reb fere si¬
glis Biuitie ut utare ⁊ opes ut cosare honores ut laudare uoluptates
ut gaudeas ualitudo ut dolore capeas ut munerib fungare orꝑord. Ami¬
citia res płimas ꝯtinet. qͥcũq te u̾teris p̃sto ẽ. nlło loto excludr̃. nũꝙͣ intẽpe

Expanded text:
 mutua benevolentia conquiescat? quid dulcius quam habere quocum omnia audeat sic loqui, ut secum? quis esser tantus fructus in prospetis rebus, nisi haberes, qui illis aeque, ac tu ipse, gauderet? adversas veto ferre difficile esset sine eo, qui illas gravius, quam tu, ferret. denique ceterae res, quae expetuntur, opportunae sunt singulae rebus fere singulis; divitiae, ut utare; opes, ut colare, honores, ut laudere; voluptates ut gaudeas; valetudo, ut dolore careas, et muneribus fungare corporis, amicitia plurimas res continet; quoquo te verteris, praesto est; nullo lo
Abbreviated transcription (Latin):
eut cr̃qs ꝙ sibi pluriũ ꝯfidit et ut ꝗsq maxiẽ iustitee sapĩarita
inunetus ar st ut nullo egeat suaq omĩa ĩ se ip̃o posita ẽẽ uidices itta
tanucitus stpetenois olendisq manẽ excellit. Quid eĩ afficanꝰ atdi¬
ĩ ameit. &eute Nerde. an ego qde illiꝰ  S ego admiratione quada
sĩuns el ille uitissi opinioe fortasse nõ culla qua d meis moib hẽbat me

Expanded text:
uisque sibi plurimum confidit et ut quisque maxime virtute et sapientia sic munitus est, ut nullo egeat suaque omnia in se ipso posita iudicet, ita in amicitiis expetendis colendisque maxime excellit. quid enim? Africanus indigens mei? minime hercule! ac ne ego quidem illius, sed ego admiratione quadam virtutis eius, ille vicissim opinione fortasse non nulla quam de meis moribus habebat, me
Abbreviated transcription (Latin):
uipabꝰ leisis Sundodica dt moribꝰ facilimis de pretate ĩ matre. liberali¬
tatri sor oros. bonitabe ĩ suos iusticia ĩ õms. nota sũt uobis. Q aut
accessio iuiuare potuisset: Genectus eĩ ꝙͣuis nõ sit grauis ut memini
catonẽ ãno añ ꝙ̃ ẽẽt mortuus mecũ ⁊ cũ scipione uiẜere tñ aufert
ea iuriditate tn qua ⁊̃ nũc erat scipro. Qũa obre uita ꝗde talis fuit
uł fortuna ł głia ut nichil poss accedere. Moriẽdi aut̃ sensu cełitas
abstulit qͦ d̾ gne mortis disficile deũ ẽ. dͥd at̃ hoĩes suspicent᷑ uos ui¬
dets. ħ uere tñ licet dicere .p. scipioni ex multis diebus quos ĩ uita celebimos
letissimosq uiderit illu clarissimu fuisse quo senatu dimissodomũ reduc
set euita ut ex tã alto dignitatis gradu ad suꝑos uideatur ꝑociꝰ ꝙͣ ad ĩferos

Expanded text:
ralitate in sorores, bonitate in suos, iustitia in omnis? nota sunt vobis. quam autem rum annorum accessio iuvare potuisset? senectus enim quamvis non sit gravis, ut memini Catonem anno ante quam est mortuus, mecum et cum Scipione disserere, tamen aufert eam viriditatem, in qua etiam nunc erat Scipio. quam ob rem vita quidem talis fuit vel fortuna vel gloria, ut nihil posset accedere; moriendi autem sensum celeritas abstulit. quo de genere mortis difficile dictu est; quid homines suspicentur vie tamen licet dicere, P. Scipioni ex multis diebus, quos in vita celeberrimos laetissimosque viderit, illum diem clarissimum fuisse, cum senatu dimisso domum reduce vita, ut ex tam alto dignitatis gradu ad superos videatur deos
Abbreviated transcription (Latin):
Nintus mutus augur sceuola multa narrare de .u. lelio
socero suo memoriter ⁊ iocunde solebat: nec dubitare il liedi
ĩ om̃i ẜmone applłare sapiẽte. Ego at̃ a patre ita erã deoue¬
tus ad bceuola sũpta iuritoga ut quoad posser⁊ liceret a
senis. lateno nũꝙͣ discederem Itaq mlta abeopr itce ipstuu¬
putata multa breuiter ⁊ comode dicta memorie mandabea fãi  stu¬
piba cius pude ntondetor. quomortuo mecs ponsisne seuobe seude

Expanded text:
ia Q. Mucius augur multa narrare de C. Laelio socero suo memoriter et iucunde solebat nec dubitare illum in omni sermone appellare sapientem. ego autem a patre ita eram deductus ad Scaevolam sumpta virili toga, ut, quoad possem et liceret, a senis latere numquam discederem. itaque multa ab eo prudenter disputata, multa etiam breviter et commode dicta memoriae mandabam, fierique studebam eius prudentia doctior. quo mortuo me ad pontificem Scae
Abbreviated transcription (Latin):
possessio nulla uis auci ⁊ argenti pluris ꝙͣ uirtus extimãtu est. odii uno¬
tal no ialigũt hoiẽs ꝙͣ magnũ uectigal sit parsimonia deuo eriead
sapeuoses reliquo istu questuosu. capit ille ex surs pdrronoresceti liona
ego tentena ex mcis. illi aurata tecta ĩ iuillis et solla marmore facietẽ sigpta
cabules suree letis : ILiesto infinite ꝯxupiscenti nõ mͦ do firactus illide suptꝰ¬

Expanded text:
possessio, nulla vis auri et argenti pluris quam virtus aestimanda est. o di inmortales! non intellegunt homines quam magnum vectigal sit parsimonia. venio enim iam ad sumptuosos, relinquo istum quaestuosum. capit ille ex suis praediis sescena sestertia, ego centena ex meis; illi aurata tecta in villis et sola marmorea facienti et signa, tabulas, supellectilem et vestem infinite concupiscenti non modo ad sumptum ille est
Abbreviated transcription (Latin):
aoca aut̃ qm̃ petunia ꝯtẽnis et recte. est enĩ ad uulgi opiniõe medroesis
ad fuã nulla ad mea modiea de me silebo de te loquar. Si pensanda nobis sit
atq extimanda res utrũ tande pluris extimemꝰ pecuma pirri quã fabricio
dubat an ꝯͥtinentia fabric qui illa pecunia repudiabat. utrã auꝵ sam̃¬
tur an responsu .m. curii. hrditate ł pauli an libtãte affricani ꝗ es hredutd¬
tio .o. mauimo sr̃ ꝑtẽ sua ꝯcessit. hec ꝓfecto que sũt sũmaꝵ urrtutu plis¬

