comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
sabino eiq sociis loci pellunt̾: suffragio fugiendi locũ repperit:
aut forte qr ⁊ ipse malo publico ͭ seruabat᷑: tirannꝰ futurꝰ Sabiuũ
uitelliꝰ excruciatũ. necat. Diripiunt᷑ om̃ia mnin̾a oblata capi¬
dolio: templĩq uicendit᷑. Post diẽ antoniꝰ ad ÷: ediuerso oc¬
currit᷑. Erino circa urbis munia cõgressu habito: fusi. cesiq
om̃s uitelliani. Int̾ea uitelliꝰ epulabat᷑. ne amitt̾et mori¬
turꝰ prandiũ : ⁊ redindantioribꝰ. ut in extremnis solet: mense
sibi ultime dapibꝰ reficiebat᷑. Obruebat se uini poculis freqͣn¬
tioribꝰ ut sensum amitt᷑et: futuri uel obꝓbrii. uel ꝑiculi. Ra¬
pitur ecõiuuo: trahit̾ ꝑ multitudinẽ. Insultat᷑ morituro: infe¬
runt᷑ in uirie. qͣs ebriꝰ nõ sentiebat. In media ꝑunitur urbe. ui¬
na simul .⁊ sanginẽ fundens: eruetans crapulã. Qui si diuei

Expanded text:
Sabino eiusque sociis loci pelluntur suffragio, fugiendi locum repperit, Sabino eiusque sociis loci pelluntur suffragio, fugiendi locum repperit, aut forte quia et ipse malo publico reseruabatur tyrannus futurus. Sabinum Vitellius excruciatum necat, diripiuntur omnia munera oblata Capitolio templumque incenditur. Post diem Antonius adest, e diuerso occurrit. Trino circa urbis munia congressu habito fusi caesique omnes Vitelliani. Interea Vitellius epulabatur, ne amitteret moriturus prandium, et redundantioribus, ut in extremis solent, mensae sibi ultimae dapibus refarciebatur. Obruebat se uini poculis frequentioribus, ut sensum amitteret futuri uel opprobrii uel periculi. Rapitur e conuiuio, trahitur per multitudinem, insultatur morituro, inferuntur iniuriae quas ebrius non sentiebat. In media perimitur urbe uina simul et sanguinem fundens, eructuans crapulam. Qui si diutius
Abbreviated transcription (Latin):
nuncio elatꝰ sabmꝰ. uolens ⁊ ipse cõmendationẽ sibi apud ĩꝑa¬
torẽ parare si p̾ueniret aduementẽ antonio iutellii uel exettio
uel expulsione. aut si resiftet uitelliꝰ. subueniret antoniꝰ. qui
ĩãiãq ad futur audiebat̃. cõgregat sibi militarẽ manũ ex his
ordinibꝰ qui rome posit. eurabant munia ugiliarũ: ⁊ occupat nocte
capitoliũ. Plurimi ad eũ nobiliũ ꝑ diem cõfluxere: int̾ quos eciã
domicianꝰ cespasiam germano editꝰ: qui metueret ne in se qͣsi
in uespasiam nepotẽ: uitelliana ultio deriuaret᷑. Int̾ duos posit
uitelli. ꝓpͥorẽ adoritur : minꝰ sollieitꝰ deremotiore. Plus enĩ: ꝓpͥora
t̾rent ꝑicula. Indignatq inmittit germanos in capitoliũ: qui pͣ¬
erocis ĩmanitate gentis simul numero ualidiores: cireũuenert̃
rebellatricẽ sabini cat̾uã Int̾fecti ꝓpe om̃s: domicianꝰ tamͣ cum
plerisq nobiliũ dũ germani ad suꝑiora capitolii nitunt᷑. ⁊ a¬

Expanded text:
mendationem sibi apud imperatorem parare, si praeveniret advenientem Antonium Vitellii vel exitio, vel expulsione: aut si resisteret Vitellius, superveniret Antonius, qui jam jamque affuturus audiebatur, congregat sibi militarem manum ex his ordinibus qui Romae positi curabant munia vigiliarum, occupat nocte et Capitolium: plurimi ad eum nobilium per diem confluxere, inter quos etiam Domitianus Vespasiani germano editus, qui metuens, ne in se quasi in Vespasiani nepotem, Vitelliana ultio derivaretur; inter duos positus Vitellios, propiorem adoritur, minus sollicitus de remotiore plus enim propiora terrent pericula. Indignatusque immittit Germanos in Capitolium, qui praeferoces immanitate gentis, simul numero validiores, circumvenerunt rebellatricem Sabini catervam: interfecti prope omnes. Domitianus tamen cum plerisque nobilium, dum Germani ad su
Abbreviated transcription (Latin):
tulert̃. qͥbꝰ spes om̃is in menibꝰ nõ in uiribꝰ erat: cũ
sit om̃iũ miserabile claudĩ obsidione. Que ⁊̃ si bene
ꝓcedit: augere sepiꝰ quã minuere ꝑicła solet. Ac neqͥs uacuũ
fide ⁊ superfluũ putet nos suscepisse negociũ. ido ꝑ pr̃icipes

Expanded text:
tulerint quibus spes omnis in moenibus non in uiribus erat, cum tulerint quibus spes omnis in moenibus non in uiribus erat, cum sit omnium miserabile claudi obsidione, quae etiam si bene procedit, augere saepius quam minuere pericula solet. Ac ne quis uacuum fidei et superfluum putet nos suscepisse negotium, ideo per principes
Abbreviated transcription (Latin):
mone se exibuit. quẽ de eoꝵ supplicio manifestauit. &
quoꝵ arma deseruit : eorꝑ tam̃ sacrilegia nõ dereliquit.
Deplorauit flebilit̾ erũnam. sed ipsiꝰ causam erũpne nõ
intellexit. Unde nobis cure fuit nõ ingenii ope frecis
sed fidei intentione in historia iudõꝵ ultra scripture
seriem saere paulisper introrsũ ꝑgere: ut tãꝗͣ in spinis
rosam querentes. int̾ seua impiorꝵ facinora que dig¬
no impietatis p̾cio soluta sũt. Eruamꝰ aliqͣ uł de reue¬
rentia sacre legis. uel de scẽ religionis. cõstitucionisq
miracło q̃ magis licet heredibꝰ uł in adu̾sis obtentui fu-¬
erint. uel honori inpsꝑis. simul quod ÷ indiciũ domestice
ĩpbitatis. liqueat umu̾sis qͥ ipsi sib ꝓpͥe cladis auctores
fuere. Primũ q alia curantes. romanos in se cõu̾terint.
⁊ ad cognitionẽ regni sui inuitauerint : qͥbꝰ ignorari
sacius fuit. Rogauerunt amiciciã fidẽ nõ seruat̾i:
pacẽ uiolauerũt uirtute impares. Postremo bellũ in¬

