comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ita nec impare. Non eĩ hũam
uim ingenu. s fetri intracta¬
bilis hibẽt. Nemo aut̃ regere
ñ põt nͥ qͥ ⁊ regi. fere itaq impe¬
ria penes eos fuere ppsos. qͥ miti¬
ore celoutunt᷑. In frigora septẽ¬
trionemq u̾gentib in mansue¬
ta ingenia sunt ut auit poeta su¬
oq simillua celo. Aĩalia ĩ¬
quit geu̾osissima hñtur qͥbus
multum mest ire. Errat qͥ ea
uat. pauor c̾uos accipitrem mi¬
petus. columbam fuga. quidͤ
qd̃ ne illud quid̾ u̾m ẽ: optĩa
cĩalia eẽ iracundissima feras
putem quib ex Raptu alm̃ta
st meliores. quo iratiores: pa¬
cientiam laudau̾m boũ ⁊ eqͦ¬
rum frenos seq̃ntium. quid aũt
cur hoĩem ad tam infelicia exẽ
turꝰ expositi st̃. ques quid̃ ñ sim¬
plices dixim s in cautos. stultis.
luxuriosis nepotib q h nom̃
imponimꝰ ⁊ oĩb uictis parum
callidis. Orator inquit ira
ñ irati ppłm mouent. s ira tum
bñagentes. ⁊ apud iudices ita
ut aliis incutiamꝰ. ipsi stimula¬

Expanded text:
imperare; non enim humani vim ingenii, sed feri et intractabilis habent; nemo autem regere potest nisi qui et regi. Fere itaque imperia penes eos fuere populos, qui mitiore caelo utuntur. In frigora septemtrionemque vergentibus immansueta ingenia sunt, ut ait poeta : Suoque simillima caelo. "Animalia," inquit, "generosissima habentur, quibus multum inest irae." Errat qui ea uvat, pavor cervos, accipitrem impetus, columbam fuga. Quid, quod ne illud quidem verum est, optima animalia esse iracundissima? Feras putem, quibus ex raptu alimenta sunt, meliores quo iratiores ; patientiam laudaverim boum et equorum frenos sequentium. Quid est autem cur hominem ad tam infelicia exempquia expositi sunt. Quos quidem non simplices dixerim sed incautos ; stultis, luxuriosis nepotibusque hoc nomen imponimus et omnibus vitiis parum callidis. " Orator," inquit, " iratnon irati populum movent, sed iratum bene agentes ; et apud iudices itaqut aliis incutiamus, ipsi simula
Abbreviated transcription (Latin):
st̃. Nex est difficile uinc̾e cũm. cũ
adlete queq inuilissima suiꝑ
te eccupati: tñ ictus dolores qz pa¬
tiunt᷑ ut uirescedentis ex hauri¬
ant. nec cum ira fucidet fernint
s cum octasio. Pẏrrum maxi¬
muni p̾ceptorem c̾tamĩs gỹnu¬
a solitum aiunt hiis ques exte¬
bat precipe. ne irascentur. Ira
enim pturbat artenri qͣ neceat
tm̃ aspicit. Sepeitaq rõ patĩam
muadet. ira uindictam. ⁊ qͥ pͥmis
desungi malis potunnus. in ina¬
iora deuolum᷑. Quostam uiꝰ
u̾bi ꝯtumelia ñ equo aĩo lata
mexilium proiec̃. ⁊ qͥ leuem in¬
uiriam silentio ferre uoluerant
gͣuissimis malis obrupti st̃. in¬
dignatiq aͥd ex plenissima lib̃¬
tate deminui: seruile in sese at¬
traxerunt iugum. Ut scias
inqͥt iram hẽre in se gn̾osi adli
beras uidebis gñs q̃ iracundis¬
sinie st̃ ut g̾manos ⁊ scithas. Qd̃¬

Expanded text:
sunt. Nec est difficile vincere animum, cum sunt. Nec est difficile vincere animum, cum athletae quoque in vilissima sui parte occupati tamen ictus doloresque patiantur, ut vires caedentis exhauriant, nec cum ira suadet, feriant, sed eum occasio. Pyrrhum maximum praeceptorem certaminis gymnici solitum aiunt iis quos exercebat praecipere, ne irascerentur ; ira enim perturbat artem et qua noceat tantum aspicit. Saepe itaque ratio patientiam suadet, ira vindictam, et qui primis defungi malis potuimus, in maiora devolvimur. Quosdam unius verbi contumelia non aequo animo lata in exilium proiecit, et qui levem iniuriam silentio ferre noluerant, gravissimis malis obruti sunt, indignatique aliquid ex plenissima libertate deminui servile in sese adtraxerunt iugum. " Ut scias," inquit, " iram habere in se generosi aliquid, liberas videbis gentes, quae iracundissimae sunt, ut Germanos et S
Abbreviated transcription (Latin):
uia. uerte mͦ bomis auspicis ipsis¬
qz dus bñ inuantib. Multo dif¬
ficilius ẽ face ista q̃ facitis. quid
est cũ qͥete occiosius : Quid ira
laboriosius: Quid clem̃tia re¬
missius: Quid crudelitate ne¬
geciosius: Uatat pudicicia li¬
bi dꝯ occupatissimci est oĩmi demi¬
q uͥtutum tute la facilior est
iutia magno colunt. Debet.
Ira remou̾i. hoc ex parte faten¬
tur ⁊̃ qͥ dicunt ẽẽ minuendam.
tota dimittat᷑ nichil profut᷑a
est. Sine illa facilius rectiusq
sceleratollent᷑. malipumentur.
et tnͣsoucetur in melius. Oĩa q̃
deb sapiens sñ illius male rei
mĩsterio efficiet. nichilq admiᷤ¬
cebit cuiꝰ domuni sollicitius ob¬
seruet. Nunqͣ itaq iracundia
ad mittenda ẽ. alũ simulanda
si segnes ammi audientium
concitandist. Sicut tarde ꝯsur¬
gentis ad cursum eques stimu¬
lis facibq subditis excitamꝰ.
apud quos rõ ñ proficit. irasci qͥ¬
cause q̃ ire lacessant. Sed tunc
marime illi opponende manus

Expanded text:
iis ipsisque dis bene iuvantibus. Multo difficilius est facere ista quae facitis. Quid est animi quiete otiosius, quid ira laboriosius ? Quid clementia remissius, quid crudelitate negotiosius ? Vacat pudicitia, libido occupatissima est. Omnium denique virtutum tutela facilis est, vitia magno coluntur. Debet ira removeri—hoc ex parte fatentur etiam qui dicunt esse minuendam ; tota dimittatur, nihil profutura est. Sine illa facilius rectiusque scelera tollentur, mali punientur et transducentur in melius. Omnia quae debet sapiens sine ullius malae rei ministerio efficiet nihilque admiscebit, cuius modum sollicitius observet. Numquam itaque iracundia admittenda est ; aliquando simulanda, si segnes audientium animi concitandi sunt, sicut tarde consurgentis ad cursum equos stimulis facibusque subditis excitamus. apud quos ratio non proficit ; irasci qucausae quae iram lacessant ? " Sed tunc maxime illi opponendae manus
Abbreviated transcription (Latin):
lem extendit. Didicunt tenussi¬
mis ⁊ adu̾sis funib curr̾e. ⁊ in¬
gentia uixq humanis tolerã¬
da uirib: onera portare. ⁊ in in¬
mensam altitudinem mergi.
ac sĩ ulla respirandi nnce ppeti
maria. Mille st̃ alia in qͥb per¬
tinctia impedim̃tum õẽ tnͣscen¬
dit. ostenditq nch eẽ difficile:
cunis sͥ ipsa mens patĩam uidi¬
ceret. Istis queq paulo añ
retuli aut nulla tã ꝑtinacis stu¬
dii. aut ñ digua merces fuit.¬
Quid ei magnificum ⁊ seqͥtur
ille qui meditatꝰ est ꝑiitensos
fumes ires qͥ sarcine ingenti c̾m¬
est effug̾e marimum malumi
ram. ⁊ cum illa rabiẽ. seuiciam.
crudelitatem. furorem alios comi¬
tes eiꝰ affectus eius. Non ẽ qd̃
pr̃ocinum nobis q̃ramꝰ ⁊ extu¬
satam licentiam dicentes. aut u¬
tile id ẽẽ. aut meuitabile. Cui eĩ
tand̃ intio aduocatꝰ defuit: Nõ
est qd̃ dicas ercidi ñ posse. Sana
si emendari uelimꝰ nuat. Net
ut qͥbusdam dc̃m ẽ arduum in

