comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯsanguinee paᷤ ͤ ᷤ aĩ spes siue cupiditas et
gaudiũ metus et dolor quas due soraioes
equis partubus. ꝓsꝑitas et aduersitas pe¬
pere huic illint hũano aĩo insuftent que
uero cirti p̃cedet rõ ꝯns omibus una indat
clipco ꝙ et galea suis q artibus et ꝓp̃a ui
sod celesti magis auxilio ccũfermẽcia hostiũ
tela discuciat ea michi. de tuo ingemo spes
ost ut unde uictoria stet facile iũdices non
te duiciꝰ t̾ham sed ut ꝓpõitum meũ nostes
uidex oꝑis epla p̃mictenda erat quã si afs̾¬
bendam duxeris utrũq mencies. bideco. ne
longior p̃facio libellum breuem nõ aliter
ꝙͣ purgande caput exiguũ corpus p̾mat.
de etate florida et spe uite lon¬
Das florida ost multũ suꝑ est iute
En p̾ma mortaliũ bana spes
que ml̃ta ham̃i milia et fefellit et
fullit florida est etas Inane gau¬
dium et bieue flos dum loqͥmur arestit
etas integra ostr quis integra uocet cus

Expanded text:
nsanguinee passiones animi, spes seu cupiditas et nsanguinee passiones animi, spes seu cupiditas et gaudium, metus et dolor, quas due sorores equis partubus prosperitas et adversitas peperere, hinc illinc humano animo insultent: que vero arci presidet ratio, his omnibus una respondeat clipeoque et galea, suisque artibus et propria vi, sed celesti magis auxilio circumfrementia hostium tela discutiat. Ea michi de tuo ingenio spes est, ut unde victoria stet facile iudices. Non te diutius traham, sed ut propositum meum nosses, index operis epistola premittenda erat, quam si ascribendam duxeris, utrunque metiens videto ne longior prefatio libellum brevem non aliter quam pregrande caput exiguum corpus premat. DE ETATE FLORIDA ET SPE VITE LONs florida est, multum superest vite. En prima mortalium vana spes, que multa hominum milia et fefellit et fallet! Florida est etas. Inane gaudium et breve! flos iste, dum loquimur, arescit. Etas integra est. Quis integrum vocet cui
Abbreviated transcription (Latin):
illus exclamans. nõ mella laboꝵ ao ugro
noua mi facies mopnia ne surgat omĩa
ꝓcopit atq aĩo metu añ ꝑegi nec me falsit
ut incorꝑibus homi sic manis inltiplici pas¬
tione affectis medicamenta uerboꝵ młtis
mofficacia bisum uri s nec illud ꝙͦ me p̃te¬
uit ut in bisibiles aĩoꝵ morbos sit inbisilia
de remedia falsis opimonibus cirtũuenti
ueris sencenens liberandi sunt ut qui te¬
audiendo ceciderant audiendo ꝯfurgant
ad hoc qͥ quod hũit egenti libens obtulit
amico quãtulenciũq est pleno amititie
functus est munere am̃i emĩ spectat aicitia
non bom ꝙͣ p̾ua licet magni amoris iudi¬
tiũ dẽ pt̃ ego quidem ut magnificum qd
tibi opto sit ꝙ apciꝰ hoc temꝑe largiar nõ
ħeo ꝙ si ualidũ senseris ip̃a que peummi
ubus facit utilicas ꝯm̃dabit sui iualid
ex cusabit cõi nr̃i. sic aut̃ ad legendum
uemes quasi quatuor famosioies illo et¬

Expanded text:
illud exclamans: Non ulla laborum, o virgo, illud exclamans: Non ulla laborum, o virgo, nova mi facies inopinave surgit: omnia precepi atque animo mecum ante peregi. Nec me fallit, ut in corporibus hominum sic in animis multiplici passione affectis, medicamenta verborum multis inefficacia visum iri, sed nec illud quoque me preterit, ut invisibiles animorum morbos, sic invisibilia esse remedia. Falsis opinionibus circumventi veris sententiis liberandi sunt, ut qui audiendo ceciderant, audiendo consurgant. Ad hec qui quod habuit egenti libens obtulit amico, quantulumcumque est, pleno amicitie functus est munere. Animum enim spectat amicitia, non rem, que parva licet magni amoris indicium esse potest. Ego quidem, ut magnificum quodque tibi opto, sic quid aptius hoc tempore largiar non habeo. Quod si validum senseris, ipsa que pretium rebus facit utilitas commendabit; sin invalidum, excusabit amor noster. Sic autem ad legendum venies, quasi quattuor ille famosiores et co
Abbreviated transcription (Latin):
non cam insalenter ut pleriq feliciũ tũ uero
minas nuꝑ atq impetum tam forti cãq in¬
uicto aĩo tulisti ut uel ob hoc unũ mltis qui
ancea tuũnomen adorant te amandũ iuũdi¬
qi p̃bueri. habet em̃ hoc ꝓpͥum uirtus ut ĩ
amorem sui bonos eriget inscuporem malos
conspectõr est michi uero non solłi ad antiquũ
tui amorem ꝙ impo ᷝ ͤ factu rebar multum
noue Remuolencie adieceris s alio festm̃a¬
tem calamũ adh non cuo tꝑe scribenda de¬
flxxeris ut et inscp̃tum meis aĩ tui iultũ
uelut inspeculo concempleris Et si quid minꝰ
exculum apparuerit ꝙ bona fide displiceat
as hũt modum formos atq ita te insittuas
ut scu soltris seu noiuis artibus que mnuãbi¬
ses ci sunt tecũ post hac fortuna uaĩ aui̾t
nlia te spc̃s irrum turbet sed ꝑatus ad oĩa
ꝓmptus ad singula. dulcia ꝑiter et amara
despicias fidencissime ab aduerso maronẽn

Expanded text:
non tam insolenter ut plerique felicium, tum vero non tam insolenter ut plerique felicium, tum vero minas nuper atque impetum tam forti tamque invicto animo tulisti, ut vel ob hoc unum, multis qui antea tuum nomen oderant te amandum mirandumque prebueris —habet enim hoc proprium virtus, ut in amorem sui bonos erigat, in stuporem malos conspectior est —, michi vero non solum ad antiquum tuum amorem, quod impossibile factu rebar, multum nove benevolentie adieceris, sed alio festinantem calamum ad hec non suo tempore scribenda deflexeris, ut et in scriptis meis animi tui vultum velut in speculo contempleris. Et si quid ibi minus excultum apparuerit, quod bona fide displiceat, ad hunc modum formes atque ita te instituas, ut seu solitis seu novis artibus, que innumerabiles ei sunt, tecum posthac fortuna variaverit, nulla te species rerum turbet, sed paratus ad omnia, promptus ad singula, dulcia pariter et amara despicias, fidentissime ab adverso Maroneum
Abbreviated transcription (Latin):
aomi ut dubitaure posres an amcosr pus
an fidei fseres intericum accessit in medio
reꝵ ostu gritudo pene ustima et tã mor¬
ti ꝓxmiã ut quem biuere ampsiꝗ nc̃ pos¬
se ꝓsuasum cet eucinctum fama colgaet
et hic morbus q pauptas hit laborum
tu mullis pulsum pria ꝓculdono in alie¬
ms terris at saribus c̾iuconance bello serui¬
obressum oppsrerant no quid oĩo intermi
tibi cu hus annas si quos aut uirtus
fecerat aut fortua dimiserat peu colloqi
carcerem de fuit aut mortem ꝙ̃uis nͨ cait᷑
defuit dumi fiducissima quĩs et ꝑs cuoꝵ
bisterum. naci om̃s naceq ab ꝯosabus
capte cent nllo prorsus tibi relicto solacis
tante ꝓsis nec mors quidem dũ et cu scca
asidue suctareris et imus ex fisno iam
tut tenerim et infencem aiam in tara
posuiret. quid mita impsetũ inte uno
s. et quid mali possit haud nũꝙͣ leta cristibus.
mistencem ince tius ꝙ pignoribus secretim ex¬
plicuisse fortunam quibus olim cũ blandicias

