comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
bunt ꝓpos agellos / prohus
pugnare ⁊ digladiari
pire. non metuent. Remo
erit qui terre sancte uli dis¬
pendio moneat᷑. Cur que¬
quod dixi hec singulors
bidentur ẽẽ illa aũt xp̃i
ista creatoris aclibrãtoris
tem lins olim monbus
celo cecidisse. liͣferũ quibꝰ
nos. celum hodie sꝑama
ascendẽ. Cuod si ad tre¬
dendum u̾bis. es tardior
unq reba credes q̃ mẽtii
ot dr̃ non solent. Circu¬
spice oro ⁊ ꝑcurre ꝓuin¬
cias ⁊ quere quid agat̾
apud nos Galiꝰ ⁊ britã¬
na litigant q̃nq iam/
lustra noluunt᷑ ex quo
mars et bellonaa inter
illos regnant. Cumq
iam ferrũ utilisq lentes¬
cat. nichil ferrei ammi
sanguineꝯ cancos naꝵ
ꝙ tam. mopina bile apud
nos apd auos ⁊ pauos. in¬
auditũ erat hunt modo.¬
to. inpar hostis in ninculatirixe¬
ne uet fortima amplia tanti
regm pondus ferre poment
iutra tamen ideo rer fime pmo¬
remptante. Gnde ut indes uñt
mapiniũ bellum tonat mñe

Expanded text:
bunt proprios agellos, pro his bunt proprios agellos, pro his pugnare et digladiari et perire non metuent; nemo erit qui terre sancte universali dispendio moveatur. Cur, quequod dixi? hec singulorum videntur esse, illa autem Cristi. Ita Creatoris ac Liberatoris tem his olim moribus celo cecidisse Luciferum, quibus nos celum hodie speramus ascendere. Quodsi ad credendum verbis es tardior, utique rebus credes, que mentiri, ut dicitur, non solent. Circumspice, oro, et percurre provincias, et quere quid agatur apud nos. Gallus et Britannus litigant; quinque iam lustra volvuntur, ex quo Mars et Bellona iillos reges regnant, cumque iam ferrum utriusque lentescat, nichil ferrei animi sanguineus tantos irarum , quid inopinabile apud nos, apud avos atque proavos inauditum erat, hunc modolto impar hostis in vincula traxerit; nec fortuna amplius tanti regni pondus ferre potuerit, nullus tamen ideo rerum finis prtentante. Unde ut vides nunc maxime bellum tonat, nunc
Abbreviated transcription (Latin):
uũ nullꝰ. Cuius peculia¬
ue pr̃imoniũ. nobis speccã¬
tisꝰ ociose ꝙ se dentibꝰ ladit᷑
quid loquor aut quid om̃uiz
ocupatissimos ociosos noco
nouissima babilone construima
et colotenꝰ standat ructura suꝑ¬
bia hiuliam xp̃i sedem non
ẽ qui tueat᷑ aut uindicet demq
dum fribus mĩs iusidiamur
Impiis. hostibus in custo ditũ
et inherme lacus obtulimius
regis nñi/ Crme ingens
dent̃ affigimꝰ / ut cã magmi¬
fice xp̃i inmuinas ulcistam᷑.
et fortassis ulcistes secreciore
iusticia / exalto tamẽ inlea ꝓs¬
piciens fidem nr̃am. Nos
aũt nl torpeinq ul ardemꝰ
ta libidine. Flamanteͬ odio de
rig angustus alltantur
reges ip̾ncipes t̾re Et Esco
conueniant in unum quod.
inde publicum bonum. speres
sõpnoꝙ. et uoluptatibꝰ in¬
cimubent durpia lucra cap-¬
tabunt et subiectos quos
armati spoliant togati spo¬
liabunt/ dumq nectitas
belli ẽ/ licenci a pacis enit
quigem ⁊ͣ sobolem om̃es di¬
ligent, deum nillꝰ. ac

Expanded text:
autem nullus, cuius peculiare patrimonium nobis spectantibus ocioseque sedentibus laceratur? Quid loquar aut quid omnium occupatissimos ociosos voco? novissima Babilone construimus, ut celotenus scandat ruitura superbia, humillimam Christi sedem non est qui tueatur aut vendicet. Denique dum fratribus nostris insidiamur, impiis hostibus incustoditum et inerme latus obtulimus regis nostri: crimen ingens denter affigimus, ut tam magnifice Christi iniurias ulciscamur, et fortassis ulciscitur secreciori iusticia et ex alto tamen interea prospiciens fidem nostram. Nos autem vel torpemus vel ardemus ta cupidine et flammante odio de ris angustiis altercantur reges et principes terre! Et esto conveniant in unum, quid inde publicum bonum speres? somnoque et voluptatibus incumbent, turpia lucra captabunt, et subiectos quos armati spoliant togati spoliabunt dum que necessitas belli est licentia pacis erit. Coniugem ac sobolem omnes diligent, Deum nullus ac
Abbreviated transcription (Latin):
crd ecce quod nõ puca¬
sam. rursum nocor in
Galrias/ dũ ꝙ mt̃̾ soli¬
carios claros uuos traseo/
tercium quẽdã uirum.
petrum se p̾airi nõ debere
ulut a cergo uociferãtem
emna au dire michi uideor
cogorq subsistere. Is est
petius hemita. qui olim in
aitorio. ambianensi solita¬
riam uitam duxit. qualez
caue non lacuit dũ enrin
indignari irasti iã xp̃q
inciꝑet hereditatẽ ꝓp̾am
hostibꝰ conculeriri, non
ueli regum xp̃ianorum
pingues sõpnos inpuluinis
pur puraq captanciũ non
romano pontifici urbonio
grami l orliatoq mro octu¬
pato tamẽ sed petro mo¬
etsemimliore grabatulo.
quiestenti quid fi̾bellet
apuit pͥmũ quidiũ iuspi-¬
rans ut trãsmarine ꝑegrina¬
ciom se festinꝯ actingeret
promcion negocio fu¬
Rͭ Demnde dũ quo iussus
qui tiuit pacitrcha. Iõse¬
limitanus erat cetorum fideli¬
um imẜ ando ẜ iuitio ac sacroꝵ
tristi ludibrio locorum cõcussꝰ
ac genens. et orõnes iugili¬
as ꝙ noctur nas agensstãdẽ

Expanded text:
d ecce, quod non putabam, rursum vocor in Gallias; dumque inter solitarios claros viros transeo, tertium quendam Petrum se preteriri non debere velut a tergo vociferantem eminus audire michi videor, cogorque subsistere. Is est Petrus heremita, qui olim in territorio Ambianensi solitariam vitam duxit, qualem sane non latuit. Dum enim indignari et irasci iam Cristus inciperet hereditatem propriam hostibus conculcari, non ulli regum cristianorum pingues somnos in plumis purpuraque captantium, non Romano Pontifici Urbano, gravi licet ornatoque viro occupato tamen, sed Petro iet humiliore grabatulo quiescenti, quid fieri vellet aperuit: primo quidem inspirans ut transmarine peregrinationi se festinus accingeret, promptior negotio futurus; deinde, dum quo iussus qui tunc patriarcha ierosolimitanus erat ceterorumque fidelium miserando servitio ac sacrorum tristi ludibrio locorum concussus ac gemens, et orationes vigiliasque nocturnas agens, tandem
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ angłicis sit̾ amica qugͦssi¬
ba Quomĩa mirer ue pͬcla¬
re uite uiri illius. sit ⁊ glono¬
se. morti solitudmem. depu¬
catam dum ex horbꝯ. iii¬
graco quod fir̃ eius iã aña
accidrãc loqns deus non ĩ
hant aut illain urbem ẜ
ascendẽ in montem anꝙͣ et
morere quod nõb in onu
mortis urteq consilio inisi
fallor sũmo ꝑe trucinãdum

