comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ment atq arcem amicoꝵ suoꝵ hoĩe edilituĩ: si mõtũ fues te uilas cum
remicto. exercitũ depono. prillatus eẽ non recuso. Hec silt enĩ uerbã:
ad se redire uedet᷑. Omĩa obliuistor. ĩ grãm redeo. s quid adiungit: si
legionib meio ⁊ si equitib si cohorti p̃torie p̃dã agrũq dederitis. uiis
etta p̃mia postulat quib ut ignoscatur si postulet impudenti ssimꝰ uidiat᷑.
Sddit p̃tecea quos ipẽ cũ dola bella dedent agros teneant hii quib dcti sunt.
Hic ẽ campanus ager ⁊ leontinis que duo maiores nr̃i anuone ꝑfugia du¬
cebant. cauet mimis ⁊ alcatorib lenonibꝰ. cafoni et iã saxe cauet quos
centunones pugnaces ⁊ lacertosos inter mimoꝵ ⁊ mimaꝵ greges collocauł.

Expanded text:
mentum atque arcem amicorum suorum, hominem aedilicium? si vero tum fuit aedilis cum mentum atque arcem amicorum suorum, hominem aedilicium? si vero tum fuit aedilis cum ‘remitto: exercitum depono: privatus esse non recuso.’ haec sunt enim verba. redire ad se videtur. ‘omnia obliviscor, in gratiam redeo.’ sed quid adiungit? ‘si legionibus meis sex, si equitibus, si cohorti praetoriae praedia agrumque dederitis.’ Eis etiam praemia postulat quibus ut ignoscatur si postulet, impudentissimus iudicetur. addit praeterea ut, quos ipse cum Dolabella dederit agros, teneant ei quibus dati sint. hic est Campanus ager et Leontinus, quae duo maiores nostri annonae perfugia ducebant. cavet mimis, aleatoribus, lenonibus: Cafoni etiam et Saxae cavet, quos centuriones pugnacis et lacertosos inter mimorum et mimarum greges conlocavit.
Abbreviated transcription (Latin):
lo qui recte ⁊ fortiter sencient erũt ꝯsulares. aĩ nob afferre legati.
mandata acceꝑũt. ꝓh dii ĩmortales ubi ẽ ille mos uirtusq maioꝵ
.C. pompilius apud maiores nr̃os cũ ad antiochum regem legatꝰ missꝰ
set᷑ et uerbis senatus nũciasset ut alexandria discederet quã obsto¬
bat cũ tp̃s ille diferret uirgulas tandẽ circũscripsit dix̃q se nõ antea
renũciatuꝵ senatui nisi prius sibi respõdisset. quid facturus eẽt ꝙͣ ex illa
circũ scriptio excessisset. pͣclare. senatus enĩ faciem secũ attulerat .⁊¬
auctem ⁊ pͥ. eius qui nõ paret. iũ ab eo marteata accipiẽda sũt s ip̃e
est totus repudiandus. An ego ab eo mandata acciꝑem ꝗ senatus ma¬
data ꝯtẽneret: aut ci cũ senatu ꝗcꝙͣ cõe iudicarem qui umpatoroẽ ꝑurẽ
senati phibente obstoeret: At que mandata: qua arrogantia quo stupoe
quo spũ peur aut̃ ea legatis ntis dbat cñ aonos cofilam mitseł ornã¬

Expanded text:
lo qui recte et fortiter sentient erunt consulares. animum nobis adferre legati dmandata acceperunt. pro di immortales! ubi est ille mos virtusque maiorum? C. Popilius apud maiores nostros cum ad Antiochum regem legatus missus esset et verbis senatus denuntiasset ut ab Alexandrea discederet quam obsidebat, cum tempus ille differret, virgula stantem circumscripsit dixitque se renuntiaturum senatui, nisi prius sibi respondisset quid facturus esset quam ex illa circumscriptione exisset. praeclare: senatus enim faciem secum attulerat ae. cui qui non paret, non ab eo mandata accipienda sunt, sed ipse est potius repudiandus. an ego ab eo mandata acciperem qui senatus mandata contemneret? aut ei cum senatu quicquam commune iudicarem qui imperatorem populi Romani senatu prohibente obsideret? at quae mandata! qua adrogantia, quo stupore, quo spiritu! cur autem ea legatis nostris dabat, cum ad nos Cotylam mitteret, orna
Abbreviated transcription (Latin):
nobis ita timidis ĩ tuto ẽ ne hii. pͥ .rͣ. beneficio mn emoriã abiecerunt
ꝑtĩ ita a re .p. auersi ut huic sẽ hosti fauere p̃ se ferãt legatos np̃os ab ati¬
tonio despectos eẽ ⁊ irisos facile paciantur: legatũ antonii sbleuatũ ue¬
lit. Huic eĩ reditũ ad antoniũ phibere negabãt᷑ oportere et ĩ codẽ exti¬
piendo sniã meã cortigebant᷑ quib gerã morẽ pedat ad Impatorem
suũ uerius s ea lege ne unꝙͣ poma ueu̾tat᷑. Ceteris at si errorẽ suit

Expanded text:
riam abiecerint, partim ita a re publica aversi ut se hosti favere prae se ferant, legatos nostros ab Antonio despectos et inrisos facile patiantur, legatum Antoni sublevatum velint. hunc enim reditu ad Antonium prohiberi negabant oportere et in eodem excipiendo sententiam meam corrigebant. quibus geram morem. redeat ad imperatorem suum Varius, se
Abbreviated transcription (Latin):
duoꝵ fratrũ etatib in ediis interiectus cũ utyoq certabat tanquã
sisset: Que celentas illa bruti: que cura q̃ uirtus ⁊ sine illa ꝗde
antonii celitas ꝯtẽnenda est quẽ nͥ ĩ uia caduce hereditatẽs re¬
tardassent uolasse eũ nõ iter fecisse diceres. Alios ad negociũ pu¬
blicum ire cũ cupimus uix solemus extrudere. hũc retinẽtes ex¬
dusimus. At quid ei cũ apollonia: qd cũ durachio: go cũ illinco.
Quio cũ .p. uatinii imꝑ. exercitu: Slictedebãt ut ip̃e dicebat hor¬
ten sio certi fines matedonie. certa ꝯdc̃o. certissimo i odo erit uł¬
lius exercitus. cũ illirico uoͣ ⁊ cũ uatinii legionib qd erat autonio

Expanded text:
duorum fratrum aetatibus medius interiectus vitiis cum utroque certabat. is tamquam duorum fratrum aetatibus medius interiectus vitiis cum utroque certabat. is tamquam sisset! quae celeritas illa Bruti, quae cura, quae virtus! etsi ne C. quidem Antoni celeritas contemnenda est, quam nisi in via caducae hereditates retardassent, volasse eum, non iter fecisse diceres. Alios ad negotium publicum ire cum cupimus, vix solemus extrudere: hunc retinentes extrusimus. at quid ei cum Apollonia, quid cum Dyrrachio, quid cum Illyrico, quid cum P. Vatini imperatoris exercitu? succedebat, ut ipse dicebat, Hortensio. certi fines Macedoniae, certa condicio, certus, si modo erat ullus, exercitus: cum Illyrico vero et cum Vatini legi
Abbreviated transcription (Latin):
quod etia hodie futuꝵ arbitror. legiones abducs abruto. quas: nẽpe
cus quas ille ab anconii sccłe auertit et co r. p᷑. sua aucte tradilxe.
Et pͥ cõ si .m. brutum deseruentis ⁊ ꝑdideritis quẽ tande ciuie
unꝙ ornabitis : cui fauebitis: nisi forte eos ꝗ diadema imposue¬
unt ꝯsuandos cos q regis nomẽ susculerĩt deserendos putatis:
pedeꝰ hut qde diuina atq ĩmortali laude bruti silebo que gra¬
ussima memoria hoĩ oũi ciuiu inclusa nõdũ publica aucte te¬
stiam qui cũ ppło romano urbanus eẽt urbe caruit. ius nõ dixit
quito nurabilis ad cu fieri solebat p̃sidioq ytalie eũcte septus n¬
posset eẽ  absens utoitioꝵ bonoꝵ defensus eẽ maluit ꝙͣ p̃seus ma¬
pus qui ne apollinares quede licoos. ꝓ sua .p. ꝙ .rͥ. dignitate apparatos
ciuiu imperiis.⁊ p̃sidiis tenentut. Erat ei spes una ĩ antonio ꝗ

