comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
onẽ uehemẽtẽ de re nõ expectẽda ĩ herẽ¬
tẽ et penitꝰ ĩsitam tã qͣ sugiẽola. Hȩc ãt
opinanio est: iudicare se sare ꝗ nesciat.
Eppotanõi at̃ talia quedã subiceta sunt.
auaritia: ambitio: mulicrositas: ꝑnicaua.
ligur̃itio: uinolenna: cappedia: irsi qua
similia. Est at̃ auaritia opinano uehem̃s
de pecinia q̃i ualde expetẽda sit ĩ herẽs
et penitus i sita. Sinul q est cidẽ gn̾is
diffinitio reliquaꝵ. Offensionũ ãt diffi¬
niones st̾ ciꝰmodi: ut ĩ hospitalitas sire
opinio uehemẽs nalde fugiẽd c̾e̾ hos¬
pitem: eaq ĩherẽs a penitꝰ ĩ sita. Similt̾¬
Q defmitur e mulieꝵ ooliũ: ut ypoliti:
et ut timõis gnis hũani: atq ut adua¬
litudis simihendinẽ ueniã caq collatio¬
ad metũ: alii al alioruã per turbationẽ
ex quo ĩ aliis ampictas: im̃ anxii. ĩ aliis iracũ
dia łr: quȩ ab ira differt. Estq aluid rea¬
cũdũ ce̾: aluid iratũ: ut differt ampietari

Expanded text:
nem vehementem de re non fugienda inhaerentem et penitus insitam tamquam fugienda; haec autem opinatio est iudicatio se scire, quod nesciat. aegrotationi autem talia quaedam subiecta sunt: avaritia, ambitio, mulierositas, pervicacia, ligurritio, vinulentia, cuppedia, et si qua similia. est autem avaritia opinatio vehemens de pecunia, quasi valde expetenda sit, inhaerens et penitus insita, similisque est eiusdem generis definitio reliquarum. offensionum autem definitiones sunt eius modi, ut inhospitalitas sit opinio vehemens valde fugiendum esse hospitem, eaque inhaerens et penitus insita; similiterque definitur et mulierum odium, ut Hippolyti, et, ut Timonis, generis humani. Atque ut ad valetudinis similitudinem veniamus eaque conlatioad metum, alii ad aliam perturbationem; ex quo in aliis anxietas, unde anxii, in aliis iracundia dicitur. quae ab ira differt, estque aliud iracundum esse, aliud iratum, ut differt anxietas
Abbreviated transcription (Latin):
enuime ata putãda ẽ ꝓypateticoꝵ rõ et or̃o.
ꝗ pturbari aĩos nccesse dicũt c̾e. s adhibẽt
mod quẽadmod: quẽ ultra progredi nõ
oporteat. Modos tres adhibes iuno. an
uitiũ nullũ est. an parere rõi. an rõ pa¬
rũ precipit: nec bonũ illo c̾e̾. ꝙ aut ca¬
pias ardeter. aut adeptus ẽfferas te i sollent.
Ne porro malũ q aut opp̃ssus iaccas: aut
ne oppͥmare mẽte inx cõstes. Eaq oĩã aut
nimis tristia. aut nimis leta errore ficri.
ꝙ si error stults extenuetur die: ut cũ res
ecdm maneãt alt̾ ferat ĩ uet̾aia: alt̾ recẽtia

Expanded text:
o et oratio, qui perturbari animos necesse dicunt esse, sed adhibent modum quendam, quem ultra progredi non oporteat. modum tu adhibes vitio? an vitium nullum est non parere rationi? an ratio parum praecipit nec bonum illud esse, quod aut cupias ardenter aut adeptus ecferas te insolenter, nec porro malum, quo aut oppressus iaceas aut, ne opprimare, mente vix constes? eaque omnia aut nimis tristia aut nimis laeta errore fieri, qui si error stultis extenuetur die, ut, cum res eadem maneat, aliter ferant inveterata aliter recentia,
Abbreviated transcription (Latin):
uenitur. ł teq cũ ita mouetur ut ĩ bono
sumis aĩo. duplicit id cõuc̃it: nã cun
rõne aĩis mouetur placide aiq con
eni uł nimia dici p̃õt: quã ita disfrmut᷑ sme
rõne aĩ elationẽ. Qm̃ quȩ ut bona nã appe¬
timus: sic a malis na declinamꝰ. Qux̧ decli¬
natio si cũ rõne fit: caulio appellet᷑. caq in¬
telligatur ĩ solo ce lapiẽte: que ãt sine rone
et cũ exaĩãtiõe hũili arq sracta: nõiet᷑ met.

Expanded text:
enitur. itemque cum ita movemur, ut in bono simus aliquo, dupliciter id contingit. nam cum ratione animus movetur placide atque conens vel nimia dici potest, quam ita definiunt: sine ratione animi elationem. quoniamque, ut bona natura adpetimus, sic a malis natura declinamus, quae declinatio si cum ratione fiet, cautio appelletur, eaque intellegatur in solo esse sapiente; quae autem sine ratione et cum
Abbreviated transcription (Latin):
dissenserit a nature cõstãtia. Partes ãt
ꝓturbatioñ nolũt ex duobꝰ opiãns bõis.
et ex duobus opinant mał nalci: ita eẽ
quatuor. Ex bonis libidinẽ etletitiã: ut
letitia presentiũ bonoꝵ: libido futuro¬
rũ. Ex mal metũ et egtuolinẽ nasa
ec̃sent: metũ futuris. eg tudinẽ p̃sctib.¬
ad id qd iudet honũ: ĩ iecta e ĩ fama¬
ta rapiatur leticia: ut adepta iã aliqͥd
cõcupitũ efferatur it gestiat. Nature
e oĩs ẽa que bona indetur seqũtur.
fugiũt q cõtraria. Quã obrẽ simł ab¬
iecta spẽs est ciupiã: ꝗ honũ uideat᷑

Expanded text:
. partes autem perturbationum volunt ex duobus opinatis bonis nasci et ex duobus opinatis malis; ita esse quattuor, ex bonis libidinem et laetitiam, ut sit laetitia praesentium bonorum, libido futurorum, ex malis metum et aegritudinem nasci censent, metum futuris, aegritudinem praesentibad id, quod videtur bonum, inlecta et inflammata rapiatur, laetitia ut adepta iam aliquid concupitum ecferatur et gestiat. natura enim omnes ea, quae bona videntur, secuntur fugiuntque contraria; quam ob rem simul obiecta species est c
Abbreviated transcription (Latin):
an cã ãte paululũ chialeticoꝵ remis pro¬
pellere. A. lsto mõ uõ ciͣt cͥ hoc totũ qđ
quero ex uroq ꝓfcti. N. Est ꝗdẽ id rec¬
tius: s post requires si ꝗd fuci̾t obscuriꝰ.¬
A. faciã eꝗdẽ tu tñ ursoles dices ip̃a isla
obscura planiꝰ q̃ dicũtur a grȩcis. M.¬
Enitar equidẽ. s ĩtento opus eͥ animo
ne oĩa dilabantur si unũ aliqđ essuge¬
rit: qm̃ quę greci pacue uocãt. nob̾
ꝓturbanoẽs appellari mag̃ placet quã
morbos. In his explicãdis ueterẽ illã cq¬
dem pytagore pͥmũ: deĩde platoĩs de ᷤ¬
criptionẽ Ieoiuar: ꝗ aii ĩ duas partes
diudũt. alterã rõis ꝑncipẽ faciũt. alte¬
ram exptẽ. In pticipe rõis ponũr ir̃adi¬
ilitarẽ: idest placitã quictãq costãtia.
tn illa altera mionis turbidos: tũ ire
tũ cupiditans: cõrrarios inimicosq rõi.
Sie gͣ hic fons utamur: tũ ĩ his ptire¬
banonibus describẽdis stoioꝵ disimi¬

