comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
animal eẽ necesse est. Eodem quoq modo &. deoratione. siquis hoc conce
primũ nihil aliud int̃pretationẽ dicinisi orationẽ: curcũ deinterp̃tatio¬
ne inscripserit. et dequa int̾p̃tatione dicat ñ addiderit culpetur : Non ẽ¬
atis est enim libri titulũ etiã dealiqua continenti cõmunione fecisse. ut
nos eum ⁊ de nominib ⁊ uerbis ⁊ deorationib cum hȩc om̃a uno int̃p̃tatio¬
nis nomine ꝯtinerent᷑ supra fecisse docuimis. cũ hic lib abeo de int̃p̃tati¬
ne notatus ẽ. Sed quod addidit. illã interp̃tationẽ solã dici qua in oratio¬
ne possit ueritas ⁊ falsitas inueniri. ut ẽ enuntiatiua oratio : fingentis
ut ait Porphiris potis significationẽ nominis quã docentis. Atq ille qͥdẽ
& in intentione libri ⁊ intitulo falsus ẽ. s ñ eodẽ mͦ de iudicio q̃ libri huiꝰ
errauit. Andronici it librũ hunc aristotelis eẽ ñ putat. quẽ alexander

Expanded text:
animal necesse est esse. Eodem quoque modo et de oratione, si quis hoc concedat animal necesse est esse. Eodem quoque modo et de oratione, si quis hoc concedat primum, nihil aliud interpretatione dici nisi orationem, cur qui de interpretatione inscripserit, et de qua interpretatione dicat non addiderit, culpetur? Satis est enim eum libri titulum etiam de aliqua continenti communione fecisse, ut nos eum et de nominibus et verbis et de orationibus, cum haec omnia uno interpretationis nomine continerentur, supra fecisse docuimus, cum hic liber ab eo de interpretatione nominatus est. Sed quod addidit, illam interpretationem solam dici qua in oratione possit veritas et falsitas inveniri, ut est enuntiativa oratio, fingentis est ut ait Porphyrius significationem nominis potius quam docentis, atque ille quidem et in intentione libri et in titulo falsus est, sed non eodem modo de judicio quoque libri hujus errat. Andronicus enim librum hunc Aristotelis esse non putat quem Alexander
Abbreviated transcription (Latin):
der addidit. imꝑfecte se habere libri titulũ. neq enim designare dequa
atione ꝑscripserit. Multae nanq ut dictũ ẽ sunt orationes. sed adicien¬
dũ uł subintelligendũ putat deoratione illũ scribere philosophica uł dia¬
lectica iđ qua uerũ falsũq ualeat expediri. Sedqui semel solã oration
irt̃pretationis nomine uocari recipit. ideo in intellectu qq̃ ipsius inscri¬
ptionis errauit: Cur it putar&. imꝑfectũ ẽẽ titulũ. qm̃ nihil dequa oratio¬
ne disputara. adiecerit. ut siquis int̾rogans quid ẽ homo. alio respondenti
animal: culpet acdicat ĩꝑfecte illũ dixisse quid sit. qm̃ nonsit om̃s dif¬
ferentias persecutis : qͥuodsi huic iđ homini. sunt quȩdã alia cõmunis
ad nomen animalis: nihil tamen impedit perfecte de monstrasse quid homo
ẽẽt. eum qui animal dixit. Siue enĩ differentias addat quis. siue ñ: hominẽ

Expanded text:
der addidit imperfecte sese habere titulum, neque enim designare de qua der addidit imperfecte sese habere titulum, neque enim designare de qua oratione perscripserit. Multae namque ut dictum est sunt orationes, sed adjiciendum vel subintelligendum putat de oratione illum scribere philosophica vel dialectica, id est qua verum falsumque valeat expediri. Sed qui semel solam orationem interpretationis nomine vocari recipit, in intellectu quoque ipsius inscriptionis erravit. Cui enim putaret imperfectum esse titulum, quoniam nihil de qua oratione disputaret adjecerit: ut si quis interrogans, Quid est homo? alio respondente, Animal, culpet ac dicat, imperfecte illum dixisse, quid sit, quoniam non sit omnes differentias persecutus. Quod si huic, id est homini, sunt quaedam alia communia ad nomen animalis, nihil tamen impedit perfecte demonstrasse quid homo esset, eum qui animal dixerit; sive enim differentias addat quis, sive non, hominem
Abbreviated transcription (Latin):
quidẽ in eo libro quẽ deaffirmatione ⁊ negatione cõposuit. deenuntiatiua
oratione tractauit. Et stoici quoq in his libris quos ꝑtriaxiouaton.
appellant. deeisdẽ nihilominꝰ disputant. Sed illi quidẽ & desimplici
& de non simplici oratione enuntiatiua speculant᷑. aristoteles uero hoc
libro nihil nisi desola simplici enuntiatiua oratione considerat Aspasi
q̃q et alexander sicut in aluis aristotelis libris. in hoc quoq cõm̃tarios edi¬
dert̃. sed ut̃q aristotelẽ deoratione tractassẽ ꝓnuntiat. Hamsi oratione
aliꝗd ꝓferre ut aiunt ipsi int̾p̃tari ẽ : de interp̃tatione lib̾ nimirũ ueluti
deoratione ꝑscriptꝰ ẽ. quasi uͦ sola oratio ac ñ uerba qq̃ ⁊ nomina int̃p̃ta¬
nis uocabuso concludant᷑. Aeque nanq oratio ⁊ uerba ac nomina quȩ st̃
interpͣtationis elementa. nomine int̃pretationis uocantur. Sed alex¬

Expanded text:
quidem in eo libro quem de Affirmatione et Negatione composuit, de enuntiativa quidem in eo libro quem de Affirmatione et Negatione composuit, de enuntiativa oratione tractavit. Et Stoici quoque in his libris quos Περὶ ἀξιωμάτων appellant, de eisdem nihilominus disputant, sed illi quidem et de simplici et de non simplici oratione enuntiativa speculantur. Aristoteles vero in hoc libro nihil nisi de sola simplici enuntiativa oratione considerat. Aspasius quoque et Alexander sicut in aliis Aristotelis libris, in hoc quoque commentarios ediderunt, sed uterque Aristotelem de oratione tractasse pronuntiat. Nam si proferre aliquid oratione ut aiunt ipsi interpretari est, de interpretatione nimirum liber veluti de oratione perscriptus est, quasi vero sola oratio, ac non verba quoque et nomina interpretationis vocabulo concludantur. Aeque namque ac oratio, tam verba et nomina, quae sunt interpretationis elementa, nomine interpretationis vocantur. Sed Alexan
Abbreviated transcription (Latin):
Ut est socrates cũ platone. Nullo enim addito. orationis intellectus pendet a
titubat. et auditor aliquid ultra expectat audire: Perfectarũ uero oratioñ
a deinde auxiliũ pat̾. atq haec omia firma. Imperatiua. ut uade age
nate uoca ⁊ephiros et labere pennis. Interrogatiua. ut dic mihi damoeta
cuium pecs̃. an meliboei : Uocatiua. o pat̾ hominũ rerũq ȩt̾na potest
Enuntiatiua. inqua ueritas uel falsitas inuenitur. ut Principio arboribus
enuntiatiua. est &. cõposita: Simplex. ut dies est lux ẽ Cõposita ut si
cdies est. lux est. In hoc igitur libro aristoteles denuntiatiua simplici ora¬
tione disputat. &. deeiꝰ elem̃tis nomine scilic&. atq u̾bo. Quȩ qm̃ ⁊ significa¬
tiua st̃ ⁊ significatiua uox ⁊ articulata int̾p̃tationis nomine. ⁊tinet᷑: de cõmu¬
ni ut dictũ ẽ uocabulo librũ deint̾p̃tatione appellauit. Et theophrastu

