comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
quale illud legitur Augusti cesie
fulgura metuentis qud ad  Rome
auctoris/ Contit f̾ir mocũ nliar̃e
sunt la tebre/ nulla fuga quo eĩ extͣ
t̾iam fugiat t̾renus obnĩcio aut
quis fiẽt si et suꝑ u̾ticem celũ tonat
et sub pedib terta tremit nisi forte
quid in pelagus fugiendi dicct ꝙ ce
lestis et t̾rẽst̾s uariectitis est ꝑtiteps
et suis insu ꝑ motib inquiecũ.3.
Non tu michi Remedrum das ut so¬
les sed ꝑreulũ exaggeitis. Senti¬
ebam ieci tib uisum iri et sic haud
du bie seres habet, sunt que dissilar
queunt/ et uerbis extenuari. Ut q̃
fama t̾ribilia uisa erant. Re ip̃a ne
tollerabilia et contepnablia uide¬
antur, Id sane de quo agitͬ tale est
ut sua quadam ui huãm eloquii ar¬
gumenta discutiat. unũ ẽ solamen
ut dicebam Raritas uidisti etatem
pene integiam terir motib uacãtẽ
quo in spacõ ĩnum̾abiles obusse nõ
est dubi ͫ qui in uita so ͫ rei triblis
nomen audierint mullum res uĩ¬

Expanded text:
quale illud legitur Augisti Cesaris fulgura metuentis, quod adhuc Rome auctoris. Contra terremotum nulle sunt latebre, nulla fuga: quo enim extra terram fugiat terrenus homuncio? aut quid fiet si et supra verticem celum tonat, et sub pedibus terra tremit? nisi forte quis in pelagus fugiendum dicat, quod et celestis et terrestris varietatis est particeps, et suis insuper motibus inquietum. Non tu michi remedium das ut soles sed periculum exaggeras. Sentiebam ita tibi visum iri, et sic haud dubie se res habet. Sunt que dissimulari queunt et verbis extenuari, ut que fama terribilia visa erant, re ipsa nunc tolerabilia, nunc et contemptibilia videantur; id sane de quo agitur tale est, ut sua quadam vi humani eloquii argumenta discutiat. Unum est solamen, ut dicebam: raritas. Vidisti etatem pene integram terremotibus vacantem, quo in spatio innumerabiles obiisse non est dubium, qui in vita solum rei terribilis nomen audierint, nullum res vi
Abbreviated transcription (Latin):
luptas quedm in estam aĩcm facit
pestis eo funestior quo ⁊gnatr causa
atq ita difficilior causã est. Itaq
hanc seu aie scopulum oĩ uelorũ
ut dici solet ac rumoꝵ auxilio fu¬
giend censet Cicero cuu in hoc qͣem
ut in młtis assentior.Ø Ancis me
miẜre cogitacõ mescũ facit. ari¬
ẜram condicois huane magnã mł¬
tiplicem ꝙ non nego quam quid
integris uoluĩb de flue̾ S si in
diu̾sum aspicias mlta icidtm que
felicem uitam et iocũdc̃ faiciant
uidebis Et si de hoc nemo hacgenꝰ
nͥ fallor scripstit aggressum dͥqui
desticerine qd difficile ⁊ ꝯcratiũ
scribentib steriliorem longeq ip̃a¬
rem mat̾iam se sorcitos incellig̾ent
Eoꝙ hũãna miẜria nins mlta prsꝰ
euident emineat felicutis parua
et latens seiloq altius fodiendasie
tes huic corꝑi quib ncc̃itates mẽ¬

Expanded text:
luptas quedam, mestamluptas quedam, mestampestis eo funestior, quo ignotior causa atque ita difficilior cura est. Itaque hanc ceu anime scopulum, omni velorum, ut dici solet, ac remorum auxilio, fugiendam censet Cicero, cui in hoc quidem, ut in multis, assentior. Presentis me miserie cogitatio mestum facit. Miseriam conditionis humane magnam multiplicemque non nego, quam quidam integris voluminibus deflevere; sed si in diversum aspicias, multa itidem que felicem vitam ac iucundam faciant videbis, etsi de hoc nemo hactenus, nisi fallor, scripserit, aggressique aliqui destiterint quod, difficilem et contrariam scribentibus, steriliorem longeque imparem materiam se sortitos intelligerent, eo quod humana miseria nimis multa prorsus evidenter emineat, felicitas parva et latens stiloque altius fodienda sittes, hinc corpori, quibus necessitates ve
Abbreviated transcription (Latin):
ciores censes qui mltũ fleti ad supoe
apd uirgilium memoraneur
Ristis sum. Refert quaex
causa tristis sis aut letus Ista
enim ut alia mlta. in diffentia di¬
xerim q̃ leui momento possit bõ
esse uel mala/ Teisticia nempede
pcc̃o utilis/ modo non desꝑacõi sub¬
repeti ꝑicłm manũ det ac gaudiͫ
de uirluce dꝙ menioria bonorum
opetũ honestũ modo ne ingerenti
se suꝑbie fores pandat haꝑ igie
nũc tu quiꝰ sis tristis eogiea .s. hiꝰ
uite miẜia mestus sum.⁊ felici¬
tas te letificet. alc̾ĩꝰ uite neq emĩ
sit ꝙͣ illa est. Mestus sum.÷ are¬
li huiꝰ tot radices quol sunt q̃ uno
nome adusa dicitis de quib et mł¬
tai iam dixer dixiꝰ. Et ut te ꝓnum
in querelas uideo multa nunc etiã
funt dicenda, Est aut̃ qͣn nulla prsꝰ
apparens causa non morbi nõ dãp̃¬
na non iniirie non ignonne non
caroꝵ mortes nec aillus omino teꝵ
talium ĩopinꝰ rumor s dolendi uo¬

Expanded text:
ciores censes, qui multum fleti ad superos ciores censes, qui multum fleti ad superos apud Virgilium memoratur. 93 ristis sum. Refert qua ex causa tristis sis aut letus. Ista enim ut alia multa, indifferentia dixerim, que levi momento possint bona esse vel mala. Tristitia nempe de peccato utilis, modo ne desperationi subrepenti clanculum manum det, at gaudium de virtute, deque memoria bonorum operum honestum, modo ne ingerenti se superbie fores pandat. Harum ignunc tu ipse quid sis tristis cogita. Huius vite miseria mestus sum. Felicitas te letificet alterius vite. Neque enim sit, quam illa est felix. Mestus sum. Mali huius tot radices, quot sunt que, uno nomine, “adversa” dicitis, de quibus et multa iam diximus, et ut te pronum in querelas video, multa nunc etiam sunt dicenda. Est autem quando nulla prorsus apparens causa, non morbi, non damna, non iniurie, non ignominie, non carorum mortes, neque ullus omnino rerum talium et inopinus rumor, sed dolendi vo
Abbreviated transcription (Latin):
tatum moriendi genus pestis addi¬
derit ꝙͣ ut comitãt᷑ moriare sui eua¬
seris ut dulcior uita sit tos cireũ¬
fusis erepta ꝓicłis si mori ꝑiculum
non natura est neq enim om̃is
pestis pũit ilioqͥn ex hac peste no¬
nissima cui par a seculis non fuit
nullus hoim euasisset Euaserut̃
młai qui melius obrssent hinc ue
uides fece solidi nũc etiã mũdus
exuberat ꝙͣ nulla unꝙͣ pestis nlla
mortis manus exhauriet tãꝯcͤta
est. Pestem metuo.⁊ Dre ꝙ est
ueriꝰ. Mori times de quo nob ut te
uideo in q̃relas ꝓnũ anceꝙ̃ Res
desinat disceptandũ reor pret̾ hoe
enim ꝙ est ꝙ pestis nomen exhorie¬
as cũ potiꝰ ut est diccũ so latii genꝰ¬
caritas quedam ticchit. Est qd lau¬
dem nchil enĩ magis hoĩs ꝙ hũãna
ĩcomoda. Miẜari sui tui tm̃ est ꝙ
arguam/ Nam quid pestis nocita
mortali nͥ ue facias quo facturus
es nisi illud int̾ dipna cõnuimia
non lugeri ꝙ uitalib accidit et feli¬