Expanded text:
propellerem. Isto modo vero; erit enim hoc totum, quod quaero, ex utroque perfectius. Est id quidem rectius; sed post requires, si quid fuerit obscurius. Faciam equidem; tu tamen, ut soles, dices ista ipsa obscura planius quam dicuntur a Graecis. Enitar equidem, sed intento opus est animo, ne omnia dilabantur, si unum aliquid effugerit. Quoniam, quae Graeci pa/qh vocant, nobis perturbationes appellari magis placet quam morbos, in his explicandis veterem illam equidem Pythagorae primum, dein Platonis discriptionem sequar, qui animum in duas partes dividunt: alteram rationis participem faciunt, alteram expertem; in participe rationis ponunt tranquillitatem, id est placidam quietamque constantiam, in illa altera motus turbidos cum irae tum cupiditatis, contrarios inimicosque rationi. sit igitur hic fons; utamur tamen in his pertubationibus describendis Stoicorum defini
Abbreviated transcription (Latin):
it ĩ ter hebetes ĩ terest: ꝗ ĩgemosi: ut es co¬
rĩthiũ ĩ erugme: sic illi ĩ morb̾: et ĩcidũt
tardiꝰ et recreãtur ocuis: hebetes nõ itẽ:
nee uõ ĩ oẽm morbũ ac ꝑturbationem
aius ĩ geniosi cadit. Nõ ẽ młta efferata
et ĩ mania: quedã ãt hũaitalis qͦ habẽt
pͥmã spẽm. ut misericordia cgtudo metꝰ.
Egͦtanoes ãt morbiq aĩoꝵ difficiliꝰ euelli
ta ce nõ possut̃.: qa nõ tã celerit̾ sanãtur
qͣ illa tollũtur. Habes ea quę de ꝓturba

Expanded text:
 ingeniosi, ut aes Corinthium in aeruginem, sic illi in morbum et incidunt tardius et recreantur ocius, hebetes non item. nec vero in omnem morbum ac perturbationem animus ingeniosi cadit; †non enim multa ecferata et immania; quaedam autem humanitatis quoque habent primam speciem, ut misericordia aegritudo metus. Aegrotationes autem morbique animorum difficilius evelli ta esse non possunt, quia non tam celeriter sanantur quam illa tolluntur.
Abbreviated transcription (Latin):
hiis ite opposite cõirarie asfentiones
hoc loco ninuꝵ oppre cõsummutur. a stoycis
maxne a critippo. dũ morbul corpoꝵ cõ¬
paratur. morboꝵ ñ silitudo que orãne
prģi nussa mimine necessaria. ea que rem
cõtinẽt ꝓtractemui. Intelligatur g̃ ꝓturba¬
tiõi iactãtibus se opimõibul ĩ cõstant et turbi¬
de ĩmotu ceͦ semꝑ. Cũ ãt hic feruor cõcita¬

Expanded text:
 item oppositae contrariae offensiones. hoc loco nimium operae consumitur a Stoicis, maxime a Chrysippo, dum morbis corporum comparatur morborum animi similitudo; qua oratione praetermissa minime necessaria ea, quae rem continent, pertractemus. intellegatur igitur perturbationem iactantibus se opinionibus inconstanter et turbide in motu esse semper; cum autem hic fervor concita
Abbreviated transcription (Latin):
laictanio ẽ uoluptas gelliens erse esferes ĩ solentiꝰ.
Que ãt libidini subicta R. ea sic diffinũtur. St̃
ira sit libido punieli cũ q iudeat᷑ lesisse ĩiura.
Es cãdescẽtia aũt sit ira nasces et m̃o nõ exi¬
ĩ neterata. Inimicitia ira ulcisc̾el tepus obsũal.
Dicordia ira a cerbioꝵ: ĩtimo oolio et corde
cõcepta. Indigẽtia libido explebił. Delideriũ
libido eiꝰ. ꝗ nõdũ assit iudẽdũ. Distĩgnitur ẽt¬

Expanded text:
iactatio est voluptas gestiens et se efferens insolentius. Quae autem libidini subiecta sunt, ea sic definiuntur, ut ira sit libido poeniendi eius qui videatur laesisse iniuria, excandescentia autem sit ira nascens et modo exiinveterata, inimicitia ira ulciscendi tempus observans, discordia ira acerbior intimo animo et corde concepta, indigentia libido inexplebilis, desiderium libido eius, qui nondum adsit, videndi. distingu
Abbreviated transcription (Latin):
dis a quo ipse ledatur: nõ reete dicai suiole¬
re: ur si hectori agꝯmẽ nõ. Qui ãt cũ alterius
cõmoda ihil noceãt. tñ eũ doleat hiis frui
se ĩ uideat profecto. Emulatio ãt duplicuor:

Expanded text:
dis a quo ipse laedatur, non recte dicatur invidedis a quo ipse laedatur, non recte dicatur invidere, ut si Hectori Agamemno; qui autem, cui alterius commoda nihil noceant, tamen eum doleat is frui, is invideat profect
Abbreviated transcription (Latin):
lixi: nõ ĩ eis ꝑturbanoes solũ positas esse
tarbanõibus: ur eetua qi morsũ aliquẽ
doloris efficiar: mẽtus recesũ qndã aĩa
fugã. leticia protuga ylaritate. libido ef
becilla assensionẽ: ħ singulis pturbaniõibꝰ
ꝓtes ciꝰdẽ gn̾is ples subicuitur: ut egtudĩ
usitato: qm̃ ĩ uidia nõ ĩ eo ꝗ ĩ nudit solũ odi¬
cimus: s ẽ ĩ eo cui ĩ uidet᷑. Emulano obtree¬
tono misericordia angor luctꝰ mersuss erũ¬
na dolor lamẽtano solicitudo molestia affic¬
tano desperatio: e si que st̾ de gr̃e eodem.
Sub metu ãt subiceta se pigtia pudor / ter¬
ror tnnor pauor exmimatio cõturbatio
fornuido. Poluptas maliuolẽtia letãs malo
adieno delectato iactatio a simlia. Libidmi
ira ex cãdescẽtia odiũ mimicitia dis cordias ĩ
unt hoc modo. ĩ inuidẽtia ce̾ dicũt egtudic̃
suscepiã ꝑꝑ alteriꝰ res secũdas: quȩ nihil no¬
ceãt ĩ uidenni. Nã si quis doleat ciꝰ reb̾ secun¬

Expanded text:
tas esse turbationibus, ut aegritudo quasi morsum aliquem doloris efficiat, metus recessum quendam animi et fugam, laetitia profusam hilaritatem, libido effbecillam adsensionem. Sed singulis perturbationibus partes eiusdem generis plures subiciuntur, ut aegritudini invidia non in eo qui invidet solum dicitur, sed etiam in eo cui invidetur—, aemulatio, obtrectatio, misericordia, angor, luctus, maeror, aerumna, dolor, lamentatio, sollicitudo, molestia, adflictatio, desperatio, et si quae sunt de genere eodem. sub metum autem subiecta sunt pigritia, pudor, terror, timor, pavor, exanimatio, conturbatio, formido, voluptati malivolentia laetans malo alieno, delectatio, iactatio et similia, lubidini ira, excandescentia, odium, inimicitia, discordia, indunt hoc modo: invidentiam esse dicunt aegritudinem susceptam propter alterius res secundas, quae nihil noceant invidenti. nam si qui doleat eius rebus secun
Abbreviated transcription (Latin):
ligi ⁊ clonpiã uolo. egͥ tudo ex co qđ alter
quoq patiatur eo. qͥd ipse cõcupicũ. Miseri¬
cordia est egtudo.  milericordia alt̾iꝰ ĩ uiria
laborantis: nemo eͥ paricile aut produõis
supplicio mihi cordia cõmouetur. Angor e¬
egtudo pixm̃e. Luctꝰ cotudo ex ciꝰ ꝗ̃ carus
fuit ĩt̾ritu accrbo. Meror eatudo flebilis.
Erima egtudo laboriosa. Dolon egtudo crui¬
cians. Lamẽtano egtudo cũ ululatu. Solli¬
citudo eg tudo cũ cõgitatiõe. Molestia cgtu¬
do ꝑmanẽs. Afflictano egtuolo cũ uexanio¬
ne corpoil. Desperano eytudo sine ulla rerñ
ex pectatione mehoꝵ. Que ãt subiccta sẜ subi
metu: ea sic diffiniũt. Pigritiã metũ cõsequẽ¬
tis laboris. Terrore metũ cõcuciẽtẽ ex qͥ sit.
ut pudorẽ rubor. tremorẽ palor e tremoꝵ.
edẽtiũ strepitus cõlequetur. timorẽ metũ

