comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
et et dolorem n ͨ securos modo ẜ cupi¬
dos hinic abire nos faciae Silioqm
improuiẜ ⁊ ĩcantꝰ eueniet qͦs bruto
suo en epłis uere olem uaticenctꝰ est
Cicero Oppͥmenũ michi crede brute
accidit Sic om̃ib qui uencuiti non
ꝓuident E cũ cunctis in Reb ꝓuideñ¬
ncc̃ia fic tamen in hñs maxime que
amplius ꝙͣ semel fieri neqͣunt in qͥb
erior unlis sufficit ubieũq pes lur¬
sus fuerit accum est. uaalde nũt
etiam mortem horreo.⁊ giste rcidi¬
cata non facile diuellunt᷑. Ecio ut
dixi metum mortis sensib insitum
neq malum̃ neq bonũ eoꝵ ꝑ se ipa
nec timend diffimunt nec optans
⁊̃cet in differentia num̾antes queꝓ
qualitcite stuentiũ nũc bona nunt
mala fieri uoluit ꝙ illi eiciam ex mĩs
uideo ꝓͣri qui pcco ꝑ pessimã p̾ciosan
uero scõꝵ mortem ait .d portem
metuo mortem odii. Equidem uñ
hic mortalib mecus mortis unde
hoc odiũ mires insi mollicies aĩors

Expanded text:
et et dolorem, nec securos modo sed cupiet et dolorem, nec securos modo sed cupidos hinc abire vos faciet; alioquin improvisis et incautis eveniet quod Bruto suo, in epystolis, vere olim vaticinatus est Cicero. “Opprimemini, michi crede Brute,accidit, sic omnibus qui ventura non provident. Sed cum cunctis in rebus providenia sit, tum in his maxime que amplius quam semel fieri nequeunt, in quibus error unus sufficit: ubicunque pes lapsus fuerit, actum est. Valde nunc etiam mortem horreo. Alte radicata non facile divelluntur. Scio, ut dixi, metum mortis sensibus insitum neque malum neque bonum, eoque per seipsam nec timendam diffiniunt, nec optandam, inter indifferentia numerantes, que pro qualitate fruentium, nunc mala, nunc bona fieri volunt; quod illi etiam ex vestris video probari, qui peccatorum pessimam, pretiosam vero sanctorum mortem ait. Mortem metuo, mortem odi. Equidem unde hic mortalibus metus mortis, unde hoc odium mirer, nisi mollities animorum
Abbreviated transcription (Latin):
ens oñĩs medicacõ mortis ulta¬
est quod si pħie uisum fuit antiq̃
quis nũc noue pietati que sũma
ut qui alieno imꝑio pent subito
longũ iter iussi age̾ solliciai et q¬
tes rcipcun complicandis sarci¬
milis ihiant ut queruli quos
predutũ eis ante non fuerit in¬
dignantesq abeunt ut sepe ĩ t̾gũ¬
murant at qui ulla est uia lon¬
gior ꝙͣ mori nulla durior ꝑhibẽt
infestiorq latrũclis nulla demq
obscurior suspettior / ⁊ncertior q̃
uecuncta cessarent certe Remea
alrad quodtunq iter agentib lris
scil aut amicis oblitã cõmicte̾ q̃
ad suos ꝑferant nec Remãtur
aliqs nec subsisce̾ quidem nͨ diu̾te
non est necẽ hoc militib sus dux
liceat Re dire/ Cũq itineris sit cecta
nccĩtas hara autem mortis incerta
compositis q om̃ib ad primũ ducie
imꝑiũ iter iᵈ alacritet agẽ qd uti
nõ baut lecis aut tristib ꝑagend est
Ea res miaxĩe et metũ mortis ĩminu¬

Expanded text:
ens, vita omnis meditatio mortis ens, vita omnis meditatio mortis est, quod si Philosophie visum fuit antique, quid nunc nove pietati, que summaut qui alieno imperio parent subito longum iter iussi agere, solliciti et tristes, raptim complicandis sarcinulis inhiant, ut queruli quod predictum eis ante non fuerit, indignantesque abeunt, ut sepe in tergurmurent. Atqui nulla via est longior quam mori, nulla durior, ut perhibent, infestiorque latrunculis, nulla denique obscurior, suspectior et incertior, que ut cuncta cessarent certe irremealiud quodcunque iter agentibus, literis scilicet aut amicis oblita committere, que ad suos perferant, nec remandare aliquid, nec subsistere quidem, nec divertere non est necesse.” Hoc militibus suis duliceat redire, cunque itineris sit certa necessitas, hora autem motus incerta,compositisque omnibus ad primum ducis imperium, iter illud alacriter agere, quod uti aut letis aut tristibus peragendum est. Ea res maxime et metum mortis imminu
Abbreviated transcription (Latin):
id miror quib felicitas oĩs ĩcorͤ
est. qđ extingui morte non ẽ dubiũ
iure egit ͦ bõmi sui finem pauidico¬
gitañt mesti uident. Naturti eũm
hoĩs hec est ut felix nolle nequeat
uirũ doctum eui non alia corꝑis
ꝙͣ uilis mancipii curai est Cul incł¬
tu ãĩ ome scudium semꝑ fuit onũis
amor om̃e defiderim omis spes
Mortem corporis non alit̾ ꝙͣ digͦs¬
sum macatinũ. e noceurno quodtẽ
in ameno et in cõmodo ꝓr sus hospi¬
cio speccare decet.  Mortem non
tunere non possum . Posses uite
huiꝰ exitum non timere si alt̾ius
ingressum sperare posses aut opta ͤ
Tuus hic timor inde orit᷑ ꝙͣu̾is eĩ
formidati uulgo exitus multe tra¬
dantur cause Omes tñ uite illiꝰ
spe ꝓpofita euanescunt. Mortẽ
metuo.⁊ Axtum hunc parit ĩp̾¬
me ditatõ maxĩe ⁊ inopinia nc̃ci¬
tas moriendi in uiro docco ac sa¬
piente turpissima et p̾ẜcun sene
ciuꝰ si rite doccus uereq est sapi¬

Expanded text:
id miror: quibus felicitas omnis in corpore id miror: quibus felicitas omnis in corpore est, quod extingui morte non est dubium. Iure igitur boni sui finem pavidi cogitant, mesti vident: natura enim hominis hec est, ut felix esse nolle nequeat; virum doctum, cui non alia corporis quam vilis mancipii cura est, cui in cultu animi omne studium semper fuit, omnis amor, omne desiderium, omnis spes mortem corporis non aliter quam digressum matutinum et nocturno quodam inameno et incommodo prorsus hospitio spectare decet. Mortem non timere non possum. Posses vite huius exitum non timere, si alterius ingressum sperare posses, aut optare: tuus hic timor inde oritur. Quamvis enim formidati vulgo exitus multe tradantur cause, omnes tamen, vite illius spe proposita, evanescunt. Mortem metuo. Metum hunc parit impremeditatio, maxime et inopina necessitas moriendi, in viro docto ac sapiente turpissima, et presertim sene, cuius si rite doctus vereque est sapi
Abbreviated transcription (Latin):
uitis tenersacũ uideo . Et si ab
incepto ꝓcul / ad huc enĩ mortẽ
nichilomimꝰ horieo.  sunt
quedam nomĩe ⁊ opĩone hõmĩ
maiora ꝙͣ re młt̃a horror emi¬
nus fuerant q̃ uicina suns Ri¬
sui teniẽ credit᷑ in exꝑtis / nemo
ab hũs mortis in famatorib
comꝑti. ad loqui potest nich il
ip̃e exꝑtus nichil ad ab exꝑto
didicit Mortuũ ꝙͣuis int̾rogai
silebie. Is cui Iam Rei uitts nõ
est garrient quib incognita et
uanis augurns aferuent qͥ
ignorañt hĩc apꝑtissiã hinc
occultissiã Reꝵ. Mors archanũ
et ꝯieccuiale negociũ suspicõib
agitͦ in dubio bonis opiomb
inherendũ tenendũq potius
qd iocudũ faiciet quodꝙy mestũ
atm̃. Amiuꝰ mortem tunet.
Si sibi suꝑuacuus tiõr ẽmor
est eĩ ip̃e si corpori sui hostis
ciuam gert̾ pietas in dedicti
sui dissolu metuit minis car¬
cerem ⁊ compedes suos amas stł¬
tus amor.s Timore mortis ex agitor¬
Stulti omes mori metuunt nez