Expanded text:
tatum genus moriendi, pestis additatum genus moriendi, pestis addiderit, quam ut comitatior moriare, sin evaseris, ut dulcior vita sit, tot circumfusis erepta periculis si mori periculum non natura est? neque enim omnes pestis perimit, alioquin ex hac peste novissima, cui par a seculis non fuit, nullus hominum evasisset. Evaserunt multi, qui melius obiissent; hinc, ut vides, fece solita nunc etiam mundus exuberat, quam nulla unquam pestis, nulla mortis manus exhauriet, tam concreta est. Pestem metuo. Dic quod est verius: mori times. De quo nobis, ut te video in querelas pronum, antequam res desinat disceptandum reor. Preter hoc enim, quid est quod pestis nomen exhorreas, cum potius, ut est dictum, solatii genquedam trahit, est quod laudem: nichil est enim magis hominis, quam humana incommoda miserari; sin tui tantum, est quod arguam. nam quid pestis nocitura mortali, ni ut facias quod facturus es? nisi illud inter damna connumeres, non lugeri, quod in talibus accidit, et feli
Abbreviated transcription (Latin):
serit utiq fieri nequit Demq
est et elementa undiq cõminant᷑
s et t̾iticui insiscitis et q̃ ꝑicłorum
om̃ firmissimum p̾sidiũ spectibatur
Ip̃a quoq concucit᷑ incolasq suo fal¬
sit et territat ad celũ aĩ uolantib
ascendend. Interque hoc reꝑ motus
atq hoim om̃e en illo spem hendam
qui Respicis t̾iam et facit eam t̾ie
de quo se̾ptũ est. Ego dñoset nõ mu¬
tor ꝙͥquis in illo uestigia deuote mẽ¬
tis affixĩt iam in solido et in tuto
erit neq ampliꝰ. aue ip̃e mouebit
aut illos metuet c̾re motus Non
posse t̾re motib non moueri..
Potes aut̃ at̾ia õem spem atq om̃e
desideriũ Remone̾ hoc fac ut securꝰ
seuientem horreo.  Eehu
queꝵ nil ampliꝰ ꝙͣ mortis ẽmetꝰ
quo deposito ꝓlena securitas parta
erit Emin uero is magnis aĩs non
deposicus mͦ sed ne admissus quidem
esse debet nam ꝙͥ mins uiri est ꝙͣ
hornie comĩa. Pestem cuneo.
At quid alud tibi si morieris ad usi¬

Expanded text:
serit, utique fieri nequit. Deniqest, et elementa undique comminantur, sed et terra cui insistitis, et que periculorum omnium firmissimum presidium sperabatur, ipsa quoque concutitur, incolas que suos fallit ac territat, ad celum animi volatibus ascendendum, interque hos rerum motus atque hominum, omnem in illo spem habendam, qui respicit terram, et facit eam tremere, de quo scriptum est: “Ego dominus et non mutor”. Quisquis in illo vestigia devote mentis affixerit, iam in solido et in tuto erit, neque amplius aut ipse movebitur, aut ullos metuet terremotus. Non possum terremotibus non moveri. Potes autem a terra omnem spem atque omne desiderium removere. Hoc fac ut securussevientem horreo. Et hic quoque nil amplius, quam mortis est metus, quo deposito, plena securitas parta erit. Enimvero is magnis animis, non depositus modo, sed ne admissus quidem esse debet. Nam quid minus viri est quam horrere comunia? Pestem timeo. At quid aliud tibi, si morieris ad usi
Abbreviated transcription (Latin):
speccaculoꝵ oñ lucidissimũ atq
angustissiͫ scellantes ce li ambieu
ncomprehen sibłi celeritate uolu¬
bilem atq incompabili decore muti
inq illo fixas ⁊ ertantes qͣs dicitꝭ
seu uagantes scellas solem in prĩs
ae luñam clarissiã lam̃ina Ut
Maro seu luccdum celi decus/ ut
flaccus ait. huic t̾ie fruges huic
uigor mĩantiũ. huic uarietas tem¬
põstatũ. huic uos ãnum. huic mẽ¬
ses dies ⁊ noctes. et momenta me¬

Expanded text:
spectaculorum omnium lucidissimum atque spectaculorum omnium lucidissimum atque angustissimum stellantis celi ambitum, incomprehensibili celeritate volubilem atque incomparabili decore mirabilem, inque illo fixas et errantes quas dicitis, seu vagantes stellas, solem in primis ac lunam clarissima mundi lumina, ut Maro ait, seu lucidum celi decus, ut Flaccus ait. Hinc terre fruges, hinc vigor animantium, hinc varietates tempestatum: hinc vos annum, hinc menses
Abbreviated transcription (Latin):
cacõi ẜuientiũ miris ⁊ meffablib
mod̾is cenica uix radicũ tot ħbaꝵ
suci tot floꝵo tos Iocundi uarietaᷤ
ex contiarns orta concordia tot
aialia celo t̾ris ac pellago nõ nisi
nr̃e usib dedica hoĩsq solius as
obseqͥum ciraca nͥ eñ peccati iugũ
sponce subussetis om̃ que sub cẽlo
sunt dominium ħecis Sidee colliũ
ꝓspecca apͥcaicões ualliũ umbrosts
saltus. algentesꝙ alpes. et te peñ
litora, adde tot salubres seatebras
aquaꝵ tot sulphureos fumãtesq
Tot intidos ac gelidos fontes / tot
infusa ⁊ cireũ fusa t̾rie maria tot
amnes, assi due mobiles ⁊ rĩnobles
stablitate certissimos regnoꝵ fiẽs
Nidde / lacus onaris emulos ⁊ stcigͣna
iacentia et Riuos inter montiun ꝯ¬
nexa/ precipites ⁊ floreas Rippas et
ripparũq coros ⁊ prata recentui ri¬
uis ut Birgilius ait quid sonoris
litorib sp̃umances. scopulos autͥq
rosciaꝵ et flamescentes agros. et ui
ris otia et solicuamũ lib̾tatẽ quid