Expanded text:
m, ut dubitare posses an amicorum prius an fidei fleres interitum. Accessit in medio rerum estu egritudo pene ultima et tam morti proxima ut quem vivere amplius non posse persuasum esset, extinctum fama vulgaret. Et hic morbus, hec paupertas, hic laborum cumulus, pulsum patria, procul domo, in alienis terris ac laribus circumtonante bello semiobsessum oppresserant, ne quid omnino interim tibi cum his amicis, si quos aut virtus fecerat aut fortuna dimiserat, seu colloqui carcerem defuit ac mortem, quamvis nec carcer defuerit, dum fidissima coniunx et pars tuorum viscerum nati omnes nateque ab hostibus capti essent, nullo prorsus tibi relicto solatio tante prolis, nec mors quidem, dum et tu secum adsidue luctareris et unus ex filiis iam tunc teneram et insontem animam in carcerem posuisset. Quid multa? Impletum in te uno d boni scilicet et quid mali possit, haud unquam leta tristibus miscentem, in te tuisque pignoribus secretim explicuisse fortunam. Cuius olim cum blanditias
Abbreviated transcription (Latin):
reniter ondit ad eternam uitam  ueram
refuenonem deo gras sum adeptus ene
etrie de gitis custodi aucem ilsam bene aberro
contiouetsiam de qua moco sitigauimꝰ cumꝰ sit
situm fare s miris pictas q̃t sapia empastu¬
aphans eiuꝰ iei sactantiꝯ memimnt insututont
pdr affirmat inquit hermos ios ꝗ agnoerit
deum nõ em̃ abincursibus demonis antat er
uerum criam ne ftico quid teneri bna ona.
trquit custodia pietas etem pius homo nap
demom pestimo neq fato subiacet &s en A
lami donur est pͥretuo qͥom̃o quid sit uit pt

Expanded text:
r ostendit ad eternam vitam. Veram religionem Deo gratias sum adeptus. Bene ais: “Deo gratias”. Custodi autem illam bene ab errocontroversiam, de qua modo litigavimus, cum sit scriptum sacris in literis: “Pietas est sapientprophanis, cuius rei Lactantius meminit, Institionum II: affirmat, inquit, Hermes eos qui cognoverunt Deum non tantum ab incursibus demonum tutos esse, verum etiam ne fato quidem teneri. Una, inquit, custodia pietas. Et enim pius homo neque demoni pessimo neque fato subiacet; Deus enim solum bonum es
Abbreviated transcription (Latin):
De forma corꝑis exia. i¬
Dima corꝑis ermna est r nichil
firmor est issa ꝙ tempus cũ co bties
cum codem fugit. siste si poces cepus
poreuit forsan et forma consistere.fea
corpis egnegia est r fingili inc̃eris fũ¬
da m̃oo ceorpus ppri embre m̃ moren ꝓ̃terit
quasitatibus que mor̃li cũ corꝑpe fugunt
ulsa uesos ꝙ̃ fdrma que mor ut amenum
flostusũ andeiet ipos mcei ocusos mrantiua

Expanded text:
DE FORMA CORPORIS EXIMIA Forma corporis eximia est. Nichilo firmior est illa quam tempus; cum eo veniens, cum eodem fugit. Siste si potes tempus: poterit forsan et forma consistere. Forma corporis egregia est. Fragili niteris fundamento. Corpus ipsum umbre in morem preterit: qualitatibus que mortali cum corpore fugiunt nulla velocior quam forma, que mox ut amenum flosculum ostenderit, ipsos inter oculos mirantium
Abbreviated transcription (Latin):
noꝙ de nichilo dcm̃ est Iamq apus nr̃õs ho¬
mĩes in puerbiũ uenit magni laboris ẽs̃
ferre ꝓspitatem noꝙ a casu flatus ait
bñ ferre magnam disce forcunam. dis¬
ficile nempẽ cause cenfebat artem que
inisi studio adhidito nestiretur Reterum
seneca ipẽ fortune ꝑcem illam que sibi diffi¬
ciltor bisa crat et est haud dubie p̃ma fr̃o¬
dedignatur limamꝰ et mchil meis rebus
intento nec comere asiena nec ccuꝑe qt

Expanded text:
Neque de nichilo dictum est iamque apud nostros hoNeque de nichilo dictum est iamque apud nostros homines in proverbium venit magni laboris esse ferre prosperitatem neque casu Flaccus ait: Bene ferre magnam disce fortunam; difficilem nempe censebat artem, que nisi studio adhibito nesciretur. Ceterum Seneca ipse fortune partem illam, que sibi difficilior visa erat — et est haud dubie prima frondedignatur limam et michi meis rebus intento nec comere aliena nec carpere est
Abbreviated transcription (Latin):
tes socum obtmuisse modostiam sius eam
temprrqnciã dici maiꝰ. ꝙͣcũ tñ ad illud
de qua agitur actinet difficiluis ꝓspere
foctune iegine extimo ꝙͣ aduerio aliq̃toꝙ
faccor apud me formo dolosior et ꝙ ꝯstat insidi¬
osior est fortuna blanda ꝙ minax ꝙ ut sic opiõr
non me scribenciũ forma non uerboꝵ laquer
nodi q sophismatu sed ieꝵ expim̃ta biceq
huiꝰ cidigunt exempla et magnũ difficultatis
argumentum raritas nam qui dapna qui
pauꝑiem qui exiliũ qͥ carcerem qui supplicũ
q̃ morcem et peioies morte gues merbes aᷤ
auio culerint mlc̃os bidi qui diuitias qͥ hoies
qͥ potenciã nłłm Itaq sepe mio̾ me spectante
cont̾ omem aduerse forcume uiolenciani miũtos
ludo facili ꝓppior stuit huam̃ q robur cũ
ꝙd mine non fugerant inflipere blandiae
nostio em̃ quõ mox ut micior ẽẽ cepͭ fortua
mapit mens omolita tumidior fieri et sue
fortis obluuonem adiũcta ꝓpperitate ꝯcpe