Expanded text:
nitis te versatum video, etsi ab nitis te versatum video, etsi ab incepto procul: adhuc enim mortem nichilominus horreo. Sunt quedam nomine et opinione hominum maiora quam re; multa horrori eminus fuerant, que vicina sunt risui; temere creditur inexpertis; nemo ex his mortis infamatoribus, compti aliquid loqui potest, nichil ipse expertus, nichil ab experto didicit. Mortuum quemvis interroga: silebit, is cui iam rei veritas nota est, garrient quibus incognita, et vanis auguriis astruent quod ignorant, hinc apertissima, hinc occultissima rerum mors. Arcanum et coniecturale negotium, suspitionibus agitur; in dubio bonis opinionibus inherendum, tenendumque potius quod iucundum faciat, quam quod mestum animum. Animus mortem timet. Si sibi, supervacuus timor: immortalis est enim ipse; si corpori, sui hostis curam gerere pietas indebita. Sin dissolvi metuit, nimis carcerem et compedes suas amat stultus amor. Timore mortis exagitorStulti omnes mori metuunt, neque
Abbreviated transcription (Latin):
redicũ ĩuentũq aliquid apd illos
fuerit/ quos eg̾cudiẽm tuã leuet no¬
pħis Ista sumis. respondebo ẽĩ cibi
Cũ Citerone metuebam ne a leo¬
nib dices/ at re uera ubi nã pis¬
cari uenariq. n ubi pistes fereq
hitant in aquis atq nemorib ubi
fodi aurũ ubi gõmas legi nͥ ubi hoc
nastitur Ille stant in cette uenis ma¬
risq litorib unde nisi am̃catorib
meltes unde statuas ⁊ tabulas
putas n a statuariis atq putorib
aceruatiꝰ uł clariꝰ atq expͥssius
uł bremꝰ postremo uel aliter dici
iuncture ꝙ in poeticis elegãtissiẽ
flactus doc̾et/ et sepe aliter ato
Re narrantis. tanta uestutis
nouitas tanta lux fulgidis eãe¬
tus formosis decor aDditut. Qd
non hoc idem dixerim qr alibi
non possem. S quia tu hic ma
obtulisti. nolo enĩ qui ignare su¬
ꝑbie mos est semel audita forte¬
nec incellecti dum repetant᷑
quasi trita ⁊ ulgata fastidias.

Expanded text:
reditum, inventumque aliquid apud illos reditum, inventumque aliquid apud illos fuerit, quod egritudinem tuam levet, no; a Philosophis ista sumis; respondebo enim tibi cum Cicerone: “metuebam ne a lenonibus diceres”, et, re vera, ubinam piscari venarique, nisi ubi pisces fereque habitant in aquis atque nemoribus? ubi fodi aurum, ubi gemmas legi, nisi ubi hoc nascitur? ille scatent in terre venis, marisque litoribus. Unde, nisi a mercatoribus, merces? unde statuas ac tabulas pictas, nisi a statuariis atque pictoribus? acervatius vel clarius atque expressius vel brevius, postremo vel aliter dici iuncture quod et in poeticis elegantissime Flaccus docet, et sepe aliter atqurenarrantis, tanta vetustis novitas, tanta lux fulgidis, tantus formosis decor additur, quod non hic ideo dixerim, quia alibi non possem, sed quia tu hic materiam obtulisti; nolo enim, qui ignare superbie mos est, semel audita, nec forte intellecta, dum repetuntur, quasi trita et vulgata fastidias.
Abbreviated transcription (Latin):
mortalium fecit infirmmitas Si qͥs
ẽẽt in morte ꝙͣ in cet̾is que ꝑ nã
funt. Quid eĩ magis mori tiẽas
ꝙͣ nasci. adoleste̾. Senestẽ. Esurire
Situr uigilare consopi. quos ula
plane sinulimũ est morti/ est acq
ideo sompnũ alii consanguineum
amici mortem sompriũdixit et
semel face̾ metius quocotidie de lecͣ
inconstanciã quid̃ hanc docci mua¬
resonant incerpone filentiũ tibr̃
redit. ymo quidem manet nõ
si abrisset non rediret et est non ĩ¬
inficior uulgi precordnsi tiõr mor¬
tis in nacus s erudicũ uirũ. Wlgaͤ
saꝑe deforme est, quem deceat dõt nõ¬
modo dicebam. non turbe uestigia
s pancoꝵ sequi nam quod de pħĩs
dicis muor. quid ita a nantis naui¬
gandi. ab agrioclis serendi Aducib
Tellandi. Consiliũ capratis uiuẽdi
ueri sunt utiq. et aĩoꝵ medici et
artifices sunt uiuendi/ nam si ftilsi
est ꝙͣ uellem etas, hec cũ egentissima
nugas nichilest ꝙ speres si ad p̾stos

Expanded text:
mortalium fecit infirmitas. Si quidmortalium fecit infirmitas. Si quidesset in morte quam in ceteris, que per naturam fiunt. Quid enim magis mori timeas quam nasci, adolescere, senescere, esurire, sitire, vigilare, consopiri? quod ultimum plane simillimum morti est, atque ideo somnum, alii consanguineum,amici mortem somnum dixit. Et semel facere metuis, quo quotidie delectaris. Inconstantiam quidem hanc docti miraresonant. Interpone silentium: timor redit. Immo equidem manet. Nam si abiisset non rediret, et est, non inficior, vulgi precordiis timor mortis innatus; sed eruditum virum vulgaria sapere deforme est, quem deceat, ut modo dicebam, non turbe vestigia sed paucorum sequi. Nam quod de Philosophis dicis, miror: quid, ita, cum a nautis navigandi, ab agricolis serendi, a ducibus bellandi consilium capiatis, vivendi veri sunt, utique et animorum medici et artifices sunt vivendi; nam si falsi est quam vellem etas hec, cum egentissima nugas nichil est quod speres, si ad priscos
Abbreviated transcription (Latin):
uisum est in horas certe moriebaris
qd nũc gͥ tunes Si mors uĩtã uł¬
Illud quid̃ docci cãtũ. hoc etiã uulgꝰ
intelligit Quitqͥs est natũ morĩt᷑
Qrquis morit᷑ natum citit. Tieo
mori. Mori times. aial raicõnale
mortale ac qui si pͥmũ ue esses secũd
ut arbitror non timeres, huanam
quippe na᷑ͣm duo hec in unũ iuncta
mecum mortis induxit. Mortem
metuo. nichil est metuend quod
affert ncc̃itas nature qui naturalia
alteram amplecci licitũ et laudart
respuere alterain et dampnare quo
nichil est insolentiꝰ non solũ hoĩ cum
deo E hoib inter se itaq ał totum
r̾ccipis ul totũ reicis amieũ ne si tm̃
grata decerpsetis non equus amicitu
custor atq albitret uideare.a aprte
horreo. & Si qͥd in morte maliost
est id ip̃m metus mortis exaspetat
ꝑt si nichil magnũ ip̃e motus ẽ ma
lum stulticia est inalum suũ ulł au¬
gere uł face̾.d Nomen ip̃m mortꝭ
exhorreo. ¶ Nomen mortis in fame

