comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
cũ iut̾ assidentes sermo forte gͣmor esset ab/¬
ortus ille solicitus senrx moribundum caput
egulit Et opmãtibus auuc ixsum qued in
tali statu multꝭ accidit ad inusitatũ corporis
mosum aculeo mortꝭ urgeri atq ideo quid¬
nam sensisset introgantib uolo inquit hunc
urm seriuonẽ intelligeꝰ et mori Edignam
uocem cuiꝰ autori nulla mors noceat neq sclũ
prudencia ceteris laude dignis ut est apud
plonem prestitisse uidetir solon Ez enam car¬
mĩbus qui si non ꝑfũctorie s debita opera
executus fuisset nec impedimẽto bellorum
ciuililĩ q̃ conceperat omisisset forte nec m̃or
homero fuisset nec hesiodo ⁊ hͨ studiose docteq
Ed quid posteritas
Dicet quibus piaculis int̾ ꝑuepotum
ppłos ignaua nr̃a purgrabr libidinis auaritie¬
ꝙ studium incessit om̃is pent morͣłiũ labor huc
resoit Si quis est qui ad studia honestar

Expanded text:
cum inter assidentes sermo forte gravior esset obcum inter assidentes sermo forte gravior esset obortus, ille solicitus senex moribundum caput extulit, et opinantibus amicis ipsum — quod in tali statu multis accidit — ad inusitatum corporis motum aculeo mortis urgeri atque ideo quidnam sensisset interrogantibus: «Volo» inquit, «hunc vestrum sermonem intelligere et mori». O dignam vocem cuius auctori nulla mors noceat! 5 Neque solum prudentia ceteris laude dignis — ut est apud Platonem — prestitisse videtur Solon, sed etiam carminibus: qui si non perfunctorie sed debita opera poetica executus fuisset, nec impedimento bellorum civilium que preconceperat omisisset, forte nec minor Homero fuisset nec Hesiodo. Et hec studiose doctequeed quid posteritas dicet? quibus piaculis inter pronepotum populos ignavia nostra purgabitur? Libidinis avaritieque studium incessit, omnis pene mortalium labor huc respicit. Siquis est qui ad studia honestarum
Abbreviated transcription (Latin):
mensiũ leges hũc autorem recognoscunt sue
irius met testimoniũ expectas et ip̃e quidẽ
de se loquẽs ait se cotidie discentem aliquid se¬
neste̾ siue famã uublitã ꝑcunttaris et hect᷑
inter illos pͥmos sapiẽ ꝓfessorem p̃fert haud¬
dubre solonẽ siune sumi pħi auctoritatem marit
et in płonis chimeo solonẽ enu̾o septẽ sapi¬
entum p̾mariã Inuemes sine uite fiñe Inter¬
rogas qui de actibus hũanis incorruptissimꝰ
testis est ille te docebit quãtus in eo ptore
uignissi studiorum ardor quẽ nec senescent
corporis ⁊umna nec gelide mort unimras poss
ext̃igur̾ non hũit Ad studiũ praxatas horas
semper in excertitio nrẽtꝭ erat in hoc uniu uiue¬
bat ut disteres net discere potuit insi dum uixit
nec uiue̾ ueluit insi dum discet utrũq igit᷑
ꝑa funem conclusit. si quidem quod multi scuint
autores I illo supremo fugiẽtꝭ uite spũ

Expanded text:
niensium leges hunc auctorem recognoscunt; sive niensium leges hunc auctorem recognoscunt; sive ipsiusmet testimonium expectas, et ipse quidem de se loquens ait “se quotidie discentem aliquid senescere”; sive famam publicam percunctaris, et hec tibi inter illos primos sapientie professores prefert hauddubie Solonem; sive summi philosophi autoritatem mavis, et in Platonis Timeo Solonem e numero septem sapientium primarium invenies; sive vite finem interrogas, qui de actibus humanis incorruptissimus testis est, ille te docebit quantus in eo pectore viguisset studiorum ardor, quem nec senescentis corporis ruina nec gelide mortis vicinitas posset extinguere. 3 Non habuit ad studium pretaxatas horas: semper in exercitio mentis erat. In hoc unum vivebat ut disceret, nec discere potuit nisi dum vixit, nec vivere voluit nisi dum disceret. 4 Utrunque igitur pari fine conclusit; siquidem — quod multi sunt auctores — in illo supremo fugientis vite spiritu,
Abbreviated transcription (Latin):
qui ꝙx inxta contesimũ etatis annũ in ex ͤ¬
mo uite exitu tragediam scripsit adͤ edixpodẽ
qua sola ut ualerus ait omi eiusdem studu
poetarum prixe pħiam potuit sicut sepultro
eius insculptum głosimis ueridicĩo exigra¬
ma testatur
Iodorum quẽdam stoicum refert ticero
domi sue cecum mustos annos uixisse
s post cecitatem multo ꝙͣ pͥus diligenciꝰ
phie operam dedisse sedibus quo usum more
xithagoreo et lectiom librorum quo unone̾
poterat Aliem luĩ auxilio dres noctes q
tribuisse Ad hec quod uix alsq oculis possl
uidetur et geomet̾ca tractasse iubentẽ disci¬
pulis uñ et quo quã q linram duai uellet¬
ui soionem quẽ pͥmũ pom par fuerat in
ex̾ma rerecinus s in multis collegnis ob¬
ẜuatum est ut etate et głia pͥores ultimum
tiueant locum studiũ g solonis ac doctrina młt
et magnis testibus ꝯstat sine em̃ opum effectꝰ
consulis et ille niur toto orbe illustres athe¬

Expanded text:
qui iuxta centesimum etatis annum, in extremo vite exitu, tragediam scripsit Edipoden, «qua sola» ut Valerius ait, «omnium eiusdem studii poetarum preripere gloriam potuit»: sicut sepulcro eius insculptum gloriosum sed veridicum epygramma testatur. Dyodorum quendam stoicum refers Cicero domi sue cecum multos annos vixisse, sed post cecitatem multo quam prius diligentius philosophie operam dedisse, fidibus quoque usum more pithagoreo, et lectioni librorum quo uno modo poterat, alieni luminis auxilio, dies noctesque tribuisse. Ad hec — quod vix absque oculis possibile videtur — et geometrica tractasse, iubentem discipulis unde et quo quanque lineam duci velletur Solonem, quem primum poni par fuerat, in extrema reiecimus? Sed in multis collegiis observatum est, ut etate et gloria priores ultimum teneant locum. Studium ergo Solonis ac doctrina multis et magnis testibus constant. 2 Sive enim operum effectus consulis, et ille nimirum: toto orbe illustres Athe
Abbreviated transcription (Latin):
A gredienti michi quidem reue¬
renter uelut religiosissimi cuuuis¬
piam temrli fores pͤgenta
soror occurrit hi limine E a
est prudencia que nichil est aliud ut a m
Tullio diffinitur insi rermi bonarum et
malarum scia sine qua ut pħis placet ne
dicam subsistere Sed ne intelligi penitut
ulla uirtus potest hec posset inuiitius sed
trifariam urenissima particõne deducitur
In p̃teritorum memeriam uñtium intelli¬
gentiam Et prouidentiam futurorum Et
quomã per partes ꝯmodis. ͤ om̃is tactꝰ
absolint᷑ a nemoria quidem simulq cum
uirtutum prima ad hoñi ingenti quodam