Expanded text:
tes locum obtinuisse modestiam, sive eam temperantiam dici mavis; quantum tamen ad id de quo agitur attinet, difficilius prospere fortune regimen existimo quam adverse aliquantoque, fateor, apud me formidolosior et, quod constat, insidiosior est fortuna blanda quam minax. Quod ut sic opiner, non me scribentium fama, non verborum laquei nodique sophismatum, sed rerum experimenta viteque huius adigunt exempla et, magnum difficultatis argumentum, raritas. Nam qui damna, qui pauperiem, qui exilium, qui carcerem, qui supplicium, qui mortem et peiores morte graves morbos equo animo tulerint, multos vidi; qui divitias, qui honores, qui potentiam, nullum. Ita sepenumero me spectante contra omnem adverse fortune violentiam invictos ludo facili prosperior stravit humanique robur animi, quod mine non fregerant, inflexere blanditie. Nescio enim quomodo, mox ut mitior ceperit esse fortuna, incipit mens emollita tumidior fieri et sue sortis oblivionem adiuncta prosperitate concipere.
Abbreviated transcription (Latin):
sior funestiorq si sola est g oloquentia.
singularis est i hec est que singulares bios
ica dẽ damostenes et cycero ee aucõnis nõ
nogabunt ⁊ cloquencia pausiblis ẽ
sĩ innocenter absq iactancia utare iux ullare
ciciꝰ insaitudims amorem tibi consises ⁊ gliam
queras si quo nsi mere bututis artificiõ qri
pt̃ sul arioganter acq imꝑbe ꝑ facile tibi dis¬
conmen et muscoꝵ adia ꝯflaueris. sapientis
dcm est ciuꝰdam mors et uita in manu ligue

Expanded text:
sior funestiorque, si sola est. Eloquentia sior funestiorque, si sola est. Eloquentia singularis est. Hec est que singulares virosita esse Demosthenes et Cicero et Antonius non negabunt. Eloquentia plausibilis est. Si innocenter et absque iactantia utare, vix ulla re citius multitudinis amorem tibi concilies et gloriam queras, si quo nisi mere virtutis artificio queri potest; sin arroganter atque improbe, perfacile tibi discrimen et multorum odia conflaveris. Sapientis dictum est cuiusdam: “Mors et vita in manu lingue
Abbreviated transcription (Latin):
r fiducia magnnis ꝑiculis biam fecit et ami
actollat atq aduuet frenũ accipiat se se noc ł
quid agendũ instat exannẽt absit insolencia
paritur et contemptus sui ꝓ grossa aiberiꝰ
biriũ obluusti cepit Iam non fiducia fed te¬
meritas et audatia est quo nichil est a su¬
pionte r̾mociꝰ hec mrebus omib agendis
ut aspectu speciosior sit efftũ ꝑitulosier ig¬
nauia est illa om̃ domi pigros et inglorios
tenet qec̃ impessit ardentes et quos euenna¬
bant ꝓmocura ꝑcipitat hec sepe bellacis¬
simos uiros ondit ibecilles cautissimos.
ꝓbauit incautos utq ad te rcdcam qͥ distre¬
cissi bidobantur infancissimos pacefeat g
⁊esoquencia ingens est ⁊ ut sit fides hiscori¬
co icer uiciã infmita h elaquentia hitarse
ueriq locum ceneat auctoritas neq dubiũ̃
sit ꝙ eloquencie pnceps me̾thoricis scribit
oloquencia sine sapĩa oẽ posse que ut liquet
suꝑioribus aduersantur ssta tñ quolib mõ
supta csoquencia cerce quo maior co dap̃no¬

Expanded text:
 fiducia magnis periculis viam fecit; ut animum attollat atque adiuvet, frenum accipiat, sese norit, quid agendum instat examinet: absit insolentia pariter et contemptus. Sin progressa liberius virium oblivisci ceperit, non iam fiducia, sed temeritas et audacia est, quo nichil est a sapiente remotius. Hec in rebus omnibus agendis ut aspectu speciosior, sic effectu periculosior ignavia est: illa enim domi pigros et inglorios tenet, hec impellit ardentes et quos extimabatur promotura precipitat, hec sepe bellacissimos viros ostendit imbelles, cautissimos probavit incautos utque ad te redeam, qui disertissimi videbantur, infantissimos patefecit. Eloquentia ingens est. Ut sit fides historico inter vitia infinita eloquentiam habitasse verique locum teneat auctoritas neque dubium sit quod eloquentie princeps in Rethoricis scribit, eloquentiam sine sapientia esse non posse, que, ut liquet, superioribus adversantur, ista tamen, quolibet modo sumpta, eloquentia certe quo maior, eo damno
Abbreviated transcription (Latin):
nlli fere nr̃oꝵ hõm par pñcipũ fauor nllt
par fuit inuiria ut cũ paulo añ certanti
in aicicia tuã ince̾ntur idempĩ de nlła alia
caput insidiis peteret auro p̃us at geminĩs
sargiflius q mum̾bus tot ꝑ annos ꝓpicie ac
fauentis fortune. Et que hus om̃ibꝰ g̃iuior

Expanded text:
Nulli fere nostrorum hominum par principum favor, nulli Nulli fere nostrorum hominum par principum favor, nulli par fuit iniuria ut, cum paulo ante certatim in amicitiam tuam niterentur, idem ipsi, de nulla alia caput insidiis peteret, auro prius ac gemmis largifluisque muneribus tot per annos propitie ac faventis fortune et — que his omnibus gravior
Abbreviated transcription (Latin):
suoꝵ manibus e sumo solio decracti bitam
simul et imꝑiũ amisere Ac ne omĩa a ue¬
tustate metuemͣ et exules nuꝑ et captiuos
et macie ceros et demi capite trũtos ꝙq
durissimũ uł relatu est et laques eugcos
sideq samatos ieges nouimꝰ tibi tai cor
irgui natura dẽderat nec dedit regũ for ͣ
ne alistulit at quem moeteris ilła tã uai̾e
arerit uix ꝙ sciam nr̃a etas mueniet sa
inpmis ualitudine ꝓsperrima et corꝑis
diribus dudum fietus usq ad scupoieni
om̃i qui te norant intra no mlcos annos
ut penitus tuũ illud pͥstnũ robur amiser
non inferiore miraculo dexteritatis eximie
acq insolite grauitatis aut qui olim pene
aeripes fuẽris nuc acliuis aut seruorũ
mamibus equi tergo impoitus aut hucris
iuy dentis cerrãm passibus meciaris prĩa
tua uno ꝓpe temꝑe te dimi bidit atq exulẽ
ita tamen ut nichil obsturior exilio iudere

Expanded text:
suorum manibus e summo solio detracti, vitam suorum manibus e summo solio detracti, vitam simul et imperium amisere? Ac, ne omnia a vetustate mutuemur, et exules nuper et captivos et in acie cesos, domi et capite truncos quodque durissimum vel relatu, et laqueo enectos fedeque laniatos reges novimus. Tibi, cui cor regium natura dederat, nec dedit regnum fortuna nec abstulit: at quem in ceteris illa tam varie egerit, vix, quod sciam, nostra etas inveniet. Iam in primis valitudine prosperrima et corporis viribus dudum fretus usque ad stuporem omnium qui te norant, intra non multos annos ut penitus tuum illud pristinum robur amiseris, non inferiore miraculo dexteritatis eximie atque insolite gravitatis, ut qui olim pene eripes fueris, nunc acclinis aut servorum manibus equi tergo impositus aut humeris nixus lentis terram passibus metiaris. Patria tua uno prope tempore te dominum vidit atque exulem, ita tamen, ut nichil obscurior exilio viderere.
Abbreviated transcription (Latin):
et nocentis bom atq utusq fortue remediũ
b̃ui scd amita ꝯfectumi b manu qiͣ supplias
mordi nũt non es mefficax ancdocũ mexi.
gua puide om̃ibus locis citq temꝑibꝰ ad
manũ ut auit et in piride in ꝓmptu qc̃ãs
nam ut diri ut̃q forcune facies mecuenda
beruptn ut̃q colleranda est et hec qͥd fño
indiget illa placio hit aĩ elato r̃pͥmenda illic
refouenda at subleuanda facigato hanc
go Barietatem cogitanti michi non mõ tame
d ħ uellem aliqd scribe tu occurrebas. dignꝰ
ait cero. s cciam tu me soliꝰ ut st̃berẽ exci¬
tabas non quid u̾bo ut qui ceptoo michi
conscius sis tantoꝵr sed iebus ipis et in
utramq ꝑtemi habudante matĩa mltos in
eccusto forcune hĩtos młtos in delicus senꝰ
mldos magns inpetu rotatos nec scandenciũ
desuit exempla nec ruenciũ nͨ sũ nestius
quosd et altiore fastigio plapios quot rõm
imꝑatores quot exm ieges uel hostiũ uol