Expanded text:
ut est Socrates cum Platone. Nullo enim addito, orationis intellectus adhuc pendet ac ut est Socrates cum Platone. Nullo enim addito, orationis intellectus adhuc pendet ac titubat, et auditor aliquid ultra exspectat audire. Perfectarum vero orationum Da deinde auxilium, pater, atque haec omina firma. Imperativa, ut: Vade age, nate, voca zephyros et labere pennis. Interrogativa, ut: Dic mihi, Damoeta, cujum pecus, an Meliboei? Vocativa, ut: O pater, o hominum rerumque aeterna potestas. Enuntiativa, in qua veritas vel falsitas inveniturenuntiativa, et composita. Simplex, ut: dies est, lux est. Composita, ut: si dies est, lux est. In hoc igitur libro Aristotelis de enuntiativa simplici oratione disputat, et de ejus elementis, nomine scilicet atque verbo. Quae quoniam significativa sunt, et significativa vox, et articulata interpretationis nomine continetur, de communi ut dictum est vocabulo librum de Interpretatione appellavit. Et Theophrastus
Abbreviated transcription (Latin):
nes uocũ ad articulatos sonos usq consistit. Quelib& enĩ syllaba uł qđ¬
liba.nomen. uł quȩ lib&. alia uox quae scribi litteris potest : locut¬
nis nomine continetur quae grece dr̃ Lexis. sed non eodem modo inter¬
p̃tatio. Huic nanq non est satis ut sit huiusmodi uor quȩ litteris uale¬
at annotari. sed ad hoc ut aliquid q̃q̃ signific&. Predicam̃toꝵ uͦ in hoc
ratio⁊ fituta ẽ. in quo hae duȩ partes int̃pretationis. res intellectibꝰ sub¬
iectas designenit. Nã qm̃ detẽ res om̃ino inom̃i natura reperiunt᷑. dec
unt igitur elementa interp̃tationis uerba ⁊ nomina. ꝓpriȩ uͦ parte
quib: ipsa constat int̾pretatio. sunt orationes: Orationum uero aliȩ
sunt ꝑfectȩ. alie uero imperfectȩ. Perfectae st̃ exquib plene id qđ dr̃ ualetͥ
intelligi. imperfectȩ uero in quibꝰ aliquid adhuc plenius animꝰ expectat audire.

Expanded text:
tiones vocum, ad articulatos sonos usque consistit. Quaelibet enim syllaba, tiones vocum, ad articulatos sonos usque consistit. Quaelibet enim syllaba, vel quaelibet alia vox quae scribi litteris potest, locutionis nomine continetur, quae Graece dicitur λέξις. Sed non eodem modo interpretatio, huic namque non est satis ut sit hujusmodi vox quae litteris valeat adnotari, sed ad hoc ut aliquid quoque significet. Praedicamentorum vero in hoc ratio constituta est, in quo hae duae partes interpretationis res intellectibus subjectas designent. Nam quoniam decem res omnino in omni natura reperiuntur, decem Sunt igitur elementa interpretationis verba et nomina, proprie vero partes quibus ipsa constat interpretatio sunt orationes. Orationum vero aliae sunt perfectae, aliae imperfectae. Perfectae sunt ex quibus plene id quod dicitur valet intelligi; imperfectae vero in quibus aliquid adhuc plenius animus exspectat audire,
Abbreviated transcription (Latin):
intellectus. Uocis enĩ quȩdã qualitas ẽ nom̃ et uerbũ. quae nimirũ ipsa
illa decẽ p̃dicam̃ta significant. Decem nanq p̃dicamenta. nunquã sine
aliqua uerbi qualitate uł nominis ꝓferuntur. Quare erit libri huiꝰ in¬
tentio designificatiuis uocibꝰ: intantũ. inquantũ ꝯceptiones animi intelle¬
ctusq significent. Dedecẽ predicamentis aut̃ libri intentio in eius commen¬
tario dicta est qm̃ cũ sit designificatiuis rerũ uocib̾ quot partibꝰ distri¬
bui possit earũ significatio. intantũ quantũ ꝑ sensuũ atq intellectuum
nedietatẽ res subiectas intellectibꝰ uoces ipsẽ ualeant designare: In operi
uero dearte poetica. non eodem modo diuidit locutionẽ. sed om̃s om̃ino
locutionis partes apposuit. confirmans e̾e locutionis partes elem̃ta sylla¬
bas. coniunctiones. articulos nomina. casus uerba orationes Locutio
nanq non insolis significatiuis uocibus constat. sed suꝑ gredieis significa¬

Expanded text:
ctus. Vocis enim quaedam qualitas est nomen et verbum, quae nimirum illa ipsa decem praedicamenta significant. Decem namque praedicamenta nunquam sine aliqua verbi qualitate vel nominis proferuntur. Quare erit libri hujus intentio de significativis rerum vocibus in tantum quantum conceptiones animi intellectusque significent. De decem autem praedicamentis libri intentio in ejus commentario dicta est, quoniam sit de significativis rerum vocibus, quot partibus distribui possit earum significatio, in tantum quantum per sensuum atque intellectuum medietatem res subjectas intellectibus voces ipsae valeant designare. In opere vero de Arte poetica non eodem modo dividit locutionem, sed omnes omnino locutionis partes apposuit, confirmans esse locutionis partes elementa, syllabas, conjunctiones, articulos, nomina, casus, verba, orationes. Locutio namque non in solis significativis vocibus constat, sed supergrediens significa
Abbreviated transcription (Latin):
catiui sunt. Antiquiores uero quorũ est ẜlato. aristo teles psersippis.
xenocrates: hii int̾ res ⁊ significationes intellectuũ. medios sensus po¬
nunt in sensibilibꝰ rebꝰ. uUł imaginationes quasdã. in quibꝰ intellectus
ipsius origo consistat. Et quidem quid dehac re stoiei dicunt. p̃t̃mitten¬
dũ ẽ Hoc aut̃ ex his om̃ib solũ cognosci oportet. quod ea quȩ st̃ in li

