comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
uid de prr̃onio sꝑem q̃d de libi̾s ¶s. Et prĩoniũ duõs ĩueret ⁊ libis
sua sors eriteg̃. Quid de tãtis diciis fietir. nro dubita / ne he̾di
hasq cã dilctãs opes hric illue iaculatura ꝯtorq̃tes. Quid faciet̃
filiis. A c̾ioio piẽ deẜtos ĩ suã curã carõ celestit pr̃ accipiet nõ
relictur st tu neq orphanos fcurꝰ Ille eos nutt̾ et ⁊ docebit a iuẽ¬
tute eoꝵ / mͦ dociles so p̾beat ⁊ usq ĩ senectã ⁊ semiũ usq ad mortẽ ac
sepulcrͣͫ nõ deftituet spes nascẽtꝭ hoĩs deꝰ ẽ nõ geitor ꝙͣuis diues¬
⁊ caduca ẽ filii g᷑ tua spe delusi/ ponẽt ĩ deo spe̾ suã ⁊ catabut caudd¬

Expanded text:
uid de patrimonio sperem, quid de liberis? Et patrimonium dominos inveniet, et liberis sua sors erit. Quid de tantis divitiis fiet? Ne dubita ne heredi hasque tam dilectas opes huc illuc iaculatura contorquet. Quid facient filii? A terreno patre desertos, in suam curam celestis pater accipiet, non relicturus ut tu, neque orfanos facturus. Ille eos nutriet et docebit a iuventute eorum, modo dociles se prebeant, et usque in senectam et senium, usque ad mortem ac sepulcrum non deet caduca est; filii igitur, tua spe delusi, ponent in Deo spem suam, et cantabunt cu
Abbreviated transcription (Latin):
ad quos nre cupias/ nõ a qb doleas abire/ nõ epiguũ solame ¶hi mors
icba filioꝵ orbus ut moriar cagit¶. ho si iẜũ cẽses q̃d ẽ ꝗd uł orbũ
mon cogat uel uixisse coeg̾it/ cũ bñ t̾ filios eligas/ iugẽtoꝵ iuuenũ
tata ĩopia su / eo fortasẜ obsẽciones ⁊ tui amãciores hitiuꝰ ꝙͣ qͣs
tuo de sagius genuisses ꝙ illos caũ qđ hos c̾t̾o iudiͦ q̃ siuisti filñ¬
illi añꝙͣ noti hii aũ noti ⁊ diltã ⁊ elitĩ an̾ꝙͣ fili  itaq totũ ill ꝯ ͤ
nẽ hii bũsics tuo ĩꝑuter̃ ꝙ filii tui suit uni fit et sepe hi ful̃t fai¬
s sãnaũ ĩꝑiũ crede̾t᷑ nosti ut Iuliꝰ cesar ple care̾s sibi augustũ ille
trberũ pene iuitꝰ qͥd ⁊ post uerua uulpũ tͣianũ i olm adnam̃d¬

Expanded text:
t. Habes ad quos ire cupias, non a quibus doleas abire, non exiguum solamen. Mors erba, filiorum orbus ut moriar, cogit. Hoc si miserum censes, quid est quod vel orbum mori cogat, vel vixisse coegerit, cum, unde tibi filios eligas, ingenuorum iuvenum tanta sit copia, eo fortassis obsequentiores et tui amantiores habiturus, quam quos tuo de saaque totum illi hoc nature, hi beneficio tuo imputent, quod filii tui sint, unde fit ut sepe hec fuerit faused summum imperium crederetur. Nosti ut Iulius Cesar prole carens, sibi Augustum, ille Tiberium pene invitus quidem, ut post Nerva Ulpium Traianum, ille Elium
Abbreviated transcription (Latin):
¶g. Rõ me gͤmio tellꝰ teg E. dit tu illã teges nudo corꝑe q̃dad te
excͤñta ubi febris erũt saguie ub deĩq pu̾lis cuĩte seu fastie
ĩfantil fragnĩta diuuẜĩs. an oblitꝰ es cheo doii tirenei apd̾ tulli
elegãs rufũ. Cui cũ lisanacꝰ rex mortẽ crucis ut anguror nniua¬
retͣ᷑ Istis q̃so ĩqͦt/ ista horribliã iniuitare purpuratis tuis theodon
r̃ficie sustiebit huic te gͣmiã nestiet hic̃ ornabut̃ flores leti hospit
hic̃ te nubs madefaciõt hĩc sol uort hic̃ glacies st̃ug hic̃ monebrũt

Expanded text:
st. Non me gremio tellus teget. At tu illam teges nudo corpore. Quid, ad te, excrementa, ubi fibris erutum sanguinem, ubi denique puerilis tunice, seu fascie infantielegans responsum? cui cum Lysimachus rex mortem crucis, ut auguror, minaretur, “Istis, queso, inquit, ista horribilia minitare purpuratis tuis: Theodorsuperficie sustinebit, hinc te gramina vestient, hinc ornabunt flores leti hospite, hinc te imbres madefacient, hinc sol uret, hinc glacies stringet, hinc movebunt
Abbreviated transcription (Latin):
nͥ abicõse mori ⁊ qd sculti ꝯdã fẽcerut tua tecũ tuinło uis ĩferiy
qñ ꝙ sẽpulti ͫ reꝵ essossorib ꝓfutura deniq iã t̾re metall ꝙ eurã
pite ccͫ tãdẽ eeq ypm cogitagaᵃ. Opes mee fuguit a mecẽ. pritabas
ne mãsuras ꝯ fug̾et uita cũ tũ ip̃e ꝯtinue raꝑer łĩ. Qd de opib
meis erit pꝰ ꝙͣ mee eẽ desieritee. Qd de ois erat / anꝙͣ tue eẽ ĩc̃i
ꝑetid. Opes tãtas linqͦ nidꝰ abie̾s ¶d. reudꝰ ĩtͣsti nudꝰ eg̾dde̾ nõ ẽ
ẽ pudor ꝯmodata uasa resti tuuag. ħeri nł tãtis ex tetts opib met̃¬

Expanded text:
ose mori et quod stulti quidam fecere tua tecum tumulo vis inferri, quandoque sepulcrorum effossoribus profutura. Denique iam terre metallique curam proice, celum tandem teque ipsum cogita. Opes mee fugiunt a me. Putabas ne mansuras cum fugeret vita, cum tu ipse continue rapereris? Quid de opibus meis ert? Opes tantas linquo nudus abiens. Nudus intrasti, nudus egredere; non est est pudor, commodata vasa restituunt. Heu, nil tantis ex opibus me
Abbreviated transcription (Latin):
peosse saciꝰ̃ sub iuisto hoste paibe̾ ꝙͣ sub iusto rege/ illic .n. ottisop
sue obseq̃t᷑ lib̾tati tue ꝯfulat potestati sue dechit/ uilq ãpliꝰ inte pt̃¬
Cg. hostis ferior manui E. Quid cua g iuag̾ int̾est ꝙͣ dexĩa gͣ q glado
ris feriii ꝓ mortis solacõ uideat᷑ apd lucanũ optare ⁊ apd stacuĩ
capanens hipseñ. apd̃ uirgiliũ eueas lausum canulla oĩthum ꝙ illi

Expanded text:
s est sub iniusto hoste procumbere, quam sub iusto rege: illic enim occisorsue obsequitur, libertati tue consulit, potestati sue detrahit, nilque amplius in te potest. Hostili ferior manu. Quid tua magis interest qua dextera quam quo gladio feriri pro mortis solatio videatur apud Lucanum optare, et apud Statium Capaneus Ipseum, apud Virgilium Eneas Lausum, Camilla Ornithum, quod illorum
Abbreviated transcription (Latin):
Q suã ⁊ labores uite obibũt Int̾im sub tutelła dei erũt ⁊ tu forte
siꝯ pre ĩpubes uixisti¬
de mori ͤ anxio q̃d exor eo mortuo fccura fit Cxex .d.¬
uid̃ dilcta uyor post me facieta ꝭ. i lubet forsitã qd ad tass. Quis
faciet cara uxor ¶r. Tuo iugo absoluta / uł liba cuce uagabitꝰ¬