Expanded text:
mone exhibuit, quem de eorum supplicio manifestauit, et quorum arma deseruit eorum tamen sacrilegia non dereliquit: deplorauit flebiliter aerumnam, sed ipsius causam aerumnae non intellexit. Vnde nobis curae fuit non ingenii ope fretis sed fidei intentione in historia Iudaeorum ultra scripturae seriem sacrae paulisper introrsum pergere, ut, tamquam in spinis rosam quaerentes, inter saeua impiorum facinora, quae digno impietatis pretio soluta sunt, eruamus aliqua uel de reuerentia sacrae legis uel de sanctae constitutionis miraculo, quae malis licet heredibus uel in aduersis obtentui fuerint uel honori in prosperis; simul, quod est indicium domesticae improbitatis, liqueat uniuersis quod ipsi sibi propriae cladis auctores fuere, primum quod alia curantes Romanos in se conuerterint et ad cognitionem regni sui inuitauerint, quibus ignorari satius fuit, rogauerint amicitiam fidem non seruaturi, pacem uiolauerint uirtute impares, postremo bellum in
Abbreviated transcription (Latin):
secreto uellet cõmitt̾e. Quod illa accipiens leta ad maritũ deculit
dm̃ suis ad eẽ uotis. ab eo suã deposci p̾sentiã: negare se nõ posse
obedientiã. ltaq ⁊ sua ⁊ ex mariti sentencia ꝑgit ad tẽplũ isidis:
noctẽ exigit. Remotisq ꝓ cul arbitris quasi sacri cognitionem
nusterii ꝑceptura: sese stratis cõposuit suis: estimãs qd̾ ad eã ds
suus in sõpnis ueniret: ⁊ ꝑ uisionẽ sese eidẽ demostrãret. uerũ ubi
aliqͥd noctis ꝓcessit: qͦ faciliꝰ mulier plena sõpni deciperet᷑: iu̾dus
assũpco uultu anubis. abituq aduenit. Uestim̃ta ableuat: in oscula
ruit. Expergefacte mulieri a nubẽ se eẽ dicit: uultu anubis pͣtendit.
Illa dm̃ credidit: beatã se asserit qd eã dignatꝰ sit insitare dñs ds̃
fuus. amplexũ petenti nõ negat refert tñ utrũ ds̃ possit homi¬
ni nusceri. Ille ꝓmit exẽpla: qd̾ ⁊ iouẽ sũmũ dm̃ almena sus¬

Expanded text:
secreto uellet committere. Quod illa accipiens laeta ad maritum detulit, secreto uellet committere. Quod illa accipiens laeta ad maritum detulit, deum suis adesse uotis, a deo suam posci praesentiam, negare se non posse oboedientiam. Itaque et ex sua et ex mariti sententia pergit ad templum Isidis, noctem exegit remotisque procul arbitris quasi sacri cognitionem mysterii perceptura sese stratis conposuit suis, aestimans quod ad eam deus suus in somnis ueniret et per uisionem sese eidem demonstraret. Verum ubi aliquid noctis processit, quo facilius mulier plena somni deciperetur, Mundus assumto uultu Anubis habituque aduenit, uestimenta ableuat, in oscula ruit. Expergefactae mulieri Anubem se esse dicit, uultum Anubis praetendit. Illa deum credidit, beatam se adserit quod eam dignatus sit uisitare dominus deus suus. Amplexum petenti non negat, refert tamen utrum deus possit homini misceri. Ille promit exempla quod et Iouem summum deorum Alcmena sus
Abbreviated transcription (Latin):
tiberiꝰ finẽ clauderet. Cuiꝰ tẽpora feda ludribriis caprearũq secessus.
ignauia intolerabilis: nullũ tam̃ efficcicis uirũ operis in necẽ eiꝰ exett¬
uerũt: recentis ut arbitror romani ĩꝑii reuerentia. siue t̾rore se¬
uissime crudelitatis: qr plerũq asperitas qͦ gͣuior eo tutior ÷. Co
ĩperitante: famosũ ludibriũ paulinȩ spectatissimi generis femine:
rome ꝑ celebratũ ÷. Que eũ egregiã castitatis apud om̃s famã
haberet. eẽt aut̃ p̃stantissimi decoris ⁊ eminentis gr̃e cẽptata mũ¬
di eq̃stris milicie ducis int̾pellationibꝰ nec inflexa: uieio nt mine
supersticionis patuit errorori. Nãq subornatis issidis sac̾dotibꝰ qui
uelut a nubis ad eã mãdata ꝑferent qd̾ eã ad tẽplũ inuitaret.
delectatũ se eiꝰ sedulitate ⁊ pudicicia noctẽ posce̾. habere se qd eidẽ

Expanded text:
Tiberius diem clauderet. Cuius tempora foeda ludibriis Caprearumque secessus — Tiberius diem clauderet. Cuius tempora foeda ludibriis Caprearumque secessus — ignauia intolerabilis — nullum tamen efficacis uirum operis in necem eius excitauerunt, recentis, ut arbitror, Romani imperii reuerentia siue terrore saeuissimae crudelitatis, quia plerumque asperitas quo grauior eo tutior est. Eo imperante famosum ludibrium Paulinae spectatissimi generis feminae Romae percelebratum est. Quae cum egregiam castitatis apud omnes famam haberet, esset autem praestantissimi decoris et eminentis gratiae, temtata Mundi equestris militiae ducis interpellationibus nec inflexa, uitio nimiae superstitionis patuit errori, namque subornatis Isidis sacerdotibus qui uelut Anubis ad eam mandata perferrent, quod eam ad templum inuitaret, delectatum se eius sedulitate et pudicitia noctem poscere, habere se quod eidem
Abbreviated transcription (Latin):
tanis edibꝰ inferre: primꝰ om̃iũ nõdubitau̾it. Quo motꝰ ppłs cũ resis¬
teret atq ille recipiendas censeret imagines: plurimos in mortẽ coegit.
ũ hȩc inuidea gerunt᷑: agrippa a ristoboli filiꝰ romã aduenit: cupiẽs
adu̾sũ heroden tethrarchem apud tiberiũ iudicio decern̾e. Sed dis¬
pectus a tiberio cũ rome degeret plurimos sibi adsciuit ad amiciciã.
⁊ maxime germanic filiũ guaiũ : quẽ siue pat̾ni nominis grã a-
mabilẽ ppło. seu regi gen̾is ꝓͥnqͥtate ꝓximũ imperio ratus: an qͦdã
p̃sagio studiosuis ex colebat: quã uł etatis uł honoris eiꝰ ratio paciebat᷑: ita ut
qͦdã die manus eleuans deprecaret᷑: ut maturius tiberio mortuo: guai¬
riũ uideret ĩꝑatorẽ. Quo ꝓdito ꝑ euthicũ libertũ suñ agrippa iussu ti¬
berii in uĩcta aucit̾ ⁊ grauibꝰ modis excruciat᷑: nõ ante dimissus quã

Expanded text:
tanis aedibus inferre primus omnium non dubitauerit. Quo motus populus cum resistanis aedibus inferre primus omnium non dubitauerit. Quo motus populus cum resisteret atque ille recipiendas censeret imagines, plurimos in mortem coegit. Dum haec in Iudaea geruntur, Agrippa Aristoboli filius Romam aduenit cupiens aduersum Herodem tetrarchen apud Tiberium iudicio decernere, sed despectus a Tiberio, cum Romae degeret, plurimos sibi adsciuit ad amicitiam et maxime Germanici filium Gaium, quem siue paterni nominis gratia amabilem populo, seu regii generis propinquitate proximum imperio ratus an quodam praesagio studiosius excolebat, quam uel aetatis uel honoris eius ratio patiebatur, ita ut quodam die manus eleuans deprecaretur, ut maturius Tiberio mortuo Gaium uideret imperatorem. Quo prodito per Eutychum, libertum suum, Agrippa iussu Tiberi in uincla ducitur et grauibus modis excruciatur, non ante dimissus quam
Abbreviated transcription (Latin):
ni cũ in ius suũ ui̾cendo redigerent ꝓcul positas regiones: ꝓuĩcias apel-¬
lauert᷑. Mlansert̃ tñ tetrarche ut erant. philippus ⁊ herodes. mutato
uocabulo: qͥ antipas pri nũcupabat᷑. Nã salome moriens: loca q̃ tenue¬
rat ⁊ potestatẽ sue gentis: iulie uxori cȩsaris dereliq̃rat. his status
erat iudee quando cȩsar defunct ÷ relinq̃ns tiberiũ pͥuignũ suũ liue uxo-¬
ris filiũ ex superiore genitũ cõiuge. successorẽ ĩperii romani: cuiꝰ in honorẽ
tiberiadẽ herodes cõdidit. Philippꝰ qͦ libiã urbẽ : matris eiꝰ uoccibulo nũcu¬
pandũ putauit.  q ꝓpositũ nobis ÷ aꝑire causas qͥbꝰ ppłs iudeoꝵ a
romano ĩperio desciu̾it. sibi exciciũ accelerau̾it: philatũ ꝓui̾cie p̃sidẽ mi¬
ũ ruine dedisse res indicat: quãdo qͥdẽ cȩsaris imagines iherosolimi¬

