comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
tum et dolori et molestiis omnibus posse remedium affeue/ d. porest
esse ut dicis sed michi nunc eciam multum deestad salutem ilła quã
incendis animi/ magno q sum in dubio an his omnibus leniatur sei
tollatur dolor An uerba sint animos occupantia/ autosq mulcentia
ad dolorem nichil. Rõ. Ueiba corpoubus non medentur fateor nisi fons¬
tan incantationes / et auilia carmina fidey aliquid merentur at medent᷑
morbis animorum / quorum sanitas piofecto/ corporeum dolorem aut
ortinguit aut mitigat/ nunq si pacientia nulla ẽẽt tam multa de illa
uiri doctissimi disseruissent nonq̃ tot huice rey argumenta animo
occulis q hesissent quot memoria ymagines rerum tenes q̃ multa
uid isti aut legisti quot historias audisti quibus non piobatum tibi sed
de monstratum esse debeat ita esse ut dico et si non doloris omnẽ sensũ
pacientia enpi/ quod ip̃m tamen et fieri posse et factum esse contẽ¬

Expanded text:
tum et dolori et molestiis omnibus posse remedium afferre. Potest tum et dolori et molestiis omnibus posse remedium afferre. Potest esse ut dicis, sed michi nunc etiam multum deest ad salutem illam, quam intendis, animi; magnoque sum in dubio, an his omnibus leniatur seu tollatur dolor, an verba sint animos occupantia, auresque mulcentia, ad dolorem nichil. Verba corporibus non medentur fateor, nisi forsitan incantationes et anilia carmina fidei aliquid merentur; at medentur morbis animorum, quorum profecto sanitas corporeum dolorem aut extinguit, aut mitigat. Nunquam, si patientia nulla esset, tam multa de illa viri doctissimi disseruissent, nunquam tot huiusce rei argumenta, animo oculisque et auribus hesissent. Quot memoria imagines rerum tenes, quam multa vidisti aut legisti, quot historias audisti, quibus non probatum tibi, sed demonstratum esse debeat, ita esse, ut dico? Et, si non doloris omnem sensum patientia eripi, quod ipsum tamen et fieri posse et factum esse conten
Abbreviated transcription (Latin):
primii theodo sius secundi ille manu dey tactus arq ulteribus obses
quanta deum libertate iurganti similis compellet seq ardenti et que¬
uila deuocione in deum ergat / hic cum pauco in numerabili ac baiba¬
ricd circũuentus exercitu/ quo ferudre quibus ue suspiriis ceu pͥntem
deum in uocet audiuisti .d. Audiui plane et memini et exemplis
deceor quip̃ uelis gram q non mediocrem ciceroni hẽo / deciuus trib
exiguis gia nis/ tros ingentes aristas messui/ ex quibus cultu adbili¬
to messis uberor nasci queat/ .Rõ. Ita setes babet doctorum hominũ
uerba pregnantia sunt plus cõncinent sensium qͣ pretendunt ut uil
aliuiꝰ me loquente uisus es michi doloris et queiellarum tantisꝑ oblitꝰ
unde ellicis uehementem quoq cogitationem rei cuiuspiam ho neste
arq in ilłam arebus aliis quibuscũq animi tocius abstractionem mul¬

Expanded text:
primo, Theodosius secundo. Ille manu Dei tactus atque ulceribus obsitus, primo, Theodosius secundo. Ille manu Dei tactus atque ulceribus obsitus, quanta Deum libertate, iurganti similis, compellet, seque ardenti et querula devotione in Deum erigebat! Hic, cum paucis, innumerabili ac barbarico circumventus exercitu, quo fervore quibusve suspiriis, ceu presentem, Deum invocet audivisti. Audivi plane, et memini, et exemplis doceor quid velis, gratiamque non mediocrem Ciceroni habeo, de cuius tribus exiguis granis, tres ingentesque aristas messui, ex quibus, cultu adhibito, messis uberior nasci queat. Ita se res habet: doctorum hominum verba pregnantia sunt, plus continent sensuum quam pretendunt, ut, nichil aliud me loquente, visus es michi dolorum et querelarum tantisper oblitus. Unde elicis vehementem quoque cogitationem rei cuiuspiam honeste, atque in illam a rebus aliis quibuscunque, animi totius abstractionem, mul
Abbreviated transcription (Latin):
ruas/ grauia sunt ista fed breuia/ et pro nr̃a eterna ne de dubites sa¬
lure. grauius q supplicium hoc iubenti fu̾it q̃ ferenti euge te anime
et depelle formidinem spera in deo/ statim erit finis / quibus ueibia
quantam sibi cogitabis/ certe pectoribus audientium in credibile dic¬
tu est quantam cum miẜicordia fumitatemi constantiam/ securitatez
pacientiam infuderit Et su aͣctius extimanti non ille intimus de quo
agi muĩ sed extimus ẜmo esser nompe qui ut dixi amultis exter̾
audiretur Sed hec ethis similia/ et ab aliis in silencio dici possir
et ab hec ip̃o forsitan dicebantur uicissim euim nunc tacebat ñ
in uoces quas diximus erumpebat porest et aliter ille uem ẜmo intimꝰ
uderi : unde non mõ prodeat cogitanti/ et hi quidem secum At cum deo
loquentis in doloribus inq periculis nullum clarius exemplum q ioh

Expanded text:
tuas; gravia sunt ista, sed brevia; et pro nostra eterna ne dubita satuas; gravia sunt ista, sed brevia; et pro nostra eterna ne dubita salute, graviusque supplicium hoc iubenti fuerit, quam ferenti. Erige te, anime, et depelle formidinem; spera in Deo: statim erit finis”. Quibus verbis, quantum sibi consolationis, certe pectoribus audientium incredibile dictu est, quantam cum misericordia firmitatem, constantiam, securitatem, patientiam infuderit; etsi, arctius extimanti, non ille intimus, de quo agimus, sed extimus sermo esset, nempe qui, ut dixi, a multis exterius audiretur. Sed hec et his similia, et ab aliis in silentio dici possunt, et ab hoc ipso forsitan dicebantur; vicissim enim nunc tacebat, nunc in voces quas diximus erumpebat. Potest et aliter ille idem sermo intimus videri, unde, non quo, prodeat cogitanti; et hi quidem secum; at cum Deo loquentis in doloribus inque periculis, nullum clarius exemplum, quam Iob
Abbreviated transcription (Latin):
ẜ mo erat/ exemplo agam unico sed insigni quo in reliquis omibus
instructiorfias / quis est hic in dolore ẜmo intimus Meministi ꝗbus
ueibis lucanus magnum pompeium inter carnificum gladios usum facit
ued quia hoc pio qualitare peisone apoera fictum et secudum uerisimi¬
litudinem animo uiri illius / in eo statu conuenientibus u̾bis expressũ
est eremplum uerum recens q alterum additiam hac ip̾a erate suꝑ¬
erant qui uiderunt ad huc multi/. Sam uitem illum inꝑtereitum et l̃uic¬
tum senem/ qui dum iussu illius cuius nomen suppressisse silencio
melius fuerit/ curru ꝑ ciuitatem duceretur nudus/ inter duos car¬
nifices / candentibus forcipibus hinc illiuc membra carpentes
populo ad tam miseium tam q indignum specraculum lacrimante sic¬
cis ipe. occulis/ grauiq et constanti uoce sese alloquens dicebat ꝗd
facimus anime: noli oro succumbere nichil aut i rascaris aut me¬

