comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
fiet idq necesse ÷ eẽ impossibile eẽ. Sequit᷑ ħ ꝓpositionẽ q̃ dicit
ñ possibile ẽ eẽ. illa q̃ ꝓponit ĩpossibile ẽ eẽ: fitq aliꝗd impossibile
ut dicat᷑. impossibile est gͥ eẽ. id qđ necesse ẽ eẽ: Sed hoc inconue¬
nieNS ẽ. Ergo hic docuitꝰ qr necessitatẽ impossibilitas sequeret᷑. nun
h aliud addit: quõ supͣ dixit possibili ꝓpositioni necessariȩ negatio¬
nis negationẽ ꝯsentire. nc̃ deeadẽ re facit dubitationẽ diceis. At

Expanded text:
 propositionem quae dicit, non possibile est esse illa quae proponit, impossibile est esse, et fit aliquid impossibile ut dicatur, igitur impossibile est esse, id quod necesse est esse. Sed hoc inconveniens est, ergo id docuit quod necessitatem possibilitas sequeretur. Nunc autem aliud addit, quoniam supra dixit possibili propositioni necessariae affirmationis negationem consentire, nunc de eadem re dubitationem profert
Abbreviated transcription (Latin):
ssentire possibilitati. affirmatio necessaria negationi possibilitatis
n consensto seide rei reddens causas illud argua qđ imponsbbrlitas
necesseatt idem ualer& ⁊trarie reddita: Quã rem emendare uo¬
lens stadixit. ancerte in qͥt impossibile ẽ sic poni necessariuscon¬
tradictiones : ut egationẽ scilica ne cessarii possibilitati eopsenti

Expanded text:
sentire, affirmatio necessaria negationi possibilitatis non consentit. Ejusdem rei reddens causas illud arguit, quod impossibilitas necessitati idem valeret contrariae reddita. Quam rem emendare volens ita dixit: An certe, inquit, impossibile est sic poni necessarii contradictiones, ut negationem scilicet necessarii possibil
Abbreviated transcription (Latin):
ne ł appetentia uult. hoc exratione uenire dr̃. &. in his om̃ibꝰ illa po¬
testas ẽ q̃ ad utrũq ualeat. iđ ⁊ ad affirmationẽ ⁊ negationẽ. ut sit
scilic& et ñ sit. In his ħ q̃ st̃ irrationabilia. lic&. insolis euenire
nabił potestas opposita potest. ut aqua ⁊ frig&. ⁊ humida ẽ Ergo
&. frigescere potest facile ⁊ humectari. s eadẽ ꝑmutata in calidam
potest frigescendi ñ habere uim. ut qđ ñ possit humectandi amittere
potestatẽ dũ aqua sit. Quo circa ñ om̃is potestas opposita ualet. s ualo
quidẽ opposita potestas ea quȩ scđm rationabiles motus ualuit. illa uero
potestas ꝗ̃ opposita ñ ualet insolis irrationabilibꝰ inuenit᷑ lic&. ñ om̃ib¬

Expanded text:
r. Et in his omnibus illa potestas est quae ad utrumque valeat, id est ad affirmationem et negationem, ut sit scilicet et non sit. In his autem quae sunt irrationabilia, licet in solis venire nabilis potestas opposita non potest, ut aqua et frigida et humida est. Ergo et frigescere potest facile et humectari, sed eadem permutata in calidam potest frigescendi vim non habere, cum non possit humectandi amittere potestatem, dum aqua sit. Quocirca non omnis potestas valet opposita, sed valet quidem opposita potestas, ea quae secundum rationabiles motus valuit. Illa vero potestas quae opposita non valet, in solis irrationabilibus invenitur, licet non i
Abbreviated transcription (Latin):
ligat᷑ potiusq sic dictũ uideat᷑. manifestũ est qm̃ ñ om̃e possibilia¬
ut possibile frequent̃ solemꝰ usurpare cũ dicimꝰ possibile ẽẽ ambula¬
re: opposita ualet: Neq it qđ om̃is potestas affirmationi negation
Sueniat. s st̃ quȩdã q̃ unũ tantũ possint ut supͣiam diximꝰAto
omne possibile ⁊ opposita ual&. qm̃ scilic&. possibile frequenter a
de necesse & deambulare p̃dicamꝰ. Hoc ita cogitans. facilius quis agnoscit
quid ipsius textꝰ ũba denuntient. cũ etiã adminiculari quis clebeat obs¬
curis sensib patientia atq consensu. qđ ad sententiã potius dicentis ex¬
pertet & si se sermonũ ratio ita ñ habeat. Hoc gͦ ita constteuto mani

Expanded text:
ligat, potiusque sic dictum videatur. Manifestum est quoniam non omne possibile frequenter solemus usurpare, cum dicimus possibile esse ambulare, opposita valet. Neque enim omnis potestas affirmationi negationique convenit. Sed sunt quaedam quae unum tantum possunt, ut supra jam diximus, atque ne possibile et opposita valet, quoniam scilicet possibile frequenter et de esse et de ambulare praedicamus, hoc ita cogitans facilius quis agnoscit, quid ipsius textus verba denuntient, cum etiam adminiculari quis debeat obscuris sensibus patientia atque consensu, quod ad sententiam potius dicentis spectet, etsi sermonum ratio ita n
Abbreviated transcription (Latin):
utiese Eecicontingens n eẽ Hoc h falsũ ẽ Atd hic quidẽ ordo
urrorũ ẽ. ut inaliis fere om̃ib ꝑplexus atq constrictus Alias eni
smiletudo enuntiationũ. alias id qd deest implicitã reddit obscurãq
emtentias. Qđ siqͥs aris toteł ũbis seriem nr̃ȩ expositionis anneona
s. qđ illic ꝓpt̃ similitudinẽ ⁊ fusũ est ꝑ expositionis nr̃e clistinetionẽ
ac separationẽ disgrega.. qđ uͦ in aristotelis sermonibiminosie hinic

Expanded text:
t esse, contingens non esse. Hoc autem falsum est, atque hic quidem ordo sermonum est, ut in aliis fere omnibus perplexus atque constrictus, alias enim similitudo enuntiationum, alias id quod deest implicitam reddit obscuramque sententiam; quod si quis Aristoteles verbis seriem nostrae expositionis annectat, et quod illic propter similitudinem confusum est, per expositionis nostrae distinctionem ac separationem d
Abbreviated transcription (Latin):
cũ modo ꝓpositiones dicunt᷑. ad modos ipsos potis negationẽ poni
opoetere quã ad uerba : dande tam̃ manꝰ st̃ cũ eo quoq concesso
qđ ad defensionẽ utile aliquib uideri possit. augm̃tationis falsam
sententiã frangeremꝰ penitꝰ. atq altius sit uerit᷑as constituta. Si¬
gͦ hȩc negatio possibilitatis quã ipsi uolunt. iđ ea q̃ dic̃ possibile eẽ¬

