comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
asferurit ꝗ ĩre gerenda u̾sari senectute negant. similesq sũt ut siqui gu¬
G̾natore ĩnaiuigando nicħ agere dicant cũ alii malos scandãt ali ꝑfo
ros tursent alii sentinam ex hauriant. Me at clauũ tenẽs quietus sedeat
⁊ pupi nõ faciat᷑ ea que iiuenes at uõ multo maiora et meliora fauat.¬
⁊̃ Con uitibꝰ aut uelocitatib aut celeritatibꝰ corpor res magne gerũtur
s ꝯsilio ⁊ aucte ⁊ sniã quib nõ mõ nõ orbari s ⁊̃ augeri senectus solet rasi¬
scabo et quomͣ cartagini male iã diu cogitãti bellõ ieulto eñ denuicio ue
qud uierq no antt desmnam ꝙͣ illa excisam eẽ copriouero. duã pabnã nt¬

Expanded text:
afferunt qui in re gerenda versari senectutem negant, similesque sunt ut si qui guafferunt qui in re gerenda versari senectutem negant, similesque sunt ut si qui gubernatorem in navigando nihil agere dicant, cum alii malos scandant, alii per foros cursent, alii sentinam exhauriant, ille clavum tenens quietus sedeat in puppi; non faciat ea, quae iuvenes; at vero multo maiora et meliora facit. non viribus aut velocitate aut celeritate corporum res magnae geruntur, sed consilio auctraescribo et quo modo; Carthagini male iam diu cogitanti bellum multo ante denuntio, de qua vereri non ante desinam quam illam excisam esse co
Abbreviated transcription (Latin):
etͥla anos natus lege uoconiã magna uoce ⁊ bonis lateribꝰ suasissem.
etnt cũ ꝯplectoe aĩo quatuor repio cãs cur senectus misera uideatur.
Unã ꝙͣ aduuotet a reb gerendis. Alterã ꝙ corpus faciat infirmũ terciã q¬
pͥna ⁊ omib fere uoluptatib. quartã ꝙ haud ꝓcul absit a morte. Eaꝵ si
uu filii mei ceteri senes fabricii curii corũcanii cũ re .p. ꝯsilio
debant ⁊̃ ut cecus eẽt tam̃ is cũ senatꝰ snĩa inclinaret ad pacẽ cũ pũro
fedueq faciendũ nõ dubitauit dicere illa q̃ uersib Enniꝰ ꝓsecutus est
Quo mẽtes uobis pecte que stare solebant ante hac clemẽti sese flexere
de uia. ceteraꝙ grauissime. Notũ enĩ uob̾ carmẽ est. et tam̃ ip̃iꝰ apii extat
oro atq hanc ille egit .uiiͦ ⁊ xͦ. año post alteꝵ ꝯsulatum cũ int̾ duos ꝯsula¬
ligitꝰ pimi bello gͥrandẽ sane suisse. et tam̃ sic a patrib accepimꝰ. Nichil gͥ

Expanded text:
ta annos natus legem Voconiam magna voce et bonis lateribus suasissem.Etenim cum complector animo, quatuor causas reperio, cur senectus misera videatur: unam, quod avocet a rebus gerendis; alteram, privet omnibus fere voluptatibus; quartam, quod haud procul absit a morte. earum, viri fili mei? ceteri senes, Fabricii Curii Coruncanii, cum rem publicam cdebat etiam ut caecus esset; tamen is, cum sententia senatus inclinaret ad pacem cum Pyrrho foedusque faciendum, non dubitavit dicere illa, quae versibus persecutus est mentes, rectae quae stare solebant antehac, dementis sese flexere viai? ceteraque gravissime, notum enim vobis carmen est, et tamen ipsius Appi exstat oratio. atque haec ille egit septemdecim annis post alterum consulatum, cum inter duos consulalegitur Pyrrhi bello grandem sane fuisse, et tamen sic a patribus accepimus. nihil igitur
Abbreviated transcription (Latin):
b s ⁊̃ posteris ꝓdesse. ⁊ melius cecilius de sene alteri seculo ꝓspiciẽte ꝙͣ illud
code. Cdepol senectus si nichilaliud ꝗcꝙͣ uicii apportes tetũ cũ aduenio uu
co satis est ꝙ dui ꝗs uiuendo multa que nõ uult uidet. Sato. tiã mołca fom¬
tasse que iuilt ato ĩ ea q̃ nõ uult sepe ⁊̃ a dolescentia incurent. Alidu̾ toem
Ceciliꝰ uiciosus: Qu eqͥde in senecta hoc deputo miseranu sepcerĩ eo. eto rea

Expanded text:
 etiam posteris prodere. et melius Caecilius de sene alteri saeculo prospiciente, quam illud idem: edepol, senectus, si nil quicquam aliud viti adportes tecum, cum advenis, unum id sat est, quod diu vivendo multa quae non volt videt. Et multa fortasse quae volt, atque in ea, quae non volt, saepe etiam adulescentia incurrit. illud vero idem Caecilius vitiosius: tum equidem in senecta hoc deputo miserrimum, sentire ea a
Abbreviated transcription (Latin):
terna bella. tuiꝰ ẜ̃mone ita cupide fruebar tũc qiͣ iã diuinare to qd̾
tuenat illo extincto fore unde discerem nemine. Quorsũ gͥ hec ta
melta de maximo: qr profecto uloctis nefas ẽẽ dictu miserã fuisse
tales senectute nec tñ om̃s eẽ possũt Scipiones aut maximi ut
urbusz rxpugnatioẽs ut pedestres nauales ue pugnas utbella ase
etatus placida ax henis senectus. quale accepimꝰ platoris ꝗ uno ⁊ oc¬
eta esimo ano seribrns mortuus est: quale Socratis ꝗ eũ lib ꝗ pana¬
thessicus insccibit quartononagesimo ãno scripsisse dr̃ iuxitq qn

Expanded text:
terna bella. cuius sermone ita tum cupide fruebar, quasi iam divinarem, id quod evenit, illo exstincto fore unde discerem neminem. quorsum igitur haec tam multa de Maximo? Quia profecto videtis nefas esse dictu miseram fuisse talem senectutem. nec tamen omnes possunt esse Scipiones aut Maximi, ut urbium expugnationes, ut pedestris navalisve pugnas, ut bella a se aetatis, placida ac levis senectus, qualem accepimus Platonis, qui uno et octuagesimo anno scribens mortuus est; qualem Isocratis, qui eum librum qui Panathenaicus inscribitur quarto et nonagesimo anno scripsisse dicitur, vixitq
Abbreviated transcription (Latin):
amicitias oro nr̃a dillabr̃. Erũpũt sepe amicoꝵ uicia tũ ĩ ipõs amuioo
tum ⁊̃ alienos quoꝵ tñ ad amicos redũdat ĩfamia. Tales gͥamiane
sut remissione usus elidoende ⁊ catone dicere auduu dissuende mag̃
neq honestu sit neq̃ fieri possit ut nõ statĩ alienatio disiũetioq faciẽda sit.
pmicins ealiedũ erit ne nõ solu amicitie depoi̾tt ẜ ⁊̃ inimiotia suscerte ieis