Expanded text:
gredienti michi quidem reverenter velut religiosissimi cuiuspiam templi fores primogenita sororum occurrit in limine. Ea est prudentia. Que nichil est aliud, ut a Marco Tullio diffinitur, nisi «rerum bonarum et malarum scientia»; sine qua, ut philosophis placet, ne dicam subsistere, sed ne intelligi penitus ulla virtus potest. 2 Hec posset minutius, sed trifariam brevissima partitione diducitur in preteritorum memoriam, presentium intelligentiam et providentiam futurorum. 3 Et quoniam per partes commodissime omnis tractatus absolvitur, a memoria quidem, simulque cum virtutum prima ab hominum ingenti quodam
Abbreviated transcription (Latin):
aboleuerat Ita uelut intempestiꝰ ꝯselati rib
sut illusit Egoquo fortune urẽ compator qr
magisicum curem hectorem ꝑdidistis ultra
mlesinũ annũ iocandi m̾am q̃sunt aĩo ferox
artiũ stũdio ⁊ delectatõne remotõr ⁊
tamen agente natura non nichil pat̾m lepor
merat Cuis illa reseruntur de Metis qui
un cultu corporis muitꝰ erat uellem inquit tã
pormosus esse qͣ metius sibi redetur allterius
P repeilendus est lapidatus erat a
porulo uatimꝰ dum glad iatoriũ muniꝰ ederet ea
iunxa ꝑmotus e delectio edictio caueri ꝑtura¬
uerat ne quis insi poriũ marena iitteret ꝑ uos

Expanded text:
aboleverat. Itaque velut intempestivis consolatoribus aboleverat. Itaque velut intempestivis consolatoribus sic illusit: ‘Ego quoque fortune vestre compatior, quia magnificum civem Hectorem perdidistis’. Ultra millesimum annum iocandi materiam quesivit animo ferox artium studio et delectatione remotior? Et tamen agente natura nonnichil paterni leporis inerat. Eius illa referuntur de Metio, qui in cultu corporis multus erat: ‘”Vellem”’ inquit, ‘”tam formosus esse quam Metius sibi videtur”’. 2 Alterius quam repellendus est. «Lapidatus erat a populo Vatinius dum gladiatorium munus ederet»: ea iniuria permotus edilitio edicto caveri procuraverat «nequis nisi pomum in aren
Abbreviated transcription (Latin):
gre hic quẽ tuũ putas meꝰ est dũ iter aget
imilio aunga descendit ad calciandas mulas
substititq ueluculũ rapta interim occasione liti¬
gater auxius accessit ad pmipemi ⁊ q̃ uellet
narrandi tempns habuit Ammadidait tñ quĩe¬
tum cesai interrogato s mulione ꝙͣ̃ti calciasset
Pipigit luc partem festiue utrulibet nͥ aua¬
ncie suspitio i ocis isita uidẽt ᷑ si de h ͤ alias
plura extant enĩs talia qũi supie uite tp̃e
Iocari nõ destitit ad pͥmũ egritũdinis insulgũ
stati qd̾ erat mortiferã arbitratꝰ ut puto inqͥd
deus sio alloddens p̃decessorib suis ĩ deoꝵ me̾s
resatit᷑
Ix cideruns et seissimes Ingeniis facetis¬
simi ẜmũtuli quos uel ab hoc ipsum
cõmemorare libuit Quis ẽm̃ snimitior tibe¬
unici filir cuiꝰ mortꝭ dolorẽ ille memoriamq
omñe nẽ tam forti ꝙͣ in humano anmo ꝯsesti

Expanded text:
quere, hic quem tuum putas meus est”’. 3 Dum iter ageret quere, hic quem tuum putas meus est”’. 3 Dum iter ageret mulio auriga descendit «ad calciandas mulas», substititque vehiculum. Rapta interim occasione litigator anxius accessit ad principem et que vellet narrandi tempus habuit. Animadvertit tamen commentum Cesar interrogatoque mulione “quanti calciasset”, pepigit “lucri partem”. Festive utrumlibet, nisi avaritie suspitio iocis insita videretur. Sed de hoc alias. 4 Plura extant eius talia; quin et supremo vite tempore iocari non destitit. Ad primum egritudinis insultum, statim, quod erat, mortiferam arbitratus: ‘”Ut puto”’ inquit, ‘”deus fio”’, alludens predecessoribus suis in deorum numerum relatis. 1 Exciderunt et sevissimis ingeniis facetissimi sermunculi, quos vel ob hoc ipsum commemorare libuit. Quis enim immitior TibeUnici filii. Cuius mortis dolorem ille memoriamque omnem non tam forti quam inhumano animo confestim
Abbreviated transcription (Latin):
scurram ab hostibus uocitatũ qm̃ et ab ip̃o de
quo supra dix miꝰ uatimo qui hant eins nõta
edidit scriptis s iam satis Iocatus est dĩcero
maior quidꝰ Iocator interuemt cedendum est
Espasiam principis facetissima q̃d¬
sunt Illud in pͥmis mulier amorem
fassaq Ie amaudo ꝑituram insi opem ferret
rigorem marestatꝭ p̃cibus ac blandicns emit
Et amplexus tandem Cesareos admissa lũ
certam pecine sũmã uel cõcubitus uel ameris
p̃tio pͥnceps amanti daret dispensator ignars
qͣliter eam peciuam rõnbus inscribe̾t ꝑcunt¬
tabat᷑ Respondit uespasiano ad cimato Qudd
intłi p̃ẜtim sene Ioco suis unꝰ ex domestitꝭ cuid̃
extno sub obtentu germanitatꝭ dispensãtõnẽ
impetrare intebat᷑ agnouit fraudem ⁊ dilata
re illum ꝓ quo petebat᷑ accersut Certiorq ab
eo factus quid ꝓ se supplicaturo spospondisset
ie ẜͥ mlari iussi ⁊ uoti compotenĩ dicnsĩt ruersus
Intercessor instare. cui uespasianꝰ aliũ t̾ fratrẽ

Expanded text:
ostibus vocitatum, quin et ab ipso de quo supra diximus Vatinio, qui hanc eius notam scriptis edidit. Sed iam satis iocatus es, Cicero; maior quidam iocator intervenit: cedendum est. 40 1 Vespasiani principis facetissima quedsunt. Illud in primis. Mulier amorem fassa seque amando perituram nisi opem ferret, rigorem maiestatis precibus ac blanditiis evicit et in amplexus tandem cesareos admissa est. Cum certam pecunie summam vel concubitus vel amoris pretium princeps amanti daret, dispensator ignarus qualiter eam pecuniam rationibus inscriberet, percunctabatur. Respondit: ‘”Vespasiano adamato”’. Quid in tali presertim sene iocosius? 2 Unus ex domesticis cuidam externo sub obtentu germanitatis dispensationem impetrare nitebatur; agnovit fraudem et dilata re illim pro quo petebatur accersit; certiorque ab eo factus quid pro se supplicaturo spopondisset, id sibi numerari iussit et voti compotem dimisit. Reversus intercessor instare; cui Vespasianus: ‘”Alium tibi fratrem
Abbreviated transcription (Latin):
mr̃is s duorum patrũ mẽtõnem facit p̃ecrea
nen reme s in sicilia hiterrogatum responsum
ut cõmemorat ꝑcunctante enĩ mag̃rat romano
quẽdam eius ꝓuĩcie sibi forma corꝑis sil̃immm
mirari si dicente uñ hic tanta simulitudo cũ
p̃r sunt rm̃ꝙͣ in sicilia fuisset ille rũdit at p̃r