Expanded text:
visum est, in horas certe moriebaris. visum est, in horas certe moriebaris. Quid nunc igitur times, si mors vitam idem docti tantum, hoc etiam vulgus intelligit: quicquid est natum moritur, quicquid moritur natum erat. Timeo mori. Mori times animal rationale, mortale? atqui si primum vere esses, secundum, ut arbitror, non timeres, humanam quippe naturam duo hec in unum iuncta metum mortis induxit. Mortem metuo. Nichil est metuendum quod affert necessitas nature; qui naturalia orte partem eius alteram amplecti licitum et laudare, respuere alteram ac damnare, quo nichil est insolentius, non solum homini cum Deo, sed hominibus inter se; itaque vel totum recipis, vel totum reicis amicum, ne, si tantum grata decerpseris, non equus amicitie cultor atque arbiter videare. Mortem horreo. Si quid in morte mali est, id ipsum metus moris exasperat; at, si nichil, magnum ipse metus malum est. Stultitia est malum suum vel augere vel facere. Nomen ipsum mortis exhorreo. Nomen mortis infame
Abbreviated transcription (Latin):
nattit. Ubi sõmel moriend ẽẽ dec᷑¬
ueris quod decretũ d eẽ om̃ib qui se
meminerit mortales quid R fert
an id siciendo facias an bibendo antu
compotores faciq huiꝰ habes Coĩtes
A lexandrũ hanibalem. Phy lopomie¬
nem mitridatem Ip̃m clardiũ the¬
ramenem Socititem.
ori timeo. ⁊ hic non canor ẜ
cogitatus esse d qui si nouus m¬
ciprt nec a pͥma etate tecũ creuit si
ꝑ int̾ualla re diens non assi duus fui
imꝓuide uixisti inhesisse medulitꝰ
ucilissi ͫ Illus flacti carnem debuit
oẽm crede diem tibi diluxisse suppreͫ
ut is esses, de quo idem alibi potẽs
sui letusq deges. eui licet in dres i¬
dixisse uixi cicis uł atra nube po¬
lum pater occupats. uł sole puro
hoc est nempe illud a pħis laudatũ
Moritimeo. Et nasci timuisses
et uiuere uica uĩte limen mitium
mortis est uita ipa cursus ad mortẽ
seu ueriꝰ mors quedam uiuendo uł
ad moriend ibas uel quos sapiẽtil

Expanded text:
innatat. Ubi semel moriendum esse decrinnatat. Ubi semel moriendum esse decreveris, quod decretum esse debet omnibus, qui se meminerint mortales, quid refert an id sitiendo facias an bibendo, et rcompotores factique huius habes comites Alexandrum, Hannibalem, Philipomenem, Mithridatem, ipsum Claudium, Theramenem, Socratem. ori timeo. Hic non timor sed cogitatus esse debet, qui, si novus incipit, nec a prima etate tecum crevit, si per intervalla rediens non assiduus fuit, inprovide vixisti. inhesisse medullitus utilissimum illud Flacci carmen debuit: ras omnem crede diem tibi diluxisse supremum. Ut is esses, de quo idem alibi: Ille potens sui letusque deget, cui licet in diem dixisse vixi. Cras vel atra nube polum pater occupato, vel sole puro. Hoc est nempe illud a Philosophis laMori timeo. Et nasci timuisses et vivere. Vite limen initium mortis est, vita ipsa cursus ad mortem, seu verius mors quedam; vivendo vel ad moriendum ibas, vel quod sapientibus
Abbreviated transcription (Latin):
etiam ingesta nollentĩb neq uo
efficax minꝰ ꝙͣ parabilis tucti ħele
ꝙuis amarinstala atq horridula
tõpͥmit aĩ tumores, liuores diluit
opes plenẽ insidiaꝵ pleneq for¬
dinĩe ⁊ on minꝰ cratos metuũt
ꝙͣ gladios nec minꝰ pasides ꝙ̃ sa¬
tuttis non mensa non domꝰ non
te ait Maro in transquillo nobis
accidit/ Et hoc ur̃e ille tam dilecte uob
afferunt diuicie pauꝑtas uo preter
ĩmerito apd uulgus infamati no
notam tucam habet omia. Et si qñ
turbe instie pulius ac strepitus cõ¬
quiestat optabłia ac suauia penitꝰ
et teriusquilla tandem gͥ futilibus
uitteis ac tr̃eis uascuclio/ Terioni
hoies bibite atq edite si securi bibe̾
uultis atq ede̾/ diureis uasis ac gẽ¬
matis uenena mistentur quorsum
ꝑgis auaricia ip̃m quoq iam uene̾
gẽmas amat atq alirum Contite
hanc pestem neq pontier Regis neq
alceriꝰ efficaitiꝰ ancidotũ ꝙͣ pauptas
denenũ hausi mors precordo

Expanded text:
etiam ingesta nolentibus, neque vero etiam ingesta nolentibus, neque vero efficax minus quam parabilis, tuta, Hercle, quamvis amariuscula atque horridula. Comprimit animi tumores, livores diluit,opes plene insidiarum, pleneque formidinum, non minus ciatos metuunt quam gladios, nec minus paropsides quam sagittas, non mensa, non domus, non te ait Maro, in tranquillo vobis accidit, et hoc vestre ille tam delecte vobis afferunt divitie, paupertas vero preter immerito apud vulgus infamati nominis notam, tuta habet omnia. Et si quando turbe inscie pulvis ac strepitus conquiescat, optabilia ac suavia penitus et tranquilla. Tandem ergo fictilibus et vitreis ac terrenis vasculis terreni homines bibite atque edite, si securi bibere vultis ac edere; aureis vasis ac gemmatis venena miscentur. Quorsum pergis avaritia? Ipsum quoque iam venenum gemmas amat atque aurum. Contra hanc pestem neque Pontici regis, neque alterius efficacius antidotum quam paupertas. Venenum hausi; mors precordiis
Abbreviated transcription (Latin):
sic quo nulłmn accumen sam capies
ꝑuenisset uagus ⁊ rapidꝰ furor ue
atq hinc girũ quã uos diunacoem
dicltis a furore manchicen dici uolut.
prreo uuin furoris. Et sanos
mestos et furences letos uidimꝰ flã
ꝙͣnuis opp̃ĩone habet et ertor uolup¬
tatem suam. Furendi pauor auñ
exagitat. Laborum ferias qui dĩ
silato furore q̃ siere uerus furor fe
tas limen arceat uina curbida fus¬
ta exulent pulmenta dapũq per¬
mixtio caucõ adsit ⁊ sobriecas et
tos ꝑdidis dis mensam/ lenta ma¬
ms. oculus celer aĩmꝰ uigil meor¬
q discrimĩs nec tuis tcm̃cũ s tuoꝵ
oculis atq aims obmxus in uigi ᷑
magnis ꝑicłis magna obstat ĩtẽcõ
nichil ueio turbãt incantũ.
uenenari metuo. Oposum Remẽ
audisti uis audire facilimũ pauꝑ
Hoc si quid mali genꝰ ħ lulior for¬
tua recipit. Una securitatis pa¬
rens/ et terroꝵ oĩ extupatrix me¬
dicina illa qui dem optima atq ꝓmp¬
tissima nulliq hõim negata młtis