Expanded text:
ationem poni oportere quam ad verba, dandae tamen manus sunt, ut cum eo quoque concesso quod ad defensionem utile aliquibus videri possit, argumentationis falsam sententiam fregerimus, penitus atque altius sit veritas constituta. Sit ergo negatio possibilitatis qua
Abbreviated transcription (Latin):
affirmationẽ negatio necessariȩ. ut necessariã affirmationẽ necessaria¬
negatio ñ sequatur. Qđ̃ quia fieri nullomꝰ potest. illud ẽ remouen¬
dũ. nepossibilitatẽ necessitatis opposita negatio subsequat᷑. Igit᷑ ea
q̃ dic̃ non necesse ÷ eẽ: ñ sequit᷑ possibilitatẽ. Et qr hȩc om̃a in medio
tacuerit. supͣdictis addit. At uͦ neq necessariũ sequit᷑ possibile eẽ.
hoc scilic&. sententiȩ includens possibilitati ñ ꝯsentire necessariũ.
nec hoc solũ. s neq illud ꝙ dicimꝰ necessaria ñ eẽ hoc ut tractum
sit. ipse planius monstrat᷑. Illi it iđ possibili utraq contingit accede¬

Expanded text:
ffirmationem negatio necessariae, ut necessitatem possibilitas sequatur. Quod quia fieri nullo modo potest, illud est removendum, ne possibilitatem necessitati opposita negatio subsequatur. Igitur ea quae dicit, non necesse est esse, non sequitur possibilitatem. Et quia haec omnia in medio tacuerat, supra dictis addidit: At vero neque necessarium sequitur possibile esse, hoc scilicet sententiae includens possibilitati non consentire necessarium. Nec hoc solum, sed neque illud quod dicimus necessarium non esse, hoc ut tractatum sit ipse planius monstrat. Illi enim, id est possibili utraque contingit accide
Abbreviated transcription (Latin):
sibili contingenti & impossibili quẽ ad modũ ad se inuicẽ uł quas ha¬
beant ꝯsequentias. idq c̃stituit hoc mͦ dicer. Impossibile ⁊ ñ ĩpos¬
sibile sequunt᷑ quidẽ possibile ⁊ ñ possibile. contͣdictorie quidẽ s

Expanded text:
sibili et contingenti et impossibili, quemadmodum ad se invicem, vel quas hasibili et contingenti et impossibili, quemadmodum ad se invicem, vel quas habeant consequentias, idque constituit hoc modo dicens, Impossibile et non impossibile sequuntur quidem possibile et non possibile contradictoriae qui
Abbreviated transcription (Latin):
tendi longius uideatur. ad aris totelis seriem &. ad ea que deconsequen¬
tia oppositionũ diligent̃ exequit᷑ reũtamur. Ea quȩ cõmunit᷑ uniũ¬
salit̃q deꝓpositionibꝰ om̃ib &. decarũ ad se inuicẽ consequentiis specu¬
nc̃ uͦ quȩ singillatĩ singulis accidunt diligentissimo tractatu ꝑsequitur.
uit it ita. Frgo impossibile ⁊ ñ impossibile illud qđ est contingens ⁊¬
possibile. ⁊ ñ continges ⁊ ñ possibile. USe Affirmatio it ẽ ĩpossibile ẽẽ.
ñ impossibile uͦ negatio. Consequentia ꝓpositionũ ut superior descrip¬
tio doc&. scđm possibile ⁊ necessariũ facta. quã rem illa qꝗͣ secuta ẽ
ut excontingentibꝰ ⁊ impossibilibꝰ ꝓpositionibꝰ consequentiisq diceret᷑
am cũ contingeis recto modo impossibili consentiat. impossibile con¬
ũso ordine necessariũ ẽ ut paulopꝰ docebimu. Speculatur gͦ depos¬

Expanded text:
tendi longius videatur, ad Aristotelis seriem, et ad ea quae de consequentendi longius videatur, ad Aristotelis seriem, et ad ea quae de consequentia propositionum diligenter exsequitur, revertamur. Ea quae communiter universaliterque de propositionibus, et de earum ad se invicem consequentiis specuNunc vero quae sigillatim singulis accidunt diligentissimo tractatu persequitur. Ait enim ita: Ergo impossibile et non impossibile, ad illud quod ... Ergo impossibile ionum ut superior descriptio docet secundum possibile et necessarium facta est. Quam rem illa quoque secuta est, ut ex contingentibus et impossibilibus propositionibus consequentiisque diceret. Nam cum contingens recto modo possibili consentiat, impossibile converso ordine necessarium est, ut paulo post docebimus. Speculatur ergo de pos
Abbreviated transcription (Latin):
sinistrȩ int̾p̃tantib gloriose factũ uideri. ut qđ dici breuit᷑ posset id nos
ostentatione doc trinȩ ñ ad lectorũ scientiã potius quã ꝓlixitate ad
fastidiũ tenderemꝰ. uibꝰ responsũ uelim ñ hȩc tã mendacit̾ eẽ sen¬
surus. si prioris cõmenti ꝑlegerent breuitatẽ : Nam neq breuius expli¬
cari potuit angustissimoꝵ obscuritas impedita sermonũ. & quã multa
adplenã libri huiꝰ intelligentiã desunt agnoscit. Quid ħ utrũq opus
legentibꝰ utilitatis exibeat. hinc facillime mͥ uidet᷑ posse ꝑpendere. qdđ
cum hanc scđm ȩditionẽ in mans quisquã primũ sũpserit᷑ rerũ ipsarũ
aeditionis primȩ breuitatẽ simplicitatẽq desider&.: qđ siquis ad prio¬
ris editionis duos libros accesserit. sũpsisse sibi adscientiã quiddã fortase
in prima ignorar&. agnoscit. Nec homines alegendo longũ opus labo¬
re de t̾reatꝰ. cũ nos ñ impedierit adscribendũ. S ne ipsum qq̃ ꝓhemii

Expanded text:
sinistre interpretantibus gloriose factum videri, ut quod dici breviter posset, id nos ostentatione doctrinae, non ad lectorum scientiam potius quam prolixitate ad fastidium tenderemus. Quibus responsum velim non hoc tam mendaciter esse sensuros, si prioris commenti perlegerint brevitatem, nam neque brevius explicari potuit angustissimorum obscuritas impedita sermonum, et quam multa ad plenam hujus libri intelligentiam desint, agnoscent. Quid autem utrumque opus legentibus utilitatis exhibeat, hinc facillime mihi videtur posse perpendi, quod cum hanc secundam editionem in maneditionis primae brevitatem simplicitatemque desideret. Quod si quis ad prioris editionis duos libros lector accesserit, sumpsisse sibi ad scientiam quiddam fortasse in prima ignoraret agnoscit, nec homines a legendo longum opus labore deterreat, cum nos non impedierit ad scribendum. Sed ne ipsum quoque prooemium
Abbreviated transcription (Latin):
Iam qđ possibile est. impossibile est Candẽ ituim optin& negatio
mppositionibꝰ. quã etiã priuatio. Et decontingenti eodẽ modo Nã
quod continges ÷. illud ẽ non impossibile: Nam si contingens &. possibi¬
le se sequunt᷑: possibile uͦ ⁊ ñ impossibile consentiuns. contingen ⁊ non
impossibile idem designant. Rursus ñ contingens ⁊ impossibile idemti
uideri poterit ꝑspicienti. qđ ñ contingens quidẽ ⁊ ñ possibile idem senti¬
uiꝰs. s ñ possibile impossibilitati consentit. quo circa o ñ contingens ꝗq̃
impossibile aliꝗd eẽ denuntiat. Fit gͦ ut affirmatio impossibilitatis
cont᷑dictionẽ possibilitatis sequat᷑. s non ut affirmatio affirmationẽ.
nec ut negatio negationẽ. ẜ conũsim. iđ ut affirmatio negationi. nega

