comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
in redatutiumꝙ. S utrumlibit existio: iudica uerum. Quid
ista nos uurat scicntia: Quia ille constitis manib in se redeun¬
tium chorus. Ob hoc quia cdo beneficis ꝑmantis transeuntit
mehilominus addantẽ reu̾titur: & totus sp̃em ꝑdit: siusquã
int̾ruptus ẽ. Pulcherrimus: si coheserit ⁊ uicesseruat. Ideo
c̃. aliqua tñ maioris dignatio. sic̃ ꝓmerentium uultus hilarᷤᷤ
sunt. qͣlec solent eẽ quidant. uł accipiunt beneficia. Iuuene̾
quia ñ aebet benesicioꝵ memoria senesceit: Uirgines: qͥa m̃¬
corrupta sunt. & sinccra. & omnib scã. In quib nichil ẽẽ al¬
ligati decet nec adscͥpti. soluns itaꝙ tunicis: ntunt᷑. ꝑluci¬
dic añ: quia beneficia conspici uolira Dit aliquis usq eo
grecis emancipatus: ut hec dicat necessaria Nemo tam̃ erit qͥ
ctiam illud ad rem udicet ꝑtinere. q̃ nomina illis heniodus
imposuerit. Aegle: maximã natu appellanit. mediam: eufro¬

Expanded text:
um reddentiumque. Sed utrumlibet ex istis iudica verum ; quid um reddentiumque. Sed utrumlibet ex istis iudica verum ; quid ista nos scientia iuvat ? Quid ille consertis manibus in se redeuntium chorus ? Ob hoc, quia ordo beneficii per manus transeuntis nihilo minus ad dantem revertitur et totius speciem perdit, si usquam interruptus est, pulcherrimus, si cohaeret et vices servat. In eo est aliqua tamen maioris dignatio, sicut promerentium. Vultus hilari sunt, quales solent esse, qui dant vel accipiunt beneficia ; iuvenes, quia non debet beneficiorum memoria senescere; virgines, quia incorrupta sunt et sincera et omnibus sancta ; in quibus nihil esse adligati decet nec adstricti ; solutis itaque tunicis utuntur ; perlucidis autem, quia beneficia conspici volunt. Sit aliquis usque eo Graecis emancipatus, ut haec dicat necessaria; nemo tamen erit, qui etiam illud ad rem iudicet pertinere, quae nomina illis Hesiodus imposuerit. Aglaien maximam natu appellavit, mediam Euphro
Abbreviated transcription (Latin):
et mamorẽ sui u̾tat. L conum ora: ãmagistris impune trac¬
tantur. Elefantoꝵ fentatẽ: usꝙ inscruile obsequiũ. demeret᷑
cibus. A deo etiam que extra intellestum atq estumationẽ
benuicii posita sunt. assiduitas tam̃ meriti ꝑtinacis cum¬
cit Ingratus ÷ adu̾suc unũ beneficium: adu̾slis alterum nõ
erit: duoꝵ oblitus ẽ. tercium etiam in eoꝵ que excidunt me¬
moria reducetur.: Io ꝑdet beneficra: qui cito se ꝑdidisse cre¬
dit/ st quiinstat & honerat pͥora sequentibus: etram ex
duro ⁊ inmemori pestore grãm eitundit. N on audebit aa¬
asus multa oculos auoller. Quocũq se conu̾tit. memoriam su¬
nent. transilire mͥ ꝑmiscris. Quare tres gĩx. & quare sorores
solutaꝙ acꝑ lucida ueste. Ain quidem idĩ uolant unã ẽẽ. q̃
aet benesicium alt̾am que accipiat tͥtiam q̃reddat Alii tria¬
benesicuꝵ ec̃ gen̾a ꝓmerentiũ. reddentiũ simul t accipienti¬