Expanded text:
et angelicis sit amica congressiet angelicis sit amica congressibus! Quo minus miror, ut preclare vite viri illius sic et gloriose morti solitudinem deputatam, dum ex hominibus migraturo, quod fratri eius iam antea acciderat, loquens Deus non in hanc aut illam urbem, sed «ascende in montem» inquit «et morere». Quod nobis in omni vite mortisque consilio, nisi fallor, summopere trutinandum
Abbreviated transcription (Latin):
mansisẜ sola ĩ trãsieu torrẽtis
apꝑuit.
bi eiar ile fampliarissio
deo uir moyses quõ
egem colłoquium ꝙ.
ei/ quõ salutez ppli. memora¬
bilemq uictoriam abrens sola
⁊ solis p̾cum armis obtinui nẽpe
non in aliqua. ciuitatũ syrie uẽ
egipti ẜ in silius et altissum inõ¬
tis u̾tice in solitudine erat dum
aquas amanssimas. coegit lig¬
ini uniꝰ inmissione dulceste, dus
ꝓdigia illa fecit q̃ uye ꝑlego / ne di¬
cam recenẜe suficĩo Idm c̾te innĩe¬
so ex̾citui. in quo tam aiulti inuisti
acq in deum et hoĩes ingrati.
erant non de solio aureo. ẜ de so
tigias afatim celo lapsas
pplꝯ legit. esuens erderu¬
pe ꝑcussa dulcis aque copi¬
am. siciens. bibit. Cũo dr̃ai
illum atq incredibilem et
neq cupiditati neq ꝑsimioie
subiacentẽ. cibũ nõn quidm̃
riuisꝯ / nec eforo cupidi¬
nano petitum ẜ celicꝰ desci¬
natum. quadra gnita annis
huis in deẜco. uides in solitu/¬
do dm̃is bneficiis atq collo hie

Expanded text:
mansisset solus in transitu torrentis apparuit. Ubi erat ille familiarissimus Deo vir Moyses, quando legem colloquiumque Dei, quando salutem populi, memorabilemque victoriam, absens, solus et solis precum armis obtinuit? Nempe non in aliqua civitatum Syrie vel Egipti, sed in silvis et altissimi montis in vertice. In solitudine erat dum aquas amarissimas coegit ligni unius immissione dulcescere; dum prodigia illa fecit, que vix perlegere, ne dicam recensere, sufficimus. Idem certe immenso exercitui, in quo tam multi iniusti atque in Deum et in homines ingrati erant, non de solio aureo sed de sotigias affatim celo lapsas populus legit esuriens, et de rupe percussa dulcis aque copiam sitiens bibit; quando divinum illum atque incredibilem, et neque cupiditati neque parsimonie subiacentem cibum, non quidem in urbibus nec e foro cupidinario petitum, sed celitus destinatum, quadraginta annis habuit in deserto. Vides ut solitudo divinis beneficiis atque colloquiis
Abbreviated transcription (Latin):
non Theatrum. ẜ aggrrulo¬
cum. proisꝰ ydoneum. insuꝑ
r inclinate. diei comodissimã
tempa. elegerat. mileꝯ eĩ lo¬
co. nulla ꝑs etatis apcior
meditandi ꝙͣ et agrescis ap¬
cior politudo ⁊ iuuemili tẽpore
feruore. p̾t̾ito relictisꝙ ut ita
dixmi/ a cergo midianis horis
placatioris ite transquill.¬
Stas iam urgentis ad uesꝑaz
nepos abrahe. prĩar¬
hare maxĩq. iacob qn
stalam illam celotena erectã
astendentes descendentes ꝙ.¬
angelos et nmxurn stale dñz
iudit. ubi fiusre illum opina¬
m⁊ ꝙ̃ magna in urbe ꝙͣ pue¬
cra in domo. ꝙͣ locuplete cubicu¬
lo. erat ille non mͦ ꝓcul ab
ut eĩ ip̃ius iorephi uerba no
aprid milłit quidm̃ succedẽ
holuit sed sus diuino iacebar
caput suũ lapidiba subdieis
supponens eidm̃ gennã. comu¬
ancillis omuigenuĩꝙ grecu.
posẜonẽ aucto. in prĩa reme¬
uin occurs afiit angelor
basa quiestendi non ueruor
cepco itiu̾eaberuiti. Quo nõdũ

Expanded text:
non theatrum, sed agrum, locum prorsus ydoneum, insuper et inclinate diei commodissimum tempus elegerat. Nullus enim locus, nulla pars etatis aptior meditanti, quam et agrestis solitudo et, iuvenili fervore preterito relictisque, ut ita dixerim, a tergo meridianis horis, placatioris vite tranquillitas iam vergentis ad vesperam. nepos Abrahe, patriarcharum maximus Iacob, quando scalam illam celotenus erectam, ascendentesque et descendentes angelos, et innixum scale Dominum vidit? ubi fuisse illum opinamur, quam magna in urbe, quam pulcra domo, quam locuplete cubiculo? Erat ille non modo procul ab ut enim ipsius Iosephi verba non apud nullum quidem succedere voluit, sed sub divo iacebat, caput suum lapidibus subditis supponens». Eidem, gemina coniuancillis omnigenumque gregum possessione aucto in patriam remeanti, occursus affuit angelorum; bibus quiescenti? Non; verum ce
Abbreviated transcription (Latin):
nestis. inͥ reb̾us occupatũ de¬
ẜut et ante sucepti sinẽ o ꝑis
lux funt nouit tñ et diei
noctem. ⁊ nocti diem addere
⁊ ubi res exegerit utrãq misce¬
re alioq̃m. utnusq ꝑtrti oficia
⁊ id. om̃ibꝰ. modis agens.
ne dacum tempꝰ cui neq sti¬
mulaꝰ addere uult Ineq fre¬
nũ põt inutilit a efluat in
hoc om̃e ꝯsiliũ /om̃e scudium
point hie se totis aĩ uiribus
excitat. Denũ hec illi cura/¬
Ie. om̃iiz sũma ẽ om̃em mo¬
lestiam / om̃em tedii sensum
de mens hodiernũ diem nuit
hodie / Cr astinũ sibi dabitur
cras uicturꝰ illius int̾ea spe
suã rem agere nõ omictiesa¬
ens illũ multo fallẽ politũ
⁊ multa mentiri lunt pocius
fidem haber quod em ielepole¬
cetur hit pr̃at. Et tanta est
cetitas mortaliũ ut spem ꝙͣ
rem ĩpam cupidmis ampleccã¬