Expanded text:
duorum patrum mentionem facit; preterea non Rome sed in Sicilia interrogatum responsum ve commemorat. Percunctante enim magistratu romano quendam eius provincie sibi forma corporis simillimum et mirari se dicente unde hec tanta similitudo cum pater suus nunquam in Sicilia fuisset, ille
Abbreviated transcription (Latin):
Eidente int̾ augustum
cesarem ⁊ marchum
¶tnchomiũ fortuna cuiꝰ uelli neq medietre s
casus erant neq uulgaria p̃mia uictorie
Ingens q apiud omnes gentẽ fiis expectato
Pauꝑ quida rome in cũctos sibi ꝓuident᷑
enentus ingemũ tale quĩtus est om̃i diligẽ¬
gustum alter anchoniũ salutaret Idem au¬
gusto dan tandem uictori in patria reu̾tẽn
salutalorem suũ mann p̃ferens̾ occurrit
qui inter crotitandum hec uerba fũdebat
aue cesar uictor imꝑaror delectatꝰ augustꝰ¬
xxin mmorũ loquacem uolutrẽ comꝑauit
aiguta quidem sed p̃concepta du subtilitas
T huiꝰ sotius ex tẽ¬
ꝑore consilium sepit
sotio ẽm diato inuidens neq em lacuit᷑
apiu ullum genus homi regnat inidia
cesarem adnt obtimut q ut cornũ alteru
Iuberet afferri inssus illũ actulit qui hostẽ
salutare didicerat hus uerbis Ane uictor
Imꝑator anchonii non a ulinii motus est
cesar ꝙͣ ut pͥoris̃ auis p̃crmmi p̃aiꝑet cum
de latore partiri

Expanded text:
endente inter Augustum Cesarem et Marcum Antonium fortuna — cuius belli neque mediocres casus erant neque vulgaria premia victorie, ingensque apud omnes gentes finis expectatio — pauper quidam Rome in cunctos sibi providens eventus ingenium tale commentus est: omni diligengustum, alter Antonium salutaret. 2 Idem Augusto tandem victori in patriam revertenti salutatorem suum manu preferens occurrit; qui inter crocitandum hec verba fundebat: ‘”Ave Cesar victor imperator”’. Delectatus Augustnummorum loquacem volucrem comparavit. Arguta quidem sed diu preconcepta subtilitas. 87 1 At huius sotius ex pore consilium cepit. Sotio enim ditato invidens — neque enim latius apud ullum genus hominum regnat invidia — Cesarem adiit obtinuitque ut corvum alterum iuberet afferri. Iussus illum attulit qui hostem salutare didicerat hiis verbis: ‘”Ave victor imperator Antoni”’. Non amplius motus est Cesar quam ut prioris avis precium preciperet cum delatore partiri. 88
Abbreviated transcription (Latin):
cuutatũ dĩno pulsus erat uulgi tumultũ
sum̃ ⁊ habet ⁊ cogitãtours aliat᷑ iret
mit illa rõmenioro q̃ uniu̾sis urbib cãpis¬
qr ⁊ lictoribus nota sunt quod curas ꝙͣ tos¬
qlabores ꝓ mortali felicitate solliciti demi
currit mercator ad indos ꝑ mare pauꝑiem
fugiens ꝑ sapa ꝑ ignes sed illa dum taxat
q̃ in remẽd iñ sui ĩp̃uit̾ otiosa pauꝑtas exco-¬
gitat qualia sunt hec In saturnalui non

Expanded text:
civitatum dominio pulsus erat vulgi tumultum civitatum dominio pulsus erat vulgi tumultum uum, habet et cogitationes alias. Nec nunc illa commemoro que universis urbibus campisque et litoribus nota sunt: quot curas quantosque labores pro mortali felicitate soliciti domi currit mercator ad Indos, per mare pauperiem fugiens, per saxa, per ignes; sed illa duntaxat que in remedium sui ipsius otiosa paupertas excogitat: qualia sunt hec in Saturnalium lib
Abbreviated transcription (Latin):
mõ ꝯsetutus humĩlib palmis dantem ar¬
ripit Et quid inquit sentis ne quod qui
uerũ dicit non laberat Et ille mirabat au
gmne tempestatibus ad aulam tad
memorati camis magni uerone uel in portũ
aliquẽ fessus senex appulit ubi magĩfire
exceptus quod milla domo preapnũ erat
nõ hospit ẜ pãretis locũ temut orta autẽ
ut fit suꝑ mensas sel edendi nencõne cũ
multi magni comestores referent᷑ ab aliis
ex pectantib hugutio ip̃e qui Inter maxi¬
mos habebat᷑ de se aliquid loqueret᷑ cẽpiss¬
q uin iensi corporis de esu suo in etate
rad canis aula sapienti a celeuris s mordax
habebat᷑. respendisse tradi mĩme quidẽ mude
hec q̃ dicis cum maiera sileas q̃ tñ scimꝰ pi¬
sas ac lucha uno pͣndio comedisti pungentis
Noci cuspidem inffixisse sems amm̃a reorꝯstas
est em̃ opinio posusse die illo quo dcarum

Expanded text:
nio consecutus, humentibus palmis Dantem arnio consecutus, humentibus palmis Dantem arripit: et ‘Quid?’ inquit, ‘sentis ne quod qui verum dicit non laborat?’ Et ille: ‘Mirabar’ tune tempestatibus, ad aulam tandem memorati Canis Magni veronensis, velut in portum aliquem, fessus senex appulit; ubi magnifice exceptus — quod in illa domo precipuum erat — non hospitis sed parentis locum tenuit. 2 Orta autem, ut fit super mensas, semel edendi mentione, cum multi magni comestores referrentur ab aliis, expectantibus ut Ugutio ipse, qui inter maximos habebatur, de se aliquid loqueretur, cepissetque vir immensi corporis de esu suo in etate eadem Canis aula sapientia celebris sed mordax habebatur, respondisse traditur: «Minime quidem miror hec que dicis, cum maiora sileas, que tamen scimus: Pisas ac Lucam uno prandio comedisti». 3 Pungentis ioci cuspidem transfixisse senis animum reor: constans enim est opinio potuisse die illo quo de dictarum
Abbreviated transcription (Latin):
Primo quidẽ In hore hĩtus Iem̃ pedetentun
retrod retrocedꝰ cepar minus q indies dñe
placere erant in eodem quictu hystorioires
ac nebuloues onñs gnds ut mos est quor
unus ꝓcacissimꝰ ostems uerbis ac gestib mul¬
tum apud om̃s loci ac gr̃e te̾bat Quod mo¬
lesteq ferre dantẽ suspitatus cams ꝑducto
illo in mẽdiũ ac magnis laudaibus ꝯcclebia¬
co uersus in dantem iuor inquit quid cãe
subit cur hit cũ sit demens nobis tamen
om̃ibus plar̾i nouit ⁊ ab om̃ibus diligr̃ qd
cu qui sapres diceris non potes ille autem
mĩme Inquit nurareris si nostes ꝙ morum
paritas ⁊ similitudo aĩorũ ãitine causa est
sdem cũ inter ꝯuiluas nobiles discumberet
Uobertum suaderet uicissimq loq̃retu friuola
multa ⁊ falsa ⁊ inamã nec finẽ facii aliꝙͣ¬
Siu indignans̾ facitus audiut cunctꝭ tand
silẽtio artomitis gloriabundus ip̃e qui loq̃¬
bat᷑ ⁊ ssi facundie laudem oñmi / testimo¬

