comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
trũ ueĩss eũ ꝙ nemo e cuulibus
sessũ recepisset ad lacedemoĩor le¬
catos forte ꝑuei̾t qui hois etatem
canos eus et ãnos assurgẽdi officio
uenerati st̃ sedẽꝙ ei ĩter ipõs hora¬
tissimo loco dederũt O. uid ubi fiei̾
polus aspexit maxĩo plausu aliene
urbis uẽcũdia ꝯpbauit ferũt tune
uũ el aceddiis dixisse Ergo atrei¬
enses quid sit rectũ scuit s io facẽ
ꝯdentur forte par cunlia ⁊ suꝑ¬
sticiosa nimis que de sacris api¬
cibsis pferut᷑ Ceteru ut micius aga
decderũt s ad pñs panci sufficiuint
Int̃ alios saturnalior liber primus
occurrit talis si respiciatur recte et
tantus ut nichil aluide opporteat i¬
mutuari Eũ ergo ⁊ pñti capitulo
nõ tam uestigiis ꝙͣ passioib dcium
Imitari et excpulentia ꝓmptuãii
sui cellule nr̃e supplere angustia
Siquidẽ conspicuus ẽ ĩ sentẽciis
ĩuerb̃ floridus et tanta morum

Expanded text:
trum venisset, eumque nemo e civibus sessum reciperet, ad Lacedaemoniorum legatos forte pervenit, qui hominis aetatem, canos ejus et annos, assurgendi officio venerati sunt, sedemque ei inter ipsos honoratissimo loco dederunt. Quod ubi fieri populus aspexit, maximo plausu alienae urbis verecundiam comprobavit. Ferunt tunc unum e Lacedaemoniis dixisse: « Ergo Athenienses quid sit rectum sciunt, sed id facere em forte parum civilia, et superstitiosa nimis, quae de sacris apicibus proferuntur. Caeterum ut mitius agamdederunt, sed ad praesens pauci sufficiunt. Inter alios Saturnaliorum liber primus occurrit, talis, si inspiciatur recte, et tantus, ut nihil aliunde oporteat mutuari. Eum ergo in praesenti capitulo non tam vestigiis, quam passibus decrevimus imitari, et ex opulentia promptuarii sui, cellulae nostrae supplere angustias. Siquidem conspicuus est in sententiis, in verbis floridus, et tanta morum
Abbreviated transcription (Latin):
allegans hãc sufficiẽtẽ et euidẽtẽ
repudii uel diuora causa ꝙ semi¬
uir ẽ et ĩutilis mrimoio qui nõ
ẽ ꝓmptus adcoitũ Elegant quit̾
ganfridꝰ dheroũ iulla familiais
Mens unius taliũ ĩ causa hiꝰ mõi
ꝯfudit andacia Eũ eĩ ei patronus
merita cause sue exponẽt Seruta¬
tus ẽ ab ea uir prudens an aliuiz
maritũ qũꝙ habuerit Or cũ illa
negasset que siuuc iter añ adhuc
Tigo eẽt dicens hoc sibi iquisitu
et scitu ꝑ ncc̃iu ne a discreto uidi
teretur Tinde ergo iquit patro
Nosti uirgo pudicissĩa prudẽtissĩa
pndoratissĩa ꝙ efficacẽ tecũ nõ in
pleuerit iuurũ et tocius mrioii iura

Expanded text:
sufficientem et evidentem repudii vel divortii causam, quod semivir est, et inutilis matrimonio, qui non est promptus ad coitum. Eleganter quidem Gaufridus de Heroum villa, familiaris meus, unius talium in causa hujusmodi confudit audaciam. Cum enim ei patronus merita causae suae exponeret, scrutatus est ab ea vir prudens, an alium maritum quandoque habuerit. Quod cum illa negasset, quaesivit iterum an adhuc virgo esset, dicens hoc sibi inquisitu, et scitu pernecessarium, ne a discreto judicteretur: « Unde ergo, inquit patronus, nosti, virgo pudicissima, prudentissima, pudoratissima, quod efficacem tecum virum non impleverit, et totius matrimonii jura
Abbreviated transcription (Latin):
ero que ĩ hac pͥarte tragici oratoẽs
comici satirici poece ut de philoso¬
phis echicis et theologis taceã pro¬
diderunt S tamẽ nec om̃s istos
abitrorsuffecisse ad hanc nõ dico
maliciam delendam aut rep̾mẽ¬
dam S nec ad exponedam Si dix¬
ero ꝙ multi st̃ experti qr n ͨ melior
pedib scilicẽ que ocutit atrum ꝙͣ
que possũt ex cogitari iocũdius hiis
qui ꝯinẽ nõ possũt aũ uolũt Sed
desipiẽtis ẽ abhiis laudẽ sperare ⁊
que ueiam rectius merẽtin ꝙͣ̃ głar
Temperata Alioqui nõ ueĩa set
pena s ignoĩa utrius libidinis
maculã ꝓsequitͦ nisi forte d̾corus
libus quid̃ appetũt cõformari et
quãta hũaitate cũ serius uiuẽd
sit et d̃ triũ reliquoꝵ sẽsuũ uolu¬

Expanded text:
ero, quae in hac parte tragici, oratores, ero, quae in hac parte tragici, oratores, comici, satyrici, poetae, ut de philosophis, ethicis et theologis taceam, prodiderunt. Sed tamen nec omnes istos arbitror suffecisse ad hanc, non dico malitiam delendam, aut reprimendam, sed nec ad exponendam. Si dixero quod multi sunt experti, quia Nec melior, pedibus silicem quae concutit atrum, Ququae possunt excogitari jucundius his, qui continere non possunt, aut nolunt. Sed desipientis est ab his laudem spectare, quae veniam rectius merentur quam gloremperata. Alioquin non venia, sed poena, sed ignominia, utriusque libidinis maculam prosequetur: nisi forte decorus s et insensibilibus quidam appetunt conformari: et quanta humanitate cum servis vivendum sit: et de trium reliquorum sensuum volu
Abbreviated transcription (Latin):
sexũ tam̃ muliebrẽ mag̃ exorna
Si quide doctissimi uiri uox ẽ pu¬
dicicia i primis ẽẽ retinẽdam q
Amissa omis uirtus ruit Inhac
muliebriũ uirtutũ prĩcipatus est
hec pauꝑe cõmẽdat diuitẽ extollit
deformem redimit exornat pulcͣz
Bene mẽtur de maiorib quoruz
Gene de liberis quib nec d̾ matre
erubescẽdũ nec de patre dubitãdũ
tis nulla maior calaĩtas est ꝙͣ ad
aliena libidiez trahi Unos osula¬
tos illustrat eloquẽtia ĩ nom̃ eter¬
nũ tranfert gła militaris t̾ũphos¬
ꝙ noue gentis ꝯsecrat Multa st̃
que ꝑse clara ĩgeĩa nobilitent ⁊
geret ĩ muuido unicubas sẽꝑ huisse
int̾ matronas decus ꝑ illas forcu¬
ne muliebri sacra fieri solicu nul¬
lũ sacerdotẽ big̃amũ nullũ flami¬
nẽ bimaritũ ierophãcias quoq a¬
themẽsiũ diutissime cicute sobri¬
cione castrari et pestꝙ̃ ĩ põtificatũ
fuerĩt allecti uros ẽẽ desinẽ In im¬
mẽsu pagina ꝓtendet᷑ si ea ꝑstrix¬

