comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
co quid ess deinde nicħ asfurdiꝰ it mi¬
chi amicos ꝙ̃ sẜuũ ftilati iudic̃o um
queri ingonio at scudio ueritas est q̃¬
renda non sensib heu quid me cru¬
cias/ et dolori ieo addis tediũ ꝓfessa
faciet ue non sentiam quod sentio.¬
R Mos gerendus delieato ac facidi
Itaq facile paciar. ut si langor si suꝑ¬
pliciũ si offensio afflictioq corporie᷑
mala sunt. que incõmoda stoicis ui¬
dentur honestius Ipe quoq dolor huic
oriens dici uideriq malim Et fiita
uis ingens possit ẜ uir ͭ suꝑabile uta
enim fortitudo de si deiaretur/ S cum
oppͥmi dico pacientia si ioebẽ aliquo
patĩa. Si nulla est quid exornanius
Bec gticero młta tibi p̾t̾ea diuine ꝯt̾
hoc seu incõmod seu malum in Tustu
disputacoẽs pa libroꝵ numo am¬
plexus quẽ signasse tibi lo ͫ nolui ual
enĩ miris modis/ ad id quonũc eges
hoc sectu scoicoꝵ opinionib inhũa
ac saxeis pocõra et mͥ oportumora cõ¬
sido ꝙͣnus et confidendo deffidam qr

Expanded text:
o arx est. Deinde nichil adsurdius inter michi amicos, quam sensuum fallaci iudicio verum queri: ingenio ac studio veritas est querenda, non sensibus. Heu, quid me crucias, et dolori meo addis tedium, profesfaciet, ut non sentiam quod sentio. Mos gerendus delicato ac fastidiItaque facile patiar ut, si languor, si supplicium, si offensio afflictioque corporis mala sunt, que “incommoda” Stoicis dici videntur honestius, ipse quoque dolor hinc oriens dici viderique malum, et si ita vis ingens possit, sed virtute superabile. Utque enim fortitudo desideraretur? sed eum opprimi dico patientia, si modo est aliquid patientia: si nulla est, quid exornamus Hec Cicero; multa ibi preterea divine contra hoc, seu incommoddisputationes, pari librorum numero complexus, quem signasse tibi locum volui; valet enim miris modis, ad id quo nunc egeshoc statu, Stoicorum opinionibus inhumanis ac saxeis potiora et michi opportuniora confido, quamvis et confidendo diffidam, quia
Abbreviated transcription (Latin):
fix̾at qui te in hoc uite stadiũ in duxͣ
Si de hoc fine q̃reris et de alio qͦħ
queri posses. Cito morior.
Cito nacus eras non moritur
Cito qui iam senuit ꝙ si nõ senu¬
ettis. Cessat altera ꝑs querele ꝙͣ¬
non senuisse non pocest. quiequid
morient Es incelligo seneceutem
ut uulgꝰ ãnoꝵ congeriem młcop
Cui nõn ut reliquis funs est aliꝰ
ꝙͣ mors de mic̃o discrepant uarns
sententus s ꝓ uirib senescentum
ꝓq ualitudine corporũ acq aĩõꝵ
hitu ad concordiam redigondis to
demq res huc redit ut uel mort
meusare celeritatem desinas/ ucl
mo lestias uite ꝓ lixioris q̃ de mortie
defidentes / nec mori doltis n ͨ senes
ce̾ cũ uetrũq certe ul alt̾utrum sic
nccẽ. Ampliꝰ uiu̾e̾ potertĩ.
y ͦ certe non poteras. nam si posses
puco uiue̾s s hoc dice uis nolebã
seu sperabam/ et ut est aĩmꝰ moͣrliũ
uite auidus spei credulus utbiq

Expanded text:
fixerat, qui te in hoc vite stadium induxit. fixerat, qui te in hoc vite stadium induxit. Si de hoc fine quereris, et de alio quolibet queri posses. Cito morior. Cito natus eras. Non moritur cito qui iam senuit; quod si non senueras, cessat altera pars querele, qunon senuisse non potest, quisquis moritur. Sed intelligo senectutem, ut vulgus, annorum congeriem multorum, cui non, ut reliquis, finis est alius quam mors; de initio discrepant variis sententiis, sed pro viribus senescentium, proque valitudine corporum atque animorum habitu, ad concordiam redigendis; tota denique res huc redit, ut vel mortis incusare celeritatem desinas, vel molestias vite prolixioris, que de mortis diffidentes, necere, cum utrunque certe vel alterutrum sit necesse. Amplius vivere poteram. Immo certe non poteras; nam si posses, puto viveres. Sed hoc dicere vis: “volebam” seu “sperabam”. Et ut est animus mortalium vite avidus, spei credulus, utrobique
Abbreviated transcription (Latin):
ullis debet ut birgiliꝰ ait Poe gͥ
nec pĩgnore insi usura indige̾s qđ
ultimiũ dixisse fertier Sparchanꝰ
ille uir fortis/ incognitꝰ s dignus
suo sacisface̾ ligurgi legib posset.
Morior ante diem. non ĩtel¬
ligo qͥs sit ante diem mori nͥ qd
uulgo dicit᷑ ante lucem sencum
pͥmũ illustescit. que ex̾citus eius
ꝙͣ nũc agis aĩe aptissia hora. Est
alioqͥn q̃uis oĩo ho ͫ ante suũ diem
morit᷑ cũ ille sit suus dies in quo
morit : non alius. Ante tempꝰ
morior. Neq ante tp̃s/ neq post
tempꝰ s in ꝙp̃e moriert᷑ ni sie forte
tempus accipis qͦd tu tibi nõ nat᷑a
seu fortũa prefixat/ ante illud em̃
sic non mori potes sicut n᷑ potest
illus uiue̾. Morior ante tempꝰ
Quis insi amens ante te tempꝰ
ab solui uincłis es ccutẽ relaxari
lecandũ medius fidiꝰ si ante tẽpꝰ
accidisset s nec accidit nec accidere
potuit. Suũ tempus. hent omĩa
hic t̾minꝰ manebat hic metam

Expanded text:
ullis debet, ut Virgilius ait. Pone igitur ullis debet, ut Virgilius ait. Pone igitur nec pignore, nec usura indiges; quod ultimum dixisse fertur Spartanus ille vir fortis incognitus, sed dignus suo satisfacere Lycurgi legibus posset. Morior ante diem. Non intelligo quid sit ante diem mori, nisi quod vulgo dicitur, ante lucem, seu cum primum illucescit, que exercitiis eius quam nunc agis anime aptissima hora est. alioquin quis omnino hominum ante suum diem moritur, cum ille sit suus dies, in quo moritur, non alius? Ante tempus morior. Neque ante tempus neque post tempus, sed in tempore moreris, nisi forte sic tempus accipis, quod tu, tibi, non natura seu fortuna prefixerat. Ante illud enim sic mori non potes, sicut nec post illud vivere. Morior ante tempus. Quis nisi amens queritur ante tempus absolvi vinculis et carcere relaxari? Letandum mediusfidius, si ante tempus accidisset; sed nec accidit nec accidere potuit: suum tempus habent omnia. Hic te terminus manebat, hic metam
Abbreviated transcription (Latin):
iunctus nullo unꝙͣ studio didis¬
cisses usq adeo ut archana reꝵ
nosse uolentib ad que mortali
uolo obsita acies nr̃a/ ne penete
q̃ pro fecto cupiditas natuialis
est hoĩ s uehemencõr studioso
nl morte meliꝰ putem nlq qd
breuiꝰ ad optatum feras .s Mo
y ͦ obdormis uiteq fessus ut
arbitror requiestis. Morior
Sade in eternam Reqͥem / nũc
primũ uiuẽ incipis/ Pona mors
Iniciũ est uite mꝰ¬
is qd aut̃̾ ante die morior
Ante diem nemo morit
S non om̃ib dies Ĩdem y ͦ ut exiꝰ
uates ait/ Stat sua cuiq dies ad
quam quisq cũ uenit mhechã actĩ¬
git. Et qm̃n nec redire datum nec
subsistẽ transeund est. Ante
diem morior. ⁊ Posset id uni ẽẽ
ĩnum̾ato hanc qd d habet autẽ
semꝑ dũ mortale corpꝰ ħt ullo mũ¬
tuo nullo opus est fenore domi het
ỹmo quocũq ierit secũ ħt et ut dr᷑
in manu hec unde se libecet qͦ solito
nil nature amꝑliꝰ et ml iam celestil