Expanded text:
et in amorem sui vertat. Leonum ora a magistris impune tracet in amorem sui vertat. Leonum ora a magistris impune tractantur, elephantorum feritatem usque in servile obsequium demeretur cibus ; adeo etiam, quae extra intellectum atque aestimationem beneficii posita sunt, adsiduitas tamen meriti pertinacis evincit. Ingratus est adversus unum beneficium ? Adversus alterum non erit. Duorum oblitus est ? Tertium etiam in eorum, quae exciderunt, memoriam reducet. Is perdet beneficia, qui cito se perdidisse credit ; at qui instat et onerat priora sequentibus, etiam ex duro et immemori pectore gratiam extundit. Non audebit adversus multa oculos attollere ; quocumque se convertit memoriam su rem non pertinent, transilire mihi permiseris, quare tres Gratiae et quare sorores solutaque ac perlucida veste. Alii quidem videri volunt unam esse, quae det beneficium, alteram, quae accipiat, tertiame genera, promerentium, reddentium, simul accipienti
Abbreviated transcription (Latin):
te ne bec & uerius sed ⁊ magnitu dini benefacientis aptius:
ut illum hortemur addanda. etiam simillum bene positu¬
rus ẽ. Illud cm̃ falsum ẽ: ꝑdenda sunt multa. Nullum ꝑit
quia qui ꝑdir. computau̾at. Beneficioꝵ: simplex ratio est
Tentum erogat.si redadet aliquid: lucrum ẽ. ui ñ itdaet:
dampnum ñ est. Ego illud dedi: ut darem. l emo benesi¬
cia in balendario scbit: nec auarus eractor adboram & di¬
ci appellat. Numquã illa uir bonꝰ cogitat nͥ ad monitus
a rldente. Alioqumn: infiumam credendi transit. T̃utpis
feneratio ẽ: beneficium expensum ferre. Qualiscumꝙ pͥoꝵ
quos aut pudor aut occasio. aut tindatio aliquando gradd̾
pot̾it esficere. Negessaueris. Opꝰ tuum ꝑage: & partes bom
uiri exsequere Aliũ re. alram fide. aliũ gr̃ã. alium consilio
alium p̃ceptis salubrib adiuua. Officia etiam fere sentiunt.
Nec ullum tam inmansuctum animal ẽ: qd̾ ñ cura mitiget.

Expanded text:
te, ne hoc et verius sit et magnitudini bene facientis aptius, te, ne hoc et verius sit et magnitudini bene facientis aptius, ut illum hortemur ad danda, etiam si nullum bene positurus est. Illud enim falsum est " perdenda sunt multa " ; nullum perit, quia, qui perdit, computaverat. Beneficiorum simplex ratio est : tantum erogatur ; si reddet aliquid, lucrum est, si non reddet, damnum non est. Ego illud dedi, ut darem. Nemo beneficia in calendario scribit nec avarus exactor ad horam et diem appellat. Numquam illa vir bonus cogitat nisi admonitus a reddente ; alioqui in formam crediti transeunt. Turpis feneratio est beneficium expensum ferre. Qualiscumque priquos aut pudor aut occasio aut imitatio aliquando gratos poterit efficere. Ne cessaveris, opus tuum perage et partes boni viri exsequere. Alium re, alium fide, alium gratia, alium consilio, alium praeceptis salubribus adiuva. Officia etiam ferae sentiunt, nec ullum tam immansuetum animal est, quod non cura mitiget
Abbreviated transcription (Latin):
pꝰ malos quoꝙ bonum querere quid magnifici erat mul¬
tis ꝓddesse. sinemo acceꝑit: Nimc ẽ iuitus dare beneficia
ñ utiꝙ redãitura: quoꝵ auiro egrgio statim fructus ꝑceꝑ¬
tus ẽ. Adeo quidem ista res fugare nos & pignons adrẽ
pulcberrimam facere ñ aebit: ut sispes micbi p̃cidatur
gratum bomint̃ reppͥendi Imalim ñ reciꝑe beneficia qͥ m
ñ dare. qͥ aqui ñ dat. intium ingrati antecedit hdicam qͦad
sentio. qui beneficium ñ reddit: magis peccat. quã quiñ
dat cicius. Deneficia muulgus cum largiri instituens. ꝓb¬
denda sunt multa. ut scmel ponas bene. Inpͥore u̾su utiume
rep̃hendas. Nam nec muulgum esfundenda sunt. & malis
rea minime bentficioꝵ honesta largitio ⁊̃. Qrib si detrpeenis
nidiciu: desimint eĩ beneficia. I n aluid qd libet medent
nom̃ Sequens sensus: mirificus c̃ ui imnobene posito be¬
neficio: multoꝵ amissorum dampna solatur uide oro

