comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ñ acciꝑe sed parere. Nemo in id accipiendo obligatur. qd̾ illi
repudiare non licuit. Siuis scire anuelim: effice ut possu
remedio fuit. ñ ideo numerat᷑ int̾ salubria. Quedã ꝓsi
nec obligant. Tuber quidã tiranni gladio diuisit. qui ad
occidendũ eũ uenerat. Nonne ideo illi tranuus gr̃as egit.
quodrem qmͣ medicorum manus reformidauerant nocen¬
osanauit. Uides ñ eẽ magnũ in ipsa re momentũ. qm̃
beneficiũ est hominis iniuria. Leonẽ in amphiteatro specta¬
uimus. qui unum ẽ bestiariis agnitũ. cũ quondã eiꝰ fuisset
magister. ꝓtexit abimpetu bestiarũ. Num gͦ beneficiũ est
fere auxiliũ: minime. qr nec uoluit facere. nec faciendi aĩo
t. Quo loco feram posui. tirrannũ pone. ⁊ hic uitã de
⁊ illa. Nec hic nec illa beneficiũ. quia ñ est beneficiũ acci¬
p̾e cogi ñ est beneficiũ debere: cui nolis. Ante des oportet mͥ

Expanded text:
non accipere, sed parere. Nemo id accipiendo obligatur, quod illi non accipere, sed parere. Nemo id accipiendo obligatur, quod illi repudiare non licuit ; si vis scire, an velim, effice, ut possim remedio fuit ; non ideo numeratur inter salubria. Quaedam prosunt nec obligant. Tuber quidam tyranni gladio divisit, qui ad occidendum eum venerat ; non ideo illi tyrannus gratias egit. quod rem, quam medicorum manus reformidaverant, nocendo sanavit. Vides non esse magnum in ipsa re momentum, quonbeneficium est, hominis iniuria. Leonem in amphitheatro spectavimus, qui unum e bestiariis agnitum, cum quondam eius fuisset magister, protexit ab impetu bestiarum. Num ergo beneficium est ferae auxilium ? Minime, quia nec voluit facere nec faciendi animo fecit. Quo loco feram posui, tyrannum pone ; et hic vitam dedit et illa, nec hic nec illa beneficium. Quia non est beneficium accipere cogi, non est beneficium debere, cui nolis. Ante des oportet mihi
Abbreviated transcription (Latin):
uat. qui animũ in potestate habent. ⁊ legem sibi ꝗ uolunt
dicunt. ꝗ dixerint seruant. S de in ꝑfectis hominis. honestã
uiã sequi uolentib quorũ affectus sepe contumacit̾ parent.
querendũ. beneficii quã pecunie creditor. huic enĩ reddendũ
est quantũ accepi. Et si reddẽdi: solutus sũ ac liber. atilli: plus
soluendũ est. ⁊ nichilominꝰ etiã relata gr̃a coheremꝰ. Debeo
ũ accipiendũ ẽ. unuito. Dat tirannus crudelis ⁊ iracundus.
qui minus suũ fastidire temiuriã iudicaturus ẽ. Non acci¬
piãeodẽ loco latronẽ. pone piratã. regẽ animũ latronis ac
pirate habentẽ. Qͥd faciam : parũ dignũ ẽ cui debeã. Cũ eli-¬
gendũ dico cuidebeas: uim maiorẽ ⁊ metũ excipio. qͥbꝰ adhi¬
bitis: electio ꝑit. Si liberũ ẽ tibi. si arbitrii tui est. utrũ uelis an
non. id apud te ip̃e ꝑpendes. Si necessitas tollit arbitriũ: scies te

Expanded text:
uvat, qui animum in potestate habent et legem sibi, quam volunt, uvat, qui animum in potestate habent et legem sibi, quam volunt, dicunt, quam dixerunt, servant, sed de imperfectis hominibus honestam viam sequi volentibus, quorum adfectus saepe contumaciter parent.quaerendus beneficii quam pecuniae creditor. Huic enim reddendum est, quantum accepi, et, si reddidi, solutus sum ac liber ; at illi et plus solvendum est, et nihilo minus etiam relata gratia cohaeremus ; debeo um accipiendum est et invito. Dat tyrannus crudelis et iracundus, qui munus suum fastidire te iniuriam iudicaturus est : non accipiam ? Eodem loco latronem pone, piratam, regem animum latronis ac piratae habentem. Quid faciam ? Parum dignus est, cui debeam ? " Cum eligendum dico, cui debeas, vim maiorem et metum excipio, quibus adhibitis electio perit. Si liberum est tibi, si arbitrii tui est, utrum velis an non, id apud te ipse perpendes ; si necessitas tollit arbitrium, scies te
Abbreviated transcription (Latin):
troq exit. Qualis pater debeat eẽ. cũ inspexeris. scies non minꝰ
oꝑis illi suꝑeẽ. ut despicias qualem oporteat eẽ filiũ. Sunt
alique ꝑtes mariti. sed non minoris uxoris. Inuicem ista qͣn¬
tum exigunt: prãnt. ⁊ parem desid̾ant regulam. que ut ait
hecaton: difficilis est. Omne enĩ honestum: in arduo est. etiã
quod uicinũ honesto est. Non enĩtantũ fieri debet. sed ratioẽ
maq ex eiꝰ consiliogerenda. quomͦ hec suaserit. dandũ. hec autem
ut non sequantur ulla incõmoda: secuntur autẽ plurima
Graue tamen tormentũ est: debere cui nolis. Contra iocun¬
dissimũ abeo accepisse beneficium. quãẽ amare etiam post
iniuriam possis. ubi amicitiam alicui iocundã causa fecit¬
⁊ iustam. Illud u̾o homini uerecundo ⁊ ꝓbo miserrimumẽ
sieum amare oportet quẽ ñ iuuat. Tociens ad moneã necesse
est. Non loqui me de sapientib quos quichd oportet. ⁊ ui¬

Expanded text:
troque exigit. Qualis pater esse debeat, eum inspexeris, scies non minus troque exigit. Qualis pater esse debeat, eum inspexeris, scies non minus operis illic superesse, ut dispicias, qualem esse oporteat filium ; sunt aliquae partes mariti, sed non minores uxoris. In vicem ista, quantum exigunt, praestant et parem desiderant regulam, quae, ut ait Hecaton, difficilis est ; omne enim honestum in arduo est, etiam quod vicinum honesto est ; non enim tantum fieri debet, sed ratione maque ex huius consilio gerenda; quomodo haec suaserit, dandum. Haec autem ut non sequantur ulla incommoda secuntur autem plurima, grave tamen tormentum est debere, cui nolis ; contra iucundissimum ab eo accepisse beneficium, quem amare etiam post iniuriam possis, ubi amicitiam alioqui iucundam causa fecit et iustam. Illud vero homini verecundo et probo miserrimum est, si eum amare oportet, quem non iuvat. Totiens admoneam necesse est non loqui me de sapientibus, quos, quidquid oportet, et i
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑdere que prestiter̃ quã uideri recepisse. suꝑbi ⁊ inputatores. Qnͣ¬
to meliꝰ qnͣtoq humanius id agere. ut illisquoq partes sue con¬
stent. ⁊ fauere ut grã sͥ referri possit. benigneomnia interpreta-¬
ri. gr̃as agentẽ ñ aliter ꝗͣsi referat audire. prebere sefacilem ad ħ
ut quem obligauit etiam exsolui uelit. Male audire solec fene¬
rator: si acerbe exigit. eque si in repͥiendo tardus ac difficilis mo¬
ras querit. Beneficiũ tam repiendũ est quã ñ exigendum. Op¬
timus ille quidedit facile: nũqͣm exiget. Reddigauisus estͥ
bona fide. quid prestitisset oblitus. qui accipientis animo
recipit. Quidã non tantũ dant beneficia suꝑbe s etiã accipi-¬
unt quod non est cõmittendũ. lam enĩ transeamus ad alt̾am
partẽ tractaturi quomͦ segerere homines in accipiendis bene¬
ficiis debeant. Quodcũq ex duob constat officiũ. tantũdẽ abu¬

