comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
detrahitur ꝙ e curba hom̃ hieme ac¬
censo igne nihertes a fortib segregã
si uideant᷑ de formatos abstisosq pu¬
betenꝰ sese ignib inge̾ntes quanto
erat honestiꝰ pudenda conteg̾e̾ ꝙͣ
seniustis natib inamenũ narabas
narib indorem inspirare. Duunc
tremo nũt estuo R Credo id facilenno
tes noui ⁊ te loquente ꝙ occͬrit di¬
cami recens ac birius hystoua est.
Pat̾ in gallus ꝓ capitali cã cũ adolestõ
acnũ missus ac dequoqui iussus erat
Cum force ẽ. in a quã ime gelidãnu¬
di ac uncti parit̾ descendissent. cepit̾
adolestens creme̾ ⁊ frigus magna dẽciũ
collisione testari. ubi subiectꝭ ignib cepit
a qua feruesce.ille lamẽtf ac gemitu mi¬
patĩam caloris ex pͥme̾. Contra ĩmotus
ad utrũq ⁊ torus illũ sbltu respiaiẽs
senex. uilissime inꝙͥ mẽtricis fili nec
frigus igr̃ nec calorem pati potes uer¬
bum mali forsitan s constantꝭ solidi¬

Expanded text:
detrahitur, quam e turba hominum <hieme> acdetrahitur, quam e turba hominum <hieme> accenso igne, inertes a fortibus segregansi videantur, deformatos abscissosque pube tenus sese ignibus ingerentes; quanto erat honestius pudenda contegere, quam semiustis natibus, inamenum naribus nidorem inspirare. Nunc tremo, nunc estuo. Credo id facillime: mores novi, et te loquente quid occurrit dicam. Recens ac brevis historia est: pater in Galliis pro capitahenum missus ac decoqui iussus erat, cum forte igitur in aquam hieme gelidam nudi ac vincti pariter descendissent, cepit adolescens tremere, et frigus magna dentium collisione testari; ubi subiectis ignibus cepit aqua fervescere, ille lamentis ac gemitu impatientiam caloris exprimere, contra immotus ad utrunque et torvo illum vultu respiciens senex: “Vilissime, inquit, meretricis fili, nec frigus igitur nec calorem pati potes?” verbum mali, forsitan, sed constantis solidi
Abbreviated transcription (Latin):
lamẽ unicũ lrãrum ꝯmiciũ int̾dcm̃.¬
Qd̃ ip̃mqr mutari iam nõ potest for¬
ti aĩo ferend est. uerũ ita ut nẽ oꝑa
ferre nõ remuat qui tot insolencias
tot iinanitates hom tot cedia tot
rapinas pati solitꝰ didicisse debuit
ꝙͣ iiq natura parens leuib ex cau¬
sis cotidie lace̾tur cum tot acerba ⁊
grauia pati hominẽ ab homine sic
ncce. Oaiagno torq̃or calore R Ex¬
pecta yenis tediũ hoc pulsura festiãt.
Ofrigore crucõr importuno Recce tͥ
estas accelat᷑ hꝰ ip̃iꝰ allatã desidlũ¬
D frigorib urgeor. Ruix incomodũ
iuemẽs cui nõ ĩuen̾it natura reme¬
dium ⁊ sepe uniꝰ remediã multa stꝭ.
Arcent frigꝰ tectũ bestis cib labor ex¬
ciciũ raro quisꝙͣ frigore uin̾cit᷑ insi
uictus inhercia. Piget ignẽ int̾ re¬
media numia̾re. magnũ morͣs igna¬
uie argumẽtũ. non tam facile ium
e dolio ĩnuixta aqͣ lincheo madente

Expanded text:
lamen unicum literarum commercium intlamen unicum literarum commercium intquia mutari iam non potest, forti animo ferendum est. Verum ita: ut nature opera ferre non renuat qui, tot insolentias, tot immanitates hominum, tot tedia, tot rapinas pati solitus, didicisse debuit quam inique natura parens levibus ex causis quotidie laceretur, cum tot acerba et gravia pati hominem ab homine sit necesse. Magno torqueor calore. Expecta: hiems tedium hoc pulsura festinat. Frigore crucior importuno. Ecce: tibi estas accelerat, huius ipsius allatura desiderium. Frigoribus urgeor. Vix incommodum invenies, cui non invenerit natura remedium, et sepe unius remedia multa sunt. Arcent frigus tectum, vestis, cibus, labor, exercitium; raro quisquam frigore vincitur, nisi victus inertia. Piget ignem inter remedia numerare, magnum mortalis ignavie argumentum: non tam facile vini e dolio immixta aqua, linteo madente
Abbreviated transcription (Latin):
acusacoĩs innocius aĩantib succenset ͥ
net adu̾citꝭ qnͣto maiora sunt tedia
q̃ uicissim ip̃i uobie infligitꝭ. Sileo
raptores q urbiũ ⁊ nulle iniuriãdi
ledendiq artes nulle molentias mil¬
le dolos quoꝵ plemi stꝭ uici õs ⁊ ꝯpi¬
ta.Taceo latrũtulos toto orbe disꝑsos
⁊ itinã seuis int̾rupta p̾donib quib
mortalib dissimulatĩ illud ⁊ iniẜa
iam consuetudĩe roboratũ quis di¬
gnis questib explicet/ aut liuãne põ¬
Dus ignaue berbis eqt .ꝙͣ paccatis qͦ¬
Regionib passim legitiiꝰ p̃dator occ᷑¬
rit qui sollicitũ matorem ex haustum¬
q laborib ⁊ homistũ curis ere suo spoli¬
at nniustissim nestio cuiꝰ iuris obcentu
quo effectũ ut qd amenissimũ orbem t̾
mores libertatẽ pubͭẽ ꝑuo precio uen¬
diderũt. Quid custodias loquar super¬
uacuas: ⁊ obstrusos passus ac suspicõ¬
nib uarns plena omia absencieq so¬

Expanded text:
accusatores, innocuis animantibus succensetis, accusatores, innocuis animantibus succensetis, nec advertitis quanto maiora sunt tedia que vicissim ipsi vobis infligitis? sileo raptoresque urbium et mille iniuriandi ledendique artes, mille violentias, mille dolos, quorum pleni sunt vici omnes et compita; taceo latrunculos toto orbe dispersos, et itinera sevis interrupta predonibus, quibus mortalibus; dissimulatum illud et miserrima iam consuetudine roboratum, quis dignis questibus explicet, aut humane pondus ignavie verbis equet? quod pacatis quregionibus, passim legitimus predator occurrit, qui sollicitum viatorem exhaustumque laboribus et onustum curis, ere suo spoliat, iniustissimi nescio cuius iuris obtentu; quo effectum ut, quod amenissimum fuisset, mores libertatem publicam parvo pretio vendiderunt. Quid custodias loquar supervacuas, et obstrusos passus ac suspitionibus vanis plena omnia, absentieque so
Abbreviated transcription (Latin):
cũ parũ ꝓficeret circũ fusas arbores
iube̾t abscindi / ut uel sic p̃rupto fro¬
denti domicilio abirent quib manẽtib
abire alũ oport̾et. iaiq importu¬
nis cantib pulsus sopor abiisset is
tñ ꝓxime paludis in ripa nocc̃nos
screpitꝰ ranaꝵ modulatissimã quasi
fidiũ armoniã incencissimꝰ haurie¬
uat. in hũanũ fecirumq hominẽ iux¬
audis forsitan ⁊ iudisti uulgarib tñ
negotñs aut insanũ qui nuc ideo
ad memoriã redñt. ut constaret ꝙͣ
in reb om̃ib possit opiõ. D Ranaꝵ
beneficio utũtur. It hͦ ip̃m suꝑbam
impaciãm urãm ledit. situt reliqua
oculor br̃oꝵ atq auriũ uoluptas s ut
fabulam urĩ erroris ad antiqͣs fabu¬
las remictã. Cogita nũc uel ranã
suã uet̾am q̃relam ⁊ ulc̾tem latonã
raucis uocib uel cycadas u̾sumlĩ suã
spõm ciconũ stridulis plausib mẽo¬
mre Sines forsitan suũ illas agere

