comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
aliꝙͣto facillor est ꝙͣ re⁊ sapiens sum
crede aũt michi numꝙͣ si uere oẽs q diceres sa¬
piens eni quantum est ꝙ fibi desit incelligit no
głiatur icaq sed suspirat  sapientem me
ꝓficeoi r bene irent res si tot eent sapientes
quot sapĩe ꝓfessores nunc illud ꝑ difficile est
hꝰ uero faciłimum  sum samens ⁊ si.
ue̾ sapiens ẽẽ ius noli id quid opmari credere
se sapiencem p̾mus ad sculticiam trad est
ꝓrimus ꝓficeri i scudio ad sapientiã pueni
uciq sic ad illam ꝓuenitur sedantu ꝑuenerꝭ
recogita non est eni ies scudn breius egens
aliquot annoꝵ ut relique artes toca icł longis¬
fima opus est uita si quis ut auĩt tõ die cur¬
iens ꝑuenit ad uesperam satis est. nocũ est
illus płonis ut alia multa p̃clarissimũ quod
eyceroni placet et michi beatum cui eciã in
renectute ꝯtingerit ut sapienciam ueras q opi¬
mones assequi possit has cu ancolle medio ob¬
uias hũeris an nestia quo pennato equo uecto

Expanded text:
aliquanto facilior est quam re. Sapiens sum. Crede autem michi, numquam, si vere esses, hoc diceres. Sapiens enim quantum est quod sibi desit intelligit; non gloriatur itaque sed suspirat. Sapientem me profiteor. Bene irent res, si tot essent sapientes, quot sapientie professores; nunc illud perdifficile est, hoc vero facillimum. Sum sapiens. Si vere sapiens esse vis, noli id quidem opinari. Credere se sapientem primus ad stultitiam gradus est, proximus profiteri. Studio ad sapientiam perveni. Utique sic ad illam pervenitur; sed an tu perveneris recogita. Non est enim res studii brevis, egens aliquot annorum ut relique artes: tota vel longissima opus est vita. Si quis, ut aiunt, tota die currens pervenit ad vesperam, satis est. Notum est illud Platonis, ut alia multa, preclarissimum, quod Ciceroni placet et michi: “Beatum, cui etiam in senectute contigerit ut sapientiam verasque opiniones assequi possit!”. Has tu an calle medio obvias habueris an nescio quo pennato equo vectus
Abbreviated transcription (Latin):
dram seandit cucta iam ex olco despiciens et nes¬
cio quid ꝯsusim m̃murans tunt maiores cer¬
tatim seu dina locum laudibus ad celũ tallũc
turtinant intermi cãpane strepunt tube uo¬
sant annuli cinguntur oscula bernia rotuds
et incetrer pãnũs inpmitur qns ꝑactis desdẽt
sisent qui de se matnfice sencuit pidenterma¬
iora Diribuo aggredi inq insa medis plap¬
estmatores fuerint suarum pstat iqiturꝰ
mihn certe fussas opiones abicere inptsencia
bia est i Credo ego ad sapienciam ꝓueise
timo et p̃sta bña est supra xp̃i nome
supra q pecaor fhnssimam fundata celiquẽ
quisus est iter ad tartarum atq ad moiten
nõ hant momentaneam sed eternam et ꝙ
putes quantiꝙ biri huiꝯ ucre teligionis n¬
opiam mnserabisem passi sunt cuctis mr̃dus
abns astiores ꝯut issi ꝙ et̾nũ gemat habes

Expanded text:
dram scandit, cuncta iam ex alto despiciens et nesdram scandit, cuncta iam ex alto despiciens et nescio quid confusum murmurans. Tunc maiores certatim ceu divina locutum laudibus ad celum tollunt, tinniunt interim campane, strepunt tube, volant anuli, figuntur oscula, vertici rotundus et niger pannus imprimitur. His peractis descendit Solent qui de se magnifice sentiunt prefidenter maiora viribus aggredi inque nisu medio prolapextimatores fuerint suarum. Prestat igitur, michi crede, falsas opiniones abicere, insolentiam via est. Credo ego ad sapientiam pervenitima ac perfecta una est, supra Christi nomen supraque petram firmissimam fundata. Relique quibus est iter ad tartarum atque ad mortem, non hanc momentaneam sed eternam. Et quot putas quantique viri huius vere religionis inopiam miserabilem passi sunt, cunctis in rebus aliis altio
Abbreviated transcription (Latin):
nem p̃dicant qͥ ꝙ sapiens oet turba quigu
pellicumq cestatur mlcoq max dns allems
cultus exhibitus romani sapienteni lelũ et
cathonem grecia ip̃a dũ floruit sa sepcem
sequencibus nisi erant qui excusant diorit
non eos illum sibi cissup̃sirre sed ab errãcibꝰ
ppłis tradicum possedisse bnus tñ fuit sua
ꝓfessione suoq sapiens iudico scultissimus
omi epicurus quem ciculũ cum metredero
ꝑcicipare uoluit nec honorisitũ anna amũ
ille . cespuit seq eciam sapientem eqͣmimar
linis forscoi iõ ut iurum illum sapiena
primũ fło testimonio falsus deus ad arcn¬
ciam atq illam insalentiam irritaret q
deanciquis sapientibus dixerim felicior
sed nit sigulis urbib seu petudũ qͣges
mn̾ sapientum nec mirum fane młtos sane
multos ee qui cam facile fiant uenit iuuenis
scaltus ad templum p̃ceptores illũ sui celebnt
seu amore seu erroie timet ille lolgus scupet
plaudunt affĩnes et amici ip̃e iussus incache¬

Expanded text:
m predicant — qui quam sapiens esset turba coniugum pellicumque testatur multoque maxime diis alienis cultus exhibitus —, Romani sapientem Lelium et Catonem. Grecia ipsa dum floruit septem sequentibus visi erant. Qui excusant, dicunt non eos illum sibi titulum absumpsisse, sed ab errantibus populis traditum possedisse. Unus tantum fuit sua professione suoque sapiens iudicio, stultissimus omnium Epicurus, quem titulum cum Metrodoro participare voluit; nec honorificum amici donum ille respuit seque etiam sapientem dici equanimiter linis, forsan ideo ut virum illum sapienti proximum falso testimonio falsus deus ad amentiam atque insolentiam irritaret. Hec de antiquis sapientibus dixerim. Felicior sed in singulis urbibus ceu pecudum greges numerat sapientum! Nec mirum sane multos esse, qui tam facile fiant. Venit iuvenis stultus ad templum, preceptores illum sui predicant, celebrant seu amore seu errore; tumet ille, vulgus stupet, plaudunt affines et amici, ipse iussus in cathe
Abbreviated transcription (Latin):
o meo qui te suma mie tanto maioribus
pferre diguatus est quia mł mais ms mlis
abi uidiu pocerat in hac uita d qua msuꝰ
aliquiduberiꝰ non grauarer in rxipa ce sesti
fue pene omibus noca cẽt nr pns faciis
maatus sum pia sacra restgions hꝰ¬