Expanded text:
nestis in rebus occupatum denestis in rebus occupatum deserit et ante suscepti finem operis lux finitur. Novit tamen et diei noctem et nocti diem addere, et ubi res exegerit utranque miscere, alioquin utriusque partitus officia, et id omnibus modis agens, ne datum tempus, cui neque stimulos addere vult neque frenum potest, inutiliter effluat. In hoc omne consilium omne studium ponit; hic se totis animi viribus excitat; demum hec illi curarum omnium summa est; omnem molestiam, omnem tedii sensum demens, hodiernum diem hodie vivit, crastinum, si dabitur, cras victurus. Illius interea spe suam rem agere non omittit, sciens illum multos fallere solitum et multa mentiri; huic potius fidem habet, quod enim ille pollicetur hic prestat, et tanta est cecitas mortalium, ut spem quam rem ipsam cupidius amplectan
Abbreviated transcription (Latin):
te. iocundicas. lete pñtibꝰ uti¬
⁊ futura. equanimit. expec¬
tat/ non pendet. in crastinũ
Iuichil. in posterum. diem de fert
quod hodie fi possir aut debe¬
ac uec iniinto. Quid em̃ scul¬
/cia ꝙͣ futuri desidĩo aut spe qͦd
alienũ ẽ /et mille casibꝰ subia/¬
cet. p̾rens ꝙ unũ tuũ ẽcercũ¬
qr neglig̾e/ nũꝙͣ pendere
desinet qui in crãsemũ pen¬
debit. Nullꝰ ei dielpreter
uecimũ crastino car ebiul
intendas. Si quid dies crastra
ubi aduemtiam crastinꝰ ẽẽ
desierit. Ecce iam ne crastina
alter appet ul idem ille claz
pirgressi . Et si em̃ dies als
est /uterq camen ẽ crastinus
⁊ semꝑ ante nos fugiens nũ¬
ꝙͣ consequiuros ad sequdũ mii¬
tat.. Ita int̾im. nchil fit eorum
q̃ hodie fieu possent. Solitano
cui quid. agere uelit iã ꝓuisũ
ẽ/ cui non mͦ de ꝑtibꝙ ẜ decota
ꝑte semel est constitum, non
dies aut nox longior sepe
u̾o breuiorͤ ꝙ uellet dum ho¬

Expanded text:
vite iocunditas. Lete presentibus utivite iocunditas. Lete presentibus utitur, futura equanimiter expectat, non pendet in crastinum, nichil in posterum diem differt, quod hodie fieri possit aut debeat. Nec immerito. Quid enim stultius, quam futuri desiderio aut spe, quod alienum est et mille casibus subiacet, presens quod unum tuum est certumque negligere? Nunquam pendere desinet, qui in crastinum pendebit; nullus enim dies preter ultimum crastino carebit, nintendas. Siquidem dies crastinus, ubi advenerit, iam crastinus esse desierit, ecce iam vel crastinus alter apparet vel idem ille clam progressus, etsi enim dies alter est uterque tamen est crastinus.et semper ante nos fugiens, nunquam consecuturos ad se sequendum incitat. Ita interim nichil fit eorum que hodie fieri possent. Solitario, cui quid agere velit iam provisum est, cui non modo de partibus sed de tota etate semel est constitutum, non dies aut nox longior, sepe vero brevior est quam vellet, dum ho
Abbreviated transcription (Latin):
scriptũ est sic tuꝯ desiderat
umnbram ⁊ sic̃ mercenano
postulat᷑ fiem opis sui su
et ego hui menses uacuos.
et noctes labonosas enum̃a¬
iii. michi Si dormiero dicam
quõ consurgam. Et frurso
expectabo uespam et replebor.
dolonbꝰ usẜ ad tenebras Qͦd
inops aflutꝰq iob dicebat
hoc ualitudine prospa diuitee
ni dicunt. Querimt᷑ replet̾¬
ꝙ. doloribꝰ expectando. Et¬
cũ reꝵ nat᷑a. ꝑpetuo litigantes
segnes. horas. intrepitant / pi¬
gralmomienta p̾cipitant cum
ut dixi freno non. ut calca¬
ribꝰ. resegeat. Si mͦsrenum
ulla arte rapidissimũ tẽpꝰ
exciꝑet / isteᷤᷤ aũt puco mortez
uelle tanto nisu fugam. cẽpr̃s
impellunt / quã exicii causams.
niultis fuisse. Certissimũ est.
qui futiuor auxii ⁊ p̾sencia
semꝑ exosi uiuendi tedio mau
morte arcesẜe sunt coacti. Quid
aũt het tam multa ad id unũ
de quo agunꝯ forsan. introges
Rempe ab hiis malis. ⁊ abliq̃/¬
ceniͦ tedio p̾ẜuat solitaneiu

Expanded text:
riptum est: «Sicut cenus desiderat umbram, et sicut mercenarius prestolatur finem operis sui, sic et ego habui menses vacuos, et noctes laboriosas enumeravi michi. Si dormiero dicam: quando consurgam? et rursus expectabo vesperam, et replebor doloribus usque ad tenebras». Quod inops afflictusque Iob dicebat, hoc valitudine prospera divites nostri dicunt: queruntur replenturque doloribus expectando etcum rerum natura perpetuo litigantes, segnes horas increpitant, pigra momenta precipitant, cum, ut dixi, freno non calcaribus res egeat, si modo frenum ulla arte rapidissimum tempus exciperet. Isti autem puto mortem, vellent, tanto nisu fugam temporis impellunt, quam exitii causam multis fuisse certissimum est, qui futurorum anxii et presentia semper exosi, vivendi tedio manu mortem arcessere sunt coacti. Quid autem hec tam multa ad id unum, de quo agimus, forsan interroges. Nempe ab his malis et ab huiuscemodi tedio preservat solitarie
Abbreviated transcription (Latin):
nalde ne striptoris. pͥcomisꝙ
sui gõmim. u̾bum ponã. ac se¬
motũ subfistit᷑ ⁊ ut cuctis eñ
ne furtim dilaberet᷑ obẜuatbꝰ.
ꝙ uno in loco diu illũ non
posse. consist̾e̾ publice ꝑsuasũ
ertit. Ibidm̃ labor. iitefmem
hnit/ quem in terris iitata¬

Expanded text:
valde», ut scriptoris preconisque valde», ut scriptoris preconisque sui Ieronimi verbum ponam, ac «semotum» substitit. Et ut, cuntis eum ne furtim dilaberetur observantibus, quod uno in loco diu illum non posse subsistere publice persuasum erat, ibidem laborum vite finem habuit, quem in terris imitat
Abbreviated transcription (Latin):
et eo amplia. hornũ anlia
iter eius. impedur. Qͦ dlore
cũ media pene. consuptus
esset. pplo paciente ẜ dolente
et ꝓsequente tandem obuito
in profudissimas solitudies
et ad antonii locum. qui pau
flebile piu dictu. auidissime
ciuicta. ꝑquirens. ortulum
euis et lectulum. unde ad celũ
felix ille conscendrãt. innisit
atq in eo dulci quadam tanti
uiri memoria. ꝓcubuit ip̃m
recenti ulut / acubitu calen¬
tem sepe complectens acq de¬
osculans quodq non tam
licõne. ꝙͣ opõine freta. addide¬
ru alienũ stratũ suis lacri¬
mis ngans uͥ inde alias acq
alias solitudines petens ꝙ
exoptatatam. sibi muidens qͥe¬
tem. semꝑ em̃ sua fama. p̾cur¬
reret int̾dum eciam ad barba¬
yas natões clain decreuerit
ꝓficisa, ubi nec incellectus
nec cognitꝰ respiraret / ut ead
cicon. Postremo aul̃ ĩ ciprum
insulam suis moriba longe
dissimlem/ eq̃ tu una rupes
Suro iri ꝓpõito conueniret
obi locum nattus. fribilem

