comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
peniteat. Idem tͥ euenturũ reor ubi an
ocłos tuos luc illic p̾mencia teq cͥcũ¬
uastacia mala começero  ꝓudebit
te mĩꝯ doluisse / minꝰ ue metuisse ꝙͣ decu¬
it parciꝰq miraberis anm tam m̃ltis ob¬
sessũ ꝑmedios hostiũ cuneos crũꝑe neqͥ¬
uisse uidebitis ꝓfecto cogitacõ illa salu¬
bris ad quã te ntor attolłe̾ quot adu̾¬
santibi cogitatoibe uicta sit f Plsa¬
Perhorre co grauit qͣm si ꝑiculu meu ma¬
gnũ semꝑ agnoui tuq illud tm̃ suꝑ
estimacõm mea et ais ut resptu eius
qd timere debui nichił pene tuui̾im qͥs
ĩa spei reliquũ est a ultiniũ maloꝵ elt
omi desꝑ aco est ad quã nemo ũꝙͣ nisi añ
tp̃s accessit iõq hoc ĩ pͥmis scias uelim
nichil ẽẽ despand E Sciebam s mẽoria
terror abstulert a nũc ad me ocłes
mema clausis ferrũt acuãt portis in ce
excidiũq tuaꝵ. uide quos tibi mũdꝯla¬
q̃es tendit. quot manes spes cͥcũuołãt
quot sr̾uacue p̃mũt cure. pͥmũ quid

Expanded text:
t, idem tibi eventurum reor. Ubi ante oculos tuos hinc illinc prementia teque circumvallantia, mala coniecero, pudebit te minus doluisse minus ve metuisse quam decuit, parciusque miraberis animum, tam multis obsessum, per medios hostium cuneos erumpere nequivisse. Videbis profecto cogitatio illa salubris, ad quam te nitor attollere, quot adversantibus cogitationibus victa sit. Perhorresco graviter; gnum semper agnovi tuque illud tanto super extimationem meam esse ais ut respectu eius quod timere debui nil pene timuerim, quid iam spei reliquum est? Ultimum malorum omnium desperatio est, ad quam nemo unquam nisi ante tempus accessit; ideoque hoc in primis scias velim: nichil esse desperandum. Sciebam, sed memoriam terror abstulerat. Nunc ad me oculosmenia clausis ferrum acuant portis in te excidiumque tuorum. Vide quos tibi mundus laqueos tendit, quot inanes spes circumvolant, quot supervacue premunt cure. Primum quidem,
Abbreviated transcription (Latin):
Igneꝯ est illie uigor et celestis orito semi¬
nib ꝙͣtũ nõ nopia corpora tardat Terre¬
iq hebetant artꝰ moribũdaq mnbra
hũt mẽtuut cupuĩtq delent/ gaudẽt q
neq auras respiciũt clause tenebris et
caroe ceco disterius ne in uerbis poetit
quadrioeps illud monstrũ nate᷑ homi tã
adu̾sũ f Disc̾no clarissĩe quadripartita
ai passionem q̃ pͥmũ qͣdem ex pñtis fu¬
oppioe subdistinguit᷑ ita quatuor uł ut

Expanded text:
Igneus est illis vigor et celestis origo semiIgneus est illis vigor et celestis origo seminibus, quantum non noxia corpora tardant terrenique hebetant artus, moribundaque membra. Hinc metuunt cupiuntque dolent gaudentque, neque auras respiciunt, clause tenebris et carcere ceco. Discernis ne in verbis poeticis quadriceps illud monstrum nature hominum tam adversum? Discerno clarissime quadripartitam animi passionem, que primum quidem, ex presentis fuopinione, subdistinguitur; ita quattuor velut
Abbreviated transcription (Latin):
p̃sens hũc mors etua centingat S qui
deesse tͣ ad auqͥd sentis n ͣ inm̾ito. quid
illud sit aꝑire temptabo ut eo si deus fa¬
iat amoto in cogitatoes tuas totus assur¬
geris quo ad huc p̃m̾is uetustũ ẜuitutis
iugũ possis excute̾ f utma tibi u ꝯtigat
effice̾ et ego tanti mumi̾s capax ĩuemar¬
a Inueire sĩ uoles neq eĩ Res ĩpossibil
est s in attib hũais duo uersantur qͣꝵ
si desit altero p̃pediri astat efftm uolutaᷤᷤ
g᷑ presto sit eeq tã uehenis ut muĩto
Se sideri rocabulũ sortia᷑ fi Ita fiet  Sciẽ
qͥs cogitutoi tue officiat f hec est qd ꝑo¬
to. hoc ẽ qd tãtoꝑe scite desid̾o ia ¶Audi
et ͦ sammam qͣdem tuã sicut celitã bñ
Institutã eẽ nõn negaudim sit ex contagio
ꝓpͣe originis ac suꝑm conditoris ĩeõior
Nempe passioes ex corporea comixtiõe
subortas cbluuonẽq nate᷑ melioris diui¬
intꝰ uidetur attigisse uirgiliꝰ ubi ait

Expanded text:
presens, hunc mors eterna contingat. Sed quondam presens, hunc mors eterna contingat. Sed quondam deesse tibi aliquid sentis, nec immerito, quid illud sit aperire tentabo, ut eo si Deus faverit amoto, in cogitationes tuas totus assurgens, quo adhuc premeris, vetustum servitutis iugum possis excutere. Utinam id tibi contingat efficere, et ego tanti muneris capax inveniar. Inveniere si voles, neque enim res impossibilis est; sed in actibus humanis duo versantur, quorum si desit alterum, prepediri constet effectum. Voluntas igitur presto sit, eaque tam vehemens ut merito desiderii vocabulum sortiatur. Ita fiet. Scis quid cogitationi tue officiat? Hoc est quod peto, hoc est quod tantopere scire desidero. Audi ergo. Animam quidem tuam, sicut celitus bene institutam esse non negaverim, sic ex contagio proprie originis ac superni Conditoris immemorem. Nempe passiones ex corporea commistione subortas oblivionemque nature melioris, divinitus videtur attigisse Virgilius, ubi ait:
Abbreviated transcription (Latin):
arsisse me recolo. Quis enum furor est
omem etritem in laborib et in pauptate
trãsduoe ut int̾ tot curas crac̾uandas
di̾uicias statim moriar. Sic itaqz de hũs
formidolosis rebus cogito nõ ut longe dis¬
tantibz sz mox a futuris iamiainqz pre¬
sentib nec dũ de memoria mea excessit
uersicła quida. que adliuc admod̾̃ iuuẽĩs
scripsi intͥ mlta q̃ ad amicũ scͥpsiam
liot ĩ fine subiuigens loquim̃ dumi talia
forsan inuis ꝑpata uiis in lume mors est
Qd si tuc dre potui quid incdo dicã et
exꝑm̃to reꝵ et etate ꝓuectior. quicꝙͥ
uideo qcquid audio qͣcqd sentio qͥcquid
cogito adhec unũ refero ꝙ sic in hac
cogitacoe nõ fallor ad hoc qõ illa suꝑ est
quid gͦ me retinz a Hiuiles deo grãs
age qui te tam salubrebz habenis frena¬
re stimlisq tam pũgentib sellicitare dig¬
nat ͦ uix em̃ possibile fuĩt ut quẽ co¬
gitaco mortis hec tam cotidiana tam

