comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
noceat. Quec̃q enĩ illis contigerunt in naturã suã uertunt. ⁊ extͣ
speciosa ꝓfuturaq si meliora darent̃ illis. pestifera sunt. Ideo nͥ
bñficiũ dare possunt. qm̃ nemo potest qđ non habet dare. hic
bñfaciendi uoluntate caret. S qmͣuis hec ita sint: acciꝑe tamen
ingratus erit. Sunt animi bona. sunt corporis. sunt fortune. Illa
animi bona. a stulto ac malo sũmouentur. Ad hec ad mittitur.
que ⁊ acciꝑe potest. ⁊ debet reddere. ⁊ si ñ reddit. ingratus est. Nec
hoc ex nr̃a tantũ constitutione. ꝑ ipatetici quoq qui felicitatis
humane longe lateq terminos pͥonunt. aiunt minuta bñficia
ꝑuentura ad malos. hec qui ñ reddit in gratus ẽ. Nob qlio q bñfi¬
cia eẽ. ñ placet que ñ sunt animũ factura meliorẽ. cõmoda tam̃
illa suͤnt. ⁊ expetendã. ñ negamꝰ. hec ⁊ uiro bonã dare malus po¬

Expanded text:
noceat. Quaecumque enim illis contigerunt, in naturam suam vertunt et extra noceat. Quaecumque enim illis contigerunt, in naturam suam vertunt et extra speciosa profuturaque, si meliori darentur, illis pestifera sunt. Ideo nec beneficium dare possunt, quoniam nemo potest, quod non habet, dare ; hic bene faciendi voluntate caret. Sed quamvis haec ita sint, accipere etiaingratus erit. Sunt animi bona, sunt corporis, sunt fortunae. Illa animi bona a stulto ac malo submoventur ; ad haec admittitur, quae et accipere potest et debet reddere, et, si non reddit, ingratus est. Nec hoc ex nostra tantum constitutione. Peripatetici quoque, qui felicitatis humanae longe lateque terminos ponunt, aiunt minuta beneficia perventura ad malos ; haec qui non reddit, ingratus est. Nobis itaque beneficia esse non placet, quae non sunt animum factura meliorem ; commoda tamen illa esse et expetenda non negamus. Haec et viro bono dare malus po
Abbreviated transcription (Latin):
tus est nec malus. lta ingratus in rerũ natura est nemo. Et hocin
ane. Unũ ẽ. apd̃nos bonũ honestũ. ld ꝑuenire ad malũ non
potest. Desinet enĩ maluseẽ. si ad illũ uirtus intrauerit. Quam
diu autẽ malus ẽ. nemo illi dare bñficiũ potest. qr mali
q dissentiunt. nec in unũ eunt. Ideo nemo illi ꝓdest. quia qͥcqͥd
ad illũ ꝑuenit id prauo usu corrũpit᷑. Quẽad̾m stomachus
morbo uitiatꝰ. ⁊ colligens bilẽ. quoscũq accepit cibos mittit. ⁊ om̃e
alim̃tũ in causã doloris trahit. ita animꝰ cecus. qͥcqͥd illi comini¬
seris: id onus suũ ⁊ ꝑniciẽ ⁊ occasionẽ miserie facit. Felicissimiᷤᷤ
itaq opulentis simisq plurimũ estus. subest. minꝰq se in ue¬
niunt quo in maiorem matheriã inciderunt quã fluctuaren
Ergo nicħ ꝓdest ad malos ꝑuenire qđ ꝓsit. Immo nich qđ non

Expanded text:
tus est nec malus. Ita ingratus in rerum natura est nemo, et hoc inane tus est nec malus. Ita ingratus in rerum natura est nemo, et hoc inane nomen." Unum est apud nos bonum, honestum. Id pervenire ad malum non potest ; desinet enim malus esse, si ad illum virtus intraverit ; quam diu autem malus est, nemo illi dare beneficium potest, quia mala bonaque dissentiunt nec in unum eunt. Ideo nemo illi prodest, quia, quidquid ad illum pervenit, id pravo usu corrumpitur. Quemadmodum stomachus morbo vitiatus et colligens bilem, quoscumque accepit cibos, mutat et omne alimentum in causam doloris trahit, ita animus scaevus, quidquid illi commiseris, id onus suum et perniciem et occasionem miseriae facit. Felieissimis itaque opulentissimisque plurimum aestus subest minusque se inveniunt, quo in maiorem materiam inciderunt, qua fluctuarentur. Ergo nihil potest ad malos pervenire, quod prosit, immo nihil, quod non
Abbreviated transcription (Latin):
gotio spirat. qr cõmissuras eoꝵ ⁊ moras nouit. nichilominꝰ illa ha¬
bent aliquã uoluptatẽ. temptant enĩ acum̃ animoꝵ ⁊ intentio¬
nẽ excitant. Ita hec que uident᷑ callida ⁊ insidiosa securitatẽ ac
segnitiẽ ingeniis auferunt. quib mͦ cãpus in quo uagent᷑ ster¬
nendus ẽ. modo crebri aliqͥd ⁊ confragosi obiciendũ. ꝑ qđ erepaii
dicitis stoici. e rgo bñficiũ ñ accipit malus. In gratꝰ est etiã. Nũc
bñficiũ honesta ⁊ ꝓbabilis res. est aliud malũ. Nulli honeste
rei aut ꝓbabili locus ẽ. Ergo aut bñficio: nec bñficio. Qđ si acci¬
pere ñ potest. nec redd̃e quid̃ debet. Et ideo ñ fit ingratus. Etiã¬
nunc ut dicitis. bonus uir omnia recte facit. Si omnia recte fa¬
cit. in gratus eẽ ñ pot̾. Malo uiro: bñficiũ nemo dare potest. Bonꝰ:
bñficiũ reddit. malus ñ accipit. Qdđ si ẽ. nec bonꝰ quisquã ingra¬

Expanded text:
gotio paret, quia commissuras eorum et moras novit, nihilo minus illa hagotio paret, quia commissuras eorum et moras novit, nihilo minus illa habent aliquam voluptatem temptant enim acumen animorum et intentionem excitant, ita haec, quae videntur callida et insidiosa, securitatem ac segnitiam ingeniis auferunt, quibus modo campus, in quo vagentur, sternendus est, modo creperi aliquid et confragosi obiciendum, per quod erepant dicitis Stoici; ergo beneficium non accipit malus,ingratus est. " Etiamnunc beneficium honesta et probabilis res est; apud malum nulli honestae rei aut probabili locus est, ergo nec beneficio ; quod si accipere non potest, ne reddere quidem debet, et ideo non fit ingratus. " Etiamnunc, ut dicitis, bonus vir omnia recte facit; si omnia recte facit, ingratus esse non potest. Malo viro beneficium nemo dare potest. Bonus beneficium reddit, malus non accipit ; quod si est, nec bonus quisquam ingra
Abbreviated transcription (Latin):
dare ñ est sociał res. Neminẽ conciliat. neminẽ obligat. neminem
inspem inducit ut dicat. hic homo colendus ẽ. illi bñficiũ dedi. da¬
bit ⁊ mͥ. Bñficiũ ẽ qđ qͥs ñ sua causa dat. s eiꝰ cui dat. Isaũt qͥsibi
bñficiũ dat: sua causa dat. Non ẽ gͦ bñficiũ. Uideor tibi iam il¬
lud qđ in pͥncipio dixeram mentitus. Dicis me abeẽ ab eo qui oꝑepre
ũ facit. immo totã oꝑam bona fide ꝑdere. Excepͣta etiã hoc u
dices. si te ad has latebras ꝑduxero. ex qͥb cũ euaseris nicħ ãpliꝰ
assecutus eris quã ut eas difficultates effugias. in quas licuit non
descendere. Qd enĩ boni ẽ. nodos oꝑose soluere. quos ip̃e ut solueres
feceris: Si quẽadm quedã in oblecͥtamentũ ac iocũ sic in ligant᷑.
ut eoꝵ solutio inꝑito difficił sit que illi qui explicuit sineillo ne¬

