comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
qui ppłaretur agros uexaret urbes nõ ad spem ꝯstituende pes fa¬
miliaris. quã tenere eum posse negant ꝗ norũt. mͥ enĩ hueesena¬
tor ignctus est s ad p̃sentem pastum mẽdicitatis sue. Cõsecitus. q̃
tolabella .m. nulla suspitione belli. quis ei to putaret : sente cello¬
cutiones familiarissime cũ trebonio ꝯplexusq sũme beniuolẽtie
fłi idites extiterũt ĩ amore simłato dextereq fidei testes eẽ sole
bant ꝑfidia sũt ⁊ scełe uiolate nocturnus introytus et mirnama
quasi in hostiu urbem q cõsidelissimoꝵ antiꝗssimoꝵq socioꝵ opp̃ss
turbomus sit ut ab eo ꝗ aꝑte hostis eẽt incautus sicut ab eo qui
na uoluit quid ẽẽt uices extimescendum. Consularẽ hoiẽm ꝯsulai
captum: statim noluit ne nimis credo uictoria lib̾alis uderetur. ⁊¬
cum u̾boꝵ ꝯtumeliis optimũ uirũ incesto ore lacerasset. tũ u̾beri
corpus tractu atq laniatũ abiecit in mare. Cũ hoc hoste bellandũ

Expanded text:
qui popularetur agros, vexaret urbis non ad spem constituendae rei familiaris, quam tenere eum posse negant qui norunt—mihi enim hic senator ignotus est—sed ad praesentem pastum mendicitatis suae, consecutus est Dolabella. nulla suspicione belli —quis enim id putaret?—secutae conlocutiones familiarissimae cum Trebonio; complexus summae benevolentiae falsi indices exstiterunt in amore simulato; dexterae quae fidei testes esse solebant sunt perfidia et scelere violatae: nocturnus introitus Zmyrnam quasi in hostium urbem, quae est fidissimorum antiquissimorumque sociorum; oppressus Trebonius, si ut ab eo qui aperte hostis esset, incautus; si ut ab eo qui na voluit quid esset victis extimescendum. consularem hominem consulcaptum statim noluit, ne nimis, credo, in victoria liberalis videretur. cum verborum contumeliis optimum virum incesto ore lacerasset, tum verbericorpus tractum atque laniatum abiecit in mare. cum hoc hoste bellandum
Abbreviated transcription (Latin):
nationẽ p̃ripuisse aut uim fortune stulticia ꝯtempsisse uideamur.
militum pietas nefariũ scelus ciuiu. Quorisq igͥ is ꝗ om̃s hostes
scełe suꝑauit noĩe hostis carebit: nĩsi mucrones ⁊̃ nr̃oꝵ militũ tre¬
mere uultis dubitatis uerum ĩ ciue an ĩ hoste figãt᷑. Supplicattẽm
deceenitis hostem nõ appellatis. grate nr̃is diis ĩmortalib gratulaci¬
ones erunt grate iuctime cũ interfecta sit cuuu młtitido. de ĩpro¬
bis inꝗt ⁊ aucdacib. Nã sic eos appeblat clarissimus iur. que sũt urta¬
naru mialedca litunõ iusta euelli uir nec uiuote testam̃ta ẽdeesu¬
bitiunt aut eiciant uicinos aut adoloseentulos cittũscabaint. Nus ẽ
ricis affectos. et talib malos audaces appellare ꝯsuetudo solet. bellũ
peste uastitate. cruciatu formenta denuuat. dolabelle ferũt ⁊ ĩ¬

Expanded text:
natione praeripuisse aut vim fortunae stultitia contempsisse videamur. natione praeripuisse aut vim fortunae stultitia contempsisse videamur. militum pietas: nefarium scelus, si civium. quo usque igitur is qui omnis hostis scelere superavit nomine hostis carebit? nisi mucrones etiam nostrorum militum tremere voltis dubitantis utrum in cive an in hoste figantur. supplicationem decernitis: hostem non appellatis. gratae vero nostrae dis immortalibus gratulationes erunt, gratae victimae, cum interfecta sit civium multitudo! ‘de improbis’ inquit ‘et audacibus.’ nam sic eos appellat clarissimus vir: quae sunt urbanarum maledicta litium, non inustae belli internecini notae. testamenta, credo, subiciunt aut eiciunt vicinos aut adulescentulos circumscribunt: his enim vitiis adfectos et talibus malos aut audacis appellare consuetudo solet. bellum —pestem, vastitatem, cruciatum, tormenta denuntiat: Dolabellae ferum et im
Abbreviated transcription (Latin):
sepe ostendistis. Huiꝰ tocius belli ĩ unius uiri fortissimi ⁊ maximi iu¬
ta poĩtum eẽ discrimẽ. Ad .d. brutum liberandũ legãti missi pͥncipes
ciuitatis qui illi hosti ac parricioe denũciarent ut a mutina discederet.
ciusde .d. bruti ꝯseruanoi grã ꝯsilles sortiti. ad bellũ ꝓfectus. A. hyrcus
cuiꝰ imbecilitatem ualitidonus aĩ uirtus ⁊ spes uictorie ꝯfirmauit. Caes
cũ exercitu ꝯꝑato cũ primis pestib. r .p. libasset nequeo postea scełis ori¬
retur ꝓfectus ẽ ad eunde brutum lib̾andũ uicitq dolorem alique
domesticum patrie caritate. Quid .c. pansa egit aliuo de uelectibus
hĩtois pecuniis ꝯꝑandis senatus ꝯsultis faciendis grauissimis ĩ anto¬
eam nõ selu comodis siuis s ⁊̃ necc̃tati uictus añferret. Qd̃ sꝑare
quide debemus .p .c. aut inibi ẽẽ aut iã eẽ ꝯfectum ⁊ spei fructum
rei ꝯuenit et euentui reẜuaiͣ ne aut deoꝵ ĩmortaliu beneficiũ festi¬

Expanded text:
ius belli in unius viri fortissimi et maximi vita positum esse discrimen. ad D. Brutum liberandum legati missi principes civitatis qui illi hosti ac parricidae denuntiarent ut a Mutina discederet; eiusdem D. Bruti conservandi gratia consul sortitu ad bellum profectus A. Hirtius, cuius imsset, ne quid postea sceleris oreretur profectus est ad eundem Brutum liberandum vicitque dolorem aliquem domesticum patriae caritate. quid C. Pansa egit aliud dilectibus habendis, pecuniis comparandis, senatus consultis faciendis gravissimis in Antoeam non solum commodis suis sed etiam necessitati victus anteferret. qes conscripti, aut inibi esse aut iam esse confectum: sed spei fructum rei convenit et evento reservari ne aut deorum immortalium beneficium festi
Abbreviated transcription (Latin):
ducemus snia ueteranoꝵ arbitriu: qd̾ eoꝵ tãtũ fastidiũ ẽ: q̃ tãta
arrotantia: ut ad arbitriu illoꝵ imꝑatorẽ etiã deligamus. Ego aũt
arbitror ꝙ go tirones milites flos ytalie ꝗo noue legiones ad libe¬
randam patria patissime. go cũcta ytalia ur̃a grauitate sentiat. ⁊¬
Nich̃ enĩ semp floret. etas succedit etati. diu legiones caes iugne¬
runt. nũc uigent panse. uigent hircii uigent caes filiĩ. iugent
bellũ gerũt qd̾ ab om̃ib geritib pbatur. Itaq hiis p̃mia ꝓmissa sũt

