comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
tilũ decus squãleñ cilicio ꝑ mutarre
uiꝯ̃ raxitas ip̃a contemptũ / nisi eũ pet̾ alt̾iq̃ Romaui
põtificis quẽ celestinũ dix̾unt recẽcior ꝯtenitꝰ ⁊ clari¬
or obscuras Qui pontificatu maxĩo uelut mortife
ratũ crẽderes Euod factũ tolitarii stĩq pat̾s uilitatĩ aĩ qͥs
uolet atͥbuat. lic eñi in eadm̃ re ꝑ uarietate ingenioru nõd¬
ura tantũ ẜ ad u̾rra rentire Ego in pͥmis ⁊ sibi ucile arbu¬
lta diniarũ cõtempłatõe neclexit longũq solitudinis amore
ꝑitulota eĩ ancers ⁊ turbida poterat altitudo . Nam qd pũi
uisũ sit  miraculũ qd̾ ꝑ eũ deus ostẽdit diẽ qui post reniẽcia¬
tionẽ pͥmꝰ illuxit indicio ẽ quod̾ ꝓfecco nõ fieret/ si ed gest̃
erat diuinitas nõ ꝓbaret Ego prorsus aluissimi auibertima
⁊ iugũ nestientis uereq celestis ã fccm̃ reor atq ita sencu

Expanded text:
tilum decus, squalenti cilicio permutassetilum decus, squalenti cilicio permutassea contemptum, nisi eum Petri alterius Romani Pontificis, quem Celestinum dixerunt, recentior contemptus et clarior obscurasset. Qui pontificatu maximo velut mortiferratum crederes. Quod factum solitarii sanctique patris vilitati animi quisquis volet attribuat — licet enim in eadem re, pro varietate ingeniorum non diversa tantum sed adversa sentire —; ego in primis et sibi utile arblta divinarum contemplatione neglexerat longumque solitudinis amorem, periculosa esse anceps et turbida poterat altitudo. Nam quid Cristo visum sit, miraculum quod per eum Deus ostendit, die qui post renuntiationem primus illuxit, indicio est; quod profecto non fieret, si quod gestum erat divinitas non probaret. Ego prorsus altissimi cuiusdaet iugum nescientis vereque celestis animi factum reor; atque ita sentio:
Abbreviated transcription (Latin):
ne didici ffiuste eũm pͥmoquidm golitariũ inde alciꝰ euectũ de¬
mũ ultro adrolitudine rediite Quod suica ẽ iudiciũ siꝯ̃ extinũ
pat ⁊ ĩ unũ exemplũ policudinis gemiinũ decꝰ coit̾ q̃ tales uiros
reculo comodat eosdmnq sic recipit. Ita uo eẽ ut c̾dã epłe quedã
eiꝰ hortãtur quaꝰ nũc maxĩe Is auditis ad memorĩã renoco
diu̾ẜ ille quidẽ tp̃rilo ⁊ alio atq alio uite statu edite quarũ in
diñe nõ sine laude posederat uir haud dignitate clarior ꝙͣã lin¬
ga quid tamẽ ⁊ hic cõsilii ceꝑit iam audies giquidẽ statũ illũ
ponpas q seculi ꝯtͥbulibꝰ suis linquẽs ip̃e Icalie medio adsi¬
nistrũ appenini latꝰ quietissimã solitudinẽ dequa multa ꝯst̾¬
ꝓsit ⁊ que uetus ad huc fontis auellane nomẽ ẜ̾uat ꝑituris
honoribꝰ p̾ferẽdam dixit ubi nõ minꝯ głorose ⁊e port modũ
latuit ꝙͣ in notuerat ^ roͣme. Nec dedecori illi fuit alti u̾titis eu¬

Expanded text:
demum ultro ad solitudinem rediisse. Quod si ita est, et iudicium eius extremum patet, et in unum exemplum solitudinis geminum decus coit, que tales viros seculo commodat eosdemque sic recipit. Ita vero esse ut credam, epystole quedam eius hortantur, quas nunc maxime, his auditis, ad memoriam revoco, diversis ille quidem temporibus et alio atque alio vite statu edite, quarum indinem non sine laude possederat, vir haud dignitate clarior quam lingua. Quid tamen et hic consilii ceperit iam audies. Siquidem statum illum pompasque saeculi contribulibus suis linquens, ipse Italiae medio, ad sinistrum Appennini latus, quietissimam solitudinem, de qua multa conscripsit, et quae vetus adhuc Fontis Avellani nomen servat, perituris honoribus praeferendam duxit: ubi non minus gloriose postmodum latuit, quam innotuerat primum Romae: nec dedecori illi fuit alti verticis ru
Abbreviated transcription (Latin):
dt̃m ilłs unde post tantũ int̾uallum ad hec ꝓphaꝵ noia redii ꝙ ĩp̃e
michi nõ neget Qmbrosius uniꝰ ẽst pͥmũm ac ꝓpͥũ affridam¬
Uius dica suia quid tot uelim uerbis admonet. Uolo solitudine
nõ solam Ocium nõ merg nec uuitile ẜ qd esolitudine ꝓsit
mnultis Qui eni ociosi ꝓrsus ⁊ langindi ⁊ segnes ⁊ soli sunt eos
mestos semꝑ miẜosq consencio quib neꝙ honesti accuo ex̾ciaũ
nec nõbiliũ studioꝵ illustlm ꝙ nõmm possit ẽs̃ cominercũ hec
gocia quoꝵ fuus est nõ labor ⁊ questus ⁊ dedecus ẜ delectaçio ⁊
uirtus ⁊ głia copri nõ añno ferias indico neto mocio ingeniũ
qͥeste nisi ut asuregat ⁊ int̾missione fecũdius fiat solet emĩ ut
arius sie ingemsꝰ int̾imissio ꝓdesse ꝑursus ⁊ gen̾ cosas curas in

Expanded text:
dictum illud unde post tantum intervallum ad hec prophetarum nomina redii, quod ipse dictum illud unde post tantum intervallum ad hec prophetarum nomina redii, quod ipse michi non neget Ambrosius, unius est primum ac proprium AfricanCuius dicti sententia quid tot velim verbis admonet: volo solitudinem non solam, otium non iners nec inutile, sed quod e solitudine prosit multis. Qui enim otiosi prorsus et languidi et segnes et soli sunt, eos mestos semper miserosque consentio, quibus nec honesti actus exercitium, nec nobilium studiorum illustriumque nominum possigotia, quorum finis est non labor et questus et dedecus, sed delectatio et virtus et gloria. Corpori non animo ferias indico; veto in otio ingenium quiescere, nisi ut assurgat et intermissione fecundius fiat; solet enim ut arvis, sic ingeniis intermissio prodesse. Rursus et generosas curas in
Abbreviated transcription (Latin):
qui solo ꝯtactu sac corpis mortiuis mortuos susticasse nostitur
Quĩs p̾tẽrea. hũc extinet ociosum qui in ip̃o sidens ocio conatus
uomñs absenciũ ⁊ cog̃itans atq consilia hostiũ quasi pñs non̾at
suis cũtra dem̃cians Quo cognits iussu regis Syrie toto doũ¬
uallatus ex̾citu legiones obsDñciũ se lingne solius imꝑio in cea¬
tate cuꝑtũtatẽq ꝑduccas uerlo ociam lib̃rauit Imꝑiosi ocii sunt
hec ⁊ solitudis p̾potentis S sic sane pones ꝓphetas antiqͥor rerum
glia quos uel etate uel mito pͥmos ꝯstat Nn ideo minor. Affricãt
laus est ꝙ eum aliͥs eod in gen̾e laudis antcesẜit. p̾ẜtim cũ ut
michi certus uideor nulla ꝓe̾sus int̾nemẽte noticia om̃to cesset i¬
mitatio quã dereb hũanĩs landũ fameq ꝑticulam delib̾ate acꝙ
deterpe solitũ nõ nego. Profecto aũt quisiis in ꝑti rerũ uen̾it᷑.