Expanded text:
e suam, et labores vite obibunt; interim sub tutela Dei erunt. Et tu forsan sine patre impubes vixistiDE MORIENTE ANXIO QUID UXOR, EO MORTUO, SIT ACTURA. Quid dilecta uxor post me faciet? Nubet forsitan. Quid ad te? Quid faciet cara uxor? Tuo iugo absoluta, vel subibit
Abbreviated transcription (Latin):
dicũ sit / ac ex̾me hore negligen᷑ ꝓrsꝯ irreꝑa ᷝ ͥ ᷤ̃ Itaq qd ĩ archanis aiẽ
dispucacõib m̃ẽtũ ferut uite hꝰ errores qrͣ leues q̃d laps ĩ plano fut̾
unĩ facile possis assurge̾ / at pccm̃̃ mortis gñi ⁊ ex alto p̾rupto q siluũ
ẽ ruine unĩ facaltas ulłã sit resurgẽd̃ huic cato disc̾nñ fui post hͣiũ
succie ualeas nuc̃ occͣre dũ uales ⁊ meni̾to nõ mͦ q̃d ur̃ĩ dicãt s q̃d cic̃o¬

Expanded text:
arcanis anime disputationibus inventum ferunt, vite huius errores quasi leves quidam lapsus in plano sunt, unde facile possis assurgere, at peccatum mortis, gravi et ex alto preruptoque simillimum est ruine, unde facultas nulla sit resurgendi. Huic tanto discrimini, cui post hanc nunc succurrere valeas, nunc occurre dum vales; et memento non mod
Abbreviated transcription (Latin):
dicũt ͦ a urib haud ĩꝑtinẽs ẽ audire qͥd ħͥ qͦ uirgiliꝰ ⁊ ip̃ẽ testis exeerr
dicat / qͥb uerbis hand desidiã neglectã q cõfessiõm deeet uocet ex illiꝰ
ore mirablẽ ubi apud ĩf̃os iudicẽ illũ facit iusti ͣ ⁊ eq̾tate notissi .ͥ q
ut ipe ait/ castigat ꝙ audit q dolos subigit q faceri q̃ qͥs apd̃ suꝑos fur
remediis leuiũt᷑ hᵒ maloꝵ maxi ͫ atq ulc̾iͫ abentẽ ubi aĩa oppsẜit ułłs
iã remedio locus ẽ huic gͦ cñ sꝑ / cũ ĩ fine uehemẽtiꝰ obsistẽdi qđ ⁊ tut¬
urg̾e acriꝰ solet / ⁊ iã nͤ ẽ reliq qͦ salatis cõsilia cũttãdo ielcras neq uo̾ te
spelg. male ais y ͦ uo spẽ piectã recipe ⁊ ad motã pt̃ori totis aiẽ

Expanded text:
tis externus dicat, quibus verbis hanc desidiam neglectamque confessionem notet, ex illius ore mirabile, ubi apud inferos iudicem illum facit iustitia et equitate notissimum, qui, ut ipse ait: Castigatque auditque dolos, subigitque fateri, que quis, apud superos furto remediis leniuntur; hoc malorum maximum atque ultimum, abeuntem ubi animam oppresserit, nullus iam remedio locus est. Huic ergo cum semper, tum in fine vehementius obsistendum estet nichil iam est reliqui, quo salutis consilia cunctando reicias. Neque vero te spe. Male ais; immo vero spem proiectam recipe et, admotam pectori, totis anime
Abbreviated transcription (Latin):
rapuit / nc̃ neapoł tenet Oucdiũ fuliuo apegit põticũ soluit exiliũ te¬
rẽsiũ coĩtũ ut fama ẽ carthago genuit roma docuit archadia sepe¬
liu̾it flactũ oraciũ apulia enuiũ galab̾a staciũ ꝓrũcia narbonẽsis
ausoniũ uastonia tres anueos siue btalyi uolũt qͣfit duos senecas uidi
gallienẽ ⁊ lucanũ misie corduba/ ⁊ hos õs plo ⁊ plaritũ arpura¬
nẽse ᷤ ⁊ gallũ foro młie sem ⁊ actiũ pisamẽsem ⁊ eassiũ par nẽ e et
magna exꝑto huõ ꝯdidit citoliuio pacaiio uix serũ belud ad sepł¬
turã prie restititto sic̾ go diu̾so mlc̃os roͣ ead̃ genuit alibi ge moritu

Expanded text:
puit, nunc Neapolis tenet; Ovidium Sulmo compegit, Ponticum solvit exilium; Terentium comicum, ut fama est, Carthago genuit, Roma docuit, Archadia sepelivit; Flaccum Horatium Apulia, Ennium Calabria, Statium provincia Narbonensis, Ausonium Vasconia, tres Anneos, sive, ut alii volunt, quattuor, duos Senecas videlicet, Gallionem et Lucanum misit Corduba; et hos omnes, et Plautum Arpinaonensem, et Gallum Foroiuliensem, et Actium Pisaurensem, et Cassium Parmensem, et magna ex parte humo condidit, Tito Livio Patavino vix serum velut ad sepulturam patrie restitut
Abbreviated transcription (Latin):
at qͥ ille t̾nuis exul q̃ doꝰ puteoł expiauit qͥd ñore loqͦi augustꝰ
cesar pr̃ prĩe / exͣ prĩa obuit apd cãpame nolam / tyberiuis dispar
morib ĩꝑio par apd̃ cãpane misenũ uespesianꝰ ac cicus optiũu pͥnci¬
pes ut pr̃ez ⁊ filiũ decebat / una ⁊ ead uilla ꝓͣuis ꝓp̾e / exͣ urbẽ tñ obi̾e
at traianꝰ ĩ occidẽte natꝰ / ⁊̃ orlẽte defũtꝰ ẽ Bħeꝑtriuꝰ seuerꝰ ĩ affrita/¬

Expanded text:
 expiravit. Quid minores loquor? Augustus Cesar, pater patrie, extra patriam obiit apud Campanie Nolam, Tiberius, dispar moribus, imperio par, apud Campanie Misenum, Vespasianus ac Titus optimi principes, ut patrem et filium decebat, una et eadem villa, quamvis prope, extra urbem tamen obiere. At Traianus in occidente natus, in oriente defunctus e
Abbreviated transcription (Latin):
fuga sit dixi supͣ ut plotiũ alłũ a plone phiẽ decꝰ pestiler lepͣ pcussit
puduit amato ͦ pocło accepto q̃ morbũ p rabiẽq ꝯpulsigladio ad post¬
niũ ꝓ romedio usꝰ ẽ hodes rex uĩdee tã fedo morboꝵ agmnõ c̾quẽtꝰ¬
ĩt̾nt᷑ ut ꝯpẽdoͥsior fħ mors iudiosa sibi eẽ pocu̾it utq angui or fuĩt
roͣuꝰ pͥnceps adrianꝰ morbi tedio uictꝰ ad ĩpaciaui doloꝵ fr̾o abrũꝑe.
si licurisset optanit magͫ ꝙ̃d uirũ hac etate biues toto sratẽtes corꝑe
mures aliũ exedisse norrãt᷑ Int̃ tĩ mlta ae ludibira huãm corpis
absumoree. uermub ar oreptũ cor puscl̃m / nõ pritroscer G. flactib obruor¬

Expanded text:
fuga sit? dixit supra, ut Plotinum alterum a Platone philosophie decus, pestilens lepra percussit. puduit, amatorio poculo accepto, in morbum rabiemque compulsus, gladio ad postremum pro remedio usus est. Herodes rex Iudee tam fedo morborum agmine cit, ut compendiosior ferri mors invidiosa sibi esse potuerit, atque ut auguror fuerit. Romanus princeps Hadrianus, morbi tedio victus, impatientiam doloris ferro abrumpere, si licuisset, optavit. Magnum quendam virum hac etate vermes toto scatentes corpore, mures alium exedisse narrantur. Inter tam multa ludibria humani corporis, absumor. Vermibus ereptum corpusculum non putr
Abbreviated transcription (Latin):
caruisses nuc̃ uẽtur malis occͣrat uirtꝰ ac cecitas p̾t̾ita Aleat
dolor ⁊ puiã / neu lugeas cecitatẽ m̃tis / occlõs aꝑcurã lugẽdũ
forsitã ꝙ dilata e¶ W. lumẽ occłoꝵ ꝑdidi ¶t. lumẽ aiẽ umꝰ ẜua solãt
q alcũ occłmm anuiẜut allo ut auit̃ acuciꝰ uiaꝰ Is ẜita ẽ qd rearã
et duol ꝑditis duob aliis acricissiẽ uideas ⁊ cuũ fãcras ĩ tp̾resie¬

