comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Puenit adnos qd siqͥs contra qͦslibet cdericos causa habett: despestis
corũ ep̃is. eosdẽ clericos intuo facias uidicio ex̾iberi. Qd siitai est: qͥa
ualde constat in congruũ. hac tibi auctoritate p̃cipimꝰ: uthoc denuo
facere ñ pͣfumas. Ded siqͥs contra quẽ libet dericũ causã habuerit:
ep̃m ipsius adeat. ut aut ipse cognoscat: aut certe ab ipso iudices
deputent᷑. aut si abhoc fortasse ad arbitros eundũ est: partes adeligen¬
dos iudices. abipso executio deputata cõpellat. Siqͥs uͭ uł clericus
uellaicꝰ contra ep̃m causa habuerit: tunctẽ int̾ponere debes. ut int̾
eos aut ipse cognoscat. aut certe admonente sibi udices eligant.
Ta si sua uniciuq ep̃o iuris dicio ñseruat᷑: qͥd aliud agit̃. nisi ut ꝑnos
neminẽ relinquebat. sic nimirũ falsarũ delatorẽ regulari

Expanded text:
« Pervenit ad nos, quod si quis contra quoslibet clericos causam habeat, despectis « Pervenit ad nos, quod si quis contra quoslibet clericos causam habeat, despectis eorum episcopis, eosdem clericos in tuo facias judicio exhiberi. Quod si ita est, quia valde constat esse incongruum, hac tibi auctoritate praecipimus ut hoc denuo facere non praesumas; sed si quis contra quemlibet clericum causam habuerit, episcopum ipsius adeat, ut aut ipse cognoscat, aut certe ab ipso judices deputentur. Aut si ob hoc fortasse ad arbitros eundum est, partes ad eligendum judicem ab ipso executio deputata compellat. Si quis vero, vel clericus, vel laicus, contra episcopum causam habuerit, tunc te interponere debes, ut inter eos aut ipse cognoscas, aut certe, te admonente, sibi judices eligant. Nam si sua unicuique episcopo jurisdictio non servatur, quid aliud agitur, nisi, ut per neminem relinquebat, sic nimirum falsarium delatorem regulari
Abbreviated transcription (Latin):
homosũ Sedcũ ananiȩ & saphirȩ culpã repꝑit: max qͣnta poten¬
tia suꝑ cȩt̾os excreuisset ostendit. Uerbo nãq eorũ uitã ꝑculit:
quã sp̃u ꝑscrutante dep̃hendit. Et sũ mũ sẽ intra ȩccłam contra
peccata recoluit : qd honore sibi uehemt᷑ impenso. corã bene agentib
hiczelus ultionis ius aperuit potestatis. Et paulo post.S ed cum
delin quentes subditos p̃positi corrigunt. restat necesse: ut sollictte
adtendant: quatenꝰ ꝑ disciplinȩ debitũ culpas qͥdẽ iure potestatis
feriant. sedꝑ humilitatis custodiã ȩquales sẽ ipsis frib qͥ corrigunt᷑
agnoscant. Quã uis plerũq etiã dignũ est ut eosdẽ qͥs corrigimus.
tacita nob̾ cogitatione pferamus. Illorũ nãq ꝑnos uitia disciplinȩ
uigore feriuntur: inhis u̾ quȩ ipsi cõmitimꝰ. ne uerbi qͥdẽ ab aliquo
imiectione laceram̃. Tanto gͦ apud dñm obligatiores sumꝰ: quanto
apud homines inulte peccamus

Expanded text:
mox quanta potentia super caeteros excrevisset ostendit . Verbo namque eorum vitam perculit, quam spiritu perscrutante deprehendit; et summum se intra Ecclesiam contra peccata recoluit; quod, honore sibi vehementer impenso, coram bene agentibushic zelus ultionis jus operuit potestatis. » Et paulo post: « Sed cum delinquentes subditos praepositi corrigunt, restat, necesse est, ut sollicite attendant, quatenus per disciplinae debitum culpas quidem jure potestatis feriant, sed per humilitatis custodiam aequales se ipsis fratribus qui corriguntur agnoscant, quamvis plerumque etiam dignum est ut eosdem quos corrigimus tacita nobis cogitatione praeferamus. Illorum namque per nos vitia disciplinae vigore feriuntur; in his vero quae ipsi committimus ne verbi quidem ab aliquo invectione laceramur. Tanto ergo apud Deum obligatiores sumus, quanto 144 apud homines inulte peccamus.
Abbreviated transcription (Latin):
Eed plerũq rector eo ipso qͥ cȩõs pͣminet: elatione cogitationis intu¬
mescit. Et dũ adusũ cuncta sub iacent: dũ ad uotũ uelocit̾ iussa
cõplent᷑. dũ om̃s subditi si qua bene gesta s̃ laudib effer̃. malegestis
autẽ nulla auctoritate contradict. dñ plerũq latdant etiã quȩ
repbare debuerant: seductꝰ adhis quȩ infra suppetmt: supra se
animꝰ tollit᷑: &dũ foras imm̃so fauore circu̾ditor. intꝰ ueritate
uacuat᷑: atq oblitꝰ sui inuocessẽ spargit alienas. talemq sẽ credit:
qͥlẽ foris audit. non qualẽ intus discernere debuit. Sub iectos
despicit. eosq aequales sibi naturȩ ordine ñ agnoscit: & qͦssorte
potestatis excesserit. transcendisse se etiã uitȩ meritis credit: cinc̾tis
se estimat amplius saꝑe. qͥb: sẽ uidet ãplius posse. Inqͦdã quippe

Expanded text:
Sed plerumque rector eo ipso quo caeteris praeeminet, elatione cogitationis intuSed plerumque rector eo ipso quo caeteris praeeminet, elatione cogitationis intumescit. Et dum ad usum cuncta subjacent, dum ad votum velociter jussa complentur, dum omnes subditi, si qua bene gesta sunt, laudibus efferunt, male gestis autem nulla auctoritate contradicunt; dum plerumque laudant etiam quae reprobare debuerant, seductus ab his quanimus tollitur; et dum foris immenso favore circumdatur, intus veritate vacuatur; atque oblitus sui, in voces se spargit alienas; talemque se credit, qualem foris audit, non qualem intus discernere debuit; subjectos despicit, eosque aequales sibi naturae ordine non agnoscit; et quos sorte potestatis excesserit, transcendisse se etiam vitae meritis credit; cunctis se aestimat amplius sapere, quibus se videt amplius posse. In quodam quippe
Abbreviated transcription (Latin):
pensare c̃ditionis: nec p̃ ẽẽ hominib gaudeant. sed prod esse
Antiqͥ & enĩ patres nr̃i. non regͥes hominũ: sed pastores pecorum
fuisse memorantur. Sed cũ noe dñs filiisq diceret: crescite & mul¬
tiplicamini & replete cerrã: ꝓtinus adiunx̃. & terror ur̃ ac tremor
animalia tertȩ pͣcipit᷑: ꝓfecto ẽẽ suꝑ homines ꝓhibetur: Homo
eidicit̾ ut abanimalib & ñ abhomine timeatur: qͥa c̃tra naturam
suꝑbiresabaeqͣli uelle timeri. Ei tam̃ necesse ÷ ut rectores a subditis
timeant̾: qͣndo abeis dm̃ minime timeri dephendunt. ut humana
ultẽ formidine peccare metuant: qͥdiuina udicia ñ formidant.
Aequaquã ta pͣpositi ex hoc quȩsito timore suꝑbiunt: in qͦ ñsuigłam.¬
sea subiectorũ iusticiã quȩr̃ Aneo enĩ qd̾ metũ sibi aꝑuerse in uentib
puirte bestiales s̃ subditi exea debent etiã formidini lacere substrati.

