comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
faciat ut uis dici apd nos tñ hoĩe
pͥmũ hũano semie genitũ Sigrieo¬
lam fuisse constat et patrleidam
ut fuisse semꝑ pessinii pessimi ui¬
deantur. dũq recolis non mirerie
fureo .s. Uilsicicalpa iua pditi
ac de ẜtum est ⁊. Hoc cotidie młtis
clariorib s naxagore accidie et gir¬
chite ut̾q cic do. uoluit uent̾ exeã¬
duit.I De furtis .Lix.¬
dimnodicũ qd suꝑest a furib
uin deffendo tuit te uillies
tuus pacienciam masi huis edo¬
infestant. ⁊. Contra hoe malum
ił quere lis agitur supplicns, opus
est interim cũstodia ꝓ ficit᷑ uigilã¬
ti sunc qui nchil custodient ⁊ accu¬
sene fures cũ uetus sit u̾bũ ꝙ occa¬
sio furem facit.. Limien meum fu¬
res obsident. Claude hostĩabde
seram aperi oculos atq incende si
negligis temecipm culpa rcro flur
incontis obsine. Illi iustiꝰ quetũt
quib non sunt domꝰ. quales sunt
quidam ppłi sub meridie et sub Archõ

Expanded text:
faciat, ut bis dixi, apud vos tamen hominem faciat, ut bis dixi, apud vos tamen hominem primum humano semine genitum, et agricolam fuisse constat et parricidam, ut fuisse semper pessimi videantur, dumque id recolis non mireris fures. Villici culpa rus perditum ac desertum est. Hoc quotidie multis clarioribus; Anaxagore accidit, et Archite, uterque credo doluit, neuter excanduit. 60 DE FURTIS Id modicum quod superest a furibus vix defendo. Rure te villicus tuus patientiam mali huius edoinfestant. Contra hoc malum nil querelis agitur: suppliciis opus est; interim custodia proficit vigilanti. Sunt qui nil custodiant et accusant fures, cum vetus sit proverbium: Occasio furem facit. Limen meum fures obsident. Claude ostium, obde seram, aperi oculos et intende; si neglexeris, temet ipsum culpa: raro fur intentis obfuit. Illi iustius queruntur, quibus non sunt domus, quales sunt quidam populi sub meridiem et sub arthon,
Abbreviated transcription (Latin):
catem et uilisti fastidia de biusti dixi
dum Rure gloriareris/ exculto rusta¬
cos ulcios hom t̾ris abeuntem usste¬
ciam Reliquisse si unꝙͣ genꝰ hũa m
reuiuisce̾t eoss illos pũto ultios
Reꝑturam Itaqͦs sequeluntꝰ preces¬
serut maloꝵq oĩm pessim fact stꝭ
.Aisperrimꝰ uillicus est michi
Ubi ueritas dixit ꝙ t̾ia homĩ
spu̾ias ⁊ terbulos germinaret subi¬
telligend fuit Et rusticos tribulis
cuñctis asperiores. Ø. Uillicus est
inͥ nequissunꝰ. Aue uillici ne¬
quiciam collerare condisce, aut fti
me ꝓpeti mutare esse uillicã non
ꝑderit ad unũ modũ forme omes
facti sunt nͣ ꝙ semꝑ peior est ultims.
Dillicus fur est michi.. Si¬
pistetamen qd diccurũ prestolabar
Ita enim furtis additi sũe ut eis
aliquanto sit cultius id modicum
quod furant᷑ ꝙͣ quitqͥs ex oĩ iusto lu¬
bore ꝑcipiunt et hoc ip̃m tam est
deferend nec queri unus debet qͥd
rusticos ultĩos a iusticia dere lutos

Expanded text:
tatem et villici fastidia debuisti. Dixi, tatem et villici fastidia debuisti. Dixi, dum rure gloriareris, excultos rusticos, ultimos hominum, terris abeuntem iustitiam reliquisse; si unquam genus humanum revivisceret, eosdem illos puto ultimos reperturam: ita quos sequebantur precesserunt, maiorumque omnium pessimi facti sunt. Asperrimus villicus est michi. Ubi veritas dixit quod terra homini spinas et tribulos germinaret, subintelligendum fuit et rusticos tribulis cunctis asperiores. Villicus est michi nequissimus. Aut villici nequitiam tolerare condisce, aut famem perpeti; mutare enim villicum non proderit: ad unum modum ferme omnes facti sunt, nisi quod semper peior est ultimus. Villicus fur est michi. Dixisti tandem quod dicturum prestolabar; ita enim furtis addicti sunt, ut eis aliquanto sit dulcius, id modicum quod furantur, quam quicquid ex omni iusto labore percipiunt; et hoc ipsum tandem est ferendum, nec queri unus debet, quodrusticos ultimos a iustitia derelictos
Abbreviated transcription (Latin):
stop ula sa pare ligurũ. ce que cõ¬
prat ouoffiebat duret anopia sobri¬
ototem etdbooat ager tiuio et quos
libri dbeiro neciqt glebi feciaue
aridule nemo despiciendy est ngi
discipline utilis diste bene uutõte
diste bñ uł senex diste uel nolens
Te uillico malo et superbo .luiii.¬
illicum insolentem pacior
Iosolentem tm̃ et non furcm
bena tesũ agit Pedicus matum
est arcche :n aralum fer equaniunt
delicatũq series egriꝰ duricies rusti¬
cop. epychetũ est diursq bobus clim
stuia⁊ uome ligonib ⁊ rastris duca
deniq cũ telluit luccantur / qͥs in ip̃i
etiã duer sinc si ml alius est ꝙͣ duꝰ
bonus est uillicus. rusticum un¬
portunũ ferit nequeo.t At qui
uł feras uillicũ uel ip̃e uillich sis
oportet uł incultũ rus elige durta
sunc omĩa .I Rustieus intitictabłiã
indigestus michi. nil hor ĩpine¬
ditãtũ tibi esse debuertie mox ne trã
huisti labores uarios p̾sagut sceleri¬

Expanded text:
scopulosa pars Ligurum. Te quem coscopulosa pars Ligurum. Te quem copia molliebat, duret inopia. Sobrietatem te doceat ager tuus, et quod libri uberes nequivere, glebe faciant aridule. Nemo despiciendus est magister discipline utilis: disce bene vivere, disce vel senex, disce vel nolens, DE VILLICO MALO AC SUPERBO Villicum insolentem patior. Insolentem tantum et non furem? Bene tecum agitur. Villicus malus est michi. Malum fer equanimis: delicatumque ferres egrius: durities rusticorum epitheton est, duris cum bobus, cum dura denique cum tellure lucrantur, quid ni ipsi etiam duri sint? Si nil aliud est quam durus, bonus est villicus. Rusticum importunum ferre nequeo. Atqui vel feras villicum, vel ipse villicus sis oportet, vel incultum rus; elige: dura sunt omnia. Rusticus intractabilis, indigestus est michi. Nil horum impremeditatum tibi esse debuerat: mox, ut terram habuisti, labores varios presagire, sterili
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙ̃tes dabũti modestie ꝙtulũcũq
sut est Auaricia lucis crestit eoq
pauꝑior fic quo plus habet axgila
uicõꝵ genitrix est magna nuerir
atq hortatrix est copla pat̾e malis
tius demi aliqͥ quo miuꝰ copici
minꝰ etit insolentie minusq libi¬
dimio adde ꝙ hoc tiu sruris ⁊̃ iuria
apd̾ młtos bnficiũ ac largitas ha¬
beret  tuꝙ pp̃e si assueuisses mopie
ubertatem hanc et copram Iudica¬
res tancũ in iudicõ Rerũ sempcõ¬
suetudo piuditat tcĩtamq uilu hẽc
nũc qͥd mirũ si temꝑata fastidĩt
qui saꝑuaciuo assueuere qua nlłã
maror ꝓcella molestie est.. Ste¬
rilicas ur̃get insolica. Sepeqͥd
forcõres uires scerilior plaga fert
fercilior. uolliores neq fert modo
si facit neq alibi natos durat aut
mollit sic molliuit gallos pͥmũ
post Rõnos Sisia si lexandrũ ⁊abi¬
fonhunifalem caipua Conciauo
tõnam indolem ducauit et inco¬
to mnmorem acuit Illa arens et

