comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
legas. Uis enĩ maior ẽ in illis dicendi s hoc quoq colendum ẽ eqͣbile
et temꝑatum orõius genus. Et to quidem nemini uideo grecoꝵ adhuc i¬
ꝯtigisse ut ioem q utroq ĩ gne̾ laborasset ꝯsequeret᷑ illud forense dicẽ¬
di et hoc quietum disputandi genus nisi forte demetrius phylerius
ĩ hoc nũo hũ pot̃ disputator subtilis orator parũ uchemẽs dulus tñ
ut cheofausti discipłn possis agnoscere. Nos at ꝙ̃tũ ĩ utooq ꝓfecci̾u
alioꝵ sit urdicium. utrũq certe secuti sum. Et ꝗoe̾ ⁊ platone extimo
ciare uoluisset ornate splendideq facere potusse. eodẽq mõ de Ari¬
stotile ⁊ Socrate iudico quoꝵ uterq suo studio delectatus ꝯtẽpsit
alteꝵ. ¶ S cũ statuissem scribere ad te aliꝗo hoc spẽe młta posthac
ab eo ordiri maxĩe uolui qd etati tue cẽt aptissimũ ⁊ auctoritati mec

Expanded text:
legas; vis enim maior in illis dicendi, sed hoc quoque colendum est aequabile legas; vis enim maior in illis dicendi, sed hoc quoque colendum est aequabile et temperatum orationis genus. Et id quidem nemini video Graecorum adhuc contigisse, ut idem utroque in genere elaboraret sequereturque et illud forense dicendi et hoc quietum disputandi genus, nisi forte Demetrius Phalereus in hoc numero haberi potest, disputator subtilis, orator parum vehemens, dulcis tamen, ut Theophrasti discipulum possis agnoscere. Nos autem quantum in utroque profecerimus, aliorum sit iudicium, utrumque certe secuti sumus. Equidem et Platonem existimo, tiare voluisset, ornate splendideque facere potuisse; eodemque modo de Aristotele et Isocrate iudico, quorum uterque suo studio delectatus contempsit alterum. Sed cum statuissem scribere ad te aliquid hoc tempore, multa posthac, ab eo ordiri maxime volui, quod et aetati tuae esset aptissimum et auctoritati meae
Abbreviated transcription (Latin):
anꝙͣ te odarce fili ãnu iam audiente cratippum
alter te scĩa augere pot̃ altera exẽplis tñ ut ip̃e i¬
ad meã utilitate semꝑ cũ grecis latina ꝯiũxi. ne
cibi censeo facientoũ uł par sis ĩ utriuisq orõnis facultate. quam
ꝗdem ad rem nos ut udemur magnu actulimus adium̃tũ ho
se arbitrẽt᷑ a deptos ⁊ ad discendu ⁊ ad uedicandũ. Quãoł re di¬
tñ nr̃a leges nõ młtũ a pypathetias dissidentia qm̃i uitriq socra¬
tici ⁊ platonici eẽ uolumus. De reb ip̃is utere tuo utoidorne¬
chil enĩ umpedio. Oratione at latinã efficies ꝓfecto legendis nris pleniõe
slec ũ hoc aproganter dcm̃ existimai uelim Nam pħylosophandi seam
ꝯdecens multis quoo est oratoris. ꝓpriu apte distincte ornate ditere
qm ĩ eo sticoio etatem ꝯsũpsi si co mͣ assumo uideor id meo iure quo¬
dãmodo uendicare. Quã obrem magno oꝑe hertor te mi eicero ut non

Expanded text:
am te, Marce fili, annum iam audientem Cratippum, alter te scientia augere potest, altera exemplis, tamen, ut ipse ad meam utilitatem semper cum Graecis Latina coniunxi neone feci, idem tibi censeo faciendum, ut par sis in utriusque orationis facultate. Quam quidem ad rem nos, ut videmur, magnum attulimus adiumentum hose arbitrentur adeptos et ad dicendum et ad iudicandum. Quam ob rem ditamen nostra legens non multum a Peripateticis dissidentia, quoniam utrique Socratici et Platonici volumus esse, de rebus ipsis utere tuo iudicio nihil enim impedio, orationem autem Latinam efficies profecto legendis nostris pleniorem. Nec vero hoc arroganter dictum existimari velim. Nam philosophandi scientiam concedens multis, quod est oratoris proprium, apte, distincte, ornate dicere, quoniam in eo studio aetatem consumpsi, si id mihi assumo, videor id meo iure quodam modo vindicare. Quam ob rem magnopere te hortor, mi Cicero, ut non
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓ coĩb utat᷑ pͥuatis ut sius. Sũt ãt pͥuata nłła naͣ s aut uetert oc¬
cupatione ut qui qͦndã ĩ uacua uenerũt. aut iuctoria ut ꝗ bello po¬
titi sũt. aut lege pactione ꝯsuetudine ł ꝯdcõne uł sorte. ex qͦ fit ił
ager arpinas arpinatiũ dicat᷑. Tusculanus Tusculanoꝵ similisq
bit uis humane societatis. S qm̃ ut p̃clape scriptũ a platone nõ nob̾
solũ nati sumꝰ ortusq nr̃i ꝑte patcia uẽdicat ꝑtẽ amici atq ut
placet stoycis. q̃ ĩ t̾rs gignuntur ad usu hoiu omĩa creari. hoĩesat̃
hoĩu cã cẽ gn̾atos ut ipĩ int̾ se aliis alii prodesse pessit᷑ In hoc debemꝰ
nã ducem sequi. coẽs utilitates ĩ mediu̾ afferre. ꝯmutacõe officiorũ¬

Expanded text:
ibus utatur, privatis ut suis. Sunt autem privata nulla natura, sed aut vetere occupatione, ut qui quondam in vacua venerunt, aut victoria, ut qui bello potiti sunt, aut lege, pactione, condicione, sorte; ex quo fit, ut ager Arpinas Arpinatium dicatur, Tusculanus Tusculanorum; similisbit ius humanae societatis. Sed quoniam, ut praeclare scriptum est a Platone, non nobis solum nati sumus ortusque nostri partem patria vindicat, partem amici, atque, ut placet Stoicis, quae in terris gignantur, ad usum hominum omnia creari, homines autem hominum causa esse generatos, ut ipsi inter se aliis alii prodesse possent, in hoc naturam debemus ducem sequi, communes utilitates in medium afferre mutatione officioru
Abbreviated transcription (Latin):
Ranciscus Ciceroni suo salutem. Si te suꝑior ofendit
liaris tuus ĩ anoria obsequiũ amicos ueritas o¬
diu parit. accipe quod offensũ aĩu ex ꝑte mł¬
deat ne semꝑ odiosa sit ueritas: qm̃ ueris re¬
prehensiorũb irascimur ueris Laudib delecta¬
quetia siubiut et a ciulib bellis fugan aituicia libtate

Expanded text:
ranciscus Ciceroni suo salutem. Si te superior offendliaris” tuus in Andria: Obsequium amicos, veritas odium parit —, accipe quod offensum animum ex parte mulceat, ne semper odiosa sit veritas; quoniam veris reprehensionibus irascimur, veris laudibus delectaquietis studium et a civilibus bellis fugam, extincta libertate
Abbreviated transcription (Latin):
boris gestãs ostenbisti sequutuns calle ł̃ quo ipẽ satis miẜa¬
biliter lapsus es. Dmitto dionisiũ omitto frẽ tuũ ac nepotẽ
omitto si plaret᷑ ip̃m etiã dolabela quos nũc laudibꝰ ad celu
effers nũo repentinis maledc̃s laceras. Fuerĩt hec tolerabłia
fortassis sulul q cesare p̃terueo cuiꝰ spectata clementia ipsa
lacescentib portus erat. Magnũ pͥea pompeiũ sileo cũ que iure
quota familiaritatis ꝗolibet possen udebare. S quis te furor
In antoniu impegit: amor eredo rei .ꝑ. quã furiditus iã corru¬
ise fatebaris d si pura fides si libtas tetrabebut qb ꝗd ẽ gã¬