Expanded text:
post malos quoque bonum quaerere. Quid magnifici erat mulpost malos quoque bonum quaerere. Quid magnifici erat multis prodesse, si nemo deceperit ? Nunc est virtus dare beneficia non utique reditura, quorum a viro egregio statim fructus perceptus est. Adeo quidem ista res fugare nos et pigriores ad rem pulcherrimam facere non debet, ut, si spes mihi praecidatur gratum hominem reperiendi, malim non recipere beneficia quam non dare, quia, qui non dat, vitium ingrati antecedit. Dicam, quod sentio. Qui beneficium non reddit, magis peccat ; qui non dat, citius. Beneficia in volgus cum largiri institueris, perdenda sunt multa, ut semel ponas bene. In priore versu utrumque reprehendas ; nam nec in vulgum effundenda sunt, et nullius rei, minime beneficiorum, honesta largitio est ; quibus si detraxeris iudicium, desinunt esse beneficia, in aliud quodlibet incident nomen. Sequens sensus mirificus est, qui uno bene posito beneficio multorum amissorum damna solatur. Vide, oro
Abbreviated transcription (Latin):
defluant. bas tenax memoria custodiat. quid expectat
qui ossendit dum obligat: Satis adn̾sus illum gratus¬
t̃: si quis bencsicio ciꝰ ignoscit. Non ẽ aũ qͥd tarcioressa¬
ciet adbene inerendum: turba ingratoꝵ. Nam pͥmum
ut apor: nꝰ illam ⁊ ugemus. Dem̃ ne deos quidẽ inmoita
cia. non stntrtͥm̃. Oignas ẽ decĩpi: qui de icipiends agel¬
int crm aarti. at malecaera. Et liberi & coniuges spemse¬
mnenta ꝑtinaces sumꝰ. ut bella uicti. & naustagi maria apats¬
mas. Q uantomagis ꝑmaneit indandis beneficũs decit: Q
siquis ñdat quia ñ recepit: dedit ut retiꝑet. bonã ꝙ ingra¬
torum fatit cansam quib turpe ẽ non itdlãcit scilaet sal nã
muslti in digni luce sunt: ⁊ tam̃ dies orttur. Q uã multi qͦa
natisunt querunt᷑: tam̃ natura sobolem nouam gegnit ip¬
sosꝙ qui ñ fuisse mallent: ẽẽ patitur. Hoc & magniani
mi ⁊ bom pͥum ẽ ñ fructum beneficioꝵ sequi: sed ipsa. &

Expanded text:
defluant, has tenax memoria custodiat, quid expectat, defluant, has tenax memoria custodiat, quid expectat, qui offendit, dum obligat ? Satis adversus illum gratus est, si quis beneficio eius ignoscit. Non est autem, quod tardiores faciat ad bene merendum turba ingratorum. Nam primum, ut dixi, nos illam augemus ; deinde ne deos quidem immortalcia, non feneremus. Dignus est decipi, qui de recipiendo cogitavit, cum daret. At male cesserit. Et liberi et coniuges spem fementa pertinaces sumus, ut bella victi et naufragi maria repetamus. Quanto magis permanere in dandis beneficiis decet ! Quae si quis non dat, quia non recepit, dedit, ut reciperet, bonamque ingratorum facit causam, quibus turpe est non reddere, si licet. Quam multi indigni luce sunt ! Tamen dies oritur. Quam multi, quod nati sunt, queruntur ! Tamen natura subolem novam gignit ipsosque, qui non fuisse mallent, esse patitur. Hoc et magni anii proprium est, non fructum beneficiorum sequi, sed ipsa et
Abbreviated transcription (Latin):
aliao quarela iminita momenta calumpmiaitte gn
tiam emł corumpipus. ñ tantum postquã deluiꝰ
cto lcuter irgari ant scmel: Quis ñ cum aliquid ã
se peci fu piratus ẽ fronẽ adduxit uultum au̾tit. oc cu¬
sit: s difficult̾. se subducti suꝑcilis sea malignis & uꝑe
ereuntib uerbis. ħemo añ libent᷑ debet qd ñ accepit:
s exp̃st. Giatus adiłsus eum eẽ quisquã pot̃ qui bene¬
ficium aut suꝑbe abiecit. aut natus impegit. aut fatiga¬
tus ut molestia careret dedit: Errat si quis sꝑat respon¬
surum dͥ: quẽ dilatione lassauit: expectatione torsit foã
amino beneficium debctur: quo datur. Et ideo: ñ est ne¬
gͥgent̾ dandum Sibi enĩ quisq debet. qd̾ anesciente acce¬
pit. Ne tarde quidem: quia cum omni officio. magni esti¬
matur dantis uoluntas. Qui tarde ficit: dĩu noluit. Uti¬
ꝙ ñ contumeliose. Nam cũ ita cum natura cõparatum
sit. ut altius iniurie quã merita aescenddant & illa cito.