Expanded text:
cativi sunt. Antiquiores vero quorum est Plato, Aristoteles, Speusippus et cativi sunt. Antiquiores vero quorum est Plato, Aristoteles, Speusippus et Xenocrates, hi inter res et significationes intellectuum medios sensus ponunt, in sensibilibus rebus vel imaginationes quasdam, in quibus intellectus ipsius origo consistat. Et nunc quidem quid de hac re Stoici dicunt praetermittendum est. Hoc autem ex his omnibus solum cognosci oportet, quod ea quae sunt in li
Abbreviated transcription (Latin):
Iam qui docet & qui dicit &. qui int̾rogat. a rebus ad intellectũ pro¬
fecto ꝑ nomina ⁊ ũba uim ꝓpriȩ actionis exerc& atq officiua
Rebus enĩ subiectis abhis capiunt intellect. ⁊ ꝑ nomina uerbaq ꝓnuntiaĩs.
ui uero discit ł qui audit. ł etiã qui respondet. a nominibꝰ ad intellectus
ꝓgressi. ad res usq ꝑueniuns. Accipiens it is qui discit uł qui audit. uł qui
respondet. docentis ł discentis uł interrogantis sermonem. quid unus¬
quisq illorũ dicat intelligit : intelligens. rerum quoq scientiam capit¬
&. in ea consistit. Recteꝰ igit᷑ dictum ẽ in uoce. intellectu. atq re.
contrarie sese habere eos qui docent. dicunt. interrogant. atq eos qui
ficant. hȩe uero principaliter quidem intellectus. scđo uero loco res
quoq designantur. Intellectus uero ipsi. nihil aliud nisi rerũ signifi¬

Expanded text:
Nam qui docet, et qui dicit, et qui interrogat, a rebus ad intellectum proNam qui docet, et qui dicit, et qui interrogat, a rebus ad intellectum profectus per nomina et verba vim propriae actionis exercet atque officium. Rebus enim subjectis ab his capiunt intellectus, et per nomina et verba pronuntiant. Qui vero discit, vel qui audit, vel etiam qui respondet, a nominibus ad intellectus progressus ad res usque pervenit. Accipiens enim is qui discit, vel qui audit, vel qui respondet, docentis, vel dicentis, vel interrogantis sermonem, quid unusquisque illorum dicat intelligit, et intelligens rerum quoque scientiam capit, et in ea consistit. Recte igitur dictum est in voce, intellectu, atque re contrarie sese habere eos qui docent, dicunt et interrogant, atque eos qui nificant. Haec vero principaliter quidem intellectus, secundo vero loco res quoque designant. Intellectus vero ipsi nihil aliud nisi rerum signifi
Abbreviated transcription (Latin):
ubiee st̃. Rursus apud quos eaedem ressunt. idem quoq sunt intel¬
lect. Apud quos idem intellectꝰ non eȩdem uoces. nec apud quos eȩdem
uoces suis. eisdẽ semꝑ litteris uerba ipsa uel nomina designant᷑. Sed
nos in supͣdictis sententus. elemento atq littera ꝓmiscue usisumꝰ. Quȩ
y sit horũ distantiu. paucis absoluã: Littera ÷ inscriptio atq figura.
partis minimȩ uocis articulatȩ. elementũ uͦ sonus ipsius inscriptionis
ot cũ scribolitterã quȩ ẽ.a. formula ipsa quȩ atram̃to uł grafio scrib¬
t᷑ littera nominat᷑. ipse uero sonus quo ipsã litterã uoce ꝓferimꝰ dicit᷑
elementũ. Quo circa hoc cognito. illud dicendũ ẽ qđ is qui docet
ł qui ⁊tinua oratione loquit᷑. Uł qui int̾rogat. contrarie se ht̃ his uł
qui discunt uł audiuñs uł respondent in his t̾ribꝰ. uoce scilicet. intelle¬
ctu .a.re. Pret̾mittantur it litterȩ. ꝓpt̃ eos qui earum sunt exꝑ

Expanded text:
s apud quos eaedem res sunt, iidem quoque sunt intellectus; apud quos iidem intellectus, non eaedem voces sunt; nec apud quos eaedem voces sunt, eisdem semper litteris verba ipsa vel nomina designantur. Sed nos in supradictis sententiis elemento atque littera promiscue usi sumus; quae autem sit horum distantia paucis absolvam. Littera est inscriptio atque figura partis minimae vocis articulatae, elementum vero sonus ipsius inscriptionis; ut cum scribo litteram quae est a formula ipsa quae atramento vel graphio scribitur littera nominatur, ipse vero sonus quo ipsam litteram voce proferimus dicitur elementum. Quocirca hoc cognito illud dicendum est, quod is qui docet, vel qui continua oratione loquitur, vel qui interrogat, contrarie se habet his qui vel discunt, vel audiunt, vel respondent in his tribus, voce scilicet, intellectu et re, praetermittantur enim litterae propter eos qui earum sunt expertes.
Abbreviated transcription (Latin):
nus iđ enuntiationem tertiã  nominauit. quartã uͦ orationẽ posi¬
it quȩ ipsius enuntiationis genus ẽ. & horũ se omniũ diffinitiones daturũ
esse ꝓmisit. Quas interim relinquens atq preteriens. &. in posteriorẽ ti¬
ctatum differenᷤ: illud nunc addit quȩ sint ũba ⁊ nomina. aut quid ipsa si¬
gnificent. Quare antequã ad uerba aristotelis ipsa ueniamꝰ. pauca cõm¬
nit̃ denominibꝰ atq uerbis & dehis quȩ significant᷑ a ũbis ac nominibꝰ dispu¬
tems. Siue enĩ quȩ lib&. interrogatio sit atq responsio. siue ꝑpetua cui¬
lib&. orationis continuatio. atq alteris auditꝰ ⁊ intelligentia. siue hic qui¬
dem doceat. ille uero discat: trib his totꝰ orandi ordo perficitur. Rebus.
intellectibꝰ uocibus. Res enĩ ab intellectu concipit᷑. uox uͦ conceptione
animi intellectoq sigruficat. ipsi uero intellectus ⁊ concipiũs subiectas

Expanded text:
rationem posuit, quae enuntiationis genus est, et horum se diffinitiones omnium daturum esse promisit, quas interim relinquens atque praeteriens, et in posteriorem tractatum differens, illud nunc addit quae sint verba et nomina, aut quid ipsa significent. Quare antequam ad verba Aristotelis ipsa veniamus, pauca communiter de nominibus atque verbis, et de his quae significantur a verbis ac nominibus disputemus. Sive enim quaelibet interrogatio sit atque responsio, sive perpetua cujuslibet orationis continuatio, atque alterius auditus et intelligentia, sive hic quidem doceat, ille vero discat, tribus his totus orandi ordo perficitur, rebus, intellectibus atque vocibus. Res enim ab intellectu concipitur. Vox vero conceptiones animi intellectusque significat, ipsi vero intellectu
Abbreviated transcription (Latin):
inutile enuntiationem genus affirmationis ⁊ negationis accipi oportedip
quod quanquã ut dictum ẽ ad plationẽ prior eet affirmatio tamea adipsã
enuntiationẽ iđ ueri falsiq uiM. utrasq aqualiter subenuntiatione ab
aristotele constitui: Idetiam aris totelea ꝓbare dicit. Premisit enĩ
primã negationẽ. scđam posuit affirmationẽ. quȩ res nihil habet uitu. si ad
ipsam enuntiationẽ affirmatio &. negatio ponantur aequales. Quȩ enĩ natura¬
aquales sunt. nihil retinent contrarii indifferenter acceptȩ Est igitur
ordo quo ꝓposuit primũ totiusorationis elem̃tũ. nom̃ scilic& ⁊ ũbu¬