Expanded text:
arsisse me recolo. Quis enim furor est arsisse me recolo. Quis enim furor est omnem etatem in laboribus et in paupertate transducere, ut inter tot curis coacervandas divitias statim moriar? Sic itaque de his formidolosis rebus cogito non ut longe distantibus, sed mox affuturis, iamiamque presentibus. Necdum de memoria mea excessit versiculus quidam quem adhuc admodum iuvenis scripsi, inter multa que ad amicum scripseram hoc in fine subiungens: loquimur dum talia, forsan innumeris properata viis, in limine mors est. Quod si tunc dicere potui, quid modo dicam et experimento rerum et etate provectior? Quicquid video, quicquid audio, quicquid sentio, quicquid cogito ad hoc unum refero. Quod, si in hac cogitatione non fallor, ad hec questio illa superest: "quid ergo me retinet?". Humiles Deo gratias age, qui te tam salubribus habenis frenare stimulisque tam pungentibus solicitare dignatur. Vix enim possibile fuerit ut, quem cogitatio mortis habet tam quotidiana, tam
Abbreviated transcription (Latin):
dũ illam uiu̾ẽdi metam sibi quisq ꝓposuit
ad quã et si ꝑuerri possit ꝓ naturam tñ
pautissimi ꝓuenerũt fere .ii. nlłꝰ morit᷑
cui nõ conueiãt poeticũ illud. Caniciemq
sibi et longos ꝓmilat anos. hoc nocere
tͥ potuit Nam et etas et ꝯplexiois uigor
et uite modestioris cõfmuancia hanc tibi
sꝑem fortasse ꝓmifunt ul prebuerũt¬
F Noli queso de me talia tali suspicari
Audtat deꝰ hãt in samã ne ne huic ꝯfi¬
dẽ mostro. quid apud uirgilui famossssia
alle magr̃ maris ait. Et ego mͥ mari
Imagno seuoqr ac turbido iattatꝰ tremlar
timbã fatistentemq ⁊ iimosã uentis
obluctantib ꝑ tumidos fluctus ago hac
dui durare nõ posse certe sco nllainqr
tens anꝙͣ ꝑeam litꝰ appħ endim qui in
pelago uixii morit᷑ꝙ in portu. huic opi¬
moni debee ꝙ opum maneqz potencie
desiderio quo ailtos nõ mͦ eoetaneos
meos sr longeuos hoies, et crem uiuebi
medũ suꝑgressos exestuare uidimꝰ nõꝙͣ

Expanded text:
dum illam vivendi metam sibi quisque proposuit, ad quam etsi perveniri possit per naturam, tamen paucissimi pervenerunt. Fere enim nullus moritur, cui non conveniat poeticum illud: canitiemque sibi et longos promiserat annos. Hoc nocere tibi potuit; nam et etas et complexionis vigor et vite modestioris observantia hanc tibi spem fortasse prebuerunt. Noli, queso, de me talia suspicari. Avertat Deus hanc insaniam: me ne huic confidere monstro, quod apud Virgilium famosissimus ille magister maris ait. Et ego, in mari magno sevoque ac turbido iactatus, tremulam cimbam fatiscentemque et rimosam ventis obluctantibus per tumidos fluctus ago. Hanc diu curare non posse certe scio nullamque tens antequam peream litus apprehendam, qui in pelago vixerim moriturus in portu. Huic opinioni debeo quod opum magneque potentie desiderio, quo multos non modo coetaneos meos sed longevos homines et comunem vivendi modum supergressos exestuare videmus, nunquam
Abbreviated transcription (Latin):
osas agnoscit nec deẜit Impendensq ꝑicłm
metuit nec declinat F Heu mͥ miẜs nũc
ꝓfũde manũ in uuluꝰ adegisti. Istit dolor
ħet torpor abscessit s qm̃ iã satis hodier¬
nũ colloquiu abs ĩt̾missidẽ ꝓtulimꝰ reliqͥs
si pl ĩdiem ꝓximũ dilatis nũc aliquãtisꝑ¬

Expanded text:
osas agnoscit nec deserit, impendensque periculum osas agnoscit nec deserit, impendensque periculum metuit nec declinat. Heu mi misero! Nunc profunde manum in vulnus adegisti. Istic dolor habet! torpor abscessit. Sed quoniam iam satis hodiernum colloquium absque intermissione protulimus, reliquis, si placet, in diem proximum d
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ triat quã ꝑimat quã repellat exaĩare
nõ põt. uittorq eiꝰ omĩs ac tp̃s par¬
ca quod tibi tribuit mãꝯ̃ ad tam mlta
nõ sufficit quod ig̃ eueĩre sol in augusto
mlta serentib ut impedĩat se sata contur¬
su idem t̾ ꝯtigit. ut ĩ aĩs iinis occupato
nichil utile radices agat melulqz frut¬
n ferũ ealestat tuq ĩops ꝯsilii modo huc
modo illuc mira fluctuacr̃ẽ uoluaris iusꝙͣ
integer misqrͣ totꝰ huic ẽ ut quociẽs ad
hãe cogitacdem morͣtis aliasq ꝑ quas iri pos¬
set ad uitam generosꝰ si smat᷑ aiꝯ accessit
inq altũ naturali destendit acumĩe stare
ibi nõ basens turba curaro uariaꝵ pallẽ¬
te refiliat. Ex quo fit ut tam salubre ꝓpo¬
sitũ nimia mobilitate fatiscat oriturq
illa intestina discordia de qua m̃lta ia dixĩa
Illaqz aĩe sibi nascentis auxietas dũ hor¬
ret sordes suas ip̃a nec diluit uias tortu¬

Expanded text:
triat, quam perimat, quam repellat, examinare triat, quam perimat, quam repellat, examinare non potest; vigorque eius omnis ac tempus, parca quod tribuit manus, ad tam multa non sufficit. Quod igitur evenire solet in angusto multa serentibus, ut impediant se sata concursu, idem tibi contingit, ut in animo nimis occupato nil utile radices agat, nichilque fructiferum coalescat; tuque inops consilii modo huc modo illuc mira fluctuatione volvaris, nusquam integer, nusquam totus. Hinc est ut quotiens ad hanc cogitationem mortis aliasque, per quas iri possit ad vitam, generosus, si sinatur, animus accessit, inque altum naturali descendit acumine, stare ibi non valens, turba curarum variarum pellente, resiliat. Ex quo fit ut tam salutare propositum nimia mobilitate fatiscat, oriturque illa intestina discordia de qua multa iam diximus, illaque anime sibi irascentis anxietas, dum horret sordes suas ipsa nec diluit, vias tortu
Abbreviated transcription (Latin):
tam p̃cipueq płonitam ac socrititã fuisse
doct̾na Et ne qͥd tͣ subtrahã scito me ut
opꝰ illud inciꝑem unũ maxime Cic̾onis
tui uerbũ induxisse A fuit deꝰ incepto ut
ex paucis seminib messis opima ꝯsuretet
Ante tñ unũ oro ne michi abscondas
u̾bũ illud qd̾ tam p̃claro oꝑi ut ais pre
aĩo uidere pot̾ant ad ocłos om̃ia referebãt
magni aũt ẽ ingemi reuocare mẽtem a
sensib et orgitatõem a ꝯsuetudine ab duoe
hec ille. Ego aũt hoc uiut fũdam̃tũ
nactꝰ. de suꝑ id qd tibi placuisse dicis opꝰ
extruxi ETenes locũ in tustulano est
tu aut hic cit̾onis duto et illic ⁊ alibi
in oꝑib tuis. delectari solitũ aĩadũti nͨ
ĩmĩto est emin ex eoꝵ gn̾e quib cũ ue¬
ritate ꝑmixtꝰ lẽpos ac maiestas mest
dia hec tͥ pestis nocuit. hec te nͥ ꝓui
mat̾i b suis obrutꝰ młtisq ⁊ uariis ac
secũ sine pace pugnãtib curis aĩꝰ fra¬
gilis opp̾ssꝰ cui pͥmũ ecciurat quã nu¬

