comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
adphrlosophaciu tͣnsisse cetũ. ꝙͣ ad
collega migator. Et te quidẽ sẽtio
⁊iprude̾tior si facis ꝙ expedit. stãs
semꝑ ĩmotus ĩolite uͥtutis fũdam¬
to nec agitaris arũdinea leuitate.
ñ celitiam sectãis mollia. s ip̃i q̃
mũdo ĩꝑat ĩperas uaĩtati. Un cu
tibi diuerse ꝓuincie cõgestis men¬
torũ laudu p̃coniis q̃i arcũ erigat
tumphale. egouir plebeius stritẽ¬
ti fistula ĩ culti eloquii libru hũc
adronde tuu uelut lapillu ĩacer¬
uo p̾comioꝵ tuoꝵ cõieci. sciẽs qr sicut
nõ ẜt dñ placeat exuenustate. sic
ex deuotoe scͥbẽtis nõ pot̾it displice¬
Isingas ꝓpãte cõtinet curiales. et
his mag̾is ĩsistit quib urget᷑ mag̾
ꝓpte aute u̾sat᷑ ĩ uestigiis phyloso¬
phorũ. qoĩ singlis fugiendum sit.
aut seq̃ndu relĩquẽs arbitrio sa¬
piẽtis. Et qr ne ledat aliꝙ̃ eu op¬
ortuit cõueniri ĩquo nich̾ miga¬
etatis elegãtissimu decreui cõue¬

Expanded text:
sse coetum, quam ad collegia nugatorum. Et te quidem sentio et prudentior, si facis quod expedit, stas semper immotus in solidae virtutis fundamento, nec agitaris arundinea levitate, nec deliciarum sectaris mollia, sed ipsi, quae mundo imperat, imperas vanitati. Unde cum tibi diversae provinciae congestis meritarum laudum praeconiis, quasi arcum erigant triumphalem: ego vir plebeius stridente fistula inculti eloquii. librum hunc ad honorem tuum, velut lapillum in acervo praeconiorum tuorum conjeci; sciens quia sicut non habet, unde placeat ex vetustate, sic ex devotione scribentis non poterit displicere. Nugas pro parte continet curiales, et his magis insistit quibus urgetur magis. Pro parte autem versatur in vestigiis philosophorum; quid in singulis fugiendum sit, aut sequendum, relinquens arbitrio sapientis. Et quia ne laedant aliquem, eum oportuit conveniri, in quo nihil nugaaetatis elegantissimum decrevi conve
Abbreviated transcription (Latin):
mendacr. ⁊ cͦ uł adinimici uoce
nõ refugia emẽdari. ĩmo ⁊amicũ
dica ꝗm̃eu castigabit crrorẽ. Si
iuenat᷑. Nõiteo cõstabit me esse
mẽtitu. cũ instrategẽmaticis huto¬
ricos ꝗ frequẽter ab iuice dissidet
sim sequtus. ⁊ ĩphylosophycis aca¬
temice disputans. pro rõnis modu¬
lo q̃ occũrebat prohabilia sectatus
u. islec academicoꝵ erubesco ꝓfes¬
sione ꝗ ĩ hiis q̃ sũt dubitabilia sa¬
piẽti. ab cor uestigiis nõ recedo. li¬
cet cĩ secta hec tenebras rebrõib
uideat᷑ ĩ ducẽ. lla u̾itati examiinã¬
ea ĩse uecbate tiu̾tit. ulła profectui
ut nichil fidei aut bonis moribus
ĩueniatur adu̾su. ac si sm̃as tam
modernas ꝙͣ uetẽs eade ĩcomuta¬
bilis u̾itas genuiss. Si ꝗtẽ facios¬

Expanded text:
 vel ad inimici vocem non refugiam emendari; imo et amicum ducam, qui meum castigabit errorem. Si inveniatur, non ideo constabit me esse mentitum, cum in strategematicis historicos, qui frequenter ab invicem dissident, sim secutus, et in philosophicis academice disputans, pro rationis modulo, quae occurrebant, probabilia sectatus sum. Nec academicorum erubesco professionem, qui in his quae sunt dubitabilia sapienti, ab eorum vestigiis non recedo. Licet enim secta haec tenebras rebus omnibus videatur inducere, nulla veritati examinaneam in senectute divertit, nulla profectui ut nihil fidei, aut bonis moribus inveniatur adversum; ac si sententias tam modernas, quam veteres, eadem incommutabilis veritas genuisset. Siqui
Abbreviated transcription (Latin):
enn uedico ĩẜuitutẽ.A Ad eo quidem
ut itradictõib suis se ip̃a prone
linguis obiciãt detractor. Nam et
illes laudo auctores. neq ei alexa¬
dru uidi uł cesare. nͨ socrate teno¬
ne ueplatonẽ. aut anstotilẽ dispue¬
tantes andiui de his tn ⁊ alus eerue
iqnotis. ad utilitate legẽtiu retal
plima. Credo tñ ne uicear conter¬
tione gaudẽ. ⁊ me officiosis fateo
mẽdix. ad co quidẽ ut nec uastumi
pectus. trrgidus uẽter tumida facies
⁊ rubicũda. ligua proca e ĩ sulsa apa¬
ratior moits corrodẽ alicno. ꝙ corri¬
gere suos. nr̃m exceꝑit lamunũ. Qs
ip̃e sit nͥ abĩuiriis temꝑet. dicã. et
plane cognoscet. qr ĩueteratu esse.
plenã nõn cõfert nec ĩtegra ẜuat
auctoritate. Procedat tñ. ⁊publicet

Expanded text:
ndico in servitutem; adeo quidem ut in traditionibus suis se ipsos pro me linguis objiciant detractorum. Nam et illos audo auctores. Neque illum Alexandrum vidi, vel Caesarem: nec Socratem, Zenonemve, Platonem aut Aristotelem disputantes audivi; de his tamen et aliis aeque ignotis, ad utilitatem legentium retuli plurima. Cedo tamen ne videar contentione gaudere, et me officiosis fateormendax; adeo quidem, ut nec vastum pectus, turgidus venter, tumida facies et rubicunda, lingua procax, insulsa, et paratior mores corrodere alienos, quam corrigere suos, nostrum receperit Lanuvium. Quis ipse sit, nisi ab injuriis temperet, dicam, et plane cognoscet, quia inveteratum esse, plenam non confert, nec integram servat auctoritatem. Procedat tamen et public
Abbreviated transcription (Latin):
oratiꝰ qẜuis ut dece̾bri lib̾tate utat
ioulget. Om̃e uafer uiciũ ridẽti flac¬
cus amico tãgit. ⁊ admissus circu
p̾cordia ludit. Que uõ ad rer ꝑtinẽtia
aduiersis auctorib sc aĩo ĩgerebant
du cõferẽt aut inuaret. curaui ĩserẽ
ticitis ĩtoũ nõib auctoꝵ. tũ qr tibi
ut pote excitato ĩlitt̾is. pleraq plenis¬
nme nota eẽ nouera tuut ad lecti¬
seu falsa s̃t. legẽtiu usib ĩ seriire¬
issi c q ẽi ad eo excors iu. ut pro uõ
auua qr penatis anib qͦnda testu¬
to loquuta ẽ. aut ꝙ rusticus urbanũ
utructõi no ambigo. hec quoq ip̃a
ꝗͥbus pleniq utor᷑ alieña sũt nuisi q¬

