comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
tertiã q̃ reddat. Alii tria
beneficioꝵ eẽ genera. ꝓ¬
merentiũ. reddentiũ. sił¬
et accipientiũ reddentiũq
S utrũlibet ex istis: iu¬
dica uerũ. Quid ista nos
consertis manibz in se
redemiciũ chorus: Obhoc
quia ordo bene ficii ꝑ ma¬
nus trãseñtis nichilomi¬
nus addantẽ reu̾tit᷑. et
tocius speciẽ ꝑdit: si usꝙͣ
ĩterruptꝰ ẽ. Pulcherimꝰ.
si coheserit ⁊ uices seruat.
Ideo est aliqua tamen
maioris dignatio. sicut
ꝓmerẽciũ uultꝰ hilares
sunt. qͣles solent ẽẽ. qͥ dant
uel accipiũt beneficia. In¬
uenes quia non debet be¬
neficior memoria senesce¬
re. Uirgines: quia ĩcorru¬
pta sunt. ⁊ sincera ⁊ oĩb
stã. In quib nichil esse
alligati decet nec adscͥpti.
Solutis itaq tunicis:
beneficia conspici uolũt
Sit aliquis usqz eo grecis
emancipatus: ut hec di¬
cat necessaria. Nemo tñ
erit qui etiam illud ad
rem iudicet ꝑtinere: q̃
nomĩa illis hesiodus ĩ¬

Expanded text:
tertiam, quae reddat ; alii tria tertiam, quae reddat ; alii tria beneficorum esse genera, promerentium, reddentium, simul accipientium reddentiumque. Sed utrumlibet ex istis iudica verum ; quid ista nos consertis manibus in se redeuntium chorus ? Ob hoc, quia ordo beneficii per manus transeuntis nihilo minus ad dantem revertitur et totius speciem perdit, si usquam interruptus est, pulcherrimus, si cohaeret et vices servat. In eo est aliqua tamen maioris dignatio, sicut promerentium. Vultus hilari sunt, quales solent esse, qui dant vel accipiunt beneficia ; iuvenes, quia non debet beneficiorum memoria senescere; virgines, quia incorrupta sunt et sincera et omnibus sancta ; in quibus nihil esse adligati decet nec adstricti ; solutis itaque tunicis beneficia conspici volunt. Sit aliquis usque eo Graecis emancipatus, ut haec dicat necessaria; nemo tamen erit, qui etiam illud ad rem iudicet pertinere, quae nomina illis Hesiodus im
Abbreviated transcription (Latin):
ora: a magistris ĩpune
tractant᷑ E lefantor fer¬
tatem: usq in seruile ob¬
sequiũ: demeretur cibus.
Adeo etiã q̃ extra ĩtellectũ
atoz a estimationẽ benefi¬
cii posita sunt: assiduitas
tamen meriti ꝑtinacis
euincit. Ingratus est. ad¬
u̾sus unũ bencficiũ: adu̾sꝰ
alterũ non erit. Duorum
oblitus est: tertiũ etiam
in eor q̃ excidunt mẽoria
reducet᷑. Is ꝑdet beneficia:
qui cito se ꝑdidisse credit.
At qui instat et onerat
pͥora sequẽtib: etiã ex du¬
ro ⁊ ĩmemori pectore gr̃az
extundit. Nõ audebit ad¬
usus multa ocules actollẽ.
Quocũqz se conu̾tit. mẽo¬
riam suã fugiens: ibi te
tinge. Quoꝵ q̃ uis. que ne
ꝓprietas sit: dicã si prius
illa que ad rem nõ ꝑtinẽt:
transilire mͥ ꝑmisens. Mu
Quare tres gr̃e. ⁊ q̃re soro¬
res sint. ⁊ qͣre manibz im¬
gines. solutaq ac plucida
ueste. Alii quidẽ inderi
uolunt unã eẽ: q̃ det bene¬
ficiũ. alterã que accipiat.

Expanded text:
ora a magistris impune ora a magistris impune tractantur, elephantorum feritatem usque in servile obsequium demeretur cibus ; adeo etiam, quae extra intellectum atque aestimationem beneficii posita sunt, adsiduitas tamen meriti pertinacis evincit. Ingratus est adersus unum beneficium ? Adversus alterum non erit. Duorum oblitus est ? Tertium etiam in eorum, quae exciderunt, memoriam reducet. Is perdet beneficia, qui cito se perdidisse credit ; at qui instat et onerat priora sequentibus, etiam ex duro et immemori pectore gratiam extundit. Non audebit adversus multa oculos attollere ; quocumque se convertit memoriam suam fugiens, ibi te cinge. Quorum quae vis quaeve proprietas sit, dicam, si prius illa, quae ad rem non pertinent, transilire mihi permiseris, quare tres Gratiae et quare sorores sint, et quare manibus imgines solutaque ac perlucida veste. Alii quidem videri volunt unam esse, quae det beneficium, alteram, quae accipiat,
Abbreviated transcription (Latin):
bene positurus ẽ. Illud eĩ
falsũ est: ꝑdenda sunt
multa. Nullũ perit nsi
quia qui ꝑdit: cõputauãt.
B eneficioꝵ: simplex ratio
ẽ. Tantũ erogat. Si reddet
aliquid: lucrũ ẽ. Si non
reddet: dãpnũ nõ ẽ. Ego
illud dedr: ut darẽ. Nemo
bñficia in kalendario scri¬
bit: nec auarus exactor
ad horã ⁊ diem appellat.
Nũqmͣ illa uir bonus co¬
gitat: nͥ admonitꝰ a red¬
dente. Alioquin: informã
credendi transit. Turpis
feneratio ẽ: be neficiũ ex¬
pensũ ferre. Qualiscũq
prioꝵ euentus est: ꝑseuera
iualios cõferre. Melius
apud ingratos iacebũt: qͦs
aut pudor aut octasio. aut
timidatio aliquado gͣtos
poterit efficere. Ne cessa¬
ueris. Opus tuũ page:⁊
ptes boni uiri ex seq̃re.
Aliũ re. Aliũ fide. aliũ giã.
Aliũ consilio. aliũ p̾ceptis
salubrib adiuua. Officia
etiã fere sentiunt. Nec ul¬
lum tam ĩmãsuctũ aĩal
est: qd̃ nõ tura mitiget. ⁊
in amorẽ sui u̾tat. Leonũ

Expanded text:
bene positurus est. Illud enim bene positurus est. Illud enim falsum est " perdenda sunt multa " ; nullum perit, quia, qui perdit, computaverat. Beneficiorum simplex ratio est : tantum erogatur ; si reddet aliquid, lucrum est, si non reddet, damnum non est. Ego illud dedi, ut darem. Nemo beneficia in calendario scribit nec avarus exactor ad horam et diem appellat. Numquam illa vir bonus cogitat nisi admonitus a reddente ; alioqui in formam crediti transeunt. Turpis feneratio est beneficium expensum ferre. Qualiscumque priorum eventus est, persevera in alios conferre; melius apud ingratos iacebunt, quos aut pudor aut occasio aut imitatio aliquando gratos poterit efficere. Ne cessaveris, opus tuum perage et partes boni viri exsequere. Alium re, alium fide, alium gratia, alium consilio, alium praeceptis salubribus adiuva. Officia etiam ferae sentiunt, nec ullum tam immansuetum animal est, quod non cura mitiget et in amorem sui vertat. Leonum
Abbreviated transcription (Latin):
ficia non utiq reditura
quoꝵ a uiro egregio statĩ
fruitus ꝑceptus ẽ. Adeo
quidẽ ista res fugare nos
⁊ pigriores ad rẽ pulcher¬
rimã facere nõ debet: ut
si spes mͥ p̾cidatur gra¬
tum hominẽ repperiẽdi:
malĩ nõ reciꝑe beneficia
quã nõ dare. quia qui nõ
dat: uiciũ ingrati aute¬
cedit. Dicam ꝙ sentio.
Qui beneficiũ nõ reddit.
magis peccat qmͣ qui
non dat cicius. Bñficia
inuulgus cũ largiri in¬
stitueris: ꝑdenda sũt mul¬
ta. ut semel pouas bene.
In priore u̾su utrũq rep̾¬
hendas. Nã nec ĩuulgũ
effundenda sũt: ⁊ nulli¬
us rei nomine: bñficioꝵ
honesta largitioẽ. Quib
si detraxeris iudiciũ: desi¬
nũt ẽẽ bñficia. In aliud
quodlibet incident nomẽ.
Sequens sensus: mirificꝰ
est. qui uno beue posito be¬
neficio: multoꝵ amissoꝵ
dãpna solatur. Uide oro te
eẽ hoc ⁊ uerius. sed ⁊ mag¬
nitudim bene facientis
aptius. ut illũ hortemur
addanda: etiã si nullum