Expanded text:
perdere, quae praestiterunt, quam videri recepisse, superbi et imputatores. Quaperdere, quae praestiterunt, quam videri recepisse, superbi et imputatores. Quanto melius quantoque humanius id agere, ut illis quoque partes suae constent, et favere, ut gratia sibi referri possit, benigne omnia interpretari, gratias agentem non aliter, quam si referat, audire, praebere se facilem ad hoc, ut, quem obligavit, etiam exsolvi velit ! Male audire solet fenerator, si acerbe exigit, aeque, si in recipiendo tardus ac difficilis moras quaerit. Beneficium tam recipiendum est quam non exigendum. Optimus ille, qui facile dedit, numquam exegit, reddi gavisus est, bona fide, quid praestitisset, oblitus, qui accipientis animo recepit. Quidam non tantum dant beneficia superbe, sed etiam accipiunt, quod non est committendum. Iam enim transeamus ad alteram partem tractaturi, quomodo se gerere homines in accipiendis beneficiis debeant. Quodcumque ex duobus constat officium, tantundem ab u
Abbreviated transcription (Latin):
satur. Necẽe est autẽ lusorbonus alit̾ illã collusori longo: aliter
breuimittat. Eadẽ bñficii ratio est. Nisi utriq ꝑsone dantis ⁊ acci-¬
pientis aptat᷑. nec abhoc exibit. nec ad illũ ꝑueniet ut debet. Sicũ
exercit᷑uͣ  idocto negotiũ est: audatius pilam mittemus. Utcũq
enĩ uenerit: manus illam expedita ⁊ agilis reꝑcuciet. Si cum
srone ⁊ indocto: ñ tam rigide nec excusse tam sed̾ languid
inipsam eiꝰ dirigentes manum: remisse occurremꝰ. Idem facien¬
dum ẽ. inbeneficiis. Quosdam doceamus. ⁊ satis uidicemus. si
conantur.si audent. si uolunt. Facimus autẽ plerũq ingratos.
iut sint fauemus. tanqmͣ ita demũ magna sint beneficia nr̃a
sigr̃a illis referre̾ ñ potuit. ut malignis cursorib ꝓpositũ est
cum lusorẽ traducere. cũ dampno scilicet ipsiꝰ lusus. qui ñ pot̃
nͥconsentitur extendi. Multi sunt tam praue nature. ut maluit

Expanded text:
versatur. Necesse est autem lusor bonus aliter illam conlusori longo, aliter versatur. Necesse est autem lusor bonus aliter illam conlusori longo, aliter brevi mittat. Eadem beneficii ratio est. Nisi utrique personae, dantis et accipientis, aptatur, nec ab hoc exibit nec ad illum perveniet, ut debet. Si cum exercitato et docto negotium est, audacius pilam mittemus ; utcumque enim venerit, manus illam expedita et agilis repercutiet ; si cum tirone et indocto, non tam rigide nec tam excusse sed languidius et in ipsam eius derigentes manum remisse occurremus. Idem faciendum est in beneficiis ; quosdam doceamus et satis iudicemus, si conantur, si audent, si volunt. Facimus autem plerumque ingratos et, ut sint, favemus, tamquam ita demum magna sint beneficia nostra, si gratia illis referri non potuit ; ut malignis lusoribus propositum est conlusorem traducere, cum damno scilicet ipsius lusus, qui non potest, nisi consentitur, extendi. Multi sunt tam pravae naturae, ut malint
Abbreviated transcription (Latin):
deceret regẽ dare. Turpissima eiꝰmͦi cauillatio est. Inuenit: quomͦ
neutrũ daret. Indenarioregem: intalento cỹnicũ respexit. cum
possit ⁊ denariũ tanquã cynicodare. ⁊ talentũ tanquã rex. Ut sit
aliqͥd mauis quã qd̾ cỹnicus accipiat. nichil tã exiguũ est. quod
non honeste regis humanitas tribuat. Si me interrogas: ꝓbo. est
enĩ intolerabilis resposcere nĩmos: ⁊ contẽpnere. Indixisti pecu¬
nie odium. hoc ꝓfessus es. hanc ꝑsonam induisti. agenda est. In¬
iquissimũ ẽ. te pecuniã sub gła egestatis adquirere. aspicienda
gͦ ñ minus sua cuiq ꝑsona ẽ. quã eiꝰ de quoiuuando qͥs cogitat.
Uolo chrysipinr̃i utisimilitudine: de pile lusu. ꝗͣ cadere ñ est
dubium aut mittentis dubio: aut excipientis. Tumcursũ suum ser¬
iat: ubi inter manus utriꝰq apte abutroq ⁊ iactata ⁊ excepi

Expanded text:
od regem deceret dare. " Turpissima eiusmodi cavillatio est ; invenit, quomodo od regem deceret dare. " Turpissima eiusmodi cavillatio est ; invenit, quomodo neutrum daret. In denario regem, in talento Cynicum respexit, eum posset et denarium tamquam Cynico dare et talentum tamquam rex. Ut sit aliquid maius, quam quod Cynicus accipiat, nihil tam exiguum est, quod non honeste regis humanitas tribuat." Si me interrogas, probo ; est enim intolerabilis res poscere nummos et contemnere. Indixisti pecuniae odium; hoc professus es, hanc personam induisti : agenda est. Iniquissimum est te pecuniam sub gloria egestatis adquirere. Adspicienda ergo non minus sua cuique persona est quam eius, de quo iuvando quis cogitat. Volo Chrysippi nostri uti similitudine de pilae lusu, quam cadere non est dubium aut mittentis vitio aut excipientis ; tum cursum suum servat, ubi inter manus utriusque apte ab utroque et iactata et excepta
Abbreviated transcription (Latin):
parum. Nũqͥd rursus qui accepturus ẽ. aut fastidiat. aut ñ capiat.
Urbẽ cuidam alexander donabat: uesanus ⁊ qͥ nicħ animo nͥgnͣde
concipiẽt. Cũ ille cui donabat᷑ seip̃e emensus tanti muneris in ui-¬
diam refugisset. dicens ñ conuenire fortune sue. Non quero inqͥt
tum sit stultissima. Nichil enĩ ꝑse quẽquã decet. Refert: quid. cui.
ꝗdo. quare. ubi. ⁊ cet̾a sine quib factiratio ñ constabit. Tumidissimũ
animal. sullũ acciꝑehoc non decet nec tedare. habetur ꝑsonarũ ac
dignitatũ portio. et cũ sit ubiq uͥtutismodus: eque peccat qd̃ excedit
ꝗͣ qđ deficit. liceat istudsanetibi. ⁊ te in tantũ fortunas sustulerit.
it ꝯgia tua urbes sint. quas quanto maioris anini nͣon cãpere qͣ
gono cnicuspetit talentũ. Respondit pluseẽ. quã qđ cynicus
petere debet. Repulsus: petit denariũ. R espondit minus eẽ. ꝗͣ qđ¬