Expanded text:
nullum acumen sani capitis pervenisset, vagus et rapidus furor venit; atque hinc Grai, quam vos divinationem dicitis, a furore “manticen” dici volunt. Horreo vim furoris. Et sanos mestos et furentes letos vidimus, falsa quamvis opinione, habet et error voluptatem suam. Furendi pavor animum exagitat. Laborum ferias quidam simulato furore quesiere, verus furor ferctos limen arceat; vina turbida fusca exulent, pulmenta, dapumque permixtio; cautio adsit, et sobrietas et tos perdidit; sit ad mensam lenta manus, oculus celer, animus vigil, memorque discriminis; nec tuis tantum sed tuorum oculis atque animis obnixus invigila. Magnis periculis magna obstat intentio; nichil non turbat incautum. Venenari metuo. Operosum remedium audisti; vis audire facillimum? Pauper hoc si quidem mali genus, humilior fortuna non recipit, una securitatis parens et terrorum omnium extirpatrix. Medicina illa quidem optima atque promptissima, nullique hominum negata, multis
Abbreviated transcription (Latin):
sage mo tardo prsus et inualido su
sio non potes ac uircuti stu de no¬
qtiam oppinati suue ÷ deaꝵ de f̾tis stu¬
dus m folicu dies abiere et exmno
anco srientie loco fiit ignorantia lu
cile est Poba qlio constcit extirnium
accipe/ nemo te fallat/ nec te uolgi
stupor nec stultoꝵ uoces moue̾ant
maius tutiꝰ  est uirtute ꝙͣ lict̾is
darum fieri. Itaq sꝑ iᵈ optabile
sepe istus formidabile res ostendit

Expanded text:
genio tardo prorsus et invalido sum. Si literis non potes, at virtuti stude: neetiam opinati sunt. Ideoque desertis studiis, in solitudines abiiere, et eximie illis scientie loco fuit ignorantia litcile est. Id de quo constat extremum accipe, nemo te fallat, nec te vulgi stupor, nec stultorum voces moveant: maius tutiusque est virtute, quam literis, clarum fieri. Itaque semper illud optabile, sepe istud formidabile res ostendit,
Abbreviated transcription (Latin):
rem. magnificentie celestis mul¬
riam nocent. Sed fuatis perdica
mlceant asperti lemib dulcibus
atria. Dentes in Rcpuit sentꝰ
hos si illa non Rapet rapcura
mors fuerat plena ossium sepulca
inspice testatum dentes arentium
pͥmũ quid t̾rifice albitantes/ mox
ruptis uolsos Radicib atq effusos
uideas non numerus non hic Ro¬
but decorq ualu̾it silĩa nutrcd̃atis
poni Regis uares gemiino ordine
dentium fuisse legitur prufiẽ bi¬
thimie regis filiꝰ ꝓ suꝑiori ordine
dencũ unum inferiorib cunctis pa¬
rem cunctis hoc est unũ os ab una
in alc̾am maxilla nec in uenusee
nͨ ĩcõmode ꝓcentũ huisse/ ct geno
bia orientis intercetas formelau¬
des tanto denti /nitore describitut
bere uide̾tut / hoꝵ quaꝵ nũc busta
ꝑquire singlare nichil ĩuenies
cincca prĩdem equa om̃ib sprir sic
et accriit mors minis corpꝰama¬
tis, ac membra mortalia mimis
añni imortalem ac uirtutes spnitu

Expanded text:
rem munificentie celestis inirem munificentie celestis iniuriam vocent, sed servatis perdita mulceant, aspera lenibus, dulcibus acria. Dentes michi rapuit senectus. Hos si illa non raperet, raptura mors fuerat. Plena ossium sepulcra inspice: testarum dentes arentium, primum quidem terrifice albicantes, mox ruptis vulsos radicibus atque effusos videas; non hic numerus, non hic robur decorque valuerit. Filia Mithridatis Ponti regis, utroque gemino ordine dentium fuisse legitur; Prusie vero Bithynie regis filius, pro superiori ordine dentium, unum inferioribus cunctis parem, hoc est unum os ab una in alteram maxillam, nec invenuste, nec incommode protentum habuisse. At Zenobia regina Orientis, inter ceteras forme laudes, tanto dentium nitore describitur,bere videretur. Horum quoque nunc busta perquire: singulare nichil invenies, cuncta pridem equa omnibus sparsit et attrivit mors. Nimis corpus amatis ac membra mortalia, nimis animum immortalem ac virtutem spernitis.
Abbreviated transcription (Latin):
huc icui tam securus insides mortał
compago domicilii. Iam michi
Unꝰ alterq dens cecidit. Iam gͥ
tios munerib. quoꝵ paucissimiẽ
et miminis cairiusse sappliciũ ⁊ fle¬
bile damp ͫ ducas digna ĩgͣlitudis
nitelligat. Iam dẽcib oxarmatꝰ
sum .p̃ ĩam mnermis cũ uoluptate
succaiberis/ minꝰconiedes ꝑtiꝰ Ri de¬
bie lentiꝰ mordebis Ailienã stemã
loqui pentem fiacta spes dentium
fiendbit si non castitas saltẽ pudor
abillicitis ostulis semilem peculã¬
tiam cohibe biti. Iam inͥ senectus
dentes fregit. Iure illa suo usa
a mltis in iuuentute Repetus ꝙͣ lis
fuit apd nos Ille mͦ Regũ mapi ꝰ
qui ad huc uirenti eus pone dẽtib
caruit Et si iuuenilem hane iagu¬
icm/ senili postinos exiinio ocłoꝵ
ut ip̃e aiebut q ip̃o tatebat inge¬
nii atq aĩ uigore solaret᷑ Exẽꝑͫ
neile om̃ib ałiquo uł nature uel
etcitis incõmodo affectis ne singła
defleant/ ne ue oẽm insolitum tepo¬

Expanded text:
hec, cui tam securus insides, mortalis hec, cui tam securus insides, mortalis compago domicilii. Iam michi unus alterque dens cecidit. Iam ergtisque muneribus, quorum paucissimis ac minimis caruisse, supplicium et flebile damnum ducas. Digna ingratitudinis intelligat. Iam dentibus exarmatus sum. Iam inermis cum voluptate luctaberis, minus comedes, parcius ridebis, lentius mordebis alienam famam. Loqui parantem fracta sepes dentium frenabit. Si non castitas, saltem pudor, ab illicitis osculis senilem petulantiam cohibebit. Iam michi senectus dentes fregit. Iure suo illa usa a multis in iuventute repetiit. Qualis fuit apud vos ille modo regum maximus, qui adhuc virenti evo pene dentibus caruit, etsi iuvenilem hanc iacturam, senili postmodum eximio oculorum, ut ipse aiebat, quodque ipse tacebat, ingenii atque animi vigore solaretur; exemplum utile omnibus aliquo vel nature vel etatis incommodo affectis, ne singula defleant, neve omnem insolitum tepo
Abbreviated transcription (Latin):
dix̾im ad egͥtudiẽm ueis aĩ. Ita enĩ
hinc pħĩ appellant depellendam et
insquillieatem Reuehendam ꝓderit
nossẽ qͥs ae pͥmo Ciceio in cascula ͤ
suo tertia flice disẜuit Qͥsd secũdo
Eneca in eo libro quẽ de aĩ titisqͣͦ¬
si hec non sufficune uti queas Iam
illa que ultiõ q̃stus es / ne responso
quid digna credidi qñ ⁊ asperitas
fortune ipã est de qua magna ꝑs
huiꝰ secũdi colloquii fuit et fucuiti
est et aspicatem ip̃am uite breuitas
leuire debet ac minuere. et inc̾tum
uite finem statuit natura ut pñs
te ossã destituunt. Tirmnẽ dẽtes
mapiũt Qͥd in mollib sper est
duri ⁊ solidi mutant arcus de¬
tib eges sum. Inualidũ ⁊ ccidũ¬
cũ aĩal est homo Cui etiam q̃ p̾ua¬
sidci uidebant᷑ infirma sunt.
Magnꝰ me dentiũ dolor hec.
quẽ ad decus p̾cipuũq oris Robur
obtigerant doloris in mat̾iam uti
uides ut intelligas quã masuiti sic