Expanded text:
qui solo contactu sacri corporis mortuus mortuos suscitasse noscitur? qui solo contactu sacri corporis mortuus mortuos suscitasse noscitur? Quis preterea hunc extimet otiosum, qui in ipso sedens otio, conatus omnes absentium et cogitatus atque consilia hostium quasi presens noverat, suis cunta denuntians? Quo cognito, iussu regis Syrie toto circumvallatus exercitu, legiones obsidentium se lingue solius imperio in cecitatem captivitatemque perductas verbo etiam liberavit. Imperiosi otii sunt hec et solitudinis prepotentis; sed sit sane penes prophetas antiquior rerum gloria, quos vel etate vel merito primos constat, an ideo minor Africani laus est, quod eum aliquis eodem in genere laudis antecesserit, presertim cum, ut michi certus videor, nulla prorsus interveniente notitia omnis cesset imitatio, quam de rebus humanis laudum fameque particulam delibare atque decerpere solitam non nego? Profecto autem, quisquis in partem rerum venerit,
Abbreviated transcription (Latin):
aegoctiosos ⁊ ini solitudie comitates. ⁊roy oblutor Semibrosie mã
⁊ aia soqui ⁊ llum scio ⁊ si nestite młto ille potentine ꝓͣ es. coner
płaco iparartte me frainget magna est eñ apd me ae egomeros
pis auttiis cuius ore loqui sp̃m sc̃m crido. Atumnodo ego moys
supiennoꝰ dotuq uiri e ẜ cũ quo deus facie ad facie loquebatur
legieno Ca nomo solũ putẽ helia cum quo deus itidera uigetelo
panus int̾itum ietũ eti indefficientẽ farme ydriam ⁊ in exheiustũ
oler Sasculium ubo facit ingenti ꝙ nisu fidei deffuctũ illi filium
unũ ceddidit Quomo solum̃ dicam discipłm enis. helisenm. qui
panẽn hostem ꝓueto mistro iniisibiles aliis auxiliares cũtros ⁊
equos at̃es acies ostendit anglitas qͦm̃o ociosũ qui filĩ hospite
gimmamla ey mãrito su̾e poliatꝰ ⁊ dedit ⁊ rddidit natum. scib ⁊
dinis amius ext̾inctum sustitans ut puer uins ꝓrophetice uel fidei
uel porencis argiũtũm eet. Quid magni aũt si uiiens sustitat

Expanded text:
iosos et in solitudine comitatos. Non obluctor Ambrosio; nam et vera loqui illum scio, et si nescirem, multo ille potentius quam Ciceronem Plato «ipsa autoritate me frangeret». Magna est enim apud me, nec immerito, eius autoritas, cuius ore loqui Spiritum Sanctum credo. Quomodo ego Moysesapientis doctique viri est, sed cum quo Deus facie ad faciem loquebatur, legiones? Quomodo solum putem Heliam, cum quo Deus itidem et angeli famis interitum metuenti indeficientem farine ydriam et inexhaustum olei vasculum verbo facit, ingentique nisu fidei defunctum illi filium vivum reddit? Quomodo solum dicam discipulum eius Heliseum, qui paventi hostem puero ministro invisibiles aliis auxiliares currus et equos atque acies ostendit angelicas? quomodo otiosum, qui filium hospite Sunamiti ex marito sene pollicitus et dedit et reddidit, natum scilicet et primis annis extinctum suscitans, ut puer unus prophetice vel fidei vel potentie argumentum esset? Quid magni autem si vivens suscitat,
Abbreviated transcription (Latin):
Quod penitꝰ fabulorsum suspicari posem nisi bardasanes ille
cuiꝰ paulo s̾ memini Ieronimꝰ q post eum dicerent quod
athiis nisi quia dicit᷑ breniꝰ nõ abhorret eẽ ibi hosce hoĩes. ad
ques cũ Rex uen̾it᷑ adorare illas politꝰ sit pacẽq ꝓuĩcie in illo¬
rũ p̾cibꝰ arlitrat᷑ sitam qui siolim plures fuerant duiꝰ uetat
unũ eẽ hodie niuista pͥterea de hiis dici ꝓorerat q̃ ꝑrequi longũ
⁊ or ita dicaggentes actingere. longe mũd alio m̃udi rat
Reas aqulonẽ Monteoq uipheos ubi exigẽte cel ratoe nõ nis
na coto anno diẽ atq uña noctẽ ferũt ⁊ utraq semefate ił¬

Expanded text:
Quod penitus fabulosum suspicari possem, nisi Bardasanes ille, Quod penitus fabulosum suspicari possem, nisi Bardasanes ille, cuius paulo supra memini, Ieronimusque post eum dicerent quod ab his, nisi quia dicitur brevius, non abhorret: esse ibi hosce homines, ad quos cum rex venerit, adorare illos solitus sit, pacemque provincie in illorum precibus arbitretur sitam. Qui si olim plures fuerant, quid vetat unum esse hodie? Multa preterea de his dici poterant, que persequi longum etiam, ut ita dicam, gentes attingere, longe alio mundi tractu, trans aquilonem montesque Ripheos, ubi exigente celi ratione nonnisi unam toto anno diem atque unam noctem ferunt, et utranque semest
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑr̾eundos nõ e̾bidi quos hac uica singularit᷑ preq oibo glo¬
riari folitos accepistem tr̃arseo tam̃e hinc uelut e regĩoẽ sus¬
pcta ne diuciꝰ ĩsistens tam long̃iqͥs ĩ rebꝰ ueris forte suns
ꝑmisceam ꝙͣius nuc ȩcĩa dũ hec̃ scbo nõ desint aliqui er anĩs
sungens regibꝰ uiy mono labiis panca respondeat uiꝰ sas
cors ꝑ oracusisꝰ gcepte magnũ oĩs casus sint solamẽ d con¬
gissimarũ refrigeriũ uiarũ reges ip̃os ꝑhibent quedn q̃r
hiis q̃feciste alerandrid legino sano ꝯuena eẽ ad eam pos¬
his iñ habitat siluã uen̾it᷑ tolitos ex equis desilire purputõ
&amide epuere /⁊ dya demate ⁊ annulos ⁊ armillas ⁊ elc¬
tra depone dimisis ꝙ satelicibꝰ solos aut cũ paucissinis elc
Uiris ad eum nõ sine stupore quodã ingdi atꝙ ãd pedes enꝰ
ꝓcubuuisfe inl pemnes colloqiuo ꝙ dignatũ ẽt̃ et̾ ne glorie habers¬

Expanded text:
pretereundos non credidi, quos hac vita singulariter preque omnibus glopretereundos non credidi, quos hac vita singulariter preque omnibus gloriari solitos accepissem. Transeo tamen hinc, velut e regione suspecta, ne diutius insistens tam longinquis in rebus veris forte falsa permisceam. Quamvis nunc etiam, dum hec scribo, non desint aliqui ex nostris, assurgens regibus, vix motis labiis pauca respondeat; cuius voces pro oraculis excepte magnum omnis casus sint solamen et longissimarum refrigerium viarum. Reges ipsos perhibent quod cum his que fecisse Alexandrum legiis inhabitat silvam venerint, solitos ex equis desilire, purpuream clamidem exuere, dyademata et anulos et armillas et sceptra deponere, dimissisque satellitibus solos aut cum paucissimis electis viris ad eum non sine stupore quodam ingredi, atque ad pedes eius procubuisse vel semel colloquioque dignatum esse eterne glorie haber
Abbreviated transcription (Latin):
ciarũ admiratõ femineusq mariũ ornatus timor aĩ t̾mor moꝵ¬
tis in ꝯsultꝰ appetitus glorie / ad hec lingne laprus multiloquiũ
uite germo ꝯͣiꝰ in cõssiderato accionũ penitẽcie ꝓxima / infituca
rerũ indigencia ꝑ auaricĩa inuecta affectuũ intestina sastos¬
dia ⁊ excerior menbrorũ multa rebłłio multa morũ ꝑussitas
atq aũt alia cedis amor ac bellorũ studiũ domestici quoq uictꝰ
enormitas p̾cepo ebrietas ⁊gula sui hostis ac ꝑnicies almor¬
ni ridicula ciborũ ꝯquisicio ⁊ ipͥmis esus carmũ ubi p̃mor¬
daicit᷑ nos nõ bobus equis q uł ceruis ẜ lupis ac leonibꝰ rare
dicit᷑ atq ardenciore cõuicio mortuorũ eciã corporũ repultes
iuuencia. In hoc quoq te sermõis diu̾srorm̃ Care aĩo meo
mores ꝓb̾em solitudinẽ cam̃e ac tolicariã uitã gbo. de qua scelo