Expanded text:
dare non est socialis res, neminem conciliat, neminem obligat, neminem dare non est socialis res, neminem conciliat, neminem obligat, neminem in spem inducit, ut dicat : " Hic homo colendus est ; illi beneficium dedit, dabit et mihi. " Beneficium est, quod quis non sua causa dat, sed eius, cui dat ; is autem, qui sibi beneficium dat, sua causa dat ; non est ergo beneficium. Videor tibi iam illud, quod in principio dixeram, mentitus. Dicis me abesse ab eo, qui operae pretium facit, immo totam operam bona fide perdere. Expecta, et iam hoc verius dices, simul te ad has latebras perduxero, ex quibus cum evaseris, nihil amplius eris adsecutus, quam ut eas difficultates effugeris, in quas licuit non descendere. Quid enim boni est nodos operose solvere, quos ipse, ut solveres, feceris ? Sed quemadmodum quaedam in oblectamentum ac iocum sic inligantur, ut eorum solutio imperito difficilis sit, quae illi, qui implicuit, sine ullo ne
Abbreviated transcription (Latin):
estaliqͥd. Qui sibi grãm refert. cui ꝓdẽ: sibi. Et qͥs ñalio loco rela¬
tionẽ gr̃e alio bñficiũ cogitat:. qui grãm refert sibi ꝓdest. Et qͥsũ quam
ingratus hoc noluit facere. linmoquis non ingratus fuit ut hoc facet:¬
grãs mͥ qđ illã uxorẽ uolui ducere. ⁊ qđ cũ illo ñ contraxi societatem.
Cũ hocdm̃s. laudamꝰ nos ⁊ ut factũ nr̃m cũ ꝓbemꝰ. grãs agentiũ
uerbis abutimͣ. Bñficiũ ẽ. qđ potest cũ datũ est ⁊ ñ reddi. Qui sibi
bñficiũ dat. ñ potest ñ reciꝑe qđ dedit. Ergo ñ est bñficiũ. alio tẽꝑe
bñficiũ accipit᷑. alio redditur. In beneficio hocẽ ꝓbabile ⁊ suspici¬
endũ. qđ aliqͥs ut alteri ꝓdesset. utilitatis interim sue oblitus est.
qđ alteri dedit ablaturus sibi. hoc ñ facit. qui bñficiũ sibidat.
Bñficiũ dare socialis res ẽ. aliquẽ conciliat. aliquẽ obligat. Sibi

Expanded text:
est aliquid. Qui sibi gratiam refert, cui prodest ? Sibi. Et quis non alio loco relaest aliquid. Qui sibi gratiam refert, cui prodest ? Sibi. Et quis non alio loco relationem gratiae, alio beneficium cogitat ? Qui gratiam refert sibi, sibi prodest. Et quis umquam ingratus hoc noluit facere ? Immo quis non ingratus fuit, ut hoc facegratias mihi, quod illam uxorem nolui ducere ' et ' quod cum illo non contraxi societatem.' " Cum hoc dicimus, laudamus nos et, ut factum nostrum comprobemus, gratias agentium verbis abutimur. Beneficium est, quod potest, cum datum est, et non reddi ; qui sibi beneficium dat, non potest non recipere, quod dedit ; ergo non est beneficium. Alio tempore beneficium accipitur, alio redditur. In beneficio et hoc est probabile, hoc suspiciendum, quod aliquis, ut alteri prodesset, utilitatis interim suae oblitus est, quod alteri dedit ablaturus sibi. Hoc non facit, qui beneficium sibi dat. Beneficium dare socialis res est, aliquem conciliat, aliquem obligat , sibi
Abbreviated transcription (Latin):
anob̾. frat̃ sũ alt̾ius. Nemo ẽ enĩ suus frat᷑. par sũ: s alicui. Qs enĩ
parẽ. sibi: Qđ cõꝑat᷑. sine altero non intelligit᷑. Qđ iungitur. si
non est. Idẽ ip̃o uocabulo apparet. in quo hoc continet᷑ bñfecisse.
Nemo aũt sibi bñfacit. ñ magis qmͣ sibi fauet. quã suaꝵ partiũ ẽ.
Duitiꝰ hoc ⁊ pluribꝰ exemplis licet ꝓsequi. Quiꝰ cũ int̾ea sit haben¬
dũ bñficiũ. que scdm ꝑsonã desiderant. quedã cũ sint honesta
pulcherrima sũme uirtutis nͥ in altero ñ hñt locũ. Laudat᷑⁊ int̾
maxima humani generis bona fides colitur. Nũqͥs gͦ dr̃ sibi fidẽ
debet impendere. sic̃ qui soluit peciniã. Nich autẽ inpẽdit qui
grãm sibi refert. ñ magis quã consequit᷑ qui bñficiũ a se accepit.
Bñficiũ igrẽ relatio. ultro citroq iredebent. Intra unũ hominẽ
ñ est uicissitudo. Qui grãm refert inuicẽ. ꝓdest ei aquo consecutꝰ

Expanded text:
ater sum, alterius, nemo est enim suus frater ; par sum, sed alicui, quis enim par est sibi ? Quod comparatur, sine altero non intellegitur ; quod iungitur, sinnon est. Idem ipso vocabulo apparet, in quo hoc continetur, " bene fecisse " ; nemo autem sibi bene facit, non magis quam sibi favet, quam suarum partium est. Diutius hoc et pluribus exemplis licet prosequi. Quidni ? cum inter ea sit habendum beneficium, quae secundam personam desiderant. Quaedam, cum sint honesta, pulcherrima, summae virtutis, nisi in altero non habent locum. Laudatur et inter maxima humani generis bona fides colitur ; num quis ergo dicitur sidebet impendere, sicut, qui solvit, pecuniam ; nihil autem impendit, qui gratiam sibi refert, non magis quam consequitur, qui beneficium a se accepit. Beneficium et gratiae relatio ultro citro ire debent ; intra unum hominem non est vicissitudo. Qui gratiam refert, invicem prodest ei, a quo consecutus
Abbreviated transcription (Latin):
res effugit. rogamꝰ. ⁊ illosuota ñ exorant. s admonent. Diis quoq
inquam homericꝰ ille sacerdos allegat officia. iaras religiose cul¬
tas moneri uelle ac posse scd̃a uirtus ẽ quos obsequens faciet ⁊
parere. hunc illud frenis leuit̾ motis. flectendus ẽ paucis animꝰ
sui rector optimꝰ. ꝓrimi sunt qui admoniti in uiã redeunt. his
ñ ẽ. dux detrahendus. Oꝑtis ocłis in ẽ. acies s sine usu qmͣ lum̃ diiᷤ
inmissũ. ad ministeria sua euocat. In strum̃ta cessant. nisi illa
in opus suũ artifex mouit. In est interĩ animis uoluntas bona. s
torpet mͦ deliciis acsitu mͦ officii inscitia. hancutilẽ facere debemus
nec irati relinquere inuito: sed ut magistri pacient̾ ferre offensati¬
ones pueroꝵ discentiũ memorie labentis. Que quẽadm sepe subie¬
cto uno aut alt̾o uerbo ad contextũ reddende rationis adducta ẽ.