Expanded text:
sermo erat, exemplo agam unico, sed insigni, quo in reliquis omnibus sermo erat, exemplo agam unico, sed insigni, quo in reliquis omnibus instructior fias, quis est hic in dolore sermo intimus. Meministi quibus verbis Lucanus Magnum Pompeium inter carnificum gladios usum facit? sed quia hoc pro qualitate persone a Poeta fictum, et secundum veri similitudinem, animo viri illius in eo statu convenientibus verbis expressum est, exemplum verum recensque alterum adiciam. Hac ipsa etate superant, qui viderunt, adhuc multi, Samnitem illum imperterritum et invictum senem, qui dum iussu illius, cuius nomen suppressisse silentio melius fuerit, curru per civitatem duceretur nudus, inter duos carnifices candentibus forcipibus, hinc illinc membra carpentes, populo ad tam miserum tamque indignum spectaculum lacrimante, siccis ipse oculis, gravique et costanti voce sese alloquens dicebat: “Quid facimus anime? Noli, oro, succumbere, nichil aut irascaris aut me
Abbreviated transcription (Latin):
mui fu mitatem atq constantiam iuduisser .d. I ncelligeie ideor sed
peige / quud est seimo intimus : Arõ. Et hec d̾icam / ẜ ẽnerosa mens eque
uoluptarum dolorum q contentrix et utrisq parirer cedere nescia ubi
adesse periculumseq circũ uentam hostibus suis iude arma capit ob¬
uiam q progrediens / seq in prelium cohortans multa secum / multa
am suo deo loquitur / quãuis hoc ultinu cicero uel nesciuit uel non
ute. sciuit/ ꝑ non defectu in gempsed gratie/ Cali sane colloquio ad de¬
coris obẜ uantiam / atq ad illa que diximus  ad intendendas uires/
ad confirmanda consilia nullum efficatius Aliis tam̃ uerbis contra uo¬
luptatum blaudirias atq aliis contra dolorum minas eeͤ utendum et
quibus utrobiq pronum est aduertere scienti quenam ille blandirie
uel he mine/ qͣ q impares sint uirturi/ sed quoniam horum de altero

Expanded text:
mur firmitatem atque constantiam induisset. Intelligere videor, sed mur firmitatem atque constantiam induisset. Intelligere videor, sed perge: quid est sermo intimus? Et hoc dicam. Generosa mens eque voluptatum dolorumque contemptrix et utrisque pariter cedere nescia; ubi adesse periculum, seque circumventam hostibus suis videt, arma capit, obviamque progrediens, seque in prelium cohortans, multa secum, multa cum Deo suo loquitur, quamvis hoc ultimum, Cicero vel nescivit, vel non rite scivit, non defectu ingenii sed gratie. Tali sane colloquio ad decoris observantiam, atque ad illa que diximus, ad intendendas vires, ad consummanda consilia nullum efficacius, aliis tamen verbis contra voluptatum blanditias, atque aliis contra dolorum minas esse utendum, et quibus utrobique pronum est, advertere scienti, quenam vel ille blanditie, vel he mine, quanque impares sint virtuti. Sed quoniam horum de altero
Abbreviated transcription (Latin):
bile est quodq nũq ab homine fieri posset qui non suꝑ auri ac ge maru
spem /. suꝑ muliebrem formam. et suꝑ om ne concupiscibile uirtutis pulgͥ¬
cudmnem adamasset/ hac conformatione animi et false oppiniones et uai
metus infirmanturi et acies doloris obcunditur fitq quod cicero idem
uult . utsicut in prelio pauidus muiles abiectuõ q armis iuso hoste dif¬
sugiens sepe ip̃e sibi peuculum fecit / ubi impauido periculum non fuisset
sic ignauum auimum otsensibus obsequentem sola cogitatio exanimet qui
uirtute fir matus atq armatus/ incolumis ac doloris uigor  et piope nil mol¬
esti senciens euasisset / pacientia enim non modo animi ium augeri sed
asperitatem ip̃am doloris imminui et pene ad nichilum redigi acq hinc eẽ
ut accurimo in adblore recti quiꝰ am et immoti alii eciam leti sint quod
fieu non posset nisi auinus a sensu doloris ad uersus ip̃am de qua loqui¬

Expanded text:
bile est, quodque nunquam ad homine fieri posset, qui non super auri atque gemmarum bile est, quodque nunquam ad homine fieri posset, qui non super auri atque gemmarum speciem, super muliebrem formam, et super omne concupiscibile virtutis pulchritudinem adamasset. Hac confirmatione animi, et false opiniones, et vani metus infirmantur, et acies doloris obtunditur. Fitque quod Cicero idem vult, ut sicut in prelio pavidus miles, abiectisque armis viso hoste diffugiens, sepe ipse sibi periculum fecit, ubi impavido periculum non fuisset, sic ignavum animum et sensibus obsequentem sola cogitatio doloris exanimat; qui, virtute firmatus atque armatus incolumis ac doloris victor et prope nil molesti sentiens, evasisset. Patientia enim non modo animi vim augeri, sed asperitatem ipsam doloris imminui, et pene ad nichilum redigi, atque hinc esse, ut, acerrimo in dolore, recti quidam et immoti, alii etiam leti sint, quod fieri non posset, nisi animus a sensu doloris aversus ipsam de qua loqui
Abbreviated transcription (Latin):
pessimum dolorem / uoluptatem boni finein et ille quidem paucoꝵ
he ferme o in nuu uoces sunt q uarum sepe tantus est so nitus
ut pauce ille uoces ad horrantium audiri uequeant/ et custodes
arcis exterriti/ omissa defenssione fugam cogicent/ in hoc statu dubium nutan¬
temq presidirs firmare animum oportet nede sententia excid̾at/ ut olim
Dyonisis heracleuntes qui cum reuonis pieceptoris sui de dolore senteriam
dlore uietus abiceret acleante cum discipulo iriuꝰui meruit non inquam
excidat sed̾ risistar inq arepto uestigio pedem figar intelligens quiꝰ in
rebus uerum quidꝰ umbititile ueq laruas horiear neq cla moubus moueatu
certus dolore nichil nisi ingnauiam / urtute autem et ignauiam et dolorem
et mortem et dura omĩa uinci posse inq hac sententia fieus et immobilis
perseuerer/ prumptus pio uirture pati fortiter quod multis cogitare teui¬