Expanded text:
parum, numquid rursus, qui accepturus est, aut fastidiat aut non capiat. parum, numquid rursus, qui accepturus est, aut fastidiat aut non capiat. Urbem cuidam Alexander donabat, vesanus et qui nihil animo nisi grande conciperet. Cum ille, cui donabatur, se ipse mensus tanti muneris invidiam refugisset dicens non convenire fortunae suae : " Non quaero,cum sit stultissima. Nihil enim per se quemquam decet ; refert, qui det, cui, quando, quare, ubi, et cetera, sine quibus facti ratio non constabit. Tumidissimum animal ! Si illum accipere hoc non decet, nec te dare; habetur personarum ac dignitatium portio et, cum sit ubique virtus modus, aeque peccat, quod excedit, quam quod deficit. Liceat istud sane tibi et te in tantum fortuna sustulerit, ut congiaria tua urbes sint quas quanto maioris animi fuit non capere quam gono Cynicus petit talentum; respondit plus esse, quam quod Cynicus petere deberet. Repulsus petit denarium; respondit minus esse, quam qu
Abbreviated transcription (Latin):
quandoq dicere. Ille occidit meamando. Sepe nichil int̾¬
est. inter amicorum munera. ⁊ hostiũ uota. Qucqͥd illi ac¬
ere optant. in id horum intempestiua indulgenti
pellit. atq instruit. Qͥd aut̃ turpius ꝗ qd̾ euenit frequentis¬
sime. ut nichil intersit int̾ odium ⁊ beneficiũ: Nũꝗͣ initurpi-¬
tudinẽ nrãm reditura tribuamꝰ. Cũ sũma amicitie sitami¬
cum sibi equare. utriq simul consulendũ÷ Dabo egenti. sed
ut ip̃e ñ egeam. Succurram ꝑituro: sut ip̃e ñ ꝑ eam. Nisi si si fu¬
turus ero magni hominis. aut magne rei merces. Nulltĩ bene¬
ficium dabo quod turpit̾ pet̾em. neexiguũ dilatabo. nͥ mag
destruit. ita qui quantũ det ostendit. munussuũ cõmendat.
non exꝓbrat. Respiciende st̃ cuiq facultates sue uiresq ne
aut plus prestemus ꝗͣd̾ possumus. aut minus. Eestimanda ẽ eiꝰ
ꝑsona cuidamus. Quedã enĩ minora st̃ qm ut exire amagnis ui¬

Expanded text:
quandoque dicere : " Ille amando me occidit." Saepe nihil intequandoque dicere : " Ille amando me occidit." Saepe nihil interest inter amicorum munera et hostium vota; quidquid illi accidere optant, in id horum intempestiva indulgentia impellit atque instruit. Quid autem turpius quam quod evenit frequentissime, ut nihil intersit inter odium et beneficium ? Numquam in turpitudinem nostram reditura tribuamus. Cum summa amicitiae sit amicum sibi aequare, utrique simul consulendum est. Dabo egenti, sed ut ipse non egeam ; succurram perituro, sed ut ipse non peream, nisi si futurus ero magni hominis aut magnae rei merces. Nullum beneficium dabo, quod turpiter peterem. Nec exiguum dilatabo nec magna at, gratiam destruit, ita qui, quantum det, ostendit, munus suum commendat, non exprobrat. Respiciendae sunt cuique facultates suae viresque, ne aut plus praestemus, quam possumus, aut minus. Aestimanda est eius persona, cui damus ; quaedam enim minora sunt, quam ut exire a magnis vi
Abbreviated transcription (Latin):
dicant. Scio hoc illi non ꝓfuturũ. Sed quid faciã: rogat.
resistere precib eiꝰ ñ possum. uiderit dese. non deme queretur.
Falsum ÷. Imino dete.⁊ merito quidẽ cũ ad mentẽ bonã redie-¬
rit. cũ accessio illa que animũ inflãmabat se remiserit. Quid¬
ni eum oderit aquo in dãpnũ ac ꝑiculũ suũ adiuti
exorari inꝑnitiem rogantium. seua bonitas est. Quẽad̾m
pulcherrimũ ẽ opꝰ. etiam inuitos nolentesq seruare. ita ro-¬
gantib pestifera largirr. blandũ ⁊ effabile odiũ est. Bene-¬
ficiũ demus: qd̾ in usu magis acmag̾ placeat. quod nũquã
inmalũ uertat. Peccuniã ñdabo: quam numeraturũ adul-¬
teresciam. ne in societate turpis facti aut consilii inueniar. Si
potero: reuocabo.Si minus: ñ adiuuabo scelus. Siue illũ ira
quo ñ debeat impellit. siue ambitionis calor abducit a tutis sin
nullũ malũ uires asemetipsa paciar ne cõmittã. ut possit

Expanded text:
dicant : " Scio hoc illi non profuturum, sed quid faciam ? Rogat, dicant : " Scio hoc illi non profuturum, sed quid faciam ? Rogat, resistere precibus eius non possum ; viderit : de se, non de me queretur." Falsum est : immo de te et merito quidem; cum ad mentem bonam redierit, cum accessio illa, quae animum inflammabat, remiserit, quidni eum oderit, a quo in damnum ac periculum suum adiutus est ? Exorari in perniciem rogantium saeva bonitas est. Quemadmodum pulcherrimum opus est etiam invitos nolentesque servare, ita rogantibus pestifera largiri blandum et adfabile odium est. Beneficium demus, quod in usu magis ac magis placeat, quod numquam in malum vertat. Pecuniam non dabo, quam numeraturum adulterae sciam, nec in societate turpis facti aut consilii inveniar ; si potero, revocabo, si minus, non adiuvabo scelus. Sive illum ira, quo non debebit, impellet, sive ambitionis calor abducet a tutis, in nullum malum vires a me sumere ipso1 patiar nec committam, ut possit
Abbreviated transcription (Latin):
posse maiores fieri. uanã eẽ suꝑbie magnitudinẽ. ⁊ quem
odium etiã amanda ꝑducat. Sunt quedã nocitura impe¬
trantib que non dare sed negare beneficiũ ÷. Estimabimus
itaq utilitatẽ potius quã uoluntatẽ petentium. Sepe enĩ
noxia concupiscimꝰ. nec despicere ꝗ ꝑ nitiosa sunt licet qͥa iu¬
dicium interpellat affeccus. Sedcum sedit cupiditas. cum
impetus ille flagrantis animi qui consiliũ fugat cecidit.
detestamur ꝑnitiosos malorum munerum accores. Ut
frigidam egris negamus. ⁊lugentib ac sibi iratis ferrũ.
aut amantib quicquid contrase usuros ardorͤ sicomniũ
que nocitura sunt impense ac submisse. non numquã etiã
miserabilit̾ rogantib: ꝑseuerabimus ñdare. Cum initia be¬
neficiorũ suorũ spectare. tum etiã exitus decet. ⁊ea dare que
non tantum acciꝑe: sed etiã accepisse deleccet. Multisuntqͥ