Expanded text:
, etiam servis, ut Decembri libertate utantur, indulget. Omne vafer vitium ridenti Flaccus amico Tangit, et admissus circum praecordia ludit. Quae vero ad rem pertinentia a diversis auctoribus se animo ingerebant, dum conferrent, aut juvarent, curavi inserere, tacitis interdum nominibus auctorum; tum quia tibi, utpote exercitatio in litteris, pleraque plenissime nota esse noveram; tum ut ad lectiseu falsa sunt, legentium usibus inservire. Neque enim adeo excors sum, ut pro vero astruam, quia pennatis avibus quondam testudo locuta est, aut quod « rusticus urbanum instructioni, non ambigo. Haec quoque ipsa, quibus plerumque utor, aliena sunt, nisi q
Abbreviated transcription (Latin):
morie nou̾ca oblio. Quis ẽi ale¬
xidro scurt. aut cesares. qs stoicos
aut ꝑipatheticos miraretur. nͥ cos
uestigia. nisi eos posteritati diuine
uete õsecrassẽt. Arcus tuphales tũc
bus cãi ⁊ quor sit ipssa decet ĩscͥptio
liberato. ÷ patric fũdatorẽ ꝗetis tuc̃
demũ ispector agnoscit. eũ titulus
indieat cõstãtinu: ullus ẽi unꝙͣ
cõstati głia clarit. n exsuo ułscͥpto¬

Expanded text:
moriae noverca, oblivio. Quis enim Alexandros sciret aut Caesares, quis Stoicos aut Peripateticos miraretur, nisi eovestigia, nisi eos posteritati divinae litterae consecrassent? Arcus triumphales tunc uibus causis, et quorum sint, impressa docet inscriptio. Liberatorem patriae, fundatorem quietis, tunc demum inspector agnoscit, cum titulus indicat Constantinum. Nullus enim consta
Abbreviated transcription (Latin):
datodeu mẽte occipiat. ⁊ magna¬
ia eius apd sc qi quadã medita¬
tõis mau ꝑtetet. Exꝑto crete qr
dia mudi bulcia his collata exer¬
eitus amareseut. co ꝗdẽ magis
ciique sesus integrior ⁊ rõ ĩcõrup

Expanded text:
mente concipiat, et magnalia ejus apud se quasi quadam meditationis manu pertractet. Experto crede, quia omnia mundi dulcia his collata exercitiis, amarescunt; eo quidem magis, quo cuique sensus integrior, et ratio incorrup
Abbreviated transcription (Latin):
bus głe ꝙͣ litt̾atoꝵ ⁊ scbẽtiu maxie
gra ꝓmereri ¶nutiłi eĩ eis gerũt᷑
egreqsii ppetuis tenebris obducc̃or
plausꝰ excipͤiat theat̾les. Desiuit ei
cũ cepit ao hec ĩ doloe iolati. recre¬
atio in laboe̾. ĩpauptate iocũoitas.
modestia idiuitiis ⁊ delitis. fidelissi¬
me alitt̾is mutuat᷑. ⁊la auitiis ie¬
dimut aũis. ⁊ suaui ⁊ mira q̃dam q̃¬

Expanded text:
uam litteratorum et scribentium maxime gratiam promereri. Inutiliter enim eis geruntur egregia, perpetuis tenebris obducenda,plausus excipiat theatrales; desinit enim cum coeperit. Ad haec in dolore solatium, recreatio in labore, in paupertate jucunditas, modestia in divitiis et deliciis, fidelissime a litteris mutuatur. Nam a vitiis redimitur animus, et suavi et mira quadam
Abbreviated transcription (Latin):
psccratis rñsurꝰ si u̾bo qui ĩtroga¬
tis aibamicis qͣre ñ ĩforẽsib nego¬
tus iħaret᷑. respondit. q̃ locus hic
casuet ego nescio qͥ ego calloo locus
pie nescit. Etgo eĩ contẽpno que
illi aulici ambiũt. ⁊ q̃ ego ambio
illi cõtẽpmit. airare magis qͣr
nõ pcito. aut ruꝑo funẽ. si alias
solui nõ pot. qui me ĩcurialibus
nugis tã diu tenuit. ⁊ tenet ad

Expanded text:
atis responsurus sum verbo: qui interrogatus ab amicis, quare non in forensibus negotiis versaretur, respondit: Quae locus hic callet, ego nescio; quae ego calleo, locus hic nescit. Ego enim contemno quae illi aulici ambiunt, et quae ego ambio illi contemnunt. Mirare magis quare non praecido, aut rumpo funem, si alias solvi non potest, qui me in curialibus ungis tandiu tenuit,
Abbreviated transcription (Latin):
aut que homo cõmendat ille ꝓbatus
est s̃ quẽ teus cõmẽdat. Qdutique
u̾a ꝗsola uͥtus meretur ñ quãtacũq
uͥtus rmago. Hoc aut ẽẽ arbitror qͥc¬
quid ĩ morib eg̾giu de natcͣ benesitõ
⁊ ex̾cicio mẽtis citra grãr phylosophi
sibi reꝑmittũt coq ipo enanuerũt
ĩcogitatõib sus delibero cõfisi arbi¬
trio ⁊ dicẽtes se c̃ẽ sapiẽtes stulti fcĩ
sut stultiq apparuerũt. Uñ ethicus.¬

Expanded text:
aut quem homo commendat, ille probatus est, sed quem Deus commendat . Quod utique vera et sola virtus meretur, non quantacunque virtutis imago. Hoc autem esse arbitror, quidquid in moribus egregium de naturae beneficio, et exercitio mentis citra gratiam, philosophi sibi repromittunt, eoque ipso evanuerunt in cogitationibus suis, de libero confisi arbitrio, et dicentes se esse sapientes, stulti facti sunt , stultique apparuerunt. Unde ethicus
Abbreviated transcription (Latin):
omino nõ p̾cauẽtur mag̾ ledũt. ita
⁊ ĩ bñficiis ꝙ expromissione cõceptũ
pariat actõe. ꝓmissor õĩs aput ueri¬
tate ut dici solet pollice fixit. ⁊ iu¬
re ciuili cessãte fidei nalit̾ obligat᷑
Oz quis actor dunꝰ aget ꝙͣ fides. Si
ip̃a ceꝑit acusare. Si agit cõscientia
Prima ẽ ħ ultio ꝙ se iudice nemo
nocẽs absoluitur. Gi nõ ip̃a iustifi¬
cat qͥs cõdẽpnat. Procul dubio qͥ
ĩ illo timetur articło dñs ẽ. nͥ ⁊ dies
cõtẽpnitur humanꝰ. ⁊ cõsciẽcia qͥd
obloquatur nõ ĩuenit. Si nõ aĩam
accusant oꝑa ⁊ illi cõscĩa testis assi¬
stit. ⁊ cã u̾itas examinet equitatis
quis queso p̾tor ĩ rea obnoxia q

Expanded text:
omnino non praecaventur magis laedunt, ita omnino non praecaventur magis laedunt, ita et in beneficiis quod ex promissione conceptum pariat actionem, promissor omnis apud veritatem ut dici solet pollicem fixit, et jure civili cessante, fidei naturaliter obligatur. Sed quis actor durius aget, quam fides, si ipsa coeperit accusare? Si agit conscientia,prima est haec ultio, quod se Judice, nemo nocens absolvitur, Si vero ipsa justificat, quis condemnat? Procul dubio qui in illo timetur articulo, Dominus est, ubi et dies contemnitur humanus, et conscientia quod obloquatur non invenit. Si vero animam accusant opera, et illi conscientia testis assistit, et causam veritas examinet aequitatis, quis, quaeso, praetor in ream, obno
Abbreviated transcription (Latin):
filio ambitõso obligau̾at mutare li¬
cuiss ⁊ ne fabularu ĩstrumc̃ta cõtẽp¬
nas. rex ĩ credulus . ꝙ ex cuuãgłica
habes historia salubrius ĩcautu et
pfidu soluiss iuramẽtu ꝙͣ ĩ extin¬
guẽda luc̾na u̾bi auferẽdo p̃ ãbulũ
gr̃e u̾itatis occidẽdo p̃coner mẽsam
pollueret/ cõnimu incestaret. regi¬
am pessundaret maiestatez dũ ĩ ce¬
stui cũcta ẜ̃mũt ⁊ obtẽpant saltatͥci.
Ethice qͥde: regula ẽ. qr nõ omĩa.
sũt semꝑ ꝓmissa soluenda. si forte
aut accepͥturo dãpnosa. aut ꝑicio¬
sa sint ꝓmittẽti. Et lex amieicie il¬
la p̾ualuit. qͣ sola honesta peti lab
amicis aut fieri ip̃oq uire cantu ẽ
ut nulla ꝓmissio que turpez aut tͥstẽ
ħ̾t exitu ĩpleatur. Postremo añce¬
dens ꝓmissio coseq̾nts bñfici gra
aut extĩguit aut minunit. Et sicut
iacula q̃ p̾uidẽtur ferũt minꝰ ⁊que