Expanded text:
er quoque potiatur eo quod ipse concupiverit. misericordia est aegritudo ex miseria alterius iniuria laborantis nemo enim parricidae aut proditoris supplicio misericordia commovetur; angor aegritudo premens, luctus aegritudo ex eius qui carus fuerit interitu acerbo, maeror aegritudo flebilis, aerumna aegritudo laboriosa, dolor aegritudo crucians, lamentatio aegritudo cum eiulatu, sollicitudo aegritudo cum cogitatione, molestia aegritudo permanens, adflictatio aegritudo cum vexatione corporis, desperatio aegritudo sine ulla rerum expectatione meliorum. Quae autem subiecta sunt sub metum, ea sic definiunt: pigritiam metum consequentis laboris,. . . terrorem metum concutientem, ex quo fit ut pudorem rubor, terrorem pallor et tremor et dentium crepitus
Abbreviated transcription (Latin):
multa alia collig̃ crisippiis: ut ẽ ĩ om̃i
istoria curiosus. S ita tetra st̾ q̃dã
ut ca fugiet et reformidet or̃o. Tõtꝰ
gͣ hic locus cõtẽnẽdus ĩ nob̾ nã negli¬
gendul ĩ nr̃is ita tãtũ ut mortuorũ
corpora nihil sentire uiui sentiamꝰ

Expanded text:
multa alia colligit Chrysippus, ut est in omni historia curiosus, sed ita taetra sunt quaedam, ut ea fugiat et reformidet oratio. totus igitur hic locus est contemnendus in nobis, non neglegendus in nostris, ita tamen, ut mortuorum corpo
Abbreviated transcription (Latin):
ad iugũ accesser̃t. lta sacerolos ad uecta
phanũ: cũ cursus ce̾t ductꝰ  filiis pͥca¬
ta ad ea dicitur ut ilł prȩmii daret ꝓ
pictate: qł maxiũs hõi dari poss ales.
Post epulatol cũ marre adolosçẽte sop¬
no se dedisse: mane ĩ uẽtos ce mõtuos.
Snnili p̃catiõe thiphoniꝰ eagameoles
nsi dicũtur. Qui cũ apolbnii delphis tẽ¬
plũ exclifica uissẽt: uenerãtes dm petie¬
re mercedẽ. nõ parnã qlẽ opis ac la¬
timũ hõi. Quibꝰ apollo se idd claturu
ostendit:. pot ciꝰ die dic̃ t̾tiũ. ꝗutili
luxit mortui st reꝑti. tudicauisse dm
cessissent ut pret̾ et̾os diuinaret.
Affertur et de siłc̃tio fabella quedam.
missione delisse scbitur. docuisse regẽ
ãt qͣ pͥmĩ mor̃i. Qna ẽ letẽtia ĩ crespõ¬

Expanded text:
ad iugum accesserunt. ita sacerdos advecta in fanum, cum currus esset ductus a filiis, precata a dea dicitur, ut id illis praemii daret pro pietate, quod maxumum homini dari posset a deo; post epulatos cum matre adulescentis somno se dedisse, mane inventos esse mortuos. simili precatione Trophonius et Agamedes usi dicuntur; qui cum Apollini Delphis templum exaedificavissent, venerantes deum petiverunt mercedem non parvam quidem operis et latimum homini. quibus Apollo se id daturum ostendit post eius diei diem tertium; qui ut inluxit, mortui sunt reperti. iudicavisse deum cessissent, ut praeter ceteros divinaret. adfertur etiam de Sileno fabella quaedam; missione dedisse scribitur: docuisse regem autem quam primum mori. qua est sententia in Cresp
Abbreviated transcription (Latin):
stonles deĩdo eũ q Iccuti st. Nr̃a autẽ
memoria phalo quẽ nos frequenter
audiuimꝰ istitiut alio tp̃r rethoꝵ
prxcepta tradere: alio pħoꝵ. aol quã
nob ĩ eo cõsũpsimꝰ. Itaq cũ ante me¬
ridic̃ dictiõi operam dedileniꝰ sic̃¬

Expanded text:
secuti sunt. nostra autem memoria Philo, quem nos frequenter audivimus, instituit alio tempore rhetorum praecepta tradere, alio philosophorum: nobis, in eo consumpsimus. itaque cum ante meridiem dictioni operam dedissemus, sic
Abbreviated transcription (Latin):
apħis colligũtur defucĩt. Ub̾tas rõnis
nõ defuit. Clare uõ morte ꝓ patria ap¬
petite: nõ solũ głose rethoribꝰ: s ẽt beate
in deri solent. Repetũt ab critheo cuiꝰ
it filie cupide expetiuer̃t pro uita ciui
umi. Codrũ qui se ĩ medios ĩmissit hosteᷤ
famulari ueste ne potinss agnosci. si c̾e̾t
ornatu regio. Qđ oraculũ crat datũ. si
largitꝰ est patͥe suũ sangiunẽ. Ephige¬
nia aulide duci se ĩmolãolã iubet: ũt¬
sangius hostiũ cliciatur suo. Ueniũt ĩde
ad ꝓpͥora harmodiꝰ ĩ ore. it aristogitõ.
lace demoniꝰ leonidal: thebanꝰ epiminõ¬
ita sint: magna tñ elaquẽtia ẽ utẽ dũ
atq ita uelũt suꝑiore loco cõcionãdu.
ut hoĩes mortẽ ł optare ĩ cipiãt. ł certe
timere desistant. Nã si sup̃miꝰ ille dies
ꝗd optabiliꝰ. Sic ãt piinit ac delet oĩo. qol
meliꝰ qͣ ĩ mediis iuite laboribꝰ obolor nuscẽ
et ita cõruẽtẽ sõno cõsopirri sempitꝰ no.

Expanded text:
phis colliguntur defuerunt, ubertas orationis non defuit. Clarae vero mortes pro patria oppetitae non solum gloriosae rhetoribus, sed etiam beatae videri solent. repetunt ab Erechtheo, cuius etiam filiae cupide mortem expetiverunt pro vita civi Codrum, qui se in medios inmisit hostis veste famulari, ne posset adgnosci, si esset ornatu regio, quod oraculum erat datum, si largitus est patriae suum sanguinem; nam Iphigenia Aulide duci se immolandam iubet, ut hostium eliciatur suo. veniunt inde ad propiora: Harmodius in ore est et Aristogiton; Lacedaemonius Leonidas, Thebanus Epaminonita sint, magna tamen eloquentia est utendum atque ita velut superiore e loco contionandum, ut homines mortem vel optare incipiant vel certe timere desistant? nam si supremus ille dies quid optabilius? sin autem perimit ac delet omnino, quid melius quam in mediis vitae laboribus obdormiscere et ita coniventem somno consopiri semp
Abbreviated transcription (Latin):
iã langueti gretie cripiãt et preferãt
⁊̃ hac̃ urbem sieut reliquas oĩs. Quȩ ¬
dem exãt ꝯpectẽda: stuclio atq ĩdu¬
uenit ad sũmũ. ut iã ꝙ nã fert in
pore ad nihilũ uc̃tura uideat᷑. Pħĩa¬
Q nascatur lannis ꝗdem hiteris exhis
r̾emporibus : cãq nos adunemꝰ nosq
ipsos redargui refelliq patiam̃ Q
cõstantie caulã cle fenclere. Nẽ quĩ se¬
quim̃᷑ ꝓbabilia nec ultra q iol qđ ue¬
risimise occurrit ꝓgredi possum et
refdlere sine ꝑtinana. et refelli sñ ira¬
cñdia parati sumꝰ. Qd si hȩc studia ra¬
ducta et ũt ad nr̃os ne bibliotecis ꝗ¬
dem grecis egebimus: ĩ ꝗbꝰ mulnitu¬
ex quo libris oĩa referserũt. d accidet
E nostris si ad hec studia ples cõfluxe¬
rint S eos si possumꝰ excitemꝰ ꝗ libera¬
liter cruditi adhibita et disserendi ele
quoꝵ dicũtur ce̾ latini sane młn libri.
Quos nõ cõtẽno. eqidẽ cippe quos nũqͣ