Expanded text:
en magis exornat. Siquidem doctissimi viri vox est, pudicitiam inprimis esse retinendam, qua amissa omnis virtus ruit. In hac muliebrium virtutum principatus est. Haec pauperem commendat, divitem extollit, deformem redimit, exornat pulchram. Bene meretur de majoribus, quorum bene de liberis, quibus nec de matre erubescendum est, nec de patre dubitandum tis nulla major calamitas est, quam ad alienam libidinem trahi. Viros consulares illustrat eloquentia, in nomen aeternum transfert gloria militaris, triumphosque novae gentis consecrat. Multa sunt, quae per se clara ingenia nobilitant, geret in mundo, unicubas semper habuisse inter matronas decus; per illas Fortunae muliebri sacra fieri solitum: nullum sacerdotem bigamum, nullum flaminem bimaritum. Hierophantas quoque Atheniensium diutissime cicutae sorbitione castrari, et postquam in pontificatum fuerint allecti, viros esse desinere. In immensum pagina protendetur, si ea perstrinx
Abbreviated transcription (Latin):
noꝵ mat̾moia sollicitare et corrũ¬
ꝑe nõ uẽtur Erũpit iterdũ ĩ lẽ¬
fũda itẽꝑies mulleꝵ quia ut se¬
bit herodotus mulier cũ ueste ḋpo¬
nit et uẽcũdia Erũpit ĩ ꝙͣ ĩpudẽs
et ĩ facie erubscẽtiũ ppłoꝵ gemalis
thori reuelat et d̾ nudat archana

Expanded text:
norum matrimonia sollicitare, et corrumpere non veretur. Erumpit interdum inverecunda intemperies mulierum, quia, ut scribit Herodotus, mulier cum veste deponit et verecundiam. Erumpit, inquam, impudens, et in facie erubescentium populorum, genialis tor
Abbreviated transcription (Latin):
a geminũ thorũ qui palã et nõ
suã urgenre libidine s honesta
cõsentiẽiũ uolũtate ꝯsternitur
decus bomi cõuigalis illustrat nã
et ymeneus lucẽ amat et alaceri
faretra puer cupido furtiuam
succendes flãnlam latebras et
angulos querit Licet aut hões¬
ta ut et utilis copula maritał
angustie ꝙͣ leticie fecũdior est
Parit ei i dolore uel filios nec a¬
liquẽ ꝓducit fructũ quẽ ñ ama¬
ritudo p̾cedat aut sequat᷑ dnd̃
referẽte ualerio socrates hũane
sapietie q quodda terrestre ora¬
culũ ab adoles cetulo quodã ꝯsul¬
tus utrũ uxorẽ ducẽt an se oło
mat̾moio abstineret respondit
eũ utrũ eoꝵ feciss acturũ peĩten¬
tiam Hic te ĩquit solitudo ħ or¬
bitas ħ grauis ĩ teritus ħ heres
alienus excipiet Illic ꝑpetua solici¬
tudo contextus querelax docis
expbratio affiniu grane super¬
ciliũ garrula socrus ligna sub¬
cessoria aliei mat̾moii i c̾tus lib̾oꝵ

Expanded text:
a geminum torum, qui palam, et non a geminum torum, qui palam, et non sua urgente libidine, sed honesta consentientium voluntate sternitur, decus boni conjugalis illustrat. Nam Hymenaeus lucem amat, et alacer pharetra puer Cupido, furtivam succedens flammam, latebras et angulos quaerit. Licet autem honesta sit, et utilis copula maritalis, angustiae quam laetitiae fecundior est. Parit enim in dolore vel filios: nec aliquem producit fructum, quem non amaritudo praecedat, aut sequatur. Unde, referente Valerio, Socrates humanae sapientiae quasi quoddam terrestre oraculum, ab adolescentulo quodam consultus, utrum uxorem duceret, an se omni matrimonio abstineret, respondit, eum, utrum eorum fecisset, acturum poenitentiam. « Hic te, inquit, solitudo, hic orbitas, hic generis interitus, hic haeres alienus excipiet. Illic perpetua sollicitudo, contextus querelarum, dotis exprobratio, affinium grave supercilium, garrula socrus, lingua subcaesoria alieni matrimonii, incertus liberorum
Abbreviated transcription (Latin):
te ĩnuu̾t figmẽta gentiliũ que de¬
lirũ senẽ uino estuantẽ aliis natẽ
cbtemꝑantib et quicte fessa rcre¬
ancib corpora lotide p̃ceteris captũ
referũt et tandẽ cũ õiu urisione
quẽ nec etas nec uẽcundia refrena¬
bat asim sui ruditu reuocatũ. Dis̃
ergo uoluptas libidins curpis est
ca excepta que excusatur fedẽ̾ ꝯi¬
gali et ĩ dulte licẽtie bnficio ꝗdꝙ¬
Erubescencie poterat ĩ eẽ abscondit
Ande et nuptie a nubendo dici i¬
maiores cradiderunt quia pudẽ¬
denda bũãe ĩfirmitatis nubit .l.
aoscondit ut ait noniꝰ marcellꝰ
indulgentia legis Inoleuit eciar
cõsuetudo ut quos ĩ ꝯm̃ciũ car¬
nis ecc̃e uigit anctoritas pallio
uelent altaris & alio ab ecclesia
cõstituto ut thorus qui xp̃o cõcili¬
ante ꝯstruitur sic ĩ fide castitatis
fragilitatis suc maculas ꝯtegat
ut tocius sit ꝓori aut ꝯfusionis
ignarus p̾fenĩtur et faces lam¬
pades et luĩaria accendut qui¬

Expanded text:
ta gentilium, quae delirum senem vino aestuantem, aliis naturae obtemperantibus, et quiete fessa recreantibus corpora, Lotide prae caeteris captum referunt, et tandem cum omnium irrisione, quem nec aetas, nec verecundia refrenabat, asini sui ruditu revocatum. Omnis ergo voluptas libidinis turpis est, ea excepta, quae excusatur foedere conjugali, et indultae licentiae beneficio,erubescentiae poterat inesse, abscondit. Unde et nuptiae a nubendo dici majores tradiderunt, quia pudenda humanae infirmitatis nubit, id est abscondit, ut ait Nonnius Marcellus, indulgentia legis. Inolevit etiam consuetudo, ut quos in commercium carnis ecclesiae jungit auctoritas, pallio velentur altaris, aut alio ab ecclesia constituto, ut torus qui Christo conciliante construitur, sic in fide castitatis, fragilitatis suae maculas contegat, ut totius sit probri, aut confusionis ignarus. Praeferuntur et faces, lampades, et luminaria accenduntur, qui
Abbreviated transcription (Latin):
ansermo et ĩ eptis f.ibulis cõiuina
pstreput Nec ẽ qui musicã uc̃cat
cu ars ĩnocens nt adeo quide ut
ea socrates discere ĩ senectute oua¬
uerit Cantabũt michi clametas
et licius egon Cuule est s altates
satyros uñitabr alphesibens ad ple¬
bera transit qlla ergo que apertiori
st̃ et uiciis magis aduers a ꝓferen¬
da st̃ uerba et que luxuri a iugn¬
lant ãmota tamẽ uel tenui sus¬
pitione auaricie l eĩ ĩtemꝑantib
sit sopita uena ĩgenii nõ õmino
exticta ẽẽ correctus polenuo testis
ẽ ł aut̃ perdite luxurie adolesce̾s
athenis fuit neq illecebris eiꝰ tm̃ͤ¬