Expanded text:
ni, cum in ius suum uincendo redigerent, procul positas regiones appelni, cum in ius suum uincendo redigerent, procul positas regiones appellauerunt. Manserunt tamen tetrarchae ut erant Philippus et Herodes, mutato uocabulo qui Antipas prius nuncupabatur. Nam Salome moriens loca quae tenuerat et potestatem suae gentis Liuiae uxori Caesaris dereliquerat. Is status erat Iudaeae quando Caesar defunctus est, relinquens Tiberium priuignum suum Liuiae uxoris filium ex superiori genitum coniuge successorem imperii Romani, cuius in honorem Tiberiadem Herodes condidit. Philippus quoque Liuiam urbem matris eius uocabulo nuncupandam putauit. Et quia propositum nobis est aperire causas, quibus populus Iudaeorum a Romano imperio desciuerit sibique exitium accelerauerit, Pilatum prouinciae praesidem initium ruinae dedisse res indicat, quandoquidem Caesaris imagines Hierosolymi
Abbreviated transcription (Latin):
familiaribꝰ narrauit sõpniũ. atq ipsa biduo pꝰ defuncta: fidẽ fec̃ qd̃ huiꝰ¬
modi cõiugia nec uiuoꝵ legibꝰ inpunita sint: nec mortuoꝵ uoluntatib.
pse qͦ archelaus uidit in sõpnis spiecis.uiiii. plenas ⁊ magnas: a bubu
uorari. Cui q̃renti : respõdit int̾pres.uiiii. spiccis.uiiii. annos significari :
qͥb potestate usus sit ãplissima ⁊ maxima. Nono itaq anno ĩperii sui mu¬
tationẽ eidẽ fore.: eo q̃ boues qr arua aratro soleant interuertere muta-¬
tionẽ significent laboriosci: que deuoret atq absorbeat merita superiora
His cognitis: Gͣ. die uenit a cȩsare qͥ eũ ad iudiciũ romã deduceret. In
qͦ cõdẽp̃natꝰ ⁊ act̾ in exiliũ : etiã morte ĩpleuit sõpniũ suũ. Principatꝰ
gentis qͥ ad archelaũ ꝑtinebat cõu̾sꝰ ÷ in nom̃ ꝓuincie : qͦ nomine roma-¬

Expanded text:
familiaribus narrauit somnium, atque ipsa biduo post defuncta fidem fecit, quod huiufamiliaribus narrauit somnium, atque ipsa biduo post defuncta fidem fecit, quod huiusmodi coniugia nec uiuorum legibus inpunita sint nec mortuorum uoluntatibus. Ipse quoque Archelaus uidit in somnis spicas VIIII plenas magnas a bubus uorari. Cui quaerenti respondit interpres VIIII spicis VIIII annos significari, quibus potestate usus sit amplissima et maxima. Nono itaque anno imperii sui mutationem eidem fore, eo quod boues, qui arua aratro soleant interuertere, mutationem significent laboriosam, quae deuoret atque absorbeat merita superiora. His cognitis quinto die uenit a Caesare qui eum ad iudicium Romam deduceret, in quo condemnatus et actus in exilium etiam morte inpleuit somnia sua. Principatus gentis qui ad Archelaum pertinebat conuersus est in nomen prouinciae, quo nomine Roma
Abbreviated transcription (Latin):
queadmodũ supͣ memorauimꝰ lylues regi toba secundis ÷ copula-¬
to nuptiis. & defincto: reu̾tit᷑ ad patrẽ. Illic eã cõtẽplatꝰ archelaus
qđ frẽm mariti filioꝵ patruũ aut quaꝗͣ pie refugiendũ arbitra¬
ret᷑: ita deperire cȩpit ut uxorẽ eiceret mariãmen: ⁊ glafirã in
loco illiꝰ substitueret. Nã multõpost ubi mulier in iudeã rediit:
uidit in sõpnis alexandrũ : ⁊ cõplect desiderauit. At ille indignãti
ia a mores erga te seruasti meos: quoꝵ memorẽ te ẽẽ oportuit. S esto adoles¬
centula secũdas nuptias nõ refugias. ⁊iã ne t̾cias etiã ne frẽm mariti.: ĩta
te mea delectauit in iuria ut in meã domũ t̾rio nupta cõiugi. remeare
nõ erubesceres: s mͥ cure ne duciꝰ maneat cõtumelia mea cõtagioq
tua: nec longũ letabitur frͣni incestis matͥmonii. Exsurrexit mulier: ⁊

Expanded text:
quemadmodum supra memorauimus, Libyes regi Iubae secundis est copulaquemadmodum supra memorauimus, Libyes regi Iubae secundis est copulata nuptiis. Quo defuncto reuertit ad patrem. Illic eam contemplatus Archelaus, quod fratrem mariti filiorum patruum hautquaquam pie refugiendum arbitraretur, ita deperire coepit, ut uxorem eiceret Mariammen et Glafyram in locum illius substitueret. Non multo post, ubi mulier in Iudaeam rediit, uidit in somnis Alexandrum et conplecti desiderauit. At ille indignanti Ita amores erga, te seruasti meos, quorum memorem te esse oportuit? Sed esto: adulescentula secundas nuptias non refugeras, etiamne tertias, etiamne fratrem mariti? Ita te mea delectauit iniuria, ut in meam domum tertio nupta coniugi remeare non erubesceres? Sed mihi curae ne diutius maneat contumelia mea contagio tua, nec longum laetabitur fraterni incestus matrimonii.’ Exsurrexit mulier et
Abbreviated transcription (Latin):
faciliꝰ extĩguerent᷑. Demde a cęsarẽ deductus aperunit ilico ĩpurita ĩpunita
te ꝓmissa : fretũ se specie sumlitudinis qd̃ eẽt alexander simulauis¬
se: ut innum̾abilia mun̾a ibi qͣsi regis filiꝰ: a iudeis cõseq̃ret᷑. Cȩsar
dolũ risit : s ⁊ ipsũ inmunẽ dimitti iubet ⁊ eos qͥ ultra priuatũ mo¬
dũ qͣsi regis filio deculerant satis multatos ẽẽ ꝓnũciauit: qd̾ suꝑfluis
suͣptibꝰ infinita dispendia: stolerauissent. Archelaus autẽ ꝓfectus in
iudeã : ꝓpt̾  obscenitatẽ moꝵ ⁊ insolentiã accusatꝰ apud cęsarem:
cognita int̾ partes caiusa: uiennã religat᷑. opesq eiꝰ thesauris cȩsa-¬
ris : ad sociatȩ. hoc merito p̾ciũ luit: qui nec a fr̃is sui germani cõ-¬
iuge: suaᷤ cõpresserat cupiditates. Nã ubi alexander obiit patris
ĩꝑio neci tradit: glafira uxor eiꝰ archelao rege cappadocũ genita