Expanded text:
meam autem quoniam pecuniam contemnis, et recte—est enim ad volgi opinionem mediocris, meam autem quoniam pecuniam contemnis, et recte—est enim ad volgi opinionem mediocris, ad tuam nulla, ad meam modica—, de me silebo, de re loquar. si censenda nobis sit atque aestimanda res, utrum tandem pluris aestimemus pecuniam Pyrrhi, quam Fabricio dabat, an continentiam Fabricii, qui illam pecuniam repudiabat? utrum aurum Samnitium an responsum M'. Curii? hereditatem L. Pauli an liberalitatem Africani, qui eius hereditatis Q. Maximo fratri partem suam concessit? haec profecto, quae sunt summar
Abbreviated transcription (Latin):
et peciniosos reos eodem te auctore corruptelam iudicii molientes q̃
tuas in ercedu pactiones in patpociniis intercisas pecuniaꝵ ĩ concionib candida¬
toꝵ dimissiones lib̾toꝵ ao deferendas dixipiendasq ꝓiũcias qui expulsiones
uicinoꝵ ꝗ latrocinia ĩ agris ꝗ̃ cũ ẜus cũ liberis heris cũ cliẽtibꝰ societates qui
posẜones uacuas qui ꝓscaptiones locupletum qui cedes municipioꝵ ꝗ illam
sillani tprĩs messe pecordet᷑ ꝗ̃ testa sb̾iecta totiꝗͣ sublatos hoĩes ꝗ deniq oiã
uenalia directu ⁊ rectu aliena sua snĩa forum domu uoce silẽtiũ. quis
ns putet hũc ꝯfiteĩ sͣ quesito opus cẽ: cui at̃ quesito opus sit quis ũꝙͣ hunc
uere dixerit diuite: Et eĩ diuitiaꝵ fructus ĩ copia. copia at̃ declarat saue¬
tas reꝵ atq habũdãtia. quã tu qm̃ nũꝙͣ assequere nũꝙͣ oĩo es diues suturus.

Expanded text:
et pecuniosos reos eodem te actore corruptelam iudicii molientis, et pecuniosos reos eodem te actore corruptelam iudicii molientis, tuas mercedum pactiones in patrociniis, † intercidas pecuniarum in coitionibus candidatorum, dimissiones libertorum ad defaenerandas diripiendasque provincias, qui expulsiones vicinorum, qui latrocinia in agris, qui cum servis, cum libertis, cum clientibus societates, qui possessiones vacuas, qui proscriptiones locupletium, qui cladis municipiorum, qui illam Sullani temporis messem recordetur, qui testamenta subiecta, tot qui sublaiam, forum, domum, vocem, silentium: quis hunc non putet confiteri sibi quaesito opus esse? cui quaesito autem opus sit, quis umquam hunc vere dixerit divitem? etenim divitiarum est fructus in copia, copiam autem declarat satietas rerum atque abundantia: quam tu quoniam numquam adsequere, numquam omnino es dives futurus.
Abbreviated transcription (Latin):
comodat ut añ dixi diuitiaꝵ mod̾. Qui gͥ nõ fibas plures s ĩniuabiles cupi¬
dirates htͣ q̃ brcui tprẽ maximas copias exhaurire possint hẽ qͦma ego qr
appellem᷑ diute cũ ip̃e se̾ egere senaat: aulti exte audierũt cũ dicẽs
neminẽ Ẽ diuite nͥ ꝗ ex̾citu alere possit suis fiructib qd ipłs .eo. tãtio
uerngalib iã pridem uix pot. Ergo hoc ꝓpoĩto nũꝙͣ eris diues ante ꝙͣ t
ex cuis possonib tãtũ reficiat᷑ ut eo tueri sex legiones et magna equitar
ac peditu auxilia possis. Iã fateris gͥ nõ eẽ tediuite cui tãtũ desit ut
expleas to qd optas. Itaq istã pauꝑtate uł pociꝰ egestate ac mẽdicitatẽ
tua obscure nũꝙͣ tulisti. Nã ut hiis ꝗ honeste re querũt mercaturis
faciendis oꝑis dãdis publicis sumẽdis in celligimus opus eẽ quesitor
sic ꝗ udẽt domi tue ꝑtẽ acc̾atoꝵ atq iudicu ꝯsociatos greges qͥ nocẽtes

Expanded text:
 ut ante dixi, divitiarum modus. qui igitur non filias pluris, sed innumerabilis cupiditates habet, quae brevi tempore maximas copias exhaurire possint, hunc quo modo ego appellabo divitem, cum ipse egere se sentiat? multi ex te audierunt cum diceres, neminem esse divitem, nisi qui exercitum alere posset suis fructibus, quod poiam pridem vix potest: ergo hoc proposito numquam eris dives ante, quam tibi ex tuis possessionibus tantum reficietur, ut eo tueri sex legiones et magna equitum ac peditum auxilia possis. iam fateris igitur non esse te divitem, cui tantum desit, ut expleas id quod exoptas. itaque istam paupertatem vel potius egestatem ac mendicitatem tuam numquam obscure tulisti. nam ut iis, qui honeste rem quaerunt mercaturis faciendis, operis dandis, publicis sumendis, intellegimus opus esse quaesito, sic, qui videt domi tuae pariter accusatorum atque indicum consociatos greges, qui nocentis
Abbreviated transcription (Latin):
om̃s quas gerit ab ip̃o ꝓficiscũt᷑ eodemq ferũt᷑. Rec ẽ ulla res que plus
fungit᷑ morib. Soligͥ hoc ꝯtĩgit sapiẽti ut nichil faciat ĩuitus. nienll̃
dolens nich̃il coactus. ord ⁊ siita eẽ plurib uerbis diserendũ ẽ ild tamẽ¬
S et brcue ꝯfitendu est nisi ꝗ ita sit affectus eẽ libeꝵ neminẽ. Serui E¬
om̃s improbi. Seruire hoc tam re ẽ ꝙͣ dictu ĩ opinatũ atq miserable:
aõ E ita dicũt eos cẽ suos ut mãcipia que sũt dñoꝵ facta nexu aue
aliquo sure ciuili: s si ẜuitus sit ei sit ut ͦ ⁊ obedientia fracti aĩ ⁊ abiet
⁊ poniq prescribit: uetat iubet qd̾ uidetur. qui nichil im ꝑanti negare