Expanded text:
res effugit, rogamus, et illos vota non exorant, sed admonent. Dis quoque, res effugit, rogamus, et illos vota non exorant, sed admonent. Dis quoque, inquam, Homericus ille sacerdos adlegat officia et aras religiose cultas. Moneri velle ac posse secunda virtus est. Equus obsequens facile et parens huc illuc frenis leniter motis flectendus est. Paucis animus sui rector optimus ; proximi sunt, qui admoniti in viam redeunt; his non est dux detrahendus. Opertis oculis inest acies, sed sine usu ; quam lumen diei iis immissum ad ministeria sua evocat. Instrumenta cessant, nisi illa in opus suum artifex movit. Inest interim animis voluntas bona, sed torpet modo deliciis ac situ, monec irati relinquere in vitio, sed ut magistri patienter ferre offensationes puerorum discentium memoriae labentis; quae quemadmodum saepe subiecto uno aut altero verbo ad contextum reddendae orationis adducta est,
Abbreviated transcription (Latin):
bñficiũ s resumere. bono loco itaq positũ ⁊ paratũ. Ad qđ tam̃
ut sumat᷑ manus porrigenda ẽ. Repetam itaq qr hoc aut ne
cessitate facturus ero. aut illiꝰ causa aquo repetã. Tib̃io cesare
int̾ incia dicenti cuidã meministi. Acͤꝗͣ plures notas familiari¬
tatis ueteris ꝓferret: nonmnemini inquit quid fuerĩ. Ab hoc qͥd ni
noneẽt. repetendũ bñficiũ. Obtanda erat obliuio. Adu̾sabat᷑ õĩũ
amicoꝵ ⁊ equaliũ noticiam. ⁊ illã solã p̾sentẽ fortunã suã aspici
illãsolã cogitari ac narrari uolebat. Inquisitorẽ habebat ueterẽ
nicũ. Magis tẽpestiue repetendũ ẽ. bñficiũ quã petendũ.
⁊ expectandũ sunt̾ sapientes uiueremꝰ. ⁊ tñ sapientib qͦ indicare
meliꝰ fuisset quid rerũ naturã. statꝰ posc̾et. Deos quoꝵ noticiã nłła

Expanded text:
beneficium, sed resumere bono loco positum et paratum, ad quod tamen, beneficium, sed resumere bono loco positum et paratum, ad quod tamen, ut sumatur, manus porrigenda est. Repetam itaque, quia hoc aut ex magna necessitate facturus ero aut illius causa, a quo repetam. Ti. Caesar inter initia dicenti cuidam: " Meministi—" antequam plures notas familiaritatis veteris proferret : " Non memini," inquit, " quid fuerim." Ab hoc quidni non esset repetendum beneficium ? Optanda erat oblivio ; aversabatur omnium amicorum orem habebat veterem amicum ! Magis tempestive repetendum est beneficium quam petendum. et expectandum, si inter sapientes viveremus ; et tamen sapientibus quoque indicare melius fuisset, quid rerum nostrarum status posceret. Deos, quorum notitiam nulla
Abbreviated transcription (Latin):
rĩ. ⁊ qͥdẽ siti confectus qr impeditꝰ ire ad fontẽ ꝓximũ ñ poterã repere
manib uolebam. manib ꝓ militio homo fortis ac strenuus. aquã
posse. ⁊ adiecit puto obhoc iratus qđ se ãcognitione media: ad uet̾em
fabulam abduceret. Tu utiq ille non es. Merito inquit cesar meñ
agnoscis. Nam cũ hoc factũ est. integer eram. postea admundã in acie
ocłs mͥ effossus ẽ. ⁊ incapite lecta ossa. nec galeam illã siuideris agnoᷤ¬
ces: machera enĩ hispania diuisa est. Uetuit illi exhiberi negocium
cesar. ⁊ agellos in quib uicinalis uia causa tixẽ aclitiũ fuerat milicio¬
suo donauit. Qͥd gͦ ñ repet̾et beneficiũ ab impͣ cuiꝰ memoriã mul¬
titudo rerũ confuderat. quem fortuna ingens exercitus dispo-¬
nentẽ ñ paciebat᷑ singulis militibꝰ occurrere: Non ẽ hoc repet̾e

Expanded text:
rim ? Et quidem siti confectus, quia impeditus ire ad fontem proximum non poteram, repere rim ? Et quidem siti confectus, quia impeditus ire ad fontem proximum non poteram, repere manibus volebam, nisi commilito, homo fortis ac strenuus, aquam posse, et adiecit, puto obiratus, quod se a cognitione media ad veterem fabulam abduceret : " Tu utique ille non es." " Merito/' inquit, " Caesar, me non adgnoscis ; nam cum hoc factum est, integer eram ; postea ad Mundam in acie oculus mihi effossus est et in capite lecta ossa. Nec galeam illam, si videris, adgnosces ; machaera enim Hispana divisa est." Vetuit illi exhiberi negotium Caesar et agellos, in quibus vicinalis via causa rixae ac litium fuerat, militisuo donavit. Quid ergo ? Non repeteret beneficium ab imperatore, cuius memoriam multitudo rerum confuderat, quem fortuna ingentes exercitus disponentem non patiebatur singulis militibus occurrere ? Non est hoc repetere
Abbreviated transcription (Latin):
Noli munus tuũ ininiuriam uertere. Iniuria est enĩ sim ħ non
repetis ut ingratꝰ sim. Qͥdͥ si ignoro qͥd desideres: Qͥd si occupationib dẽs¬
trictus ⁊ in alia uocatus occasionẽ ñ obseruaui: Ostende mͥ qͥd possim
nebo ergo ñ amare. ñ palã sine conuitio. sic ut se reddidisse in mems¬
riã ñ reduci putet. Causã dicebat apud diuũ filiũ ex ueteranis quidã
paulo molentior ad uersus uicinos suos icausa p̃mebat᷑. Meministi
inquit. Impͣ. in hispania talũ extorsisse te circa suchonẽ: Cũ cesar me¬
minisse se dixisset. meministi quidẽ sub quadã arbore minimum
umbre spargente cũ uelles residere feruentissimo sole. ⁊ eẽt asperimꝰ
locus in quo ex ruptibꝰ acutis unica illa arbor eruꝑat. quendã excõ¬
militonib penulã suã substituisse cũ dixisset cesar qͥd ni memine¬

Expanded text:
Noli munus tuum in iniuriam vertere ; iniuria est enim, si in hoc non Noli munus tuum in iniuriam vertere ; iniuria est enim, si in hoc non repetis, ut ingratus sim. Quid, si ignoro, quid desideres ? Quid, si occupationibus districtus et in aha vocatus occasionem non observavi ? Ostende mihi, quid possim, nebo ergo non amare, non palam, sine convicio, sic, ut se redisse in memoriam, non reduci putet. Causam dicebat apud divum Iulium ex veteranis quidam paulo violentior adversus vicinos suos et causa premebatur. " Meministi," inquit, " imperator, in Hispania, talum extorsisse te circa Sucronem ?" Cum Caesar meminisse se dixisset : " Meministi quidem sub quadam arbore minimum umbrae spargente cum velles residere ferventissimo sole et esset asperrimus locus, in quo ex rupibus acutis unica illa arbor eruperat, quendam ex commilitonibus paenulam suam substravisse ? " Cum dixisset Caesar : " Quidni memine
Abbreviated transcription (Latin):
Nec dureilli ea ꝓbabo que p̃stiti: s quã potuero mollissime ut pote¬
statẽ referrende gr̃e faciam: renouabo memoriã eiꝰ.: ⁊ petã bñficiũ.
ip̃e me intelliget repetere. Aliqñ utar uerbis duriorib si em̃dari il¬
lũ posse sperauero. Nam deploratũ ꝓpt̾ hoc quoq ñ exagitabo ne
ex ingrato inimicũ faciã. Qđ si ãmonitionis quoq suggillationẽ
ingratis remittimꝰ. segniores ad reddenda bñficia faciemꝰ. Quosdã
uͦ sanabiles ⁊ qui fieri boni possint. si qđ illos inomorderit: perire pa¬
ciem᷑. Admonitione sublata: qua ⁊ pater filiũ aliqñ correxit. ⁊ uxor
maritũ ab errantẽ adse reduxit. ⁊ amicꝰ languentẽ amici fidẽ erexit
Quidã ut exꝑgiscant᷑ ñ feriendi s cõmouendi sunt. Eodẽ mͦ quoꝵ¬
dam adferendam grãm fides ñ cessat s languet. hanc ꝑuellamꝰ.