Expanded text:
ficia non utique reditura, ficia non utique reditura, quorum a viro egregio statim fructus perceptus est. Adeo quidem ista res fugare nos et pigriores ad rem pulcherrimam facere non debet, ut, si spes mihi praecidatur gratum hominem reperiendi, malim non recipere beneficia quam non dare, quia, qui non dat, vitium ingrati antecedit. Dicam, quod sentio. Qui beneficium non reddit, magis peccat ; qui non dat, citius. Beneficia in volgus cum largiri institueris, perdenda sunt multa, ut semel ponas bene. In priore versu utrumque reprehendas ; nam nec in vulgum effundenda sunt, et nullius rei, minime beneficiorum, honesta largitio est ; quibus si detraxeris iudicium, desinunt esse beneficia, in aliud quodlibet incident nomen. Sequens sensus mirificus est, qui uno bene posito beneficio multorum amissorum damna solatur. Vide, oro te, ne hoc et verius sit et magnitudini bene facientis aptius, ut illum hortemur ad danda, etiam si nullum
Abbreviated transcription (Latin):
Hos leq̃mur duces: quãtũ
hũana ĩbecillitas patit᷑
Demus beneficia: non fe¬
ueremꝰ Dignus ẽ decipi:
qui de recipiendo cogita¬
uit cũ daret. At male ces¬
serit. Et libeu ⁊ cõiuges
spẽ fefellerũt: tñ ⁊ educa¬
uius. ⁊ ducimꝰ adeoq ad¬
u̾sus exꝑimẽta ꝑtinaces
sumꝰ. ut bella uicti ⁊ nau¬
fragi maria repetamꝰ. ꝙͣ¬
to magis ꝑmnanere ĩdãdis
beneficiis decet: Que si qͥs
non dat. quia nõ recepit:
dedit ut recipet. bonãq ĩ¬
gratoꝵ facit causã. quib
turpe est nõ redd̾e̾ scilicet.
Quã multi indigni luce
sunt: ⁊ tñ dies oritur
Qmͣ multi qd̃ nati sunt
q̃rũtur: tam̃ natura so¬
bolẽ nouã gignit. ipsosq
qui nõ fuisse mallent:
eẽ patitur. Hoc et ma¬
gni animi ⁊ boni ꝓpriũ
est. non fructũ beneficioꝵ
sequi: sed ip̃a ⁊ post malos
quo: bonũ q̃rere. Quid
magnificierat multis
ꝓdesse: si nemo deceperit:
Nunt est u̾tus dare bene¬

Expanded text:
Hos sequamur duces, quantum Hos sequamur duces, quantum humana imbecillitas patitur ; demus beneficia, non feneremus. Dignus est decipi, qui de recipiendo cogitavit, cum daret. At male cesserit. Et liberi et coniuges spem fefellerunt, tamen et educamus et ducimus, adeoque adversus experimenta pertinaces sumus, ut bella victi et naufragi maria repetamus. Quanto magis permanere in dandis beneficiis decet ! Quae si quis non dat, quia non recepit, dedit, ut reciperet, bonamque ingratorum facit causam, quibus turpe est non reddere, si licet. Quam multi indigni luce sunt ! Tamen dies oritur. Quam multi, quod nati sunt, queruntur ! Tamen natura subolem novam gignit ipsosque, qui non fuisse mallent, esse patitur. Hoc et magni animi et boni proprium est, non fructum beneficiorum sequi, sed ipsa et post malos quoque bonum quaerere. Quid magnifici erat multis prodesse, si nemo deceperit ? Nunc est virtus dare bene
Abbreviated transcription (Latin):
gatus ut molestia careret
dedit. Errat si quis sꝑat
responsurũ sibi: quẽ dila¬
tione lassauit. expectatõe
torsit. Eodẽ a nimo benefĩ¬
tiũ debetur: quo datur.
Et ideo: non est negligẽt
dandũ. Sibi em̃ quisq
debet: qd a nesciente accep ͭ
Ne tarde quidẽ: quia cũ
om̃i officio magni estima¬
tur dantis uolũtas. Qui
tarde fecit: dui noluit.
Utiqz non cõtumeliose.
Nam cuncti cũ natura
cõpatũ sit. ut altius in¬
iurie quã merita descen¬
dant. ⁊ illa cito defluant.
has tenax memoria cu¬
stodiat. quid expectat. qͣ
offendit dũ obligat: Sa¬
tis adu̾sus illũ gratus ẽ:
si quis beneficio eius ig¬
noscit. Non est aũt quod
tardiores faciat ad bene
merendũ: turba ĩgratoꝵ.
Nã p̾mũ ut dixi: nos il¬
lain augemꝰ De inde ne
deos quidẽ ĩmortales ab
hac tam effusa nectessita
eoꝵ deterrent. Utũtur
natura sua ⁊ cuncta ĩter¬
qz illa ip̃os muerũ suor
malos ĩterp̾tes iuuant.

Expanded text:
gatus, ut molestia careret, gatus, ut molestia careret, dedit ? Errat, si quis sperat responsurum sibi, quem dilatione lassavit, expectatione torsit. Eodem animo beneficium debetur, quo datur, et ideo non est neclegenter dandum ; sibi enim quisque debet, quod a nesciente accepit ; ne tarde quidem, quia, cum omni in officio magni aestimetur dantis voluntas, qui tarde fecit, diu noluit ; utique non contumeliose ; nam eum ita natura comparatum sit, ut altius iniuriae quam merita descendant et illa cito defluant, has tenax memoria custodiat, quid expectat, qui offendit, dum obligat ? Satis adversus illum gratus est, si quis beneficio eius ignoscit. Non est autem, quod tardiores faciat ad bene merendum turba ingratorum. Nam primum, ut dixi, nos illam augemus ; deinde ne deos quidem immortales ab hac tam effusa nec cessanteorum deterrent. Utuntur natura sua et cuncta interque illa ipsos munerum suorum malos interpretes iuvant.
Abbreviated transcription (Latin):
Multos exꝑimur ingra¬
tos. plures facimꝰ: quia
alias graues exꝓbratores
exactoresqz sumiꝰ: alias
leues. ⁊ quos paulo post
muneris sui penitrat.
alias q̃ruli. ⁊ minima
mom̃ta calũpniãtes: gra¬
tiã omnẽ corrũpimꝰ non
tãtũ postqmͣ dedimꝰ bene¬
ficia: sed dũ damꝰ. Quis
nr̃m cõtentus fuit aut
leuiter rogau aut semele
Quis non cũ aliquid a se
peti suspicatus ẽ. frontem
adducit. uultũ au̾tit. octu¬
pationes simulant. lõgis
sermonibz ⁊ de industria
non inueniẽtib exitũ. octa¬
sionẽ petendi abstulit et
uariis artib necessitate
sua ꝓpantes elusit: In an¬
gusto uero cõpressus: aut
distulit aut timde nega¬
uit. aut ꝓmisit: sed diffi¬
cult̾. sed subductis suꝑcili¬
is. sed malignis ⁊ ux ex eũ¬
tib u̾bis. Nemo aũt libẽt᷑
debet qd̃ nõ accepit: sed ex¬
pressit. Gratus adu̾sus eñ
ẽẽ. quisquã p̃t qui bene fi¬
ciũ aut supbe abiecit. aũt
iratus impegit. aut fati¬