Expanded text:
e tanto maioribus preferre dignatus est, qua nil maius, nil melius tibi tribui poterat in hac vita, de qua loqui aliquid uberius non gravarer, nisi res ipsa celesti lumine pene iam omnibus nota esset. Piis sacris initiatus sum. Pia sacra religionis h
Abbreviated transcription (Latin):
est alloqũ flale cuanesteret uentus est em̃
M mste sunt in pplo laudes ince ⁊ Seuisti
i egro arido arẜores caducas ⁊ magne
incer doctos eciam saudes inte sint iͣ si
uero surabunt et ut art cyccro radices
agent et ꝓpagabuntur ac si sicce celeriter tamꝙͣ
flostuli decident g om̃s bno oie p̃dicant meam¬
birtutem i non in homi flatu nec in ꝓp̾a u̾tute
qui contrariũ fecit non assequitur apercone homi
quod non habet sed id ip̃m quod habet nõ miuit
uł amictit .i bblgus om̃e me p̃dicat ⁊ dixi et
repeto quitꝙ lolgus cogitat banũ est quid ꝙͣ loqͣ¬

Expanded text:
est, alioquin facile evanescet; ventus est enim. Multe sunt in populo laudes mee. Sevisti in agro arido arbores caducas. Magne inter doctos etiam laudes mee sunt. Si vere, durabunt et, ut ait Cicero, radices agent et propagabuntur; at si ficte, celeriter tamquam flosculi decident. Omnes uno ore meam predicant virtutem. Non in hominum flatu neque in propria virtute  non modo non assequitur assertione hominum quod non habet, sed id ipsum quod habet vel imminuit vel amittit. Vulgus omne me predicat. Dixi et repeto: quicquid vulgus cogitat vanum est, quicquid loq
Abbreviated transcription (Latin):
entur nomĩe glictur ẜ ilsud ciusd sapietis
audiat. nomen inꝗt̾ impioꝵ putiescet et
derunt adulancũ susurra quid blandiens a
ficcõmibus partum nomen de radice mala
nchil dom oritur neq huit itritur ortũ b¬
nomen dixeris cum uerum dicere non possis¬
⁊ bene deme soncuit ciues mei⁊ non est᷑
quid de ce ahi sonciant sod quid tu g bn
de me sequũtur ciues ⁊ nosi crede̾ quid soq̃tur

Expanded text:
igitur nomine glorietur, sed illud eiusdem sapientis audiat: “Nomen” inquit “impiorum putrescet” et derunt adulantium susurri, quid blanditiis aut fictionibus partum nomen? E radice mala nichil boni oritur; neque hinc igitur ortum nomen bonum dixeris, cum verum dicere non possis. Bene de me sentiunt cives mei. Non refert quid de te alii sentiant, sed quid tu. Bene de me loquuntur cives. No
Abbreviated transcription (Latin):
tõ scacuũ hũanoꝵ bariablłs acq inconstans
est ut iterabłis quoꝙ sit semel ac pluries ne
mireris uł si arator admiliaam uł miłrs ie¬
deit ad aratrum ingens rerum mortalũt
rota est et quia tractus est songior Buis qũc
uitam nõ peꝑct ꝙ insi sit esset et ligones igu
et agrescum dyademata cernerentur nunt̃
hem̃ memoria octupatam et incentamq asiis
tempus fassit et hoc est tota illa ur̃a noblitas
qua timidi elatiq moeditis banũ genus
auorum clara ꝓsapia  quousq̃ bagabe¬
ris de te agitur tu michi nestis quos inlocum
tuum subsutuere interis qui ꝓ se fotoe aliꝙ̃
ꝑte nichil insi ipe tius tesabus causam instrur
cris unsari sunt ꝓuide ai isti uł ꝑ aui clar
fuernit ium scilicet dum de solgari acie bir¬
tutũ se fe alis atcossere ceꝑant ea nobłttas ra¬
dix ultima. fed ꝑge altius exquire acrus
ꝑ auoi actaues obscuros iuemies et igno¬

Expanded text:
tio statuum humanorum variabilis atque inconstans tio statuum humanorum variabilis atque inconstans est. Ut iterabilis quoque sit semel et pluries, ne mireris si vel arator ad militiam vel miles redeat ad aratrum. Ingens rerum mortalium rota est et, quia tractus est longior, brevis hunc vita non percipit; quod nisi sic esset, et ligones regum et agrestium diademata cernerentur. Nunc hominum memoriam occupatam intentamque aliis tempus fallit et hec est illa tota vestra nobilitas, qua tumidi elatique inceditis: vanum genus! Avorum clara prosapia est. Quousque vagaberis, de te agitur. Tu michi nescio quos in tuum locum substituere niteris, qui pro se forte aliquid, pro te nichil, nisi ipse tuis tavi clari fuerint, tum scilicet dum e vulgari acie virtutum sese alis attollere ceperant: ea nobilitatis radix ultima. Sed perge altius, exquire acrius, proavorum atavos obscuros invenies et igno
Abbreviated transcription (Latin):
ermũ bergit tu qui uetustate głiaris uide ne
gliam ip̃a uetustas extinuerit noiam indix a¬
ruerit cuꝰ floribus bis ornari om̃e ꝙ est mtpe
es pepit lougior q anpit longissima sũbrũ᷑
fierai pt̃ ut quo te nobilem figis cõ desieris cẽs
forte noblior si feruus incepirres n inuete̾ata
noblicas est i Inams ambico net fus mitored
alioꝵ obliuonẽ subuixa ꝯfusa nempe sũt dĩa
et pplexa successionũ series. Nec incer tibi acadit
noblior ut om̃s sed ggnocior origo cũctoꝵ bna
clarum̃ crat morobsdurũ fiat . ꝙ obscurũ claꝵ
Ita non de fonte dubitacõ est red quibꝰ alucolis
Set clari sangius ut dicitis ad uos snde ꝑpliro¬
erit quit est ut qui heri arabat hodie milicat
et qui ꝑ ur bes medias ardencem ceumpedem
aureis habenis regere solitis suꝑlus incesseãt
ꝑ squalentem campumi pigio boues quili pu¬
gions sollicitet Ita uero iucissitudo hel et ꝯdi

Expanded text:
extremum vergit. Tu qui vetustate gloriaris, vide ne extremum vergit. Tu qui vetustate gloriaris, vide ne gloriam ipsa vetustas extinxerit neu iam radix aruerit, cuius floribus vis ornari. Omne quod in tempore es peperit longiorque auxerit, longissima subruit. Fieri potest ut quo te nobilem fingis esse desieris; esses forte nobilior, si serius incepisses. Inveterata nobilitas est. Inanis ambitio nec suo merito sed aliorum oblivione subnixa! Confusa nempe sunt omnia et perplexa successionum series; hec inter tibi accidit, non nobilior ut esses sed ignotior. Origo cunctorum una clarum erat, mox obscurum fiat et quod oscurum, clarum. Ita non de fonte dubitatio est, sed quibus alveolis hec clari sanguinis ut dicitis ad vos unda profluxerit. Hinc est ut qui heri arabat hodie militet et qui per urbes medias ardentem cornipedem aureis habenis regere solitus superbus incesserat, per squalentem campum pigros boves humili pugione sollicitet veru
Abbreviated transcription (Latin):
queritur sed uiuendo sepe eciam ꝙ mirabent
moriendo g in młta luce natus suma
turpitudinem caue que obiectu lucis infigne
sit acꝙ conspector id ne faceris incenebris
natum de melius foret adulteri et furco
et omis tur pui cohors tenebras querunt
sola uirtus lucem non r̾fugit feda hec ẽ fia
noblitas cog̾stiq appecit cui unũ bitande in¬
sanne ꝯfiliũ sit nestiri N antiqua nobli¬
tas est gnis antiqua go uirtus fuit
sine qua uera noblitas non est ꝑuetisa
noblitas est  uetusta mima claritatem
robus et eripit et pit abauconem ꝙ fece¬
runt nobłes familie quar hodie meoria
ullã est quot cu ip̃e florencisfimas bidi
que paucis amiis ferme ad nichillt rediere bñ
psagiũ facias de qns mõ florencibus deq hus
nut pͥmũ crumpentibus ꝙ caput q tollentibꝰ
omĩa tempꝰ ĩminuit ꝯsumitq senestunt ñõ mõ
samilie sed urbes mundus ip̃e infallũtur ad