Expanded text:
ctationi servientium miris et ineffabilibus modis? tanta vis radicum, tot herbarum suci, tot florum tam iocunda varietas? ex contrariis orta concordia? tot animalia celo, terris ac pelago, non nisi vestris usibus dedita, hominisque solius ad obsequium creata? nisi enim peccati iugum sponte subiissetis, omnium que sub celo sunt dominium haberetis. Adde collium prospectus, apricationes vallium, umbrosos saltus, algentesque Alpes, et tepentia litora. Adde tot salubres scatebras aquarum, tot sulphureos fumantesque, tot nitidos ac gelidos fontes, tot infusa et circumfusa terris maria, tot amnes assidue mobiles, et immobili stabilitate certissimos regnorum fines. Adde lacus, maris emulos, et stagna iacentia, et rivos inter montium convexa precipites, et floreas ripas, riparumque thoros, et prata recentia rivis, ut Virgilius ait. Quid sonoris litoribus spumantes scopulos, antraque roscida, et flavescentes agros, et vinris otia, et solitudinum libertatem? Quid
Abbreviated transcription (Latin):
uanis potest esse ꝓfectionꝰ.C.
De mopi et infiruia memoria
es memoria mopi et ̃ ⁊ s̃¬
firma sum.: Et hec alia se¬
nectutis in famia haud uerior ꝙ̃
relique S ne uera sit huic quoes
studii ope subuenias. Memoria
labestit Adesto ne corruat. et
gula oporeiũs locis ⁊ fitigilẽ arẜe
et ualidas admminiclis curãualla.
Menioria fluxa est. Disigen
et artifico alla stringe Cunctis nge¬
niĩ meniorie de fectib occurrit ĩdus¬
tria alis patielr ꝓur̃ nis minui
hoc est que pħos et poetas senes ui¬
rencissiõ ingenio ac stilo hec est q̃
decrepitos oratores uoce solita uali¬
disꝙ laterib ac tenaci memoria f¬
uare potest ꝙ nͥ sic esset nũꝙͣ solon
et cotdie distens aᵈ seneste̾t et supͣ¬
mũ agens spm ad colloum assidẽ¬
tium amicoꝵ ex ip̃a iam mortecõ¬

Expanded text:
anis potest esse perfectio. 101 DE INOPI ET INFIRMA MEMORIA Sed memoria inopi et infirma sum. Est hec alia senectutis infamia, haud verior quam relique; sed, ut vera sit, huic quoque studii ope subvenias. Memoria labascit. Adesto ne corruat, et gula opportunis locis, et fragilem crebris ac validis adminiculis circumvalla. Memoria fluxa est. Diligentia et artificio illam stringe. Cunctis ingenii memorieque defectibus occurrit, industria; nil patitur perire, nil minui; hec est que Philosophos et Poetas senes, virentissimo ingenio ac stilo, hec est que decrepitos oratores voce solida validisque lateribus ac tenaci memoria, servare potest. Quod nisi sic esset, nunquam Solon, et quotidie discens aliquid senesceret, et supremum agens spiritum, ad colloquium assidentium amicorum,
Abbreviated transcription (Latin):
nͥ eiũs offensionem timeatis s potus
agite et qielus incito. fusto ⁊ nu¬
biloso contristor acte nulla tepes¬
cas surãt et serene nubes sugce dubie
et serenũ nubibus fitquẽs pͦ uigis
abluato sine q̃ stib quad cã Brelie est
offendor mibib Offensioad¬
monicõ quedam est nam huic tibi ꝓui¬
deas ne tenebras quas momẽtanea
egiẽ fers alii ꝓpecuas paciaris. I

Expanded text:
nisi eius offensionem timeatis; hoc potius nisi eius offensionem timeatis; hoc potius agite, et querelas mittite. Fusco et nubilo contristor aere. Nulla tempestas durat: et sereno nubes succedunt, et serenum nubibus. Frequens immo iugisum sine questibus quod tam breve est. Offendor nubibus. Offensio admonitio quedam est, ut iam hinc tibi provideas, ne tenebras, quas momentaneas egre fers, aliquando perpetuas patiaris. Igne
Abbreviated transcription (Latin):
ingiati ne una prsus aque seillula
Et si non singłoꝵ libidim ac sãluti
oũn consulicur. Hic lueo hic pł¬
u̾e̾ curbor. hic nubib hic uentis ac
ctonittii . At qui t̾ie uarietas ce¬
li uarietatem sequie Mudus aer
lutũ pariei siccus pulu̾e̾m. Sic mor
tempestates nc fulmĩa ꝓdeunt qͣ
quosdam magna sit questio nõ ne
tamen tibiaer om̃i cerrens uenco
pene se unanimis uideacur ut nõ
mepte quidam uentũ aĩam dictine
sine sp̃m puluerem certe apꝰ ml¬
tos uiris fortib dulcem uides. Iq
de luto etiã cicsi possie diu̾soꝵ opm
una uirtus efficiet tonitena uero
et concicacores celi motus quidinficõ¬
tis dei sunt qui certe non minaret.
inisiamaree hoĩem s feruro cum
causẽ ad tĩorem liero hͤ formidiẽm¬
q mortaliũ spectare. S añ alios il¬
soꝵ qui rebellant deo non soͫ nature
gnarus menũt poeta s uites Illa
conantem adu sarii enimini in gĩam
Reduce ut amici dei effecci nch om̃o

Expanded text:
ingrati, ne una prorsus aque stillula ingrati, ne una prorsus aque stillula etsi non singulorum libidini, at saluti omnium consulitur. Hic luto, hic pulvere turbor, hic nubibus, hic ventis ac tonitru. Atqui terre varietas, celi varietatem sequitur: udus aer lutum parit, siccus pulverem, sic de mtempestates ac fulmina prodeunt. quosdam magna sit questio, nonne tamen tibi aer omni carens vento, pene semianimis videatur, ut non inepte quidam, ventum animam dicant sive spiritum? pulverem certe apud multos viris fortibus dulcem vides, idque ut de luto etiam credi possit, diversorum operum una virtus efficiet. Tonitrua vero et concitatiores celi motus, quid nisi comtis Dei sunt? qui certe non minaretur, nisi amaret hominem sed feriret, cum cause. Ad terrorem vero hec formidinemque mortalium spectare, sed, ante alios, illorum qui rebellant Deo, non solum nature gnarus meminit poeta, sed vates illa tonantem, adversarii! Enitimini in gratiam redire, ut amici Dei effecti nichil omnino
Abbreviated transcription (Latin):
de uase mortifero p̃silir̾t Eeterũ
urĩs nũc adolestentib cõmeienetis mn
est estate so lem exectantib ut ͣicħla¬
ces solent hreme so lemn adorancib
ue casxi.i nix me tedio afficis.
Delicatietiam Iocunda fastidiũt
at qui muẽ sine uentis destẽdentem
quid int̾ pulchrimam Reꝑ poisũt
porro si quid est nũc plc̃riꝰ mlc̾te
tandidiꝰ. Nũc estib nũc frigo¬
rib minis nũc siccitate nũc pm̃bri¬
bus agim᷑ ⁊ Impacientissimum
calorĩs Alexandrum/ ferũt nempe
qui ⁊ nui et ire ⁊ ꝓspete fuit Ĩmpa¬
ciens fortune ꝯtͣ uero caloris et fri
laudis arripias, eque ille uttũq po¬
tuit ferie. tu neutrũ hoc nob pͥmũ
tribuit uoluptas emollit eneruatq
Et uere dicã castiat aiõs ut nõ hosti¬
les tantũ gladios aut mortem ses
impressiones aerras formidetis. Cu¬
mo antẽ sẽpe frustia quis qm̃ sut dis
clamo Linquite suũ offici᷑ nate nch
sine et̾ius agit illa consilñs stultir