Expanded text:
facilius extinguerentur. Deinde ad Caesarem deductus aperuit ilico inpunitate facilius extinguerentur. Deinde ad Caesarem deductus aperuit ilico inpunitate promissa fretum se specie similitudinis quod esset Alexander simulauisse, ut innumerabilia munera quasi regis filius a Iudaeis consequeretur. Caesar dolum risit, sed et ipsum immunem dimittit et eos, qui ultra priuatum modum quasi regis filio detulerant, satis multatos esse pronuntiauit, quod superfluis sumtibus infinita dispendia tolerauissent. Archelaus autem profectus in Iudaeam ob obscenitatem morum et insolentiam accusatus apud Caesarem cognita inter partes causa Viennam relegatur opesque eius thesauris Caesaris adsociatae. Hoc merito pretium luit qui nec a fratris sui germani coniuge suas conpresserat cupiditates. Nam ubi Alexander obiit patris imperio neci traditus, Glafyra uxor eius Archelao rege Cappadocum genita,
Abbreviated transcription (Latin):
Thetrarchas duos constituit herodis filios philippũ ⁊ agripan qͥ cũ archelao
de regno certauerat: herodis sorori cui nom̃ salome legatũ seruauit:
etiã alia ipse adnr̃tit. Duabꝰ qͦ filiabꝰ herodis. mille talenta q̃ sibi relic
ta erant dispertienda arbitratꝰ: addidit etiã alia sexcenta milia. ⁊ ea fero¬
rogatis aliis in locũ suũ cũ frẽ se aristobolo dimissũ miletũ peciit .
inde romã: quo difficiliꝰ apud incognitos cognosceretur. Ubi facile u¬
deos ad rerꝰ nouitatẽ ꝓnitissimos excitau̾at: nsi cõpto eo cȩsar ad se
eũ ꝑduci ocius ꝑ cęladũ quẽdã qͥ alexandrũ plene nouerat p̃cepis¬
set. Celadus ubi nuiuenẽ uidit: similitudine deceptꝰ: hesitauit. S reliq̃
ꝑspiciens indicia nõ cõuenire: quesiuit ubi eet aristobolus. at ille in c-
pro insula degere adseruit. caiuentẽ insidias: eo qͥ cõnĩct int̾ se fr̃s:

Expanded text:
Tetrarchas duos constituit Herodis filios, Philippum et Antipan, qui cum Archelao Tetrarchas duos constituit Herodis filios, Philippum et Antipan, qui cum Archelao de regno certauerat, Herodis sorori cui nomen Salome legatum seruauit, etiam ta erant, dispertienda arbitratus: addidit etiam alia sexcenta millia, et ea Pherorogatis aliis in locum suum, cum fratre suo Aristobulo dimissum, Miletum petiit, et inde Romam, quo difficilius apud incognitos cognosceretur. Ubi facile Judaeos ad rerum novitatem promptissimos excitaverat: nisi comperto eo, Caesar ad se eum perduci ocius per Celadum quemdam, qui Alexandrum plene noverat, praecepisset. Celadus ubi juvenem vidit, similitudine deceptus haesitavit. Sed reliqua perspiciens indicia non convenire, quaesivit ubi esset Arispro insula degere adseruit cauentem insidias eo quod coniuncti inter se fratres
Abbreviated transcription (Latin):
defuit: ubi aut eqͥtas ex amini subpetebat. robur quȩsitũ ut iu-¬
diciũ cõfirmaret᷑. Cõsidera gͥ utrũ fecerit in iuriã qͥ te elegit: aut¬
si res sendi debeat qd te arbitro sanciend̃ reliqͥd rerũ om̃iũ dnõ:
cui ure etiã reges cedũt potestate. Iui enĩ sciuit quẽ eligeret ad
cõfirmãdũ: sciuit utiq qu̾e elig̾et adimꝑandũ. Nec in successore
falli potuit: qͥ nõ ÷ falsus incõfirmatorẽ. Nã qͥ te arbitrũ cõstituit:
agnouit utiq talẽ successorẽ sibi cõstituend̃ qͥ tibi quẽ cõstituere
nõ displiceret. auditis partibꝰ cęsar: sententiã distulit. Deinde cõ¬
lato c̃ senatu cõsilio archelaũ genti p̃posuit. ut sungͥet᷑ rectoris
mun̾e : nõ regni honore. Spopondit tam̃ ⁊ regnũ daturũ: si se
ita gereret ut ꝓbaret᷑. lã enĩ tẽp̃tanta aiscessionis istaelte pti nũciabant᷑.

Expanded text:
defuit: ubi autem aequitas animi suppetebat, robur quaesitum, ut iudefuit: ubi autem aequitas animi suppetebat, robur quaesitum, ut iudicium confirmaretur. Considera igitur, utrum fecerit iniuriam qui te elegit, aut rescindi debeat quod te arbitro sanciendum reliquit, rerum omnium domino, cui iure etiam reges cedunt potestatem. Qui enim sciuit quem eligeret ad confirmandum, sciuit utique quem eligeret ad imperandum, nec in successore falli potuit qui non est falsus in confirmatore. Nam qui te arbitrum constituit, cognouit utique talem successorem sibi constituendum, qui tibi quem constitueres non displiceret.’ Auditis partibus Caesar sententiam distulit. Deinde conlato cum senatu consilio Archelaum genti praeposuit, ut fungeretur rectoris munere non regni honore. Spopondit tamen et regnum daturum, si se ita gereret ut probaretur. Iam enim temtamenta discessionis Israhelitae populi nuntiabantur.
Abbreviated transcription (Latin):
ferri soleat superioribꝰ: ⁊ hoc multo ualidiꝰ cet̾is uideri debeat᷑ ĩ qͦ
cȩsari cõfirmãdi regualis iudicii seruata sit. p̃rogͣtiua: qͦ cumu¬
lata pociꝰ quã inminuta romani nominis reu̾entia sit si ⁊ a uobͥ
cȩsar nõ p̃ripiat᷑: regibꝰ qd̾ pͥuatis ucet ut eoꝵ ualeant testam̃ta:
& quẽ potissimũ sibi cupiant succed̃e. ultimo scribant stilo. Atq
ab illis iterũ ea uobis honorificentia seruet̾ ut cõfirmatio iudicii
a uobis petatur: ut his succedat quẽ pat̾ elegerit. uos ꝓbau̾itis.
uãdo gͥ magis sapuit herodes cũ tͥ cęsar seruat᷑ p̃rogatiua. an qͣndo
p̃teriit. ũbi antipas substituit᷑ cęsar pͣterit᷑: ubi archelaus subrogͣt᷑.
cęsar ad scissit᷑. Sine firmam̃to: nulla res stabilis. Diumo nãq
iudicio ubi iusticia de erat uł simulationi uł uoluntati firinam̃tũ

Expanded text:
ferri soleat superioribus et hoc multo ualidius ceteris uideri debeat, in quo ferri soleat superioribus et hoc multo ualidius ceteris uideri debeat, in quo Caesari confirmandi regalis iudicii seruata sit praerogatiua, quo cumulata potius quam imminuta Romani nominis reuerentia sit, si et a uobis, Caesar, non praeripiatur regibus quod priuatis licet, ut eorum ualeant testamenta et quem potissimum sibi cupiant succedere ultimo scribant stilo, atque ab illis iterum ea uobis honorificentia seruetur, ut confirmatio iudicii a uobis petatur, ut is succedat quem pater elegerit, uos probaueritis? Quando igitur magis sapuit Herodes, cum tibi, Caesar, seruauit praerogatiuam, an quando praeteriit? Vbi Antipas substituitur, Caesar praeteritur, ubi Archelaus subrogatur, Caesar adsciscitur. Sine firmamento nulla res stabilis. Diuino itaque iudicio, ubi iustitia deerat, uel simulationi uel uoluntati firmamentum
Abbreviated transcription (Latin):
rectorẽ. Cũ igit᷑ ⁊̃ ipse adulter regni fuerit qͦmͦ potunisse ab eo
legitimnũ regẽ creari: nõ dep̃cari tam̃ qͦ minus sub regno sint: si pos-¬
c̾e ut sub romano agere cuiꝰ sibi grãm iã inde a maechabeis paratã¬
tm̃ ꝑusurpationẽ regni postea degen̾aueruit.: ut multo inferiores sit̃
his: adu̾sũ qͦs romanã pecierint societatẽ. Deniq orare sese ut eadẽ
cõdicione iudea. q̃ sẏria p̾sidale iudiciũ a uobis adispie̾at᷑: qͦ deuocionis
nr̃e detur exꝑim̃tũ. utrũ qͥ sediciosi ac rebelles uocam̃: possimꝰ mod̾atiᷤᷤ
iudicibꝰ obtẽperare. Adu̾sꝰ ea niebolaus ꝓ archelao respondens: inqͥetis¬
simã nacionẽ insolentię sue adseruit penas dedisse: ne hinc potissimũ
archelaus in inuidiã in excusabilis criminis arcesseret᷑ si ꝑsedicionẽ
pacẽ turbarent: atq a romanoꝵ societatẽ animis atq armis dis-¬
cederent. de testam̃ti aũt p̾latione qͥs dubitaret. cũ ⁊ posteriꝰ pre¬