Expanded text:
queritur, sed vivendo; sepe etiam, quod miraberis, queritur, sed vivendo; sepe etiam, quod miraberis, moriendo. In multa luce natus sum. Turpitudinem cave que obiectu lucis insignior sit atque conspectior; id ni feceris, in tenebris natum esse melius foret. Adulteri et fures et omnis turpium cohors tenebras querunt, sola lucem non refugit feda hec et falsa nobilitas cognoscique appetit, cui unum vitande infamie consilium sit nesciri. Antiqua nobilitas est generis. Antiqua igitur virtus fuit, sine qua vera nobilitas non est. Pervetusta nobilitas est. Vetustas nimia claritatem rebus eripit et parit oblivionem. Quot fuerunt nobiles familie, quarum hodie memoria nulla est? Quot tu ipse florentissimas vidisti, que paucis annis ferme ad nichilum rediere? Unde presagium facias de his modo florentibus deque his nunc primum erumpentibus caputque tollentibus? Omnia tempus imminuit consumitque; senescunt non modo familie, sed urbes: mundus ipse, nisi fallimur, ad
Abbreviated transcription (Latin):
accedit ad uesperã aꝓpiiquãtibus et uie mltũ
suꝑ eõ cernentibus nõ michi igitur es hortãdꝰ
ut intendas am̃ ne qñte huit huãnaꝵ reꝵ
cura dimoneat que plerosq mortaliũ post
ggregios labores in ip̃am ꝯsũmac̃onem max¬
mĩoꝵ opeꝵ au̾tit hoc adiecto ut quia simul
omĩa uel ligere uel audire et memĩsse non
suadeam oposiora illa et maiora sapie ꝯsulta
nogligere quibus te mordinaris ut ica dicã
pitune certamnĩe tuera di huis inteei buib
ac p̃ciosis sencencus quasi quibusꝰ expeditꝭ
at continuis armis cont᷑ om̃s insulcus oez¬
q repentinũ impetũ huit illic iugiter sis
instructus. dupleꝵ emĩ nobis est duellum
cũ fortuna et utrobiq ꝙdam ͦ ꝑ disc̾men
que uocatũr aduersitas pħi et si utrãq no

Expanded text:
accidit, ad vesperam propinquantibus et vie multum superesse cernentibus. Non michi igitur es hortandusut intendas animum ne qua te hinc humanarum rerum cura dimoveat, que plerosque mortalium post egregios labores in ipsa consummatione maximorum operum avertit, hoc adiecto ut, quia simul omnia vel legere vel audire et meminisse nonsuadeam operosiora illa et maiora sapientie consulta negligere, quibus te in ordinario, ut ita dicam, fortune certamine tueare, sed ut his interim brevibus ac precisis sententiis, quasi quibusdam expeditis atque continuis armis contra omnes insultus omnemque repentinum impetum hinc illinc iugiter sis instructus. Duplex enim nobis est duellum cum fortuna et utrobique quodammodo par discrimen, que vocatur
Abbreviated transcription (Latin):
auit adiucta memorie in quo tamen intessitttur
criliũ redieuersus sola ignominie memona
in medns licet honoribus tristis est adeo ich¬
il delicaciꝰ nchil icurabiliꝰ est ꝙ fama
memoria mlri sormis est et młtoꝵ temparu
In recordatone inltiplici mlcipler molestia
pallorq bicssim infilentio occupent ꝙ pesis
incerta et que sunt huisͥ ca memoria ladoitis
iudiuia ⁊ memõ ꝓmpta est  maat uosũ¬

Expanded text:
aiunt, sit adiuncta memorie; in quo tamen intelligitur aiunt, sit adiuncta memorie; in quo tamen intelligitur exilium, sed reversus. Sola ignominie memoria in mediis licet honoribus tristis est: adeo nichil delicatius, nichil incurabilius est quam fama. Memoria multiformis est et multorum temporum. In recordatione multiplici multiplex molestia.pallorque vicissim in silentio occupent, quod peincerta et que sunt eiusmodi animi memoria laborantis indicia. Memoria prompta est. Ma
Abbreviated transcription (Latin):
quonam bertat non uerfucum sit neue
aliquid non ãtrile soa lrue pociꝰ et incostas
hcat caueto. alius est em non posre ꝯsistere
alius facile ire posse quo uelis q Ingemu
est excellens  multum iefert quo ingen̾e
excellas huiꝰ erĩ quoq uerbi simfĩcatõ
batra est. uerum est ulus ubi intenber̾s in¬
gẽmũ ualere malo go ingemũ bonũ ꝙ ex¬
dellens in malũ flecti nc̃quis ha in diuersa
uolubile est nam et crispus liciũ catihina
magna bi cũ fiusse ait sed ingemo malo
p̾moq g Ingeniũ magnũ est r bonũ
cupio et modestum magm̃tudo sola suspata
est. seps magnũ ingẽmũ magnoꝵ naũ
maloꝵ fuit raro aut magm̃ crrores insi
exmagis ingennis ꝓdiere. De młta
est  ampla io domus tedu et
ac̾ũ fumosaꝵ ymaginum ubi mlta dis¬
plicrant ⁊ mẽmoria est mustaꝵ t⁊
mustis inrebus pauta delectant plia
crutiant et sepe delcabiliũ mesta recordatõ
est nel tulisre mala uł bidisre isi uel cocdie recur¬
num ꝙͣnus huic ultime uoluptas quedam ut

Expanded text:
e aliquid non agile, sed leve potius et inconstans habeat caveto. Aliud est enim non posse consistere, aliud facile ire posse quo velis. Ingenium est excellens. Multum refert quo in genere excellas: huius enim quoque verbi significatio vaga est verumque est ubi intenderis ingenium valere. Malo illud in malum flecti nequit, hoc in diversa volubile est. Nam et Crispus Lucium Catilinam magni vi animi fuisse ait, sed ingenio malo pravoque. Ingenium magnum est. Bonum cupio et modestum: magnitudo sola suspecta est; sepe magnum ingenium magnorum initium malorum fuit. Raro autem magni errores nisi ex magnis ingeniis prodiere. 8 DE MEMORIA est. Ampla ergo domus tedii et atrium fumosarum imaginum ubi multa displiceant. Memoria est multarum rerum. Multis in rebus pauca delectant, plurima cruciant et sepe delectabilium mesta recordatio est vel tulisse mala vel vidisse, nisi vel quotidie recurnum, quamvis huic ultime voluptas quedam, ut
Abbreviated transcription (Latin):
astera. ille ait orator est bu bonus diendi
copra ita ut prime ille due birum bonũ sapienc̃e¬
ꝙ dum tarat hoc aũe sole net bonũ nec sapiẽtẽ
net eloquentem quid efficient sed loquatem õs
ꝓfecto rariꝰ atq alaꝰ est ꝙͣ pucent qui mltiloq̾o
si cum sperant cu gͦ si oratoris nomen et e¬
loquencie uerdon laudem queris birtuci et sapie
p̃mũ stude g eloquentia plena rati ꝓsta est¬
⁊ pleno acq pst̃o nchil deest deerit aũt młcũ
si pmissa defuerint añ igitur ꝙͣ de binuerso
ꝓnũcies ꝯͦ unũ tacitus tecimi uolur g elo¬
quentia summa est ⁊ supͣ sũmũ nichil hus
go cessantibus iam suma non erit sed caducum
quiddam et in forme cui fundam̃tũ fastigiũꝙ
detraxeris g eloꝙ̃tia dultis et ornata est¬
I dulcodo et ornatus aste nostio quid blad
seu dolosum non birile i fod sincerũ ꝓfert sod
non pluris est aput: roctos iudices suauis
et comta biri fallacis oraco ꝙͣ tł meretus
sucus uł mellicum birus uł frenetia robur