Expanded text:
caruisses. Nunc venturis malis occurrant virtus ac cecitas, preterita deleant dolor ac penitentia, neu lugeas cecitatem, mentis oculos aperturam. Lugendum forsitan, quod dilata est. Lumen oculorum perdidi. Lumen animcaruisses. Nunc venturis malis occurrant virtus ac cecitas, preterita deleant dolor ac penitentia, neu lugeas cecitatem, mentis oculos aperturam. Lugendum forsitan, quod dilata est. Lumen oculorum perdidi. Lumen anime
Abbreviated transcription (Latin):
eeł ꝙ miẜuꝰ huic uicus huic suppliciis omib unũ capit uigẽtib ita ꝙ uelut a¬
tũ respriẽs e fortue̾ ludos pisce qͦd nic̃nũtio qͥ tut̃ ore anulũ expiẽs capis
illico niẽse eiꝰ appoĩtꝰ fuat anulũ illi siũ nõ sii qͦd sptaciũ stupore restituit cõ
gẽmã młtis pꝰ secłis augustꝰ cesar ⁊ p̾cio tactꝰ ⁊ mira ͦ inftã auree corone dõ
morꝭ eiꝰ odio relinquẽti nẽpe tyrãnꝰ ille pacibło affix oiͣͫ iuidicõ ꝯ sidmũ suppłiar
pacetur maiore tñ dignꝰ erat / iste pħs iii pace obiens/ pro dĩo cultu donlꝰ el p¬
tẽplo hĩta ẽ / tãtũ int̾ illiꝰ gẽmã atq huiꝰ palliũ int̾fuit neq uoͨ seu politrat
tuẽ sardomx ille ne morsu uoluciũ semesꝰ ĩ cruce marcesõe̾t seu Iohãm ncs
galliaꝵ regi / ne acie uiltꝰ in manꝰ hostiũ ꝑuei̾tet suus Galuit prestare ar¬
bũcłs quẽ die illa ĩdigito eiꝰ iuẽtũ creptũ q sidi ⁊ pãnos ab amito qͦq orlo

Expanded text:
errimus, hinc vitiis, hinc suppliciis omnibus unum caput urgentibus. Itaque velut oblatum respuens, o fortune ludos!, pisce quodam internuntio, qui tunc ore anulum excipiens captusque illico menseque eius appositus fuerat, anulum illi suum non sine quodam spectantium stupore restituit. Eam gemmam multis post seculis Augustus Cesar, et pretio tactus et miraculo, insertam auree corone ad morum eius odio relinquenti? Nempe tyrannus ille patibulo affixus, omnium iudicio, cum summum supplicium pateretur, et maiore etiam dignus erplo habita est: tantum inter illius gemmam atque huius pallium interfuit. Neque vero seu Policrati tunc sardonix ille ne morsu volucrum semesus in cruce marcesceret, seu modo Ioanni Galliarum regi ne acie victus in manus hostium perveniret suus valuit prestare carbunculus, quem die illa in digito eius inventu
Abbreviated transcription (Latin):
ip̃m n ͨ bursa deffẽbi potuit nͨ cornithꝰ q̃ bna ꝑ betustã rexpugnablis
mã huẽrat ẜ hat̃ sibi mumius bictor eripuit nõne añ hos septuagĩta a
p̾uestiua aro qua nestio an illa usꝙp ᵉ forcior esset atq municior ab illo
magno hoste qr armis nõ potãt blãdiciis ac ꝓmissis fallacib capta fuit
ac dirita ⁊ bix tãdr̃ belus elõgeua fobre fragilllor resurrexit as Rõnã
n  ĩexpugna ͤ tutũ n ͭ ab hũatus ẽ fraudi bapᵉ. arte subuixus mumaisso
n timeo ¶X. arces pestiferꝭ mb̃tis ꝯfidẽciã p̾bue mlti qͥ tãti sine artib
I pace uicisset arciũ siducia ausi sr̃ uñ ipis in artib ꝑrere Et illit po¬

Expanded text:
Byrsa defendi potuit nec Corinthus, que una pervetustam inexpugnabilis famam habuerat; sed hanc sibi Mummius victor eripuit. Nonne ante hos septuaginta annos Prenestina arx, qua nescio an ulla usquam fortior esset atque munitior, ab illo magno hoste, quia armis non poterat, blanditiis ac promissis fallacibus capta fuit ac diruta et vix tandem velut e longa febri fragilior resurrexit? Ad summam, nil inexpugnabile, tutum nichil ab humanis fraudibus est. Arce subnixus munitissima nichil timeo. Arces pestiferam multis confidentiam prebuere. Multi qui tuti sine arcibus in pace vixissent, arcium fiducia ausi sunt, unde ipsis in arcibus periere, ut illic po
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑ h b̾uia q̃ delatat̃ occl̃os / exꝑrecta meb ⁊̃ amorẽ ac de sideriũ et̃ue pult̾tid̃
raprat  qͦ de fõte ꝙ̃qͥ ẽ pulchrũ ꝓdicabo᷑. Ex aellen ͥ ge̾mis allicior ¶ꝵ hac̃ c̃¬
celleis. nõ natura fecit ẜ opĩõ q̃ apd̃ qsa carbũclõ palmnã de dit / apud alios a¬
amãti Illa uulgo ac plerisq gẽmariib cui hꝰ estima ͦ ista uet̾ĩb qͥbd rerã
scͥptorib ꝓbat  ẜ  quos nõ mõ ge̾maꝵꝭ s rerꝭ oi ͫ trenaꝵ p̾ciosi ssimꝰ adamas¬

Expanded text:
amorem ac desiderium eterne pulchritudinis rapiatur, quo de fonte quicquid est pulchrum prodit. Excellentibus gemmis allicior. Hanc excellentiam non natura fecit sed opinio, que apud quosdam carbunculo palmam dedit, apud alios adamanti. Illa vulgo ac plerisque gemmariis evi huius extimatio, ista veteribus quibusdam rerum scriptorib
Abbreviated transcription (Latin):
pt set ¶ clara qͥd ⁊ angusta doꝰ et hinc disissio fusa ent ⁊ angusta/ ẜ ⁊
ne si ẽe donũ tuã respico obstura E arta illa prsai⁊ caduca ẽ q̃q ĩ dies
tatis odm̃clis uix fulta subsistat assibue fatistent casꝰ q̃q sui mĩtia ⁊ q̃ c̾ca n
aruina ultiã lõge fit nͨ int̾mi gnosũ incolã delitẽt ut domꝰ ẜ angat bt carc̾¬
obi mora moras oderit unĩ oportet absolui. I. nc̃ gͦ uel edib alienis uẽl tus

Expanded text:
et augusta domus est. Hinc digresso fusca erit et angusta. Sed et nunc si vere domum tuam respicis, obscura et arta illa prorsus et caduca est queque in dies tantis adminiculis vix fulta subsistat, assidue fatiscens casusque sui nuntia et que certe nec a ruina ultima longe sit nec interim generosum incolam delectet ut domus, sed angat ut carcer, ubi moras oderit, unde optet absolvi. I nunc ergo vel alienis edibus
Abbreviated transcription (Latin):
młtis malo ur̃o miẜi gaudetis ĩ hͦ maxͤ dicras optatis ĩ hͦ t̾ras ⁊ maria
perratis ĩ hͦ aurũ ⁊ tum̃latesq sꝑgitis ut acies hostiũ urõit dẽfior fit in
dies atq municor an fortasse nõ ita õ an aᵈ ꝯcors diuitũ hab opĩo ullã
fe̾ alia re medioc̃s sortuẽ bñ ĩticictã domiũ opuilẽtissiẽ ꝑsaꝵ aut liabꝵ¬
regie cuedeͦsꝙ ⁊̃ mnłtis exogedat ᷑ ᷤͣ ꝙ pb̃es pasco ⁊ cł sutioris q ꝯpidei Esasa leit᷑

Expanded text:
multis malo vestro miseri gaudetis, in hoc maxime divitias optatis, in hoc terras et maria pererratis, in hoc aurum et cumulatis et spargitis, ut acies hostium vestrorum densior sit in dies atque munitior. An fortasse non ita est? An aliud concors divitum habet opinio, nulla fere alia re mediocris fortune bene institutam domum opulentissime Persarum aut Lydorregie cedere, cum in multis exceda
Abbreviated transcription (Latin):
ũ qͣ uult is cꝰ illa ẽ qͣ ⁊ hͦ ipm uult ⁊ q̃cũq uillt alia / alioqn si ut uiri
ut qͣ ĩgenii siue eloquii sue opũi desc̃ũs ĩuito accidit sic accide̾t᷑ uolũtati
illa s hꝰ atq illiꝰ elcio ac libt̾as nasten ħaita ẽ q̃ ĩ bo ͫ flexa / bonos facit¬
⁊̃ duts pra ĩdiu̾sũ malos sti lic hac ut lib ⁊ si ut bñ uti libeat haud
dubie dei donũ Et male aũ ꝑu̾sitas sit uolẽtis r̃ penitꝰ nõ licet bt
nõ ⁊ bolutas bona unrtutis ⁊ mala uicii radix sit atq ita unᵃͣ o