Expanded text:
cum parum proficeret, circumfusas arbores cum parum proficeret, circumfusas arbores iuberet abscindi, ut vel sic prerepto frondenti domicilio abirent; quibus manentibus, abire illum oporteret, iamque importunis cantibus pulsus sopor abiisset; is tamen proxime paludis in ripa, nocturnos strepitus ranarum modulatissimam quasi fidium harmoniam intentissimus hauriebat; inhumanum ferreumque hominem, vixaudis forsitan et vidisti, vulgaribus tamen negotiis haud insanum, qui nunc ideo ad memoriam rediit, ut constaret, quantum in rebus omnibus possit opinio. Ranarum mmunis beneficio utuntur; at hoc ipsum superbam impatientiam vestram ledit, sicut reliqua oculorum vestrorum atque aurium voluptas. Sed, ut fabulam vestri erroris ad antiquas fabulas remittam, cogita nunc vel ranas suam veterem querelam, et ultricem Latonam raucis vocibus, vel cicadas versum in suam speciem Titonum stridulis plausibus memorare, sinesque forsitan suum illas agere
Abbreviated transcription (Latin):
cane nõ norũt. da illis philomene uo¬
tem flebunt dulciꝰ nũt ne parent
pareat cog̾e̾ delirando nitimum D
michi. Q noctuã inqͥetas noctes an¬
gusto facere solitã audisti:⁊ quẽ queso
uerebit᷑ q̃ mũti dõinũ inq̾etat Dani¬
res chalanũ infestant. RQͥd scis an
hͦ ip̃o in chalamo exorti quẽ cu forsã
ꝑegrinꝰ inhabitas de te iustiꝰ queri
possint. qui natale illis aduena solũ
turbas. s omissis iocis hoꝵo om̃i racio
una ẽ. idcurco equid̃ hus infestam iuitã
agitis ut discatꝭ alt̾am optare atq il¬
lit anii hõatis bbi nec nures n ͨ sures
nec aranee nec tinee nec dampna
nec todia ulla stꝭ D. Procaces rane
⁊ stripidule tediũ pariũt̃ ticadũ. R¬
finge solaciũ patere solaciũ erit/ Opĩo
rem quocũq nult carlit nõ ut ueruem
nuitat s ut iudiciũ regat ⁊ sensibus
moderetur. Inuentꝰ ẽ nuꝑ qui rure
habitans/ ad fugandas nocte lasciuias
saxis armatꝰ sudib q consurgeret quo

Expanded text:
ter non norunt. Da illis philomene vocem: flebunt dulcius; nunc nature parent pareat, cogere delirando nitimini. michi est. Noctuam inquietas noctes Augusto facere solitam audisti; et quem, queso verebitur, que mundi dominum inquietat? Mures thalamum infestant. Quid scis an hoc ipso in thalamo exorti, quem tu forsitan peregrinus inhabitas, de te iustius queri possint, qui natale illis advena solum turbas? sed omissis iocis, horum omnium ratio una est: idcirco equidem his infestam vitam agitis, ut discatis alteram optare, atque illic animum habeatis, ubi nec mures, nec fures, nec aranee, nec tinee nec damna, nec tedia ulla sunt. Procaces rane et strepidule tedium pariunt cicade. Finge solatium parere: solatium erit. Opinio rem quocunque vult trahit, non ut verum mutet, sed ut iudicium regat et sensibus moderetur. Inventus est nuper qui, rure habitans, ad fugandas nocte luscinias, saxis armatus sudibusque consurgeret, quo
Abbreviated transcription (Latin):
templũ hͦ oẽ qd conspicꝭ istꝭ te cor ͤ
custodus librãu̾it / huc qͥ additꝰ pate̾
nõ pt̃. Et ad suma caue ne aut ul¬
lo umꝙͣ uite cedio ita mortẽ oogites
ut occũpare illã tibi licitũ putes
ã ullo gaudio ita nõ cogites ut in¬
caucĩd illa añi imꝓuisã deic̾iat ¶ Deꝰ
st̾aui sũ corꝑe . RCri posses si
ut uolut̾s ad uolatũ / nõ ut nu
ad iurtutẽ natꝰ eẽs. DGraue corpꝰ
⁊ inhabile ẽ. Rhant q̃relã roscio di¬
mitte̾ atq exopo. cu si uel ꝑ arctũ cir¬
culũ flecti uel ꝑ funẽ aẽreũ labi ne¬
quis q ad ad remi. Ito cũ uiris bonis
gressu sobrio gestus ac saltꝰ hysc̾onũ
sũt. sapiẽtem ut in accib utq ĩ uer¬
uis sic in incessu grauitas deczac
modestia. O graui corꝑe sũ Rhec
gͣuedo una comitũ senectutꝭ dẽ sol
ne qͥ illã amiẜit hanc excludat. ꝙuis
unde fit ut ⁊ nuenes gũes ⁊ senicu¬
los agiles uideamꝰ. Ceterũ ⁊ se gͣui
sub coiꝑe sepe ammꝰ leuis ⁊ sub leui

Expanded text:
 quod conspicis, istis te corporis custodiis liberaverit, huc tibi aditus patere non potest.” Et, ad summam, cave ne aut ullo unquam vite tedio ita mortem cogites, ut occupare illam tibi licitum putes, aut ullo gaudio ita non cogites, ut incautum illa animum improvisa deiciat. 99 sum corpore. Queri posses, si ut volucris ad volatum, non ut vir ad virtutem natus esses. Grave corpus et inhabile est. Hanc querelam Roscio dimitte atque Esopo. Tu, si vel per arctum circulum flecti, vel per funem aerium labi nequis, quid ad rem? ito cum viris bonis, gressu sobrio: gestus ac saltus histrionum sunt. Sapientem ut in actibus, utque in verbis, sic in incessu gravitas decet ac modestia. Gravi corpore sum. Hec gravedo una comitum senectutis esse solet, ne qui illam admiserit, hanc excludat, quamvis Unde fit ut et iuvenes graves et seniculos agiles videamus. Ceterum, etsi gravi sub corpore sepe animus levis, et sub levi
Abbreviated transcription (Latin):
ocłis / aut pede clauda conspicĩꝰ. remedii
nichil ẽ insi ab hõe conferat᷑ liomo at
ꝑ se nud ꝯ ingenio uestit᷑ atq ornat᷑
⁊ si res postat armatur. Claud iatq de¬
bilitatꝰ equo aut naui fert᷑ aut behulo
aut auxiliarib bacillis dntit᷑. Deniq
modis sese om̃ib adiuuat / accollitq
In amiss artib pedes lignera manus
ferieas nasos cereos fabricari didistit. et
fortuitꝭ camib obstare. ualitudinẽ fatis¬
centẽ medicamĩb engᵗ. gustũ corpẽtẽ
saporib excitat. uisũq languid ocula̾ib
iefouet. qͣ in re maioil urĩs acuciꝰ cogi¬
castꝭ. qui uasculis iutreis aqͣ plenis ut
blanda parens ac benigna qd hĩc filio e¬
pardꝰ ⁊ similia qͣntalib iuriũ cũ senue¬
rint contempnũ: cũ obierint nõ sunt
cudũt semo. succũbũt morti solũ hoez
uirtute preditũ que hoĩs soliꝰ ẽ ꝓpͥa ⁊¬