Expanded text:
pessimum dolorem, voluptatem boni finem; et ille quidem paucorum, pessimum dolorem, voluptatem boni finem; et ille quidem paucorum, he ferme omnium voces sunt: quarum sepe tantus est sonitus ut pauce ille voces adhortantium audiri nequeant, et custodes arcis, exterriti, omissa defensione fugam cogitent. In hoc statu dubium nutantemque presidiis firmare animum oportet, ne de sententia excidat ut olim Dionysius Heracleotes, qui, cum Zenonis preceptoris sui de dolore sententiam dolore victus abiceret, a Cleante condiscipulo irrideri meruit. Non, inquam, excidat, sed resistat inque arrepto vestigio pedem figat intelligens quid in rebus verum, quid umbratile, neque larvas horreat, neque clamoribus moveaur, certus dolore nichil nisi ignaviam, virtute autem et ignaviam et dolorem et mortem et dura omnia vinci posse; inque hac sententia fixus et immobilis perseveret, promptus pro virtute pati fortiter, quod multis cogitare terri
Abbreviated transcription (Latin):
est quod si ad plenum fiat terubulium omnium uictor euadat Alioꝗu¬
ain credibile dicn est lentus atq imparatus animus q̃ paruis sepẽ de¬
hicitur hoc est illa animi ceroniaua contentio seu sic dici mauis in¬
tentio quo ad hoc enim duobus his uecabulis sensus ide̾m et origo/ que
ut uides apud ialum in ꝓ miscuo usu sunt deq unius uerbi fone
descendunt/ .d. uideo teq libens audio sed quid est confirmatio. Ii¬
Dicam est in ip̃is quoq fortissimis animis/ nescio quid ad mietum di¬
ffidentie et ueris imbutos falsa circusonant tantum q coit euor po¬
pularium ad aitem mentis eepugnandam ut iudicium tenere diffiaile
sit/ Subit interdum torpor quidam / subit dubitatio an uera sint
que adoctissimis atq sanctissimis uiris de iurtute patientie/ ⁊le
honesti specie. de splendore glorie dici solent An id uerus quod
ab aliis disputarum uulgus probat uacuitatem doloris optimam

Expanded text:
est, quod, si ad plenum fiat, terribilium omnium victor evadet, alioquest, quod, si ad plenum fiat, terribilium omnium victor evadet, alioquin incredibile dictu est lentus atque imparatus animus, quam parvis sepe deicitur. Hec est illa animi Ciceroniana contentio, seu sic dici mavis intentio quo ad hoc enim duobus his vocabulis sensus idem et origo, que, ut vides, apud illum in promiscuo usu sunt, deque unius verbi fonte descendunt. Video, teque libens audio, sed quid est confirmatio? Dicam. Est in ipsis quoque fortissimis animis nescio quid admixtum diffidentie, et, veris imbutos, falsa circumsonant, tantumque coit errorum popularium ad arcem mentis expugnandam caterva, ut iudicium tenere difficile sit. Subit interdum torpor quidam, subit dubitatio, an vera sint que a doctissimis atque sanctissimis viris de virtute patientie, de honesti specie, de splendore glorie dici solent, an id verius, quod ab aliis disputatum vulgus probat, vacuitatem doloris optimam,
Abbreviated transcription (Latin):
libet quenam ista conrencio est . Rõ. Saris id quidem siparum ultra progredi¬
are/ in ip̃uis ciceronis uerbis apparet sed ne quid michi frustra poposce¬
ris dicam idem aliter multa sunt animis corporibus q similia et ut
nullum tantum corporis cobur sic nullus animi tantus est uigor qui
non improuiso et graui fasce curuescat fac prouideant eugentur neu¬
trum q sua moles opprimet si depiendat intentum sepe ad subitum
magni hostis occuisum/ uir fortissimus licer expalluit. da spacium colli¬
gendi sese/ anq iustans discrimen animũ intendendi/ uenientem host¬
om securus excipit/ uisis cestibus pugnarini athlete brachia iuso onere
sub ituri illud cerux intenditur et illa pugnam firmius obeunt/ et hec põ¬
dus intenta feit leuius/ cui negligens ac remissa succumbeiet ad hunc
igitur iisigni difficultate conspecta auimus contra illam intendendus

Expanded text:
libet, quenam ista contentio est? Satis id quidem, si parum ultra progredilibet, quenam ista contentio est? Satis id quidem, si parum ultra progrediare, in ipsius Ciceronis verbis apparet, sed ne quid me frustra poposceris, dicam idem aliter. Multa sunt animis corporibusque similia, et ut nullum tantum corporis robur, sic nullus animi tantus est vigor, qui non improviso et gravi fasce curvescat. Fac provideant, erigentur, ne utrunque sua moles opprimat, sed deprehendat intentum; sepe ad subitum magni hostis occursum, vir fortissimus licet expavit; da spatium colligendi sese, inque instans discrimen animum intendendi: venientem hostem securus excipiet; visis cestibus pugnaturi athlete brachia, viso onere subituri illud cervix intenditur, et illa pugnam firmius obeunt, et hec pondus intenta fert levius, cui negligens ac remissa succumberet. Ad hunc igitur modum insigni difficultate conspecta animus contra illam intendendus
Abbreviated transcription (Latin):
firmentur quo in studio et si socratem rideat aristotiles idem tamen muta¬
to fortasse animo huic rei non mediocrem opera dedit sed bec passim
in ph̾orum uoluminibus sparsa sunt que ignaris ingerere opeiosum ni¬
mis/ neq compendii huius est/ scienti uero supuacuum cui non doceri ex¬
pediat sed moneri D. Scio ita esse neq de omnibus querebam sed hoc
unum. que tu michi coutra huns hostem cui nunc congredior dolorẽ
arma monstrares/. Rõ. Ad id tibi nec melius possum nec bieuius resp¬
omue q̃ cicero queut enim ut tu et que sunt inquit ista armai resp¬
ondot q illico contentio confirmatio sermo q intimus/ d. Edissere oro
singula/ legi quidem hec sepe olim/ camen uereor ne michi accrdat
quod multis solet qui apud se legentes/ intelligere sibi omnia uidentur
apud alios locuturi tum demum nichil intellexisse se intelligunt dic si