Expanded text:
dicemus veteranorum arbitratu? quod eorum tantum fastidium est, quae tanta adrogantia ut ad arbitrium illorum imperatores etiam deligamus? ego autemarbitror quam quid tirones milites, flos Italiae, quid novae legiones ad liberandam patriam paratissimae, quid cuncta Italia de vestra gravitate sentiat. nihil enim semper floret; aetas succedit aetati: diu legiones Caesaris viguerunt; nunc vigent Pansae, vigent Hirti, vigent Caesaris fili, vigent bellum gerunt quod ab omnibus g
Abbreviated transcription (Latin):
urbi melius est atq si ficĩ̾ possit terras demigrare unde ãntonioꝵ
nec scã nec nom̃ aicoiant ꝙͣ illos caes ixtute eiectos bruti reten¬
tos intraħ menia uicere. Optatissimũ ẽ uincepe. secũdũ ẽ nullu s¬
casum ꝓdignitate ⁊ libtate patue nõ ferrendum putare. qd peli¬
quu ẽ nõ est terciũ s postremu oiũ maxima turpitidoiẽ suscipee
uite cupiditate. Que clĩ ita sirit de mandatis litteris.q. in. lepioi i.

Expanded text:
urbi melius est atque in alias, si fieri possit, terras demigrare, unde Antoniorum ‘nec facta nec nomen audiat,’ quam illos, Caesaris virtute eiectos, Bruti retentos, intra haec moenia videre. optatissimum est vincere; secundum est nullum casum pro dignitate et libertate patriae non ferendum putare. quod reliquum est, non est tertium, sed postremum omnium, maximam turpitudinem suscipere vitae cupiditate. quae cum ita sint, de mandatis litterisque M. Lepidi, vir
Abbreviated transcription (Latin):
mus ꝑꝑ eius salutem redeundu ad pristinũ uestitũ. sine
ulla dũbitacõe censerem. Ance uõ ꝙͣ sit ea res quã aucois¬
sime ciuitas expectat allata leticie risus satis est. maxime p̃clarissime pu¬
gne re̾ditum ad uestitum confecte uictorie reẜuare. Confectio aũt hulus
belli est .d. bruti salus. Que at est ista snĩa ut ĩ hodiernũ uie uestitꝰ
mutetur deinde eras ad sagam redeamus: Nos uoͣ cũ semł ad eu quem
cupimus optamusq uestitũ redierimus io agamus ut eũ ĩ ꝑpetuum
retineamus. Nã hoc quidem tũ turpe est tũ ne diis quidẽ ĩmortalib
gratũ ab eoꝵ aris ad quas togati adierimus ad saga sumenda diste
ꝯsiliũ ut cũ uideant głosissimũ illum . d. bruto futuꝵ die quo die pp
eius salutem redierimus. hũc ei fructũ eriꝑe cupiant ne memorie põ¬

Expanded text:
us, propter eiusdem salutem redeundum ad pristinum vestitum sine ulla dubitatione censerem. ante vero quam sit ea res quam avidissime civitas exspectat adlata, laetitia frui satis est maximae praeclarissimaeque pugnae; reditum ad vestitum confectae victoriae reservate. confectio autem huius belli est D. Bruti salus. quae autem est ista sententia ut in hodiernum diem vestitus mutetur, deinde cras sagati prodeamus? nos vero cum semel ad eum quem cupimus optamusque vestitum redierimus, id agamus ut eum in perpetuum retineamus. nam hoc quidem cum turpe est, tum ne dis quidem immortalibus gratum, ab eorum aris ad quas togati adierimus, ad saga sumenda discedonsilium est ut, cum videant gloriosissimum illum D. Bruto futurum diem quo die propter eius salutem redierimus, hunc ei fructum eripere cupiant, ne memoriae po
Abbreviated transcription (Latin):
enucuneMadeictonicil laboro. fc̃m eĩ meũ ẽ sine .x.p. nec uinci
lob nicil degnãt extorsuus affricam ꝯmisistie uaxo bis capto. hic
mulia huimoĩ aliioere possent ꝯsecut sumus. uettigalia iullana luꝑcis
ademstis lupcoꝵ mentione facere audet neq illius dici memoriam
qborrescit quo ausus ẽ obrutus uino unguentis oblitus nudus ge
latas sanximus uide ne tu ueteranos tñ eos qui erant ꝑditi ꝑdidero
in cũ q lorum deduxis ex quo ip̃i iam senciũt se nũꝙͣ exituros massili¬
ensib iure belli adempta. redituros uos pollicemni. Nich dispato d

Expanded text:
invitus; nam de victo nihil laboro. fatum enim meum est sine re publica nec vinci invitus; nam de victo nihil laboro. fatum enim meum est sine re publica nec vinci vobis nihil degenerat extorsimus. ‘Africam commisistis Varo bis capto.’ hicmulta eius modi accidere possent consecuti sumus? ‘vectigalia Iuliana Lupercis ademistis.’ Lupercorum mentionem facere audet? neque illius diei memoriam perhorrescit quo ausus est obrutus vino, unguentis oblitus, nudus gelata sanximus? vide ne tu veteranos, etiam eos qui erant perditi, perdideris in eumque locum deduxeris ex quo ipsi iam sentiunt se numquam exituros. 'Massiliensibus iure belli adempta reddituros vos pollicemini.’ nihil disputo de
Abbreviated transcription (Latin):
quos cuies quos iupos si duos amĩcissimos patrie simł ex italia ciectos. si
affcanũ sũmu duce ssi .p. lentulum curie tũ ĩceteris rebꝰ tũ ĩ salute mea
tium prestantissimu cauem. si apium claicoium pari nobilitate ⁊ uolun¬
tate p̃ditum. si p. scipione clarissimũ iuꝵ maioꝵq suoꝵ similimu¬
r p. tene̾ potuiss certe his ꝯsularib nõ eẽt põpeianꝰ despiciẽdꝰ senatus.
uiuere antoniũ: Qui uoͣ pretorii quoꝵ pͥnceps .m. cato coemq oĩu
gentiũ uirtute princeps: quid peliquos clatissimos iupos ꝯmemore:
Nostis om̃s. mag̃ uereor nẽ longum me ĩ enu̾ando ꝙͣ ne ingratũ
ĩ p̃tereundo putetis. quiͣ edilicii: quid tribunicii: ꝗd q̃storii: ꝗd multi:
tqlis senatoꝵ ⁊ dignitas ⁊ młtiticoo fuit ut magna excusationẽ opus
bis sit qui ĩ illaꝰ castra nõ uenerũt. Nũc ueliqua attendite. uictum
dicerone ducem hũstis eo libencus ducem audio ꝙ certe ille dicit