Expanded text:
et eo amplius hominum milia et eo amplius hominum milia iter eius impediere. Quo dolore cum inedia pene consumptus esset, populo patiente sed dolente et prosequente, tandem abiit in profundissimas solitudines, et ad Antonii locum, qui paulflebile, pium dictu — avidissime cunta perquirens, ortulum eius et lectulum unde ad celum felix ille conscenderat invisit, atque in eo dulci quadam tanti viri memoria procubuit, ipsum recenti velut Antonii accubitu calentem sepe complectens atque deosculans, quodque non tam lectione quam opinione fretus addiderim, alienum stratum suis lacrimis rigans. Ut inde alias atque alias solitudines petens, quod exoptatam sibi invidens quietem semper eum sua fama precurreret, interdum etiam ad barbaras nationes clam decreverit proficisci, ubi nec intellectus nec cognitus respiraret. Ut eademtiam, postremo autem in Cyprum insulam suis moribus longe dissimilem, cuius tamen una rupes duro viri proposito conveniret, ubi locum nactus «terribilem
Abbreviated transcription (Latin):
xp̃i fortissimis uet̾ans mlto
teiumo exhauste.habunde
sufeceat. Temq nt paucis
post diebꝰ mesta cũ multisos
rumstetibus hospes paulus
cepesunt mefodienda humo
Reom̃i onguibus insueto pn¬
etatis. oficio aduto ad sumam
qualit. in deẜtis latitans et
itantũ om̃is glie fugitans
nt repulturam ꝙ suã uellet
asconditam, ne qua nel geli¬
dum cuie̾rem mundam fauo¬
ris. aura. conting̾et/ a deo
atq historiai sui uerbo utar
alio pene orbe celatum/ afri¬
ce hyspame, gallie/ ytalie
illu̾ico. Ip̃iq ecꝰ nrbiũ caput
insolicudinẽ ꝙͦ fugit lyyla¬
rũ antonii uirtutũ nobilis
bimestri obẜ nacõe. iute eia
exͦ. ubi ab adolestencia in seuiũ
intempiem augusto tugurro¬
lo post aut̃ cella nichil an¬
gustiore. neꝙ tam doq̃ ꝙͣ se¬
pulcii spẽm ħente subuiouit
ut uidedum ad uiri nomen
turbis coeuntiba. ⁊ solitudie
una multarimi. urbiim
inquieta negociis fugam.
meditaret᷑ recognita. decẽ

Expanded text:
Cristi fortissimis veteranis, multo Cristi fortissimis veteranis, multo ieiunio exhaustis, abunde suffecerit. Denique ut paucis post diebus mestus animi multisque cum fletibus hospes Paulum sepelivit, in effodienda humo leonum unguibus insueto pietatis officio adiutus. Ad summam, qualiter in desertis latitans, et in tantum omnis glorie fugitans ut sepulturam quoque suam vellet absconditam, nequa vel gelidum cinerem mundani favoris aura contingeret, adeo atque historici sui verbis utar, «alio pene orbe celatum, Africe, Hispanie, Gallie, Italie, Illirico, ipsi etiam que urbium caput in solitudinem quoque fugit Hilarion, Antonii virtutum nobilis bimestri observatione vite eius exemplo, ubi ab adolescentia in senium intemperiem angusto tuguriolo, post autem cella nichil augustiore neque tam domus quam sepulchri speciem habente, submovit. Ut inde dum, ad viri nomen turbis coeuntibus et solitudine una multarum urbium inquieta negotiis, fugam meditaretur, re cognita, decem
Abbreviated transcription (Latin):
Et ño pocurs illa uox fuit
Si quieste eupis anthom bade
nũt ad int̾iꝰ. deẜtum. Cui mor
obtemꝑans oblato diuinitus
to manens. ⁊ semꝑ iacie
armatus om̃es de monũ uetꝰ¬
uecit insultus ut phia. mũdiq
sapiencia tumdũ nomẽ. as
huli et illic̾ato semtulo. balias¬
simis atq clarissimis rõmb
ꝯfutata. arq caltata ẽ. ui eum
romam imꝑatores miratulo
fame eius illeca familianbꝰ
ad illum epłis qͣi patrem ue¬
mliri. et quod rũso dignati
espent. uehementissime sunt
gauisi be tot iam spuctalibo
belris uictor. tot mi fibilius
te honũ se iam solum hemi¬
cõla cogitaret. multo uetus¬
tiorem atꝙ remociorem soli¬
tudinis. incolam allius.
paulum. Ahebeum q̃rere
admonita. reuelacõe nottna
riferis in Itm̾e pͥmũ mostris
nuentis ut congressis tadem
et post longum silencium
collocutis ad ripam fontis
exigni et uelis nubram pal¬
me secretissimia ĩspelmia
missa. e celo panis unq duoba

Expanded text:
Et non potius illa vox fuit: Et non potius illa vox fuit: «Si quiescere cupis, Antoni, vade nunc ad interius desertum»? Cui mox obtemperans, oblato divinitus erto manens, et semper in acie armatus, omnes demonum vicit insultus; ut philosophia mundique sapientia, tumidum nomen, ab humili et illiterato seniculo validissimis atque clarissimis rationibus confutata atque calcata est. Ut eum romani imperatores, miraculo fame eius illecti, familiaribus ad illum epystolis quasi patrem venerati et, quod responso dignati essent, vehementissime sunt gavisi. Ut tot iam spiritalibus bellis victor, tot invisibilium te hominum, se iam solum heremicolam cogitaret, multo vetustiorem atque remotiorem solitudinis incolam alterius, Paulum Thebeum, querere admonitus revelatione nocturna, rificis in itinere primum monstris inventis. Ut congressis tandem et post longum silentium collocutis, ad ripam fontis exigui et veteris umbram palme, secretissima in spelunca, missus e celo panis unus duobus
Abbreviated transcription (Latin):
tancie/ ad frenandum pn qͥdm
ẜ irati prmpis ipetũ mon¬
tis euertice. destendentẽ/ non
accepsenam sex aginta ans
in cella recõditum semꝑ tatitũ
nulli uisum Non Ienmati¬
cũ aut didinũ ambos sãtos
illustres et uidenciũ ac piors
os quorum uł noia nõ capũt
libri / Postremo ut sũma ecl
qr per uulgata errent omisis
uac pene solis hereniũ notaz
feris ouentaliũ acq ouen¬
ciũ. monachoꝵ pͥnceps an¬
thomus penetraint ut cre¬
bestente fama nõis ⁊ ad gra/¬
ciam sanitatum turbis egro¬
⁊ um confluentibꝰ tedio a fectꝰ
Et metuens ne tanta illa ce¬
lebricas/ aut sibi mans glie
aut alicui errocis ⁊ fle cuiꝯpi¬
am. se se opiois matia/ esse
posẜ. dum paucis pamba pro
iatico asumptis ad riꝑam
flminis sederet fugam cogi¬
tans. uox ad eum de celo facta
est. Que nam uo. uoy illa for¬
sitan fuge solitudine. urbes
cole locꝯ hit tedni, ille gaudii
locus et quietis alexandriam
pete in patriam. tuam redi

Expanded text:
tantie, ad frenandum pii quidem tantie, ad frenandum pii quidem sed irati principis impetum montis e vertice descendentem. Non Acepsenam sexaginta annis in cella reconditum, semper tacitum, nulli visum. Non Ceumatium aut Didimum, ambos cecos illustres, et videntium ac piorum os, quorum vel nomina non capiunt libri. Postremo ut summa etiam, quia pervulgata erant, omisiss inhospitam ac pene solis heremum notam feris, orientalium atque orientium monachorum princeps, Antonius penetravit; ut, crebrescente fama nominis et ad gratiam sanitatum turbis egrorum confluentibus, tedio affectus, et metuens ne tanta illa celebritas aut sibi inanis glorie, aut alicui erroris et false cuiuspiam de se opinionis materia esse posset, dum paucis panibus pro viatico assumptis, ad ripam fluminis sederet fugam cogitans, vox ad eum de celo facta est. Quenam vero vox? Illa forsitan: «Fuge solitudinem, urbes cole; locus hic tedii, ille gaudii locus et quietis; Alexandriam pete, in patriam tuam redi»?
Abbreviated transcription (Latin):
alimpum bichine. de gentem celesti
gratia ⁊ terrem pͥmipis amiti¬
ca insignem/ Non theonem mittẽ
om̃i lrãrum erudiconemirabile
Non thebandis moolam apolliñe
gui quadragnita anis in mtnna
solitudine abdita nec si laciit
miraculoꝵ fulgore tandẽ ꝑde¬
ta. ¶Non benamin senem ydropi¬
cum morbo clarum et eũ mãimi
egrotantes sibi adductos exmne
curaret de sna enorimi lz egri¬
tudine. non curantem solante¬
q alios atq orantem. ut pro.
aia orarent sua no ꝓ corpore
addito nbo illo memorabili
corpꝰ eñ. hoc aiebat ⁊ dum
sauũ esset nichil michi ꝓfuit
Nron epiplaniũ. quẽ famosum
pus heremiculam solitudo ep̃m
cipro dedie /lon Sonafratem h
ac pamiosum señculum quez
quein pietas fideiq zelꝰ espe/¬
lincis. ĩ urbes medias eduxit
ach monachum illiuis mipie
dp̃n cominacõe indicii retundẽ¬
tenseu macedoniũ iugi sil¬
uestus hĩtatorem birum infi/¬
m̃te simplicitatis. acq cons¬