Expanded text:
Multos experimur ingraMultos experimur ingratos, plures facimus, quia alias graves exprobratores exactoresque sumus, alias leves et quos paulo post muneris sui paeniteat, alias queruli et minima momenta calumniantes. Gratiam omnem corrumpimus non tantum postquam dedimus beneficia, sed dum damus. Quis nostrum contentus fuit aut leviter rogari aut semel ? Quis non, cum aliquid a se peti suspicatus est, frontem adduxit, vultum avertit, occupationes simulavit, longis sermonibus et de industria non invenientibus exitum occasionem petendi abstulit et variis artibus necessitates properantes elusit ; in angusto vero comprensus aut distulit, id est timide negavit, aut promisit, sed difficulter, sed subductis superciliis, sed malignis et vix exeuntibus verbis ? Nemo autem libenter debet, quod non accepit, sed expressit. Gratus adversus eum esse quisquam potest, qui beneficium aut superbe abiecit aut iratus impegit aut fati
Abbreviated transcription (Latin):
dũ uir optime liberalis di¬
xerim. qd̃ beneficia nec dare
scimus: nec accipe. Seqͥl
em̃ ut male colloͣta male
debeant᷑. de quib nõ redditiᷤ.
sero q̃rimur. Ista eĩ pierũt.
cũ darent̾. Nec mirũ ẽ int̾
plurima maxĩaq uitia.
nullũ ẽẽ. freꝙͣtius: qmͣ in¬
grati anmni. Id euenire ex
causis plib uideo. Pma
illa est. quod non eligimꝰ
dignos: quib tribuamꝰ.
S noĩa facturi: diligẽt᷑
patrimoniũ ⁊ uitã debito¬
ris ĩquirimꝰ Semina ĩ
solũ effetũ ⁊ steuile nou
spargimꝰ: beneficia siue
ullo delectu magis ꝓicimꝰ:
qmͣ damꝰ. Nec facile dixe¬
ri utrũ turpiꝰ sit ĩficia¬
ri:an repetere. beneficium.
Id enĩ genus lniꝰ crediti
est: ex quo tantũ recipiẽd̾
sit: quãtũ ultro refertur.
Decoquere uero fedissimũ
obhoc ip̃mr: quia nõ opꝰ ẽ.
ad liberãdam fidẽ faculta¬
tib sed animo. Reddit enĩ
Sed cũ sit in ip̃is crimen
qui ne confessione quidẽ
grati sunt: ĩ nobis quo ẽ.

Expanded text:
 vir optime Liberalis, dixerim, quam quod beneficia nec dare scimus nec accipere. Sequitur enim, ut male collocata male debeantur ; de quibus non redditis sero querimur ; ista enim perierunt, cum darentur. Nec mirum est inter plurima maximaque vitia nullum esse frequentius quam ingrati animi. Id evenire ex causis pluribus video. Prima illa est, quod non eligimus dignos, quibus tribuamus. Sed nomina facturi diligenter in patrimonium et vitam debitoris inquirimus, semina in solum effetum et sterile non spargimus ; beneficia sine ullo dilectu magis proicimus quam damus. Nec facile dixerim, utrum turpius sit infitiari an repetere beneficium ; id enim genus huius crediti est, ex quo tantum recipiendum sit, quantum ultro refertur. Decoquere vero foedissimum ob hoc ipsum, quia non opus est ad liberandam fidem facultatibus sed animo ; reddit enim Sed cum sit in ipsis crimen, qui ne confessione quidem grati sunt, in nobis quoque est.
Abbreviated transcription (Latin):
ciũ est. Quid ergo: Nõ
erat accipiendũ a clau¬
dio quod dabatur: Erat
sed sicut a fortuna. qmͣ
fieri. Quid ista inter se
mixta diuidimus: Nõ
est beneficiũ: cui de est
pars optima. Datũ eẽ
iudicio. Alioquin pecu¬
na ingens. si nõ ratione
nec recta uolũtate dona¬
ta ẽ non magis benefici¬
um e: qmͣ thesaurus
Multa sunt autẽ: que
oportet acciꝑe nec debere.¬

Expanded text:
cium est. Quid ergo ? Non cium est. Quid ergo ? Non erat accipiendum a Claudio, quod dabatur ? Erat, sed sicut a fortuna, quam fieri. Quid ista inter se mixta dividimus ? Non est beneficium, cui deest pars optima, datum esse iudicio : alioqui pecunia ingens, si non ratione nec recta voluntate donata est, non magis beneficium est quam thesaurus. Multa sunt autem, quae oportet accipere nec debere.
Abbreviated transcription (Latin):
ueiit hec adhortatio. qmͣ
nobis. sotie tatẽ humani
generis sanctientib: Quid.
ergo est. cũ sit nulla hone¬
sta uis animi. etiã si a
recta uoluntate incepit.
uisi quã uirtutũ motus
fecit: Ueto liberalitatem
ne potari. Tũc iuuat acte¬
pisse beneficiũ. ⁊ supinis
quidẽ manib: ubi illud
ratio ad dignos ꝑducit.
Non quilibet casus ⁊ con¬
silii indigens ĩpetus defert:
qd̃ ostentare libet ⁊ ĩscͥbere
sibi. Bñficia tu uocas
quoꝵ auctorem fateri pu¬
det. At illa quãto gͣtiora
sunt. quãtoq in partem
interiorẽ animi nũquã
exitura descendũt. cum
delectant cogitãtẽ magis
aquo: qmͣ quid acceperis.
Cuspus passienus sole¬
bat dicere. quorũdã se iu¬
diciũ malle: qmͣ benefici¬
ũ. quorũdã beneficium
malle: qmͣ iudiciũ. et
subiciebat exempla Ma¬
lo aiebat duuaugusti iu¬
dicium: malo claudii be-¬
neficiũ. Ego uero: nulli¬
us puto expetendũ. ẽẽ be¬
neficiũ. cuius uite iudi¬