Expanded text:
rectorem. Cum igitur ipse etiam adulter regni fuerit, quomodo potuisse ab eo legitimum regem creari? non deprecari tamen, quominus sub regno sint, sed poscere sub Romano agere, cujus sibi gratiam jam inde a Machabaeis partam tantum per usurpationem regni postea degeneraverunt, ut multo inferiores sint his, aduersum quos Romanam petierint societatem. Denique orare sese ‘Vt eadem condicione Iudaea qua Syria praesidale iudicium a uobis adipiscatur, quo deuotionis nostrae detur experimentum, utrum qui seditiosi ac rebelles uocamur possimus moderatis iudicibus obtemperare’. Aduersus ea Nicholaus pro Archelao respondens inquietissimam nationem insolentiae adseruit poenas dedisse, ne hinc potissimum Archelaus in inuidiam inexcusabilis criminis arcesseretur, si per seditionem pacem turbarent atque a Romanorum societate animis atque armis discederent. De testamenti autem praelatione quis dubitaret, ‘Cum et posterius prae
Abbreviated transcription (Latin):
horꝑ sine p̃cepto exierit: at̃ desertor. alt̾ resugitiuus ⁊. Qui hominẽ
fugit pene obnixius ÷ qu̾auis inpbũ fugerit dñm: nos obtimũ om̃ium

Expanded text:
horum sine praecepto exierit, alter desertor, alter fugitiuus est. Qui hominem horum sine praecepto exierit, alter desertor, alter fugitiuus est. Qui hominem fugit poenae obnoxius est, quamuis inprobum fugerit dominum. Nos optimum omnium
Abbreviated transcription (Latin):
in clausũ in hoc uase fictili ⁊ cõsignatũ cõmisit nobis custodiendũ: quo¬
ad ipsi placeat reposce. Hõne inutroq crimen ÷. uł reiẽe depositũ nõ
reposcente qͥ dederit. uł reposcenti negare: si hominis aepositũ uolare
pena infamie ÷. quãtomagis uiolare depositũ dei : deposiã dei anima
÷ in hoc corpore: anuna q̃ mortis istiꝰ capax nõ sit. Nõ enĩ ullo mortiᷤᷤ
uiculo ad strĩgit᷑. atq inligat᷑ : s uidetur mortẽ operari cũ soluit᷑ cor¬
pore: atq a cõmisso sibi cõtubernio se iungit᷑. Cur igit᷑ ante repetitũ
deposito motẽ inrogamꝰ. ⁊ aninã q̃si mutiẽ nobis remittimꝰ atq e domo
nr̃a exeludimꝰ. ⁊ corporis sine decore ⁊ grã sui in t̾rã resolium: cur exeũo
hine p̾ceptũ nõ expectamꝰ: ĩiles tesserã expectat: seruus imperiũ. Siqͥ

Expanded text:
inclusum in hoc uase fictili et consignatum commisit nobis custodiendum, quoinclusum in hoc uase fictili et consignatum commisit nobis custodiendum, quoad ipsi placeat reposcere. Nonne in utroque crimen est uel reicere depositum non reposcente qui dederit uel reposcenti negare? Si hominis depositum uiolare poena infamiae est, quanto magis uiolare depositum dei? Depositum dei anima est in hoc corpore, anima quae mortis istius capax non sit. Non enim ullo mortis uinculo adstringitur atque inligatur, sed uidetur mortem operari, cum soluitur corpore atque a commisso sibi contubernio seiungitur. Cur igitur ante repetitum depositum mortem inrogamus et animam quasi inutilem nobis remittimus atque e domo nostra excludimus et corpus sine decore et gratia sui in terram resoluimus? Cur exeundi hinc praeceptum non expectamus? Miles tesseram expectat, seruus imperium. Si quis
Abbreviated transcription (Latin):
culũ ferro extingͥmꝰ ⁊ uolũtario naufragio addicimꝰ. S: obicitis mͥ mor¬
tẽ maturã: cũ inpotẽstt̃ hostiũ fuero aeduct᷑. Quid gͦ luerifaciã si ꝙ̾
ab hoste metuo hoc ipse mͥ inferã. cũ possit accide ut qd̃ suadeas mͥ fac̾e
nõ faciat inimicꝰ : huiꝰmodi istud ÷: ac si uidens gub̾nator. tẽpestatem
uturã : tẽpestatis grã declinãde. nauẽ fluctibꝰ mergat. An qr gͣuiora
supplicia ex acturꝰ ÷ adu̾sariꝰ. ideo p̃ueniendũ putatis uł qr strenium
arbitramini ut in nos ipsi ferro utam᷑: ẜ̃ iã inbecillitatis suffugiũ ÷ non
uirtutis tropheũ. captare lucrũ supplocioꝵ. In hoc igit᷑ inheremꝰ qd̾ nec
in signia habeat fortitudinis. nec ꝓfectũ utilitatis. Quid auͣt ad texam
uiolari deposit religionẽ. ds̃ om̃ip̃s tesaurũ nobis optimũ dedit: atq

Expanded text:
culum ferro extinguimus et uoluntario naufragio addicimus? Sed obicitis mihi morculum ferro extinguimus et uoluntario naufragio addicimus? Sed obicitis mihi mortem maturam, cum in potestatem hostium fuero deductus. Quid ergo lucrifaciam, si quod ab hoste metuo hoc ipse mihi inferam, cum possit accidere, ut quod suadetis mihi facere non faciat inimicus? Huiusmodi istud est, ac si uidens gubernator tempestatem futuram tempestatis gratia declinandae nauem fluctibus mergat. An quia grauiora supplicia exacturus est aduersarius, ideo praeueniendum putatis? Vel quia strenuum arbitramini ut in nos ipsi ferro utamur? Sed iam inbecillitatis suffugium est, non uirtutis tropeum, captare lucrum suppliciorum. In hoc igitur inhaeremus, quod nec insignia habeat fortitudinis nec profectum utilitatis? Quid autem adtexam uiolari depositi religionem? Deus omnipotens thesaurum nobis optimum dedit atque
Abbreviated transcription (Latin):
cusserit. Quid eni tã cõtra legẽ nature. quid etiã cõtra naturã om̃iũ ani¬
mantiũ qͥb ubet : feris licet atq agrestibꝰ: insitũ ÷ amare. Nlature eni lex
ualida ⁊ uelle uiuere: nec sibi mortẽ adscisc̾e. Deniq ferro in se armari¬
irmari om̃ia gen̾a auimantiũ : nec siuelint possut̃. Informẽ leti laqͣũ
hoĩes inuen̾iut: fere nesciunt. S morsꝰ ferarꝰ arna sunt: dentes eor
gladii. Iuãdo tñ qͥsquã auduiit qd̾ sibi aliqͣ fera ꝓpͥo morsu mẽbrũ ade¬
merit :ͤ ad u̾sũ alios fauciũ suarꝰ armis utunt᷑ : adu̾simi se osculis.
Nobis tũ qͥtã dulce quã uita. qͥd tã inimicũ quã mors: u̾eniq qͥ uitã
ꝓ. texerit patͦnꝰ ÷ : qͥ mortẽ adpet̾e tẽptauerit. insidiator. ÷. Quod gͦ
in aliis execrant᷑. si nos adpetam. ipsi nobis uolumꝰ inferre.: ⁊̃ qd̾ ab aliis