Expanded text:
dixerim. Ad egritudinem vero animi, ita enim dixerim. Ad egritudinem vero animi, ita enim hanc Philosophi appellant, depellendam, et tranquillitatem revehendam, proderit nosse, quid de primo Cicero, in Tusculano suo tertia luce disseruit, quid de secundo Seneca, in eo libro quem de animi tranquilsi hec non sufficiunt, uti queas. Iam tria illa que ultimo questus es, ne responso quidem digna credidi, quando et asperitas fortune ipsa est, de qua magna pars huius secundi colloquii nostri fuit, et futura est, et asperitatem ipsam vite brevitas lenire debet ac minuere; et incertum vite finem statuit natura, ut preste ossa destituunt. Tremere dentes incipiunt. Quid in mollibus spei est? duri et solidi nutant artus. Dentibus eger sum. Invalidum et caducum animal est homo, cui etiam que prevalida videbantur, infirma sunt. Magnus me dentium dolor habet. Et que ad decus precipuumque oris robur obtigerant, doloris in materiam verti vides, ut intelligas quam mansura sit
Abbreviated transcription (Latin):
atq instantiũ laboꝵ demq quodcũq
et fertres/ equos ad fienũ cogis ursar
ungnibus apros dentib Ceruos cor¬
nibus metuendos fecit ille decus mẽ¬
surap lintes dolpes et infinita Is
genẽ aialia qr esui non eitint usui
pellis ac corn Reẜuauie Rethibus
Maria. Canib filuas uolucribus
celum õme lustituit. Et quib ulłm
ertit hõi cõmertiũ huanas uõces in¬
telligẽ et huanis mitib obsequi do
as non est tibi bonis robur ac eciã
bos arat/ non est tibi equi celeritas
Tibi tñ egus ambulat. non est tibi
herddii uolatus ẜ herodi ꝰ t uolat nõ
ess tibi elephantis aut cameli moles
S ille tibi turtim uehit hic sarci
non est t̾ cerui coriũ non ag pellis
aut do lpecule s illi hoc tuo nomie
possidens Sm ne g is qui uos ĩ opes
talium dicunt haus melegans Res¬
ponsum illus sit Romani ucis here
Ista hoiem nolle si hec hentib ĩꝑre

Expanded text:
atque instantium laborum. Denique quodcunque atque instantium laborum. Denique quodcunque et feroces equos ad frenum cogit, ursos unguibus, apros dentibus, cervos cornibus metuendos, decus fecit ille mensarum; linces, vulpes et infinita id genus animalia, quia esui non erant, usui pellis ac corii reservavit; retibus maria, canibus silvas, volucribus celum omne lustravit; et quibuscum nullum erat homini commercium, humanas voces intelligere et humanis nutibus obsequi docum aliquid. Non est tibi bovis robur, at tibi bos arat. Non est tibi equi celeritas, tibi tamen equus ambulat. Non est tibi herodii volatus, sed herodius tibi volat. Non est tibi elephantis aut cameli moles, sed ille tibi turrim vehit, hic sarcinam. Non est tibi cervi corium, non agni pellis aut vulpecule, sed illi hec tuo nomine possident. An ne igitur his qui vos inopes talium dicunt, haud inelegans responsum illud sit Romani ducis: “Habere ista hominem nolle, sed hec habentibus imperare”?
Abbreviated transcription (Latin):
eripit in do rescitiãt et cũ tristem
E lephãs Camelus leo tygrie leop¬
nuerit cõtempnunt: cum obielit
non funt cedunt sẽmo succumbus
morci solum hoĩem uirtute pr̃e dicũ
q̃ hoĩs soluis est ꝓ et uenertblem
seneccus ⁊ mors glosum ac felicem¬
facis tranfferens non extingueno et
ad sũmam aliam quedim robustiori
sunt hom̃ie quedm ue laior.i. iulaom
sensib uegeciora nullum digntate
prestant᷑iꝰ nulłm cuiꝰ par cuiticie¬
atori fu̾it de dit spericam capitio fi¬
guram effigiemo sỹdtitam ꝓuaq
clareait Maso d̃m licet pus a gus¬
lio Dodit oculos de dit frontem in
quib secreta aĩ Reluce̾nt dẽdie pa¬
eõem dedit oracõem dẽdie lacinas de¬
dit risum affeccuũ signa latencunn
statim flet ante diem quadrago sim̃
Non ridet qd maxi pri atns auił
arguit uenturiq pͥstiũ non quid
finis quẽ uir ͭ gubetnacło feliet᷑ dico
ses difficilis qd ingressus est stci dn

Expanded text:
eripit, inde restituit, et, cum tristem eripit, inde restituit, et, cum tristem elephas, camelus, leo, tigris, parsenuerint, contemnuntur, cum obierint, non sunt? cedunt senio, succumbunt morti; solum hominem virtute preditum, que hominis solius est propria, et venerabilem senectus n extinguens; et, ad summam, animalia quedam robustiora sunt homine, quedam velociora, quedam sensibus vegetiora, nullum dignitate prestantius, nullum cuius par cura creatori fuerit. Dedit sphericam capitis figuram effigiemque sideream, pronaque reclare ait Naso, dictum licet prius a Tullio. Dedit oculos, dedit frontem, in quibus secreta animi relucerent, dedit rationem, dedit orationem, dedit lacrimas, dedit risum, affectum, signa latentium statim flet, ante diem quadragesimum non ridet, id vel maxime prudens animal arguit, venturique prescium, non equidem finis, quem virtutis gubernaculo felicem dico, sed difficilem, quod ingressus est stadii
Abbreviated transcription (Latin):
arma capit obuiãq ꝓgrediens
seq in preliũ cohortañs mlccise
non defeu ingenii sed giaicie tali
efficatiꝰ diłr̃s tamen ubis cont̾
uoluptatẽ blandicias atq alns
contra doloꝵ minas ẽẽ utendũ
et quib rtrobiq ꝓnũ est adu̾tere
stienti que nam uł ille blã dicie
uł hee mine ꝙͣq imꝑes sint uirͭ¬
agam unico s insigmi quo in teliqͥs
om̃ib instructior sias ꝙ est hic in do¬
lorem intimꝰ. Memisti quib ubis
Pucanꝰ magnũ pompeyum inter
cũd ueri silitudiẽm aĩo uiri illius
hac ip̃a etcite suꝑant qui uĩderũt
acdhuc młti sannitem illũ ĩꝑtritã
et ĩiĩctũ senem ut dũ Iussũ illius
auꝰ nomen sumpsisse silentio Meliꝰ
duos carnifices candentib forcipib
hine illmne membra carpentes ppło
ad tam miẜum tãq in dig specca¬
culum lacrimante ficcis ip̃e oculis
giauiq ⁊ constanti uoce sese alloquẽs
dicebat qͥs facimꝰ aĩe nolioro succũ¬