Expanded text:
am precipueque platonicam ac socraticam fuisse doctrinam. Et nequid tibi subtraham, scito me, ut opus illud inciperem, unum maxime Ciceronis tui verbum induxisse. Affuit Deus incepto, ut ex paucis seminibus messis opima consurgeret. Ante tamen unum oro: ne michi abscondas verbum illud, quod tam preclaro operi, ut ais, preanimo videre poterant, ad oculos omnia referebant; magni autem est ingenii revocare mentem a sensibus et cogitationem a consuetudine abducere". Hec ille. Ego autem hoc velut fundamentum nactus, desuper id quod tibi placuisse dicis opus extruxi. Teneo locum: in Tusculano est; te autem hoc Ciceronis dicto et illic et alibi in operibus tuis delectari solitum animadverti; nec immerito; est enim ex eorum genere, quibus cum veritate permixtus lepos ac maiestas inest. di. Hec tibi pestis nocuit; hec te, nisi pmatibus suis obrutus, multisque et variis ac secum sine pace pugnantibus curis animus fragilis oppressus, cui primum occurrat, quam nu
Abbreviated transcription (Latin):
libroꝵ  lcõne repetenti crebras cogita¬
herẽat F Qͥd uotas alte descendẽ. Et¬
si eni mellige̾ mͥ uideat cupio tñ ex te cla¬
rius audire a uitã qͣnuis iam uulgo ꝑ¬
suasũ sit atq et e medio gge phoꝵ cla¬

Expanded text:
rorum lectione repetenti, crebras cogitarorum lectione repetenti, crebras cogitahereant. Quid vocas "alte descendere"? Etsi enim intelligere michi videar, cupio tamen ex te clarius audire. Dicam quamvis iam vulgo persuasum sit atque etiam e medio phil
Abbreviated transcription (Latin):
dictũ rebar si agam exp̃ssiꝰ Hhoĩem qͥdẽ
ẽe aĩał ymo u̾o aĩalium pͥncipem cuctoꝵ
nemo tam durꝰ pastor ĩueiẽt᷑ ut nestiar
Nemo rurso si int̾roge᷑ aut racõnale
aial aut mortale negau̾it Ita om̃ib
diffio nota ẽ ymo uero ꝑꝑautis. qͥd gͥ
Si quẽ un̾is adeo racd̃e pollentẽ ut
scdm̃ eã uitã suã inscitu̾it ut sibi soli
subierit appetitꝰ ut illiꝰ freno motꝰ ai
mereri Adeo pt̾ea mortalitatꝭ sue ton-¬
sciũ ut eam cotidie añ ocłos hẽãt per
eã se ip̃m temꝑet / et hec ꝑitura despi¬
tiens/ ad illam uitam susp̾net ubi rõne
suꝑanttꝰ desiet ẽẽ mortalis. hũc tandr
ueram de difõne hoĩs atq utilem sc̃iam
erat dicebam pautos cognicõm aut me¬
ditatom̃ ydoneam sortitos F Ego me
hactenꝰ ex paucis Rebar ia Et ego
quid̾̃ nõ ambigo tͥ tam multa ꝑ omĩem
uitã exꝑientia magra tam m̃bta ex libꝵ¬

Expanded text:
dictum rebar, sed agam expressius. Hominem quidem dictum rebar, sed agam expressius. Hominem quidem esse animal, imo vero animalium principem cuntorum, nemo tam durus pastor invenietur ut nesciat; nemo rursus, si interrogetur, aut rationale animal aut mortale negaverit. Ita omnibus diffinitio nota est. Imo vero perpaucis. Quid ergo? Siquem videris adeo ratione pollentem ut secundum eam vitam suam instituerit, ut sibi soli subiecerit appetitus, ut illius freno motus animi mereri; adeo preterea mortalitatis sue conscium, ut eam cotidie ante oculos habeat, per eam se ipsum temperet, et hec peritura despiciens ad illam vitam suspiret, ubi, ratione superauctus, desinet esse mortalis; hunc tandem veram de diffinerat, dicebam paucos cognitionem aut meditationem ydoneam sortitos. Ego me hactenus ex paucis rebar. Et ego quidem non ambigo tibi tam multa per omnem vitam experientia magistra, tam multa ex lib
Abbreviated transcription (Latin):
iam pridem nnminuisse debu̾it Istaqͣdem
dyaleticoꝵ garrulitas nullũ fiuem hĩtura
et diffiᵒᵘ dĩfonũ hꝰ cemoi compendiis
scatet et immortaliũ litigiori mat̾ia głia
parata ppnsio ẽ siultra ꝓgrediare silen¬
cii fiet aut si assiduitas disserendi uer¬
boꝵ copiam at audaciamq peperit
Mores tỹ loqñtis oñdent ueram sibi rei
diffiite noticiam non adesse. Contra
hoc tam fastidiose negligens tamq
suꝑuacuo curiosum genus homi uiuat
iuehi Quid semꝑ frustra laboratis
ha iiẜi et manib tendiculis ex̾cetis
ingeniũ Qͥs olliti reꝵ int̾ uerba se¬
ne scitis atqr int̾ pu̾iles meptias alei¬
tantibz comis et rugiosa fronte u̾sami
uobis utiã solis ur̃a noceret insama et
nõ nobilissima sepe adolescentũ ingema
corrupiss F Contra id fateor studioꝵ
monstrũ nichil satis mordacit̾ dici põt
Tu tñ int̾ea dicendi studio euectꝰ ꝙ de

Expanded text:
iampridem imminuisse debuerit? Ista quidem iampridem imminuisse debuerit? Ista quidem dyaleticorum garrulitas nullum finem habitura, et diffinitionum huiuscemodi compendiis scatet et immortalium litigiorum materia gloparata responsio est; si ultra progrediare, silentium fiet, aut, si assiduitas disserendi verborum copiam audaciamque pepererit, mores tamen loquentis ostendent veram sibi rei diffinite notitiam non adesse. Contra hoc tam fastidiose negligens tamque supervacuo curiosum genus hominum iuvat invehi: – Quid semper frustra laboratis, ah miseri et inanibus tendiculis exercetis ingenium? Quid, obliti rerum, inter verba senescitis, atque inter pueriles ineptias albicantibus comis et rugosa fronte versamini? Vobis utinam solis vestra noceret insania, et non nobilissima sepe adolescentium ingenia corrupisset! Contra id, fateor, studiorum monstrum nichil satis mordaciter dici potest. Tu tamen interea, dicendi studio evectus, quod de
Abbreviated transcription (Latin):
quas bñ quidã ait Olim tutelam honi fu
Sisse nũc eẽ ꝑichiñ Accedũt sinistro syde
motꝰ aerei et celi pestilentis aflatus et
tot t̾erre marisq discrimiã quibue unduꝵ
cͣcũsepti non potestis ocłos auert̾e xbi
nõ eis occurat ꝓpͥe mortalitatꝭ effigies
FIndulge q̃so amplius expettare non
possã inchil enim ad ꝯfirmendã roem
meami dici reor eficatiꝰ ꝙͣ tu m̃eta dixisti
Egoq ip̃e int̾ audieñ mirabar quid tua
uellet orõ aut ubi desmeret a nondũ
quippe desierat tu eam precidisti. Hec
enim conclusio restabat. ꝙͣꝙͣ młta uelli
duratis longa ꝯsuetudine pettorib inftor
uetustoq ulut callo salutifferis admoĩcoĩb
resistente. paucos ĩueĩes sat ꝓfunde cogi¬
tantes ẽẽ sib nccͣo moriendũ Pautis g ͦ
diffinito hõĩs nota est q̃ tñ om̃rib in seol
tam crebro reperitur ut nedũ auditoꝵ
aures fatigasse s ipas edificioꝵ colũpnaᷤᷤ