Expanded text:
tiarum admiratio, femineusque marium ornatus, tumor animi, tremor mortiarum admiratio, femineusque marium ornatus, tumor animi, tremor mortis, inconsultus appetitus glorie, ad hec lingue lapsus, multiloquium trarius, inconsideratio actionum penitentie proxima, infinita rerum indigentia per avaritiam invecta, affectuum intestina discordia et exterior membrorum multa rebellio, multa morum perversitas, atque ante alia cedis amor ac bellorum studium, domestici quoque victus enormitas, preceps ebrietas, et gula sui hostis ac pernicies alumni, ridicula ciborum conquisitio, et in primis esus carnium, ubi premordaciter nos non bobus equisque vel cervis sed lupis ac leonibus pares dicit, atque ardentiore convitio mortuorum etiam corporum sepulcra viventia. In hoc quoque temores probem, solitudinem tamen ac solitariam vitam probo, de qua scribens
Abbreviated transcription (Latin):
ille ⁊temptꝰ qui iusto maror ẽẽ nõ põt placet solitudo placẽt
libertas q̃ nulli genciũ tãta ẽ ꝑlacet silenciũ place ociũ pla¬
cet quies placet ĩtenta cogitatõ placet integͥtas atq securi¬
tas /temicas absit plaçet aĩorũ equalicas unaq semꝑ frãs
⁊ nullꝰ rei timor atͣ cupiditas placet siluestͥs habicatõ fou¬
tis q uicinitas/ quẽ ut in eo libro scͥptũ ẽ qͣr ub̾er terre ma¬
tͥs in corruptũ acq ĩ tegeũ in os sum mulg̾e ꝯsueu̾at
mouet q me fateor colłoqutcõ illa guissima cum bragma¬
narũ oĩum tũ p̾cipus dandami de qua paulo ante dicebam c̃u ale¬
xandro habita in qua nõ illi uni ẜ uniu̾sso ꝓꝑe modũ gen̾i hu¬
mão ex probant᷑ celerũ innum̃abiliũ acerui noĩatĩ in explebilis
auri sitio inhũaa feritas odiũ hõiũ contenitꝯq dei puerillis diui¬

Expanded text:
le contemptus mundi, qui iusto maior esse non potest; placet solitudo, placet le contemptus mundi, qui iusto maior esse non potest; placet solitudo, placet libertas, que nulli gentium tanta est; placet silentium, placet otium, placet quies, placet intenta cogitatio, placet integritas atque securitas, modo temeritas absit; placet animorum equabilitas unaque semper frons, et nullius rei timor aut cupiditas, placet silvestris habitatio, fontisque vicinitas quem, ut in eo libro scriptum est, quasi uber terre matris incorruptum atque integrum in os suum mulgere consueverat. Movetque me, fateor, collocutio illa gravissima cum bragmanarum omnium tum precipue Dandami, de qua paulo ante dicebam, cum Alexandro habita. In qua non illi uni, sed universo propemodum generi humano exprobrantur scelerum innumerabilium acervi, nominatim inexplebilis, auri sitis, inhumana feritas, odium omnium contemptusque Dei, puerilis divi
Abbreviated transcription (Latin):
uit habitũ de thoru mẽtam q hoĩs ⁊ pecudis utsito nõ a uere
eetori iutes casus atq aureas ruinas nõ quero cesacot
gento ⁊ qmatibꝰ epulis graues mẽrras nõ inmemor adeome
sum red ĩ oĩba modũ quero nõ ꝓhibeo int᷑ dñ huriudaseũbere
aut soprei ne familiare meũ imꝑbarse iuidear Iait in eplis cona
breiis niuat ⁊ ꝓpe riu fominꝰ in herba Gorũ u̾o sb diuõ remipꝰ¬
agere nõ tam oi ꝙͣͫ urssorũ iudico ꝙ̃nis ille recelũ ꝑi ert̃o
tuẽ suꝑbie est ꝙ se pccm nõ habere cõfremãt reducentes se
⁊ mendacẽ facientes spum sancũ qui ꝑ o̾s iohaĩs apostoli psolen¬
ciam hãc rẽtũdit ad ꝯfessiõnẽ ⁊ penitẽtiam nos ĩuicans hec
sũt q̃ me offendũt in hac secta. Et si nesciꝯ nõ sim senem ip̃m
qui alexandro infrotẽ multa cũ libextate restit̾it ⁊ michi si
assit ꝑ sua heresi magnifice respõsurũ. ex diu̾rro aũtẽ plaçes

Expanded text:
 habitum ac thorum mensamque hominis et pecudis intersit. Non quero tectorum divites casus atque aureas ruinas; non quero celato argento et estuantibus epulis graves mensas — non immemor adeo mei sum —, sed in omnibus modum quero; non prohibeo interdum humi discumbere aut sopiri, ne familiarem meum improbasse videar, qui ait in Epystolis: cena brevis iuvat, et prope rivum somnus in herbaagere, non tam hominum quam ursorum iudico, quamvis ille se celum pro tecto tune superbie est, quod se peccatum non habere confirmant, seducentes se et mendacem facientes Sptiam hanc retundit ad confessionem et penitentiam nos invitans. Hec sunt que me offendunt in hac secta. Etsi nescius non sim senem ipsum, qui Alexandro in frontem multa cum libertate restiterit, et michi, si adsit, pro sua heresi magnifice responsurum. Ex diverso autem placet il
Abbreviated transcription (Latin):
lũ ceẜiensem famosũ ꝯꝑat̾otam ⁊ colleg̃a atꝙ ut famã secumꝰ
Augustiq̃ ait ecia carne gͥmanũ suum e catreda magisterii de¬
tractũd ubi ille rectorica plorẽtisẜime docebat mecca m̃aũ ad
colitudinem ⁊ ad meliora studia pnsigni quadã amoris
piducia ⁊ autcoritate deduxãt
udio autẽ e crãgu̾so qͥd adu̾sꝯ hec ruessũ obstrepi poleat. Nlam

Expanded text:
amosum compatriotam et collegam atque, ut famam secutus Augustinus ait, etiam carne germanum suum e cathedra magisterii detractum, ubi ille rethoricam florentissime docebat, iniecta manu ad solitudinem et ad meliora studia insigni quadam amoris fiducia et autoritate deduxerat. 15 Audio autem e transverso, quid adversus hec rursum obstrepi sole
Abbreviated transcription (Latin):
in ppinqũ camũ ⁊ supͣ uicinũ fonte amenissima ⁊ qͥetissiã
staçioñ consiste Adest tib tuus Sorgia tex fonciũ ad cuigte tibi
lemur hec scto Adest libetriũ gͣcissimũ ꝙ ꝑfugĩ clanse ual¬
lis Sic eñt uocãt incole sic uocari uiluit naturu qũo illamidum¬
digtas collib abdidit exͣ om̃e Iter om̃em ꝙ cõcursum iudeti insi¬