Expanded text:
quos viros!—si duo consules, amicissimos patriae, simul ex Italia eiectos, si L. Afranium, summum ducem, si P. Lentulum, civem cum in ceteris rebus tum in salute mea tium, praestantissimum civem, si Appium Claudium, pari nobilitate et voluntate praeditum, si P. Scipionem, clarissimum virum maiorumque suorum simillimu tenere potuisset, certe eis consularibus non esset Pompeianus despiciendus senatus. pei vivere Antonium? qui vero praetorii! quorum princeps M. Cato idemque omnium gentium virtute princeps. quid reliquos clarissimos viros commemorem? Nostis omnis. magis vereor ne longum me in enumerando quam ne ingratum in praetereundo putetis. qui aedilicii, qui tribunicii, qui quaestorii! quid multa? talis senatorum et dignitas et multitudo fuit ut magna excusatione opus eis sit qui in illa castra non venerunt. nunc reliqua attendite. 'victum Ciceronem ducem habuistis.’ eo libentius ‘ducem’ audio quod certe ille dicit
Abbreviated transcription (Latin):
accepit filio reddam mea noĩatione cooptabo. Atrũ igͥ augurerduoum
pompeiu ne antoniu. michi ꝗdẽ noĩe deoꝵ ĩmortaliũ iuidet᷑ hoc fortuna
uoliusse ut actis caes firmis ac ratis. en. pompei filues poss ⁊ orgnitate
et fortunas patrias recupate. Ac ne illud quedem silentio patres cõstraptit
aĩo ut cũ suis copiis iet ao mutinam ni uereret ne ueteranoꝵ aĩos offẽ.¬
deoret Est uo euis patris filius ꝗ sapienter faciebat nõ murꝰ młta ꝙͣ for

Expanded text:
accepi filio reddam, mea nominatione cooptabo. Vtrum igitur auguremaccepi filio reddam, mea nominatione cooptabo. Vtrum igitur auguremPompeiumne an Antonium? mihi quidem numine deorum immortalium videtur hoc fortuna voluisse ut actis Caesaris firmis ac ratis Cn. Pompei filius posset et dignitatem et fortunas patrias recuperare. ac ne illud quidem silentio, patres conscripti, animo ut cum suis copiis iret ad Mutinam, ni vereretur ne veteranorum animos offenderet. est vero eius patris filius qui sapienter fa
Abbreviated transcription (Latin):
urbana quedam q̃ possidet antonius. Nã argentũ. ueste. suppellecti¬
lem unu amuittet a quo aĩoque ille beluo dissipauit albanu firmanũ
adelabella recuꝑabit. etra ab antonio tuscula mimisq ꝗ mutina
oppugnant. D. brutum obscoent. de falerno an feres depellant. Sunt
alii plures fortasse s ne amemoria dillabũtur. ego etiam eos dico qui hostiũ
nuo nõ sũt põpeianas possones quãti emerũt filio redditures. Satis ĩꝯside¬
rati sũt ne dicam audatis rem ullam ex illis attingere. retin̾e uoͣ quis
poterit. clarissimo dño pestituto: an is nõ redoet que oñi patrimonium
arcũplexus qiͣ thesauru oraco pompei ẜuus. lib̾tus caes. agri lucani ⁊
distis ita describetur ut ueceaturanob̾.c.n. pompei filius ĩ patrimonio
ꝑsequetur. In pͥmis patnũ auguratus locum inq ego eũ ut qd apatae m¬

Expanded text:
urbana quaedam quae possidet Antonius. nam argentum, vestem, supellectiurbana quaedam quae possidet Antonius. nam argentum, vestem, supellectilem, vinum amittet aequo animo, quae ille helluo dissipavit. Albanum, Formianum a Dolabella recuperabit; etiam ab Antonio Tusculanum; eique qui nunc Mutinam oppugnant, D. Brutum obsident, de Falerno Anseres depellantur. sunt alii plures fortasse, sed mea memoria dilabuntur. ego etiam eos dico qui hostium numero non sunt Pompeianas possessiones quanti emerint filio reddituros. satis inconsiderati fuit, ne dicam audacis, rem ullam ex illis attingere; retinere vero quis poterit clarissimo domino restituto? an is non reddet qui domini patrimonium circumplexus quasi thesaurum draco, Pompei servus, libertus Caesaris, agri Lucani podistis, ita discribetur ut videatur a vobis Cn. Pompei filius in patrimonio persequetur, in primis paternum auguratus locum, in quem ego eum, ut quod a patre
Abbreviated transcription (Latin):
se ipãm sibi restitutã putauit. Nec cã fuit cur decerneretis statuã ĩ ro¬
stris cũ in soriptione p̃clara. cur absenti triũphum. quãꝙͣ enĩ magnas
res bellicas gesserat ⁊ triũpho dignas / nõ erat tam̃ ei tribuendum qd
nec .l. melio nec emiliano scipioni nec suꝑiori affreano nec mario nͭ
pompeio qui marora bella gesserũt. s ꝙͣ silentio bellũ cũule ꝯfecerat ⁊¬
ꝙꝓprimũ licuit honores ĩ eum maximos ꝯtulistis. Existimas ne igͥ mͦ. le¬
peio sua domus patebit cãq nõ minoris ꝙͣ emit. Antoniuis redimet
redimet inꝙͣ. c.n. pompei demũ filius ore acerbam. s hec satis diu mł¬
tumq defleta sũt. Decoeiustis tantam pecuniã pompeio ꝙͣtum ex bonis
patriis ĩ prede dissipatrione inimicus uictor redegisset. s hac iti dissi¬
patĩonem ꝓ paterna neccititoine ⁊ ꝯiũctõe deposco. Redrmet ortos edes

Expanded text:
se ipsam sibi restitutam putabit. haec causa fuit cur decerneretis statuam in rose ipsam sibi restitutam putabit. haec causa fuit cur decerneretis statuam in rostris cum inscriptione praeclara, cur absenti triumphum. quamquam enim magnas res bellicas gesserat et triumpho dignas, non erat tamen ei tribuendum quod nec L. Aemilio nec Aemiliano Scipioni nec superiori Africano nec Mario nec Pompeio, qui maiora bella gesserunt, sed quod silentio bellum civile confecerat, cum primum licuit, honores in eum maximos contulistis. existimasne igitur, M. Lepeio sua domus patebit, eamque non minoris quam emit Antonius redimet; redimet, inquam, Cn. Pompei domum filius. O rem acerbam! sed haec satis diu multumque defleta sunt. decrevistis tantam pecuniam Pompeio quantam ex bonis patriis in praedae dissipatione inimicus victor redegisset. sed hanc mihi dispensationem pro paterna necessitudine et coniunctione deposco: redimet hortos, aedis,
Abbreviated transcription (Latin):
maximũ uoͣ elus bñficiũ nuõ ꝙ hoc aĩo ĩ x .p.ẽ. q̃ michi uita mea sẽꝑ
fuit cano. Nã cũ magnũ pompeui clarissimũ aedolostente p̃stãtissimi
iuri filiũ aucte adduxit ad urbẽ rẽq publitam tñ sine armis maxio
cuulis belli ꝑiculo libauit tum me eiꝰ beneficio plus ꝙͣ ꝑ uili ꝑte
obligatum pulto. Itaq ei ⁊ honores oecreui quos potui amplissimos in ꝗb
mͥ uos estis assensi neͤ unꝙͣ de illo ⁊ sperare optime ⁊ loqui destiti. M̃a
ẽ. omis henor eius ẽ. amplissimu saterdociũ.płima płima ur̃bis orna¬
m̃ta. ip̃ius frĩs maioꝵq monum̃ta. ꝓbati ssua uxor. optatissimi liberi.
res familiaris tũ ampla tũ casta acruore cuuli. nemo ab eo ciuis iuo
pot̾ uolũtate a re .p. disscoere nullo pacto pot̃. Pacem uult .i. lepidus
pelare si talem potest efficere qualem nuꝑ effecit. qua pace.c .n. põpei
filiũ .x.p. aspici ⁊ suoq sinu ꝯplexuq recipiet. Neq solum illũ s cũ illo