Expanded text:
anserino et ineptis fabulis, convivia anserino et ineptis fabulis, convivia perstrepunt. Nec est qui musicam arceat, cum ars innocens sit, adeo quidem, ut eam Socrates discere in senectute curaverit. Cantabunt mihi Damoetas, et Lyctius Aegon. civile est: Saltantes Satyros imitabitur Alphesibaeus, ad plebeia transit. Illa ergo quae aptiora sunt, et vitiis magis adversa, proferenda sunt verba, et quae luxuriam jugulant, amota tamen vel tenui suspicione avaritiae. Licet enim intemperantibus sit sopita vena ingenii, non omnino exstinctam esse, correctus Polemio testis est. Hic autem perditae luxuriae adolescens Athenis fuit, neque illecebris ejus t
Abbreviated transcription (Latin):
plebis ab rogauerat mirifica note
cã Quiã eĩ ipudẽter duronius ros¬
tra conscendit ilia dicturus frem
st̃ ĩ lecti nob quirites nullo mo
ꝑpeciendi. Alligati et constricti est
amaro uĩculo ẜuitutis Lex ei da¬
ta est que nos frugi ẽẽ iubet ab¬
rogemus ergo illud hornde uetus¬
tatis rubigine horridũ ĩperiũ Et¬
eĩ quid opus ẽ libertate si uoletib.
luxu ꝑire non licet Est et alia ĩ
failias qui de .u. paĩb saciauiti
anteꝙͣ frangeret bñdic̾e̾ consueuit
aplina disciplinaꝵ honoranda ẽ
antiloquio C uule quor ẽ ⁊ sacs
uitteris consentaneu ꝙ oĩo silere
Inmẽsa ut andias ad ꝑfectũ aut u¬
de ꝑficiant alii aut sine culpa letẽ¬
tu doctũ ꝓferie ẜmonẽ. Siquide
et ĩt coedendũ dñs ꝑabolas a uba
uite frequet᷑ auditorib miscet st̃
aut nmis t̾stia et fere ciuilitatis io¬
nara ubi citra ucluptatẽ audiendi
solus uẽter ĩpletur aut ubi lamoẽ

Expanded text:
plebis abrogaverat, mirifica notae plebis abrogaverat, mirifica notae causa. Quam enim impudenter Duronius rostra conscendit, illa dicturus! « Freni sunt injecti vobis, Quirites, nullo modo perpetiendi. Alligati et constricti estis amaro vinculo servitutis. Lex enim data est, quae nos frugi esse jubet. Abrogemus ergo illud horridae vetustatis rubigine obsitum imperium. Etenim quid opus est libertate, si volentibus luxu perire non licet! » Est et alia familias, qui de quinque panibus satiavit antequam, frangeret, benedicere consuevit. ciplina disciplinarum, honoranda est antiloquio. Civile quoque est, et sacris litteris consentaneum, aut omnino silere in mensa, ut audias ad profectum, aut unde proficiant alii, aut sine culpa laetentur, doctum proferre sermonem. Siquidem et inter comedendum Dominus parabolas, aut verba vitae frequenter auditoribus miscet. Sunt autem nimis tristia, et fere civilitatis ignara, ubi citra voluptatem audiendi, solus venter impletur, aut ubi clamore
Abbreviated transcription (Latin):
torem habet a hostiariũ ne quis
ĩsulsus uruat et ut sit qui dig¬
nos et admittendos reuerẽter i¬
Excipiat honeste alloquat᷑ solla¬
detur ignotis instruat nouitatis
ignaros et cũ opportũitas fuerit
ad dñ ĩtroducat Est et reꝵ ocpi¬
a sine luxu locunditas sine lasci¬
uia et usus rex licẽtiosus ymo li¬
ber s uirtute ĩ columi Nã ꝯiuuiy
hercdis aut pħois dũ ĩ moderata
ad gestus saltatricis aut feruorẽ
uini leticiam concipit fine tragi¬
co exit et hoĩcidio maculat᷑ Hoc n
q̃ gentilĩ grauitas appbat xalẽi
auctor est ꝙͦ põcius cato luciũ fla¬
minin sustulit a nũo senatorũ
quia aliquẽ dampnatũ ipie secu¬
ri percusserat tꝑe tamẽ supplicii
s ad arbit̾um et spectaculũ ꝯuinati
muliercule cuius amore tenebat᷑
et lecto S et lucinus flaccus ⁊ col¬
lega eius censores duxionui sena¬
tu mouerũt ꝙ legẽ de cohercendis
ꝯuiuroꝵ sũptib latam tribunus

Expanded text:
torem habet, aut ostiarium, ne quis torem habet, aut ostiarium, ne quis insulsus irruat, et ut sit qui dignos et admittendos reverenter excipiat, honeste alloquatur, solatietur ignotis, instruat novitatis ignaros, et cum opportunitas fuerit, ad dominum introducat. Est et rerum copia sine luxu; jucunditas sine lascivia; et usus rerum licentiosus, imo liber, sed virtute incolumi. Nam convivium Herodis, aut Pharaonis, dum immoderatam ad gestus saltatricis, aut fervorem vini, laetitiam concipit, fine tragico exit, et homicidio maculatur. Hoc etiam nec gentilium gravitas approbat. Valerius auctor est, quod Porcius Cato Lucium Flaminium sustulit a numero senatorum, quia aliquem damnatum impie securi percusserat, tempore tamen supplicii, sed ad arbitrium et spectaculum convivantis mulierculae, cujus amore tenebatur allectus. Sed et Lucius Flaccus, et collega ejus, censores, Duronicum senatu moverunt, quod legem de coercendis conviviorum sumptibus latam, tribunus
Abbreviated transcription (Latin):
iocũdu ĩ struxit ꝯuiu ad cõ¬
cilianda leticiam symꝑhoiam
ad misit et choru Oecisus ẽ i¬
tulus saginatus et ne uestis ab¬
iectã ꝯiniuu deuenustet anui
et stola mistroꝵ offitio ĩ usũ nu¬
di et ornatũ ꝓmitur d̃ cõclaui
Sicut autẽ dignis libalitacis o¬
tia patent ita st̃ turpib p̾cludẽ¬
da Ham et fatue uirgies licet
pulsent ad ianuã oostulticie cã
repulsa paciũt᷑ ne forte eiciãtũ
admisse. Constat eĩ ꝙ turpius
eicitur ꝙͣ nõ admittitur hospes
et tame sine nota eicitur si sua
curpitudĩe deformet ꝯuiui Si¬
quidẽ et ille eiectus ẽ qui ueste
nõ hũit nuptialẽ Hec aut̃ licet
misticũ nõ hẽant ĩtellectũ nichi¬
lominus ĩ ip̃a suꝑfitie cuutatis
tur forncator aut auarus aut y¬
dolis ẜuiens cũ eius moĩ nec cibũ
sumere Ad hoc ergo ẽ liberali do¬
mui ianua ut lasciuos cͥmĩosos
et ĩ fames ex cludat Ad h iani¬