Expanded text:
uam vult is, cuius illa est, qua et hoc ipsum vult, et quecunque vult alia. Alioquin, si ut virium, utque ingenii, sive eloquii, sive opum defectus invito accidit, sic accideret voluntatis, illa, sed huius atque illius electio ac libertas nascentibus data est, que in bonum flexa, bonos facit, in diversum, malos. Uti licet hac ut libet: etsi ut bene uti libeat haud dubie Dei donum, ut male autem perversitas sit volentis; illud penitus non licet, ut non et voluntas bona virtutis, et mala viti
Abbreviated transcription (Latin):
et relq̾ua ĩcide̾nit̾ pt̾ unũ iᵈ qͦ plonẽ tle uirũ hac ead̃ uanitate glose prr̃e
ĩplicitũ fuisse aognosoẽs / nõ ut magni coĩtis clipeo triũ tegͣo errorẽ ẜ ut cu¬
itis illid uites cut fuccubuisse sũma c̃nis ĩgerã¶ B. Ampła ĩ prĩa uitã ago¬
⁊ huañ atrd̃is ut de hoꝰ qut flactꝰ cubat ħ ĩ colle q̃uim ħexmo ĩauẽtine¬
ui edꝰ deꝙ ꝙ ne de c̾uis ceu pegre ꝓfectuiꝰ domui tue dispone qñ ⁊ an redeai
uelũ ⁊ ip̃e irddit ꝰ ꝯ labore ẽ sepe/ ecꝭ aĩ errore fr̾o ac magnete it̾ agit᷑ hal
eas faciłiꝰ ac rectiꝰ hat cimiã hac theatrũ nites hac balneas effugias luc
macelliõ hñ ⁊ millo ailii st̃ urbiũ scopłoi ĩl qͦs nauigãs domũ triã ꝙͣ altũ
philippꝰ orator domũ dũ redit foro nimirũ distare tariuas iã grad̃is natu q̃¬

Expanded text:
et reliqua incidenter, preter unum illud quo Platonem talem virum hac eadem vanitate gloriose patrie implicitum fuisse cognosceres, non ut magni comitis clipeo tuum tegas errorem, sed ut accuratius illum vites cui succubuisse summa etiam cernis ingenia. Ampla in patria vitam agoinhumanum; audis ut de hoc queritur Flaccus: Cubat hic in colle Quiire decreveris, ceu peregre profecturus domui tue dispone, quando et an redeas incertum et ipse reditus cum labore est, sepe etiam cum errore; ferro ac magnete iter agitur: hac eas facilius, hac rectius, hac curiam, hac theatrum vites, hac balneum effugias, hac macellum. Hi et mille alii sunt urbium scopuli, inter quos navigans domum tuam quasi alterum Philippus orator, domum dum redit foro, nimium distare Carinas iam grandis natu qu
Abbreviated transcription (Latin):
athemeñ nasti clarũ adeo ut nõ eẽ eq claꝵ posset abi thebis ecꝭ natũ eẽ an nõ
liomenis ⁊ pitagoras ip̃e ⁊ demotuicꝰ ⁊ ãxagoras ⁊ anstotiles ⁊ nulle alii alibi
q athenĩs̃ nati st̃ cłan ꝙ hĩti nõ minꝰ grͣ q nat s⁊̃ athenis̃. At ne athebis aliã
matepces flactꝰ ait Si yerũ clarrtas gestarũ lib. pater atq hercules tã famosi
ut alexad ⁊ macedo cõte̾ꝑptor om̃i ferme morͣliũ Illos duos ut altissi ͫ atq uł¬
tñ signũ gliẽ sibi ꝓponet nuitados sm utͣq nõne rece̾ti meõria ⁊ pene ãte
oculos theban serat᷑ / epauimõdas sũmꝰ pħs sũmꝰ dulx g̾coꝵq om̃i recto sb iu

Expanded text:
bi, Thebis etiam, natum esse? An non Homerus et Pythagoras ipse et Democritus et Anaxagoras et Aristoteles et mille alii alibi quam Athenis nati clarique habiti, non minus quam qui nati sunt Athenis? Ac ne a Thebis abeam, m Flaccus ait? si rerum claritas gestarum, Liber pater atque Hercules tam famosi, ut Alexander Macedo contemptor omnium ferme mortalium illos duos ut altissimum atque ultimum signum glorie sibi proponeret imitandos? sin utrunque, nonne recenti memoria et pene ante oculos
Abbreviated transcription (Latin):
cͤau̾ãt n ec̃ asseruẽt᷑ at gͣto erat honestiꝰ gulã cog̾e̾ ꝑ abilib acq
effuge possẽt nͨ auffi G. Auib amariũ ĩ plemi¶d. Rem ne ꝙͣꝙͣ nara
⁊ q̃situ /u nunꝰ custodia difficilẽ priecustã tñ/ cuiꝰ añ nulle q̃dragĩta
ãnos rome auctor fuit leliꝰ q̃d cogͣmto stralo uĩr eq̃ster/ nõ ille qͥd
leliꝰ sapiẽs hĩtꝰ q̃ si amaria reꝑiss noiũ sapiẽ ꝑdidisẜ q̃d st̃ ĩuẽta¬

Expanded text:
am asserventur. At quanto erat honestius gulam cogere parabilibus atque effugere possent nec auferri. Avibus aviarium imp quesitu nec minus custodia difficilem, pervetustam tamen, cuius ante MCCCC annos Rome auctor fuit Lelius quidam cognomento Strabo, vir equester, non ille quidem Lelius sapiens habitus, qui si aviaria repperisset nomen sa
Abbreviated transcription (Latin):
nobłis cura i quussa ẽl suspͥta ẽ etas ⁊ suspta nobłitas i fpõder
adolescẽs uir fortasse uix noru̾t / nota fides ꝓu̾i nota ꝯstanͣ d¶l
ꝑuer in c̃dicꝰ me amat¶ R. In expleto pieti ymagie ĩp̾ssisti illo
ẽsdẽte delebit᷑ ẜirmꝰ amor solidam poseit etatẽ ¶G. clarꝰ puer edo¬
asꝰ ⁊ sortẽ seit ¶R. Inqͥeta sors euẽtꝰ abigui q̃dã ĩgeĩa ułło studio
erigũt᷑ ẽ uꝰ pr̃ ĩpẽsã p̾ceptor oꝑã prier tp̃s amittit docilẽ dioe
⁊ docilẽ ne fatiges / ne ue illũ te q fil frust᷑ actoras/ eg̾ uincit ars
nam¶G. disciłꝰ tener n ͨ ĩ docilis obtigit¶d. ⁊ si ĩ ludibrico stas / atꝙ̃
ĩfluxo scrmis u/ age tñ fidelĩ qmissũ/ si plena etas accesẜit pot̾i
meĩsse alioqͣn sua er̃at oblauo fides tua magͫ satis ip̃ã fid unt¬

Expanded text:
suspecta nobilitas: illa spondet adolescens, vir fortasse vix noverit? Nota fides pueri, nota constantia est. Puer michi creditus me amat. Inexpleto parieti imaginem impressisti: illo crescente delebitur. Firmus amor solidam poscit etatem. Clarus puer edocendus in sortem venit. Inquieta sors, eventus ambigui: quedam ingenia nullo studio eriguntur. Est ubi pater impensam, preceptor operam, puer tempus amittit: docilem doce, indocilem ne fatiges neve illum teque simul frustra atteras. Egre vicit ars naturam. Discipulus tener nec indocilis obtigit. Etsi in lubrico stas atque in fluxo struis, age tamen fideliter commissum. Si plena etas accesserit, poterit meminisse; alioquin sua erit oblivio, fides tua. Magnum satis ipsa sibi
Abbreviated transcription (Latin):
mlta sidi arrogat q̃ siĩ lrĩs nõ audent ⁊ ħ g̾ uinariũ huisse dicit᷑ ba¬
iani tͣitꝰ ĩ littore ibid̃ ĩt cetõs pisces ħ murẽnã uuã dilexisse st extit
lux̾it En amor eggiꝰ en docco gͣuiq uio dignꝰ fletus qui ñ su cp̃is
uella domestica neq ꝓsc̾pcoes ac cuuũ mortes fleuisse legit᷑ nͨ ta¬
iũsem / si suũ ĩ ep̃s ĩcidiss flect᷑ꝰ fuit nunã murene obitũ fleuit
tãta hͨ leuitas facit ut iumoni uenia debeat᷑ antonia etas. ac sexus
excasabłiorẽ reddit ĩepciã q̃ murenã suã tñ nõ deffũctã geruisse s
uiuẽtẽ aurxis ĩ aurib coluisse cͣdit᷑ sit ot baulos/ id erat uille nom̃
rpĩs uaianis ĩ finib mltos sptacli norutate ꝯͣh̾et fuerũt ⁊ uiuana
iplicitos uides / ex diligẽciꝰ caue/ ne silĩb ĩplicis / neq t̃ ñ usũ pisciũ¬