Expanded text:
primo quidem in primo quidem in retrocedere ceperat minusque in dies domino placere. 3 Erant in eodem convictu histriones ac nebulones omnis generis, ut mos est; quorum unus procacissimus obscenis verbis ac gestibus multum apud omnes loci ac gratie tenebat. Quod moleste ferre Dantem suspicatus Canis, producto illo in medium ac magnis laudibus concelebrato, versus in Dantem: ‘Miror’ inquit, ‘quid cause subsit, cur hic cum sit demens nobis tamen omnibus placere novit et ab omnibus diligitur, quod tu qui sapiens diceris non potes’. Ille autem: ‘Minime’ inquit, ‘mirareris, si nosses quod morum paritas et “similitudo” animorum “amicitie” causa est’. 4 Idem cum inter convivas nobiles discumberetubertim sudaret vicissimque loqueretur frivola multa et falsa et inania nec finem faceret, aliquandiu indignans tacitus audivit. Cunctis tandem silentio attonitis gloriabundus ipse qui loquebatur et quasi facundie laude omnium testimo
Abbreviated transcription (Latin):
Inus idem cuiꝰ supra memini cũ quad̃
muliere nobili ab adolestentia strup̾. cõ¬
suetidine habuerat cuiꝰ uni uel comectura rei
uel noticia infest illi erat Ted nl iisi uerbotenꝰ
auderat Itaq sub sp̃e Iocandi multa int̾ dum as¬
pera lactar e die quodam incomitatus duius
⁊ magna p̃płi frequẽ hũili uehebat᷑ equo alter
ut pudorem incuteret rnmali sarapta equi co-¬
ma ⁊ illius ꝑuitatem ⁊ insidentꝭ ꝓceritãte
irride̾ putant̃ hũc ãbulare inquit ddis Ged
ubi q̃so pͥmũ hanc artem didicisti At̃ ille equo
caltarib ad acto domi tue inquit sit dest̾ma/¬
tũ sibi pudorẽ uel ruborẽ introgante facie
uir uilgari eloquio clarissimꝰ fuit s
moribut̾ paruꝑ continatõr ⁊ dr̃one liberior
ꝙͣ delicatis ⁊ fastidiosis etatis nr̃e pͥncipiũ
aurib atq oculis acceptũ soret Is igĩ d
ul patria c̃ũ apũ canẽ mag̃nũ ueronẽsem
cõe tuns afflictorũ solamẽ ac ꝓfug̃iu uersare

Expanded text:
inus idem cuius supra memini, cum quadam muliere nobili ab adolescentia stupri consuetudinem habuerat; cuius vir vel coniectura rei vel notitia infestus illi erat, sed nil nisi verbotenus audebat. Itaque sub specie iocandi multa interdum aspera iactare. 2 Die quodam incomitatus Dinus in magna populi frequentia humili vehebatur equo. Alter ut pudorem incuteret rivali, arrepta equi coma et illius parvitatem et insidentis proceritatem irridere putans: ‘Hunc ambulare’ inquit, ‘doces; sed ubi queso primum hanc artem didicisti?’ At ille equo calcaribus adacto: ‘Domi tue’ inquit. Sic destinatum sibi ruborem in interrogantis faciem vir vulgari eloquio clarissimus fuit, sed moribus parumper contumacior et oratione liberior quam delicatis ac fastidiosis etatis nostre principum auribus atque oculis acceptum foret. 2 Is igitur exul patria cum apud Canem Magnum veronensem, comune tunc afflictorum solamen ac profugium, versaretur,
Abbreviated transcription (Latin):
tra se aliquit diceret faciam inquit cũ uentrẽ
exanerare desieris Rutenti em atq inrpellẽti
similinã saciem habuisse eum ⁊ scriptore
reum tradunt ⁊ ymagõ uultus sui q̃ uuligo
lo hut aureis uel argẽteit erers

Expanded text:
tra “se aliquid diceret”: ‘Faciam’ “inquit”, ‘”cum ventrem tra “se aliquid diceret”: ‘Faciam’ “inquit”, ‘”cum ventrem exhonerare desieris”’. Nitenti enim atque impellenti simillimam faciem habuisse eum et scriptores rerum tradunt et imago vultus sui que vulgo adhuc aureis vel argenteis eneis
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓ hanc auaritie notam ⁊ suetomꝰ tranqͥllꝰ
scriptor fidelissimꝰ nec non ⁊ ipsins facta dc̃a¬
q pͥncipis excusant Si quidem ⁊ iitio inpn
testatus est ĩmensa peciua apus esse ut non¬
posset mepia corruẽt res publicas subsistere
ꝑterea qͣlraq q̃sitis optime ut ait idem sue¬
comꝰ usus est in om̃e gemiis hom liberalis¬
suus sed nchil inquins inditis populari pro
libito crrissatur ierorabłr q distimt Nec uerba
net facta ꝓfuerunt qnomiꝰ eciam defunciũ
sequeretur iianna miuns ex more ueteri su¬
mens mortm ꝑsonara scõrumq ac dcorinis
iunetos repñtator ꝓcinctatus publice dispen¬
satones quati suaeralia ꝯstarent ut audint
bentũ sex tertia consiare lusit mordanter
exclamans ex ꝑsona pͥnpis date michi centu
sex tertia meq uel in tibrum ꝓicite Et hec qͣd
ĩmores iocatũ est Et in orig sui hitũ quid
urbanus n᷑a medicatõr ortante uespasiano int co¬

Expanded text:
quod hanc avaritie notam et Suetonius Tranquillus, quod hanc avaritie notam et Suetonius Tranquillus, scriptor fidelissimus, necnon et ipsius facta dictaque principis excusant. 4 Siquidem et in initio imperii testatus est immensa pecunia opus esse ut posset inopia corruens respunque quesitis «optime» ut ait idem Suetonius, «usus est, in omne genus hominum liberalissimus». Sed nichil est iniquius iudicio populari: pro libito crassatur inexorabiliterque diffinit; nec verba nec facta profuerunt quominus etiam defunctum sequeretur infamia. 5 Mimus ex more veteri sumens mortui personam, factorumque ac dictorum ventis representator, percunctatus publice dispensatores quanti funeralia constarent; «ut audivit centum sextertia constare», lusit mordaciter exclamans ex persona principis: ‘”Date” michi centum “sextertia” meque “vel in Tyberim proicite”’. Et hoc quidem in mores. 6 Iocatum est et in oris sui habitum. Quidam urbanus natura dicatior hortante Vespasiano ut con
Abbreviated transcription (Latin):
Iocus ⁊ mores simul pungit ⁊ origiẽ quã
quid̃ ab argetatus dirmatam dicime liret alii
tum est hui oi postꝙ̃ lis classe uitut nanes
perdidit Alỹ ut uincat ludit assidue alea
utant et in uespasiam mordates loci p̃cipue
cupiditatem in pnͣcipe lacerantes fama
erat emm amarissimos quosq ad amplas ꝓcuraͦ¬
nes promone ut publicis dampnis dicatos plu¬
ris ꝯdempnaret ad inopiam reduce̾t ħunc uul¬
gare prou̾biu talibus eñ ꝓ spõgnis ut solitu
sitrentes .s. implendo plenosq uacuando eidem
auaritia uetus ad hunc mõdu exꝓbrata est
senex bubulcus in pͥmordio pͥmipatus eum
adiit libertatem gratuita suppliciter petent
rogante cesare exclamans uulxes ait pilu
mutat sed non mores Sãne licet intempesti¬
mi hoc loco uident᷑ ne tu ex hĩs suspitio falsa
fortassis aĩcun lectoris occupet differre nolu