Expanded text:
quentes dabunt: modestie quantulumcunque quentes dabunt: modestie quantulumcunque sat est. Avaritia lucro crescit, eoque fit pauperior, quo plus habet. Magna vitiorum genetrix, magna nutrix atque hortatrix est copia; patere malis tuis demi aliquid, quo minus copie, minus erit insolentie, minusque libidinis. Adde quod hec tui ruris iniuria, apud multos beneficium ac largitas haberetur, tuque ipse si assuevisses inopie, ubertatem hanc et copiam iudicares; tantum in iudicio rerum semper consuetudo preiudicat, tantamque vim habet: nunc quid mirum si temperata fastidiunt, qui supervacuis assuevere? Qua nulla maior procella modestie est. Sterilitas urget insolita. Sepe quidem fortiores viros sterilior plaga fert, fertilior molliores; neque fert modo, sed facit atque alibi natos durat aut mollit; sic mollivit Gallos primum, post Romanos, Asia, Alexandrum Babylon, Hannibalem Capua; contra vero Romanam indolem duravit et cotis in morem acuit illa arens et
Abbreviated transcription (Latin):
agitate qui neccessitatũ constiue
imẜicors Terribłis in consilus su
filios hõi/ ut de illo scriptũ est
Eperate iam tandem non ĩ agrie
et in habitate t̾ram/ et pascenũ
in diuicus eius de lectamim in dño
et Sabit uobis peticões cordis ur̃i
qͣ si ceꝑitis in dño de leccari lama¬
re esse nõn poterut neq ĩiuste Re¬
in eo et ip̃e faciet. Iactate in dñõ cu¬
ram uram/ et ip̃e uos nutriet qui
ce lesti manu editi non nisi cltu
cogitatis t̾ramq diligitis/ Nolite
has sacras uoces ut sõlecis sꝑnere
nolite auras pluuiasq ⁊ tẽpestate
p̾doneas ancupari uut precatino¬
lite in t̾ram spem habere S in illo
qui respicit teriam et facit eã tre¬
me qui de saxo durissimo fontes li¬
quidos elicit qui te deniq ab agello
tuo falli passus est, ut illo spem po¬
nas qui non fallit.. multum
solita de copia demptum est. I
modo subducitur qđ plus equo uł
de derunt anni precedentes uł se¬

Expanded text:
agite, qui necessitatum conscius agite, qui necessitatum conscius ue terribilis, in consiliis super filios hominum, ut de illo scriptum est. Sperate iam tandem non in agris et inhabitate terram, et pascimini in divitiis eius. Delectamini in Domino et dabit vobis petitiones cordis vestri, que ubi ceperitis in Domino delectari, avare esse non poterunt, neque iniuste. Rein eo, et ipse faciet. Iactate super Domino curam vestram, et ipse vos nutriet. Quid, celesti manu editi, non nisi terram cogitatis, terramque diligitis? Nolite has sacras voces, ut soletis, spernere. Nolite auras pluviasque et tempestates ydoneas aucupari aut precari, nolite in terram spem habere, sed in illo qui respicit terram, et facit eam tremere, qui de saxo durissimo fontes liquidos elicit, qui te denique ab agello tuo falli passus est, ut in illo spem poneres qui non fallit. Multum solita de copia demptum est. Id modo subducitur quod plus equo vel dederunt anni precedentes, vel se
Abbreviated transcription (Latin):
Illam contempnitis ac defletis Illa
cimidos facit hec querulos.
meliora pollicitꝰ me fefellit. ⁊̾¬
ram bobus ⁊ Rastris celũ uotibac
precib fatigatis uentoꝵ spiritus
oportuitas ymbriũ g̾mmini de cor
agri spes pulius hyb̃nus lutum
ueruam Estuũ so les Maturitas
ancũpnalis oñ̃ia cupidos in spem
terihunt. Et arentem scupã flãmo
oĩs incendit ut manem pulu̾em
flatus om̃is impellit sic auarum
lm lucrũ om̃e suspendit atq erigͥ
oĩs ꝙr non Rei mode si uł temus sper
Iaccura confundit ac deieit. S fre¬
mate iiẜi motus inconditos ⁊̃fini¬
tam concupiscentiã coherce ⁊ spem
crude lain nulle tandem de lusamn
successib castigate. Quis nũꝙͣ celũ
q t̾iam resp̃rcitis non aliũ de ferti¬
sinite opicem opetari et uinꝰ arti¬
ficii ꝑieo homi adhibendam reu̾en
non negetis deo pudeat t̾rea uas¬
cula cẽlestem figulum arguere s
in om̃ib illi uõce atq aĩo gracias

Expanded text:
illam contemnitis, hanc defletis, illa illam contemnitis, hanc defletis, illa tumidos facit, hec querulos. Ager meliora pollicitus me fefellit. Terram bobus ac rastris, celum votis ac precibus fatigatis. Ventorum spiritus, opportunitas imbrium, germinum decor, agri species, pulvis hibernus, lutum vernum, estivi soles, maturitas autumnalis, omnia cupidos in spem trahunt. Ut arentem stupam flamma omnis incendit, ut inanem pulverem flatus omnis impellit, sic avarum animum lucrum omne suspendit atque erigit, omnisque non rei modo, sed vel tenuis spei iactura confundit ac deicit. Sed frenate, miseri, motus inconditos, infinitam concupiscentiam coercete, et spem credulam mille tandem delusam successibus castigate! Quid nunc celum terramque respicitis? Non aliunde fertisinite opificem operari, et unius artificii perito homini exhibendam reverentiam non negetis. Deo pudeat, terrea vascula, celestem figulum arguere, sed in omnibus illi voce atque animo gratias
Abbreviated transcription (Latin):
grata societas amiei leci ⁊ eloquẽtis
accesẜit. non tantum leue iter s bne
uidebit᷑ Multos iocunda confabła
sic affecit ut me duriciem nõ sente¬
rent Et de breuitate longi licz ⁊cinĩs
simũ comes facundus in uia ꝓ uelu¬
culo est De sterilitate ãnua. loni¬
terilieate premor an-¬
nuam. Iam tibi fertu
ta erit. Optime res oĩs contiariĩ col¬
lacõe cognoscit᷑. fefellit ager me
spem .. Non teciger fallit s imꝓ¬
bitas Cuꝑiditas q aniini cũcta uob
as nitũ succesfura ꝓmictitis inso¬
lentes ur̃o digni In dic̃o quib ipsa
Rerũ pareat natura que si fuñ rls
ẜuare ausa ꝓfundam semel auaricie
ur̃ẽ p̾ruptam uoraginiem cui nicħ
est satis expletã liquerit insolens
uobis ⁊ auara atq sĩuriosa uĩdebit᷑¬
s in modici fignienta desiderii. Eaqͥd
fingitis euentura que cupitis siqͥs
doest dãpnũ dicitur tuus aget suũ
morem tenuit ⁊ tu tuũ tenes terre