Expanded text:
nec dure illi exprobrabo, quod praestiti, sed quam potuero mollissime. Ut potenec dure illi exprobrabo, quod praestiti, sed quam potuero mollissime. Ut potestatem referendae gratiae faciam, renovabo memoriam eius et petam beneficium ; ipse me intelleget repetere. Aliquando utar verbis durioribus, si emendari illum posse speravero ; nam deploratum propter hoc quoque non exagitabo, ne ex ingrato inimicum faciam. Quod si admonitionis quoque sugillationem ingratis remittimus, segniores ad reddenda beneficia faciemus ; quosdam vero sanabiles et qui fieri boni possint, si quid illos momorderit, perire patiemur admonitione sublata, qua et pater filium aliquando correxit et uxor maritum aberrantem ad se reduxit et amicus languentem amici fidem erexit. Quidam, ut expergiscantur, non feriendi, sed commovendi sunt ; eodem modo quorundam ad referendam gratiam fides non cessat, sed languet. Hanc pervellamus. "
Abbreviated transcription (Latin):
Cũ transibo nec dignũ uidicabo quigratꝰ eẽ cogat᷑. Quomͦ fene¬
rator quosdã debitores ñ appellat. qͦs scit decoxisse. ⁊ inquoꝵ pudorẽ
bo. nec abullo bñficiũ repetã nͥ aquo ñ ablaturꝰ ero s recepturus:
multi sunt qui nec negare sciant. qđ acceꝑunt:. nec referre. qui nͦ
am boni sunt quam grati. nec tam mali quã ingrati. sec
⁊ tardi. Ceta nomina ñ mala. hos gͦ ñ appellabo: s commonefa¬
ciam. ⁊ ad officiũ aliud agentes educam. Qͥd statim mͥ sic respon¬
debunt. Ignosce. Non me hercule sciui hoc te desiderare. alioqͥn
ultro obtulissẽ. Rogo ne me ingratũ existimes. memini qͥdẽ mͥ
p̃stiteris. hos gͦ quare dubitẽ. ⁊ sibi meliores ⁊ mͥ facere: Quecũq
potuero: peccare ꝓhibebo. M ulto mag̃ amicũ ⁊ nepeccet.⁊ nein me
potissimũ peccet. Alt̾ũ illi bñficiũ do: sullũ ingratũ eẽ ñ pacior.

Expanded text:
eum transibo nec dignum iudicabo, qui gratus esse cogatur. Quomodo feneeum transibo nec dignum iudicabo, qui gratus esse cogatur. Quomodo fenerator quosdam debitores non appellat, quos scit decoxisse et in quorum pudorbo nec ab ullo beneficium repetam, nisi a quo non ablaturus ero, sed recepturus. Multi sunt, qui nec negare sciant, quod acceperunt, nec referre, qui nec tam boni sunt quam grati nec tam mali quam ingrati, segnes et tardi, lenta nomina, non mala. Hos ego non appellabo, sed commonefaciam et ad officium aliud agentes reducam. Qui statim mihi sic respondebunt : " Ignosce ; non mehercules scivi hoc te desiderare, alioqui ultro obtulissem ; rogo, ne me ingratum existimes ; memini, quid mihi praestiteris." Hos ego quare dubitem et sibi meliores et mihi facere ? Quemcumque potuero, peccare prohibebo ; multo magis amicum, et ne peccet et ne in me potissimum peccet. Alterum illi beneficium do, si illum ingratum esse non patior ;
Abbreviated transcription (Latin):
salute liberoꝵ agitur. si inꝑiculũ uxor deducit᷑. si pat̾e salus ac li¬
bertas mittit me etiã quo ire nollẽ: imꝑabo pudori meo. ⁊ testa¬
bor omnia me fecisse. ne opus eẽt:. mͥ auxilio hominis ingrati. No¬
Multa legẽ non habent. nec accionẽ. at qui consuetudo uite hu¬
mane omnilege ualentior dat aditũ. Nulla lex iubet amicorũ
ecreta ñ eloqui. nulla lex iubet fidẽ etiam inimico prãre
lex adid pr̃andũ nos qđ alicui ꝓmissiqnis alligat. Nulla. Que¬
rar tñ cũ eo qui archanũ sermonẽ non continuerit. ⁊ fidẽ datã
nec seruatam in dignabor. sed ex beneficio in qͥt creditũ facis: Mi¬
nime. Non enĩ exigo s repeto. ⁊ ne repeto qͥdẽ: s admoneo. Nam
ultima quoq necessitas in hoc aget. ut ad eũ ueniã cũ quo diu
mͥ luctandũ sit. Quis tam ingratus ẽ. ut illi ñ sit satis ammon̾i:

Expanded text:
salute liberorum agitur, si in periculum uxor deducitur, si patriae salus ac lisalute liberorum agitur, si in periculum uxor deducitur, si patriae salus ac libertas mittit me etiam, quo ire nollem, imperabo pudori meo et testabor omnia me fecisse, ne opus esset mihi auxilio hominis ingrati; noMulta legem non habent nec actionem, ad quae consuetudo vitae humanae omni lege valentior dat aditum. Nulla lex iubet amicorum secreta non eloqui; nulla lex iubet fidem etiam inimico praestare ; quae lex ad id praestandum nos, quod alicui promisimus, adligat ? Nulla. Querar tamen cum eo, qui arcanum sermonem non continuerit, et fidem datam nec servatam indignabor. " Sed ex beneficio," inquit, " creditum facis." Minime ; non enim exigo, sed repeto, et ne repeto quidem, sed admoneo. Num ultima quoque me necessitas in hoc aget, ut ad eum veniam, cum quo mihi diu luctandum sit ? Si quis tam ingratus est, ut illi non sit satis admoneri,
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑ me functus ẽ. prestiti patri eiꝰ. qđ ip̃e prãre uoluisset. nec ñ ⁊ de¬
libet cadauer abscondem. s si corpus agnoui si filio tunc hoc
pr̃are mecogitaui. aut si terrã ignoto mortuo imeti. Nullũ in¬
hoc habeo huiꝰ officũ debitorẽ. In publicũ humanꝰ dicit aliquis.
Quid tantoꝑe queris cui dedis bñficiũ. tanquã repetituri ali¬
qñ sĩt qui nunqmͣ iudicant eẽ repetendũ: et has causas afferunt.
Indignꝰ etiã repetendi ñ reddet dignus: ip̃e ꝑ se reddet. Preterea si
bono uiro dedisti. expecta ne in uiriã illifacias appellando. tanquã
illifacias sponte redditurus ñ fuisset. Si malo uiro dedisti. flectere.
bñficiũ uerbo non corrũperis. creditũ faciendo. Preterea lex qđ non
iussit repeti uetuit. uerba sunt ista quã diu me nichil urguet. qmͣ
diu fortuna nichil cogit. petã potiꝰ bñficiũ quã repetã. Sed si de