Expanded text:
firmentur; quo in studio et si Socratem ludat Aristoteles, idem tamen, mutafirmentur; quo in studio et si Socratem ludat Aristoteles, idem tamen, mutato fortasse animo, rei non mediocrem operam dedit; sed hec passim in philosophorum voluminibus sparsa sunt, que ignaris ingerere operosum nimis, neque compendii huius est, scienti vero supervacuum, cui non doceri expediat sed moneri. Scio ita esse, neque de omnibus querebam, sed hoc unum que tu michi contra hunc hostem, cui nunc congredior dolorem, arma monstrares. Ad id tibi nec melius possum, nec brevius respondere, quam Cicero; querit enim ut tu et “Que sunt, inquit ista arma?”, respondetque illico: “Contentio, confirmatio, sermoque intimus.” Edissere, oro, singula; legi quidem hoc sepe olim, tamen vereor ne michi accidat quod multis solet, qui apud se legentes intelligere sibi omnia videntur, apud alios locuturi, tum demum nichil intellexisse se intelligunt. Dic, si
Abbreviated transcription (Latin):
aciem educendus/.D. keliqua nisi fallor intelligo unum queio/ que nam
sunt hec arma animi que memoras/. Rõ. Bene baber iam contipio spẽ
saluris cue / inter asperitates enim rerum flere muliebre est/ consultare
autem. niti obstare implorare consilium atq auxilium id uirile est etad
uincendum efficax/. Arma quidem animi et billandi artes/ pro diuersit¬
ate hostium multe et uarie sunt nec ullum pħie munus utilius aut
sanctius qͣ de hiss agere que ur reor aliquanto magis ad uos pertinẽt
qͣ nosse quud agant astra. quid natã iupiter intuens promittat q uud
sanrno iunctus mars minetur quos meicurius interpres uagus apa¬
tre fiatreq mores capiar quos ab obuiis quibusq unde imber etestus
unde cre mor teris qua ui maria alta tumescant et non nosse unde
estus ac tumor tremorq ac debiliras animorum . quibus ue remediis
temperetur estus/ compescatur tumor tremor ac debilitus roborentur ac

Expanded text:
aciem educendus. Reliqua, nisi fallor, intelligo; unum quero: quenam aciem educendus. Reliqua, nisi fallor, intelligo; unum quero: quenam sunt hec arma animi que memoras? Bene habet: iam concipio spem salutis tue, inter asperitates enim rerum flere muliebre est, consultare autem, niti, obstare, implorare consilium atque auxilium, id virile est et ad vincendum efficax. Arma quidem animi, et bellandi artes, pro diversitate hostium, multe et varie sunt; nec ullum philosophie munus utilius aut sanctius, quam de his agere, que ut reor aliquanto magis ad vos pertinent, quam nosse quid agant astra, quid naturam Iupiter intuens promittat, quid Saturno iunctus Mars minetur, quos Mercurius interpres vagus a patre fratreque mores capiat, quos ab obviis quibusque, unde imber et estus, unde tremor terris, qua vi maria alta tumescant, et non nosse, unde estus ac tumor tremorque ac debilitas animorum, quibusque remediis temperetur estus, compescatur tumor, tremorque ac debilitas roborentur ac
Abbreviated transcription (Latin):
pacientiam roburq animi quo eneiuato atq amisso false uulge sbeunt
sententie. et indigni uiro gemitus eiumpunt .d. Nunc laugori meo
propius ad hibes manum docens ubi illa reperiam quȩ in hoc starusto¬
ycorumm oppinionibus in humanis ac saxeis potioia et michi oportiũo¬
raconfido/ quãuis et confidendo diffidam quia dum remedii aurdus
sepe locum illum repeto ad tollerantiam doloris minq michi per me uq̃
uel ciceronis ip̃ius uel cuiusq oꝑe uirium satis in ueni .Rõ. Ego hanc
diffidentiam non rephendo sed laudo nemo sibi multum fidat inq omns
difficultate/ non abhomine sed adeo sperer auxilium/ At non ita ut arma¬
tos uenturos sibi decelo deos credat malis forsan interdum nũqͣr ceite
diuinitas in hertibus fauit / ut sub sidio dignus sis / quod in ce est facito
excitandus actolendus et armandus est animus contraq suos hostes in

Expanded text:
patientiam roburque animi; quo enervato atque amisso, false vulgi subeunt patientiam roburque animi; quo enervato atque amisso, false vulgi subeunt sententie, et indigni viro gemitus erumpunt. Nunc languori meo propius adhibes manum, docens ubi illa reperiam, que in hoc statu, Stoicorum opinionibus inhumanis ac saxeis potiora et michi opportuniora confido, quamvis et confidendo diffidam, quia dum remedii avidus sepe locum illum repeto, ad tolerantiam doloris, nunquam michi per me, nunquam vel Ciceronis ipsius, vel cuiusquam ope, virium satis inveni. Ego hanc diffidentiam non reprehendo sed laudo. Nemo sibi multum fidat, inque omni difficultate non ab homine, sed a Deo speret auxilium, at non ita ut armatos venturos sibi de celo Deos credat; malis forsan interdum, nunquam certe divinitas inertibus favit. Ut subsidio dignus sis, quod in te est facito: excitandus, attollendus et armandus est animus, contraque suos hostes in
Abbreviated transcription (Latin):
quid interdum quod perse no cuiu pro utentis desiderio fit utile
itaq facile patiar ut si langor. si supplicium si offerssio/ afflictio q
corporis mala sunt/ que nicomoda scoycis dici uidentur honestius
ip̃e quoq dolor hinc oriens dici uderiq malum/ et si ita uis ĩgens
possit sed uirtute suꝑabile/ utq iam litigio uerbi cedam amicus
noster cicero nos reducet in graciam / non enim dolorem inquit
dolorem esse nego/ cur enim fortitudo desideraretur sed eum oppri¬
mi dico partiencia/ si mõdo est aliqua patientia/ si nulla est/ quid
exornamui pħ iam / aut quid enis nomine gloriosi sumus: hec cice¬
ro multa ibi preterea diuine/ contra hoc seu incomodum seu ma¬
lum/ in cusculano suo scilicer secunda luce disseuut / quinq diey
Disputationes/ pau libroꝵ numero amplexus quem signasse tibi
locum uolui ualer enim miris modis: ad id quo nunc eges mae

Expanded text:
quid interdum, quod per se nocivum, pro utentis desiderio fit utile. quid interdum, quod per se nocivum, pro utentis desiderio fit utile. Itaque facile patiar ut, si languor, si supplicium, si offensio afflictioque corporis mala sunt, que “incommoda” Stoicis dici videntur honestius, ipse quoque dolor hinc oriens dici viderique malum, et si ita vis ingens possit, sed virtute superabile. Utque iam litigio verbi cedam, amicus noster Cicero nos reducet in gratiam. “Non enim dolorem, inquit, dolorem esse nego cur enim fortitudo desideraretur? sed eum opprimi dico patientia, si modo est aliquid patientia: si nulla est, quid exornamus philosophiam, aut quid eius nomine gloriosi sumus?” Hec Cicero; multa ibi preterea divine contra hoc, seu incommodum, seu malum in Tusculano suo, scilicet secunda luce disseruit, quinque dierum disputationes, pari librorum numero complexus, quem signasse tibi locum volui; valet enim miris modis, ad id quo nunc eges, maxime
Abbreviated transcription (Latin):
sse sed uicium. eum q ip̃m angelorum iudicem atq hominum deque
scriptum est neq habitabit iuxtate malignus neq permanebunt in¬
iusti ante occulos tuos non tamen leprosos horiuisse seu fugisse sed
illorum Domos adiisse/ atq interfuisse conuiuiis/.d. Cu me uerbis su¬
peras/ dolor rebus/ ego autem non pħorum nugis hac in re sed̾ sen¬
sibus meis credo illi michi quid renũcient scio. Rõ. primum quide
pħorum aliquot, ut uere ais uugis quas nec excusare possum nec in
gare pħietocius grauitas non perit/ que in eo quod nuic agitur / ut
in multis laboranti anime una in terris procul dubio arx est demle
nichil ab suidius inter michi amicos q̃ sensuum fallaci iudicio ue¬
rum queri/ ingenio ac studio uertas est querenda non sensibus/ d¬
heu quid me crucias/. et dollori meo addis tedium professa remeda
.Rõ. Mos gerendus delicato ac fastidienti egro / permitendum q ali¬