Expanded text:
lem extendit ; didicerunt tenuissilem extendit ; didicerunt tenuissimis et adversis funibus currere et ingentia vixque humanis toleranda viribus onera portare et in immensam altitudinem mergi ae sine ulla respirandi vice perpeti maria. Mille sunt alia, in quibus pertinacia impedimentum omne transcendit ostenditque nihil esse difficile cuius sibi ipsa mens patientiam indiceret. Istis quos paulo ante rettuli aut nulla tam pertinacis studii aut non digna merces fuit—quid enim magnificum consequitur ille qui meditatus est per intentos funes ire ? qui sarcinae ingenti cerviest effugere maximum malum, iram, et cum illa rabiem, saevitiam, crudelitatem, furorem, alios comites eius adfectus! Non est quod patrocinium nobis quaeramus et excusatam licentiam, dicentes aut utile id esse aut inevitabile; cui enim tandem vitio advocatus defuit ? Non est quod dicas excidi non posse ; sanasi emendari velimus, iuvat. Nec, ut quibusdam visum est, arduum in
Abbreviated transcription (Latin):
q u̾sata facies: leones redegit ĩ
foueam. elefantos porcina nos
t̾ret. sic itaq ira metuitͤ quomͦ
umbͣ ab infantib aferis rubens
lenda est: si uellis illam tollere.
Neutrum aut̃ põt fieri. Primũ
tura hyemps sit. ⁊ ñ estuare. ꝙͣnis
m̃ses estiui sint. aut locibñficio
aldũsus intemꝑiem amutus ẽ
ant pacieni corꝑis sensum utͥusq
pnicit. Dem̃ uerte istud. ncc̃e est
prus uirtutem ex aĩotollas ꝙͣ
iracundiam recipias qmͣ cum uͥ
tutib uicia ñ coeunt. nͨ mag̃ qͥs¬
inqͥt oĩs ex aĩo ira tolli. nec ho
hõĩs natura patit᷑. At qͥnichil
est tam difficile ⁊ arduum: qd̃
ñ humana mens unicat ⁊ nn
famiharitatem ꝑducat assidu¬
a meditatio. nulliq st̃ tanferi ⁊
sui iris affectꝰ. ut ñ disciplina
aĩus optinuit. Quidam neun
ꝙͣ riderent ꝯsecuti st̃. uino qͥdã
alu ueneri. qͥdam oĩm ore int̾¬
dix̃e corꝑib. Alius ꝯtentꝰ brem
sompno uigiliam in de fatigabi¬

Expanded text:
que versata facies leones redegit in que versata facies leones redegit in caveam, elephantos porcina vox terret. Sic itaque ira metuitur, quomodo umbra ab infantibus, a feris rubens lenda est, si velis iram tollere ; neutrum autem potest fieri." Primumtura hiemps sit, et non aestuare, quamvis menses aestivi sint. Aut loci beneficio adversus intemperiem anni tutus est aut patientia corporis sensum utriusque pervicit. Deinde verte istud : necesse prius virtutem ex animo tollas quam iracundiam recipias, quoniam cum virtutibus vitia non coeunt, nec magis quisnis ex animo ira tolli, nec hoc hominis natura patitur." Atqui nihil est tam difficile et arduum quod non humana mens vincat et in familiaritatem perducat adsidua meditatio, nullique sunt tam feri et sui iuris adfectus, ut non disciplina animus, obtinuit. Qnsecuti sunt ; vino quidam, alii venere, quidam omni umore interdixere corporibus; alius contentus brevi somno vigiliam indefatigabi
Abbreviated transcription (Latin):
lu: qd̃ fere sapientis quoq te¬
lum ẽ timeri. Quid: ñ timetur
febris. podagraultus n
formis ẽ ⁊ nũme metuenda. At
timet᷑ apłib. sic̃ deformis ꝑso¬
na ab infantib. Quid: q sẽp
in auctores redundat tunor: nͨ
qͥsꝙͣ metuit᷑ ipse securꝰ. Occur¬
rat hec loco tͥ lab̾ianꝰ ille u̾sus qͥ
medio cunli bello intheatro du¬
ctus: totum in se ppłm ñ alr̃ cõ¬
uertit: qͣi missa ẽẽt uox pliblia
affectus. Neccesse est multos ti¬
meat quem multitiment. ita
nat᷑a ꝯstituit ut qͥcꝙͥ alieno me
insolitꝰ exagitat. quicqͥd de t̾ret
et trepidat. Nonẽ gͦ qͣre ꝯcupis¬
cat qͥsꝙͣ sapiens tinũ. Nec iõirã
magnum qͥdam putet: qr formi¬
tuentur ut uenena ⁊ ossa mor¬
tifã.⁊ morsus nec mirum est cũ
marimos ferarum greges luin ea
penins distincta ꝯtineat ⁊ in in¬
sidics agat ab ipso affectu di¬
cta formido. uanis eĩ uana t̾ro¬
rist̃. Curriculi motus rotarum¬

Expanded text:
lim: " Quod ferae, sapientis quoque telim: " Quod ferae, sapientis quoque telum est, timeri." Quid ? Non timetur febris, podagra, ulcus formis est et minime metuenda, at timetur a pluribus sicut deformis persona ab infantibus. Quid, quod semper in auctores redundat timor nec quisquam metuitur ipse securus ? Occurrat hoc loco tibi Laberianus ille versus, qui medio civili bello in theatro dictus totum in se populum non aliter convertit, quam si missa esset vox publici adfectus : Necesse est multos timeat quem multi timent. Ita natura constituit, ut quidquid alieno metinsolitus exagitat. Quidquid terret et trepidat. Non est ergo quare concupiscat quisquam sapiens timeri, nec ideo iram magnum quiddam putet, quia formitimentur ut venena et ossa pestifera et morsus. Nec mirum est, cum maximos ferarum greges linea pinnis distincta contineat et in insidias agat, ab ipso effectu dicta formido ; vanis enim vana terrori sunt. Curriculi motus rotarum
Abbreviated transcription (Latin):
occurrent uino dediti. multi li¬
bidmnosi. multi ingͣti. multi a¬
uari. multi furus ambitõis a¬
gitati. Oĩa ista tam ꝓpitꝰ as¬
piciet ꝙͣ egros suos medicus.
Nunꝙͥ ille cuiꝰ naingium mł¬
tam undiq laratis ꝯpagibus
aqͣtrabit. nautis ipsiq naui¬
gio irascit᷑ : uccurrit potiꝰ ⁊ a¬
liam excludit undam. aliam
eg̾it. manifesta foramma pre-¬
dudit. latentib ⁊er occulto sen¬
tiuam ducentib. labore conti¬
nuo resistit. Nec ideo int̾muttit
qr qͣntum exhaustum ẽ subnas¬
citur. lento aduitorio opus est
contͣ mala ꝯtuma ⁊ fecunda. ñ
ut desmant sz ne uincant. Uti
effugit. qr malos t̾ret. pͥmumi¬
ra si qͣnͣtum minat᷑ ualet: obhoc
ip̃m qd̃ tribilis ẽ: ⁊ inuisci est.
Periculosius aut̃ ẽ timeri ꝙͣ des¬
pici. si u̾o sñ uib ẽ mag̃ exposi
contẽptinẽ ⁊ derisum ñ effugit.
Quid eĩ est iracundia insupua¬
cuum tumultuante frigidius:
ra potiora st̃ ne hoc sapĩa dicine¬