Expanded text:
oculis aut pede clauda conspicimus, remedii oculis aut pede clauda conspicimus, remedii nichil est nisi ab homine conferatur; homo autem, per se nudus, ingenio vestitur atque ornatur, et, si res poscat, armatur; claudus atque debilitatus equo aut navi fertur, aut vehiculo aut auxiliaribus bacillis innititur; denique modis sese omnibus adiuvat attollitque; quin, amissis artubus, pedes ligneos, manus ferreas, nasos cereos, fabricari didicit et fortuitis casibus obstare; valitudinem fatiscentem medicaminibus erigit, gustumque torpentem saporibus excitat; refovet, qua in re maioribus vestris acutius cogitastis, qui vasculis vitreis aqua plenis, ut blanda parens ac benigna!, quod hinc filio epardus et similia quantarumlibet virium, cum senuerint, contemnuntur, cum obierint, non sunt? cedunt senio, succumbunt morti; solum hominem virtute preditum, que hominis solius est
Abbreviated transcription (Latin):
sũt nec fasciditur origo uilissiã rei
optime. uos segetes dei estis in aera
uidicu uentilande. sũmiq prĩs familias
mhrieo reponende. Terrests fuit oi̾go.
ꝙ̃ꝙ̃ nobilis/ ac celescꝭ ex parte sit. s fu̾i̾t
edes ultima celũ sit. Quid illa niditas
imbecillitas q corꝑea / multaꝵo q rerũ
g̈ius ndigençia que hũãne qdicois
infanne ascribunt᷑. uariaro nõne an¬
cuo nͣec mustiplici remedioꝵ suplent᷑
auxiliout magꝭ ad glam̃ hoĩs ꝙ d
miẜiam trahi possit. ꝙ uĩantib cet̾ibirẽ¬
caren ͥ ip̃ualidã cutim unguesq ⁊ uellas
remonn contulit̾ intlłatũ ut illas si
ret qũtũ iuẽdo meditãdoq sagati
assequi p̃t̃ ingenio. Sit ẜuis dns̃ at
bubultꝭ si quid forte tibi noblis̃ large¬
Iatur suã ciuq porciũtulã asignat
opori nclril aut filio ut illi hͦ tantũ
lu ꝙ eoꝵp captu plus minꝰoe pel¬
desigata aut depilata aut caligũtia

Expanded text:
fiunt? nec fastiditur origo vilissima rei fiunt? nec fastiditur origo vilissima rei optime? vos segetes Dei estis in area iudicii ventilande, summique patris familias in horreo reponende; terrestris fuit origo, quanquam nobilis ac celestis ex parte sit; sed fueritle incrementum: sedes ultima celum sit. Quid illa nuditas imbecillitasque corpora multarumque rerum gravis indigentia, que humane conditionis infamie ascribuntur? variarum nonne artium ac multiplici remediorum supplentur auxilio? ut magis ad gloriam hominis quam miseriam trahi possit, quod animantibus cete unguesque et villos rem omnium contulerit, intellectum, ut illa scilicet eret, quantum vivendo meditandoque sagaci assequi posset ingenio. Sic servis dominus ac bubulcis, si quid forte cibi nobilis largiatur, suam cuique portiunculam assignat, uxori nichil aut filio, ut illi hoc tantum, hi pro eorum captu plus minusve pee depilata, aut caligantia
Abbreviated transcription (Latin):
hac sua dignatõe tam mirifica ãgłis
ꝙͣͦ preculãt ipos uobis angelos custo¬
des ad hibuit. ut modis om̃ib uram
int̾ c̾at᷑as excellẽtiã demrãret. dit
nempe sõꝰ. Tantã dignitatẽ esse aĩa¬
rum ut unaqueq ab ortu suo hẽat
anglmi sibi ad custodiã deputatũ pa¬
t̾na uere ⁊ plusꝙͣ pat̾na de uobis deo
cura ẽ. ⁊ ut dcm satirici parũꝑ in¬
flectã ue̾ carior ẽ illi hõ ꝙͣ sibi qͥs
hec int̾ tristi ͤ locũ aut q̃rele. Nõ na᷑¬
i. urã s culpa mestos bos ⁊ q̃rulos fa¬
citꝰ mestũ me origis uilitas ⁊ nẽ fra¬
sis contrarlo instandi erat. ut hoẽsco
gaudio letus eẽs. noui autẽ mores
cupide malis urĩs incũbitis ⁊ Pronide
qd̵ ad iuilitatẽ olginis accinet aut cor¬
ortꝰ obscenitas hũane detrahit digni.
nõ ne feda e radice ꝓce̾ frodentesqz
arbores hłosã solũ gratꝭ umbs uesti¬
unt Nõ ne fedissimo fimo segetes lete

Expanded text:
hac sua dignatione tam mirifica Angelis hac sua dignatione tam mirifica Angelis quoque pretulerat, ipsos vobis Angelos custodes adhibuit, ut, modis omnibus, vestrum inter creaturas excellentiam demostraret? ait nempe Hieronymus, tantam dignitatem esse animarum, ut unaquaque ab ortu suo, habeat angelum, sibi ad custodiam deputatum. Paterna vere et plusquam paterna de vobis deo cura est, et, ut dictum Satyrici parumper inflectam, vere carior est illi homo quam sibi. Quis hec inter tristitie locura sed culpa mestos vos et querulos facit. Mestum me originis vilitas, et nature frasis; contrario instandum erat, ut honesto gaudio letus esses. Novi autem mores: cupide malis vestre incumbitis; proinde quod ad vilitatem originis attinet, aut corortus obscenitas, humane detrahit dignitati? nonne feda e radice procere frondentesque arbores herbosum solum gratis umbris vestiunt? nonne fedissimo fimo, segetes lete
Abbreviated transcription (Latin):
den atq huilitas sũma hoĩs felicitas
ac gloria. Altũ undiq occultũq mmstlid.
mirum ⁊ salutare ꝯmĩtuũ qd nestio an
celestꝭ bel ꝓfecto mortalis lingͣ nõ eqͣt.
Parum ne tͥ autem. uel hͦ uno no¬
bilitata cõdicõ humana: Paꝵ q expͬ¬
quid oro alcis nõ dicad sperare s opta¬
re. s cogitare homo potuit. ꝙͣ ut essec
deus Ecce iã deꝰ est. Suid iam restat oro
quo uota urã suspirat ne dũ reꝑire
quid̃ si nec fingere maiꝰ aͥd relictum.
certe tum ad salutẽ uram̃ se duuintae
inclinaret. Non aᵈ cũ posset insi hu¬
manũ corpus huãnamq aminam
assũp̃sit nec anglite spẽi astribi uo¬
luit. s humane. ut sit quantiẽ te dñs
tuus amet agnostas /⁊ gaudeas Ita
enim ut p̾clare ait augꝰ. de mõstra¬
uit carnalib ⁊ nõ ualentib intueri
mente u̾tatem corꝑeisq sensib deditꝭ.
ꝙͣ excelsũ locũ int̾ c̾aturas hẽat hũ¬
mana natura. Qͥd qd̾ id ip̃e qͥ uos

Expanded text:
 atque humilitas, summa hominis felicitas ac gloria! altum undique occultumque misterium, mirum et salutarem commercium, quod nescio an celestis, sed profecto mortalis lingua non equat. Parumne tibi autem vel hoc uno nobilitata conditio humana, parumque expuquid, oro, altius non dicam sperare, sed optare, sed cogitare homo potuit quam ut esset Deus? ecce iam deus est. Quid iam restat, oro, quo vota vestra suspirent, nedum reperire quidem, sed nec fingere maius aliquid relictum? certecum ad salutem vestram se divinitas inclinaret, non aliud, cum posset, nisi humanum corpus humanamque animam assumpsit, nec angelice speciei ascribi voluit, sed humane, ut sic quantum te Dominus tuus amet agnoscas et gaudeas. “Ita enim, ut preclare ait Augustinus, demonstravit carnalibus et non valentibus intueri mente veritatem, corporeisque sensibus deditis, quam excelsum locum inter creaturas habet humana natura”. Quid, quod idem ipse vos, qui
Abbreviated transcription (Latin):
unũqd̾q qd huic lono obicit᷑ mali̾ ẽ
uiciũ quo fit ut dolor corꝑis molescis¬
simus l malũ tamẽ utiq nõ sid
heu inͥ miss ego torꝑ corq̃or cu dispu¬
tas phĩte fabelle. Liure te miẜum
dicꝭ uel hͦ ip̃o ꝙ huãne iuite regłas
fabellas uocas D Sonora hͨ oscolis
famosa ꝑ libros. s nec eculeos n ͨ egͦ¬
tancud astensura grabatulos. dũt