Expanded text:
quod etiam hodie futurum arbitror. legiones abducis a Bruto. quas? nempe quod etiam hodie futurum arbitror. legiones abducis a Bruto. quas? nempe eas quas ille a C. Antoni scelere avertit et ad rem publicam sua auctoritate ti, si M. Brutum deserueritis et prodideritis, quem tandem civem umquam ornabitis, cui favebitis? nisi forte eos qui diadema imposuerint conservandos, eos qui regni nomen sustulerint deserendos putatis. ac de hac quidem divina atque immortali laude Bruti silebo quae gratissima memoria omnium civium inclusa nondum publica auctoristiam! qui cum praetor urbanus esset, urbe caruit, ius non dixit,qui admirabilis ad eum fieri solebat praesidioque Italiae cunctae saeptus posset esse, absens iudicio bonorum defensus esse maluit quam praesens manu: qui ne Apollinaris quidem ludos pro sua populique Romani dignitate apparatos civium imperiis et praesidiis tenentur. erat ei spes una in C. Antonio qui
Abbreviated transcription (Latin):
acerbissime ceteri oderunt tu ꝯstantissime diligas: amplissime tib
fortune sũt. sũmus honoris gradus. filius ut et audio ⁊ spero natus
milẽ mallis an antonii: ac ꝑmicto ut de tribu antonii eligas quẽ
uelis. D brutus melior ẽ inqes. Eur ig nõ hiis faues Eos laudas
ad imitantou. hoc uoͣ et si copiosius sine offensione nrẽ arucitia
sic tecum ut ate dissentiens senator quero. Ita enĩ dixisti equidem
tatem nossem. litta̾s bruti recte ⁊ ordine scriptas uideri. E quidem
nõ excidit. ut sepe sit fortutũ. scriptu. ieditatũ cogitatum attuli¬
sci. Hanc tibi ꝯsuetudinẽ plerisq ĩ reb bonis obtrectandi siqu
amplissimi honoris nomẽ obtinebis.an uoͣ hoc ꝓ nichilo putas. In
quo equiedem ꝑ amicitia tua uicem debere soleo efferi hoc foras ⁊ ado
ppli .x. aures puenine. Ei qui primus snĩa dixerit neminẽ assensu

Expanded text:
acerbissime ceteri oderunt, tu constantissime diligas? amplissimae tibi acerbissime ceteri oderunt, tu constantissime diligas? amplissimae tibi fortunae sunt, summus honoris gradus, filius, ut et audio et spero, natus um Brutine similem malis an Antoni, ac permitto ut de tribus Antoniis eligas quem velis. ‘di meliora!’ inquies. cur igitur non eis faves, eos laudas ad imitandum. hoc vero, Q. Fufi, cupio sine offensione nostrae amicitiae sic tecum ut a te dissentiens senator queri. ita enim dixisti et quidem tteras Bruti recte et ordine scriptas videri. quid est non excidit, ut saepe fit, fortuito: scriptum, meditatum, cogitatum attulisti. hanc tibi consuetudinem plerisque in rebus bonis obtrectandi si qui amplissimi honoris nomen obtinebis. an vero hoc pro nihilo putas in quo quidem pro amicitia tuam vicem dolere soleo, efferri hoc foras et ad populi Romani auris pervenire, ei qui primus sententiam dixerit neminem adsensum?
Abbreviated transcription (Latin):
loplura dicendi snã eius qui rogatus ẽ ante mer aquo ita se¬
pe dissentio ut ia uerear ne id qd̾ minime fici̾ debet minuere
amicitia nr̃a ueceatur̾ ꝓpetua dissensio. Que ẽ enĩ istã orõ cͦa¬
lene: que mens:qui nũꝙͣ post kl ianͣ toem senẜit qd̾ is qui te¬
suia primũ pogat cur nũꝙͣ tã freꝙͣs senatus fu̾i̾t cur unus
aliqus sniam tua secutus sit : cur semꝑ tui dissimiles deffendis: cur
cũ te et uita ⁊ fortuna tua ad donu ⁊ ad dignitate inuitet ea ꝓbas
en decerius ea sentis q̃ sũt inimica ⁊ ocio coĩ ⁊ dignĩtati tue: Na ut
supiora omitta hoc certe qo̾ me maxiã aomiratione mouet nõ tace¬
bo qd̾ ẽ tibi cũ brutiis bellũ: cur eos quos om̃s pene uenerari debeni
solus oppugnas: Alteꝵ ciccũ sideri moleste fers alteꝵ tua sña spo¬
lias hiis copiis quas ip̃e suo labore ⁊ piculo ad re .p. nõ ad suum
presiorum ꝑse nullo adiuuãte ꝯfecit. Quis ẽ istẽ tuus sensus: que

Expanded text:
lo plura dicendi sententia eius qui rogatus est ante me; a quo ita saepe dissentio ut iam verear ne, id quod fieri minime debet, minuere amicitiam nostram videatur perpetua dissensio. quae est enim ista tua ratio, Calene, quae mens ut numquam post Ksententiam primum rogat, numquam tam frequens senatus fuerit cum unus aliquis sententiam tuam secutus sit? cur semper tui dissimilis defendis? cur cum te et vita et fortuna tua ad otium, ad dignitatem invitet, ea probas, ea decernis, ea sentis quae sint inimica et otio communi et dignitati tuae. nam ut superiora omittam, hoc certe quod mihi maximam admirationem movet non tacebo. quod est tibi cum Brutis bellum? cur eos quos omnes paene venerari debemus solus oppugnas? alterum circumsederi non moleste fers, alterum tua sententia spolias eis copiis quas ipse suo labore et periculo ad rei publicae non ad suum praesidium per se nullo adiuvante confecit. qui est iste tuus sensus, quae
Abbreviated transcription (Latin):
tes qui ad ẜuitutem ꝓpulsantam ingenuo dolore excitet. sot si staus
ratis adnitores ꝯpleti debetis ẜitutis auctores sequi no debidis uos me¬
mo rumpat eñi aliquanto tiera ⁊ me digna uox si ueteranoꝵ nutu mẽ¬
tes hui ordinis gubnant᷑ omiaq ad coꝵ uolũtatem nr̃a dea stãq refem̃