Expanded text:
iocus et mores simul pungit et originem; quam iocus et mores simul pungit et originem; quam quidam ab argentariis derivatam dicunt, licet alii tum est huiusmodi: Postquam bis classe victus naves perdidit, Aliquando ut vincat ludit assidue alea. Extant et in Vespasianum mordaces ioci, precipue cupiditatem in principe lacerantes. Fama erat eum avarissimos quosque ad amplas procurationes promovere ut publicis dampnis ditatos pluris condempnaret ad inopiamque reduceret. Hinc vulgare proverbium talibus eum «pro spongiis uti» solitum, sitientes scilicet implendo plenosque vacuando. 2 Eidem avaritia vetus ad hunc modum exprobrata est. “Senex bubulcus” in primordio principatus eum adiit «libertatem gratuitam suppliciter» petens; negante Cesare exclamans: ‘”Vulpes”’ ait, ‘”pilum mutat”, sed “non mores”’. 3 Sane licet intempestivum hoc loco videatur, ne tamen ex hiis suspitio falsa fortassis animum lectoris occupet, differre nolui
Abbreviated transcription (Latin):
aꝑtas miuicoru exprobatores ⁊ efsusos in ꝓpli
uersus sũ autore formosissimos conclamatũ est
om̃e frumentu deos umedisse Item uẽ cesare
esse appolline s tortorem quo quid cognomme
appollo quadam urbis ꝑte colebat᷑ nec defiert
qui famiã pͥncipis ab oĩ ꝑte morderent Cũlte
suppellectilis nasoruq corinthiorum auidior pu¬
tabat᷑ qui ⁊ aliquorum noĩa ab hoc unu ut
uasis. eorum portiret᷑: in ꝓscriptorum miui¬
uii retulisse laborabat ⁊ altera infanna ꝙ
in alee̾ ludo multũ temponis expdde̾t Equil
primia nota secuti temporis egi egia cõtmnẽtia
decussit ac diluit scdam non expauit iõ ab oi
ꝑte integermmꝰ atq ut tñgllus ait sie suspitõne
ulliꝰ uicii alce famam usq ad seurctutem sine
dissimulãtõne substuut de pͥmo quidem ita lusũ
est ut lũiratꝰ ip̃e substuibe̾tur ad statuã ipi
pater argentarius Ego cornichiariꝰ bis acutꝰ

Expanded text:
tas inimicorum exprobrationes et effusos in populum versus sine auctore famosissimos, conclamatum est “omne frumentum deos comedisse”; item vere “Cesarem esse Apollinem, sed Tortorem: quo” quidem “cognomine” Apollo “quadam urbis parte colebatur”. 3 Nec defuerunt qui famam principis ab omni parte morderent. Culte suppellectilis vasorumque corinthiorum avidior putabatur, quin et aliquorum nomina ob hoc unum ut vasis eorum potiretur in proscriptorum numerum retulisse. 4 Laborabat et altera infamia: quod in alee ludo multum temporis expenderet. E quibus primam notam secuti temporis egregia continentia decussit ac diluit; secundam non expavit, ideoque ab omni parte integerrimus atque, ut Tranquillus ait, sine suspitione ullius vitii, alee famam usque ad senectutem sine dissimulatione sustinuit. 5 De primo quidem ita lusum est ut triumviratus tempore subscriberetur ad statuam ipsius: Pater argentarius, ego corinthiarius. Bis acutus
Abbreviated transcription (Latin):
cesar non expectaint ille ampliir ꝓtinꝰqz per
fenestrã misit ꝓpe digna qui pari ꝓterua io
Icimus augusti liber̾tꝰ operib patroni
peciũarum largitor subsidiũ p̾stare cõ¬
suenerãt cepto opere scripsit ⁊ certam se pe¬
cuiam ꝓmitte̾ sco id non explicite ymo litt̾is
nũos ⁊presentantibus ammadidtit cesar ali¬
ꝓtulum spacii uacant illud̃ ꝓpͥa manu totidem
ꝙ sttibus additꝭ lris Implent duplicauit sũ
niam tam solerter ut nilla suspitio meẽt ag¬
nouit libertus ⁊ promissi duplum soluit facuit¬
q de hinc opus alludo aggresso sic allusit misso
tyrographo in quo scriptũ erat ꝯfero tibi doĩe
ad nomi operis impensam quod uidebr̃ rocosam
frandem retentan urbana diracitate prohibuit
Am illa mordãtõra sunt claudestina
magno simptu sudioq fecerat In qua
ip̃e quidem appollineo habitu ceben cõe suiglor¬

Expanded text:
Cesar. Non expectavit “ille” amplius protinusque “per Cesar. Non expectavit “ille” amplius protinusque “per fenestram misit”, prope dignus qui pari protervia iocur. 71 1 Licinius Augusti libertus operibus patroni pecuniarium largiter subsidium prestare consueverat. Cepto opere scripsit ei certam se pecuniam promittere; sed id non explicite, imo literis numeros representantibus. Animadvertit Cesar aliquantulum spatii vacantis: illud propria manu totidem quam similibus additis literis implevit, duplicavitque summam tam solerter ut nulla suspitio inesset. 2 Agnovit libertus et promissi duplum solvit tacuitque; dehinc opus aliud aggresso sic allusit misso cyrographo in quo scriptum erat: «“Confero tibi, domine, ad novi operis impensam quod videbitur”». Iocosam fraudem retemptari urbana dicacitate prohibuit. 72 1 am illa mordaciora sunt. Cenam clandestinam magno sumptu studioque fecerat; in qua ipse quidem apollineo habitu, ceteri convive singulor
Abbreviated transcription (Latin):
quiã reges eicit ꝯsul pͥmũ fñis est hit quia
ꝯ sules tretit Rex postreme factur est Mirũ qđ
ꝙpͣ̃ ꝓp̃ rerum seu uerborũ gr̃am ut scil aꝑꝑeret
ꝙͣta maiestas animi uelut ex alto despiẽt tenrice¬
pas mortałia migas neq eñ facile uidebam unde
meliꝰ exempla conqͥrerem quibus mouẽmͬ nõ
ꝯfestim exeandesa ⁊ ad om̃e uerbũ ac̾ns̃ in iram
rabiemq ꝓrimmpere p̃ẜtim memerantes illum ⁊
ab hostibus ⁊ a suis gͣuissima tollerasse cui qͥd
in utrosq ꝓmpta facultat᷑ ultronis si libiusset
interdum mordatõra pertulit In illa t̾um¬
urali ꝓscrixtõne festemnos in asmũ pollienem
stripserat ille ꝓ rñso hoc fantũ reddidit at ego
raceo non em̃ facile in eum stribt̾ qui potest
proscribere
urtio equiti romano molli at schomacoso ad
mensam cesaris forte mater turdus os¬
nenerat Nichil est aũtẽ inportumꝰ diite de¬

Expanded text:
qui reges eiecit consul primum factus est, Hic qui qui reges eiecit consul primum factus est, Hic qui consules eiecit rex postremo factus est. 25 Mirumquam propter rerum seu verborum gratiam, ut scilicet appareret quanta maiestas animi velut ex alto despicientis terricrepas mortalium nugas. Neque enim facile videbam unde melius exempla conquirerem quibus moneremur non confestim excandescere et ad omne verbum acrius in iram rabiemque prorumpere, presertim memorantes illum et ab hostibus et a suis gravissima tolerasse, cui quidem in utrosque prompta facultas ultionis, si libuisset,interdum mordaciora pertulit. In illa triumirali proscriptione fescenninos in Asinium Pollionem scripserat; ille pro responso hoc tantum reddidit: ‘”At ego taceo; non est enim facile in eum scribere qui potest proscribere”’. Curtio equiti romano molli ac stomacoso ad mensam Cesaris forte macer turdus obvenerat. Nichil est autem importunius divite de
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ quid illi tu dederis Cuno seĩor cũ slabulum
nichomedis ⁊ bithmicũ formce appellasset siueͭ
non ꝯtentus macula utruisq sexus ignomimã
adretit in or̃one quadam om̃i mulierũ uirum
et dñi uirorũ mulierem uocitans s nuillorũ imꝑa¬
torũ aut ducum eque dilectũ cõstat irrisus sit
que dir de galliis cũphabat currũ de more pro¬
sequẽtes hoc inter multa cecn̾uit Gallias cesar
subegit Nichomedes cesar̃e Item illud etce tesar
m̃it criũphat qui subegit gallias inchoniedes
nõ t̃̾murhat qui subegit cesare Illud pcerea urla¬
ni ẜuate uxores mrecchũ caliiũ adducins aurũ
ĩ gallia effũdisti hic sumpsisti mutuũ h ͨ tãm
triũphalis pompe liber tas excusau̾it s quisna ĩ
illis panẽtiam habuiss ccͣ sũpmũ uite tempꝰ
l. bruti qui tarquũ expulxiat statur substriptũ
fuerit᷑ Utina uiies statue cesarit hoc mo brutꝰ