Expanded text:
vinctus nullo unquam studio didivinctus nullo unquam studio didicisses; usque adeo ut arcana rerum nosse volentibus, ad que mortali velo obsita acies vestra non penetrat, que profecto cupiditas naturalis est homini, sed vehementior studioso, nil morte melius putem nilque quod brevium ad optatum ferat. Morior. Immo obdormis viteque fessus ut arbitror requiescis. Morior. Vade in eternam requiem; nunc primum vivere incipis: bona mors, initium est vite. 12d, quod ante diem morior? Ante diem nemo moritur; sed non omnibus dies idem, immo ut Vates ait eximius: Stat sua cuique dies: ad quam quisque, cum venerit, metam attigit; et quoniam nec redire datum, nec subsistere, transeundum est. Ante diem morior. Posset id verum esse, in numerato habeat quod debet. Habet autem semper, dum mortale corpus habet: nullo mutuo, nullo opus est fenore, domi habet; immo quocunque ierit secum habet, ut dicitur, in manu habet, unde se liberet, quo soluto nil nature amplius, et nil iam celestius
Abbreviated transcription (Latin):
nõs quid̃ late fe licit̾q moriẽtium
ĩnumerciblia sũt exͫ sin antiqͥora
ꝓqriinuꝰ mla ocurrent qui mortẽ
modo non feraine fortiter ẜ arcessãt
ꝙ in maito catone sicut modo dexi
Marcus cicero excusat et seneca
autem laudat nõb uero neutrum
lius est ertorem excusare ꝙͣ laudaͤ
nos utrũq reicimꝰ qm̃ ut uõcatũ
Rendere et reu̾enter parẽ lauda¬
ble sici imꝑatoris in iussu cõissa
de custodia et corꝑis stacõe discere
capitasis est habenda de fectio. et
uł exilio graui uł sũmb plecẽsa
supplicõ Seiens Repeto uo alaius
suꝑior tractatus exp licuit. ax¬
rio. ymo carnis tributum na¬
ture debitũ ꝓ soluis mox futurꝰ
libes fac libens quod uł nolens
fac̾e̾s/ Et ut bene ait quid̃ morti
accesẜit. En morior. Ante
dñs presto lator accc sera ne tieube
neu eũcteris pone suspicoes non
tu tibres carior ꝙͣ illi qͥs uoeatus
ab amante diffidic ad huc forte
miraberis timuisse qd optã dũ
esset Multa ram solucus scies q̃

Expanded text:
os quidem lete feliciterque morientium innumerabilia sunt exempla; sin antiquiora perquirimus, multi occurrent qui mortem non modo ferant fortiter, sed arcessant, od in Marco Catone sicut modo diximus, Marcus Cicero excusat, Seneca autem et laudat. Nobis vero neutrum lius est errorem excusare quam laudare; nos utrunque reicimus, quoniam ut vocatum respondere et reverenter parere laudabile, sic imperatoris iniussu commissa de custodia et corporis statione discedere capitalis est habenda defectio, et vel exilio gravi vel summo plectenda supplicio. Sciens repeto ut altius superior tractatus explicuit. Morior. Immo carnis tributum nature debitum persolvis: mox futurus liber. Fac libens quod vel nolens faceres, et, ut bene ait quidam mortis accesserit. En morior. En te dominus prestolatur; accelera ne titubes, neu cuncteris; pone suspitiones: non tu es tibi carior quam illi. Quis vocatus ab amante diffidit? Adhuc forte miraberis timuisse quod optandum esset, multa iam solutus scies, que
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑs quidem etherea haus dabie celũ
tenet. Extrri pat̾am moriopo.
Quid secũdi ordis uure loqu̾ar
qllũ scridoni Bechlaem pͥus ⁊ post
Roma Illũ gallia pãnonie atq
illũ Athem̃s obstalie pariseos
hũc grreie / atq hũc hisꝑame Rci¬
puit Roma hũc axdiolanũ ⁊cẽ
unũ hũc defunccũ Africe Sardia
mox sardime ticinũ accdentis
duo luccai sydera eqͣ m̾itis mctti
aĩs uicina corꝑib. Qui stꝭ de quib
talia Illũ quid rẜonomia hunc
Patanũ. Intelligo plane singła
triecura o que nũdũ tibi depoita
s inͥ crede si in celo inhius de ponẽ¬
da est. d Ictingam tamen de huic
alios uirtutis amicos ce̾ memores
nũdum tamen ceͥ scudio tit oblicrs
Samuiii ossa pytagore, Mechapõtus
texiti ⁊ iceronẽ arpiii. ortũ rome¬

Expanded text:
celum tenet. Extra patriam mori oportet. Quid secundi ordinis viros loquar? Illum Stridoni Bethleem prius et post Roma, illum Gallia Pannonie, atque illum Athenis abstulit Parisius, hunc Grecie atque hunc Hispanie rapuit Roma, hunc Mediolanum Rome vivum, hunc defunctum Africe Sardinia, mox Sardinie Ticinum, occidentis duo lucida sidera, equa meritis, iuncta animis, vicina corporibus; qui sint de quibus Italia, illum quidem Bononia, hunc Patavium. Intelligo plane singulatrie cura esset, que nondum tibi deposita, sed, michi crede, si celo inhias, deponenda est. Attingam tamen dehinc alios virtutis amicos, celi memores, nondum tamen, celi studio, terre oblitos. Samii ossa Pythagore Metapontus texit; Cicerone
Abbreviated transcription (Latin):
est ome qd conspicis Istis te corꝑis
causegno liberauerit huc tibi adich
pat̾e non potest hoĩes eĩ sc̃ hac lege¬
gen̾ati qui mentur ellum globum̃
quem in hoc cemplo medlum uides
que t̾iti dicitur quare et tibi publiꝰ
inquit Et pns omib retinendrest
aĩmꝰ in custodia corporis nec ĩ usu
eius a quo ille est nobis datꝰ ex hoi ͫ
uica migrandũ est ne minꝰ ħuaͣ
assignatũ adeo diffugisse uideamim
Nñ non satis Citeromiana h exeusa¬
tũ arguunt Catonẽ et plane si ab
imꝑãtore t̾reno ad eu stodiã loci cuspi¬
am deputatꝰ non auderes ĩuissus te
moriere ferretq ille hoc grauiter si
contrariũ fecisses. Quid celestis pu¬
tas imꝑacor. Cui tanto plus obedienͦ
debetur ꝙͣto maior deus est hoĩe fuic
nuꝑ p̾sce uirtutis Stepħus colupnẽẜ
fide cõmistit q̃ dũ cuenicłis suffossã
latentib cremeret ac Runã mina¬
nt fugientib socns acq hortãtib
ut saluti sue descendendo consulerẽt
Tum iam ad nichil utilis mora eẽt