Expanded text:
non possibile est, impossibile est. Eamdem enim vim obtinet negatio in propositionibus quam et privatio. Et de contingenti hoc modo. Nam quod contingens est esse, illud est non possibile. Nam si contingens et possibile sequuntur se, possibile vero et non impossibile consentiunt, contingens etiam et non impossibile idem designant. Rursus non contingens et impossibile idem videri poterit perspicienti, quod non contingens quidem et non possibile idem sentiunt. Sed non possibile impossibili consentit. Quocirca et non contingens quoque impossibile aliquid esse denuntiat. Fit ergo ut affirmatio impossibilitatis contradictionem possibilitatis sequatur. Sed non ut affirmatio affirmationem, nec ut negatio negationem sed conversim, id est ut affirmatio neg
Abbreviated transcription (Latin):
nanq c̃tingentis sequit᷑ negatio impossibilitatis. megationẽ uero
c̃tirigentis sequit᷑ affirmatio ĩ possibilitatis: Omĩno it quiequid
de possibilitate ꝓponit᷑. idem de contingentibꝰ iudicat᷑ Disponant
Q hoc modo primũ quidẽ affirmatio impossibił. cont᷑ eã negatior
impossibit .&. sub affirmatione ĩpossibili ponat᷑ ex contingentib
Mppossibilib quas ipsa sequit᷑ impossibilitas. sub negationes ue no
ĩposibilitatis illȩ possibił ⁊ c̃tingentis ꝓpositiones quibꝰ ipsa in¬
possibilitatis negatio consentit noc Mo do

Expanded text:
impossibilitatis. Negationem vero contingentis sequitur affirmatio impossibilitatis. Omnino enim quidquid de possibilitate proponitur, idem de contingentibus judicatur. Disponantur ergo hoc modo: primum affirmatio impossibilis, contra eam negatio impossibilis. Et sub affirmatione impossibili ponantur ex contingentibus et possibilibus, quas ipsa sequitur impossibilitas. Sub negatione vero impossibilitatis illae possibilis et contingentis propositiones, quibus ipsa impossibilitatis
Abbreviated transcription (Latin):
erit : dicendũ est ꝗd sit ipsa cõpositio ł diuisio. in quaueritas & falsitas inuenitur :
Nãqm̃ de simplici enuntiatiua oratione ꝑpendit. ut posterius ipse indiuisione

Expanded text:
erit, dicendum est quid sit ipsa compositio vel divisio, in qua aut veritas aut falsitas invenitur. erit, dicendum est quid sit ipsa compositio vel divisio, in qua aut veritas aut falsitas invenitur. Nam quoniam de simplici enuntiativa oratione
Abbreviated transcription (Latin):
alio: respondet alius. uno tantũ sermone: uidetur q̃q: tẽ simplex sermo:
ueritatẽ m̃ datiumq ꝑficere qđ ꝑfalsũ est Audientis nãq responsio ad totũ
ordinẽ superioris enũtiationis adiungit᷑ : ut siꝗs in t̃roganti mundusne
imalsit est. responderit uidet᷑ hȩc una particula ueritatẽ
c̃tinere s falso: Non enĩ una est: s adiũ ipsius responsionis intueri tale ẽ
acsidiceret mundus animalẽ Nđ uõ ait noã ipsa & uerba cõsimilia. ẽẽ
sine c̃positione ł diuisione intellectui : illud designat ꝙ supͣ iã dixit: eaquȩ st᷑
inuoce : notas eẽ. animȩ passionũ: Qđ si notȩ s̃ sicut litterȩ : uocũ in sesimilitudi nẽ
gerunt: itauoces intellectuum.
It qm̃ dictũ est cur desimilitudine uerboꝵ nominũq: atq: animȩ passionũ
Idixerit cur etiam crca cõpositionẽ & diuisionẽ falsum uerũq ẽẽ ꝓposu¬

Expanded text:
alio, respondet alius, uno tantum sermone, videtur quoque tunc simplex sermo alio, respondet alius, uno tantum sermone, videtur quoque tunc simplex sermo veritatem mendaciumque perficere, quod perfalsum est. Audientis namque responsio ad totum ordinem superioris enuntiationis adjungitur, ut si quis interroganti mundusne animal sit, est, respondeat, videtur haec una particula veritatem vel mendacium continere, sed falso. Non enim una est, sed ad vim ipsius responsionis intuenti tale est ac si diceretur mundus animal est. Quod vero ait nomina ipsa et verba consimilia esse, sine compositione vel divisione intellectui, illud designat quod supra jam dixit, ea quae sunt in voce notas esse animae passionum. Quod si notae sunt, sicut litterae vocum in se similitudinem gerunt, ita voces intellectuum. Et quoniam dictum est cur de similitudine verborum et nominum atque animae passionum dixerit, cur etiam circa compositionem et divisionem falsum verumque esse proposu
Abbreviated transcription (Latin):
cantiã: quare confitendũ est non urca omnẽ diuisionẽ neq: circa omnẽ
cõpositionẽ eã scilicet quȩ in oratione uersat᷑ m̃datiũ ueritatẽ quȩ subsistere :
Sed illud uerissimũ est : ꝙ om̃is quȩ est in oratione ueritas falsitasq: in cõposi¬
tione & diuisione nascitur. Non tam̃ omĩs orationis cõpositio ł diuisio : uerũ
retinet aut falsum. Ergo si sic dixisset circa omnẽ cõpositionẽ ł diuisionẽ
ueritas falsitas quȩ est : mentiret᷑: Sqm̃ dixit simplicit᷑ ueritas falsitasq:
crca cõpositionẽ diuisionẽq est : uerissime subtilis simeq dixisse putan¬
dus est. Illa enĩ nõa. quȩ ita dñr simplicia ut ueritatẽ aut falsitatẽ quod am¬
modo ualeant designare : huiꝰ modi sunt ut intrase atq: intrasignificationem
suã quandã retineant cõpositionẽ ut siquis dicat lego. hoc est eñĩ dicere
lego tã quã sidiceret ego lego: Hȩc aut̃ cõpositio est : ł quotiens int̾rogan

Expanded text:
 neque circa omnem compositionem, eam scilicet quae in oratione versatur, mendacium veritatemque subsistere. Sed illud verissimum est, quod omnis quae est in oratione veritas falsitasque, in compositione et divisione nascitur, non tamen omnis orationis compositio vel divisio verum retinet aut falsum. Ergo si sic dixisset, circa omnem compositionem vel divisionem veritas falsitasque est, mentiretur. Sed quoniam dixit simpliciter, veritas falsitasque circa compositionem divisionemque est, verissime subtilissimeque dixisse putandum est; illa enim nomina quae ita dicuntur simplicia, ut veritatem aut falsitatem quodammodo valeant designare, hujusmodi sunt ut intra se atque intra significationem suam quamdam retineant compositionem, ut si quis dicat, lego. Hoc est enim dicere, lego, tanquam ei dicat, ego lego. Hoc autem compositio est; vel quoties interrogante
Abbreviated transcription (Latin):
a socrate se iuincxi. & cũ dico socrates philosophus ñ est : socratẽ ab eo ꝙ ẽ. philo¬
sophũ eẽ separaui. Iuã sepa rationẽ quȩ ad negatonẽ ꝑtinet : diuisionẽ uocauit:
Ergo mani festũ est qm̃ si simplex in animȩ passionib
intellectus fuerit.