Expanded text:
posse maiores videri; vanam esse superbiae magnitudinem et quae in posse maiores videri; vanam esse superbiae magnitudinem et quae in odium etiam amanda perducat. Sunt quaedam nocitura impetrantibus, quae non dare sed negare beneficium est ; aestimabimus itaque utilitatem potius quam voluntatem petentium. Saepe enim noxia concupiscimus, nec dispicere, quam perniciosa sunt, licet, quia iudicium interpellat adfectus ; sed cum subsedit cupiditas, cum impetus ille flagrantis animi, qui consilium fugat, cecidit, detestamur perniciosos malorum munerum auctores. Ut frigidam aegris negamus et lugentibus ac sibi iratis ferrum, ut amentibus, quidquid contra se usurus ardor petit, sic omnino, quae nocitura sunt, impense ac summisse,non numquam etiam miserabiliter rogantibus perseverabimus non dare. Cum initia beneficiorum suorum spectare tum etiam exitus decet et ea dare, quae non tantum accipere, sed etiam accepisse delectet. Multi sunt, qui
Abbreviated transcription (Latin):
senatoris ingessisset im̃p̃pigros suos. Osuꝑbia magne fortu¬
ne. o stultissimũ malũ. ut ate nichil acciꝑe iuiuat. ut om̃e
beneficiũ in iniuriam conuertis. ut te om̃nia dedecent.
quoq altius te subleuastr: hoc dep̃ssior es. ostendisq tͥ ñ ad
agnoscere ista bona qͥb tantũ inflaris. Quicqͥddas: corrum¬
pis. Libet itaq interrogare qͥdsetantooꝑe resupinet. qͥd uul¬
cunda sunt que humana fronte certe leni placidaq tribuunt᷑.
que cumdaret mͥ suꝑior: ñ exultauit supͣ me. s ꝗ potuit benigniᷤ¬
simus fuit. descenditq in equum. ⁊ detraxit muneri suo pom¬
pam. si obseruauit idoneũ tempus. ut in occasione potiꝰ ꝗͣuod
in necessitate succurreret. U nomͦ istis ꝑsuadebimus nebene¬
ficia sua insolentia ꝑdant. si ostenderimus ñ ideo uideri ma¬
iora quotumultiosius data sunt. ne ipsos quidẽ obid cuiqͣm

Expanded text:
senatoris ingessisset imperator epigros suos ! O superbia, magnae fortusenatoris ingessisset imperator epigros suos ! O superbia, magnae fortunae stultissimum malum ! Ut a te nihil accipere iuvat ! Ut omne beneficium in iniuriam convertis! Ut te omnia dedecent ! Quoque altius te sublevasti, hoc depressior es ostendisque tibi non datum adgnoscere ista bona, quibus tantum inflaris ; quidquid das, corrumpis. Libet itaque interrogare, quid se tanto opere resupinet, quid vulaciem ? Iucunda sunt, quae humana fronte, certe leni placidaque tribuuntur, quae cum daret mihi superior, non exultavit supra me, sed quam potuit benignissimus fuit descenditque in aequum et detraxit muneri suo pompam, sic observavit idoneum tempus, ut in occasione potius emam in necessitate succurreret. Uno modo istis persuadebimus, ne beneficia sua insolentia perdant, si ostenderimus non ideo videri maiora, quod tumultuosius data sunt ; ne ipsos quidem ob id cuiquam
Abbreviated transcription (Latin):
dedit uitam pompeiopeno. sidat. qui non aufert. Deinde ab
.iagenti gr̃as: porrexit osculandũ sinistrũ pedẽ. Qui
cusant inegant id insolentie factũ causa. auint socculũ
auratum imo aureũ. margaritis distinctũ. ostendere eũ
uoluisse. ltaꝓrsus. Quidhic contumeliosũ estͤsiuir consula¬
ris aurum ⁊ margaritas osculatus est: et alioquin nullã
partẽ corporis eiꝰ electurus quam purius oscularetur homo
natus in hoc: ut mores libere ciuitatis. ꝑsica seruitute muta¬
ret. parum iudicauit. si senator senex sũmissis honorib in
conspectu principũ supplex sibi eo more ia cuisset. quo hosteᷤ
uicti. hostib iacuere. Inuenit aliqͥd infra genua quo liber¬
tatẽ decruderet. Non hoc est.r.p. calcare. Et quidẽ licite aliqͥs
non potest adrem ꝑtinere sinistropede. pari enĩ fede furioseq in solens
fuerat. qui de capite consularis uiri suͦccatus audẽbat. nͥ in os

Expanded text:
dedit vitam Pompeio Penno, si dat, qui non aufert ; deinde absoluto dedit vitam Pompeio Penno, si dat, qui non aufert ; deinde absoluto et agenti gratias porrexit osculandum sinistrum pedem. Qui excusant et negant id insolentiae causa factum, aiunt socculum auratum, immo aureum, margaritis distinctum ostendere eum voluisse. Ita prorsus : quid hic contumeliosum est, si vir consularis aurum et margaritas osculatus est alioquin nullam partem in corpore eius electurus, quam purius oscularetur ? Homo natus in hoc, ut mores liberae civitatis Persica servitute mutaret, parum iudicavit, si senator, senex, summis usus honoribus in conspectu principum supplex sibi eo more iacuisset, quo hostes victi hostibus iacuere ; invenit aliquid infra genua, quo libertatem detruderet ! Non hoc est rem publicam calcare, et quidem, licet id aliquis non putet ad rem pertinere, sinistro pede ? Parum enim foede furioseque insolens fuerat, qui de capite consularis viri soccatus audiebat, nisi in os
Abbreviated transcription (Latin):
sit: si labores suos destituit insemine. Multa cura sata ꝑducũt᷑
ad sagetẽ. Nichil infructũ ꝑuenit. qd ñ apͥmo usq adextremũ
equalis cultura ꝓsequit᷑. Eadẽ beneficioꝵ conditio ẽ. Nũqͥdul¬
la maiora possunt eẽ ꝗͣ que in liberos patres conferunt: hec
tam̃ irrita sunt suinfantia deserant᷑. nisi longa pietas munꝰ
suum nutrit. Eadẽ ceterorũ beneficioꝵ conditio est. Nisa illa adiu¬
ueris: ꝑdes. Parũ est dedisse. Fouenda sunt. Sigratos uis hab̾e qͦs
ligas: ñum tantũ des oportet beneficia. sed ames. Precipi
dixi. parcamus aurib. admonitiotediũ facit. Ex ꝓbratio: odium.
Nichil eque in beneficio uitandũ ẽ. ꝗͣ suꝑbia. Quid opus arrogã¬
tia uultus. quidtumore uerborum: Ip̃a res te extollit. Detra¬
henda est mnanis iactatio. Res loquent᷑ nobis tacentib. Non
tantum ingratum sedinuisũ est beneficiũ suꝑbedatũ. Sͥ. cesar