Expanded text:
per me functus est ; praestiti patri eius, quod ipse praestare voluisset nec non et deper me functus est ; praestiti patri eius, quod ipse praestare voluisset nec non et deodlibet cadaver absconderem, sed si corpus adgnovi, si filio tunc hoc prhoc habeo huius officii debitorem in publicum humanus. Dicet aliquis : " Quid tanto opere quaeris, cui dederis beneficium, tamquam repetiturus aliquando ? Sunt, qui numquam iudicent esse repetendum, et has causas adferunt. Indignus etiam repetenti non reddet, dignus ipse per se referet. Praeterea, si bono viro dedisti, expecta, ne iniuriam illi facias appellando, tamquam sua sponte redditurus non fuisset. Si malo viro dedisti, plectere ; beneficium vero ne corruperis creditum faciendo. Praeterea lex, quod non iussit repeti, vetuit." Verba sunt ista. Quam diu me nihil urguet, quam diu fortuna nihil cogit, perdam potius beneficium quam repetam. Sed si de
Abbreviated transcription (Latin):
inuito ꝓdesse. sic̃ ñ dedit bñficiũ qui inuitus ꝓfuit. Bñficiũ in¬
qͥt uocas. quo ille offendit᷑. quo torquet᷑. Multa bñficia tristem
frontẽ i asꝑam habent. quẽ ad̾m secare iurere ut sanes ⁊ uincłis
cohertere. Nͥon ẽ spectandũ an dolere aliquis bñficio accepto s
an gaudere debeat. Nonẽ malus denariꝰ quẽ barbarꝰ ⁊ ignarꝰ
forme publice reiecit. Bñficiũ ⁊ odit ⁊ acciͤpit. si mͦ id ꝓdẽ. susqͥ¬
accipiat. Agendũ hec: in ꝯtrariũ uerte. Odit frẽm suũ quẽ illi
expedit habere. hunc ego occidi. Nonẽ. bñficiũ. quãuis ille dicat
eẽ i gaudeat. Insidiosissime nocet. cui gr̃e agunt᷑ ꝓiniuria. ui
dinẽ exanimẽ in ueni. corpus eius sepeliui. nec ip̃i ꝑfui. Qͥd it
illiꝰ interẽat quo genere delaberet: Nec filio. qͥd enim illi ꝑ hoc
cõmodi accessit. Dicam qͥd ꝯsecutꝰ sit. Officio sollempni ⁊ necessario

Expanded text:
invito prodesse, sicut non dedit beneficium, qui invitus profuit. " Beneficium," ininvito prodesse, sicut non dedit beneficium, qui invitus profuit. " Beneficium," inquit, " vocas, quo ille offenditur, quo torquetur ? " Multa beneficia tristem frontem et asperam habent, quemadmodum secare et urere, ut sanes, et vinclis coercere. Non est spectandum, an doleat aliquis beneficio accepto, sed an gaudere debeat ; non est malus denarius, quem barbarus et ignarus formae publicae reiecit. Beneficium et odit et accepit, si modo id proaccipiat. Agedum, hoc in contrarium verte. Odit fratrem suum, quem illi habere expedit ; hunc ego occidi: non est beneficium, quamvis ille dicat esse et gaudeat. Insidiosissime nocet, cui gratiae aguntur pro iniurdine exanimem inveni, corpus eius sepelivi. Nec ipsi profui quid enim illius intererat, quo genere dilaberetur ? nec filio quid enim illi per hoc commodi accessit ?." Dicam, quid consecutus sit : officio sollemni et necessario
Abbreviated transcription (Latin):
inimicissimꝰ erascũ dares. S ut dialogorũ alt̾catione se posita
tanquã uiris consultꝰ respondeã: mens spectanda ẽ. dantis. Bñ¬
occasionẽ habuerit. uolet ⁊ ip̃e p̃stare aliqͥd ñ tanquã soluendi ne¬
cessitatẽ habeat. s tanquã incipiendi causã: repetiapr̃e bñficiũ
non debet. Siquid ꝓhoc benigne facit iustus ñgratus ẽ. Nã illud
finiri non potest. si prĩdo bñficiũ.⁊ matri. ⁊ auo. ⁊ auunculo.
i liberis. ⁊ affinib. ⁊ amicis. ⁊ seruis. ⁊ patrie. ubi gͦ bñficiũ incip̃
stare: Sortes enĩ ille in explicabilis subit. cui difficile est modũ im¬
ponere. quia paulatim subrepit. ⁊ ñ desinit serpere. Illud queri. Fr̃a-¬
tres duo dissident. Si alterũ seruo. an dem bñficiũ ei. qui frem̃ in¬
uisũ ñ ꝑisse moleste latururꝰ ẽ: Non ẽ dubiũ quin bñficiũ sit etiã

Expanded text:
inimicissimus eras, cum dares ? " Sed ut dialogorum altercatione seposita inimicissimus eras, cum dares ? " Sed ut dialogorum altercatione seposita tamquam iuris consultus respondeam, mens spectanda est dantis ; beneoccasionem habuerit, volet et ipse praestare aliquid, non tamquam solvendi necessitatem habeat, sed tamquam incipiendi causam. Repeti a patre beneficium non debet ; si quid pro hoc benigne facit, iustus, non gratus est. Nam illud finiri non potest : si patri do beneficium, et matri et avo et avunculo et liberis et adfinibus et amicis et servis et patriae. Ubi ergo beneficium incipit stare ? Sontes enim ille inexplicabilis subit, cui difficile est modum imponere, quia paulatim surrepit et non desinit serpere. Illud solet quaeri: " Fratres duo dissident; si alterum servo, an dem beneficium ei, qui fratrem invisum non perisse moleste laturus est." Non est dubium, quin beneficium sit etiam
Abbreviated transcription (Latin):
cuniam mutuã sũpserit. creditori numerabo. Nontñ: ideo
ego debuero. Quia ⁊ si filiꝰ meus in adult̾io dep̃hensus erit. eru¬
bescã. Non ido ego ero adulter. Dico metͥ obligatũ ꝓ filio. ñ qi
sum: s qr uolo me offerre tͥ debitorẽ uoluntariũ. At ꝑuenit
ad me sumia ex incolumitate eiꝰ uoluptas. sũma utilitas ⁊
orbitatis grauissimũ uulnus effugi. Nonquerie. nunc ꝓͣfueris
mͥ. s anbñficiũ dederis. ꝓdest enĩ ⁊ animal ⁊ lapis. ⁊ herba. nec
tñ bñficiũ dant. qđ nũqmͣ datur. nisi a uolente. Tu aũ ñ uis
pr̃ĩ s filio dare. ⁊ interĩ ne nosti quidẽ patrẽ. Itaq cũ dixeris pr̃i
gͦ bñficiũ ñ dedi filiũ eiꝰ seruando. contra oppone. patri ergo
bñficiũ dedi quẽ ñ noui. quẽ non cogitaui. Et qͥd qđ aliqñ ut eue¬
niet patrẽ oderis. filiũ serues. bñficiũ ei uideb̃is dedisse. cui tuc̃