Expanded text:
bris gestans, ostendisti secuturis callem, in quo ipse satis miserabris gestans, ostendisti secuturis callem, in quo ipse satis miserabiliter lapsus es. Omitto Dyonisium, 4 omitto fratrem tuum ac nepotem, omitto, si placet, ipsum etiam Dolabellam, quos nunc laudibus ad celum effers, nunc repentinis malidictis laceras: fuerint hec tolerabilia fortassis. Iulium quoque Cesarem pretervehor, cuius spectata clementia ipsa lacessentibus portus erat; Magnum preterea Pompeium sileo, cum quo iure quodam familiaritatis quidlibet posse videbare. Sed quis te furor in Antonium impegit? 5 Amor credo reipublice, quam funditus iam corruisse fatebaris. Quodsi pura fides, si libertas te trahebat, quid
Abbreviated transcription (Latin):
Rancistus Ciceroni suo salutem. Eplas tuas diu
młtũq ꝑquisitas atq ubi minime rebar inuentas
audo issime ꝑlegi. Aiouu młta te uicentem multa
deplorante młta uariante Marce tulli. et qui iã¬
pecoem qualis p̃ceptor aliis fuisses i oueram. nũc
tande ꝗs tu tibi eẽs agnoui. Unũ hoc uicissim a
uem caritate ꝓfectum non ia ꝯsilum s lamẽtumi audi uͥcũꝙ es
quod uinus posteroꝵ tui noĩs amãtissimus iux sine lacrrnus
fundit: S inꝗete semꝑ atq anxie uł ut uerba tua recognoscas
Opreceps ⁊ calamitose senex quid tibr tot ꝯtentionibꝰ ⁊ prsum
nichł ꝓfuturis simłtatibus uoluisti: Ubi et etati ⁊ ꝓfessioni et
fortune tue ꝯuemiẽs ociu reliquisti: Quis te falsũs głie splen¬
dor senẽ adolescẽtiũ bellis implicuit et ꝑ om̃s iaetatũ casus
ad indigniã phe morte rapuit. heu ⁊ fraterna osilii ĩmemor⁊
tuoꝵ tot sallibr p̃cẽptoꝵ ceu nocturnus uator lum̃ ĩtene¬

Expanded text:
ranciscus Ciceroni suo salutem. Epystolas tuas “diu multumque perquisitas” atque ubi minime rebar inventas, avidissime perlegi. Audivi multa te dicentem, multa deplorantem, multa variantem, Marce Tulli, et qui iampridem qualis preceptor aliis fuisses noveram, nunc tandem quis tu tibi esses agnovi. Unum hoc vicissim a vera caritate profectum non iam consilium sed lamentum audi, ubicunque es, quod unus posterorum, tui nominis amantissimus, non sine lacrimis fundit. 2 O inquiete semper atque anxie, vel ut verba tua recognoscas, “o preceps et calamitose senex”, quid tibi tot contentionibus et prorsum nichil profuturis simultatibus voluisti? Ubi et etati et professioni et fortune tue conveniens otium reliquisti? Quis te falsus glorie splendor senem adolescentium bellis implicuit et per omnes iactatum casus ad indignam philosopho mortem rapuit? 3 Heu et fraterni consilii immemor et tuorum tot salubrium preceptorum, ceu nocturnus viator lumen in tene
Abbreviated transcription (Latin):
Reliquu est ut urbis rome ac romane rei .p. statum airoire uelis
que patrie facies que ciuium ꝯcordia. ao quos peꝵ sũma ꝑuenerit
quib manib ꝙͣtoq ꝯsilio frena tractentur imꝑii. hyster ne ⁊ gã¬
ges hyberus nilus ⁊ thanays limites nr̃i sint. An uło quisꝙͣ surexe¬
nt Imꝑiu oceano famã qui t̾minet astris ut amicus tuus ille mã¬
tuarus ait. Hec ⁊ hiis similia cupidissime audituꝵ te auguror. Io mͥ
pietas tua suggerit ⁊ amor erga patria usq ĩ tuã ꝑnitie notissimus
Beꝵ eĩ uoͣ tacere melius fu̾it. Crede enim michi cĩtero si quo ĩ statu
res nr̃e sunt audieris excident tibi lacrime qualibet uł celi uł here¬
bi ꝑtem tenes Eternu uale. Apud suꝑos ad sirustra rhodatu ri¬
pasti ⁊̃ trãsalpina gallia eodem arno xuiii kll Ianuarii:

Expanded text:
Reliquum est ut urbis Rome ac romane reipublice statum audire velis, que patrie facies, que civium concordia, ad quos rerum summa pervenerit, quibus manibus quantoque consilio frena tractentur imperii; Hister ne et Ganges, Hiberus, Nilus et Tanais limites nostri sint, an vero quisquam surrexerit Imperium Occeano, famam qui terminet astris, atuanus ait. 16 Hec et his similia cupidissime auditurum te auguror; id michi pietas tua suggerit et amor erga patriam usque in tuam pernitiem notissimus. Verum enimvero tacere melius fuerit; crede enim michi, Cicero, si quo in statu res nostre sint audieris, excident tibi lacrime, quamlibet vel celi vel erebi partem tenes. Eternum Vale. Apud superos, ad sinistram Rodani ripam Transalpine Gallie, eodem anno, XIV Kalendas Ianuari
Abbreviated transcription (Latin):
nec mĩma ꝗdẽ facere uellẽt nec re.p. ꝗd postulante ut Calicra¬
tidas ꝗ cũ lacedemonioꝵ dux fuiss pelopensiaco bello mltaq fe¬
cisset egregie uertit ad extremũ oĩa. cũ ꝯsilio paruit eoꝵ ꝙ classe
ab arginussis remouenda nec cũ atheniẽsib dimicadũ putabãt
quib ille respondit lacedemonios classe illa amissa aliã ꝑare posse
se fugere sine suo dedecore nõ posse. atq hec ꝗͥdem lacedemoniis pla¬
ga mediocris fuit. Illa uoͣ pestifera qua cũ demobrotꝰ iniuidiã timẽs
temẽ cũ Epanununda ꝯ flixisset lacedemoĩoꝵ opes corruerũt. quatar¬

Expanded text:
dem facere vellent, ne rep. quidem postulante: ut Callicratides, qui cum Lacedaemoniorum dux esset, Pelopennesiaco bello, multaque fecisset egregie, vertit ad extremum omnia, cum consilio non paruit eorum, qui classem ab Arginusis removendam, nec cum Atheniensibus dimicandum putabant. Quibus ille respondit; Lacedaemonios classe illa amissa, aliam parare posse; se fugere sine suo dedecore non posse. Atque haec quidem Lacedaemoniis plaga mediocris fuit; illa pestifera, qua, cum Cleombrotus, invidiam timens, temere cum Epam nonda conflixisset, Lacedaemoniorum opes corrucrunt. Qua
Abbreviated transcription (Latin):
malediceres qui tibi ne dicam malofaceret. s malefacientib
no obstaret. Soles uicem tuã amiceat. nror pudet acior¬
sie cantoꝵ. Iaq cũ eodem bruto hiis artibꝵ nichiltro d quib
te instructissiũ fuisse scio nimiru ꝗd ẽi atalios de ĩ teriz
qd ornatissimus uerbis semꝑ d uirtutib loqui ꝓdestr salo ĩtere
exigua uita Rogitantem. n ullos hiũsse fasces. nullis triumphas
thyasse. nullos inflasse tibi aĩu catilinas. S hec ꝗde fcustra
Eternũ uale mi cicero. Aput suꝑos ad dexcera Athesis ripã
in colonia ueronensiuz transpadine ytalie. xuiͦ. kll quĩtiles an¬
no ab ortu eiuis quẽ tu noueras al illo trecento Quadragõ.¬