Expanded text:
filio ambitioso obligaverat, mutare lifilio ambitioso obligaverat, mutare licuisset. Et ne fabularum instrumenta contemnas, rex incredulus, quod ex evangelica habes historia, salubrius incautum et perfidum solvisset juramentum, quam in exstinguenda lucerna verbi, auferendo praeambulum gratiae, veritatis occidendo praeconem, mensam pollueret, convivium incestaret, regiam pessundaret majestatem, dum incestui cuncta serviunt et obtemperant saltatrici. Ethica quidem regula est, quia non omnia sunt semper promissa solvenda; si forte aut accepturo damnosa, aut perniciosa sint promittenti. Et lex amicitiae illa praevaluit, qua sola honesta peti licet ab amicis aut fieri. Ipsoque jure cautum est, ut nulla promissio, quae turpem aut tristem habeat exitum, impleatur. Postremo antecedens promissio, consequentis beneficii gratiam aut exstinguit, aut minuit. Et sicut jacula, quae praevidentur feriunt minus, et quae
Abbreviated transcription (Latin):
ip̃iꝰ excusatio qͣ ap̃se ñ fuisse ẽ. ⁊ ñ. s
est tm̃n cõmemorat. asc leuitate nõ
usu ꝓtestat᷑. Si ñ potuit ille dñoĩ
promisit quis sapiẽs secure ꝙ exfa¬
cilitate nat᷑e pẽdet ꝓmiitit cu le¬
uiter possit ex cãis ꝙͣ płimis ĩpedi¬
ri. Ad hec ex iusta causa p̃t ĩterdũ
mutare qͥlibet uolutate. Dignus
⁊ ẽi bñficio pro tp̃e udetur aliquis
qui ꝓcessu reru code reꝑit᷑ ĩdignus
Et interouz ĩdignus ẽ qui ad frugẽ
melioris uite cõuersus bnficiu me¬
ritis q̃ amanu ex̃nea ut uulgo dici
solet extorquet. In his mutare pro¬
positu sepe nõ cͥminis ẽ s uirtutis.
⁊a ut affabilis doceamur teseus
unico filio suo nõ fuiss orbatus Si
uoluiss mutare ꝓpositu. Et phebus
Nuina cõceperat exul accli religiõe
ad meti nõ pauuł armẽta. si ei uo¬
tuz quo se stigis ĩt̾posito sacramẽto

Expanded text:
ipsius excusatio, qua apud se non fuisse est et non, sed ipsius excusatio, qua apud se non fuisse est et non, sed est tantum commemorat, et se levitate non usum protestatur? Si non potuit ille, Domino promisit quis sapiens secure quod ex facilitate naturae pendet, promittit, cum leviter possit ex causis quam plurimis impediri? Ad haec ex justa causa potest interdum mutare quilibet voluntatem. Dignus etenim beneficio pro tempore videtur aliquis, qui processu rerum, eodem reperitur indignus. Et interdum indignus est, qui ad frugem melioris vitae conversus, beneficium meritis etiam a manu extranea, ut vulgo dici solet, extorquet. In his mutare propositum saepe non est criminis, sed virtutis. Nam, ut a fabulis doceamur, Theseus unico filio suo non fuisset orbatus, si voluisset mutare propositum. Et Phoebus, ceperat, exsul a coeli regione, Admeti non pavisset armenta, si ei votum quo se, Stygis interposito sacramento
Abbreviated transcription (Latin):
rem puellaruz ⁊ ĩpudicuz ĩstrues ama¬
torez. ait. Promigas facito. quid eĩz
pronutteͣ ledit. Pollicitis diues qͥli¬
bet ẽẽ pot̃. At phylosophus nũꝙͣ aut
rarissime ⁊ħ ex iusta causa asẜit con¬
ducibile. Si eĩ ꝓmissionis ĩplende
bñficii producat efftm ꝓmissor nõ
gr̃a depmisso s de medatio ꝯtrabit
macula. Q̃ si exĩt̾uallo ꝓmissi fi¬
te ĩpleu̾it lib̾alitatis decor ⁊ bñsicii
spẽs ip̃a fuscatur eo ꝙ qui distulit ĩ¬
teri uisus ẽ noluisse. Unde u̾sificatõ
eg̾gus. Denigrat mitu dãtis moã
rsar data rapti mu̾a pł landis. pl¬
q fauoris hñt. Pret̾ca quis d̾futõ
certus ẽ. ut sciat se qnq posse ĩpłe
ꝙ differt. Nõne cõsciliarius u̾tatis
assertor fidei ełctõis uas toctore gẽ¬
tiu loquor fideliu aĩos qͦs aduẽtus
sui expectatõe suspẽderat frustrauit
adesitero suo. Quid  aliud agit illa

Expanded text:
rem puellarum et impudicum instruens amarem puellarum et impudicum instruens amatorem, ait: Promittas facito, quid enim promittere laedit? Pollicitis dives quilibet esse potest. At philosophus nunquam, aut rarissime, et hoc ex justa causa asserit conducibile. Si enim promissionis implendae beneficii producat effectum, promissor non gratiam de promisso, sed de mendacio contrahit maculam. Quod si ex intervallo promissi fidem impleverit, liberalitatis decor, et beneficii species ipsa fuscatur, eo quod qui distulit, interim visus est noluisse. Unde versificator egregius: Denigrat meritum dantis mora, nam data raptim Munera, plus laudis, plusque favoris habent. Praeterea quis de futuro certus est, ut sciat se quandoque posse implere quod differt? Nonne consiliarius veritatis, assertor fidei, electionis vas Doctorem gentium loquor fidelium animos, quos adventus sui exspectatione suspenderat, frustravit a desiderio suo? Quid aliud agit illa
Abbreviated transcription (Latin):
aliis ĩ uidet cibuz ⁊ ĩquo alioꝵ sb̾ue̾it
ĩ opic se fraude ꝑpeti suspicatur. Sic
fortunatus sibi int̾du sb̾tiahi putat
quicꝗd quocũq titulo cõfert ĩ alium.
teste crasso qui ut dr milite dissimu¬
lante eo ꝙ solus aut p̾cet̾is ap̃ pãthos
auru sicierat. auru bibit. Inguria
quo sepe romanu ex arinauit et
fregit excitu ip̃ius quoq urbis con¬
cussit magestate nũc dãs pła pro¬
mittẽs ĩterdu płiora. S ħ libeꝵ est
his ⁊ sepe cõducit qui aliqua dona¬
re cõsuerũt. Alioqͥn ꝓmissio gr̃e cõ¬
ciliande nõ ꝓficit s qͣi deceptio frau¬
dulc̃ta illa q̃ eẽ uidetur plerũq ex¬
tinguit. Tanto qͥdez ualidius quo ẽ
prudentiori ⁊ guion uixo negoci ge¬
ritur. Simplicitas nãq cͥcumueniẽ¬
tiu ĩ sidiis latius patet. ⁊ facilius suꝑ¬
plantat. Uñ ille qui nõ urbe s. orbẽ
lasciuis ĩpleuit amorib sollicitato¬