Expanded text:
grata societas amici leti et eloquentis grata societas amici leti et eloquentis accesserit, non tantum leve iter, sed et breve videbitur. Multos iucunda confabulatio sic affecit, ut et vie duritiem non sentirent, et de brevitate longi licet itinerisimum: Comes facundus in via pro vehiculo est. 58 DE STERILITATE ANNUA Sterilitate premor annua. Iam tibi fertilitas grata erit: optime res omnis contrarii collatione cognoscitur. Fefellit ager meam spem. Non te ager fallit, sed improbitas cupiditasque animi. Cuncta vobis ad nutum successura promittitis insolentes, vestro digni iudicio, quibus ipsa rerum pareat natura; que, si suum ius servare ausa, profundam semel avaritie vestre perruptamque voraginem, cui nichil est satis, inexpletam liquerit, insolens vobis et avara atq immodici figmenta desiderii: ea quidem fingitis eventura que cupitis; si quid deest, damnum dicitur. Tuus ager suum morem tenuit. Et tu tuum tenes! Terre
Abbreviated transcription (Latin):
cinas subussent tamen demũ uideri
sibiesse uestitos. Non qͥs moderi ser¬
moris consuetudine lubi possit Mili¬
tum appellacõe podites accipi/ eoses ab
equitib ꝙͣuis ut̃q militent hoc sec̾i
nomñe solitos multis Rõne historie
locis adutere est ꝓuide magnũ tibi
leuimen ⁊ solaciam laboris hopste¬
coraato prestare p̃t̃ non mermitm̃
Ac uacuo ⁊ duro licet tutotñ ecaille
ꝑgenei s armato ⁊ atq homisto et
piclose tramite peditanti siquid.
catius ꝙ̃ cogitare eud mltõs fortib
aĩs fuisse perpessos pudet eñ gene¬
rosum sp̃m non posse unũ qd ĩnu¬
m̾ables potuere/ que cogitaicõ non
in laborib modo qui difficiles s in
hñs quoq qui iniẜrimi bident ͦ cru¬
in ip̃a demum morte ꝓfuerit.
Tongũ ego durũq iter pedib mestꝰ
ago Nichil eque durũ iter le¬
ut nobiles ac suaues cure. que nͥ
boni ac docci uiri. peccus incolare
uiasq om̃es cõĩcari nesciũt. hũs si

Expanded text:
cinas subiissent, tum demum videri cinas subiissent, tum demum videri sibi esse vestitos; neu quis moderni sermonis consuetudine labi possit, militum appellatione pedites accipi, eosque ab equitibus, quamvis utrique militent, hoc secerni nomine solitos, multis Romane historie locis advertere est. Proinde magnum tibi lenimen ac solatium laboris horum recordatio prestare potest, non inermi tantum ac vacuo et duro, licet tuto tamen calle pergenti, sed armato etiam atque onusto et periculoso tramite peditanti; si quidcacius, quam cogitare eadem multos fortibus animis fuisse perpessos; pudet enim generosum spiritum non posse unum, quod innumerabiles potuere; que cogitatio non in laboribus modo qui difficiles, sed in his quoque qui miserrimi videntur cruin ipsa demum morte profuerint. Longum ego durumque iter pedibus mestus ago. Nichil eque durum iter leut nobiles ac suaves cure, que nisi boni et docti viri pectus incolere, viasque omnes comitari, nesciunt. His si
Abbreviated transcription (Latin):
forsan. Sancti autem patres nudis
pedib deẜta lustrabano nunchiͣ
Ri om̃ipotentis. apłi mundi clima¬
ta citiubant hic̃ adorientem Ille
ad occidentem hic ad archõ Illead
meridiem nauigantes Inc̾ d ⁊cuo
idꝯuidem neq alicer ꝙ̃ cogente locoꝵ
sicu ẜ quem precor ęquitem legie
preter pnũ ex om̃ib Iħem. neq
is amplius ꝙͣ semel Idqs ꝓ exigno
le siãstic̃a hec hystoͫ ad recuꝑandũ
pditi adalescentis aĩam pia illum
semel quidem Ille mox iñ cruce astẽ¬
surus astendie. Qudõ si satcite in ac¬
ressibli hoc erempla te pregiauant
ac Romane legiones que orbom ceap
subegere ⁊ magna exꝑte pedestres fu¬
isse noscuntur quib non solũ ato
quodtam loco de militib Romanis a¬
gons eũ fortib uiris ceteraꝵgẽti
esse dixissẽt hoc precipuũ illis dedit
ut dice̾t roͣnis solie arma non uti¬
uestemesse s ue hueros ⁊ lacertos
at cũ eas quas dicebam militares sar¬

Expanded text:
forsitan. Sancti autem patres nudis forsitan. Sancti autem patres nudis pedibus deserta lustrabant, nuntii Dei omnipotentis Apostoli, mundi climata circuibant, hic ad orientem, ille ad occidentem, hic ad arthon, ille ad meridiem, navigantes interdum; raro id quidem, neque aliter quam cogente locorum situ. Sed quem, precor, equitem legis, preter unum ex omnibus Ioannem? Neque id amplius quam semel, idque perexiguo clesiastica habet historia, ad recuperandam perditi adolescentis animam, pia illum semel quidem, ille mox in crucem ascensurus ascendit. Quod si sanctitate inaccessibili hec exempla te pregravant, at Romane legiones, que orbem terrarum subegere, magna ex parte pedestres fuisse noscuntur, in quibus non se solum atque quodam loco de militibus Romanis agens, cum fortibus viris ceterarum geni vestimentum esse dixisset, hoc precipuum illis dedit ut diceret. Romanis solis arma non vestem esse, sed ut humeros ac lacertos. At cum eas quas dicebam militares sar
Abbreviated transcription (Latin):
Equitare uelim pedes ambioleᷤ
An insanie paril est umeobqua¬
fortuna concesẜit nature numetũ
obliuisti qd młti faciũt qu uiecẽ
atq intractabit ⁊ caduciꝰ equi fidit¬
cia didiscunt pedib sius ir quib
queso quis alius ꝙ dũntem cupias
podragã hoc est pedes muuitiles eqs
mltos. Pongũ iter pedes ibo
Ibie ꝓ libito nemo te trtinsuehee n¬
mo morabit  nemo concutiẽt nemo
deiciet nemo ages in p̾ceptis unus
tibilabor uie. unũ opus ne mra
tuo cũ uectore negten/ non cogeris
emm equm frenare/ non pũgete
non adequare non substersicit
non cirrunducere non frictut non
paste̾/ non tergũ ungelt/ aut ard¬
tam pedis ungulam at titictare
digitis ancipites clauos aue noct᷑¬
nos sudib arcere ꝯcut sus ⁊ sopmo
extiri trepidus sempq sollicieus
quid belua ꝑuigil cum uicimis agat
salcem noctib quiesces / nam quĩ
equitant nottu etiã laborant:
esib iter longũ ago. Calceati