Expanded text:
omnes, quas gerit, ab ipso proficiscuntur eodemque referuntur, nec est ulla res, quae plus omnes, quas gerit, ab ipso proficiscuntur eodemque referuntur, nec est ulla res, quae plus fingitur moribus. Soliigitur hoc contingit sapienti, ut nihil faciat invitus: nihil dolens, nihil coactus, quod etsi ita esse, pluribus verbis disserendum est: illud tamenbrevi conficiendum est, nisi qui ita sit affectus, csse liberum neminem. 3. Igiomnesimprobi, servi, ne hoc tam re est, quam dicto inopinatum atque mieabile, Non enim ita dicunt eos esse servos ut mancipia, quae sunt dominorum facta nexu aut aliquo jure civili: sed sic servitus sit, sicut est obedientia fracti animi atque imponit, praescribit, vetat, jubet quod videtur, qui nihil imperanti negare
Abbreviated transcription (Latin):
aut ⁊̃ aplletuꝵ aut hoc noĩe dignus putet. imꝑator qilomͦ : aut cui tandem
hie libo imꝑabit ꝗ nõ pot cũpiditatibꝰ impare. Refrenet priꝰ libidines. speenat
uoluptates. iracundia finiat. coherceat auariciã. ceteras aĩ labes repellat.
tũ incipiat aliis impart cũ ipẽ imꝓbissimis diũs dedecori ac turpitudoini.
agrestes hec hñda eẽtors̃. cum uo̾ apud prudentissimos loquar ꝗbꝰ ħ in¬
audita nõ sũt cur ego simyle me siꝗd ĩhiis studiis oꝑe posuerim ꝑdidisse
Dictu ẽ ig ab eruditissimis uiris ñ sapiente libeꝵ eẽ nemine. Qudo ẽ eĩ¬
lib̾tas: potestas uuẽdi ut uelis. Qͥs gͥ uiuit ut uult nͥ ꝗ recta sequit᷑ ꝗ gau¬
det officio cui iuendi uia ꝯsiderata atq prouisa est qui legib ꝗde ꝑꝑ metũ¬
non paret s eas sequit᷑ ⁊ colit ꝙͣ id salutane eẽ maxie uidicat. ꝗ nichil dicit
nichil facit. nichil cogitat deniq nͥ libent᷑ ac libere : cuiꝰ omĩa ꝯsilia resq

Expanded text:
am appelletur, aut hoc nomine dignus putetur; sed quomodo, aut cui tandem hic libero imperabit, qui non potest cupiditatibus suis imperare? refrenet primum libidines, spernat voluptates, iracund amteneat, cocrceat avaritiam, ceteras animi labes repellat: tum incipiat aliis imperare, cum ipse improbissimis Dominis, dedecori, ac turpitudini agrestes haec habenda esset oratio: cum vero apud prudentissimos loquar, quibus haec inaudita non sunt: cur ego simulcm, me, si quid in his studiis operae posuerim, perdidisse? Dictum est igitur ab eruditissimis viris, nisi sapientlibertas, nisi potestas vivendi ut velis? Quis igitur vivit ut vult, nisi qui recta sequitur, qui gaudet officiis, cui vivendi via considerata atque provisa est, qui legibus qum paret, sed eas sequitur et colit, quod id salutare esse maxime iudicat; qui nihil dicit, nihil facit, nihil cogitat denique nisi lubenter ac libere; cuius omnia consilia resque
Abbreviated transcription (Latin):
debent. St̃q peccata qm̃ ex iuciis manant sint equalia necce̾ est. Ap
phos in quit ista sumis ꝗd instas uitiis metuebam ne alenonib ista
biretes Socrates disputabat isto mõ. bene hrcule narras. nã istum¬
boi doctu ⁊ sapiẽtem uiru fuisse meniore traditum ẽ. S tñ q̃ro
non modo uerior s ne utilior quide hõiu uite reperiri ulla pot̃. Que uis̃
neenĩ que magis arceat hoĩes ab improbitate om̃i ꝙͣ si senẜint nlł
en delictio cẽ discuimen eque pectasse se si priuatis ac si magͥs reatib
inanuo esferãt qtuĩq ĩ domũ strupo ĩ tulerint cande ẽẽ labe libidĩs.
Muhus ne ⁊ inte est nã hoc dicet aliqs patre ꝗ necat an ne ẜuum:
uauer se pnasuere paricie suerut. Ergor parẽti nõ nũꝙͣ adimi uita

Expanded text:
debent, itemque peccata, quoniam ex vitiis manant, sint aequalia necesse est. a debent, itemque peccata, quoniam ex vitiis manant, sint aequalia necesse est. a philosophis inquit ista sumis. metuebam ne a lenonibus diceres. Socrates disputabat isto modo. bene hercule narras; nam istum doctum et sapientem virum fuisse memoriae traditum est. sed non modo verior, sed ne utilior quidem hominum vitae reperiri ulla possit. quae vis est enim quae magis arceat homines ab inprobitate omni, quam si senserint nullum in delictis esse discrimen? aeque peccare se, si privatis ac si magistratibus manus adferant? quamcumque in domum stuprum intulerint, eandem esse labem lubidinis? nihilne igitur interest—nam hoc dicet aliquis—patrem quis necet anne servum? vivere maluerunt, parricidae fuerunt: ergo et parenti non numquam adimi vita
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑqrediare cũ semłꝰ hinc transiens ed augendũ trãscundi culpã nichꝰ ꝑti¬
net. pcctare certe litet nemini. Qd̾ aũt nõ licet᷑ hoc uno tenet᷑. Siar¬
sit oporeet. Q si iurtutes pares sũt. inter se paria etrã uicia necte̾ est
esse. Atꝗ pares eẽ uirtutes nec bono uipo meliorem nͨ cẽꝑãte tẽꝑanciorẽ
nec forti fortiore nͥ sapiẽte sapiẽtiorẽ posse fici facilime pot̃ ꝑspici. An
iurum bonũ dices ꝗ depoĩtu nłło ceste. cũ lucrai̾ impune poss auiͣ põdo.x.¬
redoiderit si tde ĩ dece millib pondo auri non i̾de fecerit: aut temꝑantẽ si se
in aliqua libidine ꝯtinuerit in aliqua effuderit: Nna uirtus est ꝯsericiens
cũ rõe ⁊ ꝓpetua ꝯstancia. Nichil huic addi potest quo magis uirtus sit
ilichil demi ut u̾tutis nom̃ relĩquat᷑. Et eĩ si bene facta pecte facta sũt et
dcqui qm̃ pares uirtutes sũt recte stã qñ a uirtutib ꝓficiscũt᷑ paria eẽ