Expanded text:
ret, sed malifacientibus non obstaret. Doleo vicem tuam, amice, et errorum pudet ac miseret, iamque cum eodem Bruto «his artibus nichil tribuo, quibus te instructissimum fuisse scio». Nimirum quid enim iuvat alios docere, quid ornatissimis verbis semper de virtutibus loqui prodest, si te interim exigua vita cogitantem”, nullos habuisse fasces, nullis triumphis inhiasse, nullos inflasse tibi animum Catilinas. Sed hec quidem frustra. Eternum vale, mi Cicero. Apud superos, ad dexteram Athesis ripam, in civitate Verona Transpadane Italie, XVI Kalendas Quintiles, anno ab ortu Dei illius quem tu no
Abbreviated transcription (Latin):
ut finib nomes siũ quib uita t̾minaretur: Nemo ũꝙͣ sine magna sie
ĩmortalitatis se ꝓ patria offerpet ad morte. Licuit ẽẽ ocioso Themisto¬
di . Sdem licuit Epaminiũde. licuit ne ⁊ uetera ⁊ externa querãt᷑. S
nescio quomͦ inheret mentib qiͣ secũloꝵ ꝙda auguriũ futuro Ioc¬
⁊ maxĩs ingeniis altissimisq aĩs ⁊ excitit max ⁊ apparet facilime.
unde gͦ illico: Aspicite ociues senis eñii ymaginis formã.dic ur̃m
pinxit maxiã facta patru. adercede głie flagitabat ab hirs qͦe papoes
funera fletu faxit cur qm̃ uolito uenus ꝑ ora uiru. S ꝗd patas:

Expanded text:
ut finibus nomen suum quibus vita terminaretur? Nemo unquam sine magna spe immortalitatis se pro patria offerret ad morte`, Licuit esse orioso Themistocli, licuitEpaminondae, licuit ne et vetera, et externa quaeram mihi. Sed nescio quomodo inhaeret in mentibus quasi saeculoium qu maximis ingeniis altissimisque animis et existit maxime, et apparet facillime, Unde ergo illud. Aspicite, ô cives, senis Ennii imagini' formam Hic vestrum panxitfunera fletu faxit. Cur? Quoniam uolito uiuus per ora uirum. – et
Abbreviated transcription (Latin):
nue distante nõmõ extollere iacente s ⁊̃ amplificare eiꝰ pristinam
dignitate  hec ꝗ fãciat᷑ nõ ego eu cũ sũmis uiris ꝯꝑo s similimũ deo

Expanded text:
tute praestantem, non modo extollere iacentem, sed etiam amplificare eius pristinam tute praestantem, non modo extollere iacentem, sed etiam amplificare eius pristinam dignitatem: haec qui faciat, non ego illum cum summis viris comparo, sed simillimum Deo
Abbreviated transcription (Latin):
Scudio aut inõcentia aut ullo ĩ laidis gñe p̃stãtior. Nulli cantis
flume uingeni nulli scabendi aut dicendi tanta uis tãtaq copia¬
fluonẽ diis mornare s enarrare .u. cesar tuas res gestas possit.
qus.  daffirmo ⁊ hoc dicam tua pace nulla ⁊ hiis eẽ laudẽ amplio
te ꝙ cam qua hodier nodie ꝯsecutus es. Soleo sepe ante oculos po¬
nece coꝵ sibentꝰ cebris usurpare ẜmoĩb̾ om̃s pr̃oꝵ imꝑatorum
rasr it aragna e fateat ut ea uix cuiꝰ ꝙͣ mẽs aut cogitatio caꝑe pos¬
sit amens sim S tn sũt alia maiora. Nã bellicas laioes solene qui¬
cã extenuare u̾bis easq det᷑here ducib comunicare cũ multis ne
ꝓprie sint Imꝑatoꝵ. et certe ĩ armis militũ uirtus / Locoꝵ opportu¬
nitas a uxilia socioꝵ classes comeatus militũ iuuãt maximã uoͣ
ꝑter qͣͣ su̾o uire fortuna sibi uendicat ⁊ quicꝗd ꝓsꝑe gestũ ẽ co õe¬
era cũdiam cohibere uicto temꝑare aduersiriu nobilitate ingenio uiz¬

Expanded text:
studio aut innocentia aut ullo in laudis genere praestantior? nullius tantum flumen est ingeni, nulla dicendi aut scribendi tanta vis, tantaqsit. tamen hoc adfirmo et pace dicam tua, nullam in his esse laudem ampliorem quam eam quam hodierno die consecutus es. soleo saepe ante oculos ponere idque libenter crebris usurpare sermonibus, omnis nostrorumnisi ita magna esse fatear ut ea vix cuiusquam mens aut cogitatio capere possit, amens sim; sed tamen sunt alia maiora. nam bellicas laudes solent quidam extenuare verbis easque detrahere ducibus, communicare cum multis, ne propriae sint imperatorum. et certe in armis militum virtus, locorum opportunitas, auxilia sociorum, classes, commeatus multum iuvant, maximam vero partem quasi suo iure Fortuna sibi vindicat et, quicquid est racundiam cohibere, victoriam temperare, adversarium nobilitate, ingenio, vir
Abbreviated transcription (Latin):
uuuebq aeñ signus ant use et oĩo lib ec̃ sibiamicũ arbitrabat
quͣ ego ta cũ husuta qua tetrus miserius detestabiliꝰ exco¬
apuue ego eqlusfor ignoratũ as yracusanis cũ ẽẽ oĩo negarẽt
septũ uitorq ⁊ uestitũ uepribꝰ. ⁊ dumetis in dagaui sepulorum
fenclda ctu qquoreũ senariolos quos ĩ eius monum̃to ẽẽ ĩscͥpto
actipat qui dedarabant ĩ sũmo sepuloro sperã ẽẽ poĩtã cu
chilirore. Ego at cũ oiã ꝑlustrasse oculis est eĩ ad portas a¬
a gragia nas magna frequẽtia sepulcroꝵ aĩaduerti colũnellã
& multã edunus eminẽte ĩ qua ĩerat spere figura chilĩ¬
dui atq ego stani syracusatus erant aũt principes mecũ di
xi me illico ip arbitnũ eẽ quad q̃rerẽt. Inmissi cũ falcib mł¬
ui purgarũt ⁊ aperuerũt᷑ locũ Quo cũ pacefactus ẽt aditus
mentum ignorasset nisi ab hoĩe arpinate didicisset. S re¬

Expanded text:
gnus esset aut vellet omnino liber esse, sibi amicum arbitrabatur. Non ego iam cum huius vita, qua taetrius miserius detestabilius excocuius ego quaestor ignoratum ab Syracusanis, cum esse omnino negarent, saeptum undique et vestitum vepribus et dumetis indagavi sepulcrum. tenebam enim quosdam senariolos, quos in eius monumento esse inscriptos acceperam, qui declarabant in summo sepulcro sphaeram esse positam cum cylindro. ego autem cum omnia conlustrarem oculis—est enim ad portas Agragantinas magna frequentia sepulcrorum—, animum adverti columellam non multum e dumis eminentem, in qua inerat sphaerae figura et cylindri. atque ego srbitrari esse, quod quaererem. Immissi cum falcibus sulti, purgarunt, et aperuerunt locum. Quo, cum patefactus esset aditus, mentum ignorasset, nisi ab homine Arpinate didicisset. Se
Abbreviated transcription (Latin):
accipitꝰ n aspnari regis libalitatem uideretur. At uͦ dio¬
aenes liberus ut cynicus alexanoro pogãti ut dieeͣt siquid
grus sc̃a nuo quidẽ paululũ inꝗt a sole uas olei affecerat ap¬
opuneti. et hit ꝗde bisputare solebat ꝙto rege̾ ꝑsaꝵ uita for¬
tunaq suparet. sibi nicħ deẽe. illi nicħ satis unꝙͣ fore. se eius
uoliaptatos nodesiderare quib nũꝙͣ saciar ille posset suao