Expanded text:
amicitias oratio nostra delabitur. erumpunt saepe vitia amicorum tum in ipsos amicos, amicitias oratio nostra delabitur. erumpunt saepe vitia amicorum tum in ipsos amicos, tum in alienos, quorum tamen ad amicos redundet infamia. tales igitur amicitiae sunt remissione usus eluendae et, ut Catonem dicere audivi, dissuendae magis neque honestum sit nec fieri possit ut non statim alienatio disiunctioque facienda sit. amicitiis cavendum erit ne non solum amicitiae depositae, se
Abbreviated transcription (Latin):
pedagogi iure uetustatis plimũ beniuolẽtie postulabũt qui negligendi
tias. net ob aliã cã ullã boni imꝓbis improbi bonis amici eẽ nõ possũt
etia p̃cipi pot̾ ĩ amicitis ne ĩcemꝑata q̃dã beniuolencia qd ꝓsere fit in¬
pediat magnas ucilitates amitoꝵ. nec eĩ ut ad fabula redea Troia
Reoptholomus caꝑe potiuiss si licomẽde apud que erat educatus młtis
cũ lacriis iter suu impediente audire uoluisset. Et sepe incidune
magneres ut discedendũ sit ab amicis qs ꝗ impedire uult eo ꝙ desider¬
um nõ facile fecerat is ⁊ infirmꝰ ẽ mollis q na et ob eam ipa cãm in
amicitia paꝵ iustũs. Atꝗ ĩ oĩ pe ꝯsiderãdũ est ⁊ ꝗd postules ab amico ⁊ quio
paniareate impetrar . ¶ Est ⁊̃ quedã calanutis ĩ amicitiio dranit¬
fendis nõnũꝙ necĩa. Iam̃ eĩ a sapiencu familiaritatib ad ũulganea

Expanded text:
paedagogi iure vetustatis plurimum benevolentiae postulabunt. qui neglegendi paedagogi iure vetustatis plurimum benevolentiae postulabunt. qui neglegendi tias: nec ob aliam causam ullam boni improbis, improbi bonis amici esse non possunt, etiam praecipi potest in amicitiis, ne intemperata quaedam benevolentia, quod persaepe fit, impediat magnas utilitates amicorum. nec enim, ut ad fabulas redeam, Troiam Neoptolemus capere potuisset, si Lycomedem, apud quem erat educatus, multis cum lacrimis iter suum impedientem audire voluisset. et saepe incidunt magnae res, ut discedendum sit ab amicis; quas qui impedire volt, quod desiderium non facile ferat, is et infirmus est mollisque natura et ob eam ipsam causam in amicitia parum iustus. atque in omni re considerandum est et quid postules ab amico et quid patiare a te impetrari. est etiam quaedam calamitas in amicitiis dimittendis non
Abbreviated transcription (Latin):
collata sũt nõ ꝯmemorare ꝗ contulit. Quãobrẽ ut hii ꝗ suꝑiores sũt submit¬
tere sc debẽt in amicitia sic quodãmodo inferiores extollere. Sũt enĩ quidã
ꝗ molestas amicitias faciũt cũ ipĩ se ꝯfẽni putant qd̾ nõ fereꝯtingit nͥ hi
qͥ etiã se ꝯtẽnendos arbitrant᷑ ꝗ hac opinione nõ modo uerbis s ⁊̃ ope leuã
di sũt. Dantũ at cuiq tribuendũ est primũ ꝙͣtũ ip̃e sufficene possis deinde
ctiã ꝙͣtum ille quẽ diligas atq adiuues sb̾stinere possit. Nõ eĩ neq tu pos¬
sis uł qͣtum uis excellas om̃s tuos ad honores amplissimos ꝓducere. i
amicitie corroboratis iã ꝯfirmatisq ⁊ ingeniis ⁊ etatib iudicande sunt.
Net siqui ineunte etate uenandi aut pille studiosi fiunt eos hũe ueteres¬
oportet qͥs tũ eode studio preditos dilexerint. Isto eĩ modo nutrices et

Expanded text:
collata sunt, non commemorare qui contulit. quam ob rem, ut ei, qui superiores sunt, submitcollata sunt, non commemorare qui contulit. quam ob rem, ut ei, qui superiores sunt, submittere se debent in amicitia, sic quodam modo inferiores extollere. sunt enim quidam qui molestas amicitias faciunt cum ipsi se contemni putant—quod non fere contingit nisi eis qui etiam contemnendos se arbitrantur; qui hac opindi sunt. tantum autem cuique tribuendum, primum quantum ipse efficere possis, deinde etiam quantum ille, quem diligas atque adiuves, sustinere. non enim neque tu possis, quamvis excellas, omnis tuos ad honores amplissimos perducere, ut amicitiae corroboratis iam confirmatisque et ingeniis et aetatibus iudicandae sunt; nec, si qui ineunte aetate venandi aut pilae studiosi fuerunt, eos habere necessarios, quos tum eodem studio praeditos dilexerunt. isto enim modo nutrices et
Abbreviated transcription (Latin):
inferitris ordinis amicis. Qiĩtũ uͦ maximũ frẽ egregiũ iuꝵ oĩo sibi neqͣ¬
ꝙͣ pare ꝙͣ is anteibat etate tãꝙͣ suꝑiorẽ colebat. suosq om̃s prese posse
ẽẽ ampliores uolebat. Quod faciendũ imitandũq omĩb ẽ ut siquã pre¬
fabulis qui aliquãdiu ꝑꝑ ignorãtia stipis ⁊ gni̾s ĩ famłatu fu̾nt cũ cogni¬
ti sunt et aut deoꝵ aut regum filii inuenti retinẽt tñ caritatẽ ĩ pastores
quos patres multos annos ẽẽ dixerũt. Quod ẽ młto ꝓfecto magis ĩ ueris pa¬
trbꝰ certisq faciendu. fructus enĩ ingenii ⁊ uirtutis oĩsq p̃stancie tũ ma¬
ximus capit᷑ cũ ĩ ꝓximũ quẽq ꝯfertur. Ut gͥ hii ꝗ sũt ĩ amicitie ꝯuĩctioĩs q
necessitudine suꝑiores exequare se cũ inferiorib debent sic in fepiores nõ
qui officiose ⁊ amice et cũ labore aliquo suo factu queant dicere. Odiosũ
sane genus hoiũ officia exprobanciũ que meminisse debet is pocius ĩ quem

Expanded text:
. Q. vero Maximum fratrem, egregium virum omnino, sibi nequaquam parem, quod is anteibat aetate, tamquam superiorem colebat suosque omnis per se posse esse ampliores volebat. quod faciendum imitandumque est omnibus, ut, si quam praefabulis, qui aliquamdiu propter ignorationem stirpis et generis in famulatu fuerunt, cum cogniti sunt et aut deorum aut regum filii inventi, retinent tamen caritatem in pastores, quos patres multos annos esse duxerunt. quod est multo profecto magis in veris patribus certisque faciendum. fructus enim ingeni et virtutis omnisque praestantiae tum maximus capitur, cum in proximum quemque confertur. ut igitur ei, qui sunt in amicitiae coniunctionisque necessitudine superiores, equod officiose et amice et cum labore, aliquo suo factum queant dicere. odiosum sane genus hominum officia exprobrantium, quae meminisse debet is, in quem
Abbreviated transcription (Latin):
anis postꝙͣ ꝯsul fiuss. s notanda putaui libidine. Ille enĩ cũ ꝯsul eẽt in
gallia eortatus ĩ ꝯuuuo a scorto ẽ ut securi feriret aliquẽ illoꝵ ꝙĩ uin¬
calis eẽnt dãnati ixi snĩa capitali. Bic.T.frẽ suo tũc cenisore apximus
ante me fuerat elapsus est. Michi uoͣ ⁊ flaco ne unꝙͣ probari potuit tam
flagitiosa ⁊ tã porta libido que cũ probro pͥuato ꝯiũgeret inꝑ irdecuon. de¬
pe auduũ emaiorib natu ꝗ se porro pueros a senib audissetoncebane sa
mitari solitu s. fãbricu ciłi cũ apud rege piprũ legatus eẽt e thesalo¬
cius audisset ẽẽ quẽdam athenis ꝗ se sapiente ꝓfiteretur eũꝙ dicere oiã
que faceremus ad uoluptatem ẽẽ referenda: ed ex co audientes. M curi¬
um ⁊ ⁊ corũcaniu optare solitos ut io sãnitib ip̃iq piro ꝑsuaderets
quo facilius uĩci possent cũ se uoluptatib dedissent: Dixerat .m. ciuius