Expanded text:
aliis invidet cibum; et in quo aliorum subvenitur aliis invidet cibum; et in quo aliorum subvenitur inopiae, se fraudem perpeti suspicatur. Sic fortunatus sibi interdum subtrahi putat, quidquid quocunque titulo confertur in alium, teste Crasso, qui, ut dicitur, milite dissimulante, eo quod solus, aut prae caeteris apud Parthos aurum sitierat, aurum bibit. Jugurtha quoque saepe Romanum exarmaviexercitum, ipsius quoque urbis concussit majestatem, nunc dans plura, promittens interdum plurima. Sed hoc liberum est his, et saepe conducit, qui aliqua donare consueverunt. Alioquin promisso gratiae conciliandae non proficit, sed quasi deceptio fraudulenta, illam quae esse videtur plerumque exstinguit. Tanto quidem validius, quo cum prudentiori et graviori viro negotium geritur. Simplicitas namque circumvenientium insidiis latius patet, et facilius supplantatur. Unde ille qui non urbem, sed orbem lascivis implevit amoribus, sollicitato
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ reus imꝑatone mazestatis apubli¬
canis uiste pot̾it ꝯp̃henoi. Uleru qr
frustra iacitur rete añ oculqs pẽnato¬
ru tociꝰ calũpnie laquei dissoluũt᷑
duz ꝓlato nũmismate cẽsus suã cui¬
q censuit restituẽda ut suo uire dͥ¬
blandiciaru laqueo sic cuadãt cũ
eq alius nõ p̾uideat/ alius q̃ p̾uisos
nequeat de clinare. Unu tn certu ẽ
illis qui huic uncio dediti sũt ñ mag̾
placere uͥtute ꝙͣ illos bene olere qui
ꝗ promissariis ⁊ q ꝓmittͣc ñ expediat¬
tone uis magna cõsistit si om¬
missis ꝓpͥis aliena comoda curare i¬
dearis de tuo nũꝙͣ aut raro: semꝑ aut
sepe loq̃us de illiꝰ quẽ aucupans enio¬
lumẽto. Pret̾ea manuz contine ne
siquid ⁊̃ ĩiuto ĩgerat᷑ accipias. dur in¬
flnar iordanis inq eius qui dũ omĩs
cupit sibi quoq om̃ia de uire putat
cõpetere. Esuriẽs gula ĩsaciabilium
quorĩda ãialiu donoc saciet cõem

Expanded text:
licanis juste poterit comprehendi. Verum quia frustra jacitur rete ante oculos pennatorum, totius calumniae laquei dissolvuntur, dum prolato numismate census, suam cuique censuit restituendam esse blanditiarum laqueos sic evadant, cum eos alius non praevideat, alius etiam praevisos nequeat declinare. Unum tamen certum est, illis, qui huic vitio dediti sunt, non magis placere virtutem, quam illos bene olere, qui  promittere non expediatae vis magna consistit, si, omissis propriis, aliena commoda curare videaris, de tuo nunquam aut raro, semper aut saepe loquens de illius, quem aucuparis emolumento. Praeterea manum contine, ne, si quid etiam invito ingeratur, accipias, dum influat Jordanis in os ejus, qui dum omnia cupit, sibi quoque omnia de jure putat competere. Esuriens gula insatiabilium quorumdam animalium, donec satietur, communem
Abbreviated transcription (Latin):
gͦ ꝓmictit debitor ẽ. ⁊ u̾itatis igẽte
suĩa spõnõis fide cõpellit̾ adimplere.
Porro t̾y neccitas extorquet grãm
minuit. Uñ illd̃ philosophicu ꝙ p̾
misi. Promitte ne festines ne cum
uolueris nõ possis. aut nolis exiusta
cã cũ possis. aut cũ efec̾is gr̃a ꝑdas
aut minuas.co ꝙ te añ illa q̃ auas
ĩ u̾bo oris tui. fit tñ ut ñ m̃o licitum
sit ꝓmitteͣ. s et cõducibile. Et ut ali¬
oru ad p̾sens taceãt᷑ exͣ paraclitur

Expanded text:
mittit, debitor est, et veritatis urgente sententia, sponsionis fidem compellitur adimplere. Porro quod necessitas extorquet, gratiam minuit. Unde illud philosophicum quod praemisi: « Promittere ne festines, ne cum volueris non possis, aut nolis ex justa causa cum possis, aut cum effeceris gratiam perdas, aut minuas; eo quod te ante illaqueaveris in verbo oris tui. » Fit tamen ut non modo licitum sit promittere, sed et conducibile. Et ut aliorum ad praesens taceantur exempla, Paracletum
Abbreviated transcription (Latin):
est uita hoĩs suꝑ t̾rar ubi qͥsq sui obli¬
tus ꝑsonaz exprunit alienaz. Gr forte
co ꝓph̾x tẽdit oraculu: ut eq quos nõ¬
dum t̾ra absorbuit doceat iugit̾ mili¬
tare. Ma qͥ captiui uicior ĩpulsu tra¬
hũtur ad penqr sic̃ bos ĩ molãdus ad
iuictimar ab eũtes post cõcupĩas suas.
⁊ si corpore uideat inh̾itare supficie
t̾re. iiii tñ absorti sũt ⁊ descẽdũt in
ĩfernu uiuẽtes. Et si aliu oronis se¬
scuit aliqͥd ĩcelo ẽẽ ⁊ id du taxat af¬
fectant animo ꝙ c̾nitur suꝑ terram.
Idis quoq milicia uigis ĩdicit᷑ qͥbus
ut ad fabulas redeamus ñ ũda tãtali
titii uultur rota yxionis bellidu ur¬
na saxĩ sisiphide c̃ du uolu̾tas mũ

Expanded text:
 sui oblitus, personam exprimit alienam. Sed forte eo prophetae rendit oracutum, ut eos quos nondum terra absorbuit, doceat jugiter militare. Nam qui captivi vitiorum impulsu trahuntur ad poenam, sicut bos immolandus ad victimam, abeuntes post concupiscentias suas, etsi corpore videantur inhabitare superficiem terrae, vivi tamen absorpti sunt, et descendunt in infernum viventes. Et, si alium orationis sesciunt aliquid in coelo esse, et id duntaxat affectant animo, quod cernitur super terram. His quoque militia jugis indicitur, quibus, ut ad fabulas redeamus, nec unda Tantali, Tytii vultur, rota Ixionis, Belidum urna, saxum Sisyphi deest, dum voluntas mu
Abbreviated transcription (Latin):
gine missi sũt. Dñ marte siui libͥe
preside aureo clippeo ob ĩsigne uic¬
tona: honoraret. eẽtq: ꝓcul dubio
tuc roma diẽ ultimuz habitura. Si
hãnibal ꝙ̃ ad mou uinc̾e sic ⁊ uic¬
tona uti icuet. In uindicta istorũ
asenatu missus est scipio affricanꝰ
qui apireneis mõtib ad colupnas
herculis ⁊ occeanu usq tãta feli¬
citate prouicia recupauit ãmissar
ut uix sciat cicius an faciliꝰ uicerit.
¶ui ⁊̃ captiuqs pueros ⁊ puellas eg̾¬
gie pulchritudinis restituit barbãis
ei hanibal cessent ⁊ inanifestã uic¬
toria nota ĩ puppi p̃toria laurus pol¬
lic̾etur sc̃ptor belli punici titus li¬
uius refert. Cet̾m in tãti tͥumphi
glia qͥd illo ciue modestiꝰ qͥse itãto
successu nec dnm n uictore ab
aliquo nͥ ab hanibale paucisq cõ¬
plicib q̃ eqͣs cõditões pacis rupto
federe frandulẽter ab ieçerat. passꝰ
ẽ salutan. Eos quoq qͥ castigati