Expanded text:
sse, sed vitium, eumque ipsum angelorum iudicem atque hominum, de quo sse, sed vitium, eumque ipsum angelorum iudicem atque hominum, de quo scriptum est: “neque habitabit iuxta te malignus, neque permanebunt iniusti ante oculos tuos”, non tamen leprosos horruisse seu fugisse, sed illorum domos adiisse atque conviviis interfuisse. Tu me verbis superas, dolor rebus, ego autem non philosophorum nugis, hac in re, sed sensibus meis credo, illi michi quid renuntient scio. Primum, quidem philosophorum aliquot, ut vere ais, nugis, quas nec excusare possum nec negare, philosophie totius gravitas non perit, que in eo quod nunc agitur, ut in multis, laboranti anime una in terris tuta procul dubio arx est. Deinde nichil adsurdius inter michi amicos, quam sensuum fallaci iudicio verum queri: ingenio ac studio veritas est querenda, non sensibus. Heu, quid me crucias, et dolori meo addis tedium, professa remediuo. Mos gerendus delicato ac fastidienti egro, permittendumque ali
Abbreviated transcription (Latin):
dere nisi ip̾a consensseut non põt / qua in columi nen pluris extrin¬
secus corporis sui babitus apud illam erit q̃ bene ualentem apud hos¬
pitem ꝙ hospitii forte paries extimus uentis atq mbribus scaber sit
quidꝰ ꝙ lepia possessorem suum/ nulgo eupit consorcio q hominũ sepe
eorum quos ut fugeies recusandum nicdul nulliusq non auxilium
implorandum erat  ut ad calculum res rodeat multis illa corpus
cediis implicans multis animũ explicuit .d. heu quid credam reꝵ
pessima laudanti:. Rõ. Rerum pessima non corporis/ sed animi uitia
morbiq sunt / nec id circo ego lepram / sed equanimitatem et patien¬
tiam laudo/ nec indignanter nimium q flebiliter ferre suadeo huma¬
uarum tuam propuam rerum sortem cum sumo tibi preẜtim impe¬
ratore ac pħo/ Constantino sailicet ac plotino. de quo modo dixii
cõem/ postremo ante occulos habere celi dominum non lepramodi¬

Expanded text:
dere, nisi ipsa consenserit, non potest; qua incolumi, non pluris extrindere, nisi ipsa consenserit, non potest; qua incolumi, non pluris extrinsecus corporis sui habitus apud illam erit, quam bene valentem apud hospitem, quam hospitii forte paries extimus ventis ac imbribus scaber sit. Quid, quod lepra possessorem suum vulgo eripit, consortioque hominum sepe eorum, quos ut fugeres recusandum nichil, nulliusque non auxilium implorandum erat: ut ad calculum res redeat, multis illa corpus tediis implicans, multis animum explicuit. Heu, quid credam rerum pessima laudanti? Rerum pessima non corporis, sed animi vitia morbique sunt; nec idcirco ego lepram, sed equanimitatem et patientiam laudo; nec indignanter nimiumque flebiliter ferre suadeo humanarum tuam propriam rerum sortem, cum summo tibi presertim Imperatore ac philosopho, Constantino scilicet ac Plotino de quomodo diximus, communem; postremo ante oculos habere celi dominum, non lepram odi
Abbreviated transcription (Latin):
.Rõ. plane me consule atq auctore cui si ostendeus murmur aut genuitũ
utilem tibi leuamen q aliquod mali esse/ uersis ultio consiliis utrunq
per miserim seu iusserim ꝙ si indignatio et querelle / nil aliuiꝰ q accessio mali
sunt quid morbo coiporis addere animi morbum iuuat ceq miserio iem
flendo facerei et illum tibi forsan in festiorem/ qui labores hominum ex al¬
co uidet/ pacientiam q consuderar/ quam ut remedio compenset aut pre¬
mio/ An uero ad uersais omnes corporeas pestes/ seu quoniam nomina¬
rim unam defles parum solatii contra hanc ip̃am est/ nosse lepram su¬
peificiei uicium uel coloris esse uel ualitud inis aut integritatis sensuũ
atq membrorum / ut Iugustino uisum scimus / nec phisici contradicũt
sed ut cutem penetet. artus q dillacerans in precordia uma descedat
quod feçisse legitur plotino ingenti platonico/ in auimam certe descen¬

Expanded text:
m? Plane me consule atque auctore, cui si ostenderis, murmur aut gemitum m? Plane me consule atque auctore, cui si ostenderis, murmur aut gemitum utilem tibi, levamenque aliquod mali esse, versis ultro consiliis, utrunque permiserim seu iusserim. Quod si indignatio et querele nil aliud quam accessio mali sunt, quid morbo corporis addere animi morbum iuvat, teque miseriorem flendo facere, et illum tibi forsan infestiorem, qui labores hominum ex alto videt, patientiamque considerat, quam aut remedio compenset aut premio? an vero adversus omnes corporeas pestes seu, quoniam nominatim unam defles, parum solatii contra hanc ipsam est, nosse lepram superficiei vitium, vel coloris esse, non valitudinis aut integritatis sensuum atque membrorum? Aut Augustino visum scimus, nec Physici contradicunt; sed ut cutem penetret, artusque dilacerans in precordia ima descendat, quod fecisse legitur Plotino, ingenti Platonico: in animam certe descen
Abbreviated transcription (Latin):
corpus ac miserum in uasit/ quid hic michi sermo cuus iste contulerit.¬
.nõ. m ultum sane ni respus/ ostender tibi te qui cunta respiciens tenõ
uides / iubebat meminisse cerreum et mortale corpusculum tibi esse non ae¬
ium neq eteinum / nec mirari quidem opoitere/ nec indignari si putredo in
euam. suam scilicet in sodem fluxerit/ esse hominis mentem et supie¬
ma eius ni rebellent ad felicitatem peipetuitatemq disposita eiusdem ꝑ¬
res infimas et moiti ob noxias/ et omuis miseue capaces seu lepra igitur
seu epilensia seu quid hic turpius aut tristius incidert cogitandum tibi
acriter in mi seriarum uasculum descendisse / quod suum eiat destinatũ¬
q illi figulo ab eterno contra que lutea uasa ne murmurent ad mouentur/
ꝙ illud in honorem hoc in contumeliam uerum cunta fragilia fixerit atq
morralia/.d. Ergo ego te consule sine mur mue et ge mitu lẽpram fera¬