Expanded text:
arma capit, obviamque progrediens, arma capit, obviamque progrediens, seque in prelium cohortans, multa senon defectu ingenii sed gratie. Taliefficacius, aliis tamen verbis contra voluptatum blanditias, atque aliis contra dolorum minas esse utendum, et quibus utrobique pronum est, advertere scienti, quenam vel ille blanditie, vel he mine, quanque impares sint viragam unico, sed insigni, quo in reliquis omnibus instructior fias, quis est hic in dolore sermo intimus. Meministi quibus verbis Lucanus Magnum Pompeium inter cundum veri similitudinem, animo viri illius Hac ipsa etate superant, qui viderunt, adhuc multi, Samnitem illum imperterritum et invictum senem, qui dum iussu illius, cuius nomen suppressisse silentio melius duos carnifices candentibus forcipibus, hinc illinc membra carpentes, populo ad tam miserum tamque indignum spectaculum lacrimante, siccis ipse oculis, gravique et costanti voce sese alloquens dicebat: “Quid facimus anime? Noli, oro, succum
Abbreviated transcription (Latin):
formam ae suꝑ ome concupisciꝭ
uirͭ pulcritadiẽm adamtissec
ac confirmacõe aĩ et false opr̃o
et uaui metus infirmant. Obtũ
les obreccisq armis/ uiso hoste dis¬
fugiens sepe ip̃e sͥ ꝑicłm̃ fecit u᷑
mn pauido ꝑicłm non fuisset fic
agnanũ aĩm ⁊ sẜib obsequẽtẽ
sola cogitacõ do loris examinas
qui uir ͭ ͤfirmatꝰ acq atinatus
incolumis ac dolorio uictor / et
ꝓpe nil molesti sentiens euafissec
paciã enuim non modo aĩ urinau¬
geri Sasꝑitatem ip̃am dolori
ĩminui et pene ad nchi Redigi
atq huic esse/ ut acerrimo ⁊̃ dõ¬
lore ⁊c̃i quidam/ et ĩmotia lii etiã
leti sint qd fieri non posset ub̃r
aĩmꝰ a sẜu doloris au̾sus Ipãm de
qua loquim: firmitatẽ acq cõstã
in duesset. Inctellige̾ uideor ses
dicam genero sa mens eaq uolup¬
tatũ doloꝵq contentrix et ut̾sq
piter cre d nescia ubi adeẽ ꝑicłim
seq circũuentum/ hostib suis uidet

Expanded text:
formam, et super omne concupiscibile formam, et super omne concupiscibile virtutis pulchritudinem adamasset. Hac confirmatione animi, et false opiniones, et vani metus infirmantur, et ales, abiectisque armis viso hoste diffugiens, sepe ipse sibi periculum fecit, ubi impavido periculum non fuisset, sic ignavum animum et sensibus obsequentem sola cogitatio doloris exanimat; qui, virtute firmatus atque armatus incolumis ac doloris victor et prope nil molesti sentiens, evasisset. Patientia enim non modo animi vim augeri, sed asperitatem ipsam doloris imminui, et pene ad nichilum redigi, atque hinc esse, ut, acerrimo in dolore, recti quidam et immoti, alii etiam leti sint, quod fieri non posset, nisi animus a sensu doloris aversus ipsam de qua loquimur firmitatem atque constantiam induisset. Intelligere videor, sed dicam. Generosa mens eque voluptatum dolorumque contemptrix et utrisque pariter cedere nescia; ubi adesse periculum, seque circumventam hostibus suis videt,
Abbreviated transcription (Latin):
doccissimis atq sanctissis uiris de
uir ce pacĩe de honesti spẽ desple¬
dore glorie dici solent an id uerius
ꝙ ab aluis disputatũ Wolgꝰ ꝓbat
uacuitatem doloris optimã pessi
dolorem uoluptatei bomi finem, et
ille quidem paucoꝵ he fermeom̃i
uoces sunc quaꝵ sepe tantus est
sonitꝰ ut pauce ille uoces adortan
audiri nequeant et custodes artis
ext̾riti omissa deffensione fugam
cogitent. In hoc statu dubiũ mitã¬
tem presidñs firmare aĩm o ne¬
desinam execdat ut Olu dyom¬
sius heraeleontes. qui cũ zenonis
preceptoris sui de dolore sentẽtiã
dolore uictꝰ abiceret a cleantecũ¬
execdat s resistas inq anepts
uestigio pedem figat intelligens ꝙͥ
in teb uerum quid umbratile
neq laruas horreat neq clamoᵇ
moueatut. certus dolore nichil
nisi ignaniã uir ͭ ͤutẽ ignamã
et dołorem et mortem/ ac durti
fixus et ⁊̃mobiliꝰ ꝑ seuereti ꝓmptꝰ
ꝓ uir ͭ paci forcites qd multis

Expanded text:
doctissimis atque sanctissimis viris de doctissimis atque sanctissimis viris de virtute patientie, de honesti specie, de splendore glorie dici solent, an id verius, quod ab aliis disputatum vulgus probat, vacuitatem doloris optimam, pessimum dolorem, voluptatem boni finem; et ille quidem paucorum, he ferme omnium voces sunt: quarum sepe tantus est sonitus ut pauce ille voces adhortantium audiri nequeant, et custodes arcis, exterriti, omissa defensione fugam cogitent. In hoc statu dubium nutantemque presidiis firmare animum ia excidat ut olim Dionysius Heracleotes, qui, cum Zenonis preceptoris sui de dolore sententiam dolore victus abiceret, a Cleante conexcidat, sed resistat inque arrepto vestigio pedem figat intelligens quid in rebus verum, quid umbratile, neque larvas horreat, neque clamoribus moveaur, certus dolore nichil nisi ignaviam, virtute autem et ignaviam et dolorem et mortem et dura fixus ute pati fortiter, quod multis
Abbreviated transcription (Latin):
uigor qui non ĩꝓuiso et graui faste
utrũq sua mołes opp̾met fi depre¬
hendat intentũ sepe as subitum
magni hostis occursum uir fortissi¬
mũs l expalluit da spaciũ collibẽ¬
di sẽse iq instans discrimen cãm
incendendi ueruentem hostẽ secũ
exipiet ausis testib pugnaturi
athlethe brachia uiso onere subiti
i ceruix intenditur et illa firmꝰ
obeunt et hec pondus intentast̃
Piniꝰ cui negligens aĩ Remissa suc¬
cumberet cs hũc gͦ modũ insigni
difficultate conspectacũꝰ contiti
illam intendendus est ꝙ si plenũ
fiat t̾ribilium om untor enadet
disiqñ incredible dũ est lentus at
ess illa ãi eicrioinana cõtencõ seu
sic maius intencõ quo ad hoc enim
duob hñs uocabulis Sensus idem
et origo que ut uides apd̾ illum ĩ
ꝓmistuo usũ sunt dẽq uniꝰ ubi¬
de fonte destendunt. Sideo teq
Sicam Est in ip̃is quos fortissis
aĩs nestio quid amixtam diffiden
es ueris imbutos falsa catũ sonãt