Expanded text:
ripiant et transferant in hanc urbem, sicut reliquas omnis, quae quidem erant expetendae, studio atque induvenit ad summum, ut iam, quod natura fert in pore ad nihilum ventura videatur, philosophia nascatur Latinis quidem litteris ex his temporibus, eamque nos adiuvemus nosque ipsos redargui refellique patiamur.constantiae causa defendere: nos, qui sequimur probabilia nec ultra quam id quod veri simile occurrit progredi possumus, et refellere sine pertinacia et refelli sine iracundia parati sumus. Quodsi haec studia traducta erunt ad nostros, ne bibliothecis quidem Graecis egebimus, in quibus multituex quo libris omnia referserunt. quod accidet etiam nostris, si ad haec studia plures confluxerint. sed eos, si possumus, excitemus, qui liberaliter eruditi adhibita etiam disserendi elegquorum dicuntur esse Latini sane multi libri; quos non contemno equidem, quippe quos numquam
Abbreviated transcription (Latin):
quã pugne leutͥce gła. Multo ãt taroli
fama deleret curiũ fabriciũ calatmũ
duos scipiões duos affricanos maximũ
marcelũ paulũ catonẽ leliũ. ĩ mime¬
rabiles alios: quoꝵ similitudinẽ aliqͣ
qui arripueit. nõ eã fama popłari.
s uera bonoꝵ la uole metiẽs. fidẽti aĩo
si ita refert gradictur ad mortem.

Expanded text:
am pugnae Leuctricae gloria. multo autem tardius fama deseret Curium Fabricium Calatinum, duo Scipiones duo Africanos, Maximum Marcellum Paulum, Catonem Laelium, innumerabilis alios; quorum similitudinem aliquam qui arripuerit, non eam fama populari, sed vera bonorum laude metiens, fidenti animo, si ita res feret, gradietur ad mor
Abbreviated transcription (Latin):
boꝵ iciunitatẽ e famẽ se malłe q
ubertatẽ et copiã diceret. Uñ exortũ
genꝰ errat atticoꝵ his ip̃is ꝗ id scꝗ
sẽ prositebantur ignotũ. ꝗ iã cõticu¬
erũt pene ab ipso Foro irrisi. Quidd
futurũ putamus cũ aductore ypło qͦ
utebamur antea nũc mime nos uti
tẽta udicibus: multitudinẽ cõsulto
ipsã fugic̃s: ciq ipsi et sulpecta et ĩuisa.
nt uł si qs uniu̾sã uelit uituporare.
sccło i ropło facere possit: uel si cã quã

Expanded text:
se malle quam se malle quam ubertatem et copiam dicerent, unde erat exortum genus Atticorum is ipsis, qui id sequi se profitebantur, ignotum, qui iam conticuerunt paene ab ipso foro inrisi: quid futurum putamus, cum adiutore populo, quo utebamur antea, nunc minime nos uti aucis contenta iudicibus, multitudinem consulto ipsa fugiens eique ipsi et suspecta et invisa, ut, vel si quis universam velit vituperare, secundo id populo facere
Abbreviated transcription (Latin):
Atq ut ncoptolemi tũ erat militari pa
piditate: aut egritudine: ant metu hberẽ¬
tar. Uelut ex eã disputatiõe quȩ mͥ nuꝑ
hita est ĩ tusculano: magna udebaturr
mortis effecta cõtẽptio: quę nõ mĩmũ¬
q̃ naler ad ãn metu libãdum. Nã ꝗ iod qͦ
uitari nõ potest metit: is uiue̾ aĩo ꝗcto
se est mori. uerũ et ꝗa nihil ht̃ mors qͥ
sit horredũ: mortẽ nõ timet: magnũ
issibi prȩsidiũ ad uitã bt̃ã compãrat.
Quãq̃ nõ sumꝰ ignari młtos studiose
cõtra ẽẽ dicturos: q uitare nullo modo
or̃ones quas nos multitudĩs uidino
ꝓbari nolebamus: populã̾is ẽ eͥ illa fa¬
cultas: t effectꝰ eloquẽtie ẽ audiẽtiũ
approbatio. S si reperiebantur non
nulli ꝗ nihil lauolarẽt nͥ ꝙ se imita¬
ri posse cõsiderẽt: quẽo sꝑanoli sibi
cũdẽ bñdicẽdi finẽ ꝓponerẽt. t cũ
obruerẽtur copia sentẽtaꝵ: atq uer

Expanded text:
atque, ut Neoptolemi tum erat, militari pauatque, ut Neoptolemi tum erat, militari paupiditate aut aegritudine aut metu liberemur. velut ex ea disputatione, quae mihi nuper habita est in Tusculano, magna videbatur mortis effecta contemptio, quae non minimum valet ad animum metu liberandum. nam qui id quod vitari non potest metuit, is se est mori, verum etiam quia nihil habet mors quod sit horrendum, mortem non timet, magnum is sibi praesidium ad beatam vitam comparavit. Quamquam non sumus ignari multos studiose contra esse dicturos; quod vitare nullo modo orationes, quas nos multitudinis iudicio probari volebamus popularis est enim illa facultas, et effectus eloquentiae est audientium adprobatio—sed si reperiebantur non nulli, qui nihil laudarent nisi quod se imitari posse confiderent, quemque sperandi sibi, eundem bene dicendi finem proponerent, et cum obruerentur copia s
Abbreviated transcription (Latin):
cõstitutũ. Nõ eͥ temere nec fortuitu sati
et creati sumꝰ. sẜ ꝓfetõ fuit quedã uis:
q̃ gnͣi casuleret huão Nec id gigneret
aut aleret qł cũ exãclauss oĩs labo¬
res tũ ĩcileret ĩ mortis malũ sepit̾nũ.
ceat si nõ reflantibus uc̃tis: rciciem
tm̃ codẽ paulo tarlins referamꝰ ncas¬
se est Qd ãt̃ oĩb necesse ẽ iol ne mi
serũ ce̾ uni põt. Habes epilogũ ne qd
pretꝰmissũ aut rehetũ putes. A Ego nõ
quidẽ ficit ẽt me iste epilogus firmi
dies erimꝰ ĩ tusculano agamꝰ hȩc et ca
potissimũ quę leuationẽ hañt egritu¬
dinũ formidinũ. cupiditatũ ꝗ oĩ pħia¬
at trnctus uberrimue:
Coptolamens ꝗdem apd ẽnium
pħari sibi ait necesse c̾c ẜ paucil: nã
oĩo haud placere. Ego at̃ brute ⁊
uca ei cͥc nota cui nõ lint aut plirraq aut
oĩa Nã ne panca nͥ e multis eligi passũt:
nec ꝗ pauca ꝑcepit: nõ ilem reliqua eodẽ
studio plequetur. s tñ ĩ uita occupat a.