Expanded text:
tes vir qui ad servitutem propulsandam ingenuo dolore excitetur; potest igittes vir qui ad servitutem propulsandam ingenuo dolore excitetur; potest igitrtatis adiutores complecti debetis: servitutis auctores sequi non debetis. postremo —erumpat enim aliquando vera et me digna vox!—si veteranorum nutu mentes huius ordini
Abbreviated transcription (Latin):
aut si uideret nõ laboraret: Quis aũt sapientior ꝯiectura reꝵ futuraꝵ:
aut ao ꝓpulsandum metum diligentior. Atqui huiꝰ aĩu erga .m. brutũ
sticdiũq uidistis. p̃cepit orõne sua quid decernere nos de bruto ꝑo sen¬
pansa aut nõ ueoet hebeti ingenio ẽ aut negligit q̃ enĩ caes egit ea rata
C̃ nõ curat. de quib ꝯfirmaridis ⁊ santienois legem comitiis centuriatis
ex aucte nr̃a laturus ẽ  Sesinãt igͥ authii qui nõ timeñt simłare se ti
loꝵ simulatio: hoꝵ sit ignauia. Qd̾ malũ est ita rõ semꝑ optimis causis
uetera nomen opponere quoꝵ ⁊̃ siamplectet᷑ urtutem ut fauo tameti
si cent arrogantes nõ possem ferre fastidiũ. At nos conãtes ẜiuitatis ilã
rumpe impediet siquis ueteranos io nolle dixerint. Non sũt eĩ cedo
inrables qui ꝑ coĩ libtate arma capiãt. Nemo ẽ p̃ter ueteranos mili¬

Expanded text:
aut, si videret, non laboraret? quis aut sapientior ad coniecturam rerum futurarum aut, si videret, non laboraret? quis aut sapientior ad coniecturam rerum futurarum aut ad propulsandum metum diligentior? atqui huius animum erga M. Brutum studiumque vidistis. praecepit oratione sua quid decernere nos de M. Bruto, quid senPansa aut non videt—hebeti enim ingenio est—aut neglegit: quae enim Caesar egit, ea rata esse non curat: de quibus confirmandis et sanciendis legem comitiis centuriatis ex auctoritate nostra laturus est. desinant igitur aut ei qui non timent simulare se timlorum simulatio, horum obsit ignavia. quae, malum! est ista ratio semper optimis causis veteranorum nomen opponere? quorum etiam si amplecterer virtutem, ut facio, tamen, si essent adrogantes, non possem ferre fastidium. at nos conantis servitutis vincla rumpere impediet si quis veteranos nolle dixerit? non sunt enim, credo, innumerabiles qui pro communi libertate arma capiant; nemo est praeter veteranos mili
Abbreviated transcription (Latin):
ab illo rem illã dicebãt fici̾ decusse. Quio gͦ nũc agant tot ex̾cit
nisi ut obsidione brutus liberetur: Qui at̃ hos ex̾itus ducũt. hii
tredo qui caes res actas euerti. qui cãm ueteranoꝵ ꝓdi uolunt.
Si ip̃e uiueret caes acrius credo acta sua defenderet ꝙͣ uir fortis¬
simus defendit hyrcius aut amicitius cãẽ quisꝙͣ ĩueniri pot̃ ꝙͣ
filius: At hoꝵ alter nõdũ ex lõgĩquitate grauissimi morbi regrea
cauit se a morte reuocatum. Alter uirtutis robore firmior ꝙͣ etatis
cũ istis ip̃is ueteranis ad. d. brutum liberãdũ ẽ ꝓfectus. Ergo illi
gerunt quos ueterani secũtur.De libertate enĩ.p .r. nõ de sius co
modis decernendu utdent. quid ẽ igit᷑ cur hiis qui brutu omĩb
copiis ꝯseruandum uelint. M. bruti sit suspectus exercitus: An uero
siqued ẽẽt qd a .m. bruto tinentdum uederet pansa co nõ utderet¬

Expanded text:
ab eo rem illam dicebant fieri debuisse. quid ergo agunt nunc tot exercitus ab eo rem illam dicebant fieri debuisse. quid ergo agunt nunc tot exercitus nisi ut obsidione Brutus liberetur? qui autem hos exercitus ducunt? ei, credo, qui C. Caesaris res actas everti, qui causam veteranorum prodi volunt. si ipse viveret C. Caesar, acrius, credo, acta sua defenderet quam vir fortissimus defendit Hirtius, aut amicior causae quisquam inveniri potest quam filius? at horum alter nondum ex longinquitate gravissimi morbi recreatcavit se a morte revocatum; alter virtutis robore firmior quam aetatis cum istis ipsis veteranis ad D. Brutum liberandum est profectus. ergo illi gerunt, quos veterani sequuntur; de libertate enim populi Romis decernendum vident. quid est igitur cur eis qui D. Brutum omnibus opibus conservatum velint M. Bruti sit suspectus exercitus? an vero, si quid esset quod a M. Bruto timendum videretur, Pansa id non videret
Abbreviated transcription (Latin):
uatinus qui .x. auã uir laudatus auobis et hoc tpr̃e merito lauoã¬
Dus ẽ aperuit uirachii portas bruto ⁊ exercitum traotoit. Tenet gͥ¬
r. pͫ. macedoniã. tenet illlricũ. tuetur gretiã. nr̃e sunt legiones. nr̃a
leius armatura. nũ equitatus. maxiẽq nr̃ ẽ brutus semꝑq nr̃ tum
sua excellentissima uintute .r. p᷑. iatus tũ fato quodã paterni mater¬
iuq gnĩs ⁊ noĩs. Ab hoc gitus quisꝙͣ bellũ tiet qlui ante ꝙͣ nos
io coacti suscepimus ĩ pace iacere ꝙͣ in bello uigere malluit: Quã¬
quam ille queoem nũꝙͣ iacuit nec hoc cadere uerbũ ĩ tãta uirtutis
dutẽ aberat abello ut cũ cuptoitate lib̾tatis si talia arderet defueit
cuuũ sticoiis pociꝰ ꝙͣ eos ĩ armoꝵ discrimẽ adduceret. Itaq illi ip̃i siq
.m. bruti. Nã si quatuor exercitus hii de quib dixi ꝑpea laudãtur

Expanded text:
Vatinius qui et antea iure laudatus a vobis et hoc tempore merito laudanVatinius qui et antea iure laudatus a vobis et hoc tempore merito laudandus est aperuit Dyrrachi portas Bruto et exercitum tradidit. tenet  Macedoniam, tenet Illyricum, tuetur Graeciam: nostrae sunt legiones, nostra levis armatura, noster equitatus, maximeque noster est Brutus semperque noster, cum sua excellentissima virtute rei publicae natus tum fato quodam paterni maternique generis et nominis. ab hoc igitur viro quisquam bellum timet qui, ante quam nos id coacti suscepimus, in pace iacere quam in bello vigere maluit? quamquam ille quidem numquam iacuit neque hoc cadere verbum in tantam virem aberat a bello ut, cum cupiditate libertatis Italia arderet, defuerit civium studiis potius quam eos in armorum discrimen adduceret. itaque illi ipsi si qui M. Bruti. nam si quattuor exercitus ei de quibus dixi propterea lauda
Abbreviated transcription (Latin):
exercitus ⁊ impii ius amittitis. qui eo impio ⁊ exercitu re .p. obpu¬
gnatiᷤ. Qd̾ si ip̃a res .p. uedicaret aut si omẽ uis deccens euis scani¬
eretur antonione an bruto legiones pꝰrꝰ adueoitaret. Alc
uolarat subito ad direptione pestẽq socioꝵ ut quacũq iret omĩa
Alter sibi eam legem statuenit ut qubcũq uenisset lux uenisse¬
quedam et spes salutis iuderet᷑. Aeniq alter co euertentdã rẽ .p. prestora
querebat: alter  ao ꝯseruandã. Nec uo̾ nos hoc mag̃ uidebamus ꝙ̃ ip̃i
milites a quibꝰ tanta ĩ uidicando pritoentia nõ erat postulanoa. cũ Tuii.
cahortib isse apolloniã scribit antoniuᷤ qui iã aut captus ẽ qd̾ diroent¬
aĩu egregiũ dignũq ⁊ ip̃o ⁊ maiorib eius ex bruti littiͣs ꝑspitere potul¬
stis. legio quã .l. piso ducebat legatus antonii ciceroni. filio meo tra¬
quit in thessalia seseq ad brutum ꝯtulit. alteꝵ ĩ macedonia .c.n. domi