Expanded text:
Equitare velim, pedes ambulo. Equitare velim, pedes ambulo. An insanie parum est, unum ob quaiu tibi fortuna concesserit nature munerum oblivisci? Quod multi faciunt, qui vilis atque intractabilis et caduci equi fiducia dediscunt pedibus suis ire; quibus, queso, quid aliud quam divitem cupias podagram, hoc est pedes inutiles, equos multos? Longum iter pedes ibo. Ibis pro libito, nemo te transvehet, nemo morabitur, nemo concutiet, nemo deiciet, nemo aget in preceps; unus tibi labor vie, unum opus ire, nil tibi tuo cum vectore negotii. Non cogeris enim equuum frenare, non pungere, non adequare, non substernere, non circumducere, non fricare, non pascere, non aut tergum ungere, aut arentem pedis ungulam et tractare digitis ancipites clavos, aut nocturnos sudibus arcere concursus, et somno exciri, trepidus semperque sollicitus, quid belua, pervigil, cum vicinis agat; saltem noctibus quiesces: nam qui equitant, noctu etiam laborant. Pedibus longum iter ago. Calceatus
Abbreviated transcription (Latin):
leius est/ ꝑ fer modo forti aĩo ⁊ as¬
suige prciq molestie finẽcẽ fer
Multos quis lalor exculit młcts
industria sopor nullum
De duro itinere. Iui¬
urum Iter pedib meis ago¬
. Quid cu ergo alienis mal¬
les uit qui meq aliems manibs opa
neq alienis oculis uideͫ neꝙ aete¬
ns aurib audire neq alieno pala¬
to degustare. neꝙ ulieno narib
ultis olfact. Quid hoc unũ singla
bulare alienis.. Pedes eo
An uero in hunc mundũ incraste
eques an exibis. quid ꝑ mũdũ ire
A eques doles. C pͥncipiũ hũiles
o funs ħuilior ꝙͣ suꝑla int̾ utrũq
sãt media et in breuicur su quete
prsus obluuo t̾imĩoꝵ nec undec̾te
nec quo ꝑgitis memĩstis. Iter
longũ cogor pedib age̾.. Cogi
quid durũ faceor cõgiautõ colens
pondus exaggerane pacientia ⁊
cosensu ãĩ for̃cune cuspis obtũdit
uis non cogi fac sponte ꝙ cogeris uis
ueiter longũ fias breue fiat nõlde

Expanded text:
levis est, perfer modo forti animo, et aslevis est, perfer modo forti animo, et assurge presentique molestie finem confer. Multos quidem labor extulit, multos industria, sopor nullum. 57 DE DURO ITINERE Durum iter pedibus meis ago. Quid, tu igitur alienis malles? Atque neque alienis manibus operari, neque alienis oculis videre, neque alienis auribus audire, neque alieno palato degustare, neque alienis naribus vultis olfacere: quid hoc unum singulare lectet alienis? Pedes eo. An vero in hunc mundum intrasti eques, an exibis? quid per mundum ire nisi eques doles? O principium humile! et o finis humilior! Quam superba inter utrunque sunt media, et in brevi cursu, quanta prorsus oblivio terminorum, nec unde certe, nec quo pergitis meministis. Iter longum cogor pedes agere. Cogi quidem durum fateor; cogi autem volens pondus exaggerant; patientia et consensu animi fortune cuspis obtunditur. Vis non cogi? Fac sponte quod cogeris. Vis ut iter longum breve fiat? Volens i.
Abbreviated transcription (Latin):
cis ut noete medice dimidictite deo
urigines seraitis surgũt eligent uigi¬
lant ot duus obsequus excencut. as¬
ultere suis nnt̾im ꝑfruunt᷑ illecetõ
dum ꝓ deffendenda patria nłes in
castris ꝓ augenda/ dux in tabnacło
poranda scudiosus int̾ libros excu¬
bas leuo infaimis inter suas acies
inq sius intentorns conqiuestit qͥb
uero sit meliꝰ diffinire/ nemo cuiite
modicum ingeniũ sic pudorit se¬
sitet.. Labore uegeor accerrimo¬
I Bbene sperai caũsa tm̃ laborieho¬
nesta sic honestus est labor quo ne
uno claris astribe nõib om̃es quid
qui ad głiam nitunt᷑. laborib atꝙ
ardiũs trames agit ad ignamiam
denexa/ et facilis dia est demqr qͥs¬
quis nascit᷑ as laborem nastitut
nec Regum filios excipio. laboꝵ⁊
uirtus nr̃e artes sunt non octiũ
et uoluptas/ quib se applicãt hui
denũ a natuia hoim degeneiant
atq in pecudem se trausformant.
.Graui accrior lubore.t q̃dem
cedentib grams laboꝵ qui ĩtẽtib

Expanded text:
te media dum dicate Deo virgines stratris surgunt, algent, vigilant, divinis obsequiis exercentur, adultere suis interim perfruuntur illecebris? Dum pro defendenda patria miles in castris, pro augenda dux in tabernaculo, pro ornanda studiosus inter libros excubat, leno infamis inter suas acies, inque suis tentoriis inquiescit? Quibus vero sit melius diffinire nemo, cui vel modicum ingenui sit pudoris, hesitet. Labore urgeor acerrimo. Bene spera; causa tantum laboris honesta sit. Honestus est labor, quove uno claris ascribare nominibus: omnes quidem qui ad gloriam nituntur, laboriosus atque arduus trames agit. Ad ignaviam devexa et facilis via est. Denique quisquis nascitur, ad laborem nascitur, nec regum filios excipio. Labor et virtus vestre artes sunt, non otium et voluptas quibus qui se applicant, hi demum a natura hominum degenerant, atque in pecudem se transformant. Gravi atteror labore. Idem cedentibus gravis labor, qui nitentibus
Abbreviated transcription (Latin):
De infantis sasu misero.
n fantis filii mifreblem casum
flio Hũanum nichil flens
honim premeditata omĩa est
debent si non sans, non casum filni si
inscientiam tuam de fle et cõdicolo
ob lionem. filii infantis iiẜa
mortem queror. ulla mors mi¬
sera ꝙͣ mors aĩme non sẽquit  aquo
ꝑiculo instins tuus ĩmutiꝰ estͣͣ.
Infans meus precipitio pus
qualr quis ꝑeat q̃s Refert modo ne
turpiter pereat et ꝑire turpiter
non potest qui sine peccatis perit.
Brecipitio pñt infanis meus
grauide lacte nutticis alii moibis
qui pene ꝑlures in etatem ila qr
in seneccutem incidunt. IPetat
infans meꝰ pcipicõ. Repẽtina
mors ĩnocentib optanda nocẽtib
metuenda est. Infans meꝰ ex
alco p̾ceps ꝑnt̃. Languide peun¬
tib mors Surior sepe ⁊ anglistie
longiores/ dolor om̃io eo tollerabi¬
lior quo breuior. Pne pcipico
infans meus. precipatr ẽt
tuere illius etatis est ꝓpriũ fecit
infans tuus qđ faciunt oẽs ecs