Expanded text:
in propinquum ramum et supra vicinum fontem amenissima et quietissima statione consistere. Adest tibi tuus Sorgia, rex fontium, ad cuius tibi murmur hec scribo; adest liberrimum gratissimumque perfugium Clause Vallis; sic enim vocant incole, sic vocari voluit natura, quando illa circumductis collibus abdidit extra omne iter om
Abbreviated transcription (Latin):
oxensaibat q ꝓfẽssio qͥb intẽcio unaeẽt uelloqudo uel tucẽdo rem aug̾e
qd de Cit̾ore nõ memii demosthenem constat ꝙ in nomib achitis sẽꝑ¬
tum est p̾cium qͦq silercii pepigisse. Nobis qͥbus uenale nichil perritꝰ
nichil ostentin esse debt ẜ om̃ra ad salute uiteq legẽ temꝑalis ⁊ et̾uȩ
aspicit spero eciam.
Ttrnmen ab oratorib du̾sum semꝑ seusisse ꝓh̃os credam ⁊ di¬
u̾sitas morũ facit ⁊ om̃ino alius intẽcionũ finis Illis enim
plansum ppłi Capture annus hoꝵ labor ni falsa ꝓfessio ẽ cca noticiã siu
reflectend̃ q adse am̃iũ ⁊ c̾ca cõtemptum manis głie n̾sat᷑ ram qͣlẽ¬
pt̃em el latorios issiniũ ex om̃ib carneadem Cuius exuccissinã illa
studiose metio iitẽtom q̃ ut legiumꝰ disciubentẽ sere aibͥ feas ĩ memoñ

Expanded text:
sabatque professio, quibus intentio una esset vel loquendo vel tacendo rem augere. sabatque professio, quibus intentio una esset vel loquendo vel tacendo rem augere. Quod de Cicerone non memini, Demosthenem constat, quod in Noctibus Athicis scriptum est, precium quoque silentii pepigisse. Nobis quibus venale nichil penitus, nichil ostentui esse debet, sed omnia ad salutem viteque legem temporalis et eterne aspicit spero etiam. Ut tamen ab oratoribus diversum semper sensisse philosophos credam, et diversitas morum facit et omnino alius intentionum finis. Illis enim plausum populi captare animus, horum labor, ni falsa professio est, circa notitiam sui reflectendumque ad se animum et circa contemptum inanis glorie versatur. Nam qpatrem, vel laboriosissimum ex omnibus Carneadem? Cuius exactissimam illam studiose mentis intentionem, que, ut legimus, discumbentem sepe cibi fecit immemorem,
Abbreviated transcription (Latin):
sensisse illum sꝑ qd lic nost̾ aliqũo seuẜit. Nami ⁊ ꝓfessio eadem
amłoꝵ/ ⁊ ẽ ille leuiculĩ qd Cic̾o edẽ uit qui delcatet᷑ illo mubrercula eũ
susinto ut fit at̾go insibilanciũ hic ẽ ille demesthento edrsi onseg
en oratoria illã uim quã in urbib tã potent̾ ex̾cuit maxie in soli¬
tudĩe didicisse. de quo Quintiliamis Idem Inquit ille tuutꝰ ania¬
tos secren demosthenes in lictore in quõ se maxĩo eũ sono flucto illid̾et
meditas cõsu estebat cõcionum stemito nõ expanest̾e̾ ⁊ iec te mone¬
at q̃d sup̃ dt̃m est Hunc ip̃m demosthenẽ locum cacitũ atq undi
abditũ elig̾e solitũ hic undisonũ patentem ꝙ sibi em̃ engenarporł
acciebat. Hic uote ox̾cebat ut̾qͣ tamiẽ in solitudĩs faciebãt. discebãt
fołi qd in pplis uenderent meditubant᷑ in silius ꝙ in urbid oñcim̃t

Expanded text:
sensisse illum semper, quod hic noster aliquando senserit. Nam et professio eadem sensisse illum semper, quod hic noster aliquando senserit. Nam et professio eadem amborum, et est ille «leviculus», quod Cicero idem ait, qui delectaretur illo muliercularum susurro, ut fit, a tergo eum oratoriam illam vim, quam in urbibus tam potenter exercuit, maxime in solitudine didicisse. De quo Quintilianus idem inquit: «Ille tantus amator secreti Demosthenes, in litore, in quo se maximo cum sono fluctus illideret, meditans consuescebat contionum fremitus non expavescere». Nec te moveat quod supra dictum est hunc ipsum Demosthenem locum tacitum atque undique abditum eligere solitum, hic undisonum patentemque; ibi enim ingenium acuebat, hic vocem exercebat; utrunque tamen in solitudine faciebat. Discebant soli quod in populis venderent, meditabantur in silvis quod in urbibus ost
Abbreviated transcription (Latin):
tñdo ⁊ recessꝰ ꝓuincia est ualde urlem fugio młtus ob cansas
¶Idem nec eĩ eẽ in t̾ͬba possũ Et rursꝰ nichil hac solitudie io¬
cudiꝯ in qͣ inqͥt careo oñm collogͥo Cñꝙ mane in siluã me abs¬
trusi deusa ⁊ aspã nõ exeo inde ante uespã Aued uerbũ qͦs¬
ciens lego sic assoncior nt ame ip̃o nõ ab alio dictũ putẽ itu
michi sepe idem accidit Demum ut iam Ciconi nale dica. Idem
ip̃e mox dulciblandiens amico Sedm te ait nichil ẽ michi amigũs
solitudie ⁊ adieait inea michi om̃is ẜmo ẽ cũ lr̃is. Noñ colligo
singla. Eo hiis enĩ uides ut amator ille urbis ⁊ fori ⁊ armãta
oderit ⁊ banm solitudĩem deb om̃ib añponat
Ua ire unanimẽ cum eic̾ono demosthene fuisse anguros ⁊
nisi forte aliq̃ mutũdi qͦqr consilii raçiõ incesẜit qd nõ legi id

Expanded text:
tudo et recessus provincia est», «valde urbem fugio multas ob causas». tudo et recessus provincia est», «valde urbem fugio multas ob causas». Item: «Nec enim esse in turba possum»; et rursus: «Nil hac solitudine iucundius, in qua» inquit «careo omnium colloquio, cumque mane in silvam me abstrusi densam et asperam, non exeo inde ante vesperum». Quod verbum quotiens lego, sic assentior ut a me ipso non ab alio dictum putem; ita michi sepe idem accidit. Demum, ut iam Ciceroni vale dicam, idem ipse mox dulci blandiens amico: «Secundum te» ait «nichil est michi amicius solitudine»; et adiecit: «In ea michi omnis sermo est cum literis». Non colligo singula; ex his enim vides, ut amator ille urbis et fori et amata oderit et literatam solitudinem rebus omnibus anteponat. Qua in re unanimem cum Cicerone Demosthenem fuisse auguror, et nisi forte aliqua mutandi quoque consilii ratio incesserit, quod non legi, idem
Abbreviated transcription (Latin):
meo lib  quo om̃is gͣnis hõĩm officia explitat exẽquit᷑ Tut eĩ
młtos t̾nqͥllitute appetentõ dinusẜ publitꝭ negotiĩs ad ociũ ꝓfgise
homĩs senetos ⁊ gͣnes fetre ppłi mores ac pͥnopũ nõ ualnto
ifio aliqͥs in ag̾o uixisse. ait. sua refamuliari delectatos atꝙ
unũ id ꝙ ꝓpositũ huisse qd reges l nõ iisdẽ artib ne cniꝯ tei
egentes. ne cui hoĩm subiecti. in lib̾rtate uiu̾ent. Denide colla¬
tone st̃a ⁊ si accuosu uitũ rei .p. frutuosiorẽ dicat ꝙ nos in
ulii gͣnẽ aut molestam cõfitet᷑. unde ⁊ eam cũ oĩb qͥb aliqͣ
iusta cũ ẽ cũ luis p̾cipne ꝑmitit qui excellũt ingemo ⁊ doctͥ¬
na C. ñanis Cico idem pͥmo nnite huius impaciẽs. ut dixi. ead
mltis cãd̾ dolorib ⁊ in p̾mis am̃atissime filie morte deiectꝰ op¬
tau̾it ⁊ sibi thicosuro scbens runc Inqͥt omĩa respuo nec
qͥtꝙͣ hẽo tollerubiliꝰ quã solitudiem Et it̾um michi Inqͥt soli¬

