comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
regi. astud leue ẽ quidtimemꝰ. Graue
ẽ potius semel mouãt quã sempim¬
pendeat. Ego ne aũt ꝑire timea. cum
tra añ meꝑeat cum ista que qͣtiũtur
⁊ q̃ quatiunt̾ et ĩ iniuriam nr̃am nõ
sine sua ueniũt. helicem burimq to¬
cam mare accepit. Egoduno corpu¬
sculo timeam: sup̃ oppita duo naui¬
ppłos auttras aut infra semare ĩclu¬
sic: Egorecusem meum finẽ cum scĩa
me sinefine nõcẽ immocum cumsciã
omĩa eẽ finita. et egoultimum suspi¬
rium timẽs. Quãtum potes itaq ip̃e
te cobortare luciliꝯtͣ metum mortis
Hicest quinos humiles facit.hicẽq
uitam ip̃am crupcit inquietat ac ꝑ¬
dit. Hic oĩa ista dilatattrarum motu
⁊fulmina queoiã feres ꝯtaniter. ¶Si co¬
gitamñs nichil int̾ee int̾ est. int̾ exignũ
tp̃e et longum horcsunt quas ꝑdimꝰ.
puta dies eẽ.puta menses. puta an¬
noc ꝑdimus illos. nempe ꝑituros.
Quid oro te refert si ño ꝑueniam ao

Expanded text:
rogi". Istud leue est: quid timemus? graue rogi". Istud leue est: quid timemus? graue est: potius semel incidat quam semper impendeat. Ego autem perire timeam, cum terra ante me pereat, cum ista quatiantur quae quatiunt et in iniuriam nostram non sine sua ueniant? Helicen Burinque totas mare accepit: ego de uno corpusculo timeam? Supra oppida duo nauipopulos aut terra aut infra se mare inclusit!: ego recusem mei finem, cum sciam me sine fine non esse? Immo cum sciam omnia esse finita, ego ultimum suspirium timeam? Quantum potes itaque, ipse te cohortare, Lucili, contra metum mortis: hic est qui nos humiles facit; hic est qui uitam ipsam, cui parcit, inquietat ac perdit; hic omnia ista dilatat, terrarum motus et fulmina. Quae omnia feres constanter, si cogitaueris nihil interesse inter exiguum tempus et longum. Horae sunt quas perdimus; puta dies esse, puta menses, puta annos: perdimus illos nempe perituros. Quid, oro te, refert num perueniam ad
Abbreviated transcription (Latin):
si despicere fortunam suꝑuacua pro¬
mittente leuia minatem. si uolumꝰ
tranquille degere et ip̃is diis defeli¬
citate ꝯtrou̾siam age̾.nia. ĩ expedito
ẽ habenda. siue illa in sidie. suũ mor¬
bipetant sir̾ hastium gladii. siue ca
dẽtium fragor siuc iparum runa t̃¬
rarum. siue uasta uis ignium ũbes
agrosꝙ pari cladeꝯ plexa: Qui nol
camaccipiet quid aluid debeo. qua
excũdem hortari et cum bonis oĩb
emittẽ: uade fortit᷑. uade felicit᷑. nicħl
dubitaui̾s reddehis nõdre. s detpre.
ẽ questio. facis quod qñꝙ faciẽdum
c̃. Nec rogauĩs nec timueris. nec ter
uelut maliꝙ malum cxiturum tu¬
leris ietro. Rerum nat᷑a que tegenint
expecta. ocus melior ac tutior. Illic
ño tremũt t̾re nec inter se uẽti cum
magno nubium metusẽ. Non ar
ma concrariis depoĩta uexillis ⁊ m
murtuã ꝑniciem multorum miliũ
par furor aut pestilentia ⁊ artẽtes pro¬
miscue cõmunesꝙ ppłis catentib

Expanded text:
si despicere fortunam superuacua promittentem, leuia minitantem, si uolumus tranquille degere et ipsis diis de felicitate controuersiam agere, anima in expedito est habenda: siue illam insidiae siue morbi petent siue hostium gladii siue insularum cadentium fragor siue ipsarum ruina terrarum siue uasta uis ignium urbes agrosque pari clade complexa, qui uolet illam accipiat. Quid aliud debeo quam exeuntem hortari et cum bonis ominibus emittere? "Uade fortiter, uade feliciter! Nihil dubitaueris: redderis. Non de re sed de tempore est quaestio, facis quod quandoque faciendum est. Nec rogaueris nec timueris nec te uelut in aliquod malum exiturum tuleris retro: rerum natura te, quae genuit, expectat et locus melior ac tutior. Illic non tremunt terrae nec inter se uenti cum magno nubium fragore ma contrariis disposita uexillis et in mutuam perniciem multorum milium par furor, non pestilentia et ardentes promiscue communes populis cadentibus
Abbreviated transcription (Latin):
iacentes exitat. ⁊ omĩa exꝑiri sua¬
det. siferas lineas et pisa eclusas
ꝯtineas. demas ergo eques celis
incessit temꝑabunt fugant ꝑip̃a
que fug̾at ꝓculcabunt formidi¬
nem acerrima uirtus est quã ul¬
timna nesc̃itas extendit. Relinquat
oportet securi aliquid metus mł¬
tranquilloq regi fida sunt auxi¬
lia sua quibꝰ adcoẽm salutem u¬
tatur głosusq miles publice enĩ
securitati dare oꝑam iuudetur oẽ
laborem libens patitur ut paren¬
tis custos. ut illo acerbo ⁊ sanguia¬
no necẽe est stipentur stipatores
sui. nõ põt hre quisquam bone
ac fite uoluntatis ministros qb̃
intormẽtis et ecculeo ⁊ferramẽ¬
tis admortem paratus utitur:
quib nõ alit quam bestiis hoĩes
tior ut homines deosq ac iuin¬
ductus ut nõ liceat illi mutare i¬
mores. Hoc enim int̾cetã uel
pessimum h̃t crudelitas ꝑscuerã¬
dum est nec admeliora patet re¬
gressus. Sccła enim scelerib tu¬
enda sunt. quid aut eo infelicius

Expanded text:
iacentes excitat et omnia experiri suadet. Sic feras linea et pinnae clusas contineant ; easdem a tergo eques telis incessat, temptabunt fugam per ipsa, quae fugerant, proculcabuntque formidinem. Acer- rima virtus est, quam ultima necessitas extundit. Relinquat oportet securi aliquid metus mutranquilloque regi fida sunt auxilia sua, ut quibus ad communem salutem utatur, gloriosusque miles publicae enim securitati se dare operam videt omnem laborem libens patitur ut parentis custos ; at illum acerbum et sanguinarium necesse est graventur stipatores sui. Non potest habere quisquam bonae ac fidae voluntatis ministros, quibus in tormentis ut eculeo et ferramentis ad mortem paratis utitur, quibus non aliter quam bestiis hominestior, ut qui homines deosque teductus, ut non liceat illi mutare mores. Hoc enim inter cetera vel pessimum habet crudelitas, perseverandum est nec ad meliora patet regressus ; scelera enim sceleribus tuenda sunt. Quid autem eo infelicius,
Abbreviated transcription (Latin):
accedo absconde te in ocio: set
et ip̃m ocium absconde hoc te
facturum stoycoꝵ etiam siñ
p̃cepto ad exẽplum. l scias. set
expccpto quoq facias et tibi
er cum uoles aꝓpbabis. necad