Expanded text:
altera. Ille ait: “Orator est vir bonus dicendi copia. Ita ut prime ille due virum bonum sapientemque duntaxat, he autem sole nec bonum nec sapientem nec eloquentem quidem efficiant sed loquacem, omnprofecto rarius atque altius est quam putent qui in multiloquio situm sperant. Tu ergo, si oratoris nomen et eloquentie veram laudem queris, virtuti et sapientie primum stude. Eloquentia plena atque perfecta est. Pleno atque perfecto nichil deest; deerit autem multum, si premissa defuerint. Ante igitur quam de universo pronunties, hoc unum tacitus tecum volve. Eloquentia summa est. Supra summum nichil est. His ergo cessantibus, iam summa non erit sed caducum quiddam et informe, cui fundamentum fastigiumque detraxeris. Eloquentia dulcis et ornata est. Dulcedo et ornatus iste nescio quid blandum seu dolosum, non virile nec sincerum prefert; sed non pluris est apud rectos iudices suavis et compta viri fallacis oratio quam vel meretricis fucus vel mellitum virus vel phrenetici robur
Abbreviated transcription (Latin):
efficioss more effici solet dẽs tom̃i ẽẽ dii
et naturã dĩnam arbititnt᷑ Nec dobie
collocncõ hoim aut consensus efficit᷑ nxͫ
institutos opimo est confirmata non legila
Pnñ aut̃ in Re consentio om̃ygentiũ lexl
natẽ putanda est. Q est igitũt qui suorũ
mortem pͥmum non eo lugeat ꝙ eos orba¬
Poͣe iuͥito comodis arbitirtur. Tolle han

Expanded text:
vitioso more effici solet. Omnes non esse vim et naturam divinam arbitrantur; nec vero id colluvio hominum aut consensus efficit, non institutis opinio est confirmata, non legibus; omni autem in re consensio omnium gentium lex naturae putanda est—quis est igitur, qui suorum mortem primum non eo lugeat, quod eos orbatos vitae commodis arbitretur? tolle han
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓpe diffidentis intencõ decimarset n ualitu¬
do corpis bona est r bene utere ãlioqnͣ leue
bonũ quot graue malam si ut polita est culpe
cui qp̃ia causa sit multis ꝑiculosa et pesales
sanitas fuit qui tuciꝰ egiotassent q uali¬
tudo corꝑis optima est  Res pgrata mł¬
tum q iulis seu corꝑe quid agendum seu aĩo
est sed ut quarund radicibus hbaꝵ mest uis
beneni que dũ aliarũ reꝵ inimocione pur¬
gata est salubre pocistũ de pluribus fit qd
çobno pestifeꝵ fuisset fit corꝑea santas ne

Expanded text:
proprie diffidentis intentio declinasset! Valituproprie diffidentis intentio declinasset! Valitudo corporis bona est. Bene utere; alioquin leve bonum, quin et grave malum si, ut solita est, culpe cuiuspiam causa sit. Multis periculosa et pestilens sanitas fuit, qui tutius egrotassent. Valitudo corporis optima est. Res pergrata multumque utilis, seu corpore quid agendum seu animo est. Sed, ut quarundam radicibus herbarum inest vis veneni que, dum aliarum rerum immixtione purgata est, salubre poculum e pluribus fit, quod ex uno pestiferum fuisset, sic corporea sanitas, ne
Abbreviated transcription (Latin):
q clarior bidetur et uirtus gracior ꝙͥius
em̃ errare sibi bisum ẽẽ qui ait gracior
est puschro ueniens de carꝑo uirtus stlit
seneca michi cũ iuire rͤphensus bideretur
spectancũ iuidicia respicit nõ michi iusꝰ
est errare brgilius q̃ hꝰ ait et ad sumã
ut nchil in se solidum habet forme gr̃a nichil
optabile sit si ultro aduenerit uirtuti addita
noq utriusq de p̃cio error sit hãt us ornamentũ
dici paciar nõ in amenũ infrui bue tñ ac fragile
.sołu uero pondus aĩe ditermi acq infaustum
crisas insigne audibrn. De ualitudine
quidquid de forma mõ dixmiꝰ repetitum
puta ¶ ualitudo corꝑis firma est ⁊ eEn
fenectus ab auerso mille morboꝵ armata te¬
neribus tont̾ ualitudinem int̾ea uoluptas mi¬
litat familiare certamen ¶ ualitudo corꝑis
seta est ⁊ Inconsulta iocunditas queq negli¬
gentes et incautos facere soleat possessorẽs.
suos et sepe morbos arcefsere quos ualitudis

Expanded text:
aque clarior videbitur et virtus gratior. Quamvis aque clarior videbitur et virtus gratior. Quamvis eum errare sibi visum esse, qui ait:Gratior est pulchro veniens e corpore virtus scribat Seneca, michi tamen iure reprehensus videretur, spectantium iudicia respicit, non michi visus est errare Virgilius qui hoc ait. Et ad summam, ut nichil in se solidum habet forme gratia, nichil optabile, sic, si ultro obvenerit virtuti addita neque utriusque de pretio error sit, hanc illius ornamentum dici patiar, non inamenum visui, breve tamen ac fragile: solam vero pondus anime dixerim atque infaustum, tristis insigne ludibrii. 3 DE VALITUDINEQuicquid de forma modo diximus, repetitum puta. Valitudo corporis firma est. En senectus ab adverso, mille morborum armata generibus! Contra valitudinem interea voluptas militat: familiare certamen! Valitudo corporis leta est. Inconsulta iucunditas queque negligentes et incautos facere soleat possessores suos et sepe morbos arcessere, quos valitudini
Abbreviated transcription (Latin):
suauior cersi cercior ꝙ ꝙͣ corꝑi et ip̃a quo
suis ligibus decore ordinis acq apta suaꝵ
oꝑam impendere dignũ erat quã nec dies
longa decencret nec morbus. nec morbus
extigueret nec mors ip̃a nũc caduta mo¬
rami n Certe nũc salcem insolita forma
est r. In hac ut malus multis optanda
mediocritas sui at tali formã nͨ tibi placu¬
eris nec insi qua docet aliis placere curauis
disus q fuis caste sobrie modeste nõ erigua
cue laudis accessio futura est t p̃clara
facies am̃i honestat  ymo quid̃ ꝓdat
et sopius inꝑiculũ tͣhit quiduero actinet
głiari co qd noq cuũ̃ sit neq duciꝰ serua̾e
possis quid habuisse nlłi ꝓiecisse młtis głio¬
sum fuit mnto alios. spurmã nõ natural
formam nobilitat s accersica deformitas¬
t ut uirtus cũ corꝑis forme ic̃ta sit
scudio ⁊ Si id officies tũ demũ uere
michi tunt undiq fortuãtus fueras forͣ¬