Expanded text:
cusserit. Quid enim tam contra legem naturae? Quid etiam contra naturam omnium anicusserit. Quid enim tam contra legem naturae? Quid etiam contra naturam omnium animantium? Quibuslibet, feris licet atque agrestibus, insitum est se amare. Naturae enim lex ualida est uelle uiuere nec sibi mortem adsciscere. Denique ferro in se armari omnia genera animantium nec si uelint possunt. Informem leti laqueum homines inuenerint, ferae nesciunt. Sed morsus ferarum arma sunt, dentes earum gladii. Quando tamen quisquam audiuit, quod sibi aliqua fera proprio morsu membrum ademerit? Aduersus alios faucium suarum armis utuntur, aduersum se osculis. Nobis quoque quid tam dulce quam uita, quid tam inimicum quam mors? Denique qui uitam protexerit patronus est, qui mortem adpetere temtauerit insidiator est. Quod ergo in aliis exsecramur, si nos adpetant, ipsi nobis uolumus inferre? Et quod ab aliis
Abbreviated transcription (Latin):
aũt ÷. ⁊ qͥ nõ uult mori qͣn oportet: ⁊ qͥuult qnͣ nõ oportet.
Quis enĩ ignorat femine. ⁊ libertatis eẽ. ⁊ muliebris formidinis
mori uelle: deniq pauide mulieres ubi aliqd̃ ĩmin̾e sibi periculũ
cognouerit: solent se p̃cipicio dare. Angust em̃ animi: molem
formidinis ⁊ metũ mortis: sustinere nõ queu̾t. Uir autẽ paciẽs
qͥ p̾sentia nõ timet. ⁊ futura cogitat: nescit trepidare: ub nõ ÷
timoꝵ. Deniq scriptũ ⁊ qr amme effeminatoꝵ esurient. que cibũ
utiq uirtutis nõ habentes esurũt: id eoq ad mortẽ ante tempꝰ festinãt.
Neq eĩ repletꝰ cibo gr̃e spirtalis. sibi ipse manꝰ inrogat. cũ scriptũ sit.
qr os inprudentis mortẽ inuocat. & iterũ scriptura diciꝰt. & qͥ nõ curat se
ipsũ in operibꝰ suis: fr̃ ÷ eiꝰ qͥ seipsũ ext̾minat. Cõdẽpnat᷑ gͦ: qͥ se ipse per¬

Expanded text:
autem est et qui non uult mori quando oportet, et qui uult quando non oportet. autem est et qui non uult mori quando oportet, et qui uult quando non oportet. Quis enim ignorat femineae libertatis esse et muliebris formidinis, ne moriare, mori uelle? Denique pauidae mulieres, ubi aliquod imminere sibi periculum cognouerint, solent se praecipitio dare. Angusti enim animi molem formidinis et metum mortis sustinere non queunt. Vir autem patiens, qui praesentia non timet et futura cogitat, nescit trepidare ubi non est timor. Denique scriptum est quia animae effeminatorum esurient quae cibum utique uirtutis non habentes esuriunt, ideoque ad mortem ante tempus festinant. Neque enim repletus cibo gratiae spiritalis sibi ipse manus inrogat, cum scriptum sit quia os inprudentis mortem invocat. Et iterum scriptura dicit: et qui non curat se ipsum in operibus suis, frater est eius qui se ipsum exterminat. Condemnatur ergo qui se ipse per
Abbreviated transcription (Latin):
timere: dignꝰ sũ. qͥ manibꝰ ꝑereã meis. Si parcunt illi adu̾sario.
cur ego nõ parcã mͥ: si qͣritis cur part̾e uelint: ut in hoste: uirtu-¬
te mirant᷑. c̃anta ÷ enĩ uirtutis gr̃ã: ut freq̃nt̾ etiã hoste̾ delec-¬
tec. Nostis etiã ipsi quanta intulerĩ exicia romanis: qͦmͦ uictore
om̃iũ gentiũ iotapate ignobilis urbis. aiiturna obsidione: ab
iherosolimitane eiuitatis excidio auerterĩ. Brem dãpno: tociꝰ bel¬
li aleam lusi. Didicert̃ ceteri. meo periculo: pacẽ obtare. Fortas¬
se ad hoc reseruam᷑. ut nõ det̾reant᷑ ceti: s ꝓuocent᷑. S suaue
ad seritiᷤ mori ꝓ libertate. Quis negat ⁊ illud tñ dulce. uiuere
cũ libertate. ñã qͥ amiciciã offert: libertatẽ ꝓmitat. Quod si
seruitutẽ inferat. tunc erit certe oportimior moriendi uoluntas:
si oportuerit mori. Nunc aut uitã offerũt : nolu̾t occidere. cimidus

Expanded text:
timere, dignus sum qui manibus peream meis. Si parcunt illi aduersario, timere, dignus sum qui manibus peream meis. Si parcunt illi aduersario, cur ego non parcam mihi? Si quaeritis cur parcere uelint, et in hoste uirtutem mirantur. Tanta est enim uirtutis gratia, ut frequenter etiam hostem delectet. Nostis etiam ipsi quanta intulerim exitia Romanis, quo modo uictores omnium gentium Iotapatae ignobilis urbis diuturna obsidione ab Hierosolymitanae ciuitatis excidio auerterim. Breui damno totius belli aleam lusi. Didicerunt ceteri meo periculo pacem optare. Fortasse ad hoc reseruamur ut non deterreantur ceteri sed prouocentur. Sed suaue adseritis mori pro libertate. Quis negat et illud? Tamen dulce uiuere cum libertate. Nam qui amicitiam offert libertatem promittit. Quodsi seruitutem inferat, tunc erit certe oportunior moriendi uoluntas si oportuerit mori. Nunc autem uitam offerunt, nolunt occidere. Timidus
Abbreviated transcription (Latin):
iã nõ poterat uu̾e: uoluit tñ ⁊ ipse. ut eũ sociꝰ orcideret. S ille scelꝰ
putauit.: recusauit ministeriũ. Nõ gͦ usus cõsilio. s destitutꝰ minis¬
terio: fecit ut ipse gladiũ in se cõuerteret. Si timens fecit ne sib
inludet᷑. qͥd laudas. qd̾ timoris ÷. Sinõ timuit. eur primo aliud ele¬
git.  ergo nec inludentes romanos tumet: nec mentientes. Saul tñ
se solus ꝑemit: nõ ionatha. nõ qͥsquã aliꝰ in nr̃is scripturis. Quid
mirũ si potuit se ꝑim̾e. qͥ potuit etiã filiũ perim̾e : aaron inter
uiuos ac mortuos stecit: ⁊ hoc uirtutis ÷: nõ temeritatis. Nõ eni
mortẽ sibi intulit. s mortẽ nõ timint: qui eã corpore suo reppulit:¬
& serpenti in om̃s: obstacło fuit. Nõ ego qͥdẽ aaron: s tñ nõ de-¬
gener ab eo. Offero manꝰ: feriant ut uolent. Si possũ eor man

Expanded text:
iam non poterat uiuere. Voluit tamen et ipse ut eum socius occideret, sed ille scelus iam non poterat uiuere. Voluit tamen et ipse ut eum socius occideret, sed ille scelus putauit, recusauit ministerium. Non ergo usus consilio sed destitutus ministerio fecit, ut ipse gladium in se conuerteret. Si timens fecit ne sibi inluderetur, quid laudas quod timoris est? Si non timuit, cur primo aliud elegit? Ego nec inludentes Romanos timeo nec mentientes. Saul tantum se solus peremit, non Ionatha, non quisquam alius in nostris scripturis. Quid mirum si potuit se perimere, qui potuit etiam filium occidere? Aaron inter uiuos ac mortuos stetit, et hoc uirtutis est non temeritatis. Non enim mortem sibi intulit, sed mortem non timuit, qui eam corpore suo reppulit et serpenti in omnes obstaculo fuit. Non ego quidem Aaron sed tamen non degener ab eo en offero manus, feriant ut uolent. Si possum eorum manus
Abbreviated transcription (Latin):
sic timuerunt ut fallerent: uł anc ultionẽ referã: qr frangũt
sidẽ. Alalo ilboꝵ latrocimo perire: quã meo. Latꝰcimũ meũ
: si mͥ ipse intulero manũ: si hostes beneficiũ. G istud cũ be¬
neficiũ dare possent. interimendo. signand̾ putauerũt qd̾ in
potestate habebant: ut captũ occiderent: iatrocinati sunt.
D pollicemin mͥ: manꝰ ur̃e ministeriũ. Reuera percussor nobis
defuit. ut nr̃o scelere pereamꝰ. nolo meo. nolo ur̃o scelere perire.
qd̾ plus ÷ quã meo: nolo mutuo. hoc ẽ em̃ unũ quẽq nr̃m
sibi manꝰ inferre : uicarie necis mercedẽ soluere. ut iã nõ solũ ꝓ
suo qͥsq s etiã ꝓ alteriꝰ sangͥne scelus debeat. Uerũ regis saul
exemplũ ꝓmit᷑ . eiꝰ certe qͥ ⁊ adu̾sus uoluntatẽ aiumã rex
postulatꝰ ÷ ⁊ offensam meruit dei: unde etiã cũ uiueret. suc