Expanded text:
corpus ac miserum invasit? quid hic michi sermo tuus iste contuleritcorpus ac miserum invasit? quid hic michi sermo tuus iste contulerit? Multum sane, ni respuis. Ostendet tibi te, qui, cuncta respiciens, te non vides; iubebit meminisse terreum et mortale corpusculum tibi esse, non aerium neque eternum; nec mirari quidem oportere, nec indignari, si putredo in terram, suam scilicet in sedem fluxerit; esse hominis mentem et suprema eius, ni rebellent ad felicitatem perpetuitatemque disposita, eiusdem partes infimas, et morti obnoxias et omnis miserie capaces. Seu lepra igitur seu epylepsia seu quid his turpius aut tristius inciderit, cogitandum tibi acriter, in miseriarum vasculum descendisse, quod suum erat, destinatumque illi figulo ab eterno, contra quem lutea vasa ne murmurent admonentur, quod illud in honorem, hoc in contumeliam, verum cuncta fragilia finxerit atque mortalia. Ergo ego te consule sine murmure et gemitu lepram fera
Abbreviated transcription (Latin):
sensibus odiosam sod que iurturis ope non dico dulcescere quod epycurus
Dueit socum ip̃e dissentiens sed leniri frangiq fors q eciam si uera an¬
mu uirtus armauerit/ au sentiri partius/ aut quodãmodo nec sentiri
quidem possit/ .D. Armatui an mermis/ ego dolorem ualde sentio et ma¬
lum grande profiteor/.Nõ. professionem aliam eete optabam. D. hen¬
et uusus ad speciosa retrahimu/ dellectant aures ueiba magnifica
sed uera animum quid si dolor enim corporis animi patientia maior est¬
.rrõ. Q uid si nulle corporis uel illecebre uel molestie nulli angores stũ¬
tos uel obstantis animi uiribus pares sunt quid si omni lucrami ne mõ
non uolens terga dedeur/ sed toto nisu acbona fid̾e restiterit/ semper
animus superor fuit/ semꝑ abiit uictor .D. Quid uero si dolori intol¬
lera nriam / morbi feditas grauat/ et pudor et fastidium: quid si lepiti purre

Expanded text:
sensibus odiosam, sed que, virtutis ope, non dico dulcescere, quod Epicurus sensibus odiosam, sed que, virtutis ope, non dico dulcescere, quod Epicurus dixit, secum ipse dissentiens, sed leniri frangique, forsque etiam, si vera animum virtus armaverit, aut sentiri parcius, aut quodammodo nec sentiri quidem possit. Armatus an inermis, ego dolorem valde sentio, et malum grande profiteor. Professionem aliam ex te optabam. Hem, rursus ad speciosa retrahimur! delectant aures verba magnifica, sed vera animum. Quid, si dolor enim corporis, animi patientia maior est? Quid si nulle corporis vel illecebre vel molestie, nulli angores stantis atque obstantis animi viribus pares sunt? quid si in omni luctamine modo non volens terga dederit, sed toto nisu ac bona fide restisterit, semper animus superior fuit, semper abiit victor? Quid, vero, si doloris intolerantiam, morbi feditas gravat et fastidium et pudor? Quid si lepra putre
Abbreviated transcription (Latin):
unde me satis igitiu torquet dolor. Nõ. Quiecem pocius afeue et
hunc tibi torcorem auferie meditor quod nisi cu qui potes manum
dederis/ sola non possum.d pape quid hoc est quod me posse ais
An possum doloiem non senture ẜ quem sencio/ aut malum negaie
quem pessimum experior . Rõ. primũ non requno obstat om̃m
naturas alterum ne impetiem/ non natura non ueritas/ erior solus
obstiteut d. pioh superi quorsum hec mania que pħica dicitis: u̾cio
plane dolorem non esse animi uicium sed corporis/ scio dolorem aliud
osse qͣ ꝑfidiam doleie aliud qͣ furari hec ne ud̾ ut noua medoceas si¬
tiss magnum et si nil addiderie per se dolor malum ⁊ cuius ego non nosa¬
di consilio sed ferendi seu quod mallim depellendi egeo noui enim
nossem utinam minus / quid est dolor. Rõ. Ego dolorem rem acer¬
bam essescio nmitem horridam / amaram / tristem/ nature adu̾sam

Expanded text:
Num me satis igitur torquet dolor? Quietem potius afferre, et Num me satis igitur torquet dolor? Quietem potius afferre, et hunc tibi tortorem auferre meditor; quod nisi tu, qui potes, manum dederis, sola non possum. Pape! Quid hoc est quod me posse ais? an possum dolorem non sentire quem sentio, aut malum negare quod pessimum experior? Primum non requiro, obstat enim natura; alterum ne impetrem, non natura, non veritas, error solus obstiterit. Proh superi, quorsum hec inania que philosophica dicitis! scio plane dolorem non esse animi vitium sed corporis; scio dolorem aliud esse quam perfidiam, dolere aliud quam furari, hec me ut nova ne doceas, satis magnum etsi nil aliud addideris, per se dolor malum, cuius ego non noscendi consilio, sed ferendi seu quod malim depellendi egeo; novi enim nossemque utinam minus! quid est dolor. Et ego dolorem rem acerbam scio, immitem, horridam, amaram, tristem, nature adversam,
Abbreviated transcription (Latin):
ex multis sumi. Nõ. piope nullum te malluerim q ex multis unum nesci¬
o enim an non esse ai stultum esse sit melius / at qui plurimorum idem
et stultorum e nu meio siropoitet .d. Ego ueio nil peius esse q̃ nõ esse
scio. Rõ. nesçis quid mali esse aliquid nec esse quod debeas. d. Ita hoe
dicis q̃i quod uni forte accidit debitum sit omnibus idq ad omnes tra¬
hi uelis . Rõ. m ale ais forte/ uiitus enim non fortuita/ sed delib̾atiua ꝓi¬
sus ẽt ellectiua est/ non casu equidem querenda sed studio neq ego quod
uni casus dedit ad ciunitos sed quod multis uirtus tribuit ad unum
rraho ad omnes tractura libentiuis/ sed in uno eciam defatigor/. At nõ
ononia possumus omnes/ ymo nan potes non peetitum mod̾o sed̃
pastouum est ueibum / .Rõ. Scio sed ceposse aliquud quod non om̃or
possint/ ymo nam potes uelle cupio .D. Quid heu miszum inquietas/