Expanded text:
accepit, ne aspernari regis liberalitatem videretur. at vero Dioaccepit, ne aspernari regis liberalitatem videretur. at vero Diogenes liberius, ut Cynicus, Alexandro roganti, ut diceret, si quid opus esset, nunc quidem paululum inquit a sole. offecerat nti. Et hic quidem disputare solebat quanto Regem Persarum vita fortunaque superaret, sibi nihil deesse: illi nihil satis unquam fore. Se eius voluptates non desiderare, quibus numquam satiari ille posset: suas
Abbreviated transcription (Latin):
plura dixit. Et eĩ que peo petunie cuptortatẽ afferũt ut amori
ut ambitiotii ue cotidianis sũptib copie suppetãt. cũ ꝓculab
hiis omib reb absit cur pecutuã magnoꝑe destreret uł peciᷤ¬
tharsis hamoni salute michi amictui est syretũ tegm̃. salciam̃
tu soloꝵ calu. cubile tra. pulpamẽtu fames. lacte. taseo car¬
ne uescor quare acquietu me licet uenias. adunera ãt ista
set eodem hoc aĩo eẽ potuerunt.I Bocrates ĩ põpa cũ magnauis
auri argentiq ferrẽtur ꝙͣ multa nõ desidero itiquit. xenocͣ¬
aus cũ legatiꝰ ab alexartomo qnquagĩta ei tatenta attũlisset
que erat᷑ pecunia tpr̃ib illis Athenis p̃ẜtĩ maxima abdux̾
begatos ad cenã ĩ achademiã  hiis apposuit tãtũ qd̾ sacis
cẽt nullo appatu: Cũ postridie rogarent eũ cui nũari iu¬
beret quidlios extna in quit cenula nõ intellexistis me
perunia nõ cgere quos cũ tristiores iudisset xxx minadi

Expanded text:
plura dixit. etenim, quae res pecuniae cupiditatem adferunt, ut amori, ut ambitioni, ut cotidianis sumptibus copiae suppetant, cum procul ab his omnibus rebus absit, cur pecuniam magnopere desideret vel potitharsis Hammoni salutem. Micntum solorum callum, cubile terra, pulpamentum fames, lacte caseo carne vescor. quare ut ad quietum me licet venias. munera autem ista, set, eodem hoc animo esse potuerunt. Socrates, in pompa cum magna vis auri argentique ferretur, quam multa non desidero! inquit. Xenocrates, cum legati ab Alexandro quinquaginta ei talenta attulissent, quae erat pecunia temporibus illis, Athenis praesertim, maxuma, abduxit legatos ad cenam in Academiam; is apposuit tantum, quod satis esset, nullo apparatu. cum postridie rogarent eum, cui numerari iuberet, quid? vos hesterna inquit cenula non intellexistis me pecunia non egere? quos cum tristioris vidisset, triginta minas
Abbreviated transcription (Latin):
su ⁊ incitat ad ꝯspiciendas totaq m̃te ꝯtractandas uarias.
uoluptates quib ille ⁊ p̃teritaꝵ memoria ⁊ spe ꝯseꝙͣtiũ sapiẽ¬
dicũt suo. S que dicant uideamus qͦmͦ negligamus. prĩcipio
male rep̃hendũt p̃meditacõe reꝵ futuraꝵ. Nich ẽ enũ quod
tã obtundat eleuetq egrituoine ꝙͣ ꝑpetua ĩ oĩ uita cogitacõ
nicħ ẽẽ qd̾ nõ accidere possit ꝙͣ meditatio ꝯdc̃õis humane ꝙͣ¬

Expanded text:
 mente contrectandas varias voluptates: quibus ille et praeteritarum memoria, et spe consequentium, sapiendicunt suo. Sed, quae dicant, videamus quo modo negligamus. Principio male reprehendunt praemeditationem rerum futurarum. Nihil est enim, quod tam obtundat, elevetque aegritudinem, quam perpetua in omni vita cogitatio, nihil esse, quod accidete non possit: quam meditatio
Abbreviated transcription (Latin):
nõ puto falsaq eius uisione ⁊ spẽ mouei̾ hoiẽs dico uehe
mencius dolorẽq eius om̃e eẽ tellerabilẽ s unde gͥ ordiar
ãn ea biit̾ attĩgã q̃ m᷑ dixi qͦ faciliꝰ orõ ꝓg redi possit lõgius.
nçer om̃s gͥ hos ꝯstat nec doctos hoies solũ s ⁊̃ indoctos uuor
cẽ fortiũ ⁊ magnanimoꝵ ⁊ pacientiũ ⁊ humana iũcentiũ tolleranter

Expanded text:
non non mentius, doloremque eius omnem esse rolerabilem. Undeigitur ordiar? an eadembreviteraitingam, quae modo dixi quo facilius oratio progredi possit longius? nter omnesigitur hoc constat, nec doctos homines ollum, sedetiam indoctos:virorum esse fortium, et magnanimorum, et patientium, et humana vincentium, rolerante
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑ uodas mbuset serru reciꝑe iussus collũ ꝯtraxient
Santũ excitatio meditatio ꝯsuctudo ualet. Ergo hoc potent
samũs spurdus homo ita illa dignus locoq iur natꝰad
głia ulłb pte aĩ tã mollẽ hẽbit quã nõ meditatõe ⁊ rõne
dorroboret ꝑerudele gladiatoꝵ spectaculũ ⁊ ihumanũ non
nullis suderi solet. Et adhuc scio an ita sit ut nũc sit. Cũ
uͦ fortes ferpo depugnabĩt aurib fortasse młte oculis ꝗdẽ
nulla potenat ẽẽ fortior ꝯtra dolore ⁊ mortẽ disciplina. De
ex ercitatione ⁊ ꝯsuetudine ⁊ ꝯmendatione dixi.¬
Ge lis nũc de rõne uideamꝰ nͥ ꝗd uis ad hec. A. ego ne id in¬
terpellemur ne hoc ꝗdẽ uelle ita me ad credendũ tuã dutit
drõ. Sit ne igͥ malu dolor nec ne stoici uiderit ꝙ cõtortulis
ꝗbusda ⁊ minutis ꝯclusiũculis nec ad sensu ꝑtinẽtibꝰ effiai
uolũt nõ eẽ malũ dolore. Ego illud ꝗꝗd sit cãtũ ẽẽ ꝙͣtũ uideat᷑