Expanded text:
isse dicitur Baiani tractus in litore ibique inter ceteros pisces sic murenam unam dilexisse, ut extinctam luxerit. En amor egregius, en docto gravique viro dignus fletus! Qui nec sui temporis bella domestica neque proscriptiones ac civium mortes flevisse legitur nec Cannensem, si suum in tempus incidisset, fleturus fuerit ruinam, murene obitum flevit. Tanta hec levitas facit, ut iuniori venia debeatur Antonie — etas ac sexus excusabiliorem reddit ineptiam —, que murenam suam tamen non defunctam gemuisse, sed viventem aureis inauribipsis Baianis in finibus — multos spectaculi novitate contraheret. Fuerunt et vivaria mplicitos vides, eo diligentius cave ne similibus impliceris; neque tibi nu
Abbreviated transcription (Latin):
eificies cotꝰ sis qͦ forte ire dolis fuge̾ teq cãs fing̾e si qd agas
otlitiõ sui si qͥs cogites natũ sidi /si cibo abstiẽas sorde᷑ res suas t̾ si
sepno cesẜis / exẽna te uen̾e fessũ dicet deniq et sxorĩ placidꝰt̾ atꝙ
alus intłis sis opc¶. uxoie hẽo q̃ me arde̾t᷑ amat¶t. meliꝰ ama¬
ret caste/ pie sobe̾ ee̾ꝰ de arde̾s amor qd n ĩcẽdiũ ẽ aĩe ꝙͣ arde̾te / qͥs
me amat uxor¶R. in uicissu se amari sẽẜit / cepescet / amorẽq odio
mtabit / sui equãdꝰ t̾ ẽ amor ⁊ tu ardeas itẽ ẽ uniq de ditꝰ sis
amãti zelotipie ꝯuigis uis ĩ sõnis nc̃ blãdicus nẽ q̃reł fictis q c̾uũs¬
excitãd  ꝙ ꝑ noctẽ seu licẽti oculũ deflex̾is / seu rideti lenciꝰ arriseris
seu dicina salutauis seu formã attĩꝰ lauauũs seu domũ seriꝰ redieris
post̾mo ad fetis ã dix̾is / qͦ sũptꝰ lesiq reus sis amoris q̃ si uita dici

Expanded text:
ere te fugeque causas fingere, si quid agas oblitum sui, si quid cogites iratum sibi, si cibo astineas sordere res suas tibi, si somno cesseris externa te Venere fessum dicet: denique ut uxori placeas, tibi atque aliis inutilis sis oportet. Uxorem habeo que me ardenter amat. Melius amaret cate amat uxor: nisi vicissim se amari senserit, tepescet amoremque odio mutabit; sin equandus tibi est amor et tu ardeas necesse est unique deditus sis amanti, zelotype e per noctem, seu licentius oculum deflexeris, seu ridenti lentius arriseris, seu vicinam salutaveris, seu formam alterius laudaveris, seu domum serius redieris, postremo aliquid feceris aut dixeris quo suspectus lesique reus sis amoris; que si vita dici
Abbreviated transcription (Latin):
pet̾ nͨ ad iusã nͨ ĩ thalamo tutꝰ eris ulłm tp̃s litigio uacabit/ media
nocte purgabitꝰ ꝰ ᵗ. exoptatas nupcias ꝯͣpi ¶X. Cũ ꝯiuge nupciab ꝰ pad¬
diuortiuesoͣ. oxor ꝯtigit. Cui onice placeolt̃. meliꝰ sorfitã displiceo uõ
te romnado pͥme̾t atq atteret ⁊ cogitare ⁊ res tuas agt ⁊ sõpnũ cape

Expanded text:
pent; nec ad mensam nec in thalamo tutus eris: nullum tempus litigio vacabit, media pent; nec ad mensam nec in thalamo tutus eris: nullum tempus litigio vacabit, media nocte pugnabitur. Exoptatas nuptias contraxi. Cum coniuge nuptias, cum padivortium. Uxor contigit cui unice placeo. Melius forsitan displiceres: non te amando premeret atque attereret, et cogitare et res tuas agere et somnu
Abbreviated transcription (Latin):
ẜuire disce pati disce caros ꝑde uni ꝯiugio uacãd̾ ẽ aĩcitiaꝵꝭ stopub
oxor ꝯ̃piosa ⁊ uiri affeccuũ medeatrix ¶. gn̾osa in exor osueuit᷑¬
B. gͣuis sarcina duri cõpedes libos humeros acq olim liberos pedes
pͥmẽt durũ dcũ diuiꝰ cogitatu durissim q ppessu nõ uniꝰ lucis sĩ toc
uite hospes forsitãq hostis uacuã p̾sidus ĩuafit domũ oñ ilea et dixi
uetis repudiĩ spe fublata sola sail mors excludat ¶M. Cõrugẽ gͣtã dup¬
¶S. Eira Eiras iͣ te duxit diu nimiũ fu̾as tuns accessit spõis dnã canĩ¬
fex pͥuiguis enuila socrui faĩlie iugũ/ coqͥne labor/ onꝰ pemus sũptꝰ^ a¬
tule ornam̃tũ arle diurnũ sp̃cacłmn fenestre / lis noct̾ua cubicloss᷑.
uxor mn ueit amãtissia C. Cũ amore si nestis zelꝰ ⁊ suspicões ⁊ q̃rele
subent̃ ⁊̃ morͣle duellũ domi hẽs ip̃is ex bolup  ac iocis ĩnuicitie euĩ¬

Expanded text:
isce servire, disce pati, disce caros perdere; uni coniugio vacandum est: amicitiarum scopulus uxor imperiosa et viri affectuum moderatrix. Generosa michi uxor obvenit. Gravis sarcina, dure compedes liberos humeros atque olim liberos pedes prement. Durum dictu, durius cogitatu durissimumque perpessu non unius lucis, sed totius vite hospes forsitanque hostis vacuam presidiis invasit domum, unde illam, ut dixi, veteris repudii spe sublata, sola scilicet mors excludat. Coniugem gratam duxi. Erras: illa te duxit. Diu nimium fueras tuus: accessit sponso domina, carnifex privignis, emula socrui, familie iugum, coquine labor, onus penui, sumptus arcule, ornamentum aule, diurnum spectaculum fenestre, lis nocturna cubiculo. Uxor michi venit amantissima. Cum amore, si nescis, zelus et suspitiones et querele subeunt; immortale duellum domi habes, ipsis ex voluptatibus ac iocis inimicitie erum
Abbreviated transcription (Latin):
¶r. gau deo gͣ sc̃bis magnoꝵ conatuũ ꝓlenã domũ / ocii datua s. hetiessepẽ
opcabis/ nõ cã magͣuiniũ filiũ huĩsse / ad sumã clara ẽ fortiᵈ  magrum¬
tas sreciosa otq do saborosa ⁊ turuida/ tuta modesta ⁊ tuͣsq̃lla./
de filie Castitate. az .
asta in filia ẽ ¶S Iogditas magna si solicita/ ꝙͣto .n. castitas maior
tãto ĩ eã uigilãcor libido / nil tã ardet᷑ ĩuaditꝰ gͣ qd castis exci¬
bns / ⁊ feĩeo pudore ẽ uallatũ/ ꝯcesso calle corruptor ut feguiꝰ/ et
omissa cepẽciꝰ appetũt ͫ multĩ cupite rei difficił sõl eẽ custo dia /¬
¶ S. Ansiguis nate pridicicia¶ ⁊. ẽ ubi res optiã nel pessiẽ matia p̾b̾ mar
lucͤe forma fuit s nl eq̃ spt̃ata mat̾ue nobłis caftitas uesanũ iuuenẽ ñ
adblt̃ĩ uiolẽtũ stimuilis egit arde̾tib / sic benoꝵ donis/ abritit᷑ neqͥcia rexbora¬
¶ ꝙ. Casticas filie mee nota er. Opta / Et ꝑꝑuã sit / apd poetã legis daris¬