Expanded text:
in eo libro quo omnis generis hominum officia explicat, exequitur. Ait enim, multos tranquillitatem appetentes, dimissis publicis negotiis, ad otium profugisse, homines severos et graves ferre populi mores ac principum non valentes, quorum aliquos in agris vixisse ait sua re familiari delectatos atque unum idemque propositum habuisse quod reges, licet non iisdem artibus, ne cuius rei egentes, ne cui hominum subiecti in libertate viverent. Deinde collatione facta, etsi actuosam vitam reipublice fructuosiorem dicat, quod nos in aliis gravem aut molestam confitetur; unde et eam cum omnibus, quibus aliqua iusta causa est, tum his precipue permittit, qui excellunt ingenio et doctrina. Quamvis Cicero idem, primo vite huius impatiens ut dixi, eandem multis tandem doloribus et in primis amantissime filie morte deiectus optaverit et sibi. Athico suo scribens, «Nunc» inquit «omnia respuo, nec quicquam habeo tolerabilius quam solitudinem»; et iterum: «Michi» inquit «soli
Abbreviated transcription (Latin):
fu̾at lingna ꝓ gladio Ad hũc gͦ cũ puer ulcibiadẽs exmore ueniẽs
fenẽ solito cristiorem offerdiss motuus ꝙ ño solitio forte bladiciia
exceptꝰ eẽt ꝑ cõtatus fertur q̃ cã t̾sticie sen qͥd incidisẜ nouesep
cũ senex puerili reor iugenio deleccatus terã tei camꝰ nõ cebasfo
dixisẜ q se in mẽsũ pecumã expendidisse m nsua tcpi ẽ. r¬

Expanded text:
fuerat lingua pro gladio. Ad hunc ergo cum puer Alcibiades ex more veniens, fuerat lingua pro gladio. Ad hunc ergo cum puer Alcibiades ex more veniens, senem solito tristiorem oflendisset, motus quod non solitis forte blanditiis exceptus esset, percontatus fertur que causa tristitie seu quid incidisset novi. Et cum senex puerili reor ingenio delectatus veram rei causam non celasset, dixissetque se immensam pecuniam expendisse in usus rei
Abbreviated transcription (Latin):
nõ satis ẽ fidei q̃re abhis qiͦs felices uocãt ⁊ adiuxa ut beri nehil
occultẽt Inuerẽs eoꝵ uitã suplicis plenã suis ut quã inix abaris
exhorreas aut cõtẽpnas ⁊ intligas huis uite ad quã te ortor ma¬
gñas diuicias iul ꝓdesse sope ant obesse quã płimũ /ut nedũ tãto
scudio cõqͥronde suit s abitiende pociꝰ si ultͤ ad eeñt donc̃ ad eũ quẽ
n᷑a ⁊ uͥtius statunt modũ more nantaꝵ gͣcõpestate laboraciũ¬
⁊ accu dapnoꝙ teꝵ salua puppe ꝑuẽtũ eetꝭ. Mmires nũc añun
subit ut te pat̾ meq tecum Ragem ⁊ obtester ut unius ꝑneri cõsi¬
lium unidatũ senĩ dnob efre utile paciam᷑ Is ꝓ uer Tilcibiades
fuit Dostea uir ⁊ forma notus ⁊ ingenio Alt̾uantis̃q fortue
clarissimũ exeplum. huic auunculꝰ̃ pericles fuit uir ⁊ ip̃e raris
anumeradũs in ꝓͥmis eloquio potens ⁊ cui ad magnũ imꝑiũ

Expanded text:
non satis est fidei, quere ab his quos felices vocant et adiura ut veri nichil non satis est fidei, quere ab his quos felices vocant et adiura ut veri nichil occultent, invenies eorum vitam suppliciis plenam suis, ut quam mirabaris exhorreas aut contemnas, et intelligas huic vite ad quam te hortor magnas divitias nil prodesse, sepe autem obesse quam p sed abiciende potius si ultro adessent, donec ad eum quem natura et virtus statuunt modum, more nautarum gravi tempestate laborantium, iactu damnoque rerum salva puppe, perventum esset. Mira res nunc animum subit, ut te, pater, meque tecum rogem et obtester, ut unius pueri consilium uni datum seni duobus esse utile patiamur. Is puer Alcibiades fuit, postea vir et forma notus et ingenio alternantisque fortune clarissimum exemplum. Huic avunculus Pericles fuit, vir et ipse raris annumerandus, in primis eloquio potens, et cui ad magnum imperium
Abbreviated transcription (Latin):
lisam̃ deniq q̃d ꝓbinno id agumey nequi morb ẽ puͦ qͥdꝙ in aliio
sope rep̃hendimꝰ. cõnuctaniꝰ ut indicia ẜmorẽ ꝙ nr̃i ab accionib
disccepent. Nemo u̾o nõs fallat nemo nob̃ ꝑsuadet᷑ in hoc apłos
opes expetendas nõ adiuuãt s inpduit p̾mũtq nõ sublenãt
Ied hanc uitã ascensus est urio in altũ ascenstro suꝑuatuꝰꝰ spõte
pondib aut laq̃is impłicat᷑ Nichil auro gruꝰ nehilq tenaciꝰ
d nisi quo ad ncͣccti subueit uͤ obtimdũ nͨ amadũ qͥd ubi eñi aua¬
cogat neq id mirũ si et̾ra ortũ ad eandẽ ponde̾ suo fert᷑ riõ ꝯueit
amã celestis originos c̾cestum cau̾nular sarcinis obruifecib in¬
qͥuari p̾fert quid̃ splendere ⁊ leuitatẽ sensib illudentẽ aĩo aũt affert te¬
nebras ⁊ spinas ⁊ tbulos cuxar tͥstiũ atq pñguẽçiũ ⁊ quo purga¬
crꝰ uidet᷑ eo abditis malis infecciꝰ ẽ. Nũ ꝙͣ sole uoniũt diuiuie. młtuã

Expanded text:
 in aliis sepe reprehendimus, committamus, ut iudicia sermonesque nostri ab actionibus discrepent. Nemo vero nos fallat, nemo nobis persuadeat in hoc amplas opes expetendas: non adiuvant sed impediunt, premuntque non sublevant. Ad hanc vitam ascensus est; nemo in altum ascensurus supervacuis sponte ponderibus aut laqueis implicatur. Nichil auro gravius nichilque tenacius; id nisi quoad necessitati subvenit, nec optandum nec amandum quidem; ubi enim avacogat, neque id mirum si e terra ortum ad eandem pondere suo fertur. Non convenit animam celestis originis terrestrium cavernularum sarcinis obrui, fecibus inquinari; prefert quidem splendorem et levitatem sensibus illudentem, animo autem affert tenebras et spinas et tribulos curarum tristium atque pungentium, et quo purgatius videtur eo abditis malis infectius est. Nunquam sole veniunt divitie, multa
Abbreviated transcription (Latin):
urna bella pintissimi in belles adreliqua ⁊ ad tulaliud aimofe
ꝙͣ. ad luxurie studiũ uirtutis ꝙ odiũ quos imitari nequeũt quosꝙ
uel uenari uel mirari faltẽ taciti debuerãt in seccãtur ac ꝑmale
nichil aũt infolici ẽ si iuirtutis exempla iuirtutis hostibꝰ sit᷑ molesta
Aut si maometi fautotores ur in multis in hoe quoq secã seuci¬
unt ille quidm ut sͥptũ teneo mrecham ex urbibꝰ ac ẜo piotat
benedicens fbm̃a ⁊ anciosħia masedixit Et qm̃ puuat ĩpietaeũ
suarũ cogitado cas querere / In mechi equid̃ ⁊ ioma inchtest
quo mouear Quid noni est simecha drbem mechꝰ e ẽ piero bo¬
ino disexit᷑ ꝓ fanũ oĩs impiẽtatis hĩtaculũ dig̃nuq c̃ rã pa¬