Expanded text:
inutile, enuntiationem genus affirmationis et negationis accipi oportere, inutile, enuntiationem genus affirmationis et negationis accipi oportere, quod quanquam ut dictum est ad prolationem prior est affirmatio, tamen ad ipsam enuntiationem, id est veri falsique aequaliter sub enuntiatione, Aristoteles constituit. Id etiam Aristotelem probare dicit. Praemisit enim primam negationem, secundam posuit affirmationem, quae res nihil habet vitii, si ad ipsam enuntiationem affirmatio et negatio ponantur aequales, quae enim aequales sunt, nihil retinent contrarii indifferenter acceptae. Est igitur ordo quo proposuit primum totius orationis elementum, scilicet
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓuenire. prius ee negatio postea uero affirmatio potest. ut desocrate qui non ẽ
potest ei aptari talis affirmatio. ut deeo dicat᷑ socrates sanus eͣ. etiã huiꝰ modi p¬
test aptari negatio. ut deeo dicat᷑ socrates sanus non ẽ. Qm̃ ergo ineum affir¬
matio ⁊ negatio poterit euenire : prius euenit ut sit negatio quam ut affirma¬
I uic illud adiecit. seruare aristotelẽ conuersam ꝓpositionis executionis distri¬
butionea: Hic enim prius post nomen & uerbum de negatione ꝓposur
post deaffirmatione. dehinc deenuntiatione. postremo uero dedratione. Sed
proposita diffinieis : prius orationem. post enuntiationẽ. tertio affirmatio¬
nem ultimo uero loco negationẽ determinauit. quã hic pꝰ propositionea
uerbi &. nominis primam locauerat. Ut igitur ordo seruaretur con¬
uersus : id circo negationea prius ait esse ꝓpositaa. Qua in expositione.
alexandri quoq sententia non discedit. Iilud quoq ẽ additũ. qđ non eẽt

Expanded text:
enire, prius esse negatio, postea affirmatio potest, ut de Socrate, si sanus est. Potest ei talis affirmatio aptari, ut de eo dicatur: Socrates sanus est; et hujusmodi potest aptari negatio, ut de eo dicatur: Socrates sanus non est. Quoniam ergo in eum affirmatio et negatio potest provenire, prius evenit, ut sit negatio quam affirmas. Huic illud adjecit, servare Aristotelis conversam propositionis et exsecutionis distributionem. Hic enim prius post nomen et verbum de negatione proposuit, post de affirmatione, et hinc de enuntiatione, postremo de oratione, sed proposita diffinitione nominis et verbi prius orationem, postea enuntiationem, tertio affirmationem, ultimo loco negationem determinavit, quam hic post propositionem verbi et nominis primam locaverat. Ut igitur ordo servaretur conversus, idcirco negationem prius ait esse propositam, qua in expositione ab Alexandri quoque sententia non discedit. Illud quoque est additum, quod non esset
Abbreviated transcription (Latin):
pͥus denegatione. pꝰ deaffirmatione ꝓnuntiauerit. dicer ᷤ. Primũ opoetet
constituere quid sit nomen ⁊ uerbũ. pea quid ẽ negatio et affirmatio¬

Expanded text:
prius de negatione, post de affirmatione pronuntiaverit dicens: Primum oportet prius de negatione, post de affirmatione pronuntiaverit dicens: Primum oportet constituere quid sit nomen, et
Abbreviated transcription (Latin):
in subiecto non sunt. atq ideo sub uno substantie genere collocantur.
ita quoq quanquam affirmationes negationi̾bꝰ inorationis platione
priores sint. tameis ad esse ad natu.rã propriã ȩqualit᷑ enuntiatione
participant. Enuntiatio uero est. in qua ueritas ⁊ falsitas inueniri
potest. Qua in re. affirmatio ⁊ negatio aequales st̃. Aequalit̃ it ⁊ affir¬
matio ⁊ negatio ueritate & falsitate participant. Quo cirea. qm̃ id quod
suns affirmatio ⁊ negatio aqualit̾ ab enuntiatione participant.⁊ a cõr¬
ni eas enuntiationis genere diuidi ñ oport&.: mihi quoq uidet᷑ qđ
porphirii sit sequenda sententia. ut affirmatio ⁊ negatio communi.
nuntiationis generi supponant᷑. Longa manq illa ⁊ multiplicia alexan¬
substantiam priora sunt. illa sola sub cõmuni genere constitui atq po¬
ñ posse. Syrianus uͦ cui phyloxenus cognom̃ est. ħ loco quȩrit cur ꝓponei

Expanded text:
in subjecto non sunt, atque ideo sub uno substantiae genere collocantur. in subjecto non sunt, atque ideo sub uno substantiae genere collocantur. Ita quoque quanquam affirmationes negationibus in orationis prolatione priores sint, tamen ad esse atque ad naturam propriam aequaliter enuntiatione participant. Enuntiatio vero est in qua veritas et falsitas inveniri potest. Qua in re et affirmatio et negatio aequales sunt. Aequaliter enim affirmatio et negatio veritate et falsitate participant. Quocirca quoniam id quod sunt affirmatio et negatio, aequaliter ab enuntiatione participant, a communi eas enuntiationis genere dividi non oportet. Mihi quoque videtur quod Porphyrii sit sequenda sententia, ut affirmatio et negatio communi enuntiationis genere supponantur. Longa namque illa et multiplicia Alexanrium atque substantiam priora sunt illa sola sub communi genere constitui atque poni non posse. Syrianus vero cui Philoxenus cognomen est, hoc loco quaerit cur proponens
Abbreviated transcription (Latin):
negatione prior ẽ. Et nesingula persequi laborem. cũ aliis quoq modis
demonstrar&. affirmationẽ negatione esse priorẽ ut a cõmuni eas gener
separaret. nullus enĩ species arbitratur sub eodem genere c̾e̾ posse. in quib
nis ee affirmationẽ et negationem. in his comm̃tariis quos intheophrastur
edidit. Hlic uero alexandri argumentationẽ. tali ratione dissoluit
it enim non oportere arbitrari. quȩcunq quolibet modo priora esser
aliis. ea subeodem genere poni non posse. Sedquȩcunq scđm e̾e suum
atq substantiam priora uł posteriora sunt. ea sola sub eodem genere ñ
est subuno genere ee non potest : nec primis substantiis ⁊ scđis commune
genus poterit ẽe substantia. Qđ qui dicit. a recti ordinis ratione exon¬
tat. Sed quẽ ad modũ quanquã sint primȩ ⁊ scdẽ substantiȩ tamen utraq
e qualiter insubiecto non sunt. & id circo esse ipsorũ exeo pendet quod