Expanded text:
sic timuerunt ut fallerent, uel hanc ultionem referam quia frangunt sic timuerunt ut fallerent, uel hanc ultionem referam quia frangunt fidem. Malo illorum latrocinio perire quam meo. Latrocinium meum est si mihi ipse intulero manum, si hostis, beneficium. Ergo istud cum beneficium dare possent interimendo, sic dandum putauerunt: quod in potestate habebant ut captiuum occiderent latrocinati sunt. Sed pollicemini mihi manus uestrae ministerium. Reuera percussor nobis defuit, ut nostro scelere pereamus. Nolo meo, nolo uestro scelere perire, quod plus est quam meo, nolo mutuo. Hoc est enim, unumquemque nostrum sibi manus inferre, uicariae necis mercedem soluere, ut non solum pro suo quisque sed etiam pro alterius sanguine scelus debeat. Verum regis Saul exemplum promitur, eius certe qui et aduersus uoluntatem diuinam rex postulatus est et offensam meruit dei, unde etiam cum uiueret succe
Abbreviated transcription (Latin):
ebat sed postulabat ut scriptũ ÷: cõcutior om̃ibꝰ membris.
Et qr sum impius. quare nõ sum mortuus: cur de uentre matris
nõ in sepulcrũ decidi. aut nũqͥd breue tempꝰ uite mee:  dinitte
me reqͥescere paululũ. aliꝰ qͦ sc̃s dicit. Educ de custodia ani¬
ma̾ meã. Petit euade. petit ex hoc corpore qͣsi de quodã
liberari carcere: millus tñ scõꝵe sibi ipse usurpat: nullus p̃ripit.
Si luerũ ÷ mori: furtũ ÷ usurpare: ante expectatũ. Sibonũ ÷
uiuere: saclegũest repudiare: anteꝗ̃ reposcat᷑. S gloriosũ
putatis in bello mori: nec ego abnuo bonũ ẽẽ ꝓ patria: bonũ
ꝓ cuubꝰ in bello mori: s belli lege. Offero ugulũ si hostis petat:
si mueronẽ romani dem̾gant. qͥbꝰ de nobis as uictoriã dedit.
qͥbꝰ ꝓptͣ peccuta nr̃a nos adiudicauit. Nec mͥ blandior. quod
parcendũ spõdeant : utinã fallant. uel hoc lucrũ ferã qd̾ me

Expanded text:
ebat sed postulabat ut scriptum est: concutior omnibus membris ebat sed postulabat ut scriptum est: concutior omnibus membris et quia sum impius quare non sum mortuus? Cur de uentre matris non in sepulchrum decidi aut numquid breue tempus uitae meae? Dimitte me requiescere paululum. Alius quoque sanctus dicit: educ de custodia animam meam. Petit euadere, petit ex hoc corpore quasi de quodam liberari carcere. Nullus tamen sanctorum sibi ipse usurpat, nullus praeripit. Si lucrum est mori, furtum est usurpare ante expectatum, si bonum est uiuere, sacrilegium est repudiare antequam reposcatur. Sed gloriosum putatis in bello mori. Nec ego abnuo bonum esse pro patria, bonum pro ciuibus in bello mori. Sed belli lege offero iugulum, si hostis petat, si mucronem Romani demergant, quibus de nobis deus uictoriam dedit, quibus propter peccata nostra nos adiudicauit. Nec mihi blandior quod parcendum spondeant. Vtinam fallant! Vel hoc lucrum feram quod me
Abbreviated transcription (Latin):
reicias: cõtumelios es. qͣnto magis seruare debemꝰ qd̾ a dõ nr̃o
accepini. ab ipso itaq accepimꝰ qd̾ sumꝰ : ipsiꝰ qͦ debet eẽ. ut qͣdiu
uelit simꝰ. Utrũq enĩ ingrati ÷. ⁊ cicius disced̾e quã uelit: ⁊
diuiti uiuere quã uoluerit ipse : qui uitã donauit. Nũ quid ante
festnniauit abraã.: ñũqͥo ant̃ ascenait abarĩ moises quã diceret᷑
ei. ascende in montẽ ab arĩ. s dictũ ÷ ascende : ⁊ aseendit ⁊ mor.¬
tuus ÷. Quasi bonꝰ seruulus expectauit dm̃i p̃ceptũ. ipse iob qui
dixit. Pereat dies illa: in qͣ natꝰ sum. Tam̃ in uuln̾ibꝰ ⁊ doloribꝰ
positꝰ uite huiꝰ uincła nõ disrũpebat : s ut liberaret᷑ rogabat diẽs.
Ut qͥd datũ ÷ in amaritudine ium̃. uita aut̃ in idoloribꝰ anine:
Laudabat utiq mortẽ cũ diceret. Mors uere reqͥes: tñ nõ p̃rapi¬

Expanded text:
reicias, contumeliosus es: quanto magis seruare debemus quod a deo nostro reicias, contumeliosus es: quanto magis seruare debemus quod a deo nostro accepimus? Ab ipso itaque accepimus quod sumus, ipsius quoque debet esse ut quamdiu uelit simus. Vtrumque enim ingrati est et citius discedere quam uelit et diutius uiuere quam uoluerit ipse, qui uitam donavit. Numquid ante festinauit Abraham? Numquid ante ascendit Abarim Moyses quam diceretur ei: ascende in montem Abarim? Sed dictum est ascende, et ascendit et mortuus est. Quasi bonus seruulus expectauit domini praeceptun. Ipse Iob qui dixit: pereat dies illa in qua natus sum, tamen in uulneribus et doloribus positus uitae huius uincula non disrumpebat, sed ut liberaretur rogabat dicens: ut quid datum est in amaritudine lumen, uita autem in doloribus animas? Laudabat utique mortem cum diceret: mors uiro requies, tamen non praeripi
Abbreviated transcription (Latin):
ministeriũ pͣbemꝰ: si recusas. qͣs ꝓdit ultionẽ exiguꝰ. Ad hec
iosepphꝰ refert. & qͥs uelit eẽ tante morti suꝑstes: q̃uis eligat fi-¬
eri. heres doloris. quis animã suã nolit ex isto corpore mortis
si liceat absolui : s nõ licet solu̾e: nͥ ei qͥ ligau̾it. Nature ui̾culo:
cõiũcta ÷ anima corpori. Quis auctor. nature. nͥ om̃potẽs ds :
Quis hoc anime i corpori nr̃i dõ cõplacitũ cõtub̾niũ int̾rũpere
ac dissociare audeat. Eiqͥs inposita manibꝰ suis p̃cepto eril uĩcła
sine arbritrio dñi sui detrahat. nõne his graui pulsasse inuria
suũ dñm cõdẽpnabit᷑. dĩ possessio sumꝰ : aõ seruiciũ debemus.
Iuasi serui expectemꝰ imperia: qͣs uinet reseruemꝰ uncula: qͣsi
sideles bonũ depositũ custodiamꝰ. Nõ recusemꝰ uite istiꝰ munus
qd̃ dedit nobis: nõ refugiam donũ celeste. Si hominis data