Expanded text:
aliis queruli et minima momenta calumniantes omnem gratiam corrumpimus, nec tantum postquam beneficaut leviter rogari aut semel? Quis non, cum aliquid a se peti suspicatus est, frontem abduxit, vultum avertit, occusit, sed difficulter, sed superductis superciliis, sed malignis et vix exeuntibus verbis. An sed expressit. Gratus adversus eum esse quisquam potest, qui beneficium aut superbe abiecit aut iratus impegit aut fatigatus, ut molestia careret, dedit ? Errat, si quis sperat responsurum sibi, quem dilatione lassavit, expectatione torsit. Eodem animo beneficium debetur, quo datur, et ideo non est neclegenter dandum ; sibi enim quisque debet, quod a nesciente accepit ; ne tarde quidem, quia, cum omni in officio magni aestimetur dantis voluntas, qui tarde fecit, diu noluit ; utique non contumeliose ; nam eum ita natura comparatum sit, ut altius iniuriae quam merita descendant et illa cito
Abbreviated transcription (Latin):
pe modum tur optime libecalios dixertu quod
bencatia nec dare scimus. nes acciper.
Dequitur enĩ ut male collocata: male debe¬
antur. de quib ñ redditis: scro quetimua
Ista cnĩ ꝑierunt: cum darent᷑ Nec m̾irũ
ẽ int̾ plurima maximaꝙ uitia. nullũ core¬
⁊ fieq̃ntu: quã ingrati anim. Io euciuire
excausis płibus uidco. Dnma illa ẽ qdñ
eligimus dignos: quib tribuamꝰ. S nomi¬
nafactari: diligent̾ patrimoniũ tuitam
aebitoris inquirimꝰ. Pemina insolum es ciuta
isterile ñspargimus. benesicia sine ulo dałs¬
anmagis ꝓicimus quimdamꝰ. Hce facile a.¬
rerim utrum tu puis sit inficiarr: anitꝑet̾e
bentsicium. Ia cnam genus buiᷤ cralui ẽ. sx
quo tm̃i recipienaum at qnũ  ustit᷑¬

Expanded text:
 vir optime Liberalis, dixerim, quam quod beneficia nec dare scimus nec accipere. Sequitur enim, ut male collocata male debeantur ; de quibus non redditis sero querimur ; ista enim perierunt, cum darentur. Nec mirum est inter plurima maximaque vitia nullum esse frequentius quam ingrati animi. Id evenire ex causis pluribus video. Prima illa est, quod non eligimus dignos, quibus tribuamus. Sed nomina facturi diligenter in patrimonium et vitam debitoris inquirimus, semina in solum effetum et sterile non spargimus ; beneficia sine ullo dilectu magis proicimus quam damus. Nec facile dixerim, utrum turpius sit infitiari an repetere beneficium ; id enim genus huius crediti est, ex quo tantum recipiendum
Abbreviated transcription (Latin):
ciis ac situ. mͦ officũ inscitia. Hanc utilem facere debe¬
mus. nec irati relinq̃re inuito: sed ut magistroͥpacient̃
ferre offensationes pueroꝵ discentium memoriȩ labe¬
tis. Quȩ quẽ admodum sepe subiecto uno aut altero uer

Expanded text:
ciis ac situ, modo officii inscitia. Hanc utilem facere debeciis ac situ, modo officii inscitia. Hanc utilem facere debemus nec irati relinquere in vitio, sed ut magistri patienter ferre offensationes puerorum discentium memoriae labentis; quae quemadmodum saepe subiecto uno aut altero ver
Abbreviated transcription (Latin):
usq amicum: Magis tẽpestiue repetendum ẽ. beneficium
quã petendũ adhibenda u̾borum mod̾atio ut nec ingͣ
tus dissimulare. Tacendum et expectandum si int̾ sapi¬
us entes uiueremus. & tam̃ sapientib ꝙͦ indicare melius
fuisset quid rerum nĩarum status posceret Deos qͦrũ
noticiam nulla res effugit: rogamꝰ et illos uota ñ exorãt¬
y s ammonent:. Diis ꝙͦ in quã homericus ille sac̃dos allegat
usofficia. et aras religiose cultas moneri uelle acposse:
scđa uirtus ẽ qͦs obsequens faciet et parere. Huc illuc
frenis leuit̾ motis: flectendus ẽ. paucis animus sui rec¬
tor optimꝰ. Pximi sunt qͥ ad moniti in uiã redeunt: his
ñ est dux detrahendus. Oꝑtis oculis in ẽ acies s sine usu
quã lum̃ diis inmissum: ad ministeria sua euocat. In¬
strum̃ta cessant: nͥ illa in opus suum artifex mouit.
In ẽ interim animis uoluntas bona. sed torpet mͦ deli¬