Expanded text:
urna bella promptissimi, imbelles ad reliqua, et ad nil aliud animosi urna bella promptissimi, imbelles ad reliqua, et ad nil aliud animosi am ad luxurie studium virtutisque odium, quos imitari nequeunt quosque vel venerari vel mirari saltem taciti debuerant insectantur ac spernunt. Nichil autem insoliti est si virtutis exempla virtutis hostibus sunt molesta, aut si Maometi fautores, ut in multis, in hoc quoque secum sentiunt. Ille quidem, ut scriptum teneo, Mecham ex urbibus ac Ierosolimam benedicens, Romam et Antiochiam maledixit. Et quoniam iuvat impietatum suarum cogitando causas querere, in Mecha equidem et Roma nichil est quo movear. Quid enim novi est, si Mecham urbem mechus et impurus homo dilexit, profanum omnis impietatis habitaculum dignumque commacula
Abbreviated transcription (Latin):
muisre. Nlon q̃ro ꝙ id iuste egerit ẜ aĩ uim ⁊ acͥmonia illam miror
ac nescefiiam tp̃ripo nr̃is dico ꝙͣ falcile. em̃ fidelis efectꝰ xx̃o ẜaũ
uterq sscipio africanꝰ si magnꝰ ponpeiꝯ ut mlle alios taceam
liꝯdm̃ xpiae fidei sacs iniciati ⁊ in cadm̃ urbe reuiuisderẽt pan
possent aut pͥmꝰ in lispanya quã multis ant reculis fluca¬
antẽ ꝯposuit nõĩs sui marestate ꝯposuit᷑ aut reẽudꝰ ĩ afric̃a quie
t̾butariã alterfecit alter euertit aut cerciꝰ sub archo ⁊ ꝑ ouerẽ
ubi tot colla regũ uniculis pnexuit᷑ xp̃i sui nom̃e ẽẽ cõtenia
si eñi ꝑ terena patͥa uere fidei luce carentes cancasiatos qsd
nõ ausimos xp̃o duce felicit̾ d̾ didori ꝓ et̾na smi aũt duces ela¬
tissimi hoinum ĩ thalano leonibꝰ forciores in campo cerubet¬
mi diores ora uiriliã muliebribꝰ animis de honstant ad noet¬

Expanded text:
muisse? Non quero quam id iuste egerit, sed animi vim et acrimoniam illam miror muisse? Non quero quam id iuste egerit, sed animi vim et acrimoniam illam miror ac necessariam temporibus nostris dico. Quam facile enim fidelis effectus Cristo suum uterque Scipio Africanus, si magnus Pompeius, ut mille alios taceam, eiusdem cristiane fidei sacris initiati et in eadem urbe reviviscerent, pati possent, aut primus in Hispania, quam multis ante seculis fluctuantem nominis sui maiestate composuit, aut secundus in Africa, quam tributariam alter fecit, alter evertit, aut tertius sub artho et per orientem, ubi tot colla regum vinculis innexuit, Cristi sui nomen esse contemptui? Si enim pro terrena patria, vere fidei luce carentes, tanta sunt ausi, quid non ausuros Cristo duce feliciter crediderim pro eterna? Nostri autem duces elatissimi hominum, in thalamo leonibus fortiores, in campo cervis timidiores, ora virilia muliebribus animis dehonestant; ad noct
Abbreviated transcription (Latin):
pot asiqnto q facisiꝯ damn sarciño feramus ꝙͣꝰ pudoris Cerer̃u
detͣ hore taliboꝙ sĩediciis suum os inguinars audea. Ones ꝓoesꝰ
andignos quibꝰ tantõ celi fauore tam̃ nullis op̃mo miisi site¬
rapior ⁊ audar dolor ⁊ in dignaciõ loq̈s ẽ ⁊ opimo mmati a q̃re¬
llarũ incidit. dic pat᷑ lib equidem ꝑcontari si bodis Iulor ce see
ab niferis remearet aĩm illũ petentiã ꝙ sũa refetes ⁊ agnos dit
est in patͥa sua iuiuens ut haud dubiẽ faceret xͥ nom̃e agnosceis
diũciꝰ ne passurũ cͥdimꝰ ꝙ Egipciꝯ lateo ⁊ pelusiat tã mollis
turba canopi ut ait ille. nõ dicã ierosolim̃a ⁊iudean ⁊ siriar
fupam Egiptũ atq alexãdriã posideret. dũ meminiss olire ses
nõ tiranno inpio ẜ legitimo quidẽ regi regũ simul ⁊ ꝯuig̃l do
tã abstulisse / cẽrasq illas ut̃ cleopacre dono daret suo pieuso dieꝰ¬

Expanded text:
potest, aliquantoque facilius dampni sarcinam ferimus quam pudoris. Ceterum potest, aliquantoque facilius dampni sarcinam ferimus quam pudoris. Ceterum detrahere, talibusque mendaciis suum os inquinare audeat! O nos prorsus indignos, quibus tanto celi favore tam nullis omnino meritis sitrapior, et audax dolor, et indignatio loquax est, et opima materia querelarum incidit , dic pater, libet equidem percuntari: si hodie Iulius Cesar ab inferis remearet, animum illum potentiamque suam referens, et Rome, hoc est in patria sua vivens, ut hauddubie faceret, Cristi nomen agnosceret, diutius ne passurum credimus, quod egiptius latro «et Pelusiaci tam mollis turba Canopi», ut ait ille, non dicam Ierosolimam et Iudeam et Syriam, sed ipsam Egiptum atque Alexandriam possideret, dum meminisset olim se, non tyranno impio sed legitimo quidem regi regnum simul et coniugem et vitam abstulisse, terrasque illas ut Cleopatre dono daret suo periculo do
Abbreviated transcription (Latin):
paucissimis u̾bis ampletit᷑ augꝰ. lib̾ro nẽ religĩois har u¬
nint ͬ tociꝰ camulũ meciare. Quaꝙͣ. qͥd restimoniis sigielcrũ
nitor eccastice relegãt᷑ ystorie Quot ibi ante annos mille de¬
tholitoru noĩa p̾sulũ a reptẽt̾one ultimio uł oriente tl ausre
ad inborãdũ uulgadũq sacrũ xp̃i degna cosunciu ocrilae¬
tat ⁊ ut leuiora pͥterem sileam q alias quiba idm̃ piicap¬
um parexitꝰ ip̃a uen̾abilis urbs nicea ubi apł̃icũ saderfima¬
damẽtu ab illis ueri opificibꝰ tot tam sacͥs femeo s ithinia
Uarõe calce conpactuã atq uallarũ est simul itocta bi. sa n
ciuiꝯ illa ps ẽ alcho ibs sidei possidentur. Ita reginur ea m̃
pͥncipibꝰ rei publice cura ẽ sic aliena ꝯcupiscimꝰ ut nr̃a ꝑdamus
g ĩ aliis quidem facile me ip̃m silencio aut obluuone conrolerõ
in octulis ⁊ ĩ fronte gestamꝰ hoc regi disimulari ꝙ nullatemos