Expanded text:
ue quod huic bono obicitur malum esse, vitium; quo fit ut dolor corporis, molestissimus licet, malum tamen utique non sit. Heu michi misero, ego torqueor, tu disputas, Philosophice fabelle. Iure te miserum dicis, vel hoc ipso, quod humane vite regulas fabellas vocas. Sonora hec in scholis, famosa per libros, sed nec equuleos nec egrotantium ascensura grabatulos: dicuntur
Abbreviated transcription (Latin):
hoĩe. Scure uelim quid te hoꝓ potissie
ad suꝑbiãcohorta᷑. an fragilitas mẽbͦ
cecitas aĩ / int̾ spes uanissimas mecꝰ¬
um insidie an mortes amicoꝵ. ã ad¬
hee nõ alie stꝭ uob co sr̾biã scale hũs
astendentꝭ ad ruinã at qui cet̾a hom¬

Expanded text:
homine”? Scire velim, quid te horum potissime ad superbiam cohortatur, an fragilitas membrocecitas animi inter spes vanissimas metuum insidie, an mortes amicorum, an adHe non alie vobis sunt ad superbiam scale, his ascenditis ad ruinam; atqui cetera hom
Abbreviated transcription (Latin):
atqͥ seu ãtiqͣ repetꝭ seu mod̾na cͥꝯspicis.
ut multi occrent blesi uiri optimianl¬
ci diẜtissim scelerati sic ꝑrari. qͥb u¬
trũq contig̾it singłis eloꝙ̃ cia ⁊ excel¬
sens uirta ¶e amissa lingua dolor. E¬
Bid quod lingũ ac .Cii.
2 reqͥem inueĩsti. ꝙͣ multos
plamie inoxios lingua pessũdedit. Est
uoluptas stulta quid̃ s coĩs uolẽtiũ
uideri fecisse qd nec faciũt nec pñt.
mentitꝰ ẽ qui iscliticũ regẽ filiũq eiꝰ
occidisse se dixit ⁊ st̃i innocẽs mẽducii
penã luit / ut ꝑiclm̃ cesset qntꝰ ẽ lalor
porrigit ꝑs una recho  qͣlit̾ medica¬
uũs ꝯ huim frontẽ defigas ꝙ̃ quorsum¬
de manũ porrigas quo t̾ras ferias
ꝓ̃repta pene musics oꝑa ut dulcit so¬
nes angi. At nõ bere loqui labor ⁊ siẽ¬
cĩ quies. D milla tenꝰ loqui possum

Expanded text:
atqui seu antiqua repetis, seu moderna circumspicis, atqui seu antiqua repetis, seu moderna circumspicis, ut multi occurrent blesi viri optimi, multique disertissimi scelerati, sic perrari quibus utrunque contigerit, singularis eloquentia et excellens virtus. 103 DE AMISSA LINGUA Quid, quod linguam ac et requiem invenisti? quam multos, manu innoxios, lingua pessumdedit! est voluptas stulta quidem, sed communis, volentium videri fecisse que nec faciunt, nec possunt. Mentitus est qui Israeliticum regem filiumque eius occidisse se dixit, et facti innocens, mendacii penam luit. Ut periculum cesset, quantus est labor porrigit pars una rethorice, qualiter meditabundus humi frontem defigas, quam quorsumve manum porrigas, quo terram ferias nnitas, et prerepta pene musicis opera, ut dulciter sones, angi? an non vere loqui labor et silentium quies? Nullatenus loqui possum.
Abbreviated transcription (Latin):
que aliis / neu lingũa scilũq sr̃uacuo
atteras sine inꝙͣ loqui alios tu ĩtelli¬
ge cũ se cercõr. cum maior ex ĩgemo
pedit RMagnis hͦ uiris accidisse
notũ est. fronts imbecillitate nõ u¬
ciõ lngne uel ingemi. qd si tñ młtꝭ
tear adicões dusciora cosloqͥa nõ nega¬
bis. Smi id ip̃m potes ad te redi ad ce
loq̃re/ qd iam supͣ monui tuumq doẽsa¬
cum collocutorẽ excita. semꝑ ille qͥd
stidit. nõ exactã atq laboriosã q̃dit
int̾ruptsq ẜmũculis. qͥn ⁊ multa sepe
loqñte silẽtio adqͥescit. Diste tu illo teste
ꝯtẽtꝰ ẽẽ qui nõ qualit̾ si ꝙͣ dicas seu
pociꝰ ꝙͥ dice uelis accendit. diste tibi
cheatͫ hoẽstissimũ medio pectoris ex¬
truere. diste nõ hom̃i s iu̾tatꝭ a płau¬
sum optare ⁊ alũ sine screpitũ gau
Disce deniq nõ ad pompã uiue̾ nonad
põpã loqui/ quo iuis maiꝰ malũ uita
hõmi ht̃ Oblesi oris suL fles ne aͥs tͥ
cõe cũ moyse tali iuro ⁊ tam dĩ annooͤ

Expanded text:
que aliis, neu linguam stilumque supervacuo atteras. Sine, inquam, loqui alios, tu intellige; cum secretior, tum maior ex ingeniopedit. Magnis hoc viris accidisse notum est, frontis imbecillitate, non vitio lingue vel ingenii. Quod si cum multis tear, conciones, dulciora colloquia non negabis. Si ne id ipsum potes, ad te redi, tecum loquere, quod iam supra monui, tuumque domesticum collocutorem excita: semper ille qustidit, non exactam atque laboriosam querit interruptisque sermunculis, quin et multa sepe loquenti silentio acquiescit. Disce tu illo teste contentus esse, qui non qualiter sed quid dicas, seu potius quid dicere velis attendit. Disce tibi theatrum honestissimum medio pectoris extruere. Disce non hominum, sed veritatis applausum optare, et aliquando sine strepitu gaudeDisce denique non ad pompam vivere, non ad pompam loqui, quo vix maius malum vita hominum habet. Blexi oris sum. Fles ne cum Moyse tali viro et tam Dei amico?
Abbreviated transcription (Latin):
p̾mio digna uirtꝰ. nec supplicio digͣ
esset iĩquitas. suit autẽ nõ uolu̾tas
uobis hͭ aut illa s hꝰ atq illiꝰ electõ
ac libertas nascentib data ẽ. que in
bonũ flexa bonos facit indiui̾sũ malos.
uti l ac ut libot/ ⁊ si ut bene uti libe¬
at haud dubie dei donũiut male aut̃
ꝑu̾sitas sit uolentꝭ. illud penicꝰ nõ l
ut nõ ⁊ uolũtas bona u̾tutꝭ⁊ mala

Expanded text:
nec supplicio digna esset iniquitas. Nunc autem non voluntas vobis hec aut illa, sed huius atque illius electio ac libertas nascentibus data est, que in bonum flexa, bonos facit, in diversum, malos. Uti licet hac ut libet: etsi ut bene uti libeat haud dubie Dei donum, ut male autem perversitas sit volentis; illud penitus non licet, ut non et voluntas bona virtutis, et mala
Abbreviated transcription (Latin):
plerisq minis illã seꝙtib finis ⁊ ĩsa¬
me sit̾ ⁊ iuite. Si quid̃ ħ ͦ et pestꝭ ut sõ¬
uideri potu̾it hoc belle nestiõ quid dul
Irascor ob ĩurias. E uix nacũsꝮ unꝙͣ
adeo qͥsꝙͣ fuit / ut nulla la cossit ꝰ irascd ᷑
nͥ forte celiꝰ senator iracũdissimus ille
morͣliũ qui cliẽti suo in om̃ib sibi cõ¬
senciẽnti atq a oͣ ꝯfitenti irastens
exclamauit. Sit inꝙͦ ad cont᷑ ut si¬
mus duo. durũ caput q̃ lit̾ tuliss
ñurias q̃ obsequiũ nõ ferebat O ͥra¬
scor qr ofendor Rhac in ꝑte uolgo