Expanded text:
occurrent vino dediti, multi lioccurrent vino dediti, multi libidinosi, multi ingrati, multi avari, multi furiis ambitionis agitati." Omnia ista tam propitius aspiciet quam aegros suos medicus. Numquid ille, cuius navigium multam undique laxatis compagibus aquam trahit, nautis ipsique navigio irascitur ? Occurrit potius et aliam excludit undam, aliam egerit, manifesta foramina praecludit, latentibus et ex occulto sentinam ducentibus labore continuo resistit, nec ideo intermittit, quia quantum exhaustum est subnascitur. Lento adiutorio opus est contra mala continua et fecunda, non ut desinant, sed ne vincant. " Uteffugit, quia malos terret." Primum ira, si quantum minatur valet, ob hoc ipsum quod terribilis est et invisa est ; periculosius est autem timeri quam despici. Si vero sine viribus est, magis exposita contemptui est et derisum non effugit ; quid enim est iracundia in supervacuum tumultuante frigidius ?ra, potiora sunt, nec hoc sapienti diei ve
Abbreviated transcription (Latin):
git ꝙͣ ⁊ miquum sit ⁊ piculosũ
irascipublico uitioheradius qͦ¬
tiens ꝓdierat ⁊ tm̃ cica se male
nuentium mmo male peũci¬
um uid̾at: flebat. muserebatur
om̃i qͥsͥ leti felicesq occurtebãt.
niti aĩos minis imbecill ⁊ ip̃e
mnter deplorandos erat. Demo
blico fuisse a deo nnichililli unde¬
bat᷑ serium eoꝵ q̃ seriotegebant᷑.
Ubi istictine locus ẽ: aut riden¬
da oĩa autflendast̃. Non wrasce¬
tur sapiens peccantib q̃re scit
nemmem nasci sapientem sed
fieri. scit paucissimes õĩ euo sa¬
pientis euad̾e. qr conditõem hu¬
mane ute ꝓspectam ht. Nemo
aut̃ nature: sanꝰ irascit᷑. Quid
eĩ simirari uelit ĩ infiluestrib du¬
mis poma pende qͥd si miretur
spineta sentesq ñ utili aliqͣ fru¬
ge ꝯpleri: Nemo irascit᷑ ubi
bitium nata defendit. Placidꝰ
itaq sapiens ⁊ equus errorib.
ñ hostis s coreptor pectantium
hoc cotidie ꝓcedit aĩo. Multi mͥ

Expanded text:
git quam et iniquum sit et periculosum git quam et iniquum sit et periculosum irasci publico vitio. Heraclitus quotiens prodierat et tantum circa se male viventium, immo male pereuntium viderat, flebat, miserebatur omnium, qui sibi laeti felicesque occurrebant, miti animo, sed nimis imbecillo, et ipse inter deplorandos erat. Democblico fuisse ; adeo nihil illi videbatur senum eorum quae serio gerebantur. Ubi istic irae locus est ? Aut ridenda omnia aut flenda sunt. Non irascetur sapiens peccantibus. Quare ? Quia scit neminem nasci sapientem sed fieri, scit paucissimos omni aevo sapientis evadere, quia condicionem humanae vitae perspectam habet, nemo autem naturae sanus irascitur. Quid enim, si mirari velit non in silvestribus dumis poma pendere ? Quid, si miretur spineta sentesque non utili aliqua fruge compleri ? Nemo irascitur, ubi vitium natura defendit. Placidus itaque sapiens et aequus erroribus, non hostis sed corrector peccantium, hoc cottidie procedit animo: " Multi mihi
Abbreviated transcription (Latin):
ctent: Quid si illis irasci uelis
turꝰ nit̾ ceta mortalitatis incõ¬
moda: et hoc est caligo montiũ
nec tm̃i ncc̃itas errandi. sed erro¬
rum amor. Ne singulis irasca¬
ris: uniu̾sis ignoscendum ẽ.
Gem̾humano uema tribuen¬
da ẽ. Si irascis. Iuuenib sem¬
busq ꝙ peccant irasc̾e infanti¬
bus ꝙ peccaturi st̃. Mamquis
irascitur pu̾s quoꝵ etas nun¬
dum noint rerum discͥmina:
Maior est excusatio ⁊ iustior
hoĩem ẽẽ ꝙͣ puerum. hac ꝯdi¬
tione natisumꝰ. Aĩalia obuo¬
xia ñ panciorib cũ ꝙͣ corporis
morbis. ñ qͥdem obtusa nec
tarda. s acumme nr̃o male
utentia. alt̾a alt̾iuicioꝵ exẽ¬
pla. qͥsquis seqͥtur pͥores ma¬
le it ingressos: quiduibẽat ex¬
cusatõem. cum publica ma er¬
rau̾it. In singulos seu̾itas in¬
peratoris distinguit᷑. ac nccͣia
uema est. ubi totus deseruit ex̾¬
citus. Quid tollit iram sapiẽ¬
tis: turba peccantium. Intelli¬

Expanded text:
ctent ? Quid, si illis irasci velis,ctent ? Quid, si illis irasci velis,tur ? Inter cetera mortalitatis incomoda et hoc est, caligo mentium nec tantum necessitas errandi sed errorum amor. Ne singulis irascaris, universis ignoscendum est, generi humano venia tribuenda est. Si irasceris iuvenibus senibusque, quod peccant, irascere et infantibus : peccaturi sunt. Numquis irascitur pueris, quorum aetas nondum novit rerum discrimina ? Maior est excusatio et iustior hominem esse quam puerum. Hac condicione nati sumus, animalia obnoxia non paucioribus animi quam corporis morbis, non quidem obtusa nec tarda, sed acumine nostro male utentia, alter alteri vitiorum exempla. Quisquis sequitur priores male iter ingressos, quidni habeat excusationem, cum publica via erraverit ? In singulos severitas imperatoris destringitur, at necessaria venia est, ubi totus deseruit exercitus. Quid tollit iram sapientis ? Turba peccantium. Intelle
Abbreviated transcription (Latin):
cr̃am diuersa. subiectum patrie
cuns manuflammain. ⁊ agnu¬
na infestoꝵ eqͥtum ad ꝯqͥrenda s
ꝓscriptoꝵ latebras cͥcumolitã¬
tia. ⁊ molates fontes uenenis.
concrem̃tia. dñationesq fini¬
estat ⁊ regnoꝵ publicoꝵq exi¬
tioꝵ dandestina ꝯsilia. ⁊ progła¬
hĩta q̃ ꝙͣ diu oppͥmi possunt: sce¬
lera st̃ Raptus ⁊ stupͣ. ⁊ ne es li
bidim exceptum. adde ñc publi¬
ca ꝑuiria gentium. ⁊ rupta feda.
stebat adductum. cͥcunscriptões.
furta . fraudes. inficiatões quib
trina ñ sufficiunt fora. Sitm̃ rras¬
cruis sapientem qnͣtum scelerũ
indignitas exigit: ñ irascendũ
illi s insamendum ẽ. Illud pociꝰ
cogitabis ñ ẽẽ irascendum erro¬
rib. Qͥd ẽ siquis irascit inte¬
nebris parum uestigia c̾ta ponẽ¬
tib: Quid siqͥs surdis imꝑia
ñ exaudientib. Qͥdsipius qd̃
nec lecto dispectu officioꝵ ad lu¬
sus ⁊ meptos eqͣlium iocos spe¬