Expanded text:
b eo quod est philosophum esse, separavi, quam separationem, quae ad negationem pertinet, divisionem vocavit. Ergo manifestum est quod si simplex in animae passionibus intellectus fuerit
Abbreviated transcription (Latin):
scđm. eẽ coniungit: Nã cũ dico socrates est : hoc ipsũ ẽẽ socrati applico & substan¬
tiã eẽ. constituo: Sinuõ dixero socrates philo sophus ÷ philosophiã & socratem
scđ̃m ẽẽ. cõposui ł sidicã socrates ambulat huiꝰ modi est tãquã sidicã socrates
ambulans est. Igͥ quotiens huiꝰ modi fuerit cõpositio quȩ scđm eẽ uerbũ ł sub¬
stantiã constituat ł res cõiungat: affirmatio dr̃ & in ea ueri falsiq natura ꝑspicit᷑
Et qm̃ omĩs negatio ad p̃dicationẽ c̃stituit᷑. Huiꝰ enĩ affirmationis quȩ est socrates ÷
negatio ẽ. ñ ea quȩ dicit ñ socrates est. s ea quȩ̨ ꝓnũtiat socrates ñ est: Et adid
ꝙ eẽ socrates dictus est negatio apponit᷑ ut eũ id dicamꝰ ñ eẽ ꝙ ante dictus est

Expanded text:
se conjungit. Nam cum dico, Socrates est, hoc ipsum esse Socrati applico, et substantiam ejus esse constituo. Sin vero dixero, Socrates philosophus est, philosophiam et Socratem secundum esse composui; vel si dicam, Socrates ambulat, hujusmodi est tanquam si dicam, Socrates ambulans est. Igitur quoties hujusmodi fuerit compositio, quae secundum esse verbum vel substantiam constituat, vel res conjungat, affirmatio dicitur, et in ea veri falsique natura perspicitur: et quoniam omnis negatio ad praedicationem constituitur, hujus enim affirmationis quae est, Socrates est, negatio non ea quae dicit, non Socrates est, sed ea quae pronuntiat, Socrates non est; et ad id quod esse Socrates dictus est, non, negatio apponitur, ut cum id dicamus non esse, quod ante dictum est
Abbreviated transcription (Latin):
nominib: sunt: Duȩ uõ ex infinitis nominib: p̃dicatis Sunt aũt exfinitis
nominib: hoc modo: Affirmatio estiustus homo Negatio non est iustus
ut affirmatio infinita sit in hac expositione ea quȩ dicit. est non iustus
homo. negatio infinita ea quȩ dicit non est ñ iustus homo ut quod dicturi
eramus. ꝓpositionẽ ex nomine infinito p̃dicato hanc infinitã nominib
nominemus : Illas aũt̃ duas quȩ nullũ nom̃ habent infinitũ nec sub iectũ.
redicatũ simplices uocamus: Sunt ergo simplices ꝓpo
quȩ cũq habent priuationẽ : Priuatoriȩ aũt sunt hoc modo: est in iustus

Expanded text:
inibus praedicatis. Sunt autem ex finitis nominibus hoc modo, affirmatio, est justus homo, negatio, non est justus tas vocabimus, ut affirmatio infinita sit in hac expositione, ea quae dicit, est non justus homo, negatio infinita, ea quae dicit, non est non justus homo, ut quod dicturi eramus propositionem ex infinito nomine praedicato, hanc infinitam nominemus, illas autem duas quae nullum nomen habent infinitum, nec subjectum nec praedicatum, simplices vocemus. Sunt ergo simplices propquaecunque habent privationem. Privatoriae autem sunt hoc modo, est injustus
Abbreviated transcription (Latin):
monoptata nominantur: Quod siquis ista longuis & non ꝓxime petita esse arbi tret᷑
de omĩ oratione. s de tantũ simplici enuntiatione: ꝓponat. ꝙ tãtũ sibi ad diffini¬
tionẽ sũpserit quantũ arbitratus sit operi instituto sufficere Quare dicendum ÷
aristotelem ñ om̃s orationes partes uelle: hoc opere diffinire: S tantũ solius
simplicis enuntiatiuȩ orationis: quȩ sunt scilicet nom̃ & uerbũ. Argum̃tũ autem

Expanded text:
monoptota vocantur. Quod si quis longius ista et non proxime petita esse arbitretur,monoptota vocantur. Quod si quis longius ista et non proxime petita esse arbitretur,de omni oratione, sed tantum de simplici enuntiatione proponat, quod tantum sibi ad diffinitionem sumpserit, quantum arbitratus sit operi instituto sufficere. Quare dicendum est Aristotelem non omnis orationis partes hoc opere velle diffinire, sed tantum solius simplicis orationis enuntiativae, quae sunt scilicet nomen et verbum. Argumentum autem hujus
Abbreviated transcription (Latin):
orationẽ . I Enũtiatiua nãq oratio est. ut supra memoraui : quȩ habet in se falsi
ueriq designationẽ. S in hocꝙ dicimus soerates anbulat : aut ueritas necesse est ẽtineat᷑
aut falsitas: Hoc eñĩ si ambulante socrate dr̃ uerũ est: si non anbulante : falsũ : Perficitur
gͦ enũtiatiua
partes orationis esse dicendȩ sint. nom̃ scilicet : atquerbũ: Hȩc enĩ ꝑsese : utraq significãt¬
Coniunctiones aut̃ ł p̃positiones nichil omĩno : nisicũ aliis iunctȩ designant: Participia
c̃tineant: Interiectiones uõ atq pronomina nec ñ aduerbiã : in loco nõis ponendas¬
Id circo ꝙ aliꝗd significant diffinitũ : ubinulla ÷ ł passionis significatio ł actionis: ꝙ si
casib hor quedã flecti non possunt : nichil in pedit Sunt enĩ quȩdã nõa : quȩ