Expanded text:
mea semper fuit carior. nam cum Magnum Pompeium, clarissimum adulescentem, praestantissimi viri filium, auctoritate adduxit ad pacem remque publicam sine armis maximo civilis belli periculo liberavit, tum me eius beneficio plus quam pro virili parte obligatum puto. itaque et honores ei decrevi quos potui amplissimos, in quibus mihi vos estis adsensi, nec umquam de illo et sperare optime et loqui destiti. Magnest, omnes honores, amplissimum sacerdotium, plurima urbis ornamenta, ipsius, fratris maiorumque monumenta; probatissima uxor, optatissimi liberi, res familiaris cum ampla tum casta a cruore civili. nemo ab eo civis violpotest, voluntate a re publica dissidere nullo pacto potest. pacem volt M. Lepidus. praeclare, si talem potest efficere qualem nuper effecit, qua pace Cn. Pompei filium res publica aspiciet suoque sinu complexuque recipiet, neque solum illum, sed cum illo
Abbreviated transcription (Latin):
reuocabit illis locus si in hac urbe fuerit urbi ip̃i locus nõ erit. Ora uob̾¬
ponite eoꝵ p. cõ. ante oculos ⁊ maxĩe antonioꝵ incessũ. aspegtũ. uultum
spintum laRera. degentes alios. alios p̃gredientes amicos ꝙͣ uini anhe¬
litum quas ꝯtumelias forte cerisetis minasq uerboꝵ nisi forte eos
pax ip̃a seniet maximeq cũ ĩ hũc ordinem uenerĩt salutabũt begͥne.
bomiter appellabunt unũqueq ur̃m. Non recordamini ꝑ deos ĩmłorta¬
les quas ⁊̃ xo sñas dixeritis acto antonii rescioistis. leges uefixistis.ꝓ
rostis tñ io ip̃m iuix stabilib fcĩs posset aliquo modo. s si maria. mon¬
tes regienũ magnitudines interessent odisses eum qui non utoeres.
Doii ⁊̃ oculis herebũt et cũ licebit ĩ faucib. Quib enĩ septis tã ĩmanes ⁊¬

Expanded text:
revocabit. illis locus si in hac urbe fuerit, ipsi urbi locus non erit. Ora vobrevocabit. illis locus si in hac urbe fuerit, ipsi urbi locus non erit. Ora vobis eorum ponite ante oculos et maxime Antoniorum; incessum, aspectum, voltum, spiritum, latera tegentis alios, alios praegredientis amicos. quem vini anhelitum, quas contumelias fore censetis minasque verborum! Nisi forte eos pax ipsa leniet maximeque, cum in hunc ordinem venerint, salutabunt benigne, comiter appellabunt unum quemque nostrum. non recordamini, per deos immortalis! quas in eos sententias dixeritis? Acta M. Antoni rescidistis; leges refixistis; prnus, id ipsum vix talibus factis, sed posset aliquo modo. Maria, montes, regionum magnitudines interessent; odisses eum quem non videres. hi in oculis haerebunt et, cum licebit, in faucibus; quibus enim saeptis tam imman
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯuenisset fore alique toletabile statum cruitatis. Cinna si ꝯcoroiu
cũ octauio ꝯfirmare uõluisset᷑ hoĩu in re p. sanitas remanere pocũ¬
isset. Proximo bello m aliꝗo de sũma grauitate pom peiꝰ multũ de sũ¬
ma gpauitate aes dimisũ et et pacem stabilẽ et aliꝙͣ uei p. nob̾ habẽ¬
liobestia. nucula numatio. lentone. saxa. exempli cã paucos noiãui. genus
infinitum ĩmanitatemq ip̃i cernitis belli. quoꝵ nuo addite illa nausra¬
gia caes amicoꝵ. barbos. cassios. barbaros. pelicos. Rodite antonii collu¬
fores ⁊ sodales Eutriplũ melã põciũ. celiu. Crasitii. tyronem. ĩnustelã
peditum comitatum. reliquos omitto duces. Nouc accedunt aulide cete¬
rsq ueterani seminariu utdicũ decurie tercie qui suis reb exhaustis
beneficus daes deuoratis fortunas nras ꝯcupiuerunt. O fidam dextram

Expanded text:
at desperandum, si convenisset, fore aliquem tolerabilem statum civitatis. Cinna si concordiam at desperandum, si convenisset, fore aliquem tolerabilem statum civitatis. Cinna si concordiam cum Octavio confirmare voluisset, hominum in re publica sanitas remanere potuisset. proximo bello si aliquid de summa gravitate Pompeius, multum de cupiditate Caesar remisisset, et pacem stabilem et aliquam rem publio, Bestia, Nucula, Munatio, Lentone, Saxa? exempli causa paucos nominavi: genus infinitum immanitatemque ipsi cernitis reliquorum. addite illa naufragia Caesaris amicorum, Barbas Cassios, Barbatios, Polliones; addite Antoni conlusores et sodalis, Eutrapelum, Melam, Pontium, Caelium, Crassicium, Tironem, mustelam, Petusium: comitatum relinquo, duces nomino. huc accedunt alaudae ceterique veterani, seminarium iudicum decuriae tertiae, qui suis rebus exhaustis, beneficiis Caesaris devoratis, fortunas nostras concupiverunt. O fidam dexteram
Abbreviated transcription (Latin):
Elli pͦ. cõ quod cũ impiis ciub scełatisq suscepini tuui ne e¬
conditio insioiosa pacis libeats recuꝑande stuora restuiguet.
Dulce enĩ nomẽ ẽ pacis. res uͥ ip̃a tum iocitt̃da tũ falusaut
Nam nec priuatos focos nec publicas leges uidet nec libtatis
iura cara hñe que discoeoia. quẽ cedes ciuiu que bellum
ciuile delectat: eũq ex nuo hoĩu eiciendũ ex finibus humane nature ex¬
terminandũ puto. staq siue silla siue marius siut uterq sure octauius si¬
ue eyma siue iteꝵ silla siue alter marius ⁊ carbo siue quis alius cuule
bellum optauit cũ detestabilẽ cuiẽ .p. pͣ. natu iudico. Nã quid ego de x¬
ximo dicam cuiꝰ acta defentormus cũ auctorem ip̃m iure cesu fateamũr.
Nichꝰ gͥ hoc cuie nicħ hoie hoc tetrius si aut cuus aut homo habendus
ẽ qui ciuile bellũ ꝯcupiscit. S hoc primũ uidendu ẽ.pͦ.c̃. cũ om̃ib̾¬
ne pax eẽ possit. an sit aliꝙ hellũ expiabile ĩ quo pactio pacis lex sit