Expanded text:
jucundum instruxit convivium, ad conjucundum instruxit convivium, ad conciliandam laetitiam, symphoniam admisit et chorum. Occisus est vitulus saginatus, et ne vestis abjecta convivium devenustet, annulus et stola ministrorum officio in usum nudi et ornatum promitur de conclavi. Sicut autem dignis liberalitatis ostia patent, ita sunt turpibus praecludenda. Nam et fatuae virgines, licet pulsent ad januam, ob stultitiae notam repulsam patiuntur, ne forte ejiciantur admissae Constat enim quod Turpius ejicitur, quam non admittitur hospes, et tamen sine nota ejicitur, si sua turpitudine deformet convivium. Siquidem et ille ejectus est, qui vestem non habuit nuptialem. Haec autem licet mysticum habeant intellectum, nihilominus in ipsa superficie civilitatis tur fornicator, aut avarus, aut idolis serviens, cum hujusmodi nec cibum sumere . Ad hoc ergo est liberali domui janua, ut lascivos, criminosos, et infames excludat. Ad hoc jani
Abbreviated transcription (Latin):
et oĩuz agendoꝵ ẽe magistrar
et eoꝵ que iꝰ ꝯiuuiis ex̾cenda st
offitia dispẽsare. Cũ sĩt ergo pła
cunlitatis p̃cepta illius qui oĩbus
pare p̾mũ ne forte horacior te sit
inuitatus et dicat tibi qui te in¬
uitant dabinc locu et tũc ĩcipi¬
as cũ ruboẽ nouissim locu tenẽ
Sed recumbe ĩ nouissĩo loco uti
cũte inderit qui te ĩuitanit di¬
cat tibi Imice ascende superius
et ent tibi gla corã slł disclibẽtib¬
Deinde hũc articulũ quaĩ gn̾ali
loco confirmans ait Ois ei qui
se exaltat huiliabr Et qui se hũi¬
uat exaltabitur Et licet religio¬
nis pocius ꝙͣ ciuilitacis uideatur
edictu Ego religionis formã a
ciuilitate nõ diuido cũ nichil ci¬
uilius sit ꝙͣ cultui u̾tutis ĩsistere
Ceterũ nec ualuifragam admitt
legẽ nec leticia excludit nec lan¬
tiorẽ refugit apꝑatu gule tam̃
uricamenta non querit Ait eĩz
Thaur mei et altilia occisa sunt
Et ubi redeunti ꝓligo pat̾ priͦ

Expanded text:
e magistram, et eorum quae in conviviis exercenda sunt, officia dispensare. Cum sint ergo plura civilitatis praecepta, illius qui omnibus pare primum, ne forte honoratior te sit invitatus, et dicat tibi, qui te invitavit: Da huic locum, et tunc incipias cum rubore novissimum locum tenere. Sed recumbe in novissimo loco, ut cum te viderit, qui te invitavit, dicat tibi: Amice, ascende superius, et erit tibi gloria coram simul discumbentibDeinde hunc articulum, quasi generali loco confirmans ait: Omnis enim qui se exaltat humiliabitur, et qui se humiliat exaltabitur . Et licet religionis potius quam civilitatis videatur edictum, ego religionis formam a civilitate non divido, cum nihil civilius sit, quam cultui virtutis insistere. Caeterum nec valvifragam admittit legem, nec laetitiam excludit, nec lautiorem refugit apparatum, gulae tamen irritamenta non quaerit. Ait enim: Tauri mei et altilia occisa sunt . Et ubi redeunti prodigo pater pius
Abbreviated transcription (Latin):
bachi cruore pricidiis et multipli¬
cib flagiciis maculare Est p̾terea
i cõuiuus obẜuandu ut ĩstruende
familie et domus regende cura et ẜ¬
uilis obsequii moderatio um alicui
demandetur nequid ĩeptũ et ĩꝑatu
appeat ne quid scupendũ aut erubes¬
cendũ emergat ne dnm̃ oporteat ad
se gerendor reuocare sollicitudinez
et ut dici solet ĩ humeris portare con¬
uiuas Titet q̃ qui cõuina comis ẽẽ
uoluerit consiliandi osuetudie uer

Expanded text:
Bacchi cruore, parricidiis, et multipliBacchi cruore, parricidiis, et multiplicibus flagitiis maculare. Est praeterea in conviviis observandum, ut instruendae familiae, et domus regendae cura, et servilis obsequii moderatio, uni alicui demandetur; ne quid ineptum et imparatum appareat, ne quid stupendum, aut erubescendum emergat, ne dominum oporteat ad se gerendorum revocare sollicitudinem, et ut dici solet, quasi in humeris portare convivas. Vitet etiam, qui conviva comis esse voluerit, con
Abbreviated transcription (Latin):
usu tẽpantia continẽtiaq tucam̃
Et calefacto simł refctoꝙ aĩo si qd
i eo nel frigide t̾stitie uel torpentĩs
uẽcũdie fuerit abluamꝰ Poterit
auc̃tas platonis mouẽ ꝙͣ plures
s mͥ nimis arduus et temerarius
ĩ firmiorib aĩs uidetur cũ bacho y
cũ quauis uolurtate c̃gressu s
loch ur iustus et dignus qui de so¬
domor eripetur incendio ĩ pellente
uini stimulo corruit ĩ incestu si¬
For femora denudauit fide et per¬
seuerantia boni subtractus diluio
alter hũam generis pater et salutis
opifex quis tuto congreditur nisi ⁊¬
forte se ipsum tantis ducat patribus
p̃ferendu At tamẽ platonis nõ re¬
luctemur edicto. Congredi cũ uolup¬
tate sit forcius dũtamẽ tucius sit
fugere et illius dedinare conflictum
catorib uoluptatũ quẽ nõ legerim
cecidisse. Eo forte spectant fig̾mẽta
poctica que orgia sine firore trãsac¬
ta nõ recolunt nec erubescunt sacrai

Expanded text:
usu temperantiam continentiamque tueamur, usu temperantiam continentiamque tueamur, et calefacto simul refectoque animo, si quid in eo vel frigidae tristitiae, vel torpentis verecundiae fuerit, abluamus. Poterit auctoritas Platonis movere complures, sed mihi nimis arduus, et temerarius infirmioribus animis videtur, cum Baccho, imo et cum quavis voluptate congressus. Si Loth vir justus, et dignus qui de Sodomorum eriperetur incendio, impellente vini stimulo corruit in incestuNoe femora denudavit, fide et perseverantia boni subtractus diluvio, alter humani generis pater et salutis opifex, quis tuto congreditur, nisi forte se ipsum tantis ducat patribus praeferendum? Ut tamen Platonis non reluctemur edicto, congredi cum voluptate sit fortius, dum tamen tutius sit fugere, et illius declinare conflictum. catoribus voluptatum, quem non legerim cecidisse. Eo forte spectant figmenta poetica, quae orgia sine furore transacta non recolunt, nec erubescunt sacra
Abbreviated transcription (Latin):
istimauit redditos ꝙ sensi letiores
aditencioẽs rursus capescendas fĩ
abiliores et simł si qui penitus ĩ hiis
affectionũ cupiditatũ ꝙ errores in¬
essent quos celaret alio qui pudor
reuẽsis ca oĩa sine gram periculo li¬
bertate ꝑ uinũ data detegi et ad cor¬
rigendu medẽdũ ꝙ fieri opportũoã
Atoo hoc plato ibidẽ dicit non diffu¬
giendas eẽ huiuscemõi ex̾citacioẽs
tempandũ satis fidelit̾ uisũ esse cui
iuta nõ inter ip̃a erroꝵ pocula et in
mediis uoluptatũ illecebris explo¬
ticipandas hunis moi uoluptates
aut uolũtas tuierit aut casus ĩdux¬
erit aut ncc̃itas ĩpulerit mox dli¬
niri et capi neꝙ mẽtẽ euis aĩnꝙ
consistere Congͥdiẽdũ igitur et tã
ꝙͣ sacie quadam cũ uoluptuãiis re¬
b Eũꝙ ista iumi licentia cominꝰ
decernẽdu ut ad u̾sus cos nõ fuga
nõ ab sentia simus tuti S⁊ iugore
aĩ et constanci p̾sentia modẽatoq