Expanded text:
plerisque nimis illam sequentibus finis et insanie sit et vite. Si quidem hec etiam pestis ut supvideri potuerit, huic nescio quid melle Irascor ob iniurias. Vix iracundus unquam adeo quisquam fuit, ut nulla re lacessitus irascetur, nisi forte Celius Senator, iracundissimus ille mortalium, qui clienti suo in omnibus sibi consentienti, atque omnia confitenti, irascens exclamavit: “Dic aliquid contra ut simus duo”, durum caput: qualiter tulisset iniurias qui obsequium non ferebat? Irascor quia offendor. Hac in parte vulgo
Abbreviated transcription (Latin):
iñ farcinã/ magno insu ꝑf
ac cogita sepe celescia ingeĩa exhͦ
faste corꝑee molis erũꝑe ⁊ mrã ad
altitudinẽ ꝑuenire. DCorꝑis honõe¬
p̃grauor. U ⁊ si iunci neq̃at natura

Expanded text:
 sarcinam magno nisu perfer, ac cogita sepe celestia ingenia ex hoc fasce corporee molis erumpere, et miram ad altitudinem pervenire. Corporis onegravor. Etsi vinci nequeat natura,
Abbreviated transcription (Latin):
ricꝰ ait. ling maliꝰ ꝑs pessiã sui. s
in plerisq ⁊ librĩs quib nichil petꝰ.
dedit nã. ꝙͣ lingua. bella. doli. adulc̾ia.
corruptele om̃s pene cessarent insi
lingua malũ semenet sperge̾t ⁊ fouẽt¬
D lmgã ꝑdidi Rsi malã lucratus
es plurmmũ. magne enĩ diuicie stꝭ ee
mopẽ malore. h ͨ qui nõ ht̃ diues na¬
scitur ⁊ at qui ꝑdit diues fiti ⁊ nous
auctꝰ censu ꝑdendo ĩuert̃ qd murĩendo
ẜua qͦ places deo. cui si lingua nõ po¬
tes/ corde loq̃re. Sit enĩ de mał st̾ptũ
T. labia dolosa in corde. ⁊ corde loquti
dei. berũq sit qd alibi scribit id̾ non
⁊̃ ocultatũ os meũ ate qd fecisti mo
culto. nulla eñ secretissimaꝵ ieꝵ q co¬
gitacõmi abscondita ẽ deo. nec tatitos
minꝰ ꝙͣ clamãtes aud ͭ Imo nõ ẽ apd i¬
lũ clanior alcor̃ uehemĩtior ꝙ cordis cła¬
mãte ille silẽ. delcãt᷑ hũc clamorẽ com¬
p̃ssis labris ꝓmebati ille g̾gis pͥmũpꝰ¬

Expanded text:
 ait: Lingua mali pars pessima servi, sed in plerisque etiam liberis, quibus nichil peius dedit natura quam linguam. Bella, doli, adulteria, corruptele omnes pene cessarent, nisi lingua malum semen et spargeret et foveret. Linguam perdidi. Si malam, lucratus es plurimum, magne enim divitie sunt, esse inopem malorum: hec qui non habet dives nascitur, at qui perdit dives fit, et novo auctus censu, perdendo invenit, quod inveniendo serva quo placeas Deo, cui, si lingua non potes, corde loquere. Si enim de malis scriptum est: “Labia dolosa, in corde, et corde locuti Dei? verumque sit quod alibi scribit idem: “Non est occultatum os meum a te, quod fecisti in occulto”; nulla enim secretissimarum quoque cogitationum abscondita est Deo, nec tacitos minus quam clamantes audit: immo, non est apud illum clamor altior vehementiorque quam cordis: clamante ille silentio delectatur. Hunc clamorem compressis labiis promebat ille gregis primum, po
Abbreviated transcription (Latin):
Erdidi auditũ li it̾ ecce ad tedio
pclusũ. multa ocłis multa au¬
ĩib hauriũt᷑ tediã multa utroq calle
fastidia aim penetũt. qͥb euitãdis ex
eq pene optables uideãt᷑ cecitas sur¬
dicas q hũt tũ hee suas comoditates.
Et reliqͣ fere cuncta morliũ amareq
ridiclosior. na quodmõdo amantes
uideri solent qui surdastͥ stꝭ ceci ud
magꝭ miẜi iudicãtur. Itaq surdos
uisu ceros miẜacõe ꝓse quim᷑. Sapies

Expanded text:
erdidi auditum. Iter ecce aliud tedio erdidi auditum. Iter ecce aliud tedio preclusum est. Multa oculis, multa auribus hauriuntur tedia; multa utroque calle fastidia in animum penetrant, quibus evitandis ex equo pene optabilis videantur cecitas surditasque; habent tamen he suas incommoditates, ut reliqua fere cuncta mortalium amarumque ridiculosior; nam quodammodo amentes videri solent, qui surdastri sunt, ceci vero magis miseri iudicantur, itaque surdos risu, cecos miseratione prosequimur. Sapiens
Abbreviated transcription (Latin):
oculis sẽꝑ infirmꝰ mulcos ad ex̾mũ
nos cecꝯ bello hͦ qd int̾ gallũ cui il¬
le fauit / ac pritãmũ regem sex iãlu¬
stris agr̃. dũ pugna illa om̃i asꝑri¬
ma cui ambo reges it̾erãt onclinare
fortunã seu ꝑtꝭ intellige̾t. duces suos
clara uoce compellans sigite me ũy¬
ociꝰ ad ꝑtem bbi rex hostiũ ẽ atq oẽ
robur extitꝰ sui qd cũ mestĩ ac t̾pi¬
si fecissẽt ille equo stimulis adacto eo
se p̃cipitem dedit. quo spectare alii te¬
nũq oculis ꝓse qui uix audebãt ubi ꝯ¬
fertissiã hostiũ in acie nõ fortit̾ m᷑
omib s insi mãdata sit obliuione ꝑi
turã. Et ꝙͥ ors głẽ iuri fortꝭ obfuit
uisu cariusse: insi ut quẽ uirtꝰ at nã
mirabłẽ fecerãt scupendi cecitas face̾t:
DCecꝰ sum Rocari incipiã in desi¬
stas q̃ri: nã ꝙ aᵈ. si uir es attulisse
tibi cocitas quiuit. ꝙͣ ꝙ de seip̃o cetus
efectꝰ astlepiades ait uno.s. ut pu̾o
comitacor gradiare. ¶ Se ꝑditõe auditꝰ¬

Expanded text:
culis semper infirmus, multos ad extremum annos cecus, bello hoc quod inter Gallum, cui ille favit, ac Britannum regem, sex iam lustris agitur, dum pugna illa omnium asperrima, cui ambo reges intererant, inclinare fortunam sue partis intelligeret, duces suos clara voce compellans. “Dirigite mepartem, ubi res hostium est, atque omne robur exercitus sui”; quod cum mesti ac trepidi fecissent, ille equo stimulis adacto, eo se precipitem dedit, quo spectare alii cecumque oculis prosequi vix audebant, ubi consertissima hostium in acie non fortiter modo, omnibus, sed nisi mandata sit literiglorie viri fortis obfuit visu caruisse, nisi ut quem virtus et natura mirabilem fecerant, stupendum cecitas faceret? Cecus sum. Iocari incipiam, ni desistas queri. Nam quid aliud, si vir es, attulisse tibi cecitas quivit, quam quod de se ipso cecus effectus Asclepiades ait, uno scilicet ut puero comitatior gradiare. 97 DE AUDIT
Abbreviated transcription (Latin):
o̾ticio s ut ordinatio uite oficõ qd
te bt̃m ⁊ nulliꝰ egentẽ rei facieti uin¬
ũsid̃ tempꝰ om̃e scatũ ĩpende. quod
rob sepe uilissĩs impendisti: ⁊ ad me¬
moriã refer illud sanũ magꝭ eficax
q ꝙͣ cõptũ berbũ marci uarois ex
satirarũ eiꝰ libͦ. Si qͣnͣtũ oꝑe sup̃sisti