Expanded text:
negatione prior est. Et ne singula persequi laborem, cum his aliisque modis negatione prior est. Et ne singula persequi laborem, cum his aliisque modis demonstret affirmationem negatione priorem esse, a communi eas genere separavit. Nullas enim arbitratur species sub eodem genere esse posse, in quibusnis esse affirmationem et negationem, in his commentariis quos in Theophrastum edidit, hic vero Alexandri argumentationem tali ratione dissolvit. Ait enim non oportere arbitrari quaecunque quolibet modo priora essent aliis, ea sub eodem genere poni non posse. Sed quaecunque secundum esse suum atque substantiam priora vel posteriora sunt, ea sola sub eodem genere non est sub uno genere esse non potest, nec primis substantiis et secundis commune genus poterit esse substantia; quod qui dicit, a recto ordine rationis exorbitat. Sed quemadmodum quanquam sint primae et secundae substantiae, tamen utraeque aequaliter in subjecto non sunt, et idcirco esse ipsorum ex eo pendet, quod
Abbreviated transcription (Latin):
tio atq coniunctio Cum enĩ dico socrates uiuit. uitã cum soc ateusi¬
coniunxi. Cũ dico socrates non inuit. uitã asocrate disiuna tDuuisio
xnegatione it particula negatiua si sublata sit. affirmatio solone au¬
quit᷑. Deeo it qđ ẽ socrates nonuunt si ñ particula que ẽ acdũbicũ au¬
ferat᷑ remana. socrates uiuit. Simplicior gͥ affirmatio ẽ quã negatio
ris ũ sit necesse÷ qđ simplicis ẽ: Inquantitate etiã qđ ad qͣntitãtem
minus ẽ. prius est eo quod ad quantitatem plus ẽ. Om̃is uero oratio quantitas ẽ.
Sedcum dico socrates ambulat minor oratio ẽ. quã cũ dico socrates ñ ambulat
uare scđm quantitatem affirmatio minor ẽ. eam priorem quoque necessi
est. Illud quoq adiunxit. Affirmationem quendam esse habitum. nega¬
tionem uero priuationẽ. S prior habitus priuatione. Affirmatio igitũ

Expanded text:
tio atqtio atqconjunxi. Cum dico, Socrates non vivit, vitam a Socrate disjunxi. Divisio Ex negatione enim particula negativa si sublata sit, affirmatio sola relinquitur. De eo enim quod est, Socrates non vivit, si non particula quae est ad verbum auferatur, remanet SoPrius vero sit necesse est quod simplicius est. In quantitate etiam quod ad quantitatem minus est, prius est eo quod ad quantitatem plus est. Omnis vero oratio quantitas; est sed cum dico, Socrates ambulat, minor oratio est quam cum dico, Socrates non ambulat. Quare si secundum quantitatem, affirmatio minor est, eam priorem quoque esse necesse est. Illud quoque adjunxit, affirmationem quemdam esse habitum, negationem vero privationem; sed prior est habitus privatione, affirmatio igitur
Abbreviated transcription (Latin):
nela uonemiaequiuoca esse. ⁊ uno quidẽ enuntationas uocabulo nuncu¬
pari pedicare aui enuntiationẽ adutrasꝙ ut noỹ aequiuocentione
uanrenus unauocũ. ⁊ uorũ princeps alexander e ois ortũ mationtiomes
arponts tmonuidetur inutile. ac prius quib modis affirnatandẽ atp
nepetione nonet species enuntiationis alexander eutert dicendũnde
pot uero eddam qua porphiris argum̃tatione lis olationẽ Ineganden
norqr idc ulo dicit n esse species enuntiatioris affiriadioeo coratuo¬
un a fumatio priorsit. Priorẽ uero affirmationẽ ideruat conat dse
oste ncderingruo penoi negatio affirmationẽ tollat acdestruatr uꝰ uod sr
sta est prior ẽ affirmatio quȩ subruatur. quã negatio quiȩ subrru n post
quibꝰ aut prius aliquid & posterius ẽ. illa subeode genert pomul possẽ
utiineo tꝑtulo predicamentor dictũ est quidehis quȩ sunt siml posser¬
bitue Amplus : Negatio om̃is inquit diuisio ẽ. affirmatio. composi¬

Expanded text:
nuncupari, praedicari autem enuntiationem ad utrasque ut nomen aequivocum, non ut genus univocum, quorum princeps Alexander est, quorum contentiones apponere non videtur inutile. Ac prius quibus modis affirmationem atque negationem non esse species enuntiationis Alexander putet dicendum est. Post vero addam qua Porphyrius haec argumentatione dissolverit. Alexander namque idcirco dicit non esse species enuntiationis affirprior sit: priorem vero affirmationem idcirco conatur ostendere, quod omnis negatio affirmationem tollat ac destruat; quod si ita est, prior est affirmatio quae subruatur, quam negatio quae subruat. In quibus autem prius aliquid et posterius est, illa sub eodem genere poni non possunt, ut in eo titulo praedicamentorum dictum est qui de his quae sunt simul inscribitur. Amplius: Negatio omnis, inquit, divisio est, affirmatio composi
Abbreviated transcription (Latin):
ram. Heq it quasi causa quȩdam uocum ẽ intellectus. aut uox causa
titerarũ. ut cum eaedem sint apud aliquos litterȩ. necesse sit eadẽ quoq
ẽẽ nomina. Ita quoq cũ cȩdem sint uel res uł intellectꝰ apud aliquos.
nox necesse est intellectuum ipsorũ uel rerũ eadem ee uocabula Pã cũ
eadem sit &. res ⁊ intellectꝰ hominis. apud diũsos tam̃ homines huiꝰmodi
substantia diuerso nomine nuncupat᷑. Quare uoces quoq cum eaedem
ĩnt. possunt ẽẽ litterȩ diuersȩ . ut in hoc nomine qđ est homo cũ unũ sit
nomen. diuersis litteris scribi potest. Nam latinis litteris scribi potest.
potest etiam grecis. potest aliis primũ nunc inuentis litterarũ figur
Quare. qm̃ apd̾ quos eaedem res suns eosdem intellectus et necesse ẽ. apud
qͦs idem intellectus suĩs uoces eadem non suñs. &. apud quos eadem uoces

Expanded text:
am pertinet. Neque enim quasi causa quaedam vocum est intellectus, aut vox causa am pertinet. Neque enim quasi causa quaedam vocum est intellectus, aut vox causa litterarum, ut cum eaedem sint apud aliquos litterae, necesse sit eadem quoque esse nomina. Ita quoque cum eaedem sint vel res vel intellectus apud aliquos, mox non necesse est intellectuum ipsorum vel rerum eadem esse vocabula. Namque cum eadem sit et res et intellectus hominis, apud diversos tamen homines hujusmodi substantia aliter et diverso nomine nuncupatur. Quare voces quoque cum eaedem sint, possunt litterae esse diversae, ut in hoc nomine quod est homo, cum unum sit nomen, diversis litteris scribi potest, namque Latinis litteris scribi potest, potest etiam Graecis, potest aliis nunc primum inventis figurarum figuris. Quare quoniam apud quos eaedem res sunt, eosdem intellectus esse necesse est, apud quos iidem intellectus sunt, voces eaedem non sunt, et apud quos eaedem voc
Abbreviated transcription (Latin):
litterȩ sins mox aliqͣ ex his significatio uocis existit. Hominibꝰ nanq qui
litteras ignorant nullũ nomen quȩ lib& elementa significars.quippe
quȩ nesciunt. Nec si uoces sint. mox intellectꝰ esse netesse est. Blares eb
uoces inuenies: quȩ nihil om̃ino significent. Nec intellectui quoq sub¬
iecta res semꝑ est. Sunt n intellectꝰ sine re ulla subiecta. ut quos centau¬
ros uł chimeras poetae finxeruntHorum enim sunt intelleti.
quibis subiecta nulla substantia est. Sed siquis ad naturam rede¬
at eamque consideret diligenter : agnoseet cum res est. end
uoque intellet tuaesse. Quodsi non apud homines. certe apud eũ
qui propriae diuinitate substantiae. in propria natura ipsius rei nihil igno¬
rat. Etsi est intellectus. et uox est. Quodsi uox fuerit.
tius quoque sunt littera. Quȩ si ignorantur. nihil ad ipsam uocis natu