Expanded text:
exercitus et imperi ius amittit is qui eo imperio et exercitu rem publicam oppugnat. quod si ipsa res publica iudicaret aut si omne ius decretis eius statueretur, Antonione an Bruto legiones populi Romani adiudicaret? alter advolarat subito ad direptionem pestemque sociorum ut, quacumque iret, omnia alter eam legem sibi statuerat, ut, quocumque venisset, lux venissequaedam et spes salutis videretur. denique alter ad evertendam rem publicam praesidia quaerebat, alter ad conservandam. nec vero nos hoc magis videbamus quam ipsi milites a quibus tanta in iudicando prudentia non erat postulanda. cum vii cohortibus esse Apolloniae scribit Antonium, qui iam aut captus est—quod di duint!—animum egregium dignumque ipso et maioribus eius ex Bruti litteris perspicere potuistis. legio quam L. Piso ducebat, legatus Antoni, Ciceroni se filio meo traquit in Thessalia seseque ad Brutum contulit; alterum in Macedonia Cn. Domitiu
Abbreviated transcription (Latin):
notdibitus potest gsatissinus in cuis morte decorantn cinmnulla
raon auia sgpan referne possumus. Notetur t̃ qmeo so nsesariciosee
lum queenaro scełata autotiã: Nii eĩ honoribꝰ hĩtis set suclpicsme¬
puoiate relecteq leganonis ab antonio manebit testeficatio sem¬
piteaia Quas ob res ita censeo. oufer sulpruas ꝑnso le menio eat¬

Expanded text:
non debitus potest; grati simus in eius morte decoranda cui nullam non debitus potest; grati simus in eius morte decoranda cui nullam iam aliam gratiam referre possumus. notetur etiam M. lum gerentis scelerata audacia. his enim honoribus habitis Ser. Sulpicio repudiatae reiectaeque legationis ab Antonio manebit testificatio sempiterna. quas ob res ita censeo: ‘cum Ser. Sulpicius Q. f. lemonia Ru
Abbreviated transcription (Latin):
quał .l sille pͥma statua ẽ. magni fice eni ser sulpitius maioꝵ cõ¬
tinentiã diligebat huiꝰ seculi insolentia iutuꝑabat: ut gͥ si ipm̃m
ꝯsulam quis uelit sic pedestre ex ere statuam tãꝙͣex eiꝰ auctẽ ⁊
uoluntate decerno que queoe magnũ dolores ⁊ desideriũ honare ⁊¬
suit ꝓtlamsi mors legan sine cede atq ferro nullũ honores descoeãt
cur decerni honorẽ sepulture ꝗ maximꝰ hñi põt moreuiio ctum est
tribuit ser suipicio qd nõ ẽ ditu . c.n. octauib cur qe illi titum est
huicdatum cenon censet: auores ꝗdem nr̃ statuadanlus pe¬
creuerũt sepulora pauas : s satue intereuntdum pastacuir neq¬
cuestatũt. Sepulcro pat scitas ĩ ip̃o solo et qo nulla larueu fun
telent potest atq ut cetera extingũtur sic sepulcra sanetiora fiunt
ueustare dugcat ig isto ⁊ honore is uir cui nalbas honou tribui

Expanded text:
qualis L. Sullae primum statuta est. mirifice enim Servius maiorum conqualis L. Sullae primum statuta est. mirifice enim Servius maiorum continentiam diligebat, huius saeculi insolentiam vituperabat. Vt igitur si ipsum consulam quid velit, sic pedestrem ex aere statuam tamquam ex eius auctoritate et voluntate decerno: quae quidem magnum civium dolorem et desiderium honore suit, statuam non censuit. nam si mors legati sine caede atque ferro nullum honorem desiderat, cur decernit honorem sepulturae qui maximus haberi potest mortuo? sin id tribuit Ser. Sulpicio, quod non est datum Cn. Octavio, cur quod illi datum est huic dandum esse non censet? maiores quidem nostri statuas multis decreverunt, sepulcra paucis. sed statuae intereunttustate, sepulcrorum autem sanctitas in ipso solo est quod nulla vi moveri neque deleri potest, atque, ut cetera exstinguuntur, sic sepulcra sanctiora fiunt vetustate. augeatur igitur isto honore etiam is vir cui nullus honos tribui
Abbreviated transcription (Latin):
stis erie. illa memoria uite głosa ut hoc magis monu m̃tũ gr̃a senatus
ꝙͣ clari uiri futuꝵ sit. Mdultũ ⁊ ualiusse ad patris honorẽ pietas filii
usoebit᷑. qui ꝙͣ afflictus. luctum nõ ẽ tam̃ sic animati ẽẽ debetis ut
si ille coeẽt est ita affectus ut nemo unꝙͣ unici filii morte magis
dolu̾t ꝙͣ ille meret patris. Equidem ⁊̃ ad famã. ser. sulpicii filii
arbitror attinere ut uideatur honorem debitum patri p̃stitisse. ꝙͣͣ
nullũ monumentum .ser. sulpicius relĩquere potuit ꝙͣ effigiẽ maioꝵ
suoꝵ iurtutis ꝯstantie. pietatis. ingenii filaum cui luctus aut hoc ho¬
nore uxo aut nullo solatio leuai̾ pot̃. adichi at̃ recordanti. ser. sulpi¬
cii młtos ĩ nr̃a familiaritate ẜmones gratior illi udet᷑ siꝗs ẽ sen¬
sus ĩ morte enea statua futura ere pedestris mag̾ ꝙͣ ĩaurata eq̃stͥs

Expanded text:
stis erit, illa memoria vitae gloriosae, ut hoc magis monumentum grati senatus stis erit, illa memoria vitae gloriosae, ut hoc magis monumentum grati senatus quam clari viri futurum sit. multum etiam valuisse ad patris honorem pietas fili videbitur; qui quamquam adflictus luctu non adest, tamen sic animati esse debetis ut si ille adesset. est autem ita adfectus ut nemo umquam unici fili mortem magis doluerit quam ille maeret patris. et quidem etiam ad famam Ser. Sulpici fili arbitror pertinere ut videatur honorem debitum patri praestitisse. quamquam nullum monumentum clarius Ser. Sulpicius relinquere potuit quam effigiem morum suorum, virtutis, constantiae, pietatis, ingeni filium, cuius luctus aut hoc honore vestro aut nullo solacio levari potest. mihi autem recordanti Ser. Sulpici multos in nostra familiaritate sermones gratior illi videtur, si qui est sensus in morte, aenea statua futura et ea pedestris quam inaurata equestris,
Abbreviated transcription (Latin):
uitam cui ademistis. uita eĩ mortuoꝵ ĩ memoria ẽ uiuoꝵ poĩta. Per¬
ficite ut is quẽ ad mortem inscii misistis ĩmortalitate hãt a nobis ⁊
Cui si statuam ĩ uostris decreto ur̃o statueritis nulla eius legatione
posteritatis ĩobscurabit obliuio. Nã reliqua.ser. sulpicii uitã multis
erit p̃clarisq monum̃tis ad omẽ memoriã ꝯmendata. Semꝑ illius
et incredibilis ⁊ pene diuine eius ĩ legibꝰ intppetandis equitate ex¬
plitanda sciã. Om̃s ex om̃ĩ etate qui hac ĩ ciuitate intelligentiã habu¬
erunt si unũ ĩ locum ꝯferantur cũ ẜuio sulpicio nõ sint ꝯparanoi.
Neq enĩ ille magis uiris ꝯsul tus ꝙͣ iusticie fuit. Itaq que ꝓfici sccbãt᷑
a legib et autre ciuili semꝑ ao facilitatem equitatemq referrebat. Neq
ꝯstituere litiu actones mallebat ꝙͣ ꝯtrou̾sias tollere. Ergo hoc statue
monumento nõ eget. Ut̃ alia maiora. Nec etũ statua mortis honeste te¬