Expanded text:
ipti, quod cum impiis civibus consceleratisque suscepimus, timui ne condicio insidiosa pacis libertatis recuperandae studia restingueret. dulce enim etiam nomen est pacis, res vero ipsa cum iucunda tum salutaris. nam nec privatos focos nec publicas leges videtur nec libertatis iura cara habere quem discordiae, quem caedes civium, quem bellum civile delectat, eumque ex numero hominum eicienduminandum puto. itaque sive Sulla sive Marius sive uterque sive Octavius sive Cinna sive iterum Sulla sive alter Marius et Carbo sive qui alius civile bellum optavit, eum detestabilem civem rei publicae natum iudico. nam quid ego de proximo dicam cuius acta defendimus, auctorem ipsum iure caesum fatemur? nihil igitur hoc cive, nihil hoc homine taetrius, si aut civis aut homo habendus est, qui civile bellum concupiscit. sed hoc primum videndum est, patres cone pax esse possit an sit aliquod bellum inexpiabile, in quo pactio pacis lex sit
Abbreviated transcription (Latin):
quales nos ẽẽ debetis uirtute prãre. tm̃ eĩ pessent fortune calpa nõ
Quamescere s qm ab hec ordine nõ fortitudo solum ueꝵ ⁊ sapiã postu
care uibet: iustum dorũ incenoit. ad ꝯfligendũ impellit. uocat ad
Dum qd̾ sit sapientissime ꝯstitutum. Si hoc p̃cipit nequid uita exitu¬
ẽ antiquius/ ne uecernam capitis ꝑiculo/ fugiã omẽ discrimẽ quam
ex ea etiam ne fuerit cã co fecero suiendũ. si anuerit nego sapĩa ista
ꝙͣius sit ericdita. Audiamus si responderit Tu uõ ita iutam corpꝰq¬

Expanded text:
e debetis, virtutem praestare—tantum enim possunt— fortunae culpam non extimescere. sed quoniam ab hoc ordine non fortitudo solum verum etiam sapientcare iubet, iustum odium incendit, ad confligendum impellit, vocat ad dum quod sit sapientissime constitutum. si hoc praecipit ne quid vita existimem antiquius, ne decernam capitis periculo, fugiam omne discrimen, quaeram ex ea: ‘etiamne, si erit, cum id fecero, serviendum?’ si adnuerit, ne ego sapientiam istam, quamvis sit erudita, non audiam. sin re
Abbreviated transcription (Latin):
et portis ⁊ studio municipii in ei deffendissem. Atq coẽ hic mir¬
millo a syatitas latro italie collega lentonis ⁊ nuculee cũ aquile
pͥmipili numos aureos daret de meis bonis se dare dixit. Si enĩ
de stus dixisset ne aquilam quidẽ ip̃m crediturũ putauit. Nõ fer¬
duos designatos tribunos. nõ bestiãm. nõ trebelliũ. nõ plãtu. Nõ
possum aĩo equo uidere tot tam importunos tam scełatos hostes nͤ
Lorem iustissimũ nõ potuero frangere occultãbo quod uite Gensetis
ra est p̃ẜtan cũ dolabella fecerit adoptanda mors ẽẽt modo sine

Expanded text:
et portis et studio municipi mei defendissem. atque idem hic myret portis et studio municipi mei defendissem. atque idem hic myrmillo Asiaticus, latro Italiae, conlega Lentonis et Nuculae, cum Aquilae primi pili nummos aureos daret, de meis bonis se dare dixit: si enim de suis dixisset, ne aquilam quidem ipsam credituram putavit. non feduo designatos tribunos, non Bestiam, non Trebellium, non T. Plancum. non possum animo aequo videre tot tam importunos, tam sceleratos hostis; nec lorem iustissimum, si non potuero frangere, occultabo. quid? vitae censetisnra est, praesertim cum Dolabella fecerit ut optanda mors esset, modo sine
Abbreviated transcription (Latin):
antonii moleste ferũt. quibꝰ gerẽdus mos ẽ. qm̃ semł eẽ cepuus ĩ qb̾¬
nõ offendatur antonius. Q si de antonio nõ laberatis mͥ certe .pͥ. cõ.
ꝯsule̾ debetis. parcite oculis saltem meis et aliquã ueniã iusto dõlori ⁊¬
date. quo enĩ aspectu udere potero. mitto hostem patrie ex qͦ michi¬
hoc odiũ ĩ illu coe uobiscum est. quomodo aspitia machi uni cridoe¬
lissimũ hostẽ ut declerant eius de me acerbissime ꝯtões. Doeo ne me
ferum putatis ut cũ eo ꝯredi aut illũ aspicere possim qui nuꝑ cu in
ꝯtione donaret eos qui ei de parricidis aicdacissimi uidebãt᷑ de meis
bonis donare d se dixit p̃scoio uriinati ꝗ es naufragio luculẽti patͥ¬
monii ad hec antoniana saxa ꝓiectus est. An .l. antoniu aspicere
potero cuiꝰ ego cridelitatẽ effugere nõ potuissem nisi m̃e menibus

Expanded text:
Antoni moleste ferunt: quibus gerendus mos est, quoniam semel libAntoni moleste ferunt: quibus gerendus mos est, quoniam semel libnon offendatur Antonius. quod si de Antonio non laboratis, mihi certe, patres conscripti, consulere debetis. parcite oculis saltem meis et aliquam veniam iusto dolori date. quo enim aspectu videre potero—omitto hostem patriae, ex quo mihi odium in illum commune vobiscum est—sed quo modo aspiciam mihi uni crudelissimum hostem, ut declarant eius de me acerbissimae contiones? adeone me ferreum putatis ut cum eo congredi aut illum aspicere possim qui nuper, cum in contione donaret eos qui ei de parricidis audacissimi videbantur, mea bona donare se dixit Petusio Vrbinati, qui ex naufragio luculenti patrimoni ad haec Antoniana saxa proiectus est. an L. Antonium aspicere potero, cuius ego crudelitatem effugere non potuissem, nisi me moenibus
Abbreviated transcription (Latin):
si iturus .p. si ita fiet ut siquid remissum aue ꝯessum sit meo semꝑ ꝑiculo
antonii latrocinio pacis uõ fuit mea tñ ꝑsona ad istã pacem conciliãdã
mituma fuit deligenda. Ego nũꝙͣ legatos mittendos censui. Ego añ legatoꝵ
reditũ ausus sum dicere pacem ipa si adforent qm̃ sub nor̃e pacis bel¬
lum lateret pei .p. repudianda. Ego princeps saxoꝵ. Ego seniꝑ illum
Nec hec ĩ senatu solũ eadem ad ppłm semꝑ egi neq solũ in ip̃m̃ sitci
socios facinoꝵ ministros et p̃sentes ⁊ eos qui una sũt ĩ totã deniq. m.
an tonii domũ sum semꝑ inuectus. Itaq ut alagres ⁊ leti spe pacis t¬
stantẽ senatorẽ auũculũ tamẽ. calenũ ꝓcuratorem. prsonẽ familiarẽ
te ipm pansa uehemẽtissimũ ⁊ fortissimũ ꝯsulẽ fcm̃ iã pr̃tãt leniorẽ
nõ quo ita sit aut ẽẽ possit s mencio ante fca pacis suspitronẽ mũl¬
tis atculit ĩmutate uolũtatis. Inter has ꝑsonas me interiectũ amiti