Expanded text:
uisset, ferrum recipere iussus collum contraxit? tantum exercitatio meditatio consuetudo valet. ergo hoc poterit Samnis, spurcus homo, vita illa dignus locoque ; vir natus ad gloriam ullam partem animi tam mollem habebit, quam non meditatione et ratione conroboret? crudele gladiatorum spectaculum et inhumanum non nullis videri solet, et haud scio an ita sit, ut nunc fit; cum vero sontes ferro depugnabant, auribus fortasse multae, oculis quidem nulla poterat esse fortimentatione dixi., nunc de ratione videamus, nisi quid vis ad haec. Egone ut te interpellem? ne hoc quidem vellem: ita me ad credendum tua ducit oratio. Sitne igitur malum dolere necne, Stoici viderint, qui contortulis quibusdam et minutis conclusiunculis nec ad sensus permanantibus effici volunt non esse malum dolorem. ego illud, quicquid sit, tantum esse, quantum videatur,
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯstitute sũt sacris ydeis magne mat̾cis acceptis. Epulabar gͥ cũ sodalibus
modice oĩo. s exat ꝗda feruor etatis qua ꝓgrediente omĩa fiũt mitiora in

Expanded text:
constitutae sunt sacris Idaeis Magnae Matris acceptis—epulabar igitur cum sodalibus, constitutae sunt sacris Idaeis Magnae Matris acceptis—epulabar igitur cum sodalibus, omnino modice, sed erat quidam fervor aetatis, qua progrediente omnia fiunt in
Abbreviated transcription (Latin):
que dico p. decii scõ uidicabant ẽẽ ꝓfecto aliqd natura pulcu atꝙ
preclaꝵ quod sua sponte peteret᷑ ꝗd̾q spreta ⁊ ꝯtempta uoluptate opti¬
mus ꝗsq sequeretur. Quorsũ gͥ tam młta de uoluptate. Eua nẽmõ
uituꝑatio nulla s ⁊̃ sũma laus senectutis ẽ ꝙ ea uoluptates nullas ma¬
gn ope desiderat. caret epulis extructisq mensis ⁊ frequẽtib poculis ca
ret Puinolecia ⁊ cruditate ⁊ ĩ somnio. & si aliꝗd dandũ ẽ uolutors. q̃pa
rius bladies nõ facile obsistimus. diuine eĩ plato escam maloꝵ appel
epulis careat senectus modicis tñ ꝯuiuiis potacionib delectari pot̃.
G. duelliũ .m. filiu qui penos classe primus deuicerat redeũte acena
sepe sene iudebam puei. delectabatꝰ orebro funali ⁊ tibicine que sibi n¬
alios: ad me ip̃ iã reu̾tar. primũ hũi semꝑ sodales. Sodalitates at me q̃stoẽ

Expanded text:
quem dico Deci facto iudicabant esse profecto aliquid natura pulchrum atque quem dico Deci facto iudicabant esse profecto aliquid natura pulchrum atque praeclarum, quod sua sponte expeteretur quodque spreta et contempta voluptate optimus quisque sequeretur. quorsum igitur tam multa de voluptate? quia non modo vituperatio nulla, sed etiam summa laus senectutis est, quod ea voluptates nullas magno opere desiderat. caret epulis exstructisque mensis et frequentibus poculis. cam vinulentia et cruditate et insomniis. sed si aliquid dandum est voluptati, quoniam eius blanditiis non facile obsistimus, divine enim Plato escam malorum appeepulis caret senectus, modicis tamen conviviis delectari potest. C. Duellium M. F., qui Poenos classe primus devicerat, redeuntem a cena senem saepe videbam puer; delectabatur cereo funali et tibicine, quae sibi alios? ad me ipsum iam revertar. primum habui semper sodalis—sodalitates autem me quaestore
Abbreviated transcription (Latin):
gallia eortatus ĩ ꝯuuuo a scorto ẽ ut securi feriret aliquẽ illoꝵ ꝙĩ uin¬
calis eẽnt dãnati ixi snĩa capitali. Bic.T.frẽ suo tũc cenisore apximus
ante me fuerat elapsus est. Michi uoͣ ⁊ flaco ne unꝙͣ probari potuit tam
flagitiosa ⁊ tã porta libido que cũ probro pͥuato ꝯiũgeret inꝑ irdecuon. de¬
pe auduũ emaiorib natu ꝗ se porro pueros a senib audissetoncebane sa
mitari solitu s. fãbricu ciłi cũ apud rege piprũ legatus eẽt e thesalo¬
cius audisset ẽẽ quẽdam athenis ꝗ se sapiente ꝓfiteretur eũꝙ dicere oiã
que faceremus ad uoluptatem ẽẽ referenda: ed ex co audientes. M curi¬
um ⁊ ⁊ corũcaniu optare solitos ut io sãnitib ip̃iq piro ꝑsuaderets
quo facilius uĩci possent cũ se uoluptatib dedissent: Dixerat .m. ciuius

Expanded text:
Gallia exoratus in convivio a scorto est ut securi feriret aliquem eorum qui in vinGallia exoratus in convivio a scorto est ut securi feriret aliquem eorum qui in vinculis essent, damnati rei capitalis. hic Tito fratre suo censore, qui proximus ante me fuerat, elapsus est, mihi vero et Flacco neutiquam probari potuit tam flagitiosa et tam perdita libido, quae cum probro privato coniungeret imperi dedecus. saepe audivi e maioribus natu, qui se porro pueros a senibus audisse dicebant, mirari solitum C. Fabricium quod, cum apud regem Pyrrhum legatus esset, aCinea esse quendam Athenis qui se sapientem profiteretur, eumque dicere omnia quae faceremus ad voluptatem esse referenda. quod ex eo audientis M'. Curium et Ti. Coruncanium optare solitos ut id Samnitibus ipsique Pyrrho persuaderetur, quo facilius vinci possent cum se voluptatibus dedissent. vixera
Abbreviated transcription (Latin):
tatione ꝯsequi posset. Quocirca nichil eẽ tã detestabile tãq pestiferum
ꝙͣ ueluptatẽ. siquidẽ ea cũ maior eẽt atq longĩꝗor om̃e auĩ lumẽ extinguti
Bec cupuio pontio sãnite patce eiꝰ a quo ĩ caiomo pͣlio. Sp. postumi .ũ. uetu¬
rus ꝯsules suꝑati sũt locutũ architam Nearchus tarẽtinus hospes nr̃ qui
antifiusset plato athenieñ quẽ ⁊̃ apentũ uenisse .l. emilio ac laudio ꝯsulib
sapia nõ possemus magnã hndam seneotuti grãm que efficerer ut aonõ
lareret ab nõ oporteret᷑. Inpedit cĩ ꝯsiliu uoluptas ratioĩo inimigaac mẽ¬
tis ut ita dicam ꝑstringit oculos nec ht̃ ullu cũ uirtute ꝯm̃ciũ. Inuitus
fes ut fortissimi uiri sͦ flamini frẽ .G. flaminiũ esenatu eicere. uii.
anis postꝙͣ ꝯsul fiuss. s notanda putaui libidine. Ille enĩ cũ ꝯsul eẽt in

Expanded text:
tatione consequi posset. quocirca nihil esse tam detestabile tamque pestiferum tatione consequi posset. quocirca nihil esse tam detestabile tamque pestiferum quam voluptatem, si quidem ea, cum maior esset atque longior, omne animi lumen exstingueret. haec cum C. Pontio Samnite, patre eius, a quo Caudino proelio Sp. Postumius T. Veturius consules superati sunt, locutum Archytam Nearchus Tarentinus hospes noster, interfuisset Plato Atheniensis, quem Tarentum venisse L. Camillo Ap. Claudio consulibus abendam senectuti gratiam, quae efficeret ut id non liberet quod non oporteret. impedit enim consilium voluptas, rationi inimica est, mentis ut ita dicam praestringit oculos, nec habet ullum cum virtute commercium. invitus feci ut fortissimi viri T. Flaminini fratrem L. Flamininum e senaset, sed notandam putavi libidinem. ille enim cum esset consul in
Abbreviated transcription (Latin):
datam cuui uoluptatis auide libidines teme̾ ⁊ effpenate sopotiendu
in cicarentur Ioinc patrie ꝓditiones: Uoĩc reꝵ publicaꝵ eu̾siones Uic̃
cum hostibꝰ clandestina colloquia nasce dicebat. Nullũ deniq scelus nullũ
malũ facinus ẽẽ ad qd̾ suscipiendu nõ libido uoluptatis impelleret. stu¬
pra uͦ ⁊ adulteria et omẽ tale flagitiũ nullis aliis illecebris excitaiͣ nisi
huic diuino muneri ac dono nicħ ẽẽ tã inimitu ꝙͣ uoluptatem. Neq eĩ
libidine dñante temꝑancie locu ẽẽ. neq oĩo ĩ uoluptatis regno uirtutẽ pos¬
se ꝯsistere. Quoo qͦ mag̃ intelligi posset fingere aĩo iubebat tãta uiciatum¬
alique uoluptate corꝑis ꝙͣta ꝑcipi posset maxĩa nemini censebat fore du¬
bui qn tã diu dũ itã gauoeret/ nichil agitare mẽte nicħ rõne nicħ cogi¬