Expanded text:
itam cui ademistis. vita enim mortuorum in memoria est posita vivorum. perficite ut is quem vos inscii ad mortem misistis immortalitatem habeat a vobis. cui si statuam in rostris decreto vestro statueritis, nulla eius legationem posteritatis obscurabit oblivio. nam reliqua Ser. Sulpici vita multis erit praeclarisque monumentis ad omnem memoriam commendata. semper illius  interpretandis, aequitate explicanda scientia. omnes ex omni aetate qui in hac civitate intellegentiam iuris habuerunt si unum in locum conferantur, cum Ser. Sulpicio non sint comparandi. nec enim ille magis iuris consultus quam iustitiae fuit. ita ea quae proficiscebantur a legibus et ab iure civili semper ad facilitatem aequitatemque referebat, neque instituere litium actiones malebat quam controversias tollere. ergo hoc statuae monumento non eget; habet alia maiora. haec enim statua mortis honestae te
Abbreviated transcription (Latin):
scusd sancum illu nectiu ⁊ fatalez pene casum no iulerinuorhiou
ferremus uoluntarium : tota italia destoeno libtatis exgaso ẜflagitati¬
fuis nõ pot tiuitas p.x. hũc uestitũ arma dedimub ꝙͣ ab es Eagitad
sumus magnanos hutoem spem ⁊ ꝓpe exploratam libertatis cam susce¬
pimus s ut ꝯccoam incertos exitus eẽ belll maxtemq coẽuetamẽ po
die Suclam aliã ob tãm nisi ꝙ ille laborem delorẽq fugũt quibut ci¬
peant omĩa ppeti possunt. nos ita a maiorib itestituti alor im sexanĩ
Ita p̃clara est recupatio lib̾tatis ut ne mors quidem sitĩ petenda li¬
btate fugrenda.fuꝑienda. Ꝙ si ĩmortalitas ꝯsequeretur p̃sentio ꝑiculi fu¬
ga tamen eo magis ea fugienta utdepetur quo diturmor sutus eẽt cũ
uo dies ⁊ noctes omiã nos undiq scã tircunstent nõ est urĩ noĩoq

Expanded text:
 cum illum necessarium et fatalem paene casum non tulerimus, hunc feremus voluntarium? tota Italia desiderio libertatis exarsit ab eo flagitati sumus. Magna quidem nos spe et prope explorata libertatis causam suscepimus; sed ut concedam incertos exitus esse belli Martemque communem, tamen pro nec ullam aliam ob causam nisi quod illae laborem doloremque fugiunt, quibus ut careant omnia perpeti possunt, nos ita a maioribus instituti atque imbuti emus. ita praeclara est recuperatio libertatis ut ne mors quidem sit in repetenda libertate fugienda. quod si immortalitas consequeretur praesentis periculi fugam, tamen eo magis ea fugienda videretur quo diuturnior servitus esset. cum vero dies et noctes omnia nos undique fata circumstent, n
Abbreviated transcription (Latin):
Ponite ante ocillos .in. antoniũ ꝯsulapem sꝑantem ꝯsulatum L. adiũgite
supplete ceteros neq nũ oroitus solu honores ⁊ imꝑia meditãtes. No¬
ate nõ solum ĩ yoe ordine pansa s etiã ĩ ꝯtione iure laudata ẽ exces¬
surum se ex italia dixit. teos penates ⁊ sedes patras relicturũ n qõ fia
nõ dum tãtis parrctoiis ꝯtaminatos uix ferehamus hos nuẽ ꝯ̃ seele iporte¬
tos tolerabiles censes ciuitatis foro. Aut isto studio mͥ eoede ꝯsilio ent utẽ¬
dum ut cedamus habeamus uitam in opem ⁊ uagam ꝑsequam̃ i autase¬
uites latronib dande atq ĩ patria cauendũ. Ubi sũt .c pansa ille cohor¬
taciones pulcherime tue quibꝰ ate excitatus senatus. inflãmatus.pꝰ̾.x̃. nõ
saga sũpsimus arma cepimus iuuentutem omẽ ex tota italia exciuimꝰ¬
ut de Exercitu florentissimo ⁊ maximo legati ad pacem mitte̾nt᷑ postulãdã.¬

Expanded text:
ponite ante oculos M. Antonium consularem; sperantem consulatum Lucium adiungite; ponite ante oculos M. Antonium consularem; sperantem consulatum Lucium adiungite; supplete ceteros neque nostri ordinis solum honores et imperia meditantis: noa te non solum in hoc ordine, Pansa, sed etiam in contione iure laudata est. excessurum se ex Italia dixit, deos penatis et sedes patrias relicturum, si—quod di nondum tantis parricidiis contaminatos vix ferebamus, hos nunc omni scelere coopertos tolerabilis censes civitati fore? aut isto tuo, mihi crede, consilio erit utendum, ut cedamus, abeamus, vitam inopem et vagam persequamur, aut cervices latronibus dandae atque in patria cadendum est. Vbi sunt, C. Pansa, illae cohortationes pulcherrimae tuae quibus a te excitatus senatus, inflammatus populus Romasaga sumpsimus, arma cepimus, iuventutem omnem ex tota Italia excussimus, ut exercitu florentissimo et maximo legati ad pacem mitterentur? si a
Abbreviated transcription (Latin):
obruere uolumꝰ nũ etiã memoriã reꝵ delere possumus: qñ enĩ ebli¬
iuscet᷑ ulla posteritas cuiꝰ scełe ĩ hac uestitus febitate fuerimꝰ ut cẽtu¬
nonũ legationis maͣtie brũdusii ꝓfusus sangius eluit. Nõ eiꝰ p̃dicatõ
cricdelitatis pot̃. Ut media p̃tereã que uetustas tollet. oꝑm circa mutinã
tetra munim̃ta. scełis indicia latrociniiq uestigia. Nuic igͥ importu
an galliam ultiniam ⁊ exercitũ: qd̾ est aliud: ꝙͣ nõ pacem fate̾ s differe
bellum: nec solum ꝓpagare bellum s ꝯcedete ⁊ iam uictoriam. An
Nũc̃ oĩa tenemus. auctẽ ualemus płimũ. absũt tot ꝑditi qiues nesa¬
riu secuti ducem tñ eoꝵ ora ẜmonesq qui ĩ ur̃be ex eo nuo relictisse
ferre nõ possamꝰ. Queo censetis cũ tot uno tpr̃ ircuꝑint nos arma posu¬
rimus illi nõ deposuerint Nõ ne uos ur̃is ꝯsiliis uictos ĩppetuoi sigiee