Expanded text:
set, sed notandam putavi libidinem. ille enim cum esset consul in Gallia exoratus in convivio a scorto est ut securi feriret aliquem eorum qui in vinculis essent, damnati rei capitalis. hic Tito fratre suo censore, qui proximus ante me fuerat, elapsus est, mihi vero et Flacco neutiquam probari potuit tam flagitiosa et tam perdita libido, quae cum probro privato coniungeret imperi dedecus. saepe audivi e maioribus natu, qui se porro pueros a senibus audisse dicebant, mirari solitum C. Fabricium quod, cum apud regem Pyrrhum legatus esset, aCinea esse quendam Athenis qui se sapientem profiteretur, eumque dicere omnia quae faceremus ad voluptatem esse referenda. quod ex eo audientis M'. Curium et Ti. Coruncanium optare solitos ut id Samnitibus ipsique Pyrrho persuaderetur, quo facilius vinci possent cum se voluptatibus dedissent. vixera
Abbreviated transcription (Latin):
adolescentis probo qd̾ ꝗ sequet corpore senex ẽẽ poterit aĩo nũꝙͣ erit.
Septimus m̃ libe originũ est ĩ manib omĩa antiꝗtatis monumenta
colligo. causaꝵ illusteiu quascũq defendi. Nũc ꝙͣ maxĩe ꝯfiio orões
sus auguriũ põtificiũ cuule tracto. młtu ⁊̃ greas literis utor. prcha¬

Expanded text:
adulescentis probo, quod qui sequitur, corpore senex esse poterit, animo numquam erit. adulescentis probo, quod qui sequitur, corpore senex esse poterit, animo numquam erit. septimus mihi liber Originum est in manibus; omnia antiquitatis monumenta colligo; causarum illustrium, quascunque defendi, nunc cum maxime conficio orationes; ius augurium pontificium civile tracto
Abbreviated transcription (Latin):
siationib modicis Tantũ cibi ⁊ potacionis adhibendũ ut reficiãt᷑ ires
citucionũ defatigatioẽ ĩgrauescũt. animi ãt se ex̾cendo leuãt᷑. Nã quos ait¬
ccalius comicus stultos senes hos significat cxedulos obliuuosos dissoluto s q̃
caciassint nõ seniectutis s inhertis ignauie sõm culoseq senectutis dt petu¬
lanaaut uhido magͣ s adolescẽtu ꝙͣ senu nec tñ oĩi adolescẽtiu s non
probo sic ita senilis inscitia q̃ deliratio applłari solet senũ leuiuẽ ñ oiu.
Ruanior robustos filios ⁊ quĩq filias tanta domũ taritas dienitellas apius
regetat ⁊ decus ⁊ senex. Intentũ eĩ aĩ tãꝙͣ aꝑcum hẽbat nec laniguescõs
et mos patrius ⁊ disciplina. Ita eĩ senectus honesta ẽ si se ip̃a deffendit t
si ius suiĩ retinet. si nemini mãcipata ẽ. si usq ad ultunũ spm̃ dnãtur
insuos At cĩ ÷ adolescentẽ ĩ quo ẽ senile aliꝗo sic sene ĩ quo est aliꝗd

Expanded text:
modicis; tantum cibi et potionis adhibendum, ut reficiantur vires, tigatione exercitationum ingravescunt, animi autem se exercendo levantur. Senilis iCaecilius Comicus, stultos senes, hos significat credulos, obliviosos, dissolutos. quae vitia sunt, non senectutis, at inertis, ignavae, somniculosae senectutis; ut petulantia, ut libido maproborum, sic ista senilis stultitia, quae deliratio appellari solet, senum levium est, non omnium. quattuor robustos filios, quinque filias, tantam domum, tantas clientelas Appius regebat et caecus et senex; intentum enim animum tamquam arcum habebat nec languescens  mos patrius et disciplina. Ita enim senectus honesta est, si se ipsa defendit, si ius suum retinet, si nemini emancipata est, si usque ad ultimum spiritum dominatur in suos. ut enim adulescentem in quo est senile aliquid, sic senem in quo est aliquid
Abbreviated transcription (Latin):
reꝑit dentr spuminus grauis cẽt hiis senectus si cetigentesimũ annun
agerent ꝙͣ ectogesimũ: Preterita eĩ etas ꝙͣius lõga cũ effluxisset nulla tñ con¬
solatio ꝑmłtere poss stultam senectutem. Quocirta si sapĩa mea ad uran
simile ẽ cũ cetere ꝑtes etatis bñ desccipte sint extremu actu cãꝙͣ ab iħti poe¬
ta eẽ neglectum. S tñ necc̃e suit eẽ aliꝗd extremũ ⁊ tãꝙͣ in atboꝵ hacis t̾eeq¬

Expanded text:
t eis senectus, si octingentesimum annum agerent, quam si octogesimum? praeterita enim aetas quamvis longa, cum effluxisset, nulla consolatione permulcere posset stultam senectutem. quocirca si sapientiam meam admirsimile est, cum ceterae partes aetatis bene discriptae sint, extremum actum tamquam ab inerti poeta esse neglectum. sed tamen necesse fuit esse aliquid extremum et, tamquam in arbo
Abbreviated transcription (Latin):
horẽs ꝯsulanes nr̃i fere equales deplorare solebant tũ ꝙ uoluptatibus
corerent sine quibus iutam nulla putarent tũ ꝙ sꝑnerent᷑ ab hiiᷤ
a oub eẽnst noli solitiꝰ Qui m nõ id uidebant᷑ accãre qd eẽt accãntõu.¬
a quib si cnt culpa senectutis accideret eadem mͥ usu euenirent reliꝗdꝙ
omibus maioribus natu quoꝵ ego cognoui mltoꝵ senectute sine que¬
onubuosees libioinũ unculis laxatos eẽ nõ moleste ferrent necͥa
suis despscerene u plerũq oiũ istius modi querelaꝵ ĩ morib culpa¬
lius no inetan Moderatiꝰ enĩ ⁊ nec difficiles nec ihumani senes to¬

Expanded text:
consulares, nostri fere aequales, deplorare solebant, tum quod voluptatibus carerent, sine quibus vitam nullam putarent, tum quod spernerentur ab eis, a quibus essent coli soliti; qui mihi non id videbantur accusare, quod esset accusandum. nam si id culpa senectutis accideret, eadem mihi usu venirent reliquisque omnibus maioribus natu, quorum ego multorum cognovi senectutem sine querella, qui se et libidinum vinculis laxatos esse non moleste ferrent nec a suis despicerentur. sed omnium istius modi querellarum in moribus est culpa, non in aetate. moderati enim et nec difficiles nec inhumani senes to
Abbreviated transcription (Latin):
tatione ꝯsequi posset. Quocirca nichil eẽ tã detestabile tãq pestiferum
ꝙͣ ueluptatẽ. siquidẽ ea cũ maior eẽt atq longĩꝗor om̃e auĩ lumẽ extinguti
Bec cupuio pontio sãnite patce eiꝰ a quo ĩ caiomo pͣlio. Sp. postumi .ũ. uetu¬
rus ꝯsules suꝑati sũt locutũ architam Nearchus tarẽtinus hospes nr̃ qui
antifiusset plato athenieñ quẽ ⁊̃ apentũ uenisse .l. emilio ac laudio ꝯsulib