Expanded text:
litterae sunt, mox aliquas ex his significatio vocis existit. Hominibus namque qui litterae sunt, mox aliquas ex his significatio vocis existit. Hominibus namque qui litteras ignorant nullum nomen quaelibet elementa significant, quippe qui nesciunt; neque si voces sunt, mox intellectus necesse est. Plures enim voces invenies quae nihil omnino significent, nec intellectui quoque subjecta res semper est. Sunt enim intellectus sine re ulla sibi subjecta, ut quos centauros vel chimaeras poetae finxerunt. Horum enim intellectus sunt quibus subjecta est nulla substantia. Sed si quis ad naturam redeat eamque consideret diligenter, agnoscet cum res est, ejus quoque intellectum esse. Quod si non apud homines, certe apud Deum, qui propriae divinitate substantiae in propria natura ipsius rei nihil ignorat. Et si intellectus et vox est, quod si vox fuerit ejus quoque sunt litterae, quae si ignorantur, nihil ad ipsam vocis natur
Abbreviated transcription (Latin):
ed apud quos intellectus idem sunt. easdem reseorr̃ intellectibꝰ subiectas
ee manifestum ẽ. S hoc nulla ratione conuertit᷑ hanq apud quos
eȩdem ressunt idemq intellectiᷤᷤ. nonstatĩ eaedem uoces eaedemq st̃
litterȩ: Nam cum romans grecꝰ ac barbarꝰ simul uideant equũ. habet̃s
quoq deeo eundem intellectũ quod equiis sit .&. apud eos eadẽm resu
Subiecta est. & idem are ipsa concipitur intellectꝰ. Sed grecꝰ alit̃ equy
uocat. alia quoq uox in aequi significatione romana ẽ. & barbarus ab
utroque inequi designatione dissentit. Quo circa. diuersis quoq uoces
ꝓprias elementis inscribunt. Recte igitur dictua est. apud quo
eȩdem res idemq intellectus sunt. nonstatim apud eos uł easclean
uoces uł eadem elementa consistere. Prȩcedit autẽ res intellectũ. uite¬
lectus uero uocem uox litteras. Sed hoc conuerti ñ potest. neq su

Expanded text:
Sed apud quos iidem intellectus sunt, easdem res eorum intellectibus subjectas Sed apud quos iidem intellectus sunt, easdem res eorum intellectibus subjectas esse manifestum est, sed hoc nulla ratione convertitur. Namque apud quos eaedem res sunt, idemque intellectus, non statim eaedem voces, eaedemque sunt litterae. Nam cum Romanus, Graecus ac barbarus simul videant equum, habent quoque de eo eumdem intellectum quod equus sit, et apud eos eadem res subjecta est, idemque a re ipsa concipitur intellectus, sed Graecus aliter equum vocat, alia quoque vox in equi significatione Romana est, et barbarus ab utroque in equi designatione dissentit, quocirca diversis quoque voces proprias elementis inscribunt. Recte igitur dictum est apud quos eaedem res iidemque intellectus sunt, non statim apud eos vel easdem voces, vel eadem elementa consistere. Praecedit autem res intellectum, intellectus vocem, vox litteras, sed hoc converti non potest; neque enim si
Abbreviated transcription (Latin):
cutioq ꝑficit᷑ aes que subiectȩ st̃. intellet qui res concipiañs & rursus a uocibiᷤ
significent᷑. uoces uero quae intellectus designent: quartum quoq quiddã ẽ
quo uoces ipse ualeant designari. Id aut̃ sunt litterę. Scriptȩ nanq littere
ipsas significans uoces. Quare quatuor ista sunt. ut litterȩ quidẽ significeñ uoce
uoces uͦ intellectus. intellectus aut̃ capiant res. quȩ scilic&. habent qͣndam
non confusã neq fortuitam consequentiã. s terminata nature sue ordina¬
enim ante propositis et in propria substantia constitutis: intelletꝰ oriũ¬
etdqm̃ uoces suit. id circo littere quas uocamus elem̃ta repertȩ st̃. quib
uocum qualitas designetur: Ad positionem uero conuersim sese res ht̃
anq apud quos eȩdem surs litterȩ &. qui cisdẽ elementis utuntur. gisdẽ
quoq uocibus eos ac uerbis id nominib uti necesse est. utͣ qui uocibꝰ eisdẽ
utuntur. idem qq̃ apud eos intellectus in animi conceptione uersantur.

Expanded text:
 intellectus qui res concipiunt, et rursus a vocibus significantur, voces vero quae intellectus designant, quartum quoque quiddam est, quo voces ipsae valeant designari, id autem sunt litterae. Scriptae namque litterae ipsas significant voces. Quare quatuor ista sunt, ut litterae quidem significent voces, voces vero intellectus, intellectus autem res concipiant, quae scilicet habent quamdam non confusam neque fortuitam consequentiam, sed terminato naturae suae ordinenim ante propositis et in propria substantia constitutis intellectus oriuSed quoniam voces sunt, idcirco litterae, quas vocamus elementa, repertae sunt, quibus vocum qualitas designetur, ad cognitionem vero conversim sese res habet. Namque apud quod eaedem sunt litterae, et qui eisdem elementis utuntur, eisdem quoque nominibus eos tuntur, iidem quoque apud eos intellectus in animi conceptione versantur.
Abbreviated transcription (Latin):
instituerat tractare suffecit. Tractat nanq desimplici enuntiatiua oration
quȩ scilic&. huiusmodi ẽ. ut iunctis tantũ uerbis ⁊ nominibꝰ componatur.