Expanded text:
 amicum ! Magis tempestive repetendum est beneficium  amicum ! Magis tempestive repetendum est beneficium quam petendum. Adhibenda verborutus dissimulare. Tacendum erat et expectandum, si inter sapientes viveremus ; et tamen sapientibus quoque indicare melius fuisset, quid rerum nostrarum status posceret. Deos, quorum notitiam nulla res effugit, rogamus, et illos vota non exorant, sed admonent. Dis quoque, inquam, Homericus ille sacerdos adlegat officia et aras religiose cultas. Moneri velle ac posse secunda virtus est. Equus obsequens facile et parens huc illuc frenis leniter motis flectendus est. Paucis animus sui rector optimus ; proximi sunt, qui admoniti in viam redeunt; his non est dux detrahendus. Opertis oculis inest acies, sed sine usu ; quam lumen diei iis immissum ad ministeria sua evocat. Instrumenta cessant, nisi illa in opus suum artifex movit. Inest interim animis voluntas bona, sed torpet modo deli
Abbreviated transcription (Latin):
in quib uicinalis uia causa rixȩ ac litium fuerat: mili¬
cio suo donauit. Quid gͦ ñ repeteret beneficiũ ab impͣ
cuĩ memoriam multitudo rerum confuderat. quẽ for¬
tuna ingens exercitus disponentẽ. ñ paciebatur sin¬
gulis militib occurrere: Non ẽ hoc repet̾e benefici¬
um s resumere. bono loco itaꝙ positum & paratũ Ad
qͦd tam̃ ut sumatur: manꝰ porrigenda ẽ f& epetam
itaꝙ quia hoc aut necessitate facturus ero. aut illiꝰ
causa aquo repetam. Tiberio cesare int̾ intia dicenti
cuidam meministi. antequã plures notas familiaritatiᷤᷤ
uet̾is ꝓferret. ñmemini inqͥt qͥd fuerim. Ab hoc qͥd ni
ñ eẽt repetendũ beneficiũ. Optanda erat obliuio. Aa¬
u̾sabatur omnium amicoꝵ et equalium noticiã & illã
solam p̃sentem fortuã suã aspici illam solam cogita¬
n ac narrari uolebat. In qͥsitorem habebat ueterem¬

Expanded text:
in quibus vicinalis via causa rixae ac litium fuerat, miliin quibus vicinalis via causa rixae ac litium fuerat, militi suo donavit. Quid ergo ? Non repeteret beneficium ab imperatore, cuius memoriam multitudo rerum confuderat, quem fortuna ingentes exercitus disponentem non patiebatur singulis militibus occurrere ? Non est hoc repetere beneficium, sed resumere bono loco positum et paratum, ad quod tamen, ut sumatur, manus porrigenda est. Repetam itaque, quia hoc aut ex magna necessitate facturus ero aut illius causa, a quo repetam. Ti. Caesar inter initia dicenti cuidam: " Meministi—" antequam plures notas familiaritatis veteris proferret : " Non memini," inquit, " quid fuerim." Ab hoc quidni non esset repetendum beneficium ? Optanda erat oblivio ; aversabatur omnium amicorum et aequalium notitiam et illam solam praesentem fortunam suam adspici, illam solam cogitari ac narrari volebat. Inquisitorem habebat veterem
Abbreviated transcription (Latin):
diuum filium exuet̾anis quidam paulo uolentior
adu̾sus uicinossuos & causa p̃mebatur. aleministi
ꝓnem: Qum cesar meminisse se dixisset: meministi
quidem sub quadam arbore minimũ umbie spar¬
gente cum uelles residẽ feruentissimo sole. et eẽt al¬
ꝑimus locus inqͦ exrupib acutis unica illa arboreri¬
ꝑat. quendam ex cõmilitonib penulam suam sub¬
strauisse cũ dixisset cesar. qͥ d ni meminerim. et quid̃
siti confectus. qͥa impeditus ire ad fontẽ ꝑximũ non
pot̾am repere. manib uolebam. manib ꝓmilicio.bo¬
illam galeam: Cesar ait se non posse galeam cognos¬
cere. hominẽ pulchre posse. et adiecit puto obhoc iratꝰ
qđ se acognitione media: aduet̾em fabulam ab duce
Nam cũ hoc factum ẽ: integer eram. ꝑ ostea admun¬
dam in acie oculus mͥ effossus ẽ & in capite lecta ossa. Nec
galeam illam siuidis agnosces: machera enĩ hispania
diuisa ẽ. Uetuit illi exiberi negocium cesar & agellos