Expanded text:
est omne quod conspicis, istis te corporis custodiis liberaverit, huc tibi aditus patere non potest. Homines enim sgenerati, que tuerentur illum globum, quem in hoc templo medium vides, qui terra dicitur, quare et tibi, Publi, inquit, et piis omnibus retinendus est animus in custodia corporis nec iniussu eius a quo ille vobis est datus, ex hominum vita migrandum est, ne munus humanum assignatum a Deo diffugisse videamini.” An non satis Ciceroniana hec excusatum arguunt Catonem? et plane si ab Imperatore terreno, ad custodiam loci cuiuspiam deputatus, non auderes iniussus te movere, ferretque ille hoc graviter si contrarium fecisses. Quid celestis putas imperator, cui tanto plus obedientie debetur, quanto maior Deus est homine? Fuit nuper prisce virtutis Stephanus Columnensis, fide, commiserat, que dum cuniculis suffossa latentibus tremeret ac ruinam minaretur, fugientibus sociis atque hortantibus, ut saluti sue descendendo consuleret, cum iam nichil utilis mora esset,
Abbreviated transcription (Latin):
limo meh est altiꝰ in hoc desino
ame genꝰ mortis honestate pr̃
gitute uirtus nulla mors ĩgͣ¬
nat. De morte Repẽtina. u¬
morior ⁊ Paulo ante si
Recolo senuisse te dicebas mhrũ
quom Repentiã mors sem estiq̃
iuso non dłcam de luat s insamo
sesprante oculos mortẽ het mãq
lũ dm etciti salubrit̾ sic cõsultur
ampliꝰ Rite consulit᷑ senectuti

Expanded text:
l est altius, in hoc desino: omne genus mortis honestare potest virtus; virtutem nulla mors inquinat. 123 DE MORTE REPENTINA Amorior. Paulo ante, si recolo, senuisse te dicebas; mirum quomodo repentina mors seni est, qui nisi non dicam delirat, sed insanit, semper ante oculos mortem habet; namque cum omni etati salubriter sit consultum, amplius rite con
Abbreviated transcription (Latin):
sum ẽ nͥ dẽs mortales una lexte¬
neat unũ mortis imꝑiũ aliotũ
acq alio moriendi gẽn̾e diu̾sq ui
Modicũ uixi.⁊ rcuo ullus tã ͫ
uixit ut nõ sͥ modicũ uixissẽ uĩde᷑
Et est plane modicũ ꝙqͥs hic uiuit᷑
querite ubi semꝑ uiuit᷑ que et si
hic non sit tam̃ hic queret᷑.
Sixi modicũ. Quid si plus uixis¬
sis nũꝙͣ ideo nõ uixisses mocnitũ
Epacia uite huiꝰ imparia ⁊ ĩc̾t̾a¬

Expanded text:
ut omnes mortales una lex teneat; unum mortis imperium, alio tamen atque alio moriendi genere diversisqueModicum vixi. Raro ullus tantum vixit, ut non sibi modicum vixisse videretur, et est plane modicum quicquid hic vivam illam querite ubi semper vivitur, que etsi hic non sit, tamen hic queritur. Vixi modicum. Quid, si plus vixisses? nunquid ideo non vixisses modicum? spatia
Abbreviated transcription (Latin):
est. hanc tñ dulcediẽm non tñ uitẽ
breuitas ꝙͣ uiuentiũ corpor homĩb
ecipit qͥbł nulla ideo longa ẽ uĩta
noua uite consilia fluitãtes celer
siue serũ pͥncipi ͫ antecedunt
Morior dũ magna parrrem.
hoc mltis magnnis uiris fereq oĩb
accidit fallunt᷑ hoĩes cũ uł ĩ inlt̃is
tũ in morte p̾cipue quã uenturam
nemo ẽ qui nestiat dilaturã. spãt
et abesse ꝓcul fingũt sͥ ꝙͣ uicinã sꝑ¬

Expanded text:
est. Hanc tamen dulcedinem, non tam vite est. Hanc tamen dulcedinem, non tam vite brevitas, quam viventium torpor hominibus eripit, quibus nulla ideo longa est vita,nova vite consilia fluitantes, celeri fine serum principium antecedunt. Morior, dum magna pararem. Hoc multis magnis viris, fereque omnibus, accidit: falluntur homines cum in multis, tum in morte precipue; quam venturam nemo est qui nesciat, dilaturam sperant, et abesse procul fingunt sibi, quam vicinam s
Abbreviated transcription (Latin):
uixit as occoginta ãnos quod hic
q̃so plus ħt ꝙͣ qui occo ute acricet
te inite nec te fallat uulgi furor
quid plus inꝙͣ hec qui dũtiꝰ uixie
nisi forte. Curas labores et dẽ lores
et tedĩa et pccai in lucio ponitis
aut quis plus heret si uixissẽt
occogentos/ Est in expeccacõe fate¬
or plusculum ad aut cũ spatiũ
utrũq transietit m̾ ccede nichil
ruemes, quo plus uixisse felieus
sit. Morior dũ bene age̾ cogi¬
tabam. Quid age̾ cogitabãs nͨͤ
agelus sic forsitañ in ꝓpetuũ cogi¬
trisses Sũt qui bene agere sꝑ cõgitãt
ceꝑas ne dubita ꝙͣlus bonĩopis
finem mors ꝑu̾egit apd cecã ho
non actuũ modo s uotoꝵ. In me ͦ
Rero aꝑꝑatu morior. ⁊ hec non mor¬
tis s morienciũ cuspa est qͥ breuis¬
simã uite telam tũ maxĩe ordiut᷑
dũ p̾cidenda etat ꝙ nͥ sic esset nõtũ
sepe in expletis uite munerib mor¬
te p̾uenirent᷑ s expletis ac tñsactꝭ
uiuẽnt qua ꝓfecto nulla dulcor uita

Expanded text:
uis octoginta annos: quid hic, queso, plus habet quam qui octo? Verte acriter te in te, nec te fallat vulgi furor. Quid plus, inquam, habet qui diutius vixit, nisi forte curas laboresque, et dolores et tedia, ac peccata in lucro ponitis? aut quid plus haberet si vixisset octingentos? Est in expectatione fateor plusculum aliquid, at cum spatium utrunque transierit, michi crede, nichil invenies quo plus vixisse felicius sit. Morior dum bene agere cogitabam. Quid agere cogitabas nec agebas? sic forsitan in perpetuum cogitasses. Sunt qui bene agere semper cogiteceperas, ne dubites: quamvis boni operis finem mors prevertat, apud ceca hominum non actuum modo sed votorum. In medio rerum apparatu morior. Hoc non mortis sed morientium culpa est, qui brevissimam vite telam, tum maxime ordiuntur, dum precidenda erat; quod nisi sic esset, non tam sepe inexpletis vite muneribus morte prevenirentur, sed expletis ac transactis viverent, qua profecto nulla dulcior vita
Abbreviated transcription (Latin):
tirani uultum aspiciendũ fuisse quẽ
tamen brutus asperit. Et illius poti
morte tollend ꝙ sua morte fugiend
censuit ꝙͣ ꝙ bene seu ꝙͣ male̾ fecerit
bluuiscieur ꝙͣ ance annes plĩmos libͤ
septo rei. pͥ. posuerat. Ea uero est
hioi dũ publium aiffriccnũ mĩorẽ