Expanded text:
sit, si labores suos destituit in semine; multa cura sata perducuntur sit, si labores suos destituit in semine; multa cura sata perducuntur ad segetem ; nihil in fructum pervenit, quod non a primo usque ad extremum aequalis cultura prosequitur. Eadem beneficiorum condicio est. Numquid ulla maiora possunt esse, quam quae in liberos patres conferunt ? Haec tamen irrita sunt, si in infantia deserantur, nisi longa pietas munus suum nutrit. Eadem ceterorum beneficiorum condicio est : nisi illa adiuveris, perdes; parum est dedisse, fovenda sunt. Si gratos vis habere, quos obligas, non tantum des oportet beneficia, sed ames. Praecipue, ut dixi, pareamus auribus ; admonitio taedium facit, exprobratio odium. Nihil aeque in beneficio dando vitandum est quam superbia. Quid opus arrogantia vultus, quid tumore verborum? Ipsa res te extollit. Detrahenda est inanis iactatio; res loquentur nobis tacentibus. Non tantum ingratum, sed invisum est beneficium superbe datum. C. Caesar
Abbreviated transcription (Latin):
sinis: Semel intriumpho ductus eẽm. Non est dicendũ qͥd tribu¬
erimꝰ. Qui admonet: repetit. Non est instandũ ñ est memoria
renocanda. nͥ ut aliuddando. pͥoris admoneas. Nealiis quidem
narrare debemꝰ. Qui dedit beneficiũ. taceat. Narret qͥ accepit.
Dicet᷑ enĩ qđ illi ubiq iactanti beneficiũ suum. Non negabis
quidalienũ occupare officiũ: est qui istud facere honestiꝰ possit.
quo narrante ⁊ hoc laudabitur quod ip̃e ñ narras. Ingratũ me
udicas. sustud te tacente nemosciturus est. Quod adeo non est
comitrendũ. ut etiã siqͥs coram nobis narrabit: respondendũ sit.
Dignissimus quidẽ ille est maiorib beneficiis. s iego magis
elle mescio omnia illi prãre ꝗͣ adhuc prestitisse. Et h
qua quidam reicint que magis ad se uolunt adtrahere. De-¬
inde adicienda omnis humanitas. ꝑdet agricola quod spar-¬

Expanded text:
sinis ? Semel in triumpho ductus essem! Non est dicendum, quid tribusinis ? Semel in triumpho ductus essem! Non est dicendum, quid tribuerimus ; qui admonet, repetit. Non est instandum, non est memoria renovanda, nisi ut aliud dando prioris admoneas. Ne aliis quidem narrare debemus ; qui dedit beneficium, taceat, narret, qui accepit. Dicetur enim, quod illi ubique iactanti beneficium suum. " Non negabis," quid alienum occupare officium ? Est, qui istud facere honestius possit, quo narrante et hoc laudabitur, quod ipse non narras. Ingratum me iudicas, si istud te tacente nemo sciturus est ! Quod adeo non est committendum, ut etiam, si quis coram nobis narrabit, respondendum sit : " Dignissimus quidem ille est maioribus beneficiis, sed ego magis velle me scio omnia illi praestare quam adhuc praestitisse " ; qua quidam reiciunt, quae magis ad se volunt adtrahere. Deinde adicienda omnis humanitas. Perdet agricola, quod spar
Abbreviated transcription (Latin):
uabis intenebris: Non nego. quociens patitur respiciendum
audium ex accipientis uoluntate. Sin adiuuare illum
tet ⁊ pudet. si quod prestamus offendit. nisi absconditur. benefi-¬
cium inacta non mitto. Quid niego illi sum indicaturus me
dedisse cum inter prima precepta ac maxime necessaria. sit ne
umquam exꝓbrem. immo ne ammoneam qͥdem. hec enim
beneficii inte̾r duos lex est. alter statim obliuisci debet dati. alt̾
cepti numquam. Lacerat animum ⁊ p̃mit. frequens n
cõmemoratio. Libet exclamare qđ illetriũ uirali ꝓscͥptione ser¬
uatus. aquodã cesaris amico. exclamauit cũ suꝑbiam eiꝰ ferre
non posset. Redde me cesari. Quoadusq dices. egote seruani.
ego eripui morti: Istud si meo arbitrio memini: uita est. Si tuo:
mors est. Nichil tibi debeo sime seruasti. ut haberes quem osten¬
deres. Quousq me circũducis. qͦusq obliuisci fortune mee non

Expanded text:
abis in tenebris ? Non nego, quotiens patitur res, respiciendum abis in tenebris ? Non nego, quotiens patitur res, respiciendum gaudium ex accipientis voluntate ; sin adiuvari illum et oportet et pudet, si, quod praestamus, offendit, nisi absconditur, beneficium in acta non mitto. Quidni ? ego illi non sum iudicaturus me dedisse, cum inter prima praecepta ac maxime necessaria sit, ne umquam exprobrem, immo ne admoneam quidem. Haec enim beneficii inter duos lex est : alter statim oblivisci debet dati, alter accepti numquam. Lacerat animum et premit frequens meritorum commemoratio. Libet exclamare, quod ille triumvirali proscriptione servatus a quodam Caesaris amico exclamavit, cum superbiam eius ferre non posset : " Redde me Caesari! " Quousque dices : " Ego te servavi, ego eripui morti " ? Istud, si meo arbitrio memini, vita est ; si tuo, mors est. Nihil tibi debeo, si me servasti, ut haberes, quem ostenderes. Quousque me circumducis ? Quousque oblivisci fortunae meae non
Abbreviated transcription (Latin):
at. archesilan aunt amico pauperi.⁊ pauꝑtatem suam dissi¬
mulanti. egro autẽ i nehoc quidẽ confitenti. deeẽ sͥ in sumptũ
adnetͤsarios usus. cũ clam succurrendum iudicasset. pulumno
eiꝰignoranti sacculũ subiecit. ut homo inutiliter uerecundus.
qd̾ desiderabat inueniret potius. quam acciꝑet. Quid ergo:
Ille nesciret a quo acceꝑit: Primum nesciat. si hoc ip̃m benefi¬
cii parsest. Deiñ multa alia faciam. multa tribuã. ꝑ que intel¬
gat ⁊ illius auctorem. Deniq ille nesciat accepisse se. ec
me dedisse. parum ÷ inquis. Parũ: si fenerare cogitas. Sedsida-¬
re. quo genere accipienti maxime ꝓfuturum erit. dabis. con¬
t entus erit te teste. alioquin. ñbenefacere delectat. s uideri
benefecisse. uolo utiq sciat. Debitorem queris. uolo utiq sci¬
at. Qͥd si illi utilius est nescire: si honestius. sigratius: Non
inaliam partem abibis. uolo sciat. Ita tu hominẽ non ser-¬

Expanded text:
at. Arcesilan aiunt amico pauperi et paupertatem suam dissiat. Arcesilan aiunt amico pauperi et paupertatem suam dissimulanti, aegro autem et ne hoc quidem confitenti deesse sibi in sumptum ad necessarios usus, clam succurrendum iudicasse ; pulvino eius ignorantis sacculum subiecit, ut homo inutiliter verecundus, quod desiderabat, inveniret potius quam acciperet. " Quid ergo ? ille nesciet, a quo acceperit ? " Primum nesciat, si hoc ipsum beneficii pars est ; deinde multa alia faciam, multa tribuam, per quae intellegat et illius auctorem ; denique ille nesciet accepisse se, ego sciam me dedisse. " Parum est," inquis. Parum, si fenerare cogitas ; sed si dare, quo genere accipienti maxime profuturum erit, dabis. Contentus eris te teste ; alioqui non bene facere delectat sed videri bene fecisse. " Volo utique sciat." Debitorem quaeris. " Volo utique sciat." Quid ? si illi utilius est nescire, si honestius, si gratius, non in aliam partem abibis ? " Volo sciat." Ita tu hominem non serv
Abbreviated transcription (Latin):
quidẽ satis decorum ÷ donare ignominie causa. Tunͣc inquit
effugere tib̾rum ne hoc quidem modo qđ uitabat potuit. Nã
uot postea qui idem rogarent inuentisunt. quosom
ulssit reddere in senatu aeris alieni causas. uita illis certas sũ¬
mas dedit. Non est illud liberalitas. Censura est auxilium
est principale tributum est. beneficium ñ÷. Cuiꝰ sine rubore
meminisse non possum. Ad udicem nussus sum ut impetra¬
m. Causam dixi. Precipinmniis itaq omnes auctores sa¬
tie quedã beneficia palam danda: quedã secreto. palam: que
consequi gloriosum. ut militaria dona. ut honores. ⁊ qͥcqͥd
aliud noticia pulcrius fit. Rursus autẽ que non ꝓducunt necho¬
nestiorem faciunt. sed succurrunt infirmitati. egestati. igno¬
minie:. tacite danda sunt. ut notasint solis quib ꝓsunt. Int̾dũ
etiã ip̃e qui iuuat᷑ fallendus est. ut habeat. ne a quo acceꝑit sci¬