Expanded text:
pensare conditionis, nec praeesse se hominipensare conditionis, nec praeesse se hominiAntiqui etenim patres nostri non reges hominum, sed pastores pecorum fuisse memorantur, et cum Noe Dominus filiisque ejus diceret: « Crescite et multiplicamini, et replete terram, » protinus adjunxit: « Et terror vester ac tremor animalia terrae praecipitur, profecto esse super homines prohibetur. Homo ei dicitur ut ab animalibus et non ab hominibus timeatur, quia contra naturam superbire est ab aequali velle timeri. Et tamen necesse est ut rectores a subditis timeantur, quando ab eis Deum minime timeri deprehendunt; ut humana saltem formidine peccare metuant, qui divina judicia non formidant. Nequaquam namque praepositi ex hoc quaesito timore superbiunt, in quo non suamubjectorum justitiam, quaerunt. In eo enim quod metum sibi a perverse viventibus parte bestiales sunt subditi, ex ea debent etiam formidini jacere substrati.
Abbreviated transcription (Latin):
sescire testatis. Si scriptis iudicatũ esti & partib psentib senten
auctoritatissuȩ magnitudine nullomodo minuebat: qͥn potius
multiplicit̾ laborabat. & quãuis int̃ culpabiles auctoritatẽ sui
poratus cognosceret: tam̃ int̾ insontes ep̃os sẽp̃bebat prorsꝰ equalẽ
Quaꝓpt̾ loħ̃i siracusano ep̃o: int cęt̾a scribrid ait. Qd̾ pͥm bizacenꝰ¬
inuenitur. nescio qͥs ei ep̃s subiectꝰ nonsit. Cũ uͦ culpa ñ exigit
om̃sep̃i scđm rationẽ humilitatis aeqͣles sumꝰ. & cȩta.
łim in libro regulȩ pastoralis. Liquet inqͥt qd̾ om̃s homines nab
aeqͥles genuit: sed uariante meritorũ ordine. alios ali isculpa pͥs¬
ponit: Ipsa autẽ diuersitas quȩ accessit ex uitio diuino nidicio
dispensat᷑: ut qͥa om̃is homo aequestare ñualet. alt̾ regat᷑ ab alto
Un de cuncti qͥp̃sunt ñ in se potestatẽ debent ordinis. sed ȩqͣlitium

Expanded text:
se scire testati sunt, si scriptis judicatum est, et partibus praesentibus sententia se scire testati sunt, si scriptis judicatum est, et partibus praesentibus sententia auctoritatis suae magnitudine nullo modo minuebat, quin potius multipliciter roborabat. Et quamvis inter culpabiles auctoritatem sui prioratus agnosceret, tamen inter insontes episcopos se praebebat prorsus aequalem. Quapropter Joanni, Syracusano episcopo, inter caetera scribinvenitur, nescio quis ei subjectus non sit; quum vero culpa non exigit, omnes secundum rationem humilitatis aequales sumus. C.m in libro Regulae Pastoralis: « Liquet, inquit, quod omnes homines natura aequales genuit, sed variante meritorum ordine, alios aliis culpa postponit. Ipsa autem diversitas quae accessit ex vitio divino judicio dispensatur, ut quia omnis homo aeque stare non valet, alter regatur ab altero. Unde cuncti qui praesunt non in se debent potestatem ordinis, sed aequalitatem
Abbreviated transcription (Latin):
sona absens est. & gesta quȩadnos transmisistis nob̾ sicut p̃fati
sumꝰ idonee satis facere ñuident᷑. temere aliqͥd de ep̃i ꝑsoNa
decernere nec debemꝰ nec possum us Deqd̾ absit rep̃hensibiles inue¬
niam̃ in nr̃is: qͥb aliorũ iure cõpetit retractare sententias
nrao loħi defensori. post aliqua. Quia inqͥt stephanus ep̃s
inodio suo quȩdã ficta. & defalsis sẽ capituilis accusatu. neq aliqͥo
ordinabilit̃ factum. sed in iuste se asserit condẽnatũ: diligenter
quȩrendũ est. Prmo. si uidiçiũ ordinabilit̃ efi habitũ Di alii
exilio uel deposicione fuit: si eop̃sente subiure iurando contra
dendi & defendendi se habuit. Sed & deꝑsonis accusantiũ actest¬
ficantiũ subtilit̾ quȩrendũ est: cuiꝰ conditionis. cuiusue opinioni
aut ne inopessint: neforte aliquas contra p̾fatũ ep̃m inimicitias
habuissent. Utrũ testimoniũ exauditu dixer̃: aut cete specialit᷑

Expanded text:
sona absens est, et gesta quae ad nos transmisistis, nobis, sicut praefati sona absens est, et gesta quae ad nos transmisistis, nobis, sicut praefati sumus, idonee satisfecisse non videntur, temere aliquid de episcopi persona decernere, nec debemus nec possumus: ne, quod absit, reprehensibiles inveniamur in nostris, quibus aliorum jure competit retractare sententias. » Item Joanni defensori post aliqua: « Quia, inquit, Stephanus, episcopus, in odio suo quaedam ficta, et de falsis se capitulis accusatum, neque aliquid ordinabiliter factum, sed injuste se asserit condemnatum, diligenter quaerendum est primo si judicium ordinabiliter est habitum, si alii exilio, vel depositidendi et defendendi se habuit. Sed et de personis accusantium ac testificantium subtiliter quaerendum est cujus conditionis, cujusve opinionis, et ne inopes sint, ne forte aliquas contra praefatum pastorem inimicitias habuissent, utrum testimonium ex auditu dixerint, aut certe specialiter
Abbreviated transcription (Latin):
posse sufficere: non leuis res agitur: ut incaute uel intrans cursu
debeat diffiniri. Nãgraue ÷ satis & indeced. ut in re dubia certa
dicat᷑ sententia. Et hec qui dẽ gesta ẽẽ poterad ad diffiniendũ idonea:
si ea accusati ea confessio sequeretur. Sitam̃ eandẽ confessionẽ
subtilitas examinis ex occultis eiceret: & ñ afflictio uebeneNs
extorqueret E requent᷑ hoc ait ut noxiosse fateri etiã cogantur
innoxii. Nã post quã prȩfatus ep̃s ut dicit᷑ cruciari custodia
cremariq famesẽ asserit. scire debetis siita est: utrũ noceat
sisic fuerit exorta c̃fessio. Nũ qͥd qͣndo sententiã tales causae
suscipiunt. & ad sedẽ apłicã appellat᷑. non & ꝑsona quȩ iudicat᷑
p̃senᷤ est : ut districtissime atq ab om̃i latere ueritas reqͥratur.
int̾ius & cũ om̃i est diligentia ꝑscrutanda. Et ideo p̾stquã & ꝑ¬