Expanded text:
venit haec adhortatio quam venit haec adhortatio quam nobis societatem generis humani sancientibus ? Quid ergo est ? Cum sit nulla honesta vis animi, etiam si a recta voluntate incepit, nisi quam virtutem modus fecit, veto liberalitatem nepotari. Tunc iuvat accepisse beneficium et supinis quidem manibus, ubi illud ratio ad dignos perducit, non quolibet casus et consilii indigens impetus defert ; quod ostentare libet et inscribere sibi. Beneficia tu vocas, quorum auctorem fateri pudet ? At illa quanto gratiora sunt quantoque in partem interiorem animi numquam exitura descendunt, cum delectant cogitantem magis a quo, quam quid acceperis ? Crispus Passienus solebat dicere quorundam se iudicium malle quam beneficium, quorundam beneficium malle quam iudicium, et subiciebat exempla. " Malo," aiebat, " divi Augusti iudicium, malo Claudii beneficium." Ego vero nullius puto expetendum esse beneficium, cuius vile iudi
Abbreviated transcription (Latin):
bis datũ: non eadem co¬
mitate tribuentis. Ille
accepit: cũ rogasset. ego¬
tum non rogarem. Ille
accepit: sed facile reddi¬
turus. sed cuius senectꝰ
⁊ libera orbitas magna
ꝓmittebat. Michi plus
dedit. quãuis idem. de¬
derit. quia sine spe reci¬
piendi dedit. Quẽ adiuo¬
dum meretrix ita ĩt̾ mul¬
tos se diuidet. ut nemo nõ
aliquod signũ familiaris
anum ferat. Ita qui bene¬
ficia sua amabilia nult
esse: ex cogitat quomodo
multi obligentur. ⁊ tamẽ
singuli hẽant aliquid qͦ
se ceteris p̾ferant. Ego uo
beneficiis moras nõ obicio.
Quo plura maioraqz fue¬
rint: plus afferent laudis.
Adsit iudiciũ. Neq enim
cordi ẽẽ. cuiquã possunt:
sorte ac temere data. Qͣre
si quis existimat nos cũ
ista p̾cipimꝰ benignitatis
fines introrsus referre et
illi minus laxũ limitẽ
apire: ne ꝓperã mouitio¬
nes nr̃as exaudiat. Qmͣ
em̃ uirtutẽ magis uene¬
ramur. cui magis stimulos
addimꝰ quibusue tam cõ¬

Expanded text:
bis datum, non eadem cobis datum, non eadem comitate tribuentis. Ille accepit, cum rogasset ; ego non rogaram. Ille accepit, sed facile redditurus, sed cuius senectus et libera orbitas magna promittebat ; mihi plus dedit, quamvis idem dederit, quia sine spe recipiendi dedit." Quemadmodum meretrix ita inter multos se dividet, ut nemo non aliquod signum familiaris animi ferat, ita, qui beneficia sua amabilia esse vult, excogitet, quomodo et multi obligentur et tamen singuli habeant aliquid, quo se ceteris praeferant. Ego vero beneficiis non obicio moras ; quo plura maioraque fuerint, plus adferent laudis. At sit iudicium ; neque enim cordi esse cuiquam possunt forte ac temere data. Quare si quis existimat nos, cum ista praecipimus, benignitatis fines introrsus referre et illi minus laxum limitem aperire, ne perperam monitiones nostras exaudivit. Quam enim virtutem magis veneramur ? Cui magis stimulos addimus ? Quibusve tam con
Abbreviated transcription (Latin):
timeri malũ obiurus.
Beneficiũ quod quis
quibussibet dat: nulli
gratũ est. Nemo se sta¬
bularii aut cauponis ho¬
spitem iudicat. nec con¬
uiuã dantis epulũ. Ubi
dici potest. Quid em̃ in
me contulit; Nempe hoc
quod in illũ ⁊ iux bene
notũ sibi. ⁊ in illũ etiam
mimicũ at turpissimũ
hominẽ. Nũquid enĩ me
dignũ iudicauit: Norbo
suo: morẽ gessit. Quod
uoles gratũ ẽẽ: rarũ effice.
Quis ꝑatitur sibi impu¬
tau: Nemo hec ita inter¬
pretetur tanqm̃ reducã.
liberalitatem. ⁊ frenis al¬
tiorib reprimã. Illa u̾o
inquãtũ libet: exeat. Sed
eat: non erret. Licet ita lar¬
giri: ut unusquisq etiã
si cũ multis accepit: in
populo se. eẽ. non putet.
Nemo non habet aliquã
familiarẽ notã: ꝑ quam
speret se ꝓpius admissũ.
Dicat. Accepi. Idẽ. Quod
ille sed ultro. Accepi quod
ille: sed ego intra breue
tepus: cũ ille diu meruis¬
set. Sunt qui idem ha¬
beant. sed non eisdẽ uer¬

Expanded text:
timeri ob malum virus. timeri ob malum virus. Beneficium si qui quibuslibet dat, nulli gratum est ; nemo se stabularii aut cauponis hospitem iudicat nec convivam dantis epulum, ubi dici potest : " Quid enim in me contulit ? Nempe hoc, quod et in illum vix bene notum sibi et in illum etiam inimicum ac turpissimum hominem. Numquid enim me dignum iudicavit ? Morbo suo morem gessit ! " Quod voles gratum esse, rarum effice; quivis patitur sibi imputari. Nemo haec ita interpretetur, tamquam reducam liberalitatem et frenis artioribus reprimam ; illa vero, in quantum libet, exeat, sed eat, non erret. Licet ita largiri, ut unusquisque, etiam si cum multis accepit, in populo se esse non putet. Nemo non habeat aliquam familiarem notam, per quam speret se propius admissum. Dicat : " Accepi idem, quod ille, sed ultro. Accepi, quod ille, sed ego intra breve tempus, cum ille diu meruisset. Sunt, qui idem habeant, sed non eisdem ver
Abbreviated transcription (Latin):
alii qm̃ tibi ⁊ hertuli.
libens accepit delatũ hono¬
rem honorem. ⁊ legatos
inuitatione aliaq hũa¬
nitate ꝓsecutus: cogita¬
uit non qui sibi ciuitatẽ
darent. sed cui dedissent.
Et homo glẽ deditus cuiꝰ
nec naturã nec modum
nouerat: herculis liberiq
uestigia sequens. ac ne
ibi quidẽ resistens ubi illa
defecerant: ad sociũ hono¬
us sui respexit a dantib
tanqmͣ celum quod mẽ¬
te uanissima cõplecte¬
batur teneret. quia her¬
culi equebatur. Quid eĩ
illi simile habebat uesa¬
nus adolescens cui pro
uirtute erat felix teme¬
ritas: Hertules nichil
sibi uicit. orbem terrarũ
transiuit: nõ cõcupiscẽdo
sed iudicando. Quid uĩ¬
ceret maloꝵ hostis. bonoꝵ
uindex. terrarũ marisq
pacator: At hic a pueri¬
tia: latro gentiũq nasta¬
tor. tam hostiũ ꝑuities ꝙͣ
amncoꝵ qui sũmũ bonun
duceret terrori ẽẽ: cunctis
mortalibus. oblitus non
ferocissima tantũ sed
ignauissima quoz aĩalia

Expanded text:
alii quam tibi et Herculi." alii quam tibi et Herculi." Libens accepit non dilutum honorem et legatos invitatione aliaque humanitate prosecutus cogitavit, non qui sibi civitatem darent, sed cui dedissent ; et homo gloriae deditus, cuius nec naturam nec modum noverat. Herculis Liberique vestigia sequens ac ne ibi quidem resistens, ubi illa defecerant, ad socium honoris sui respexit a dantibus, tamquam caelum, quod mente vanissima complectebatur, teneret, quia Herculi aequabatur ! Quid enim illi simile habebat vesanus adulescens, cui pro virtute erat felix temeritas ? Hercules nihil sibi vicit; orbem terrarum transivit non concupiscendo, sed iudicando, quid vinceret, malorum hostis, bonorum vindex, terrarum marisque pacator. At hic a pueritia latro gentiumque vastator, tam hostium pernicies quam amicorum, qui summum bonum duceret terrori esse cunctis mortalibus, oblitus non ferocissima tantum, sed ignavissima quoque animalia
Abbreviated transcription (Latin):
uat. Nemo tam stultus
est. ut mouendus sit. ne
cui gladiatores aut ue¬
nationem iam munere
edito mittat. ⁊ uestim̃ta
estiua: bruma. hiberna.
solsticio. Sic in beneficio
sensus cõmunis. Tẽpus.
locumr: obseruet ꝑsonas
qͥa momẽtis quedam
grata ⁊ ingrata sũt. Exͣ to
acceptius est. si id damꝰ
quod quis non habet qm
cuius copia habũdat. Qd̃
diu querit nec inuenit:
qmͣ quod ubiq uisurus est.
Munera non tam p̾ciosa
qm̃i rara ⁊ exquisita sint.
que etiam apud diuitem
sui locum faciant. Sicut
gregalia quoz poma et
post paucos dies itura ĩ
fastidiũ: delectant si ꝓ¬
uenere maturius. Illa
quoz non erunt sine ho¬
nore. que aut nemo illis
alius dedit: aut nos nul¬
li alii. Alexandro ma ce¬
doni cum uictor orientis
animos supra humana
tolleret: chorintii plega¬
tos gratulati sũt ⁊ ciui¬
tate illum sua donaue¬
runt. Eñ risisset alexãder¬
hoc officii genus: unus
ex legatis. Nulli inquit
ciuitatem unqmͣ dedimꝰ