Expanded text:
et nocentis boni atque utriusque fortune remedium et nocentis boni atque utriusque fortune remedium breve sed amica confectum manu, quasi duplicis morbi velut non inefficaide omnibus locis atque temporibus ad manum, ut aiunt, et in promptu habeas. Nam, ut dixi, utraque fortune facies metuenda, veruntamen utraque toleranda est et hec quidem freno indiget, illa solatio: hic animi elatio reprimenda, illic refovenda ac sublevanda fatigatio. Hanc ergo varietatem cogitanti michi, non modo cum de hoc vellem aliquid scribere, tu occurrebas dignus ait Cicero, sed etiam tu me solus ut scriberem excitabas, non quidem verbo, ut qui ceptorum nichil conscius sis tantorum, sed rebus ipsis et in utranque partem abundante materia. Multos in eculeo fortune habitos, multos in delitiis scimus, multos magno impetu rotatos; nec scandentium desunt exempla nec ruentium, nec sum nescius quosdam ex altiore fastigio prolapsos. Quot Romani imperatores, quot externi reges, vel hostium vel
Abbreviated transcription (Latin):
ritatis industrie cui excitande atq adiuuade
nosaitur insatutũ de ho ip̃o tocũ loqui aliqͥ
quodq ille eut galien sus p̃sacit illud a¬
zoni meo nut ꝙp̃tu ho defosso iam et eccupato
insupei et ꝑtem alteram ad illo sru obli¬
uione seu iudic̃o p̃ccemissam actingere
utq cuit sciens pauca ꝑmiscui nõ fortuẽ
ciuꝰpiã scd uirtutis aut uitũ excellentie
nrestos q aios factura biden̾tur quibus
mebus quo me gesseemi ingemo cu
mansebis occupaconũ memor ac tꝑis qͥ pau¬
cissimis diebus exceptũ ꝑ senĩq opus admirãs
eideri Ego solius fidci uidex sim studui her¬
cłe nõ ut bnũq michi speciosiꝰ sed ut atq cͥ
atq alus si tamen aliꝰ quisꝙͣ hec actigerit
utilia usum est conquere demq sinis mens
is. qui semꝑ nhꝰ gne scudioꝵ sunt nõ tamẽ
s scribentis saus ꝙͣ legentis utilicas. si qua
ermeꝑapiant sperari pt̃. ad id marime
usperi ne armariũ euolue ad omem hostis
suspitõnem at stp̃tum sit nãc qũ mali oĩs

Expanded text:
tque adiuvande noscitur institutum, de hoc ipso loqui tecum aliquid quodque ille tunc Gallioni suo prestitit, id Azoni meo nunc, quantum hoc defesso iam et occupato insuper et partem alteram, ab illo seu oblivione seu iudicio pretermissam, attingere. Utrique autem sciens pauca permiscui, non fortune cuiuspiam sed virtutis aut vitii excellentie mestosque animos factura viderentur. Quibus in rebus quo me gesserim ingenio tu censebis, occupationum memor ac temporis, qui paucissimis diebus ceptum perfectumque opus admirans videris; ego solius fidei iudex sum. Studui hercle non ut unumquodque michi speciosius, sed ut tibi atque aliis — si tamen alius quisquam hec attigerit — utilius visum est conquirere; denique finis meus is, qui semper in hoc genere studioru scribentis laus quam legentis utilitas, si qua ex me percipi aut sperari potest: ad id maxime respexi, ne armarium evolvere ad omnem hostis suspitionem ac strepitum sit necesse, quin mali omnis
Abbreviated transcription (Latin):
cquis spatus biuerent nũc plibꝰ uns et se¬
piꝰ p̾ma etas imonoem meidit quo fit ut
¶ͦ paua ami aduertant tamen exqs soqui
cepimus mutacõ aliqualis mcefsit et modo
pea suigulos filsaꝵ tractus ure alis eraidit
aliquid de caduco etatis flore subchitur. qs
cũt que sic plus ht hic mollis et intidus ado¬
lestens ꝙ ille durꝰ et squamosq senex p̃t̃ hũt
quẽ soqͥmur etatis brruem s. et caducũ ỹma
assidue cadencem florem ubi quid tam dulte
tam iocundũ nõ incelligo cũ stiat dc̃o cieius fe
futurum ꝙ ille nũc est bel si nostit insamat¬

Expanded text:
quis spatiis viverent. Nunc pluribus viis et sepius prima etas in mortem incidit, quo fit ut hoc pauci animum advertant, tamen ex quo loqui cepimus, mutatio aliqualis incessit et modo per singulos syllabarum tractus vite aliquid excidit, aliquid de caduco etatis flore subtrahitur. Quid autem, queso, plus habet hic mollis et nitidus adolescens quam ille durus et squamosus senex preter hunc, quem loquimur, etatis brevem scilicet et caducum, immo assidue cadentem florem? Ubi quid tam dulce, tam iucundum non intelligo, cum sciat dicto citius se futurum quod ille nunc est vel, si nescit, insa
Abbreviated transcription (Latin):
qd cu fortuna c⁊ etga ͣ cma nõs fucere
sentes suentsq desmimꝰ soli igitur inbe¬
ailses et ac̾ hati na equo marce cũ inplaca¬
bili hoste in grodiur quos illa iuassim seu
seue asiquid aitossit at deicit et ingirum
iactaremur alia enĩ breuissimi sollicitudis
infinice quibus unis cui pupmi litari.

Expanded text:
d cum fortuna gerimus? Cuius nos facere lentes scientesque descivimus: soli igitur, imbecilles, exarmati, non equo Marte cum implacabili hoste congredimur, quos illa vicissim ceu leve aliquid attollit ac deicit et in gyrum iactaremur, animalia evi brevissimi, sollicitudinis infinite, quibus insciis cui puppim litori,
Abbreviated transcription (Latin):
illud nature fiib no ꝯcenai insanam arce lax¬
astis i Memoria omps est .r ticulis q mismis
est deo mscipotens dicẽ uoluisti si qua tamẽ insig¬
ms memorie ius est ꝙ omi cuciositate melius.
fuit dampnora reiciat strmgat utilla na tam
fedulo que delectentur aggreget ꝙ que ꝑsint.¬
i oremoria optima est r optio ithił ẽ meliꝯ
ꝙ si fidem dc̃o queres ut moptims te memõre
pbeas opertet mem̃to pt̃a tui ut doseas menico
mortis ut desmas menito ome ustitie uteme¬
as memento mseuceidiene despetes a
⁊ pcłarum est esoquium magnitm̃