Expanded text:
constitutum. non enim temere nec fortuito sati et creati sumus, sed profecto fuit quaedam vis, quae generi consuleret humano nec id gigneret aut aleret, quod cum exanclavisset omnes labores, tum incideret in mortis malum sempiternumceat! sin reflantibus ventis reiciemur, tamen eodem paulo tardius referamur necesse est. quod autem omnibus necee uni potest? Habes epilogum, ne quid praetermissum aut relictum putes. Ego vero, et quidem fecit etiam iste me epilogus firmiodies erimus in Tusculano, agamus haec et ea potissimum, quae levationem habeant aegritudinum formidinum cupiditatum, quit fructus uberrimus. Neoptolemus quidem apud Ennium philosophari sibi ait necesse esse, sed paucis; nam omnino haud placere: ego autem, Brute, nuca esse ei nota, cui non sint aut pleraque aut omnia. nam nec pauca nisi e multis eligi possunt nec, qui pauca perceperit, non idem reliqua eodem studio persequetur. sed tamen in vita occupata
Abbreviated transcription (Latin):
deoꝵ ĩ mortaliũ iiditia solẽt ĩ sebł pro¬
ferre de morte. Nec uoͣ ea fingẽ ip̃i sed
herodoto auctore alisq płibꝰ p̃mũ argie
sacerdotis clcobis t bynoto fili predicãt᷑
No ẽ fabula: cũ e illã ad solẽne it statui

Expanded text:
Deorum inmortalium iudicia solent in scholis proferre de morte, nec vero ea fingere ipsi, sed Herodoto auctore aliisque pluribus. primum Argiae sacerdotis Cleobis et Bito filii praedicantur. nota fabula est. cum enim illam ad so
Abbreviated transcription (Latin):
corfirmato illo de quo si mortales
aĩ st dubitare nõ possumꝰ. ꝗn tãtus
ĩt̾ritus ĩ morte sit: ut ne mĩma
ꝗdẽ suspicio sensus relĩnatir¬
Noc g probe stabilito et fixo illuol
excunẽdũ est ut saat ꝗd sit carcer.
ne relinquatur aliqd errõis ĩ u̾bo
Carero ꝙͣ hoc sigͥficat eg̾e eo quool
habere uelis. Eñest eͥ uelle ĩ carẽdo.

Expanded text:
mortales animi sunt, dubitare non possumus, quin tantus interitus in morte sit, ut ne minima quidem suspicio sensus relinquatur—hoc igitur probe stabilito et fixo illud excutiendum est, ut sciatur, quid sit carere, ne relinquatur aliquid erroris in verbo. carere igitur hoc significat: egere eo quod habere velis; inest enim velle in carendo,
Abbreviated transcription (Latin):
domi huãt. Perse at cera circũlitos
cõdũt: ut quã maxĩc pmaneãt diu¬
turna corpora. Magoꝵ mos ẽ nõ hu¬
mare corpora suoꝵ nͥ aferis sit añ
laniata. In hyrcania ꝑlebs suppli cos
alit canes: opinmates domesticos. Nobi¬

Expanded text:
domi; Persae etiam cera circumlitos condunt, ut quam maxime permaneant diuturna corpora. Magorum mos est non humare corpora suorum, nisi a feris sint ante laniata; in Hyrcania plebs publicos alit canes, optumates domesticos: nobi
Abbreviated transcription (Latin):
uos si ita sit pͥuari spe beatiõis iute. M.
aut oĩo post mortẽ sẽsũs ĩ corpore est.
Nemo ꝗdẽ id dicit: ꝗa si demoeritum
ĩsimulat epycurus. olemocti ci negant
ne ĩ aĩo ꝗdem gͣ sensũs remãẽt ip̃e e
nusqͣ est. Ub̃i g̃ malũ est qm̃ nihil et̾¬
nũ est: an qqm̃ ip̃e aĩ discessis a coͣpoe̾

Expanded text:
 nos, si ita sit, privari spe beatioris vitae; maaut omnino post mortem sensus in corpore est? nemo id quidem dicit, etsi Democritum insimulat Epicurus, Democritii negant. ne in animo quidem igitur sensus remanet; ipse enim nusquam est. ubi igitur malum est, quoniam nihil tertium est? an quod ipse animi discessus a corp
Abbreviated transcription (Latin):
aliquã ĩ aĩo putamꝰ ceͬ. quo tãꝙͣ ĩ ali¬
quod uis ẽa quę memĩmꝰ ĩtimdantur
Absurdũ id ꝗdc̃. Quid est fuml̾. aut
quę talis aĩ figura ĩ telligi põt aut . q̃
tanta oĩo capacital. an ĩprimi qͣi cerã

Expanded text:
aliquam in animo putamus esse, quo tamquam in alialiquam in animo putamus esse, quo tamquam in aliquod vas ea quae meminimus infundantur? absurdum id quidem; qui enim fundus aut quae talis animi figura intellegi potest aut quae tanta omnino capacita
Abbreviated transcription (Latin):
theoeletes. quãta hil q a pyrro legat
ad senarũ est missus cyncis. Quanta
nuꝑ charncades. quãta ꝗ modo fuit
sepsius moirodorus: quãta nr̃ hortẽ¬
siuii. De cõi oui memoria loquor et
coꝵ maxĩe q ̃ aliquo marore studio
t arte u̾santur: quoꝵ quãta mẽs diffi¬
cile est existimare ita multa meminer̃t
Quorsus g ħ spectat or̃o. quę sit illa uiᷤ
t uñ sit ĩ tellig ẽdũ puto. Nõ ẽ certe nec
cordis n sangiũis n cerebri n athomo¬
tum. Aĩa sit ignis ue nescio. Nec me pu¬
det ut istos fateri nescireq nesciam.
Illd si ulla alia de re obscura asfirma¬
re possem: siue aĩa sine ignis sit animꝰ
cũ mrarẽ e̾e dininũ. Quĩdẽ oblecro te
t̾ra ne tͥ hoc nebuloso et caliginoso celo
aut sata aut cõcreta. mdet᷑ tãta uil me¬
morie. si ꝗd sit hoc nõ uides. at. quale
sit iudes. S ne ia ꝗdẽ. at quãtũ sit pro¬
fecto idel. Quid gͬ. Utrũ capacitatem

Expanded text:
Theodectes, quanta is, qui a Pyrrho legatus Theodectes, quanta is, qui a Pyrrho legatus ad senatum est missus, Cineas, quanta nuper Charmadas, quanta, qui modo fuit, Scepsius Metrodorus, quanta noster Hortensius: de communi hominum memoria loquor, et eorum maxume qui in aliquo maiore studio et arte versantur, quorum quanta mens sit, difficile est existimare; ita multa meminerunt. Quorsus igitur haec spectat oratio? quae sit illa vis et unde sit, intellegendum puto. non est certe nec cordis nec sanguinis nec cerebri nec atomorum; animae sit ignisne nescio, nec me pudet ut istos fateri nescire quod nesciam: illud, si ulla alia de re obscura adfirmare possem, sive anima sive ignis sit animus, eum iurarem esse divinum. quid enim, obsecro te, terrane tibi hoc nebuloso et caliginoso caelo aut sata aut concreta videtur tanta vis memoriae? si quid sit hoc non vides, at quale sit vides; si ne id quidem, at quantum sit profecto vides. quid igitur? utrum capacitatem
Abbreviated transcription (Latin):
bñ itroganti respõdẽtẽ declarare se et¬
nõ tũ illa discere. s remiscẽdo recogno¬
s̃cere. Nec uo̾ fieri ullo modo posse: ut
a pucril tot reꝵ atoi tãtoꝵ ilital et qĩ
cõsignatas ĩ aĩo notiões qual em oras uo¬
uisset ĩ reꝵ cognitiõe iuguiss. Cũcq
nihił g̾et ut om̃ibꝰ locis a platõs dis¬
quale ydeam appellat ille: nas spetiem
nõ potuit animꝰ hoe ĩ corpore ĩ cluius
ignoscere cognita attulit. Ex quo tã
multaꝵ reꝵ cognitiõis admiratio tol¬
litur. neq ea płane uidet aĩmꝰ cũ re¬
pente ĩ tam i solitũ tãq ꝑturbatum
domuciliũ ĩmigrauit s cũ se collegit
atq reer eanit tũ agnoscit illa remi¬
niscendo. Ita nhil aliua est discere
n recordari. Ego ãt maiore ẽt quodã
mado memonĩã admiror. Quid ẽ ẽ
illd qđ meminimꝰ aut quã ht̃ tum
aut uñ naͣm. Ho quero quãta me¬
moria symonides fuisse dicat. Quata