Expanded text:
e vase mortifero prosiliret, ceterum e vase mortifero prosiliret, ceterum vestris nunc adolescentibus convenientissimum, est, estatem solem execrantibus, ut Athlantes solent, <hieme> ignem adorantibus ut Caldei. Nix me tedio afficit. Delicati etiam iucunda fastidiunt: atqui nivem sine ventis descendentem, quidam inter pulcherrima rerum ponunt; porro si quid est nive pulchrius, nil certe candidius. Nunc estibus, nunc frigoribus nimiis, nunc siccitate, nunc imbribus angimur. Impatientissimum caloris Alexandrum ferunt, nempe qui et vini et ire et prospere fuit impatiens fortune; contra vero caloris ac friglaudis arripias? eque ille utrunque potuit ferre, tu neutrum. Hoc vobis primum tribuit voluptas que emollit enervatque, et, ut vere dicam, castrat animos, ut non hostiles tantum gladios aut mortem, sed impressiones aerias formidetis. Clamo autem sepe; frustra quidem, quoniam surdis clamo. Linquite suum officium nature: nichil sine eternis agit illa consiliis. Stulti et
Abbreviated transcription (Latin):
gantur. oẽs eo confugiũt quił n ͤ
s non libet Iuuenes mõs ut fors¬
iusi uideantur de formatos ab seisos
apubetenꝰ se se ignib ingerentet
ꝓͣtoerct honestiũs pudenda cõtegẽ
ꝙͣ seniustis natib in amenũ nai¬
rib inodorem inspuare. Nuc̃
armo nũc estuo. Credo id faci¬
le mores noui et te loquẽte quis
ocurrit dicam Recens ac breuis his¬
toria. Pater in galliis ꝓ capitali
causa. cũ adolescente filio cop̾hesus
in aquam hreme gelidam nudi ⁊
iuncai ꝓit̾ picer descendissent. ce¬
pit adolescens tieniere et frrgus
magna collisione dentium testare
sub subiectis ignib cepit aqͣ ferues¬
ce̾ ille lamentis ac gemita iipct¬
cientiã caloris ex p̃rimẽ ꝯt̾ ĩmotꝰ
ad utrũq et toruo illũ unltu r̾es¬
piciens sener uilissime inquit hẽ¬
cricis fili noe frigus gͦ nestilore
pati potes ubum mali forsitan s con¬
stantis. solidiq aĩ dignũq ꝙͣ ille sus

Expanded text:
gantur. Omnes eo confugiunt, quibus nichil gantur. Omnes eo confugiunt, quibus nichil si non libet, iuvenes vestros ut formosi videantur, deformatos abscissosque pube tenus sese ignibus ingerentes; quanto erat honestius pudenda contegere, quam semiustis natibus, inamenum naribus nidorem inspirare. Nunc tremo, nunc estuo. Credo id facillime: mores novi, et te loquente quid occurrit dicam. Recens ac brevis historia est: pater in Galliis pro capitali causa cum adolescente filio comprehensin aquam hieme gelidam nudi ac vincti pariter descendissent, cepit adolescens tremere, et frigus magna dentium collisione testari; ubi subiectis ignibus cepit aqua fervescere, ille lamentis ac gemitu impatientiam caloris exprimere, contra immotus ad utrunque et torvo illum vultu respiciens senex: “Vilissime, inquit, meretricis fili, nec frigus igitur nec calorem pati potes?” verbum mali, forsitan, sed constantis solidique animi, dignumque quo illesus
Abbreviated transcription (Latin):
et obstrrisos passus, ac suspicõnib
uans plencomĩa ab sentieq sola¬
quos ip̃mꝙ mutari. Iam non potest
forti aĩo ferend est uẽrũ ica ut na¬
tuit opeiti ferit non Reuutat qui
tot insolentias. tot imnanitates hoͣ
tot tedia tot Rapiãs pati solicitus
didicisse debuit ꝙ iniq natura pens
leius ex causis cotidie lace̾t᷑ cum tot
acerba et grauia. pati hoĩem ab hoĩe
sit nectẽ. Magno torqueor calore
Expetca hyemps tesiũq hoc pł¬
sura festinat. frigore cruicior im¬
portuno. Ette tĩbi estas accesut
huiꝰ ip̃ius allata desi desiderium.
frigorib urgeor. Sio nicõ¬
modũ inuenies cui non iuenerit
natura remedium Et sepe unus
remedia mlta sunt zircent frigꝰ
Tectum uestis cibus labor exeitium
raro quisꝙͣ frigore uincit᷑ nͥ uitt ꝯ
inhertia pignẽt ignem int̾ Reme᷑
niu̾iare magnũ mortalis igiene
augmẽtum᷑ non tam facilẽ uimi ẽ
docio pmixta aqua linteo madẽte
censo igne meices a fortib segit¬

Expanded text:
et obstrusos passus ac suspitionibus vanis plena omnia, absentieque solaquod ipsum quia mutari iam non potest, forti animo ferendum est. Verum ita: ut nature opera ferre non renuat qui, tot insolentias, tot immanitates hominum, tot tedia, tot rapinas pati solitus, didicisse debuit quam inique natura parens levibus ex causis quotidie laceretur, cum tot acerba et gravia pati hominem ab homine sit necesse. Magno torqueor calore. Expecta: hiems tedium hoc pulsura festinat. Frigore crucior importuno. Ecce: tibi estas accelerat, huius ipsius allatura desiderium. Frigoribus urgeor. Vix incommodum invenies, cui non invenerit natura remedium, et sepe unius remedia multa sunt. Arcent frigus tectum, vestis, cibus, labor, exercitium; raro quisquam frigore vincitur, nisi victus inertia. Piget ignem inter remedia numerare, magnum mortalis ignavie argumentum: non tam facile vini e dolio immixta aqua, linteo madente censo igne, inertes a fortibus segre
Abbreviated transcription (Latin):
Ille quidem ideo tonat in celis utti
in terrie bene uiuas. Et obluuone
discussa nascentẽ dñm Recogno stas
qdq amore debueras saltẽm metu
facias nolite queti oĩũ eque bona ⁊
mala expedit nobis Michi cre dite
ut sẽpius tenet. et ꝙͣ se pe teniusse
deiadusariꝰ ac pretatis hostis donnici¬
anus int̾nt. non exelametis sicut ille
feriat iam que uolet Sz ut iram dei
pns lacrimuis atq huili prece unitatis
Ebrioꝵ congressib lecieraq cõt̾stor
lecicie datorem/ Et si daucd ungilin
letificat ciuitatem plus tñ feruidi
gaudii lecicie gestientis ut pħi uo
cant Panca potentis uiui doliã ꝙͣ
mlta intentis aque flumĩa ꝯtinẽt
fateorq ebrioꝵ leticia nil tristius
mł opificib et tabnarus qͦs m̾to
ciuitatũ fecem Citero uocat ĩeptiꝰ¬

Expanded text:
deo tonat in celis, ut tu in terris bene vivas, et oblivione discussa, irascentem dominum recognoscas, quodque amore debueras, saltem metu facias. Nolite queri omnia eque bona et mala; expedit vobis, michi credite, ut sepius tonet; et quam sepe tonuisse Dei adversarius ac pietatis hostis Domitianus interiit, non ut exclametis, sicut ille “Feriat iam quem volet”, sed ut iram Dei piis lacrimis ac humili prece vincatis. Ebriorum congressibus letitiaque contristorletitie datorem, etsi David Virgiliusque letificat civitatem Dei”, plus tamen fervidi gaudii seu letitie gestientis, ut Philosophi vocant, pauca potentis vini dolia, quam multa nitentis aque flumina continent. Fateorque ebriorum letitia nil tristius, nil opificibus et tabernariis, quos merito “civitatum fecem
Abbreviated transcription (Latin):
uł auariciam accusare quie hcte co¬
tentis afficõr.I. Intenebra nutũ
et in tenebris moriturus Incer Rerũ
contrarios uentos uĩus / diste ꝙ sp
pateris tandem pati. omten
ut fulmĩe quacior.2 plus hie aᵈ
ꝙͣ tedũ est in pͥmo equidem metus
iugens nisi staltis quibusdã cõtep¬
tõribs In secũdo aut̃ more Icaq
quibusdum uisũ est fulme uonui¬