Expanded text:
tyranni vultum aspiciendum fuisse; quem tamen Brutus aspexit, et illius potius morte tollendum, quam sua morte fugiendum censuit; quod quam bene seu quam male fecerit, bliviscitur, quam ante annos purimos, libro sexto Rei Publice posuerat. Ea vero est huiusmodi. Dum Publium Afric
Abbreviated transcription (Latin):
stiaĩ Et cũ citinsierit Respturus
seu fenestrã mide mũdi laqueos ⁊
caiterẽ caris euasent id citero
loͥmur Ciceronẽ qd magnifice
mllis testatus est locis/ ẜ uł colloca¬
toris uł illiꝰ cui diffidentie ẜiuebat
as sumã et sic teneto ue facis ĩ¬
mortalem esse aĩam ꝙ non solum
tibi spes in accasu aĩe q̃ naturatał
est ut mori nequeat / neq huic fiao
atl mali suꝑesse post obitũ ꝙ nlłã
sic futura aĩa q̃ pati possit. S qr
arator aĩe ip̃e est mitis ip̃e pius
atq imẜicors opus suũ nõ despiciot
illũ pces / in illũ uõta In illĩ spes
ultiẽ ferantͦ In illiꝰ nom̃ ext̾ma
desinant suppina .I. securus nncħ
timeas. natura ꝑens bengnissiã
nicħ fecit horrificum/ martẽ fo̾raibi
ctis facit hoim non nat᷑a rei pĩde
siquis mag uolius aĩo si qͥs magͣ¬

Expanded text:
stram, et cum transierit respecturus, stram, et cum transierit respecturus, ceu fenestram, unde mundi laqueos et carcerem carnis evaserit. Illud Cicero loquimur Ciceronem, quod magnificentissime multis testatus est locis, sed vel sui collocutoris, vel illius cuius diffidentie serviebat. Ad summam igitur sic teneto, ut scias immortalem esse animam, quod non solum tibi spes in occasu anime que natura talis est ut mori nequeat, neque hinc fidas nil mali superesse post obitum, quod nulla sit futura anima que pati possit. Sed quia creator anime ipse est mitis, ipse pius ac misericors, opus suum non despiciet. illum preces, in illum vota, in illum spes ultime ferantur, in illius nomen extrema desinant suspiria. I securus, nil timeas; natura, parens benignissima, nichil fecit horrificum: mortem formidabilem error facit hominum, non natura rei. Proinde si quid magnum volvis animo, si quid a
Abbreviated transcription (Latin):
tũ faciliꝰ tuũ erit dissurgẽ illus
enam conatus corpore/ Is unibus
egebat. quas morbus extenuas ⁊
mors extinguit tibi as assurgend
non iisi ãi uirib est opus que ui¬
ciuia sepe mortis augent. horior.
Quiõ intuo crẽpidãs in plano
cespitas. Qͥs in ꝓno hesieais nõtibi
ingeram que hoc loco disputãt pħĩ
Mhulca sunt eñ q̃ morlentis occupa᷑
et angustie ep̃ĩs non admuctũt de
disputatũ est ut̃ eĩ ndem ip̃i uolus
asperdꝵ Rerũ oĩm remedia suꝑ¬
Rara ꝓsperitas que adu̾ sus mortẽ
nccia ut sint moriendi nõ forcuita
s nãlis ⁊ ĩucta nccitas fati. int
cetertis sane mlta et ualida in
tustulano ip̃o cuiꝰ supra meniu̾
est quib efficit siue in maliẽ sit ͣͣ
morit᷑ siue in bonis esse uiatctut
Cͥa tñ ex equo fortuẽ iaculis patet
oĩs hoĩm scatus a malis ci non a
illam cogitaris / ut̃ cũ uẽnit uĩsur
et liber̃atoris sui nũciam sen ñ¬

Expanded text:
tum facilius tuum erit assurgere: illius tum facilius tuum erit assurgere: illius enim conatus corporis viribus egebat, quas morbus extenuat, mors extinguit; tibi ad assurgendum, non nisi animi viribus est opus, que vicinia sepe mortis augentur. Morior. Quid in tuto trepidas? quid in plano cespitas? quid in prono hesitas? non tibi ingeram, que hoc loco disputant Philosophi, multa sunt enim que morientis occupatio et angustie temporis non admittunt; debdisputatum est. Ut enim ipsi idem volunt, asperarum rerum omnium remedia suprara prosperitas. Que adversus mortem perque necessaria ut sint, moriendi non fortuita sed naturalis et invicta necessitas facit. Inter ceteros, sane multa et valida, in Tusculano ipso, cuius supra memini est. Quibus efficit, sive in malis sit qui moritur, sive in bonis esse videatur, quia tamen ex equo fortune iaculis patet omnis hominum status, a malis eum non a illam cogitans, et cum venerit visurus, ut liberatoris sui nuntiam seu mini
Abbreviated transcription (Latin):
batũ sciens quis quertiris nestio
Mbrior. Uocat te Rex tuus
felix nũtiꝰ est em̃ sepe nec uidet᷑
frustum qđ inuitis accc̃dit ꝯsensũ
dis hibe cum sentue incipies ꝙ̃ eñ
tecũ agit᷑. hoc ꝙͣ metius ecutoris
exitũm et mala uite Reputans
et mortis bona p sagiens/ quasi
Olor ille socracitus uiuinacõnis
ꝑticeps ob id sacer Appollimi mo¬
ben do cantabis si nobuae sares
aĩo. Et nisi qd ab sie gituuo ninis
inexpiatoꝵ te crimm ponouo
premit quod fecisse uaspsiarts
corꝑe legitur/ Ta facies mente ut
assurgas morieris. nec te dignum
censeas iaceritem mori. nẽq nimo
hac in ꝑte tibi cabuas ꝙ̃ ille sibi.
forfican in uiea. Certe in moret nͭ
illi licuit qd non liceat tibi q̾n et
plustulũ diem oꝑis tibi in Respus
affacurũ spero non qr tu mellor
e qd gratuito dei amore felicior
qui negata magnis. et sapiẽtib
ab̾stondita concessic ꝑ uulis et Re¬
uelauit᷑ in doccis. Adde ꝙ cũ utili

Expanded text:
robatum sciens, quid queraris nescio. robatum sciens, quid queraris nescio. Morior. Vocat te rex tuus, felix nuntius sepe est enim, nec videtur faustum quod invitis accidit. Consensum adibe: tunc sentire incipies quam bene tecum agitur, hoc quem metuis carceris exitu; et male vite reputans et mortis bona presagiens, quasi olor ille Socraticus divinationis particeps, et ob id sacer Apollini, moriendo cantabis, si non voce saltem animo. Et nisi, quod absit, grave nimis inexpiatorum te criminum pondus premit, quod fecisse Vespasianus corpore legitur, tu facies mente, ut assurgas moriens, nec te dignum censeas iacentem mori, neque minus hac in parte tibi tribuas, quam ille sibi, forsan in vita, certe in morte nichil illi licuit, quod non liceat tibi; quin et plusculum divine opis tibi, ni respuis, affuturum spero, non quia tu melior, sed quod tu gratuito Dei amore felicior, qui negata magnis et sapientibus abscondita, concessit parvulis et revelavit indoctis. Adde quod cum utilius,
Abbreviated transcription (Latin):
magnũ aliqͥs Muste habent et a¬
ianee ⁊ formice, si semꝑ bnficiũ uito
esset semꝑ maleficlũ esset mors que
magnũ Enficiũ est interdũ dũ lit¬
ab intorlerabłib malis / uł ab hñs
intet uos so la est uirtus. Sic si ꝑse
speccet᷑ uita. hec mifaꝵ inuniera¬
blium officina est quã qui claudi
doletis ferias Respunt maloꝵ et
quietem odis. quam qui appetit la¬
si traletur uotis ercit opeandus
Et foreasẜ ut res hoim sunc ⁊ for¬
tune uis ĩmensa ⁊ infultꝰ uatii
sepe otiã uotis optaeus est tibi.
ea domo adecheieũ atq etiuĩ mig̃o
auelleris atq iniitꝰ et nestio qua
Retid anxie respectans ansor dium
quas diictis ablicus an bonopas
que ꝑgis incrrdulus ꝓfecco si quos
paulo ante dicelam et qd magini
bixunt uĩri ur̃a que dicit᷑ ucta mor ᷤ
est Illus est qñs/ ut eiꝰ fuus q̃ mors
dicit᷑ uita sic Mrior.Rex
tetuus caret̾ liberat. Iam uiiclã
fiangunt᷑ que fecisse mortalia piũ