Expanded text:
qui non improviso et gravi fasce utrunque sua moles opprimat, sed deprehendat intentum; sepe ad subitum magni hostis occursum, vir fortissimus licet expavit; da spatium colligendi sese, inque instans discrimen animum intendendi: venientem hostem securus excipiet; visis cestibus pugnaturi athlete brachia, viso onere subituri illud cervix intenditur, et illa pugnam firmius obeunt, et hec pondus intenta fert levius, cui negligens ac remissa succumberet. Ad hunc igitur modum insigni difficultate conspecta animus contra illam intendendus est, quod, si ad plenum fiat, terribilium omnium victor evadet, alioquin incredibile dictu est lentus atquest illa animi Ciceroniana contentio, seu sic dici mavis intentio quo ad hoc enim duobus his vocabulis sensus idem et origo, que, ut vides, apud illum in promiscuo usu sunt, deque unius verbi fonte descendunt. Video, teque matio? Dicam. Est in ipsis quoque fortissimis animis nescio quid admixtum diffidentie, et, veris imbutos, falsa circumsonant,
Abbreviated transcription (Latin):
intelligt sͥ oĩa uidentur apdalios
loquituri tũ deniũ intellexisse ncħ
intelligũt Dic si lib que neista con¬
tencõ est. Satis id quidem si parũ
ulciti ꝓgrediare. in ipĩs Ciceronis
ubis apparet. S ne quis me fruster
poposceris dicam Idem ałr ilca st

Expanded text:
intelligere sibi omnia videntur, apud alios intelligere sibi omnia videntur, apud alios locuturi, tum demum nichil intellexisse se intelligunt. Dic, si libet, quenam ista contentio est? Satis id quidem, si parum ultra progrediare, in ipsius Ciceronis verbis apparet, sed ne quid me frustra poposceris, dicam idem alit
Abbreviated transcription (Latin):
ag̾ant astra quid natã iupites ĩtu¬
es ꝑmictat ꝙ saturno ĩttꝰ mar s
murtus quos acuriꝰ int̾pres uagꝰ
apatre fratreq mores caprat qũa
obuns quibusꝙ unde imber ⁊ estus
unde t̾mor t̾ris qua in maria alta
tumestant/ et non noste unde mesta
et timor tremorq ac deblitas aĩo o
quib remedus tempetur. Estus com¬
pestatur timor trenor ac debilitas
roborentur et firmentur qͦ in stidio
Et si socratem luait sap ᷝ ͤ ᷤ  dem tam
iutato fortasse aĩo. huic reinon
medrocrem oꝑam dedic S hͨ passim
in pħoꝵ uolumĩb spersa sunt q̃ igna¬
ris ingdir/ opero sum nimis nẽq cõ¬
pendni huiꝰ est scienti uo suꝑuacu
auu non doceri expediat s moueri.
Scio ita esse neq de omib q̃iebũ
S hoc unũ quem ta in contra hũc
hostem eri mĩe congredĩor dolorem
confirinacõ ẜmoq intinius. Edis¬
sere oro singla legi quidem hoc sepe
olim canien ueiror ne iͥ accedtit
qd młtis solet qui apd se legentes

Expanded text:
ant astra, quid naturam Iupiter intuens promittat, quid Saturno iunctus Mars minetur, quos Mercurius interpres vagus a patre fratreque mores capiat, quos ab obviis quibusque, unde imber et estus, unde tremor terris, qua vi maria alta tumescant, et non nosse, unde estus ac tumor tremorque ac debilitas animorum, quibusque remediis temperetur estus, compescatur tumor, tremorque ac debilitas roborentur ac firmentur; quo in studio et si Socratem ludat Aristoteles, idem tamen, mutato fortasse animo, rei non mediocrem operam dedit; sed hec passim voluminibus sparsa sunt, que ignaris ingerere operosum nimis, neque compendii huius est, scienti vero supervacuum, cui non doceri expediat sed moneri. Scio ita esse, neque de omnibus querebam, sed hoc unum que tu michi contra hunc hostem, cui nunc congredior dolorem,confirmatio, sermoque intimus.” Edissere, oro, singula; legi quidem hoc sepe olim, tamen vereor ne michi accidat quod multis solet, qui apud se legentes
Abbreviated transcription (Latin):
Sussut Rpetam ꝙ ille olim sũmꝰ
mertem comodissimã iudicaue
quos iudia abea uidebit᷑ religi¬
nos issentieno que ab hac morte
gitansũ est meq uo hanc opta
cuncta ꝓuiderit inopinũ inchilac¬
ccde posse non ambigit᷑. unde sicut
impiusa mors noñ sit cuiꝰ ĩ ꝓuida
cnta fuit nãm quo pacto reꝵ maxiͣ
negligat qui ꝑua qui mĩma etiã
rerait sit sołitus ħuanis autem
en ebus qued muius morte mon¬
stiaueris quid par morti. Se¬
socissime morior. In p̾medita¬
ta moro non fit mors quio ue locor
eo facilior et suppliciũ eĩ si quod
est utaiq breue est sẜ̾mq ip̃m ce¬
ceritate pueniens/ et morti de tra¬
hitito qd est in morte durissimũ
pe egrorante extra patriam
tiena patria egroto egito
Aesercuꝰ sit̃ patria egritu

Expanded text:
si ut repetam, quod ille olim summusmortem commodissimam iudicavit; quod iudicium, ab ea videbitur religione dissentiens, que ab hac morte gitandum est; neque vero hanc optabcuncta previderit, inopinum nichil accidere posse non ambigitur. Unde sit ut improvisa mors non sit nisi cuius improvida vita fuit. Nam quo pacto rerum maxima negligat, qui parva, qui minima etiam, librare sit solitus? humanis autem in rebus, quid michi maius morte monstraveris, quid par morti? Velocissime morior. Impremeditata modo non sit mors: quo velocior, eo facilior. Supplicium enim, si quod est, utique breve est, sensumque ipsum celeritate preveniens, et morti detrahitur, quod est in morte durissimum, DE EGROTANTE EXTRA PATRIAM Aliena in patria egroto. Quid refert cuius sit patri
Abbreviated transcription (Latin):
borporeas pestes seu qm̃ nõĩacun
unam de fłes parũ sõ lachi contiai
bunt ipam est nosce lepram fuꝑ¬
ficiei bicium uł coloris esse non
balitiediõ aue integritatis̃ sen¬
suum atq membroꝵ ut Aiugus¬
tino uisum scimꝰ nec pħici ꝯtͣ¬
dicunt s cutim penetret arcus q
dilacerans in p̾cordia una descẽ¬
dus quo fecisse legit platino igẽ¬
ti placonico in cĩam ct̾e descẽde̾
rusi ip̃a consenẜit non potest qua
iuto suimi non plĩs ex t̾usecꝰ corpis
tem aps hospitem ꝙ hospicii for¬
te paries ex timis uentis acqi¬
ꝓmbrib scabersit Quid ꝙ lepra
possessorem suũ Wlgo eripit con
recusandum nichil milli aꝵ auxi