Expanded text:
s Romanus sit? ita fiet ut si quid remissum aut concessum sit, meo semper periculo enda cum M. Antoni latrocinio pacis ratio fuit, mea tamen persona ad istam pacem conciliandam minime fuit deligenda. ego numquam legatos mittendos censui; ego ante reditum legatorum ausus sum dicere, pacem ipsam si adferrent, quoniam sub nomine pacis bellum lateret, repudiandam; ego princeps sagorum; ego semper illum ec haec in senatu solum: eadem ad populum semper egi; neque solum in ipsum sed in eius socios facinorum et ministros, et praesentis et eos qui una sunt, in totam denique M. Antoni domum sum semper invectus. itaque ut alacres et laeti spe pacis stantem senatorem, avunculum tamen; Calenum procuratorem; Pisonem familiarem; te ipsum, Pansa, vehementissimum et fortissimum consulem factum iam putant leniorem: non quo ita sit aut esse possit, sed mentio a te facta pacis suspicionem multis attulit immutatae voluntatis. inter has personas me interiectum amici
Abbreviated transcription (Latin):
turas ẽẽ. certe scio ꝙ ueteranos nõ ueremut. Nã tuei sẽ ne ip̃i quitẽ uo¬
lunt s quonã modo accipient seuentatem meã: multa eĩ fłaͥ de me atoie¬
runt. multa ad eos ĩpuide tulerunt quoꝵ comoda ut uos optimi testes
uim omĩa nr̃a ꝯsilia reuocantes. Hoꝵ ego cogitationes nõ uereor. i¬
petum ꝑtimesco. Mec qͦ tanta ꝑicula si effugero satis ne tutũ reditum
s illi etiã qui inucdent extimescenoi. Custodiatur gͥ iuta mea .r.p. eaq
desioerat tam̃ si tutõ licebit ire ꝓsiciscar oĩo.p̃ .cõ. tutũ huisce rei cono¬

Expanded text:
turas esse certo scio: quid? veteranos non veremur—nam timeri se ne ipsi quidem voturas esse certo scio: quid? veteranos non veremur—nam timeri se ne ipsi quidem volunt—quonam modo accipiant severitatem meam? multa enim falsa de me audierunt; multa ad eos improbi detulerunt, quorum commoda, ut vos optimi testes vim omnia nostra consilia revocantes. Horum ego cogitationem non vereor; impetum pertimesco. haec quoque tanta pericula si effugero, satisne tutum reditum sed illi etiam qui invident extimescendi. custodiatur igitur vita rei publicadesiderat, tamen si tuto licebit ire, proficiscar. omnino, patres con
Abbreviated transcription (Latin):
fido. Ꝙ si no extra castra ꝯgrediemur que ad colloquiũ castra sumẽtur
ĩ nr̃a ille nũꝙͣ ueniet mustominus nos ĩ illius. Reliquũ ut et accipĩat
et remittantut postũlata ꝑ lutãs. Ergo erimus ĩ castus. mea ad omĩa
postulata una snã quã cum hec uobis aitoiẽtib dixepo isse ⁊ pedisse ⁊¬
me putato te. legationẽ ꝯfepo omĩa ad senatum mea siũa reiciã q̃ cũq
postulauit antonius. Neq enĩ licet ałr neq pmissum ẽ nob̾ ab hoc ororẽ
ut bellis ꝯfectis decem legatis ꝑmitti solet more maioꝵ neq ulla oĩo a se¬
natu maneata accipimus. Que cũ agam ĩ ꝯsilio nõ nullis ut ar̃bieror
repugnãtib nõ ne metuendum est ne imperita militũ młtituto ꝑ me
pacem detineiͣ putet: facte hoc meũ ꝯsilium legrones nouas nõ imꝓbare
Nam martiam ⁊ quartam nich cogitetis p̃ter dignitate ⁊ decus ꝯproba¬

Expanded text:
fido. quod si non extra castra congrediemur, quae ad conloquium castra sumentur? fido. quod si non extra castra congrediemur, quae ad conloquium castra sumentur? in nostra ille numquam veniet; multo minus nos in illius. reliquum est ut et accipiantur et remittantur postulata per litteras. ergo erimus in castris, meaque ad omnia postulata una sententia; quam cum hic vobis audientibus dixero, isse, redisse me putatote: legationem confecero. omnia ad senatum mea sententia reiciam, quaecumque postulabit Antonius. neque enim licet aliter neque permissum est nobis ab hoc ordine, ut bellis confectis decem legatis permitti solet more maiorum, neque ulla omnino a senatu mandata accepimus. quae cum agam in consilio non nullis, ut arbitror, repugnantibus, nonne metuendum est ne imperita militum multitudo per me pacem distineri putet? facite hoc meum consilium legiones novas non improbare; nam Martiam et quartam nihil cogitantis praeter dignitatem et decus comproba
Abbreviated transcription (Latin):
potero: in quib etiã si nõ erunt insioie q̃ facilime ẽẽ poterũt arumus
tñ erit solicitus ut nicħ possit de officiis legationis actendere. S effugi
insioias ꝑrupi appeninus. nẽpe ĩ antonii ꝯgressum colloqũq uenien¬
du ẽ. quinã locus capietu: et si extra castra ceteri uiderut ego mor
tem actutu futurã puto. Noui hoĩs furore. Noui effrenata iuolẽtia
cuiꝰ acerbitas moꝵ ĩmanitasq nature nẽ uino quidẽ pmixta tem¬
ꝑan solet. hic ira demetiaq inflãmatus aohibito fr̃e lucło teterma
belua nũꝙͣ ꝓsecto a me siorlegas manus atq im pias abstaiebit. Me¬
mina collogiua et cũ acerrimis hostib et cũ grauissime dissitentib
petebant. Silla cu scipione inter cales et axanu cã alter nobibittito
latrotinio eque eẽ ut si hĩc nõ possumus aut ceten possunt meͣ posse dis¬

Expanded text:
potero? in quibus etiam si non erunt insidiae, quae facillime esse poterunt, animus potero? in quibus etiam si non erunt insidiae, quae facillime esse poterunt, animus tamen erit sollicitus, ut nihil possit de officiis legationis attendere. sed effugi insidias, perrupi Appenninum: nempe in Antoni congressum conloquiumque veniendum est. quinam locus capietur? si extra castra, ceteri viderint: ego me vix tuto futurum puto. Novi hominis furorem, novi effrenatam violentiam. cuius acerbitas morum immanitasque naturae ne vino quidem permixta temperari solet, hic ira dementiaque inflammatus adhibito fratre Lucio, taeterrima belua, numquam profecto a me sacrilegas manus atque impias abstinebit. memini conloquia et cum acerrimis hostibus et cum gravissime dissidentibus petebant. Sulla cum Scipione inter cales et Teanum, cum alter nobilitatis latrocinio aeque esse tuti? non possumus; aut, si ceteri possunt, me posse dif
Abbreviated transcription (Latin):
cafne Mp. ꝯseruauit sibi. T̃imide hoc dicam. scio eĩ ꝗduis i
lomacitoerꝓ posse Gertñ semł circũ sessus lectis ualentissim oru
satis uider cautus satis prouidus si me hiuc iteꝵ tã infesto tãq piculo¬
rus custodem se ꝓfiteatur. eñ sapiẽtes sui primũ capitis auĩt custode
eẽ oportere. Cum septus sis legib ⁊ iudicioꝵ metu nõ sũt oĩa timẽda
neq ad om̃s insidias p̃stoia querenda. Quis enĩ audet luci: quis in
militari uia: quis bene comitatum: Quis illustrem aggrẽdi: hec neq
hoc torẽ neq ĩ me ualent. Nõ modo eĩ penã nõ extimescit ꝗ mͥ iu
attulerit s etiam gloriã sperabit alationũ gregibus ⁊ p̃mia. Dec gͣ
ĩ urbe p̃uideo facilis ẽ circũspectus unde exeam quo ꝓ gredia quco
co dexteram. ꝗd ad siustram sit nũ iddem ĩ appeni tramitib facere