Expanded text:
vat. Nemo tam stultus vat. Nemo tam stultus est, ut monendus sit, ne cui gladiatores aut venationem iam munere edito mittat et vestimenta aestiva bruma, hiberna solstitio. Sit in beneficio sensus communis ; tempus, locum observet, personas, quia momentis quaedam grata et ingrata sunt. Quanto acceptius est, si id damus, quod quis non habet, quam cuius copia abundat, quod diu quaerit nec invenit, quam quod ubique visurus est ! Munera non tam pretiosa quam rara et exquisita sint, quae etiam apud divitem sui locum faciant, sicut gregalia quoque poma et post paucos dies itura in fastidium delectant, si provenere maturius. Illa quoque non erunt sine honore, quae aut nemo illis alius dedit aut nos nulli alii. Alexandro Macedoni, cum victor Orientis animos supra humana tolleret. Corinthii per legatos gratulati sunt et civitate illum sua donaverunt. Cum risisset hoc Alexander officii genus, unus ex legatis : " Nulli," inquit, " civitatem umquam dedimus
Abbreviated transcription (Latin):
ue dum grata mittere uo¬
luimus: suũ cuiq mor¬
bũ exprobratura mitta¬
mus sicut ebrioso uina
⁊ ualitudinario medica¬
menta. Maledictũ enĩ
incipit eẽ. non uninus:
in quo uiciũ accipientis
agnoscitur. Si arbitriũ
dandi penes nos ẽ: preci¬
pue mensura queremꝰ
ut qmͣ minime mortale
munus sit. Pauci em̃
sunt tam grati: ut qͥd
acceperint. etiam si nõ
uident: cogitant. Ingra¬
tos quoz memoria cũ
ip̃o munere ĩcurrit: ubi
ante oculos est. ⁊ obliuisci
sui non sunt. sed auctorẽ
suũ ingerit ⁊ inculcat.
Eo quidem magis dura¬
tura queramus: quia nũ¬
quam admonere debenius.
Ipsa res euanescentẽ me¬
moriam excitet. Libencius
donabo argentũ factum:
qmͣ signatũ. Libencius
statuas: qmͣ uestẽ. ⁊ quod
usus breuis dederat. apud
paucos: post remanet
gr̃a. Plures sunt: apud
quos non diucius in aĩo
sunt donata qmͣ in usu.
Ego si fieri potest: cõsuu
muuius meũ nolo extet.
hereat. amico meo conui¬

Expanded text:
ne, dum grata mittere vone, dum grata mittere volumus, suum cuique morbum exprobratura mittamus, sicut ebrioso vina et valetudinario medicamenta. Maledictum enim incipit esse, non munus, in quo vitium accipientis adgnoscitur. Si arbitrium dandi penes nos est, praecipue mansura quaeremus, ut quam minime mortale munus sit. Pauci enim sunt tam grati, ut, quid acceperint, etiam si non vident, cogitent. Ingratos quoque memoria cum ipso munere incurrit, ubi ante oculos est et oblivisci sui non sinit, sed auctorem suum ingerit et inculcat. Eo quidem magis duratura quaeramus, quia numquam admonere debemus ; ipsa res evanescentem memoriam excitet. Libentius donabo argentum factum quam signatum ; libentius statuas quam vestem et quod usus brevis deterat. Apud paucos post rem manet gratia ; plures sunt, apud quos non diutius in animo sunt donata, quam in usu. Ego, si fieri potest, consumi munus meum nolo ; extet, haereat amico meo, convi
Abbreviated transcription (Latin):
ga: cara. ut liberos. cõiuges
penates. ceteraqz q̃ usqz
eo animus sibi applicuit:
ut abillis quã a uita di¬
uelli grauius existimet.
Sħquũtur utilia. quoꝵ
uaria ⁊ lata materia ẽ
Hic ert pecuma no suꝑ¬
fluens. sed ad sanũ mod̃
habendi: parata. Hic erit
honor ⁊ ꝓcessus ad altio¬
ra tendenciũ. Nec enim
utilius quicqmͣ ẽ: qmͣ sͥ
utilem fieri. Iam cetera
ex abundanti ueniunt:
delicatos factura. In hiis
sequemur: ut oportum¬
tate grata sint. ut non
uulgaria queq aut
pauci habuerint. aut
pauti intra hanc etatẽ.
aut hoc modo. Que etiã
si natura p̾ciosa nõ sũt:
tempore aut loco fiant.
Uideanus quid oblatũ
maxime uoluptati fu¬
turũ sit quid frequent̾
octursurũ habenti. ut
tociens nobiscũ: quoci¬
ens ciuin illo sint. Utiq
cauebimꝰ ne nunera
supuatua mittainus.
ut feunne aut seni: ar¬
ma uenatoria. aut rusti¬
co libros. aut studiis. ac
litteris dedito: retia eque
ex cõtrario cirtũspiciemꝰ

Expanded text:
ga cara, ut liberos, coniuges, ga cara, ut liberos, coniuges, penates, cetera, quae usque eo animus sibi applicuit, ut ab illis quam vita divelli gravius existimet. Subsecuntur utilia, quorum varia et lata materia est ; hic erit pecunia non superfluens sed ad sanum modum habendi parata ; hic erit honor et processus ad altiora tendentium ; nec enim utilius quicquam est quam sibi utilem fieri. Iam cetera ex abundanti veniunt delicatos factura. In his sequemur, ut opportunitate grata sint, ut non vulgaria, quaeque aut pauci habuerint aut pauci intra hanc aetatem aut hoc modo, quae, etiam si natura pretiosa non sunt, tempore aut loco fiant. Videamus, quid oblatum maxime voluptati futurum sit, quid frequenter occursurum habenti, ut totiens nobiscum quotiens cum illo sit. Utique cavebimus, ne munera supervacua mittamus, ut feminae aut seni arma venatoria, ut rustico libros, ut studiis ac litteris dedito retia. Aeque ex contrario circumspiciemus,
Abbreviated transcription (Latin):
pere non desidero. m eo cõ¬
tentus sũ. Interim non
reddere tantũ libet quod
accepis: sed abicere. Ex
hiis que necessaria sunt:
quedam p̾mũ optinent
locum. sine quibz non
possumꝰ uiuere. quedã
scdm̃: sine quib nõ debe¬
mus. quedam tertium:
sine quib nolumus.
Pͥma huiꝰ note sunt.
hostiũ manib eupi.
⁊ tiraunice ire ⁊ ꝓscriptio¬
ni . ⁊ alus piculis q̃ uaria
⁊ interta: humanã uitã
obsident. Quicquid hoꝵ
discusserimus quo ma¬
ius ac terribilius erit:
hoc maiorem nubimꝰ
gr̃am. Subit eñi cogita¬
tio quantis sint lib̾ati
malis. ⁊ lenotiniũ ẽ mu¬
neris: antecedẽs metus.
nec tamen ideo debemus
tardius quemqz seruare
quam possumus. ut mu¬
neri nr̃o timor imꝑonat
pondus. ꝓxima abhus
sunt sine quibus possu¬
mus quidem uiuere. sed
ut mors potior sit. tãqmͣ
libertas. ⁊ pudicicia ⁊ mes
bona. Post hec habebunꝰ
cõiũctione ac sanguine.
usuq ⁊ cõsuetudine lon¬