Expanded text:
ccusare; quis huc te coventis afficior. In tenebris natus, et in tenebris moriturus, inter rerum contrarios ventos vivis: disce quod semper pateris tandem pati. Tonitru ac fulmine quatior. Plus hic aliquid quam tedium est, in primo equidem metus ingens, nisi stultis quibusdam contemptoribus, in secundo autem mors. Itaque quibusdam visum est de fu
Abbreviated transcription (Latin):
pulicib  uis ne cu hoĩes offẽde
di pulicib te deffende uilissimo ĩꝑ
animali noblissimũ egrederis et
pulicũ cibus hoiẽs uoras. pu¬
licib agitor. Teriena oĩa ho ͥ
ad obsequiũ facca sũt ꝑs ut̃ pastat
pars ut uestias. Pats ut ueheat
Silia ut deffendcit silia ut exceãt
doceantq. et condicõis admoneãt
q̃dam deniq ut delectent fessum¬
qz rebus aĩ leuent/ q̃ damn uers
ue de lectacõem noxiam frenent
ac saluberrib tedñs ꝯtep̃tũ huiꝰ
lucis simłq de sideriũ uite melioris
incutiant. Quantũ emĩ queso mors
timeret᷑ ꝙ ue si tedns uacua esset
placituit mortalib eicit hec ħita
cedñs plena sit placent sie cibitus
timeatur nec uite iocundictis uĩuẽ¬
ti nec amenitas uĩe semꝑ est uci
phylomena q̃ apd̾ uirgiliũ flet no¬
tem ramoꝵ sedeus mĩfable carmẽ
integitit. et mestis late locce q̃stib
imp̃let dulcis enĩ fsetus et suaue

Expanded text:
pulicibus. Visne tu homines offendere? pulicibus. Visne tu homines offendere? a pulicibus te defende; vilissimo impar animali, nobilissimum aggrederis, et, pulicum cibus, homines voras? Pulicibus agitor. Terrena omnia hominis ad obsequium facta sunt, pars ut pascat, pars ut vestiat, pars ut vehat, alia ut defendant, alia ut exerceant doceantque et conditionis admoneant, quedam denique ut delectent fessumque rebus animum levent, quedam vero ut delectationem noxiam frenent, ac salubribus tediis contemptum huius lucis simulque desiderium vite melioris incutiant. Quantum enim, queso, mors timeretur, quantumve, si tediis vacua esset, placitura mortalibus erat hec vita, cum tediis plena sic placeat, sic abitus timeatur? nec vite iucunditas viventi, nec amenitas vie semper est utilis philomena, que apud Virgilium: Flet noctem, ramoque sedens miserabile carmen integrat, et mestis late loca questibus implet. Dulcis enim fletus, et suave
Abbreviated transcription (Latin):
Museaꝵ tedio affectꝰ sum. uide
ne mriscaꝵ tedio musta fras. Et
ab alio ꝙͣ a deo creatã mistã credẽs
in illiꝰ qui mustaꝵ pͥnceps dicit ᷑
ptãtem uenias quod affecto cuidã
tedñs siłib accidisse auctor est Suigꝰ.
principiꝰ illud. Ioħ. famosissim̃
exponens Et musta ⁊ pulex, ee
brutus et culex. et cun fex ⁊ locta
ceteraq hioi non sine certa causa
creata sunt ab illo qui utdit cũcea
Et si nulla esset, alia illa sola suf¬
ficet ut hñs arimis hũana suꝑ¬
bia dogmaretur potuit enĩ deus
Egyptus. Leones/ ¶ygersq uel
Sracones ĩmitte̾ s minuta aĩalia¬
et uilia ĩmisit aĩancia quo clariꝰ
et ce lestis poteñ et t̾rena fiagili¬
tas nota esset. Pulicib ĩquietor
uidentur grauissiã ꝓfuerũt quid
sis an pulices abuene/ sopor nimiꝰ
aut male libidiẽs subirent. Crede
bñ in om̃ib tecũ agi bene erit.s
Nocturno pulicũ prelio uictꝰ sum
quid erigeris Inhers luccum a

Expanded text:
Muscarum tedio affectus sum. Vide Muscarum tedio affectus sum. Vide ne muscarum tedio musca fias, et ab alio quam a Deo creatam muscam credens, in illius qui muscarum princeps dicitur potestatem venias; quod affecto cuidam tediis similibus accidisse, auctor est Augustinus, Principium illud Ioannis famosissimum exponens. Et musca et pulex, et bruchus, et culex, et cinifex, et locusta, ceteraque huiusmodi non sine certa causa creata sunt ab illo qui vidit cuncta et si nulla esset alia, illa sola sufficeret, ut his armis humana superbia domaretur; potuit enim Deus Egyptiis leones, tigres, vel dracones immittere; minuta et vilia immisit animantia, quo clarius et celestis potentia et terrena fragilitas nota esset. Pulicibus inquietor. videntur gravissima profuerunt. Quid scis an, si pulices abirent, sopor nimius, aut male libidines subirent? Crede bene in omnibus tecum agi: bene erit. Nocturno pulicum prelio victus sumquid erigeris, iners lutum? a
Abbreviated transcription (Latin):
quaꝵ exundatiũ ⁊ scopulie alli¬
aꝵ somĩtũ audur ꝑsuadetͥ esse
ut ad forite sorgie ubi ingẽtistir¬
pitu ex horrendõ specu luc̃cdissamo
ũnus emant uel uͥ Reatim gupi¬
gites quos nar in tiberim quehit
alto de colle descendunt uelubiad
ea q̃ cathiduꝑ la noĩantur uẽ aut
ligustice rupes tireme fluctib fu¬
rente autio uł caripdis oblatitĩti
seille sicanis uticib cerca Rndet
consuetudo prestabit ue qͦs tedio¬
sissimũ sentis quadã cũ uõlup ͭ
ꝑeipias ꝰ Patititib canũ uexor.¬
I Qui uolgi latratꝰ fertre didiscit
nullos horrebit canes nã neq tã
młtĩ alii neq tã Rapidi aut morda¬
ces. Iniuilitis equus ac fremens
in si dñs ẜuus et cõtumaxnon tãtũ
tedio s ꝑiculo mͥ etiã sunt. De
ueioq animali qͥd seneirem dixi
ut uitare quid possis equi tediũ
si ml aᵈ pedes tibi / ut ẜuiautem
manꝰ dure possunt nec lamẽtis
digͫ quo careie ualeas cũ uelis.