Expanded text:
istimavit, redditosque sensim laetiores, istimavit, redditosque sensim laetiores, ad intentiones rursus capessendas fieri habiliores, et simul si qui penitus in his affectionum cupiditatumque errores inessent, quos celaret alios pudor reverens, ea omnia sine gravi periculo libertate per vinum data detegi, et ad corrigendum medendumque fieri opportuniora. Atque hoc Plato ibidem dicit: Non diffugiendas esse hujuscemodi exercitationes temperantem satis fideliter visum esse, cui vita non inter ipsa errorum pericula, et in mediis voluptatum illecebris exploparticipandas hujusmodi voluptates aut voluntas tulerit, aut casus induxerit, aut necessitas impulerit, mox deliniri, et capi, neque mentem ejus animumque consistere. Congrediendum igitur, et tanquam in acie quadam cum voluptariis rebus, cumque ista vini licentia cominus decernendum, ut adversus eos non fuga, nec absentia simus tuti, sed vigore animi et constanti praesentia, moderatoque
Abbreviated transcription (Latin):
iocundior ẽ Si quidẽ elegant̾ licet
ĩꝑsona derisoris echicus ait Sz cõ¬
iunatoris uti ducis ĩgeniũ res adu̾¬
se nudare solent celare secũde Sed
et iuni ĩdulgenaia licet dici soleat i
qui a siccis deus om̃ia dura ꝓposunt
modũ ht et si fuerĩt qui platonis
auctoritate ea passim crediderint
hauriẽda Laudib arquit᷑ iuim iu¬
nosus homerus et plato ab eisdem
uinosus ꝯm̃citur extitisse. Certu
ẽ utrũꝙ eoꝵ iuni laudasse usum
qd et naturam roborat et acuit in¬
geniũ et ad res gerendas aĩu re¬
missũ accendit at platonẽ ĩt̾ mi¬
nuta et modestie pocula iocũdiorẽ
liberaliorẽ ꝙ ĩuitacionẽ ꝓbasse fide¬
lius taditur que fieret subquibd
Suaĩ arbitris sobrus magistris cõ¬
de legib nõ ĩ utile uius esse discer¬
nit Nlã et molicis honestis ĩt̾ bibẽ¬
dũ remissioib refici in tegririꝙ. aĩos
ad ĩstauranda sobrietatis officia ex¬

Expanded text:
jucundior est. Siquidem eleganter, licet jucundior est. Siquidem eleganter, licet in persona derisoris, ethicus ait: « Sed convivatoris, uti ducis ingenium, res adversae nudare solent, celare secundae. » Sed et vini indulgentia, licet dici soleat, quia « siccis Deus omnia dura » proposuit, modum habet, etsi fuerint qui Platonis auctoritate ea passim crediderint haurienda. Laudibus arguitur vini vinosus Homerus. Et Plato ab eisdem vinosus convincitur exstitisse. Certum est utrumque eorum vini laudasse usum, quod et naturam roborat, et acuit ingenium, et ad res gerendas animum remissum accendit. At Platonem inter minuta et modesta pocula, jucundiorem liberalioremque invitationem probasse fidelius traditur, quae fieret sub quibusdam quasi arbitris, sobriisque magistris conde legibus, non inutile viris esse decernit. Nam et modicis honestisque inter bibendum remissionibus, refici integrarique animos ad instauranda sobrietatis officia ex
Abbreviated transcription (Latin):
ira abhiuusmodi dcĩs tꝑandũ est¬
Et questioẽs ꝯiuuales ĩ onis ppoñ¬
de st̃ aut soluende Suol genus ue¬
teres ita ludicrũ nõ putarunt ut
aristociles de ppĩs aliqua consepẜit
et plutarchus et apuleuis cũ frotoẽ
oratoꝵ ue foro longe cõmoliorez
hñt scomata locu O. iuppe ubii
motus adu̾saui sepe ꝑficit adt̾ũ phỹ
Ande et hoc ciceroni ꝑ familiae fu¬
isse traditur ꝓpĩs quoꝙ ledoriis ẽ¬
bro ĩ contẽcionib fori locus ẽ dum
tamẽ ad ꝓbra ñ ꝑuẽiant que et sii
nõ quiescãt fauore licigantis cessa¬
re tam̃ debent ob reuẽncia iudicis
equus et pater et res siquis nisi e¬
uidẽtissima rõe ad pbra psiliat sec
et qui ea sustinet paciẽnt̾ fauorẽ
oĩu a temꝑancia uisus ẽ meruisse
Cõuiuia ezgo ledorias excludunt
cat cõuiuał At io quod ylaritatẽ
cõciliat modestie consciar undique
cõquirẽdũ Iocus eĩ comis et uenus¬
tus ꝯuiuãciũ risus oĩb pentethici

Expanded text:
usmodi dictis temperandum estet quaestiones convivales in omnes proponendae sunt, aut solvendae. Quod genus veteres ita ludicrum non putarunt, ut et Aristoteles de ipsis aliqua conscripserit, et Plutarchus, et Apuleius cum Frontone. oratorumve foro, longe commodiorem habent scommata locum. Quippe ubi motus adversarii saepe proficit ad triumphum. Unde et hoc Ciceroni perfamiliare fuisse traditur. Ipsis quoque laedoriis crebro in contentionibus fori locus est, dum tamen ad probra non perveniant: quae etsi non quiescant favore litigantis, cessare tamen debent ob reverentiam judicis,Quibus est equus, et pater, et res, si quis, nisi evidentissima ratione, ad probra prosiliat. Sed et qui ea sustinet patienter, favorem omnium a temperantia visus est meruisse. Convivia ergo laedorias excludunt, cat. Ad id quod hilaritatem conciliat, modestiae consciam, undique conquirendum. Jocus enim comis, et venustus convivantium risus, omnibus parentheticis
Abbreviated transcription (Latin):
nõ st̃ carmũ G.ui at sĩplici uictu
utint̾ eos carnes nõ iequirẽ Sa¬
pientie quoꝙ operam dare no pos¬
sumus si mense hñdãcia cogiteꝰ
que labore nimio et cura ĩdiget
cto expletur nature nc̃citas Erigo
et fames simplici uestitu et cibo
expelli pocest ħ̾ quid epicmus ue
sit uoluptatib p̾cipne abstinendũ
Cũ eĩ de quĩꝙ parcito sb̃uũ fonte
uoluptas oriatur illã que ẽ gusto
et tactus .i. abi et uentris solam
hoĩb cõmuẽ dicit cẽ cũ belius et
iocirco ĩ pecudũ feroꝵꝙ aĩaliũ nuo
habetur Quiquis hac feraꝵ uolup¬

Expanded text:
non sunt carnium. Qui autem simplici victu non sunt carnium. Qui autem simplici victu utuntur, eos carnes non requirere. Sapientiae quoque operam dare non possumus, si mensae abundantiam cogitemus, quae labore nimio et cura indiget. Cito expletur naturae necessitas: frigus et fames simplici vestitu, et cibo expelli potest. Hoc quidem Epicurus, licet sit voluptatibus praecipue abstinendum: « Cum enim de quinquepartito sensuum fonte voluptas oriatur, illam quae est gustus et tactus, id est cibi et ventris, solam hominibus communem dicit esse cum belluis, et idcirco in pecudum ferorumque animalium numero habetur, quisquis hac
Abbreviated transcription (Latin):
et ad esum sui expleta esuue. qi
Captiuos trahunt Nñ et morbi
ex saturitite nimi.a concitantur
multiꝙ ĩpacia gule nomitu re¬
mediantur et quod turpit̾ ĩges¬
serunt turpius egerũt s forte
ninis austerus uidetur esse Ierõi
et cuuis edicto difficilimũ sit ꝑere¬
uilescat anct̾as excludant᷑ ꝑipate¬
tiai dũ uel epicurus uoluptatis as¬
sertor andiatur Testantur enĩ ut
de nr̃is taceam seneca et multi alii
suos repleret cderib et pomis et
ulib cibis dicens eis esse uiuẽd̃
quia carnes et exquisite epulei
igenti cura et miẜia p̃ꝑantur ma¬
luptater ĩ abutendo Corꝑa antẽ
nra abo tantũ et potu indigere
ubi aqua et paĩs sit et cetẽa nẽ
biis silia ibi natie saciffcũ Qd̾¬
quid supra fucnt nõ aduite neci¬
tatẽ spectare s adidiciũ uolupta¬
tis bibere et comedẽ nõ dliciarũ
ardorẽ s siti fameq restrigẽ
carnib uescant᷑ indigẽ ⁊̃ hiis que