Expanded text:
bene interroganti respondentem declarare se bene interroganti respondentem declarare se non tum illa discere, sed reminiscendo recognoscere, nec vero fieri ullo modo posse, ut a pueris tot rerum atque tantarum insitas et quasi consignatas in animis notiones, quas ennoi/as vovisset, in rerum cognitione viguisset. cumque nihil esset , ut omnibus locis a Platone disquale est ide/an appellat ille, nos speciem—, non potuit animus haec in corpore inclusus adgnoscere, cognita attulit; ex quo tam multarum rerum cognitionis admiratio tollitur. neque ea plane videt animus, cum repente in tam insolitum tamque perturbatum domicilium inmigravit, sed cum se collegit atque recreavit, tum adgnoscit illa reminiscendo. ita nihil est aliud discere nisi recordari. Ego autem maiore etiam quodam modo memoriam admiror. quid est enim illud quo meminimus, aut quam habet vim aut unde naturam? non quaero, quanta memoria Simonides fuisse dicatur, quanta
Abbreviated transcription (Latin):
ĩ esse ĩ ãĩs hoĩu diuina quedã. quę si
cornerẽ quẽid modũ nasci possẽt: ctum
que admadũ ĩ trirẽt inderẽ. Nã sagiũẽs
bilem pituitã ossa neruos uenas gĩo¬
q denio mẽbroꝵ et totiꝰ corpois dispo
si nihil hẽt animꝰ hõis nͥ ut appeteret
aut fugẽt id qͦ ec̾t ei comune cũ belli¬
is. Nabe̾t pͥmũ memoriã et c̃ã ĩfinitam
rerũ ĩ numerabiliũ. quã ꝗłẽ plato re¬
cordatione ẽõ uult iutę iupiois. Nã ĩ
illo libro ꝗ ĩscribitur menõ: pusiomem
quẽlã socrates ĩtrogat quedã geometri¬
ca de dimesione quabrati. Ad c̃a sie ille
responlet ut puer Et tamẽ ita facileᷤᷤ st̃
ĩtrogatioes: ut gradasi respodẽs eodem
ꝑuen̾iat qi gcõmet̾ca didicisset. Ea o uo¬
esficit uult soerates ut discere nibl
aliud sit nͥ recordari. Quẽ locũ multo
ẽt accuratiꝰ explicat ĩ eo sermõe quẽ haũit
co ipło cdie. quo ex cessit e uita. Docet

Expanded text:
am? quae si cernerem quem ad modum nasci possent, etiam quem ad modum interirent viderem. nam sanguinem bilem pituitam ossa nervos venas, omnem denique membrorum et totius corporis si nihil haberet animus hominis nisi ut appeteret aut fugeret, id quoque esset ei commune cum bestiis. Habet primum memoriam, et eam infinitam rerum innumerabilium. quam quidem Plato recordationem esse volt vitae superioris. nam in illo libro, qui inscribitur Menon, pusionem quendam Socrates interrogat quaedam geometrica de dimensione quadrati. ad ea sic ille respondet ut puer, et tamen ita faciles interrogationes sunt, ut gradatim respondens eodem perveniat, quo si geometrica didicisset. ex queffici volt Socrates, ut discere nihil aliud sit nisi recordari. quem locum multo etiam accuratius explicat in eo sermone, quem habuit eo ipso die, quo excessit e vita; docet
Abbreviated transcription (Latin):
dissoluere. O uirũ ĩ parta lignũ ut ni¬
hil quidẽ ꝗꝗ tã magno hiũt nĩo ĩ nocẽs
damnatꝰ c̃e uidcatur. Tilis ĩmiabilis no¬
stra ciuita tulit. S ꝗd duces e pͥna¬
R noiẽm. Cũ legioes cribat cato sępe
alacl ĩ eũ locum ꝓfectas iñ reditina
ie nõ arbitrentur. Pari aĩo laceode mõii
termopils occidert. In quo symoides
Die olpel spartena te hic molisse iacens
dũ setis patrie legibus obic̃ꝗmu. Quid
ille dux semidea diait. Pargite aĩo forti
lace dlemonii. hodie a pd ĩferõs fortasse
cenabimus. Fuit g̃ gens fortis. dũ lign̾gi

Expanded text:
parta dignum! ut mihi quidem, qui tam magno animo fuerit, innocens damnatus esse videatur. talis innumerabilis nostra civitas tulit. sed quid duces et principes nominem, cum legiones scribat Cato saepe acris in eum locum profectas, unde redituras se non arbitrarentur? pari animo Lacedaemonii in Thermopylis occiderunt, in quos Simonides: Dic, hospes, Spartae nos te hic vidisse iacentis, Dum sanctis patriae legibus obsequimur. quid ille dux Leonidas dicit? pergite animo forti, Lacedaemonii, hodie apud inferos fortasse cenabimus. fuit haec gens fortis, dum Lycurgi
Abbreviated transcription (Latin):
siss flebilibus modii. qui tons thcatris
mesticiã ĩ ferãt cõanũtur. Difficille
est nõ eos qui ĩ huati st mẜos indica¬
re: priusꝗ̃ fere nolueresq met iii.
ne lacerans mẽbris minꝰ bñ utatur.
ne cõbnstis nõ extimescit. neu reliqas
delibutas fede deuesarier. No i telligo
ꝗd metua: cũ tã bonos seꝑtenarios
fimdat ad tybiã: Tenedũ ẽ g nihil¬

Expanded text:
sis et flebilibus modis, qui totis theatris sis et flebilibus modis, qui totis theatris maestitiam inferant, concinuntur, difficile est non eos qui inhumati sint miseros iudicare. prius qua/m ferae volucre/sque— metuit, ne laceratis membris minus bene utatur; ne combustis, non extimescit. Neu re/liquias de/libutas foe/de divexa/rier— non intellego, quid metuat, cum tam bonos septenarios fundat ad tibiam. Tenendum est i
Abbreviated transcription (Latin):
ogens e his quidẽ sentiẽs. ħ ut cinic
at̃pins prouci se iuissit ĩ humatũ. Lũe
sentic̃tĩ. Predare maxagoras. Qui cũ
limpati morẽtur querẽtibꝰ anucis uel¬
ler ne elacomẽas ĩ patͥam si cꝗd acci¬
disset afferri. Nihil necesse ẽ ĩꝗt. ũdiq
hũatiõis unũ tenẽdũ est: ad corpꝰ illã
ptinere: siue occidẽit aĩus line uigeat.
In corpore ãt ꝓspicuũ ẽ nel ꝯtieto
mnimo ł clapsõ nullũ residere sensũ.
Si plena erroꝵ st omĩa. Erahit heciorẽ
ad cnrrũ rdigatũ achilles lacerari eñ
it sentire erẽdo putat. Ergo hic ulci¬
scitur ut ꝗdẽ sibi uidetur. at illa sic̃
acerbyssimã rẽ meret. Uidi iudere ꝙ me
passa egrime: hectorẽ curru quadri¬
iugo raptarier. Quẽ hectorẽ. aut quã
diũ ille eĩt hector. Mcliꝰ aptiꝰ t aliqñ
sapiẽs achilles. Immo e uoͬ hectorem¬
curã sopno suspẽso leuas. ne te m̾̃ ma¬
seret Surge e sȩpeli natũ. hec cũ pres¬