Expanded text:
DE INFANTIS FILII CASU MISERO Infantis filii miserabilem casum fleo. Humanum nichil flendum. Homini premeditata omnia esse debent, si non sunt. Non casum filii, sed inscitiam tuam defle, et conditionis oblivionem. Filii infantis miseram mortem queror. Nulla mors misera, quam mors anime non sequetur, a quo periculo infans tuus immunis est. Infans meus precipitio periit. Qualiter quis pereat, quid refert, modo ne turpiter pereat? Et perire turpiter non potest, qui sine peccatis periit. Precipitio periit infans meus. gravide lacte nutricis, alii morbis, qui pene plures illam in etatem, quam in senectutem incidunt. Periit infans meus precipitio. Repentina mors innocentibus optanda, nocentibus metuenda est. Infans meus ex alto preceps periit. Languide pereuntibus, mors durior sepe, et angustie longiores. Dolor omnis eo tolerabilior quo brevior. Periit precipitio infans meus. Precipitari et ruere illius etatis est proprium. Fecit infans tuus quod faciunt omnes, etsi
Abbreviated transcription (Latin):
rientem ⁊ nastentem flesses.
.I.Tut mori ceꝑat nũc de sũt noli¬
L autem tuam ⁊ illius sortẽ luge¬
.i. illeiter ambiguũ a cergo ħẽt
Cu securums ante oculos/ nõ
Iam amplius aut ocus oneriti¬
me̾ns ut maro ait̃ aut alt̾i.
Tum filio uite dulcedo oĩs ex tũcta
I Magnum frteor ac dulce
solacium patri filius bonꝰ s solli¬
atũ ac qͣue et sepe dulcissimdoffer¬
dunt᷑ et carissema impediunt et pͥ¬
ciosissima Rerũ pͥmunt Et forta
tibi filius obstabat alciora am̃
uoluenti iam mestior licet et lib¬
nor faccus assurge Bbona de mali
licere sãpientis estꝰ. xluii¬

Expanded text:
rientem et nascentem flesses: rientem et nascentem flesses: tunc mori ceperat, tunc desiit. Noli autem tuam et illius sortem optre: ille iter ambiguum a tergo habet, tu securum ante oculos, non iam amplius, “aut caro oneri timens, ut Maro ait, aut alteri”. Cum filio vite dulcedo omnis extincta est. Magnum fateor ac dulce solatium patri filius bonus, sed sollicitum ac grave, et sepe dulcissima offendunt, et carissima impediunt, et pretiosissima rerum premunt. Et fortaic filius obstabat altiora animo volventi. Iam mestior licet ac liberior factus, assurge. Bona de malis elicere sapientis est.
Abbreviated transcription (Latin):
bnficium agnoste seu ꝙ talem de dit
Itatem/ Multi sunt aditus morti in
adolescentiam infiniti. Sine filio
Remansi Ee sine angorib ⁊ sine
pauorib Iam non etie Tui noctes in¬
sompnes Cui sollicitos dies agas / cui
spes songas/ atq inextricabiles ordi¬
nare qui cauos tuos Rugas q cõside̾t
he ditatem escimet sum̃ptus arguat
moram mortis ineliset undiq tibi
securitas ⁊ quies geminũ bonũ ingẽs
titulo licet mortis asperius. Acer¬
ba fibi morte deieccus sum. Annõ
Anaxagoram audieias an oblicus
ertis tẽ geniussẽ mortalem/ an id po¬
tius forsan luges ꝙ qui sequi debue¬
rat ancecessit Equidem cl̃ in mł̃tis
nitus ordiem mors habet. Senes de¬
crepiti cunccantur et festinãt fuue¬
nes et precipitant prieri et ĩ fãtes
pͥmouitẽ de Lumie retrahuntur.
Ihic tardius licet ille octius/ Hic ma¬
turus Ille acerbus/ Nemo nõ mo¬
ritur hec sũma est ubicunq uo
hos est qualibet etatis ꝑte quis
obierit. Et si acerbus fu̾at mor

Expanded text:
ficium agnosce, seu quod talem dedit, etatem multi sunt aditus morti, in adolescentia infiniti. Sine filio remansi. Et sine angoribus, et sine pavoribus. Iam non erit cui noctes insomnes, cui sollicitos dies agas, cui spes longas atque inextricabiles ordiare, qui canos tuos rugasque consideret, ereditatem extimet, sumptus arguat, moram mortis incuset. Undique tibi securitas et quies, geminum bonum ingens, titulo licet mortis asperius. Acerba filii morte deiectus sum. An non Anaxagoram audieras? An oblitus eras, te genuisse mortalem? An id potius forsan luges, quod qui sequi debuerat antecessit? Equidem cum in multis nitus ordinem mors habet: et senes decrepiti cunctantur, et festinant iuvenes, et precipitant pueri, et infantes primo vite de limine retrahuntur. Hic tardius licet, ille ocius; hic maturus, ille acerbus; nemo non moritur: hec summa est. Ubicunque vero hoc est, qualibet etatis parte quis obierit, etsi acerbus fuerat, mo
Abbreviated transcription (Latin):
eiptios aut medos libertate pessũdata
at sepulta uersa seruitus in naturã sit
sit ut pars maior pplẽrum tyramiũ si
ꝙ nati erant puduit bos eñi pene os
inseruicõ nati acq educati ut doloris au¬
ciquam sit nouam querele materiam
non habetis d pocentis dñi gui p̃mi¬
nͨ igo ⁊ abiscophanis poete utias
illi esse net tyranuudis naturale malti¬

Expanded text:
Egyptios aut Medos libertate pessumdata Egyptios aut Medos libertate pessumdata ac sepulta, versa servitus in naturam sit, sic ut pars maior populorum tyrannum si os esse quod nati erant puduit: vos enim pene omnes in servitio nati atque educati, ut doloris antiquam, sic novam querele materiam non habetis. Potentis domini gravi premimur iugo. Aristophanis Poete utilis it, obsequendum illi esse. Nec Tyrannidis naturale mal
Abbreviated transcription (Latin):
et cuiq ciuuũ ꝓ se carior foret res pͥuata
tas bita ꝙ̃ butus bnũ dñnu strua fert
patria ⁊ at non bnũ sad crrgnita simil
achẽne ⁊ patria dinũ bñũ fert
mlt̃os aũt roma quis caligulas ne sria
at neranes ac domicianos et camimodos
et hellogabalos et barrianos et galienos
at ue singula impu pbra ereqũar max¬
mminos et pietatis hostes iulianos at de¬
ꝑsis allexandrum grecia atq afia teges
ttos bere aucem tyrannos acerrmos et
m̃ices tulit et dionitios sicilia phalari¬
dem agathadem lacedono clcomenen.
namdemq queni argi quoq ꝓpessi fẽmca¬
ꝙ urxris auariciam que biro suo raptor
ipo suo insexu tyramndem miris modis
ibct sed qua seror quis aut beteres aut
nouos numeret trranos qͥ tam mla ha¬
die tamq alte hinc suis opibus at poceñ
pploumni illinc moribus acq demencia
radicati funt ut nec mirari iam ualeãt
net quelli neq minus aput nos ꝙ apud

Expanded text:
et cuique civium pro se carior foret res privata et cuique civium pro se carior foret res privata tas, vita quam virtus. Unum dominum serva fert patria. At non unum, sed triginta simul, lterum Athene. Patria dominum unum fert. Multos autem Roma: quis Caligulas nesciat ac Nerones, et Domitianos ac Commodos, et Heliogabalos et Bassianos et Galienos ac, ne singula imperii probra exequar, Maximinos et, pietatis hostes, Iulianos ac DePersis, Alexandrum Grecia atque Asia. Reges dictos, vere autem tyrannos acerrimos et immites tulit, et Dionysios Sicilia, Phalaridem, Agathoclem; Lacedemon Cleomenem Agidemque quem Argi quoque perpensi femineamque uxoris avaritiam, que viro ipso rapacior in sexu suo tyrannidem miris modis exercuit. Sed quo feror? Quis aut veteres aut novos numeret tyrannos? Qui tam multi hodie, tamque alte, hinc suis opibus ac potentia populorum, illinc moribus atque dementia, radicati sunt, ut nec numerari iam valeant, nec convelli, neque minus apud vos quam apud
Abbreviated transcription (Latin):
tom trux doꝰ ut nẽ trutulencor sit n¬
luptas ꝓspitatis comes at silia male
acͥentiblis nchil peuis ꝙ̃ seciu̾tas at
abertas qͥ nichil metuit ꝓxmis ẽ uuim¬
S Inquũ dñmu infausta psebs par̾
cemplare Ille bir imꝓbus nͨ indoctus
desoipo iua q tyraninde quid sentiret
aꝑtissime pendentis supra anna berti¬
cem gladu cappide declarauit noca e
hystoria ennet pleds tyrãnũ et trũ¬
nus plebem sic reapto pauore se cru¬
ciant hꝰ refert ꝙ miseria ꝓlebis appa
at tyranni lacet nõ minꝰ tũ afflgit
purpureo belame cecturi bulnius nop
est et sua insordibus utq in furuo sic in¬
lancus ac splendore miseria aurea quid
trranmi bescis extrisitus obuerte illdon
ardentibus intus aculeis plona est ita ut
bides non penicus aut impune seuut tyrã¬
in aut ml̃ta plebs p̃mitur d suclementissiq¬
est nobes coniꝰ r non tot passim eẽt dm
net cani lace furerent insi ppłĩ insanrent