Expanded text:
et ad esum sui expleta esurie quasi et ad esum sui expleta esurie quasi captivos trahunt. Unde et morbi ex saturitate nimia concitantur, multique impatientiam gulae vomitu remediantur, et quod turpiter ingesserunt, turpius egerunt. » Sed forte nimis austerus videtur esse Hieronymus, et cujus edicto difficillimum sit parevilescat auctoritas, excludantur Peripatetici, dum vel Epicurus voluptatis assertor audiatur. Testantur enim, ut de nostris taceam, Seneca, et multi alii suos repleret oleribus, et pomis, et vilibus cibis, dicens esse eis vivendum, quia carnes et exquisitae epulae, ingenti cura et miseria praeparentur, maluptatem in abutendo. Corpora autem nostra, cibo tantum et potu indigere. Ubi aqua et panis sit, et caetera his similia, ibi naturae satisfactum. Quidquid supra fuerit, non ad vitae necessitatem spectare, sed ad vitium voluptatis. Bibere et comedere, non deliciarum ardorem, sed sitim famemque restringere. Qui carnibus vescuntur, indigere etiam his, quae
Abbreviated transcription (Latin):
qs sũptuaĩas uel cibarias leges
no tamẽ ut rebus s ut ꝑsonis pa¬
reant Res eĩ quatenus utilitas
uut ronestas exposcit effunderei
nõ uerẽtu Siquidẽ ĩ eis nichil sa
uoluptas est egnam statuisse ciba¬
nam legẽ Ait ergo Adcẽ deb rõ
uctales et tantis sumamus es¬
cis quib no oneretur corpus n
uitẽ qui cũ hiis miscetur nõ est
sapiens nec tales accipiamus
cibos quos aut difficuit digẽre
aut comesos magno ꝑtes et per¬
ditos labõẽ doleamus Slerũ ⁊ po¬
mor aut leguinũ et facilior ꝓp¬
paratus ẽ et arte ĩpẽdiis coquoꝵ
nõ ĩ diget et sine cura sustentati
hũ anũ gͥenus moderateꝙ sũptus
quia nec auide deuoratur ꝙd uri¬
tamta gule nõ ht leuiori digestiõe
cõcoquitur Nemo eĩ imno et ducb
cibis hiis ꝙ uilib us ad ĩ flaciõe
ue̾tris oneratur Que diu̾sitate ca¬
niu et saporis delectiõe concipit᷑
cũ uiariis nidorib fumat patine

Expanded text:
as sumptuarias vel cibarias leges: as sumptuarias vel cibarias leges: non tamen ut rebus, sed ut personis parcant. Res enim quatenus utilitas, aut honestas exposcit, effundere non verentur. Siquidem in eis nil sapvoluptas est, egregiam statuisse cibariam legem. Ait ergo: « Adesse debet ratio, ut tales et tantas sumamus escas, quibus non oneretur corpus, nautem qui cum his miscetur, non erit sapiens. Nec tales accibos, quos aut difficultate digerere, aut comestos magno partos et perditos labore doleamus. Olerum et pomorum ac leguminum, et facilior apparatus est, et arte impendiisque coquorum non ihumanum genus. Moderateque sumptus, quia nec avide devoratur, quod irritamenta gulae non habet, leviori digestione concoquitur. Nemo enim uno et duobus cibis, hisque vilibus, usque ad inflationem ventris oneratur. Quae diversitate carnium, et saporis delectatione concipitur, cum variis nidoribus fumant patinae,
Abbreviated transcription (Latin):
cit hĩta rõe psonar loci et tempoĩs
singuł dispẽs. Re nõ quidẽ ex tristia
uei ex nc̃cite cũ ulaem datorẽ et
deus diligat Inusus istoꝵ uicet et
catio ponẽ̾ signa nouis p̃ceptis qͣ¬
lia uicant pitagora anichiꝙ reu
st̃ ut qui u̾sant in hiis possĩt nulla
cibi aut potus ĩpedientẽ molestia su¬
is officiis ĩ ẜuire Sobria eĩ st̃ et oĩ
luxiua castigata nõ ĩpediĩt socra¬
tẽ ne poĩtia luxĩa exequatur
a naturał ĩquisicioe platonẽ non
reuocant memoria rer gestaxi
Non excutuit cͥcie thimeus nõ pro¬
hibeti causas rer our. aperie nͤ
aliquis a quocũq uirtutis officio
retatoit᷑ s noc t̾itiam nec uultũ
nubiu cotigit ĩ bonis duce̾ nec cͦs¬
cussu illũ quẽ cicero auctoe̾ luici¬
lio semel ĩ uita risisse scribit mag¬
nore admirari a ssũt itaq uolup¬
tates si que lasauia careant adẽ
grauitas s que lericia nõ exdu¬
dant Fnt autẽ et hoc ꝯiuia su¬

Expanded text:
ersonarum, loci et temporis, singulis dispensare, non quidem ex tristitia vel ex necessitate, cum hilarem datorem et Deus diligat. In usus istorum licet et Catio Ponere signa novis praeceptis, qualia vincant Pythagoran, Anytique reum, sunt, ut qui versantur in his, possint nulla cibi et potus impediente molestia, suis officiis inservire. Sobria enim sunt, et omni luxuria castigata, non impediunt Socratem ne positivam justitiam exsequatur: a naturali inquisitione Platonem non revocant, memoriam rerum gestarum non excutiunt Critiae. Timaeus non prohibetur causas rerum omnium aperire, nec aliquis a quocunque virtutis officio retardatur. Hic nec tristitiam, nec vultum nubilum contingit in bonis ducere, nec Crassum illum, quem Cicero auctore Lucilio, semel in vita risisse scribit, magnopere admirari. Adsunt utique voluptates, sed quae lascivia careant. Adest gravitas, sed quae laetitiam non excludat. Habent autem et haec convivia su
Abbreviated transcription (Latin):
hoiuz duo funera specter Malo
mariti sui telli atꝙ illi que uacabcͣ
cruci affigi Isus ẽ miles ĩgenio
prudẽtissime feĩe Posteroꝙ die po¬
pulus miratus ẽ qua rõe mortuꝰ
isset ĩ crucẽ Tu hystoriam aut fa¬
bulã ꝙ hiis uerbis refert petroi
ꝓlibito appellabis ita tamẽ ex fc̃o
accidisse ephesi et flauianus auctõ
est Mulierẽꝙ tradit ĩpietatis sue
et sceleus ꝑricidalis et adulterii i
luisse penas Nd quidẽ solus ẽ in
mulieꝵ ĩ epciis ridendis aut expri¬
liẽs maledcã sunt et ꝙ epicurus ꝙͣ¬
ꝙͣ metodorus discipulus eiꝰ leonci¬
on hĩu̾t uxorẽ raro dicit sapienci
ĩeunda ꝯiugia qr multa ĩ comoda
ad nuxta st̃ nupciis Et quõ dĩcie
maloꝵ ue ꝯfinio graue uero esse
iuro sapienti uenire i dubiũ utru
bonã an malam ducturus sit Sii
ergo tanta ẽ molestia nuptiaꝵ qͤ
ꝓcul dubio bone st̃ et a dñõ ĩstitu¬
te ut eas sapiens reformidet quis