Expanded text:
orationem. Enuntiativa namque oratio est ut supra memoravi quae habet in se veri orationem. Enuntiativa namque oratio est ut supra memoravi quae habet in se veri falsive designationem. Sed in hoc quod dicimus, Socrates ambulat, aut veritas necesse est contineatur, aut falsitas. Hoc enim si ambulante Socrate dicitur, verum est, si non ambulante, falsum est. Perficitur ergo enuntiativa partes orationis dicendae sint, nomen scilicet atque verbum, haec enim peConjunctiones autem vel praepositiones nihil omnino nisi cum aliis junctae designant. Participia ignificatione contineant. Interjectiones vero atque pronomina, nec non adverbia in nominis loco ponendanulla est vel passionis significatio vel actionis. Quod si casibus horum quaedam flecti non possunt, nihil impedit. Sunt enim quaedam nomina quae
Abbreviated transcription (Latin):
tiatio. & oratio. Ilibrũ inchoans deꝗb in omĩ serie tractaturus sit ante ꝓposuit:
Ait eni pͥus oportere : deꝗb disputaturus est diffinire : Hic enĩ constituere.
diffinire intelligendũ est De t̾minã dũ nãq est. quid hȩc omĩa sint iđ quid nom̃
sit. & ꝗd uerbũ & cȩtera : quȩ elem̃ta ant̃ p̃tationis. eẽ. p̃diximꝰ. sed affirmatio atq
questio: Curduo tantũ nom̃ & uerbũ se de t̾minare ꝓmittat: cũ plures partes
orationis. eẽ. uideant᷑. Quib: hoc dicendũ. est : tantũ aristo telẽ hoc libro diffinisse.
quãntũ illi ad id ꝙ instituerat tractare suffecit: Tractat nãq de simplici enuntia¬
tiua oratione. quȩ sclicet huiꝰ modi est. ut iunctis tantũ uerbis & nõib c̃ponat᷑
Siquis enĩ nom̃ iungat & uerbũ: ut dicat socrates ambulat: simplicẽ fecit enũtiatiuã

Expanded text:
tiatio, et oratio. Librum inchoans de quibus in omni serie tractaturus sit ante proposuit. tiatio, et oratio. Librum inchoans de quibus in omni serie tractaturus sit ante proposuit. Ait enim oportere prius de quibus disputaturus est diffinire. Hic enim constituere diffinire intelligendum est. Determinandum namque est quid haec omnia sint, id est quid nomen sit, quid verbum, et caetera, quae elementa interpretationis esse praediximus. Sed affirmatio atque quaestio cur duo tantum nomen et verbum se determinare promittat, cum plures partes orationis esse videantur. Quibus hoc dicendum est, tantum Aristotelem hoc libro diffinisse, quantum illi ad id quod instituerat tractare suffecit. Tractat namque de simplici enuntiativa oratione, quae scilicet hujusmodi est, ut junctis tantum verbis et nominibus componatur. Si quis nomen jungat et verbum, ut dicat: Socrates ambulat, simplicem fecit enuntiativam
Abbreviated transcription (Latin):
eo quod hic maxime aristoteł liber. ẽẽ.putandus est: hȩc dicta sufficiant.
Quid uõ utilitatis habeat ñ ignorabit: qui sciet qua in oratione ueritas constat
& falsitas In sola hȩc eñĩ enuntiatiua oratione: consistunt: Iam uõ quȩ diuidant
ũ falsumq quȩ uediffinitȩ. ł que uariȩ & mutabilit̾ ueri¬
partiant᷑ : quȩ uincta dici possint cũ separataualeant p̃dicari: quȩ separata
dicant᷑ cũ iuncta sunt p̃dicata: quȩ sintꝰ negationes cũ modo ꝓpositionũ : quȩ earũ
consequentiae. aliaq: plura : in ipso opere considerator poterit diligenter
agnoscere: Quarũ magnã experietur utilitatẽ: qui animũ acura alicuiꝰ inuesti¬
tionis aduerterit: Si nunc ad ipsuis aristotelis uerba ueniamꝰ: Itrimũ oportet
constituere quid sit nom̃. & ꝗͦsit uerbũ postea ꝗd negatio. & ad firmatio & enun¬

Expanded text:
eo quod hic maxime Aristotelis liber esse putandus est, haec dicta sufficiant. eo quod hic maxime Aristotelis liber esse putandus est, haec dicta sufficiant. Quid vero utilitatis habeat, non ignorabit qui sciet qua in oratione veritas constet et falsitas. In sola enim haec enuntiativa oratione consistunt. Jam vero quae dividant verum falsumque; quaeve diffinitpartiantur; quae juncta dici possint, cum separata valeant praedicari; quae separata dicantur, cum juncta non sint praedicata; quae sint negationes cum modo propositionum; quae earum consequentiae, aliaque plura, in ipso opere considerator poterit diligenter agnoscere, quarum magnam experietur utilitatem qui animum cura alicujus investigationis adverterit. Sed nunc ad ipsius Aristotelis verba veniere quid sit nomen, et quid sit verbum, postea quid negatio, et affirmatio, et enun
Abbreviated transcription (Latin):
aristotiles ꝑtinere uicdeat᷑. Quare ñ est audiendus andronicus ꝗ propt̃ passionũ
nomen : hunc librũ ab aristotelis operib separat: Aristoteles aut̃ id circo passiones
animȩ intellectꝰ uocauit : ꝙ intellectus quos sermone dicere & oratione ꝓferre
c̃sueuimꝰ. ex aliqua causa atq utilitate ꝓfectist̃: Ut enĩ disꝑsi homines collige¬
t᷑ & legib uellent. eẽ. subiecti. ciuitatesq condere : util
& causa Quo circa quȩ ex aliqua utilitate ueniunt. ex passione quoq prouenire
necesse. est: Nã ut diuina sine ulla sunt passione : ita nulla illis extrinsecus utilitas
ualet ad uingi. Quȩ uõ sunt passibilia semꝑ aliquã causam atq utilitatẽ quib
sustentent᷑ inueniunt: Quo cirea huius modi intellectus qui ad alterũ oratione
passiones animi nominatist̃. Iet deintentione ꝗdẽ & delibri inscriptione. & de

Expanded text:
Aristotelis pertinere videatur. Quare non est audiendus Andronicus, qui propter passionum Aristotelis pertinere videatur. Quare non est audiendus Andronicus, qui propter passionum nomen, hunc librum ab Aristotelis operibus separat. Aristoteles enim idcirco passiones animae intellectus vocavit, quod intellectus quos sermone dicere et oratione proferre consuevimus, ex aliqua causa atque utilitate profecti sunt: ut enim dispersi homines colligerentur, et legibus vellent esse subjecti, civitatesque condere, utilitas quaedam fuit et causa; quocirca quae ex aliqua utilitate eveniunt, ex passione quoque venire necesse est. Nam ut divina sine ulla sunt passione, ita nulla illis extrinsecus utilitas valet adjungi. Quae vero sunt passibilia semper aliquam causam atque utilitatem quibus sustententur inveniunt. Quocirca hujusmodi intellectus qui ad alterum oratione collecti, recte passiones animi nominati sunt. Et de intentione quidem, et de libri inscriptione, et de
Abbreviated transcription (Latin):
leuit᷑ ea tangit quȩ ab aristotele dicta ante cognouit: Alias uõ diligentius
res non ab aristotele tractatas exeꝗtur: Hic quoq: idẽ fecit. Nãq aristoteles
hoclibro de enuntiatione tractauit: leuit̃ ab illo trans cursa sunt: Quȩ uõ magister
esꝰ tacuit: ipse subtilio re. modo considerationis ad iecit. Ad didit quoq hanc causã
ꝙ aristotiles ꝗdẽ desillogismis scribere . ẽ. animatꝰ. nunquã id recte facere
potuisset : nisi quȩdã de ꝓpositionib an notaret: Mihi quoq: uidetur hoc subtilit̃
ꝑpendentib liquere : hunclibrũ ad analiticos. eẽ . p̃paratũ. nã sicut hic de simplici
ꝓpositione disputat. ita quoq in analiticis desimplicib tantũ considerat syllogismis :
ut ipsa syllogismorũ ꝓpositionũq simplicitas : non ad aliud nisi ad continens opus