Expanded text:
suavior certiorque quam corpori et ipsa quoque suavior certiorque quam corpori et ipsa quoque suis legibus decore ordinis atque apta suaroperam impendere dignum erat, quam nec dies longa detereret, nec morbus extingueret nec mors ipsa; nunc caduca miramini. Certe nunc saltem insolita forma est. In hac ut in aliis multis optanda mediocritas. Sin hac tali forma nec tibi placueris nec nisi qua decet aliis placere curaveris ususque fueris caste, sobrie, modeste, non exigua tue laudis accessio est futura. Preclara facies animum honestat. Immo quidem exprobrat et sepius in periculum trahit. Quid vero attinet gloriari eo, quod neque tuum sit neque diutius servare possis, quod habuisse nulli, proiecisse multis gloriosum fuit? Mitto alios: Spurinam non naturalis forma nobilitat sed accersita deformitas. Ut virtus animi corporis forme iuncta sit studeo. Si id effeceris, tum demum vere michi, tunc undique fortunatus fueris form
Abbreviated transcription (Latin):
iam młts acerbi turpis ac interitus cã fu ͭ¬
⁊ sdema corpis rara est  Ac biuspͫ
tempus erit qñ oris hitus hic color ꝙ mu¬
tabitur cadet plana cesaries. reliquie al¬
bescent teneras genas et serencm froncem
squalences arabunt ruge lecas ciculoꝵ faces
et lucida spdera mestis ceget nubes leue dẽcũ
ebur at candidum stab̾fitus obducet acq
acteret ut non colore tantum sed cenore alio
sint cecta ceruix acq agiles humeri curuestẽt
guctur lone crispabitur aridas manus et
recuruos pedes suspiceris tuos non fuisse
Quid mlta ueni et dies quo te inspeculo nõ
agnostas et hec omia que ab esre mltũ erti¬
mas ne quid inꝑuisus monstris acconitus
euentura demencio g forma interĩ clara¬
est r quid hic dicam̃ buiꝰ ꝙͣ illud apuleri
mandamẽn exspecta paulisper et non erit
gforma corꝑis haccenq excellens est
quam mallem formã cũ excellentem est¬
em̃ et sua aĩe. et sua aĩe pulchritudo mlcõ

Expanded text:
iam multis acerbi ac turpis interitus causa fuitiam multis acerbi ac turpis interitus causa fuit. Forma corporis rara est. At brevissimum tempus erit, quando oris habitus hic colorque mutabitur: cadet flava cesaries, reliquie albescent, teneras genas et serenam frontem squalentes arabunt ruge, letas oculorum faces et lucida sidera mesta teget nubes, leve dentium ebur ac candidum scaber situs obducet atque atteret, ut non colore tantum, sed tenore alio sint: recta cervix atque agiles humeri curvescent, guttur lene crispabitur, aridas manus et recurvos pedes suspiceris tuos non fuisse: quid multa? Veniet dies quo te in speculo non agnoscas et hec omnia que obesse multum extimas, ne quid improvisis monstris attonitus eventura denuntio, est. Quid hic dicam brevius quam illud Apuleii Madaurensis: “Expecta paulisper et non erit”? Forma corporis hactenus excellens est. Quam mallem formam anime excellentem! Est enim et sua anime pulchritudo, multo
Abbreviated transcription (Latin):
quos suscipiũt. labores quanta sibi inferunt
supplicia ut formosiores non fint quidem sed
aꝑꝑnt uniꝰ forme studio et ualitudinis et uo¬
suptatis inmenores. Quantũ u̾o int̾ ꝯmẽ¬
dum tempus effunditur qtͣ honesta meerĩ
quot utilta quot postremo ncciͣa negligũt
tuũ gͦ breue caducumq bonu et mane gau¬
diũ smne mbidia tali habeto habes hostẽm
cuũ domi ꝙq est peuis doltãbilem ac blãd
minu causas fõmenta libidinu nec mĩare
querendi odñ ꝙͣ amoris additũ fies młieri¬
bus młierculis forran amabilis odiosꝰ uir
aut cerce suspectus nllã re magis ꝙͣ forͣ
corꝑea ꝯuigalis zelus actenditur nlłã.
em̃ res ardẽnciꝰ appetitur ꝙͣ forma nlła
añ mouere poconcior at io nlła suspector¬
g forma corpis magna estr Solet
het scultos adolescentes quo non ex pedit big̾e
dum bono suo ut libitum sit licitũ frui p̃u¬
tant noq quid deceat actendunt que sepe

Expanded text:
quos suscipiunt labores, quanta sibi inferunt quos suscipiunt labores, quanta sibi inferunt supplicia, ut formosiores non sint quidem sed appareant, unius forme studio et valitudinis et voluptatis immemores! Quantum vero inter comendum tempus effunditur, quot honesta interim, quot utilia, quot postremo necessaria negliguntur! Tuum igitur breve caducumque bonum et inane gaudium sine invidia tibi habeto. Habes hostem tuum domi quodque est peius, delectabilem ac blanduiminum causas, fomenta libidinum nec minorem querendi odii quam amoris aditum. Fies mulierculis forsan amabilis, odiosus viris aut certe suspectus. Nulla re magis quam forma corporea coniugalis zelus accenditur. Nulla enim res ardentius appetitur quam forma, nulla animum movere potentior atque ideo nulla suspectior. Forma corporis magna est. Solet hec stultos adolescentes quo non expedit urgere, dum bono suo ut libitum sic licitum frui putant neque quid deceat attendunt, que sepe
Abbreviated transcription (Latin):
te uoso tenui satentem decegat ꝙͣa cẽt for̃
dui homis mote ondit nt̃ maro pola fed
lucis repentina febricula postremo ut nichil
ext̾nũ incidat ꝑ se se stando durandoq ꝯslutur
fugiens fert doloris hec in fallor exꝑtus erat
ałii formosus ille romanꝰ prnceps qui amico
mũ ẽẽt non incelligo quid tancoꝑe expecendum
hanc iste nõ solidus nec im ip̃o homie insi suꝑsi¬
cietenꝰ fulgens decor mlcaq feda congens et
horrenda leuissimo q cucis obcentus sensibus
blandions et illudens ueris igitur ac mãsur
bons deltari quenit non falsis atq labentibꝰ
I forma corꝑis elegantissima estr heo
uelum oculis laqueũ pedibus alis uistũ haud
facile seu bera discernere seu birtucem sequi
potis seu malcũ euolare ño młtos ad honesca
ꝑgences forma decinuit decorsitq ꝯtrariam
inꝑtem o forma corꝑismira ⁊ bene
cus mira nam quid hac uanitate mirabiliꝰ
quoc deltãbilius alistinent formosi uiuenes