Expanded text:
e praesidem aureo clypeo, ob insignem victoriam, honoraret, essetque procul dubio tunc Roma diem ultimum habitura, si Hannibal quemadmodum vincere, sic et victoria uti sciret. In vindictam istorum a senatu missus est Scipio Africanus, qui a Pyreneis montibus ad columnas Herculis et Oceanum usque tanta felicitate provinciam recupaverit amissam, ut vix sciatur, citius an facilius vicerit. Qui etiam captivos pueros et puellas egregiae pulchritudinis, restituit barbaris,ei Hannibal cesserit, et manifestam victoriam nota in puppi praetoria laurus polliceretur, scriptor belli Punici Titus Livius refert. Caeterum in tanti triumphi gloria, quid illo cive modestius, qui se in tanto successu, nec dominum, nec victorem, ab aliquo, nisi ab Hannibale, paucisque complicibus, qui aequas conditiones pacis, rupto foedere, fraudulenter abjecerant, passus est salutari? Eos quoque, qui castigati
Abbreviated transcription (Latin):
in mansoleuz regu recipit. Ibiq: no¬
bilissimis ex more ĩ ducta cultibus
odonb cõqͥsitis solioq diuitus usqqͣ¬
q referto se iux̃ suu collocauit anto¬
niuz ⁊ mamllis uenisq suis appoñs
aspides sic morte qi sõpno resoluta
est Psilli siquide augusti mãdato
adhibiti qͥ malicia uenei solẽt lin¬
guis educere eo ꝙ sero uocati ẽẽ nt
ope ferre nõ ualluenit. Digna qui¬
adem sic pire meretux uenenosa nata
mores corrũpere nobiliu q uuror pu¬
dicicia expugnare. Profecto aurea
miẜtibilis sibi forte tragicu. S ro
cõgressu mãsit ĩuictus. Uerũtri isci¬
pione affricano aliqͥd ñ iferius ĩuẽi¬
tur qͥ pꝰ singłare: de hanibale uicto¬
na singłaris cõtinẽtie ĩsigne p̾cõiu

Expanded text:
in Mausoleum regum recepit, ibique nobilissimis ex more induta cultibus, odoribus conquisitis, solioque divitiis usquequaque referto, se juxta suum collocavit Antonium, et mamillis venisque suis apponens aspides, sic morte quasi somno resoluta est. Psylli siquidem, Augusti mandato adhibiti, qui malitiam veneni solent linguis educere, eo quod sero vocati essent, opem ferre non valuerunt. Digna quidem sic perire meretrix venenosa, nata mores corrumpere, nobiliumque virorum pudicitiam expugnare. Profecto antea miserabilis sibi sorte tragicum, sed Rocongressu, mansit invictus. Verumtamen in Scipione Africano aliquid non inferius invenitur, qui post singularem de Hannibale victoriam, singularis continentiae insigne praeconi
Abbreviated transcription (Latin):
bat. Porro cu ad sollicitãdu augu¬
stuz muliebris pudicicie audacia ac¬
cesissz spe sua  frustrata amorez honc¬
statis reputauit ĩuina castitatis no¬
men dedit suꝑbie belluzq credidit in¬
dicẽdu ei que uilio cesare exꝑta fuͣt¬

Expanded text:
bat. Porro cum ad sollicitandum Augustum muliebris impudicitiae audacia accessisset, spe sua frustrata, amorem honestatis reputavit injuriam, castitati nomen dedit superbiae, bellumque credidit indicendum ei, quem Julio Caesare experta fu
Abbreviated transcription (Latin):
tune ludo tnfferũtur eiciendi ĩtene¬
bras ext̾iores uͥ ent flerus astritor
dentiu ⁊ q ab aqͥs niuiu q̃s sãctus
Iob cõmemorat ad calorez nimiz
minime tnͣseut. Bene cũ illis agitur
qui suqs expectãt elisiq quos p̾sẽtia
sua iusticie sol uerus illustrat. S qͥd
est ꝙ elisiꝙͣ cãpq anuitabiliu reru
septis u̾bis excludo. Certe ꝓparte ĩ¬
clusi sunt patẽtes ĩ latitudine bona¬
ru mẽtiu qͥbus apr̃e luminu da¬
tuz est. ut ĩ noticia ⁊ amore bõi toto
sui agitatu u̾sant. Nñ ethicus. ĩ qͥe¬
to extra se ĩcpta bt̃itudine ĩ qͥrẽti.
ꝙ q̃ris uͥq est. Est ĩ lubris aĩus. site
nõ deficit equus Quod mudus¬
⁊pcedẽtiu patru. ⁊ uͥtutis cultores
ĩspectores sũt theatri huius.
andus igitur suq ht clisiq so¬
le q suu ⁊ sua sidera nouit . iͥ¬
tus siquide solans qͥoa raduis ẽ a fõ¬
te clantatis om̃ib datus ĩ usui ⁊ qͥ

Expanded text:
iciendi in tenebras exteriores, ubi erit fletus et stridor dentium , et qui ab aquis nivium, quas sanctus Job commemorat , ad calorem nimium minime transeunt. Bene cum illis agitur, qui suos exspectant Elysios, quos praesentia sua justitiae sol verus illustrat. Sed quid est, quod Elysios campos a mutabilium rerum septis verbis excludo? Certe pro parte inclusi sunt, patentes in latitudine bonarum mentium; quibus a Patre luminum datum est, ut in notitia et amore boni, toto sui agitatu versentur. Unde ethicus inquieto extra se ineptam beatitudinem inquirenti: Quod quaeris ubique est, Est Ulubris, animus si te non deficit aequusaecedentium Patrum, et virtutis cultores inspectores sunt theatri hujus. Mundus igitur suos habet Elysios, solemque suum et sua sidera novit. Virtus siquidem solaris quidam radius est, a fonte claritatis omnibus datus in usum, et qui
Abbreviated transcription (Latin):
nũc tͣnsfuga uił cũ duce pͥnato terras
atqz cquora lustrat. Si eiz ꝑsonas q̃
sibi assueuerũt sibiq faciunt dcretu
fortune dissociet fit plerũq ut utraq¬
⁊ qͣi exclusa rõe officii dep̾ciat᷑. Eracta
sunt lonccinia cleopatre/ exquo nec
uiliu ĩuenit nͨ antoniur. Equidem
orbis uictorez cesarez donis flexit ⁊
nocinii cius sollicitudiner poẽta expri¬
mens ad iccit.Uultus ad est p̾cib fa¬
cies q ĩcesta ꝑ orat. Cu nõ ulius
mani ĩꝑatoris cõuigio fu̾at głata pͥn¬
ter Mec frustra cũ ad õĩa paratũ ĩne¬
niss antoniu putabat ẽiz ad cesare

Expanded text:
nunc, transfuga vilis, Cunt duce privato, terras atque aequora lustrat. Si enim personas, quae sibi assueverunt, sibique faciunt, decretum fortunae dissociet, fit plerumque, ut utraqi exclusa ratione officii depretiatur. Fracta sunt lenocinia Cleopatrae, ex quo nec Julium invenit, nec Antonium. Equidem orbis victorem Caesarem donis flexit, enocinii ejus sollicitudinem poeta exprimens, adjicit: Vultus adest precibus, faciesque incesta perorat. Cum vero Juliusmani imperatoris conjugio fuerat gloriata, prinvitutem. Nec frustra, cum ad omnia paratum invenisset Antonium. Putabat enim ad Caesare
Abbreviated transcription (Latin):
illustrãtes tpͣa sua p̃ambuli coetancor
suorur ĩ id iusticie ⁊ u̾itatis ꝙ disposi¬
tione diuina illurx̾at eis. Sic quoq
molestias  depellẽdas sua sidera defue¬
runt. Uin quide uͥtutis titulo nobi¬
les magnoꝵ q opu fulgẽtes ĩ signib
quoꝵ exẽplis ad cultu iusticie semꝑ
alii ꝓmoueant᷑. Nõne abel ĩ nocẽci¬
amiꝰ docuit enoch mũditia actionis.
Quid de lõganimitate spei ⁊ opis nõ
hũit noc : quid de obed̾ia fideliter im¬
plẽoa defuit abrabx. ¶saac ꝯiugu
castimõia istruit ⁊ Iacob laboris
tolleraciar ondit. Ioseph ꝑncidas
fratres boni retributõe remunerat