Expanded text:
obruere volumus, num etiam memoriam rerum delere possumus? quando enim obliobruere volumus, num etiam memoriam rerum delere possumus? quando enim obliviscetur ulla posteritas cuius scelere in hac vestitus foeditate fuerimus? Vt centurionum legionis Martiae Brundisi profusus sanguis eluatur, num elui praedicatio crudelitatis potest? Vt media praeteream, quae vetustas tollet operum circum Mutinam taetra monumenta, sceleris indicia latrocinique vestigia? huic igitur importunan Galliam ultimam et exercitum? quid est aliud non pacem facere, sed differre bellum, nec solum propagare bellum sed concedere etiam victoriam? an inunc omnia tenemus; auctoritate valemus plurimum; absunt tot perditi cives, nefarium secuti ducem; tamen eorum ora sermonesque qui in urbe ex eo numero relicti sunt ferre non possumus. quid censetis, cum tot uno tempore inruperint, nos arma posuerimus, illi non deposuerint, nonne nos nostris consiliis victos in perpetuum fore?
Abbreviated transcription (Latin):
nichil ꝯcedi pof: Aultis reb a nob̾ ẽ inuitatus ad pacem antonius
bellũ tam̃ maluit. missi legati repugnante me s tñ nussi delata man¬
dita. nõ paruit. denũciatum ẽ ne brutum obsideret. amutina discede¬
ret. oppugnauit ⁊̃ uehemẽtius et ad eus legatos de pace mittemꝰ qui
pacis nũcios repisdiauit. Derecũdiã ne coram piltamus ĩ postulando
fore ꝙͣ fuĩt tũ cũ misit mandata ad senatum. atqui cũ ea petebat q̃¬
nullo modo possumꝰ nͣ priꝰ uolumꝰ bello nos uictos ꝯfiteri. Senatus ꝯsulta
fła delata ab eo utdicauimus. nũ ea uera possumꝰ utoitare: leges statu
pestitili posse censetis: Sexterciũ septies milies auertisse antoniũ pecu¬
nie .p. uidicauistis. nũ frauoe poterit carere peculatus: ĩmunitates
ab eo. ciuitates. sacerdocia. regna uenierunt.Nũ figentur rursus aeree
tabule quas uos decoetis uris refixistis: Ꝙ si ea que detreuimus ob¬

Expanded text:
nihil concedi potest? multis rebus a nobis est invitatus ad pacem Antonius: nihil concedi potest? multis rebus a nobis est invitatus ad pacem Antonius: bellum tamen maluit. Missi legati repugnante me, sed tamen missi; delata mandata: non paruit. denuntiatum est ne Brutum obsideret, a Mutina discederet: oppugnavit etiam vehementius. et ad eum legatos de pace mittemus qui pacis nuntios repudiavit? verecundioremne coram putamus in postulando fore quam fuerit tum cum misit mandata ad senatum? atqui tum ea petebat qnullo modo possumus, nisi prius volumus bello nos victos confiteri. senatus consulta falsa delata ab eo iudicavimus: num ea vera possumus iudicare? leges statuii: num eas restitui posse censetis? sestertium septiens miliens avertisse Antonium pecuniae publicae iudicavistis: num fraude poterit carere peculatus? immunitates ab eo civitatibus, sacerdotia, regna venierunt: num figentur rursus eae tabulae quas vos decretis vestris refixistis? quod si ea quae decrevimus
Abbreviated transcription (Latin):
illi expetũt pacisq dulcssimũ ⁊ pulcerimũ nomẽ nõ pactiõe s uic¬
toria ꝯcupierũt. Quid galliam quo tandẽ aĩo hãc rem aioditurã putatis.
Illa eĩ hui belli ꝓpulsandi adminisbrãdi. sustinendi pͥncipatũ tenet. Wal¬
lia .o. bruti nutũ ip̃m ne dicam imꝑari secuta armis. uiris. pecunia.
belli principia formauit. eadem cricdelitati .m. antonii suũ totu corpus
ꝯ biecit. ex hauritur. uastatur. uritus onuĩs. equo aio belli patit᷑ ĩuiriã
dũmodo repellat ꝑiculũ ẜuitutis. Ut omittam reliquas ꝑtes gallie. nã
sũt om̃s pares. Patauimi alios excluẜunt alios eiecerũt missos ab an-¬
alienati a senatu putabant᷑ quos minime mirũ ẽ comunitata cũ hiis
uictoria sꝑantib pacis nomĩ afferemꝰ: idest desꝑationẽ uictorie. Qͥͥsi ñ
pot̃ ꝗdem ulla eẽ pax: Que enĩ est ꝯdc̃o pacis in qua ei cũ quo patẽ fatias

Expanded text:
illi expetunt pacisque dulcissimum et pulcherrimum nomen non pactione, sed vicilli expetunt pacisque dulcissimum et pulcherrimum nomen non pactione, sed victoria concupiverunt. quid? Galliam quo tandem animo hanc rem audituram putatis? illa enim huius belli propulsandi, administrandi, sustinendi principatum tenet. Gallia D. Bruti nutum ipsum, ne dicam imperium, secuta armis, viris, pecunia belli principia firmavit; eadem crudelitati M. Antoni suum totum corpus obiecit; exhauritur, vastatur, uritur: omnis aequo animo belli patitur iniurias, dum modo repellat periculum servitutis. et ut omittam reliquas partis Galliae—nam sunt omnes pares— Patavini alios excluserunt, alios eiecerunt missos ab Analienati a senatu putabantur: quos minime mirum est communicata cum eis pacis nomen adferemus, id est desperationem victoriae? quid si ne potest quidem ulla esse pax? quae enim est condicio pacis in qua ei cum quo pacem facias
Abbreviated transcription (Latin):
gio hoc nũcio languescet et mollietur atq illud pulcerimũ mãtiũ no¬
men amittet. exctoent glaoii. fluent arma. demanib. senatũ eĩ secuta
nõ arbitrabitur se grauuiori odiꝯ debere eẽ ĩ antoniũ ꝙͣ senatũ. Padd
huiꝰ legionis. picoet quarte q̃ ꝑari uirtute nr̃am aueteͣ probans
nõ ut ꝯsule ⁊ imꝑatorẽ suũ s ut hostem ⁊ oppugnatorẽ patrie re¬
liquit antoniũ. Pudet optimi excitus qui ꝯiũctus est ex duob ꝗ
iã lustratus qui ꝓfectus ad mutinã est. qui ñ pacis idest timoris
nri nomẽ aitoierit ut nõ referat peden insistet. certe ꝗdeĩ re¬
uotante ⁊ pecepeui canente senatu ꝓpe dimitare: Quid aut̃ hoc in¬
simum ꝯsulẽ .c. caes deoꝵ beneficio natũ ad hec tempora quoꝵ epłas
spem uictorie declarãtes ĩmanu teneo patem uelle censetis: iunce̾

Expanded text:
gio hoc nuntio languescet et mollietur atque illud pulcherrimum nogio hoc nuntio languescet et mollietur atque illud pulcherrimum nomen amittet: excident gladii, fluent arma de manibus. senatum enim secuta non arbitrabitur se graviore odio debere esse in Antonium quam senatum. pudet huius legionis, pudet quartae quae pari virtute non ut consulem et imperatorem suum, sed ut hostem et oppugnatorem patriae reliquit Antonium; pudet optimi exercitus qui coniunctus est ex duobus, qui iam lustratus, qui profectus ad Mutinam est; qui si pacis, id est timoris nostri, nomen audierit, ut non referat pedem, insistet certe. quid enim revocante et receptui canente senatu properet dimicare? quid autem hoc insimum consulem, C. Caesarem, deorum beneficio natum ad haec tempora, quorum epistulas spem victoriae declarantis in manu teneo, pacem velle censetis? vincere
Abbreviated transcription (Latin):
nio repentino quoo subito suscepit eodem captus errore quo nos
pande cupiditate nõ ĩmutatam ac delibatam putatis ⁊ legatione pacis
audite ꝗo municipia cẽsetis: ꝗd colonias: ꝗd cunctam italiã futuram
eodem studio quo ꝯͣ cõe incendiũ exarserit. An nõ putemus fore uͭ eg¬
nõ peniteat ꝓfessos ẽẽ et p̃se tulisse odiũ ĩ antoniu ꝗ pecunias poli¬
citi sũt. ꝗ arma ꝗ se totos ⁊ aĩs ⁊ corporib ĩ salutem ⁊ .p. ꝯtulerunt.¬
Quẽ comodu urm̃ ꝯsiliũ hoc capua ꝓbabit q̃ tprĩb hiis ronia altera
est: illa imp̃ios eiues usoicauit eiecit exclusit. illi inꝙͣ urbem for¬
tissime conati e manib ẽ ereptus antonius. Quid legionũ nr̃aꝵ ner¬
uos nõ ne hiis ꝯsiliis inctormus: quis ẽ enĩ qui ad hellũ inflãmato
aĩo futurus sit spe pacis oblata: Ipã illa martia celestis ⁊ diuina le¬