Expanded text:
posse sufficere, non levis res agitur ut incaute vel in transcursu posse sufficere, non levis res agitur ut incaute vel in transcursu debeat definiri. Nam grave est satis et indecens ut, in re dubia, certa dicatur sententia. Et haec quidem gesta esse poterant ad definiendum idonea, si accusati ea confessio sequeretur, si tamen eamdem confessionem subtilitas examinis ex occultis eliceret, et non afflictio vehemens extorqueret, quae frequenter hoc agit ut noxios se fateri etiam cogantur innoxii. Nam postquam praefatus episcopus, ut dicitur, cruciari custodia, cremarique fame se asserit, scire debetis, si ita est, utrum noceat, si sic fuerit extorta confessio. Nunquid quando sententiam tales causae suscipiunt, et ad sedem apostolicam appellatur, non et persona quae judicatur praesens est, ut districtissime atque ab omni latere veritas requiratur, interius et cum omni est diligentia perscrutanda? Et ideo postquam per
Abbreviated transcription (Latin):
sim constantio ep̃o mediolanensi. Belictis epłis quas ad nos ꝑmari.¬
nũ latorẽ p̃sentiũ transmisistis: gratã ciob̾ fuisse sollicitodinẽ uram
a nob̾ ita est nominandꝰ ꝑuenit: dissimulare minime ꝑtulistis
Sedqualis fuit in reqͥsitione cura: sitalis fuisset indiscussione subtili¬
tas. nihil ex hõc qd̾ deeo dictũ est fuisset ãbiguũ: sed utrũ uerum
an eẽt cõpositũ patuisset. Quia iã contra ipsũdudũ insicilia apud
reuerendȩ memoriȩ frẽm nr̃m maximianũ ep̃m: talis quȩstio ut cog¬
nouimꝰ mota est. Ded qr causa ipsitis subtili om̃ino inuestigatione
quȩ sitaest̃ iuentꝰ est innoced. qͥfuerat accusatꝰ incrimine. Nunc
ugitur qm̃ illa quȩ contra eũ dictaest ñ sub illa quadictnt distric¬
tone quęsita est. & gesta quȩ ex inde apud fr̃nitatẽ ut̃am confec¬
tasunt. neque ad condẽ nationẽ. neq ad absolutionẽ ciꝰ ꝓbantur

Expanded text:
» Item Constantio, episcopo Mediolanensi: « Relectis epistolis quas ad nos per Marin» Item Constantio, episcopo Mediolanensi: « Relectis epistolis quas ad nos per Marinianum latorem praesentium transmisistis, gratam nobis sollicitudinema nobis ita est nominandus, pervenerunt, dissimulare minime pertulistis. Sed qualis fuit in requisitione cura, si talis fuisset in discussione subtilitas, nihil ex hoc quod de eo dictum est fuisset ambiguum, sed utrum verum an esse compositum patuisset. Quia jam contra ipsum dudum in Sicilia apud reverendae memoriae fratrem nostrum Maximianum, episcopum, talis quaestio, ut cognovimus, mota est. Sed quia causa ipsius subtili omnino investigatione quaesita est, inventus est innocens, qui fuerat aecusatus in crimine. Nunc igitur, quoniam illa quae contra eum dicta sunt non sub illa qua decuit districtione quaesita sunt, et gesta quae exinde apud fraternitatem vestram confecta sunt, neque ad condemnationem neque ad absolutionem ejus probantur
Abbreviated transcription (Latin):
criminalib accusatũ: Et nullis canonicis ꝓbationib ex quisitis.
nec sacerdotalis concilii ꝓueniente iudicio: eũ honoris officio non
nisi iustis excausis concors sacerdotũ subiouere sententia: ortam̃
frat̃nitatẽ utãm. ut p̃fatũ uirũ exeodẽ inqͦ detrii sus÷ eici faciatis
exilio: causamq eiꝰ in episcopali discriptione requiri: Et si inbis
inqͥb accusatꝰ ÷ canonica fuerit ꝓbatione c̃ uictꝰ canonica ꝓculdubio:
ultione plectendus. Qd̃ si alias quãdeeo estimatũ est sẏ nodali
fuerit inqͥsitione cõꝑtũ : necesse est ut & criminatores iusti distri¬
tionẽ iuris exhorreant. & incriminatis innocentiȩ suȩ seruentur
illibata suffragia. Executionẽ uͦ ante fati negocii. antonino
sub diacono nr̃o ex nr̃a p̃ceptione mandauimꝰ: qͣtenꝰ eiꝰ instan¬
tia & quȩs̃ legib canonicis placita decernant᷑ ee decretauau¬
te dno
mancipent᷑ effectui

Expanded text:
criminalibus accusatum, et, nullis canonicis probationibus exquisitis, criminalibus accusatum, et, nullis canonicis probationibus exquisitis, nec sacerdotalis consilii praeveniente judicio, eum honoris officio non ere sententia, hortamur fraternitatem vestram ut praefatum virum ex eodem in quo detrusus est ejici faciatis exsilio, causamque ejus episcopali disceptatione perquiri. Et si in his in quibus accusatus est canonica fuerit probatione convictus, canonica procul dubio est ultione plectendus. Quod si alias quam de eo aestimatum est synodali fuerit inquisitione compertum, necesse est ut et criminatores justi districtionem juris exhorreant, et incriminato innocentiae suae serventur illibata suffragia. Exsecutionem vero ante fati negotii Antonino subdiacono nostro ex nostra praeceptione mandavimus, quatenus ejus instantia et quae sunt legibte Domino, mancipentur effectui.
Abbreviated transcription (Latin):
nebat: immo ꝓqualitatib delictorũ. uenialit̾ cõmunione pͥua¬
bit Unde ioħi ep̃o callio politano: post aliqͦ scribex ait Matricula
uis ex inde post octom̃ses hanc obisse ñcrelamus: tamen qͥa eam
contra ꝓpositi sui ordinẽ huiusmodi fectt affligiduob hunc
mensib amissarũ sollennitate suspende. Utud hȩ ẽi uerecuind.
qualẽ sẽ decętero exhibere possit instituat
IUMIMO suꝑsacerdotũ criminib erat aliqͥd uentilandũ: cũ sũma
districtione grandiq cautela GLEBORIUS unius cuiusq capitub
modulos quȩred. sententiã suã magis difficulter quã faciliter
ꝓmulgabat. Unde natali salonitano ep̃o scribe ᷤ ant Dũ cuncti
In qͥb: nontã dehumilib constitutis quãdediuinȩ quodam modo
benedictionis refragatione tẽptatur. Nuntiatũ siqͥdẽ nobis est
florentiũ eprtauranȩ ciuitatis ep̃m aqͥbusdã fuisse incausis

Expanded text:
nebat, imo pro qualitatibus delictorum venialiter communione privanebat, imo pro qualitatibus delictorum venialiter communione privabat. Unde Joanni, episcopo Callipolitano, post aliqua scribens, ait: « Matricuvis exinde post octo menses hanc obiisse non credamus, tamen, quia eam contra propositi sui ordinem hujusmodi fecit affligi, duobus hunc mensibus a missarum solemnitate suspende, ut vel haec cum verecundia, qualem se de caetero exhibere possit, instituatuper sacerdotum criminibus erat aliquid ventilandum, cum summa districtione, grandique cautela Gregorius uniuscujusque capituli modulos quaerens, sententiam suam magis difficulter quam faciliter promulgabat. Unde Natali, Salonitano episcopo, scribens, ait: « Cum cuncta in quibus non tam de humanis constitutis quam de divinae quodam modo benedictionis refragatione tractatur. Nuntiatum siquidem nobis est Florentium, Epidauritanae civitatis episcopum, a quibusdam fuisse in causis
Abbreviated transcription (Latin):
reseruatis legib iudicatũ : tam̃ post hȩc magis contra ꝑsonã fr̃nita¬
tis tuȩ aquã non iuste sẽ sacerdotii gradu flagitabat ẽc dorectũ.
cassatis pͥus atq adnihilũ redactis p̃dictȩ sententȩtuȩ decretis :
exbeati Petri apłorũ pͥncipis auctoritate decernimus xxx
dierũ spatio sacratẽ cõmunione pͥuatũ. ab om̃i potonte dõ nr̃o
tanti excessus ueniã cũ sũma poenitentia lacrimis exorare
Qd̾ sibanc sententiã nr̃am tẽ cognouerimꝰ implesse remissius:
non iãtantũ in iusticiã. sed & contumaciã fr̃nitatis tuȩ cognoscas
atq legibus subsistente dãNatũ. in suo loco atq ordine reuerti
xp̃o comitante disponimus: ut nec illi frͣnitatis tuȩ noc eat ẽtra
iusticiȩ tramitẽ ꝓlata sententia. nec caritastua ꝓplacanda futi
indignatione iudicis in correcta remancat