Expanded text:
accedo; absconde te in otio. Sed et ipsum otium absconde. Hoc te facturum Stoicorum etiam si non praecepto, at exemplo licet scias. Sed ex praecepto quoque facies ; et tibi et cui voles adp
Abbreviated transcription (Latin):
tatem ua et pucto securitas con¬
stat. Quid ergo est quod facit¬
nos pigres mertesq. nemo nost
cogitat quãdoq sibi echoc domi
excudum. ¶Sac ueteres in qli¬
nos indulgentia loci et ꝯsuctuto
etiam interiniurias detinet ius
adusuc hoc corpus liber ee tamꝙͣ
migraturus hita. ꝓpone tibi qn¬
hoc otubnio caredum fortior eĩs
ad neccͣitatem excund̾ siquẽad¬
modum suus finis eueniet ĩmẽ
tehabebis omiã sine fine aupi¬
scentib nullius rei meditatiotã
necẽla est ulia eñ ex̾cetur fortas

Expanded text:
tatem via et puncto securitas contatem via et puncto securitas constat. Quid ergo est, quod nos facit pigros inertesque ? Nemo nostrum cogitat quandoque sibi ex hoc domicilio exeundum; sic veteres inquilinos indulgentia loci et consuetudo etiam inter iniurias detinet. Vis adversus hoc corpus liber esse ? Tamquam migraturus habita. Propone tibi qhoc contubernio carendum; fortior eris ad necessitatem exeundi. Sed quemadmodum suus finis veniet in mentem omnia sine fine concupiscentibus ? Nullius rei meditatio tam necessaria est. Alia enim fortas
Abbreviated transcription (Latin):
uistu cogitare id in manib eẽ
ꝯsilium ad quod fama nõ ꝑti¬
net. ¶Hoc unum intue̾ ut
te fortune quam ccleume eupi¬
as. alioquĩ adderũt qui destõ tuo
male existimẽt. Inuemec etiam
ꝓfessos sapĩam qui iuim inferẽ¬
dam uite sue negent et nefas iu¬
dicent ip̃m int̾emptorere sui fici
Expecta nonum eẽ eritum que
natura decreuit hec quidicit no
⁊idet selibtatis uiam clande mi¬
⁊ melius et̾na lex fecitqͣ quidẽ
Funum in croitum nobiseronitã
declit exitus multos. Ego expecter
uł morbi crudelitatem ul hemĩs
cum possim ꝑmeclia exire tormẽ¬
ta et ad usa discute hacẽ unũ cu
de uita nõ possumus queri nemi¬
nem terret.bono loco res humane
eẽ miser. placet uiu̾e nõplac. lic
coreu̾ti. uñ uenisti. ut dolorem:
capitis leuares sanguinem sepee
misisti adextenuãdum corpus
uena ꝑcucitur. nõ opus est nasto
uulnẽ dundere pcordia sca pello
aꝑitur ad illam magnam liber¬

Expanded text:
Vis tu cogitare id in manibus esse Vis tu cogitare id in manibus esse consilium, ad quod fama non pertinet! Hoc unum intuere, ut te fortunae quam celerrime eripias; alioquin aderunt, qui de facto tuo male existiment. Invenies etiam professos sapientiam, qui vim adferendam vitae suae negent et nefas iudicent ipsum interemptorem sui fieri; expectandum esse exitum, quem natura decrevit. Hoc qui dicit, non videt se libertatis viam eludere. Nil melius aeterna lex fecit, quam quod unum introitum nobis ad vitam dedit, exitus multos. Ego expectem vel morbi crudelitatem vel hominis, cum possim per media exire tormenta et adversa discutere ? Hoc est unum, cur de vita non possimus queri: neminem tenet. Bono loco res humanae ser est. Placet; vive. Non placet; licet eo reverti, unde venisti. Ut dolorem capitis levares, sanguinem saepe misisti. Ad extenuandum corpus vena percutitur. Non opus est vasto vulnere dividere praecordia; scalpello aperitur ad illam magnam liber
Abbreviated transcription (Latin):
bonia. Quid te inquid delectat
alienum negm agere nõ ꝑsua¬
sit illi manus sibi attulit. nec
sine causa. nam post diem ter¬
cium aut qrtum inimicimo¬
riturus arbitrio siuiuit alienũ
negociũ agit. nõpossis itaq de
re muniusum ꝓnunciare cum
mortem uis ext̃na denunciat
occupanda sit. an expectãda mł¬
ta enim sũt que ĩutrãq ꝑtem
trahere possunt.S altera moͬs
cum torm̃to. altera simplex ⁊
facilis est. Quid ni huic iniciẽ¬
da sit manus quẽ admedum
naim eligam nauigaturus
et domum hitaturus ita mor¬
Innulla te magis quam imor¬
te morem animo gerere de be¬
mus exea que impetum cep̃
siue ferrum appetit siuelaq̃u
siue aliquan potd̃em uenas oc¬
cupantem ꝑgat ⁊ uincula ser¬
uitutis obrumpat. uitã ⁊ alii
aꝓpbare quisq d mortẽ sibi
optima est que placet. stulte ħ
cogitantur aliquis dicit me
parum fortiter fecisse: aliquis
nimis teme aliquis fuisse ali¬
quod genus mortis animosi

Expanded text:
bonia: " Quid te," inquit, " delectat bonia: " Quid te," inquit, " delectat alienum negotium agere?" Non persuasit illi; manus sibi attulit nec sine causa. Nam post diem tertium aut quartum inimici moriturus arbitrio si vivit, alienum negotium agit. Non possis itaque de re in universum pronuntiare, cum mortem vis externa denuntiat, occupanda sit an expectanda. Multa enim sunt, quae in utramque martem trahere possunt. Si altera mors cum tormento, altera simplex et facilis est, quidni huic inicienda sit manus ? Quemadmodum navem eligam navigaturus et domum habitaturus, sic morIn nulla re magis quam in morte morem animo gerere debemus. Exeat, qua impetum cepit; sive ferrum appetit sive laqueum sive aliquam potionem venas occupantem, pergat et vincula servitutis abrumpat. Vitam et aliis adprobare quisque debet, mortem sibi. Optima est, quae placet. Stulte haec cogitantur: "aliquis dicet me parum fortiter fecisse, aliquis nimis temere, aliquis fuisse aliquod genus mortis animosius."
Abbreviated transcription (Latin):
et destinatum sibi supplicium
sciet nõ ꝯmodabit pene suena¬
num si ibi comodaret stultitia
mori. uenit qui occidat. expec¬
ta. quid occupas. quare suscipiᷤᷤ
aliene crudelitatis ꝓturatorem
Utrum inuides c̾arnifici tuo
an parcis. Soc̃tes potuit ab¬
stinentia finire uitam.⁊ ĩedi¬
a potius quam ueneno mori.
triginta tam̃ dies ĩ carcere et
mexpectatt̃e mortis exegit. ñ
hoc a io tamquam omĩa fieri
possẽttan qua multas spes
tam logum tp̃c reciꝑet. S lit
pberet se legib ut fruendum
amicis eytremum socratem
daret. Quid erat stultius quã
morte contepn̾e. uenenum
timẽ. stribonia graus femiã
amica dui filii fuit adolescẽ¬
tis tam solidi quã nobilis ma¬
iora spantis quam illo seculo
quisqua sperare pot̾at aut ip̃eullo
cum eger asenatu in lectica rela¬
tuscẽt nõ sane freqũctib exeqis
om̃es eni necessarii dẜuerãt im¬
pieiam nõ reum set funus hr̃e
cepit ꝯsilium utrum ꝯscisseret i¬
mortem an expectaret. Ciustri¬