Expanded text:
ca conservavit sibi. timide hoc dicam; scio enim quidvis ca conservavit sibi. timide hoc dicam; scio enim quidvis homini accidere posse—verum tamen semel circumsessus lectis valentissimorum tur satis videri cautus, satis providus, si me huic itineri tam infesto tamque periculorum custodem se profiteatur, eum sapientes sui primum capitis aiunt custodem esse oportere. cum saeptus sis legibus et iudiciorum metu, non sunt omnia timenda neque ad omnis insidias praesidia quaerenda. quis enim audeat luci, quis in militari via, quis bene comitatum, quis inlustrem aggredi? haec neque hoc tempore neque in me valent. non modo enim poenam non extimescet qui mihi vim attulerit sed etiam gloriam sperabit a latronum gregibus et praemia. haec ego in urbe provideo: facilis est circumspectus unde exeam, quo progrediar, quid ad dexteram, quid ad sinistram sit. num idem in Appennini tramitibus facere
Abbreviated transcription (Latin):
ut nõ obstarent .r. pͥ. nequid arrogancius uidear dicere. Quod
cũ ita sit nichil ne mͥ de ꝑiculo meo cogifadũ putatis. Iec tũ ẽẽ
ĩ urbe ac domi tñ multa sepe temptata sũt ubi nõ solũ amicoꝵ
stoelitas s etiã uniu̾se ciuitatis oculi custodũt qd censetis cũ ite
ingressus epo longu p̃stim nullas ne insioias ꝑtimeseenoas: Tres
Tres ergo ut dixi uie. a suꝑo mari flaminia. ab infero aurelia me¬
dia cassia. Nuc q̃so attendite nũ aberret a ꝯiectura suspitio ꝑiculi
to e nec corpore. Si aut̃ aut domi ẽ aut nõ longe adomo certe
uitare. flãminia go si ancona ut drͣ uentidius uetierit potero¬
ne ariminũ tuto accedere: restat aurelia: hic ꝗdẽ ⁊ p̃scora hẽo
domesticis me parietib uix tueor sine amico. custodiis. itaq ĩ ur
statiũ. teneant᷑ alii castra regna pes bellicas. oderĩt hoste. Nos
cesimus anus est cũ oñs scełati me unũ petũt. Itaq ip̃i ne di

Expanded text:
ublicae, ne quid adrogantius videar dicere. quod cum ita sit, nihilne mihi de periculo meo cogitandum putatis? hic cum essem in urbe ac domi, tamen multa saepe temptata sunt, ubi me non solum amicorum fidelitas sed etiam universae civitatis oculi custodiunt: quid censetis, cum iter ingressus ero, longum praesertim, nullasne insidias extimescendas? tres tres ergo, ut dixi, viae: a supero mari Flaminia, ab infero Aurelia, media Cassia. nunc, quaeso, attendite num aberret a coniectura suspicio periculi te est nec corpore. si autem aut domi est aut non longe a domo, certevitare, tenere Flaminiam: quid, si Anconam, ut dicitur, Ventidius venerit, poterone Ariminum tuto accedere? restat Aurelia. hic quidem etiam praesiddomesticis me parietibus vix tueor sine amicorum custodiis. itaque in urstativum. teneant alii castra, gerant res bellicas; occiderint hostem; ncesimus annus est cum omnes scelerati me unum petunt. itaque ipsi, ne di
Abbreviated transcription (Latin):
dum est quia ĩ eãdem cadere suspitõem collega iuir clarissimus ñ pt̃.
Nicħ hoꝵ sit. nicħ suspicatur. bellũ gerit. ĩ atiestat. de sanguine ⁊d̾ spũ
decertat. ante ꝓuintiam sibi decretã audiet ꝙͣ potuert tp̃s ei pelt
datum suspicari. uereor ne excitus quoq ur̃. qui nõ delectus nectͣͣtate
brutum lumen ⁊ decus ciuitatis. qui ita ꝯseruandus ẽ ut o digiiu quod
celo delapsum ueste custodiis ꝯtinet᷑ quo saluo salui sumus futuri. hũc uł
in celum si fieri potent humenis nr̃is tollemus. ꝓuĩcias certe dignissimas
mobioitebixamus. Nic̃ qdagit̃ agamus. Agitur aũt̃ liberi ne uiuamus. an
martena obranus que certe ẜuituti anteponerda est duro iuimarditutẽ¬

Expanded text:
dum est quia in eandem cadere suspicionem conlega, vir clarissimus, non potest. dum est quia in eandem cadere suspicionem conlega, vir clarissimus, non potest. nihil horum scit, nihil suspicatur; bellum gerit, in acie stat, de sanguine et de spiritu decertat; ante provinciam sibi decretam audiet quam potuerit tempus ei rei datum suspicari. vereor ne exercitus quoque nostri qui non dilectus necessitate, Brutum, lumen et decus civitatis; qui ita conservandus est ut id signum quod de caelo delapsum Vestae custodiis continetur; quo salvo salvi sumus futuri. tunc vel in caelum vos, si fieri potuerit, umeris nostris tollemus; provincias certe dignissimas vobis deligemus; nunc quod agitur agamus. agitur autem liberine vivamus an mortem obeamus, quae certe servituti anteponenda est. quid? si e
Abbreviated transcription (Latin):
mu nicħ uolumus nͥ debruto cogitare. facis tu to qd̾ ẽ et eo maxime
incũbis. duas tñ res magnas p̃stim nõ modo agere uno tpr̃ s ne cogi¬
tando ꝗdem explicare quisꝙͣ pot. Incitare ⁊ flãmarertuũ istue pstintis¬
simum sticoium nõ to aliam ullam ex ꝑte curam trãsferre debenius it
Aode illis ẜmones hoĩu. Aode suspitões. adde inuidiam. Imitare me quẽ
tu semp laudasti qui instructam ornatamq a senatu piũtia deposu.
ut incerdiu patre omissa oĩ cogitacioẽ pestinguerem. Nemo erit
ꝑter unũ me qui cũ ꝓfecto. siquid intereẽ pritasses tua ꝓ sũma fanu¬
liaritate nr̃a comunicasses qui cpedat te enuito ꝓuĩtiam tͥ eẽ decoctã.
Want queso ꝓ tua singlari sapientia reprime famã atq effice ne to
qued nõ curas cuꝑe uideare. Quod quidẽ eo uehemencius tibi laboran.¬