Expanded text:
reservatis legibus est judicatum: tamen post haec magis contra personam fraternitareservatis legibus est judicatum: tamen post haec magis contra personam fraternitatis tuae, a qua non juste se a sacerdotii gradu flagitabat esse dejectum, cassatis prius atque ad nihilum redactis praedictae sententiae tuae decretis, ex beati Petri apostolorum principis auctoritate decernimus triginta dierum spatio sacra te communione privatum, ab omnipotente Deo nostro tanti excessus veniam cum summa poenitentia ac lacrymis exorare. Quod si hanc sententiam nostram te cognoveris implevisse remissius, non jam tantum injustitiam sed et contumaciam fraternitatis tuae cognoscas, neque legibus subsistente damnatum, in suum locum atque ordinem reverti, Christo comitante, disponimus: ut nec illi fraternitatis tuae noceat contra justitiae tramitem prolata sententia, nec charitas tua pro placanda futuri indignatione judicis incorrecta remaneat.
Abbreviated transcription (Latin):
Sed scd̾m scripta decessoris nr̃i. siqua causa uelfidei uelctiminis
uel pecuniaria aduersus p̃fatũ adrianũ consacerdotẽ nr̃m potu¬
erit euenire. uel ꝑ eos qͥ nni sunt uelfuerint in urbe regia respon¬
sales simedio cris est quȩstio cognoscat᷑: uelhiic ad apłicam sedẽ si est
ardua deducatur : qͣtinꝰ nr̃ȩ audientiȩ sententia decidatur. Quod
si contrabȩc quȩstatuimꝰ. qͣlibet tẽpr̃. qualibet occasione uel sup̃¬
reptione uenire tẽptaueris. sacratẽ cõmunione pͥuatũ. nec eam tẽ
excepto ultimo uitȩ tuȩ tẽpͣr. nisi concessa romani pontificis de¬
cernimꝰ iussione reciꝑe. Haec enĩ consona scĩs patrib definitione
sincimus: ut qͥsacris nescit oboedire canonibus. necsacris aminis¬
thebanȩ ciuitatis ep̃s a con sacerdotib suis uelut ab hostib: ꝑtulit.
in romanã cuntatẽ c̃fugit: Et licet aduersus iołm larisseum

Expanded text:
et secundum scripta decessoris nostri, si qua causa vel fidei vel criminis et secundum scripta decessoris nostri, si qua causa vel fidei vel criminis vel pecuniaria, adversus praefatum Hadrianum consacerdotem nostrum potuerit evenire; vel per eos qui nostri sunt vel fuerint in urbe regia responsales, si mediocris est quaestio, cognoscatur; vel huc ad apostolicam sedem, si est ardua, deducatur: quatenus nostrae audientiae sententia decidatur. Quod si contra haec quae statuimus, quolibet tempore seu qualibet occasione vel surreptione venire tentaveris, sacra te scias communione privatum; nec eam te, excepto ultimo vitae tuae tempore, nisi concessa Romani pontificis decernimus jussione recipere. Haec enim consona sanctis Patribus definitione sancivimus, ut qui sacris nescit obedire canonibus, nec sacris adminisThebanae civitatis episcopus, a consacerdotibus suis velut ab hostibus pertulit, in Romanam civitatem confugit. Et licet adversus Joannem, Lariss
Abbreviated transcription (Latin):
ioħe larisseo ep̃is intuste depositũ nonsolũ sedi ꝓpͥȩ reddidit:
uerũ etiam ipsius aeccłam romano uri defenden: alarissci ep̃i
contra sacerdotales mores odio laborasse : & nullo urȩ pecuniarus
in causis eũ fr̃nitatis tuȩ condẽratũ fuisse sententia. Quiagͥ &
abante fato loħe pͥme iustinianȩ ep̃o contra ius canonesq depositus.
honorissui gradu carere ñ potuit: insua eũ reformari a eccła. atq
in ꝓyͥȩ dignitatis ordine decreuimꝰ reuocari. Et cũ oportus sectẽ¬
ex eo dñici corꝑis cõmunione pͥuari: qͥd monitione sc̃ę memoriȩ
decessorism ei contẽpta. Perquã eũ aeccłamq eiꝰ detͥueͤ iris dicione
potestatis ex emit: Rursus meis aliqͥdtibi iuris ditionis seruare
p̃sũp seris : tam̃ nos humanius decernentes. cõmunionesq t̃ sacra-¬
mentũ interim conseruantes: decernimꝰ ut fr̃nitas tui abeo eccłiq
eius omnẽ ante habitȩ suȩ potestitẽ iuris dicionis ab fiNeat

Expanded text:
 non solum sedi propriae reddidit, verum etiam ipsius ecclesiam Romano jure defendens, a Larissaei episcopi contra sacin causis eum fraternitatis tuae condemnatum fuisse sententia. Quia igitur et ab antefato Iohanne primae Iustinianae episcopo contra ius canonesque depositus honoris sui gradu carere non potuit, in sua eum reformari aecclesia atque in propriae dignitatis ordinem decrevimus revocari. Item: Non poteex eo Dominici corporis communione privari, quod, admonitione sanctae memoriae decessoris mei contempta, per quam eum Ecclesiamque ejus de tuae jurisdictione potestatis exemit, rursus in eis aliquid tibi jurisdictionis servare praesumpseris, tamen nos humanius decernentes, communionisque tibi sacramentum interim conservantes, decernimus ut fraternitas tua ab eo Ecclesiaque ejus omne
Abbreviated transcription (Latin):
nr̃ȩ tediũ de aet̾na patria inuicẽ loquendo releuemꝰ. DeNiq¬
studiosissimꝰ pat̾ GRIGORIES tã diupenes mauriciũ imꝑatorem sug¬
gestionib suis imminutt: donec post multorũ annorũ curricula
magnuis anastasius throno ꝓpͥo redderetur. Cui congratulabindꝰ
rescripsit diceu. Gła in excelsisdõ. & int̾ra pux haminib bonȩ uo¬
luntatis: Quia magnꝰ ille flu uius qͥqͦndam arentia antio chiae
saxa reliquęrat. ad ꝓpͥũ aluicũ reuersus. sub iectas & iuxta posi¬
tas ualles rigat: ut unũ tricesimũ. aliud sexagesimũ. aliud
uero centesimũ fructũ ferat.¬