Expanded text:
ministerium praebemus, si recusas, quasi proditi ultionem exigimus.’ Ad haec ministerium praebemus, si recusas, quasi proditi ultionem exigimus.’ Ad haec Iosephus refert: ‘Et quis uelit esse tantae mortis superstes? Quis eligat fieri heres doloris? Quis animam suam nolit ex isto corpore mortis si liceat absolui? Sed non licet soluere nisi ei qui ligauerit. Naturae uinculo coniuncta est anima corpori. Quis auctor naturae nisi omnipotens deus? Quis hoc animae et corporis nostri deo placitum contubernium interrumpere ac dissociare audeat? Si quis inposita manibus suis praecepto erili uincula sine arbitrio domini sui detrahat, nonne is graui pulsasse iniuria suum dominum condemnabitur? Dei possessio sumus, deo seruitium debemus; quasi serui expectemus imperia, quasi uincti reseruemus uincula, quasi fideles bonum depositum custodiamus. Non recusemus uitae istius munus quod dedit nobis, non refugiamus donum caeleste. Si hominis data
Abbreviated transcription (Latin):
cusationẽ habebis qd̃ tã diu reseđis : expectant qͥd agas: dicunt
iã ꝓfecto. luid morat᷑ iosephꝰ. qͥ pͣuenire debuit : cur tã sero seqͥt᷑.:
Cur discipłos suos qͥbꝰ ꝓ libertate moriendũ suasit. imitar recusat.
erferemꝰ certe nos qd̃ seruire elegeris adsertor lib̾tatis: qd mãcipiũ
te romanis addixeris: qd captiuitatẽ libertati pposueris. d esto uel
iuuere qͦmodo hoc iupetrabis ab his aduersũ quos tocies p̾liatus es:
Q uomꝰ te intuebunt᷑ : qͥbꝰ ocłis. qͥbꝰ animis : qͥbꝰ iratis añis ⁊ siliceat
uiuere uoles: aut qͥs nõ ꝓditorẽ patͥe credec fuisse. cui mercedẽ
solutã ꝓditionis uidebit : utrũ malis elige hoꝵ alterũ: sit neces¬
se ÷ uita tua aut p̾miũ ꝓditionis: aut seruitutis supplicium.
His dictis initentarꝰ gladios: ad dentes. Si ad qͥescis mori qͣsi amici

Expanded text:
cusationem habebis quod tam diu resederis? Expectant quid agas, dicunt cusationem habebis quod tam diu resederis? Expectant quid agas, dicunt iam profecto: quid moratur Iosephus qui praeuenire debuit? Cur tam sero sequitur? Cur discipulos suos quibus pro libertate moriendum suasit imitari recusat? Perferemus certe nos quod seruire elegeris adsertor libertatis, quod mancipium te Romanis addixeris, quod captiuitatem libertati praeposueris? Sed esto uelis uiuere, quomodo hoc impetrabis ab his, aduersus quos totiens proeliatus es? Quomodo te intuebuntur, quibus oculis, quibus animis? Quomodo iratis dominis etsi liceat uiuere uoles? Aut quis non proditorem patriae credet fuisse, cui mercedem solutam proditionis uidebit? Vtrum malis elige. Horum alterum sit necesse est: uita tua aut praemium proditionis erit aut seruitutis supplicium.’ His dictis intentarunt gladios addentes: ‘Si adquiescis mori, quasi amici
Abbreviated transcription (Latin):
separati. Suꝑ aqͥlas leinores : suꝑ leones potentiores. Ipse qͦq
dauio cũ ppłm ꝑcuti ab angło uideret: in se uoluit cęlestem
deriuari uindictã : ne pereunte ppło reseruaret᷑. Postremo ubi
lex diuina cuiꝰ int̾pres semꝑ fuisti. q̃ ꝓ hac breui uita perpetuã
iustis ꝓmisit inmortalitatẽ.  ubi hebreoꝵ deus qͥ docet iustos mor¬
tis cõtẽptũ habere. refug̾e etiã debere terrenũ habitaculũ re¬
uolare ad suꝑna. ad illã regionẽ paradis ubi pias animas deus
sacrauit:
Nune denũ cups ioseppe uuere quando nõ oportet ĩmo nec licet. ĩmo
qd̾ maiꝰ ÷ nõ decet. ⁊ carpere desideras lum̃ istud. ausim dicere
seruitutis qd̾ in aliena potestate ⁊ ut id qñ uult romanꝰ eripiat.
qͣn uult carceris tenebris obaueat: ut obtes hinc fug̾e ne liceat
mori: ⁊ qͦ pudore ad eos ibis. qͥbꝰ ꝑsuasisti ꝓ patria mori: qͥuã ex¬

Expanded text:
separati, super aquilas leuiores, super leones potentiores. Ipse quoque separati, super aquilas leuiores, super leones potentiores. Ipse quoque David, cum populum percuti ab angelo uideret, in se uoluit caelestem deriuari uindictam, ne pereunte populo reseruaretur. Postremo ubi lex diuina, cuius interpres semper fuisti, quae pro hac breui uita perpetuam iustis promisit inmortalitatem? Vbi Hebraeorum deus, qui docet iustos mortis contemtum habere, refugere etiam debere terrenum habitaculum, reuolare ad superna, ad illam regionem paradisi, ubi pias animas deus sacrauit? Nunc demum cupis, Iosephe, uiuere, quando non oportet, immo nec licet, immo quod maius est non decet? Et carpere desideras lumen istud, ausim dicere, seruitutis quod in aliena potestate est? Vt id quando uult Romanus eripiat, quando uult carceris tenebris obducat? Vt optes hinc fugere nec liceat mori? Et quo pudore ad eos ibis, quibus persuasisti pro patria mori? Quam ex
Abbreviated transcription (Latin):
ppłm seuo cõtagio depasceret᷑. Ubi ÷ regis saul ⁊ ionathe deuotꝰ
pat̾e animꝰ. ⁊ mors illa ꝓ ciuibꝰ suscepta. ⁊ fortit̾ꝰ glorioseq expe¬
cita : filiꝰ patrẽ exẽp̃lo inuitauit : pat̾ filiũ mortis ꝓposito nõ dereliqͥt.
Lun cũ posset uiuere: maluit se int̾sici quã ab hoste triũphari. hortabat᷑
armigerũ suũ dicens. Perrute me ne ueniant incircũcisi ist ⁊ ꝑcutiat
me: ⁊ deludant me. Iuia armiger timuit: ipse se gladio trasũbe¬
rauit. Dignꝰ quẽ daus inspũ ꝓpħie ꝓphetico uindicaret: qr se de
gen̾e amalec ita de eiꝰ morte falso iactauerat: ⁊ gła in uiri qͥui se
ipse hosti exemerat. ĩmimiendã putauit: ut a se int̾feccũ menti¬
ret᷑. Dignꝰ etiã : quẽ tantꝰ laudaret ꝓpħa dicens. Saul ⁊ ionathaᷤᷤ
specios ⁊ karissimi : inseparabiles in uita sua: ⁊ in morte nõ sũt

Expanded text:
populum saeuo contagio depasceretur? Vbi est regis Saul et Ionathae deuotus populum saeuo contagio depasceretur? Vbi est regis Saul et Ionathae deuotus patriae animus et mors illa pro ciuibus suscepta fortiter, gloriose expetita? Filius patrem exemplo inuitauit, pater filium mortis proposito non dereliquit. Qui cum posset uiuere, maluit se interfici quam ab hoste triumphari. Hortabatur armigerum suum dicens: percute me, ne ueniant incircumcisi isti et percutiant me et deludant me. Quia armiger timuit, ipse se gladio transuerberauit, dignus quem Dauid spiritu prophetico uindicaret, quia se de genere Amalechita de eius morte falso iactauerat et gloriam uiri, qui se ipse hosti exemerat, inminuendam putauit, ut a se interfectum mentiretur, dignus etiam quem tantus laudaret propheta dicens: Saul et Ionathas speciosi et carissimi inseparabiles in uita sua et in morte non sunt