Expanded text:
ex multis sum. Prope nullum te maluerim, quam ex multis unum; nesciex multis sum. Prope nullum te maluerim, quam ex multis unum; nescio enim an non esse, an stultum esse sit melius. At qui plurimorum, idem et stultorum e numero sit oportet. Ego vero nil peius esse quam nil esse scio. Nescis quid mali sit esse aliquid, nec esse quod debeas? Ita hoc dicis, quasi, quod uni forte accidit, debitum sit omnibus, idque ad omnes trahi velis. Male ais “forte”: virtus enim non fortuita, sed deliberativa prorsus et electiva est, non casu equidem querenda, sed studio; neque ego quod uni casus dedit, ad cunctos, sed quod virtus multis tribuit, ad unum traho, ad omnes tractura libentius, sed in uno etiam defatigor. At non omnia possumus omnes non poeticum modo sed pastorium est verbum. Scio, sed te posse aliquid, quod non omnes possint, immo iam potes, velle cupio. Quid, heu, miserum inquietas?
Abbreviated transcription (Latin):
riusus ad historias uecor et in medio dolorum estu uix p̃ntium/ ux meit
ip̾ius memor in memoriam proriahor antiquorum/. Rõ. An non ergo cla¬
rorum recordatio uiioꝵ qui similia fortiter passi sunt magnũ affert i
om̃i asꝑitate solatium lenimen q/.d. Sentio ad imitandum rorissimos
hortaris gloriosa consilia sed̾ alta nimium supra q hominem/ . Nõ. ꝗdꝰ
supra ho minem dicis / non t̾eorum tibi sod hominum rõnes homin¬
um q erempla proponimus: d. hominũ fateor sed paucorum/ estq
Cultima et ex acta raritas/ nullitati proxima non multum int̾ pbe¬
nicem et chimeram intererse dixeram/ illos sequor qui chimeram¬
niclul esse uolunt apud alios nanq licie moris est .Rõ. Quasi uero
imitandus tibi proponatur phenix et non acies unorum que quo iarior
eo dignior/ cui similis fieri uelis quisquis raios sequi negliget ra¬
tus uir esse non poteut .d. Uideo unum ex pautis fieri iuules mus

Expanded text:
rursus ad historias vocor, et in medio dolorum estu, vix presentium, vix mei rursus ad historias vocor, et in medio dolorum estu, vix presentium, vix mei ipsius memor, ad memoriam protrahor antiquorum! An non ergo clarorum recordatio virorum, qui similia fortiter passi sint, magnum affert in omni rerum asperitate solatium lenimenque? Sentio ad imitandum rarissimos hortatores gloriosa consilia, sed alta nimium supraque hominem. Quid supra hominem dicis, non deorum tibi sed hominum rationes, hominumque exempla proponimus. Hominum fateor, sed paucorum; estque ultima et exacta raritas nullitati proxima: non multum inter Phenicem et Chymeram interesse dixerim illos sequor, qui Chymeramnichil esse volunt, apud alios namque Cilicie mons est. Quasi vero imitandus tibi proponatur Phenix et non acies virorum, que quo rarior, eo dignior cui similis fieri velis; quisquis raros sequi negliget, rarus esse vir non poterit. Video unum ex paucis fieri iubes; unus
Abbreviated transcription (Latin):
tibus aut fugiet aut fugiat est necesse. sic utiililet libertas in foribus in¬
reum foiti animo ferre mortalia specio sum ac uirle ost .d. Speciosum
dictu fateor factu ne possibile quidem ieor . Rõ. Non impossibilitas rerus
ost sed mollities hominum / que uirtutis innumeros deẜcoros fecit ac
facier Dum omne difficile tanq impossibile respuitur/ uitus perit /cu¬
uis materia d ifficultas quidem/ sed bonesça est/ .d. Sumus homines
non dii et moiibunda coipuscula ⁊um doloris ferre non possunt / ⁊ lõ.
fragilia corpora humana non negem sed non usq aieo quin ad coller¬
antiam omnis ad ueisi /. sat uirium habitina sunit nisi maior multo esseti¬
fir mitas au moꝵ illa est que uiro int ignos heiuilatui et muliebres
atq humi les uoces elicit/ quud est enim oio te cur impossibile homini
censeas quod sepe olim et potuisse iuides hominem et fecisse/ .D. hei mͥ

Expanded text:
tibus: aut fuget aut fugiat est necesse; sic utrinque libertas in foribus. Intibus: aut fuget aut fugiat est necesse; sic utrinque libertas in foribus. Interim forti animo ferre mortalia speciosum ac virile est. Speciosum dictu, fateor, factu ne possibile quidem reor. Non impossibilitas rerum est, sed mollities hominum, que virtutis innumeros disertores fecit et faciet; dum omne difficile tamquam impossibile respuitur, virtus periit, cuius materia difficultas quidem, sed honesta est. Sumus homines non dii, et moribunda corpuscula vim doloris ferre non valent. Fragilia corpora humana non negem, sed non usque adeo quin ad tolerantiam omnis adversi sat virium habitura sint, nisi maior multo esset infirmitas animorum. Illa est, que viro indignos eiulatus, et muliebres atque humiles voces elicit. Quid est enim, oro te, cur impossibile homini censeas, quod sepe olim et potuisse vides hominem et fecisse. Heu michi,
Abbreviated transcription (Latin):
uiulioiq sententia uisa est cui consequens est iniũ. quod huis lono obi¬
citur malum esse uicium quo fit ut dolor corporis molestissimus licet ma¬
lum tamen utiq non sit .d. beu michi misero ego torqueor tu disp̾
uras płnce fabelle .Ro. Iure temiseium dicis uł hec ip̃o ꝙ huma ne uite
regulas fabellas uocas/ .d. Sonora hec in scolis famosa per libios/. sed nec
equulcos nec egro tantium ascensura grab aculos/ Dicuntur scribuntur q
facilius q̃ probantur.Rõ. u mo uero et ad doloiem et ad egritudinem et ad moͣ¬
em prosunt/ sed non omnibus quippe que non omnium insedere pectorib
proficto quibus credita non sunit/ salubua esse non possunt/ .d. heu
ego crutior tu disputas/. Rõ. Iste tuus dolor necessario aut lentus ert aut
intensus atq ituuł facilem uel breuem pacientiam requirir/ .d. heu michi
summo crucior dolore/. Rõ. Si sumus nempe bieuis est dolor paroegemi¬