Expanded text:
leviter ea tangit quae ab Aristotele dicta ante cognovit, alias vero diligentius leviter ea tangit quae ab Aristotele dicta ante cognovit, alias vero diligentius res non ab Aristotele tractatas exsequitur. Hic quoque idem fecit, nam quae Aristoteles hoc libro de enuntiatione tractavit, leviter ab illo transcursa sunt, quae vero magister ejus tacuit, ipse subtiliori modo considerationis adjecit. Addit quoque hanc causam, quoniam Aristoteles quidem de syllogismis scribere animatus, nunquam id recte facere potuisset, nisi quaedam de propositionibus adnotaret. Mihi quoque videtur hoc subtiliter perpendentibus liquere, hunc librum ad analyticos esse praeparatum. Nam sicut hic de simplici propositione disputat, ita quoque in analyticis de simplicibus tantum considerat syllogismis, ut ipsa syllogismorum propositionumque simplicitas, non ad aliud nisi ad continens opus
Abbreviated transcription (Latin):
bat ł tristiciam ł gaudiũ ł cupiditatẽ. ł alias huius modi affectiones.
dicit andronicus ex hoc ꝓbari hunc librũ aristo telis non. eẽ ꝙ dehuius¬
modi affectionib nichil in libris de anima tractauisset: Non intelli gens
in hoc libro : aristotelẽ passiones animȩ ñ ꝓ affectionib sed ꝓ intellectib¬
aristotelis. eẽ uideat᷑. Eanamq: dicuntur hic : quȩ sententiis aristotelis. quȩ st̃
de enuntiatione: consentiant. Illud quoq quodstilus ipse ꝓpt̃ breuitatem
pressior. ab aristotelis obscuritate non discrepat:ł ꝙ theo phrastus ut in aliis
solet. cũ desimilib reb tractat quȩ scilicet ab aristotele ante tractata sunt:
in libro quoq: de affirmatione & negatione hisdẽ aliquib: uerbis i¬
quib hoc libro aristotelis usus est: Idem quoq theo phrastus. datsignum
hunc eẽ. aristotelis librũ: In om̃ib enĩ dequib ipse disputat post magistrũ.

Expanded text:
bat, vel tristitiam, vel gaudium, vel cupiditatem, vel alias hujusmodi affectiones bat, vel tristitiam, vel gaudium, vel cupiditatem, vel alias hujusmodi affectiones dicit Andronicus, ex hoc probari hunc librum Aristotelis non esse, quod de hujusmodi affectionibus nihil in libris de anima tractavisset, non intelligens in hoc libro Aristotelem passiones animae non pro affectionibus, sed pro intellectibententiis Aristotelis quae sunt de enuntiativa oratione consentiant; illud quoque, quod stylus ipse propter brevitatem pressior ab Aristotelis obscuritate non discrepat; et quod Theophrastus, ut in aliis solet, cum de similibus rebus tractat, quae scilicet ab Aristotele ante tractata sunt, in libro quoque de affirmatione et negatione, iisdem aliquibus verbis in hoc libro Aristoteles usus est. Idem quoque Theophrastus dat signum hunc Aristotelis librum esse: in omnibus enim de quibus ipse disputat post magistrum,
Abbreviated transcription (Latin):
liber ab eodẽ de int̾ p̃tatione notatus est Sedꝙ ad didit illã int̾ p̃tationẽ
solã dici. qua in oratione ueritas possit & falsitas inueniri. ut est enuntiatu
oratio : fingentis est ut ait porphirius significationẽ nominis. potius quam
docentis: Atq ille quidẽ & in intentione libri & intitulo est falsus. sed ñ
eodẽ modo deiuditio quoq libri huiꝰ : errauit. IAndronicus enĩlibrũ hunc
aristotelis eẽ. ñ putat : quẽ alexander uere fortiterq redarguit: quẽ cũ
antiquitas: cur in huius libri iuditio falsussit ꝓrsus est magna ãmiratio¬
ne dignissimũ: Non eẽ nãq pro pͥum aristotelis hinc conatur ostende-¬
re : quoniã quȩdã aristoteles in principio libri huius de intellectibus
animi tractat. quos intellectus: animȩ passiones uocauit & de his pleniuꝰ
libris de anima disputasse cõmemorat : Et qm̃ passi

Expanded text:
liber ab eo de interpretatione nominatus est. Sed quod addidit, illam interpretationem liber ab eo de interpretatione nominatus est. Sed quod addidit, illam interpretationem solam dici qua in oratione possit veritas et falsitas inveniri, ut est enuntiativa oratio, fingentis est ut ait Porphyrius significationem nominis potius quam docentis, atque ille quidem et in intentione libri et in titulo falsus est, sed non eodem modo de judicio quoque libri hujus errat. Andronicus enim librum hunc Aristotelis esse non putat quem Alexander vere fortiterque redarguit. Quem cum repertorem judicarit antiquitas, cur in hujus libri judicio sit falsus, prorsus est magna admiratione dignissimum. Non esse namque proprium Aristotelis hinc conatur ostendere, quoniam quaedam Aristoteles in principio libri hujus de intellectibus animi tractat, quos intellectus animae passiones vocavit, et de his se plenius in libris de anima disputasse commemorat. Et quoniam passi
Abbreviated transcription (Latin):
uocari recipit : in intellectu quoq: ipsius descriptionis errauit. Cur eni
putaret in ꝑ fectũ. eẽ.titulũ : qm̃ nichil dequa oratione disputaret
ad iecerit: ut si quis int̃rogans ꝗd est homo : alio respondente animal:
culpet & dicat. Im ꝑ fecte illum dixisse quid sit. qm̃ ñ sit om̃s differentias
ꝑsecutus: ꝗd sit huic iđ homini sunt quedam alia cõmunia ad nom̃ animał.¬
am̃ impedit imperfecte de monstrasse quid homo. ẽ
necesse est. Eodem quoq: snodo & de oratione: siquis hoc c̃cedat
pͥmũ nichil aliud inter pretationẽ dici nisi orationẽ. cur ꝗde int̃ p̃tatio¬
ne in scripserit & dequa int̃ p̃tatione dicat non ad diderit culpandum
non est Satis enĩ est libri titulũ etiã dealiqua continenti cõmunione
fecisse : Vt nos eũ & de nominib: & uerbis & de orationib: cũ hȩc omĩa
uno inter p̃tationis nomine continerent᷑. supra fecisse dociimus : cũ hic