Expanded text:
tatione consequi posset. quocirca nihil esse tam detestabile tamque pestiferum tatione consequi posset. quocirca nihil esse tam detestabile tamque pestiferum quam voluptatem, si quidem ea, cum maior esset atque longior, omne animi lumen exstingueret. haec cum C. Pontio Samnite, patre eius, a quo Caudino proelio Sp. Postumius T. Veturius consules superati sunt, locutum Archytam Nearchus Tarentinus hospes noster, interfuisset Plato Atheniensis, quem Tarentum venisse L. Camillo Ap. Claudio consulibus
Abbreviated transcription (Latin):
neq : reb humanis ꝗcꝙͣ norunt boni i qd̾ fructuosur sit. etramicos tãquã
peqides toꝵ potissimil diligant ex qbꝰ sperant se maximũ fructu eẽ captu¬
pos. Itaq pulcerima illa ⁊ maxĩe naturali carent amicitia ꝑ se ⁊ pꝑ se ex¬
ꝗsq sediligit nõ ut aliqua a se ip̃o m̾cede exigat caritatio secsi quos ꝑ
seqꝵ spiret Est enĩ uerus amicuo ꝗ ẽ alter ide Es hos arriret ĩ beslii
uolut rb natatibꝰ agestib cicurib feria pͥmũ ut se ipẽ diliato adadse
parut bũ oͣt animante nascitur deunde ut requãt atq appetant ao quas se
applicent eiusoe gnĩs animãtes ioq faciũt cũ desiderio et cũ qͣdũ silitudĩe
pucrse ne dicam impudenter hỹe tale amicu uolũt quales ip̃i eẽ nõ pos¬
sut. queq ip̃i iam nõ trbuũt amics hec ab aliis desiderãt. Par ẽ aũt pri

Expanded text:
 norunt nisi quod fructuosum sit, et amicos tamquam pecudes eos potissimum diligunt, ex quibus sperant se maximum fructum esse capturos. ita pulcherrima illa et maxime naturali carent amicitia per se et propter se exsque diligit, non ut aliquam a se ipse mercedem exigat caritatis suae, sed quoin bestiis, volucribus nantibus agrestibus, cicuribus feris, primum ut se ipsae diligant—id enim pariter cum omni animante nascitur —deinde, ut requirant atque appetant ad quas se applicent eiusdem generis animantis—idque faciant cum desiderio et cum quadam similitudine rique perverse, ne dicam impudenter, habere talem amicum volunt, quales ipsi esse non possunt, quaeque ipsi non tribuunt amicis, haec ab eis
Abbreviated transcription (Latin):
defłuuit orẽ. Quã obre ad illa pruriã redeamus eãq ipãm ꝯcludamꝰ aliquãdo.
Uirtus ĩꝙ s fãni et tu qiĩte muti et ꝯciliat amicitias ⁊ ꝯẜuat. In caẽ eĩ con¬
ueienna reꝗ ⁊ ea stablitas ĩ ea ꝯstãcia que cũ se extulit ⁊ ostendit suũ lumẽ

Expanded text:
defluxit oratio. quam ob rem ad illa prima redeamus eaque ipsa concludamus aliquando. defluxit oratio. quam ob rem ad illa prima redeamus eaque ipsa concludamus aliquando. virtus, inquam, C. Fanni, et tu, Q. Muci, et conciliat amicitias et conservat. in ea est enim convenientia rerum, in ea stabilitas, in ea constantia; quae cum se extulit et ostendi
Abbreviated transcription (Latin):
mͥ agere thays. Satis erat respondere magnas.ingẽtes inꝗt. sẽꝑauget assen¬
tator id qd̾ is cuiꝰ ad uolũtate dicit᷑ uult ẽẽ magnu. Quãꝙͣ ista blãda uani¬
tas ap̃eos ualet ꝗ ip̃i illa oblectãt ⁊ ĩuitant tñ ⁊̃ grauiores ⁊ ꝯstantiores
admonendi sũt ut adi aĩadu̾tant nec callida assentaciõe capiãt᷑. Aꝑte eĩ
adulãte nemo nõ udet nͥ ꝗ admodu ẽ excors. callidus ille ⁊ ocultus ne se
assentet᷑. ⁊ litigasse se simłans blandiatur. atq ad extremu det manꝰ iuĩciq se
paciat᷑ ut ꝗ illusus sit plus ucisse uideatur. Quid ãt turpius ꝙͣ illudi: qd̾
ut nõ accidat mag̃ cauendũ ẽ. ut dr̃ ĩ epĩturio me hodie añ om̃s coamicg
stultos senes uerseris atq usens lautissime. Wec cĩ ⁊̃ in fabulis stultissima
psona ẽ ĩprouidoꝵ ⁊ creduloꝵ senũ.s nescio quo pacto ab amiaciis ꝓfectori

Expanded text:
e gratias Thais mihi? satis erat respondere magnas. ingentis, inquit Semper auget assentator id, quod is, cuius ad voluntatem dicitur, volt esse magnum. quam ob rem, quapsi illam adlectant et invitant, tamen etiam graviores constantioresque admonendi sunt, ut animadvertant ne callida assentatione capiantur. aperte enim adulantem nemo non videt, nisi qui admodum est excors: callidus ille et occultus ne se assentetur et litigare se simulans blandiatur atque ad extremum det manus vincique se patiatur, ut is, qui illusus sit, plus vidisse videatur. quid autem turpius quam illudi? quod ut ne accidat magis cavendum est: ut me hodie ante omnis comicos stultos sense versaris atque illusseris lautissime! haec enim etiam in fabulis stultissima persona est improvidorum et credulorum senum. sed nescio quo pacto ab amicitiis perfecto
Abbreviated transcription (Latin):
cratactpꝙ recordano iocũdissima ẽ. Ego quĩtũ maximũ eũ ꝗ tarẽ¬
tũn cocipit sene adolescens ita dilexi ut equale. Erat et̃ ĩ illo uipo
comutate sdita grauitas nec senectus mores mutauerat ꝙͣꝙͣ cũ cole¬
recipi nõ domodu grandem natu s tñ iã etate ꝓuectu. Anno enĩ
post ꝯsui pͣmũ fuerat ꝙͣ ego natus su cũq eo quarto ꝯsule adolescẽ¬
fulus miles ad capua pfectus su quĩtoq ãnb pͥmo ad tarẽtũ questor
deinde edilis quaoiẽnio post sc̃s sum p̃tor quẽ magrãtu gessi ꝯsu¬
lbor tuditano ⁊ cerepocũ qͣde ille admodũ senex suasor legis scinthic
pclas pomibat rumores ante salutẽ. Gͦ postq magisq uiri nuc głia
clarẽtr uarentu nõ qua ulgilantia qͦ ꝯsilio recepit: cũ ꝗde me audi¬
ente salinatori qui amisso opido fugerat ĩ arcẽ głiãti atq dicẽti mec
opi Quite fabi tapẽtũ recepisti certe ĩquit ridens/ nã ni tu amisis