Expanded text:
pe, non desidero ; meo conpe, non desidero ; meo contentus sum." Interim non reddere tantum libet, quod acceperis, sed abicere. Ex his, quae necessaria sunt, quaedam primum obtinent locum, sine quibus non possumus vivere, quaedam secundum, sine quibus non debemus, quaedam tertium, sine quibus nolumus. Prima huius notae sunt : hostium manibus eripi et tyrannicae irae et proscriptioni et aliis periculis, quae varia et incerta humanam vitam obsident. Quidquid horum discusserimus, quo maius ac terribilius erit, hoc maiorem inibimus gratiam ; subit enim cogitatio, quantis sint liberati malis, et lenocinium est muneris antecedens metus. Nec tamen ideo debemus tardius quemquam servare, quam possumus, ut muneri nostro timor imponat pondus. Proxima ab his sunt, sine quibus possumus quidem vivere, sed ut mors potior sit, tamquam libertas et pudicitia et mens bona. Post haec habebimus coniunctione ac sanguine usuque et consuetudine lon
Abbreviated transcription (Latin):
tibi ex illo quod est opti¬
mũ dedisti. Quẽadmod̾
autem curandũ ẽ. ut in
eos potissimũ beneficia
conferainus qui grate
responsuri erũt: ita q̃ dã
etiam si male de illis spe¬
rabitur faciemus. tribue¬
musq non solũ si iudica¬
bimus ingratos fore: s
si sciemus fuisse tanꝙͣ
si filios alicui restituere
potero magno piculo li¬
beratos: sine ullo meo
non dubitabo. Dignũ
etiam: ĩpendio sãguinis
mei tuebor. ⁊ ĩpartẽ discu¬
minis ueniã. Indignũ
si eripere latronibz pote¬
ro clamore sublato: sa¬
lutarẽ uocem homini
uon pigebit euuitere.
Equitur ut dica¬
mus que beneficia
danda sint ⁊ quẽ admodũ
prima demus necesseria.
deinde utilia. deinde iocũ¬
da: utiqz mansura. Inci¬
piendũ est autẽ a necessa¬
riis. Aliter enim ad anim¬
ui puenit ꝙ uitã conti¬
net: aliter qd̃ exornat
aut instruit. Potest aliqͥs
in eo fastidiosus c̃ẽ. estima¬
tor. quo facile cariturus
ẽ. de quo dicere licet. Reci¬

Expanded text:
tibi ex illo, quod est optitibi ex illo, quod est optimum : dedisti. Quemadmodum autem curandum est, ut in eos potissimum beneficia conferamus, qui grate responsuri erunt, ita quaedam, etiam si male de illis sperabitur, faciemus tribuemusque, non solum si iudicabimus ingratos fore, sed si sciemus fuisse. Tamquam si filios alicui restituere potero magno periculo liberatos sine ullo meo, non dubitabo. Dignum etiam impendio sanguinis mei tuebor et in partem discriminis veniam ; indignum si eripere latronibus potero clamore sublato, salutarem vocem homini non pigebit emittere. equitur, ut dicamus, quae beneficia danda sint et quemadmodum. Primum demus necessaria, deinde utilia, deinde iucunda, utique mansura. Incipiendum est autem a necessariis ; aliter enim ad animum pervenit, quod vitam continet, aliter, quod exornat aut instruit. Potest in eo aliquis fastidiosus esse aestimator, quo facile cariturus est, de quo dicere licet : " Reci
Abbreviated transcription (Latin):
um culina. Nuc̃ cułtus
torpor nimius ⁊ forme
cura. pre se ferẽs animi
deformitatẽ. Nuc in pe¬
tulantiã et audatiam exũ¬
pit male dispensata lib̾tas.
Nunc incredulitatẽ pͥuatã
ac publicã ibitur. bellorũq
ciuiliũ insaniã. qua om̃e
sanctũ ac sacrũ profanet᷑
Habebitur aliquando ebri¬
etati honor. ⁊ plurimum
meri cepisse: uirtus erit.
Non expectant uno loco
uicia. sed mobilia et int̾
se dissidencia. tumultuãt᷑.
pellunt inuicẽ fugãturq
Ceterum item semper de
nobis pronũciare debebi¬
mus: malos ẽẽ. nos. ma¬
los fuisse. inuitꝰ adiciã
⁊ futuros ẽẽ. Erũt homi¬
cide tyranni. fures. adul¬
teri. raptores lacrilegi.
proditores. Infra oĩa ista:
ingratus est. insi ꝙ oĩa
ista ab ingrato sũt. sine
quo uix ullũ magnum
facinus accreuit. Hoc tu
caue tanqmͣ maximũ
cumen: ne admittas.
Ignoste tanqm leuissimo
si admissũ est. Hec est eñi
iniurie sũma. Bñficiũ
ꝑdidisti. saluũ est enim

Expanded text:
um, culina ; nunc cultus um, culina ; nunc cultus corporum nimius et formae cura prae se ferens animi deformitatem ; nunc in petulantiam et audaciam erumpet male dispensata libertas ; nunc in crudelitatem privatam ac publicam ibitur bellorumque civilium insaniam, qua omne sanctum ac sacrum profanetur ; habebitur aliquando ebrietati honor, et plurimum meri cepisse virtus erit. Non expectant uno loco vitia, sed mobilia et inter se dissidentia tumultuantur, pellunt in vicem fuganturque ; ceterum idem semper de nobis pronuntiare debebimus, malos esse nos, malos fuisse, — invitus adiciam, et futuros esse. Erunt homicidae, tyranni, fures, adulteri, raptores, sacrilegi, proditores ; infra omnia ista ingratus est, nisi quod omnia ista ab ingrato sunt, sine quo vix ullum magnum facinus adcrevit. Hoc tu cave tamquam maximum crimen ne admittas ; ignosce tamquam levissime, si admissum est. Haec est enim iniuriae summa : beneficium perdidisti. Salvum est enim
Abbreviated transcription (Latin):
duxit: nisi qui abduxit
iai rapta spargere spsa
certant. nichil pensi hr̃e.
pauptatem alienã con¬
aliud uereri malũ pacẽ
iniurus ꝑturbare. imbecil¬
liores ui ac metu p̾mere.
Nam ꝓuincias spoliari.
⁊ nũmariũ tribunal au¬
dita utrũq licitatione
alteri addici: non mirũ
qũ que emeris: uendere
gentiũ ius est. Sed lõgiuᷤ
nos impetus euchit: ꝓrouo¬
cante materia. Itaqz sic
finiamus: ne in nr̃o sclõ
culpa subsidat. Hoc ma¬
iores nrĩ questi sũt. hoc
nos q̃rimur. hoc posteri nrĩ
q̃rentur. Euersos mores
regnare nequiciã. indete¬
rius res hũanas ⁊ omne
nefas labi. Aut ista eodẽ
stant loco. stabũtq pau¬
lulũ dũtaxat ultra aut
citra mota. ut fluctus
quos estus accedens lõ¬
gius extulit. recedens:
interiore littoꝵ uestigio
tenuit. Nũc in adulteria
magis qmͣ in alia pecta¬
uit. abrũpetq frenos
pudicitia. Nũc cõuiui¬
orũ uigebit furor. ⁊ fedis¬
simũ patrimonioꝵ exici¬