Expanded text:
viriliorque sententia visa est; cui consequens est, unum quodque quod huic bono obiviriliorque sententia visa est; cui consequens est, unum quodque quod huic bono obicitur malum esse, vitium; quo fit ut dolor corporis, molestissimus licet, malum tamen utique non sit. Heu michi misero, ego torqueor, tu disputas, Philosophice fabelle. Iure te miserum dicis, vel hoc ipso, quod humane vite regulas fabellas vocas. Sonora hec in scholis, famosa per libros, sed nec equuleos nec egrotantium ascensura grabatulos: dicuntur scribunturque facilius, quam probantur. Immo vero et ad dolorem, et ad egritudinem, et ad mortem prosunt, sed non omnibus, quippe que non omnium insedere pectoribus, et profecto quibus credita non sunt, salubria esse non possunt. Heu, ego crucior tu disputas! Iste tuus dolor, necessario, aut lentus erit, aut intensus, atque ita vel facilem vel brevem patientiam requirit. Heu michi, summo crucior dolore! Si summus, nempe brevis est dolor; parce gemi
Abbreviated transcription (Latin):
mum mortis genus osset inter doctos ac pieclaros uiros aliquamo q̃¬
sicum esti ubi iulius cesar interfuit sũmus uir et imperio et doctrina qu
ot ip̃e tempore extremo ut de illo scriptum est repente linqui animo sole¬
bat quam q uestionem ille sic absoluit / ut repentinum at inopizium inte¬
ritum comodissimũ diffimiet que sententia et si pietati uereq religi¬
oui fortassis asperioi uideatur si tamen ot cuilibet sapienti/ et preseitim
pͥio uereq religioso uiuendum est / ut sibi nil repentinum aut subitũ
eẽ possit et si quuiꝰ tale incidat animo celeritas ip̃a non nocear erpio¬
sit coipori
e tocius corporis dolore ac langore uario. do¬
Oto corpore langueo. Rõ. Si non languet hospes corpo¬
ris animus bene est/ quid quid tuguriolo suo euenis
saluus eiupent ⁊d. Eoto coipore crucior ingens malum. Rõ. Storci unũ in
rebus humanis bonum dicunt uirtutem et quãuis alii aliter hec uenor tam

Expanded text:
mum mortis genus esset, inter doctos ac preclaros viros aliquando qumum mortis genus esset, inter doctos ac preclaros viros aliquando quesitum est; ubi Iulius Cesar interfuit, summus vir et imperio et doctrina, qui et ipse tempore extremo, ut de illo scriptum est, repente linqui animo solebat, quam questionem ille sic absolvit, ut repentinum atque inopinum interitum commodissimum diffiniret; que sententia et si pietati vereque religioni fortassis asperior videatur, sic tamen et cuilibet sapienti, et presertim pio vereque religioso vivendum est, ut sibi nil repentinum aut subitum esse possit, et, si quid tale incidat animo, celeritas ipsa non noceat et prosit corpori. 114 DE TOTIUS CORPORIS DOLORE AC LANGUORE VARIO Toto corpore langueo. Si non languet hospes corporis, animus, bene est; quicquid tuguriolo suo eveniat, salvus eruperit. Toto corpore crucior, ingens malum. Stoici unum in rebus omnibus humanis bonum dicunt, virtutem, et quamvis alii aliter, hec verior tamen
Abbreviated transcription (Latin):
uus candem semel/ quod tam sepe tentaueris / nichil enim noui facio
simillimus color iliacus morti est/ nisi ꝙ mors facilior breuiorq uti
hunc fortiter tulir/ nis. metus alter int̾ueniat multo illam fortius
sit laturus.d. dolore tumpor uliaco/. Nõ. o agnitudo ip̃a dolons
finem spondet nemo onim diu moritur/.d. Quic ꝙ color estas¬
in paritꝰ Rõ. bongos febrium dolores bieui transigis suspi¬
uo .d. Ad uentare extasim intelligo. Rõ. uix id quidem inti¬
lligere est/ nam ot repente ad uenir et presons intellectum ui¬
ribus suis priuat/ .d. Linqui animo incipio. Rõ. O felie ꝙ
rem necesfariam utq auint durissimam sine sensu sis obi¬
turus. di Sepe estasim in curio/.Rõ. Sepe mortuus reuiuiscis. d.¬
E stasim sepe morriffiram experior/. Rõ. hanc plus q semel eppe¬
ilri nequis / nemo onim plusq semel moritur quod autem opi¬

Expanded text:
urius tandem semel, quod tam sepe tentaveris; nichil enim novi facies: urius tandem semel, quod tam sepe tentaveris; nichil enim novi facies: simillimus dolor iliacus morti est, nisi quod mors facilior breviorque, ut qui hunc fortiter tulit, nisi metus alter interveniat, multo illam fortius sit laturus. Dolore rumpor iliaco. Magnitudo ipsa doloris finem spondet: nemo enim diu moritur. Quid quod dolor extasim parit? Longos febrium dolores, brevi transigis suspirio. Adventare extasim intelligo. Vix id quidem intelligere est; nam et repente advenit, et, presens, intellectum viribus suis privat. Linqui animo incipio. O felix qui rem necessariam, utque aiunt, durissimam, sine sensu sis obiturus! Sepe extasim incurro. Sepe mortuus reviviscis. Sepe extasim mortiferam experior. Hanc plusquam semel experiri nequis: nemo enim plus quam semel moritur. Quod autem opti
Abbreviated transcription (Latin):
amissa uel inter missa non noscitis / ingratum. genus. De Fe¬
bre uexor importuna. Rõ. Diu sinul esse non potestis/. ne¬
mo diu ardot/ aut illa te deseret aut tu illam.
de dolore yliaco atq estasi. dolor.¬
Liacum patior dolorem. Nõ. Sperare incipe quando qui¬
dem quid iam tristius metuas nil est sicut aũt ad extirema
gaud ii peruenisse principium est doloris/ sic eetremitas do¬
loris principium gaudii sit oportet contraniorum lex hec
est alterum ex alcerius fins oritur.d. doloie torqueor iliaco. Rõ. Spesẽ
fãtror aceiba solacii nil accibius pari porposse . d. Ilyaco crucior dolore.¬
.Rõ. Qui doler ac metuit ille miser escundiq tibi pars alrera miseue me¬
rus cupituri Nam quic oio metuat qui ip̃am que ab omuibus preq on¬
nibus metuitur mortem sperat .d. Ilyaco dolore discrucior. Rõ. dix
uiuens mori quodq non nisi se mel fit sepuis experire facies sea¬

Expanded text:
amissa vel intermissa non noscitis, ingratum genus. Feamissa vel intermissa non noscitis, ingratum genus. Febre vexor importuna. Diu simul esse non potestis; nemo diu ardet: aut illa te deseret, aut tu illam. 113 DE DOLORE ILIACO ATQUE EXTASI liacum patior dolorem. Sperare incipe, quandoquidem quod iam tristius metuas nil est. Sicut autem ad extrema gaudii pervenisse, principium est doloris, sic extremitas doloris, principium gaudii sit oportet; contrariorum hec lex est: alterum ex alterius fine oritur. Dolore torqueor iliaco. Species est, fateor, acerba solatii, nil acerbius pati posse. Yliaco crucior dolore. Qui dolet ac metuit ille miser est; undique tibi pars altera miserie, metus, eripitur. Nam quid, oro, metuat, qui ipsam que ab omnibus preque omnibus metuitur mortem sperat? Yliaco dolore discrucior. Disce vivens mori, quodque non nisi semel fit sepius experire; facies sec