Expanded text:
magnum aliquid musce haberent et amagnum aliquid musce haberent et aranee et formice. Si semper beneficium vita esset, semper maleficium esset mors, que magnum beneficium est interdum, dum vel intolerabilibus malis, vel ab his inter vos sola est virtus, sic si per se spectetur vita hec, miseriarum innumerabilium officina est; quam qui claudi dolet, is ferias respuit malorum et quietem odit; quam qui appetit lasi traheretur, votis erat optandus; et fortassis, ut res hominum sunt et fortune vis immensa et insultus varii, sepe etiam votis optatus est tibi. ca domo ad ethereum atque eternum migras avelleris atque invitus, et nescio quid retro anxie respectans an sordium quas dimittis oblitus, an bonorum ad que pergis incredulus. Profecto si, quod paulo ante dicebam, et quod magni dixeruntest consequens, ut eius finis que mors dicitur vita sit. Morior. Rex te tuus carcere liberat; iam vincula franguntur, que fecisse mortalia pium
Abbreviated transcription (Latin):
biunt. des p̾tẽa quos uĩdisti unꝙͣ ns̃
de quib audisti aliqͥꝰ aue legistiꝰ et
ꝙͣ cula ea ꝑs hoi ͫ est ꝙͣ nosse potuis
Omẽs gĩno qui o lim nati sũt uel
om̃nb tria ac soculis. nascentur ĩt
hoc egerunt. accuriq sunt. Cetne
aĩo longuã p̾cedentilĩ. longuamq
sẽꝙp̃ciũ quat̾nam comitũ quo etꝰ
hanc ip̃a tecũ simł abeuntiũ non
puũ numum pudebit. Creds sortẽ
publicã pͥuatis urge̾ q̃rimoniis dũ
ex om̃ib ał unũ cũ ĩudeas nõ ui¬
debis. Morior.⁊ Hoc est impo ᷝ ͤ
fieri et iugũ fortũe ꝑit̾ ac mortis
excutẽ gemimũ ingons bo ͫ quos
uiuentĩ nulla unꝙͣ ꝓsꝑitas largi¬
retur. Cogita aut̃ que soi quot tĩbi
et ꝙͣ graues cure q̃ suꝑ eitint labores
Si non dicam infuntam s ãnorũ
milse. qui unꝰ iam p̾t ĩee dici spato
comꝑant certã uicam accepisses
lestiasq meiineris. Morior
Ita mortem flecis O mortala

Expanded text:
biunt, omnes preterea quos vidisti unquam, omnes biunt, omnes preterea quos vidisti unquam, omnes de quibus audisti aliquid aut legisti, et quantula ea pars hominum est quam nosse potueris, omnes omnino, qui vel olim nati sunt, vel omnibus terris aut seculis nascentur, iter hoc egerunt acturique sunt. Cerne animo longam precedentium longamque sequentium catervam comitum quoque, et hac ipsa hora tecum simul obeuntium non parvum numerum: pudebit, credo, sortem publicam privatis urgere querimoniis, dum ex omnibus vel unum cui invideas non videbis. Morior. Hoc est impassibilem fieri, et iugum fortune pariter ac mortis excutere; geminum ingens bonum, quod viventi nulla unquam prosperitas, largiretur. Cogita autem, queso, quot tibi et quam graves cure, qui supererant labores si non dicam infinitam, sed annorum mille qui unius iam preterite diei spatio comparantur, certam vitam accepisses; lestiasque, memineris. Morior. Ita mortem fletis, o mortales,
Abbreviated transcription (Latin):
subiacebis / nec rero tedũs aut
morbis aut sẽmo aut hoiͫ dolis aͤ
fortuẽ uariectte lassabere q̃ si mala
sunt mali funs utiq bonꝰ est tu
pauloante de hñs om̃ib ne sia un¬
gus unam rom qui simul eẽ do leas
It finiti. Morior. Iter patrũ
p ͦ dĩm latum tritũq iter gͣdieris
sõlus ne tibi nestio qd aᵈ deiuum
maluisses ꝑge aũt nõ ẽ aberitĩs
metus/ tot sunt uĩe/ Duces cõĩtesq¬
s sꝯeu morior.: Si qͣs est quem
flentẽ mori decoat Ride̾ de decuit ui¬
uentem cũ instare semꝑq supra
sciret Risum illũ haud dubie fletꝰ
hic nõ longo se niccus spacõ seq̃bat᷑.
axrior⁊ Non est ferendus
qui sui gen̾i̾s sortẽ luget nõ moretꝭ
utiq in mortał esses smn id ad de
Ferb ꝙ mõlis sis noꝵ est flendiloc
ubi osse desinis qd m̾itus de flere
flend citt ab amco dũ incipla esse
quod nolebas nũc gaudend esse em̃
incipies ĩmorcalis̃ apriosse
Om̃es hii qui lectulum tuũ modoam¬

Expanded text:
subiacebis, nec rerum tediis, aut subiacebis, nec rerum tediis, aut morbis, aut senio, aut hominum dolis, aut fortune varietate lassabere, que, si mala sunt, mali finis utique bonus est. Tu paulo ante de his omnibus iquus, unam rem qui simul doleas esse et finiri. Morior. Iter patrum, immo omnium; latum tritumque iter graderis. Solus ne tibi nescio quid aliud demum maluisses. Perge autem, non est aberrandi metus; tot sunt vite duces comitesque. Heu, morior! Si quis est quem flentem mori deceat, ridere dedecuit viventem, cum instare semperque supra sciret, risum illud haud dubie fletus hic, non longo seiunctus spatio, sequebatur. Morior. Non est ferendus, qui sui generis sortem luget: non morereris utique, nisi mortalis esses; sin id defles quod mortalis sis, non est flendi locus ubi esse desinis, quod invitus es; flendum erat ab initio, dum inciperes esse quod nolebas; nunc gaudendum: esse enim incipies immortalis. Morior. Omnes hi qui lectulum tuum modo am
Abbreviated transcription (Latin):
nullũ młcos certe forcores sua ille
uide iacͥ etate yͥmo uõ nulla uĩderat
micõrem Iure gͥ altet quid̃ seciptor
Egregiꝰ ⁊ fide clarus ⁊ elaquio mͥ
inquit catho uidetur etum q̃sissẽ
moriendi non tam ut cesarem fu¬
get ꝙͣ ut storcoꝵ decirtis obtẽparet
quos seccabar suũq nomẽ grandi
alig᷑ facinore clarificaret cin quid
mali potuĩt accidere si uiue̾t non
neq illa ꝓrsus ancicipande mortis
sufficiens causã est. Mori masi
ꝙ fic dne. Quid scis an h tibi
tustis uita młtis optabłis młtis
ruiꝰiosa sit s in pacĩã res cũctas
exisperat. mori opto. ut
turmidis mecum mortis sic desꝑatꝭ
uite odiũ extorquere difficile ¶st
uitam tam̃ equaminitet ꝑferẽ dĩ
aprte fortiter spectandã. Hec nr̃i
Remesii sũmałst. De Morte.
trema ꝑuencũ est iai nec
mortem mẽcues nec opeabis de
quib duob totidem me ꝓxĩs trac¬
tatib fatigasti. iam p̾terra nͨ do¬
lebis nec corpis/ aieq defectibus