Expanded text:
quidem satis decorum est donare ignominiae causa. " Tamen," inquit, quidem satis decorum est donare ignominiae causa. " Tamen," inquit, " effugere Tiberius ne hoc quidem modo, quod vitabat, potuit ; nam aliquot postea, qui idem rogarent, inventi sunt, quos omnes iussit reddere in senatu aeris alieni causas, et ita illis certas summas dedit." Non est illud liberalitas, censura est. Auxilium est, principale tributum est ; beneficium non est, cuius sine rubore meminisse non possum. Ad iudicem missus sum ; ut impetrarem, causam dixi. Praecipiunt itaque omnes auctores sapientiae quaedam beneficia palam danda, quaedam secreto. Palam, quae consequi gloriosum, ut militaria dona, ut honores et quidquid aliud notitia pulchrius fit; rursus, quae non producunt nec honestiorem faciunt, sed succurrunt infirmitate egestati, ignominiae, tacite danda sunt, ut nota sint solis, quibus prosunt. Interdum etiam ipse, qui iuvatur, vel fallendus est, ut habeat nec, a quo acceperit, sci
Abbreviated transcription (Latin):
micosus beneficium ab homine duro aspere. pͣanem lapi¬
dosum uocabat. quem esurienti accipere necessarium sit
ẽẽ acerbum. Tiberius cesar rogatus a nepote.m̾. aelio. preto¬
rio. ut eri alieno eius succurreret: edere illũ sibi nomina
creditorum iussit. hoc non ẽ. donare: sed creditores conuo¬
care. Cum edita eeñt. scripsit nepoti iussisse se peccuniam
solui.adiecta contumeliosa ãmonitione: effecit ut nepos
nec es alienum haberet nec beneficium. Liberauit illum
a creditorib sibi non obligauit. Aliquid liberius sequutusẽ.
puto noluit plures eẽ. qui idem rogaturi concurrerent. Ista
itasse efficax ratio fuerit ad hominum imꝓbas cupi¬
tes pudore reprimendas. Beneficium u̾o danti: tota alia se¬
quenda ẽ uia. Omnigenere quod des quod sit acceptatius. ad¬
oi̾andũ est. hoc u̾oñ÷ beneficium dare. dep̾hendere est. Ut ⁊ in
transitu de hac quoq parte dicam quid sentiam: nec pͥncipi

Expanded text:
rucosus beneficium ab homine dure aspere datum panem lapirucosus beneficium ab homine dure aspere datum panem lapidosum vocabat, quem esurienti accipere necessarium sit, esse acerbum. Ti. Caesar rogatus a Nepote Mario praetorio, ut aeri alieno eius succurreret, edere illum sibi nomina creditorum iussit ; hoc non est donare sed creditores convocare. Cum edita essent, scripsit Nepoti iussisse se pecuniam solvi adiecta contumeliosa admonitione. Effecit, ut Nepos nec aes alienum haberet nec benefidum; liberavit illum a creditoribus, sibi non obligavit. Aliquid Tiberius secutus est ; puto, noluit plures esse, qui idem rogaturi concurrerent. Ista fortasse efficax ratio fuerit ad hominum improbas cupiditates pudore reprimendas, beneficium vero danti tota alia sequenda est via. Omni genere, quod des, quo sit acceptatius, adornandum est. Hoc vero non est beneficium dare, deprehendere est. Et ut in transitu de hac quoque parte dicam, quid sentiam, ne principi
Abbreviated transcription (Latin):
facere. Qui tarde ⁊diem de die extraens ꝓfuit. non exanimo
fecit. Ita duas res maximas ꝑdidit. ⁊ tempus ⁊ argum̃tum
amice uoluntatis. tarde uelle nolentis est. In omni negotio
liberalis non minima portio est. quomͦ quicqͥd aut dicatur
aut fiat. Nultum celeritas fecit. multum abstulit mora.
Sicut in telis eadẽ fieͥri uis est. Sed infinitũ interest utrum
excusso lacerto torqueantur. an remissa manu effluant.
Gladius idem: ⁊stringit ⁊ transforat. Quẽ presso articulo
uenerit: refert. Idem est quoddatur. sed interest quomͦ det᷑.
Quam dulce. quam preciosum est. si gr̃as sibi agi non est.
passus. quidedit. si dedisse dũ dat: oblitus est. Noncorꝑe
eum cui cum maxime aliquid prestes dementia est: imn se¬
rere contumeliam meritis:Itaq non sunt exasperanda be¬
neficia. nec quicquã illis triste miscendum. Etiam siquid
erit de quo uelis ad monere. aliud tempus eligito. Fabius uer¬

Expanded text:
facere ; qui tarde et diem de die extrahens profuit, non ex animo facere ; qui tarde et diem de die extrahens profuit, non ex animo fecit. Ita duas res maximas perdidit, et tempus et argumentum amicae voluntatis ; tarde velle nolentis est. In omni negotio. Liberalis, non minima portio est, quomodo quidque aut dicatur aut fiat. Multum celeritas adiecit, multum abstulit mora. Sicut in telis eadem ferri vis est, sed infinitum interest, utrum excusso lacerto torqueantur an remissa manu effluant, gladius idem et stringit et transforat, quam presso articulo venerit, refert, ita idem est, quod datur, sed interest, quomodo detur. Quam dulce, quam pretiosum est, si gratias sibi agi non est passus, qui dedit, si dedisse, dum dat, oblitus est ! Nam corripere eum, cui cum maxime aliquid praestes, dementia est et inserere contumeliam meritis. Itaque non sunt exasperanda beneficia nec quicquam illis triste miscendum. Etiam si quid erit, de quo velis admonere, aliud tempus eligite. Fabius Ver
Abbreviated transcription (Latin):
precipites. lenta beneficia sunt. Quare: uerissimum exista¬
ma quodille comicꝰ dixit. Quid: tu non intelligis tantum
te gratie demere. quantũ more adicis: Inde ille uoces quas
ingenuus dolor exprimit. Fac si quid facis. Et nichil est tanti.
Malo m iam neges. Ubi intedium adductus animus. incip̃
beneficium odusse dumerpectat. potest obid gratus ei iameẽ:
Quemadmodũ acerbissima crudelitas est que trahit penam.
⁊miẽ genusest. cito occidere. quia tormentum ultimum fi¬
nem suisecum affert. quod antecedit tempus: maxima uen¬
turi supplicũ parsest. ita maior est muneris gratia quomi¬
nus dui pependit. Est enĩ etiam bonarum rerum sollicitiᷤᷤ
expettatio. ⁊ cũ plurima beneficia remediũ alicuiꝰ afferant.
ut aut diutius torqueri patitur quem ꝓtinus potest libe¬
rare. aut tardiꝰ gaudere beneficio suomanus affert. Om¬
nis benignitas ꝓperat.⁊ ꝓprium ẽ libenter facientis. cito