Expanded text:
datam, cuius voluptatis avidae libidines temere et effrenate ad potiendum datam, cuius voluptatis avidae libidines temere et effrenate ad potiendum incitarentur. hinc patriae proditiones, hinc rerum publicarum eversiones, hinc cum hostibus clandestina colloquia nasci dicebat. Nullum denique scelus, nullum malum facinus esse, ad quod suscipiendum non libido voluptatis impelleret. Stupra vero et adulteria et omne tale flagitium nullis aliis illecebris incitari nisi huic divino muneri ac dono nihil esse tam inimicum quam voluptatem. Neque enim libidine dominante temperantiae locum esse, neque omnino in voluptatis regno virtutem posse consistere. Quod quo magis intelligi posset, fingere aaliquem voluptate corporis, quanta percipi posset maxima; nemini censebat fore dubium quin tam diu, dum ita gauderet, nihil agitare mente, nihil ratione, nihil cogi
Abbreviated transcription (Latin):
ogiri ꝯmemoro uesperi. Hee sũt ex̾citaciones ingenii. bec cuericula mẽ¬
tis. In huis desitdans atq elaborans corporis iures nõ piagnope desi¬
tero: aosum amicis. uenio ĩ senatu freꝙͣs ultcoq affero res młtu
tñ me lectulus meus oblectaret ea ip̃a cogitante que iã agere nõ possẽ.
sut possi facit acta nita. Semꝑ eĩ ĩ hiis studiis laboribꝙ uiuẽti non
intelligitus. quãdo obrepat senectus. ita sensi sine sensu etas senescitiił
subito frangie᷑ s diuturnitate extinguitur. ¶ Seqiit tercia uius¬
patio senectuts ꝙ eã ditãt carere uoluptatib. Opreclaꝵ munus etatis.
figdem eo aufert a nob qd̾ ẽ ĩ adolescentia uiciosissimũ. Accipite enĩ
Adolescentes optimi uetere orõne Archite tarentini magni ĩprime
et p̃clari uiri que m tradita ẽ cu c̃ẽ adolescens tarenti cũ .q. maxꝰ
Nulla capitaliore peste ꝙͣ uoluptate corporis hõib eẽ dicebat a natiũa

Expanded text:
im commemoro vesperi. hae sunt exercitationes ingeni, haec curricula mentis; in his desudans atque elaborans corporis viris non magno opere desidero. adsum amicis, venio in senatum frequens ultroque affero res multum  nequirem, tamen me lectulus meus oblectaret ea ipsa cogitantem, quae iam agere non possem; sed ut possim facit acta vita. Semper enim in his studiis laboribusque viventi non intellegitur quando obrepat senectus: ita sensim sine sensu aetas senescit nec subito frangitur, sed diuturnitate exstinguitur. sequitur tertia vituperatio senectutis, quod eam carere dicunt voluptatibus. O praeclarum munus aetatis, si quidem id aufert a nobis, quod est in adulescentia vitiosissimum! accipite enim, optimi adulescentes, veterem orationem Archytae Tarentini, magni in primis et praeclari viri, quae mihi tradita est cum essem adulescens Tarenti cum Q. Maximo. nullam capitaliorem pestem quam voluptatem corporis hominibus dicebat a natura
Abbreviated transcription (Latin):
dos ao oculor. Et enĩ qui secũ loqui poterits monẽ altecuis nõ reꝗret.
Congepant᷑ ĩ unũ omĩa ut cõẽ ⁊ ocułis ⁊ auribꝰ captus sit p̃mat᷑ etia
delorib aceramis corporis qui pͥmũ ꝑ se ip̃i plecũq ꝯficult hominem
Sint forte lõgĩquitate ꝓducti lichemẽtius tam̃ torquẽt ꝙr us cã sic
cur ferantur. Quto ẽ tartoem dii honi ꝙ laboremus. portus eĩ psto
ẽ. qm mors ibidẽ est eternũ nĩch sentiertor receptaculũ. Weedorᷤᷤ
usimacho mortẽ minitãti magnũ uõ inꝗł effecisti li santoncors t
qui recordetilr haico sane ꝑiculu est ne nõ mortẽ aut optadu
quit certe nõ timenda putet ꝯdichi ꝗde ĩ uita ẜuãdu uedet illa

Expanded text:
 ad oculorum. etenim, qui secum loqui poterit, sermonem alterius non requiret.  ad oculorum. etenim, qui secum loqui poterit, sermonem alterius non requiret. Condoloribus acerrimis corporis: qui primum per se ipsi plerumque conficiunt hominem: sin forte longinquitate producti vehementius tamen torquent, quam ut causa sit cur ferantur, quid est tandem, dii boni, quod laboremus? portus enim praesto est, quoniam mors †ibidem est, aeternum nihil sentiendi receptaculum. Theodorus Lysimacho mortem minitanti magnum vero inquit effecisti, si cantharidis qui recordetur, haud sane periculum est ne non mortem aut optandam aut certe non timendam putet. mihi quidem in vi
Abbreviated transcription (Latin):
ĩmane᷑ ferũꝙ finxisset cũ aniete ⁊ loquẽtem facit eiusq laudare
fortunas ꝙ qua uellet ingredi posset ⁊ que uellet attingereto ⁊¬
Recteqde Nichilo enĩ erat ip̃e cicdops ꝙͣ anes ille prudentior.
N surditate uõ quionã ẽ mali. Erat surdaster. O ecassuo seo
aliuto molestius ꝙ male audiebat etiã si ut mͥ uidebat̃ iniuria.
intelligimus q̃ sũt ĩnu̾abiles surdi ꝓfecto sumus. At uoce cita¬
redi nõ aicoiũt nec stridorẽ ꝗdẽ felre tũ cũ acuit᷑ aut grũtutũ
cũ iugulatur sus. nec cũ quiẽscere uolũt fremitus murmuraã¬
tis maris et si cantus eooforie delectant primũ cogitare debẽt
an ꝙͣhii sũt inuenti multos beate iuxisse sapiẽtes deide młto
mai̾orẽ ꝑcipi posse legendis hiis ꝙͣ audiendis uoluptatẽ. Tũ ut
paulo ante cecos ad auriũ traducebamꝰ uoluptatẽ sic licet sur¬