Expanded text:
rediare, cum semel transieris, ad augendam transeundi culpam nihil pertinet. peccare certe licet nemini; quod autem non licet, id hoc uno tenetur, si arsint oportet. quod si virtutes sunt pares inter se, paria esse etiam vitia necesse est: atqui paris esse virtutes nec bono viro meliorem nec temperante temperantiorem nec. forti fortiorem nec sapienti sapientiorem posse fieri, facillume potest perspici. an virum bonum dices, qui depositureddiderit, si idem in decem milibus non idem fecerit? aut temperantem, qui se in aliqua libidine continuerit, in aliqua effuderit? una virtus est consentiens cum ratione et perpetua constantia; nihil huc addi potest, quo magis virtus sit, nihil demi, ut virtutis nomen relinquatur: etenim si bene facta recte facta sunt et atqui quoniam pares virtutes sunt, recte facta, quoniam a virtutibus proficiscuntur, paria esse
Abbreviated transcription (Latin):
ueoden fona pdipiit dicam siquis pecus auc suppellectilez anuseremi
nonseptalla paudabo sapientes biante ut oppinor qui nũat ĩ septemi
tioicũ patrlia plenã cepisset hestis ceteriq ita fugerẽt ut młta de sius
reb aspor tarent cũ eet aedmonitus aquodã ut coe faceret. Sgo uero
inquit facio. Nam omiã mecũ porto mea. Ille hec lidoibria fortune ne sua
quidem putauit que nos appellamus ⁊̃ bona. Quid ẽ gͥ queret aliquis
bonũ: si ꝗd recte fit et honeste ⁊ cũ uirtute id bene fieri uere dicitur.
Quoo rectũ ⁊ honestu et cũ iurtute est io solu oppinor bonũ. S hec
ueoeri possunt odiosiora cũ lencus disputantur. uita atq fãs illustra¬
oies ac fictile uenulas fuisse ꝙͣ felices coꝵ alioꝵ patrras arbitramu
Dmitto reliqlos. sut eĩ om̃s ptres inter se p̃ter supbũ. Urucũ siꝗs noget

Expanded text:
uam bona perdidisse dicam, si quis pecus aut supellectilem amiserit, nec non saepe laudabo sapientem illum, Biantem, ut opinor, qui numeratur in septem: cuius cum patriam Prienam cepisset hostis ceterique ita fugerent, ut multa de suis rebus asportarent, cum esset admonitus a quodam ut idem ipse faceret, ego vero inquit facio; nam omnia mecum porto mea. ille haec ludibria fortunae ne sua quidem putavit, quae nos appellamus etiam bona. quid est igitur, quaeret aliquis, bonum? si, quod recte fit et honeste et cum virtute, id bene fieri vere dicitur, quod rectum et honestum et cum virtute est, id solum opinor bonum. sed haec videri possunt odiosiora, cum lentius disputantur: vita atque factis inlustradines ac fictilis urnulas fuisse quam felicatas Saliorum pateras arbitramur? omitto reliquos; sunt enim omnes pares inter se praeter Superbum. Brutum si qui roget
Abbreviated transcription (Latin):
s Srteneoo ꝯsequi tam̃ ut illa ⁊ uulgo probabłia uiderẽt᷑. Qusdr
es magis ẽ illi q aut tibi aut nobis quia nos ea phya pħͦ utimur
que peperit dicendi copia et ĩ qua dicũt᷑. ea que nõ młtũ discrepent ab op
proboncuꝵ łuulgus ⁊ in eã heresi que nullu sequit᷑ florẽ oronis neq dila¬
pat anfurñtu. nunutis interogan tuũculis qͣt pũctis qd̾ ꝓposuit efficit. S
nchil ⁊ tã incredibue quod nõ dicendo siat probabile Nichil tã horridum i
tam incultu quod nõ splendescat orone et tanꝙͣ excolatur. quod cũ ita pu

Expanded text:
sed dicendo consequi tamen, ut illa etiam populo probabilia viderentur; quod eo maius est illi quam aut tibi aut nobis, quia nos ea philosophia plus utimur, quae peperit dicendi copiam et in qua dicuntur ea, quae non multum discrepent ab opiprobantur in volgus, et in ea est haeresi, quae nullum sequitur florem orationis neque dilatat argumentum: minutis interrogatiunculis quasi punctis quod proposuit efficit. sed nihil est tam incredibile, quod non dicendo fiat probabile, nihil tam horridum, tam incultum, quod non splendescat oratione et tamquam excolatur. quod cum ita put
Abbreviated transcription (Latin):
cant leges ĩ .xii. tabulis ꝓndicant sacrate. Indicant sacra federa quib etiã
cũ hoste deiĩcitur fides. Indicant natiões adi aiãdu̾sionesqr censoꝵ qui li
nulla de re diligentiꝰ ꝙ̃ de iure uirando iudicabant. ¶Lucio malio auli
filio cũ dictator fiussetꝰ d põponi tribunus plebis die dixit ꝙ is paucoo
sibi dies ao dictatura gerenda addidisset. Sriminabatur ⁊̃ ꝙ titũ filiũ

Expanded text:
cant leges in duodecim tabulis, indicant sacratae, indicant foedera, quibus etiam cant leges in duodecim tabulis, indicant sacratae, indicant foedera, quibus etiam cum hoste devincitur fides, indicant notiones animadversionesque censorum, qui nulla de re diligentius quam de iure iurando iudicabant. L. Manlio A. f., cum dictator fuisset, M. Pomponius tr. pl. diem dixit, quod is paucos sibi dies ad dictaturam gerendam addidisset; criminabatur etiam, quod Titum filium,
Abbreviated transcription (Latin):
possit adhiberi. sur gͥ ad senatũ ꝓficiscebat᷑ cũ p̃sti de captiuis di̾sua surus
cẽt. Quod maximũ ĩ eo ẽ dd rẽp̃henditis. Nõ eĩ suo iudicio stetit s suscepit t¬
cãm s suscepit cã ut eẽt iudiciu senatus cui nͥ ip̃e auctor fusset captiui ꝓ¬
fecto penis pedditi ceñt. Ita ĩ patria incolumis regulus restitisset qd̾ q patais
nõ utile putauit iocipto sͥ honestu ⁊ sentire illa ⁊ pati credidit. Nã ꝙ aũt
qo uabde utile sit io fici̾ honestu ymo uoͣ eẽ nõ fic̾i est eĩ nichilutile quod
co non honestum nec qr utile honestũ ẽ s qr honestũ utile ¶ Er̃ ex młtis
mirablib exemplis hauco facile ꝗs dixerit hoc exemplo aut laudabli aut pre¬
stancius. S ex tota hac laude Reguli unu ẽ admiratĩe dignũ ꝙ captiuos
ad astringendam fidẽ iure iurando maiores artius eẽ uoluerũt. Ndindi¬