Expanded text:
tam trux dominus, ut non truculentior sit vtam trux dominus, ut non truculentior sit voluptas, prosperitatis comes ac filia. Male agentibus nichillibertas. Qui nichil metuit, proximus est ruine. Iniquum dominum infausta plebs patitur. templare: ille vir improbus nec indoctus, de se ipso suaque tyrannide quid sentiret, aptissime pendentis supra amici verticem gladii cuspide, declaravit. Nota est historia. Timet plebs Tyrannum, et Tyrannus plebem, sic reciproco pavore se cruciant; hoc refert, quod miseria plebis apparet, et Tyranni latet. Non minus tamen affligit purpureo velamine tectum vulnus, neque est et sua, ut in sordibus utque in fumo, sic lautitiis ac splendore, miseria. Aurea quidem tyranni vestis extrinsecus? Obverte illam: ardentibus intus aculeis plena est, ita ut vides non penitus aut impune seviunt tyranni, aut inulta plebs premitur. Inclementissimus nobis est dominus. Non tot passim essent domini, nec tam late furerent, nisi populi insanirent,
Abbreviated transcription (Latin):
scelus est debitum non solum apus infed̾s
sed ubiq fieri iudices ubiq iusticia fuũ
opus eb̾cet et si sepius cunttetur medũ
homĩbus fieri quid opinati sunt ꝓpecua
t̾miũ licencia peccandi qz abidine ꝙ ut
forte collerabłi. dictum sit malarũ uolũta¬
tum sclitudo efficit qua homo malus atq
in malis obstinatus pene demonẽ equat
cui finemi si reciꝑitur illud forcasse non
dissonũ suit ut p̃missa dñe iustitie demo¬
nem doma p̾uat qua inre illud dũ carat
supplicus mistentur in noun et inmoderũ
crebrumq dẽp̃henditur illud flacti sepe
diespu̾ neglectus incesto addidit integru
ꝙ ip̃m nõn sine certa aicet nobis occulra
iusticia dei fieri indubitata fide creditur¬
d crudelem dm̃u ꝓpetĩ ÷ crudelitas
mala quidem et nature homi aduersa
scd utile bicus et lastuuenti ꝓpło fremĩ
pauor bndecumq oriens amare insens
copedit timere quidꝙ id quidem sit nõo

Expanded text:
scelus est debitum. Non solum apud inferos, scelus est debitum. Non solum apud inferos, sed ubique feri iudices, ubique iustitia suum opus exercet; etsi sepius cunctetur interdhominibus fieri, quidam opinati sunt, perpetua criminum licentia peccandique libidine; quod, ut forte tolerabiliter dictum sit, malarum voluntatum similitudo effecit, qua homo malus, atque in malis obstinatus pene demonem equat. Cui sententie, si recipitur, illud fortasse non dissonum fuerit, ut permissu divine iustitie demonem demon premat. Qua in re illud duntaxat, suppliciis miscentur innoxii, et nimis verbum crebrumque comprehenditur illud Flacci: Sepe Diespiter neglectus incesto addidit integrum quod ipsum non sine certa, licet vobis occulta, iustitia Dei, fieri, indubitata fide creditur. Crudelem dominum perpetimur. Crudelitas mala quidem, et nature hominum adversa, sed utile vitiis, et lascivienti populo frenum, pavor undecunque oriens. Amare insciis expedit timere quicquid quidem sit: nemo
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑtinaꝵ uirtus infregit cestes sunt emilig
contulatus repulsam passi om̃s Idem̃ spe¬
cioriscimis ꝯrulatibus et triũphis pꝯmodũ
honestati fuis ciuibus quibus cantemptui
fuerant ppectatula fuere nũꝙͣ ad id ꝑuen¬
turi si repultas pp̃u lamentis potiꝰ accr¬
bare ꝙͣ uirtutibus suꝑare uolussent lucis
filla ꝙuis inf̾iem cuulibus discordus
irritatus famã suami noca crudelieatis
infecerit nobilitate tamen et gł̃ia insignis
cuus non ꝯrulatus sed p̃cure tanto mĩoris
rei repulcau cantulirret iumã rei pusia
pest adoptus et p̃curas et consoͣlatus et
imꝑia nõ caritũ ꝯscqͥ pocuit sed donare nõ
debet repulra ipem auferre pod aufferix
soslicitudinem at Gartutem acuere q̃ młt̃ã
non fecerit non camen iõ distrenda sf
finem culta bideatur demq dñ repugas
pentina Elige utrum seq̃ mailis
De miusto Dominis rrruni¬
mustum domimũ patitur res publita
sed forcassis id merita et is sceleri

Expanded text:
pertinax virtus infregit. Testes sunt Emiliuspertinax virtus infregit. Testes sunt Emiliusmius, qui Consulatus repulsam passi omnes, iidem speciosissimis consulatibus ac triumphis postmodum honestati, suis civibus quibus contemptui fuerant, spectaculo fuere, numquam ad id perventuri si repulsas populi lamentis potius acerbare, quam virtutibus superare voluissent. Lucius Silla, quamvis in finem civilibus discordiis irritatus, famam suam nota crudelitas infecerit, nobilitate tamen et gloria insignis civis, non Consulatus sed Preture tanto minoris rei repulsam cum tulisset, summam Reipublice post adeptus, et preturas et Consulatus et imperia, non tantum consequi potuit, sed donare. Non debet repulsa spem auferre, sed afferre sollicitudinem ac virtutem acuere, que nichil tam non fecerit, non tamen ideo deferenda est, finem culta videatur. Denique hi repulsas pentina. Elige utrum sequi malis. 39 DE INIUSTO DOMINO Iniustum dominum patitur Respublica. Sed fortassis id merita; et id sceleri
Abbreviated transcription (Latin):
utinã ita effet iet et plures bonos spes p̃¬
mii et pancõres malos faceret metus pe¬
ne ped nõ ita eit amor odiũ spes cupiditas
affectus inconditi cucta ꝑmistuere In te
uno fortume salum publcum bis mutari
et non te pociꝰ ad quẽn cursum quam
moris inflecti d quanto indignior michi
anceponitur ꝯpetitor  Et ł fldominꝰ
mor obindignũ fatinus iuditandus et in¬
ordine senatoris amouendus scĩpiom na¬
sice p̃latus fuit birs om̃i optimo senatus
et ppłi sentencus iudicato et batimꝰ caca
ulandatus laudatissimo nõ solũ ppł aĩ¬
corũ simł q hosciũ iudic̃o fed toto etiam
cyceromano bouũe quid hit dices ut sint
grauia nõ noua que pateris ⁊ młtuo sꝑa¬
bam modicũ nõ mereor r ut młtũ quoq
merearis dior iam nõ om̃ia ꝑ mĩtis dari
quitꝙ semel negatum eidem id ip̃m mox
ꝯcessum uidimũs ꝙ in ip̃o dequo loquor sa¬
pione accidit tepulsarum duriciem sepe