Expanded text:
duxit, nisi qui abduxit. duxit, nisi qui abduxit. Iam rapta spargere, sparcertant; nihil pensi habere, paupertatem alienam conaliud vereri malum, pacem iniuriis perturbare, imbecilliores vi ac metu premere. Nam provincias spoliari et nummarium tribunal audita utrimque licitatione alteri addici non mirum, quoniam, quae emeris, vendere gentium ius est ! Sed longius nos impetus evehit provocante materia ; itaque sic finiamus, ne in nostro saeculo culpa subsidat. Hoc maiores nostri questi sunt, hoc nos querimur, hoc posteri nostri querentur, eversos mores, regnare nequitiam, in deterius res humanas et omne nefas labi. At ista eodem stant loco stabuntque, paulum dumtaxat ultra aut citra mota, ut fluctus, quos aestus accedens longius extulit, recedens interiore litorum vestigio tenuit. Nunc in adulteria magis quam in alia peccabitur, abrumpetque frenos pudicitia ; nunc conviviorum vigebit furor et foedissimum patrimoniorum exiti
Abbreviated transcription (Latin):
Ingeniosus adolescens:
inuenit quẽ admodum
socratẽ sibi daret. Non
quanta queq sint. sed
lidus non difficilẽ aditũ
p̾buit ĩmodica cupiẽti¬
bus. spesq improbas in¬
chil se adiuturus: u̾bis
fouet. At peior opinio:
si lingua asꝑ. uultu gra¬
uis. cũ inuidia fortunã
suam ex plicuit. Colunt
enĩ detestanturq felicẽ.
et si potuerint eadem fa¬
cturi: odere facientem.
Coniugib alienis. ne
clã quidem sed aꝑte lu¬
dibrio aditis: suas aliis
ꝑinisere. Rusticus in hu¬
manus ac mali moris.
⁊ inter matronas abho¬
minande cõditionis ẽ:
Si quis coniugem suã
in sellã prostrare uetuit et
uulgo admissis inspectori¬
bus uehi. ꝑspicuũ undiq
Si quis nulla se amica fe¬
cit insignẽ. nec aliene uxo¬
ni anulũ pstat: hũc ma¬
trone humilẽ. ⁊ sordide libi¬
dinis.⁊ ancillariolũ uocãt.
Indecentissimũ sponsari¬
orũ genus. ẽ adulteriũ et
inconsensu iudui celiba¬
tus quã nemo uxorem

Expanded text:
Ingeniosus adulescens Ingeniosus adulescens invenit, quemadmodum Socraten sibi daret. Non quanta quaeque sint, sed lidus non difficilem aditum praebuit immodica cupientibus spesque improbas nihil re adiuturus verbis fovit ; at peior opinio, si lingua asper, vultu gravis cum invidia fortunam suam explicuit. Colunt enim detestanturque felicem et, si potuerint, eadem facturi odere facientem. Coniugibus alienis ne clam quidem sed aperte ludibrio habitis suas aliis permisere. Rusticus, inhumanus ac mali moris et inter matronas abominanda condicio est, si quis coniugem suam in sella prostare vetuit et vulgo admissis inspectoribus vehi perspicuam undique. Si quis nulla se amica fecit insignem nec alienae uxori annuum praestat, hunc matronae humilem et sordidae libidinis et ancillariolum vocant. Inde decentissimum sponsaliorum genus est adulterium et in consensu vidui caelibatus, quoniam nemo uxorem
Abbreviated transcription (Latin):
dedit: non mͥ. Socrati cũ
multa ꝓ suis quiq facul¬
tatib offerrent: aeschines
pauꝑ auditor. Nichil ĩ qͥt
dignũ te qd̃ dare tibi possim
inuenio. ⁊ hoc uno mͦ pau¬
perem ẽẽ me sentio. Itaz
dono tibi: quod unũ hẽo.
me ip̃m. Hoc munus ro¬
go qualecũq est. boni
consulas. cogitesq alios
cũ multũ tͣ darent: plꝰ
sibi reliquisse. Cui socra¬
tes. Quid ii. tu inquit
magnũ munus mͥ dede¬
ris. Nisi forte te paruo
estimas. Habeo itaq
cure: ut te meliorẽ tͥ ued¬
dam quã accepi. Uicit
eschines hoc munere al¬
cibiadis parem diuicus
auimũ ⁊ omnẽ iuuenũ
opulentor munificẽciã
Uides quomꝰ animus
inueniat liberalitatis
materiã etiã inter an¬
gustiã. Uidetur m dixisse.
Nichil egisti fortuna.
qd̃ me pauperẽ ẽẽ uolui¬
sti. Expediã dignũ ni¬
chiloninus huic uiro
minius. ⁊ quia de tuo ñ
possum: de meo dabo. Nez
est. ꝙ existimes illũ uilẽ
sibi fuisse. p̾ciũ se sui fecit.

Expanded text:
dedit, non mihi. Socrati cum dedit, non mihi. Socrati cum multa pro suis quisque facultatibus offerrent, Aeschines, pauper auditor: " Nihil," inquit, " dignum te, quod dare tibi possim, invenio et hoc uno modo pauperem esse me sentio. Itaque dono tibi, quod unum habeo, me ipsum. Hoc munus rogo, qualecumque est, boni consulas cogitesque alios, cum multum tibi darent, plus sibi reliquisse." Cui Socrates : " Quidni tu," inquit, " magnum munus mihi dederis, nisi forte te parvo aestimas ? Habebo itaque curae, ut te meliorem tibi reddam, quam accepi." Vicit Aeschines hoc munere Alcibiadis parem divitiis animum et omnem iuvenum opulentorum munificentiam. Vides, quomodo animus inveniat liberalitatis materiam etiam inter angustias. Videtur mihi dixisse : " Nihil egisti, fortuna, quod me pauperem esse voluisti; expediam dignum nihilo minus huic viro munus, et quia de tuo non possum, de meo dabo." Neque est, quod existimes illum vilem sibi fuisse : pretium se sui fecit.
Abbreviated transcription (Latin):
to cruentauerint. Si bene¬
ficia in reb non ip̃a bene¬
faciendi uolũtate cõsiste¬
rent: eo maiora essent qͥͤ
maiora sunt q̃ accipimꝰ
Id autẽ falsũ est. Nõnũ¬
quam enĩ magis nos obli¬
gat qui dedit parua ma¬
gnifice. qui regũ equauit
opes animo. qui exiguũ
tribuit sed libenter. qui
pauptatis sue oblitus
dum meam respicit. qui
non uolũtatem tãtũ iu¬
uandi habuit sed cupidi¬
tatem. qui accipere se puta
dedit tanqmͣ recepturus:
recepit tanquã nõ dedisset.
qui occasionẽ qua ꝓdesset
⁊ occupauit: ⁊ quesut. Cõtͣ
ingrata sunt ut dixi. Licet
re ac specie magna uideãtꝰ¬
aut excidunt. Multoqz
gratius uenit qd̃ facili:
qui quod plena manu datꝰ
Exiguũ. est qd̃ in me con¬
tulit: sed amplius nõ po¬
tuit. At id qd̃ dedit: ma¬
gnũ ẽ. sed dubitauit. sed di¬
stulit. sed cũ daret: gemu¬
it sed supbe dedit. sed circũ¬
tulit ⁊ placere nõ ei cui
p̾stabat uoluit. Ambitioni