Expanded text:
cramenta diversa, subiectam patriae cramenta diversa, subiectam patriae civis manu flammam et agmina infestorum equitum ad inquirendas proscriptorum latebras circumvolitantia et violatos fontes venenis concremantia dominationesque funestas et regnorum publicorumque exitiorum clandestina consilia, et pro quam diu opprimi possunt, scelera sunt, raptus ac stupra et ne os quidem libidini exceptum. Adde nunc publica periuria gentium et rupta foedera stebat abductum, circumscriptiones, furta, fraudes, infitiationes, quibus trina non sufficiunt fora. Si tantum irasci vis sapientem, quantum scelerum indignitas exigit, non irascendum illi sed insaniendum est. Illud potius cogitabis, non esse irascendum erroribus. Quid enim, si quis irascatur in tenebris parum vestigia certa ponentibus ? Quid, si quis surdis imperia non exneglecto dispectu officiorum ad lusus et ineptos aequalium iocos spe
Abbreviated transcription (Latin):
comient est. n cr ille int̾ se pla¬
cide sunt morsuq siłium absti¬
nent. hiimutua lac̾atione sa¬
tiant᷑. huno ab aĩalib mutis
diffunt. ꝙ illa mansuescunt a¬
lentibz. hoꝵ rabies ipsos a qͥb
est nutrita depascit᷑ nunꝙͣ iras
one sanari. Certat᷑ ingenti
qͥdem neqͥcie ctamine maior
cotidie peccandi cupiditas. mi¬
nor u̾econdia ẽ expulso melio¬
ris equorisq respectu. quocũ¬
q insum libidose ipingit. nͨ
furtiua iam sceła st̃ pret̾ oculos
eunt. Adeoq in publicum miᷤ¬
sa nequicia ẽ. ⁊ in oĩm pectorib
euailuit ut innocentia ñxara.
s ulła sit. Nunꝙͥ eĩ singakaut
pauci rupere legem: Undiq
uelud signo dato ad fas nefas¬
qr miscendum cohorti st̃. Nõ
bospes ab hospite tutus. ñ socer
Inminet exitiouir ꝯuigis.
illa mariti. lurida t̾ribiles nus¬
cent acomta nou̾ce. filiꝰ ante
diem pr̃ios inqͥrit in annos.
Et quota ista pars scelerume
Non descripsit castra ex una ꝑ¬

Expanded text:
conventus est, nisi quod illae inter se placonventus est, nisi quod illae inter se placidae sunt morsuque similium abstinent, hi mutua laceratione satiantur. Hoc omnino ab animalibus mutis differunt, quod illa mansuescunt alentibus, horum rabies ipsos a quibus est nutrita depascitur. Numquam irascone sanari. Certatur ingenti quidem nequitiae certamine. Maior cottidie peccandi cupiditas, minor verecundia est ; expulso melioris aequiorisque respectu quocumque visum est libido se impingit, nec furtiva iam scelera sunt. Praeter oculos eunt, adeoque in publicum missa nequitia est et in omnium pectoribus evaluit, ut innocentia non rara sed nulla sit. Numquid enim singuli aut pauci rupere legem ? Undique velut signo dato ad fas nefasque miscendum coorti sunt : Non hospes ab hospite tutus, non socer Imminet exitio vir coniugis, illa mariti; lurida terribiles miscent aconita novercae ; filius ante diem patrios inquirit in annos. Et quota ista pars scelerum est ! Non descripsit castra ex uno p
Abbreviated transcription (Latin):
banda uideat qͦtiens ꝓcesserit do¬
mo. ꝓscelerates ili auarosq ⁊
prodigos ⁊ impudentes. ⁊ obi¬
sta felices incedendum erit. nus¬
ꝙͣ oculi es flectẽtur. ut ñ qd̃ in¬
dignent̾ inueniant deficiet si
totiens a se iram qͦtiens cansai
poscet exegerit hec tot nuillici
ad forum pͥma luce ꝓperantia
spͣ turpes lites ꝙͣto turpiores
infestior reꝰ est. ⁊ iudex dampna¬
rupta. Quid singula proseqͦr:
cum uid̾̃is forum mli̾tudine ref᷑¬
tum ⁊ septa ꝯcursu oĩs freq̃ntie
plena ⁊ illum circum in quo ma¬
runam sui ꝑtem ppłs ostendit.
tum uoĩm. Int̾ istos quos toga¬
tos uides nulla pax est. Alt̾ in
alt̾ius exitium lem ꝯpendio du¬
tus ẽ felicem od̾unt. infelicem
contẽpnunt. maiore gͣuantur.
minori gͣues st̃. diu̾si stinulat᷑
cupiditatib. oĩa ꝑdita obleuẽ
uoluptatem p̾damq cupiunt.
Non alia ꝙͣ in ludo gladiator¬
o uita est cum isdeminuentum
pugnantium q ferarum iste

Expanded text:
robanda videat ? Quotiens processere dorobanda videat ? Quotiens processere domo, per sceleratos illi avarosque et prodigos et impudentis et ob ista felices incedendum erit ; nusquam oculi eius flectentur, ut non quod indignentur inveniant. Deficiet, si totiens a se iram quotiens causa poscet exegerit. Haec tot milia ad forum prima luce properantia quam turpes lites, quanto turpiores nifestior reus est; et iudex damnarupta. Quid singula persequor ? Cum videris forum multitudine refertum et saepta concursu omnis frequentiae plena et illum circum, in quo maximam sui partem populus ostendit, antum hominum. Inter istos quos togatos vides nulla pax est ; alter in alterius exitium levi compendio dutus est; felicem oderunt, infelicem contemnunt; maiorem gravantur, minori graves sunt; diversis stimulantur cupiditatibus ; omnia perdita ob levem voluptatem praedamque cupiunt. Non alia quam in ludo gladiatorio vita est cum isdem bibentium pugnantiumque. Ferarum iste
Abbreviated transcription (Latin):
ad qm iracundia ⁊ tristicia comeᷤ
est ⁊ ibanc oĩs ira uel post pe¬
intentiam uel post repulsam re¬
uoluit. Et si sapientis est pcc̃is
Irasci: mag̃ rrascet᷑ maiorib
⁊ sepe irascet᷑. Seqͥtur. ut ñ tm̃i
ratꝰ sit sapiens. s iracundus
ad qmͣ si nec magnamiram uͭ
freqͣntem in aĩo sapientis locũ
hr̃e credimꝰ. Qͥd est qͣre ñ ex to¬
to illum h̃ affectu liberemꝰ. Mo¬
dus inquit ẽẽ ñ põt. si profc̃o cu¬
ius qr irascendum ẽ. Namaut
miquus erit si equałr wrascet᷑
delictis meqͣlib aut iracundis¬
simꝰ si totiens excanduerit: qͦti¬
ens iram scelera m̾uerint. Et
qͥd indigmꝰ ꝙͣ sapientis affc̃m
ex aliena pende neqͥtia: Desinz
ille sõt posse eundem nultum
domum referre quem domu
excid̾at. At qui: Surasci sapiẽs
turpit̾ fc̃is deb ⁊ ꝯcitari ꝯtrista¬
riq obscelera: nichil est aerũno¬
sius sapiente. oĩs illi ꝑ iracun¬
diam merorem q uita tnͣsibit.
Qd̃ eĩ momĩtum erit qd̃ ñ imꝓ¬

Expanded text:
Atqui iracundiae tristitia comes est et in hanc omnis ira vel post paenitentiam vel post repulsam revolvitur. Et si sapientis est peccatis irasci, magis irascetur maioribus et saepe irascetur ; sequitur, ut non tantum iratus sit sapiens, sed iracundus. Atqui si nec magnam iram nec frequentem in animo sapientis locum habere credimus, quid est, quare non ex toto illum hoc adfectu liberemus ? Modus enim esse non potest, si pro facto cuiusque irascendum est ; nam aut iniquus erit, si aequaliter irascetur delictis inaequalibus, aut iracundissimus, si totiens excanduerit quotiens iram scelera meruerint. Et quid indignius quam sapientis adfectum ex aliena pendere nequitia ? Desinet ille Socrates posse eundem vultum domum referre, quem domo extulerat ? Atqui si irasci sapiens turpiter factis debet et concitari contristarique ob scelera, nihil est aerumnosius sapiente ; omnis illi per iracundiam maeroremque vita transibit. Quod enim momentum erit, quo non imp
Abbreviated transcription (Latin):
roꝵ. nec gͣluter labers. s freq̃nt̃.
Obuirgatio te pͥmum secreta de¬
inde publicata emendare temp¬
tabit. tu longiꝰ iam procefsisti.ꝙͣ
ut possis u̾bis sanari ignominia
nota mitteris. Inte duriora reme¬
dia. iam solida neqͥcia desid̾at ⁊ unmi¬
leris. S satis ẽ tͥ magna ad pec¬
candum causa peccare. Perbibi¬
sti neqͥciamr ⁊ ita inscib iimiscu¬
isti. nt̾ cum ip̃is exire ñ possit. O¬
insaniam ⁊ ꝑtua alienaq uolup¬
indeo. ⁊ ciuitati curande adbibitꝰ
sum procuiꝰ morbo medicina q̃ ra¬
tur. bunc sanet u̾ecundia. hunc pe¬
grinatio. hunc dolor. hunc egestaˢ.
hunc fc̃um. Itaq ⁊ si ꝑu̾sa induẽ¬
da magistrata uestis. ⁊ conuocan¬
da classico contio ẽ ꝓcedam intri¬
buncil. ñ furens ñ infestus. sed
uultu legis ⁊ illa solemna uerba.
lem mag̃ gͣmiq ꝙͣ rabida uocem