Expanded text:
tenui latentem detegat. Quanti esset forma vivi hominis mors ostendit; nec mors sola, sed lucis repentina febricula. Postremo, ut nichil externum incidat, per sese stando durandoque consumifugiens fert doloris. Hec, ni fallor, expertus erat aliquando formosus ille Romanus princeps, qui amico num esset: non intelligo, quid tantopere expetendum habeat iste non solidus, nec in ipso homine, nisi superficie tenus fulgens decor, multaque foeda contegens, et horrenda; levissimoque cutis obtentu sensibus blandiens, et illudens. Veris igitur, et mansuris bonis delectari convenit, non falsis, atque labentibus. G. Forma corporis elegantissima est. R. Habes velum oculis, laqueum pedibus, alis viscum. Haut facile, seu vera discernere, seu virtutem sequi poteris: seu in altum evolare animo. Multos enim apergentes forma detinuit detorsitque contrariam in partem. Forma corporis mira est. Bene ais: “mira”. Nam quid hac vanitate mirabilius? Quot delectabilibus abstinent formosi iuvenes,
Abbreviated transcription (Latin):
eiĩ istuc ip̃m uereor ne malum sic᷑. non
dico carere sensu s carendũ ẽẽ. T. Aucto¬
uib quidam ad istam fententiã ꝙͣuis
obtineri uti optimis possumꝰ quod iñ
ꝓgenie me hoc meliꝰ ea fortasse q̃ ettĩs
ueia cernebat Ĩtiq unũ allud eraicim¬
sicum pristis illis quos caiseoeͤ appellat En¬
nius esse in morte sensum. Neq excessu uite
sic de leri hoĩem no funditus int̾iret idq tũ
mlt̃is aln̾s reb cum ẽ pontifici uñt aie
cerimomis sepłciop intelligi licec quas ma¬
xinus ingemĩs p̾diti nec t̾anta curt coluis.¬
sent nͨ molatas cũ iñ exprab̾li religione
sauxisseñt nisi hereret in eoꝵ ment̾ib mor¬
tem non interitũ esse oĩa tollentẽ atq
delentẽ ẜ qͣndam qͣi migracõem cõmuni¬
cacõemq uite que in claris uiris ⁊ femi¬
nis dux in celum soleret ẽẽ in cet̾is humi
retine̾tur ⁊ ꝑ maneret tamen. Ex hoc et
nõp opinone Romulus in celo cum diis

Expanded text:
enim istuc ipsum vereor ne malum sit non enim istuc ipsum vereor ne malum sit non dico carere sensu, sed carendum esse. Auctoribus quidem ad istam sententiam, quam vis obtineri, uti optimis possumus, quod in genie, hoc melius ea fortasse quae erant vera cernebant. Itaque unum illud erat insitum priscis illis, quos cascos appellat Ennius, esse in morte sensum neque excessu vitae sic deleri hominem, ut funditus interiret; idque cum multis aliis rebus, tum e pontificio iure et e caerimoniis sepulcrorum intellegi licet, quas maxumis ingeniis praediti nec tanta cura coluissent nec violatas tam inexpiabili religione sanxissent, nisi haereret in eorum mentibus mortem non interitum esse omnia tollentem atque delentem, sed quandam quasi migrationem commutationemque vitae, quae in claris viris et feminis dux in caelum soleret esse, in ceteris humi retineretur et permaneret tamen. ex hoc et nostrorum opinione Romulus in caelo cum diis
Abbreviated transcription (Latin):
deinde et iam si non sis mͥ ꝑsuaderi tñ
uelim. T. Qd tibr gͦ. oꝑa nr̃a opus est
num elaꝙtia platonem suꝑare possumꝰ
Euolue diligent̾ eiꝰ eum librum qui est
de aĩo ampliꝰ qd deside̾s nicħ erit. S̾.¬
fteci me hercule et quidem sepiꝰ. S nes¬
co quomͦ dum lego assentior. Cũ posui
librũ et mecum ip̃e de ĩmortalitate a¬
nmoꝵ᷑ cepi cogitare tissentio oĩs illa
elabitur T. Qͥs hoc das ne aut mane̾
aiõs post mortem aut morte ip̃ã int̾ur.
Auero. ⁊. Quid si maneant D. Beato
esse concedo. T. Sin int̾rane. Danon
eẽ mi seros qm̃ ne sunt quidem Iã istuc
coatti ate paulo ante concessimꝰ . T. Pͦ
modo gͥ aut cur mortem malũ tͥ iuderi
ditis / que aut beatos nos efficiet aĩmis
manentib aut non misos sensu carẽtis¬
U. Expone gͥ nͥ molestum est pͥmũ si
potes nĩos Remanere post mortẽ/ Tum
si minris id obtinebis est enim arduũ
doebis carere om̃i malo mortem. Ego

Expanded text:
deinde, etiamsi non sit, mihi persuaderi tamen deinde, etiamsi non sit, mihi persuaderi tamen velim. Quid tibi ergo opera nostra opus est? num eloquentia Platonem superare possumus? evolve diligenter eius eum librum, qui est de animo: amplius quod desideres nihil erit. Feci mehercule, et quidem saepius; sed nescio quo modo, dum lego, adsentior, cum posui librum et mecum ipse de inmortalitate animorum coepi cogitare, adsensio omnis illa elabitur. Quid? hoc dasne aut manere animos post mortem aut morte ipsa interire? Do vero. Quid, si maneant? Beatos esse concedo. Sin intereant? Non esse miseros, quoniam ne sint quidem; iam istuc coacti a te paulo ante concessimus. Quo modo igitur aut cur mortem malum tibi videri dicis? quae aut beatos nos efficiet animis manentibus aut non miseros sensu carentis. Expone igitur, nisi molestum est, primum, si potes, animos remanere post mortem, tum, si minus id obtinebis—est enim arduum—, docebis carere omni malo mortem. ego
Abbreviated transcription (Latin):
si possẽt isi est defficile confunde quare
si u̾tn stti non disserant liberari mor¬
tis metu possem ⁊d agamꝰ siñ ad non¬
id non potest insi hac questione aĩor ex pli¬
cata nũc si uidet᷑ hoc illud alias .T. Qͦͦ
male te intelligo id puto ẽẽ cõmodius effi¬
ciet enĩ racõ ut qͣuecũqͣ uerti sit earum
sentenciap quas ex posui mors aut ma¬
lum non sie aut bonum potiꝰ / Nã si cor
aut sangius aut ce̾brum est aĩmꝰ certe
qm̃ est coͣrͣpus int̾ibit cũ reliquo corpore
Si aĩa est fortasse dissipabitꝰ. Si ignis
extinguetur Si est diristoxeni armoĩa
drssoluet᷑ Qs de Diteiarcho/ dicam qui
potest pariter enĩ cũ uita sensus aritti¬
tur non sentientis, aut nicħ est ullam
in ꝑtem qd int̾sit Reliquoꝵ sententie
spem afferunt si te hoc forte de leteat
possẽ aĩos cũ corꝑib/ excesserũt in celum
quasi in domicilium suũ ꝑuenire. D.¬
ix uero delectat idq pͥmum ita ẽẽ uelim