Expanded text:
nio repentino quod subito suscepit eodem captus errore quo nos. nio repentino quod subito suscepit eodem captus errore quo nos. erandae cupiditatem non imminutam ac debilitatam putatis legatione pacis audita? quid municipia censetis? quid colonias? quid cunctam Italiam? futuram eodem studio quo contra commune incendium exarserat? an non putamus fore ut eos paeniteat professos esse et prae se tulisse odium in Antonium qui pecunias polliciti sunt, qui arma, qui se totos et animis et corporibus in salutem rei um hoc consilium Capua probabit, quae temporibus his Roma altera est? illa impios civis iudicavit, eiecit, exclusit. illi, inquam, urbi fortissime conanti e manibus est ereptus Antonius. quid? legionum nostrarum nervos nonne his consiliis incidimus? quis est enim qui ad bellum inflammato animo futurus sit spe pacis oblata? ipsa illa Martia caelestis et divina le
Abbreviated transcription (Latin):
antorise pdeot s iacens uobiscu aliqd agẽt audire fortasse ꝙͣquaꝵ¬
quã i naloditere audiem. stanti resistendũ ẽ aut gredenta ura cũ
tegru sapiẽti quod restitu potest: Quiuis hoĩs ẽ errare. iuullius
nsi insipientis ꝑseuerare ĩ exrore posteriores enĩ cogitaciones
niauis ssapiontibres solent eẽ. Discussa ẽ illa calligo quã paulo añ
dixit patetpuitm oũi neq ꝑ nos solu s admonemur a nr̃s. attẽ
distis paulo ante p̃stantissimi iuri que eẽt or̃o mestam uiꝗo domũ
offeror ꝯugẽ liberos. admirabantur boni uiri. accusabant ami
lutis spouatus antomius. Ad cũ ire uelegatũ quis nõ miraretur
de me experior cuiꝰ coem ꝯsiluĩ quod tuu sentio quã rephẽdantur
Nos rep̃hendimur seli: quid uir fortissimus pansa. sine cã paulo
ante tam accurate locutus ẽ tã diu: quoo egi nisi uti fłam ꝓditioĩs
a se suspitione depelleret: Unde at̃ ista suspitr̃e. ex pacis patroci¬

Expanded text:
rdidit. si iacens vobiscum aliquid ageret, audirem fortasse: quamquam—sed hoc malo dicere, audirem: stanti resistendum est aut concedenda una cum tegrum est sapienti quod restitui potest? cuiusvis hominis est errare; nullius nisi insipientis perseverare in errore. posteriores enim cogitationes, ut aiunt, sapientiores solent esse. discussa est illa caligo quam paulo ante dite praestantissimi viri quae esset oratio. ‘maestam’ inquit ‘domum offendi, coniugem, liberos. admirabantur boni viri, accusabant amici lutis spoliatus Antonius. ad eum ire te legatum quis non miraretur? de me experior: cuius idem consilium quod tuum sentio quam reprehendatur. nos reprehendimur soli? quid? vir fortissimus Pansa sine causa paulo ante tam accurate locutus est tam diu? quid egit nisi uti falsam proditionis a se suspicionem depelleret? Vnde autem ista suspicio est? ex pacis patroci
Abbreviated transcription (Latin):
tor fui: cuiq pax p̃ẜtim cuulis bonis mͥ tñ ĩ primis fiut op̃tablis. om̃e
Q curriculu industrie nr̃e ĩ fororĩ curia ĩ amicoꝵ ꝑiculis ꝓpulsandis
ella boratũ est. hinc honores amplissimos. hĩc mediocres opes hĩc
dignitatẽ siquã hẽmus ꝯsecuti sumus. Ego itaq pacis ut ita dica alũnꝰ
qui ꝙͣtuscũq sim. Nichil eĩ mͥ arpogo. sine pace cuuli certe nõ fuisse¬
pedieate ur̃e aucͣtis retinende ⁊ augende q̃so oroq uos . p. cõ ił pͥmo
si erit uł acerbũ auditu uł incredibile ame cicerone ẽẽ don accipiatis
sine offensione qd̾ dixero / neue co prius ꝙͣ quale sit explicauero repudietis.¬
Ego ille dicam sepius / pacis semꝑ laudator semꝑ auctor. pace cum M
tia. mobilitate. lenitate tũ surgłis homĩb tũ uoͣ uniu̾so senatuitur¬
pius: Quid porro inconstancius ꝙͣ quẽ modo hostem nõ uerbo s pe
multis decretis iudicaustis cũ hoc subito pace uelle ꝯiũgi Quasi uoͣ

Expanded text:
n in primis fuit optabilis—omne enim curriculum industriae nostrae in foro, in curia, in amicorum periculis propulsandis elaboratum est; hinc honores amplissimos, hinc mediocris opes, hinc dignitatem si quam habemus consecuti sumus— ego igitur pacis, ut ita dicam, alumnus qui quantuscumque sum—nihil enim mihi adrogo —sine pace civili certe non fuissempiditate vestrae dignitatis retinendae et augendae quaeso oroque vos, patres cosi erit vel acerbum auditu vel incredibile a M. Cicerone esse dictum, accipiatis sine offensione quod dixero, neve id prius quam quale sit explicaro repudietis—ego ille, dicam saepius, pacis semper laudator, semper auctor, pacem cum M. tia, levitate, mobilitate cum singulis hominibus, tum vero universo senatui turpius? quid porro inconstantius quam quem modo hostem non verbo sed re multis decretis iudicaritis, cum hoc subito pacem velle coniungi? Nisi vero,
Abbreviated transcription (Latin):
tu remãsisset sua cura optimi filii stoelissime ꝯiugis diligentia uitare
Multis ille ĩ urbib iter faciebat. reficiendi se ⁊ curandi pottãs fuit. Adeãt
et hospitioꝵ inuitatio lib̾alis ꝓ dignitate sũmi uiri et coꝵ hortatio oui
crant mrssi ao requiescendũ ⁊ iute sue ꝯsulendũ. At ille ꝓperãs feste¬
nãsq maitoata ur̃a ꝯfitere cupĩes in hac ꝯstantia morbo adu̾sante
ꝓseuerauit. cuiꝰ cũ aduentu maxĩe ꝑturbatus eẽt antoniꝰ ꝙ ea que sibi
iussu ur̃o denũciarent᷑ auctoritate ebant ⁊ snĩa. ser. sulpicii ꝯstituta de¬
cdarauit ꝙͣ goisset senatũ cũ auctorẽ senatus extĩctu lete at̃q insolenter
qͥ cã mortis fuit. Quocipta ⁊̃ ad posteritatis memoriã ꝑtine̾ arbitror
extare qd̾ fuerit de hoc bello iudiciũ senatus. erit eni statua ip̃a testis