Expanded text:
vocari recipit, in intellectu quoque ipsius inscriptionis erravit. Cui enim vocari recipit, in intellectu quoque ipsius inscriptionis erravit. Cui enim putaret imperfectum esse titulum, quoniam nihil de qua oratione disputaret adjecerit: ut si quis interrogans, Quid est homo? alio respondente, Animal, culpet ac dicat, imperfecte illum dixisse, quid sit, quoniam non sit omnes differentias persecutus. Quod si huic, id est homini, sunt quaedam alia communia ad nomen animaamen impedit perfecte demonstrasse quid homo essese est esse. Eodem quoque modo et de oratione, si quis hoc concedat primum, nihil aliud interpretatione dici nisi orationem, cur qui de interpretatione inscripserit, et de qua interpretatione dicat non addiderit, culpetur? Satis est enim eum libri titulum etiam de aliqua continenti communione fecisse, ut nos eum et de nominibus et verbis et de orationibus, cum haec omnia uno interpretationis nomine continerentur, supra fecisse docuimus, cum hic
Abbreviated transcription (Latin):
nichil nisi de sola simplici enuntiatiua oratione : considerat. Iã spasius quoq:
&ile xander sicut in aliis aristotilis libris in hoc quoq: cõm̃tarios ediderunt:
Sut̃q: aristotelẽ de oratione tractasse ꝓnuntiat: Namsi oratione aliꝗd ꝓferre
ut aiunt ipsi int̃ p̃tariẽ : de int̃p̃tatione libernimirũ ueluti de oratione
riptꝰ est quasi uõ sola oratio ac non uerba quoq: & nomina : int̃ p̃tationis
uocabulo concludant᷑. Aeq namq: & oratio & uerba ac nõa. quȩ sunt int̃ p̃tationis
elem̃ta : nomine int̃ p̃tationis uocant᷑. Sed alexander ad didit: imꝑfecte se se
habere librititulum: Neq: oñi de qua designaret oratione : ꝑseripserit:
Multenamq sunt ut dictũ est orationes. s adiciendũ ł sub intelligendũ putat:
de oratione illũ scribere philo sophica. ł dialectica iđ qua uerũ falsumq:
ualeat expediri. Sed qui semel solam orationẽ int̃prȩtationis nomine

Expanded text:
nihil nisi de sola simplici enuntiativa oratione considerat. Aspasius quoque et Alexander sicut in aliis Aristotelis libris, in hoc quoque commentarios ediderunt, sed uterque Aristotelem de oratione tractasse pronuntiat. Nam si proferre aliquid oratione ut aiunt ipsi interpretari est, de interpretatione nimirum liber veluti de oratione perscriptus est, quasi vero sola oratio, ac non verba quoque et nomina interpretationis vocabulo concludantur. Aeque namque ac oratio, tam verba et nomina, quae sunt interpretationis elementa, nomine interpretationis vocantur. Sed Alexander addidit imperfecte sese habere titulum, neque enim designare de qua oratione perscripserit. Multae namque ut dictum est sunt orationes, sed adjiciendum vel subintelligendum putat de oratione illum scribere philosophica vel dialectica, id est qua verum falsumque valeat expediri. Sed qui semel solam orationem interpretationis nomine
Abbreviated transcription (Latin):
tura est. quȩ cũ prius proposuisset homini & non homini adiacere
est: iustum & non iustũ intulit Nil nr̃i inter est. siue ustũ aut
non iustũ p̃dicetur. siue homo aut non homo dũ modo p̃dicationẽ
alias infinitã alias uõ sumat finitã. Tunc cũ est tertiũ adiacens
predicatur: Exercere igitur intelligentiã nrãm acumenq: philosophus
uoluit. rerũ omnium sollertissimus non falsa scriptura confundere
Quando aut̃ ea quȩ supra dixit colligens ait Est enĩ hoc loco & non est
homini adiacet. hoc sentit qm̃ in hac ꝓpositione quȩ dicit homo iustus
est : quã supra ꝓposuerat iustus de homine predicatur. estaut̃ ad iacens

Expanded text:
tura quae cum prius proposuisset homini et non homini adjacere tura quae cum prius proposuisset homini et non homini adjacere est justum et non justum intulit. Nihil enim interest sive justum aut non justum praedicetur, sive homo aut non homo, dummodo praedicationem alias infinitam, alias sumat finitam, tunc cum est tertium adjacens praedicatur. Exercere igitur intelligentiam nostram actionemque philosophus voluit rerum omnium solertissimus, non scriptura falsa confundere; quando autem ea quae supra dixit colligens ait: Est enim hoc loco, et non est, homini adjacet, hoc sentit, quoniam in hac propositione, quae dicit, homo justus est, quam supra proposuerat; justus de homine praedicatur. Est autem adjacens
Abbreviated transcription (Latin):
in hac inscriptione in quanos philosophus exercere uoluit nos sicut
porphiriũ & herminium non turbabant Quidicunt exempla hȩc
niti p̃dicati. & infiniti. in quibus quod libet predic
est & non est albũ. & non albũ. Postea intulisset sufficeret. hoc enim
illud predicatũ. alias finitũ alias infinitũ sumere. quibus cumq
de subiectis idẽ. homine & non homine loqui uoluerit. & postea per
errorẽ intulerit in p̃dicato iusto & non iusto. sed potius ipsum homini
& non homini ita sũpsit. tãquã in aliquo predicaretur. ut sicut dic-¬
tũ est. socrates homo est. socrates non est homo: hic ergo homo &
non homo predicatur: Rursus siquis dicat homo iustus est. homo
non iustus est: nichil differt Eꝯdem enĩ modo p̃dicatũ in una
ꝓpositione sim plex sũptũ est. In altera infinitũ. uelut sidicam
nix alba est nix non alba est eodem modo: Non ergo culpanda scrip¬

Expanded text:
in hac scriptione in qua nos philosophus exercere voluit, sicut in hac scriptione in qua nos philosophus exercere voluit, sicut Porphyrium, et Herminum non turbabat, qui dicunt exempla hic esse finiti praedicati et infiniti, in quibus quod liber praedicest et non est, album et non album, postea intulisset sufficeret. Hoc enim et illud praedicatum, alias finitum, alias infinitum sumere in quibuscunque de subjectis, id est homine, et non homine loqui voluerit, et postea per errorem intulerit in praedicato justo et non justo, sed potius ipsum homini et non homini ita sumpsit, tanquam in aliquo praedicaretur, ut sicut dictum est, Socrates homo est, Socrates non homo est, hic ergo homo et non homo praedicatur. Rursus si quis dicat homo justus est, homo non justus est, nihil differt. Eodem enim modo praedicatum in una propositione simplex sumptum est. In altera infinitum, velut si dicam nix alba est, nix non alba est, eodem modo, non ergo culpanda est scrip
Abbreviated transcription (Latin):
homo est non iustus homo. huius negatio non est non iustus hõ: F ꝯ 9¬
et postquã iusto & non iusto est & non est apposuit . quod ante
non dixit sed ad hominẽ & ad non hominẽ est ad iacere ꝓposu
postea infert estenĩ hoc loco homini adiacet & non homini ꝗ
posuerat iusto & non iusto est & non est adiacere: Unde ale¬
xander quoq: dicit scripturȩ eẽ . culpã non philosophi recte
dicentis. sed emendandam eẽ. scripturam. Sed non eum oportuit
confundi si ꝓhomine & non homine iustũ & ñ iustũ intulit:
hȩc enĩ exempla potius sunt quã ꝓpositionũ necessitas: Qđ enĩ
dixit est homini & non homini adiacere : ita sumpsit tã quam
si homo p̃dicaretur. ut in eo quod est socrates homo est. uł rursus
socrates homo est. socrates non homo ñ est Ergo uolens sumere
ꝙ cũq p̃dicatũ est. nunc quidẽ simplex. nunc aut̃ infinitũ intulit
ĩ & non iustũ in different̃ habens. an homo & non