Expanded text:
quas bene quidam ait olim tutelam hominum quas bene quidam ait olim tutelam hominum fuisse, nunc esse periculum. Accedunt sinistro sidere motus aerei, et celi pestilentis afflatus, et tot terre marisque discrimina; quibus undique circumsepti non potestis oculos advertere, ubi non eis occurrat proprie mortalitatis effigies. Indulge, queso: amplius expectare non possum. Nichil enim ad confirmandam rationem meam dici reor efficacius, quam tu multa dixisti: egoque ipse inter audiendum mirabar quid tua vellet oratio aut ubi desineret. Nondum quippe desierat cum tu eam precidisti. Hec enim conclusio restabat: quanquam multa vduratis longa consuetudine pectoribus miserorum, vetustoque velut callo salutiferis ammonitionibus resistente paucos invenies sat profunde cogitantes esse sibi necessario moriendum. Paucis ergo diffinitio hominis nota est, que tamen omnibus in scolis tam crebro repetitur, ut nedum auditorum aures fatigasse, sed ipsas edificiorum columnas
Abbreviated transcription (Latin):
is Eo aũt uehemenciꝰ mouebit᷑ qui
minorẽ qui ualidiorẽ formosioremq ui¬
deat repentina morte subtractũ sese
enim crrcũspiciet ⁊ dicet. securiꝰ hic hĩ¬
tare uidebatur et tñ eiectꝰ est nec e¬
tas ꝓfuit nec forma nec srobur m
securitatem quis spopondit deꝰ ne ora¬
gus ne mortalis seu ꝓfecto Qͦd si hoc
Idem imꝑatorib regidusq t̾raꝵ si egre¬
giis formidatisq ꝑsonis euem̾it mlto et
sterne̾ solitũ norat subito uideant pau¬
caꝵ fortassis horaꝵ anxietate ꝓstratũ
unde enim nͥ ex hoc fonte ꝓcedũt illa
q̃ in mortib sũmoꝵ homi stupentes fa¬
ciĩt ppłi qualia m̃lta ut te tantisꝑ ad
hnistorias reuocem ĩfunc̾. Iuln cesaras
memimisti hoc est illud cõe spectatulũ
qd mortaliũ ocłos ⁊⁊ corda p̾stringit fagi
fatiq sui memoriã ingit aliena cernen
Aictedit beluaro furor at homi rabiesq
belloro Accedũt et magnar ediũ Ruine

Expanded text:
nis. Eo autem vehementius movebitur, qui nis. Eo autem vehementius movebitur, qui iuniorem, qui validiorem formosioremque videat repentina morte subtractum. Se se enim circumspiciet et dicet: – Securius hic habitare videbatur, et tamen eiectus est, nec etas profuit, nec forma, nec robur. Michi securitatem quis spopondit? Deus ne, magus ne? mortalis sum profecto! – Quodsi hoc idem imperatoribus regibusque terrarum, si egregiis formidatisque personis evenerit, multo etiam sternere solitum norant, subito videant, vel paucarum fortassis horarum anxietate prostratum. Unde enim nisi ex hoc fonte procedunt illa, que in mortibus summorum hominum stupentes faciunt populi, qualia multa, ut te tantisper ad historias revocem, in funere Iulii Cesaris meministi? Hoc est illud comune spectaculum quod mortalium oculos et corda perstringit, fatique sui memoriam ingerit aliena cernentibus. Accedit belluarum furor atque hominum, rabiesque bellorum; accedunt et magnarum edium ruine,
Abbreviated transcription (Latin):
fide bonũ ꝯfitiꝰ in aĩm ind̾uras utar in sicͣ
re teste ⁊ no lonteico f Quo nam quelo¬
a Constia tua F illa ꝯͣiur / dicit a ubi
ꝯfusa preit introgatõ certu᷑ rendentis
testiom ee uix pot ẜ ꝙͥd ad Rems a¬
÷ Multũ sane qued ut clare ꝑideas ad¬
uerte. Nemo tam demens ẽ insi sit Ide
prorso insanꝰ cui nõ int̾dũ condicio ꝓpͥe fra¬
gilitatꝭ occiurat qui nõ si int̾rogetur res¬
pondeat se ee mortalem et caducũ hitare
corpulũ id eniii et mbroꝵ dolor et febriu
temꝑam̃ta testan᷑ a quib prsus ĩmune
uitam de ge̾ que nã dei unꝙ Induligenͣ
que assedue preter ocłos urrs eunt
spectantiũ aĩs terror meutitur qr dĩ
sequenũ quisq comita᷑ ad sepulcrũ nccͣe
est ip̃e / et ad aliem case pẽipiciũ ꝯtre¬
mistat et de se incipiat ẽẽ sollicitͦ. sicut
ubi flagrancia icinoꝵ tecta ꝯspex̾is
de tius securꝰ eẽ nõ potes qm̃ ut ait-
flactꝰ ad te post paulũ uent᷑a ꝑiclãter¬

Expanded text:
ucas. Utar in hac re teste etiam non longinquo. Quonam, queso? Conscientia tua. Illa contrarium dicit. Ubi confusa preit interrogatio, certum respondentis testimonium esse vix potest. Quid ad rem? Multum sane; quod ut clare pervideas, adverte. Nemo tam demens est, nisi sit idem prorsus insanus, cui non interdum conditio proprie fragilitatis occurrat; qui non, si interrogetur, respondeat se esse mortalem et caducum habitare corpusculum. Id enim et membrorum dolor et febrium tentamenta testantur, a quibus prorsus immunem vitam degere quenam Dei unquam indulgentia que assidue preter oculos vestros eunt, spectantium animis terror incutitur; quia, dum equevum quisque comitatur ad sepulcrum, necesse est ipse etiam ad alieni casus precipitium contremiscat, et de se incipiat esse solicitus. Sicut, ubi flagrantia vicinorum tecta conspexeris, de tuis securus esse non potes, quoniam, ut ait Flaccus, ad te post paulum ventura pericula cer
Abbreviated transcription (Latin):
Ut libet qͥdẽ a Qͥd
tͥ mic aĩ est quãtu
re fiducie p̃fert n./ no leue
salutis indiciũ spes langue¬
tis f Qͥd de me sperem nõ
heo spes mea deꝰ est a Sapientem nuc
ad rem redeo. Multa te obsir̾ent iulta
cͣcũstrepũt tuqz ip̃e quot adhuc aut ꝙͣ
ualidis hostib circũ sidearis ignoras Qđ
ig᷑ eueire sol condensam ꝓcial aciem cer¬
neti ut ꝯcẽptꝰ pancitat̾is hostiũ fallat

Expanded text:
Ut libet quidem. Quid tibi nunc animi est quantum ve fidutie? Prefert enim non leve salutis indicium spes languentis. Quid de me sperem non habeo: spes mea Deus est. Sapienter. Nunc ad rem redeo. Multa te obsident, multa circumstrepunt, tuque ipse quot adhuc aut quam validis hostibus circumsidearis ignoras. Quod igitur evenire solet condensam procul aciem cernenti, ut contemptus paucitatis hostium fallat;
Abbreviated transcription (Latin):
cła es hãc ẜmõis uid̾eo ẽẽ penuria
tecũ ip̃a consid̾a pudebit tñ tpris con¬
⁊ sũpsisse in eam Rem quã et assequi
impossible et assecutũ ẽẽ uanissimũ
sit ut u̾o̾ iam huic ad alia ꝑtractũda
trãsgrediar Corporis hã boms ex¬
tolleris/ nec qui te circunstat demnde
pitula cernis Qͥd aũt tuo tibi placet incor¬
poie  Robur ne an ualitudo ꝓspior An
nthil mmbetilliꝰ fatignõo exlenib caĩs obre¬
moesus seu leuissmꝰ afłatꝰ Atq hã gn̾is
et ꝓprii nultꝰ colorẽ seu limiaoita ꝯspitiens
Hes cui mhies qd mr̃eris quad mulceat
quad deleccet neq te/ Nartisi t̾ruit fabella
net quid ẽes introrso iurilis ꝯsudatio cor¬
poree feditatis amon̾uit ext̾ioris cutis con¬
tentꝰ aspeccu occłos mentis ultra nõ porri¬
gis Atqui hã quiq caducũ fore p̾cipitemqr
slõstulũ et si alia q̃ m̾iaibilia sut argurie¬
ta cessarent spẽ tͥ etatis irequieta cursa¬