Expanded text:
iscum remansisset, sua cura, optimi fili fidelissimaeque coniugis diligentia vitare iscum remansisset, sua cura, optimi fili fidelissimaeque coniugis diligentia vitare multis illi in urbibus iter qua faciebat reficiendi se et curandi potestas fuit. aderat et hospitum invitatio liberalis pro dignitate summi viri et eorum hortatio qui una erant missi ad requiescendum et vitae suae consulendum. at ille properans, festinans, mandata vestra conficere cupiens, in hac constantia morbo adversante perseveravit. cuius cum adventu maxime perturbatus esset Antonius, quod ea quae sibi iussu vestro denuntiarentur auctoritate erant et sententia Ser. Sulpici constituta, declaravit quam odisset senatum, cum auctorem senatus exstinctum laete atque insolenter qui causa mortis fuit. Quocirca etiam ad posteritatis memoriam pertinere arbitror exstare quod fuerit de hoc bello iudicium senatus. erit enim statua ipsa testis
Abbreviated transcription (Latin):
clari ⁊ magni uiri ꝯ pͥmꝰ ĩ ea familia que postea uiris fortissimis
floruit attulit ꝯsulatũm statũa utdemꝰ in postris. Nemo nõ nouitat
inucoebat nemo uirtute nõ honorabat. At ea fuit legatio octaui in
qua piculi suspicio nõ subeẽt. Nã cũ missus eẽt a senatu ad aĩos regũ
tia in gĩnasio quodã leptine ẽ interfectus. reddita ẽ ei tũ a maiorib
statua ꝑ uita que młtos ꝑ años ꝓgeniẽ eiꝰ honestaret. nũc as tante
familie memorio sola restaret. atq ⁊ huic ⁊ tullo cluuo ⁊.l. roscio et
sp̃ antio ⁊ .c. flauio qr uertiu rege cesi sũt. nõ sangius quẽ ꝓfusius ĩ
morte s ipa mors ob rẽ ꝑ hĩta honori fuit. Itaq pͥ.cõ. ser. sulpicio si¬
eaũs morte attulisset dolerem equide tanto .r.p. uulnere: morte uõ ei
nõ monum̃tis ⁊ luctu publico ẽẽ orandã putarem. ⁊ũc ãt qs dubitat
qn ei uitam abstulent ip̃a legatio. secũ erũ ille mortẽ extulit quã si nob¬

Expanded text:
ri et magni, qui primus in eam familiam quae postea viris fortissimis floruit attulit consulatum, statuam videmus in rostris. nemo tum novitati invidebat; nemo virtutem non honorabat. at ea fuit legatio Octavi in qua periculi suspicio non subesset. nam cum esset missus a senatu ad animos regumeae in gymnasio a quodam Leptine est interfectus. reddita est ei tum a maioribus statua pro vita quae multos per annos progeniem eius honestaret, nunc ad tantae familiae memoriam sola restaret. atqui et huic et Tullo Cluvio et L. Roscio et Sp. Antio et C. Fulcinio qui a Veientium rege caesi sunt non sanguis qui est profusus in morte, sed ipsa mors ob rem casus mortem attulisset, dolerem equidem tanto rei publicae volnere, mortem vero eius non monumento, sed luctu publico esse ornandam putarem. nunc autem quis dubitat quin ei vitam abstulerit ipsa legatio? secum enim ille mortem extulit quam, si nob
Abbreviated transcription (Latin):
te iqua sepe magno usui r.p. ĩ legatiõe morte obierit senatu pla¬
cere se sulpicio statuã pedestrẽ eneam ĩ rostris ex huiꝰ oedins siũa
statul apcuq cã statuam locum gladiatorib ludisq libos posterr
suppreme suo die efferi et cũ ser. sulpitis .q. f. lemonia rusus ata de
re p. meritus fit ut hiis ornamentis decorari debeat senatũ cẽsere
atqħ ere .p. existimare ediles curules edicto qo̾ de funerib hant seruii
sulpicii q f. lemonie rufi funeri mittere utiq locum sepuloro in
campo esquilino .C. pansa ꝯsul seu quo ĩ loco utdet̾ pedes.xxx. quo i
uersus designet quo seruiꝰ sulpiciꝰ inferat᷑ qd̾ sepulcrũ ip̃iꝰ lib̾oꝵ posteroꝵ¬
Aximas tibi p̾ansa grãs om̃s ⁊ hr̃e ⁊ agere debeniꝰ qui cũ
hodierno die senatum teħituꝵ nõ arbitraremur ut .m¬
bruti p̃stantissimi cũus lictas accepisti ne minima
goe morã in terposusti ꝗn ꝙͣ primũ maximo gaudio ⁊

Expanded text:
 ob rem publicam in legatione mortem obierit, senatui placere Ser. Sulpicio statuam pedestrem aeneam in rostris ex huius ordinis sententia statui, circumque eam statuam locum ludis gladiatoribusque liberos posterosque supremo suo die efferri. et cum Ser. Sulpicius Q. f. lemonia Rufus ita de re publica meritus sit ut eis ornamentis decorari debeat, senatum censere atque e re publica existimare aedilis curulis edictum quod de funeribus habeant Ser. Sulpici Q. f. lemonia Rufi funeri remittere: utique locum sepulcro in campo Esquilino C. Pansa consul, seu quo in loco videbitur, pedes xxx quoquo versus adsignet quo Ser. Sulpicius inferatur; quod sepulcrum ipsius, liberorum posteroaximas tibi, Pansa, gratias omnes et habere et agere debemus qui, cum hodierno die senatum te habiturum non arbitraremur, ut MBruti, praestantissimi civis, litteras accepisti, ne minimam quidem moram interposuisti quin quam primum maximo gaudio et
Abbreviated transcription (Latin):
cũ pͦ.tͦ. ꝯspirasse sensisset fretus antonii copiis ea sceła suscepit q̃
rome iam suscepta a socio furoris sui erant. ꝗd gͦ hũc aliud moliri
stem supplicia meditatur. Mortem nature penã putat eẽ Iracum¬
diam tormenta atq cruciatum. Qualis igit᷑ hostis habendus ẽ
De fendite quo maiora ꝓpoĩta nictis supplicia huitutis iuoctis. In
gallia inuasit antonius in asyã dolabella in alienã uterq piũciã.
alteri se brutus obiecit impetumq furentis atq omĩa ue. sarecie
diripe cupientis ite sue ꝑiculo colligauit. aꝓgressur arguit auedicu
refrenauit obsideri se passus ex utuiq ꝑte ꝯstr̃xit antoniu. Alte uto¬

Expanded text:
conspirasse sensisset, fretus Antoni copiis ea scelera suscepit quae Romae iam suscepta arbitrabatur a socio furoris sui. quid ergo hunc aliud moliri, stem supplicia meditatur: mortem naturae poenam putat esse, iracundiae tormenta atque cruciatum. qualis igitur hostis habendus est udioque libertatem defendite quo maiora proposita victis supplicia servitutis videtis. in Galliam invasit Antonius, in Asiam Dolabella, in alienam uterque provinciam. alteri se Brutus obiecit impetumque furentis atque omnia divexare ac diripere cupientis vitae suae periculo conligavit, progressu arcuit, a reditu refrenavit
Abbreviated transcription (Latin):
set co quẽ erat misss ĩ ipã cura ac meditacione obeundi sui muneris
pitiũ cohortatus es et ip̃e multa copiose de illius laude dixisti. quib̾a te

Expanded text:
set ad quem erat missus, in ipsa cura ac meditatione obeundi sui muneris set ad quem erat missus, in ipsa cura ac meditatione obeundi sui muneris dum Ser. Sulpicium cohortatus es et ipse multa copiose de illius laude dixisti. quibus a te