Expanded text:
et destinatum sibi supplicium sciet, non commodabit poenae suae manum; sibi commodaret. Stultitia mori. Venit qui occidat. Expecta. Quid occupas ? Quare suscipis alienae crudelitatis procurationem ? Utrum invides carnifici tuo an parcis ? Socrates potuit abstinentia finire vitam et inedia potius quam veneno mori. Triginta tamen dies in carcere et in expectatione mortis exegit, non hoc animo tamquam omnia fieri possent, tamquam multas spes tam longum tempus reciperet, sed ut praeberet se legibus, ut fruendum amicis extremum Socraten daret. Quid erat stultius quam mortem contemnere, venenum timere ? Scribonia, gravis femina, amita Drusi Libonis fuit, adulescentis tam stolidi quam nobilis, maiora sperantis quam illo saeculo quisquam sperare poterat aut ipse ullo. Cum aeger a senatu in lectica relatus esset non sane frequentibus exequiis, omnes enim necessarii deseruerant impie iam non reum, sed funus; habere coepit consilium, utrum conscisceret mortem an expectaret. Cui Scri
Abbreviated transcription (Latin):
nos iatura custodit cui ꝑmit¬
tit necessitas sua circumspiciat
cxitum mollem. cui ad manũ
plura sũt ꝑ que sese afferat isde¬
lectum agat et qua potissimũ
libe̾tur consideret. ¶ Cui diffi¬
cilis eccasio est is ꝓximam quã¬
q poptimna arripiat. sit licet
inaudita sit noua. nõ decrit
admortem ingenium cui nõ
defuerit animuis uides quez¬
admoclum extrema quoq mã¬
cipia ubi illos stimulos adegit
dolor erciterur et intentissimas
custedias fallant. Ille uir magnꝰ
est qui mortem sibi nõ tantũ
impͥauit sc̃t in uenit ¶ Ereod
tiba an piere plura exẽpla ꝓmisiẜo
baris lanceam quam maduer¬
sarios acceperat totam iugulo
um iam dirꝯum effugio. qua¬
re ergo mortem armatus expec¬
to.tanto ho speciosius spectacu¬
lum fuit quanto honestius mo¬
ri discunt hoĩes quam cecidere
bunt illi quos adu̾sus hoc ca¬
sus instruxit longa medita¬
tio et magistra rerum omĩũ
ratio. ¶Illa nos docet fati uari¬

Expanded text:
nes natura custodit. Cui permitnes natura custodit. Cui permittit necessitas sua, circumspicit exitum mollem: cui ad manum plura sunt, per quae sese adserat. is dilectum agat et qua potissimum liberetur. consideret: cui difficilis occasio est, is proximam quamque pro optima arripiat, sit licet inaudita, sit nova. Non deerit ad mortem ingenium, cui non defuerit animus. Vides, quemadmodum extrema quoque mancipia, ubi illis stimulos adegit dolor, excitentur et intentissimas custodias fallant ? Ille vir magnus est, qui mortem sibi non tantum imperavi:, sed invenit. Ex eodem tibi munere plura exempla promisi.baris lanceam, quam in adversarios acceperat, totam iugulo um iamdudum effugio ? Quare ego mortem armatus expecto:" Tanto hoc speciosius spectaculum fuit, quanto honestius mori discunt homines quam occidere. bunt illi, quos adversus hos casus instruxit longa meditatio et magistra rerum omnium ratio: Illa nos docet fati vari
Abbreviated transcription (Latin):
eẽ quam animose inꝑfundam
se altitudĩem maris au̾t abscisse
ruyis inmisiss uidiq destitut
inuenit quẽad modum mortẽ
sbidebẽt et celum ut scias ad
moriendum. nicħeliud ĩ moã
ec̃ quam uelle existimetur defec¬
tio hominis acerimi ut cuiq
uisum exit. dũ hoc ostet p̃feren
ouncẽtuipissimam mortem
fuituti mundissime. ¶ Qm̃
cqri soroois exemphis uti per¬
seuerabo plus eram a se quisq
eciget. si urderit hanc rem etã
catonos sipionesq ⁊ aho quo
adire cum admiratione ꝯlue¬
uimus supiti imitationẽ posi¬
tos putauimus iam ego istam
uirtutem habẽ̾ tam multa exẽ¬
pla in ludo bestiario quam ĩdu¬
cih killi cuulis ostendam. cum
ad ueheretur nuꝑ int̾ custodia
quidam ad matutinũ spectacu¬
lum missus tamquam sõpno
p̾mente mutaret caput usq e
codimisit donec radiis inserẽt
et tam diu se insecdili suo tenu¬
it donec ceruicem aucumactu
rote frangẽt.eodem uchiculo quo

Expanded text:
esset, quam animose in profundam esset, quam animose in profundam se altitudinem maris aut abscisae rupis inmisisset! Undique destitutum invenit, quemadmodum et mortem sibi deferret et telum, ut scias ad moriendum nihil aliud in mora esse quam velle. Existimetur de facto hominis acerrimi, ut cuique visum erit, dum hoc constet, praeferendam esse spurcissimam mortem servituti mundissimae. Quoniam coepi sordidis exemplis uti, perseverabo. Plus enim a se quisque exiget, si viderit hanc rem etiam Catones Scipionesque et alios, quos audire cum admiratione consuevimus, supra imitationem positos putamus; iam ego istam virtutem habere tam multa exempla in ludo bestiario quam in ducibus belli civilis ostendam. Cum adveheretur nuper inter custodias quidam ad matutinum spectaculum missus, tamquam somno premente nutaret, caput usque eo demisit, donec radiis insereret, et tamdiu se in sedili suo tenuit, donec cervicem circumactu rotae frangeret. Eodem vehiculo, quo
Abbreviated transcription (Latin):
reiusum qui excitet dies uemiet
nõ est quod existimes magnis
tĩtum uiris hec robur fuise gro
ẜuitutis humane claustra per¬
rumꝑent nõ et qui iuudice hor
fieri nisi acantione horsieri nũ
possequi quã ferro nõ emifat ai¬
mami manuextrarit cum nil¬
lssime sorti homines ingẽti
impetu intutum enaẜĩt cumq
qnomodo mori nõlicuisser. nec
arhitrium suum instrim̃ta mõ¬
tis eligtͣ obuia queq rapue¬
runt et que natur nõ erãt nori¬
a in satela fecerunt noꝑ in lu¬
do bestiariorum unus egermanis
cum ad. natutina spectacła paret᷑
secessit ad exornandum corpus
nullum alium ibiei dabaturi
sinc custode secretum ibilignu
roquod emundãda obscena ao¬
herente spongiapositum est to¬
tum ingulam farsit et in p̃clu¬
sis faucib spiritum emisit. hoc
fuit morti ꝯtumelia m facereata
ꝓrsus parum munte et paru
decenter. Quid est stultius quã
fastidiose mori. S uuum fortẽ
odignum euisi fastioiretur elc¬
tio quam fortit ille gladiousus