Expanded text:
ncula es, hanc sermonis vides esse penuriam, ncula es, hanc sermonis vides esse penuriam, tecum ipse considera. Pudebit tantum temporis consumpsisse in eam rem, quam et assequi impossibile, et assecutam esse vanissimum sit. Ut vero iam hinc ad alia pertractanda transgrediar: corporis huius bonis extolleris? Nec que te circumstent deinde pericula cernis? Quid autem tuo tibi placet in corpore? robur ne an valitudo prosperior? At nichil imbecillius. Fatigatio ex levibus causis obremorsus, seu levissimus afflatus, atque huius generis orem seu lineamenta conspiciens, habes cui inhies, quod mireris, quod mulciat, quod delectet? Neque te Narcissi terruit fabella, nec quid esses introrsus virilis consideratio corporee feditatis admonuit? Exterioris cutis contentus aspectu, oculos mentis ultra non porrigis. Atqui huius quoque caducum fore precipitemque flosculum, etsi alia, que innumerabilia sunt, argumenta cessarent
Abbreviated transcription (Latin):
disserui latmã liga nõ modo mopem ut
grecã. Et idm cũ sepe al tñ in tuscu¬
lano suo disputãs exclamauit. O uboꝵ
mops quib habudare te sꝑ putas gre¬
cia. Dixit hec uir ille fidentissime ut
qui se latine eloꝙͣcie pͥncipem sciret aride¬
retq de huiꝰ rei glia iam tũc bellũ
grecie mouere. ixͣ id qd ab ecdem Se¬
nat aut preferat c̾ca citonẽ efloruit
Magna laut s sme ulla dubitatõe ue¬
⁊ rissima Est gͦ. ut uides de elaꝙͣcie pͥn¬
sicut in illis forsitan qui dobis quid de
plutarcho illustri pħo quidã referũt
demq Senetr nr̃ et si Ciceroni defe¬
rat ut dixi coactꝰ magestate tam p̃dul¬
tis eloquii i reliquis tñ greciẽ palmã
defert. Cit̾om contrariũ uidetur Si
uo meũ hiis de reb iudiciũ expeitas u¬
trũq uidicũ ꝓnũciõ et qui greciam
et qui ytaliani u̾boro dixit ĩ d̾pem Q̾
si de hñs duab tam famosis regionid

Expanded text:
disserui, latinam linguam non modo non inopem, ut disserui, latinam linguam non modo non inopem, ut grecam". Et idem, cum sepe alias, tum in Tusculano suo disputans exclamavit: "O verborum inops, quibus abundare te semper putas, Grecia". Dixit hec vir ille fidentissime, ut qui se latine eloquentie principem sciret, auderetque de huius rei gloria iam tunc bellum Grecie movere; iuxta id quod ab eodem Senat aut preferat, circa Ciceronem effloruit". Magna laus, sed sine ulla dubitatione verissima. Est ergo, ut vides, de eloquentie prinsicut in illis forsitan qui nobis; quod de Plutarcho, illustri philosopho, quidam referunt. Denique Seneca noster, etsi Ciceroni deferat, ut dixi, coactus maiestate tam predulcis eloqui, in reliquis tamen Grecie palmam defert. Ciceroni contrarium videtur. Si vero meum his de rebus iudicium expectas, utrunque veridicum pronuntio, et qui Greciam et qui Italiam verborum dixit inopem. Quod si de his duabus tam famosis regionibus
Abbreviated transcription (Latin):
d̃e dicari Et hoc quid̃ sepe t ꝯtigᵗͭ
in reb cotidianis atq uulgarib quo
magis erubesceres quas tuo inferiores ar¬
bitiabaris eloqo/ eas te ũbis equare
ne quiuisse. ꝙͣ mlta sũt aũt ĩ/ reꝵ na¬
t᷑a quibus noĩandis ꝓpͥe uoces desunt
amplectand̃ añ ullã exꝑienciã sentis
eloquetia non ꝑuerre mortaliũ. Quo¬
ciens ego te querentẽ audmi quociens
tatitũ indignãtemq ꝯspexi ꝙ que cla¬
rissima cognituq facilimã ẽent arõ
cogitanti ea nec lnigua nec calamus
sufficient̾ expͥmẽt. Que est igitur
ista eloꝙͣcia tã auigusta tam fragili
q̃ net cũcta ꝯplectitur/ et que fuit ꝯple¬
xa non stringit. Greci uobis nos
uicissim grecis u̾boꝵ penuria solet̾
cbicer. Señt quidẽ ilłos uerbis
ditiores estimat  It marchꝰ tulliꝰ n pͥmor¬
diõ oꝑis quad de bonoꝵ ⁊ malor fmnib edidt
insolens domesticaꝵ reꝵ fastioiũ non
est oĩo ħ docendi locꝰ s ita sentio et sepe

Expanded text:
dine delectari? Et hoc quidem sepe tibi contigit in rebus quotidianis atque vulgaribus, quo magis erubesceres, quas tuo inferiores arbitrabaris eloquio eas te verbis equare nequivisse. Quam multa sunt autem in rerum natura, quibus nominandis proprie voces desunt;amplectendam ante ullam experientiam sentis eloquentiam non pervenire mortalium. Quotiens ego te querentem audivi, quotiens tacitum indignantemque conspexi, quod que clarissima cognituque facillima essent animo cogitanti, ea nec lingua nec calamus sufficienter exprimeret. Que est igitur ista eloquentia, tam angusta, tam fragilis, que nec cunta complectitur et que fuerit complexa non stringit? Greci vobis, vos vicissim Grecis, verborum penuriam soletis obicere. Seneca quidem illos verbis ditiores extimat; at M. Tullius in primordio operis quod De bonorum et malorum finibus edidit: insolens domesticarum rerum fastidium. Non est omnino hic docendi locus, sed ita sentio et sepe
Abbreviated transcription (Latin):
netralib densan᷑ Eamq n ͨ ad ũ genitã
nec tam mltoꝵ difformiũq capatem pre¬
grauãt atq confundũt huc pestis illa
fantasmatũ ur̃rs discerpens laceransq
cogitatꝰ meditatoibq clarificis quibus
ad unũ solũ sũmũq lumen astenditur
iter obstrues uarretats mortifera f huiꝰ
quid pestis cũ sepe ał tum in libro de uera
Religione cui nichil ꝯstat ẽẽ repugnaciꝰ
itaq cupidissiẽ ꝑlegi haud̃ alterꝙͣ qui
uidendi studio pegrina᷑ a prĩa ubi ignotu
famosũ cꝯ̃piã u̾rbis lumen ingredi᷑ noua
captꝰ locoꝵ dulcedine passiq subsistẽs
obiua queq circũspicit a At qͥ l ałr sonã¬