Expanded text:
rorum nec graviter labens sed frequenter ; rorum nec graviter labens sed frequenter ; obiurgatio te primum secreta deinde publicata emendare temptabit. Tu longius iam processisti, quam ut possis verbis sanari; ignominia nota mittens. In te duriora remedia iam solida nequitia desiderat ; et vileris, sed satis tibi est magna ad peccandum causa peccare, perbibisti nequitiam et ita visceribus immiscuisti, ut nisi cum ipsis exire non possit; oinsaniam et per tua alienaque voluvideo et civitati curandae adhibitus sum; pro cuiusque morbo medicina quaeratur, hunc sanet verecundia, hunc peregrinatio, hunc dolor, hunc egestas, hunc ferrum. Itaque etsi perversa induenda magistratui vestis et convocanda classico contio est, procedam in tribunal non furens nec infestus sed vultu legis et illa sollemnia verba leni magis gravique quam rabida voce
Abbreviated transcription (Latin):
mortalium fcĩm peiora q̃ ꝯtin¬
gunt.⁊ quo unomodo possunt.
desmant mali eẽ. slĩ sñ odio qͥd
eĩ est cur od̾mi eum cuitũ ma¬
xime ꝓsimi. cum illums̾ eripi¬
cum abscidit.: ñ est illa ira. sed
misera curatiolabidos effugi¬
mus canes ⁊ crucem atq mi¬
mansuetum bonem eccidimꝰ
⁊ morbidis pcc̃orib ne gregẽ
polluant. fercum dimittumis
sans nutiliai secerñe. Qil minꝰ
qͣ irasci pumentem decet. cum
eo magis ad emendatõem pena
ꝓficiat. siuidicio lata est. Inde est
wrascerer: ad monitõem sin in
tempꝰ samꝰ distulit illo tp̃re se
admomint. cunus erit tam tpa¬
tus affectus cum secer ñ sit ausus
seire committ̾e. Ergo ad coberti¬
onem errantium scełatoꝵ q ira¬
to castigatore ñ opꝰ ẽ nanicum
ira delictum aĩ sit: ñ oportet pcc̃a
corrig̾e pecantem. Qͥd gͦ ñ uas
rascor cum sangͥne muto om̃e
pene genꝰ remedu loco admone¬
o. tu adhuc inpͥma ꝑte u̾saris er¬

Expanded text:
mortalium facturi peiora quae continmortalium facturi peiora quae contingunt, et quo uno modo possunt desinant mali esse, sed hoc sine odio. Quid enim est, cur oderim eum, cui tum maxime prosum, cum illum sibi eripicum abscidit ? Non est illa ira, sed misera curatio. Rabidos effligimus canes et trucem atque immansuetum bovem occidimus et morbidis pecoribus, ne gregem polluant, ferrum demittimus sanis inutilia secernere. Nil minus quam irasci punientem decet, cum eo magis ad emendationem poena proficiat, si iudicio lata est. Inde est, irascerer." Admonitionem servi in tempus sanius distulit, illo tempore se admonuit. Cuius erit tandem temperatus affectus, cum Socrates non sit ausus se irae committere ? Ergo ad coercitionem errantium sceleratorumque irato castigatore non opus est ; nam cum ira delictum animi sit, non oportet peccata corrigere peccantem. " Quid rascor, cum sanguinem mitto. Omne poenae genus remedi loco admoveo. Tu adhuc in prima parte versaris er
Abbreviated transcription (Latin):
eẽt. itañ in adiutorium uͥtutis
uenit. s iuicem. Quide qd̃ si bo¬
num ẽẽt ira. ꝓfectissĩm ꝙ̃q seq̃¬
retur. at qͥ iracundissimi infantes
senesq ⁊ egrist. ⁊ inualidum oẽ
nat᷑a q̃tulumẽ. Nonpõt inquit
fieri. Theopbastus ut bonꝰ uir nõ
irascat᷑ malis. istomͦ qͦ melior qͥs¬
q ħ iracundiorerit. inde ne contͣ
placidior solutꝰ q affectib ⁊ cui
nemo edio sit pectantis n̾o quid
ht̃ cur ed̃it. cum etror illos meiꝰ¬
modi delicta ꝯpellat. Non tñ pru¬
dentis errantes odisse. Alioqum
ipsesͥ edio erit. cogitet ꝙͣ multa
contͣ bonum morem faciat qͣ
multa ex eis q̃ egit uemam desi¬
derent. iam irascet᷑ etiamsͥ. Ne¬
qr eĩ equus uider aliam de susi. il¬
liam de aliena cã sñam fert. Ne
respiciens testem ñ conscĩam.
Quͣto hͣuamꝰ. mitem ⁊ pat̾um
cũm pr̃are pectantib. ⁊ illes nõ
eĩ cui medet᷑ irascit᷑: At corrigi
neq̃unt. nichq nulł leue aut
spei bone capar ẽ . tollant᷑ e cetu

Expanded text:
m virtutis venit, sed in vicem. Quid quod, si bonum esset ira, perfectissimum quemque sequeretur ? Atqui iracundissimi infantes senesque et aegri sunt, et invalidum omne natura querulum est. " Non potest," inquit, " fieri " Theophrastus " ut non vir bonus irascatur malis." Isto modo quo melior quisque, hoc iracundior erit; vide ne contra placidior sonitusque affectibus et cui nemo odio sit. Peccantis vero quid habet cur oderit, cum error illos in eiusmodi delicta compellat ? Non est autem prudentis errantis odisse ; alioqui ipse sibi odio erit. Cogitet quam multa contra bonum morem faciat, quam multa ex is, quae egit, veniam desiderent ; iam irascetur etiam sibi. Neque enim aequus iudex aliam de sua, aliam de aliena causa sententiam fert. Nemrespiciens testem, non conscientiam. Quanto humanius mitem et patrium animum praestare peccantibus et illos non enim cui medetur irascitur ? At corrigi nequeunt nihilque in illis lene aut spei bonae capax est. Tollantur e coetu
Abbreviated transcription (Latin):
molliant᷑ pron miramsunt.
Q̾dam eĩ ñ nͥ meliorib uncis¬
cunt᷑ ingemis. sic̃ ualida arbu¬
sta ⁊ leta. ꝙͣuis neglecta tellus
creat. ⁊ alia fecundi soli filua est.
Itaq ⁊ ingema natura fortia
iracundiam ferunt. nich̾q tenu¬
e ⁊ exile capnint ignea ⁊ fi̾nida.
s imꝑfectꝰ illis ingorut oĩb
no exurgunt. s nͥ cito domitta
st̃ q̃ fortitudim apta erant au¬
dacie tem̾tatiq ꝯsuescunt. Qͥd:
non mutiorib aĩs uitia lemo¬
indolem malis queqr suis ostẽ¬
dam s ñ iõ uicia ñ st̃ si nature
melioris iudicia st̃. Dem̃ om̃s