Expanded text:
quarum exundantium ac scopulis alliquarum exundantium ac scopulis allisarum sonitum audire; persuade tibi esse vel ad fontem Sorgie, ubi, ingenti strepitu, exhorrendo specu, lucidissimus amnis emanat; vel ubi Reatini gurgites, quos Nar in Tiberim convehit, alto de colle descendunt; vel ubi ad ea que Catadupa nominantur ut ait Ligustice rupes thirrenis fluctibus furenti austro, vel Charybdis oblatranti Scylle Sicanis vorticibus torta respondet, consuetudo prestabit ut quod tediosissimum sentis, quadam cum voluptate percipias. Latratibus canum vexor. Qui vulgi latratus ferre didicit, nullos horrebit canes; nam neque tam multi alii, neque tam rabidi aut mordaces. Immitis equus ac fremens, infidus servus et contumax, non tantum tedio, sed periculo etiam michi sunt. De utroque animali quid sentirem dixi ut vitare quidem possis equi tedium, si nil aliud, pedes tibi, ut servi autem, manus, dare possunt; nec lamentis dignum quo carere valeas, cum velis.
Abbreviated transcription (Latin):
si mendacõ offenderis ueritati stude
Quis tot ubrq tyrãnides.
te huic arma neqz opes expedient sõ¬
la uirtus est liberti. Totas orbis
odio nuchi est. Misertu magis
mserds decet ꝙ odisse nͥ ut dĩxispõ¬
te suit miseri. qñ tu mũdo suo more
linquetuos, Reformare stude et ab
alus auersos in te ip̃m ocłos Reflegi
sic et tedium euafis Et cũ muidũ
nequeas si quod potes et debes temet
ip̃i corriges non est quo te frustia
urbidos urbiũ clamores odir
turis gͦ silentiũ siluas ꝙama
que ferri fugariq neq̃unt fugiendi
uut uũlgi contencõib fessus
sum.uulgo aures dũ prebuerie
non quiestes. Uulgi sciepitu sa¬
aigo ⁊es. uulgi uba despicito pe¬
ne enĩ quitquid uulgꝰ loquit᷑ unt
nichane fabsum est at screpitũ illã
om̃em et confusas uoces si uitare¬
uutirr uetitum tantũ autib exĩpe
idq non alicer ꝙͣ mugitus boum aͥ
bilatꝰ pecudum aũt ursoꝵ mmꝰ
fragore ꝑturbor. finge aĩo tea¬

Expanded text:
Si mendacio offenderis, veritati stude. Si mendacio offenderis, veritati stude. Quis tot ubique tyrannides? Non te hinc arma neque opes expedient: sola virtus est libera. Totus orbis odio michi est. Miserari miseros magis decet quam odisse, nisi, ut dixi, sponte sint miseri; quin tu mundo suos mores linque, tuos reformare stude, et ab aliis aversos, in te ipsum oculos reflecte. Sic et tedium evaseris, et, cum mundum nequeas, id quod potes et debes: temet ipsum corriges. Non est quod te frustra M VARIARUM Turbidos urbium clamores odi. Ruris ergo silentium silvasque ama: que ferri fugarique nequeunt fugienda sunt. Vulgi contentionibus fessus sum. Vulgo aures dum prebueris non quiesces. Vulgi strepitu fatigor. Vulgi verba despicito: pene enim quicquid vulgus loquitur aut nichil, aut falsum est. At strepitum illum omnem et confusas voces si vitare vetitum, tantum auribus excipe; idque non aliter, quam mugitus boum aut balatus pecudum aut ursorum murmur. fragore perturbor. Finge animo te a
Abbreviated transcription (Latin):
esset qui sponte sua alios de formatos
pati nequeas sine illos indu ut libet
tu licet atq ut decet induere atq ita
te ulciscẽ/ non minꝰ lasciuos oculos
honesti ħitus offendũt ꝙͣ modestos
ãhonesti. Illi gͦ uoluptatẽ consilio ad¬
hibeant suaꝵ reꝵ/ tu adheas hoẽsta
tuo adiciet decorii Quis hos morbes
aĩop atq hos ꝑferat inuidos. Lu¬
que inuidos .sͥ neq illis aͫcupias
est compaciendi sponce languẽtib
non sunt aut̾ concagiosi. ut corpoꝵ
sit aiõꝵ morbi non transeunt ad no¬
ad amorem uirtutis accendit᷑ Qͥ
tot ferat insolentias. Hiuilitas
eo alceptior quo płib est obsessa su¬
ꝑiorib. Quis tot fraudes. qͥs tot
artes auaricie. quis tot spẽs libidi¬
⁊ Que tibi merito displicent decli¬
na. et q̃ in alns dampnas / ne intedaip¬
nent alii caueto. Qͥs hoc gule Reh
Maxrme inter ebrios spõsa sobrie¬
tas ubi eque boni omẽs nullus exce¬
sit. Quis tam mlta mendatia.

Expanded text:
esset, qui sponte sua alios deformatos esset, qui sponte sua alios deformatos pati nequeas. Sine illos indui ut libet, tu ut licet atque ut decet induere, atque ita te ulciscere: non minus lascivos oculos honesti habitus offendunt, quam modestos inhonesti; illi igitur voluptatem consilio adhibeant suarum rerum, tu adhibeas honestatetuo adiciet decori. Quis hos morbos animorum atque hos perferat invidos? Linque invidos sibi, neque illis alium cupias est compatiendum sponte languentibus; non sunt autem contagiosi, ut corporum, sic animorum morbi; non transeunt ad noad amorem virtutis accenditur. Quis tot ferat insolentias? Humilitas! eo acceptior, quo pluribus est obsessa superbiis. Quis tot fraudes, quis tot artes avaritie, quis tot species libidinum? Que tibi merito displicent declina, et, que in aliis damnas, ne in te damnent alii, caveto. Quis hoc gule regnum? Maxime inter ebrios speciosa sobrietas! ubi eque boni omnes, nullus excellit. Quis tam multa mendacia?
Abbreviated transcription (Latin):
in ppło ut oẽs alioq̾n tot salutatores
in cur sib non pac̾es poteras, la¬
tere poteras quiestẽ potertis quod
auint in grenno gaudere ꝙ optiã
uite genus aliqui diffiniunt ac uos
magnuis in urbibus noti ⁊ clari essẽ
pestatib ut rmobłis sis optate de¬
noces pati non posse/ equo ão cum
sint hostiũ pacienda cõuicia. De
dolore ex malis morib homĩnu¬
houn egre fero. Si ci
motus lau̾do. Si ira uł indignacoe
non laudo. Quid ad teemm quibus
morib suit alii modo tu sis bonus
an nũc pͥmũ incelligis. Uelgimores
sintibi negaciĩ parũ sentis urtam tuã
componere nisi inuigiles ciliene et ali¬
ene et aliene et rᵈ aggrediare ꝙ nec
ars unꝙͣ efice ualiĩt nec natura. uñ
nicħ unꝙͣ spetes nͥ tedia ⁊ labores.
sine causa s illied pietati hoc suꝑbie
ꝓpinquabat. Quis enormẽs eti
subitos hos habrtis ferat. Malete
ꝑ uimi deshonestari ferres, si neccesse