Expanded text:
strantes tempora sua, praeambuli coaetaneorum suorum in id justitiae et veritatis, quod dispositione divina illuxerat eis. Sic quoquemolestias depellendas, sua sidera defuerunt, viri quidem virtutis titulo nobiles, magnorumque operum fulgentes insignibus, quorum exemplis ad cultum justitiae semper alii provehantur. Nonne Abel innocentiam docuit, Enoch munditiam actionis? Quid de longanimitate spei et operis non habuit Noe? Quid de obedientia fideliter implenda defuit Abrahae? Isaac conjugii castimoniam instruit, et Jacob laboris tolerantiam ostendit. Joseph parricidas fratres boni retributione remunerat
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ se totu exciratc̃e inimica de uenu¬
stet. Quod sibi ꝑsone coaptãt᷑ ⁊ de¬
Eru ĩ ħ̾ fortune ludibrio ꝑsone
sibi ĩuice coaptãt᷑ ⁊ si altrisecꝰ
duitant tocius actus facios ĩ mutatur.

Expanded text:
 se totum exercitatione mimica devenustet. CAP. X. Quod sibi personae coaptantur, et deCaeterum in hoc fortunae ludibrio, personae sibi invicem coaptantur, et si altrinsecus divertant, totius
Abbreviated transcription (Latin):
habest si sit pnidentia ẜ nq te faci¬
mus fortuna deaz celoq: locamus.
ato quoq l uer nõ agnouiss de¬
u gẽtiu q supstitõib ab erraret ĩ
libia tñ iouis quẽ colebat cõtẽpsit
oracula se ad ea q̃ sibi gerẽda erãt
suffice abitratus. Et qͥde ⁊̃ ip̃a yma¬
ꝗo uͥtutis suar quada ht uenustatis
teconsq claritater ut quicqd ĩea
c̾nitur eius merito uenustu creda¬

Expanded text:
facimus, fortuna, deam, coeloque locamus. Cato quoque, licet verum non agnovisset Deum, gentiumque superstitionibus aberraret, in Lybia tamen Jovis, quem colebat, contempsit oracula, se ad ea quae sibi gerenda erant, sufficere arbitratus. Et quidem etiam ipsa imago virtutis, suam quamdam habet venustatis decorisque claritatem, ut quidquid in ea cernitur
Abbreviated transcription (Latin):
illi expectabant ⁊ desideraba̾t ĩplen¬
da. Sit gͦ uen̾abilis ymago uͥtutis
du sinc fłde ⁊ dillectõe suba uͥtutis ẽẽ
nõ possit. Et ut ĩ uẽiat᷑ ĩnobis. qui
nulł u̾ͥtutis ymagine teneat. Quis
eni uͥtute amplectit᷑ ip̃a. Quis ⁊
umbras u̾ͥtutu ĩ duit qͥbus uidenꝰ
floruisse gẽtiles l eis sb̾ tracto xp̃o¬
u̾e bt̃ituoinis nõ app̃hx̃derit fructu.
Quis te nustodis diligẽtia frõtonis
gͣuitate ꝯtinc̃tia socratis fabricii fi¬
dem ĩnocẽcia nume pudicicia scipi¬
oms lõganimitater ulixis catonis
parcitater titi pietate imitat᷑. Quis
ñ cu ad mirõne uenerat᷑. Probitas
siquide laudat᷑ ⁊ alget. Porro p̾dc̃ti
⁊ cȯsiłes magni qͥde ⁊ laudabiles iuri

Expanded text:
rabant implenda. Sit ergo venerabilis imago virtutis, dum sine fide et dilectione substantia virtutis esse non possit. Et utinam inveniatur in nobis, qui vel virtutis imaginem teneat! Quis enim virtutem amplectitur ipsam? Quis etiam umbras virtutum induit, quibus videmus floruisse gentiles, licet eis subtracto titudinis non apprehenderint fructum? Quis Themistoclis diligentiam, Frontonis gravitatem, continentiam Socratis, Fabricii fidem, innocentiam Numae, pudicitiam Scipionis, longanimitatem Ulyxis, Catonis parcitatem, Titi pietatem imitatur? Quis non cum admiratione veneratur? Probitas siquidem laudatur, et alget. Porro praedicti, et consimiles magni quidem et laudabiles viri
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ qͥda tpĩs nr̃i scͥptor eg̾gius ĩfid̾liu
tñ u̾bis elegãter exp̃sit. ARidiculos
hoĩu u̾sat sors ceca labores. secła
nr̃a iocus ludibriu q deis. Huius
ita q tã ĩmẽse tã mirabilis ⁊ ĩ ẽnar¬
rabilis tragedie uł comedie thea¬
tru quo pagi possit ei mirabiłr co¬
equatur. Tanta est arca eius ꝙͣtꝰ
⁊ orbis. Difficilimu ẽ ut qsꝙͣ ad¬
mittat᷑ ex clusus uł emittat᷑ ĩ clusus
du carnis gerit luteu ĩdumentu
Eam quippe tãta sb̾tilitate neccẽe
est exui ut ꝑforamẽ acus possit ni¬
ne oĩ attritione tnͣsir Alioqu ⁊̃ teg̾
nemo egredit᷑. forte ĩo qr capace
hanc area stix nouies int̾fusa co¬
hercet.Uidi ĩquit eccłastes cũcta

Expanded text:
 quidam temporis nostri scriptor egregius, infidelium tamen verbis, eleganter expressit: Ridiculos hominum versat sors caeca labores, Saecula nostra jocus, ludibriumque deis. Hujus itaque tam immensae, tam mirabilis et inenarrabilis tragoediae vel comoediae theatrum, quo peragi possit, ei mirabiliter coaequatur. Tanta est area ejus, quantus et orbis. Difficillimum est ut quisquam admittatur exclusus, vel emittatur inclusus, dum carnis gerit luteum indumentum. Eam quippe tanta subtilitate necesse est exui, ut per foramen acus possit sine omni attritione transiri. Alioquin integer nemo egreditur; forte ideo, quia capacem hanc aream « Styx novies interfusa coercet.
Abbreviated transcription (Latin):
losophye testimoĩo unicuiq ꝯtͣigat
⁊ fidelis aĩa cui u̾e ht̃itudins gaudia
differũtur cũ ĩferiori irriguo unguũ
suꝑiꝰ petit. Ut gͦ gẽtiliu figm̃tis piũ¬
. accomodemus audicu reꝵ õiu tragi¬
cus finis ẽ. aut si nom̃ comedie gͣtio¬
sius ẽ nõ duco cõtẽtõis fune du
costet ĩter nos ꝙ tere totus mundus