Expanded text:
cuniam mutuam sumpserit, creditori numerabo, non tamen ideo cuniam mutuam sumpserit, creditori numerabo, non tamen ideo ego debuero ; quia et, si filius meus in adulterio deprensus erit, erubescam, non ideo ego ero adulter. Dico me tibi obligatum pro filio, non quia sum, sed quia volo me offerre tibi debitorem voluntarium. At pervenit ad me summa ex incolumitate eius voluptas, summa utilitas, et orbitatis gravissimum vulnus effugi. Non quaeritur nunc, an profueris mihi, sed an beneficium dederis ; prodest enim et animal et lapis et herba, nec tamen beneficium dant, quod numquam datur nisi a volente. Tu autem non vis patri, sed filio dare, et interim ne nosti quidem patrem. Itaque cum dixeris: ' Patri ergo beneficium non dedi filium eius servando ? ' contra oppone : ' Patri ergo beneficium dedi, quem non novi, quem non cogitavi ? ' Et quid quod aliquando eveniet, ut patrem oderis, filium serves ? Beneficium ei videberis dedisse, cui tunc
Abbreviated transcription (Latin):
turus ẽ. si saluũ filiũ habuerit. Infelicior si amiserit. Qd gͦe Qui ⁊
ant. ab eo aũt exigi qͥd que debi. inquẽ confertur. sic̃ pecunia ab eo
petit᷑. cui credita ẽ. qmͣuis ad me illa aliqͦmͦ uen̾it. Nullũ bñficiũ
ẽ. cuiꝰ cõmodũ ñ ⁊ ꝑrimos tangat. Non nũquã etiã longmnquiᷤᷤ
positꝰ ñ querit᷑ quo bñficiũ abeo cuidatũ ẽ. transfert. s uͥ pͥmo
collocet᷑. a re õtibi ip̃e ⁊ã capite repetitio ẽ. Qͥd gͦ orote ñ dicis filiũ
mͥ donasti. ⁊ si hic ꝑisset uictuiꝰ non fui. ꝓ eiꝰ uita bñficiũ ñ debes
cuiꝰ uitã tue preferi . Etiã nunc cũ filiũ tuũ seruaui. ad genua ꝓ¬
cũbis. dis uota soluis. tanqmͣ ip̃e seruitus ille uoces exeunͣt
tͥ. Nicħ mea int̾ ẽ. an meseruaueris. duos seruasti. immo me
magis. Quare ista dicis si ñ accipis bñficiũ: Quia ⁊ si filiꝰ meus pe¬

Expanded text:
turus est, si salvum filium habuerit, infelicior, si amiserit. Quid ergo ? Qui et turus est, si salvum filium habuerit, infelicior, si amiserit. Quid ergo ? Qui et ant ; ab eo autem exigi quidque debet, in quem confertur, sicut pecunia ab eo petitur, cui credita est, quamvis ad me illa aliquo modo venerit. Nullum beneficium est, cuius non commodum et proximos tangat, non numquam etiam longius positos ; non quaeritur, quo beneficium ab eo, cui datum est, transierit, sed ubi primo collocetur ; a reo tibi ipso et a capite repetitio est." Quid ergo ? Oro te, non dicis : " Filium mihi donasti, et, si hic perisset, victurus non fui " ? Pro eius vita beneficium non debes, cuius vitam tuae prrocumbis, dis vota solvis tamquam ipse servatus ; illae voces exeunt tibi : " Nihil mea interest, an me servaveris ; duos servasti, immo me magis." Quare ista dicis, si non accipis beneficium ? " Quia et, si filius meus pe
Abbreviated transcription (Latin):
uolo. si ⁊ pr̃i bñficiũ datur. Nunqͥd ⁊ frĩ. nũqͥd ⁊ patruo. nũqͥd ⁊
auo. nũqͥd uxori ⁊ socero. Dic mͥ uͥ debeã desinere. quousq ꝑsonarũ
seriẽ sequar. Si agrũ tuũ coluero. tͥ bñficiũ dedero. Si domũ tuam
ardentẽ restinxero aut neñcadat exceꝑo tibi bñficiũ dabo. Sis̾uũ
tuũ sanauero tibi imputabo. Si filiũ tuũ fuau̾o ñ habeb̾ bñficiũ
meũ. Dissimilia ponis exempla. quia qui agrũ meũ colit. Agro
bñficiũ non dat s mͥ. et qͥ domũ meã quo minꝰ ruat fulcit prãt
Et qͥ agrũ meũ colit ñ illũ s me demereri uult. Idẽ de seruodi¬
cã. Mei mancipii res est mͥ seruatur. iõ ego ꝓ illo debeo. Filiꝰ ipse
bñficii capax ẽ. Itaq ille accipit. ego bñficio letor ⁊ contingor
ñ obligor. uelim tam̃ tu qui debere te ñ putas respondeasm. filii
ia ualitudo. felicitas. patͥmoniũ. ꝑtinet ad pr̃em. Felicior fi¬

Expanded text:
volo : si et patri beneficium datur, numquid et fratri ? Numquid et patruo ? Numquid avo ? Numquid et uxori et socero ? Dic mihi, ubi debeam desinere, quousque personarum senem sequar." Si agrum tuum coluero, tibi beneficium dedero ; si domum tuam ardentem restinxero aut, ne concidat, excepero, tibi beneficium dabo ; si servum tuum sanavero, tibi imputabo ; si filium tuum servavero, non habebis beneficium meum ? " Dissimilia ponis exempla, quia, qui agrum meum colit, agro beneficium non dat sed mihi; et qui domum meam, quo minus ruat, fulcit, praeet qui agrum meum colit, non illum, sed me demereri vult. Idem de servo dicam : mei mancipii res est, mihi servatur ; ideo ego pro illo debeo. Filius ipse beneficii capax est; itaque ille accipit, ego beneficio laetor et contingor, non obligor." Velim tamen, tu, qui debere te non putas, respondeas mihi. Filii bona valetudo, felicitas, patrimonium pertinet ad patrem ; felicior fu
Abbreviated transcription (Latin):
quia uenditio alienatio ẽ: ⁊ rei sue iurisq in ea sui in aliũ tͣnsla¬
tio. At qui quẽ adm̃ uendere sic dare aliquid. ase dimittere est.
Et id qdđ tenueris habendũ. alteri tradere. Qđ si ẽ bñficiũ: nemos
dedit quia nemo sibi dat aliqͥd. Duo contraria inunocoeunt:
ut ididẽ dare ⁊ acciꝑe. Etiã nunc multũ inter ẽ. int̾ dare ⁊ acciꝑe.
quid n tũ ex diuerio ista uerba posita sunt. atquisiqͥs sibibñfi

Expanded text:
Quia venditio alienatio est et rei suae iurisque in ea sui ad alium translaQuia venditio alienatio est et rei suae iurisque in ea sui ad alium translatio. Atqui, quemadmodum vendere, sic dare aliquid a se dimittere est et id, quod tenueris, habendum alteri tradere. Quod si est, beneficium nemo sibi dedit, quia nemo dat sibi; alioqui duo contraria in uno coeunt, ut sit idem dare et accipere. Etiamnunc multum interest inter dare et accipere ; quidni ? eum ex dive
Abbreviated transcription (Latin):
qđ se eripuisset latronib: Nemo sibi bñficiũ dat ñ magis qmͣ
ciũ. Nemo sibi donat. non magis qmͣ credit. Sidat sibiqͥt
bñficiũ. semꝑdat. sine intermissione dat. Inire bñficioꝵ suoꝵ
non potest numerũ. Quando grãm gͦ refert. cũ ꝑ hoc ip̃m quo
grãm refert bñficiũ dat: quomͦ enĩ discernere poteris utrũ dec
sibibñficiũ an reddat. cũ intra eundẽ hominẽ. res geratur. Libe
quia statĩ recipimꝰ. acciꝑe bñficiũ me oportet. deĩ debere. dem̃n
referre. Debendi locus non ẽ. qr sine ulla mora recipimꝰ. Dat ne¬
mo: nͥ alteri. Debet nemo: nisi alteri. Reddit nemo: ñ alteri.
Id intra unũ non potest fieri. qđ tociens duos exigit. Bñficiũ
ẽ prestitisse aliqͥd utiliter. Uerbũ autẽ p̃stitisse adalios spectat.
Nunqͥd ñclemens uidebit᷑ qui aliqͥd uendidisse sibi se dicet:

Expanded text:
Quod se eripuisset latronibus ? Nemo sibi beneficium dat, non magis quam Quod se eripuisset latronibus ? Nemo sibi beneficium dat, non magis quam hospitium ; nemo sibi donat, non magis quam credit. Si dat sibi quisque beneficium, semper dat, sine intermissione dat, inire beneficiorum suorum non potest numerum. Quando ergo gratiam referet, cum per hoc ipsum, quo gratiam refert, beneficium det ? Quomodo enim discernere poteris, utrum det sibi beneficium an reddat, cum intra eundem hominem res geratur ? LibeQuia statim recipimus. Accipere beneficium me oportet, deinde debere, deinde referre ; debendi locus non est, quia sine ulla mora recipimus. Dat nemo nisi alteri, debet nemo nisi alteri, reddit nemo nisi alteri. Id intra unum non potest fieri, quod totiens duos exigit. Beneficium est praestitisse aliquid utiliter; verbum autem " praestitisse " ad alios spectat. Numquid non demens videbitur, qui aliquid sibi vendidisse se dicet ?
Abbreviated transcription (Latin):
illud qui dedit. Puta te reciꝑe nolle. ap̃te ẽ. anteqmͣ redditur.
Non potest quicqm̃ amittere. qͥa qđ detrahit᷑. nichilominus tibi
adquirit᷑. intra te ip̃m orbis agit᷑. Accipiendo das. dando accipis.
Bñficiũ inqͥt sibi dare oportet. Ergo ⁊ referre grãm oportet. Prim̃
illud falsũ ẽ. ex quo pendent sequentia. Nemo eni sibi bñficium
dat. sed nature sue paret. a qua: ad caritatẽ sui compositus ẽ.
Unde illi summa cura ẽ: nocitura uitandi. ꝓfutura appetendi.
Itaq nec liberalis ẽ. qui sibi donat: nec clemens qui sibi ignosc̃.
nec misericors qui malis suis tangit᷑. Qđ aliis pr̃are lib̾alitas est.
clem̃tia. miscđia. sibi pr̃ãre natura ẽ. Bñficiũ: res uoluntaria ẽ.
at ꝓdesse sibi: necessariũ ẽ. Quo quis plura bñficia dedit. bñfici¬
entior ẽ. Quis umquã laudatus ẽ. qđ sibi ipse fuisset. auxilio:

Expanded text:
illud, qui dedit. Puta te recipere nolle : apud te est, antequam redditur. illud, qui dedit. Puta te recipere nolle : apud te est, antequam redditur. Non potes quicquam amittere, quia, quod detrahitur, nihilo minus tibi adquiritur. Intra te ipsum orbis agitur ; accipiendo das, dando accipis. " Beneficium," inquit, " sibi dare oportet ; ergo et referre gratiam oportet." Primum illud falsum est, ex quo pendent sequentia ; nemo enim sibi beneficium dat, sed naturae suae paret, a qua ad caritatem sui compositus est, unde summa illi cura est nocitura vitandi, profutura appetendi. Itaque nec liberalis est, qui sibi donat, nec clemens, qui sibi ignoscit, nec misericors, qui malis suis tangitur. Quod aliis praestare liberalitas est, clementia, misericordia, sibi praestare natura est. Beneficium res voluntaria est, at prodesse sibi necessarium est. Quo quis plura beneficia dedit, beneficentior est; quis umquam laudatus est, quod sibi ipse fuisset auxilio ?
Abbreviated transcription (Latin):
sura fit. ⁊ uelud lusoriũ nom̃ statim transit. Neq enĩ alĩ dat
quã qui accipit: scd̃m unꝰ atq idem. hoc uerbũ debere. ñ habet
nisi inter duos locũ. Quom gͦmuno consistit. qui se obligando
lib̾at: ut in orbe ac pila nicħ imũ est. nicħ sũmũ. nicħ extremũ
nicħ primũ. quia motu mutat᷑ ordo. ⁊ que sequebant᷑ precedũt.
⁊ que occidebant oriunt᷑. omnia quomcũq ierint. in idẽ reuer¬
tuitur. ita in homine existima fieri. Cũ illũ in multa mutaueriᷤ:
unus ẽ. Cicidit se iniuriarũ cũ quo agat. ñ hc̃. Alligauit ⁊ clausit:
de ui non tenet᷑. Bñficiũ sibidedit: dantiꝓtinꝰ. reddidit. Rerum
ꝑire quicquã potest. qđ quo excidat ñ habet. sd eodẽ reuoluit᷑
uñ discedit. Quicqͥd simile inqͥs habet hoc exemplũ huic ꝓposite
questioni: dicam. Putate ingratũ eẽ. Non ꝑibit bñficiũ. habet

Expanded text:
sura fit et velut lusorium nomen statim transit ; neque enim alius dat sura fit et velut lusorium nomen statim transit ; neque enim alius dat quam accipit, sed unus atque idem. Hoc verbum " debere " non habet nisi inter duos locum ; quomodo ergo in uno consistet, qui se obligando liberat ? Ut in orbe ac pila nihil imum est, nihil summum, nihil extremum, nihil primum, quia motu ordo mutatur et quae sequebantur praecedunt et quae occidebant oriuntur, omnia, quomodocumque ierunt, in idem revertuntur, ita in homine existima fieri ; cum illum in multa mutaveris, unus est. Cecidit se : iniuriarum cum quo agat, non habet ; adligavit et clusit : de vi non tenetur ; beneficium sibi dedit : danti protinus reddidit. Rerum illam redit, nec perire quicquam potest, quod, quo excidat, non habet, sed eodem revolvitur, unde discedit. " Quid simile," inquis, " hoc exemplum habet huic propositae quaestioni ? " Dicam. Puta te ingratum esse : non perit beneficium, habet
Abbreviated transcription (Latin):
sibi eẽ. sic ⁊ lucro pot̾. Iniuria ⁊ bñficiũ contraria sunt. Side ali¬
quo dicimꝰ. in uiriã sibi fecit. poterimꝰ dicere. ⁊ bñficiũ sibidedit.¬
Natura sibi dedit. Natura prius ẽ. ut qͥs debeat. dem̃ ut gr̃am
referat. Debitor ñ est sine creditore. ñ mag̃ quã maritus sine
uxore. aut sine filio. pater. Aliquis dare debet. ut aliqͥs accipiat.
Non ẽ dare nec acciꝑe indexteram manũ. de sinistra transterre.
Quomͦ nemose portat quãuis corpus suũ moueat ⁊ tnsferat. qͦmͦ
nemo qmͣuis ꝓ se dixerit. ad fuisse sibi dr̃. Nec statuã sibi s tͥantum
prõno suo ponit. Quom̃ si eger cũ cura sua conualit mercedẽ
ñ debebit referre grãm sibi. quia ñ habebit cui referat. Ut
cedam aliquẽ dare sibi bñficiũ. dũ dat ⁊ recipit. Ut concedã ali-¬
quẽ a se acciꝑe bñficiũ: dũ accipit. reddit. Domi qđ auint uer-¬