Expanded text:
sed ut ordinario vite officio, quod te beatum et nullius egentem rei faciet, universum tempus, omne studium impende, quod rebus sepe vilissimis impendisti; et ad memoriam refer illud sanum magisque efficax quam comptum verbum Marci Varronis, ex Satyrarum eius libro. “Si, quantum opere sumpsisti,
Abbreviated transcription (Latin):
opie naͣles aut fortuite molẽte esse
pud. hͨ una ꝓculdubio uolũtaria est¬
Cetẽ autem uel in corde uel inger̃o mẽo¬
riaq uol eloquio seu ext̾nis in reb sts.¬
q̃ quid̃ oĩa nõ qualia exoptant᷑ ad ue¬
munt s qualia cuiꝰq sors tulit. hec
autẽ una in uolũtate cõsistit. ꝙͣ ꝓ arbi¬
trio sibi qͥsq moda̾ ⁊ atq eficit. neq
enm alia pt̃ esse homi uolũtas insi
ꝙͣ ult is cuiꝰ illa ẽ qua ⁊ hͦ ip̃m sb̃le

Expanded text:
e esse possunt, hec una proculdubio voluntaria estCetere namque vel in corpore, vel ingenio memoriaque vel eloquio, seu externis in rebusque quidem omnia, non qualia exoptantur obveniunt, sed qualia cuiusque sors tulerit; hec una autem in voluntate consistit, quam pro arbitrio sibi quisque moderatur atque efficit. Neque vero alia potest esse homini voluntas, nisi quam vult is, cuius illa est, qua
Abbreviated transcription (Latin):
Drascor sic muĩtꝭł Si de tẽ quidato
le si de re .p. mͦ nõ ira s iustrã illa
sic optiẽ ⁊ ad sũã mordĩe ut dici
considãre pt̃ Iure gꝭ laudat᷑ archi
sessiones suas culꝑa iullicĩ descctas
aspice̾t in eũ u̾sus. Sumerẽ inꝙͣ
ut archictas s amico comisit ut supliaũ¬
exigeret. ueritꝰ ne se ire impetꝰ quo nõ
deceret impelleret. hͨ ho ꝓq silĩa frena¬
re utiq iram debent. ne sequates suos
ut solita ẽ aĩfamnã clademq ip̃cipitet

Expanded text:
 Si de te quidem male, si de Republica, modo non ira sed iustitia illa sit, optime. Et, ad summam, mordicus, ut dici considerare potest”; iure ergo laudatur Architsessiones suas culpa villici destructas aspiceret, in eum versus. “Sumerem, inquit ut Architas, sed amico commisit ut suppliexigeret, veritus ne se ire impetus quo non deceret impelleret. Hoc horumque similia frenare iram debent, ne sequaces suos, ut solita est, in infamiam clademque preci
Abbreviated transcription (Latin):
huic ꝓp̾um. atq luxurie.
Orpeo in agondis R f̾s mi¬
Cre. si post gule studiũ p̃gua¬
cum corpusculũ amnim torpor obre¬
pat. Dai agͣuor torpore ¶Torpor.
ex imꝑstã uolũtate orit᷑. mox ut lo ͫ¬
bene belle ceꝑis. ardor erit atq ĩpetꝰ.
qui cũ ad multa sit pessimus ẽ opt̃iꝰ
ad uirt ¶ Otorpeo ⁊ ad bona oꝑa lẽtꝰ
cute. fuga tp̃is intellcã. q̃ tanta
Et uix metiri eã ꝙͣuis celer aniꝰ
possit in spem uirtutꝭ adamata q̃ tał est
ut si corꝑeis ocłis cerni posset. qd wlt
plato/ mirũ sui amotẽ paritura esset.
solet. ⁊ tñ h ͦ ipm̃ nẽ corpor soporq
uos noxiꝰ p̃mat ad diuinas laudes
surgẽtes nocte p̾canim: nõ ẽ sõp̃no
bocꝰ aut mlic̾ie / ubi uos hinc mors t̾¬
ritat. huic hoẽstas allicit. quis em̃
ubi ad ista respexio udibit iugor ad
añ̃i fugiet sõpnus ab ocłis cogitãt ꝭ¬

Expanded text:
huic proprium atque luxurie. Torpeo in agendis. Quis miretur, si post gule studium pregravatumque corpusculum, animi torpor obrepat? Animi aggravor torpore. Torpor hic ex imperfecta voluntate oritur; mox ut bonum velle ceperis, ardor erit atque impetus, qui cum ad multa sit pessimus, est optimus ad virtutem. Torpeo et ad bona opera lentus cutitur, fuga temporis intellecta que tanta est, ut vix metiri eam quamvis celer animus possit, et specie virtutis adamata que talis est, ut si corporeis oculis cerni posset, quod vult Plato, mirum sui amorem paritura esset. solet; et tamen hoc ipsum, ne torpor soporque vos noxius premat, ad divinas laudes surgentes nocte precamini. Non est somno locus aut inertie, ubi vos hinc mors territat, hinc honestas allicit. Quis enim ubi ad ista respexeris, redibit vigor ad animum, fugiet so
Abbreviated transcription (Latin):
bonũ fi̾. Nita/ ut si ita uelle nõ suffit
desidio apꝰ est. eoq nõ monito s ueho¬
mẽtiiuos autẽ mala br̃a feruẽtissi¬
me cupitꝭ. bona iblas tepidissie̾. un
fit ut diuites mła sit. bomi autẽ paucis¬
sum /nã ꝙ miriẽ si ciciꝰ ad optatum
ardens intencõ ꝙͣ nolũtas lenta ꝓue¬
hitur. D uellẽ bonus eẽ si possem E
Scude. nã pot̾is. ⁊ si bona fide uis iã¬

Expanded text:
sit ita, velle non sufficit: desiderio opus est, eoque non modico, sed vehementi. Vos autem mala vestra ferventissime cupitis, bona vultis tepidissime, unde fit, ut divites multi sint, boni autem paucissimi; nam quid miri est, si citius ad optatum ardens intentio, quam voluntas lenta provehitur? Vellem bonus esse si possem. Stude; nam poteris; et, si bona fide
Abbreviated transcription (Latin):
picu ex horrendo specu lucidissimus
annus emanat. lel ubi reatim gur¬
gites quos naz in tybrim quehit
alto de collo descendut uel ubi ad ea
Icathidupla noĩant᷑ ut ait cico̾ młꝯ
furento austro uel caribdis oblatranti
cum uolieptate ꝑcipias U latͣtib canũ
uexoril Q lolgi latratꝰ ferre didicitail¬
los horrebit canes. nã neq cã multi
alii /neq tã rapidi aut mordaces. D¬
Inmntꝭ eqꝰ ac fremens: infidꝰ ẜuꝰ et
cõtumax. nõ cni tedio. s ꝑiculo⁊ mͥ¬

Expanded text:
epitu, exhorrendo specu, lucidissimus epitu, exhorrendo specu, lucidissimus amnis emanat; vel ubi Reatini gurgites, quos Nar in Tiberim convehit, alto de colle descendunt; vel ubi ad ea que Catadupa nominantur ut ait Cicero Nilus furenti austro, vel Charybdis oblatranti cum voluptate percipias. Latratibus canum vexor. Qui vulgi latratus ferre didicit, nullos horrebit canes; nam neque tam multi alii, neque tam rabidi aut mordaces. Immitis equus ac fremens, infidus servus et contumax, non tantum tedio, sed periculo
Abbreviated transcription (Latin):
dixi sponte stꝭ mĩẜi: quin tu mũdo
suos mores linq̃ cuos reformare scu¬
de. ⁊ ab alus au̾sos in terpm̃ oculos re¬
flecte. Sic ⁊ tediũ euaẜis ⁊ cũ mũd
neq̃as ed qd potes ⁊ debes temetipm̃
corriges. non est quo te frustra natũ
credas si hoc feci̾s ¶ De miis tediis
uebidos urbiũ clamores odi¬
A. R ruif gͦꝭ silenciũ siluas ꝙ a¬
ma q̃ ferri fugariq neq̃unt fugiẽda
sunt Diolgi contencõib fessus sũ.
R uolgo aures dũ prebuerꝭ nõ qui¬
estes Diolgi strepitu fatigor. Qibigi
pitũ illũ omnẽ ⁊ ꝯfusas uoces s uito¬
re uetitũ tm̃ aurib excipe. idq nõ
alit̾ ꝙͣ mugitꝰ boũ aut balatꝰ pecudũ
aut ursoro murmur. Qs enim insi
beluaꝵ uoces stꝭ uel inhciũ uel feraro.
Diblgi fragore ꝑturbor. E finge aĩo
te aquaro exundanciũ ac scopulis al¬
lisarum sonitũ audire. ꝑsuade tibi eẽ
uel ad fontem sorgie ubi ingenti stͤ¬