Expanded text:
instituerat tractare suffecit. Tractat namque de simplici enuntiativa oratione, instituerat tractare suffecit. Tractat namque de simplici enuntiativa oratione, quae scilicet hujusmodi est, ut junctis tantum verbis et nominibus componatur.
Abbreviated transcription (Latin):
quȩ separata dicant᷑ cũ iuncta sint p̃clicata quȩ sunt pega sores eum mod
ppositionĩ. quȩ carũ consequentiȩ aliaq plura inipso consideratior operes¬
poterit diligenter agnoscere. Quarũ magnã experiet utiluis tẽ i que uni
cura alicui inuestigationis aduerterit Sed nunc adipsus aristotelis ũba
postea quid sit negatio ⁊ affirmatio. ⁊ enuntiatio ioratro uis obrã ichoaus.
etminandũ nanq ẽ quid hȩc om̃a sit. iđ ꝗd nom̃ sit ꝗd ũbũ ⁊ cȩtera quae¬
clementa interp̃tationis eẽ p̃diximus : Secdaffirmatio atq negatio. sub
int̃pretatione suĩs. Quare nom̃ ⁊ uerbũ affirmationis ⁊ negationis
elementa e̾ȩ manifestũ ẽ. His enĩ compositis. affirmatio et negatio coniun¬
guntur. Existit hic quȩdã quȩstio. cur duo tantum nomen &. uerbũ se
determinare ꝓmittat. cũ plures partes orationis e̾e uideantua. Quibꝰ hoc
dicendũ ẽ tantum aristotelea hoc libro definisse. quantũ illi adid quod

Expanded text:
cum juncta non sint praedicata; quae sint negationes cum modo propositionum; quae earum consequentiae, aliaque plura, in ipso opere considerator poterit diligenter agnoscere, quarum magnam experietur utilitatem qui animum cura alicujus investigationis adverterit. Sed nunc ad ipsius Aristotelis verbapostea quid negatio, et affirmatio, et enuntiatio, et oratio. Librum inchoans Determinandum namque est quid haec omnia sint, id elementa interpretationis esse praediximus. Sed affirmatio atque negatio sub interpretatione sunt. Quare nomen et verbum affirmationis et negationis elementa esse manifestum est. His enim compositis affirmatio et negatio conjunguntur. Existit hic quaedam quaestio cur duo tantum nomen et verbum se determinare promittat, cum plures partes orationis esse videantur. Quibus hoc dicendum est, tantum Aristotelem hoc libro diffinisse, quantum illi ad id quod
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ Sin uero aliquis addat. nunc ẽ. uel heri fuit. uel eras erit : adħ ipsũ eẽ. quod
simpliciter dicitur. ad dit tempus. Quare scđm unam trium harum ex positi¬
onum in tellegendum ẽ quod ait. si non uel esse. uel non eẽ ad datur. uel simpliciter.
uel scđm tempus : Sed ei quod ante proposuit. quem ad modum esset ali quotiens
quidem in anima in tellectus sine uero. uel falso. post quasi con sequens reddi¬
dit nomina ipsa perse uerbaq esse simplicibus in tellectibus consim¬
lia. ut homo uel album. Ci uero quod ait cum iam necesse ẽ horum al¬
terum in esse. nibil it terim reddidit. Sed hoc eo suppleuisse putabitur
quod ait. sed nondum uerum uel falsum si non ẽe addatur. Hee est enim¬

Expanded text:
est. Sin vero aliquis addat, nunc est, vel heri fuit, vel cras erit, ad hoc ipsum esse quod est. Sin vero aliquis addat, nunc est, vel heri fuit, vel cras erit, ad hoc ipsum esse quod simpliciter dicitur, addit tempus. Quare secundum unam trium harum expositionum intelligendum est quod ait, si non esse vel non esse, addatur, vel simpliciter vel secundum tempus. Sed ei quod ante proposuit, quemadmodum esset aliquoties quidem in anima intellectus sine vero vel falso, post quasi consequens reddidit nomina ipsa per se verbaque esse simplicibus intellectibus consimilia, ut homo vel album; ei vero quod ait, cui jam necesse sit alterum horum inesse, nihil interim reddidit, sed hoc eo supplevisse putabitur, quod ait, sed nondum verum vel falsum est, si non esse vel non esse
Abbreviated transcription (Latin):
lia uero huius modi ẽ Esse aliquid duobus modis dicitur. aut simpliciter aut
secundum tempus. Simpliciter quidem scđm presens tempus. ut siquis¬
sic dicat. hirooceruus est. Presens autẽ quad dicitur. tempus non est. seel ẽ¬
finitum tempus temporum. Finis namq ẽ preteriti. futuriq principium.
Quo circa quisquis scđm presens hoc sermone qd uod ẽ esse utitur. simpliciter
utitur. Qui uero aut preteritum iungit. aut futurum : ille ñ simplicit᷑
sediam in ipsum tempus in currit. Tem pora namno ut dictum ẽ. duo pro¬
nuntur. preteritum atque futurum. Quod siquis cum presens nominat
simpliciter dicit Cum utrum libet preteriti uel futuri dixerit scđm
tempus enuntiatione utitur. Est quoꝙ tertia huius modi expositio. Quod
aliquotiens ita tempore utimur. ut inde finite dicamus. ut siqui dicat est
urcoceruus. fuit hircoceruus. erit hirc oceruus: hoc indefinite ⁊ simpliciter dictũ

Expanded text:
Alia vero hujusmodi est. Esse aliquid duobus modis dicitur, aut simpliciter, aut Alia vero hujusmodi est. Esse aliquid duobus modis dicitur, aut simpliciter, aut secundum tempus: simpliciter quidem secundum praesens tempus, ut si quis dicat, hircocervus est, praesens autem quod dicitur, tempus non est, sed confinium tempus, temporum, finis namque praeteriti est futurique principium. Quocirca quisquis secundum praesens hoc sermone quod est esse utitur, simpliciter utitur, qui vero aut praeteritum jungit aut futurum, ille non simpliciter, sed jam in ipsum tempus incurrit. Tempora namque ut dictum est duo ponuntur, praeteritum atque futurum. Quod si quis cum praesens nominat, simpliciter dicit, cum utrumlibet praeteritum vel futurum dixerit, secundum tempus utitur enuntiatione. Est quoque tertia hujusmodi expositio, quod aliquoties ita tempore utimur, ut indefinite dicamus; ut si quis dicat, est hircocervus, fuit hircocervus, erit hircocervus, hoc indefinite et simpliciter dictum
Abbreviated transcription (Latin):
uerum falsum ue significare. sed etiam composita utroꝙ carent. sicut ipse
iam dixit. nisi illi autem esse. aut non eẽ. addatur. uel simpliciter uł scđm tẽ¬
pus . Hoc uero id circo addidit. quod in quibusdam ita enuntiationes fiunt. ut
quod de ipsis dicitur. scđm substantiam proponatur. In quibusdam uero. hoc
ipsum eẽ quod additur. non substantiam sed presentiam quandam significet:
Cum enim dicimus ds ẽ : non eum dicimus nuno eẽ. sed tantum in sub¬
stantiam esse. ut hoc ad immutabilitatem potius sub stantiȩ. quam ad
tempus aliquod referatur. Si autem dicamus dies ẽ. ad nullam diei substan¬
tiam pertinet. nisi tantum ad temporis constitutionem. Hoc est enm quod
significat ẽ. tamquam sidicamus nune ẽ. Quare cum ita dicimus esse. ut sub¬
stantiam de signemus: simpliciter est. addimus. Cum uero ira. ut aliquid
presens signicetur: scđm tempus. Hȩc est una quam diximus expositio.