Expanded text:
rei usum qui exigat dies veniet. Non est quod existimes magnis tantum viris hoc robur fuisse, quo servitutis humanae claustra perrumperent; non est quod iudices hoc fieri nisi a Catone non posse, qui quam ferro non emiserat animam manu extraxit. Vilissimae sortis homines ingenti impetu in tutum evaserunt, cumque e commodo mori non licuisset nec ad arbitrium suum instrumenta mortis eligere, obvia quaeque rapuerunt et quae natura non erant noxia, vi sua tela fecerunt. Nuper in ludo bestiariorum unus e Germanis, cum ad matutina spectacula pararetur, secessit ad exonerandum corpus; nullum aliud illi dabatur sine custode secretum. Ibi lignum id, quod ad emundanda obscena adhaerente spongia positum est, totum in gulam farsit et interclusis faucibus spiritum elisit. Hoc fuit morti contumeliam facere. Ita prorsus; parum munde et parum decenter; quid est stultius quam fastidiose mori ? O virum fortem, o dignum, cui fati daretur electio ! Quam fortiter ille gladio usus
Abbreviated transcription (Latin):
ni hoc optabile sit. nõ quia urit
meignis. Set quod nõ uincit
nichilẽ uirtute prestantius
nichil pulcrius et bonum est
et obtabile quicꝗd exhuius
geritur imꝑio. Uale.

Expanded text:
ni hoc optabile putem — non quod urit me ignis, sed quod non vincit ? Nihil est virtute praestantius, nihil pulchrius. Et bonum est et optabile, quicquid ex huius geritur imperio. VALE.
Abbreviated transcription (Latin):
iactatur totidem hostes ẽẽ quot ser¬
uos. Nõ hẽmus illos hostes s faci¬
animo ẜuus est hoc illinocebit. O¬
stende quis nõ sit. alius libidini ser¬
uit alius auaricie. alius ambitom
etamatur. nõ põt amor cum timo¬
re misceri. Restissime tefacere

Expanded text:
iactatur, totidem hostes esse quot servos. Non habemus illos hostes, sed facianimo. "Servus est." Hoc illi nocebit? Ostende, quis non sit; alius libidini servit, alius avaritiae, alius ambitioni, et amatur; non potest amor cum timore misceri. Rectissime ergo facere
Abbreviated transcription (Latin):
cessitate grauissima rogandi libe¬
randa ẽ. Illud b̃nficium iocundr̃
uicturum manimo. ꝙ obuiam¬
uenit. Si uõ ꝯtingit p̃uenirei
pluri rogintis u̾ba int̾cidenda st̃
neg rogari uidamur. sz c̃tiores
fcĩ. statim ꝓmitramus facturos
cibi sabutaris ẽ et aqua tempe¬
stiuc data remedii locum opti¬
net. Ita quãuis leue ⁊ uulgare
bñficium sit. Si presto fuit si ꝑ¬
rimam quamq horam nõ per¬
diderit multum sibiabierit gͣ
te facit. nõ est dubium. quin
libent̾ faciat. Itaꝙ letus facit
ctinouit sibi animi sui nul
uitata guitatate ⁊ tristiciam
corrumpit cum ꝑmitt̾ent i¬
nultu negãtium. Quãto meli
humana benignaq om̃dare
quod p̾stes ut ille se castiget q
tardior in rogando fuit. Adicia
licet familiarem q̃relam. Ira¬
scortibi quod cum aliquid de¬
siderasses. nõ olim scire me uo¬
liusti quod tam diligent̾ rog.¬
sti quod quequã adhibusti
Ego uõ gratulor michi quod
mel rusticitati ignoscitur ex hoc

Expanded text:
cessitate gravissima rogandi libecessitate gravissima rogandi liberanda est; illud beneficium iucundum victurum in animo sciagit praevenire, plura rogantis verba intercidamus ; ne rogati videamur sed certiores facti, statim promittamus facturosqcibi salutaris est et aqua tempestive data remedii locum obtinuit, ita, quamvis leve et vulgare beneficium est, si praesto fuit, si proximam quamque horam non perdidit, multum sibi adicit grate facit, non est dubium, quin libenter faciat ; itaque laetus facit et induit sibi animi sui vultmitata gravitatem et tristitiam corrupit, cum promitterent vultu negantium. Quanto melius humana benignaque commendare, quae praestes ! Ut ille se castiget, quod tardior in rogando fuit, adicias licet familiarem querellam : " Irascor tibi, quod, cum aliquid desiderasses, non olim scire me voluisti, quod tam diligenter rogasti, quod quemquam adhibuisti. Ego vero gratulor mihi, quod mel rusticitati tuae ignoscitur." Sic
Abbreviated transcription (Latin):
gratum est b̃nficium
quod diuint̾manus dã¬
tis hesit quod quis egredi¬
mittere uisus ẽ et sic darcꝰ tanqͣ
s̃bi eripetur. Etiam siquid int̾¬
uenit more eiutemus omĩno
ne delibãsse uid̾amur. ꝓ ximus
ẽ anegante qui dubitauit nul¬
lamqꝰ uiniit grãm. Namcum
ĩbñficio iocundissima sit tribuẽ¬
tis uoluntas quia nolente se tri
lia occurrentia. ubi nulla mora
fuerit uibi inaccipientib uerecũ¬
dia. Optimum ẽ. intecedẽ deside¬
rium eiusq ꝓrimum sequi illõ
meli occupare ante quam rogem̃
os ocurrat et suffundatur robore
qui hoc torm̃tum remittit. mul¬
tiplicat munus suum no tulit
gratis quecum rogasset accepit
qͣm quidem ut maiorib nr̃is gͣ¬
uissimis uiris uisum ẽ. Nulla
Sres carius ꝯstat quam que p̾ci¬
bus ep̾ta est. ¶ Molestum uer
bum ẽ et honerosum dimissũ
uultu dicendum rogo. ꝓperet¬
licet bnficium sero dedit qui ro¬
ganti tedit. Ideo diuinamda cuiq̃
uoluntas et cum intelłeta ẽ ne¬

Expanded text:
gratum est beneficium, quod diu inter dantis manus haesit, quod quis aegre dimittere visus est et sic dare, tamquam sibi eriperet. Etiam si quid intervenit morae, evitemus omni modo, ne deliberasse videamur; proximus est a negante, qui dubitavit, nullamque iniit gratiam. Nam eum in beneficio iucundissima sit tribuentis voluntas, quia nolentem se triblia, occurrentia, ubi nulla mora fuit nisi in accipientis verecundia. Optimum est antecedere desiderium cuiusque, proximum sequi. Illud melius, occupare ante quam rogemur, os concurrat et suffundatur rubor, qui hoc tormentum remittit, multiplicat munus suum. Non tulit gratis, qui, cum rogasset, accepit, quoniam quidem, ut maioribus nostris grissimis viris nulla res carius constat, quam que precibus empta est. Molestum enim verbum est et onerosum demissoque vultu dicendum Rogo? licet, sero beneficium dedit, qui roganti dedit. Ideo divinanda cuiusque voluntas et, cum intellecta est, ne
Abbreviated transcription (Latin):
est utrum excesso lac̾to torq̃ã¬
tui anremissa manu effluant
Gladius idem et stringit ⁊ tr̃as¬
forat quam p̃sso articulo uene¬
rit refert. Idem ẽ quod datur s
int̾est quomõ detur quam ⁊¬
ꝙ nõ sunt exasꝑanda bñficia nec
quicq̃m illis triste miscendum