Expanded text:
et quid illi tu dederis”’. 22 Curio senior cum “stabulum et quid illi tu dederis”’. 22 Curio senior cum “stabulum Nicomedis et bithynicum fornicem” appellasset, simplici non contentus macula utriusque sexus ignominiam adiecit in “oratione quadam, omnium mulierum virum et omnium virorum mulierem” vocitans. 23 Sed quitorum aut ducum eque dilectum constat, irrisus sit? Quo die de Gallis triumphabat, currum de more prosequentes, hoc inter multa cecinerunt: Gallias Cesar subegit, Nicomedes Cesarem. Item illud: Ecce Cesar nunc triumphal qui subegit Gallias; Nicomedes non triumphat qui subegit Cesarem. Illud preterea: Urbani servate uxores: mechum calvum adducimus. Aurum in Gallia effutuisti, hic sumpsisti mutuum. 24 Hec tamen utcunque triumphalis pompe libertas excusaverit; sed quisnam in illis patientiam habuisset? Circa supremum vite tempus Lucii Bruti qui Tarquinium expulerat statue subscriptum fuit: «“Utinam viveres!”»; statue Cesaris hoc modo: Brutus
Abbreviated transcription (Latin):
duissi satis habint mordãte locũ uebara respõ¬
siõne discimꝰ Et regnauit inquit in sura se¬
uurauiis magnãq quo du azie ꝑtem amazones
cenuere lam illa non inter locos mumero in qͥbꝰ
inchil colorate ag̃r s ꝓpalam ingerunt᷑ obppa
dolobella regie pellicem sponsam intiorẽ regre
lectice uõint bibulꝰ ip̃e nõ cestrem s bichimea
regmã dicit ⁊ feditati miscet Inuidĩa dicens añ
sibi regem corde fuisse mitiregnu Octanius
quidam eger anno eo lingna mordator in
publicam ꝑgressus pompeũ regis noĩe saliita¬
uit mox uersus ĩcesarem aue inquit regnia Cĩ
crro ip̃e que mordates iocos cogor reuecare cu
aꝑte munis multa de hac re script eciã mã¬
dasset desendentẽ quondam cesarẽ Nichomedis
filie causam in senatu ac magna regis erga
se mi̾ta recensentein interpellauit ⁊ remone ĩ¬
quit ista oro te qm̃ notum est Et quid ille tibi

Expanded text:
 iocum urbana responsione discutere: ‘”Et regnavit”’ inquit, ‘”in Syria Semiramis magnamque quondam Asie partem Amazones tenuere”’. 20 Iam illa non inter iocos numero, in quibus nichil colorate agitur, sed propalam ingeruntur obprobria. Dolabella “regie pellicem, sponsam interiorem regie lectice” vocavit. Bibulus ipse non Cesarem, sed “bithynicam reginam” dicit, et feditati miscet invidiam dicens ante sibi “regem cordi fuisse, nunc regnum. Octavius quidam”, eger animo eoque lingua mordacior, in publicum progressus “Pompeium” regis nomine “salutavit”, mox versus in Cesarem: ‘Ave,’ inquit, ‘regina’. 21 Cicero ipse, quem ad mordaces iocos cogor revocare, cum aperte nimis multa de hac re scriptis etiam mandasset, defendentem quondam Cesarem Nicomedis filie causam in senatu ac magna regis erga se merita recensentem interpellavit et: ‘”Remove”’ “inquit”, ‘”ista, oro te, quoniam notum est et quid ille tibi
Abbreviated transcription (Latin):
uentate sustepta ⁊ om̃ibut᷑ sine sine nõ tam
Iocandi ꝙ̃ obtractandi materia durã est
Consul ingenti patrĩ repugnãtia galliam pro¬
iũtiam oltimierat hunc ĩ modice letus magna
scenatꝰ freqͣ̃cia lingam frenare non ualuit mestie
e nobentib iiu̾nt s quod otassi ꝯsecutu dictitas
cunet qr uites odiĩ redit̾um ubi cũ quidã eas

Expanded text:
veritate suscepta et omnibus sine fine non tam veritate suscepta et omnibus sine fine non tam iocandi, quam obtrectandi materia data est. 18 Consul ingenti patrum repugnantia Galliam provinciam obtinuerat: hinc immodice letus, magna senatus frequentia linguam frenare non valuit, mestis et nolentibus inimicis se quod optasset consecutum dictitans, cunctisque vices odii redditurum. 19 Ubi cum quidam e
Abbreviated transcription (Latin):
fratre cõmunẽ domũ hñs sileret᷑ in populo
⁊ casteris tm̃ donmus dice̾tur sit cõmunẽ
ipsius ac cesaris largitate cesaris ⁊ nõ aliiꝰ
iactari Cum eod post modũ m. bibulo consu¬
latũ erens ꝙ absq ullo eins respcu rem¬
pũblicam uersaret iocandi occasionẽ uulgo
dedit fuere qui quotiens̾ ex more tale aquñ
agerent quod consigtõne dici ⁊ cõsulis egeret
non cesare ⁊ bibulo s iulio ⁊ cesare consulibz
gestum scuptꝭ mandarent. hũic uulgati
sule nil memini ⁊ hec iniidiosa magꝭ ꝙ
obscena Cont illa turpissima adolestens d¬
modũ ad huc silla suꝑstite cum fortue sue
nauigñi patrie tempestatib iꝑ agne sce̾t
cecessit asiam potens atz apud inichomedem¬
regem uichine regem paulo faclarius subsis¬
tens ex leissuna causa graiissima ⁊ mex¬
piabilem ꝯtraxit infamĩa tanꝙͣ adolescentie
flore ꝓstrato regre libidini huic suspitio pro

Expanded text:
fratre comunem domum habens sileretur in populo fratre comunem domum habens sileretur in populo et «Castoris tantum» domus diceretur, sic comunem ipsius ac Cesaris largitatem et non alterius iactari. 16 Cum eodem postmodum Marco Bibulo consulatum gerens, quod absque ullo eius respectu rempublicam versaret, iocandi occasionem vulgo dedit. Fuere qui quotiens ex more tale aliquid agerent quod consignatione diei et consulis egeret, «non Cesare et Bibulo, sed Iulio et Cesare consulibus» gestum scriptis mandarent. Hinc vulgati sule nil memini. Et hec invidiosa magis quam obscena; contra illa turpissima. 17 Adolescens admodum adhuc Silla superstite, cum fortune sue navigium patrie tempestatibus impar agnosceret, secessit Asiam petens atque apud Nicomedem Bithynie regem paulo familiarius subsistens, ex levissima cause gravissimam et inexpiabilem contraxit infamiam, tanquam adolescentie flore prostrato regie libidini. Hinc suspitio pro
Abbreviated transcription (Latin):
reliquie ur̃e excent Aingistum cestuem
ac marchum anthoniũ reliquiarĩ noie
signifirans s hostilem ⁊ uirilentũ. Iocum
Et qui laberii dem̃ Tnchoniiq fcin ꝓpe isai¬
ficet multa se offerunt siłia sed minis aĩtu
menm urges subsistam igra lec a cicerone
quidem pigruns at noms homĩbus admis¬
sis insenatũ p̃tipue ꝙ gallis imẽtus est
ne quis senatori nouo curia mõstrare uelit
Item illa publice conebant᷑ Sallos cesar
int̾imxhũ ducit idem In curiã Et rursꝰ
galli brachas deposirerunt, latum clanũ
sumpserunt Et h ͨ quidem iõ p̃misi quia
lud̃ idem respituit quod in laberiũ Iocans
ciaio mordebat Nunt paulo suꝑus redeñdi
est Edilitatem agensicesar Cum .iii. bibulo
capitoliũ ac forꝭ comiciñq ⁊ basilicas at por¬
citus adornau̾at sudoq insuper fecerat cõt mu¬
pensa Sed qm̃ college obscuruis carissimum
idem sibi quod publici ꝯtigisse ut enĩ ille cũ