Expanded text:
in populo ut esses; alioquin tot salutatorum in populo ut esses; alioquin tot salutatorum incursibus non pateres; poteras latere, poteras quiescere, poteras, quod aiunt, in gremio gaudere, quod optimum vite genus aliqui diffiniunt. At vos magnis in urbibus noti et clari esse pestatibus, ut immobilis sis, optare. Devoces pati non posse equo animo, cum sint hostium patienda convicia. 89 DE DOLORE MALIS EX MORIBUS HOMINUhominum egre fero. Si caritate motus, laudo, si ira vel indignatione, non laudo: quid ad te enim, quibus moribus sint alii, modo tu sis bonus? an nunc primum intelligis vulgi mores? an tibi negotii parum sentis vitam tuam componere, nisi invigiles aliene, et illud aggrediare, quod nec ars unquam efficere valuit nec natura, unde nichil unquam speres nisi tedia et labores? sine causa, sed illud pietati, hoc superbie propinquabat. Quis enormes ac subitos hos habitus ferat? Male te per vim dehonestari ferres, si necesse
Abbreviated transcription (Latin):
Non in hoc tantũ s in omib q̃cunq
fert pñs uita in quo non facile te¬
perias mel au non sit admixtũ fel
britate minia fatigor. Sepe id
quid̃ accidit de quõ q̃stũ dñm Bas¬
pasianũ nouimꝰ celumphntem
dum solennitate pompaꝵ expta ͫ
ac tedio esset affeccus merepitãtẽ
se ip̃m qui termphũ nec sͥ nͨ ma¬
iorib suis aut debicũ aut sꝑatum
tam maniter in senio appetissec ꝙͣ¬
ius aut̾ non sit optanda celebritat
ꝑ se ip̃am feleuda est tñ et amãde
cause ip̃ius uictus et indu st̾a neq
unꝙ ut illa careas defende. Mlto
esti glosus labor optabilior ꝙͣ mana
maronis utar uerbo gaudẽt, Ille
tamen insigniꝰ questus est Eredo
ideo ꝙ accutissimum uirũ talis enum
tradicur et suis studñs acerrime
de dicũ salucacõ ctebra et impuisa
turbalut utq idem ip̃e aie ꝑduce¬
baet as mortem oichilest aucẽ qd
queraris qd optaibas accrdit notus

Expanded text:
non in hoc tantum, sed in omnibus quecunque non in hoc tantum, sed in omnibus quecunque fert presens vita; in qua non facile reperias mel cui non sit admixtum fel, britate nimia fatigor. Sepe id quidem accidit; de quo questum divum Vespasianum novimus triumphantem, dum, solennitate pomparum, expectatione ac tedio esset affectus, increpantem seipsum, qui triumphum nec sibi nec maioribus suis, aut debitum aut speratum tam inaniter in senio appetisset. Quamvis autem non sit optanda celebritas per seipsam, ferenda est tamen, et amande cause ipsius, virtus et industria, neque unquam, ut illa careas, deserende. Multo est gloriosus labor optabilior, quam ignava Maronis utar verbo, gaudent? Ille tamen insignis questus est, credo, ideo quod acutissimum virum, talis enim traditur, et suis studiis acerrime deditum, salutatio crebra et improvisa turbabat, utque idem ipse ait, “perducebat ad mortem”. Nichil est autem quod queraris: quod optabas, accidit, notus
Abbreviated transcription (Latin):
dulce aͥs quod non sencit nisi ip se
qui fruc᷑. hoc tu laboriosũ ne dixis
dpo sum est fateor s ⁊ gloriosũ.
Ge lebritate noĩs acteror. Si hãc
uis abic̾e uirtꝰ abicienda ess Cuiꝰ
A rcidice oritur idsi merito tefugis
ferre hanc sarcinam equo aĩo est ncc̃e
ad quam młti nequaꝙͣ om̃i studio
uiteq Ip̃ius impendio asprrant. Et
tu forsan aspirasti pat̾e te uideri ab
hũs qui hoc nͥ te tuumq nomen dili¬
gent non optarent. Mlti me undiq
usq ad importũctatẽ fascidiũq cõce¬
lebrant.⁊ Quid tu igit᷑ an cõtẽp̃m
malles atq abici. Innum̃ables usq
ad tediũ me honorant. Tu uo dei
norasse peniteat. Om̃ĩs honor. et oẽ
ꝯdcũq ho ͫ ab hoĩe bo ͫ fit a deo est.
Pmolesta res est honor ĩmodicuse
trebra uisieacõ. Ut hoc fateor et
predulces sunt huiꝰ molestie łcidi¬
ces amor et uẽnacõ hnis si aĩ gestũ
applicueris bene sapere incipient
que mo lestant amara dulcibz tẽpora

Expanded text:
dulce aliquid, quod non sentit nisi ipse qui fruitur Hoc tu laboriosum ne dixeris; operosum est, fateor, sed et gloriosum. Celebritate nominis atteror. Si hanc vis abicere, virtus abicenda est, cuius e radice oritur; id si merito refugis, ferre hanc sarcinam equo animo est necesse, ad quam multi ne quicquam omni studio viteque ipsius impendio aspirant, et tu forsitan aspirasti. Patere te videri ab his, qui hoc nisi te tuumque nomen diligerent, non optarent. Multi me undique usque ad importunitatem fastidiumque concelebrant. Quid tu igitur an contemni malles atque abici? Innumerabiles usque ad tedium me honorant. Tu vero Denorasse peniteat, omnis honor et omne quodcunque homini ab homine bonum fit a Deo est. Permolesta res est honor immodicus, et crebra visitatio. Ut hec fatear, at predulces sunt huius molestie radices, amor et veneratio; his si animi gustum applicueris, bene sapere incipient que molestant. Amara dulcibus tempera,
Abbreviated transcription (Latin):
uiolentias mille do los quop plen
sunt uici oõs et cõpita taceo latrũ¬
culos toto orbe disꝑsos et itiueit
seuis int̾cupta. predonib quibus
magna pars traꝵ bodie in uia est
prerepta mortalib dissimłatum
i et iifre iam consuetudie tobo¬
ratũ quis dignis questib explicet
aut huane pondus ignanie ubis
equet ꝙ paccitis qͦ regionib pass
legieimꝰ predator occurrie qui solli¬
ditũ uratorem exharistũq laborib
et homiscum curis ere suo spoliat
ĩiustissui nestio cuuꝰ Iuris obtẽtu
quo efst ccu ut qͦs amenissum fuiss

Expanded text:
violentias, mille dolos, quorum pleni sunt vici omnes et compita; taceo latrunculos toto orbe dispersos, et itinera sevis interrupta predonibus, quibus magna pars terrarum hodie invia est, prerepta mortalibus; dissimulatum illud et miserrima iam consuetudine roboratum, quis dignis questibus explicet, aut humane pondus ignavie verbis equet? quod pacatis quoque regionibus, passim legitimus predator occurrit, qui sollicitum viatorem exhaustumque laboribus et onustum curis, ere suo spoliat, iniustissimi nescio cuius iuris obtentu; quo effectum ut, quod amenissimum fuisset,
Abbreviated transcription (Latin):
habicans ad fugandas nocce lustu¬
nas: saxis at matus sub dubr̃s q
consarge̾t quo cã parũ ꝓ fice̾t cͥtun¬
fusas ãtbores iuberet ab stindi ne
uel sic pͥrepto fiondene domicilio
abitent quib manentib abue Ip̃m
oporteree iãq iniportuis caritibpo
prilsus sopor abiisset Is tñ ꝓxime
plandis in Rippa. noccurnos secepi¬
tus Fanaꝵ modulatissimã qͣi fidiũ
ariuoniam intentissinis hautieba
hoĩes numerand et morib quid̃i
qualem audis forsican et uidisti.
uolgarib tñ negoens haud insanũ
qui nunc ideo ãd memoriã Res
ut conscaret ꝙͣtũ in reb om̃ils pos¬
sit opimio.s Ranaꝵ et cicadctũ
strepitu offendor. Non ille quid
ut offendant sccepunt f nat᷑e ꝯĩc