Expanded text:
ogenes, et is quidem eadem sentiens, sed ut Cynicus asperius: proici se iussit inhumatum. tum sentienti? praeclare Anaxagoras, qui cum Lampsaci moreretur, quaerentibus amicis, velletne Clazomenas in patriam, si quid accidisset, auferri, nihil necesse est inquit, undique humationis unum tenendum est, ad corpus illam pertinere, sive occiderit animus sive vigeat. in corpore autem perspicuum est vel extincto animo vel elapso nullum residere sensum. Sed plena errorum sunt omnia. trahit Hectorem ad currum religatum Achilles: lacerari eum et sentire, credo, putat. ergo hic ulciscitur, ut quidem sibi videtur; at illa sicut acerbissimam rem maeret: Vidi/, videre quo/d me passa aege/rrume, Hecto/rem curru qua/driiugo rapta/rier. quem Hectorem, aut quam diu ille erit Hector? melius Accius et aliquando sapiens Achilles: Immo enimvercuram so/mno suspensa/m levas, Neque te/ mei miseret, su/rge et sepeli na/tum—! haec cum pres
Abbreviated transcription (Latin):
Quał taddẽ lacena̾ que cũ filiũ ĩ preliũ
misisser et ĩ t̾fectũ audiss. id circo ĩ ꝗt
genuerã ut ee̾t ꝗ pro patria morte
nõ dubitaret occũbere. Esto fortes et
duri spartiate. Magnã hẽt iũ reip. disci¬
ista horribilia mĩtore. purpuratis tuiᷤ
iheodori quidẽ nihil ĩterest humi ne
ae sublime putrescat. Cuiꝰ hoc dicto ad¬
moncor ut aliꝗd ẽt de hũatiõe t scpł¬
turea dicẽdũ existimẽ. Rẽ no difficilẽ
his presertĩ cognitis que de nilil se¬
tiendo paulo añ dicta st. De qua socra¬
tes ꝗodem ꝗd senserit apparet ĩ eolibro
ĩ qquo moritur. De quo iã tã multa
diximꝰ. Cũ e de ĩmortaluate aiõr ois¬
putauiss. et iã moriẽdi tp̃s urgeret
nogatus a critone quẽ iolmodũ sẽ pelici

Expanded text:
ena? quae cum filium in proelium misisset et interfectum audisset, idcirco inquit genueram, ut esset, qui pro patria mortem non dubitaret occumbere. Esto: fortes et duri Spartiatae; magnam habet vim rei p. disciista horribilia minitare purpuratis tuis: Theodori quidem nihil interest, humine an sublime putescat. Cuius hoc dicto admoneor, ut aliquid etiam de humatione et sepultura dicendum existimem, rem non difficilem, is praesertim cognitis, quae de nihil sentiendo paulo ante dicta sunt. de qua Socrates quidem quid senserit, apparet in eo libro in quo moritur, de quo iam tam multa diximus. cum enim de inmortalitate animorum disputavisset et iam moriendi tempus urgeret, rogatus a Critone, quem ad modum sepeliri
Abbreviated transcription (Latin):
dem cũ aiacem cu ahios uditio iniquoꝵ
arcũuentus cõnenipe Temptarẽ ĩt sumi
regis ꝗ iximnas copias dipit ad tro¬
iam: it ulixis syliphi q prudẽtiã nec ob
rem eã cũ h̾ exꝗrerẽ. sic̃ hic faciebã ca¬
pite cdãnaret. Nec uol ꝗdẽ uidices qui
me ablolrascis morte timueritis. Nce ẽ
imortalibus negligẽtur. Nec in ip̃i hoc
accidit fortunto: nec uõ ego hul a ꝗbus
accusatus sũ. aut aquibuis cõdẽnatus. habro

Expanded text:
 Aiacem, cum alios iudicio iniquo circumventos convenirem! temptarem etiam summi regis, qui maximas copias duxit ad Troiam, et Ulixi Sisyphique prudentiam, nec ob eam rem, cum haec exquirerem sicut hic faciebam, capite damnarer.—Ne vos quidem, iudices i qui me absolvistis, mortem timueritis. nec eniinmortalibus neglegentur, nec mihi ipsi hoc accidit fortuito. nec vero ego is, a quibus accusatus aut a quibus condemnatus sum, habeo
Abbreviated transcription (Latin):
dim locũ ex his locis morte mioretir.
Quã obrẽ siue sensus extĩgiutur. morͤ
affert. lii boni ꝗd lucri est emori. aut
quã multi dies reperiri possũt: q tali
nocti antepanãtur. Cui simił futnã ẽ
ppetuitas oĩs cõsequẽtis tp̃ris Quis me
beatior. Sin uera st̃ ꝗ̃ dicñturr migra¬
lionẽ ec mortẽ ĩ eas horas ꝙ e uita ex¬
cesser̃t ĩ colũt. id multo iã beatiꝰ ẽ tenẽ

Expanded text:
dam locum ex his locis morte migretur. dam locum ex his locis morte migretur. quam ob rem, sive sensus extinguitur morsquadfert, di boni, quid lucri est emori! aut quam multi dies reperiri possunt, qui tali nocti anteponantur! cui si similis est perpetuitas omnis consequentis temporis, quis me beatior? sin vera sunt quae dicuntur, migrationem esse mortem in eas oras, quas qui e vita excesserunt incolunt, id multo iam beatius est. tene, cum
Abbreviated transcription (Latin):
simis esfeminaui: ut si añ mors ac¬
ueniet: quã caldeoꝵ promissa cõsecuti
simiꝰ. spohati magnii ꝗbusdã hõis illusi
destitunq iundeamu. Qđ si expectãdo
⁊ desides ãdo pendemꝰ aĩs cruciamur
anginĩ. Pro dii ĩ mortales quã illuol
iterꝰ iacũdũ c̾e debet. quo cõfecto. nulla
reliqua cira: nulla solicitudo futura sit
serabiliter uͥ cdaxus emoritur Qui cum
cõiectus ĩ carcere xxx iussu tyranorã
uenenũ ur sitiẽs obduxisẜ reliqũ sic
epoculo ciccit. ut id resonaret. ꝙ sonita
lim tracditur: int. Luxit uir egregiꝰ
exircino sp̃ũ cũ iã prȩcordiis cõceptã
equitatẽ ĩ ipła morte laudaret. si mor¬
tem malũ udicaret. ãdit eͥ ĩ eũdem
carcerẽatq ĩ eũdem paucis post. m̃is
seyphũ socrates. eoclẽ scelere iudicum
apuol iudices iam morte multatum.
euenire: qoł mitar au mortẽ. Necesse
est eͥ sit altera de duobit ut aut sẽsus
oĩs dĩo mars auferat: aut ĩ aliũ quõ¬

Expanded text:
eminamur, ut, si ante mors adventet, quam Chaldaeorum promissa consecuti sumus, spoliati magnis quibusdam bonis illusi, destitutique videamur. Quod si exspectando, et desiderando pendemus animis, cruciamur, angimur; proh, dii immortales, quam optabiliter iter illud iucundum est, quo confecto, nulla reliqua cura, nulla sollicitudo futura sit.serabiliter vir clatus emoritur, qui cum coniectus in carcerem, triginta iussuty annorum, venenum ut sitiens ebitisset, reliquum sic e poculo eiecit, utid resonaret, quo sonitlum tradituri sint. Lusit vir egregius extremo spiritu, cum iam praecordiis conceptam aequitatem in ipsa morte laudaret, si mortem malum iudicaret? vadit enim in eundem carcerem atque in eundem paucis post annis scyphum Socrates, eodem scelere iudicum m apud iudices iam morte multatum? evenire, quod mittar ad mortem. necesse est enim sit alterum de duobus, ut aut sensus omnino omnes mors auferat aut in alium quen
Abbreviated transcription (Latin):
nidicauer̃t. Et si ꝗd prȩter deos negat
scire quẽqͣ id scit ip̃e utrũ sit melius.¬
Nã dixit añ si suũ illuod nihil ut affrr¬
met tenet ad ixbemũ. Nos at tẽgnus
ut nihil cẽlamꝰ c̾c̾ maliĩ: qoł sita nã
datũ oibus. Entelligamꝰ  si mori sit c̾c̃¬