Expanded text:
os certe ferociores sua ille viderat etate; immo vero nullum viderat mitiorem. Iure igitur alter quidam scriptor egregius, et fide clarus et eloquio, “Michi, inquit, Cato videtur causam quesisse moriendi, non tam ut Cesarem fugeret, quam ut Stoicorum decretis obtemperaret quos sectabatur, suumque nomen grandi aliquo facinore clarificaret. cui quid mali potuerit accidere, si viveret, non neque ulla prorsus anticipande mortis sufficiens causa est. Mori malim quam sic vivere. Quid scis an hec tibi tam tristis vita, multis optabilis, multis invidiosa sit? sed impatientia res cunctas exasperat. Mori opto. Ut timidis metum mortis, sic desperatis vite odium extorquere difficile est, vitam tamen equanimiter perferendam, mortem fortiter spectanda: hec nostri remedii summa sit. 119 DE MORTE trema perventum est: iam nec mortem metues nec optabis, de quibus duobus totidem me proximis tractatibus fatigasti. Iam preterea nec dolebis, nec corporis animique defectibus
Abbreviated transcription (Latin):
uirtus obstare/ Tertiũ hoc pui̾ s
pietate languida et merti siquid
mortem miris. laudib seneca Iã
efert sua illa peculiari oprõnes
qua diximꝰ enon sic Cicero excusa¬
se contentus laudib, ait ẽi Cato¬

Expanded text:
virtus obstare; tertium hoc pium, sed virtus obstare; tertium hoc pium, sed pietate languida et inerti, si quidem mortem miris laudibus Seneca idem effert, sua illa peculiari opinione de qua diximus; non sic Cicero, excusasse contentus, laudibus abstinet
Abbreviated transcription (Latin):
cam cristis sencentia tanti uiripet
inuaẜit utq alia similẽa q̃ ꝓ sequi
longum est quadã ad Luciliuł epła
Si mutile inquit mĩsteriis ẽ corpꝰ
qui ni oporteat educt̾ aĩm laborãte
dehuic pancis inc̾iectis ꝓfilio inqͥt
ex edificio putrido et ruenti male
ais o Seneca et młca b̃nduta uno
pollius maledtõ non migrand nẽpe
s ad expectand est siue em̃ifici tuum
ruat ut anteꝙͣ fugias opprimaris
Non possum pati que ĩminent
hori malo. Ab hoste forsicã ĩfe̾n¬
dam mortem que forciter lacasit
turpis esse non potest ẽẽ cũ h uolu̾¬
taria non possit esse nõ curpis quio
lim ꝙͣ que instantia sũt uidere.
non est uiri non posse regis oculis
utrũq fortũẽ faciem spẽctare mł¬
ebre est crepidos oculos au̾te̾. Quid
est aut̃ qd te turbat. usq a deo ut
soliuis opem mortis iplores, tua
ne forsican an tuoꝵ an pat̾e labo¬
rantis adil sicas lenca illa duo qͣd
nieħ eĩ pt̃ fortuã cui non possit

Expanded text:
ententia, tanti viri pectus invaserit: utque alia sileam, que persequi longum est, quadam ad Lucillum epystola “Si inutile, inquit, ministeriis est corpus, quid ni oporteat educere animum laborantem?” Dehinc, paucis interiectis, “Prosiliam, inquit, ex edificio putrido ac ruenti”. Male ais, o Seneca, et multa bene dicta uno polluis male dicto: non migrandum nempe sed expectandum est; sine edificium tuum ruat, ut antequam fugias opprimaris. Non possum pati que imminent, mori malo. Ab hoste forsitan inferendam mortem; que fortiter silata sit, turpis esse non potest, cum hec voluntaria non possit esse non turpis, quialim quam que instantia sunt videre. Non est viri non posse erectis oculis utranque fortune faciem spectare, muliebre est trepidos oculos avertere. Quid est autem quod te turbat usque adeo, ut solius opem mortis implores? tua ne forsitan, an tuorum, an patrie laborantis adversitas? Lenta illa duo quidem: nil enim potest fortuna, cui non possit
Abbreviated transcription (Latin):
lut picia morbiq sunt nͨ idcto
Egõ lopram s eqia nimitatẽ et ꝑa¬
ciontitm lalido nec indignanter
angeloꝵ Ildlcem atq hoĩem de qͦ
seriptã est/ Neq habittibit iuxtate
malignꝰ neq ꝑmanebũt iustiañ

Expanded text:
 vitia morbique sunt; nec idcirco ego lepram, sed equanimitatem et patientiam laudo; nec indignanter angelorum iudicem atque hominum, de quo scriptum est: “neque habitabit iuxta te malign
Abbreviated transcription (Latin):
opum cupuditatates st̾um d̃ qudar
que site opes spine sunt qta ã nadt̃
uocat qui montir nestie precai
uero siuicie que ⁊ q̃tende torq̃ant
et quesite. Et si corpustulũ si nam
si uite respicias breuitatẽ uiaebis
te fcustra suꝑuacius curis augi et
paucoꝵ egentem insta de sidtitat
In suꝑ dum querendis inhias part
urgeor appetitu. Nec adũtis ꝙꝰ int
querend̃ tempꝰ et uita cui illa qͣit¬
bant᷑ elebitur. Sic muti ꝓplexitas
incidit dñ uita habunaite uidenũ
diuicus indigetis dũq illa indigen
habũauites indigetis uica/ Non ha
ignorabat ille sãpiens ubi loquit a
eo ꝑsimonisante. Qui dicit Ĩnueĩa
regiuem michi et manducabo nuc¬
de bonis meis solus. Et nescit ꝙ tpũs
pretae̾/. Et Relinq̃t oĩa alns/ et mori¬
etur Et idem alibi. Q ac̾uat iĩuiste
aliĩs congregas/ Et in bonis illiꝯali
suxuriãbit᷑: O t̾ribile Dictũ s cõmũe¬

Expanded text:
opum cupiditates stimuli quidam, et quesite opes spine sunt. Ita enim illas vocat qui mentiri nescit. Preclare vero divitie, que et querende torqueant et quesite. At si corpusculum, si naturam, si vite respicias brevitatem, videbis te frustra supervacuis curis angi, et paucorum egentem multa desiderare. Insuperque dum querendis inhias, parturgeor appetitu. Nec advertis quod, inter querendum, tempus et vita, cui illa querebantur, elabitur. Sic mira perplexitas incidit: dum vita abundare videmini, divitiis indigetis, dumque indigenabundantes indigetis vita. Non hoc ignorabat ille sapiens, ubi loquitur de eo parsimonizante qui dicit: “Inveniam requiem michi, et nunc manducabo de bonis meis solus, et nescit quod tempus pretereat, et relinquet omnia aliis et morietur”, et idem alibi: “Qui acervat iniuste, aliis congregat, et in bonis illius alius luxuriabitur”, o terribile dictum, sed commu
Abbreviated transcription (Latin):
expientiam ditus do lor qui si molestꝰ
est esse pot̾itutilio si intollerabił.
longus certe non erit. Expecta dni
reuoeantis edictũ. Cũq uocatꝰ filis
responde et non pus fixa est dies
tua. quam nec aenticipare fas nec
differie po ᷝ preoccu pau̾nt tamen
hanc młti et dũ puam fugiũt bre¬
nemq molestiam met̾uãs se acqr
irremedrales deinserũt/ huicq he
opĩo magnos auccores Senectm