Expanded text:
bis magnorum conatuum plenam domum, otii vacuam et quietis, et sepe optabis non tam magnanimum filium habuisse: ad summam, clara est fortitudo, magnanimitas speciosa, utraque vero laboriosa et turbida, tuta modestia et tranquilla. 74 DE FILIE CASTITATE Casta michi est filia. Iucunditas magna sed sollicita: quanto enim castitas maior, tanto in eam vigilantior libido: nichil tam ardenter invaditur quam quod castis excubiis et femineo pudore vallatum est. Concesso calle corruptor it segnius et permissa tepentius appetuntur; multum concupite rei difficilis solet esse custodia. Insignis nate pudicitia est. Est ubi res optima rei pessime materiam prebet. Magna Lucretie forma fuit, sed nil eque ac spectata matrone nobilis castitas vesanum iuvenem in adulterium violentum stimulis egit ardentibus; sic bonorum donis abutitur nequitia reproborum. Castitas filie nota est. Opta ut
Abbreviated transcription (Latin):
illo mira᷑ plis se ꝙͣ cetos redimi coegiss ⁊ hͨ q̃d ĩ sacͣnalib legũt᷑
qd ĩ nali bicim nr̃i ueronẽsis hỹstoͣ. corriꝰ i ͤ tã docilis esutrina u̾
ĩpẽse alebat᷑ ĩ priͨͣ euolare solitus ⁊ eybiũ cesarẽ drusũq ⁊ g̾maĩ
noĩatim / tocũ demiq rõnũ ꝓpłm salutare tãta plebis grã tãto q odm

Expanded text:
illo mirabili pluris se quam ceteros redimi coegisset; et hec quidem in Saturnalibus leguntur. illo mirabili pluris se quam ceteros redimi coegisset; et hec quidem in Saturnalibus leguntur. Quid in naturali vicini nostri Veronensis historia? Corvus ille tam docilis e sutrina ubi impense alebatur in publicum evolare solitus et Tiberium Cesarem Drusumque et Germanicum nominatim, totum denique Romanorum populum salutare, tanta plebis gra
Abbreviated transcription (Latin):
ĩuenerut qͥd aliud ꝙͣ gule studiũ huenit qͥd uirtutꝭ cultorib alien
e¶G. Iuclusi pĩgnes turdos ⁊ turtures ¶d. Sed nõ cardos tortores
tot illecebris irrita gula supplicia exigit stomachi laborãtis. an nõ
satyricũ illud audisti pena tñ pñs cũ tu deporuis amictꝰ curgidꝰ et
trudũ/ parionẽ ĩ balnea portas de parione loqͥt᷑ ⁊ formosa. eñ ⁊ samo¬
sa ẽ auis / s nõ sola q̃ p̾ccpitẽ gulã plectat gule q̃d oblecta ͦ gustꝰ bius
ip̃ẽ q mox ĩ ma nauseã uersurꝰ Icõerceas pena ã loga cruditas
digestio uilis morbi sepe ec̃ r mors .I. nc̃ curdis pĩguib ⁊ turt̾ib
glãre. G. heo loqͣces coruos ⁊ piccas ⁊ psitaces. R. letatꝰ hũs au¬
gustꝰ cesar / eos magꝭ omit p̾cus q̃ uicorẽ ac cũphatorẽ cesarẽ sa¬
lutaret cũ subm̃̃ alii atq alii iug̾ent᷑ satis se salu̾atorũ tliũ domii
hr̃e respõdit. ponẽs illi metã uaĩtati nͥ cornꝰ ipẽ norussiꝰ ao ioco

Expanded text:
gule studium habuerunt, quod virtutis cultoribus alienum est? Inclusi pingues turdos et turtures. Sed non tardos tortores: tot illecebris irritata gula supplicia exigit stomachi laborantis. An non satyricum illud audisti: Pena tamen presens cum tu deponis amictus, turgidus et crudum pavonem in balnea portas? De pavone loquitur: formosa etenim et famosa est avis, sed non sola que precipitem gulam plectat. Gule quidem oblectatio, gustus brevis, ipse quoque mox in nauseam versurus, ni coerceas; pena autem longa: cruditas, indigestio, bilis, morbi, sepe etiam et mors. I nunc, turdis pinguibus ac turturibus gloriare! Habeo loquaces corvos ac picas et psitacos. eos magnis emit pretiis, qui victorem ac triumphatorem Cesarem salutarent cumque subinde alii atque alii ingererentur, satis se salutatorum talium domi habere respondit, ponens illi metam vanitati, nisi corvus ipse novissimus ioco
Abbreviated transcription (Latin):
tuitiũ/ nenorꝭ ameĩssios recessꝰ ⁊ uurta illa medorũ manu ꝯsita regũ
⁊satraparũ curã ⁊ p̾apuã et ꝑhibẽt uolup ͭ ͤ at qͥ ĩ illis iussu ebrii ⁊ uesa
regis adoleseẽtis / int̾fectꝰ ẽ ꝑnienio clarꝰ senex ⁊ Ifallor mocedonũ pͥmꝰ
ducũ / qͥt̃ nõ uouit caiectani lictoris flexũ illũ qͦ nullꝰ sub celo płchiior
ulłs amenior Illic russu teniulẽti ⁊ cͣdelis ãconii occisus ẽ cit̾o ⁊ potãt ut
uure moreret᷑ florẽtissimꝰ orator uirq optiꝰ s ⁊ mod̾ ⁊ auctor mortꝭ ꝓrs
ĩdignꝰ fuit sꝑaciabatur illis forte tuc̃ ĩ locis cito urbanas fugies ꝓcellas

Expanded text:
imos nemorum recessus et vireta illa Medorum manu consita, regum ac satraparum curam et precipuam, ut perhibent, voluptatem? Atqui in illis iussu ebrii ac vesani regis adolescentis interfectus est Parmenio clarus senex et, ni fallor, Macedonum primus ducum. Quis non novit Caietani litoris flexum illum, quo nullus sub celo pulchrior, nullus amenior? Illic iussu temulenti et crudelis Antonii occisus est Cicero. Et poterarure moreretur florentissimus oratorum virque optimus; sed et modus et auctor mortis prorsus indignus fuit. Spatiab
Abbreviated transcription (Latin):
dolis expoĩtꝰ nc̃ uiciuꝰ obfu̾i̾t/ nc̃ p̾cipiciũ nc̃ morb / nc̃ ab actor cotidie
demũ ad fiugẽd unĩ dãpnũ t dolor ꝙ ⁊ illusio/ magna uõ ꝑs mali fu̾it
illusor rudib¶G. arm̃tis ⁊ g̾gil diues su¶le. laudate ditie s incce et
casib mltis ob noxie fraudib rapinis pestib q̃ cã crebre ⁊ cã ualide
sut̾ ut sepe totos greges cotaq late̾nt ariũta noca pestis ꝙͣ lucretiꝰ quã q ie

Expanded text:
dolis expositus. Nunc vicinus obfuerit, nunc precipitium, nunc morbus, nunc abactor; quotidie demum aliquid fingendum, unde damnum tibi dolorque et illusio. Magna vero pars mali fuerit illusor rudis. Armentis ac gregibus dives sum. Laudate divitie, sed incerte et casibus multis obnoxie: fraudibus, rapinis, pestibus, que tam crebre tamque valide sunt ut sepe totos greges totaque lacerent armenta: nota pestis quam Lucretius quamque
Abbreviated transcription (Latin):
ad huc hẽc¶T Uteͤ sedulo fugitiã ioꝯditas pr̃ seuex ¶S. piẽ hẽo grie¬
¶Xͣ. nõ ẽ locꝰ mercie festina carpe stuctꝰ exmos tãꝙͣ eo arbore rure
cura latĩ ĩħer̾e ꝙͣ in potes cupide illũ uide uide seu ꝯfestũn ħ abitum
cuꝑidꝰq audi ⁊ ex̾mos moĩtꝰ mẽcri mẽte ncõdito dep̃tũꝙ uelus c¬
uitiꝰ pͥmunitor / egebis illo ꝯsultore/ q̃resq eũ/ nͨ mer̃es domilb̃. c
agnostas/ hẽo ⁊ quẽ ꝑditũ sufrires¬