Expanded text:
ctorum recordatio iucundissima est. ego Q. Maximum, eum qui Tarentum recepit, senem adulescens ita dilexi, ut aequalem. erat enim in illo viro comitate condita gravitas, nec senectus mores mutaverat. quamquam eum colere coepi non admodum grandem natu, sed tamen iam aetate provectum. anno enim post consul primum fuerat quam ego natus sum, cumque eo quartum consule adulescentulus miles ad Capuam profectus sum quintoque anno post ad Tarentum. quaestor deinde quadriennio post factus sum, quem magistratum gessi consulibus Tuditano et Cethego, cum quidem ille admodum senex suasor legis Cinciae dbat ante salutem; ergo plusque magisque viri nunc gloria claret. Tarentum vero qua vigilantia, quo consilio recepit! cum quidem me audiente Salinatori, qui amisso oppido fugerat in arcem, glorianti atque ita dicenti, mea opera, Q. Fabi, Tarentum recepisti; certe, inquit ridens, nam nisi tu amisiss
Abbreviated transcription (Latin):
nationes custicationcaq cões. Nã ꝗd ego de studip dicm enoscendi simꝑ ali
aeq amacisuim ferne nullo modo possem. S nec illa extineta sũt alũtium
aequus ⁊ augent cogitatione ⁊ memoria mea. &t suillis plane orbatus es̃ ma
qnũ inde affent m etas ip̃a solatiũ. duitius eĩia ̃ hoc desioerio eẽ nõ possum.
Smĩa aũt breuia tollerabilia eẽ debẽt ⁊̃ si magna sintꝰ hechabui de amicita
que dicerem Uos aut hortor utita iurtutem locetis sine qua amicitia eẽ ñ¬
pocest ut gã excepta nichil amicitia prestabilius putetis. : Expł d̾ amicita.

Expanded text:
nationes rusticationesque communes. nam quid ego de studiis dicam cognoscendi semper aliquid ue amantissimi viri ferre nullo modo possem. sed nec illa exstincta sunt alunturque potius et augentur cogitatione et memoria mea, et, si illis plane orbatus essem, magnum tamen affert mihi aetas ipsa solacium; diutius enim iam in hoc desiderio esse non possum; omnia autem brevia tolerabilia esse debent, etiam si magna sunt. haec habui de amicitia quae dicerem; vos autem hortor ut ita potest, ut ea excepta, nihil amicitia praestabilius putetis. Et
Abbreviated transcription (Latin):
Quid ei est aluo gigantum bellare cũ diis nͥ nẽ repugnare: Leluiꝰ atꝗ cato g̃¬
tissimũ nob̾ ut ⁊̃ pro sc̃ipione pollicear feceris si qm̃ speramꝰ uolumus ꝗdẽ cer¬
te senes fieri multo ante didicerimus ꝗbꝰ facilime rationib ĩgrauescentem ⁊
futuꝵ ẽ. leliꝰ Uolumus sane nisi molestu est c̾ato tãꝙͣ aliquã longã iua cõfece¬
ris qua nobis qͦ ingrediendũ sit istud quo ꝑuenisti uidere quale sit. Sato Sa¬

Expanded text:
 enim aliud gigantum modo bellare cum dis nisi naturae repugnare? LAELIUS. Atqui, Cato, gratissimum nobis, ut etiam pro Scipione pollicear, feceris, si, quoniam speramus, volumus quidem certe, senes fieri, multo ante a te didicerimus quibus facillime rationibus ingravescentem afuturum est. LAELIUS. Volumus sane, nisi molestum est, Cato, tamquam longam aliquam viam confeceris, quam nobis quoque ingrediendum sit, istuc, quo pe
Abbreviated transcription (Latin):
oumo sertureneitibi eos inueniemꝰ quĩ honores magritus imꝑia pottãtos
opos anicuirno anponanti ut curex alter ꝑte ppoĩti hec sit̃ ex alt̾a uis ami¬

Expanded text:
dum existiment, ubi eos inveniemus, qui honores magistratus imperia potestates dum existiment, ubi eos inveniemus, qui honores magistratus imperia potestates opes amicitiae non anteponant, ut, cum ex altera parte proposita haec sint, ex altera i
Abbreviated transcription (Latin):
dĩo ẜmo erat de amicitia: querebat᷑ ꝙ oĩb ĩ reb hor̃es diligentiores eẽnt.
capras ⁊ oues quot ꝗsq hrẽt dicere poss amicos quot hrẽt nõ poss dicẽ.
et ⁊ illis qdẽ pandis adhibere cura ĩ amicis acqrendis negligẽtes esse.
nee hr̃e qrͣ signa quedã ⁊ notas ꝗb eos ꝗ ad amicitias eẽnt ydonei indi¬
carent. qunt ⁊ͥ firmi ⁊ stabiles ⁊ ꝯstantes eligendi. cuiꝰ gnis ẽ magna
penuria ⁊ uidicare difficile est nisi sane exꝑtum. Experiendũ ẽ aut̃ in
ip̃i amicitia. ita p̃currit amicitia iudiciu tollicq exꝑiẽdi pottĩtem.
equis remꝑanio sit amicitia aliqua ꝑte ꝑiclitatis moribꝰ amitoꝵ. Quidã sepe ĩ pr¬
ua rcuinia psꝑiciũs ꝙͣ sint leues. Quccam at̃ quos parua mouere nõ potuit
ua noscũtur ⁊ magria. Suio erũt aliꝗ repti qui pecunia p̃ferre amicitie sordi¬

Expanded text:
omnis sermo erat de amicitia—querebatur quod omnibus in rebus homines diligentiores essent; omnis sermo erat de amicitia—querebatur quod omnibus in rebus homines diligentiores essent; capras et ovis quot quisque haberet dicere posse, amicos quot haberet non posse dicere; et in illis quidem parandis adhibere curam, in amicis eligendis neglegentis esse  signa quaedam et notas, quibus eos, qui ad amicitiam essent idonei, iudicarent. sunt igitur firmi et stabiles et constantes eligendi, cuius generis est magna penuria; et iudicare difficile est sane nisi expertum, experiendum autem est in ipsa amicitia: ita praecurrit amicitia iudicium tollitque experiendi potestatem. equis temptatis, sic amicitia, aliqua parte periclitatis moribus amicorum. quidam saepe in parva pecunia perspiciuntur quam sint leves; quidam autem, quos parva movere non potuit, cognoscuntur in magna. sin vero erunt aliqui reperti qui pecuniam praeferre amicitiae sordi
Abbreviated transcription (Latin):
cuielsses eet sibitãꝙͣ anxas ad rephendẽdu Fursus ãt recte factis co¬
qeobeq anucoꝵ necc eit angi dolere ĩ uioene. Quare hoc ꝗdẽ p̃ceptũ ciuuicũꝙ
M ado collenda amicitia ualet. illud pociꝰ p̃cipiendũ fuit ut ea diligẽtiã
edhiberemudi amititis ꝯpandis ut ne quando amare inciꝑemꝰ eũ quem
abiquado odisse possemus. Rui etiã si minus felices ĩ diligẽdo fussemꝰ feren
reꝵ ꝯsilioꝵ uolũtatu sine ulla exceptione comunitas ut ⁊ si quafortu¬
na acciderit ut minus iuste amitoꝵ uolũtates adiuuãde sint ĩ quib
cor. aut de capite agatur aut de fama declinãdu ẽ de uia mͦ ne sũma
torpitudo sequatur. Est cĩ qͥuats diu amicitie uenia possit. Nec uͦ negli¬
genta ẽ fama. nec mediocre telum ad pes gecendas existimaĩ ꝯportet
beniuolencia cuuu ꝙͣ blandiciis ⁊ assentando colligere turpe ẽ. Uirtus
quã seqt᷑ caritas minime pepitoianda ẽ. S sepe eĩ pedeo ad scipionẽ cuiꝰ