Expanded text:
molliantur, prona in iram sunt. Quaedam enim non nisi melioribus innascuntur ingeniis, sicut valida arbusta laeta quamvis neclecta tellus creat, et alta fecundi soli silva est. Itaque et ingenia natura fortia iracundiam ferunt nihilque tenue et exile capiunt ignea et fervida, sed imperfectus illis vigor est no exsurgunt, sed nisi cito domita sunt, quae fortitudini apta erant, audaciae temeritatique consuescunt. Quid? Non mitioribus animis vitia leindolem malis quoque suis ostendam ; sed non ideo vitia non sunt, si naturae melioris indic
Abbreviated transcription (Latin):
lud ⁊ pͥncipale alit̾ auctum. ut
uor ẽ qͥdem. s ñ explanabilis
⁊ ꝓturbata ⁊ u̾boꝵ inefficax ut
uarios soluta. Ita ip̃m pͥncipa¬
le par̃ subtile. par̃ exactum. ca¬
p̃ gͦ iusus spẽsq rerum quib
ad impetꝰ euccet᷑. s turbidas ⁊
confusas. Ex eo ꝓcursus illa¬
rum tumultꝰ q uehem̃tes ft̃.
Metus auit sollicitudines qr ⁊
tristicia ⁊ ira ñ st. S hus que¬
dam fiłia. Ideo cito cadunt i
uesanostatim qͥ es sopor q se¬
quit᷑. Quid eẽt ira satis er¬
plicitum est. quo distet abira
appet. qͦ ebriꝰ abebrioso ⁊ ti¬
mens atimido. iratꝰ põt nõ
eẽ iracundus. nracundꝰ ñ põt
aliqñ iratus ñ ẽẽ cet̾a q̃ plib
apud grecos noĩb in spẽs irã
distingunt qͥ ⁊ apud nos uoca¬
bula sua ñ hñt. p̾t̾ito. Etiam
si amarum nos acbumqr di¬
cunus nec minꝰ stomachosũ.
rabiosum. cdamosum diffici
ponas licet. dedicatum iracũ¬

Expanded text:
lud et principale aliter ductum. Ut lud et principale aliter ductum. Ut vox est quidem, sed non explanabilis et perturbata et verborum inefficax, ut varios soluta, ita ipsum principale parum subtile, parum exactum. Capit ergo visus speciesque rerum quibus ad impetus evocetur, sed turbidas et confusas. Ex eo procursus illorum tumultusque vehementes sunt, metus autem sollicitudinesque et tristitia et ira non sunt, sed his quaedam similia. Ideo cito cadunt etvesano statim quies soporque sequitur. Quid esset ira satis explicitum est. Quo distet ab iracundia apparet; quo ebrius ab ebrioso et timens a timido. Iratus potest non esse iracundus ; iracundus potest aliquando iratus non esse. Cetera, quae pluribus apud Graecos nominibus in species iram distinguunt, quia apud nos vocabula sua non habent, praeteribo, etiam si amarum nos acerbumque dicimus, nec minus stomachosum, rabiosum, clamosum, difficilponas licet, delicatum iracun
Abbreviated transcription (Latin):
contͣ utͣmq dr̃. feras irasci: nec
miuria irritatãnec pene dolo¬
ni sue aliem cã nã etiam si hec
efficiunt: ñ het petunt. Sed di¬
cendumest. feras ira carere̾. et
rabiem. feritatem. incursum. irã
qͥdem ñ mag̃ ꝙͣ luxi᷑am. Et in
qͣsdam uoluntates: intempatio¬
res hoĩesst.Non est ꝙ credas
illiqͥ dicit ñ aper irasci memi¬
uit. ñ fidere cursu c̃ua. nec armẽ¬
tis incurrere fortib ursi. irasci
dic̃ nicitari impingui irasci qui¬
dem ñ mag̃ sciunt qͣ ignoscere.
Muta aĩalia humanis affecti¬
bus carent. bñt aut̃ siles illis
qͦsdam impulsus alioqͥn si amor
nullis eẽt ⁊ odium ẽẽt. si amici¬
cia. ⁊ simłtas. si dissensio ⁊ concor¬
dia. quoꝵ aliqͣ in illis quoq ex¬
tant uestigia. Cet̾um huma¬
st̃. nulli nͥ hoĩ concessa prudenͣ ẽ.
tm̃i nͥtutib bumanis aĩalia s
etiam uitus prohibitast̃. tota
illoꝵ ut ertͣ ita intͣ forma hu¬
mane dissilis est. Regum est il¬

Expanded text:
Contra utramque dicitur feras irasci nec Contra utramque dicitur feras irasci nec iniuria irritatas nec poenae dolorisve alieni causa; nam etiam si haec efficiunt, non haec petunt. Sed dicendum est feras ira carere et omrabiem, feritatem, incursum ; iram quidem non magis quam luxuriam, et in quasdam voluptates intemperantiores homine sunt. Non est quod credas illi qui dicit : Non aper irasci meminit, non fidere cursu cerva nec armentis incurrere fortibus ursi. Irasci dicit incitari, impingi; irasci quidem non magis sciunt quam ignoscere. Muta animalia humanis affectibus carent, habent autem similes illis quosdam impulsus. Alioquin si amor in illis esset et odium, esset amicitia et simultas, dissensio et concordia ; quorum aliqua in illis quoque exstant vestigia, ceterum humasunt. Nulli nisi homini concessa prudentia estantum virtutibus humanis animalia sed etiam vitiis prohibita sunt. Tota illorum ut extra ita intra forma humanae dissimilis est ; regium est il
Abbreviated transcription (Latin):
cii irascant᷑ s tm̃ irascunt᷑ sine
iniuirie spẽ nec sũ aliqͣ pene cu¬
piditate. deludunt᷑ itaq muta¬
tione plagarum ⁊ siniulatis
dep̾cantium lacͥis placant᷑¬
⁊ falsa ultione falsus dolortol¬
litur. Irascimur in quid sepe
ñ illis qͥ leserunt. s qͥ lesuri sunt.
ut scias iram ñex murria nascre
uerum est irasci nes lesuris. sed
ipsa cogitatõe nes ledunt ⁊ mui¬
riam qui facturꝰ ẽ iam fac̃. Ut
scias inqͥd ñ ẽẽ irampene cupi¬
ditatem infirmissumni sepe poten¬
tissinuis irascunt᷑. nec penam cõ
cupiscunt ꝙ̃ ñ sꝑant. Płimum
dirimꝰ cupiditatem ẽẽ pene exi¬
gende ñ facultatem concupis¬
cunt aũt hoĩes: ⁊ q̃ ñ possunt.
demde nemo tam humilis est
qͥ penam uel sũmi hoĩs spareñ
possit ad nocendum potentes
sumus. Aristotilis finitio nõ
multum a nr̃a abest. ait eĩ irã
ẽẽ cupiditatem doloris reponẽ¬
di. qͥdint̾ nr̃am ⁊ banc finitio¬
nem int̾sit: exeqͥlongum est.

Expanded text:
 tantum irascuntur, sine iniuriae specie nec sine aliqua poenae cupiditate. Deluduntur itaque imitatione plagarum et simulatis deprecantium lacrimis placantur et falsa ultione falsus dolor tollitur. " Irascimur," inquit, " saepe non illis qui laeserunt, sed iis qui laesuri sunt ; ut scias iram non ex iniuria nasci." Verum est irasci nos laesuris, sed ipsa cogitatione nos laedunt, et iniuriam qui facturus est iam facit. " Ut scias," inquit, " non esse iram poenae cupiditatem, infirmissimi saepe potentissimis iracupiscunt quam non sperant." Primum diximus cupiditatem esse poenae exigendae, non facultatem; concupiscunt autem homines et quae non possunt. Deinde nemo tam humilis est, qui poenam vel summi hominis sperare non possit; ad nocendum potentes sumus. Aristotelis finitio non multum a nostra abest ; ait enim iram esse cupiditatem doloris reponendi. Quid inter nostram et hanc finitionem intersit, exsequi longum est.
Abbreviated transcription (Latin):
entis arbito. lec arma q̃ aristo¬
tiles uͥtuti dat: ipsa ꝑ se pugnãt.
ñ expectant manum ⁊ hñt ñ ha¬
bent᷑. nil aluis instrum̃tis opꝰ est
satis nos inst̾uit rõne nat᷑aͣ. Huc
dedit telum. firmum ꝓpetuum.
obseq̃ns. ñ anceps. nͭ qd̃ in domi¬
num renutti posset. ñ ad ꝓuiden¬
dumtm̃. s ad res gẽndas satis ẽ
ꝑ se ipsa rõ. Et eĩ qͥd ẽ stultius
ꝙͣ ħ ab iracundia petẽ p̾sidium.
rem stabilem pro in cta fidelem
cibinfida. sainam ab egrae Qd¬