Expanded text:
vestrę tedium de ęterna patria invicem loquendo relevemus. Ivestrę tedium de ęterna patria invicem loquendo relevemus. Istudiosissimus pater Gregorius tandiu penes Mauricium imperatorem suggestionibus suis imminuit, donec post multorum annorum curricula magnus Anastasius in throno proprio redderetur. Cui congratulabundus rescripsit, dicens: « Gloria in excelsis Deo, et in terra pax hominibus bonae voluntatis, quia magnus ille fluvius qui quondam arentia Antiochiae saxa reliquerat, ad proprium alveum reversus, subjectas et juxta positas valles rigat, ut unum trigesimum, aliud sexagesimum, aliud vero centesimum ferat
Abbreviated transcription (Latin):
iurilit̃ defendebat: in iusteq deiectos. ñ solũ int᷑ pͤositos ñ habebat:
uerũ etiã pristinis gradib auctoritatissuȩ pͥuilegio reformabat.
Nã anastasi ũ antiochenũ patri archã qͥ ioħm constantino politanũ
p̃sulẽ uoce liberarepͣhendeN. imꝑitoris iustini iussu detrusus
mexiliũ ab ipsis ioħis papȩ tẽporib uisq ad sui pontificatꝰ tẽpori
ꝑmanebat: mox ut sũ mũ sacerdotiũ meruit. int̾ patri arthas
eũ reputan scriptis talib animauit. Prȩterea inqͥt sicuti patri¬
ex uoluntate hominũ putamini ñ esse. Itẽ eidẽ in alia epła pͦst
non nulla scribeð ait. Er̃nitati tuȩ in dico. q aserenissimis qͣntis¬
ualui p̃cib postulaui ut uos honore ꝓpͥo restitutd̃s adsc̃i Petri
aploꝵ pͥncipis limina uenire. & qͦ usq ita dõplacuerit hic mecu
uiuere c̃ceda̾t: Quatenꝰ dũ uos uidere meruero. ꝑegrinationis

Expanded text:
viriliter defendebat, injusteque dejectos non solum inter depositos non habebat, viriliter defendebat, injusteque dejectos non solum inter depositos non habebat, verum etiam pristinis gradibus auctoritatis suae privilegio reformabat. Nam Anastasium, Antiochenum patriarcham, qui Joannem Constantinopolitanum praesulem voce libera reprehendens, imperatoris Justini jussu detrusus in exilium, ab ipsis Joannis papae temporibus, usque ad sui pontificatus tempora permanebat, mox ut summum sacerdotium meruit; inter patriarchas eum reputans, scriptis talibus animavit: « Praeterea, inquit, sicut patriex voluntate hominum putamini non esse. » Item eidem in alia epistola post nonnulla scribens: « Fraternitati tuae indico quia a serenissimis domivalui precibus postulavi, ut vos honore restituto ad sancti Petri, apostolorum principis, limina venire et, quousque Deo ita placuerit, hic mecum vivere concedat, quatenus dum vos videre meruero, peregrinationis
Abbreviated transcription (Latin):
neat: & ase concessa aliis suaura ñminuat. Sedcũ post annos aliqͦt
constantius functo insignit᷑ pontificio dormisset in dño: clerus
&e plebs mediolanensis: ds̃ dedit diaconẽ eligentes abagilulfo rege
terrerentur: Quatenus illũ eligerent quẽ langobardorũ barbaries
uoluisset Atilli decretũ suũ GRESORiO dirigentes consiliũ & licentiam
petunt. Quib ipse int̾ cȩta sic rescripsit Pllud qd̾ uob̾ abagilul fo
indicastis scriptũ. dilectionẽ urãm non moueat. Nã nos in homine
qͥnon acatholicis & maxime langobardis eligitur. nulla p̃bebimus
ostenditur. sielectus atalib ordinatur. Et post pauca. Ut igitur
mordinando ds̃dedit diaconẽ qͥauob̃ electꝰ est. nulla possit mora
contingere : pantaleonẽ notariũ nr̃m transiisimus. qͥ eu ut mo-¬
ris est adnitente consessus nr̃i auctoritate faciat consecrari.
bad uersis potestatib p̃grauatos fortissimꝰ miles xp̃i GRICORIUS

Expanded text:
neat, et a se coneat, et a se coConstantius functo insigniter pontificio dormisset in Domino, clerus et plebs Mediolanensis Deusdedit diaconem eligentes ab Agilulfo rege terrerentur, quatinus illum eligerent, quem Languobardorum barbaries voluisset; at illi decretum suum Gregorio dirigentes consilium et licentiam petunt; quibus ipse inter cetera sic rescripsit: 'Illud, quod vobis ab Agilulfo indicatis scriptum, dilectionem vestram non moveat. Nam nos in homine, qui non a catholicis et maxime a Langobardis eligitur, nulla ratione coostenditur, si electus a talibus ordinatur' Et pin ordinando Deusdedit diacono, qui a vobis electus est, nulla possit mora contingere, Pantaleonem notarium nostrum transmisimus, qui eum, ut moris est, annuente consensus nostri auctoritate, faciat consecrari. » 25. Ab adversis potestatibus praegravatos fortissimus miles Christi Gregorius
Abbreviated transcription (Latin):
multi plices curas cilla nos ualde sollicitat: ubi ad consetran.¬
dũ antistitẽ nr̃m expectat᷑ arbitriũ. Defuncto gͥ laurentio
aeccłȩ mediolanensis ep̃o. sua nobis relatione clerus innotuit.
inelectione sẽ filii nr̃i constantii diaconi sui unanimit᷑ consen¬
sisse. Sedqm eadẽ non fuit subscripta relatio: neqͥd qd̃ ad cau¬
telam ꝑtinet omittamus. Ie circo huiꝰ p̃cepti auctoritate
sustultum. genuamtẽ ꝓficisci necesse est. E ⁊qͥa multi illic
mediolanensium co acti langobardorũ barbatica feritate c̃sistunt.
corĩitẽ uoluntates oportet conuocatis eis in cõmune ꝑscrutari:
asinulla eos diuersitas ab electionis unitate disterminat. Siqͥdẽ
inp̃dicto filio nr̃o constantino om̃ui uoluntates atq consens ꝑdurare
auctoritatis assensu solatiante dño facias consecrari: Quatenus
huius modi seruata consuetudine. & apłica sedes ꝓpͥũ uigorẽ reci¬

Expanded text:
multiplices curas et illa nos valde sollicitat, ubi ad consecranmultiplices curas et illa nos valde sollicitat, ubi ad consecrandum antistitem, nostrum exspectatur arbitrium. Defuncto igitur Laurentio, Ecclesiae Mediolanensis episcopo, sua nobis relatione clerus innotuit in electione se filii nostri Constantii, diaconi sui, unanimiter consensisse. Sed quoniam eadem non fuit subscripta relatio, ne quid quod ad cautelam pertinet omittamus, idcirco hujus praecepti auctoritate suffultum, Genuam te proficisci necesse est. Et quia illic multi Mediolanensium coacti Langobardorum barbarica feritate consistunt, eorum te voluntates oportet, convocatis eis in commune, perscrutari. Et si nulla eos diversitas ab electionis unitate disterminat, si quidem in praedicto filio nostro Constantio omnium voluntates atque consensum perdurare auctoritatis assensu, solatiante et auxiliante Domino, facias consecrari: quatenus hujusmodi servata consuetudine, et apostolica sedes proprium vigorem reti
Abbreviated transcription (Latin):
ep̃i loco ordinatꝰ est: nr̃a uoluimꝰ scripta transmittere. S ed qͥa
non est consuetudo ut pͥusquã adnos eiꝰ sy nodica deferat᷑ ei
scribere debeamꝰ: ic circo nunc distulimꝰ. post ea aut̃ itͣdicabimꝰ
Quã uidelicet consuetudinẽ. sicut ur q̾q qͥ ante bienniũ ab adri¬
ano lib̾alissimo papa insc̃a octaua sinodo p̃fuere testant᷑. ita orien¬
tales p̃cipue retinent usq hactenꝰ sedes. ut insiuis dỹpticis nullius
pontificis nom̃ describant. qͦusq synodicã ipsius suscipiant. & tam¬
diu defunctũ Pontificẽ intͣ uiuentes ad numerent. quã diu successor
illius suas litteras studuerit destinare.
Hinc est nimirũ qd̾ sLIGORIUS a consuetudine prisca ñ discrepan.
ioħi subdiacono rectori patrimoni i liguriȩ scripsit dic̃s. Quanto
apłica sedes auctore cunctis p̃lata constat ȩcclesi is. tanto inter