Expanded text:
iudicaverunt. etsi, quod praeter deos negat scire quemquam, id scit ipse utrum sit melius—nam dixit ante—, sed suum illud, nihil ut adfirmet, tenet ad extremum; nos autem teneamus, ut nihil censeamus esse malum, quod sit a natura datum omnibus, intellegamus
Abbreviated transcription (Latin):
bonoꝵ iocũdus ce̾ potest: quã molesta
discessio. Hãc sñm sigͥficare iudetur
la conis illa uox. Qui ẽ rodi dyagoras
olympionices nobilissimo die: duoᷤ suoᷤ
filios uictores olỹpie indissi acce ssit ad
señ  gratulatꝰ morere dyagora ĩquit.
nõ eͥ ĩ celũ ascẽssurus es. Magna hee et
nimiũ fortasse grȩci piuãt ł tñ potius
um existimãs tris olẏpiacas una de do¬
mo prodire. Cuiẽtari illã diuti ĩ uita.
fortne ebicctũ ĩnuile putabat isn. Ego ãt
malo mor tuos ẽẽ. S ob eĩ cã stẽdi ut
plura dicerẽ qđ ĩdesiderio t luctu ħ
st cõsolano maxĩa. Nostrũ et eͥ et nr̃a¬

Expanded text:
bonorum iucundus esse potest quam molesta decessio. hanc sententiam significare videtur Laconis illa vox, qui, cum Rhodius Diagoras, Olympionices nobilis, uno die duo suos filios victores Olympiae vidisset, accessit ad senem et gratulatus: 'morere, Diagora' inquit; non enim in caelum ascensurus es. magna haec, et nimium fortasse, Graeci putant vel tum potius num existimans tris Olympionicas una e domo prodire cunctari illum diutius in vita fortunae obiectum inutile putabat ipsi. Ego autmalo mortuos esse—; sed ob eam causam contendi ut plura dicerem, quod in desiderio et luctu haec est consolatio maxima. nostru
Abbreviated transcription (Latin):
ta st̃. pro rata parte auita: longa aut
breuia dicuntur. Apud ypanĩ fluui¬
ni ꝗ ab curope ꝑte ĩpontũ ĩt̃luit.
Aristo tilel ait bestiolal qua elã nasa
que miũ dic̃ uiuãt. Ex his gͥ hora um̃i.
que mortua est pranceta etate mortnͣ
est. quę nõ octidente sole decrepita co
magii si solsticale die. Cõfert nostram
longissimã ętatẽ cũ et̾nitate ĩ eadẽ ꝓpe¬
modũ breuitate: qua ille bestiole repe¬

Expanded text:
ta sunt pro rata parte aut uita longa aut ta sunt pro rata parte aut uita longa aut breui abducuntur. Apud Hypanum fluuium, qui ab Europae parte in Pontum fluit, Aristoteles ait bestiolas quasdam nasci quae unum diem uiuant. Ex his igitur hora octaua quae mortua est, prouecta aetate mortua est; quae uero occidente sole, decrepita. Et magis etiam si solstitiali die. Confer nostram longissimam aetatem cum aeternitate; in eadem propemodum breuitate qua ille bestiolae repe
Abbreviated transcription (Latin):
Quiol cunt ãt ꝗ nee senuit ꝗdetlabes
sõpnũ ymaginẽ mortis. cãq cotidie ĩ¬
diti at dribital an sensus ĩmorte nul¬
lus sit cũ eiꝰ simulacro uideas ce̾ nullã
re si repetit cũ uult. ea eͥ cõdiniõe acce¬
peras. Idẽ si pucr pariuis occidit: equo
aĩo feredũ putat. Si uoͣ ĩ cimis ne querẽ¬
dũ ꝗd. at ꝗ ab hoc acerbi exegit natu̾a
suauitatẽ tlic at̃ tã spabat magna: qbus
trui cęperat. At id ꝗde̾ ĩ ceteril rebus
meliꝰ punitur. aliquã partẽ ꝙͣ nullam
le ait callimacul. multo sępiꝰ lacrimas¬
ta etate moriũtur. fortima laudatur.
Cur. Nã ror nullis sĩ uita longior daxt᷑.
poss cͥeͥ iocũdior. Nihil e est ꝓtecto hõil
prudẽtia dulciꝰ. qͣ ut cętera afferat:
affent cęte sencctus. Quę uõ etai Ionȩa¬
est. Aut qd oĩo hõi longũ. Nõne modo
pueros morlo adolofentẽl ĩ curlu atir¬
go ĩ sẽquẽs nee opunãtis assecuta ẽ sene¬
dicimꝰ: Omĩa ista ꝑinde ut cino da¬

Expanded text:
 ne sentit quidem? habes somnum imaginem mortis eamque cotidie induis: et dubitas quin sensus in morte nullus sit, cum in eius simulacro videas esse nullum re, si repetit, cum volt? ea enim condicione acceperas. Idem, si puer parvus occidit, aequo animo ferendum putant, si vero in cunis, ne querendum quidem. atqui ab hoc acerbius exegit natura suavitatem; hic autem iam sperabat magna, quibus frui coeuperat. at id quidem in ceteris rebus melius putatur, aliquam partem quam nullam le ait Callimachus multo saepius lacrimasta aetate moriuntur, fortuna laudatur. cur? nam, reor, nullis, si vita longior daretur, posset esse iucundior; nihil enim est profecto homini prudentia dulcius, quam, ut cetera auferat, adfert certe senectus. Quae vero aetas est, aut quid omnino homini longum? Nonne modo pueros, modo adolescentes in cursu a tergo insequens, nec opinantes, assecuta est senedicimus; omnia ista, perinde ut cuique da
Abbreviated transcription (Latin):
s bona ĩ uita.uide no a mał dici ueri
possit: Quid gͦ mĩc lugeã uitã haminũ.
uere et iure possũ. S cid necesse ẽ cũ
id agam. ne post mortẽ mihos nos pu¬
temus sore. et iã uitã efsice̾ de plorãdo
miẜiorẽ. fecim ħ ĩ eo libro ĩ quo nos¬
met ip̃os quãtũ potiumꝰ cõsolati su¬
mus. Amal gͣ mors ab oducit nõ a bo¬
nis. Ueꝵ si querimꝰ cequid. hoc a cire¬
nalto hegesia sic copiose disputat᷑. ut
hil a rege ptholomeo ꝓhibitꝰ eet dica¬
tur illa ĩ scolis dice̾: quo młti his au¬
ditis mortẽ sibi ip̃i cõsciscerẽt Calnma¬
chi qdem epygramia ĩ ambrachio iãche¬
obrotũ est. Quẽ ait cũ ei nhil accidis

Expanded text:
 bona in vita. vide ne a malis dici verius possit. quid ego nunc lugeam vitam hominum? vere et iure possum; sed quid necesse est, cum id agam ne post mortem miseros nos putemus fore, etiam vitam efficere deplorando miseriorem? fecimus hoc in eo libro, in quo nosmet ipsos, quantum potuimus, consolati sumus. a malis igitur mors abducit, non a bonis, verum si quaerimus. et quidem hoc a Cyrenaico Hegesia sic copiose disputatur, ut is a rege Ptolomaeo prohibitus esse dicatur illa in scholis dicere, quod multi is auditis mortem sibi ipsi consciscerent. Callimachi quidem epigramma in Ambraciotam Theombrotum est, quem ait, cu
Abbreviated transcription (Latin):
tũ oĩo amississ. Hoc at̃ tp̃r sc̃sũ
amisit maloꝵ. Põpeio nostro familiari
cũ grauit egrotaret neapoli. meliꝰ esset
factũ. soronati neapolitani fuerẽ. Nimiꝵ
et puteolani. uulgo ex oppidis publice
gratulabatur. Inepiũ sane negotiũ ei
greculũ: s eñ fortunatũ. Utruꝰ &̃ si tũ
ce̾t extinetꝰ a bonis rebus an a malis
discessisset. Certe a miseriis. Nõ eñ cũ
socero bellũ gessisset: nõ imperatꝰ arma
supsisset: nõ domũ relĩquisset: nõ ex

Expanded text:
tum omnino amisisset; hoc autem tempore sensum amisit malorum. Pompeio, nostro familiari, cum graviter aegrotaret Neapoli, melius est factum. coronati Neapolitani fuerunt, nimirum etiam Puteolani; volgo ex oppidis publice gratulabantur: ineptum sane negotium et Graeculum, sed tamen fortunatum. utrum igitur, si tum esset extinctus, a bonis rebus an a malis discessisset? certe a miseris. non enim cum socero bellum gessisset, non inparatus arma sumpsisset, non domum reliquisset, non