Expanded text:
dixi, sponte sint miseri; quin tu mundo dixi, sponte sint miseri; quin tu mundo suos mores linque, tuos reformare stude, et ab aliis aversos, in te ipsum oculos reflecte. Sic et tedium evaseris, et, cum mundum nequeas, id quod potes et debes: temet ipsum corriges. Non est quod te frustra natum credas, si hoc feceris. 90 DE MINUTIS urbidos urbium clamores odi. Ruris ergo silentium silvasque ama: que ferri fugarique nequeunt fugienda sunt. Vulgi contentionibus fessus sum. Vulgo aures dum prebueris non quiesces. Vulgi strepitu fatigor. Vulgi pitum illum omnem et confusas voces si vitare vetitum, tantum auribus excipe; idque non aliter, quam mugitus boum aut balatus pecudum aut ursorum murmur. Quid enim nisi beluarum voces sunt vel inertium vel ferarum? Vulgi fragore perturbor. Finge animo te aquarum exundantium ac scopulis allisarum sonitum audire; persuade tibi esse vel ad fontem Sorgie, ubi, ingenti str
Abbreviated transcription (Latin):
aliũ cupias tortorẽ. sacꝭ ip̃i se torqnt¬
⁊ suis malis ⁊ alienis angũe᷑ ac tabe¬
scũt bonis non est ꝯpaciend̃ sponte
languentib inõ stꝭ autẽ contagiose
ut corꝑꝑ sic amimore morbi ius trã¬
seunt ad nolentes. I deo uero nobilis
ammꝰ uicõꝵ odio ad amorẽ uirtutꝭ acc̃e¬
ditur. D Qiuis tot ferat insolencias. R¬
hũilitas eo acceꝑtõr quo plurib est
obsassa suꝑbus . D. ͥs tot fraudes. qͥs
cot artes auaricie. quis tot spẽs libidi¬
nõ. l s̾ tibi mi̾to displicent declina.
⁊ que in aluis dampnas ne in te dãpnõt
alui caueto. D Qͥs hoc gule regnum.
R auxiẽ int̾ ebrios specõsa sobrietas
ubi eq boni om̃s nullus excellit D
Cuis tam multa mẽdacia.ł Si mẽ¬
datõ ofenderis iu̾tati stude. D Quis tot
ubiq tyr̃nides. Lnõ te hũic arma
neq opes ex pediant.sola iurtꝰ ẽ liba̾.
magꝭ nuẜos decet ꝙͣ odisseiiisi ut

Expanded text:
alium cupias tortorem: satis ipsi se torquent; etalium cupias tortorem: satis ipsi se torquent; et suis malis et alienis anguntur ac tabescunt bonis. Non est compatiendum sponte languentibus; non sunt autem contagiosi, ut corporum, sic animorum morbi; non transeunt ad nolentes. Immo vero nobilis animus, vitiorum odio, ad amorem virtutis accenditur. Quis tot ferat insolentias? Humilitas! eo acceptior, quo pluribus est obsessa superbiis. Quis tot fraudes, quis tot artes avaritie, quis tot species libidinum? Que tibi merito displicent declina, et, que in aliis damnas, ne in te damnent alii, caveto. Quis hoc gule regnum? Maxime inter ebrios speciosa sobrietas! ubi eque boni omnes, nullus excellit. Quis tam multa mendacia? Si mendacio offenderis, veritati stude. Quis tot ubique tyrannides? Non te hinc arma neque opes expedient: sola virtus est libera. magis decet quam odisse, nisi, ut
Abbreviated transcription (Latin):
tuã compone̾ insi muigiles aliene et
illud agrediare / quod nec ars unꝙͣ e
fice̾ ualuit nec nã. unde nichil umꝙͣ
speres insi tedia ⁊ labores fu̾nt hee tñ¬
⁊ plrĩa cure quoꝵ alt̾ in publicũ egͣ¬
diens semꝑ flebat / alt̾ contͣ mores ho¬
minũ ridebat. Neut̾ sine tã sed̾ alłud
pietati hoc suꝑbie ꝓpͥnqͣbat D Quis e¬
normes ac subitos hos hĩtꝰ ferat E
male te ꝑ uĩ dehonestari ferres si
nccẽ esset/ qui sponte sua alios de for¬
tos ꝑati neq̃as si nõ illos indu ut
libet / tu nõ licet atq ut decet indu¬
ere atq ita te ulcisce̾ nõ minꝰ lasci¬
uos oculos honesti hĩtꝰ ofendũt ꝙͣ mo¬
destos inhonesti. Illi bero uoluptatem
consilio adhibeant suaꝵe rers tu adhii¬
ueas honestatem usꝙͣ nusꝙͣ alibi ꝙpͣ
aliena feditas tuo addiciet decorłO
Quis hos morbos aĩore atq hos ꝑfat̃
inuidos. Rliq̃ muidos sibiineq illis

Expanded text:
tuam componere, nisi invigiles aliene, et tuam componere, nisi invigiles aliene, et illud aggrediare, quod nec ars unquam efficere valuit nec natura, unde nichil unquam speres nisi tedia et labores? Fuerunt he tphis cure, quorum alter in publicum egrediens semper flebat, alter contra mores hominum ridebat; neuter sine causa, sed illud pietati, hoc superbie propinquabat. Quis enormes ac subitos hos habitus ferat? Male te per vim dehonestari ferres, si necesse esset, qui sponte sua alios deformatos pati nequeas. Sine illos indui ut libet, tu ut licet atque ut decet induere, atque ita te ulciscere: non minus lascivos oculos honesti habitus offendunt, quam modestos inhonesti; illi igitur voluptatem consilio adhibeant suarum rerum, tu adhibeas honestatem. Nusquam alibi quam Aliena feditas tuo adiciet decori. Quis hos morbos animorum atque hos perferat invidos? Linque invidos sibi, neque illis
Abbreviated transcription (Latin):
credo em̃ ꝙ acutissmut itũd talis cĩd
traditiur ⁊ sius sticons ac̾eine dedrtũ.
Dalutacõ crebra ⁊ impiusa turbabat.
utq id ip̃e ait ꝑducebat ad mortẽ.
Nichil c̃ autem ꝙ q̃raris. Q d optalus
iccidit notꝰ in ppło ut esses alioquin
tot salutatoꝵ incursib nõ pat̾es. pot̾as
lace̾/ pot̾as quiescere. pot̾as ꝙ auĩt in
g̾mio gaudere. qd optimũ uite genus
aliqui diffmũt. At uos magnis in ue¬
bib nati ⁊ clari esse ultis / ⁊ ociosi sil
⁊ liberi ⁊ tranquilli. qđ nchil ẽ aliud ꝙͣ
in magnis pelagi tempestatib ut im̃¬
mobilis sis optare. Deinq suꝑbe fuĩt
obsequẽtiũ amicoꝵ uoces pati nõ posse
equo aĩo cũ sint hostiũ pacienda cõ¬
uicia. Ge dolore malis ex moribꝰ hoĩm
Alos mores homi egre fero
Si caritate: motꝰ laudo. si ira
uel indignacõe non laudo. quid ad te e¬
min quib morib suit alii. modo tu sie
bonus. an nũe qͥmũ intelligꝭ blge mo¬
res᷑an tibi negocũ parũ sentis uitã