Expanded text:
adhuc habeo. Utere sedulo, fugitiva iucunditas pater senex. Patrem habeo grandevum. Non est locus inertie: festina carpere fructus extremos, tanquam ex arbore ruinosa. Caro lateri inhere quantum potes, cupide illum vide ceu confestim abiturum cupidiusque audi et extremos monitus memori mente recondito desertumqueiis permunito: egebis illo consultore queresque eum nec invenies domi. Patrem agnoscas, habes et quem
Abbreviated transcription (Latin):
dũ ĩpiose ⁊ nichil ĩtẽtatũ relũpti gule ꝑeatis / n ͨͤ aliena nͨ orã icõmo¬
do cogitatis / obliti hac̃ uiris olim fortissĩs ꝯsuetadiẽ nõ fuisse qrii
ĩtacti pisces ⁊ so̾ ⁊ uolucres tute erat ⁊ p̃t̃ alas / uł ⁊̃ parione̾ placebat
ut naso ait neq nc̃ sane qͥd ĩ hcͣ aue tãto ope placeat ĩueĩo p̾t̾
noblitatẽ carnũ/ q̃ nõ pritrest̾e̾ dricũt᷑ lõgũ et̃ ĩ tẽpꝰ si ẜuẽt᷑ p ⁊t̾

Expanded text:
dum imperiose et nichil intemptatum relinquenti gule pareatis, nec aliena nec vestra incommoda cogitatis, obliti hanc viris olim fortissimis sollicitudinem non fuisse, quando intacti pisces et fere et volucres tute erant et preter pennas nil in pavone placebat, ut Naso ait; neque nunc sane quid in hac ave tantopere placeat invenio preter nobilitatem carnium, que non putrescere di
Abbreviated transcription (Latin):
fuictũ colliges expt̃ad erit / ac tu demũ qͥd pͥnũtrem uidcto uã si locis
tui głaris q̃ tua nudiꝰ cc̃iꝰ nõ erat ⁊ tua forsitã cras nõ erut / ac fi nte
apẽmuꝰ qͥd si lucidꝰ ticiũs ẜi amenꝰ athesis si souorꝰ sorga¶ R Cole agron¬
atꝙ arborũ ꝙͣuis neq młtos t̾re pedes ad utaiͫ ocuꝑabis neq ũt at fla¬
etꝰ har qͣs colis arborũ te pł m̃uisas cupssos illa br̃em dũ sequieo q̃ sĩ¬

Expanded text:
s expectandum erit. At tu demum quid pronuntiem videto; nam si locis tantum gloriaris, que tua nudiustertius non erant et tua forsitan cras non erunt — ac, si rite Apenninus? Quid si lucidus Ticinus, si amenus Athesis, si sonorus Sorga? He antum vis, neque multos terre pedes ad ultimum occupabis neque ut ait Flaccus: Harum quas colis arborum te preter invisas cupressos ulla brevem dominum sequetur.
Abbreviated transcription (Latin):
tale fuit ꝙͣq hodie / mli ultro suã ut fac̃ent adoraret̃ suie illã cubitoꝵ
uiͣᵃ quã ex ingẽti copacio murũ dtũ regiẽ egrꝑcie factã legis prito nõ auxie¬
q̃nes / cꝰ eet̃ arcificis ꝯtẽtꝰ de matĩa q̃siuisse Pirtificiose occł̃os delitanit statue¬
¶R fuerit alii statue ĩsignia uirᵗᵃᵘ nc̃ st̃ illecebre occloꝵ ponebat᷑ hus qui
ns rece pit qͣs ꝙ pͥ obitũ ncusare nõ potuit / ponebãt᷑ ingeĩosis ac aectis
uiris qͣle po r a segimiꝰ uictorino mĩe ponũt᷑ diuitib magno p̾cio m̾cãtib¬

Expanded text:
tale fuit quamque hodie multi ultro suam ut facerent adorarent, sive illam cubitorum quattuor quam ex ingenti topazioquereres cuius esset artificis, contentus de materia quesivisse. Artificiose oculos delectant statue. Fuere aliquando statue insignia virtutum, nunc sunt illecebre oculorum: ponebantur his qui non recepit quasque post obitum recusare non potuit; ponebantur ingeniosis ac doctis viris, qualem positam legimus Victorino: nunc ponuntur divitibus, magno pretio m
Abbreviated transcription (Latin):
ac puos pres qͥb sala prr̃a pt̃as iꝰ ĩ frłios darz / sẽpe acrime ob¬
ẜuasse legimꝰ ĩ qͥb max ͤ cassii ac fulim noblĩtata seu̾tas/ .i. tu
minꝰ blãdũ pr̃e durũ dic¶s. prem pacior durĩss. qͣlẽ putas
Ille te passꝰ ẽ puerũ q̃lẽ ue deĩceps adolescẽtẽ disfi̾cile id q̃s
dura duris efficatiꝰ leuĩt᷑ ⁊ sepe medici mollions deformior ẽ

Expanded text:
severos patres, quibus sola patria potestas ius in filios daret, sepe acerrime observasse legimus, in quibus maxime Cassii ac Fulvii nobilitata severitas. I tu: nimis blandum patrem, dic durum. Patrem patior durum. Qualem putas ille te passus est puerum, qualemve deinceps adolescentem? Difficile id quidem Dura duris efficacius leniuntur, et sepe medici mollioris deformior est
Abbreviated transcription (Latin):
odiũ ꝙͣ nimiꝰ amor phedm nosti ⁊ p̾politũ / ete odiũ qd ulai¬
sci yephas leuiẽdũ ã fugiẽdũ ã fendũ ẽ / n ͨ ẽ qͣrtũ qu̾ele sepe
odiũ exaggerat de duricia pr̃na .xliiͦ. d.¬
urũ pacior ꝑentoisꝵ. dũricies prĩs sepe filio salubris sꝑ dãp¬
nosa mollicres/ nõ singne tñ sĩ nec unge ptẽdũ docti ꝯsulũt

Expanded text:
ippolytum. Certe odium quod ulcisci nefas leniendum, aut fugiendum, aut ferendum est; nichil est quartum: querele sepe odium exaggerant. 43 DE DURITIE PATERNA Durum patior parentem. Durities patris sepe filio salubris, semper damnosa mollities; non lingue tantum, sed nec virge parcendi docti consulunt.
Abbreviated transcription (Latin):
cũs ꝙ hoiͫꝰ eximũt ꝰ illos mag̃ in se accuut̃ atq irricat̃/ nõ ꝑcit reegũ madie
uulgꝰ loꝙo ⁊ si palã metuit clã lib̾tate utitꝰ ñ au̾ius siblłat gauit a u
tenebris dublas uoces ĩ nbib / acres uersꝰ ĩ t̾iuis serit substribit statius
iiti/ loq̃t silenͦ exclamat minat qͣ occłis / liugna lega ligna ferit sit sop
leuib ex causis gͣnes ꝯͣhũt᷑ infanne ⁊ claris ꝙq noĩb obscura cognonũ o¬

Expanded text:
n parcit regum maculis vulgus loquax; etsi palam metuit, clam libertate utitur. In cavernis sibilat, gannit in tenebris, dubias voces in nubibus, acres versus in triviis serit, subscribit statuis, nutu loquitur, silentio exclamat minaturque oculis, lingua ferit. Sic sepe levibus ex causis graves contrahuntur infamie et claris q
Abbreviated transcription (Latin):
liora til ioꝯdiora usu / uł securiora fuata /uł di̾nis hũanis ꝙ culaĩb apcõra
si cornichus cherẽthits clamissẽt at qd̃ ad dĩnũ cultui tĩ ꝓpiciã mat̃ qibib
suisse dĩtatẽ/ dũ fictilib colẽtur / n ͨ in dubiũ icͦ senece qd uoͭ ad huã n ͥ
usũ fictilia triberonis ꝙͣuis ut ꝓbrũ gͣue apud ppłm acis duõ nociuisse
quẽ illa młtis laudib efferũt᷑  Sut̃ .n. ꝑsimonie ãtiq̃ ⁊ rouls aptissiã moĩt

Expanded text:
iliora vel iucundiora usu vel securiora servatu vel divinis humanisque cultibus aptiora. si Corinthiis caruissent: at quod ad divinum cultum, tum propitiam magis hominibus fuisse usum, fictilia Tuberonis, quamvis ut probrum grave apud populum cecis domino nocuisse quem illa multis laudibus efferuntur: sunt
Abbreviated transcription (Latin):
uuat carce̾ enasisse¶S. e 2 hͦ fateor int̾missa gracior libtasa
reddita ꝙͣ ẜuata s nõ oiã q̃ delitant ꝓsut̾ ⁊ sepe uotiua st̃
dulcia. ⁊ amara saluba Sepe nõ carcer mͦ s mors utilis fuit sepe
uita ⁊ lib̾tas ĩntlib¶ G. Caroemi oriasisse garideo ¶X. ac q̃uiͦ gandebas
portũ app̾hedisse nc̃ gaudes portũ euasisse carcer młtis portꝰ
mltr̃s iefugiũ ⁊ arx fuit ⁊ ã lib̾tate pituros ẜuauit ĩuictũs liga¬
⁊ ĩclusa diligẽaꝰ asẜuãt᷑ nescuit morles ceci qd expediat ⁊ idco