Expanded text:
lto cruentaverint. Si benelto cruentaverint. Si beneficia in rebus, non in ipsa benefaciendi voluntate consisterent, eo maiora essent, quo maiora sunt, quae accipimus. Id autem falsum est ; non numquam enim magis nos obligat, qui dedit parva magnifice, qui " regum aequavit opes animo," qui exiguum tribuit sed libenter, qui paupertatis suae oblitus est, dum meam respicit, qui non voluntatem tantum iuvandi habuit sed cupiditatem, qui adedit tamquam non recepturus, recepit tamquam non dedisset: qui occasionem qua prodesset et occupavit et quesivit. Econtra ingrata sunt, licet re et specie magna videantaut excidunt, multoque gratius venit, quod facili quam quod plena manu datur. Exiguum est, quod in me contulit, sed amplius non potuit ; at hic quod dedit, magnum est, sed dubitavit, sed distulit, sed, cum daret, gemuit, sed superbe dedit, sed circumtulit et placere non ei, cui praestabat, voluit; ambitioni
Abbreviated transcription (Latin):
sed beneficii uestigium et
nota. Quid ẽ ergo benefĩ¬
ciũ: Beniuola actio tri¬
buens gaudiũ: capiensq
tribuendo. in id quod facit
prona et sponte sua para¬
ta. Itaqz non quid fiat
aut quid detur refert: sed
qua mente. Quia benefi¬
tiũ non in eo qd̃ fit. aut
datur consistit: sed ĩ ip̃o
dantis aut faciẽtis aĩo.
Magnũ aũt eẽ. int̾ ista
discrimen. uel ex hoc in¬
telligas licet: qd̃ benefici¬
um utiq bonũ est. Id aũt
qd̃ fit aut datur: nec bo¬
nũ nec malũ est. Animꝰ
est qui parua extollit.
sordida illustrat. magna
⁊ inp̾cio habita. dehone¬
stat. Ipsa que appetũtur.
neutrã naturã habent nec
bom nec mali. Refert quo
illa rector ĩpellat: a quo for¬
ma rebz datur. Non est be¬
neficiũ ip̃m quod nume¬
ratur. aut traditur. Sic̃
nec inuictimis quidem
licet opime sint. auroqz
etiam farre ac sitilla reli¬
giosi sunt. mali rursus
non effugiint ĩpietatẽ:
ꝙͣuis aras sanguine mł¬

Expanded text:
sed beneficii vestigium et sed beneficii vestigium et nota. Quid est ergo beneficium ? Benevola actio tribuens gaudium capiensque tribuendo in id, quod facit, prona et sponte sua parata. Itaque non, quid fiat aut quid detur, refert, sed qua mente, quia beneficium non in eo, quod fit aut datur, consistit, sed in ipso dantis aut facientis animo. Magnum autem esse inter ista discrimen vel ex hoc intellegas licet, quod beneficium utique bonum est, id autem, quod fit aut datur, nec bonum nec malum est. Animus est, qui parva extollit, sordida illustrat, magna et in pretio habita dehonestat ; ipsa, quae appetuntur, neutram naturam habent, nec boni nec mali; refert, quo illa rector impellat, a quo forma rebus datur. Non est beneficium ipsum, quod numeratur aut traditur, sicut ne in victimis quidem, licet opimae sint auroque  etiam farre ac fitilla religiosi sunt ; mali rursus non effugiunt impietatem, quamvis aras sanguine mu
Abbreviated transcription (Latin):
Hec que te nemus. que
aspicimꝰ in quib cupi¬
ditas nrã heret: caduca
sunt. Auferre nobis ea et
fortuna ⁊ iniuria potest.
Bñficiũ uero: etiã amisso
eo ꝑ qd̃ datũ est: durat. Est
enĩ recte factũ. qd̃ irritum
nulla uis efficit. Nmicũ
a piratis redemi. Hunc
alius hostis excepit.⁊ ĩcar¬
terem condidit. non benefi¬
ciũ sed usũ beneficii mei
sustulit. Ex naufragio
alicui raptos uel ex ĩcẽdio:
liberos reddidi. Hos uel mor¬
bus uel aliqua fortuita
iniuria eripuit. manet
etiam sine illis qd ĩ illos
datũ est. Omĩa itaq que
falsũ beneficii nomen
usurꝑant: ministeria st̃
ꝑ que se uolũtas amica
explicat. Hoc in aliis qͣ
reb euenit. ut alicubi sit
species rei: alicubi ipsa
res. Imꝑator aliquem
torquib murali. ⁊ tiuica
donat. Quid h̃t ꝑse co¬
rona p̾ciosũ: quid pre¬
texta: quid fasces: quid
tribunal ⁊ currus: Nichil
horũ honor est: sed hono¬
ris insigue. Sic nõ est. bene¬
ficiũ id qd̃ sub oculis uenit.

Expanded text:
Haec, quae tenemus, quae aspicimus, in quibus cupiditas nostra haeret, caduca sunt, auferre nobis et fortuna et iniuria potest. Beneficium etiam amisso eo, per quod datum est, durat ; est enim recte factum, quod irritum nulla vis efficit. Amicum a piratis redemi, hunc alius hostis excepit et in carcerem condidit ; non beneficium, sed usum beneficii mei sustulit. Ex naufragio alicui raptos vel ex incendio liberos reddidi, hos vel morbus vel aliqua fortuita iniuria eripuit ; manet etiam sine illis, quod in illis datum est. Omnia itaque, quae falsum beneficii nomen usurpant, ministeria sunt, per quae se voluntas amica explicat. Hoc in aliis quoque rebus evenit, ut aliubi sit species rei, aliubi ipsa res. Imperator aliquem torquibus, murali et civica donat. Quid habet per se corona pretiosum ? Quid praetexta ? Quid fasces ? Quid tribunal et currus ? Nihil horum honor est, sed honoris insigne. Sic non est beneficium id, quod sub oculos venit,
Abbreviated transcription (Latin):
plebe aceruoq ignobili:
nũꝙͣ tacendos seculis dede¬
runt. Nulla ui u̾bor nul¬
la ingenii facultate expri¬
mi potest. quãtũ opus sit
qmͣ laudabile quãq nũꝙͣ¬
a memoria hominũ exitu¬
rũ posse hoc dicere. Paren¬
tibus meis parui cessi
impio eoꝵ siue equũ siue
sequẽtẽ sũmissũq me p̾¬
bui. Ad hoc unũ cõtumax
fui: ne bñficiis uincerer.
Certate obsecro uos. ⁊ fessi
quo restituite aciẽ. felices
q̃ uicerĩt. felices qͣ nicẽtur.
Qͥd eo adolescẽte p̾clariꝰ
qͥ sibi ip̃i ditere potit. Neq
eĩ ẽ fas alteri dicere patrẽ
meũ bñficus uici: Qͣd eo
p̾dicabit a filio suo se bñfi¬
cus uictũ: Qͥd aũt ẽ feli¬
cius ꝙͣ ibi cedere:

Expanded text:
plebe acervoque ignobili plebe acervoque ignobili numquam tacendos saeculis dederint. Nulla vi verborum, nulla ingenii facultate exprimi potest, quantum opus sit, quam laudabile quamque numquam memoria hominum exiturum, posse hoc dicere : ' Parentibus meis parui, cessi imperio eorum, sive aecum sive sequentem submissumque me praebui ; ad hoc unum contumax fui, ne beneficiis vincerer. ' Certate, obsecro vos, et fessi quoque restituite aciem. Felices, qui vincent, felices, qui vincentur ! Quid eo adulescente praeclarius, qui sibi ipsi dicere poterit neque enim est fas alteri dicere : 'Patrem meum beneficiis vici' ? Quid eo bique praedicabit a filio se suo beneficiis victum ? Quid autem est felicius quam ibi cedere