Expanded text:
entis arbitrio. Haec arma, quae Aristoentis arbitrio. Haec arma, quae Aristoteles virtuti dat, ipsa per se pugnant, non expectant manum, et habent, non habentur. Nil aliis instrumentis opus est, satis nos instruxit ratione natura. Hoc dedit telum firmum, perpetuum, obsequens, nec anceps nec quod in dominum remitti posset. Non ad providendum tantum, sed ad res gerendas satis est per se ipsa ratio ; etenim quid est stultius quam hanc ab iracundia petere praesidium, rem stabilem ab incerta, fidelem ab infida, sanam ab aegra
Abbreviated transcription (Latin):
cidi: ⁊ cum ꝑ uidices in suain culle¬
o ⁊ cum mittam in supplicium mili¬
tare. ⁊ cum tarpeio ꝓditorem bostem¬
ne publicum imponam. sñ ira eo
uultum ãoq ero quo serpentes ⁊
alia uenenata ꝑcutio. Iracundi¬
a opus ẽ ad pumendum qͥd tͥ lex
uidet᷑ irasci hus ques ñ nouit. qͦs
ñ uidit. qͦs ñ futuros sꝑate illius
S ꝯstituit nansibono uiro ob
mala facinora irasci ꝯuenit. ⁊ ob
mala iueniri fortuna. sedtam
cõmoda illoꝵ sine muidia inde¬
dampnat improbanda ñ edit.
Quid ergo: ñ cum hiꝰ õi aliquis
sapiens hẽbit in manib tange¬
tur ãns eius erit q solito com¬
motior fateor sentiet leuem q̃¬
dam tenuemq motum. nam
ut dicit zemon insipientis qͦ
aĩo etiam cum nuluꝰ sanatum
est. cicatur manet. Sentiet ita¬
q⁊ suspitões qͣsdam ⁊ umbͣs affec¬
tuum. ipsis qͥdem carebit. An¬
stotiles ait: affectꝰ qͦsdam si qͥs
uerum foret: si uelud bellica m¬
strã suni depomq possent indu¬

Expanded text:
aecidi et cum parricidas insuam culleo et cum mittam in supplicium militare et cum Tarpeio proditorem hostemve publicum imponam, sine ira eo vultu animoque ero, quo serpentes et animalia venenata percutio. " Iracundia opus est ad puniendum." Quid ? Tibi lex videtur irasci iis quos non novit, quos non vidit, quos non futuros sperat ? Illised constituit. Nam si bono viro ob mala facinora irasci convenit, et ob mala inveniri fortuna ? Sed tam commoda illorum sine invidia videdamnat improbanda, non odit. " Quid ergo ? Non, cum eiusmodi aliquid sapiens habebit in manibus, tangetur animus eius eritque solito commotior ? " Fateor ; sentiet levem quendam tenuemque motum ; nam, ut dicit Zenon, in sapientis quoque animo, etiam eum vulnus sanatum est, cicatrix manet. Sentiet itaque suspiciones quasdam et umbras affectuum, ipsis quidem carebit. Aristoteles ait affectus quosdam, si quis verum foret, si velut bellica instrumenta sumi deponique possent indu
Abbreviated transcription (Latin):
dam ultͣ q̃relas ⁊ adu̾satões ñ
exeunt. q̃dam alte gͣnes q st̃
⁊ introrsus u̾se. nulle alie spẽs
st̃ mali multiplicis Quid
eẽt ira q̃situm ẽ an nullum a¬
liud aĩal ꝙͣ in boĩe cadẽt. quo
ab iracundia distarz.⁊ que eiꝰ
spẽs ẽẽnt. Quic q̃ramus. an
ira scd̃m naturam sit. ⁊ an uti¬
lis atqr ex aliqͣ ꝑte retinenda.
anscd̃m naturam sit manife¬
stum erit siboĩem insper̾imus
quo qͥd est mittius dum in re¬
cto aĩ hĩtus est: Quid aut̃ ira
crudelius est: hoĩe alior amã¬
tius ẽ. Qͥdira infestius: homo
madintorium mutuũ genitꝰ
est. ira meritium. hic ꝯgregari
uult illa disced̾e. hic ꝓdesse illa
nocere hͥ ĩ ignotis sucturr̃e. illa ĩ
dis uel impend̾e sepatus ẽ illa ĩ
picłm dum mͦ deducat descen¬
dere. Qͥs gͦ magis naturam
ignorat rerum ꝙͣ qͥ optimo eiꝰ
opri emẽdacissimo hoc ferum
ac ꝑuiciosum intium assignat:
Iraut diximꝰ auda pene ẽ cuiꝰ

Expanded text:
m ultra querellas et aversationes non exeunt, quaedam altae gravesque sunt et introrsus versae. Mille aliae species sunt mali multiplicis. Quid esset ira quaesitum est, an in ullum aliud animal quam in hominem caderet, quo ab iracundia distaret, quot eius species essent ; nunc quaeramus an ira secundum naturam sit et an utilis atque ex aliqua parte retinenda. An secundum naturam sit manifestum erit, si hominem inspexerimus. Quo quid est mitius, dum in recto animi habitus est ? Quid autem ira crudelius est ? Quid homine aliorum amantius ? Quid ira infestius ? Homo in adiutorium mutuum genitus est, ira in exitium; hic congregari vult, illa discedere; hic prodesse, illa nocere ; hic etiam ignotis succurrere, illa etiam dis vel impendere se paratus est, illa in periculum, dummodo deducat, descendere. Quis ergo magis naturam rerum ignorat quam qui optimo eius operi et emendatissimo hoc ferum ac perniciosum vitium adsignat ? Ira, ut diximus, avida poenae est, cuius
Abbreviated transcription (Latin):
nent: faciunt quõ: cum afectꝰ
repcussit affectum. ⁊ aut metus
ant cupiditas aͥd impetͣuit nõ
infida ⁊ mala pace demq nichil
hĩt inse utile. nec acuit aĩum ad
res bellicas. nũꝙͣ eĩ uirtꝰ uitio
aduuanda. se contenta. Quo¬
state mittentis st̃ in qͣntum tor
ri potest. nͥ illa implet ãmia spi¬
ritum accendit. Utendum aut̃
illa est. non ut duce frut milite.
qd̃ falsum est. Nam si exaudit
rõem seqͥtur q qͣ ducit᷑: iam nõ
est ira. cuiuis ꝓpͥumẽ ꝯtumatia. si
uͦ repugnat. ⁊ ñ ubi iuissa est. qͥes¬
cit. s libidine fõciaq ꝓuehit᷑ tã

Expanded text:
nent ? " Faciunt. Quando ? Cum adfectus nent ? " Faciunt. Quando ? Cum adfectus repercussit adfectum et aut metus aut cupiditas aliquid impetravit. Non infida et mala pace. Deinde nihil habet in se utile nec acuit animum ad res bellicas. Numquam enim virtus vitio adiuvanda est se contenta. Quostate mittentis sunt in quantum torqri potest, nisi illa implet animum et spiritum accendit; utendum autem illa est non ut duce sed ut milite." Quod est falsum. Nam si exaudit rationem sequiturque qua ducitur, iam non est ira, cuius proprium est contumacia ; si vero repugnat et non ubi iussa est quiescit, sed libidine ferociaque
Abbreviated transcription (Latin):
iam inf̾inatamq reuocare ñ eĩ
ut dixi seꝑatas ista sedes suas di¬
ductas q hñt. s affectꝰ et rõ: in
melius peius qr mutatio aĩ est
Quomͦ gͦ rõ eccupata ⁊ oppssa
uicus resurget q̃ necessit: aut ꝙ̃¬
admed̾ ex ꝯfusione se lib̾abit in
utrum gͦ ita nichil ut faciant
eoꝵ q̃ iradictat. anut aliꝙͥ sim
chil faciunt: appet ñ ẽẽ ad actões
fortus aliꝙͥ rõne habẽt: aduo¬
cabatis. demq int̾rogo. ualẽ¬
tior est ꝙͣ rõ an infirmior: si
ualentior: quomͦ illi modum
rõ pot̾it impon̾e cum par̾e insi
nuibeccilliora ñ soleant: Si m¬
firmior ẽ: siue h̃ ꝑse ad rerum
effectꝰ sufficit ratio. nec deside¬
rat imbecillioris auxilium. At
irati qͥdam constant sͥ.⁊ ꝯtinẽt.
sua sponte decidit. ñ cum in ip̃o
fuore ẽ:Tunc eĩ potentior ẽ. Qͥd
ergo: ñ aliqũm ira quoq ⁊ di¬
mittunt incolumes utactos¬
qr ques ed̾unt. ⁊ a nocendo asti¬