Expanded text:
experientiam dolor datur, qui si molestus experientiam dolor datur, qui si molestus est, esse poterit utilis, si intolerabilis, longus certe non erit. Expecta domini revocantis edictum, cunque vocatus fueris responde, et non prius. Fixa est dies tua, quam nec anticipare fas est, nec differre possibile; preoccupaverunt tamen hanc multi, et dum parvam fugiunt brevemque molestiam, in eternas se atque irremeabiles demerserunt. Habuitque hec opinio, magnos auctores, Anneum
Abbreviated transcription (Latin):
om̃is uita rocunda est letam li¬
benter tristem ferũt pacienter.
Et si reb ipĩs neq̃unt pacientia
deleccantur ⁊ ul in Rebl letius
ml dulcius est ꝙͣ uirtute illa ẽ
que molesta lenit obliqͣ dirigit
dura mollit ac mitigat. ardua
acq aspera queq complanat.
Tessant grimonie, cessant p̾cipi¬
tia et ad sũmam sapientis uitã
nl serenꝰ mlq transquillius
hii aut̃ aĩoꝵ fllicus atq angores
hee muibes ac ꝓcelle que in scoplõs
fragilem uite timbam trudunt e
sola tristicia oriuntur. Morbi
Impatieñ morielegi Stulte
eligis ac suꝑbe sinẽ dñm de suo¬
cõrpo ͤ qd ip̃e fecit suo arbitrio sta¬
tuere An quod t̾ tuo medificis uis
licere. In quo non linga nõ lapide
tu fecisti in quo dem̃q p̾t̾ fraccam
nichil est cuũ id in suo licitũ dño
oñt non uis qui non in illo tãcũ
inquilinus es qui fecit oĩa is est
om̃n dñs. Dolore nimio cogor
ecimori uelum.⁊. hie fortasẜ ad

Expanded text:
omnis vita iucunda est: letam liomnis vita iucunda est: letam libenter, tristem ferunt patienter, et si rebus ipsis nequeunt, patientia delectantur. Nil in rebus letius, nil dulcius est virtute: illa est que molesta lenit, obliqua dirigit, dura mollit ac mitigat, ardua atque aspera queque complanat; cessant querimonie, cessant precipitia, et, ad summam, sapientis vita nil serenius nilque tranquillius. Hi autem animorum flatus atque angores, he nubes ac procelle, que in scopulos fragilem vite cymbam trudunt, e solida stultitia oriuntur. Morbi impatientia mori eligi. Stulte eligis ac superbe; sine dominum de corpore tuo, quod ipse fecit arbitrio suo, statuere; an quod tibi tuo in edificio vis licere, in quo non ligna, non lapides tu fecisti in quo denique preter structuram nichil est tuum, id in suo licitum domino omnium non vis, qui non in illo tantum inquilinus es. Qui fecit omnia, is est omnium dominus. Dolore nimio cogor ut mori velim. Hic fortassis ad
Abbreviated transcription (Latin):
enũ malis ad huic uni nichil pt
esse remedii. que sant autẽ ħ exma
que dicis mala/ insi labor forsitã
et pauꝑcois. hec sunt enĩ q̃ porta
cõmemorat de hiis ageñs / qui sͬ
letũ insontes peꝑere manu lucẽq
ros ꝓferre labores sũt ne aut̃ tam
giailua mala hec quoꝵ pͥmũ bõni
om̃es forti acq equo aĩo tulere de
quo suo laco dixims quiai sonte
insuꝑ elegerut atq huic qłosi ⁊
in eteruũ diuites facci sũt sedm̃¬
adid nasti hoĩem apd sc̃m̃ illũ
et affliccum senem legimꝰ. ac uos
inquietissima aĩalia ꝙꝙ nõ ad
libidĩs instam uolutarie causã
mortis opinamim tã delicata
tam preceps luxuries ur̃a est ut
leuib ex cauẜ non fortue cantu
s uob̃ ip̃is irastamĩ inq ip̃m deũ
calcitiantes impia ora laxxtis/
Ur obsequitur ĩiuriagiaius sit¬
I Magnis malis uictus mori
eligo. I Tedĩo uite credo famili
uicio scultoꝵ oñm sapientib enĩ

Expanded text:
enim malis aliquid, huic uni nichil potest enim malis aliquid, huic uni nichil potest esse remedii. Que sunt autem hec extrema que dicis mala, nisi labor, forsitan et paupertas? hec sunt enim que Poeta commemorat, de his agens: qui sibi letum insontes peperere manu lucemqueros perferre labores! Sunt ne autem tam gravia mala hec? quorum primum boni omnes, forti atque equo animo tulere, de quo suo loco diximus, quidam sponte insuper elegerunt, atque hinc gloriosi ac in eternum divites facti sunt; sead id nasci hominem, apud sanctum illum et afflictum senem legimus. At vos, inquietissima animalia, quicquid non ad libidinis, iustam voluntarie causam mortis opinamini; tam delicata, tam preceps luxuries vestra est, ut levibus ex causis non fortune tantum, sed vobis ipsis irascamini, inque ipsum Deum calcitrantes, impia ora laxetis, inus vester obsequitur, iniuria gravis sit. Magnis malis victus mori eligo. Tedio vite credo, familiari vitio stultorum omnium; sapientibus enim
Abbreviated transcription (Latin):
formidabas nũc eand inhũane
leppetis Rogo que nã subita mutã¬
di ãĩ cã est. a Cogor ip̃e mͥ manus
mictere. Si cõgeris ⁊am non
uoluntaria man̾uũ iniectio est et¬
est S ꝓ fecco non libera/ nec uõs
ꝓprie que nolendo fit aquo autem
cogeris nosce uelim Inici eñĩ manꝰ
uel anito possunt tu tibi illas inice̾
nisi uolens nequis. Magne sũt
cause, que me mori uellẽ cogunt.
Magne fateor si cogunt̃. S nõ
cogerent si uir esses nũc in uram
dãmini molliciem nicħ est ĩualidũ
uide autem an que sint hee carise
bice p̾sagiam ⁊ra in dignac̃o im¬
pacientia furor quidam̃ in se u̾sus
ob liuuo deniq cui ip̃ius nam site
hoĩem menũsses hñana oĩa equo
aĩo colleranda agnoste̾s. neq parui
mali ymo ne mali quid odio maxiͣͫ
malitm uelles incidere. Iniccix
michimanũ cogor extrenis malis
Non sunt extirina que te p̾mũt
mala sulmũ illud et excreniũ ma¬
lum quo te urgent despac̃o ceteris