Expanded text:
Olimpum Bithinie degentem, et celesti Olimpum Bithinie degentem, et celesti gratia et terrena principis amicitia insignem; non Theonem mitem literarum eruditione mirabilem; non Thebaidis incolam Apollinem, qui quadraginta annis in intima solitudine abditus, nec sic latuit, miraculorum fulgore tandem proditus; non Beniamin senem ydropicum, morbo clarum, et cum interim egrotantes sibi adductos eximie curaret, de sua enormi licet egritudine non curantem, solantemque alios atque orantem ut pro anima orarent sua non pro corpore; addito verbo illo memorabili: «Corpus enim hoc» aiebat «et dum sanum esset, nichil michi profuit». Non Epiphanium quem famosum prius heremicolam, solitudo epyscopum Cypro dedit; non seu Afratem inopem ac pannosum seniculum, quem pietas fideique zelus e speluncis in urbes medias eduxit, ac monachum, illius impietatem divini comminatione iudicii retundentem; seu Macedonium iugi silvestris habitatorem, virum infinite simplicitatis atque cons
Abbreviated transcription (Latin):
in heremo q̃ adiacet ciutati
lygo. in rupe quada mõtis
ardu comanentem astensꝯ
ad eum dificilis aditꝰ monas¬
teriieius. obstructi ⁊ elausꝰ
Ita nt ͦ quadragesio etatis a no
usq ad nonagesiũ. quo tũt
gerebat cum eum uidmiq monas¬
aduenientiba nõ ꝑ fenestraz
se iudendum prebebat Non
describam hĩtaculũ helye
monachi ipe cunaꝭ mirabi¬
libꝰ nt deẜtum lioirendum
ut solieudo nastissima ⁊ nul¬
lis equada simomiba. St
spellunca strupea ut asp ad illam
⁊ augusta trames quisq nl suspẽ¬
sos pedes ledrẽt nl intentos ade¬
miciũ occulos frustraret᷑: ut illit
corpore trenuila ẜ aĩo constans
senex excentum et decem annis
segerat. Cogitabis aũt ꝑ te
ip̃m qͣntus et lui solitane inte
machr. esse pofint quitantu un
eo studio tamꝙ coriniĩ temya
euegisset eum uri hoĩes ambi¬
cionem et auarrcie studiũ ne.
dicam popinas urbĩ at tab̾nas
et lupanana reliquisse. nel
triduo grande suplicim opinẽ¬

Expanded text:
in heremo, que adiacet civitati Lygo, in rupe quadam montis ardui commanentem: ascensus ad eum difficilis, aditus monasterii eius obstructus et clausus, ita ut a quadragesimo etatis anno usque ad nonagesimum, quem tunc gerebat cum eum vidimus, monasadvenientibus vero per fenestram se videndum prebebat». Non describam habitaculum Helie monachi, prope cuntis mirabilius, ut desertum horrendum, ut solitudo vastissima et nullis equanda sermonibus, ut spelunca scrupea, ut asper ad illam et angustus trames, quique vel suspensos pedes lederet, vel intentos adeuntium oculos frustraretur, ut illic corpore tremulus, sed animo constans, senex ex centum ac decem annis ginta transegerat. Cogitabis autem per te ipsum, quantus et hic solitarie vite magister esse potuerit, qui tantum in eo studio tamque continuum tempus exegisset, cum nostri homines ambitionem et avaritie studium, ne dicam popinas urbium ac tabernas et lupanaria, reliquisse vel triduo grande supplicium opinen
Abbreviated transcription (Latin):
infenor dux Romam graui
echiopum intirrsu. infuitaq
multitudine acq aliquot
certe uctorie. erectꝰ p̾fixa
etl pugne die. ꝙqz et untor
hostiles p̾das ageret ⁊ snoꝵ
res preptas ab hoste reue¬
heret ⁊ impatoris sui graz
meret᷑᷑ nut /iam securꝰ pugna¬
uit stuit hostem spolia ⁊ eculit᷑.
gram ẽ adeptus/ Cui iurotam
sancto tamq uentur prestio Si¬
quid de pñtibꝰ ⁊ exꝑtis credit᷑᷑
astiꝑe quid .hͣ. idem de solitudĩe
sauentem. mnuutasse quisꝙͣ cre¬
dat. ip̃a eius uerba substripsi
ab huis relata qui exore loque¬
tis acceꝑant multum in ꝙͦ ꝓ¬
dest recircior hitato et solitana
ꝯnracio. Et itum ad fugiẽda
picula. inꝙͦ ul la psum / uel
onquirendam dei gram atq
ip̃iꝯdiuinitatis eiudentiore
notitiam capiendam plurmiu
prodest secrecior ꝯuiacio ⁊ here¬
imi inlioris hitaco. utq quod
uerbo docebat facco ꝓbasse.

Expanded text:
inferior dux romanus, gravi inferior dux romanus, gravi Ethiopum incursu infinitaque multitudine atque aliquot certe victorie erectus, prefixa etiam pugne die, quodque et victor hostiles predas ageret, et suorum res prereptas ab hoste reveheret, et imperatoris sui gratiam mereretur, ivit iam securus, pugnavit, stravit hostem, spolia retulit, gratiam est adeptus. Cui viro tam sancto, tamque venturi prescio, siquid de presentibus et expertis creditur, accipe quid hic idem de solitudine faventem immutasse quisquam credat, ipsa eius verba subscripsi, ab his relata qui ex ore loquentis acceperant. «Multum» inquit «prodest secretior habitatio et solitaria conversatio». Et iterum «Ad effugienda pericula» inquit «vel lapsum et conquirendam Dei gratiam, atque ipsius divinitatis evidentiorem notitiam capiendam, plurimum prodest secretior conversatio et heremi interioris habitatio». Utque quod verbo docebat facto probasse
Abbreviated transcription (Latin):
dm̃ et eficatissim a prece depel¬
leres. on exponam quas tep¬
tricõnes corꝑis atq aĩ solitarii
senes niceruit pachonnꝰ ac
scephaꝯ / nõ inqurã quo cõfilio
phaphuncus tres dei anncos
dinem. traxit helpidiꝰ. Qua
caritate. ẜapion bis se hoñẜ Sapri¬
nũ. fecit ut dños suos pect̃is
nico. liberaret. Non nanabo
pietatem diacom efrem. pioris. Esren¬
constantiam Sudores adolii. Adoli.¬
ordiam innocencii / Seuĩtatem. Eiug¬
euagrii Industriam ac labores
non strutabor qua in solitudiẽ. al¬
malcꝰ. Iumitis din. gregem pa¬
uit./ Quo in specu simulata nõ
conuige. latinit. ⁊ leena. ꝓ tre¬
pidis decertante. furore heri
ꝑsequẽtis euasit./ Non ostẽdam
qua iohannes egiptiq. Theodo¬
siq imꝑator uirtute claruerit
tam longe posito Theo dosiꝯ
imꝑator anceps aĩ rusa de¬
posteret. ⁊ confilio solitarii
paupis armatus pia ẜ ma¬
xima et intredibilia. bella
conficeret a quo alt̃ quoq l