Expanded text:
possit adhiberi. Cur igitur ad senatum proficiscebatur, cum praesertim de captivis dissuasurus possit adhiberi. Cur igitur ad senatum proficiscebatur, cum praesertim de captivis dissuasurus esset? Quod maximum in eo est, id reprehenditis. Non enim suo iudicio stetit, sed suscepit causam, ut esset iudicium senatus; cui nisi ipse auctor fuisset, captivi profecto Poenis redditi essent; ita incolumis in patria Regulus restitisset. Quod quia patriae non utile putavit, idcirco sibi honestum et sentire illa et pati credidit. Nam quod aiunt, quod valde utile sit, id fieri honestum, immo vero esse, non fieri. Est enim nihil utile, quod idem non honestum, nec, quia utile, honestum, sed, quia honestum, utile. Quare ex multis mirabilibus exemplis haud facile quis dixerit hoc exemplo aut laudabilius aut praestantius. Sed ex tota hac laude Reguli unum illud est admiratione dignum, quod captivos rum. Nullum enim vinculum ad astringendam fidem iure iurando maiores artius esse voluerunt. Id indi
Abbreviated transcription (Latin):
too hostibꝰ dedisset . At uo̾ie. uecturius ⁊ spuriꝰ postumuiꝰ cũ iteꝵ cõ¬
sulle eent qui cũ male pugnatu ap̃ caudiũ eet leg̾ibꝰ nrĩs sb̾ iugũ
misis pacem cũ sannitib fecerant dediti sũt hiis. Iniussu eĩ
ppłi senatusq fecerãt. Eodeq tprẽ T yberiꝰ minucius .q. emilius
qui dĩ tribuni ppłi erant ꝙͣ eoꝵ auctẽ pax erat ftã dedici sunt il
pax sãnitu repudiaret᷑. Atq hꝰ deditõnis ipẽ postumiꝰ ꝗ debebatur sua
quib cũ sine senatus auctẽ fedus fecerat dederet᷑ rogatione fuasit
Qan quã ħ furus sẽxtus attilius ex senatus ꝯsulto ferrebãt qua
actepta est hostib srditus. honestius hic ꝙͣ .&. pompciꝰ quocũ cadẽ
causa eẽt dep̃tante accepta lex nõ est. Wic ea q̃ uidebat᷑ ucilitas post
maluit ꝙͣ honestas. Apido suꝑiores utilitatis spc̃s fła ab honestatis auctẽ su¬
pata est. At nõ debuit ratu eẽ qd̾ erat actum ꝑ ui. Quasi uo̾ forti uiro uis

Expanded text:
 Postumius cum iterum consules essent, quia, cum male pugnatum apud Caudium esset, legionibus nostris sub iugum missis pacem cum Samnitibus fecerant, dediti sunt iis; iniussu enim populi senatusque fecerant. Eodemque tempore Ti. Nurnicius, Q. Maelius, qui tum tribuni pl. erapax Samnitium repudiaretur; atque huius deditionis ipse Postumius, qui dedebatur, sua Numantinis, quibuscum sine senatus auctoritate foedus fecerat, dederetur, rogationem suasit ear, quam L. Furius, Sex. Atilius ex senatus consulto ferebant; qua accepta est hostibus deditus. Honestius hic quam Q. Pompeius, quo, cum in eadem causa esset, deprecante accepta lex non est. Hic ea, quae videbatur utilitas, plus valuit quam honestas, apud superiores utilitatis species falsa ab honestatis auctoritate superata est. At non debuit ratum esse, quod erat actum per vim.—Quasi vero forti viro vis
Abbreviated transcription (Latin):
Sẽ ualũt. Que ꝗdẽ ẽ tũ ĩ młtis reb tu ĩ amicitia teneri ẽ atq bractibilie
u̾̃t ⁊ bonis amĩca qi diffundãt᷑ ⁊ in comodis ꝯͣhant᷑. Quã obr ẽ a nͥgor iste qui
nõnullas curas ⁊ molestias afferũt ut iurtutes repͥudiẽtux Cũ at̃ iur ꝯͣbat
amicitiã ut ꝯͣ dixi sigua sigͥficatio uͥtutis cluceat ad quã sesirił aũis applicet
et adiũgit id cũ ꝯtigcit amor exoriat᷑ nec̃e ẽ. Nͥo ẽ tã absurdu ẽ ꝙͣ dełctał
⁊młtis ianib reb ut honore ut glia uͭ. edificionutuestitu cultuꝗs enegũ aĩo

Expanded text:
se volunt: quaequidem est tum multis in iebus, tum in amicitia tenera atque tractabili; se volunt: quaequidem est tum multis in iebus, tum in amicitia tenera atque tractabili; ut et bonis amici quasi diffundatur, et incommodis contrahatur. Quamobrem angor iste, qui non nullas curas et molestias afferunt, repudientur. cum autem contrahat amicitiam, ut supra dixi, si qua significatio virtutis eluceat, ad quam se similis animus applicet et adiungat, id cum contigit, amor exoriatur necesse est. quid enim tam absurdum quam delectari multis inanibus rebus, ut honore, ut gloria, ut aedificio, ut vestitu cultuque co
Abbreviated transcription (Latin):
eo gollere uidentur ꝗ amicitia emiudo tollũt qua nich adiis ĩ nortalibus
melius habeinus  nichil iocũdius. Que ẽ eĩ ista securitas spe gdẽ blanda
actiontue. ne solicitus sis aut nõ susciꝑe aut susceptã depone̾. Ꝙ si cura.
fugimꝰ urtus fugienda ẽ que necesse ẽ cũ aliqua cura res dͥ ꝯteariast
aspnet atq oderit. ut bonitas malicia tẽꝑancia libidine ignauiam
fortitũdo. Itaq uideas reb ĩiustis iustos maxime ⁊ dolere. imbecilibus
et dolere ꝯticuiis. Quãobre si cadit ⁊̃ sapiente aĩ dolor ꝗ ꝓfecto aditnisi
ex eiꝰ aĩo extirpata humanitate arbitram̃ que cã ẽ cur amiçitiã funditus
tolsame iuta ne aliquas ꝓꝓ ca suscipiamꝰ molestias. ꝗd ẽ int̾esta uteto ac̃
sublato nõ int̾ pecude ⁊̃ homine s int̾ hoĩe ⁊ trũtu aut saxũ aut ꝗdius¬
gͣnis euisdes Neq eĩ sũt isti audiendi ꝗ uirtute durã ⁊ qĩ ferrea quãdam¬