Expanded text:
mum nihil volumus nisi de Bruto cogitare. facis tu id quidem et eo maxime mum nihil volumus nisi de Bruto cogitare. facis tu id quidem et eo maxime incumbis, intellego; duas tamen res, magnas praesertim, non modo agere uno tempore sed ne cogitando quidem explicare quisquam potest. incitare et inflammare tuum istuc praestantissimum studium, non ad aliam ulla ex parte curam transferre debemus. adde istuc sermones hominum, adde suspiciones, adde invidiam: imitare me quem tu semper laudasti: qui instructam ornatamque a senatu provinciam deposui ut incendium patriae omissa omni cogitatione restinguerem. nemo erit praeter unum me quicum profecto, si quid interesse tua putasses, pro summa familiaritate nostra communicasses, qui credat te invito provinciam tibi esse decretam. hanc, quaeso, pro tua singulari sapientia reprime famam atque effice ne id quod non curas cupere videare. quod quidem eo vehementius tibi laboran
Abbreviated transcription (Latin):
dedit. Otioso uo nicͥil agenti pͥuato obsecro te .l. cͦaes cũ ꝑitissi¬
mo hoĩe mͥ res ẽ qñ imꝑiũ senatus uedit. S de hoc ꝗde hactenus
ne pefragari hoĩ amicissimo ac de me optime merito uidear et si
quis potest refragai nõ mõ nõ petenti ueꝵ ⁊ iã recusanti. Illa uͦ¬
uita decernamus et si ĩ pottãtem quis antorui uenent ꝓpoĩta fint
tormẽta atq cruciatus. cũq haꝵr neꝵ om̃i decertacio ꝯsulib optimis
et fortissimis ꝯmissa ⁊ comendata sit asie ⁊ sirie mentio fiet ut aut sul¬
pitiora crimen aut inueore materiã dedisse iudeam̃. At uoͣ ita decer
tuub sit. C pansa sicut ẽ ao fortissimue uirũ ⁊ oĩu clarissiũ libandũ
tamẽ ueꝵ nã cogit te nectĩo referre aũ aliqñ ao dolabella ꝑseꝙͣdu
et ꝑtem aliqua ĩ asiam ⁊ synani destinane cure ⁊ cogitationis tueia¬
intenderes qs qm̃ fieri nõ pot̾ isto aĩo quẽ habes p̃stãtissaũ atq opee¬

Expanded text:
dedit. otioso vero et nihil agenti privato, obsecro te, L. Caesar—cum peritissimo homine mihi res est—quando imperium senatus dedit? sed de hoc quidem hactenus, ne refragari homini amicissimo ac de me optime merito videar. etsi quis potest refragari non modo non petenti verum etiam recusanti? illa  libertate, de vita decernamus, si in potestatem quis Antoni venerit, proposita sint tormenta atque cruciatus, cumque harum rerum omnium decertatio consulibus optimis et fortissimis commissa et commendata sit, Asiae et Syriae mentio fiet, ut aut suspicioni crimen aut invidiae materiam dedisse videamur? at vero ita decerntuus sit, C. Pansa, sicut est, ad virum fortissimum et omnium clarissimum liberandum, tamen rerum natura cogit te necessario referre animum aliquando ad Dolabellam persequendum et partem aliquam in Asiam et Syriam derivare curae intenderes. quod quoniam fieri non potest, isto te animo quem habes praestantissimum atque opti
Abbreviated transcription (Latin):
uos maximis sepe de rebus assentiamini consolor me
tam̃ qm̃ uobiscũ piter. et una cũ sapiẽtissimo ꝯsule 4¬
raui. Nã cũ duo ꝯsulares spem hon este pacis nob̾attu¬
lissent ꝙ erãt familiares .m. antonii ꝙ domestic noste
alꝙ etus uulnus qd nob̾ ignotũ eẽt iudebãtur. Apud
alteꝵ uxor liberi. alter cottoie litiãs mittere/ acciꝑe apte fauere ãtonio
His subito hortai ad pacem qd̾ iã diu nõ fecissent non sine cã uide¬
bant᷑. Accessit ꝯsuł hortator. atqui ꝯsuł si prudentia q̃rimus qui
minime falli poss. si iurtutẽ qui nullã pacem ꝓbaret nͥ cedẽte atq
uuctorsi magutitinẽ aĩ qui p̃ferret inortẽ ẜuituti. Uos ãt .ꝑ. cõ.
notã ĩme moras urõ ꝵ decpetoꝵ uidebimini ꝙͣ spe allata deditõi
ꝙͣ amiti patem appellarem alieni de imponendis nõ accipiẽdis loci¬
b sogitabe Auxerat at̃ incã qdem sꝑem credo ite ur̃a ꝙ doru

Expanded text:
vos maximis saepe de rebus adsentiamini, consolor me tamen quoniam vobiscum pariter et una cum sapientissimo consule erravi. nam cum duo consulares spem honestae pacis nobis attulissent, quod erant familiares M. Antoni, quod domestici, nosse aliquod eius volnus quod nobis ignotum esset videbantur. apud alterum uxor, liberi; alter cotidie litteras mittere, accipere, aperte favere Antonio. hi subito hortari ad pacem, quod iam diu non fecissent, non sine causa videbantur. accessit consul hortator. at qui consul! si prudentiam quaerimus, qui minime falli posset; si virtutem, qui nullam pacem probaret nisi cum cedente atque victo; si magnitudinem animi, qui praeferret mortavissimorum decretorum videbamini quam spe adlata deditionis quam amici pacem appellare mallent de imponendis, non accipiendis legibus cogitare. auxerat autem meam quidem spem, credo item vestram, quod domum
Abbreviated transcription (Latin):
simlis: oriens incendiũ qui restĩguerẽt sũmos iuros misimus. pepu¬
diasti. nũc ĩ tantã flãma tãq ĩueteratam mittamus: cũ locũ tͥ relic¬
tum nõmodo ad pacẽ s ne ad deditionẽ quioẽ feceris. Hãe ego epł̃a¬

Expanded text:
similis? Oriens incendium qui restinguerent summos viros misimus; repusimilis? Oriens incendium qui restinguerent summos viros misimus; repudiasti: nunc in tantam flammam tamque inveteratam mittamus, cum locum tibi reliquum non modo ad pacem sed ne ad deditionem quidem feceris? hanc ego ep
Abbreviated transcription (Latin):
mutinã expugnare cupiãt: Quto de pansa ⁊ hyrcioloquar: Caes singłari
pietate adolescens poterit ne se tenere ꝗn .d. beuti sanguine penas pitnaᷤᷤ
ꝑsequat᷑. Itaq fecerũt ut his littiͣs lectis ad munitiones ꝓpius accecẽt
ligit maximã pietatem ꝯẜuatione patrie ꝯtinei̾ ꝙ si pr̃ certatũ eẽt
quoꝵ ciõ nome extinctum ẽ Antonuls ne pocius ⁊ uentidius ꝑtes
ca es defenderent ꝙͣ pͥmus caes adolescens sũma pietate ⁊ memoria
parentis sui: deinde parisa ⁊ hyrcius qui qiͣ cornua duo tenuerunt
caes. tũ cũ ille uere ꝑtes uocabant᷑. Hee uo̾ que sũt ꝑtes cũ alterius.
italieq ꝑticio: Uenuamus aliquando ad clausula legatos uenire non
cui igne ferrũq minitatur cũ uenerĩt q̃ postulãt cognostam. Quĩ tu
abis ĩ malam pestem malũq cruiatũ. ad te quisꝙͣ ueniat nͥ uẽtidii

Expanded text:
Mutinam expugnare cupiant? quid de Pansa et Hirtio loquor? Caesar, singulari Mutinam expugnare cupiant? quid de Pansa et Hirtio loquor? Caesar, singulari pietate adulescens, poteritne se tenere quin D. Bruti sanguine poenas patrias persequatur? itaque fecerunt ut his litteris lectis ad munitiones propius accederent. legit maximam pietatem conservatione patriae contineri. quod si partium certusne potius et Ventidius partis Caesaris defenderent quam primum Caesar, adulescens summa pietate et memoria parentis sui, deinde Pansa et Hirtius, qui quasi cornua duo tenuerunt Caesaris tum cum illae vere partes vocabantur? hae vero quae sunt partes, cum alteris Italiaeque partitio? veniamus aliquando ad clausulam. ‘legatos venire non cui igni ferroque minitatur. 'cum venerint, quae postulant cognoscam.’ quin tu abis in malam pestem malumque cruciatum? ad te quisquam veniat nisi Ventidi