Expanded text:
dem et efficacissima prece depeldem et efficacissima prece depelleret. Non exponam quas tentationes corporis atque animi solitarii senes vicerint Pachomius ac Stephanus; non inquiram quo consilio Paphnutius tres Dei amicos dinem traxit Helpidius; qua caritate Serapion bis se hominum servum fecit, ut dominos suos peccati servitio liberaret. Non narrabo pietatem dyaconi Effren, Pioris constantiam, sudores Adolii, miordem Innocentii severitatem, vagrii industriam ac labores; non scrutabor qua in solitudine Malcus immitis domini gregem pavit, quo in specu simulata cum coniuge latuit et, leena pro trepidis decertante, furorem heri persequentis evasit. Non ostendam qua Iohannes Egitius virtute claruerit, tam longe posito Theodosius imperator anceps animi responsa deposceret, et consilio solitarii pauperis armatus, pia sed maxima et incredibilia bella conficeret. A quo alter quoque licet
Abbreviated transcription (Latin):
Anchoioẜ prefertur, aut disti¬
pulis eius unus ex mulcis anto¬
iꝰ quẽ dumstudiũ. ac notuiã
lir̃trum sacrarum / elarum fa
captũq se cernens ne solitudĩe
pͥuaret᷑ aurem sibi p̾scidpe sit
saltim pontificio factꝰ inhabi¬
lis cum nec ea quidm. arte
ꝓfice̾t. minata urgentiba. si
p̾starent linguam se ꝑꝑquam
ea sibi importiũtas fieret absai¬
sur / Non loquar felites so li¬
tudines utriusꝙ in acharii in
quibꝰ mirabiliũ patrrtores oꝑ¬
umn alt̾ ad nonagesimiũ alter
ad cenͣsimũ. uite anĩgnenit / nõ
actingam qualit̾ moyses. qui¬
dam ethiops. de latrone factus
glorioso maxima. ⁊ xp̃i ama¬
fuge tace et quieste./ Qualiter
paula simplexx cognomen nactꝯ
ex moribꝰ comũctum. fugens uxo¬
ris adult̾e. solitudinem petrisẜ
in tantam familiantatem xp̃iq
⁊gram uenit ut spũui p̾nci¬
pem. impuror quem ad se pelli
non posse autrmꝰ fateret᷑z ill e
de obresso pectore. punssima qui¬

Expanded text:
Antonio sed prefertur, aut disciAntonio sed prefertur, aut discipulus eius, unus ex multis, Amonius, quem dum studium ac notitia literarum sacrarum clarum faccaptumque se cernens, ne solitudine privaretur, aurem sibi presecuit, sic saltem pontificio futurus inhabilis, cum nec ea quidem arte proficeret, minatus urgentibus, si perstarent, linguam se propter quam ea sibi importunitas fieret abscissurum. Non loquar felices solitudines utriusque Macharii, in quibus mirabilium patratores operum, alter ad nonagesimum, alter ad centesimum vite annum venit. Non attingam qualiter Moyses quidam Ethiops de latrone factus glorioso maximus et Cristi amafuge, tace, et quiesce». Qualiter Paulus Simplex, cognomen nactus ex moribus, dum convictum fugiens uxoris adultere, solitudinem petiisset, in tantam familiaritatem Cristique gratiam venit, ut spirituum principem impurorum, quem a se pelli non posse Antonius fateretur, ille de obsesso pectore purissima qui
Abbreviated transcription (Latin):
ucio taniẽ ad hut
muit quid expectes
rem suapte nat᷑a
longua est historia, qui
pħi aut poete quo se se altiꝰ
accollerent priniũ pedem in
solitudiẽ posuerunt. Nam de
canctis et uulgacior ⁊ longior
qui nrbes spontaneo dap̃nan/¬
tes. exilio/ satra. sin p̾sencia
colitudinem illustrarũt de qui¬
ba si exattia loqui uelim nõ
possum non incultare. notissia.
Et enm hat in ꝑte quid incog¬
icũ est ⁊ ibi illus ne expec¬
taiũs ut transtribam dibi
quas uocant pr̃m uitas. Qũe
libri titulum supsisse nr̃os.
A marcho narrone arbitror
qui et ip̃e de uitis pr̃m scrip¬
sat. S alio quod ammͦ non
tam inflamandis ⁊ deuocõe
aĩs ꝙͣ notitie reꝵ studens no
dicam/ qua in spellunta rexa¬
gnita anos latuit dorocheq ut
pas amon comuge dimifsa q̃
fetũ continencia uirgmali diu
inx̾at sola reliquũ iite tẽpa
in deẜto Nitire montis hicãs
Nouissime felitem deo gomam
authomꝰ uidit Non referam
qualem eodem in monte uitã
Suxãt aut pambo ille qͥ tautis

Expanded text:
ntio tamen adhuc etiam quid expectes: rem suapte natura Longa est historia qui philosophi aut poete, quo se se altius attollerent, primum pedem in solitudine posuerunt; nam de sanctis et vulgatior et notior et longior, qui urbes spontaneo damnantes exilio, sacra sui presentia solitudinem illustrarunt. De quibus, si exactius loqui velim, non possum non inculcare notissima; etenim hac in parte quid incognitum est tibi? Illud ne expectaveris, ut transcribam tibi, quas vocant patrum vitas. Quem libri titulum sumpsisse nostros a Marco Varrone arbitror, qui et ipse de vitis patrum scripserat, sed alio quodam modo, non tam inflammandis devotione animis quam notitie rerum studens. Non dicam qua in spelunca sexaginta annos latuit Dorotheus; ut pater Amon, coniuge dimissa que secum continentia virginali diu vixerat, solus reliquum vite tempus in deserto Nitrie montis habitans, novissime felicem Deo animamAntonius vidit. Non referam qualem eodem in monte vitam duxerit, aut Pambo ille, qui cautis
Abbreviated transcription (Latin):
urbem et unũ ppłm opũgbat
nob adu̾sus mũdum carnem
et demoma certamꝰ. Equales
hii tibi uident᷑ hostes q concor¬
des. ꝙͣ soliciti ꝙ̃ feroses. uenit
ille dux ut dictum est ad exc̃¬
citum corruptũ. uictis fugats¬
ꝙ ducibꝰ successit. Qiud nos ᷑
nũꝙͥ non satis in langiudũ
tantũ. sed et nr̃e. E uot cadẽ¬