Expanded text:
o tollere videntur ei, qui amicitiam e vita tollunt, qua nihil a dis immortalibus melius habemus, nihil iucundius. quae est enim ista securitas? specie quidem blanda, m actionemve, ne sollicitus sis, aut non suscipere aut susceptam deponere. quod si curam fugimus, virtus fugienda est, quae necesse est cum aliqua cura res sibi contrarias aspernetur atque oderit, ut bonitas malitiam, temperantia libidinem, ignaviam fortitudo. itaque videas rebus iniustis iustos maxime dolere, imbellibus et dolere contrariis. quam ob rem si cadit in sapientem animi dolor, qui profecto cadit, nisi ex eius animo exstirpatam humanitatem arbitramur, quae causa est cur amicitiam funditus tollamus e vita, ne aliquas propter eam suscipiamus molestias? quid enim interest motu animi sublato, non dico inter pecudem et hominem, sed intgeneris eiusdem? Neque enim sunt isti audiendi, qui virtutem duram, et quasi ferream es
Abbreviated transcription (Latin):
deant nẽ querat᷑ latebra ꝑuirioꝵ. Est ius ⁊̃ bellicu fidesq curisiũ¬
randi sepe cũ hoste ꝯfuanda. Quod eĩ ita iuratu est ut mens ꝯcipet
fieri oportere io suandu ẽ. Qd̾ ałr id si nõ fecerit nullu ẽ ꝑ urium
ut si predonib pactum ꝓ capite p̃ciu nõ attuleris nulla fraua ẽ ne
si uiratus ꝗde nõ feceris. Nã pyrata nõ ẽ exꝑs duelliũ nuoͣ diffinitus

Expanded text:
iam bellicum fidesque iuris iuiam bellicum fidesque iuris iurandi saepe cum hoste servanda. Quod enim ita iuratum est, ut mens conciperet fieri oportere, id servandum est; quod aliter, id si non fecerit, nullum est periurium. Ut, si praedonibus pactum pro capite pretium non attuleris, nulla fraus sit, ne si iuratus quidem id non feceris; nam pirata non est ex perduellium nurnero definitus,
Abbreviated transcription (Latin):
et ius iurandu ioui. qui iusiurandu gͥ uiolat is fide miolat qua
ĩ capitolio uicinam iouis optimi maximi ut ĩ Catonis orõe ẽ ma¬
iores nr̃i ẽẽ uoluerũt. At eĩ ne iratus ꝗde iupiter plus Regulo nociu s 
ꝙͣ sͥ nocuit ip̃e Regulus. Certe si nichil malu eẽt nisi dolere.Idat nõ
minima de malis id ut turpiter pociꝰ ꝙͣ calamitose. An est ullũ marꝰ
malũ turpitudiẽ q̃ si ĩ deformitate corporis hãt aliꝗd offensioĩs ꝙͣta
illa deprguatio ⁊ feditas turpificata aĩ debet uideĩ. Itaq neruosius qui
ista differunt solũ audent malũ dicere ed qd̾ turpe sit: Qui at̃ pemissiꝰ
hui tã nõ dubitant sũmu malũ dicere. Nã illud ꝗde neq dedi n¬
do fides insideli cuiꝙͣ idcipco recte a poͣcta qr cũ tractaret᷑ atreus ꝑso¬
ne buiendu fuit. S li ħ sͥ sumunt nlła ẽẽ lide que ĩfideli data sit ui

Expanded text:
 Qui ius igitur iurandum violat, is Fidem violat, quam in Capitolio vicinam Iovis optimi maximi, ut in Catonis oratione est, maiores nostri esse voluerunt. At enim ne iratus quidem Iuppiter plus Regulo nocuisset, quam sibi nocuit ipse Regulus. Certe, si nihil malum esset nisi dolere. Id autemminima de malis, id est ut turpiter potius quam calamitose, an est ullum maius malum turpitudine? quae si in deformitate corporis habet aliquid offensionis, quanta illa depravatio et foeditas turpificati animi debet videri! Itaque nervosius qui ista disserunt, solum audent malum dicere id, quod turpe sit, qui autem remissius, ii tamen non dubitant summum malum dicere. Nam illud quidem: Néque dedi neque do ínfideli cuíquam idcirco recte a poeta, quia, cum tractaretur Atreus, personae serviendum fuit. Sed si hoc sibi sument, nullam esse fidem, quae infide
Abbreviated transcription (Latin):
lestũ te comodissimũ eẽ ꝙͣ laxissimas habenas hr̃e amicitie. quas uli
aoducas cũ uelis ł remittas. capͥ cĩ eẽ aadbte uuuedũ secinttatẽ qroa fiu
nõ possit aius litãꝙͣ parturiat unꝰ ꝓ płib. Aliod at die aũt mubenible¬
manius. quẽ locu puilo ante ꝑstaxi p̃sioi adumẽtiq cã nõ benuuolẽ¬
cie neq caritatis amicitias eẽ expetendas Itaq ut ꝗsꝗs nniũ fixmi¬
tatis hr̃et nimuq uiriũ ita amicitias appetere mariẽ. ex es Geulenti
muliorcule magis amicitiaꝵ p̃sidia q̃rãt ꝙ uarẽ suipes opubenen¬