Expanded text:
quo pluris det sibi tamquam ansas ad reprehendendum: rursum autem recte factis commodisque amicorum necesse erit angi dolere invidere. qua re hoc quidem praeceptum, cuiuscumque est, ad tollendam amicitiam valet: illud potius praecipiendum fuit, ut eam diligentiam adhiberemus in amicitiis comparandis, ut ne quando amare inciperemus eum, quem aliquando odisse possemus. quin etiam si minus felices in deligendo fuissemus, ferrerum consiliorum voluntatum sine ulla exceptione communitas, ut etiam si qua fortuna accident ut minus iustae amicorum voluntates adiuvandae sint, in quibus eorum aut caput agatur aut fama, declinandum de via sit, modo ne summa turpitudo sequatur; est enim quatenus amicitiae dari venia possit. nec vero neglegenda est fama, nec mediocre telum ad res gerendas existimare oportet benevolentiam civium, quam blanditiis et assentando colligere turpe est; virtus, quam sequitur caritas, minime repudianda est. sed—saepe enim redeo ad Scipionem, cuius
Abbreviated transcription (Latin):
Tite siquid ege adiuto curãue leuasso que nũc te coquit ue
uir hauo magna cũ re s plenus stdci. quãꝙͣ certo scio nõ ut fla¬
miniu solicitaĩ te tite sic noctesq diesq. Noui eĩ modera¬
tione cũ tui et equitate: teq nõ solũ cognomẽ atheris depor¬
tasse s humanitatẽ ⁊ pritoentia incelligo. Et tñ suspicor eisde reb te quibͤ
me ip̃ interdu grauius ꝯmoueri. quaꝵ ꝯsolatio et muior est et ĩ aludo tẽpꝰ
qo m̃ cr̃e tecu ẽ aut iã urgentis aut certe aduẽtantis senectutis ⁊me ⁊
dignus eo munere quo utq nr̃m ꝯmuniter uteret᷑. michi ꝗdẽ ati iecũme
biei luore ꝯ fectio fuit ut nõ modo omes absterxit seneguns molestias ẜmol
mus palta ⁊ sepe dicem. hũc lib ad te de senectute misinaꝰ. Om̃e a t̃smoẽs
facimꝰ admirates ꝙ is ta facile senectute ferat eisq eũ respondẽte. seuesi eiar¬

Expanded text:
Tite, si quid ego adiuero curamve levasso quae nunc te coquit et vir haud magna cum re, sed plenus fidei, quamquam certo scio non, ut Flamininum, sollicitari te, Tite, sic noctesque diesque, novi enim moderationem animi tui et aequitatem, teque non cognomen solum Athenis deportasse, sed humanitatem et prudentiam intellego. et tamen te suspicor isdem rebus quibus me ipsum interdum gravius commoveri, quarum consolatio et maior est et in aliud tempusquod mihi commune tecum est, aut iam urgentis aut certe adventantis senectutis et te et dignus eo munere, quo uterque nostrum communiter uteretur. mihi quidem ita iucunda huius libri confectio fuit, ut non modo omnis absterserit senectutis molestias, sed mus multa et saepe dicemus: hunc librum ad te de senectute misimus. omnem autem sermonem facimus admirantis, quod is tam facile senectutem ferat, eisque eum respondentem; qui si erud
Abbreviated transcription (Latin):
miatia. nec obẜuare restricte ne plus reddat ꝙͣ acceꝑit. Neq eĩ ueren¬
du est neqd̾ excdõat aut neqd ĩ t̾ra defluat aũt ne plus equo ꝗd ĩ ami
atia ꝯgerat᷑. Eeecuus u ille finis deterimꝰ ẽ ut ꝙͣti ꝗsq se ip̃s facit tãti fiat
ab amicio. sẽpe eĩ ĩ ꝗbusda aut aũis abiectior aut spes amplificãde forb¬
ne siutior. Nõ ẽ gͣ amici tale eẽ ĩ eu qualis ille ĩ se ẽ s ꝑociꝰ eniti et
effice᷑ ut amiti iacente aĩu excitet inducatq ĩ spe cogtioeq meliore.
Qliũs a finis uere amicitie ꝯstitued ẽ si prius ꝗd scipio maxiẽ rẽphẽde

Expanded text:
micitia, nec observare restricte ne plus reddat quam acceperit. Neque enim verendum est ne quid excidat, aut ne quid in terram defluat, aut ne plus aequo quidem in amiterrimus, ut, quanti quisque se ipse faciat, tanti fiat ab amicis. saepe enim in quibusdam aut animus abiectior est aut spes amplificandae fortunae fractior. non est igitur amici talem esse in eum, qualis ille in se est, sed potius eniti et efficere ut amici iacentem animum excitet inducatque spem cogitationemque meliorem. alius igitur finis verae amicitiae constituendus est, si prius, quid maxime r
Abbreviated transcription (Latin):
xituuelabelle ałq cum nõdum parricidio oblitum hostẽ sua sĩa ui
icuut. Nã nenit eẽt quo iure equitatũ ꝯsuł abduceret. Queo .e. da¬
sipes peri mragnitutinẽ et ꝯsili p̃ditus: Nõ ne ee exitalia ꝯsilio
gs̃ semere mit omĩa quer p. salutania centꝰ egittima ⁊ uista hientur
hon est a ex nichu aluco nisirecta ⁊ anumine deoꝵ tractatio imentas
ꝓfrctito arrobibens qmia. Duic igͥ legi paruit cassius cuẽ i apciãm
pfestas allienas ꝓuintiaꝵ si hoĩes legib soriptis uterẽtur. Roiis ican
perissis sus legtenẽ er ut ex ur̃a quoq aucte firm t erteo drs itola

Expanded text:
xit Dolabellae atque eum nondum tanto parricidio oblitum hostem sua sententia xit Dolabellae atque eum nondum tanto parricidio oblitum hostem sua sententia iudicavit. nam ni ita esset, quo iure equitatum a consule abduceret? quid? C. Cassius, pari magnitudine animi et consili praeditus, nonne eo ex Italia consilio ei publicae salutaria essent legitima et iusta haberentur. est enim lex nihil aliud nisi recta et a numine deorum tracta ratio, imperans honesta, prohibens contraria. huic igitur legi paruit Cassius, cum est in Syriam profectus, alienam provinciam, si homines legibus scriptis uterentur, eis vero oppressis su
Abbreviated transcription (Latin):
etiã de brundusio atq illa ora ytalie ꝓutoendũ. Quãꝙͣ miror ⁊¬
tam diu morari antoniu. solet enĩ ip̃e accipe manicas nec diu¬
tius obsidionis metum substinere. Q si ꝯfecerit brutus et in¬
ꝯfestim succurrendu est. expectabit senatu. Nam ⁊ brutus ⁊ cassius
rib. Nec enĩ nuc̃ primũ aut brutus aut cassius salutem lib̾tatemq
pãtrie legem scĩssimã et morem optiũ uidica
Itaq si ad
hos nichil referreturͣ dolabella ꝑscquendo tñ ego ꝓ decreto putarem
cũ eẽnt tales iuixtute aucte nobilit ite sũmi uiri quoꝵ alteriꝰ iã nob̾
notus eẽt ex̾citus. alterius auditus. Nõ gͥ brutus expectauit decreta
nỹa cũ studia nosset. Neq enĩ est ĩ ꝓiũtiã suam cretam ꝓfectus. in
macedomia alienam aduclauit. omĩa sua putauit que uos ux̃a. cũ
uelitis legiones ꝯscripsit nouas. excepit ueteres. equitatũ ad se ãbdu¬