Expanded text:
ordinatus est, nostra voluimus scripta transmittere; sed quia ordinatus est, nostra voluimus scripta transmittere; sed quia non est consuetudo ut prius quam ad nos ejus synodica deferatur ei scribere debeamus, idcirco nunc distulimus, postea autem 138 indicabimus. » Quam videlicet consuetudinem, sicut nostri quoque qui ante biennium ab Hadriano liberalissimo papa in sancta octava synodo praefuere testantur, ita Orientales praecipue retinent usque hactenus sedes, ut in suis dyptichis nullius pontificis nomen scribant, quousque synodicam ipsius suscipiant, et tandiu defunctum pontificem inter viventes annumerent, quandiu successor illius suas litteras studuerit destinare. 24. Hinc est nimirum quod Gregorius a consuetudine prisca non discrepans, Joanni, subdiacono rectori patrimonii Liguriae, scribit dicens: « Quanto apostolica sedes, Deo auctore, cunctis praelata constat ecclesiis, tanto inter
Abbreviated transcription (Latin):
feruore ualeatis & qͥcqͥd in dõ excedit᷑ ñ multũ relinquere. & siqͥd
uobis delinquitur parcendo tolerare.
is OREGORIUS laudib aut ideo nouos pͥncipes demulcebat: ut
audientes quales ẽe debeant fierent mitiores quã mauricius fuerat:
cuius tot criminib inuoluta tẽpora cognoscebant aut quia
eossibi suȩq ȩccłe deuotissimos cerned. ñ eos adtirannidẽ ruitõs
ẽẽ putabat. Quisicut qͥ rũlibet uitia liberis uocib arguebat.
& contra canones pͥscȩ suȩ c̃suetudines uenire neminẽ ꝑmittebat:
itaqͣ. c̃suetudinis fuerant nulli penitꝰ denegabat. Nã mox u
ep̃s apłicȩ sedis enituit. patri archalib sedibus suã sy nodicã desti¬
nauit: & post modũ scd̃o seruodĩ incluso int̾ cȩca scribit diceNs
sibi epłas uicissim mittant Anqͥb sẽ scãm calcedonensẽ sy nodum
cũ ali is generalib sẏnodis custodire fateantur

Expanded text:
fervore valeatis et quidquid in Deo exceditfervore valeatis et quidquid in Deo exceditin vobis delinquitur, parcendo tolerare. » 23. His Gregorius laudibus aut ideo novos principes demulcebat, ut audientes quales esse debebant, fierent mitiores quam Mauricius fuerat, cujus tot criminibus involuta tempora cognoscebant; aut quia eos sibi suaeque ecclesiae devotissimos cernens, non eos ad tyrannidem ruituros esse putabat. Qui sicut quorumlibet vitia liberis vocibus arguebat, et contra canones priscasve consuetudines venire neminem permittebat, ita quae consuetudinis fuerant nulli penitus denegabat. Nam mox ut episcopus apostolicae sedis enituit, patriarchalibus sedibus suam synodicam destinavit, et postmodum Secundino, servo Dei incluso, inter caetera scribit, dicens:sibi epistolas vicissim mittant, in quibus se sanctam Chalcedonensem synodum cum aliis generalibus synodis custodire fateantur.
Abbreviated transcription (Latin):
uocib ualemus. Sed in om̃i potentedõ c̃sidimꝰ. qr ea quȩ cepit/ con sola¬
tionissuȩ nobis bona ꝑficiet: & qͥ suscitant inrẽ publica piosdominos.
ex tinguet crudeles inimicos.
sim leontiȩ digustȩ. Quȩlingua eloqͥ. qui animꝰ cogitare sufficiat:
longitẽporis pondera ceruicib nr̃is amota sunt. & imꝑialis culminis
lene iugũ rediit. qd libeat portare subiectis. Beddat᷑ gͥ creatori om̃iũ
actio interra. qr uniu̾sa res publica quȩ multa meroris pertulit
teneat. eiusq cogitationes caelestis gr̃ae oꝑe dispenset: quatenus
ttanqͥllitas ur̃a tanto rectius ualeat sibi seruientes regere. quanto
dñatori om̃iũ nouerit uerius deseruire. Inamorẽ catholicȩ fidei
faciat defensoressuos: qͦs fecit debenigno oꝑe imꝑatores nr̃os
Infundat in ur̃is mentib zelũ simul & mansuetudinẽ: ut piosem ꝑ

Expanded text:
vocibus valemus. Sed in omnipotente Deo confidimus, quia ea quae coepit, consolavocibus valemus. Sed in omnipotente Deo confidimus, quia ea quae coepit, consolationis suae nobis bona perficiet; et qui suscitavit in republica pios dominos, etiam exstinguet crudeles inimicos. » 22. Item Leontiae Augustae: « Quae lingua eloqui, quis animus cogitare sufficiat, longi temporis pondera cervicibus nostris amota sunt, et imperialis culminis leve jugum rediit, quod libeat portare subjectis? Reddatur ergo Creatori omnium ctio in terra, quia universa respublica, quae multa moeroris pertulit teneat, ejusque cogitationes coelestis gratiae ope dispenset, quatenus tranquillitas vestra tanto rectius valeat sibi servientes regere, quanto dominatori omnium noverit verius deservire. In amore catholicae fidei faciat defensores suos, quos fecit ex benigno opere imperatores nostros. Infundat in vestris mentibus zelum simul et mansuetudinem, ut semper pio
Abbreviated transcription (Latin):
impalatio ꝑ mansurus accederet. Bed ꝑ ostquã ur̃ãm clementiam
omp̃is dĩ grã disponente. adculm̾ imꝑii ꝑuenisse cognouerͣi.
ipsiqͦq suadente leticia ad ur̃a uestigia uenire festinant: qui
latorẽ p̃sontiũ qͥ pͥmus om̃iũ defensor fuit bene mͥ exlonga assidtutate
cõꝑtꝰ est: uita fide ac morib approbatꝰ. hunc aptũ pietatis ur̃ae uestigiis¬
ẽt iudicami. Unde eũ auctoredõ diaconũ feci: & subceleritate traNs
mitt᷑e studiuĩ. Qui cuncta quȩ in his partib agunt᷑. inuento oportuno
tẽpore: ualeat clemtiȩ ur̃ȩ suggere. E ini rogo ut serenitas ur̃a pias aures
inclinare dignetur: ut tanto nobis celerius ualeat misereri. quanto
afflictionẽ uram uerius ex eiꝰ relatione cognouerit. Qualt̃ enĩ cõtidia¬
nis gladi is: & qͣntis langobardorũ incursionib. ecce iã ꝑtriginta
&qͥnq annorũ longitudinẽ p̃mim: nullis explere suggestionis