Expanded text:
erest, utrum excusso lacerto torqueanerest, utrum excusso lacerto torqueantur an remissa manu effluant, gladius idem et stringit et transforat, quam presso articulo venerit, refert, ita idem est, quod datur, sed interest, quomodo detur. Quam que non sunt exasperanda beneficia nec quicquam illis triste miscendum.
Abbreviated transcription (Latin):
quales regie potentie potatuz
ministrisunt quos delectat
suꝑbie sue lẽgum spectaculu
minusq se iudicant posse nͥ
diumultum singłis quid pos¬
sint ostenderint nichil ꝯfestim
nichi semel faciunt iniurie
corum p̾cipites lenta bñficia sũt
mere quatum more aditis. In
ille uoces quas ingenuus do¬
lor exprimit. fac siquid facis
⁊ nichiltanti est malo michi
iam neges uͥ inteclium addu¬
ctus aĩuis incipit bñficium o¬
hit penam et misicordie gen
est tito occidere quia torm̃tum
ultimum finem sui secum af
medium alicuius rei afferãt¬
inhumane diutius torqueri¬
quis patitur quem pot ꝓtimi¬
libãre. Oĩs benignitas ꝓperat
et ꝓprium libenter faciens ci¬
to facere.Qui tarde et diem de
tis. Tarde uelle nolentis ẽ in
omi negocio lib̾alis nõ mini¬
ma portio. quomodo quidq
aut dicatur autfiat. multu
celeritas fecit multum abstu¬
lit mora. sicut incelis eadem
ferri uis est. s infinitum int¬

Expanded text:
quales regiae potentiae quales regiae potentiae ministri sunt, quos delectat superbiae suae longum spectaculum, minusque se iudicant posse, nisi diu multumque singulis, quid possint, ostenderint. Nihil confestim, nihil semel faciunt; iniuriae illorum praecipites, lenta beneficia sunt. mere, quantum morae adicis ? Inde illae voces, quas ingenuus dolor exprimit : " Fac, si quid facis " et: " Nihil tanti est ; malo mihi iam neges." Ubi in taedium adductus animus incipit beneficium ohit poenam, et misericordiae genus est cito occidere, quia tormentum ultimum finem sui secum adfmedium alicuius rei adferant, qui aut diutius torqueri patitur, quem protirt. Omnis benignitas properat, et proprium est libenter facientis cito facere ; qui tarde et diem de tis ; tarde velle nolentis est. In omni negotio. Liberalis, non minima portio est, quomodo quidque aut dicatur aut fiat. Multum celeritas adiecit, multum abstulit mora. Sicut in telis eadem ferri vis est, sed infinitum int
Abbreviated transcription (Latin):
iges. Sic efficies. ut animum
nicum pluris ertimet quã illo
quicquid ẽ adq petẽdum ue¬
nerat. Tunc sũma ẽ uirtus tribu¬
entis tunc benignitas. y illequi
discessit dicet sibi. Magnum ho¬
diclucrum feci. oxloquod illũ
talem inueni quam si multipli¬
set. Huic cius aĩo numquam
parem gr̃am referam. Et rogenꝰ¬
at pleriꝙ sunt que bñficia aspi¬
tate u̾borum et suꝑcilio mediũ
adducunt eoẜmone usi ea sup¬
bia ut impetrasse peniteat. Alie
deinde postrem ꝓmissam seqũ¬
turmore. Nichil aũt ẽ acerbui¬
est ut ammoueat ille utꝯsum¬
met. Sicunum munus ꝑml¬
torum manus texitur exquoi
grẽ minimum apud ꝓmittẽ¬
tem remanet.qr auctori detra¬
hit quisquis post ip̃m rogand
ẽ. Hoc itaꝙ ture hebis si grate
estimari que p̾stabis uoles ut
bñficia illibata. ⁊ integra adeoe
quib promissa ꝑueniant siñ
facere põt nisi tuam minuat
plerisq aũt hoc uicium ẽ am¬
bitõne p̃ua differẽdi ꝓmissa
ne minor sit rog̃atum turba

Expanded text:
ficies, ut animum tuum pluris aestimet quam illud, quidquid est, ad quod petendum venerat. Tune est summa virtus tribuentis, tunc benignitas, ubi ille, qui discessit, dicet sibi : " Magnum hodie lucrum feci; malo, quod illum talem inveni, quam si multipliset; huic eius animo numquam parem gratiam referam." At plerique sunt, qui beneficia asperitate verborum et supercilio in odium adducunt eo sermone usi, ea superbia, ut impetrasse paeniteat. Aliae deinde post rem promissam secuntur morae ; nihil autem est acerbiest, ut admoneat, ille, ut consummet ; sic unum munus per multorum manus teritur, ex quo gratiae minimum apud promittentem remanet, quia auctori detrahit, quisquis post illum rogandus est. Hoc itaque curae habebis, si grate aestimari, quae praestabis, voles, ut beneficia tua inlibata, ut integra ad eos, quibus promissa sunt, perveniant, sine facere potest, ut non tuam minuat.Plerisque autem hoc vitium est ambitione prava differendi promissa, ne minor sit rogantium turba,
Abbreviated transcription (Latin):
mur sũmarium uocabat᷑ illares
discendi magis necessaria est hec
scienti. Illa enim docet. hec amon
S utriuisq reitibi copiam faciam:
tuame nõ est. quod illum aut exi¬
gas qui uoto respondeat nullus

Expanded text:
ur, summarium vocabatur. Illa res discenti magis necessaria est, haec scienti. Illa enim docet, haec admonet. Sed utriusque rei tibi copiam faciam. Tu a me non est quod illum aut illum exigas; qui notorem dat, ignotus
Abbreviated transcription (Latin):
dentur et post malam segetez
ferẽdum est. ¶ Sepẽ quicꝗqd̾
ꝑierat asstoua in felicis soliste¬
rilitate. unius anni restituit u¬
b̾tas. ¶ Est tanti ut gͣtum in
uenias cxpiri. et ingratos. Ne¬
mo habet tam in beneficiis ma¬
num. ut nõ sepe fallatur aber¬
rent. ut aliquato hereant post
naufragium maĩa temptãtur
fencratorem nõ fugat aforo ⁊¬
coactor. Cito merti ocio uita
torpebit. Sireliquẽdum est qd
offendit. te uõ benigniorem
hec ip̃a res faciet. ¶Nam cuiꝰ
reieuentus inc̾tus est. io ut ali¬
quando ꝓcedat. sepe tẽp̃tandũ

Expanded text:
dentur. Et post malam segetem serendum est; saepe quicquid perierat adsidua infelicis soli sterilitate, unius anni restituit ubertas. Est tanti, ut gratum in venias, experiri et ingratos. Nemo habet tam certam in beneficiis manum, ut non saepe fallatur; aberrent, ut aliquando haereant. Post naufragium maria temptantur. Faeneratorem non fugat a foro decoctor. Cito inerti otio vita torpebit, si relinquendum est, quicquid offendit; te vero benigniorem haec ipsa res faciat. Nam cuius rei eventus incertus est, id ut aliquando procedat, saepe temptandu
Abbreviated transcription (Latin):
sciina. ¶ Ton reũquam se¬
neccuter si metotum michi
reserrabit totum autem ab
illa parte meliore arsicepent
cõcutere mẽtem siꝑanes eiꝰ
conuelłe. simichinon uitã
relinquerit. set aĩam ꝓsili¬
am exhedificio putreoo acri¬
enti morbum morte non fr¬
tiamdum taxat sanabiler
iccofficientem ammo nec
doldren siemori uinci est.
ruci ee patiendum exibo
dirento michi suturus ẽ
ad ome POter quod uiutur¬
⁊̃ mbecilis est et ignanus qui
ipter tolorem moritur. Stul¬
tus qui coloris causa uiuit.
S in logum exeo en p̃terea
go quod libentius quam mõ¬
tis moras lecturas es. uale.