Expanded text:
stimonio, unicuique contingat et fidelis anima, cui verae beatitudinis gaudia differuntur, cum inferiori irriguo, irriguum superius petit. Ut ergo gentilium figmentis pium accommodemus auditum, rerum omnium tragicus finis est. Aut si nomen comoediae gratiosius est, non duco contentionis funem, dum constet inter nos, quod fere totus
Abbreviated transcription (Latin):
nu ⁊ cythara ⁊ gaudet ad sonitũ
organi Ducut ĩbonis dies suos ⁊
ĩpucto ad ĩferna descẽout. Dͥs leti¬
cie p̃cedẽtis exitus pot eẽ amarior.
aut felicis uie ĩfelicior finis. Mec
est eiz uia illor qͥ ĩ labore hoiuz nõ
sunt n cũ hõib flagellãtur. Aciq
deiecit cos cõsciliuz dñi duz alleua
rẽtur. Ei si quide ħ pocius ascͥbẽda
sũt oĩa ꝙͣ fortune q̃ aut ab ip̃o est
ant qd mag̃ reor õmo nõ ẽ. Iut nã¬
qr ethicus. Noli fortuna q̃ nõ est
dicere ceca. Iomerus quoq ĩ il¬
lo celeberrime ꝑfectõis oꝑe dedig̃tꝰ
est nosse fortuna adeo quioẽ ut
ĩnulla ꝑte tãti carminis noĩet᷑ au¬
luit cĩ soli deo quẽ moipaz noĩau̾
uniu̾sa regẽoa cõmitte ꝙͣ ut aliqͥd
ascrberet temitati fortune. Quam
utiq sic cõstat mime ẽẽ da sic̃ cer¬
tu est dici ⁊ pĩgi ceca. Erustra gͦ
cecitas eius arguit᷑ q̃ ĩ nat᷑a rex mn

Expanded text:
audent ad sonitum organi. Ducunt in bonis dies suos, et in puncto ad inferna descendunt . Quis laetitiae praecedentis exitus potest esse amarior, aut felicis viae infelicior finis? Haec est enim via illorum, qui in labore hominum non sunt, neque cum hominibus flagellabuntur . Utique dejecit eos c potius ascribenda sunt omnia, quam fortunae, quae aut ab ipso, aut, quod magis reor, omnino non est. Ait namque ethicus: Noli fortunam, quae non est, dicere caecam. Homerus quoque in illo celeberrimae perfectionis opere dedignatus est nosse fortunam, adeo quidem ut in nulla parte tanti carminis nominetur. Malui. enim soli Deo, quem Morphan nominavit, universa regenda committere, quam ut aliquid ascriberet temeritati fortunae, quam utique sic constat minime esse deam, sicut certum est, dici et pingi caecam. Frustra ergo caecitas eju
Abbreviated transcription (Latin):
Duz eĩz: pax ab ẽ filiis adaz qui adla¬
borez nati sut parati ad flagella/ cõ¬
cepti ĩ pocc̃is editi ĩ labore / nõta eũ¬
tes ꝙͣ currẽtes ad mortez qua nichi
tͥstius est necc̾a ẽ paciẽtia utilis cõ¬
solatio q̃ de oleo leticie ⁊ cõscĩa ⁊ de
ĩ mẽsitate clemẽtie dei p̃destinatos
ad uita spe futoꝵ fouet ⁊ roborat.
Ocustq hõĩu ĩquit btus iob huãi
gnis calamitates ĩse expͥmẽs / quare
posiusti me ꝯͣriu tibi/ ⁊ fcũs su michi

Expanded text:
Dum enim pax abest filiis Adam, qui ad laborem nati sunt, parati ad flagella concepti in peccatis, editi in labore, non tam euntes quam currentes ad mortem, qua nihil tristius est, necessaria est patientia, utilis cosolatio, quae de oleo laetitiae in conscientia et de immensitate clementiae Dei, praedestinatos ad vitam, spe futurorum fovet et roborat. O custos hominum, inquit beatus Job, humani generis calamitates in se exprimens, quare posuisti me contrarium tibi,
Abbreviated transcription (Latin):
qua omĩa ꝑ qͣmoĩa ⁊ ĩqua sũt omnia
⁊ sine q̃ factu ẽ / aut subsistere potest¬
nich. Qd̃ ergo aliqͥd fortune uide¬
mur ascribere ei nequaꝙͣ p̾iudicat
G qr nobis ad hoies ẜmo est hoĩu
u̾bis utimur. pĩgni ut p̃diximꝰ mi¬
nerua agẽtes desingłis de nlło sub¬
tile reddẽtes rõne. Quod si h ip̃m̃
pacic̃ter ad mutitur ca q̃ aphyloso

Expanded text:
mnia, et in qua sunt omnia, et sine qua factum est, aut subsistere, nihil potest. Quod ergo aliquid fortunae videmur ascribere, ei nequaquam praejudicat. Sed quia nobis ad homines sermo est, hominum verbis utimur, pingui, ut praediximus, Minerva agentes de singulis, de nullo subtilem reddentes rationem. Quod si hoc ipsum p
Abbreviated transcription (Latin):
thore cõsul. Si uolet ħ cade fier
de cõsule rethor. In eo q uita hoiu
tragedie ꝙͣ comedie uidet᷑ eẽ siłior
⁊ ꝙ om̃iu ferre tͥstis est exitus dum
omĩa mũdi dulcia ꝙͣtacũq fuennt¬
⁊ ramarescũt ⁊ extrenia gaudii luctus
occupat. Quãtulibet i uiis suis mi¬
qui floreant ⁊ prosꝑoru cõcursu ma¬
urẽtur eis ad nutu fortuna ẜuiar
sbutet ĩ fine gͥssus eor ⁊tãde amara
Iob. impii uiuũt sb̾leuati sũt cõfor¬
tatiq diuitiis. Semen coru pera¬
net cora eis ꝓpĩquoꝵ tiuba ⁊ nepo¬
tum ĩ cõspetu cori. Nomꝰ eoꝵ sccu¬
re sũt ⁊ pacate ⁊ ñ ẽ uͥga dei sr̃ illos.
Pos coni cõcepit ⁊ n abortiuit uacꝰ

Expanded text:
fiet de consule rhetor. In eoque vita hominum tragoediae quam comoediae videtur esse similior, quod omnium fere tristis est exitus, dum omnia mundi dulcia quantacunque fuerint amarescunt, et extrema gaudii luctus occupat . Quantumlibet in viis suis iniqui floreant, et prosperorum concursu inaurentur, eis ad nutum fortuna serviat, subvertet in fine gressus eorum, et tandem amara is: Impii vivunt, et sublevati sunt, confortatique divitiis. Semen eorum permanet coram eis, et propinquior turba nepotum in conspectu eorum. Domus eorum securae sunt et pacatae, et non est virga Dei super illos. Bos eorum concepit
Abbreviated transcription (Latin):
toriu est. facies siquidẽ meretͥcis fc̃ta
est ei nͣ ꝙ̾cũq uiciu erubescit duz lu¬
cri tendit ad questu. Uetꝰ q̃rela est sa¬
pic̃tis ĩdignu amicicie lugr̃tis occa¬
sum. Illud̃ amicicie qͦudra uen̾abile¬
nomen. Prestat ⁊ inquestu ꝓmẽtͥce
sedet. Quod exco cõstat ꝙ si ẽẽt uti¬
ĩtãto etatu lapsu ĩ tãta młtitudine
⁊ differẽtia psonar uix ut ait leluis
tria ĩ ueniunt᷑ aut .iiii. patria ĩ amõc

Expanded text:
torium est. Facies siquidem meretricis facta torium est. Facies siquidem meretricis facta est ei, nec quodcunque vitium erubescit, dum lucri tendit ad quaestum. Vetus querela est sapientis, indignum amicitiae lugentis occasum: Illud amicitiae quondam venerabilnomen Prostat, et in quaestu pro meretrice sedet. Quod ex eo constat, quod si cesset utiin tanto aetatum lapsu, in tanta multitudine et differentia personarum, vix, ut ait Laelius, t
Abbreviated transcription (Latin):
succẽsa crebre usitatõis refrigeno
tẽperes/ ⁊ auaricie iuge̾ esuriẽ freq̾ti
refectõe ĩ gurgitauit ĩ qͥntur decimu
diez uł̃ ut aliis placet ĩquadragessũr:
suspẽoat esune: oblator q cibor co¬
pia aspnãtur una satu̾itate cõtẽte
Sane loge alia cõditio diuitur ĩmo
eoꝵ qͥ uenalez ꝓstitiuĩt gr̃ar. aDagis
eĩz aliquatenus accedunt ad hõios qͥ
fici. Uix possũt collectã esuriem
ĩ dic quadragessemur ꝓtelare qͥu ĩ¬
dignẽtur amicis siñ auancie hiatur
obplei̾nt. Solebant antiqͥtus gr̃arur
simłacra effigiari nuda co ꝙ soliditas
anucicie ⁊u̾itas fidei sinc qua nec gr̃e
quide nomẽ sb̾sistit ulło simulationis
fuco ualeat obũbran. S: iam cum ad
hõĩes uẽtuz sit qͥ nõ amicos s se ip̃os in
singulis amãt młtiplicatis sucꝰ ut pla¬
ceat necc̃̾ius est. apud istq en gr̃a
qr gratis nõ ẽ iaz nõ gr̃a s̃ lucri in esca¬