Expanded text:
in palatio permansurus accederet. Sed postquam vestram clementiam, in palatio permansurus accederet. Sed postquam vestram clementiam, omnipotentis Dei gratia disponente, ad culmen imperii pervenisse cognoverunt, ipsi quoque, suadente laetitia, ad vestra vestigia venire festinant, qui lator praesentium, qui primus omnium defensor fuit, bene mihi ex longa assiduitate compertus est vita, fide ac moribus approbatus, hunc aptum vestrae pietatis vestigiis judicavi. Unde eum, auctore Deo, diaconum feci, qui cuncta quae in his partibus aguntur, invento opportuno tempore, valeat clementiae vestrae suggerere. Cui rogo ut serenitas vestra pias aures inclinare dignetur: ut tanto nobis celerius valeat misereri, quanto afflictionem nostram verius ex ejus relatione cognoverit. Qualiter enim quotidianis gladiis, et quantis Langobardorum incursionibus, ecce jam per triginta quinque annorum longitudinem premimur, nullis explere suggestionis
Abbreviated transcription (Latin):
prȩda pacis : cessent testam̃torũ in sidiȩ Donationũ gr̃ȩ. uiolent᷑
exactȩ. Redeat cunctis inreb ꝓpͥis secura possessio: ut sine timo¬
re habere se gaudeant. quȩn̾ sunt abeis fraudib adqͥsita. Reformet᷑
iam singulis: sub iugo pii imꝑii lib̾tassua. Hoc nãq interreges
uaq. focas mandari sibi romanȩ sedis diaconũ cũ magna
humilitatis feuerentia postularet: GREGOIUS ita rescripsit: CoN¬
siderarȩ tugaudiis & magnis actionib gr̃arũ libet. qͣntas om̃pi dño
laudȩ debemꝰ : qd̾ remoto iugo tristiciȩ. adlib̾tatis tẽpora subimꝑiali
bgagͥnit̾atis ur̃ae pictate ꝑuenimꝰ. Nã qd̾ ꝑ manere in palatio iuxta
intiquã consuetudinem aplicȩ sedis dia conẽ ur̃a serenitas ñ inuenit:
non hoc meȩ neglegentiȩ. sed grauissimȩ necessitatis fuit: qͥadũ minis
rent atq refugerent: nulli eorũ poterat imponi. ut adurbẽ regiam

Expanded text:
praeda pacis. Cessent testamentorum insidiae, donationum gratiae violenter praeda pacis. Cessent testamentorum insidiae, donationum gratiae violenter exactae. Redeat cunctis in rebus propriis secura possessio, ut sine timore habere se gaudeant quae non sunt eis fraudibus acquisita. Reformetur jam singulis sub jugo imperii pii libertas sua. Hoc namque inter reges » 21. Cumque Phocas mandari sibi Romanae sedis diaconum cum magna humilitatis reverentia postularet, Gregorius ita rescripsit: « Considerare cum gaudiis et magnis actionibus gratiarum libet, quantas omnipotenti Deo laudes debemus, quod remoto tristitiae jugo, ad libertatis tempora sub imperiali benignitatis vestrae pietate pervenimus. Nam quod permanere in palatio juxta antiquam consuetudinem apostolicae sedis diaconum vestra serenitas non invenit, non hoc meae negligentiae, sed gravissimae necessitatis fuit: quia dum minirent atque refugerent, nulli eorum poterat imponi, ut ad urbem regiam
Abbreviated transcription (Latin):
hominũ : & cui uoluerit ipse dat illud. Inom̃ipotentis qͥppedĩ in cõ¬
p̃hensibili dispensatione alterna uitȩ mortalis moderamina. & aliqͣndo
iugo subiectorũ colla depͥmantur. Qđ nos in nr̃a diutius
tribulatione ꝓbauimus: Aliqͥndo u̾ cũ misericorsds̃ merentia
multorũ corda sua decernit consolatione refouere: unũ ad regiminis
suȩ grãm infundit Dequa exultationis abundantia roborari nos
citius credimꝰ: qͥbenignitatẽ urae pietatis adimꝑiale fastigiu ꝑue¬
nisse gaudemus A ȩtent̾ celi &exultet terra. & debenignis ur̃is actib
uniuersȩ rei publicȩ pꝰpłs nunc usq uehemt᷑ afflictus hilarescat
miscd̾ia contrite ac dep̾ssi animi sub iectorũ. Uirtus celestis gr̃ȩ inimics¬
uos terribiles faciat: pietas subditis benignos. Quiescat felicissimis
tẽporib ur̃is in uni uersa re publica ꝓlata sub causarũ imagiNe

Expanded text:
hominum, et cui voluerit ipse dat illud. In omnipotentis quippe Dei incomhominum, et cui voluerit ipse dat illud. In omnipotentis quippe Dei incomprehensibili dispensatione alterna sunt vitae mortalis moderamina, et aliquando jugo subjectorum colla deprimantur. Quod nos in nostra diutius tribulatione probavimus. Aliquando vero cum misericors Deus moerentium multorum corda, sua decernit consolatione refovere, unum ad regiminis suae gratiam infundit. De qua exultationis abundantia roborari nos citius credimus, qui benignitatem vestrae pietatis ad imperiale fastigium pervenisse gaudemus. Laetentur coeli, et exultet terra ; et de benignis vestris actibus universus reipublicae populus nuncusque vehementer afflictus hilarescat.a misericordia contriti ac depressi animi subjectorum. Virtus coelestis gratiae inimicis terribiles vos faciat, pietas subditis benignos. Quiescat felicissimis temporibus vestris universa respublica, prolata sub causarum imagine
Abbreviated transcription (Latin):
uxore & filiis noctu dromonẽ conscendit. fugied apud santo.
nomon uenit. At uͦ focas cũ exercitu insep̃timũ uenieu: imꝑator
esficitur. Aquo mauricius cũfiliis. uxore acfiliabus. penes
calcedonẽ iussus quẽ ad modũ sibi denuntiatũ fuerat decollatur
Etqͥa oratios aicorn qua illũ petierat interribili dĩ iudicio liberũ
adelictis om̃ib inueniri uacua ẽẽ ñ potuit: Idẽ mauricius hic
recepit qd̾ meruit. Et incunctissuis in cõmodis dñm benedicens:
a sẽpit̾no supplicio meruit liberari
crira septimo Ralendarũ maiarũ. indictione sexta innago Nce¬
&leontiȩ augustorũ: cũ eorundẽ fae rabilib littis romã delati et
Et postquã aclero & senatu acclamatũ est eis: in basilicandili ĩ nussu
CCOIM inoratorio sc̃i Cęsarii lateranensi palatio constituto reponit᷑
Qui etiã focȩ imꝑatori ita rescripsit. ¶ła in excelsisdõ. qͥ iuxta qđ
scriptie mutat tẽpora. Et tradd fert regna: E tqͥ hoc cunctis in notuit