Expanded text:
Utinam ita esset, ut et plures bonos spes prUtinam ita esset, ut et plures bonos spes premii, et pauciores malos faceret metus pene! Sed non ita est. Amor, odium, spes, cupiditas, affectus inconditi cuncta permiscuere. In te uno fortune stilum publicum vis mutari, et non te potius ad communem cursum humani moris inflecti. Quanto indignior michi anteponitur competitor! Et Lucius Flaminius, mox ob indignum facinus iudicandus, et ordine Senatorio amovendus, Scipioni Nasice prelatus fuit, viro omnium optimo, Senatus et populi sententiis iudicato. Et Vatinius Catoni, illaudatus laudatissimo, non solum populi amicorum simulque hostium iudicio, sed toto etiam Ciceroniano volumine. Quid hic dicis? Ut sint gravia, non sunt nova que pateris. Multum sperabam, modicum non mereor. Ut multum quoque merearis, dixi iam, non omnia pro meritis dari. Quid quod semel negatum, eidem id ipsum mox concessum vidimus? Quod in ipso de quo loquor Scipione accidit, repulsarum duritiem sepe
Abbreviated transcription (Latin):
pati repulsam pati non est caus sed cy¬
ranni d optate spateq r̾i passꝯ sum
repussam ⁊ si quitꝙẜ sperant cupiũt¬
qz homĩes asseq̃rentur du eent om̃s tu
bero ut inbitnacõnes mltas at dolore
fugias repulsarum disce optare possiblia
et honesta non assequi uelle quitꝙͣ incon-¬
sultus et inexpleblis appetitus optauit
quitꝙͣ spes una suggesserit d nõ tantũ
repussus ego sed indignus michi añpoitꝰ
fuit  et quotiens indigni dignissimis p¬
feruntur et quociens indignos indignissimi
ueditant alienarum seuẽtioꝵ suarũm quisq
fauorabas rerum uider mła se indignos
dicunt paua credunt ⁊ parue rẽi pacior
ropulsam ⁊ młtis parua negata magna
ultro oblata bidimus si reputsis ꝯpensẽt
munera forcune lauces equabunt᷑ red uos
illas indignatoe augetis ħ̃ obluuone et
dissimulacoe minuũtis d dignus erron
ut arbic̾or nõ r̃pelli i ut sit ita antuoĩa
ꝓ dignitate hõ dari extimas at negai

Expanded text:
pulsam pati, non est civis, sed typulsam pati, non est civis, sed tyranni. Optate sperateque rei passus sum repulsam. Si quicquid sperant cupiuntque homines assequerentur, dii essent omnes; tu vero ut indignationes multas ac dolorem fugias repulsarum, disce optare possibilia et honesta, non assequi velle quicquid inconsultus et inexplebilis appetitus optaverit, quicquid spes vana suggesserit. Non tantum repulsus ego, sed indignus michi antepositus fuit. Et quotiens indigni dignissimis preferuntur? et quotiens indignos indignissimi iudicant, alienarum severior, suarum quisque favorabilis rerum iudex. Multi se indignos dicunt, pauci credunt. Parve rei patior repulsam. Multis parva negata magna ultro oblata vidimus. Si repulsis compensentur munera, fortune lances equabuntur, sed vos illas indignatione augetis, hec oblivione atque dissimulatione minuitis. Dignus eram, ut arbitror, non repelli. Ut sit ita, an tu omnia pro dignitate hominum dari existimas ac negari?
Abbreviated transcription (Latin):
mlta cestiribus supra qnanamĩ magnitu¬
dment sumo cciam imꝑio guosis negrta
cotrnouimus et in grauĩter bua aut al¬
teram fets eopulsam deniq ꝙͣ młta cacti¬
die deus poseit ad hom̃ie nat ꝰ rei indiges
it impetrat s non posu auo cũo te¬
pussam pati ⁊ cur pecendo tidi arro¬
has licenciam et negandi aliis eripis
abtacem quid ꝙ rop̃e mdigna petico deg¬
cierat impetrarse dampnorani erat d
iniustam patior repussani ⁊ si minsa
et repussa iusta ergo petico gaude ciuꝰ¬
camq pocius euspãm erre quam rua d
bnde nõ merui repustam tua  mlt̃i se
magna mĩtos putant oude penitus ml
mẽrentur amt repulse dolor qut q̃rele
iste quibus orbis terre et om̃ĩs uitis qͥo¬
mulũ plena est d pudendam pacior
repultam pudendum ml p̃cer culpane
quem pudorem tibi inferre potuit quad
tui nõ erat arditrn ⁊ repulsam pacior
bñ nõ credidi crudelitas int̾ta est t̾ra
auton res nõ posse quod patitur negare
non est liberi sos seru nõ posse rep̃ulsa¬

Expanded text:
ribus, supra humanam magnitudinem summo etiam imperio gloriosis, negata cognovimus: et tu graviter unam aut alteram fers repulsam? Denique quam multa quotidie Deus poscit ab homine nullius rei indigens, nec impetrat? Non possum equo animo repulsam pati. Cur petendi tibi arrogas licentiam, et negandi aliis carpis libertatem? Quid quod sepe indigna petitio, digtierat impetrasse, damnosum erat? Iniustam patior repulsam. Si iniusta est repulsa, iusta ergo petitio: gaude cuiuscunque potius culpam esse quam tuam. Unde non merui repulsam tuli. Multi se magna meritos putant. Unde penitus nichil merentur; hinc repulse dolor, hinc querele iste, quibus orbis terre et omnis vita hominum plena est. Pudendam patior repulsam. Pudendum nichil preter culpam. Quem pudorem tibi inferre potuit, quod tui non erat arbitrii? Repulsam patior unde non credidi. Credulitas incerta est, certa autem res. Non posse quod petitur negare, non est liberi, sed servi. Non posse re
Abbreviated transcription (Latin):
quem uulgo mudum dieitis cũ
para ulcima mũdi sic S celum
dicur Illi patrie destinati estie᷑ ad
uerit nam qͥs pacriam docet ubi
non h̃cet insi ad breue ep̃s / Illa
deto cuiusq pacria dicenda est ubi
quisq ꝓpecuo securus at tñsqͥll
deget quere hanc in t̾tis puto ir¬
rita etit inquisicõ ut nacure aut̃
lex est data mortalib ac p̾stripti
fines dũ sic uiuit t̾iti oĩs paeria
m̃tiest intra quã qui se exulem
facit non tam Rei ꝙͣ aĩ uĩcõ scbo¬
eat non hemꝰ hic manentẽ ci¬
tatem dicit paulus/ Ome sofum¬