Expanded text:
lestum esse; commodissimum esse quam laxissimas habenas habere amicitiae, quas vel lestum esse; commodissimum esse quam laxissimas habenas habere amicitiae, quas vel adducas cum velis vel remittas; caput enim esse ad beate vivendum securitatem, qua frui non possit animus, si tamquam parturiat unus pro pluribus. alios autem dicere aiunt muler paulo ante perstrinxi, praesidi adiumentique causa, non benevolentiae neque caritatis amicitias esse expetendas; itaque ut quisque minimum firmitatis haberet minimumque virium, ita amicitias appetere maxime: ex eo fieri ut mulierculae magis amicitiarum praesidia quaerant quam viri, e
Abbreviated transcription (Latin):
trie inferente sequi. Qd̾ ꝗde ut res ire cẽpit hauo scio an aliqñ futuꝵ
sit. Michi at̃ nõ minori cure ẽ qualis res p. post mortẽ mea futurra
sit ꝙͣ qualis hodie sit. ¶ Uec gͥ prima lex amicitie sanciat᷑ ut ab ami¬
cis honesta petamus. amucoꝵ cã honesta faciamus. nec expectemꝰ ꝗdemi
dĩ rogemur. Stũdiu semꝑ adsit. Cũctatio absit. consiliũ ueꝵ dare᷑ gau¬
deamus libere. Płimũ ĩ amicitia amicoꝵ bene suadẽtiu ualat quctoilas
eaq adhibeas ad monẽdu nõ modo aꝑte s ⁊̃ acciter si es pestulabu et ied¬
hibit rei pareatur. Nã quibusdã quos audio sapiẽtes hĩtos ĩ ggecia pla¬
cuisse opinor miabilia queda. S nichilẽ quod illi nõ ꝑsequãtou suioi¬
ẽ proplib  satis suꝑq eẽ sibi suaꝵ cuiq reꝗ alienis nimis implicari mo¬

Expanded text:
triae inferentem sequi. quod quidem, ut res ire coepit, haud scio an aliquando futurum triae inferentem sequi. quod quidem, ut res ire coepit, haud scio an aliquando futurum sit; mihi autem non minori curae est, qualis res publica post mortem meam futura sit, quam qualis hodie sit. haec igitur prima lex amicitiae sanciatur, ut ab amicis honesta petamus, amicorum causa honesta faciamus, ne exspectemus quidem dum rogemur, studium semper adsit, cunctatio absit, consilium verum dare audeamus libere, plurimum in amicitia amicorum bene suadentium valeat auctoritas, eaque et adhibeatur ad monendum non modo aperte, sed etiam acriter, si res postulabit, et adhibitae pareatur. nam quibusdam, quos audio sapientes habitos in Graecia, placuisse opinor mirabilia quaedam—sed nihil est, quod illi non persequantur aresse pro pluribus; satis superque esse sibi suarum cuique rerum; alienis nimis implicari mo
Abbreviated transcription (Latin):
G. frat᷑ nũc qde acenum᷑. ¶Nec gͥ lex ĩ amicitia sãciat᷑ ut n rogemꝰ res
turpes neq pogati faciamꝰ. turpis eĩ excusatio hec ẽ ⁊ mĩme accipiẽda tũ ĩ cetis
uola loati sumus ut nos longe ꝓspice̾ oporteat futuros caũs .r.p. deflexit
cam scipione effecent̃ sine lacrimis nõ queodice̾ Nam carbone quoqͦ mõ¬
potiumꝰ pꝑ retẽte penã .⁊̃ grachi sb̃stinuimꝰ. de .G. at̃ graci tͥbinatu quid
nio at post cassia lege: udere sã usocor ppł a senatu disiũctu. cołntudĩs arbi¬
sistatur. Quorsu hec: Quia sine sociis nemo ꝗꝙꝙͣ tale conatur. Precipiẽdũ
gͥ ẽ bonis ut si ĩ huiꝰ moĩ amiciciis ignari cau aliqͦ inciderĩt ne existimẽt
quis potencior qui cũ imꝑator bello ꝑsico ẜuitute grecia lib̾asset ꝑꝑq¬
Quare talis imꝓboꝵ ꝯsensio nõ mõ excusatioe amicitie tegẽda nõ ẽ sed
potiꝰ supplicio oiu uĩdicanda ẽ. Ut nequis ꝯcessu putet amicũ bellũ pa¬

Expanded text:
at res vitii. Hec igitur lex in amicitia sanciatur, ut neque rogemus res turpes, neque rogati faciamus. Turpis enim exusatio hec est et minime accipienda. Si quis vola, locati sumus, ut nos longe prospicere oporteat futuros casus rei publicae. dP. Scipione effecerint, sine lacrimis non queo dicere. nam Carbonem, quocumpter recentem poenam Tib. Gracchi sustinuimus. De C. Gracchi autem tribunatu quid nio autem post Cassia. videre iam videor populum a senatu disiunctum, multitudisistatur. quorsum haec? quia sine sociis nemo quicquam tale conatur. praecipiendum est igitur bonis, ut; si in eius modi amicitias ignari casu aliquo inciderint, ne existiment quis potentior? qui cum imperator bello Persico servitute Graeciam liberavisset proqua re talis improborum consensio non modo excusatione amicitiae tegenda non est, sed potius supplicio omni vindicanda est, ut ne quis concessum putet amicum vel bellum pa
Abbreviated transcription (Latin):
liu se pastoꝵ recepit. Ioi cũ pala eius anuli ad palmã ꝯuerterat a nullo
uidebatur. ip̃e at omĩa uidebat. Ide ãt mursus uidebat᷑ cũ ĩ locũ atiulũ inuer¬
terat. Itaq hac oportunitate anũli usus regine stuprũ intulit eaq adiut᷑¬
ce regem dñm int̾emit. sustulit qͦ quos obstare arbitrabat᷑. Nec ĩ hiis eũ
facinorib quisꝙͣ potuit iudere. Sic pepente anuli beneficio rex ortus

Expanded text:
erterat, a nullo videbatur, ipse autem omnia videbat; idem rursus videbatur, cum in locum anulum inverterat. Itaque hac opportunitate anuli usus reginae stuprum intulit eaque adiutrice regem dominum interemit, sustulit, quos obstare arbitrabatur, nec in his eum facinoribus quisquam potuit videre. Sic repente anuli
Abbreviated transcription (Latin):
anis laborib ⁊ ꝑiculis cũ hac tranꝗlitate ꝯferendũ pritasi Ergo ueo
ista ꝯtẽnenda ⁊ abiciendam qm̃ que honesta nõ sit nec utle eẽ ꝗdem
arbitror. Quid enĩ aitoituꝵ putas fusse ulixem si ĩ illa simłatiõe ꝓtese¬
uerauisset qui cũ maxiãs res gesẜit ĩ bello tñ hoc aitorat i bello tam̃