Expanded text:
inmanem ferumque finxisset, cum ariete etiam conloquentem facit eiusque laudare inmanem ferumque finxisset, cum ariete etiam conloquentem facit eiusque laudare fortunas, quod, qua vellet, ingredi posset et, quae vellet, attingere. recte hic quidem; nihilo enim erat ipse Cyclops quam aries ille prudentior. In surditate vero quidnam est mali? erat surdaster M. Crassus, sed aliud molestius, quod male audiebat, etiamsi, ut mihi videbatur, iniuria. intellegimus, quae sunt innumerabiles, surdi profecto sumus. at vocem citharoedi non audiunt. ne stridorem quidem serrae, tum cum acuitur, aut grunditum, cum iugulatur, suis nec, cum quiescere volunt, fremitum murmurantis maris; et si cantus eos forte delectant, primum cogitare debent, ante quam hi sint inventi, multos beate vixisse sapientes, deinde multo maiorem percipi posse legendis his quam audiendis voluptatem. tum, ut paulo ante caecos ad aurium traducebamus voluptatem, sic licet sur
Abbreviated transcription (Latin):
disst puero ut uno ẽẽt comitacior. Ut eĩ uł sũma pauꝑtas⁊
tollerabilis sit siliceat ꝗd̾ ꝗbustũ grecis cotidie sic cecitast
fori facile possit si nõ desint subscoia ualitudinũ. Democrit
luminib am̃issis alba silicet ⁊ atra discerne᷑ nõ poterat. At aͦ
bona mala equa. iniqua. hon esta turpia utilia. ⁊ utilia. pãua
magna poterat et sine uarietate coloꝵ licebat herte iulaere
no it pexpiens ẽ ut que ipẽ nõ uiderit nos ut uidenemiꝰ esfece
neQuepgaut homere belectatione aĩ aut uoluptase aute
cui ꝙ orctote fuisse ũꝙ arbitramur aut miata senes uabeues
anaxagoras aut ipe dem ocritus agros ⁊ patramomia sua arliqs¬
sena huis discendi querẽdiq diuine delectacioni totose tenuo
Serissent qtaq augute ⁊yresiam quẽ sapretessenduo poete iũqũ
induent. deplorante cecitatẽ sua. At uͥ poliphemũ homeruoicũ

Expanded text:
disse, puero ut uno esset comitatior. ut enim vel summa paupertas disse, puero ut uno esset comitatior. ut enim vel summa paupertas tolerabilis sit, si liceat quod quibusdam Graecis cotidie, sic caecitas ferri facile possit, si non desint subsidia valetudinum. Democritus luminibus amissis alba scilicet discernere et atra non poterat, at vero bona mala, aequa iniqua, honesta turpia, utilia inutilia, magna parva poterat, et sine varietate colorum licebat vivere beate, non ita expictus est, ut que ipse non viderit nos ut videremus effeceergo? aut Homero delectationem animi ac voluptatem aut cuiquam docto defuisse umquam arbitramur? aut, ni ita se res haberet, Anaxagoras aut hic ipse Democritus agros et patrimonia sua reliquissent, huic discendi quaerendique divinae delectationi toto se animo dedissent? itaque augurem Tiresiam, quem sapientem fingunt poëtae, numquam inducunt deplorantem caecitatem suam; at vero Polyphemum Homerus cum
Abbreviated transcription (Latin):
ꝗ cecus años multos fuit ⁊ ex magistratib et ex reb gestis ĩtelligi¬
mus ĩ illo suo caũ nec priuato nec publico muneiͣ defusse. domũ
uidebant cecu duce adhibebant. Pueris nob̾. G. n. ausidius pre
torius et in senatu sniã dicebat nec amicis delibantib deerat ⁊
grecã scribebat ystoriã ⁊ uidebat᷑ ĩ littiͣs.Diodorus stoycus cecus
multos años domi nostre iuxit. Is uͦ quod credible iux oẽt cũ¬
ĩ pħya multo ⁊̃ magis assidue ꝙͣ antea u̾saretur et cũ fidibus
pithagoreoꝵ more uteretur. cũq ei libri dies ⁊ noctes legerẽt᷑
quibꝰ ĩ studiis oculis nõ egebat cũ qd̾ sine oculis fiei posse uix
uedet᷑ geometae munus tuebatur ꝓ u̾bis p̃cipiẽs biscentib
unde quo quãq lineã scriberẽt. Asdepiade ferũt nõ ignobilẽ¬
hrticũ phoꝵ cũ quidã quereret ꝗd ei cecitas actulisset respon¬

Expanded text:
qui caecus annos multos fuit, et ex magistratibus et ex rebus gestis intellegiqui caecus annos multos fuit, et ex magistratibus et ex rebus gestis intellegimus in illo suo casu nec privato nec publico muneri defuisse. C. Drvidebant, caecum adhibebant ducem. pueris nobis Cn. Aufidius prtorius et in senatu sententiam dicebat, nc amicis deliberantibus deerat, et Graecam scribebat historiam, et videbat in literis, Diodorus Stoicus, coecus multos annos nostrae domi vixit. Is vero quod credibile vix esset, cuia, multo etiam magis assidue quam antea, versaretur, et cum fidibus Pythagoreorum more uteretur, cumque ei librinoctes, et dies legerentur, quibus in studiis oculis non egebat, tamen, quod sine oculis fieri posse vix videtur, Geometriae munus tuebatur, verbis praecipiens discentibus, unde, quo, quamque lineam scriberent. Asclepiadem ferunt, non ignobilhilosophum, cum quidam quaereret, quid ei caecitas attulisset, respon
Abbreviated transcription (Latin):
Lonts eẽ sapiẽtem quia semꝑ sit ĩ uoluptatib. Ex quo essiopatat
ille qd quermus ut sapiend semꝑ beatus sit ⁊ ne si sensib care¬
bit oculoꝵ si auriu ⁊̃. nã ista ip̃a ꝯtẽnetn de¬
Rimũ dni hornbilis ista cecitas quib tandẽ caret uolupsan sibes
cũ quda ⁊ disputent ceteras u oluptates ĩ ipĩs hitare seonsibus
Que aut aspettu ꝑcipiãt᷑ ea nõ uersari ã oculoꝵ ulla iocũditasenis
ea que gustemꝰ olfaciamus tractemus audramus ĩ ea ip̃a u seiu¬
timus ꝑte u̾sentur. In oculis tale nicħ fit aũis acciꝑit q̃ uidemus.
io auł multis modis uariisq delectari licet ⁊ si nõ adhibeat᷑ as¬
pectus. loquor enĩ de docto hoiẽ ⁊ erudito cui uiuere cogiiare ẽ duo¬
pientis aut̃ crgitacio nõ ferme ad ĩuestigandũ adhibet gculos ad lo¬
catos. Et enĩ si nox nõ adimit uitã beatam cur dies recti similis ad¬
an uobis nulla uedetur uoluptas nocturna. Appiũ ꝗdẽ ueterẽ illus

Expanded text:
onis esse sapientem, quia semper sit in voluptatibus. Ex quo effici putat ille, quod quaerimus, ut sapiens semper beatus sit. 4. Etiamne, si sensibus carebit oculorum, siaurium? etiam. Nam istaipsa contemnit. Primum enim horribilis ista coecitas quibustandem caret voluptatibus? cum quidam etiam disputent, ceteras voluptates in ipsis habitare sensibus: quae autem aspectu percipiantur, ea non versari in oculorum ulla iucunditate, ut ea, quae gustemus olfaciamus tractemus audiamus, in ea ipsa, ubi sentimus, parte versentur. in oculis tale nil fit; animus accipit, quae videmus. animo autem multis modis variisque delectari licet, etiamsi non adhibeatur aspectus. loquor enim de docto homine et erudito, cui vivere est cogitare. sapientis autem cogitatio non ferme ad investigandum adhibet oculos advocatos. etenim si nox non adimit vitam beatam, cur dies nocti similis adian vobis nulla videtur voluptas esse nocturna? Appium quidem veterem illum,
Abbreviated transcription (Latin):
mo daunuꝵ ꝙda ites eẽ sechusu aconcilio deoꝵ. Qui at se inte¬
hros castosq ẜuauissent quibq fuisset minima cũ corporibus
ooragio seseq abhis sem ꝑ seuocauissent eeñtq ĩ corporib hũauno
sutps ꝙ ab eo uiumationẽ hoe uideant qua prouidentes ꝗd in
suo se uoni sutp iu cũtu ⁊uluptate moriant᷑ sic om̃ibꝰ bonis et