Expanded text:
etiam de Brundisio atque illa ora Italiae providendum. quamquam miror etiam de Brundisio atque illa ora Italiae providendum. quamquam miror tam diu morari Antonium; solet enim ipse accipere manicas nec diutius obsidionis metum sustinere. quod si confecerit Brutus et inis quibus confestim succurrendum est exspectabit senatum. nam et Brutus et Cassius . nec enim nunc primum aut Brutus aut Cassius salutem libertatemque patriae legem sanctissimam et morem optimum iudicavit. itaque si ad nos nihil referretur de Dolabella persequendo, tamen ego pro decreto putarem, cum essent tales virtute, auctoritate, nobilitate ei summi viri quorum alterius iam nobis notus esset exercitus, alterius auditus. num igitur Brutus exspectavit decreta nostra, cum studia nosset? neque enim est in provinciam suam Cretam profectus: in Macedoniam alienam advolavit; omnia sua putavit quae vos vestra esse velitis; legiones conscripsit novas, excepit veteres; equitatum ad se abdu
Abbreviated transcription (Latin):
quem de suo nũo ualde mͥ ꝓbari pot̃ qui paulo ante darissimo uito pri¬
uato imꝑiu exͣ ordineͥ dedi. at hoĩe dignũ mittent. Nũ .p. ẜuilio dignio¬
rem: at eu quidem ciuĩtas nõ ht̃. quid gͦ ip̃e nemini putat dantoũ ne
a senatu quidem. id ego inius usoicio delatum ꝓbem. Expedito nob̾ hoĩe
iii. brutus. aut .c. cassiũs. aut uterq. decernere plane sic̃ młta cõsules
Alter. ambo sic ĩ brutum colligassemus ĩ grecra ⁊ eius auxiliũ ad ita¬
liam uergere ꝙͣ ad asiam maliussemus non ut ex ea atie pespectum
hrẽmus. s ut ipã aties subsioiũ hrẽt ⁊̃ txãsmarinu. Preterea .p.c.¬
M. brutũ retinet ⁊ nũc .c. antonius qui tenet apolloniã magnã ur¬
bem ⁊ graue tenet opinor bellidem. tenet amantiã. in stat epi¬
ro. urget oricũ. ht̃ aliquot cohortes. ht̃ equitatum. Iĩc si brutus
erit togouctus ad aliuo bellũ gretiam certe amiserimus. Est at̾

Expanded text:
ui paulo ante clarissimo viro privato imperium extra ordinem non dedi. at hominem dignum mittent. num P. Servilio digniorem? at eum quidem civitas non habet. quod ergo ipse nemini putavi dandum, ne a senatu quidem, id ego unius iudicio delatum comprobem? expedito nobis hominM. Brutus aut C. Cassius aut uterque. decernerem plane, sicut multa ‘consules, alter ambove,’ ni Brutum conligassemus in Graecia et eius auxilium ad Italiam vergere quam ad Asiam maluissemus; non ut ex acie respectum haberemus, sed ut ea ipsa acies subsidium haberet etiam transmarinum. praeterea, pM. Brutum retinet etiam nunc C. Antonius, qui tenet Apolloniam, magnam urbem et gravem; tenet, opinor, Byllidem, tenet Amantiam, instat Epiro, urget Oricum, habet aliquot cohortis, habet equitatum. hinc si Brutus erit traductus ad aliud bellum, Graeciam certe amiserimus. est autem
Abbreviated transcription (Latin):
magis morbo ꝙͣ orõne excusante nõ uos quidẽ cripeles fuistis: quid
enã minus in hũc ordine ꝯuenit: s cũ sꝑaretis nicħ eẽ qdͥ nõ illiꝰ auc¬
titate ⁊ sapia effici poss uehem̃tius excusationi obstiistis atq eũ qui
Panseꝯsulis accessit cohortacio grauior ꝙͣ aures ser sulpici feere didi
se orteret lñferre: cuiꝰ nos uirtutem admirati nõ ausi sumus adu̾sai¬
cius uolũtati. adouebat᷑ singłari pietate filius. nõ młtũ eiꝰ ꝑturbationi
ineus dolor ꝯtendebat. s uterq nr̃m cedere cogebatur magnitidomi
pellicitus est se qd uelletis eẽ scũꝵ cuiꝰ ip̃e auctor fusset. quẽ excꝗ mã

Expanded text:
magis morbum quam oratione excusantem, non vos quidem crudeles fuistis—quid enim minus in hunc ordinem convenit? —sed cum speraretis nihil esse quod non illius auctoritate et sapietis. Vt vero Pansae consulis accessit cohortatio gravior quam aures Ser. Sulpici ferre didise diceret anteferre. cuius nos virtutem admirati non ausi sumus adversari voluntati. movebatur singulari pietate filius; non multum eius perturbationi meus dolor concedebat: sed uterque nostrum cedere cogebatur magnitudini pollicitus
Abbreviated transcription (Latin):
atore difficilis. s hoc iidicũ culpa nõ mea est. Ego defendi fide opti¬
ma. illi debuerũt clarissimsi ⁊ p̃stãtissimũ senatorẽ ĩ ciuitate retmne
qui tñ nũc nicħ aluco agere utdetur nͥ ut intelligamꝰ illos iudiciorũ
res iudicatas uritas fatimus bene ⁊ ex .p. iudicauisse. neq hac uĩ hoc
uno ẽ. sunt alii ĩ cisdem castas honeste ꝯdẽnati tuxpiter restitut. ꝙ
hoꝵ ꝯsilium qui om̃ib bonis testes sunt nisi crudelissimũ putatie
fore. accedit saxa nescio ꝗ quem nob daes ex ultima celtibena asi
plebis dedit castroꝵ metator nũo¬

Expanded text:
atore difficilis. sed haec iudicum culpa, non mea est. ego defendi fide optiatore difficilis. sed haec iudicum culpa, non mea est. ego defendi fide optima: illi debuerunt clarissimum et praestantissimum senatorem in civitate retinere. qui tamen nunc nihil aliud agere videturre publica iudicavisse. neque hoc in hoc uno est: sunt alii in isdem castris honeste condemnati, turpiter restituti. quod horum consilium qui omnibus bonis hostes sunt nisi crudelissimum putatis fore? accedit Saxa nescio quis, quem nobis Caesar ex ultima Celtiberia tribunum plebis dedit, castrorum antea m
Abbreviated transcription (Latin):
nisi menib patrie nͥ huic urbi. nisi diis penatib nͥ aris ⁊ focis oĩ¬
nr̃oꝵ nisi deniq nature ⁊ humanitati inuentus eẽt inimitus. aquo
gomoniti diligentius ⁊ uigilantius caueamus antoniu. Et enũ dola¬
bella nõ ita multos secũ huĩt notos ad in signes latrones. At uidetis ⁊
quio nõ haurire cogitacione: cuiꝰ sanguinem nõ bibere censetis: ĩ cuius
possones atq fortunas nõ impidentissimos oculos spe ⁊ mẽte defigere.
Quto censorinum qui se uerbo .p.r. eẽ urbanũ cupere dicebat re cẽteno¬
luit: queo bestia qui se ꝯsulatum ĩ bruti locum petere. ꝓfitetur. atq hoc
quidem detestabile omen auertat iupiter. Quã absurdum aut̃ .q. p̃.r.1
fieri nõ potuerit petere eũ ꝯsulatum. nõ forte dãnatus a uob̾ .p.q. r. pu¬
Hic me defenoite. ꝗnquies absolutus ẽ. sexta palma urbana ⁊ iã ĩ gladi¬