Expanded text:
 contenti insaniam arte laxatis. Memoria omnipotens est. Titulus hic uni suus est Deo: multipotens dicere voluisti; si qua tamen insignis memorie vis est, quod omni curiositate melius fuerit, damnosa reiciat, stringat utilia, neque tam sedulo que delectent aggreget quam que prosint. Memoria optima est. Optimo nichil est melius. Quod si fidem dicto queris, ut in optimis te memorem prebeas oportet, memento peccati tui ut doleas, memento mortis ut desinas, memento divine iustitie ut timeas, memento misericordie ne desperes. 9 preclarum est eloquium. Magnum,
Abbreviated transcription (Latin):
ille felicior est habendus qui noiussime uissus
pt̃ bnde colloge suppliciũ euadat et buat iu¬
uenem semo eriꝑe sola mors pt ad sũmam¬
ad simam ꝑuo temꝑis inspacio nõ stat mag̃
fellctas et ingentibus aĩs litue ichiloptale
oeulos apice assuesute iam tandeni et̾na ceri

Expanded text:
ille felicior est habendus, qui novissime iussus potest, unde college supplicium evadat et vivat, iuvenem senio eripere sola mors potest. Ad summam, parvo temporis in spatio non stat magna felicitas et ingentibus animis breve nichil optabile oculos aperite, assuescite
Abbreviated transcription (Latin):
Incerq ꝑpetuos aĩoꝵ fluctus seu totidem lucida
sydera et furmamenco ũtatis affira seu cocidẽ
fuaues et felices aure cotidem industres at ex¬
ꝑti naute et portũ nobis quietis oñdunt ut es
uoluntatũ nr lenta carbasa ꝓmouent et
fluitantis aĩe gubernaculũ regunt ꝙ tantis
accolutur et scerillũ disputatõnũ uentosa iac¬
tancta ꝑmane tirtũnosuũtur sed que uertis
et modesus gradibus ꝯpendio ad faiuet ꝑgl
cis ⁊ noticie aiudũ fecerit fortuna que ut auit
matne reꝵ ꝑtis imꝑiu te net turbido quos
at ꝓfundo negotiorum et curaꝵ peloro isat¬
tandum dedit cet̾m non ut sogendũ ociũ sit
uissimis diebus ociosas horas quot̾ liciat.
fiuritus cotidie instruitõnem cotidie perum
memorabiliũ dectior fieri uelles ubi nlła qͥ
nlli cedis meoria sope te ꝓ libris uti solitũ
ip̃e tibi sũ tostis in quo si abi meunte etate
dus es ꝓmor quo scrotinꝰ matutio uatõe

Expanded text:
interque perpetuos animorum fluctus, ceu totidem lucida interque perpetuos animorum fluctus, ceu totidem lucida sidera et firmamento veritatis affixa, ceu totidem suaves ac felices aure, totidem industrii ac experti naute et portum nobis quietis ostendunt et eo voluntatum nostrarum lenta carbasa promovent et fluitantis anime gubernaculum regunt, quoad tantis attollitur et sterilium disputationum ventosa iactanctia per inane circumvolvitur, sed que certis et modestis gradibus compendio ad salutem pergit. cisque notitie avidum fecerat; fortuna, que, ut aiunt, magne rerum partis imperium tenet, turbido quodam ac profundo negotiorum et curarum pelago iactandum dedit. Ceterum non ut legendi otium, sic tissimis diebus otiosas horas quotiens licuit furatus, quotidie instructior, quotidie rerum memorabilium doctior fieri velles, ubi illa, qua nulli cedis, memoria sepe te pro libris uti solitum ipse tibi sum testis. In quod si ab ineunte etate ndus es
Abbreviated transcription (Latin):
securitate t̾buit nobis os ingenũ et acumen
ci semper quasi cũ cerbero triayiti hoste luctã¬
dum est ut rone cariusse ꝑpe meliꝰ in nos metipos
ethera nature p̃scancoris noma uercentibus
hint malo obstare sub dirrĩ  uetustate iam et
ꝯsuetudine raditato. euitando tamen in quani
mexpugnabile et sapientũ homi crebra colloqͥa
ip̃uis id̾ genus iam rarestat et ml̃co maxime iug
secco at ꝑugil scp̃toru q nobilũ mommẽta
posuerunt modo salubeius monitis censendus
aĩ non desit quem unu interris sam consihii bi¬
uũ fontem asseuerare non uereor. Nobrem si
uel plebens stp̃toribus ꝓ affcũ mdo grãm alni¬
hñcem ditam scmiꝰ siue ꝓ eo ꝙ iter apperiusse
sequentibus uisi erant qnͣta. oro te gr̃a claris
ac ꝓbatis scp̃toribus est hñda qui młtis ance
nos scũs interram uersi dm̃nis ingemis in sceutis
sanctissimis nobistũ biut coħitant collocũtur

Expanded text:
securitatem tribuit. Nobis ob ingenium et acumen animi semper quasi cum Cerbero tricipiti hoste luctandum est, ut ratione caruisse prope melius in nosmetipsos etherea nature prestantioris arma vertentibus. Huic malo obstare subdifficile est, vetustate iam et consuetudine radicato: enitendum tamen, in quam inexpugnabile — et sapientum hominum crebra colloquia — quamvis id genus iam rarescat — et multo maxime iugis lectio ac pervigil scriptorumque nobilium monumenta profuerunt, modo salubribus monitis consensus animi non desit, quem unum in terris sani consilii vivum fontem asseverare non verear. Quamobrem, si vel plebeis scriptoribus pro affectu nudo gratiam aliquando habitam scimus, siue pro eo quod iter aperuisse sequentibus visi erant, quanta, oro te, gratia, claris et probatis scriptoribus est habenda, qui multis ante nos seculis in terram versi, divinis ingeniis institutisque sanctissimis nobiscum vivunt, cohabitant, colloquuntur
Abbreviated transcription (Latin):
eris du et si esse cupis cura ut sis bonus s¬
mum birtus sola non metuit. De ĩgẽro
ureutes utman assoqun quo uelocius
et roms artibus appłicabłs p̃ciosa ai suppalex
si minus onerosa piculosa laboriosa g in¬
gemũ ꝑatutũ est ⁊ Ingenuĩ nõ acions sod
equabltras acq constanciã ueram laudem at
ꝓpecuam merentur quorumd acumen teniã
cuspide frangitur p̾moq molimie defiat ua¬
lidissima eciam si ad uleniũ extenuentur ĩ¬
firma sunt sic robur dẽ cenuitas accerit
acutissmiũ ingemum est  nchil sapiẽae
odiosius acuime minio nichil uere phileppba¬
ti molestiꝰ ꝙͣ sophista sõ minsam palladi ft̃o¬
ere ueteres arancam cuiꝰ subale opus ac te¬
nues sunt sed fragiles nłłꝙ usui ut mutis¬
nis ergo sic ngõmĩ acies sit non penetrat
modõ sed subsistat g promptũ at ucrsa¬
ble ingeniũ est i hoc marco cathom ꝯsoĩo