Expanded text:
si posset, sed est difficile confundere. quare si posset, sed est difficile confundere. quare si, ut ista non disserantur, liberari mortis metu possumus, id agamus; sin id nont nisi hac quaestione animorum explcata, nunc, si videtur, hoc, illud alias. Quod malle te intellego, id puto esse commodius; efficiet enim ratio ut, quaecumque vera sit earum sententiarum quas exposui, mors aut malum non sit aut sit bonum potius. nam si cor aut sanguis aut cerebrum est animus, certe, quoniam est corpus, interibit cum reliquo corpore; si anima est, fortasse dissipabitur; si ignis, extinguetur; si est Aristoxeni harmonia, dissolvetur. quid de Dicaearcho dicam, quie ad quemquam potest; pariter enim cum vita sensus amittitur; non sentientis autem nihil est ullam in partem quod intersit. reliquorum sententiae spem adferunt, si te hoc forte delectat, posse animos, cum e corporibus excesserint, in caelum quasi in domicilium suum pervenire. Me vero delectat, idque primum ita esse velim,
Abbreviated transcription (Latin):
uigeat ⁊ sentiat. Aristotiles longe oĩb¬
platonem semper exaipro prestans ee in¬
genio ⁊ diligentia/ cum quatuor nota
orirent ᷑ qͥneam quã dam naturtm censet
esse equa sic mens. Cogitare enĩ ⁊ ꝓuide̾
letari xc ⁊ fimilia eoꝵ in horũ quatuor
generum m ẽẽ nulso putat  Quintũ
genꝰ ad hibet uacans nomĩe et sic ip̃m
aim Enaea exe lan appellat nouo nomĩe
quasi qͣndam ꝯcinuatam motionem et
ꝑhennem. Nisi que me forte fugiũt
hec sunt fere de aĩo sententie/ Democͥtũ
enim magnũ illum quidẽ uirũ seleuib
et rotundis coͣ rpnsclis efficientem anĩꝯ
cursu quodam fortuito omitamꝰ nich̃
estiemmm apd istos ꝙ non athomoꝵ t̾ba.
conficiat ħarum sentẽciaꝵ que ueiti fit
deuo diqͣuis uiderit. Que ueri semilia
magna questio est uł gͥ in has sentẽtias¬
Dui dicare malis uł malumꝰ an at ꝓpo¬
fitum ardire. D. Euꝑem quidem ucruq

Expanded text:
vigeat et sentiat. Aristoteles, longe omnibuvigeat et sentiat. Aristoteles, longe omnibus—Platonem semper excipio—praestans et ingenio et diligentia, cum quattuor nota orerentur, quintam quandam naturam censet esse, e qua sit mens; cogitare enim et providlaetari, haec et similia eorum in horum quattuor generum inesse nullo putat; quintum genus adhibet vacans nomine et sic ipsum animum endele/xeian appellat novo nomine quasi quandam continuatam motionem et perennem. Nisi quae me forte fugiunt, haec sunt fere de animo sententiae. Democritum enim, magnum illum quidem virum, sed levibus et rotundis corpusculis efficientem animum concursu quodam fortuito, omittamus; nihil est enim apud istos, quod non atomorum turba conficiat. Harum sententiarum quae vera sit, deus aliqui viderit; quae veri simillima, magna quaestio est. utrum idiiudicare malumus an ad propositum redire? Cuperem equidem utrumque,
Abbreviated transcription (Latin):
aĩmi figam. et quasi corplis negauit ẽẽ
um numerũ dixit esse. Cuiꝰ ic ut iã
ante phytagore uisum erat in natura
in capite sicut in arce posuit et duasi
ꝑtes seꝑars uoluit .s. nam et cupidita¬
tem quas lociẽ suis nam in pectore, cu¬
prditatem subt̃ prordia colloccuit. Di¬
tearchus aut̃ in eo ẜmone quẽ corithi
habitũ trib libris exponit doccoꝵ hõrm
disputantiũ pͥmo libro młtos loquẽtes
facit duob fere cratem quẽ dam thiotã
senem quem ait a deucailione ortũ disse¬
rentem indricit nicħ esse õm̃o aĩnum
et hoc esse nomen totum mane frustq
aĩalia et aĩantis appellari neq in homĩe
etiã ẽẽ añn uł aĩam nec in bestia Cumq
õem eam qua uł agamꝰ qͥd uł sentiamꝰ
en om̃ib corꝑis uiuis equabliter ẽẽ fusam
nec sẽpar bilicer a corꝑe esse, quippe q̃ulla
sit nec sic quitꝙͣ nͥ corpus unum ec sim¬
plex ⁊ta figuratum ut temꝑacõe nature

Expanded text:
animi figuram et quasi corpus negavit esse animi figuram et quasi corpus negavit esse ullum, numerum dixit esse, cuius vis, ut iam ante Pythagorae visum erat, in natura t rationem, in capite sicut in arce posuit, et duas partes parere voluit, iram et cupiditatem, quas locis disclusit: iram in pectore, cupiditatem supter praecordia locavit. Dicaearchus autem in eo sermone, quem Corinthi habitum tribus libris exponit, doctorum hominum disputantium primo libro multos loquentes facit; duobus Pherecratem quendam Phthiotam senem, quem ait a Deucalione ortum, disserentem inducit nihil esse omnino animum, et hoc esse nomen totum inane, frustraque animalia et animantis appellari, neque in homine inesse animum vel animam nec in bestia, vimque omnem eam, qua vel agamus quid vel sentiamus, in omnibus corporibus vivis aequabiliter esse fusam nec separabilem a corpore esse, quippe quae nulla sit, nec sit quicquam nisi corpus unum et simplex, ita figuratum ut temperatione naturae
Abbreviated transcription (Latin):
centio est Salnĩs cor ip̃m aĩmus dĩdet᷑
to quo excordes uecordes concordesq di¬
cuntur. Et ⁊ lasica isse prudens bis cõ¬
sul corculum et egregie cordatꝰ. homo
cautus helius sextus. Empedooles aĩm
esse censet icordi suffusum sanguĩem ã
Ins quedam pars cerr̾bri. uisa est aũm
pncipatum tenẽ/ elñs nͨ cor ip̃m placet
nec ctebri quẽdam ꝑtem ẽẽ m̃m. Sed
alii in corde alii in cerrbro dixerũt ãpmi
esse sedem ⁊ locum c animi autem aliiͣ
diam ut fere nr̃i declartint nõmẽ nã
et cgrerẽ aĩam et efflare ditimꝰ et aĩosos
et feneciatus et ex iu sencentia. ⁊pe cuĩt
amm ab cña diccu̾s est̃ zenoni stoico
in cantu et fidib ħ̃ armonia diͦ. Sic ex
corꝑis toti ꝰ nat᷑a ⁊ figura uarios istuᷤ
fierictanꝙͣ in cantũ sonos hic ab artificõ
suo non recessit et tam dixit aliqͥd qͦs
ip̃m quale eẽt erat młto ante et diccim
t ox planatũ a placone. Xenociates

Expanded text:
sensio est. aliis cor ipsum animus videtur, sensio est. aliis cor ipsum animus videtur, ex quo excordes, vecordes concordesque dicuntur et Nasica ille prudens bis consul Corculum et egregie cordatus homo, catus Aelius Sextus. Empedocles animum esse censet cordi suffusum sanguinem; aliis pars quaedam cerebri visa est animi principatum tenere; aliis nec cor ipsum placet nec cerebri quandam partem esse animum, sed alii in corde, alii in cerebro dixerunt animi esse sedem et locum; animum autem alii animam, ut fere nostri— declarat nomen: nam et agere animam et efflare dicimus et animosos et bene animatos et ex animi sententia; ipse autem animus ab anima dictus est—; Zenoni Stoico in cantu et fidibus quae armoni/a dicitur: sic ex corporis totius natura et figura varios motus cieri tamquam in cantu sonos. hic ab artificio suo non recessit et tamen dixit aliquid, quod ipsum quale esset erat multo ante et dictum et explanatum a Platone. Xenocrates
Abbreviated transcription (Latin):
nichil te int̾pellabo continentem orõnem
audire malo. T. Quid si tibi Rogauero
aliquid non respondebis. D. Sũꝑbum
id quidem est s nͥ quid necesse erit᷑ malo
non Roges. T. Geram tibi morem. et ea
que uis ut potero explicabo nec tñ quasi
Pschiꝰ appollo / certa ut suit et fixa q̃ dix̾o
fes ut homuncls unꝰ e multis ꝓbaibłia
diectura sequens ultia enim quo ꝓgre¬
diar ꝙͣ ut uerissimilia uideam non hẽo
Certa dicent hi qui ⁊ ꝑcipi ea dicũt pos¬
se et se. sapientes esse ꝓfitent᷑. D. Tu
ut uidecur nos ad audiend ꝑati sumꝰ¬
T. ars. agit ĩp̃a que uidet᷑ notissiã
res ẽẽ quid sic pͥmũ est uidendũ Sũt
emm qui dicessum animi a corꝑe pritãt
esse mortem. Sunc qui nllm̃ censeant
fieri dicessum sz una aĩum et corpus
acidere aũnq in corpore extingui. Qui
disceders añ censent alii statim dissipa¬
ti alii diu ꝑmanẽ alii semꝑ. Quid sit por¬
io ip̃e aĩmi ꝰ aut ubi aut uñ magnadis.¬