Expanded text:
hominum duo funera spectem. Malo hominum duo funera spectem. Malo mariti sui tolli, atque illi, quae vacabat, cruci affigi. Usus est miles ingenio prudentissimae feminae. Posteroque die populus miratus est, qua ratione mortuus isset in crucem. Tu historiam, aut fabulam, quod his verbis refert Petronius, pro libitu appellabis. Ita tamen ex facto accidisse Ephesi, et Flavianus auctor est. Mulieremque tradit impietatis suae, et sceleris parricidalis, et adulterii poenas luisse. Non quidem solus est in mulierum ineptiis ridendis, aut exprilieres maledicta sunt, et quod Epicurus, quanquam Metrodorus discipulus ejus Leontion habuerit uxorem, raro dicit sapienti ineunda conjugia, quia multa incommoda admista sunt nuptiis. Et quomodo divitiae malorumve confinio. Grave ergo esse viro sapienti venire in dubium, utrum bonam an malam ducturus sit. Si ergo tanta est molestia nuptiarum, quae procul dubio bonae sunt, et a Domino institutae, ut eas sapiens reformidet, quis
Abbreviated transcription (Latin):
eisdẽ q̃ eius pudicicia ag̾ssus est
Nec deformis aut ĩfacũdus uineĩs
caste uidebatur ancilla gra xili¬
ante ac sub ĩde dicẽce placito ne ꝑ
pugnabis amori Nec ueĩt ĩ metẽ
quoꝵ osederis aruis Quid diuciꝰ
moror Ne hac̃ quidẽ ꝑtẽ corpois
mulier abstinuit uictorꝙ miles
utrũ ꝑsuasit Iacuerũt ergo una
quis ex notis ignotis ꝙ ad monu¬
metũ ueĩens putasset expirasse sy¬
per corpus uiu pudicissimã uxoe
Cetex delectatus nules et forma
mulieris et secreto quidꝗd bomi ꝑ
facultates poterat coemebat et pͥa
scatĩ nocte ferebat ĩ monumẽtum
Itaq unius cuciati ꝑentes ut in¬
derunt laxatã custodia detraxert
nocte p̾cedẽtem et sup̾mo mãda¬
uerũt officio At miles c̾cũspectus
dũ desidet ut postero die uidit u¬
nam sine cadauẽ crucẽ Ueritus
suppliciũ mulieri quid accidiss
familiari ac iuro faceret Mulir
nõ minus miẜicors ꝙͣ pudica n

Expanded text:
eisdem etiam pudicitiam ejus aggressus est. eisdem etiam pudicitiam ejus aggressus est. Nec deformis, aut infacundus juvenis castae videbatur, ancilla gratiam conciliante, ac subinde dicente: Placitone etiam pugnabis amori? Nec venit in mentem quorum consederis arvis? Quid diutius moror? Ne hanc quidem partem corporis mulier abstinuit, victorque miles utrumque persuasit. Jacuerunt ergo una, que ex notis ignotisque, ad monumentum veniens, putasset exspirasse super corpus viri pudicissimam uxorem. Caeterum delectatus miles et forma mulieris, et secreto, quidquid boni per facultates poterat, coemebat, et prima statim nocte ferebat in monumentum. Itaque unius cruciati parentes, ut viderunt laxatam custodiam, detraxerunt nocte pendentem, et supremo mandaverunt officio. At miles circumscriptus dum desidet, ut postero die vidit unam sine cadavere crucem, veritus supplicium, mulieri quid accidissetfamiliari ac viro faceret. Mulier non minus misericors quam pudica: Nec
Abbreviated transcription (Latin):
temptauit dare muliercule aibuz
donec ancilla humi certũ ab eo odo¬
re coꝵpta p̾mũ ip̃a porrexit ad hu¬
maĩtatẽ ĩ uitãtis uicta manum
De ĩde refecta pocione et cibo expũg¬
nare dñe ꝑtinacia cepit Et quid
ꝓlerit ĩ q̃uit ħ tibi si soluta i edia
fueris si te uiua sepelieis si ante¬
ꝙͣ fata poscant ĩ dẽpnatũ effudĩs
spiritũ Id cinerẽ aut manes cre¬
dis anare sepultos uis tu reui¬
uiscere reluctãtib fatis extic̃tũ
Wis discusso muliebri errore ꝙi¬
duu li cuent lucis comodis friu ⁊
Ipsum te iacentis corpus admo¬
Nere debet ut uinas nemo ĩuitꝰ
audit cũ uiuẽ cogitur aut sume
cibum Itaꝙ mulier aliquet die¬
rum abstiñcia sicca passa ẽ frangi
pertinatia suaz nec minus auide
repleuit se cibo ꝙͣ ancilla que p̾or
uicta est Ceteꝵ scitis quid plex¬
ꝙ temptare soleas huanã sacieta¬
tem G.iuub blãdiciis ĩpetrauerat
nules ut macrona uuere uellet

Expanded text:
tentavit dare mulierculae cibum, tentavit dare mulierculae cibum, donec ancilla humi certum habeo odore corrupta, primum ipsa porrexit ad humanitatem invitantis victam manum. Deinde refecta potione et cibo, expugnare dominae pertinaciam coepit, et: Quid proderit, inquit, tibi hoc, si soluta inedia fueris, si te vivam sepelieris, si, antequam fata poscant, indemnatum effuderis spiritum? Id cinerem, aut manes credis curare sepultos? Vis tu reviviscere, reluctantibus fatis, exstinctum? Vis discusso muliebri errore, quandiu licuerit lucis commodis frui? Ipsum te jacentis corpus admonere debet ut vivas. Nemo invitus audit, cum vivere cogitur, aut sumere cibum. Itaque mulier aliquot dierum abstinentia sicca, passa est frangi pertinaciam suam. Nec minus avide replevit se cibo, quam ancilla quae prior victa est. Caeterum scitis quid plerumque tentare soleat humanam satietatem. Quibus blanditiis impetraverat miles ut matrona vivere vellet,
Abbreviated transcription (Latin):
lam ĩ qua recens cadauer matͦna
deflebat Proxima ergo nocte cũ
niles qui cruces ẜnabat ne quis
ad sepulturã corpus detrahẽt notas¬
set sibi et lumẽ inter monumẽta
darius fulgens et gemitũ lugẽtis
audiss uicio gentis hũane cupiit
scre quis aut quid facẽt Desce¬
dit itaꝙ ĩ elitoriũ uisaꝙ pulc̾rĩa
muliẽ põ quaĩ quodã monstro ĩ¬
feruisq ymagibus turbatus sub¬
sistit De inde ubi et corpus iacen¬
tis aspexit et lac̾mas consid̾auit
faciemq unguib sectam ratus .s.
id quod erat desideriũ exticti feia
pati nõ posse attulit ĩ monum̃tu
cenulã suam cepitq hortari lugẽtẽ
ne ꝑseueraret i dolore suꝑuacuo
ac nichil ꝓfutuõ gemitu pectus di
um et cetera quib exulcate m̃tes
ad sanitatẽ reuocãtur At illa igno¬
ta consolatioe percussa lacerauit ne¬
hem̃tius pectus raptos ꝙ crines suꝑ
poctus iacentis ĩposuit Nõ recessiti
tamẽ miles s eadẽ exorracione