Expanded text:
ntermissa gratior libertas ac reddita quam servata; sed non omnia que delectant prosunt: sepe nociva sunt dulcia et amara salubria, sepe non carcer modo sed mors utilis fuit, sepe vita et libertas inutilis. Carcerem evasisse gaudeo. At qui modo gaudebas portum apprehendisse, nunc gaudes portum evasisse: carcer multis portus, multis refugium et arx fuit et in libertate perituros servavit; in vinculis ligata et clausa dilige
Abbreviated transcription (Latin):
¶G. Exiui e caroe ¶. lacion de carc̾e multi hor̃e casus eripiut / ex augustion
a sola mors eruit ¶D. molesto de carce̾ discessi¶x. potes ĩ hũc carc̾e ie¬
u̾t ĩ illũ alt̾ũ ꝯ semel exieris nõ ardibis hoc in tpẽ
de trasqlło statu .s9. G.

Expanded text:
est! Exivi ex carcere. Latiori de carcere multi hominem casus eripiunt, ex angustiori autem sola mors eruit. Molesto de carcere discessi. Potes in hunc carcerem reverti; in illum alterum cum semel exieris, non redibis hoc in tempore. 90 DE TRANQUILLO STATU
Abbreviated transcription (Latin):
ille iisi enim cũ deꝰ is cuiꝰ tẽplũ e
ome qd cõspicis istis te corꝑis custo¬
dñs libalut. huc tibi aditꝰ pat̾e̾ nõ
pt̃. hoes̃ enm sũt hac lege gn̾a̾ti
qui tuerent᷑ illũ globũ quẽ in hͦ
templo mediũ bides. q̃ t̾ra uecitur.
nec in ussu eiꝰ a quo ille ẽ uobis
datus ex homii uita mignͣd ne mu
nus hua massignatũ a deo difu¬
gisse uideanii. an nõ sacꝭ cicoma¬
na h ͨ excusatũ argunt̾ catonem.
⁊ plane si ab ĩꝑatore t̾reno ad cu¬
scodiã loci cuiuspiã deputatus
nõ audẽs inuissꝰ te mou̾e̾ ferr¬
q ille h ͦ gͣuit᷑. si contrariũ fecis¬
ses. Cud celestꝭ putas ĩꝑator᷑¬

Expanded text:
ille. Nisi enim deus is, cuius hoc templum est omne, quod conspicis, istis te corporis custodiis liberaverit, huc tibi aditus patere non potest. Homines enim sunt hac lege generati, qui tuerentur illum globum, quem in hoc templo medium vides, quae terra dicitur, nec injussu ejus a quo ille est nobis datus, ex hominis vita migrandunus humanum assignatum a Deo diffugisse videamini.” An non satis Ciceroniana hec excusatum arguunt Catonem? et plane si ab Imperatore terreno, ad custodiam loci cuiuspiam deputatus, non auderes iniussus te movere, ferretque ille hoc graviter si contrarium fecisses. Quid celestis putas i
Abbreviated transcription (Latin):
tatis extĩgui᷑ ¶ Qͥd de me dicẽt hoẽs
qͥ post me nastentur Rdice ale̾ ista
ꝙͣ cicd̾ si meliꝰ dici posse crede̾. ꝙͥ
qd cũt forsan dubitablẽ / forsã flm̃
nũc c̾tissimũ ⁊ absq ulla ꝓesus he¬
sitacõe iussinũ est. qui nec pau¬

Expanded text:
tatis extinguitur.” Quid de me dicent homines, qui post me nascentur? Dicerem aliter ista quam Cicero, si melius dici posse crederem. “Qquod tunc forsan dubitabile, forsan falsum, nunc certissimum et absque ulla prorsus hesitatione verissimum est: “qui nec pau
Abbreviated transcription (Latin):
orũ lex hec est. altm ex alti ͫ ẜie orit᷑¬
D dolore torq̃or yliaco. Rspẽs ẽ faci¬
or acerba solacũ nil ac̾biꝰ pati posse.
Dyliaco crucõr dolore Rdui dolet ac
cuat qui ip̃am q̃ ab omib p̃que oĩt
metuitur mortem sꝑac. O yliaco do¬
lore discrucõt. Adisce uuuens mori
qd q nõ nisi semel fit sepiꝰ exꝑire.
facies securiꝰ tand seł qd tã sepe tẽp¬
tauis. nichil enĩ noui facies Silimꝰ
dolor yliacꝰ morti est. nisi ꝙ mors
facilior breuiorq ut qui hũc fortit
culit̾ insi metꝰ alt̾ int̾ueniat młto
iam forciꝰ sit laturꝰ. O dolore rũpor

Expanded text:
orum hec lex est: alterum ex alterius fine oritur. Dolore torqueor iliaco. Species est, fateor, acerba solatii, nil acerbius pati posse. Yliaco crucior dolore. Qui dolet ac tuat, qui ipsam que ab omnibus preque omnibus metuitur mortem sperat? Yliaco dolore discrucior. Disce vivens mori, quodque non nisi semel fit sepius experire; facies securius tandem semel, quod tam sepe tentaveris; nichil enim novi facies: simillimus dolor iliacus morti est, nisi quod mors facilior breviorque, ut qui hunc fortiter tulit, nisi metus alter interveniat, multo illam fortius sit laturus. Dolore
Abbreviated transcription (Latin):
usus pauꝑũ uerte̾tis tuc caritatẽ
a fastrdiosi diuites cogunt᷑. famelici
net deest pret̾ iblgus fontẽ omĩs
errorꝭ alictor insignis. Est enĩ ut mͥ
uidet᷑ ait c̃icõ. ualde decoꝵ pate̾ domos
hominũ illustriũ hospitib illust̾b.
Plane uir egregie qui referre iutẽ
ualeant s egentib clausas esse qua
in re haud indigne forsitã nõtatũ
a lactancõ Cicõnem nõmꝰ qui pro¬
fecto illitõ meliꝰ a libi s eod libio h ͦ
maxiẽ inꝙͥ officiũ est ut quisqma¬
uimie operis indigeat. Ita ei potis¬
fimus bpituilari qͣd contͣ fit a plerisq
⁊ quo em̃ plurimũ sꝑant Et si ille
hñs nõ eget tamẽ ei potissimũ ĩẜui¬

Expanded text:
usum pauperum verteretis; tunc caritatem ia fastidiosi divites coguntur, famelici Nec deest preter vulgus, fontem omnis erroris, auctor insignis: “Est enim, ut michi videbitur” ait Cicero “valde decorum patere domos hominum illustrium hospitibus illustribus”: plane, vir egregie, qui referre vicem valeant, sed egentibus clausas esse. Qua in re haud indigne forsitan notatum a Lactantio Ciceronem novimus, qui profecto illud melius alibi sed eodem libro: “hoc maxime officii est, ut quisque maxime opis indigeat, ita ei potissimum opitulari; quod contra fit a plerisque; a quo enim plurimum sperant, etiamsi ille iis non eget, tamen ei potissimum i
Abbreviated transcription (Latin):
fremy as magno ⁊ sapiente uiro dignã ponit catone coetaneo illia
caq enulo teste fretus nũꝙgͣ se minꝰ ociosum ꝙͣ cñ ociosus nec
mĩm solum ꝙͣ cũ solus eẽt eniꝰ rer gl̃iam Ambrosius mirũ drcco
dictu ꝯcii suo tentat eriꝑpe Nrec ub̃i umꝙͣ Romanũ genus cͥuilib
bellis nacet ip̃is in libris pugnauit. Etce eni dic̾o officiorũ t̾tio.

Expanded text:
nificam et magno ac sapiente viro dignam ponit, Catone coetaneo illius atque emulo teste fretus: nunquam se minus otiosum quam cum otiosus, nec minus solum quam cum solus esset. Cuius rei gloriam Ambrosius, mirum dictu, concivi suo tentat eripere; necubi unquam romanum genus civilibus bellis vacet, ipsis in libris pugnant. Ecce enim Cicero Of