Expanded text:
nihil te interpellabo; continentem orationem audire malo. Quid, si te rogavero aliquid? nonne respondebis? Superbum id quidem est, sed, nisi quid necesse erit, malo non roges. Geram tibi morem et ea quae vis, ut potero, explicabo, nec tamen quasi Pythius Apollo, certa ut sint et fixa, quae dixero, sed ut homunculus unus e multis probabilia coniectura sequens. ultra enim quo progrediar, quam ut veri similia videam, non habeo; certa dicent i, qui et percipi ea posse dicunt et se sapientis esse profitentur. Tu, ut videtur; nos ad audiendum parati sumus. Mors igitur ipsa, quae videtur notissima res esse, quid sit, primum est videndum. sunt enim qui discessum animi a corpore putent esse mortem; sunt qui nullum censeant fieri discessum, sed una animum et corpus occidere, animumque in corpore extingui. qui discedere animum censent, alii statim dissipari, alii diu permanere, alii semper. quid sit porro ipse animus aut ubi aut unde, magna dis
Abbreviated transcription (Latin):
uitam tuiꝰ sinita tuta et recta ꝓ iurtutem
dia est g Etas inde ceopta est quõ
nde cerpta est que ex quo ee cepit asridue car¬
pitur que mumassimis partiũtulis dĩdat᷑
cripitur si quidem mo ͦ ꝑpe  celti rotat momẽ¬
ait uolat quod aut maro celeres neq ꝯmo
alas Ita seunam iter agontibus nt seaũtur
q̃ uehuntur nec cogitantibus fimis adest
Etas mapiens abex̾mo ꝓcul abest¬

Expanded text:
vitam, cuius unica tuta et recta per virtutem vitam, cuius unica tuta et recta per virtutem via est. Etas indecerpta est. Quomodo indecerpta est que, ex quo esse ceperit, assidue carpitur et que minutissimis portiunculis dum datur eripitur? Si quidem motu perpetuo celum rotat, momenait, volat quodque ait Maro: Celeres neque commovet alas. Ita ceu navi iter agentibus nec sentientibus qui vehuntur, sepe nec cogitantibus finis adest. Etas
Abbreviated transcription (Latin):
pode cetũ subigens inꝓsundos ferit et dum
longinqua fingitur inforibus est ⁊ Etas
mastensu est  Infidiosistnne infidis astẽrꝙ
ite descensus est uita bius tempus instable
furtim nlło pedum strepitu int̾ sompnũ et
iocos offluit Et o si het cemꝑis celeritas bi¬
te ꝙ duitas ut infine sit inpncpio nota erret
nũc intrãtibus infiitũ ꝙd. ereuntibus nichil
et quot secula bidebantur bix cotidem sũt mõ¬
menta fictũ demũ fraus nostitur dũ bitari
nequid unde est ꝙ sepe frustra quic ꝯsulitur¬
etaa meredula simuli et merꝑta est et con¬
tempto aliem consilũ mops siu itaq iuueniles
eriores sicet inniabises et imentes qns ip̃is
tũ occultos et incognicos quoꝵ sunt mlmłiꝰ
uerasas. effecti estis fieriq iam aliud non
porestis ꝙ si quis intemꝑe aut ꝑsemict ipra
mcelligere posset aut docenti credere Illo mͥ
bnus exmilibus pctarus at fels surgeret
adolestens n ͭ tam młt̾is amfractibus agriet

Expanded text:
pedetentim subiens improvidos ferit et, dum pedetentim subiens improvidos ferit et, dum longinqua fingitur, in foribus est. Etas in ascensu est. Insidiosissime rei fidis: ascensus iste descensus est; vita brevis, tempus instabile furtim, nullo pedum strepitu, inter somnum et iocos effluit. Et o si hec temporum celeritas viteque brevitas ut in fine sic in principio nota esset! Nunc intrantibus infinitum quiddam, exeuntibus nichil; et quot secula videbantur, vix totidem sunt momenta: tum demum fraus noscitur dum vitari nequit. Unde est, ontemptrix alieni consilii, inops sui. Itaque iuveniles errores, licet innumerabiles et immensos, his ipsis tamen occultos et incognitos quorum sunt, nichs effecti estis fierique iam aliud non potestis. Quod si quis in tempore aut per semetipsum intelligere posset aut docenti credere, ille michi unus ex milibus preclarus ac felix surgeret adolescens nec tam multis anfractibus ageret
Abbreviated transcription (Latin):
et młtu deost et quantulũ sit ꝙ crestat inc̾ũ
est g acq lex est certa biuendi quis
hant logem tulit aut ꝙ illud legitinũ ep̃t
est uite iniquissima uero lex quẽ nõ om̃ibus
una est ymo tan uaria ut nichil inc̾tius
deus p̃t̃ incelligo aũt soptuagesimũ aut
si natura potencior octuagesimũ cogitatis
ãnũ atq ibi metam figitis quo ꝓuectos ma¬
neat labor et dolor niii sorte longius spe
securiõr et a senectute remocior et a morce
fasseris. et inl tutũ homi Ilła tanea
ꝑiculosior uite pars quam securitas mima
roddit incautam. nil est alceri uicimus
ꝙͣ mors uite cum distancissime bideantur
ꝯcigue sunt semper illa p̃liabitur semꝑ
het instat quodiq fugeris p̃sto est et ar¬
uicibus ĩminet Iuuenitas nũt faltẽ pñs
est et fencctus alisens r ml mobiliꝰ ĩuenta
ml insidiasius fenectute illa nõ stat młcendo
fugiens abit ista ꝑ tenebras et filencium

Expanded text:
et multum deest et quantulum sit quod restat incertum et multum deest et quantulum sit quod restat incertum est? Atqui lex est certa vivendi. Quis hanc legem tulit, aut quod istud legitimum tempus est vite? Iniquissima vero lex, que non omnibus una est, immo tam varia, ut nichil incertius Deus potest. Intelligo autem: septuagesimum aut, si natura potentior est, octogesimum cogitatis annum atque ibi metam figitis quo provectos maneat labor et dolor; nisi forte longius spemsecurior et a senectute remotior et a morte. Falleris: etsi nichil tutum homini, illa tamen periculosior vite pars quam securitas nimia reddit incautam. Nichil est alteri vicinius quam mors vite: cum distantissime videantur, contigue sunt. Semper illa prelabitur, semper hec instat: quocunque fugeritis, presto est et cervicibus imminet. Iuventa nunc saltem presens est et senectus absens. Nichil mobilius iuventa, nichil insidiosius senectute; illa non stat mulcendoque fugiens abiit, ista per tenebras atque silentium