Expanded text:
verum falsumve significat, sed etiam composita utroque carent sicut jam verum falsumve significat, sed etiam composita utroque carent sicut jam ipse dixit nisi illis aut esse aut non esse addatur, vel simpliciter, vel secundum tempus. Hoc vero idcirco addidit quod in quibusdam ita enuntiationes fiunt, ut quod de ipsis dicitur, secundum substantiam proponatur, in quibusdam vero hoc ipsum esse quod additur non substantiam sed praesentiam quamdam significet. Cum enim dicimus Deus est, non eum dicimus nunc esse, sed tantum in substantia esse, ut hoc ad immutabilitatem potius substantiae quam ad tempus aliquod referatur. Si autem dicimus, dies est, ad nullam diei substantiam pertinet, nisi tantum ad temporis constitutionem: hoc enim quod significat tale est, tanquam si dicamus nunc est: quare cum dicimus esse ut substantiam designemus, simpliciter est addimus; cum vero ita ut aliquid praesens significetur, secundum tempus. Haec est una quam diximus expositio.
Abbreviated transcription (Latin):
simplicis nominis. quod omni ueritate careat atque mendatio. tale in ex¬
emplo posuit nomen. cui res nulla subiecta est. Quod siquid uerum ł falsũ
unum nomen significare posset: nomen quod eam rem de signat auę in
rebus non sit omnino falsum esset. sed non ẽ. Non igitur ulla ueritas falsitasꝙ
in simplici umquam nomine repperietur. Nec illud prauȩ curȩ fuit. non pone
re nomen auod omnino nihil signifucaret. sed quod cum significaret quiddã.
tamen uerum aut falsum esse non posset. Ut non uideretur ueritatis fal¬
quam in eodem illud quoq conficit. ut ostenderet non solum simplex nom̃
ueritate atque mendatio esse alienissimum : sed etiam compostra quoq
nomina. si non habeant aliquam scđm esse. uel non esse sicut superius
dictum est compositionem. uerum uel falsum significare non posse. Tamq
si diceret. non solum simplex nomen preter aliquam compositionem nihil

Expanded text:
simplicis nominis, quod omni veritate atque mendacio careat, tale in exsimplicis nominis, quod omni veritate atque mendacio careat, tale in exemplo posuit nomen, cui res nulla subjecta sit. Quod si quid verum vel falsum unum nomen significare posset, nomen quod eam rem esse designat, quae in rebus non sit, omnino falsum esset: sed non est; non igitur ulla veritas falsitasque in simplici unquam nomine reperietur. Nec illud parvae curae fuit, nomen non ponere quod omnino nihil significaret, sed quod cum significaret quiddam, tamen verum aut falsum esse non posset, ut non videretur veritatis falquam in eodem illud quoque conficit, ut ostenderet non solum simplex nomen veritate atque mendacio esse alienissimum, sed etiam composita quoque nomina, si non habeant aliquam secundum esse vel non esse sicut superius dictum est compositionem, verum vel falsum significare non posse; tanquam si diceret, non solum simplex nomen praeter aliquam compositionem, nihil
Abbreviated transcription (Latin):
compositio scđm eẽ facta. uel etiam diuisio. in tellectibus in quibus princip¬
liter ueritas ⁊ falsitas procreatur euenerit: quoniam ex intellectibus uoces ca¬
piunt significationem : eas quoꝙ scđm intellertuum qualitatem ueras uel
falsas esse necesse est:. Mlaximã uero iim habet exempli nouitas. et ex qui¬
sita subtilitas. Ad demonstrandum enim quod unum solum nomen neque
uerum sit neque falsum. posuit huius modi nomen. quod compositum quidi
esset. nulla tamen eius sub stantia reperirctur. Si quod ergo unum nomen
ueritatem posset falsitatem ue retinere: posset huiusmodi nomen quod est
hircoceruus quoniam omnino in rebus nulla illi substantia est: falsum aliquid de¬
signare. Sed non designat aliquam falsitatem. nisi enim dicatur hirco ceruus
uel esse. uel non esse. quamquam ipsum perse non sit. solum tamen dictum.
nihil falsi. in eo sermone ueriue. perpenditur. Igitur ad de monstrandã un

Expanded text:
compositio secundum esse facta vel etiam divisio intellectibus, in quibus principcompositio secundum esse facta vel etiam divisio intellectibus, in quibus principaliter veritas et falsitas procreatur, evenerit, quoniam ex intellectibus voces capiunt significationem, eas quoque secundum intellectuum qualitatem veras et falsas esse necesse est. Maximam vero vim habet exempli novitas et exquisita subtilitas. Ad demonstrandum enim quod unum solum nomen neque verum sit, neque falsum, posuit hujusmodi nomen, quod compositum quidem esset, nulla tamen ejus substantia reperietur. Si quod ergo unum nomen veritatem posset falsitatemve retinere, posuit hujusmodi nomen, quod est hircocervus, quod quoniam omnino in rebus nulla illi substantia est, falsum aliquid designare videtur, sed non designat aliquam falsitatem. Nisi enim dicatur hircocervus vel esse vel non esse, quanquam ipsum per se non sit, solum tamen dictum nihil falsi in eo sermone verive perpenditur. Ergo ad demonstrandam vim
Abbreviated transcription (Latin):
gatio ẽ. non ea quȩdicit. non soerates est. sed ea que ꝓnuntiat. soerates non est.
⁊ adid quod esse socrates dictus ẽ. negatio apponitur. ut eum id dicamus non ẽe.
quod ante dictus ẽ esse Igitur qm̃ id quod in affirmatione scđm eẽ ł const¬
tutum. uel coniunetum. ad id addita negatio separat. uel ipsam sub stantiȩ
constitutionem. uel etiam factã perid quod dictum ẽ ẽẽ aliquã coniune¬
onem diuisio uocatur. quando enim dico soerates non est. eẽ asocratem se iuni
& cum dico soerates philosophus non est. soeraten ab eo quod est philo sophum
e. separaui. quam separationem qͥuȩ ad negationem pertinet. diuisi¬
onem uocauit. Ergo manifestum est quoniam si simplex in animȩ passioni¬
bus fuerit in tellectus. cum ipse. in tellectus nullam ad huo ueri falsique reti¬
neat naturam. eorum quoque prolationem ab utrisq esse separatam. Sed cũ

Expanded text:
gatio non ea quae dicit, non Socrates est, sed ea quae pronuntiat, Socrates non est; gatio non ea quae dicit, non Socrates est, sed ea quae pronuntiat, Socrates non est; et ad id quod esse Socrates dictus est, non, negatio apponitur, ut cum id dicamus non esse, quod ante dictum est esse; ergo quoniam id quod in affirmatione secundum esse vel constitutum, vel conjunctum fuerit, ad id addita negatio separat vel ipsam substantiae constitutionem, vel etiam factam per id quod dictum est, esse aliquid, conjunctionem, divisio vocatur. Quando enim dico, Socrates non est, esse a Socrates ejunxi, et cum dico, Socrates philosophus non est, Socratem ab eo quod est philosophum esse, separavi, quam separationem, quae ad negationem pertinet, divisionem vocavit. Ergo manifestum est quod si simplex in animae passionibus intellectus fuerit, cum ipse intellectus nullam adhuc veri falsique retineat naturam, eorum quoque prolationem ab utrisque esse separatam. Sed cum