Expanded text:
uxore et filiis noctu dromonem conscendit; et fugiens, apud sanctum Antonomum venit. At vero Phocas cum exercitu in septimum veniens, imperator efficitur; a quo Mauricius cum uxore, filiis et filiabus penes Chalcedoniam jussus, quemadmodum sibi denuntiatum fuerat, decollatur. Et quia oratio Gregorii qua illum petierat in terribili Dei judicio liberum ab omnibus delictis inveniri vacua esse non potuit, idem Mauricius id recepit quod meruit, et in cunctis suis incommodis Deum benedicens, a sempiterno supplicio merui liberari. 20. Igitur septimo kalendarum Maiarum, indictione sexta, imago Leontiae, augustorum, cum eorumdem favorabilibus litteris Romam delata est, 136 Et postquam a clero et senatu acclamatum est eis in basilica Julii, jussu Gregorii in oratorio sancti Caesarii Lateranensi palatio constituto reponitur. Qui etiam Phocae imperatori ita rescripsit: « Gloria in excelsis Deo, qui, juxta quod scriptum est, Mutat tempora et transfert regna ; et qui hoc cunctis innotuit
Abbreviated transcription (Latin):
cet potentiã bene regit: qͥ&e tenẽre illã nouerit & impugnate
Sene hac regit. qͥscit ꝑ illã suꝑ culpas erigi: scit cũ illa cȩt̾is equa¬
litate cõponi. Humana &e eñĩ med plerũq extollit̾: etiã cũ nulla
potestate fulcit᷑: quȩ magis in altu se erigit. cũsȩ ei etiam potestas
ad iungit. Quã tam̃ potestatẽ recte dispensat: qͥ sollicite nouerie¬
&e sumere ex illa qd̃ adiuuat. & ex pugnare qd tẽptat: &equalẽ¬

Expanded text:
t impugnare. Bene hanc regit, qui scit per illam super culpas erigi, scit in illa cum caeteris aequalitate componi. Humana etenim mens plerumque extollitur, etiam cum nulla potestate fulcitur; quanto magis in altum se erigit, cum se ei etiam potestas adjungit? Quam tamen potestatem certe dispensat, qui sollicite noverit sumere ex illa q
Abbreviated transcription (Latin):
uidet. & ipse est rex suꝑom̃s filios suꝑbiȩ: qͥsingulire culm̃ appetex.
esocialẽ anglorũ uitã despiciꝗdͤatt: ponã sedẽ meã ad aqͥ lonem.
& ero similis altissimo. Miro g̾ iudicio intꝰ foueã deiectionis
inuenit: dũ forisse inculmine potestatis extollit. Aposstatȩ
qͥppe angło similis efficit᷑ : dũ homo hominib ẽẽ si nglilis de¬
dignatur. Sic saul posthumilitatis meritũ intumore suꝑbiȩ
culmine potestatis ex creuit. Per humilitatẽ qͥppe p̾lat̾est. ꝓsuꝑ¬
biã repbatꝰ: dño at testante qͥatt. nonne cũ esses par uulus in oculis
tuis. caputtẽ constitui in tribub isrł: Paruulu̾ se pͥus in suis
oculis uiderat: sedfultus tẽporali potentia. iãse paruulũ ñ ii.¬
debat: cȩterorũ nanq cõꝑationi sẽ p̃feresd. qr plus cunctis pote¬
rat: magnũ sẽ p̃om̃ib estimabat. Miro aut̃ modo cũ apud sẽ par.¬
uulus. apud dm̃ magnꝰ: cũ cꝰ apudse magnꝰ apparunt. apiud dr̃a por¬

Expanded text:
 appetens, et socialem angelorum vitam despiciens, ait: Ponam sedem meam ad Aquilonem, et ero similis Altissimo . Miro ergo judicio intus foveam dejectionis invenit, dum foris se in culmine potestatis extollit. Apostatae quippe angelo similis efficitur, dum homo hominibus esse similis dedignatur. Sic Saul post humilitatis meritum in tumorem superbiae culmine potestatis excrevit: per humilitatem quippe praelatus esbiam reprobatus, Domino attestante, qui ait: Nonne cum esses parvulus in oculis tuis, caput te constitui in tribubus Israel? Parvulum se prius in suis oculis viderat, sed fultus temporali potentia jam se parvulum non videbat. Caeterorum namque comparationi se praeferens, qrat, magnum se prae omnibus aestimabat. Miro autem modo cum apud se parvulus, apud Dominum magnus; cum vero apud se magnus apparuit, apud Dominum par
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ tẽperantia GRICORI. Qualit̃ ioħi rauennati ep̃o usũ pallii
mappularumq subduxerit. ii1¬
Q d̾eidẽ supplicit᷑ usũ palli i repetenti quat̾ in anno ꝑpłateas concesserit¬
Ubi eidẽ ꝓdiuersis uiciis increpato diẽsuȩ uocationis p̃dicit. IIII¬
U bi ioħi defuncto rauennatẽ aeccłam uisitatori cõmittit marinianoq
consecrato ep̃o palli i usum simili modo concedit.¬
Ubi andrea supplicante ꝓpallio pͣcipit ius iurandum¬
Id̾ mariano consuetudinẽ pallii sicut conuenerat defendere ñ ualente
GAEGORIUS In sententia sua ꝑmanserit.¬
Qd ꝓ usurpatione cõpagarũ diaconos catanenses arguerit:¬
Demgrimo salontane aeccłae ꝑ uasore

Expanded text:
 temperantia Gregorii.--2. Joanni, Ravennati episcopo, usum pallii mappularumque subduxit.--3. Eidem suppliciter usum pallii repetenti quater in anno per plateas concessit.--4. Eidem pro diversis vitiis increpato, diem suae vocationis praedixit.--5. Joanne defuncto, Ravennatem ecclesiam visitatori committit; Mariniano, episcopo consecrato, pallii usum simili modo concedit.--6. Andreae supplicanti pro pallio praecipit jusjurandum.--7. Mariniano consuetudinem pallii, sicut convenerat, defendere non valente, Gregorius in sententia sua permansit.Pro usurpatione campagorum diaconos Catanenses arguit.De Maximo, Salonitanae ecclesiae pervasore
Abbreviated transcription (Latin):
U bi maximꝰ interrã ꝓcideð lacrimabilit̾ ueniã petti¬
U bi caesorius maximo corã sc̃i appollonaris corpore satifaciqiti
bi seditione cõmota mauricius focȩ iussu cũ cuncta cognatioNe
Ubi pondere graui remoto imꝑiale igũ leuius redisse fatetur¬
Qđ̵ ex consuetudine synodicã suã direxerit &qd̃ orientales nulius
indipticis nom̃ suscipiant donec sẏnodicã fidei eiꝰ cognoueruit:¬
Qđ susceptis decretis mediolanensiũ ep̃os ordinari consensit¬
Qđ anastasiũ antiochenũ post multos annos thronosuo reddiderit:¬
Qđ adrianũ thebanũ ep̃m ordini suo restitues diocesim ipsiuꝰ alacris¬
Qualit̃ aliorũ auctoritates ep̃oꝵ sua auctoritate c̃firmap equalẽ sẽ
eligi ab accusatis uoluerit.¬

Expanded text:
--13. Maximus in terram procidens lacrymabiliter veniam petit.--13. Maximus in terram procidens lacrymabiliter veniam petit.--14. Gregorius Maximo, coram sancti Apollinaris corpore satisfacienti, ione commota Mauricius, Phocae jussu, cum cuncta cognatione .--22. Pondere grandi remoto, imperiale jugum levius reddidisse fatetur.--23. Ex consuetudine synodicam suam direxit, et quod Orientales nullius in diptychis nomen suscipiant, donec synodicam fidei ejus cognoverint.--24. Susceptis decretis Mediolanensium, eis episcopum ordinari consensit.--25. Anastasium Antiochenum post multos annos throno reddidit.--26. Hadrianum, Thebanum episcopum, ordini suo restituens, dioecesim ipsius LarisAliorum auctoritateeligi ab accusatis voluit.