Expanded text:
formidabas, nunc eandem inhumane formidabas, nunc eandem inhumane appetis. Rogo quenam subita mutandi animi causa est. Cogor ipse michi manus inicere. Si cogeris iam non voluntaria manuum iniectio est, quest, sed profecto non libera, nec voluntas proprie, que nolendo fit; a quo autem cogeris nosse velim: inici autem manus vel invito possunt, tu tibi illas inicere nisi volens nequis. Magne sunt cause que me mori velle cogunt. Magne, fateor, si cogunt; sed non cogerent si vir esses. Nunc in vestram animi mollitiem nichil est invalidum; vide autem an que sint he cause rite presagiam: ira, indignatio, impatientia, furor quidam in se versus, oblivio denique tui ipsius. Nam si te hominem meminisses, humana omnia equo animo toleranda cognosceres, neque parvi mali, immo ne mali quidem odio, maximum in malum velles incidere. Inicere michi manum cogor extremis malis. Non sunt extrema que te premunt mala, summum illud et extremum malum quod te urget, desperatio. Ceteris
Abbreviated transcription (Latin):
et meleccuabłi iugo colla submcere
Et si uos ip̃os amatis qd nati estis a¬
nate. non ꝙ nati esse uelletis neq
mum naturam nob s uos ill obseqͣ
par est. Pauorem mortis abicere
su quidem frustra nitor miror
quid tam diu frustra niteris quo te
debuit cogitaco ꝓna ꝓducẽ carpis
est enim cam breuis ꝑicłi si ꝑicłm
non natiua et piculoꝵ finis est
hore seu suspirii unius enerieum
uis ne aucem mali huiꝰ ultimũ
remediũ uis mortis meca ꝓpecuo
liber esse/ unde. uiue uita lalldiblis
mortem speriit semꝑ speetiam
cupit deniq hec t̾ribillum or̃m
suma est siquidem labor do lor
adũ sitas in famia. carcer exili ͫ
dampnũ bellum ẜuitus Orbitas
Pauptas senium egritudo et mors
fortib in uiris mł sunt alius n
exꝑiencie. stola campus patienͤ
ortem michi constire ꝓpositum
est. ÷ rem unam nunc metue
nũc optare hec tota constañͣ ur̃a
est nunc tu mortem mliebritet

Expanded text:
et ineluctabili iugo colla submittite, et ineluctabili iugo colla submittite, et si vos ipsos amatis, quod nati estis amate, non quod nati non esse velletis: neque enim naturam vobis, sed vos illi obsequi fas est. Pavorem mortis abicere diu quidem frustra nitor. Miror quod tam diu frustra niteris, quo te debuit cogitatio prona perducere. Turpis est enim tam brevis periculi si periculum non natura et periculorum finis est hore seu suspirii unius eventum. Vis ne autem mali huius ultimum remedium? vis mortis metu perpetuo liber esse? bene vive: vita laudabilis mortem spernit, sepe etiam cupit. Denique hec terribilium omnium summa est, si quidem labor, dolor, adversitas, infamia, carcer, exilium, damnum, bellum, servitus, orbitas, paupertas, senium, egritudo et mors, fortibus viris nichil sunt aliud, nisi experientie schola, campus patientie, ortem michi consciscere propositum est. Rem unam nunc metuere, nunc optare: hec tota constantia vestra est. Nunc tu mortem muliebriter
Abbreviated transcription (Latin):
certih. neq ad ip̃m si moriar clare
sonat. S si quid de me essec aᵈ quid¬
nam est hoe aluid queso et nõ potiꝰ
Idem ip̃m quod de om̃ib fuit/ Erit¬
uẽ uł qui nati uł qui nasciti sunt
quib us uice sic et mortis inlca suc
gen̾a nẽcictis una moriendi hanc
tucupis excute̾ ꝙͣ nec patres tui nec
ulli unꝙ̃ reges gentiũ excusseren᷑
excussient quidem Terguisamĩ ut
libet ⁊ta uob eueniet. Et his q̃ cont̾
hostilis ferri atiem. ocules claudunt
quasi ꝑiculum ꝙ non uidene nͨ sẽsuri
fuit fetinũ morienũ sencietis an
ceci alit̃ an uidences. Id in nr̃a ma¬
nu est Optate igit bene mori quos
ip̃m a bene uixetitis frustra est eteni
issi cõmictite qui quos in hanc uica
ultio non uocdcus ⁊ rogatus maniũ
dibit non mori autẽm nolite opta
non modo eĩ impudens aridgueq
s inefficax etiam iee mane notũbsa
assuestite O mortales nature legib

Expanded text:
certius. Neque id ipsum “si moriar” clare certius. Neque id ipsum “si moriar” clare sonat, sed “si quid de me esset aliud”; quidnam esset hoc “aliud” queso, et non potius idem ipsum, quod de omnibus fuit, eritve vel qui nati vel qui nascituri sunt, quibus ut vite, sic et mortis, multa sunt genera, necessitas una moriendi? hanc tu cupis excutere, quam nec patres tui nec ulli unquam reges gentium excussere, nec excutient quidem. Tergiversamini ut libet: ita vobis eveniet, ut iis qui contra hostilis ferri aciem oculos claudunt, quasi periculum quod non vident nec sensuri sint. Feriemini, moriemini, sentietis. An ceci autem, an videntes, id in vestra manu est. Optate igitur bene mori, quod ipsum, nisi bene vixeritis frustra est. Optatilli committite, qui vos in hanc vitam ultro non vocatus dabit. Non mori autem nolite optare: non modo enim impudens arrogansque, sed inefficax etiam et inane votum est. Assuescite, o mortales, nature legibus,
Abbreviated transcription (Latin):
nota fit qua huc .s. aliosq dege ne̾s
qui se ip̃m cogitare possit. Q naq
se cogitet nͥ ꝙ est aĩal mortale gͦie̾
in se quisq reflectit᷑ nõne sͥ illieo
nomen mortis occurris s refugitis
qͣi ꝑ aurem mors ircumpat. et au̾c¬
tis aĩm atq id cogitis obluusti ꝙ
mox sui memoriam uł ĩuitis ĩge̾t
recusatis Ecce mortem cogitaie quã
cõfestim cogitare oportedie ⁊ patr eu
passio facclior sequeretut si cogitacõ
precessisset nũc simul in angustuis al¬
tera alteram exasperat om̃e eĩ iõꝑi ͫ
et subitum aĩam quatit eque stultũ
in huanis malis ꝙ dei suiq ip̃iꝰ et
mortis obliuio que cria num̾o sic ꝯ¬
nexa sunt ut uix ualeant dissõlui
ac uos ur̃i meniores uideri Uoltis et
pͥncipnĩ ⁊ sinis ĩmemores obẜuasti
hos qui domui sue disponut uixẽ
qui dic̾e̾ audeat cũ moriar/ s si mo¬
nar qͣi in dubio ponit᷑ quo uncħ est

Expanded text:
nota sit, qua hunc scilicet aliosque degeneres nota sit, qua hunc scilicet aliosque degeneres qui seipsum cogitare possit; quid namque se cogitet, nisi quod est animal mortale? quotiens in se quisque reflectitur, nonne sibi illico nomen mortis occurrit? sed refugitis, quasi per aurem mors irrumpat, et avertitis animum, atque id cogitis oblivisci, quod mox sui memoriam, vel invitis, ingeret; recusatis ecce mortem cogitare, quam confestim et cogitare oportebit et pati, cuius passio facilius sequeretur, si cogitatio precessisset; nunc simul in angustiis altera alteram exasperat: omne enim inopinum ac subitum animam quatit. Eque stultum in humanis malis, quam Dei, suique ipsius et mortis oblivio, que tria numero sic connexa sunt, ut vix valeant dissolvi. At vos vestri memores videri vultis, et principii et finis immemores. Observasti hos qui domui sue disponunt: vix est qui dicere audiat, “cum moriar”, sed “si moriar”, quasi in dubio ponitur quo nichil est