Expanded text:
stima: non relinquam senectutem, si me totum mihi reservabit, totum autem ab illa parte meliore; at si coeperit concutere mentem, si partes eius convellere, si mihi non vitam reliquerit, sed animam, prosiliam ex aedificio putri ac ruenti. Morbum morte non fugiam, dumtaxat sanabilem nec officientem animo. Non dolorem; sic mori vinci est. mihi esse patiendum, exibo, dimento mihi futurus est ad omne, propter quod vivitur. Inbecillus est et ignavus, qui propter dolorem moritur, stultus, qui doloris causa vivit. Sed in longum exeo. Est praeterea go. Quod libentius quam mortes meras lecturus es. VALE.
Abbreviated transcription (Latin):
eccupationes utrinq diu̾sas. ḋ¬
inde studia secreta suburbanas
ꝓsectiones uidebis nõ multum
eẽ quod nobis ꝑegrinatio eripi¬
at. amicus animo possideclum

Expanded text:
ccupationes utrique diversas, deinde studia secreta, suburbanas profectiones; videbis non multum esse, quod nobis peregrinatio eripiat. Amicus animo possidendu
Abbreviated transcription (Latin):
põt inpore ac meliore sememoia
detinet. nec mutat animũ.adu̾¬
suc bñ meritos. nisi multum ma
sit post maiorem muiriam q̃lis
ante bñficium.nam cum bnfõ
par est iniuria aliquid mnaĩo l¬
beniuolentie remanet quemi

Expanded text:
priore ac meliore se memoria detinet nec mutat animum adversus bene meritos, nisi multum malsit post maiorem iniuriam qualis ante beneficium. Nam cum beneficio par est iniuria, aliquid in animo benivolentiae remanet. Quem
Abbreviated transcription (Latin):
uis non edium pollionem peiuis
oderat quam serui sui quod my¬
renas sanguine humano sagi¬
nabat. et eos qui se aliquid offė¬
derant iniuriarum quid aliud ꝙͣ
serpentium habitiiubebat. O ho

Expanded text:
uis non Vedium Pollionem peius oderat quam servi sui, quod muraenas sanguine humano saginabat et eos, qui se aliquid offenderant, in vivarium, quid aliud quam serpentium, abici iubebat ? O ho
Abbreviated transcription (Latin):
facit.¶Itaq sic animũ ꝯpca¬
mus ut quicqo res exigit roue¬
lim us ⁊ in primis finem nr̃i siñ
tristicia cogitemus. Ante admoͣ¬
tem quam aduitam p̃pandu
sumus satis instructa uita ẽ

Expanded text:
. Itaque sic animum conponamus, ut quicquid res exiget, id velimus et in primis ut finem nostri sine tristitia cogitemus. Ante ad mortem quam ad vitam praeparandi sumus. Satis instructa vita est,
Abbreviated transcription (Latin):
lor ce mortez. ¶Contra utruq
sibi fidit nec spe mortis patienter
dolet. nec tedio doloris libent̾mo¬
ritur. huc fert illam expectat.⁊

Expanded text:
ra mortem. Contra utrumque sibi fidit nec spe mortis patienter dolet nec taedio doloris libentur moritur; hunc fert, illam expectat.
Abbreviated transcription (Latin):
suasum ẽ ut nauigarem sol¬
uimari languido. Erat siñ du¬
bio celum graue sordidis nu¬
bibus que fere aut inaquam
quãuis dubio et impendente ce¬
lo. Itaq quo celenus euaderem
ptinus ꝑaltum ad nescida dire¬
rexi pcisurus omnes sinus cum
iam eoꝓcessissem ut m ea nicħ

Expanded text:
ersuasum est ut navigarem ? Solvi mari languido. Erat sine dubio caelum grave sordidis nubibus, quae fere aut in aquasmaquam quamvis dubio et inpendente caelo. Itaque quo celerius evaderem, protinus per altum ad Nesida deraecisurus omnes sinus. Cum iam eo processissent, ut mea ni
Abbreviated transcription (Latin):
Arium qui filium dephensum
inparicidio c̃õsilis dam̃pnauit
gata massilie paricidam ꝯstitu¬
it et anima illi p̾stitit. qrta p̃sta¬
re integro solebat hec libalitas
effecit. ut in qua ciuitatenum¬
quam dec̃ẽ patronus prioribus
nemo dubitare quin reus meri

Expanded text:
arium, qui filium deprensum in parricidii consilio damnavit cato Massiliae parricidam continuit et annua illi praestitit, quanta praestare integro solebat ; haec liberalitas effecit, ut, in qua civitate numquam deest patronus peioribus, nemo dubitaret, quin reus meri
Abbreviated transcription (Latin):
te iuuant. Si utiq us uer¬
borum ambiguitates ddu¬
cere. hoc nos toce beatum non
cum eẽ quem uulgus appł¬
lat. ⁊ adquem. peccuma mag̾
cõfluxit. Set illum cui bonu
omne manimo est crectum
et excisum. et mirablia calcan¬
tem quineminem urdet cuz
quosccommutatum uelit ꝙ
hominem ca sola parte exsti¬
mat qua homo est. qui natu ra
magistra utitur et ad illius le¬
ges compoĩtur sic uunt quo¬
modo illa p̃scripsit et cui boã
sua nulla uis excutit. qui mala
inbonum uertit certus idicii
inconcussis intreprois etquẽ

Expanded text:
tem iuvant. Si utique vis vertem iuvant. Si utique vis verborum ambiguitates diducere, I hoc nos doce, beatum non eum esse, quem vulgus appellat, ad quem pecunia magna confluxit, sed illum, cui bonum omne in animo est, erectum et excelsum et mutabilia calcantem, qui neminem videt, cum quo se conmutatum velit, qui hominem ea sola parte aestimat, qua homo est, qui natura magistra utitur, ad illius leges conponitur, sic vivit, quomodo illa praescripsit, cui bona sua nulla vis excutit, qui mala in bonum vertit, certus iudicii, inconcussus, intrepidus, que
Abbreviated transcription (Latin):
is. adulatio quam similis ẽ
amicicie nõ umitatur tantũ
illam. S iuncit et preterit. a¬
pertis acꝑpiciis aurib recipit̃
et inprecoroia una descendit
co ipo graciosa quoledit. Do¬
cequem admodum hanc siłi¬
tudinem possita dignoscere.
uenit adme ꝓamico blandu
mimicus. iucia nobis sub u̾¬
tutum nomine obrepunt. ⁊¬
Lemeritas subtitulo forcitudi¬
nis litet et moderatio uocatũ
ignauia. ꝓcautotimidus ac¬
cipitur. In bismagno ꝑicło
erramus. Hiis certas notas
imprime. Cctum qui intero¬
gatur an cornua habeat non
est tam stultus ut frontm su¬
am temꝑtet. nec rursuc tam
mneptus aut hebes ut nesciat
Tu illi subtilissima collectione
ꝑsuaseris. Sic ista sine noxa de¬
cipiunt quomodo p̃stigiatoꝵ
aceptabula calculi inquibo me
fallatia ip̃s delectant. Effice
ut quomo fiat intelligam ꝑ¬
didiusum.⁊dem deistis captio¬
nbrdico. Quo cium nomine
potius sophismata appellare
nec ignoranti necent. nec sciẽ¬