Expanded text:
habitans, ad fugandas nocte luscihabitans, ad fugandas nocte luscinias, saxis armatus sudibusque consurgeret, quo cum parum proficeret, circumfusas arbores iuberet abscindi, ut vel sic prerepto frondenti domicilio abirent; quibus manentibus, abire illum oporteret, iamque importunis cantibus pulsus sopor abiisset; is tamen proxime paludis in ripa, nocturnos strepitus ranarum modulatissimam quasi fidium harmoniam intentissimus hauriebat; homines numerandum, et moribus quidem qualem audis forsitan et vidisti, vulgaribus tamen negotiis haud insanum, qui nunc ideo ad memoriam rediit, ut constaret, quantum in rebus omnibus possit opinio. Ranarum et cicadarum strepitu offendor. Non ille quidem ut offendant strepunt, sed nature c
Abbreviated transcription (Latin):
peccus ac lugubris cantus uc ut̃q
naturalis non sic canũt. Ue uos
norunt da illis phylomene uo¬
cem. flebunt dulciꝰ nũc nature
parent sue. uos naturam ap̃ci suꝑ
łirandõ itimini. Proxumna
in turri ꝑ nox noccua importuna
mͥ est Noctuã in qui etas nocte ᷤᷤ
angustas face̾ solieitã audisti et
quem queso uerebr̃ q̃ mũdi dnm
inquietat Mures thalamum
infestane. Qͦ scis an hoe ipso
in chalamo exorti quẽ tu forsan
pegrinas nnhitas de te iustius qr̃
possint qui natale illis aduena
solum turbas s omissis iocis horay
om̃n racõ bonaest Idirco equidẽ
ħñe infestam/ uitam agitis ut
distatis alteram optare atq illio
aĩm heatis ubi nec mures ai fu¬
res nec arauee n ͨ tinee nͨ dip̃na
noc tedia ailla stt petices Rti¬
ne. ac stirpidule tedium pariũt
cicade Finge solati parere so¬
latiũ ecit opimo tem quo unq
uult titihit non ne uerũ mutet
s ut iudiciũ regat et sensib mode¬
retur. inuentus est auper qͥ rure

Expanded text:
pectus ac lugubris cantus, at uterque naturalis; non sic canunt ut vobis norunt. Da illis philomene vocem: flebunt dulcius; nunc nature parent sue. Vos naturam ipsam, supelirando nitimini. Proxima in turri pernox noctua importuna michi est. Noctuam inquietas noctes Augusto facere solitam audisti; et quem, queso verebitur, que mundi dominum inquietat? Mures thalamum infestant. Quid scis an hoc ipso in thalamo exorti, quem tu forsitan peregrinus inhabitas, de te iustius queri possint, qui natale illis advena solum turbas? sed omissis iocis, horum omnium ratio una est: idcirco equidem his infestam vitam agitis, ut discatis alteram optare, atque illic animum habeatis, ubi nec mures, nec fures, nec aranee, nec tinee nec damna, nec tedia ulla sunt. Procaces rane et strepidule tedium pariunt cicade. Finge solatium parere: solatium erit. Opinio rem quocunque vult trahit, non ut verum mutet, sed ut iudicium regat et sensibus moderetur. Inventus est nuper qui, rure
Abbreviated transcription (Latin):
nem affriccnũ eunid ab ip̃is hosti
dulcib usq ad transmaria nũqͥs
non tytũ liuiũ ab ultis galliaꝵ ex¬
cremaq ꝓcul yspania usq as ur̃¬
bem Romam nonq̃s non demq
seõs patres / usq ad iitunas et hor¬
renłtis he̾mi latebras a Ronis ⁊̃
Impatorib uisitcitos et fileo Salõ¬
nem ẜmo uero quis unꝙͣ uirclarꝰ

Expanded text:
nem Africanum, eundemque ab ipsis hostium ducibus usque transmaria? nunquid non Titum Livium ab ultimis Galliarum extremaque procul Hispania usque ad urbem Romam? nunquid non denique sanctos patres, usque ad intimas et horrendas heremi latebras a Romanis etiam Imperatoribus visitatos? et sileo Salomonem. Immo vero quis unquam vir clarus
Abbreviated transcription (Latin):
ficiet sequit claritas possessorem
siuim quocũq prex̾it et uricũq
consisterit secum crit̃ n Ruie uilc
nec in silius quis desinet clarus
esse qui in urbib clarus fuit. nõ
potess fame fulgor abscondi ineͥ
titihit nũ qͥs non audiser Danda¬
num bragenanoꝵ Regem senem p̾¬
clarissimũ ab silexandro maceoẽ

Expanded text:
ficiet. Sequitur claritas possessorem suum quocunque perrexerit, et ubicunque constiterit, secum erit; nec rure unquam, nec in silvis quidem desinet clarus esse, qui in urbibus clarus fuit. Non potest fame fulgor abscondi: intetrahit. Nunquid non audisti Dandamum Brachmanorum senem preclarissimum, ab Alexandro
Abbreviated transcription (Latin):
quatuor arcificũ qui ad famo sissi m
illus opus qd sirchemisia cario te¬
gina dilcissimi cõiugis memorie ex
miter in finem. nis iam illus ꝙͣ siũ
decus et facti memoriã cogittintes
ꝑude oẽs honnes claritãtẽ famãꝙ
desiderant solus tu ne ꝑuo illas tedio
emptas uelis. yuo et Ego apd
posteros clarus esse cupiam ant̾ coeta¬
neos Recusem. Qͣͥs ieci cũ hoc mai
eaꝵ difficilis. ac rariꝰ sit ab staunte
que presentiũ famam int̾pellas ĩui¬
dia. Quia int̾ ab sentes merciest
głia nullus obstiepit nulłꝰ obseat
Iater pntes autẽ et contradico et
nõ melegat᷑ ait quid Mimiaaut
delicatꝰ aut segnis es qui smne labore
magnũ aͥs speres cũ ꝓminentis tot
se offerait la bores.s. Ego Ro nõ lalo¬
res Respuam s tedia. E Nam quis
ferat assidue uisitari ob sideri posti
exagitari. Et sui interim negligẽte
tem alns airo/ ut tua nct̃itate post¬
ħitai aliene in ẜimas uoluptati/ qđ

Expanded text:
quattuor artificum, qui ad famosissimum quattuor artificum, qui ad famosissimum illud opus, quod Artemisia Carie regina dilectissimi coniugis memorie extmiter in finem, nil iam aliud quam suum decus et facti memoriam cogitantes. Proinde omnes homines claritatem famamque desiderant: solus tu, ne parvo illas tedio emptas velis. Imo et ego apud posteros clarus esse cupiam, inter coetaneos recusem. Quid ita, cum hoc maius, eoque difficilius ac rarius sit, obstante que presentium famam interpellat invidia? Quia inter absentes mera est gloria: nullus obstrepit, nullus obstat; inter presentes autem et contradictio et non ineleganter ait quidam. Nimis aut delicatus aut segnis es, qui sine labore magnum aliquid speres, cum pro minimis tot se offerant labores. Ego vero non labores respuam, sed tedia: nam quis ferat assidue visitari, obsideri, posci, exagitari, et, sui interim negligentem, tem aliis dare, ut tua necessitate posthabita, aliene inservias voluptati; quod