Expanded text:
eris diu et, si esse cupis, cura ut sis bonus: seris diu et, si esse cupis, cura ut sis bonus: senium virtus sola non metuit. 7 DE INGENIO virtutes utinam! Alioquin quo velocius, et bonis artibus applicabile pretiosa animi suppellex; si minus, onerosa, periculosa, laboriosa! Ingenium peracutum est. Ingenii non acumen, sed equabilitas atque constantia veram laudem atque perpetuam merentur. Quorundam acumen tenui cuspide frangitur primoque molimine deficiet: validissima etiam, si ad ultimum extenuentur, infirma sunt. Sic robur omne tenuitas atterit. Acutissimum ingenium est michi. Nichil sapientie odiosius acumine nimio, nichil vero philosophanti molestius quam sophista: ideo invisam Palladi finxere veteres araneam, cuius subtile opus ac tenues tele sunt, sed fragiles nullique usui. Ut mucronis ergo, sic ingenii acies sit: non penetret modo, sed subsistat. Promptum ac versabile ingenium est. Hoc Marco Catoni censorio
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓ hec ingenũ laus cui maria et celũ et eter¬
nitas et nature spacia recessusq et archa u̾ꝵ
om̃i pacent corpus pũcti moñitiq ambitu t̾tũ¬
st p̾tum quo sua pnititas latura acq ubi deposi
sme ullis astrologitis comecturis aut geomet̾cis
demonstraconibus note sunt ita eo cũiritur bbi
ꝓfecto non curritur g incrediblis mõ michi
ꝑmatas est . Cum am̃s homĩes excesseris¬
I sepusculũ non equabis n ꝑmatas scupenda
est .x hec plerosq pendentibꝰ et p̃cuptis
locis ꝯniutata comitata plana calle desatuet
ꝑ confragia manciũ innocue uolitantes pꝰ
lem pedĩs offendiculo ibia publica ꝑ lapsos
et uictos nouit etas ura anceps contr̃a ꝙ natu¬
iam insucta ꝙ grauiũ corꝑmi ħ leuitas uolu
crem ꝙ hoiem nõ dm̃ factura nani si iosfẽra
ꝓcespit ferra tamen cico desiet bioue robur
pardus spacio leuitas ingranescet pͥmã etas
stimulos habet fienos ultimia quidꝙ es non

Expanded text:
est. Hec ingenii laus est, cui maria et celum et eterest. Hec ingenii laus est, cui maria et celum et eternitas et nature spatia recessusque et arcana rerum omnium patent: corpus puncti momentique ambitu circumscriptum quo sua pernicitas latura atque ubi depositsine ullis aut astrologicis coniecturis aut geometricis demonstrationibus note sunt; ita eo curritur, ubi profecto non curritur. Incredibilis modo michi pernicitas est. Cum omnes homines excesseris, lepusculum non equabis. Pernicitas stupenda est. Hec plerosque pendentibus et preruptis locis comitata plano calle destituitper confraga montium innocue volitantes, post levi pedis offendiculo in via publica prolapsos extinctosque novit etas nostra. Anceps est contraque naturam insueta gravium ccremque hominem non diu factura; nam etsi inoffensa processerit, fessa tamen cito desinet: breve robur pardus. Spatio levitas ingravescit. Prima etas stimulos habet, frenos ultima; quicquid es, non
Abbreviated transcription (Latin):
uero quantãꝵ ip̃e sis biriũ iste ent̃ nõ tue sũt
tod hospieñ ymo carceris tui bires uanũ e ãt
c̃ ip̃e sis fragilis forti hĩtatulo dicam meliꝰ
forti aduersario gliari g iuribus meis letor¬
r quis hit dicam iisi poeticũ illud nõ lõgũ
defecalere inq leticis locũ uement querele mi¬
ninisti ut ioip̃e tam ualidis ꝙ̃ ius mõ iñcoraui
de fuis siribus infenectutẽ conqueritur
De uelccitate corporea. ui.
rs ꝑnicitas ml̃ta est ofert quo nãm
cuesus intenditur ml̃tos fua uelocitas
mexitum tulit g pmatas mira estr cͣrite
mortales ut libet celi uelotitas nos p̃turrit et
ad penum et ad mortem applitat illus nõb̃
cursum eripiet motũ illa g pnicitas sũma
est .r eo tendit ubi desmat  pnititas in¬
audita est r Illuc ꝓperat ubi tarditas mlt̃a
erit g ꝑnicitas infmita est sit ꝙͣcililis
ubi se exceat non habebit siquidem puncti bicẽ
terra om̃is obtnuit g pnicitas mertimabłis

Expanded text:
vero quantarum ipse sis virium; iste enim non tue sunt, vero quantarum ipse sis virium; iste enim non tue sunt, sed hospitii, immo carceris tui vires. Vanum est autem, cum ipse sis fragilis, forti habitaculo, dicam melius, forti adversario gloriari. Viribus meis letor. Quid hic dicam, nisi poeticum illud: Non longum letabere, inque letitie locum venient querele? Meministi ut is ipse tam validus, quem bis modo memoravi, de suis viribus in senectute conqueritur. 6 DE VELOCITATE CORPOREA Sed pernicitas multa est. Refert quonam cursus intendatur: multos sua velocitas in exitium tulit. Pernicitas mira est. Currite mortales ut libet: celi velocitas vos precurrit et ad senium et ad mortem applicat; illud vobis cursum eripiet, motum illa. Pernicitas summa est. Eo tendit ubi desinat. Pernicitas inaudita est. Illo properat ubi tarditas multa erit. Pernicitas infinita est. Sit quanta libet: ubi se exerceat non habebit, si quidem puncti vicem terra omnis obtinuit. Pernicitas inextimabilis
Abbreviated transcription (Latin):
biribus act̃igitut forcuna et incerdum
ex quo ꝯgredi indignans ut oñdat ꝙ ftrile
aial ost homo dũm sibi eciam iobustissim ꝰ
ab hom̃ibus ĩnĩctum ius lacentis maliuiat
milonem ip̃m cũctis colebratum et catmat
plestris arbor una detinuit laccrandum¬
q feris obtulit sic robur illud exmnum siẽ
eremplo fire queitus robori impar muctũ
est tu uiribus tius fidis g uires ĩmento¬
bires m augm̃to sunt natura ferme
irerũ om̃ hec est ut cũ ad fumã ꝑueneruit
dostendunt id quod non equo qͣssu astensꝰ em̃
loncor descensus p̃ceps het quoꝙ iures cũ cͣsde
defierint non ꝯfistent et p̾mo quid clanculũ
pꝰ ꝯpercius tandem ruet om̃s res moitalium
pt̾ ami solum eque fuguit sod non cque om̃
suge bostigia appnt insi foite minis emit alia
que tenebris uł tacito repunt infu ał qm̃ illud
ꝙ itmeris iuidiciũ caudis pmũt g Barꝑis
mei biribus gñor r quid faceres tus. cogita