Expanded text:
praecipites, lenta beneficia sunt. Quare verissimum existipraecipites, lenta beneficia sunt. Quare verissimum existima, quod ille comicus dixit : Quid ? tu non intellegis tantum te gratiae demere, quantum morae adicis ? Inde illae voces, quas ingenuus dolor exprimit : " Fac, si quid facis " et: " Nihil tanti est ; malo mihi iam neges." Ubi in taedium adductus animus incipit beneficium odisse, dum expectat, potest ob id gratus esse ? Quemadmodum acerbissima crudelitas est, quae trahit poenam, et misericordiae genus est cito occidere, quia tormentum ultimum finem sui secum adfert, quod antecedit tempus, maxima venturi supplicii pars est, ita maior est muneris gratia, quo minus diu pependit. Est enim etiam bonarum rerum sollicita expectatio, et eum plurima beneficia remedium alicuius rei adferant, qui aut diutius torqueri patitur, quem protinus potest liberare, aut tardius gaudere, beneficio suo manus adfert. Omnis benignitas properat, et proprium est libenter facientis cito
Abbreviated transcription (Latin):
impetrare. hic rogandus est ut admoneat. ille ut consummet.
Sic unum munus: ꝑ multorum territ᷑ manus. ex quo gr̃e
minimũ apud ꝓmittentem remanet. quia auctori detrahit
quisqͥs post illum rogandus est. hoc itaq cure habebis sigͣ te
estimari que pr̃abis uoles. ut beneficia tua illibata. ut itegͥ
ad eos quib ꝓmissa sunt ꝑueniant. sine ulla quod auint de¬
ductione. Nemo illa intercipiant. nemo detineat. Nemo u
eo quod daturus est. grãm suam facere potest. ut ñ tuam mi¬
nuat. Nichil eque amarum. qͣuod diu pͤdere. Equiore qͥdam
animo ferunt precidi spem suam qͣuod̾ trahi. plerisq autẽ
hoc uitium est. ambitione praua differendi ꝓ missa. nemi¬
norsit rogantiũ turba. Quales regie potentie ministrisc̃.
quosdelectat suꝑbiesue longũ spectaculum munisq seue¬
dicant posse: niui dui multumq singulis quid possint ostẽ¬
derint. Nichil confestim. nichil semes faciunt. Iniurie illoꝵ

Expanded text:
impetrare. Hic rogandus est, ut admoneat, ille, ut consummet ; impetrare. Hic rogandus est, ut admoneat, ille, ut consummet ; sic unum munus per multorum manus teritur, ex quo gratiae minimum apud promittentem remanet, quia auctori detrahit, quisquis post illum rogandus est. Hoc itaque curae habebis, si grate aestimari, quae praestabis, voles, ut beneficia tua inlibata, ut integra ad eos, quibus promissa sunt, perveniant, sine ulla, quod aiunt, deductione. Nemo illa intercipiat, nemo detineat ; nemo in eo, quod daturus es, gratiam suam facere potest, ut non tuam minuat. Nihil aeque amarum quam diu pendere; aequiore quidam animo ferunt praecidi spem suam quam trahi. Plerisque autem hoc vitium est ambitione prava differendi promissa, ne minor sit rogantium turba, quales regiae potentiae ministri sunt, quos delectat superbiae suae longum spectaculum, minusque se iudicant posse, nisi diu multumque singulis, quid possint, ostenderint. Nihil confestim, nihil semel faciunt; iniuriae illorum
Abbreviated transcription (Latin):
aliquid desiderasses: non olim scire me uoluisti qd̃tam diliger¬
ter rogasti quod quemq adhibuisti. Ego u̾o gratulor mn qõerꝑ mꝰ
Semel rusticitate tue ignoscitur. Sic efficies. ut animũ tuum
pluris estimet. quam illud qͥcqͥsi est ad qd̾ petendũ uenerat. Tẽ
est suma uirtus tribuentis. tunc benignitas. ubi ille qui dis¬
cessit dicet sibi. Magnum hodie lucrum feci. Malo quod illũtalẽ
inueni. qͣuod si multiplicatũ hoc adme de quo loquebar alia
uia ꝑuenisset. Huic eiꝰ animo: numquã parẽ referam gr̃am.
at płeriq sunt qui beneficia asꝑitate uerborũ ⁊ suꝑcilio n
odium adducunt eo sermone usi. ea suꝑbia. ut impetrasse pe¬
niteat. Alie dem̃ post rem ad ꝓmissam: secuntur more. Nichil
autẽ est a cerbius quͣod uͥ quoq impetrasti: rogandũ est. Rep̃sen¬
tanda sunt beneficia. quea quibdã acciꝑe difficilius est quam

Expanded text:
aliquid desiderasses, non olim scire me voluisti, quod tam diligenaliquid desiderasses, non olim scire me voluisti, quod tam diligenter rogasti, quod quemquam adhibuisti. Ego vero gratulor mihi, quod exsemel rusticitati tuae ignoscitur." Sic efficies, ut animum tuum pluris aestimet quam illud, quidquid est, ad quod petendum venerat. Tune est summa virtus tribuentis, tunc benignitas, ubi ille, qui discessit, dicet sibi : " Magnum hodie lucrum feci; malo, quod illum talem inveni, quam si multiplicatum hoc ad me, de quo loquebar, alia via pervenisset; huic eius animo numquam parem gratiam referam." At plerique sunt, qui beneficia asperitate verborum et supercilio in odium adducunt eo sermone usi, ea superbia, ut impetrasse paeniteat. Aliae deinde post rem promissam secuntur morae ; nihil autem est acerbius, quam ubi quoque, quod impetrasti, rogandum est. Repraesentanda sunt beneficia, quae a quibusdam accipere difficilius est quam
Abbreviated transcription (Latin):
rogati uideamur sed cerciores facti. statim ꝓmittamꝰ. fact̃osq
nos etiam antequam interpellemur. ipsa festinatione adꝓbe
Quemadinodũ in egris oportunitas cibi salutaris est
aqua tempestiue data remedii locum obtinuit. lta ꝗͣuis
leue ⁊ uulgare beneficium sit si presto fuit. si ꝓximam ꝗͣq
horam non ꝑdidit: multum sibi adicit. gr̃amq preciosi s
lenti. ⁊ diu cogitanti. muneris uincit. Qui tam parate fec̃
ñ est dubiũ quin libenter faciat. Itaq letus facit. ⁊ induit sͥ
animi sui uultum. Ingentia quorumdam beneficia. silẽ¬
tium aut loquendi tarditas. imitata grauitatẽ. ⁊ tristiciã
corrupit. cũ ꝓmitterent uultu negantium. Quanto meliꝰ
adicere bona uerba rebus bonis ⁊ p̃dicatione humana benigna¬
q cõmendare que prestes. Ut ille se castiget quod tardior mn rogan¬
dofuit. adicias licet familiarem querelam. lrascortibi. quod cũ