Expanded text:
ercent”’; Augustum Cesarem ac Marcum Antonium reliquiarum nomine significans. 12 O hostile et virulentum iocum, et qui Laberii dictum Antoniique factum prope iustificet! Multa se offerunt similia, sed nimis amicum meum urgeo; subsistam igitur. 13 Nec a Cicerone quidem peregrinis ac novis hominibus admissis in senatum, precipueque Gallis, inventus est nequis senatori novo curiam monstrare velit!» 14 Item “illa” publice “canebantur”: Gallos Cesar in triumphum ducit, idem in curiam. Et rursus: Galli brachas deposuerunt, latum clavum sumpserunt. Et hec quidem ideo premisi quia illud idem respiciunt quod in Laberium iocans Cicero mordebat. Nunc paulo superius redeundum est. 15 Edilitatem agens Cesar cum Marco Bibulo Capitolium ac forum comitiumque et basilicas ac porticus adornaverat», ludosque insuper fecerat comuni impensa; sed quoniam college obscurius, clarissimum idem “sibi quod Polluci” contigisse; “ut enim” ille cum
Abbreviated transcription (Latin):
multũ tulit Ita em̃ ille reꝑcussit nurꝭ si au-¬
guste sedes qui duabus tellis sedere soles du-
plicaatem annmi ⁊ fidei inconstãciam obiẽctãs
quã multi tmuc cbiciebant uur egregis sed
audrebat ne xxcusatonem en is sileam que est
in saturnalibus uñ Iocosa huiꝰ magna ꝑte y̾
eñ om̃er ludi modũ ⁊ aꝑtum cõtinef odiu
quod dicam eo magꝭ quo nen uolatili leui-¬
tate loquẽti excidit s mãsura grantate a.
seribente dictatum est Bis em in epła q̃da
au quã ad gram̃ cassiũ int̾ setorẽ cesant̃
nusit uellem idib marcu me ad cena inru¬

Expanded text:
inultum tulit; ita enim ille repercussit: ‘”Mirum si aninultum tulit; ita enim ille repercussit: ‘”Mirum si anguste sedes, qui duabus sellis sedere soles”!’, duplicitatem animi et fidei inconstantiam obiectans, quam multi tunc obiciebant viro egregio. Sed audiebat”, ne excusationem eius sileam que est in Saturnalibus; unde iocosa hec magna ex parse enim omnem ludi modum et apertum continet odium quod dicam, eoque magis quo non volatili levitate loquenti excidit, sed mansura gravitate a scribente dictatum est. Sic enim in epystola quadam ait quam ad Gaium Cassium interfectorem Cesaris misit: ‘”Vellem Idibus Mar
Abbreviated transcription (Latin):
cui suꝑ alias donacõnes margartã igent
p̃cio miratꝰ est filir nomẽ Inuua q̃ certia Ĩ
ip̃ius soror brut ⁊ scassũ uxor quĩgerat cũ
itaq bona cuuũ sui hastarent᷑ inssu cesarꝭ
⁊ seruilia magni ualoris p̃diu exitgna peciua
emptũ sciatis comparint hunc fundum ser¬
uilia tercia deducta Regatus pro amito ut ei
de curionatum ꝓcurret multis audientibus
respondit Rome ius hñte pompeio difficile est
quod postulas tacite facilitatem cesaris nim¬
am incusant sux senatu dignitab ꝙ passim
profindendis Eodem ꝑt quod liberio ait Cũ
em̃ senatu suꝑ modum aucto poriũ par abforet
qũi loca nois senatoribus deessent una ⁊¬
a eadem senatũ ⁊ laberiũ non iuuementem
ubi non assidẽt ⁊ ipm quo augustiarũ materia
pbuierai cesarem illusit recepissem inquit
te nsi auguste sederem hunc tamẽ Iocũ nõ

Expanded text:
cui super alias donationes margaritam» ingenti cui super alias donationes margaritam» ingenti pretio «mercatus est». Filie nomen Iunia Tertia, que ipsius soror Bruti et Gaii Cassii coniunx erat. Cum itaque bona civium subhastarentur iussu Cesaris et Servilia magni valoris predium exigua pecunia emptum sciatis, comparavit hunc fundum Servilia tertia deducta”’. 8 Rogatus pro amico ut ei decurionatum procuraret, multis audientibus respondit: ‘Rome ius habente Pompeio difficile est quod postulas’; tacite facilitatem Cesaris nimiam incusans super senatu dignitatibusque passim profundendis. 9 Eodem pertinet quod Laberio ait. Cum enim senatu supra modum aucto parum abforet quin loca novis senatoribus deessent, una et rudem senatum et Laberium non invenientem ubinam assideret et ipsum qui angustiarum materiam prebuerat, Cesarem, illusit. ‘”Recepissem”’ inquit, ‘”te nisi anguste sederem”’. 10 Hunc tamen iocum non
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ ille interrogans dixisset ubi nã dolabil
dissentiendo de re. p. punpũ uestigia se¬
grent᷑. Callus quid cesar ix̾citu ad pom¬
perum eñsfugerat illum cintate rõna do-¬
nanerat pompenis exclamait cicero o bel¬
lum hominẽ gallus ciuitatem ꝑmittit alienã
nobis nr̃am redde̾ non potest Solebat de põ-¬
peie minis mordacu iocari hiis uerbis ego
quẽ fugiam habeo qũẽ sequar non habeo
hus ⁊ horũ siilib hoc unũ pompenis ⁊e¬
dulebat cupio ad hostes cicero tnͣseat ut nos
timeat quosi tantã illam loquedi fiduciã cicero¬
in non aliũ de quã ex familiaritate inima
ꝓuemire confirmant. Iam ꝙͣ quocrẽs ⁊ qua
grauuꝰ lusit in cesare Nudr̃o quidam laodicenꝰ
romain uen̾at, aduentꝰ sui cam interrogau̾at
Citero atq illo respondente se ꝓ patrie sue
libertate legatum ad cesarem uerisse ẜ nitute¬
romã dissinulare nõ ualens ꝯreco fimone In