Expanded text:
urbem et unum populum oppugnabat; urbem et unum populum oppugnabat; nos adversus mundum, carnem ac demonia certamus. Quales hi tibi videntur hostes, quam concordes, quam soliciti, quam feroces? Venit ille dux, ut dictum est, ad exercitum corruptum, victis fugatisque ducibus successit. Quid nos? nunquid non satis in languidum tantum sed et nostre? quot cade
Abbreviated transcription (Latin):
accesẜit tũ pͥmũ intelligit
ꝙͣ graue bellum. tam dificilisꝙ
ꝓuincia ẽ. se ip̃m regere. Quid
icfr hic acendum. Nempe feme¬
interoges/ quod p̾sides/ ducesꝙ
solitos dixi maiꝰ illis forte¬
⁊ negociũ iuim̾o quid̾ fatear.
Illis eñ magnoꝵ ppłoꝵ, aut
exc̾tituũ. nobis uiiꝰ aĩe cura
comiissa est. ꝑiculo aut̃ negez¬
I Quid em̃ piculosiꝰ ꝙͣ ꝑire
ꝙ̃is solus. ꝑeas. cũ quibusd̃
pocius mali solaciũ indrĩ io¬
leat ꝑisse. Cum multis Itaq
nobis qͦ pellenda flagicia
mĩs efmibꝰ fugande libidi¬
nes / compͥmenda licencia / casci¬
ganda mollicies engendꝰ
ad meliora aĩq. Et quod eles¬
gant̾ ait flactꝰ sceleꝵ si bñe
penicet tradenda cupidinis
praue sunt elementa et tener/
irmis mentes aspioribꝰ formã¬
de stu diis, alni Rregant urbem
ppłi alii anlitũ exc̃citũ ⁊ nobis
nam. statꝰ aĩ est /ancredimiꝰ
lenores nob hĩc hostes ꝙͣ ap̾
niumantiam scipiom Ille una

Expanded text:
accesserit, tum primum intelligitur, quam grave bellum difficilisque provincia est se ipsum regere. Quid igitur hic agendum? Nempe, si me roges, quod presides ducesque solitos dixi. Maius illis forte negotium, numero quidem fatear, illis enim magnorum populorum aut exercituum, nobis unius anime cura commisa est; periculo autem negem; quid enim pis solus pereas? cum quibusdam potius mali solatium videri soleat periisse cum multis. Itaque nobis quoque pellenda flagitia nostris e finibus, fugande libidines, comprimenda licentia, castiganda mollities, erigendus ad meliora animus, et quod eleganter ait Flaccus: ... scelerum si bene penitet, eradenda cupidinis prave sunt elementa, et tenere nimis mentes asperioribus formande studiis. Alii regant urbem populi, alii militum exercitum, et nobis ni status animi est? an credimus leviores nobis hic hostes esse quam apud Numantiam Scipioni? Ille unam
Abbreviated transcription (Latin):
paula tumm in deceruis cedunt
omes bom mores breuis en
sinit mali aut inmortales
bidebamꝰ passm sub pͥsidi¬
bꝯ nouis mannfestam ex urbiba
ccumscuptore funum ⁊ latrorum
fugam /ꝙͣ ꝙͣ si ad antiꝙ respici/¬
mus aliquando uetustior ea
ꝯsuerudo e. Qua oportie ad¬
Modum fertur clarissimꝙ ille
duix ini excẽtitu llumãtino quẽ
supiorum ducũ secordia licẽ¬
ciaq anlitũ comiptu aceui¬
no correxit imꝑio / qũo ex
castus coquos ⁊ leuoncs nisti¬
tors et miaggna aciem cecaq id
genus fomenta libidinu cum
are ⁊ fugere solitum excium
sequebant / eodm̃ illo die qͦ ẜnra
castra cont ingãt una pcome
denũtiatione. submoiit Que
res multrin pclare Illi et q̃i
iam despate uictorie/ connu¬
lisse. creditꝰ seqnti sunt alni
clari dutebꝰ clanssimũ ndias¬
se suffecir nobie or adre non¬
uemam qui non Gibes non
Iregna non ext̃citꝰ ẜ nr̃i pectoris
scatum/ regendum conigendũ¬
q suscepimal ꝑua quedam iude¬

Expanded text:
s cedunt, omnes boni mores brevis evi sunt, mali autem immortales. Videbamus passim sub presidibus novis manifestam ex urbibus circumscriptorum, furum et lenonum fugam. Quanquam, si ad antiqua respicimus, aliquanto vetustior ea consuetudo est, qua oportune admodum usus fertur clarissimus ille dux in exercitu Numantino, quem superiorum ducum secordia licentiaque militum corruptum acerrimo correxit imperio, quando ex castris coquos et lenones, et institorum magnam aciem, ceteraque id genus fomenta libidinum, cum iari et fugere solitum exercitum sequebantur, eodem illo die quo primum castra contigerat una preconis denuntiatione submovit. Que res multum preclare illi et quasi iam desperate victorie contulisse creditur; secuti sunt alii clari duces, sed clarissimum nominasse suffecerit. Nobis, ut ad rem veniam, qui non urbes, non regna, non exercitus, sed nostri pectoris statum regendum corrigendumque suscepimus, parva quedam vide
Abbreviated transcription (Latin):
cidis secũ curis et reꝵo ui¬
culis ex plicitũ aini here
deo et rõm subditũ celali¬
beium Corpꝰ ꝙͦ. grauiiugo
e ductum ar̃oꝙ soli ẜuiens
Et si quando ꝑ insolenciamn
rebellarit mox imꝑata
facturũ. Ereptum mille
laboribꝰ mille ꝑuulis mille
ludibriis posse ire ꝓ libito
federe. confistẽ loqui. congul¬
estere. inditari non inter¬
pellantibꝰ negociis acq sol¬
licitis qͥbꝰ miẜrs eẽ nõ¬
⁊ sufficit nͥ ad miẜie cun¬

Expanded text:
cidis fotum curis et rerum vincidis fotum curis et rerum vinculis explicitum animum habere, Deo et rationi subditum, cetera liberum; corpus quoque gravi iugo eductum animoque soli serviens et, siquando per insolentiam rebellaret, mox imperata facturum? ereptum mille laboribus, mille periculis, mille ludibriis, posse ire pro libito, sedere, consistere, loqui, conticescere, meditari, non interpellantibus negotiosis atque solicitis, quibus miseris esse non sufficit nisi ad miserie cum
Abbreviated transcription (Latin):
cie solitudo ridicula e. ci non
ꝑcul inde ne apolitano in
liccore ꝓpe campanie. cumas
larens senuit/ ocio famosꝰ
mutili et intra iullule.
sue ceptũ non tã ħitans ꝙ̃
cepulto. ⁊ ꝙͣ multos esse
Credimꝰ. ubi ẜuilios. Sed
hit analios occurut que irriso
nobilis notum fecit et presciat
ne inferre coetaneis nr̃is uita¬
tis mumam exempliq moles¬
tiam cogerem᷑. Iam intellig
ad quos quecũq de solitudine
dicta seu dicenda sunt referu
uerum qr non omibus est da¬
tum nl st̃itate ul lr̃s excelle
p̾claroꝙ ocio postitatis amore
ac uoticiam promereri ut nec
p̾rens glia. nͨ seꝙ̃tis eu fan
solicitet pro qua multi uita
uolucarie profu derunt ⁊ ob id
ip̃m elari sunt hiti quanti
facias ut iam tandm̃ ad ꝓpo¬
sicum recĩtar. hoc quantu¬
a fluxĩt recolligendi reꝑan¬
diꝙspes null a relinquitur
cuũ esse qd̾q. milli medio¬
criter erudito uetitũ ẽ/ cogi¬
tando saltem le gendo ꝙ pla¬