Expanded text:
rogati videamur sed certiores facti, statim promittamus facturosque rogati videamur sed certiores facti, statim promittamus facturosque nos, etiam antequam interpellemur, ipsa festinatione approbemus. Quemadmodum in aegris opportunitas cibi salutaris est et aqua tempestive data remedii locum obtinuit, ita, quamvis leve et vulgare beneficium est, si praesto fuit, si proximam quamque horam non perdidit, multum sibi adicit gratiamque pretiosi sed lenti et diu cogitati muneris vincit. Qui tam parate facit, non est dubium, quin libenter faciat ; itaque laetus facit et induit sibi animi sui vultum. Ingentia quorundam beneficia silentium aut loquendi tarditas imitata gravitatem et tristitiam corrupit, cum promitterent vultu negantium. Quanto melius adicere bona verba rebus bonis et praedicatione humana benignaque commendare, quae praestes ! Ut ille se castiget, quod tardior in rogando fuit, adicias licet familiarem querellam : " Irascor tibi, quod, cum
Abbreviated transcription (Latin):
dum os concurrat. ⁊ suffundatur rubor. qͣui hoc torm̃tũ
remittit. multiplicat munus suum. Non tulit gratis. quicũ
rogasset accepit. Qm̃ quidem ut maiorib nr̃is grauissimis
uiris: uisum est: nulla res carius constat. ꝗͣuod que precibus
empta est. uota hominis parcius facerent sipalam facienda
essent. Ad eo etiam deos quib honestissime supplicamus: taci¬
te malumus. ⁊ intra nosmecipsos precari. Molestium uerbũ ẽ¬
⁊honerosũ. demisso uultu dicendũ. Rogo. huiꝰ facienda est
gra. amico. icuicumq quẽ amicũ sis ꝓmendo facturus.
ꝓperet libet. Sero beneficium dedit. quiroganti dedit.ldeo
diuinanda cuiꝰq uoluntas. ⁊ cũ intellecta est: necessitate
grauissima rogandͥa liberanda est. Illud beneficium iocũ¬
dum uicturumq inammoscias. quod obuiam uenit. sinon
contingit preuenire plura rogantis uerba intercidamus. ne

Expanded text:
dum os concurrat et suffundatur rubor, qui hoc tormentum dum os concurrat et suffundatur rubor, qui hoc tormentum remittit, multiplicat munus suum. Non tulit gratis, qui, cum rogasset, accepit, quoniam quidem, ut maioribus nostris gravissimis viris visum est, nulla res carius constat, quam quae precibus empta est. Vota homines parcius facerent, si palam facienda essent ; adeo etiam deos, quibus honestissime supplicamus, tacite malumus et intra nosmet ipsos precari. Molestum verbum est, onerosum, demisso vultu dicendum, rogo. Huius facienda est gratia amico et quemcumque amicum sis promerendo facturus ; properet licet, sero beneficium dedit, qui roganti dedit. Ideo divinanda cuiusque voluntas et, cum intellecta est, necessitate gravissima rogandi liberanda est; illud beneficium iucundum victurum in animo scias, quod obviam venit. Si non contigit praevenire, plura rogantis verba intercidamus ; ne
Abbreviated transcription (Latin):
nspitiamus liberalis uirorũ optime id quod expriori ꝑte
adhuc suꝑest. quemadmod̾ dandum sit beneficium. Cu¬
usrer: expeditissimam uideor monstraturus uiam. Sic
demus. quom uellemus acciꝑe. anteomnia: libent̾. cito.
sine ulla dubitatione. Ingratum est beneficium quod
diu inter manus dantis hesit. quod quis egredimittere
uisusest: sicdare. tanquam sibi eripet. etiam si qͥd more
interuenit. euitemus omnimꝰ ne deliberasse uideamur.
ꝓrimus est anegante: qui dubutauit. Nullamq iniciet
gratiam. Nam cum beneficio iocundissima sit tribuentiᷤᷤ.
uoluntas:. quia nolentẽ se tribuisse ipsa cunctatione testa¬
tus est: non dedit. sed aduersus ducentem male tͣecimut.
Multi autẽ sunt quos liberalis facit fortes infirmitas. Gratis¬
sima sunt beneficia parata. facilia. occurrentia. ubi nulla
mora fuit. nisi in accipientis uerecundia. Optimum est an¬
tecedere desideriũ cuiusq ꝓximũ sequi. illud melius occu¬
pare antequam rogemur. quia cũ homini ꝓbo ad rogan¬

Expanded text:
nspiciamus, Liberalis virorum optime, id quod ex priore parte adhuc superest, quemadmodum dandum sit beneficium ; cuius rei expeditissimam videor monstraturus viam : sic demus, quomodo vellemus accipere. Ante omnia libenter, cito, sine ulla dubitatione. Ingratum est beneficium, quod diu inter dantis manus haesit, quod quis aegre dimittere visus est et sic dare, tamquam sibi eriperet. Etiam si quid intervenit morae, evitemus omni modo, ne deliberasse videamur; proximus est a negante, qui dubitavit, nullamque iniit gratiam. Nam eum in beneficio iucundissima sit tribuentis voluntas, quia nolentem se tribuisse ipsa cunctatione testatus est, non dedit sed adversus ducentem male retinuit ; multi autem sunt, quos liberales facit frontis infirmitas. Gratissima sunt beneficia parata, facilia, occurrentia, ubi nulla mora fuit nisi in accipientis verecundia. Optimum est antecedere desiderium cuiusque, proximum sequi. Illud melius, occupare ante quam rogemur, quia, cum homini probo ad rogan
Abbreviated transcription (Latin):
eno relinquimus grãm relaturũ. etiã cũ reculit. ex hortatio est
depressi. deficiamus. animo bonom̾ donata sunt. ⁊ fame defen
est quo ip̃e suũ ostendit. Excipebeneficiũ. amplexare. gaudeñ
d accipias. sed qđ reddas. debiturusq sis. Non ad hibis i
magne reiꝑiculũ. ut casus ingratũ facere tẽpossit. Nullas tibi
ꝓponam difficultates. ne despondeas animo. ne laborũ alon¬
ge seruitutis expectatione deficias. Non differo te de p̾sentib
fiat. Nũqmͣ eris gratus nisi statĩ es. Qd gͦ faciãs. NIon arma sum̃¬
da sunt. ⁊ fortasse erunt. Non maria emetienda. fortasse etiam
uentis minantib solues. Uis reddere beneficiũ: Benigne acci¬
pe. Retulisti grãm. ñ ut soluisse te putes. sed ut securior debeas.¬

Expanded text:
eno relinquimus gratiam relaturum, etiam cum rettulit. Exhortatio est eno relinquimus gratiam relaturum, etiam cum rettulit. Exhortatio est pressi deficiamus animo. " Bona mihi donata sunt et fama defensest, quo ille suum ostendit ! Excipe beneficium, amplexare, gaude, non quod accipias, sed quod reddas debiturusque sis ; non adibis tam magnae rei periculum, ut casus ingratum facere te possit. Nullas tibi proponam difficultates, ne despondeas animum, ne laborum ac longae servitutis expectatione deficias ; non differo te, de praesentibus fiat. Numquam eris gratus, nisi statim es. Quid ergo facies ? Non arma sumenda sunt : at fortasse erunt. Non maria emetienda : fortasse etiam ventis minantibus solves. Vis reddere beneficium ? Benigne accipe ; rettulisti gratiam, non ut solvisse te putes, sed ut securior debeas.