Expanded text:
mo. Est non justus homo, hujus negatio, non est non justus homo, et postquam justo et non justo est et non est apposuit quod ante non dixit, sed ad hominem et non hominem est adjacere proposuit. Postea infert: Est autem hoc loco homini adjacet, et non homini, qui posuerat justo et non justo, est et non est adjacere. Unde Alexander quoque dicit scripturae esse culpam, non philosophi recte dicentis, et emendandam esse scripturam, sed non eum oportuit confundi, si pro homine et non homine justum et non justum intulit. Haec enim exempla sunt potius quam propositionum necessitas, quod enim dixit est homini et non homini adjacere ita sumpsit, tanquam si homo praedicaretur, ut in eo quod est Socrates homo est, vel rursus Socrates non homo est. Ergo volens sumere quodcunque praedicatum, nunc quidem simplex, nunc autem infinitum, intulit justum et non justum indifferenter habens, an homo et non
Abbreviated transcription (Latin):
sententias. Post quã de his ꝓpositionib expediuit quȩ duob c̃starent
terminis & subiectũ haberent aut nom̃. aut ut ipse ait innominatũ
idem. in finitũ nom̃. nunc ad eas transit in quib est tercium ad iacens
tur uno subiecto duob: predicatis. ut in eo qđ dicim
in hoc duo sunt predicata unũ uõ subieetũ. & fortasse aliquis inquirat
cur ita dixerit quando aũt est terciũ adiacens p̃dicatur. non enĩ terciũ
p̃dicatur sed scđm. duo sunt quȩ predicantur unũ uõ subiectũ est. sed non
ita dictũ est quasi est in ꝓpositione quȩ dicit homo iustus est tercium

Expanded text:
ostquam de his propositionibus expedivit, quae duobus constiterant terminis, et subjectum habuerant aut nomen, aut ut ipse ait innominatum, id est infinitum nomen. Nunc ad eas transit in quibus est tertium adjacens praedicatur uno subjecto duobus praedicatis, ut in eo quod diciin hoc duo sunt praedicata, unum vero subjectum, et fortasse aliquis inquirat cur ita dixerit. Quando autem est tertium adjacens praedicatur, non enim tertium praedicatur, sed secundum. Duo enim sunt quae praedicantur, unum vero subjectum est. Sed non ita dictum est quasi est in propositione quae dicit, homo justus est, tertium
Abbreviated transcription (Latin):
iustus est hoc p̃dicatur de homine. est aut̃ non p̃dicatur. s tertium
ns predicatur. id est scđo loco & adiacens iusto: Tertiũ
de monstratio qualitatis: Non enĩ hoc ꝙ dicimꝰ est. constituit ꝓpositi¬
onẽ totã. sed qualis sit idẽ qm̃ est affirmatiua de monstrat: Atq: ideo
non dixit terciũ p̃dicatur tantũ. s terciũ adiacens p̃dicat᷑: Non enĩ

Expanded text:
dicatum de homine est, est autem non praedicatur. Sed tertium adjacens praedicatur, id est secundo loco, et adjacens justo, tertium demonstratio qualitatis, hoc enim quod dicimus est, non constituit propositionem totam, sed qualis sit, id est quoniam est affirmativa demonstrat, atque ideo non dixit tertium praedicatur tantum, sed tertium adjace
Abbreviated transcription (Latin):
tionis dicens. NQuare id circo quattuor iste erunt: Idixit autem
cõmunia istis quartuor accidentia quȩ paulo post diligent̃ exponã
Qđ aut̃ accidit hoc est . cũ sint hȩ quaituor ꝓpositiones quȩ subter posi¬
turus est : duȩ ipsarũ se ad affirmationẽ & negationẽ ita habebunt
quẽ ad modũ ipsȩ quat tuor fieri ꝓpositiones dicat. ait enĩ. Dico
aut̃ qm̃ est aut iusto adiacebit. aut non iusto. Fiet eñi du plex ꝓpo¬
hoc modo Est homo iustus. est homo ñ iustus Quare inquit si est
ad firmatiuo modo positũ: nunc quidẽ cũ iusto. nunc aut̃ cũ non
iusto: geminas fecit ꝓpositiones. scilicet ad firmanuas. idem quoq est
cũ negatione coniunctũ: Idẽ nunc geminas quoq faciet negationes
eas scilicet quȩ sunt. non est homo iustus. non est homo non iustus:

Expanded text:
dicens: Quare quatuor istae erunt? Dixit autem in his quatuor communem accidentiam, quam paulo post diligenter exponam. Quod autem accidit hoc est: Cum sint quatuor propositiones, quas positurus est, duae ipsarum sese ad affirmationem et negationem ita habebunt quemadmodum ipsae quatuor fieri propositiones dicat. Ait enim, Dico autem quoniam est aut justo adjacebit, aut non justo. Fiet enim duplex propotus homo, est non justus homo. Quare, inquit, si est affirmativo modo positum, nunc quidem cum justo, nunc autem cum non justo geminas fecit propositiones scilicet affirmativas, idem quoque est cum negatione conjunctum, id est non, geminas quoque facit negationes, eas scilicet quae sunt, non est homo justus, non est homo non justus;
Abbreviated transcription (Latin):
tollit unum est & unũ ꝑse significationẽ sub ripiens. multa sunt que intelli¬
gentium sensib relinquant᷑: Cõmemorat etiã qđ non currit uerbũ superius
infinitũ uocauit & ñ simplicit̃ uerbũ: Qm̃ ergo aliquid de aliquo affirmatio
est. hoc aut̃ qđ subiectũ est aut nom̃ eẽ. oportet aut innominatũ idẽ infinitũ
m̃ duplex ꝓpositionis species inuenitur. omĩs enĩ affirmat

Expanded text:
o, unum est, et unam per se significationem subripiens. Multa sunt quae intelligentium sensibus relinquuntur, commemorat etiam quoniam, non currit verbum superius infinitum vocavit, et non simpliciter verbum. Quoniam ergo aliquid de aliquo affirmatio est, hoc autem quod subjectum est, aut nomen esse oportet, aut innominatum, id est infinitum nomen. Duplex propositionis species invenitur. Omnis enim affirmat