Expanded text:
 acutissimum virum, talis enim traditur, et suis studiis acerrime deditum, salutatio crebra et improvisa turbabat, utque idem ipse ait, “perducebat ad mortem”. Nichil est autem quod queraris: quod optabas, accidit, notus in populo ut esses; alioquin tot salutatorum incursibus non pateres; poteras latere, poteras quiescere, poteras, quod aiunt, in gremio gaudere, quod optimum vite genus aliqui diffiniunt. At vos magnis in urbibus noti et clari esse vultis, et otiosi simul et liberi et tranquilli, quod nichil est aliud, quam in magnis pelagi tempestatibus, ut immobilis sis, optare. Denique superbi fuerit, obsequentium amicorum voces pati non posse equo animo, cum sint hostium patienda convicia. 89 DE DOLORE MALIS EX MORIBUS HOMINUM alos mores hominum egre fero. Si caritate motus, laudo, si ira vel indignatione, non laudo: quid ad te enim, quibus moribus sint alii, modo tu sis bonus? an nunc primum intelligis vulgi mores? an tibi negotii parum sentis vitam
Abbreviated transcription (Latin):
nequis tace ⁊ qd nccitas iubet uole̾s
facito. ꝙ ip̃i qͥ loqͥ beliũ pñt sepe uti¬
liꝰ faciliꝰqz fac̾ent. sepe dolent non
fecisse. tace inꝙͣ neu te dampnũ pa¬
ti putas tacens cogita. ⁊ hescens tecũ
loqre q̃ meliora eẽ ꝙ̃ ꝑorare /ne de¬
Si muti fuisset ciod ⁊ demoscenes et

Expanded text:
nequis tace, et quod necessitas iubet, volens facito. Quod ipsi qui loqui possunt, sepe utilius facerent, sepe dolent non fecisse. Tace, inquam, neu te damnum pati putes; tacens cogita, et quiescens tecum loquere, que meliora esse quam perorare, ne diseSi muti fuissent Cicero
Abbreviated transcription (Latin):
uite ãno pieriũ in c̾tamen iuuemili fer¬
uore amii semili autẽ maturitate de¬
scendet᷑. nõ qrͣto ⁊ nonage ͫ ͦ y socrates
ardens illus opꝰ ac mirabłe/ ⁊ ꝓpe cẽte¬
simũ sophocles tragici sumũ scili decꝰ
suã complecte̾t edipodem / nõ octoge¬
nario maior cato/ nilla mutatõe bocꝭ
aut lacerũ nllo memorie lapsu uel ĩ
gͣui seip̃m acusacõe defende̾t. uel clarissi¬
mos oratores błt ͦ ip̃e ad udiciũ euoca¬
ret Unfida meõria est Renoli gͦꝭ ill.
fide̾. sepe calculũ secũ pone. ꝙͣꝙͣ credi¬
deris confescim exige. ⁊ qd cras stũrꝰ
eras /nũc facito. nõ est cuta dilacõ. sic
ex malis si quid bomi potes elicẽ. fides
socũ desidiã perit. diligẽ ͦ ꝑfidia. D¬
mẽoria pene ullã sũ ł caꝵ ẽ ierũ t di¬
cõ huanarum ut qui paucõrae memi¬
mnt̾ mior̃ illi fletuũ cã sit ubi nec
emẽdatõ nec pniã utilis locũ ht̃. qd̾
loquiũ deest Ralcõra q̃denti

Expanded text:
erium in certamen, iuvenili fervore animi, senili autem maturitate descenderet; non quarto et nonagesimo Ysocrates ardens illud opus ac mirabile, et prope centesimum Sophocles, tragici summum stili decus, suam compleret Edypoden; non octogenario maior Cato, nulla mutatione vocis aut laterum, nullo memorie lapsu, vel in gravi seipsum accusatione defenderet, vel clarissimos oratores ultro ipse ad iudicium evocaret. Infida memoria est. Noli ergo illi fidere, sepe calculum secum pone, quicquid credideris confestim exige, et quod cras facturus fueras, nunc facito. Non est tuta dilatio: sic ex malis si quid boni potes elice. Fides socii desidiam parit, diligentiam perfidia. Memoria pene nulla sum. Ea est rerum conditio humanarum, ut qui pauciora meminerit, minor illi fletuum causa sit. Ubi nec emendatio, nec penitentia utilis locum habet, quid oquium deest. Al
Abbreviated transcription (Latin):
ez mulcor qͦ ĩ quib ⁊ tua forsicã ut
uita sic ⁊ tucor fama erit. Duichil ẽ
eloꝙ̃cie RCura ut sapiẽ sit ad. ut in¬
nocẽ᷑. ut uirtutꝭ. Illa enĩ paucoꝵ h stꝭ
om̃ii. nõ te insignis poetare. nõ te macor
orators raritas tͣhat. ymo bero uide ut
subito dcm̃ mutẽ. si te raritas allicit᷑
h ͨ age. hac ad illã itur ua. Indig ͥ qͥd¬

Expanded text:
 quoque in quibus et tuta forsitan ut vita, sic et tutior fama erit. Nichil est eloquentie. Cura ut sapientie sit aliquid, ut innocentie, ut virtutis: illa enim paucorum, hec sunt omnium. Non te insignis Poetarum, non te maior oratorum raritas trahat, immo vero vide ut subito dictum mutem: si te raritas allicit, hoc age, hac ad illam itur via. Indignum q
Abbreviated transcription (Latin):
set implere hanc t̾ cuscodiã ⁊ l ͦ frenũ
seu a naͣ qͥd seu a fortuã oblatiõ/neꝯ
tempẜis. libens q regend p̃be. ne ue
ꝯtͣ cuã sortem calcitres. Dlinguã min¬
si Rnũt maxie qd sapiens iubet. om̃i
cuscodia ẜua cor tuũ e duab custodus
ad unã redactꝰ ⁊ diudia laborꝭ ꝑte
libãtus faciliꝰ pauca custodies ⁊ pp̃cio

Expanded text:
hoc frenum seu a natura quidem, seu a fortuna oblatum, ne contempseris, libensque te regendum prebe, neve contra tuam sortem calcitres. Linguam amisi. Nunc maxime quod sapiens iubet, “omni custodia serva cor tuum”; e duabus custodiis ad unam redactus, et dimidia laboris parte liberatus, facilius pa
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ cõscã᷑ hãt illi obice. nich il gͣue
erit Dayole corꝑea dem̾gori Lagi¬
litate mẽti enige ⁊ illã extenuare
ac distute laborando scude. c̾tueũdo
res multas ⁊ dificiles agẽdo ex̾ctio
mẽtꝭ ⁊ corꝑis exiͦ uoluptatũ. pelle
ocia. arceste negotia. sꝑne libidiẽs
odi inħciã. curas ama. molliciẽ abi¬
yco sectare duriciã. asꝑis delcãde cibo
potu acubitu. sessione. intenoõe ꝑpeͣ.
bel ignorat. D multũ corporee mo¬
lis ex̾cuit.l Si hoĩs nomẽ qd moile
ẽ aĩal ab lumo dr̃. sic mapiẽ homo
eris multa humo obsitꝰ. nõ potest
tñ sic celestẽ na᷑m terrest̾s obruere
qͥn asurgat nͥ so surdã uirtutis⁊ ma¬
le suas ⁊ credulã p̃beat uoluptati.

Expanded text:
et constantia; hanc illi obice, nichil grave erit. Mole corporea demergor. Agilitate mentis emerge, et illam extenuare ac discutere laborando stude, circumeundo, res multas et difficiles agendo. Exercitio mentis et corporis, exilio voluptatum, pelle otia, arcesse negotia, sperne libidines, odi inertiam, curas ama, mollitiem abice, sectare duritiem, asperis delectare, cibo, potu, accubitu, sessione, intensione perpevel ignorat. Multum corporee molis excrevit. Si hominis nomen, quod mortale est animal, ab humo ducitur, sic maxime homo eris, multa humo obsitus. Non potest tamen sic celestem naturam terrestris obruere; quin et assurgat, nisi se surdam virtuti, et male suadenti credulam prebeat voluptati.