Expanded text:
et ille interrogans dixisset: ‘Ubinam Dolabellet ille interrogans dixisset: ‘Ubinam Dolabelldissentiendo de republica principum vestigia sequerentur. 4 Gallus quidam de Cesaris exercitu ad Pompeium transfugerat; illum civitate romana dederat Pompeius. Exclamavit Cicero: ‘”O bellum hominem, Gallis civitatem promittit alienam, nobis nostram reddere non potest”’. 5 Solebat de Pompeio nimis mordaciter iocari hiis verbis: ‘”Ego quem fugiam habeo, quem sequar non habeo”’. Hiis et horum similibus hoc unum Pompeius reludebat: ‘”Cupio ad hostes Cicero transeat, ut nos timeat”’, quasi tantam illam loquendi fidutiam Ciceroni non aliunde quam ex familiaritate nimia provenire confirmans. 6 Iam quotiens et quam graviter lusit in Cesarem! Andron quidam laodicenus Romam venerat; adventus sui causam interrogaverat Cicero, atque «illo respondente se pro patrie sue libertate legatum ad Cesarem venisse», servituteromanam dissimulare non valens greco sermone in
Abbreviated transcription (Latin):
absoluto claudio mordacit iudens catulꝰ senatꝰ
hus uerbis ꝑcunctatus est quid a nob p̃sidiũ
ꝑoscebatꝭ An forte ne petuã ꝑfidie ur̃e p̃ciuii
nobis crepẽtur eruluisse poterãt scelesti hoĩes
s apud ammos libidinib auaritie deditos pu-¬
Sorꝭ iactuat᷑ lenissima est facile ig̃r pñtem
ruborem ꝑceptꝭ ueolup̃tib ac peciua solabant᷑
illud potius miror uñ illis temporib tanti et
tam comꝑati faciorũ impunitat᷑ ut em̃ tũ
aut mordaror ceccrone tui em queso peptiss¬
aut eins magnitudine tnnuiss qui ⁊ pom¬
peio suo non peꝑcit ⁊ fortunã cesarit᷑ nõ
ex panit sane cũ equalit̾ ambos lacesc̾e̾t gͥ¬
nius offendabatur amitior. uen̾at ad costra
pompei in p̃mordio cuulis belli rephende̾ti¬
sero ueni nam milzil hic ꝑatũ uideo pomper
tarditatem in aꝑꝑatib bellor/ ludens cu
uero ad ipsus pompei conspectũ ꝑuenissẽt

Expanded text:
absoluto Clodio, mordaciter ludens Catulus senator absoluto Clodio, mordaciter ludens Catulus senator hiis verbis percunctatus est: ‘”Quid a nobis presidium” poscebatis? an forte ne pecunia perfidie vestre precium vobis eriperetur?’ Erubuisse poterant scelesti homines, sed apud animos libidinibus avaritieque deditos pudoris iactura levissima est: facile igitur presentem ruborem perceptis voluptatibus ac pecunia solabantur. 5 Illud potius miror, unde illis temporibus tanti et tam comperti facinoris impunitas. Ut enim cum aut mordacior Cicerone? Cui enim, queso, pepercissaut cuius magnitudinem timuisset qui et Pompeio suo non pepercit et fortunam Cesaris non expavit? Sane, cum equaliter ambos lacesseret, gravius offendebatur amicior. 2 Venerat ad castra Pompeii in primordio civilis belli: reprehendenti‘”sero veni, nam nichil hic paratum video”’, Pompeii tarditatem in apparatibus bellorum ludens. 3 Cum vero ad ipsius Pompeii conspectum pervenisset
Abbreviated transcription (Latin):
illo inspectante potuisse ꝯtinge uehemẽter
indignor ac stupes
adultern reo dati udites quiã de imb¬
ꝯstabat lam iam pnũciatur p̃sidiũ a sonatu pe-¬
cierunt tum deniũ peti soutum cũ aliquis reꝰ
petens ꝯdemp̃andus esset interim P. clauduis
ad artes suas in extremis casibus se se uertens
aliquot ex indicib illustum feminar axud quas
ꝯsuetudine ⁊ mumi̾bus ⁊ suarũ interuẽtu p̃cũ
potens erat ꝓmisso contubitu ⁊ p̃stito ad ulti̾oꝵ
stuprot q participes ⁊ ob hoc sibi ꝓpicios
effecit alios magniis peciũis onatos corrupͭ
quid multa ubi ꝯdempna ͦ sꝑaba̾ suma cũ ppłi
rõm ⁊ illiꝰ stłi infama abselutꝰ est nocẽ cõr
ca plus est disti ibui alteria ꝙͣ face̾ itaq pruis
adulter post leno pp̃ pͥmũ accusatus pp̃ scdm̃
liberatus/ mirares ⁊ iux credibilis insi eam
clarissimi antores lrĩs mandassent hos indices

Expanded text:
illo inspectante potuisse contingere vehementer illo inspectante potuisse contingere vehementer indignor ac stupeo.adulterii reo dati iudices, quia de criminibuonstabat, iamiam pronuntiaturi, presidium a senatu petierunt, tum demum peti solitum cum aliquis reus potens condempnandus esset. 2 Interim Publius Clodius, ad artes suas in extremis casibus se se vertens, aliquot ex iudicibus illustrium feminarum, apud quas consuetudine et muneribus et suarum interventu potens erat, promisso concubitu et prestito, adulteriorum stuprorumque participes et ob hoc sibi propitios effecit; alios magnis pecuniis honeratos corrupit. 3 Quid multa? ubi condempnatio sperabatur, summa cum populi romani et illius seculi infamia absolutus est, nocentior ca, “plus est distribuere adulteria quam facere”. Itaque prius adulter, post leno: propter primum accusatus, propter secundum liberatus. Mira res et vix credibilis nisi eam clarissimi auctores literis mandassent! 4 Hos iudices,
Abbreviated transcription (Latin):
non satis prati nomuis fenã cum aut̃e annqi
cãm agenti cestis e adu̾so sutor ꝓcessisset ꝙͥd
purãs plancꝰ uilita te offĩcn cestem suspectu
redẽ quasi incognitũ sciscitatus᷑ erat qua arte
se regeret gallã inquit calao. gallã autẽ
sutiriũ instrũtum erat Qua uecatõne
nomĩs inter ueram artꝭ sue ꝓfessionẽ et In¬
rogantis ignomiimã merdacit lusit
sille filia duos simul adulatores¬
habebat pompem̃ quẽdam cognomento
maculam ⁊ fullinũ sulloiis filui lusit in de¬
decore domestico faustꝰ frat̾ ⁊ miror inquit
sororem mr̃a cũ fullonẽ hiãt maculamy
habere
Et cathonns ensoria asperitas Iocor¬
galiũ exꝑs fuit sacrifitio utba ᷑ auti¬
quitas cui ꝑterua nomẽ tradeba᷑ erat
Ex quo quidquid tibi sacrificantibus restabat
ignius cradelat᷑ albidint̃ quid in bulo pat̾¬
moniũ om̃e deuotauerat demini solam que
gule suꝑ erat itnis assumpserat fecisse albi¬
uticens memoriã renouat ⁊ rei qua

Expanded text:
 Cum autem amici causam agenti testis ex adverso sutor processisset quidam, putans Plancus vilitate officii testem suspectum reddere, quasi incognitum sciscitatus erat qua arte se regeret: ‘Gallam’ inquit, ‘calco’. Galla autem sutorium instrumentum erat. Qua equivocatione nominis inter veram artis sue professionem et interrogantis ignominiam mordaciter lusit. 65 1 Sille filia duos simul adulteroshabebat, Pompeium quendam cognomento Maculam et Fulvium fullonis filium. Lusit in dedecore domestico Faustus frater et: ‘”Miror”’ “inquit”, ‘”sororem meam, cum fullonem habeat, maculam habere”’. 66 1 Nec Catonis censoria asperitas iocortalium expers fuit. Sacrificio utebatur antiquitas cui protervia nomen erat; ex quo quicquid cibi sacrificantibus restabat ignibus tradebatur. Albidius quidam nebulo patrimonium omne devoraverat, domum solam que gule supererat ignis absumpserat. Fecisse AlbiUticensis memoriam renovat et rei quam