Expanded text:
anis laboribus et periculis cum hac tranquillitate conferendum putas? Ego vero anis laboribus et periculis cum hac tranquillitate conferendum putas? Ego vero istam contemnendam et abiciendam, quoniam, quae honesta non sit, ne utilem quidem esse arbitror. Quid enim auditurum putas fuisse Ulixem,si in illa simulatione perseveravisset? qui cummaximas res gesserit in bello, tamen haec audiat ab A
Abbreviated transcription (Latin):
quatuor fontib honestatis pͥmo libro officia duxinꝰ in cisde usabim̃
cũ docebimiꝰ ea q̃ uideant̃ eẽ utilia neq sit̃ ꝙͣ sint u̾tutis in imicai dt
de prudencia ꝗde quã uult imitari malicia Itq de iusticia q̃ sẽꝑ ẽ utilis
disputatu ẽ. Redlique sũt due ꝑtes honestatis quaꝵ altera ĩ aĩ excel¬
lentis magniticdine ⁊ p̃stancia cernit᷑ altera ĩ ꝯformatõẽ ⁊ moderatã
ꝯtinencie ⁊ temꝑancie. Uaile uidebat᷑ ulixi ut quidã poete t ragici ꝓdide¬
rũt Nam ap̃ homeꝵ optimũ auctore talis de ulixe nlła suspicio est
s insimłant eu tragedie simłatione in sanie militiã subt̾ fugere uolui¬
A Non honestũ ꝯsiliũ at utilc. ut aliꝗs fortasse dix̾it regnare etita¬
se uiuere cciose cũ parentib cũ uxore cũ filio dellũ tũ de cusĩ cocidi¬

Expanded text:
quattuor fontibus honestatis primo libro officia duximus, in eisdem versemur, quattuor fontibus honestatis primo libro officia duximus, in eisdem versemur, cum docebimus ea, quae videantur esse utilia tneque sint, quam sint virtutis inimica. Ac de prudentia quidem, quam vult imitari malitia, itemque de iustitia, quae semper est utilis, disputatum est. Reliquae sunt duae partes honestatis, quarum altera in animi excellentis magnitudine et praestantia cernitur, altera in conforrnatione et moderatione continentiae et temperantiae. Utile videbatur Ulixi, ut quidem poëtae tragici prodiderunt nam apud Homerum, optimum auctorem, talis de Ulixe nulla suspicio est, sed insimulant eum tragoediae simulatione insaniae militiam subterfugere voluisse. Non honestum consilium, at utile, ut aliquis fortasse dixerit, regnare et Ithacae vivere otiose cum parentibus, cum uxore, cum filio. Ullum tu decus in cotidi
Abbreviated transcription (Latin):
Subleuatus est. atq is aute ꝙͣ ꝯstitit ictu fulmĩs deflagrauit. Quãto
melius fuerat ĩ hoc promissu patris nõ ẽẽ ẜuatu. ¶ Quid theseus
exegit ꝓmissum a neptuno cui cũ tres optaciones neptunus deoiᷤᷤ¬
set optauit int̾itu ypoliti filii. cũ is patri suspectus eẽt de noutrca
quo optato impetrato Theseus ĩ maximis fuit luctib. ¶ Quto aga¬
menon qui cũ deuouisset diane quod ĩ suo regno pulcherimu
natu eẽt illo anno ymolauit Ephygeniã qua nichil erat eo quide
deposita reddenda. Siquis gladiũ ap̃ te sana mẽte deposui̾t repetat
insaniẽs reddere peccatũ sit officiũ nc̃ reddere. Quid siiꝰ ꝗ ap̃te petu¬
nia deposuĩt bellũ inferat patrie reddas ne depositũ nõ credo. fa
tprib sĩt nõ honesta. facere promissa. stare ꝯuẽtis. reddere deposita

Expanded text:
sublatus est. Atque is, ante quam constitit, ictu fulminis deflagravit. Quanto sublatus est. Atque is, ante quam constitit, ictu fulminis deflagravit. Quanto melius fuerat in hoc promissum patris non esse servatum! Quid, quod Theseus exegit promissum a Neptuno? cui cum tres optationes Neptunus dedisset, optavit interitum Hippolyti filii, cum is patri suspectus esset de noverca; quo optato impetrato Theseus in maximis fuit luctibus. Quid, quod Agamemnon cum devovisset Dianae, quod in suo regno pulcherrimum natum esset illo anno, immolavit Iphigeniam, qua nihil erat eo quidem deposita reddenda. Si gladium quis apud te sana mente deposuerit, repetat insaniens, reddere peccatum sit, officium non reddere. Quid? si is, qui apud te pecuniam deposuerit, bellum inferat patriae, reddasne depositum? Non credo; factemporibus fiunt non honesta; facere promissa, stare conventis, reddere deposita
Abbreviated transcription (Latin):
solent edicere facta sint. ¶ Siquis medicam̃tum cuipia dederit ad aꝙͣ
int cutem pepigeritq si illo medicam̃to sanus factus eẽe ne illo medica¬
m̃to ũꝙͣ postea uteret si eo medicam̃to sanus factus sit ⁊ annis aliquot
post inciderit ĩ cũdem morbu nec abeo ꝗcũ p̃epigerit impetraret ut
iteꝵ coliceat uti ꝗd faciendũ sit cũ sit is ĩhumanus ꝗ nõ ꝯcedat nec ei t¬
ꝗcꝙͣ fiat ĩuine uite ⁊ salun ẽ ꝯsulendum. ¶ Quid siqus sapiens roga¬
tuo sit ab eo ꝗ cũ hr̃de faciat cũ ei testo sext̾ciũ milies pelĩquat᷑ ut añ
lem ⁊ do arbitror fuisse grauitatis ꝙͣ si ꝓmiẜit. Si saltare ĩ foro turpe di¬
hiis ip̃is utilia quib illa ꝓmisis. ¶ Sol phetonti filio ut redeamus ad fa¬
bulas factuꝵ se eẽ dixit ꝗcꝗo optasset. optauit ut ĩ currũ patris tolleret᷑.

Expanded text:
solent, FACTA SINT. Si quis medicamentum cuipiam dederit ad aquam solent, FACTA SINT. Si quis medicamentum cuipiam dederit ad aquam intercutem pepigeritque, si eo medicamento sanus factus esset, ne illo medicamento umquam postea uteretur, si eo medicamento sanus factus sit et annis aliquot post incident in eundem morbum nec ab eo, quicumpepigerat, impetret,ut iterum eo liccat uti, quid faciendum sit. Cum sit is inhumanus, qui non concedat, nec ei quicquam fiat iniuriae, vitae et saluti consulendum. Quid? si qui sapiens rogatus sit ab eo, qui eum heredem faciat, cum ei testamento sestertium milies relinquatur, ut, ante lem et id arbitror fuisse gravitatis; quoniam promisit, si saltare in foro turpe duunt iis ipsis utilia, quibus illa promiseris. Sol Phaëthonti filio, ut redeamus ad fabulas, facturum se esse dixit, quicquid optasset; optavit, ut in currum patris tolleretur;