Expanded text:
nisi moenibus patriae, nisi huic urbi, nisi dis penatibus, nisi aris et focis omnisi moenibus patriae, nisi huic urbi, nisi dis penatibus, nisi aris et focis omtrum, nisi denique naturae et humanitati inventus esset inimicus. A quo admoniti diligentius et vigilantius caveamus Antonium. etenim Dolabella non ita multos secum habuit notos atque insignis latrones: at videtis ququid non haurire cogitatione, cuius sanguinem non bibere censetis, in cuius possessiones atque fortunas non impudentissimos oculos spe et mente defigere? quid Censorinum? qui se verbo praetorem esse urbanum cupere dicebat, re certe noluit. quid Bestiam? qui consulatum in Bruti locum se petere profitetur. atque hoc quidem detestabile omen avertat Iuppiter! quam absurdum autem, qui praetor fieri non potuerit, petere eum consulatum? nisi forte damnationem pro praetura puhic me defendente quinquiens absolutus est: sexta palma urbana etiam in gladi
Abbreviated transcription (Latin):
plurib homĩb añoꝵ sepe multoꝵ. nec grauiora uere sũt carnificũ torm̃¬
ta ꝙͣ interdũm cruciam̃ta morboꝵ. alia sũt alia iꝙͣ. o ꝑditissimi hoiẽs¬
pore: Mdiẜior igit᷑ qui suscipit in se scelus ꝙͣ is qui alterius facinus su¬
subire cogit. Cruciatus est adolabella trebonius. equidẽ a Carthagmẽsib
regulus. An quare cũ crudelissimi .p .c. iudicati sũt ĩ hoste qd ĩ ciue dela¬
bella utorcandũ ẽ: An uͦ hoc ꝯferendũ est: an dubitantoũ uter miẜior
manitatem. innocentias. magnitidoinẽ aĩ in patria lib̾anda. quis igno
sit semꝑ ipe letatus ꝙ ea faceret que sibi obici ne ab inimico ꝗdem posset
uerecunde. Et hic dii ĩmortales aliqñ fuit in eus amicus. octulta ei
erant uicia nõ inquirenłi neq nũc fortasse alienus ab eo cẽ nͥ ille uob

Expanded text:
pluribus annorum saepe multorum. nec vero graviora sunt carnificum cruciamepluribus annorum saepe multorum. nec vero graviora sunt carnificum cruciamenta quam interdum pore. miserior igitur qui suscipit in se scelus quam is qui alterius facinus subire cogitur. cruciatus est a Dolabella Trebonius: et quidem a Carthaginiensibus Regulus. qua re cum crudelissimi Poeni iudicati sint in hoste, quid in cive de Dolabella iudicandum est? an vero hoc conferendum est aut dubitandum uter miserior manitatem, innocentiam, magnitudinem animi in patria liberanda quis ignorsit semper ipse laetatus, quod ea faceret quae sibi obici ne ab inimico quidem possent verecundo. et hic, di immortales! aliquando fuit meus. occulta enim erant vitia non inquirenti. neque nunc fortasse alienus ab eo essem, nisi ille nobis,
Abbreviated transcription (Latin):
atq os illurd infame. ĩuncula. uerbera. eculeum. carnificem tortorẽq sa¬
mariu que tulisse illũ fortiter ⁊ pacienter ferunt. magna laus meoqiu¬
dicio oĩu maxiã est. Est eĩ sapientis quicꝗd hoĩ accidere possit id preme¬
ditari ferendu modite si cuenent dẽ. Maioris oĩo est ꝯsilii p̃udere ne
quio tale accedat s aĩ nõ minoris fortiter ferre si euenerit. dt dolabel¬
la qutoe tam fuit ĩmemor humanitatis quãꝙͣ eius nũꝙͣ ꝑticepo fueñt¬
ut suã in saciabłem crudelitatem exacuerit No solũ ĩ uiuo s ⁊ ĩ mortuo.
at in cius corpore lacerando atq uexando cũ aiũ satiare nõ poss eculos
pauit suos.dmulto misior dolabella ꝙͣ ille quẽ tu miserimũ eẽ uoluisti.
dolores trebonius ꝑtulit magnos ntulto ex morbi grauitate maiores
quos tñ nõ misos s laboriosos solemus dicere. longus fuit dolor bidui/ at cõ¬

Expanded text:
atque os illud infame, vincla, verbera, eculeum, tortorem carnificemque Saatque os illud infame, vincla, verbera, eculeum, tortorem carnificemque Samiarium: quae tulisse illum fortiter et patienter ferunt. Magna laus meoque iudicio omnium maxima. est enim sapientis, quicquid homini accidere possit, id praemeditari ferendum modice esse, si evenerit. maioris omnino est consili providere ne quid tale accidat, animi non minoris fortiter ferre. ac Dolabella quidem tam fuit immemor humanitatis—quamquam eius numquam particeps fuit—ut suam insatiabilem crudelitatem exercuerit non solum in vivo, sed etiam in mortuo; atque in eius corpore lacerando atque vexando, cum animum satiare non posset, oculos paverit suos. O multo miserior Dolabella quam ille quem tu miserrimum esse voluisti! ‘dolores Trebonius pertulit magnos.’ multi ex morbi gravitate maiores, quos tamen non miseros, sed laboriosos solemus dicere. ‘longus fuit dolor.’ bidui, at com
Abbreviated transcription (Latin):
est cuiꝰ teterrima crudelitate oĩs barbaria suꝑata est. Quid loquar de
cede ciuiu romanoꝵ: de direptione fanoꝵ: quis est ꝗ pro reꝵ atroci¬
tate deplorare tantas calamitates queat: ⁊ nũc tota asya uagatur
bella cernitis. ex hoc illa effecta ẽ: ab hoc illa dolabella scełm p̃cepta st̃
tradita. Nũc leuiorem ꝙͣ in asia dolabella fuit ĩ ytalia si liceat fore
putatis antoniu: Michi ꝗdem ⁊ ille ꝑuenisse uioet quoad ꝓgredi
potuerit feri hoĩs amentia. Neq antonius ullius supplicii adhibẽdi
si pottãtem hãt ullam ꝑtem ẽ relicturus. Ponite gͥ ante ocũlos.pͦ.c.¬
misera illa quidem ⁊ flebilem spẽm s ad incitandũ aĩos nr̃os ne¬
armatoꝵ ĩ trebonii domũ cũ mis ille prius latconũ gladios utde¬
ret ꝙͣ que res eẽt audisset furentis inproytũ dolabelle uocem ĩpurã

Expanded text:
est cuius taeterrima crudelitate omnis barbaria superata est. quid loquar de est cuius taeterrima crudelitate omnis barbaria superata est. quid loquar de caede civium Romanorum, de direptione fanorum? quis est qui pro rerum atrocitate deplorare tantas calamitates queat? et nunc tota Asia vagatur, bella cernitis: ex hoc illa efficta est; ab hoc Dolabellae scelerum praecepta sunt tradita. num leniorem quam in Asia Dolabella fuit in Italia, si liceat, fore putatis Antonium? mihi quidem et ille pervenisse videtur quoad progredi potuerit feri hominis amentia, neque Antonius ullius supplici adhibendi, si potestatem habeat, ullam esse partem relicturus. ponite miseram illam quidem et flebilem speciem, sed ad incitandos nostros animos nearmatorum in Treboni domum, cum miser ille prius latronum gladios videret quam quae res esset audisset; furentis introitum Dolabellae, vocem impuram