Expanded text:
 densantur; eamque, nec ad id genitam nec tam multorum difformiumque capacem, pregravant atque confundunt. Hinc pestis illa fantasmatum vestros discerpens laceransque cogitatus, meditationibusque clarificis, quibus ad unum solum summumque lumen ascenditur, iter obstruens varietate mortifera. Huius quidem pestis, cum sepe alias, tum in libro De vera religione, cui nichil constat esse repugnantius, itaque cupidissime perlegi: haud aliter quam qui videndi studio peregrinatur a patria, ubi ignotum famose cuiuspiam urbis limen ingreditur, nova captus locorum dulcedine passimque subsistens, obvia queque circumspicit. Atqui licet aliter sonan
Abbreviated transcription (Latin):
extingue̾ s uł enũare longũ fit qui aio
sus firenit rõĩs admou̾it. qui dice̾ audeat
mt m̃ iam cõe cũ corꝑe q̃ uident᷑ cũcta sor¬
descũt ad feliciora suspuo f Rarissimu
genͣ ħom et ñc difficltatem quã oomuna¬
baris mtllieo a Hns nempe cessan ͦ desi¬
Dui illud plenũ expeditĩo nõ erit ncce
⁊ em ut ꝙͥtũ aĩa ad cełu ꝓpͥa nobilitate
subuchit᷑ tñ mole corporea et terrenis
pgraue᷑ illecebris / ita du ⁊ ascende et in
nius ꝓmaner̃ cupitis neutrũ impletis
m̃ alterna distratto f Qͥd gͥ censes eẽ
faciend ut integ̾ aio discussis tre cõpe¬
dib tolla᷑ ad suꝑa a Adhuc t̾m̃ ꝑfee¬
meditatẽ illa ꝑducit qua pͥmo loco noĩa¬
ueram cũ mortalitatꝭ ur̃e recordatõe con¬
tnuia F f Nisi et hic fallor nullus
homi crebriꝰ in has reuolint᷑ turas a no¬
de morte nõ cogito a Perraro quide idqr
tam seg t̾ ut in unũ calamitat̾ tue fũ¬
dũ cogitaito ip̃ã nõ penetret  Contrar

Expanded text:
 sit; qui animo suo frenum rationis admoverit; qui dicere audeat: "nil michi iam comune cum corpore; que videntur cunta sordescunt; ad feliciora suspiro"? Rarissimum genus hominum; et nunc difficultatem, quam comminabaris, intelligo. His nempe cessantibus, desiderium illud plenum expeditumque non erit; nece quantum animus ad celum propria nobilitate subvehitur, tanto mole corporea et terrenis pregravetur illecebris; ita, dum et ascendere et in imis permanere cupitis, neutrum impletis in alterna distracti. Quid igitur censes esse faciendum, ut integer animus, discussis terre compedibus, tollatur ad supera? Ad hunc tmeditatio illa perducit, quam primo loco nominaveram, cum mortalitatis vestre recordatione continua. Nisi et hic fallor, nullus hominum crebrius in has revolvitur cures. Node morte non cogito? Perraro quidem, idque tam segniter, ut in imum calamitatis tue fundum cogitatio ipsa non penetret. Contra
Abbreviated transcription (Latin):
hoc ipm̃ optare uerbũ unũ est s qđ
ĩm̾iabilib consistat ex rebus F certi¬
ficas a At qui ut ea sileam ex quib
desidiũ istud ꝯstat ꝙͣ mlta sũt ex qro
cũsione aficitur f Qed dice pelis nõ
mtlligo a Nulli pot desideriu hoc abso
lute᷑ ꝯtingẽ nͣ qui aliis om̃ib desid̾iis
finẽ fecit. Iam mtlłigis ꝙͣ mlta et uaria
sut q̃ optan᷑ in uita que priꝰ om̃ia nichil¬
ipendenda sunt ut sic ad ꝯcupisciam sume
felicitat᷑ ascendas quã ꝑfecto minꝰ amat
qui fetũ aliꝙ amiat qd non ꝓpt̾ ip̃am amat¬

Expanded text:
hoc ipsum "optare" verbum unum est, sed quod innumerabilibus consistat ex rebus. Terrificas. Atqui, ut ea sileam, ex quibus desiderium istud constat, quam multa sunt ex quorum eversione conficitur! Quid dicere velis non intelligo. Nulli aliis desideriis finem fecit. Iam intelligis quam multa et varia sunt que optantur in vita, que prius omnia nichili pendenda sunt, ut sic ad concupiscentiam summe felicitatis ascendas, quam profecto minus amat qui secum aliquid amat, quod non propter ipsam amat
Abbreviated transcription (Latin):
me satis ardent̾ optasse libertatẽ et
miẜiaꝵo finẽ Nũꝙͣ at̾ postat optasse
sufficit a Ced m̃ F ut mł amplius
aggam a Impossibilem ꝓpois cõdicoẽ
ut qui quod assequi põt ardent̃ cupit
obodormiat f Qͥd gͥ ip̃m̃ optare ꝓfu̾it¬
a Nempe ꝑ medias dificultates iter
pandet adhoc ip̃m ꝑ se u̾toitis desidiri
pars ẽ magna uir̃tutis f magne n
spei mat̾ias prebiusti a Idcuoo te allo

Expanded text:
me satis ardenter optasse libertatem et miseriarum finem. Nunquid autem post hac optasse sufficiet? Quid ni? Ut nil amplius agam. Impossibilem proponis conditionem: ut, qui quod assequi potest ardenter cupit, obdormiat. Quid igitur ipsum optare profuerit? Nempe per medias difficultates iter pandet. Ad hoc ipsum per se virtutis desiderium pars est magna virtutis. Magne michi spei materiam prebuisti. Idcirco te all
Abbreviated transcription (Latin):
berrimasq sm̃as quas metũ sepe relegi¬
sti memorie cõmendasses. Si ut cũ uo¬
na uenia loqui smas tibi nẽ aliis laboras¬
ses /et looem tot uoluminũ ad uite tue re¬
gula nõ ad uẽtosu uulgi splausũ I⁊ ĩanẽ
iattãciam traduxisses t̾am insulsa et
tam riedia ista nõ dicẽs F. ¶ed pares
ignoro iam nũt tñ fronte mea ruboꝵ ĩuasit
solent. ut enim Illi añꝙͣ admissi cͥmis
nom audiat mlta se deliquisse memo¬
rantes pͥma castigatoris uoce ꝯfũdñtur
qr tnĩ nichil inͥ nõ obiti posse pntis ante
fine ẜmois erubui. fare aut aptiꝰ q̃so
quid hoc ẽ qd in me satis mordacit̾ argu¬
isti i mlta postat. łsũc unũ illud indi¬
gnor ꝙ fieri quẽq uł eẽ miẜum suspi¬
caris muitũ ẜ Grubescẽ desii quid eñt
hoc uero ueriꝰ excotitari põt aut quis tã
ignarꝰ reꝵ hũaꝵ tamq ab oi mortuliũ
cõm̾cio segregatꝰ ẽ qui nõ ĩtllũtat eges¬

Expanded text:
berrimasque sententias, quas mecum sepe relegiberrimasque sententias, quas mecum sepe relegisti, memorie commendasses; si, ut cum bona venia loqui sinas, tibi non aliis laborasses, et lectionem tot voluminum ad vite tue regulam, non ad ventosum vulgi plausum et inanem iactantiam traduxisses, tam insulsa et tam rudia ista non diceres. Quid pares ignoro. Iam nunc tamen frontem meam rubor invasit, solent. Ut enim illi, antequam admissi criminis nomen audiant, multa se deliquisse memorantes, prima castigatoris voce confunduntur; quia tamen nichil michi non obici posse presentio, ante finem sermonis erubui. Fare autem apertius, queso: quid hoc est, quod in me satis mordaciter arguisti? Multa post hac; nunc unum illud indignor, quod fieri quenquam vel esse miserum suspicaris invitum. Erubescere desii. Quid enim hoc vero verius excogitari potest? aut quis tam ignarus rerum humanarum tamque ab omni mortalium commercio segregatus est, qui non intelligat eges
Abbreviated transcription (Latin):
nõ inficior. at in eo qd nũc agĩ ꝯtra ẽ¬
exuere modo id uere pleneq cupiat neꝙͥ
atali de sidi̾o frustrari ẜ Qͥd pape qͥd̃
ego audio / Pauti admedũ st̃ qͣͥ nõ mlta
inde decessrit ꝓ ea ꝑte ncce est afficiat ĩfelice ᷤᷤ
Hanc miẜre sarcinã om̃s quidẽ depone̾ uo¬
luisse Rarissimos aũt potuisse notissimũ
est ꝙͣ mlti eni st̃ quos uł corporis adu̾sa
ualitudo / uł caroꝵ mors uł carc̾ uel exiliũ
uł pauꝑtas ꝑpetuis p̾mit angorib Alia¬
q hꝰ gen̾is q̃ sic̃ enu̾are longũ ẽ sic tolle¬
rare difficile at miẜrimũ. que ꝙͣnus sĩt
giꝰ retro reuocandꝯ̃ es / et qd usu eueit
uagis tardiorib iuiuẽcłis sepiꝰ a pͥmis
elem̃tis dicendoꝵ ẜies retexenda ẽ. ꝓuec¬
tioris te quide ingenii arbitrabar nec
putabã ad ħ tam p̾u̾ilib ãmoĩcoib indi¬
gere/ et ꝓfecto si illas phõꝵ ueras scilu¬