Expanded text:
quem vulgo mundum dicitis, cum pars ultima mundi sit, sed celum ditur. Illi patrie destinati estis, ad verit. Nam quis patriam vocet, ubi non habitet nisi ad breve tempus? Illa vere cuiusque patria dicenda est, ubi quisque perpetuo securus ac tranquillus deget. Quere hanc? in terris, puto, irrita erit inquisitio. Ut nature autem lex est data mortalibus ac prescripti fines, dum hic vivitur, terra omnis patria vestra est; intra quam, qui se exulem facit, non tam rei, quam animi vitio laborat. “Non habemus hic manentem civitatem”, dixit Paulus. Inqu
Abbreviated transcription (Latin):
amnissis nudus ex incendio euasi.
Qñ precor hoc dice̾t seu uias nt cẽs
uolunt seu sillon ut uule Seneca
qui incensa patriã comonitꝰ sum
ces exore pͥmi semꝑ auctoris clariꝰ
sonent s omisss auctore dicti uitas
uties nota est/ herent nẽpe p̾cordns
uera bona uinoꝵ nchil eripit᷑ posses¬
sori s ne mortuo quis in aĩa entm
sũt sͣ nec fortuno n mortis de ꝓtra
se porrigit Tu saluus ⁊ incolunus
pisse Tibi aliquid eoꝵ do les ỹsitua
fuissent ꝓculdubio tecũ hodie salua
non ẽ aurũ uirtute nobłiꝰ ne par
quid qd non igne ꝯsumit ẜ purgat᷑.
smagnũ me afflauͭ icẽdiũ.
geculũs nestio qͥo famã diuinita
igno qͣsiuit aps ungiliũ iulitoma
tlãma corripiens p̃mam dubie spe
s lustoricũ Regni Ometi fuit cõstat
eflae pliatis ꝓdrssẽ Romani im¬
porn fun datores demq ⁊ helhanã¬
tendis abusse deũꝙ ip̃m in flãma
egnis apparuisse sacre loqͥt᷑ historie

Expanded text:
amissis, nudus, ex incendio evasit. amissis, nudus, ex incendio evasit. Quando precor hoc diceret seu Bias, ut omnes volunt, seu Stilbon, ut vult Seneca, qui incensa patria admonitus seu ces ex ore primi semper auctoris clarius sonent; sed, omisso auctore, dicti veritas utique nota est. Herent nempe precordiis vera bona, vivoque nichil eripitur possessori, sed ne mortuo quidem. In anima enim sunt, quo nec fortune nec mortis dextra se porrigit. Tu salvus et incolumis periisse tibi aliquid eorum doles, que si tua fuissent, procul dubio tecum hodie salva non est aurum virtute nobilius, ne par quidem, cendium. Ceculus nescio quis famam divinitatis igne quesivit; apud Virgilium Iulii comas flamma corripiens, primam dubie spemsed historicum regni omen fuit, constat ex flammis Yliacis prodisse Romani Imperii fundatores; denique et Heliam incendio obiisse, Deumque ipsum in flamma ignis apparuisse, sacre loquuntur historie,
Abbreviated transcription (Latin):
nau fragiͫ. ⁊. Si primũ cauelne
secũdãm adeas. Si secũd sile scitum
est illud publii minographs imple
Nepturim accusat quetterũ n aũ¬
fitigiũ arcipit.. Terribłi nauf¬
gio uixeuasi.. nestio quid triblꝰ
adeo sic̾ in aquis mori ꝙͣ in t̾ris gñ¬
quid in alc̾ucio moriend est seu qͥd
optabilius uinium cibum esse ꝙͣ
pisciũ poscꝙͣ tamen enatasti cura
ne it̾m fituto incãtemo aut latebe
de beas cabelle discetrenũ aĩal t̾icĩ
ꝑati et celum potiꝰ ambire ꝙͣ pelagꝰ.¬
x incendio uix abii.
ne gͦ euasisse fortune etahs
ad iniũriam/ sine queri ai lcibiadem
qui hostili ex incendio non euasit ꝙͣꝙͣ
ut t̾restit preuideris colestib qͥs na᷑
obstet incendũs. Romauus mn̾ rex
tullius hostiliꝰ et romanꝰ rendeat
Imꝑator giaauis quoꝵ pͥmꝰ Rome
in regiã Ailter in ocistris ad tigrim
amnem si eõ ib historns est fide̾s igne
arfit ethereo.. Bouis meis om̃ibus

Expanded text:
naufragium. Si primum, cave ne naufragium. Si primum, cave ne secundum adeas, si secundum, sile. Scitum est illud apud Publii mimographi: Improbe Neptunum accusat qui iterum naufragium facit Terribili naufragio vix evasi. Nescio quid terribilius adeo sit in aquis mori, quam in terris, quandoquidem in alterutro moriendum est, seu quid optabilius vermium cibus esse quam piscium. Postquam tamen enatasti, cura ne iterum fracto vitam remo aut lacere credas tabelle. Disce terrenum animal terram pati, et celum potius ambire quam pelagncendio vix abii. An ne igitur evasisse fortune trahis ad iniuriam? Sine queri Alcibiadem, qui hostili ex incendio non evasit. Quanquam et terrestre previderis, celestibus quis iam obstet ex incendiis? Romanus michi rex Tullus Hostilius et Romanus respondeat Imperator Carus, quorum primus Rome in regia, alter in castris Tygrim amnem, si communibus historiis est fides, igne arsit ethereo. Bonis meis omnibus
Abbreviated transcription (Latin):
. Magno naufiagio uexitus
sum.c. Didicisti deũ orare uo¬
Et si metus calisa fuit tutam
agnoste fidem t̾re redditus nõ ĩpune
deus luditur/ odit alle fedi fiaigos
fedum naufragium passus sũ
de naufragio non q̃rit isi qui
euasit gaude igit᷑ saluũs et doccior
transacci ꝑicłi giata solet ẽẽ memoria
sicut ex diu̾so funte ꝓsꝑitatis/ amara
recordatõ ꝙͣti uõ olim face̾s uĩdisse
tͥcones equoreos/ et montes spumeos
aquaꝵ atq assurgentes fluitꝰ. in
mbila ⁊ pelagi monster natancia
habes unde brumali nocte añ focum
fabellas horrificas/ narres acconicis
trepidulamq familiam admiracõe
suspendas Iam quid sit poetica tem¬
pestas intelligis. Et qui male credu¬
lus scupor fu̾it noticia certa est/ quã
bene uel metumortis uł iactu mer¬
tium sis adeptus. Dito nau firigio
laboraui.. Sine labore nicħ discit᷑
Lxoc si sapis ꝓpetuũ documentũ t̾erit
Nequando ampliꝰ crede̾ utã netis
in aĩm indacas.d. Passus sũ t̾ste

Expanded text:
. Magno naufragio vexatus sum. Didicisti Deum orare, voetsi metus causa fuit, tu tamen adgnosce fidem, terre redditus, non impune Deus luditur: odit ille fedifragos. Fedum naufragium passus sum. De naufragio non queritur, nisi qui evasit: gaude igitur salvus et doctior. Transacti periculi grata solet esse memoria, sicut ex diverso finite prosperitatis amara recordatio. Quanti vero olim faceres vidisse tritones equoreos, et montes spumeos aquarum, atque assurgentes fluctus in nubila, et pelagi monstra natantia? Habes unde brumali nocte ante focum fabellas horrificas narres attonitis, trepidulamque familiam admiratione suspendas; iam quid sit Poetica tempestas intelligis, et qui male credulus stupor fuit, iam notitia certa est, quam bene vel metu mortis, vel iactu mercium sis adeptus. Duro naufragio laboravi. Sine labore nil discitur: hoc si sapis, perpetuum documentum tibi erit, ne quando amplius credere vitam ventis in animum inducas. Passum sum triste