Expanded text:
is. Adulatio quam similis est is. Adulatio quam similis est amicitiae ! Non imitatur tantum illam, sed vincit et praeterit; apertis ac propitiis auribus recipitur et in praecordia ima descendit, eo ipso gratiosa, quo laedit. Doce quemadmodum hanc similitudinem possim dinoscere. Venit ad me pro amico blandus inimicus. Vitia nobis sub virtutum nomine obrepunt, temeritas sub titulo fortitudinis latet, moderatio vocatur ignavia, pro cauto timidus accipitur; in his magno periculo erramus. His certas notas inprime. Ceterum qui interrogatur, an cornua habeat, non est tam stultus, ut frontem suam temptet, nec rursus tam ineptus aut hebes, ut ne sciat tu illi subtilissima collectione persuaseris. Sic ista sine noxa decipiunt, quomodo praestigiatorum acetabula et calculi, in quibus me fallacia ipsa delectat. Effice, ut quomodo fiat intellegam; perdidi usum. Idem de istis captionibus dico; quo enim nomine potius sophismata appellem ? Nec ignoranti nocent nec scien
Abbreviated transcription (Latin):
it. Set qualescumq sunt tu il¬
los sic lege tamquam uerum
queram adhucnoscĩa et cõtuã¬
citer queram. Nõ enim me cu¬
quam emancipani nullius nͣ
fero. Multum magͦrum uiro¬
rum iditio credo aliquid ⁊ meo
uendico. Nam illiquoq nõ ĩ¬
uenta set querenta nobis reliq̃rũt.
et inuenissent forsitan necessa¬
ria uisiet suꝑ uacua quesissent
Multum illis tꝑris uerborum
cauillat io eripuit captiose di¬
sputatões que accum̃ irritum
exercent. Nectimus modos et
ambiguam signisi catõem uer¬
bis illigamus ac deinde dissol¬
iumus. tamtum nobis uac¬
dat. um uiuere. iam mori sci¬
nius. Tora illo m̃te ꝑgenonz
est ubi ꝑiideri debet neres i¬
no nõ uerba decipiant. Onto
michiuccum sin ilitudmies
uistinguis quib aemo unꝙͣ
nisi dum disputat captus ẽ.
Res fallunt illa soiscẽne. pro
bonis nala am̃plectim̃. opta¬
mus contra id quod optaui¬
mus. purgant uota nostra
cum uotis. osilia cum consili¬

Expanded text:
it. Sed qualescumque sunt, tu ilit. Sed qualescumque sunt, tu illos sic lege, tamquam verum quaeram adhuc, non sciam, et contumaciter quaeram. Non enim me cuiquam emancipavi, nullius nomen fero. Multum magnorum virorum iudicio credo, aliquid et meo vindico. Nam illi quoque non inventa, sed quaerenda nobis reliquerunt, et invenissent forsitan necessaria, nisi et supervacua quaesissent. Multum illis temporis verborum cavillatio eripuit, captiosae disputationes,quae acumen irritum exercent. Nectimus nodos et ambiguam significationem verbis inligamus ac deinde dissolvimus. Tantum nobis vacat ? Iam vivere, iam mori scimus ? Tota illo mente pergendum est, ubi provideri debet, ne res nos, non verba, decipiant. Quid mihi vocum similitudines distinguis, quibus nemo umquam nisi dum disputat captus est ? Res fallunt; illas discerne. Pro bonis mala amplectimur; optamus contra id, quod optavimus. Pugnant vota nostra cum votis, consilia cum consili
Abbreviated transcription (Latin):
crsi quod petunt semꝑ abscedũt.
et quo plus opere impenderunt
hor semagis impediunt et ferũ¬
tur retro. quołeuenit in laberĩto
plicat. ⁊ale.
brorum istic inoyram cẽque¬
reus norefertqum multos. s
oromn lonos labeas. lectio cer¬
dessri auit ꝑuerire uult unam
sequatur uiam nõ ꝑmaltas ua¬
getui Ron irc istũc. hoc errare
est. uellem inquis magis ꝯsili¬
umichi quamhbros dares
Ego uero quonsq habeo mute
paratus un et totum horre¬
um ercutert. osequeq isto si
ssem transferrem et ubi matu¬
itii tefinem officui sꝑarem im¬
pelturum. Hanc seuilem ex¬
peclitõm in dixissem michi. i¬
lome caribois ⁊ silla et sabulo¬
sũ illito fretum det̾rere potuiss⁊.
tranatassent ista. nõ solum tra¬
iccissem dum modo te ꝯplecti
possẽ.tpsens estimare quãtu
animo creuisses. Cet̾um quod
libios meos tibi mitti desideras
nõ magis ideo me diẜtum pu¬
to quam formosum putarez
sisermaginon meam peteres ĩ

Expanded text:
eius, quod petunt, semper abscedunt eius, quod petunt, semper abscedunt et quo plus operae inpenderunt, hoc se magis impediunt et feruntur retro. Quod evenit in labyrintho plicat. VALE. brorum istic inopiam esse querens. Non refert, quam multos, sed quam bonos habeas; lectio cerdestinavit, pervenire vult, unam sequatur viam, non per multas vagetur. Non ire istuc, sed errare est. "Vellem," inquis, "magis consilium mihi quam libros dares." Ego vero quoscumque habeo, mittere paratus sum et totum horreum excutere. Me quoque isto, si ssem, transferrem, et nisi mature te finem officii sperarem inpetraturum, hanc senilem expeditionem indixissem mihi nec me Charybdis et Scylla et fabulosum istud fretum deterrere potuissent. Tranassem ista, non solum traiecissem, dummodo te conplecti possem et praesens aestimare, quantum animo crevisses. Ceterum quod libros meos tibi mitti desideras, non magis ideo me disertum puto quam formosum putarem, si imaginem meam peteres. In
Abbreviated transcription (Latin):
maiores tui sunt.Site illis geĩs
dignum. Geres autem si hoc ꝓ¬
tins tibi ipẽ ꝑsuaseĩs anulło
te nobilitate suꝑari. Omĩbus
nobis totidem ante nossunt r
Nullius ergo origo ultra meõ¬
riam iacet plato ait neminẽ
regemno ces eruis eẽ oriundũ¬
neminem
quer ant̾ nos fuit nostrum ẽ. Am¬
mus facit no bilemicui exquaoq
ꝯdictõnc sup̃ fortunam licet sui
h consequiut solussis liber
mt̾ingenuos. Quomõ inqs:
simalabonaq nõppło aucitẽ
distinexeris intuẽdum est nõ
unte ueniant. ser quo eant. Si
quid est quod uitam beatam po¬
test facere robonum est sua iu¬
re:deprauari enim in malumt.
pot. Quro est ergo inquo errat̃
cum omĩs uitam btam optent
Quod instrum̃ta cius pro ip̃a
habent erillam dum petunt fu¬
giunt. Hamcum sũama uite
beate sit solia securitas et eius
inconcussa froutia solicitudinis
colligunt causas et in insidiosũ
uer e: uite nõ tm̃ ferũt sarcĩas
słburtita longiui abeffectu