Expanded text:
viribus accingitur fortuna et interdum viribus accingitur fortuna et interdum ex equo congredi indignans, ut ostendat quam fragile animal est homo, dum sibi etiam robustissimus ab hominibus invictum vis latentis mali vicit, Milonem ipsum cunctis celebratum et cognitum palestris arbor una detinuit lacerandumque feris obtulit. Sic robur illud eximium sine exemplo fisse quercus robori impar inventum est: tu viribus tuis fidis! Vires immenires in augmento sunt. Natura ferme rerum omnium hec est, ut cum ad summam pervenerint descendant idque non equo gressu: ascensus enim lentior, descensus preceps. He quoque vires, cum crescere desierint, non consistent et primo quidem clanculum, post apertius tandem ruent. Omnes res mortalium preter animum solum eque fugiunt, sed non eque omnium fuge vestigia apparent, nisi forte minus eunt animalia, que vel tenebris vel tacito repunt  itineris indicium caudis premunt. Corporis mei viribus glorior. Quid faceres tuis? Cogita
Abbreviated transcription (Latin):
de forna at ualitudine dicta funt re¬
lege silui filis disaplina est t multum
est uiriũ r bide ne quid aggrediare biriũ
fiducia quo inbecillis appeas g habunde
est biriũ ⁊ taurma gloria g plu e¬
redcat bñ erit quid si de st̃m̃ tñseat quid si
hͦ iobur fragilitas insignis ercipiat cre¬
de michi mille caute usq corꝑm bires que
uel labore in modico uel morbo acri ł emt
biicente semonon frangantur infacigablĩs
et inmica ius aĩ est g ingens robur est¬
corꝑis .⁊ nemo milone robuscior clarioc̾s
mla g uastum et p̃ualidum corpus est r
p̃stancissima rerum bittus mole corpca nõ
aget in aĩs hitans g nchil hns biribus
difficile ⁊ ymo impossiblia ꝑ mtt̃a acq ils
inp̾mis ut qui incemꝑe spem posuit in al¬
tum scandat g Iam supͣ hoĩem bires stͤ
Ihat mre qͥ suꝑior cuctis homĩb euaserit¬
mltis tamẽ aantibus in fibr erit g ml
hus biribus metuendum r ym̃o nunt
mad ͥ in magnam biriũ fiduciam magnis

Expanded text:
de forma ac valitudine dicta sunt rede forma ac valitudine dicta sunt relege: similium similis disciplina est. Multum est virium. Vide ne quid aggrediare virium fiducia, quo imbecillis appareas. Abunde est virium. Taurina gloria eredeat, bene erit; quid si ad defectum transeat, quid si hoc robur fragilitas insignis excipiat? Crede michi, nulle tante usquam corporum vires, que vel labore immodico vel morbo acri vel cuncta vincente senio non frangantur; infatigabilis et invicta vis animi est. Ingens robur corporis est. Nemo Milone robustior, clariores multi. Vastum et prevalidum corpus est. Prestantissima rerum virtus mole corporea non eget, in animis habitans. Nichil his viribus difficile. Immo impossibilia permulta atque illud in primis ut qui in corpore spem posuit in alto scandat. Iam supra hominem vires sunt. Hac in re qui superior cunctis hominibus evaserit, tamen animantibus inferior erit. Nichil his viribus metuendum. Immo nunc maxime! In magnam enim virium fiduciam magnis
Abbreviated transcription (Latin):
libatus gaudeo  gracioĩe faccor
saintacem redditam ꝙͣ rẽcentam ingͣtisfĩ
n grauissima febris me descituit ⁊ gra¬
iuspmas febres media dicunt que ip̃is in
ossibus ac medullis estuant ꝙͣto ille sunt
tudo pñs sepe ꝓfuit dũ delib̃atis corꝑĩs bi¬
gssa nocuit et aĩe sumen ĩmiuit et corpis
anxit insolenciam ꝙͣuis mala ꝙͣius pessia
egritudo bideatur optabile malum tamẽ ꝙ
mali remediũ sit maioribus  tande egri¬
tudo longior fine ht ⁊ e stultissime sic
tu ueris moiteni affugirẽ ad quã tu currꝭ
bidebaris Irremeabile uobis est iter nẽq ul¬
la cius in parce sub sistitur noq diuersoꝵ nez
lencõr. usꝙͣ gressus et sompnꝰ et bagiliã
labor et irquies et morbus et sanitas equi
sunt gradus admortem g ancipiti egtu¬
dine absolutus sum Creditritem habes
infallibilem dilata solucõnis dies est red
non carra iõ habes egrotare iteꝵ et mori
De uiribus corporis .iii .u.¬
Iriũ satis ỹmomiltũ ꝯtingit ⁊ que

Expanded text:
atus gaudeo. Gratiorem, fateor, sanitatem redditam quam retentam. Ingratissimi . Gravissima febris me destituit. Gravissimas febres medici dicunt que ipsis in ossibus et medullis estuant. Quanto ille sunt tudo presens sepe profuit, dum debilitatis viribus coigitur et digressa nocuit et anime lumen imminuit et corporis auxit insolentiam. Quamvis mala, quamvis pessima egritudo videatur, optabile malum tamen, quod mali remedium sit maioris. Tandem egritudo longior finem habet. O stultissime, sic tu reris mortem effugisse, ad quam curris videbaris: irremeabile vobis est iter neque ulla eius in parte subsistitur, neque diversorium, neque lentior usquam gressus; et somnus et vigilia et labor et requies et morbus et sanitas eque sunt gradus ad mortem. Ancipiti egritudine absolutus sum. Creditricem habes infallibilem: dilata dies solutionis est, sed non cassa ratio; habes egrotare iterum et mori. 5 DE VIRIBUS CORPORIS Virium satis, immo multum contigit. Que
Abbreviated transcription (Latin):
mmẜite cauras et dolorũ alim̃ta querimꝰ
quibus uitam que si rite agetur feliassima
prprsus at iocũdissima roꝵ erat imferandi
at triste negociũ efficimꝰ ciuꝰ mitiũ cecitas
t abluua possidet ꝑgressum laber dolor exi¬
tũ etror onna. quodita erre quisq uite sue
cursum atri iudico remetietur intelsiget quẽ
quictũ quess que tñquillũ quẽ non laborios
matris acq anriũ diem egimnius quod umꝙͣ¬

Expanded text:
m causas et dolorum alimenta conquirimus, quibus vitam — que, si rite ageretur, felicissima prorsus ac iocundissima rerum erat — miserandum ac triste negotium effecimus, cuius initium cecitas et oblivio possidet, progressum labor, dolor exitum, error omnia; quod ita esse quisquis vite sue cursum acri iudicio remetietur intelliget. Quem quietum, queso, quem tranquillum, quem non laboriosum magis atque anxium diem egimus? Quod u
Abbreviated transcription (Latin):
uolinitates plerũq ut uehemẽtes sic
mretur. bochꝰ sillã mõ mõ iugurthe
legatũ appellae̾ bñgue habe̾ idẽ ãbobꝰ
pollici̾. qlli ꝑit̾ leti ac spei bone plena
ẽẽ S nocte ea q̃ ꝓrĩa fuit añ diẽ col¬
loquio. decretũ. Maurꝰ adhibitis aĩcis
ac statĩ sitata uolinntate ac romotis ce¬
tis dr̃ secũ ip̃e multa agitauisse Wltu

Expanded text:
voluntates ut vehementes sic niretur, Bocchus Sullam modo, modo Iugurthae legatum appellare, benigne habere, idem ambobus polliceri. Illi pariter laeti ac spei bonae pleni esse. Sed nocte ea, quae proxima fuit ante diem colloquio decretum, Maurus adhibitis amicis ac statim immutata voluntate remotis ceteris dicitur secum ipse multum agitauisse, uultu
Abbreviated transcription (Latin):
se. qd postꝙͣ auditũ ẽ tũ nõ ingens
metꝰ nr̃os ĩuade̾ crede̾ se pditoo aut¬
duce ⁊ insidus c̾cũuencos ac fuere
quii dicen̾t manu uindicandũ neq apᵈ
illũ tãtꝰ scelus ĩultũ relinquẽdũ atꝙ

Expanded text:
se. Quod postquam auditum est, tum vero ingens metus nostros invadit; credere se proditos a Voluce et insidiis circumventos. Ac fuere qui dicerent manu vindicandum neque apud illum tantum scelus inultum relinquendum. At
Abbreviated transcription (Latin):
les semꝑ madũsa mutant᷑. Ce tiñmau¬
tor stipendiũ in affricam portauerãt
duoa rege redeũt ex hus bochus cetr̾a
tũ maxĩe beingnitate ⁊ studiũ sille libẽs
accepit rome q legans eiꝰ pꝯꝙͣ erasse¬