Expanded text:
corporeas pestes seu, quoniam nominatim corporeas pestes seu, quoniam nominatim unam defles, parum solatii contra hanc ipsam est, nosse lepram superficiei vitium, vel coloris esse, non valitudinis aut integritatis sensuum atque membrorum? Aut Augustino visum scimus, nec Physici contradicunt; sed ut cutem penetret, artusque dilacerans in precordia ima descendat, quod fecisse legitur Plotino, ingenti Platonico: in animam certe descendere, nisi ipincolumi, non pluris extrinsecus corporis tem apud hospitem, quam hospitii forte paries extimus ventis ac imbribus scaber sit. Quid, quod lepra possessorem suum vulgo eripit, conrecusandum nichil, nulliusque
Abbreviated transcription (Latin):
quidem opportẽ nec indignari si
putre do in t̾ram suam scil ĩ fedem
flux̾it esse ħois mentem et suppma
eius. in rebellẽt ad felicitatem ꝑpe¬
tuitatẽq depoĩta eiusd ꝑtes ĩfirãs
et morti obuoxias ac omĩs miserre
quid hñs curpius aut cristiꝰ inci¬
derit Cogitand̾ tibi acriter ĩ imiẜiã
uasculum descendisse quod suũ eitit
destinatũꝙ illi figulo ab eeuo ꝯceti
quem lutea uasa ne muriuient ad¬
monent᷑ ꝙ iᵈ in honorem hoc in cõ¬
tũeliam uielut cunaa frrigilia fixĩt
atq mortalia.⁊ Eigõ ego et cõ¬
sute fine muriure ⁊ gemitu leprã
framm plã me consule atq⁊
lugtore cui si oñtderis murinun aa
pmniẜim sũ iusserim ꝙ si indig̃cio
suntquis morbo corporis addere
lã morbum iuuat. teq mmiẜiorem
clendo facẽ Et allum tibi forsan
infestiorem/ qui labores hõumn ex
asto iudet pacĩam q consideiat
quã aut remẽdio compenset aut
premio An uero adusus omnes

Expanded text:
quidem oportere, nec indignari, si quidem oportere, nec indignari, si putredo in terram, suam scilicet in sedem fluxerit; esse hominis mentem et suprema eius, ni rebellent ad felicitatem perpetuitatemque disposita, eiusdem partes infimas, et morti obnoxias et omnis miserie quid his turpius aut tristius inciderit, cogitandum tibi acriter, in miseriarum vasculum descendisse, quod suum erat, destinatumque illi figulo ab eterno, contra quem lutea vasa ne murmurent admonentur, quod illud in honorem, hoc in contumeliam, verum cuncta fragilia finxerit atque mortalia. Ergo ego te consule sine murmure et gemitu lepram feram? Plane me consule atque auctore, cui si ostenderis, murmur aut permiserim seu iusserim. Quod si indignatio sunt, quid morbo corporis addere animi morbum iuvat, teque miseriorem flendo facere, et illum tibi forsan infestiorem, qui labores hominum ex alto videt, patientiamque considerat, quam aut remedio compenset aut premio? an vero adversus omnes
Abbreviated transcription (Latin):
cem q utinam minꝰ qͥd ẽ do lor.
ĩmĩtem horredam amaram t̾stem
ciens s leniri fiaingiq Sorsq ⁊̃
si uera ami uirtũs armauerit
aut sentiri partiꝰ aut quodͦ nec
senciri quidem possit. dirmatꝰ
an inecinis Ego dolorem ualde
sentio et malum grande ꝓ fiteor
Professionem aliam ex teopta¬
bam. Heu Rarsus ad sp̃osa retiai¬
himur.⁊ Deleccans aures ub̃a
magnifica s uerti an quid si do¬
lor eĩ corꝑis aĩ pacieñ maior est
Quid si mille corꝑis uł illecebre
uł molestie / ullĩ angores stantis
atq obstantis aĩ uĩrib ꝑtes sunt
Quis si om̃i luctamĩe modo nõ uo¬
doloris intollerentiam mor̾bi fedi¬
tas grauat/ et fastidiũ ⁊ pridor. Qͦs
si lepra putir corpꝰ ac miẜũ ĩuasit
Quid hic mͥ ẜmo tuus istecõtulit
Multam sane ni respus oñdit
cibi te qui cancca Respiciens te nõ
uides iubebit memisse t̾reum
et mortale corpusculum tibi esse
non aereum neq et̾nũ nͨ muereri

Expanded text:
semque utinam minus! quid est dolor.semque utinam minus! quid est dolor.immitem, horridam, amaram, tristem,tiens, sed leniri frangique, forsque etiam, si vera animum virtus armaverit, aut sentiri parcius, aut quodammodo nec sentiri quidem possit. Armatus an inermis, ego dolorem valde sentio, et malum grande profiteor. Professionem aliam ex te optabam. Hem, rursus ad speciosa retrahimur! delectant aures verba magnifica, sed vera animum. Quid, si dolor enim corporis, animi patientia maior est? Quid si nulle corporis vel illecebre vel molestie, nulli angores stantis atque obstantis animi viribus pares sunt? quid si in omni luctamine modo non vodoloris intolerantiam, morbi feditas gravat et fastidium et pudor? Quid si lepra putre corpus ac miserum invasit? quid hic michi sermo tuus iste contulerit? Multum sane, ni respuis. Ostendet tibi te, qui, cuncta respiciens, te non vides; iubebit meminisse terreum et mortale corpusculum tibi esse, non aerium neque eternum; nec mirari
Abbreviated transcription (Latin):
quod debeas. Ita hoc dicis quasi
qd uni forte accidit debitũ sic oĩb
Idq ad oẽs titihy uelis. male
ais forte uirtus eĩ non fortuita s
deliberata ꝓrsus ⁊ ẽleia est. non
causu equid q̃renda s studio neq
ego ꝙ uni casus dedit ad cunctos S
ad õẽs tractura libentiꝰ s in uno ⁊̃
de fatigor. At non oĩa possumus
omes non poeticũ modo s pastorũ
est ubum. Seio s te posse ad qd
non oẽs possint, uno nam potes
uelle cupio. Qͥd heu misũ inqͥe¬
tas nũ me sattꝭ igit torquet dolor
Quietẽ potius afferre et hũc
tu nͥ qui potes manũ dederis sola
non possum. Pape quid hoc est
ꝙͣ me posse ais an possum dolorem
non sentire quem sentio, aut malũ
negare qd pessimͫhopior  pͥmũ
non Requiro ebstat enĩ natura alterũ
ne impetrem nou na non uitas ertor
solus obstiterit. Prolit superbi
citis. Scio p lane dolorem non esse
ãi uiciũ s corporis. Ecio dolorem

Expanded text:
quod debeas? Ita hoc dicis, quasi, quod debeas? Ita hoc dicis, quasi, quod uni forte accidit, debitum sit omnibus, idque ad omnes trahi velis. Male ais “forte”: virtus enim non fortuita, sed deliberativa prorsus et electiva est, non casu equidem querenda, sed studio; neque ego quod uni casus dedit, ad cunctos, sead omnes tractura libentius, sed in uno etiam defatigor. At non omnia possumus omnes non poeticum modo sed pastorium est verbum. Scio, snon omnes possint, immo iam potes, velle cupio. Quid, heu, miserum inquietas? Num me satis igitur torquet dolor? Quietem potius afferre, et hunc od nisi tu, qui potes, manum dederis, sola non possum. Pape! Quid hoc est quod me posse ais? an possum dolorem non sentire quem sentio, aut malum negare quod pessimum experior? Primum non requiro, obstat enim natura; alterum ne impetrem, non natura, non veritas, error solus obstiterit. Proh superi,citis! scio plane dolorem non esse animi vitium sed corporis; scio dolorem