Expanded text:
non inficior, at in eo, quod nunc agitur, contra esnon inficior, at in eo, quod nunc agitur, contra esexuere, modo id vere pleneque cupiat, nequit a tali desiderio frustrari. Pape, quid ego audio! Pauci admodum sunt, qui non multa inde decesserit pro ea parte necesse est efficiat infelices. Hanc miserie sarcinam omnes quidem deponere voluisse, rarissimos autem potuisse, notissimum est. Quam multi enim sunt, quos vel corporis adversa valitudo, vel carorum mors, vel carcer, vel exilium, vel paupertas, perpetuis premit angoribus, aliaque huius generis, que sicut enumerare longum est, sic tolerare difficile atque miserrimum; que, quamvis sint ngius retro revocandus es et, quod usu evenit vagis tardioribusque iuvenculis, sepius a primis elementis dicendorum series retexenda est. Provectioris te quidem ingenii arbitrabar, nec putabam adhuc tam puerilibus admonitionibus indigere. Et profecto si illas philosophorum veras salu
Abbreviated transcription (Latin):
et qui id optare oeꝑit secte᷑  sic et qui id
sectatꝰ fu̾it possit ⁊ adipisti. Enim u̾o
nõ nͥ ex pͥmi defcũ p̾pediti posse cõꝑtu
est. Ita pͥmũ illud seu Radix huane
salutꝭ subsistat oporez uos aũt insen¬
sati tuq adeo ingeniosꝰ in puiciem
ꝓpͥam e pectorib urĩs salutĩferã hanc
radicem oĩb t̾renaꝵ blandiciaꝵ laqueis
qd mirari me at horrere dicelam extir¬
pare nitimini fure g. et illiꝰ auulsioẽ
et reliquor cu̾suone plectimi f Het qͥdẽ
ut auguror longior e q̃rela egensq uboro
płiũ. Ea gͦ si libet ĩ tp̃s aluid delata dũ
ẽcior ad sequeñ proficiscor aliquañ ĩ p̃ce¬
dentib ĩmorem᷑ A Tarditati tue mos
F Conseqñtia istã nõ uideo a Qͥs cali¬
ginis ĩt̾ue̾it quid ue nũc dubitatis ob¬
oritur E Qũi ãmrabilia st̃ q̃ ardentꝰ
optamꝰ studioseq petinꝰ ad que tñ ullq̃
labor nlla nos diligentia aut ꝓuexoit

Expanded text:
et qui id optare ceperit sectetur, sic et qui id et qui id optare ceperit sectetur, sic et qui id sectatus fuerit, possit etiam adipisci. Enimvero nonnisi ex primi defectu prepediri posse compertum est; ita primum illud ceu radix humane salutis subsistat oportet. Vos autem, insensati, tuque adeo ingeniosus in perniciem propriam, e pectoribus vestris salutiferam hanc radicem omnibus terrenarum blanditiarum laqueis, quod mirari me atque horrere dicebam, extirpare nitimini. Iure igitur et illius avulsione et reliquorum aversione plectimini. Hec quidem, ut auguror, longior est querela egensque verborum plurium. Ea ergo, si libet, in tempus aliud dilata, cum certior ad sequentia proficiscar, aliquantisper in precedentibus immoremur. Tarditati tue mos . Consequentiam istam ego non video. Quid caliginis intervenit, quid ve nunc dubietatis aboritur? Quoniam innumerabilia sunt, que ardenter optamus studioseque petimus, ad que tamen nullus labor nulla nos diligentia aut provexit
Abbreviated transcription (Latin):
quid spectas an nõ te mortale
eẽ meministi
Memmi
equidem nec uꝙͣ sme horrore quodã
cogitatõ illa subit añn u̾tinã ax¬
minisses ut dicis et t᷑ ꝯsuluiisses ⁊.nͨ.
et ml̃tũ m᷑ negocii remisisses cũ sit ꝓfec¬
to uerissmũ ad condẽpnandas ite hꝰ
ilsecebras componendeq nitꝰ tot mũdiꝰ
procellas aĩmũ nichil efficutiꝰ reꝑiri
ꝙͣ memoriã ꝓͥpe miẜie et meditacõem
mortis assidiã modo nõ leuitꝰ aut
suꝑficitẽꝰ serpat s in ossib ipis ac
medulus in sideat At mltũ uereor ne
ini hac re qđ in młtis aĩadũti te ip̃e
uris o mortales nlłam magis admirorꝰ
ex industria fauetis et ĩpendens ꝑicłm̃
dissimlatis agnoscẽ. consid̾acoñq illa
si ig̾at᷑ excludicꝭ /E Quo pacto
putãs ne quemplam adeo delinire ut ubo
ancipiti correptꝰ nõ sũme cupiat sanita¬
tem ¶ Neminẽ tam demẽtem arbitror¬
a Erd gͦ. putasne quẽpiã fore tam pi¬
ditacõe cognou̾it cupiat ẽẽ nõ misei

Expanded text:
us es? An non te mortalem esse meministi? Memini equidem nec unquam sine horrore quodam cogitatio illa subit animum. Utinam meminisses, ut dicis, et tibi consuluisses! etenim et multum michi negotii remisisses, cum sit profecto verissimum ad contemnendas vite huius illecebras componendumque inter tot mundi procellas animum nichil efficacius reperiri quam memoriam proprie miserie et meditationem mortis assiduam; modo non leviter, aut superficietenus serpat, sed in ossibus ipsis ac medullis insideat. At multum vereor ne in hac re, quod in multis animadverti, te ipse ionibus vestris, o mortales, nullam magis admiror, ex industria favetis et impendens periculum dissimulatis agnoscere, considerationemque illam, si ingeratur, excluditis. Quo pacto? Putas ne quempiam adeo delirare, ut morbo ancipiti correptus non summe cupiat sanitatem? Neminem tam dementem arbitror. Quid ergo? putas ne quempiam fore tam piditatione cognoverit cupiat esse non miser,
Abbreviated transcription (Latin):
nomẽ ip̃m mortis tetrũ atq aspeꝵ uideã᷑
nõ tñ ul sillã hec sic̾mus aurib excepta
ul rei ipius recordatio ꝯpendiosa sufficiet
mimorari diuciꝰ oporez. atqr ac̾rima me¬
ditarae smgla morienciũ membra ꝑcurrẽ
⁊et extͣmis quid̾ iam algen  media forreri
et importuo sudore diflue̾. nlia pulsari
uitalem spm̃ mortis uicinitate lentestẽ Ad
hec defossos natantesqz ocłos obtuitu la¬
crimosum contrac̃ta frontem luiẽtemq la¬
bentes genas lucidos dentes Rigentes
atq acutas nares. spumacia labra tor¬
pentem squamosamqr lmguã aridũ pala¬
tũ fatizatũ caput. hanelũ pectus Rau¬
⁊ cũ murmur et mesta suspiria odorem
toceꝰ torpor molestũ p̃cipuoq alienati
uultꝰ horrorem. Que om̃a faciliꝰ at
usut in prõptu et ad mañ colłotata suc¬
cunẽt. si cui failiaritꝰ obfuiari cepit me¬
merãdum aliꝙ ꝯspecte mortis exemplũ
Tenator enim esse solet iusoro ꝙͣ auditor
recordato. qua ob tam̃ nõ sme alto ꝯsilis