Expanded text:
paucissimis verbis ampleetitur Augustinus libro »Vere religionis« hapaucissimis verbis ampleetitur Augustinus libro »Vere religionis« hadamni totius cumulum metiare. Quanquam quid testimoniis singulorum nitor? Ecclesiastice relegantur historie. Quot ibi ante annos mille catholicorum nomina presulum a septentrione ultimo, vel oriente, vel austro ad roborandutat! Et ut leviora preteream sileamque alias, quibus idem principium par exitus, ipsa venerabilis urbs Nicea ubi apostolicum fidei fundamentum ab illis veri opificibus tot tam sacris senibus, tanta um calce compactum / atque vallatum est, simul et tota Bitunica, cuius illa pars est, ab hostibus fidei possidentur. Ita regimur, ea nostris principibus rei publice cura est, sic aliena concupiscimus, ut nostra perdamus. Sed in aliis facili meipsum silencio aut oblivione consoler; tibi,  hoc tegi dissimularique nullatenus
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙ fentẽciam habentis. Sin forte pluribꝰ restibꝰ res eget am¬
ip̃e in psalmo quĩto ⁊ nonagessimo xp̃iane fidei latõres qͣu̾s
Rom̃ai imꝑii fines ponũt nec peruenire potuisse iugum
populi ferro regñatis quo regñatis aligno ꝑuen̾it fides
xp̃i Id side uͣo imꝑio loqui eos cõstat/ nõ d̾ isto q̃uod ram nõ im¬
ꝑium ẜ̃ ymago quedam ⁊ imꝑii umbra est/ utinã nr̃is qẜ
nõ siria nõ Egiytus nõ asiã fere om̃is ñõ deniq quod̾ eitg¬
uiꝯ maxia ꝑs Europe᷑. Nomão enĩ imꝑio illo antiquo utp¬
clari testantur auctores nichil oĩu deffuit nisi modicũ ori¬
entis nõb̃ heu ꝑꝑe omniã desunt nisi modĩcũ occidentis Du
bꝯͣ ꝑse singulia eũ simul oĩbꝰ in hac ip̃a q̃ remõiã quãta ĩsit
a uctoritãs ⁊ fides neminẽ tam ĩfidelem tamq hebetẽ puse
ẽẽ qui nõ renciat quidqͥd tam̃ẽ hii om̃s dicũt ⁊ plꝯ aliquad

Expanded text:
 noticiam habentis. Sin forte pluribus testibus res eget, Amipse in Psalmo quinto et nonagesimo cristiane fidei latiores quam Romani imperii fines ponunt, nec pervenire potuisse iugum populi ferro regnantis, quo regnantis a ligno pervenerit fides Cristi. Id si de vero imperio loqui eos constat, non de isto, quod iam non imperium sed imago quedam et imperii umbra est, utinam nostris qnon Syria, non Egiptus, non Asia fere omnis, non denique, quod est gravius, maxima pars Europe. Romano enim imperio illi antiquo, ut preclari testantur auctores, nichil omnium defuit nisi modicum orientis; nobis, heu, prope omnia desunt nisi modicum occidentis. Qu se singulis, tum simul omnibus in hac ipsa querimonia quanta insit auctoritas ac fides, neminem tam infidelem tamque hebetem puto esse, qui non senciat. Quidquid tamen hii omnes dicunt et plus aliquid
Abbreviated transcription (Latin):
tũ põpulũ ingemio reget leniret ꝙ pro xe. seꝑe solituriũ ⁊ opatũ loci
quẽ hiis ocłis ip̃e cõppexi qͥndecim aut nõ mlto aplius passiiũ milib
ab urle distantẽ fert᷑ pere solitus Est illic aricino sub colle ea ca¬
mio ⁊ umbrosus lapis uide ꝑpetuꝯ fons emuanat Circñuigrãtib
Labus densum nenius altum silencird ibieg̃ legee horio orcseity nuo

Expanded text:
ulum ingenio regeret leniretque pro re, sepe solitarium et opacum locum, quem his oculis ipse conspexi, quindecim aut non multo amplius passuum milibus ab urbe distantem, fertur petere solitus. Est illic, Aricino sub colle, cavus et umbrosus lapis unde perpetuus fons emanat, circumnigrantibus ilicibus densum nemus altumque silentium. Ibi ergo leges hominum
Abbreviated transcription (Latin):
s decorũ ⁊ ualidum. Hñc ip̃e mont̃e ꝑuiũ fecit ehanc montanã p̾du¬
uam ꝙ silicem ꝑforauit suis ut auuit manib. opus ferneris acq
oci ingentis. hic in uipa cellam hñit xp̃o dines atq ortulo ꝯtenas
⁊fłunũe. Postixme ꝓoul hũc moriens huc referei at hie sepeliri bo¬
luit ut nosti nã claro scupendio ꝙ miraculo ut qd oluu in tnsitu
maris rnbri biuentis axyses uirga potu̾at hoc. si qua fides in tnͣ¬
situ flinninũ uerani ꝑaliũ poss extincti. hec baccenꝰ ⁊iam de deligͥo¬
puris tui laudib mlta dici pũt ẜ ⁊ mlta sepe diximꝰ ⁊ hodierno col¬
loquio dandus est finis.
iue itaqo des ẜuire nolinꝯ q̃ uña libr̃tus atq una feliatas sine
artib bonis ingeniũ excolere qui ꝓximꝰ egregius labor est bere
aliqs miditado ⁊ scberdo ur̃i memoriã posteris telinq̃te atq ito dier

Expanded text:
sed decorum et validum. Hunc ipse montem pervium fecit et hanc montanam predused decorum et validum. Hunc ipse montem pervium fecit et hanc montanam preduramque silicem perforavit suis, ut aiunt, manibus, opus fervoris atque otii ingentis. Hic in ripa cellam habuit, Cristo dives, atque ortulo contentus et flumine. Postremo procul hinc moriens, huc referri atque hic sepeliri voluit, ut nosti, tam daro stupendoque miraculo, ut quod olim in transitu Maris Rubri viventis Moyseos virga potuerat, hoc, siqua fides, in transitu fluminum Verani pallium posset extincti. Hec hactenus; nam de reliuris tui laudibus multa dici possunt, sed et multa sepe diximus et hodierno colloquio dandus est finis. Sive itaque Deo servire volumus, que una libertas est atque una felicitas; sive artibus bonis ingenium excolere, qui proximus egregius labor est; sive aliquid meditando et scribendo nostri memoriam posteris relinquere, atque ita d
Abbreviated transcription (Latin):
solito duxiotẽ nescio quotꝰ̃ añt te terit q̃rens locũ pacis. hic de¬
nũ subscitit pulsoq hinc dracone t̾ribili sanctã hac solitariã
uitã his duxit in locis Cuius nõm int̾ famose solitudĩs amicos
nõ p̾teritũ s dilatũ ẽ ut in ex̾mo positũ tenaciꝰ heceret memo¬
rie nõ tã mo uñ ilłd auelli cõmemioracio cogdiana nõ suuit ⁊
presens sep uemã sub ocłis fidei tue testis in ꝙ  p̃ cioẜ sancti uirii
reliquiis exequdã om̃e tu scudiũ om̃s opes ut dici solet uẽtre
feaudato om̃e deniq qͦd tibi usquã erat argentũ atq aueumm
irũ opnĩe ꝯtulisti qrͣ. cet̾oꝵ qui fortasẜ hẽc legeñt hic equid̃
hĩtiut ille dũ uixit pͥusꝙͣ ad statũ cure pontifficalis inuitũ
speccatu uixtus atollet. hic uelut in t̾ra hostili sed isse ꝑdomita ac
pacata ⁊ cultu hoĩ acquisitu xxõ. Cunus aspiciis signoq nic̾at
tropheum erexit titulo uirginis genitas in signe tẽplum exignũ