Expanded text:
lam, in qua recens cadaver matrona lam, in qua recens cadaver matrona deflebat. Proxima ergo nocte cum miles, qui cruces servabat, ne quis ad sepulturam corpus detraheret, notasset sibi et lumen inter monumenta clarius fulgens, et gemitum lugentis audisset, vitio gentis humanae, concupiit scire quis, aut quid faceret. Descendit itaque in conditorium, visaque pulcherrima muliere, primo quasi quodam monstro, infernisque imaginibus turbatus subsistit. Deinde ubi et corpus jacentis aspexit, et lacrymas consideravit, faciemque unguibus sectam, ratus scilicet, id quod erat, desiderium exstincti feminam pati non posse, attulit in monumentum coenulam suam, coepitque hortari lugentem, ne perseveraret in dolore supervacuo, ac nihil profuturo gemitu pectus didum, et caetera, quibus exulceratae mentes ad sanitatem revocantur. At illa ignota consolatione percussa, laceravit vehementius pectus, raptosque crines super pectus jacentis imposuit. Non recessit tamen miles, sed eadem exhortatione
Abbreviated transcription (Latin):
sui euocaret hec ergo cũ uixextulis¬
set nõ ꝯtenta uulgari more fumnꝰ
psequi cͥnib sparsis et turbatis ã
nudatũ pectus ĩ ꝯspectu frequentie
plangẽ i conditoriu q̃ psequta est
defũctũ poĩtũq ĩ hypog̾ato greco i¬
more corpus custodire ac flere to¬
tis noctib diebq cepit sic afflic¬
tantẽ se ac morte ĩ edia ꝑsequẽtẽ
nõ ꝑntes potuerũt ab ducere nõ ꝓ¬
pinqui Magistratus ultio repulsi
abiernt Coplorataꝙ sigularis ex¬
empli feĩa ab oĩb quitũ iam dier
sine alimẽto trahebat Assidebat eg
fidelissima ancilla sil et lac̾mas cõ¬
mẽdabat lugenti et quocienscũq
defecerat poĩtũ ĩ monum̃to lumẽ
renouabat yna igitur i tota citate
Fabula erat solu illud affulsisse ue¬
rum pudicicie amorisq ex emplũ
oĩs ordinis hoĩes confitebantur
Cũ ĩterĩ ĩꝑator puĩtie latrones cru¬
cibus iussit affigi. sc̾dm. illã casu¬

Expanded text:
sui evocaret. Haec ergo cum virum extulissui evocaret. Haec ergo cum virum extulisset,, non contenta vulgari more funus prosequi, crinibus sparsis et turbatis, aut nudatum pectus in conspectu frequentiae plangere, in conditorium etiam prosecuta est defunctum, positumque in hypogato, Graeco more, corpus custodire ac flere totis noctibus diebusque coepit. Sic afflictantem se, ac mortem inedia persequentem, non parentes potuerunt abducere, non propinqui. Magistratus ultimo repulsi: abierunt. Complorataque singularis exempli femina ab omnibus, quintum jam diem sine alimento trahebat: assidebat aegrae fidissima ancilla, simulque et lacrymas commendabat lugenti, et quotiescunque defecerat positum in monumento lumen, renovabat. Una igitur in tota civitate fabula erat, solum illud affulsisse verum pudicitiae amorisque exemplum, omnis ordinis homines confitebantur. Cum interim imperator provinciae latrones crucibus jussit affigi, secundum illam casu
Abbreviated transcription (Latin):
Ande ut cesset ĩ uidia et quiesi
¶at̾mõiis reformet᷑ ditioribus ĩ
os uetudier uersũ ẽ ne quã ĩdomo¬
heant pulcorẽ Socrates cũ duarũ¬
uxorũ uirgia uellet rep̾mẽ ĩ eũ no¬
uissime ueterũt ĩpetũ ⁊ male mul¬
fortasse falso iterdũ figunt᷑ plima
nichil tamẽ ĩpedit ridentẽ dice̾ uex
et fabulos narrationib quas phia
nõ reicit exp̾mere quid obẽe possit
minorib Exhiis eĩ liquet quar
facile amẽt quanta oderĩt leuita¬
te ꝙͣ cito obliuiscũtur affectuũ et
nature ĩ memores ĩterdũ ĩ filios ar¬
mãtur ĩterdũ ĩ uiscera sua. Sũt ali¬
que pudicissime licet satracus di¬
cat qm̃ rara auis ĩterris nigroq si¬
milima agno mulier ex acte casti¬
tatis Et tragicus nullã eẽ feĩna
tam pudicar que no ꝑegrina libidi¬
ne us ad furorẽ accendat᷑. Matͦ¬
na queda referete petronio ephesi
tam noce erat pudicicie ut incinar
quoz gentiũ feĩas ad spectaculum

Expanded text:
Unde ut cesset invidia, et quies Unde ut cesset invidia, et quies matrimoniis reformetur, ditioribus in consuetudinem versum est, ne quam habeant rum jurgia vellet reprimere, in eum novissime verterunt impetum, et male mulFortasse falso interdum finguntur plurima, nihil tamen impedit « ridentem dicere verum, » et fabulosis narrationibus, quas philosophia non rejicit, exprimere quid obesse possit in moribus. Ex his enim liquet, quam facile ament, quanta oderint levitate, quam cito obliviscantur affectuum, et naturae immemores, interdum in filios armentur, interdum in viscera sua. Sunt aliquae pudicissimae, licet satyricus dicat, quoniam Rara avis in terris, nigroque simillima cycno, mulier exactae castitatis. Et tragicus, nullam esse feminam tam pudicam, quae non peregrina libidine usque ad furorem incendatur. Matrona quaedam, referente Petronio, Ephesi tam notae erat pudicitiae ut vicinarum quoque gentium feminas ad spectaculum
Abbreviated transcription (Latin):
qui quociens uoluit ꝑtractauit li¬
centia maritali nã et quedã aĩan¬
tia certũ ẽ se ĩuicẽ osculando mouĩ¬
misceri Alia se tenuiter tangendo
cõcipuĩt et st̃ qui suo grauidãte
calore ab aere temꝑato ĩ p̃gnãtur
et pariũt ħ illa tandẽ erlibuit h
solũ dicẽs se qͥd ad huiꝰ moi̾ capti¬
ones hiscet nõ babẽ s bñ cum
philosophatib .i. cũ clencis agitu
ꝙ nemo coꝵ frigidus ẽ ã ĩ iudicõ
ꝑfusus hiꝰ moĩ macula Cicero ro¬
quẽ demestenis philippice tonat
ĩtrocũtẽ ex more cubiculũ uxor
exclusit irata Qui exclusus tacuit
et ĩiiriar suã uersti tragico ꝯsolat
est Gorgias rechor librũ pulc̾rim̃
de cõcordia regis tuc̃ iter se dissidẽ¬
tib recitauit olipie Cui melãcius
ĩimicis eius ħ nob̃ ĩquit d̃ cõcord¬
a p̃cipit qui se uxorẽ et ancillular
tres ĩuna domo ocordare nõ pocu¬
it Emulabaͦ quippe uxor eiui ã¬
cillule pulctudim et castissimu
uirũ cottidiais uirgiis exagitabat

Expanded text:
u quoties voluit pertractavit licentia maritali? Nam et quaedam animantia certum est se invicem osculando misceri; alia se tenuiter tangendo concipiunt; et sunt quae suo gravidante calore, ab aere temperato impraegnantur, et pariunt. » Hic illa tandem erubuit, hoc solum dicens, se quid ad hujusmodi captiones hisceret, non habere. Sed bene cum philosophantibus, id est cum clericis agitur, quod nemo eorum frigidus est, aut in judicio perfusus hujusmodi macula. Cicero roquem Demosthenis Philippicae tonant, introeuntem ex more cubiculum, uxor exclusit irata. Qui exclusus tacuit, et injuriam suam versu tragico consolatus est. Gorgias rhetor librum pulcherrimum de concordia, Graecis tunc inter se dissidentibus, recitavit Olympiae. Cui Melanthius inimicus ejus: « Hic nobis, inquit, de concordia praecipit, qui se, uxorem, et ancillulam, tres in una domo, concordare non potuit. » Aemulabatur quippe uxor ejus ancillulae pulchritudini, et castissimum virum quotidianis jurgiis exagitabat.