Expanded text:
sibi esse, sic et lucro potest. Iniuria et beneficium contraria sunt ; si de alisibi esse, sic et lucro potest. Iniuria et beneficium contraria sunt ; si de aliquo dicimus : ' Iniuriam sibi fecit,' poterimus dicere et : ' Beneficium sibi dedit.' " Natura prius est, ut quis debeat, deinde, ut gratiam referat ; debitor non est sine creditore, non magis quam maritus sine uxore aut sine filio pater ; aliquis dare debet, ut aliquis accipiat. Non est dare nec accipere in dexteram manum ex sinistra transferre. Quomodo nemo se portat, quamvis corpus suum moveat et transferat, quomodo nemo, quamvis pro se dixerit, adfuisse sibi dicitur nec statuam sibi tamquam patrono suo ponit, quomodo aeger, cum cura sua convaluit, mercedem , non tamen debebit referre gratiam sibi, quia non habebit, cui referat. Ut concedam aliquem dare sibi beneficium, dum dat, et recipit ; ut concedam aliquem a se accipere beneficium, dum accipit, reddit. Domi, quod aiunt, ver
Abbreviated transcription (Latin):
se durum ac seuum. ⁊ sui neglegentẽ. Tam alieni corporis leno
mala audit quã sui. Nempe reprehendit᷑ adsentator ⁊ aliena
subsequens uarba paratus ad falsa laudator ñ minus placens
sibi. ⁊ se suspiciens ut ita dicã adsenator suus. Uitia non tantũ
cũ foris peccãt inuisa sunt. s cũ inse recorquent᷑. Quẽ magis ad¬
miraberis quã qui imꝑat sibi. quã qui se habet inpotestate:
bentes facilius ẽ barbaras inpacientesq alieni arbitrii regere. ꝗͣ
animũ suũ continere ⁊ tradere sibi. Platon inquit agit socrati
grãs qđ abillo didicit. quare socrates sibi non agat qđ ipse se do¬
cuit: M. cato ait. Qđ tibi deerit. ate ipso mutuare. Quare donare
mͥ ñ possũ. si cõmodare possũ: Inmimerabilia sunt. in quibꝰ cõ¬
suetudo nos diuidit. Dicere solemꝰ. Sine loquar mecũ.
sic ⁊ gr̃as agere. quomͦ obiurgare se. sic ⁊ laudare se quom dãpno

Expanded text:
se durum ae saevum et sui neclegentem ? Tam alieni corporis leno se durum ae saevum et sui neclegentem ? Tam alieni corporis leno male audit quam sui. Nempe reprenditur adsentator et aliena subsequens verba, paratus ad falsa laudator ; non minus placens sibi et se suspiciens, ut ita dicam, adsentator suus. Vitia non tantum, cum foris peceant, invisa sunt, sed cum in se retorquentur. Quem magis admiraberis, quam qui imperat sibi, quam qui se habet in potestate ? Gentes facilius est barbaras impatientesque arbitrii alieni regere, quam animum suum continere et tradere sibi. Platon, inquit, agit Socrati gratias, quod ab illo didicit ; quare Socrates sibi non agat, quod ipse se docuit ? M. Cato ait : ' Quod tibi deerit, a te ipso mutuare.' Quare donare mihi non possim, si commodare possum ? Innumerabilia sunt, in quibus consuetudo nos dividit ; dicere solemus : ' Sine, loquar mecum 'sic et gratias agere ; quomodo obiurgare se, sic et laudare se ; quomodo damno
Abbreviated transcription (Latin):
a rege. In equo ut̃mq ponit repulsam. Et suꝑbo fastidiri acerbiꝰ ẽ.
quã non timeri. Uis scire quid uere uoluerit: Noluit ire aduo¬
luntariã seruitutẽ is cuiꝰ lib̾tatẽ ciuitas lib̾a ferre ñ potuit. Satis
ut existimo hanc partẽ tractauimꝰ an turpe eẽt bñficiis uinci. Qd
qui querit scit ñ solere hoiẽs sibi ipsos bnficiũ dare. Manifestum
enĩ fuisset. ñ eẽ turpe a se ipso uinci. At qui apd̃ quosdã stoicos. ⁊ de
hoc ambigit᷑. anpossit aliqͥs sͥ bñficiũ dare. an debeat referre sibi
q de se tanqm̃ de altõ loquit᷑. Si nocere inquit mͥ possũ. qͣre
noñ bñficium mͥ dare possim: Pret̾ea que simałũ contulissẽ:
bñficia uocarent᷑. quare si in me contuli ñ sint: Qđ siab altero
accepissẽ deberẽ. quare simͥ ip̃e dedi ñ debeã: Quare sim aduer¬
sus me ingratus: Qđñ minus turpe est. quã in se sordidũ eẽ. ⁊ in

Expanded text:
a rege ; in aequo utramque ponit repulsam, et superbo fastidiri acerbius est a rege ; in aequo utramque ponit repulsam, et superbo fastidiri acerbius est quam non timeri. Vis scire, quid vere voluerit ? Noluit ire ad voluntariam servitutem is, cuius libertatem civitas libera ferre non potuit ! Satis, ut existimo, hanc partem tractavimus, an turpe esset beneficiis vinci. Quod qui quaerit, scit non solere homines sibi ipsos dare beneficium ; manifestum enim fuisset non esse turpe a se ipsum vinci. Atqui apud quosdam Stoicos et de hoc ambigitur, an possit aliquis sibi beneficium dare, an debeat referre sibi que de se tamquam de altero loquitur. " Si nocere," inquit, " mihi possum, quare non et beneficium mihi dare possim ? Praeterea quae, si in alium contulissem, beneficia vocarentur, quare, si in me contuli, non sint ? Quod, si ab altero accepissem, deberem, quare, si mihi ipse dedi, non debeam ? Quare sim adversus me ingratus, quod non minus turpe est quam in se sordidum esse et in
Abbreviated transcription (Latin):
sol int̾cur su lune uetet᷑ om̃s radios effundẽ. Paulũ expecta. iam
emerget. iã istã uelud nubẽ relinquet. lam exsolutus impedi-¬
mentis. lucẽ suã lib̾e mittet. Socrates parẽ grãm archelao ferre
nonposset. si illũ regnare uetuisset. Parũ scił. magnũ bñficiũ
asocrate accipiebat. siͣllũ dare potuisset socrati. Quare gͦ hoc so
dixit uir facetus. ⁊ cuiꝰ ꝑfiguras sermo ꝓcedere solitus er¬
derisor omniũ maxime potentiũ. Maluit illi nasute regnare: qͣm
ꝯtumacit̾ aut suꝑbe. Dixitse nolle bñficia abeo acciꝑe: cui ñ poss
paria redde. Timuit fortasse ne cogeret᷑ acciꝑe que nollet. timuit
neqͥd indignũ socrati acciꝑet. Dicet aliqͥs. Negasset: si nollet. s
gasset in se regẽ insosentẽ. ⁊oĩa sua magno estimari uol¬
tẽ. Nichil ad rẽ ñ ꝑtinet. utrũ dare aliqͥd regi nolis. anaccipe¬

Expanded text:
sol intercursu lunae vetetur omnes radios effundere. Paulum expecta ; iam sol intercursu lunae vetetur omnes radios effundere. Paulum expecta ; iam emerget, iam istam velut nubem relinquet, iam exsolutus impedimentis lucem suam libere mittet." Socrates parem gratiam Archelao referre non posset, si illum regnare vetuisset ? Parum scilicet magnum beneficium a Socrate accipiebat, si ullum dare Socrati potuisset. Quare ergo hoc Socrates dixit ? Vir facetus et cuius per figuras sermo procederet, derisor omnium, maxime potentium, maluit illi nasute negare quam contumaciter aut superbe ; dixit se nolle beneficia ab eo accipere, cui non posset paria reddere. Timuit fortasse, ne cogeretur accipere, quae nollet, timuit, ne quid indignum Socrate accipere. Dicet aliquis : " Negasset, si vellet. " Sed instigasset in se regem insolentem et omnia sua magno aestimari volentem. Nihil ad rem pertinet, utrum dare aliquid regi nolis an accipe