Expanded text:
tie solitudo ridicula est, qui non tie solitudo ridicula est, qui non procul inde Neapolitano in litore prope Campanie Cumas latens senuit, otio famosus inutili, et intra villule sue septum non tam habitans quam sepultus. Et quam multos esse credimus ubique Servilios? sed hic ante alios occurrit, quem irrisor nobilis notum fecit et prestitit ne inferre coetaneis nostris veritatis iniuriam exemplique molestiam cogeremur. Iam intelligis ad quos quecunque de solitudine dicta seu dicenda sunt referam. Verum quia non omnibus est datum vel sanctitate vel literis excellere, preclaroque otio posteritatis amorem ac notitiam promereri, ut nec presens gloria nec sequentis evi fama solicitet, pro qua multi vitam voluntarie profuderunt et ob id ipsum clari sunt habiti, quanti facias, ut iantandem ad propositum revertar, hoc quantueffluxerit recolligendi reparandique spes nulla relinquitur, tuum esse? quodque nulli mediocriter erudito vetitum est, cogitando saltem legendoque pla
Abbreviated transcription (Latin):
tune puemant ornamenta hũt
ego si a solitudine secludendus
arbitrer durus sun. Nec uero
mͥ nunꝙͣ amici presentia int̾ru¬
pi soluudo iudebĩ ẜ ornari.
sid postremũ si alt̾utro carẽ¬
dum sit solitudine ip̃a pͥuare
maluerim ꝙͣ amico. Sit ita¬
ꝙ solitudine amplector cur
amiciciã non repellam neq
fugiam eciam uinũ uͥ forsaz
is ipe sit. Eq̃ mores. eciam ĩ
urbibus fugiendos iute trã¬
quillitas non negligenda
suadeat. Tota res res igitur
as hoc redi / iu sie ceta onña
sie ip̃a solitudine cũ amic̃is
parciar, nilliꝯ bom sme soco
iocundam possessionẽ huma¬
mq ab eodm̃ seneca. ditm̃ tredes
solitudinem u̾o magimũ. et
dulce bonum ẽẽ non dubitãs
ab ea. aũt. non scelestos. modo
s inhertos ⁊ ignaros arceã
ut ei diberii solitudo odiosa
est / qua capreas insulam
mu̾itam. ꝓpetua comaculau
infamia ubi seuicie ac libi¬
dinis ofirina inscituit fedꝰ
et forus senex. Sit ẜuili ua¬

Expanded text:
tune proveniant ornamenta? Hunc tune proveniant ornamenta? Hunc ego si a solitudine secludendum arbitrer, durus sim; nec vero michi unquam amici presentia interrumpi solitudo videbitur sed ornari. Ad postremum si alterutro carendum sit, solitudine ipsa privari maluerim quam amico. Sic itaque solitudinem amplector, ut amicitiam non repellam, neque fugiam etiam unum, nisi forsan is ipse sit, cuius mores etiam in urbibus fugiendos vite tranquillitas non negligenda suadeat. Tota res igitur ad hoc redit, ut sicut cetera omnia sic ipsam solitudinem cum amicis partiar, nullius boni sine socio iucundam possessionem humanius ab eodem Seneca dictum credens, solitudinem vero magnum et dulce bonum esse non dubitans. Ab ea autem non scelestos modo sed inertes et ignavos arceam. Ut enim Tiberii solitudo odiosa est, qua Capreas insulam immeritam perpetua commaculavit infamia, ubi sevitie ac libidinis officinam instituit ferus et fedus senex; sic Servilii Va
Abbreviated transcription (Latin):
nobis ꝙͣ oratoris testimomũ
sendum. ẽẽt. Sed ur liqueat
de dotrema et inhnmanata¬
tum solitudine illũ loqm qũa
qui fugit profecto uiui ect nõ
fugit. atꝙ ita nõ nr̃am ẜi ad¬
net fuga solitudis in turba
iri nelle. s id solum ne amo
quid addidit. Cum .n. dixisẜ
⁊solitudinez fugeret nlõ dixit
et socios ẜ et sociũ au̾sstudii q̃¬
ueret cũ docere nellet au dire
cũ discerecum ug̃ tantis boĩs
ornata solitudo. solitudo si ꝑ¬
ncipe careat intolerabie
ecia. ferocibꝰ aĩs huuanuꝙ
pofis cou̾iciũ. iudeat᷑ quid
uderi debet. Ee si amitice
Iiinaris collocutor unis
ueris amicitie cultoribus
fide ẜ amici ꝯu̾satio allatu¬
a sit sin quo se se uideant
ex quo nerum audiant cũ¬
⁊ quo ut cito idm ait si onia
loqui audeant ut fecũ de qͦ
nulla suspicio sus qͦ nlłã
fraꝯ. ꝓ quo nꝯ labor nõsua¬
uis. Oine quo nuilla sie dul¬
cis requies a quo demum et
adu̾se p̾sidia. ⁊ prosporis for¬

Expanded text:
nobis, quam oratoris testimoniumnobis, quam oratoris testimoniumlendum esset. Sed ut liqueat de extrema et inhumana tantum solitudine illum loqui, quam qui fugit profecto unum etiam non fugit, atque ita non nostram sed dnec fuga solitudinis in turbam iri velle, sed id solum ne amorquid addidit. Cum enim dixisset «et solitudinem fugeret», non dixit «et socios», sed «et socium» ait «studii quereret, tum docere vellet, tum audire, tum discere». Cum igitur tantis bonis ornata solitudo, si participe careat, intolerabilis etiam ferocibus animis humanumque perosis commercium videatur, quid videri debet? Quod si amicitie ignaris collocutor unus veris amicitie cultoribus fidelis amici conversatio allatura sit, in quo se se videant, ex quo verum audiant, cum quo, ut Cicero idem ait, sic omnia loqui audeant ut secum, de quo nulla suspicio, sub quo nulla fraus, pro quo nullus labor non suavis, sine quo nulla sit dulcis quies, a quo demum et adverse presidia et prosperioris for
Abbreviated transcription (Latin):
exptrema callem tenõ. gilt̾ non¬
insi inter turbas gaudet hurc
mĩdia magis ꝙͣ redargnciõ de
iudignabrẽ. marcꝰ ciło annoi¬
cie legem tractans/ non hos tin
quibꝰ amicitia post iurtutẽ
tatem acq congressum fugiẽ¬
tes. quoꝵ uix unitũ exͫ toto
orbe repnt pati non posse ait
nͥ adquirant aliquem nõ di¬
xir amicũ / nat᷑a eĩ obscabat
ẜ xipud qũe euomant uirasue
non m ͦ in terris ꝙͣ talibet
reꝵ afluencia/ ẜ nc̃ in celo
quidm̃ p̾sentisider consp̃tu
mundiq noticia felicem ẽẽ
posse n ħeat cũ quo illa ꝑti¬
cipet. Sit naturam nichil
dio solitariũ amare. Idem
tarent cñ optino quisq in¬
gemo. negociis om̃ibꝯ omisẜ
docum se in cognicione ⁊ stra
collocaret .Deinde ut yrom¬
ce locutum stires apte ait
non ẽ iea. Nain et solitudmez
fugeret Ecte ꝙͣ. paucis ubis
q̃cunq de solicudine loquim:
dampͥnasse uidebat i/ et fecerat
nͥ ueaus. processisẜ ut non
tam citomis dictum exponẽdu

Expanded text:
extrema callem teneo. Alter nonnisi inter turbas gaudet: huic misericordia magis quam redargutio debindignabere. Marcus Cicero amicitie legem tractans, non hos tantum quibus amicitia post virtutem tatem atque congressum fugientes — quorum vix unicum exemplum toto orbe repperit — pati non posse ait, nisi «acquirant aliquem» non dixit amicum, natura enim obstabat, sed «apud quem evomant virus sue non modo in terris quantalibet rerum affluentia, sed ne in celo quidem presenti siderum conspectu mundique notitia felicem esse posse, nisi habeat cum quo illa participet; sic naturam nichil omnino solitarium amare. Idem tarentur, tum optimo quisque ingenio negotiis omnibus omissis totum se in cognitione et in scientia collocaret». Deinde ut ironice locutum scires, aperte ait: «Non est ita; nam et solitudinem fugeret». Ecce quam paucis verbis quecunque de solitudine loquimur damnasse videbatur! Et fecerat, nisi ulterius processisset, ut non tam Ciceronis dictum exponendum