Expanded text:
les semper in aduersa mutantur. Ceterum Mautor stipendium in Africam portauerat, duo ad regem redeunt. Ex iis Bocchus cum cetera tum maxime benignitatem et studium Sullae libens accepit. Romaeque legatis eius, pos
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ ubi nũciatũ ẽ ingurthã aut longe abẽe
cũ paucꝭ amieis ⁊ questore nro ꝙͣi ob ius
honoris causã ꝑcedit in tumulũ faciłn
uisui insidiantibꝰ. eode nummuda epulis q
necessans ss iẽrmis uti dictũ eãt accedit
ac statĩ signo dato undiq sił ex insidiis ĩ¬
uadit᷑ cetiꝰ obtrũcati ingurcha sille uinc¬
tus tradit᷑ ⁊ ab eo ad mariũ deductus ẽ
P idẽ tempus adu̾sũ gallos ab ducibus
nris a scippione ⁊ m maulio male pug¬
natũ. quo metu italia oñus ꝯtremueat
Illi q de iñ usq ad nr̃am memorĩã ro¬
mam sic habue. alia om̃ia uirtuti sue

Expanded text:
i nuntiatum est Iugurtham haud procul abesse, cum paucis amicis et quaestore nostro quasi obvius honoris causa procedit in tumulum facillimum visu insidiantibus. Eodem Numida cum plerisque necessariis suis inermis, uti dictum erat, accedit, ac statim signo dato undique simul ex insidiis invaditur. Ceteri obtruncati, Iugurtha Sullae vinctus traditur et ab eo ad Marium deductus est. Per idem tempus aduersum Gallos ab ducibus nostris Q. Caepione et Cn. Manlio male pugnatum. Quo metu Italia omnis contremuerat. Illincque et inde usque ad nostram memoriam Romani sic habuere, alia omnia virtuti suae
Abbreviated transcription (Latin):
quã nc̃ petet̾ tũ ultix aduenturã.
Rer pͥmo negai̾ cognationẽ affinitatẽ p̃tea
fedus ĩtuenisse ad hec metue̾ ne fluxa fide
usus ppłariũ aĩõs au̾tet quis ⁊ ingurtha
carus ⁊ romam inuisi erant. demq sepiꝰ
fatigatꝰ leuit̾ ⁊ ex uolinitate sille oñna
se facturũ ꝓmisit cetm ad simulandã
patẽ ciiꝰ ininura defessus bello auidissiꝰ
erat q̃ utilia er̃t uisa ꝯstituũt Ita ꝯpõi¬
to dolo digredñtur ⁊ rex postero die aspũ
iugurthe legatũ appellat dicitq sibi ꝑ
dabarẽ ex silla ꝯgnitũ pꝯse ꝯditionẽ bellũ
pom. quãobrẽ regis sui sũam exqͣret. Ille
letrs in castra iugurthe ꝓficiscit᷑ dem̃
ab illo cũcta edoctus ꝓꝑato itin̾e̾ pꝰ diẽ
occanũ redit ad bochũ ⁊ ei mũciat ingur¬
chã cupe̾ om̃ia que imꝑarent᷑ face̾ s ma¬
rio parũ fide. Sepe antra cũ imꝑatoribꝰ

Expanded text:
et, tum ultro adventuram. Rex primo negitare: cognationem, affinitatem, praeterea foedus interuenisse; ad hoc metuere, ne fluxa fide usus popularium animos auerteret, quis et Iugurtha carus et Romani inuisi erant. Denique saepius fatigatus lenitur et ex voluntate Sullae omnia se facturum promittit. Ceterum ad simulandam pacem, cuius Numida defessus bello auidissimus erat, quae utilia visa constituunt. Ita composito dolo digrediuntur. At rex postero die Asparem, Iugurthae legatum, appellat dicitque sibi per Dabarem ex Sulla cognitum posse condicionibus bellum poni: quam ob rem regis sui sententiam exquireret. Ille laetus in castra Iugurthae proficiscitur. Deinde ab illo cuncta edoctus properato itinere post diem octauum redit ad Bocchum et ei nuntiat Iugurtham cupere omnia quae imperarentur facere, sed Mario parum confidere; saepe antea cum i
Abbreviated transcription (Latin):
oꝑamut ambobꝰ quasi de pace incollo¬
uirũ in pc̃ãte huisset tñ fore uti iussu
senatꝰ aut ppłi fedi fie̾t neq nobilem
hiõmiẽ capti nõ sua ignauia s ob rẽ p
in hostiũ ptate relictũ iri. ħ maurꝰ se

Expanded text:
omnibus quasi de pace in collovirum in potestatem habuisset, tum fore uti iussu senatus aut populi foedus fieret; neque hominem nobilem non sua ignavia sed ob rem publicam in hostium potestate re
Abbreviated transcription (Latin):
tũ ꝙ cũ aĩo suo uolue solrtũ iugurthã ro¬
manio an illi splła crade̾t lib̾idinẽ adusũ
noo metũ ꝓ nob suasisse Igit pauca spl¬
la respondie se cora asꝑcare locuturũ. ecta¬
in occulto aut nullo aut qm̃ pauciesims

Expanded text:
 animo suo voluere solitum, Iugurtham Romanis an illi Sullam traderet; libidinem aduersum nos, metum pro nobis suasisse. Igitur Sulla respondit se pauca coram Aspare locuturum, cetera occulte nullo aut quam paucissimis
Abbreviated transcription (Latin):
tũsie̾ uł p̃missis uł ibidẽ relictis mau¬
tliꝰ negotio ꝓbata ẽ ac statĩ ꝓfecti q
dem ꝓuiso accideat dubio atq estãte
iugurcha incolumes tñseũt dem̃ pau¬
eis diebꝰ quo ire intenderãt ꝑuentum
ẽ Ibi cũ bocho nuunda quidã asꝑ noie
multũ ⁊ familia̾it agebat p̃missus
ab ingurcha paͣ sillã accitũ audiue¬
rant oratre sub dole spectatũ bochi ꝯsi¬
lia ierat p̃tea dabat massugde filiy
exgentẽ masismisse cetm̃ maturno ge¬
bochꝰ fidũ ẽẽ romanis m̃łtis añ tẽpes¬
tatibꝰ ei ꝑtꝰ. illico ad sillã nũciatũ mit
omia eũ illo integra habe̾ neu ingurche
gene̾t᷑. nã ab insiduo eꝰalit caue̾ sese¬

Expanded text:
el praemissis vel ibidem relictis Mautali negotio, probata; ac statim profecti, quia de improuiso acciderant, dubio atque haesitante Iugurtha incolumes transeunt. Deinde paucis diebus, quo ire intenderant, perventum est. Ibi cum Boccho Numida quidam Aspar nomine multum et familiariter agebat, praemissus ab Iugurtha, postquam Sullam accitum audierat, orator et subdole speculatum Bocchi consilia; praeterea Dabar, Massugradae filius, ex gente Masinissae, ceterum materno geBocchus fidum esse Romanis multis ante tempestatibus expertus ilico ad Sullam nuntiatum mittomnia illo integra habere, quo gereretur; nam ab insidiis eius aliter caueri ne