Expanded text:
iam infirmatamque revocare. Non enim, iam infirmatamque revocare. Non enim, ut dixi, separatas ista sedes suas diductasque habent, sed affectus et ratio in melius peiusque mutatio animi est. Quomodo ergo ratio occupata et oppressa vitiis resurget, quae irae cessit ? Aut quemadmodum ex confusione se liberabit, inUtrum ergo ita ut nihil faciant eorum quae ira dictat an ut aliquid ? Si nihil faciunt, apparet non esse ad actiones fortius aliquid ratione haberet, advocabatis. Denique interrogo : valentior est quam ratio an infirmior ? Si valentior, quomodo illi modum ratio poterit imponere, cum parere nisi imbecilliora non soleant ? Si infirmior est, sine hac per se ad rerum effectus sufficit ratio nec desiderat inbecillioris auxilium. " At irati quidam constant sibi et se consua sponte decedit, non cum in ipso fervore est ; tunc enim potentior est. " Quid ergo ? Non aliquando in ira quoque et dimittunt incolumes intactosque quos oderunt et a nocendo absti
Abbreviated transcription (Latin):
mota eĩ semeli extussa mens:
Ult̾iora nes in sua rapiunt. nec
regressum relinquunt. ut in p̾¬
ceps datis corporib: nlłm sin ar¬
bitrium ẽ. nec resistere morari¬
ne deiecta potuerunt s ꝯsilium
õe ⁊ penitenciam: nreuocabil
p̃cipitatio abscidit. ⁊ ñ licet eo
ñ puenire quo ñ ire licuisset.
Ita aĩmꝰ sim iram amorem
aliosq se ꝓiecit affectꝰ ñ ꝑmuit¬
tit᷑ reprim̾e impetum. rapiat
illum oportz ⁊ ad unum agat
pondꝰ suum ⁊ uitioꝵ nat᷑a pro¬
dins Optĩm ẽ pͥmum nrita¬
mentum e pots spnere.
ipsisq repugnare sem̃b ⁊
dare oꝑam ne incidamꝰ mirã.
Namsi cepit ferre tnͣsuersos:
difficilis ad salutem recursus
cendus est. nam cum intͣiit ⁊¬
portis se intulit modum a cap¬
tuus ñ accepit. Neq eĩ se posi¬
tus ẽ aĩus ⁊ extrinsetꝰ speculat᷑ͤ
affectꝰ ut ilos ñ patiat᷑ ultra
qͣm oportet ꝓcede s in affc̃m
illam mur ⁊ salutarem: ꝓditã

Expanded text:
mota enim semel et excussa mens mota enim semel et excussa mens ulteriora nos vi sua rapiunt nec regressum relinquunt. Ut in praeceps datis corporibus nullum sui arbitrium est nec resistere morarive deiecta potuerunt, sed consilium omne et paenitentiam irrevocabilis praecipitatio abscidit et non licet eo non pervenire, quo non ire licuisset, ita animus si in iram, amorem aliosque se proiecit adfectus, non permittitur reprimere impetum ; rapiat illum oportet et ad imum agat pondus suum et vitiorum natura proclivis. Optimum est primum irritamentum irae protinus spernere ipsisque repugnare seminibus et dare operam, ne incidamus in iram. Nam si coepit ferre transversos, difficilis ad salutem recursus cendus est ; nam cum intravit et portis se intulit, modum a captivis non accipit. Neque enim sepositus est animus et extrinsecus speculatur adfectus, ut illos non patiatur ultra quam oportet procedere, sed in adfectum illam vim et salutarem proditam
Abbreviated transcription (Latin):
inqͥt ñ ledit pena ledit. bonogͦ
na ire ꝯuenit. Quur bonꝰ pena
ũ gaudet. ñ gandebit ne eo qͥd̃
affectu. cui pena noluptati est.
gͦ ñ est naturalis ira. Nonꝙͥ
menda ẽ qr utiłsepe fuit: Extol¬
lit aĩos ⁊ ncitat. nec quicꝙͣ sñ
illa magnificum in bello fortitu¬
do gerit. nͥ hinc flamma subdita
est ⁊ h̾stimłs pagitauit misit¬
q inꝑicula audaces. Optĩmi
taq quidam putant tempare
iram. non tollere. eoq detracto
qd̃ exundat ad sabitarem mo¬
dum cog̾e. id uero retin̾e sñ qͦ
languebit actio. ⁊ ius. ac ingor.
oñ resoluet᷑. Primum facilius ẽ
exclud̾e ꝑicosa qͣiͣ rege̾ ⁊ non
admitt̾e ꝙͣ admmissara modera¬
ri. Nain cum se in possessione
posuerunt potenciora rectore
st̃. nec recidi minui ne patum¬
tur. demĩrõ ipsa cuifreni tradũ¬
tur. tamdiu potens est: ꝙͣ dui
diducta est ab effectib. Simis¬
cuit se illis ⁊ inqͥnauit ñ põt cõ¬
tinere qͦs sũmou̾e potuisset. cõ¬

Expanded text:
laedit; bono ergo na irae convenit. Si vir bonus poena non gaudet, non gaudebit ne eo quidem adfectu, cui poena voluptati est ; ergo non est naturalis ira. Numquimenda est, quia utilis saepe fuit ? Extollit animos et incitat, nec quicquam sine illa magnificum in bello fortitudo gerit, nisi hinc flamma subdita est et hic stimulus peragitavit misitque in pericula audaces. Optimum itaque quidam putant temperare iram, non tollere, eoque detracto, quod exundat, ad salutarem modum cogere, id vero retinere sine quo languebit actio et vis ac vigor animi resolvetur. Primum facilius est excludere perniciosa quam regere et non admittere quam admissa moderari ; nam cum se in possessione posuerunt, potentiora rectore sunt nec recidi se minuive patiuntur. Deinde ratio ipsa, cui freni traduntur, tam diu potens est quam diu diducta est ab adfectibus ; si miscuit se illis et inquinavit, non potest continere quos summovere potuisset. Com
Abbreviated transcription (Latin):
libuerit relictis inques ira uiri¬
um erarsit Aspic̾e cesas gladio
contiones ⁊ plebem mimssomi¬
lite ꝯtrucidatam ⁊ in ꝑniciem
ꝓmiscuam totos ppłos capitis
dampna tanꝙͣ aut curam no¬
stram deserentib. aut auctori¬
tatem ꝯtempnentib. Qͥd gla¬
dictorib q̃r ppłs irascit᷑ ⁊ tam
imq ut inurian outet. ꝙ non
libent̃ peunt: contempii se iu¬
dicat ⁊ uultu gestu ardore aspe¬
ctatore in adu̾sarium ũtitur.
pueroꝵ qͥ si cecid̾iut tram ũb̾ari

Expanded text:
libuerit relictis in quos ira virilibuerit relictis in quos ira viritim exarsit aspicere caesas gladio contiones et plebem immisso milite contrucidatam et in perniciem promiscuam totos populos capitis damnatos tamquam aut curam nostram deserentibus aut auctoritatem contemnentibus. Quid ? Gladiatoribus quare populus irascitur et tam inique, ut iniuriam putet, quod non libenter pereunt ? Contemni se iudicat et vultu, gestu, ardore a spectatore in adversarium vertitur. puerorum, qui si ceciderunt, terram verberari