Expanded text:
succensam, crebrae visitationis refrigerio succensam, crebrae visitationis refrigerio temperes, et avaritiae jugem esuriem freqrefectione ingurgitaverint, in quintum decimum diem, vel, ut aliis placet, in quadragesimum suspendant esuriem, oblatorumque ciborum copiam aspernentur, una saturitate contentae. Sane longe alia conditio divitum, imo eorum qui venalem prostituunt gratiam. Magis enim aliquatenus accedunt ad homines, qfici. Vix possunt collectam esuriem in diem quadragesimum protelare. quin indignentur amicis, si non avaritiae hiatum oppleverint. Solebant antiquitus Gratiarum simulacra effigiari nuda, eo quod soliditas amicitiae, et veritas fidei, sine qua nec gratiae quidem nomen subsistit, nullo simulationis fuco valeat obumbrari. Sed jam cum ad homines ventum sit, qui non amicos, sed se ipsos in singulis amant, multiplicitatis fucus ut placeat necessarius est. Apud istos enim gratia, quia gratis non est, jam non gratia, sed lucri inesca
Abbreviated transcription (Latin):
domus eius. Pec in adsectar bere¬
ticonis. cẽscãtur pcipuẽ refferẽ ot ab
adulonis france n aliena sut. Si gͦ
ad fores domus eiꝰ nõ l accedẽ ⁊re¬
quio admitteo⁊ ẽ ĩ pcordia pectõis
landi aliis nultu aliis ubo aliis
opene uł munẽ assentãtib efficatis¬
sima ẽ adulonis raus ẽsimula¬
tione cõfianat mun̾a aut er orq̃¬
ciuluis obsequ cõtestat᷑. Si aliter
mel supta dulcius ẽẽ putas. PProba¬
tio siqͥde uẽ diloctõis est ib̾ huiꝰ tẽpe¬
statis corrptõe freq̃ntatio muneris:
Ars artiu est ñ place̾ uis freq̃nter
dato. Gi cͥalidu sis ponẽsum. Scĩs
comiter horridulu trita donare la¬
cerna alter mercurius eris ei ⁊ si
uis ãplius es apollo pheboq pulcͥor
⁊ sorore phebi. Mec est ꝙ desuffra¬
gio ip̃ius desperes ꝙ̃ muneribus pa
⁊ nͥ fu̾int ficꝙ̾tata amicicie nomen
ĩt̾imunt. frustra demunis ꝙͣtita¬
te p̃sumitur nisi aĩa cupiditatis igͦ

Expanded text:
etsi ad sectam haereticorum censeantur praecipue referenda, ab adulationis fraude non aliena sunt. Si ergo ad fores domus ejus non licet accedere, nunquid admittenda est in praecordia pectoris? landi, aliis vultu, aliis verbo, aliis opere vel munere assentantibus, efficacissima est adulationis fraus, cum simulationem confirment munera, aut ei difficilius obsequium contestatur. Si aliter mel sumpta dulcius esse putas. Probatio siquidem verae dilectionis est sub hujus tempestatis corruptione, frequentatio muneris. Ars artium est, si placere vis, frequenter dato. . . . Si calidum scis ponere sumen, Scis comitem horridulum trita donare lacerna, alter Mercurius eris ei, et si vis amplius, es Apollo: Phoeboque pulchrior, et sorore Phoebi. Nec est quod de suffragio ipsius desperes, quem muneribus paset nisi fuerint frequentata, amicitiae nomen interimunt. Frustra, de muneris quantitate praesumitur, nisi animam cupiditatis igne
Abbreviated transcription (Latin):
sic̃s ħo manet ĩspecie. Ubi sunt.
inquit uui potẽtes ab inicio sciẽtes
bellu aut qui ĩaiub celi ludunt
⁊ thesauricant sibi auru ĩ quo cõfĩ¬
ount hoĩes iũgẽtes agruz agro do¬
mu domui usq ad t̾mino loci ⁊ nõ
est finis possessionis eoꝵ: Statiq

Expanded text:
is manet in flumine. Ubi sunt, inquit, viri potentes, ab initio scientes bellum, aut qui in avibus coeli ludunt, et thesaurizant sibi aurum, in quo confidunt homines, jungentes agrum agro, domum domui, usque ad terminos loci, et non est finis
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙ oĩa que asolido u̾itatis statu roce¬
dunt uaĩtati q̃ nr̃a comedia dece¬
at subiecta sũt. Uanitati eĩ sb̾ieta
ẽ creatura ñ uolens: Licet aut nou̾e
tatio tota claudat᷑. oĩb tñ q̃nq eg̃¬

Expanded text:
u recenant, vanitati, quae nostram comoediam deceat, subjecta sunt. Vanitati enim subjecta est creatura non volens. Licet enim novemtatio tota claudatur, omnibus tamen
Abbreviated transcription (Latin):
semꝑ asseqͥtur. Sic adulator qͥ¬
dem nõ sẽꝑ decipit aut de amico
triũphat. Einc tñ suo nõ destituit᷑
si ex cõtĩgẽtib nich omiẜit. Nec
ẽi ulixes sirenũ uoces euasit. ꝙ
ei aliquid suauitatis de ẽẽt ad gr̃a.
s qr stimulis u̾itatis uoluptatis et
meretͥcãtib illecebris uanitatis so¬
lide uͥtutis opposuerat robur. Tẽꝑ¬
tator quoq phariseus ⁊ herodianꝰ
insidiator quas fraudis sue nõ ad¬
hibuit artes ut eu capet ĩymone
lingua dolosa ĩ cuiꝰ ore ñ est ĩuẽtus
es et uia dei ĩu̾itate doces/ ⁊ ñ ẽ
tibi cura de aliquo. Ueqe̾i accipi
ꝑsonas hoĩuz. Quid q̃so blandius:
s dolus quo tẽdat. ĩ iuidia quo fera¬
tur sbiecta ĩt̾rogatio patefacit. Se¬
quitur eĩzlz cẽsuz: dan cesan annõ.
Etce laqueus parat᷑ pedibus ĩ nocẽ¬
tis ⁊ ad subu̾sione eius decipulas
suas frustra tetẽdit iniquitas. Gi

Expanded text:
semper assequitur. Sic adulator qusemper assequitur. Sic adulator quidem non semper decipit, aut de amico triumphat, fine tamen suo non destituitur, si ex contingentibus nihil omiserit. Nec enim Ulyxes sirenum voces evasit, quod ei aliquid suavitatis deesset ad gratiam, sed quia stimulis voluptatis, et meretricantibus illecebris vanitatis, solidae virtutis opposuerat robur. Tentator quoque Pharisaeus, et Herodianus insidiator, quas fraudis suae non adhibuerunt artes, ut eum caperent in sermone lingua dolosa, in cujus ore non inventus es, et viam Dei in veritate doces, et non est tibi cura de aliquo, neque enim accipis personas hominum . Quid quaeso, blandius? Sed dolus quo tendat, invidia quo feratur, subjecta interrogatio patefecit. Sequitur enim: Licet censum dare Caesari, an non? Ecce laqueus paratur pedibus innocentis, et ad subversionem ejus decipulas suas frustra tetendit iniquitas. Si