Expanded text:
iis devium quoddam iter esse seclusum a concilio deorum. Qui autem se integros castosque servavissent, quibus fuisset minima cum corporibus contagio, seseque ab his semper revocassent, essentque in corporibus humanis sunt, sed quod ab co divinationem habere videantur, qua providentes, quid in morte boni sit, cum cantu et voluptate
Abbreviated transcription (Latin):
infirma dedisset hiisq ⁊ morbos in sanabiles ⁊ dolores ĩcellerables
aom̃xisset asos q dederit ⁊ corpoꝵ dolorib ꝯgruentes ⁊ sepati siis
angonb ⁊ molestiis implicatos. S ĩ hoc me ip̃ castigo ꝙ ex alioꝵ
et go nr̃a fortasse mollitia nõ ex ip̃a uirtute de iurtutis pobore
existimo. Illa eĩ si mõ ẽ ulla uictus quã dubitationẽ a uũculus tuns
brute substulit ciã que catexe ĩ hoĩe possunt subs seht̃ eaꝙ despicieno¬

Expanded text:
infirma dedisset, iisque, et morbos insanabiles, et dolores intolerabiles infirma dedisset, iisque, et morbos insanabiles, et dolores intolerabiles adiunxisset, animos quoque dederit, et corporum doloribus congruentes, et separatim suis angoribus et molestiis implicatos. Sed in hoc me ipse castigo, quod ex aliorum, et ex nostra fortasse mollitie, non ex ipsa virtute, de virtutis robore existimo. Illa enim, simodo est ulla virtus quam dubitationem avunculustuus, Brute, sustulit omnia quae cadere in ho
Abbreviated transcription (Latin):
Ic quĩtus dies brute finez faciet tusculanaꝵ disputa¬
cionũ qͦ die ẽ a nobis ea de re quã tu ex oĩb maxĩe
probas disputatũ. placere enũ tibi admodũ sensi et
ex co libro quẽ ad me accurutissime scripsisti et. ex
do collocarent profecto spe beate uiuendi totã ĩ eo curã studio
oꝑam q posuerunt. Ꝙ si ab hiis ĩuenta ⁊ ꝓfecta uirtus ẽ et si
presidii ad beate iiuendũ ĩ iurtute satis est quis ẽ ꝗ nõ p̃clare
et ab illis posita ⁊ a nobis susceptam oꝑam philosophandi arbit᷑t᷑:
ẽ nec tãtaꝵ uiriũ ẽ ut se ip̃ãm tucat᷑ uereor ne nõ tã uirtutis
fidrcia nitendũ nob̃ ad spe beate uiuendi ꝙͣ uota faciẽda uideãt.
Equedem eos casus in quibꝰ me fortuna uehem̃ter ex̾cuit mecũ ip̃e cõ¬
sicerans huic incipio snĩe diffidere interdũ ⁊ humaĩ gnis imbecili¬
tatem fragilitatẽq extimesce̾. Uereor enĩ ne natura cũ corpora nobis

Expanded text:
i. Quintus hic dies, Brute, finem faciet Tusculanarum disputationum, quo die est a nobis ea de re, quam tu ex omnibus maxime probas, disputatum. placere enim tibi admodum sensi et ex eo libro, quem ad me accuratissime scripsisti, et ex do conlocarent, profecto spe beate vivendi tantam in eo studio curam operamque posuerunt. quodsi ab is inventa et perfecta virtus est, et siest, et si praesidii ad beate vivendum in virtute satis est: quis est, qui non praeclare, et abillis positam, et a nobis susceptam operam philosophandi arbitreturest, nec tantarum virium est, ut se ipsa tueatur: Vereor, ne non tam virtutis fiducia nitendum nobis sit ad spem beate vivendi, quam vota facienda videantur. 2. Equidem eos casus, in quibus me fortuna vehementer exercuit, mecum ipse considerans, huic incipio sententiae diffidere: interdum etiam humani generis imbecillitatem, fragilitatemque extimescere. Vereorenim, nenatura, cum corpora nobis
Abbreviated transcription (Latin):
mł ait ĩ oĩ uita risisse lucilius s hrãꝗlla ⁊ serena sic eĩ accepi
nulla fieret mutacio. Quare accipio equide a cypenaycis hec
arma ꝯͣ caũs et euentus quib eoꝵ adueniẽtes impetus diut᷑¬
na p̃meditacione fr̃gũtur simłq uidico malu illud opinioĩs
&ẽ nõ nature Si enĩ ĩ re eẽnt. cur fierent ꝓuisa leuiora.

Expanded text:
mel ait in omni vita risisse Lucilius: sed tranquilla, et serena, Sic enim accepimmel ait in omni vita risisse Lucilius: sed tranquilla, et serena, Sic enim accepimnulla fieret mutatio. Quare accipio equidem a Cyrenaicis haec arma contra casus, et eventus, quibus corum advenientes impetus diuturna praemeditatione frangatur: simulque iudicio malum illud, opinionis esse, non naturae. Si enim in re essent, cur fierent provila leviora.
Abbreviated transcription (Latin):
ꝗb nõ suerant cogitata. Ergo co ꝗde nõ dubiũ qm̃ oĩa que mala
ad minucndũ dolore sĩt semꝑ oĩã hoĩ humana meditata.⁊ nimi¬
rũ ħ est illa p̃stans ⁊ diuina sapĩa ⁊ ꝑceptas penitus ⁊ ꝑtractatas
res humanas hr̃e nicħ admiruĩ cũ acctoerit nichil añ ꝙͣ euenĩt/
la dãna pegre rediens sẽꝑ secu cogitet.aut filii peccatũ aut uxo¬
ris morte aut morbu filie. coĩa ẽẽ hec. nequid hoꝵ ũꝙͣ animo
acãdat nouũ. quicꝗd p̃t̾ spem eueniat do oẽ deputare ĩ lucrocẽ. Er¬
go hoc terrencius a phya sũptũ cũ tã comode dix̾it Nos eqͦꝵ fon¬
tib co haustũ ẽ non rdicemus hoc meli ⁊ ꝯstancius sentiemus:
iuro suo fusse socrace eodem semꝑ se uidisse exeũte illũ domo
et peu̾tente. Nec uͦ ea spons epat q̃ mi. crissi illiꝰ ueteris. quẽ se¬

Expanded text:
uibus non fuerint cogitata. ergo id quidem non dubium, quin omnia, quae mala uibus non fuerint cogitata. ergo id quidem non dubium, quin omnia, quae mala ad minuendum dolorem, sint semper omnia homini humana meditata. et nimirum haec est illa praestans et divina sapientia, et perceptas penitus et pertractatas res humanas habere, nihil admirari, cum acciderit, nihil, ante quam evenerit, la, damna peregre rediens semper secum cogitet, aut filii peccatum aut uxoris mortem aut morbum familiae; communia esse haec, ne quid horum accidat omnino nouum; quicquid praeter spem eueniat omne id deputare esse in lucro." Ego hoc Terentius a Philosophia sumptum, cum tam commode dixerit, nos, e quorum fontibus, id haustum est. non et dicemus hoc melius, et constantius sentiemus. viro suo fuisse Socrate, codem vultu semper se vidisse exeuntem illum domo, et revertentem, nec vero frons erat, quae M. Crassi illius veteris, quem se