Expanded text:
tu tetrum atque asperum videatur. Non tamen vel sillaba hec summis auribus excepta vel rei ipsius recordatio compendiosa sufficiet; immorari diutius oportet atque acerrima meditatione singula morientium membra percurrere; et extremis quidem iam algentibus media torreri et importuno sudore diffluere, ilia pulsari, vitalem spiritum mortis vicinitate lentescere. Ad hec defossos natantesque oculos, obtuitum lacrimosum, contractam frontem liventemque, labantes genas, luridos dentes, rigentes atque acutas nares, spumantia labia, torpentem squamosamque linguam, aridum palatum, fatigatum caput, hanelum pectus, raucum murmur et mesta suspiria, odorem totius corporis molestum, precipueque alienati vultus horrorem. Que omnia facilius ac velut in promptu et ad manum collocata succurrent, si cui familiariter obversari ceperit memorandum aliquod conspecte mortis exemplum; tenacior enim esse solet visorum quam auditorum recordatio. Quam ob causam non sine alto consilio
Abbreviated transcription (Latin):
te iater̾ qd̾ de me ip̃o fident̾ affirme
Idq inͥ dacũ arbitior ĩ penã qr dũ sta¬
sit postꝙͣ te tñ in primo enasse recegnos¬
cis Idem in scdõ fatearis oportebit A¬
Fymo u̾o diũ sa uoluisse tñ⁊ uelle et

Expanded text:
nte iacere; quod de me ipso fidenter affirmem. nte iacere; quod de me ipso fidenter affirmem. Idque michi datum arbitror in penam ut, quia dum stasit, postquam te tamen in primo errasse recognoscis, idem in secundo fatearis oportebit. "Imo vero diversa, "voluisse" t
Abbreviated transcription (Latin):
p̃terea deceptus a deceptore separetur f
Sepe hñs uerbis hodie usus es at ego me
alii fefellisent A Nũc te maxime falli
cũ nonꝙͣ te ip̃m fefellisse gliaris net tam
temus tue indolis spes est mnͥ quii si am¬
mũ accit̾ intenderis ꝑ te ip̃m uideas
neminem ĩ miẜuiam insi sponte corrue
Suꝑ hoc enini alt̾catio nra fudata est
Dic .i. oro te s cogita priꝰ ꝙͣ r̃ndea
atq añi indue non conteneõis s uita¬
tis auidũ. Dic mͥ quẽ hõmi putas pec¬
casse coaccũ cũ ueluit sapientes pcc̃m:
ẽẽ uolu̾tariã accõem us adeo ut si uo¬
lutas desit desinat ẽẽ pccm̃ sme pcc̃o
aũt nemo fit miser qd michi Iam su¬
ꝑiꝰ concessisti f uideo me paulatim
de ꝓpoĩte excide̾ et fateri cogor qd
Initiũ misie mee exꝓpͥo ꝓcessit arbito
postulas f ut sicut ueꝵ ẽ nemine
nͥ sponte corrue̾ sic illud̃ et̾ ueꝵ sit ĩnu¬
m̾abiles sponte ꝓlapsos non sua tũspo¬

Expanded text:
preterea deceptus a deceptore separetur. preterea deceptus a deceptore separetur. Sepe his verbis hodie usus es. At ego mealii fefellissent! Nunc te maxime fallis cum nunquam te ipsum fefellisse gloriaris. Nec tam tenuis tue indolis spes est michi quin, si animum acriter intenderis, per te ipsum videas neminem in mi seriam nisi sponte corruere. Super hoc enim altercatio nostra fundata est. Dic enim, oro te – sed cogita priusquam respondeas, atque animum indue non contentionis sed veritatis avidum – dic michi: quem hominem putas peccasse coactum, cum velint sapientes peccatum esse voluntariam actionem, usque adeo ut si voluntas desit, desinat esse peccatum? Sine peccato autem nemo fit miser, quod michi iam superius concessisti. Video me paulatim de proposito excidere, et fateri cogor, quod initium miserie mee ex proprio processit arbitrio; postulas? Ut sicut verum est neminem nisi sponte corruere, sic etiam illud verum sit: innumerabiles sponte prolapsos non sua tamen spo
Abbreviated transcription (Latin):
dhuc s licenͣ tua uti uelim Atq ut de
reliquis hõĩb sileã testis ẽ mͥ hec que
tuctis actibr meis semꝑ int̾fuit Testis
tu qͦ qͤciens ad condicois mee misriam
mortemq respex̾im quãtisqr cũ lacͥmus
hattenꝰ frustra fuit hoc gͥ unũ est qđ
in suꝑ ambicenda ppoĩs tue. iuitate
sollicitat qua conaris astruẽ neminem
nͥ sponte sua ĩmisiam corruisse neiẽm
finẽ hĩtura q̃rimoĩa. Atql idẽ nͨ ꝙͣꝙͣ¬
sepe tep̃taiumm. adhuc intultare nõ desimã
se ipos fallendi quo nrchil põt ẽẽ funestius
in uita. Si ein familiariũ dolos iure ꝑti¬
mescitis ꝓpt̾ea ꝙ et fallenciũ auctoritas
remediũ pr̃ecipit cautele ⁊ aures uras assi¬
due uox eoroblanda ccũsonat quoro utrũq
in alus cessare uideat᷑ ꝙͣtomagis ꝓpͥas frau¬
des formidare de beretis ubi et amor et autͣta
et failiaritas ingens est ꝙ se quisqz plꝯ esti¬
met ꝙͣ ualeat plus diligat ꝙͣ oport nũꝙͣ

Expanded text:
tua uti velim. Atque, ut de reliquis hominibus sileam, testis est michi hec, que cuntis actibus meis semper interfuit, testis tu quoque, quotiens ad conditionis mee miseriam mortemque respexerim, quantisque cum lacrimis hactenus frustra fuit. Hoc igitur unum est, quod me super ambigenda propositionis tue veritate solicitat, qua conaris astruere neminem nisi sponte sua in miseriam corruisse, neminefinem habitura querimonia. Atqui licet sepe tentaverim, adhuc inculcare non desinam, se ipsos fallendi, quo nichil potest esse funestius in vita. Si enim familiarium dolos iure pertimescitis, proptereaquod et fallentium autoritas remedium preripit cautele, et aures vestras assidue vox eorum blanda circumsonat, quorum utrunque in aliis cessare videatur; quanto magis proprias fraudes formidare deberetis, ubi et amor et autoritas et familiaritas ingens est, quod se quisque plus extimet quam valeat, plus diligat quam oporteat; nunquam
Abbreviated transcription (Latin):
tuq añ alios qui solus etatis tue con¬
textam eiꝰ ex frandid̾ coronã gestare
meriusti gnitior ẽẽ debet aĩo tuo tãdẽ
aliquẽ ĩ portũ ex tam młtis tempesta¬
tib reutenti ꝙͣ ficꝰ illiꝰ recordatis¬

Expanded text:
tuque ante alios, qui solus etatis tue contuque ante alios, qui solus etatis tue contextam eius ex frondibus coronam gestare meruisti, gratior esse debet animo tuo, tandem aliquando in portum ex tam multis tempestatibus revertenti,