Expanded text:
solito duriorem nescio quotus ante te tenuit, querens locum pacis hic demum substitit; pulsoque hinc dracone terribili, sanctam ac solitariam vitam his duxit in locis. Cuius nomen, inter famose solitudinis amicos, non preteritum sed dilatum est, ut in extremo positum tenacius hereret memorie, non tam tue unde illud avelli commemoratio quotidiana non sinit, et presens semper urna sub oculis fidei tue testis, in quam preciosis sancti viri reliquiis exequandam omne tu studium, omnes opes, ut dici solet, ventre fraudato, omne denique quod tibi usquam erat argentum atque aurum, virum optime, contulisti quam ceterorum, qui fortassis hec legent. Hic equidem habitavit ille dum vixit, priusquam ad statum cure pontificalis invitum spectata virtus attolleret; hic velut in terra hostili, sed a se perdomita ac pacata et cultui hominum acquisita, Cristo, cuius auspiciis signoque vicerat, tropheum erexit titulo Virginis genitricis insigne, templum exiguum
Abbreviated transcription (Latin):
fmudiosa est libror bona copia legendi dulcis ardor meligedime¬
moradi fadras data celitus ⁊ sendio ancra ꝑuigili. Quod seq̃
uluissen ic̃ eim̃ pudor hortubat᷑ in scirem ꝓte utentis affectu p̾ciũ
cebus actibdo. Et ip̃e igit᷑ adeto ⁊ mea quã biligis. mĩꝙͣ aberit pa¬
prens noui aliqd defferens in dico Quiuo extimatõm eu michi fa¬
reor ant̃ asios i explebeli illo tuo legendi de sidio gemmases insi ꝙ¬
apͥncipis dip̃am ⁊ derus ẽ uerbũ. iudicio sanor affic̾et. Repeto em̃
q̃ciens illã ne dicã aliis ẜ c̾re placonias ac Cit̾omanis eodicib

Expanded text:
diosa. Adest librorum bona copia, legendi dulcis ardor, intelligendi memorandique facultas data celitus et studio aucta pervigili. Quod sequitur siluissem, sic enim pudor hortabatur, ni scirem pro utentis affectu precium rebus accedere; et ipse igitur adero, et mea quam diligis nunquam aberit papirus, novi aliquid afferens in dies; cuius extimationem tu michi fateor ante alios inexplebili illo tuo legendi desiderio geminasses, o favor officeret. Repeto enim quotiens illam, ne dicam aliis, sed certe platonicis ac ciceronianis codicibus
Abbreviated transcription (Latin):
Qi nisi hiis moribꝰ ⁊ hoc aĩo fuis ⁊ clariꝰ̃ nom̃e habere apuł
graues uiros ⁊ pontifieũ illo exiliũ atq histri solitudin se
nõ ad iꝭ uł equanimis tollerasset ẜ ad rigidioris ingenii exem¬
plũ tr̃asses¬
eneca exciue cordubẽsi romãq iam cius ac renator ⁊ ro¬
me clarior quã salutis rãtõ latẽdiꝙ securitas postula¬
bar in quadã tragedia cũ animi nõ parua dulcedine
Solitudinẽ corsicã recordat᷑ ⁊ illam ociosi exilii ignominiam p̃nti¬
occupate glorie hauc̃t inm̾ito antepouit᷑ lege locũ illu inceliges
Exꝯ̃riorũ collatoe / quid iu quoq p̃ferẽdũ cenrreas / de hoc p̾t̾en
qd eidm̃ uideret᷑ far ꝯsiliũ ilłõ lucillo datũ indicat cuiꝰ d. meus¬

Expanded text:
is moribus et hoc animo fuisset, et clarius nomen haberet apud graves viros, et ponticum illud exilium atque Istri solitudines vel non adisset vel equanimius tolerasset. Sed ad rigidioris ingenii exemplum transeo. Seneca, ex cive cordubensi Romanus iam civis ac senator, et Rome clarior quam salutis ratio latendique securitas postulabat, in quadam tragedia cum animi non parva dulcedine solitudinem corsicam recordatur, et illam otiosi exilii ignominiam preseoccupate glorie haud immerito anteponit. Lege locum illum: intelliges ex contrariorum collatione, quid tu quoque preferendum censeas. De hoc preterea quid eid
Abbreviated transcription (Latin):
eins lubriciꝰ ⁊ prersus mulieriosi animi funte qu e yscie guis
seminoi delectarẽt urq adeo ut ĩ illis felicitatis sue apitẽ gium̃s¬
nsi fallor exilii sui cãs nõ mͦ urbẽ rom̃a Ceu mat̾narũ puelła¬
rũ q ꝑfernsem querẽdã docet ab hiio qui ad illem it sams po
na turalem stimulũ artis quoq ciuadam calcar addiciũt ẜleco
⁊ urbis ⁊ festa distinguit quibꝰ uberior mat̾iã sit cuxares
Ut sileam notũ ilło infame ⁊ relatu ⁊ fedũ exore liss desꝑoui no

Expanded text:
et lubrici et prorsus mulierosi animi fuisse, quem conventus feminei delectarent usque adeo, ut in illis felicitatis sue apicem summamnisi fallor exilii sui causam, non modo urbem Romam ceu matronarum puellarumque prefertilem querendam docet ab his qui ad illam insaniam, preter naturalem stimulum, artis quoque cuiusdam calcar adiciunt, sed loca etiam urbis et festa distinguit, quibus uberior materia sit furori; ut sileam votum illud infame et relatu etiam fedum, ex ore licet desperati
Abbreviated transcription (Latin):
tans forte dostruxat Iut młtum tͣn qͥllititis senio aditr sile srapino
Siane qd post imꝑnũ dyoclecianũs fecit id añt imꝑiũ eu t homꝰ
puus fec̾at quen Dulius Capitolimus hyscoricꝰ oñui pͥnãtu uitu
uy agris freqñtissime uixisse cłaꝵ ꝙ locis omĩb fuisse comemorat
Od Nimium ꝓpoto recrocendũ est Omnto aut̃ Quincios Cu¬
rios fabriçios Setranos aliosq qͦꝵ magna ꝑs uite m agris
pilius illius odim̃s si accendãs numeꝵ secũdus si iusticiã pͥmus ꝑe¬
gͥnus insꝑatum ad imꝑiũ accitus cũ ud euulium ac saccarũ cu

Expanded text:
tans forte construxerat, ut multum tranquillitatis senio additum sic supremiSane quod post imperium Diocletianus fecit, id ante imperium Antoninus Pius fecerat, quem Iulius Capitolinus historicus omni privata vita in agris frequentissime vixisse, clarumque locis omnibus fuisse commemorat. Sed nimium propero; retrocedendum est. Omitto autem Quintios, Curios, Fabritios, Serranos, aliosque quorum magna pars vite in agris pilius illius ordinis si attendas numerum secundus, si iustitiam primus, peregrinus insperatum ad imperium acc
Abbreviated transcription (Latin):
dit nisi iniquitatẽ ⁊ contradictionẽ in ciuitate ut suis utar uldosici
suꝑ muros eiꝰ iniquitatẽ ⁊ labor̃ẽ in mediõ eiꝰ ⁊ in iusticiã ⁊ n õdester¬
entes d̾ placeis eiꝯ dsurã ⁊ dolũ ꝑpt̾ quod ip̃e quoq tantorũ⁊ esisi
ac debitor populorũ ꝓ salute ꝓpͥa elongauit fugiens ⁊e masi t ełin¬
dine exp̃crans domiinũ qui eum atempestate animi saluuite fe tis nn¬
pe miminerat eibi ⁊ politudine diuiuito oblatũ Regnu seq e ͥa¬

Expanded text:
dit nisi «iniquitatem» et «contradictionem in civitate», ut suis utar verbis, et dit nisi «iniquitatem» et «contradictionem in civitate», ut suis utar verbis, et «super muros eius iniquitatem; et laborem in medio eius et iniustitiam, et non deficientes de plateis eius usuram et dolum»? Propter quod ipse quoque tantorum rector ac debitor populorum, pro salute propria elongavit fugiens et mansit in solitudine, expectans Dominum qui eum a tempestate animi salvum fecit. Nempe meminerat sibi in solitudine divinitus oblatum regnum, seque