Expanded text:
maiores tui sunt, si te illis geris dignum; geres autem, si hoc protinus tibi ipse persuaseris, a nullo te nobilitate superari. Omnibus nobis totidem ante nos sunt; nullius non origo ultra memoriam iacet. Platon ait neminem regem non ex servis esse oriundum,neminem quod ante nos fuit, nostrum est; animus facit nobilem, cui ex quacumque condicione supra fortunam licet surghoc consequi, ut solus sis liber inter ingenuos. " Quomodo?" inquis. Si mala bonaque non populo auctore distinxeris. Intuendum est non unde veniant, sed quo eant. Si quid est, quod vitam beatam potest facere, id bonum est suo iure. Depravari enim in malum non potest. Quid est ergo, in quo erratur, cum omnes beatam vitam optent ? Quod instrumenta eius pro ipsa habent et illam, dum petunt, fugiunt. Nam cum summa vitae beatae sit solida securitas et eius inconcussa fiducia, sollicitudinis colligunt causas et per insidiosum iter vitae non tantum ferunt sarcinas, sed trahunt; ita longius ab effectu
Abbreviated transcription (Latin):
cõstat Idem possic ꝑs uͥcutis disci¬
plina constat ꝑs exercitatõe. ¶Et
discas oportet.⁊ ꝙ didicisti agen
ceret ⁊ allegant. ¶phylosophi
inquid duiditur in hec scĩam. et
habitum animi. nam qui didicit
et facienda acuitanda ꝑceꝑit nõ¬
dum sapiẽs est nisi meaque droi¬
cit aĩus eius trãsfiguratus est t̾cia
ista ꝑe p̃cipiendi exutidq est. et est
decretis et exh̃itu. ¶ Itaꝙ supua¬
cua est. idimplendam uirtutem
curduo illa sufficiant. ¶Isto er¬
go modo et ꝯsolatio suꝑnacua est
tatio et suasio. ⁊pã arguntatio.
Nam ⁊ hec ab habitu animi com¬
põiti ualioiqz ꝓfiscitur. ¶sz quã¬
uis ista exoptimo habitu animi
ueniant optimus animi habitus

Expanded text:
constat, idem possit ? Pars virtutis disciplina constat, pars exercitatione; et discas oportet et quod didicisti agendcent et ablegant. '' Philosophia,'' inquit,'' dividitur in haec, scientiam et habitum animi. Nam qui didicit et facienda ac vitanda percepit, nondum sapiens est, nisi in ea, quae didicit, animus eius transfiguratus est. Tertia ista pars praecipiendi ex utroque est, et ex decretis et ex habitu. Itaque supervacua est ad implendam virtutem, cui duo illa sufficiunt." Isto ergo modo et consolatio supervacua est,tatio et suasio et ipsa argumentatio. Nam et haec ab habitu animi compositi validique proficiscitur. Sed quamvis ista ex optimo habitu animi veniant, optimus animi habitus
Abbreviated transcription (Latin):
inꝓtimos accipitq inuice.
¶Et ideo insingulis uicia ppłorum
sunt. quia illa ppło dedit dũ fac̃
quisq peiorem factus ẽ dilicit
det̾iora. deinde docuit effecta q̃ est
ingens illa nequicia cõgesto in
unum ꝙ cuiq pessimum scitã
¶ Scit ergo aliquis custos. ⁊ aure sõ¬
indepuellat abigatq rumores
et reclamet ppłis laudãtib. ¶Er¬
ras enĩ. si cxistimas nob̾cũ uicia
nasci. ¶ Superuenerũt in gesta st̃
Itaꝙ monitionibo crebris opiniões
¶Nulli itio natura ꝯciliat. ¶ Nulba
integros acliberes genuit. ¶Nicb
quo auaritiã nostram irritaret. po¬
suit in aꝑto pedibo aurum argẽtũ¬
q subiecit. ¶Calcandũq ac pre¬
mendum delit et quicquid est ꝑp
quod calcamur et premimur ¶¬
lauultus nostres erexit ad celũ⁊ ꝗc
quio magnificu uirum ꝙ fece¬
rat uideri asuspicietib uoluit ortꝰ

Expanded text:
in proximos accipitque invicem. in proximos accipitque invicem. Et ideo in singulis vitia populorum sunt, quia illa populus dedit. Dum facit quisque peiorem, factus est; didicit deteriora, deinde docuit, effectaque est ingens illa nequitia congesto in unum quod cuique pessimum scitur. 5 Sit ergo aliquis custos et aurem subinde pervellat abigatque rumores et reclamet populis laudantibus. Erras enim, si existimas nobiscum vitia nasci; supervenerunt, ingesta sunt. Itaque monitionibus crebris opiniones, Nulli nos vitio natura conciliat; illa integros ac liberos genuit. Nihil quo avaritiam nostram inritaret, posuit in aperto. Pedibus aurum argentumque subiecit calcandumque ac premendum dedit quidquid est propter quod calcamur ac premimur. Illa vultus nostros erexit ad caelum et quidquid magnificum mirumque fecerat, videri a suspicientibus voluit. Ortus
Abbreviated transcription (Latin):
rimetiam inꝑfecto. sec ꝓficiẽti de¬
mõstrãta est in reb bumnanis ⁊¬
uia harie forsitan et iam sine a¬
ueri neqͥueat insi mrectum. ¶¬
becilliorib quidem ingeniis ne¬
cessarium est alique p̃ire. hoc in
futuru sit int̾im errabit ⁊ erran¬
do impeclietur quominus adillõ
ꝑueĩat quo possit se ẽẽ ꝯtentus. Re¬
giergo debet oum incipit posse se
regere. pueri ad p̃scriptum discũt
digiti uloꝵ tenetur ⁊ aliena mau
pliitanm simulacra ducũt᷑. de¬
inte unitari iubent᷑ p̃posita. ⁊ ad
illa reformare cy rog̃phum. ¶ Sic̃
animus noster dum cruditur ad
adfacienou sapientẽ sola suffi¬
ciat huic qdr suum die dabi¬
muc. ¶Intm omissis argum̃¬
tis non ne apparet opus ẽẽ nob̾
aliquo ꝯduecato qui contͣ ppłi
p̃cepta iciprat. ¶Nulla adan¬
tec sirãs uosĩpine per fertur
¶Ncest qui opiant. ¶Nocent qͥ
cxctrata. ¶ Nan et horũ ĩpre¬
catio folses nobie metus inserit
mo errat uni sibi dementia sꝑgit

Expanded text:
cto sed proficient demonstranda est in rebus agendis via. Hanc forsitan etiam sine averi nequeat nisi in rectum. Inbecillioribus quidem ingeniis necessarium est aliquem praeircpraeirefactu sit, interim errabit et errando inpedietur, quo minus ad illud perveniat, quo possit se esse contentus. Regi ergo debet, dum incipit posse se regere. Pueri ad praescriptum discunt. Digiti illorum tenentur et aliena manu per litterarum simulacra ducuntur, deinde imitari iubentur proposita et ad illa reformare chirographum. Sic animus noster dum eruditur ad ad faciendum sapientem sola sufficiat. Huic quaestioni suum diem dabimus; interim omissis argumentis nonne apparet opus esse nobis aliquo advocato, qui contra populi praecepta praecipiat ? Nulla ad aures nostras vox inpune perfertur; nocent qui optant, nocent qui execrantur. Nam et horum inprecatio falsos nobis metus inserit  servi. Nemo errat uni sibi, sed dementiam spargit