Expanded text:
divum Iulium ex veteranis quidam paulo violentior divum Iulium ex veteranis quidam paulo violentior adversus vicinos suos et causa premebatur. " Meministi,nem ?" Cum Caesar meminisse se dixisset : " Meministi quidem sub quadam arbore minimum umbrae spargente cum velles residere ferventissimo sole et esset asperrimus locus, in quo ex rupibus acutis unica illa arbor eruperat, quendam ex commilitonibus paenulam suam substravisse ? " Cum dixisset Caesar : " Quidni meminerim ? Et quidem siti confectus, quia impeditus ire ad fontem proximum non poteram, repere manibus volebam, nisi commilito, hoillam galeam ? " Caesar ait se non posse galeam adgnoscere, hominem pulchre posse, et adiecit, puto obiratus, quod se a cognitione media ad veterem fabulam abducernam cum hoc factum est, integer eram ; postea ad Mundam in acie oculus mihi effossus est et in capite lecta ossa. Nec galeam illam, si videris, adgnosces ; machaera enim Hispana divisa est." Vetuit illi exhiberi negotium Caesar et agellos,
Abbreviated transcription (Latin):
cia faciemus. Quosdam uero sanabiles & qui fieri boni
possint. si quod illos momordent: ꝑne paciemua
ammonitione sublata. qua & pater filium aliquando
correxit & uxor maritum ab errantẽ ad se reduxit. et
amicus languentẽ amici fidem erexit. Quidam ut
exꝑgiscantur: ñ feriendi sed cõmouendi sunt. Eodẽ
mͣ quoꝵdam adferendam gr̃ãm fides ñ cessat sed
languet. hanc ꝑuellamus. Noli munus tuũ in ĩui¬
riam u̾tere. Iniuria ẽ enĩ sim hoc ñ repetis. ut ingra¬
tussim. Quid si ignoro. qͥd desides: Quid si occupa¬
tionib districtus & in alia uocatus occasionẽ ñ obser¬
uaur: Ostende mͥ quidpossim. qͥd uelis. Quare despe¬
ras antequã temptes: Quare ꝓperas & beneficium
& amicum ꝑdere: Unde scis nolim. anignorem:
Animus anfacultas desit mͥ exꝑire. Ammonebo g
ñ amare. Ñpalam. sine conuitio. sic ut se redidisse i
memoriam ñ reduci putet. Causam dicebat apud

Expanded text:
cia faciemus ; quosdam vero sanabiles et qui fieri boni cia faciemus ; quosdam vero sanabiles et qui fieri boni possint, si quid illos momorderit, perire patiemur admonitione sublata, qua et pater filium aliquando correxit et uxor maritum aberrantem ad se reduxit et amicus languentem amici fidem erexit. Quidam, ut expergiscantur, non feriendi, sed commovendi sunt ; eodem modo quorundam ad referendam gratiam fides non cessat, sed languet. Hanc pervellamus. " Noli munus tuum in iniuriam vertere ; iniuria est enim, si in hoc non repetis, ut ingratus sim. Quid, si ignoro, quid desideres ? Quid, si occupationibus districtus et in aha vocatus occasionem non observavi ? Ostende mihi, quid possim, quid velis. Quare desperes, antequam temptes ? Quare properas et beneficium et amicum perdere ? Unde scis, nolim an ignorem, animus an facultas desit mihi? Experire." Admonebo ergo non amare, non palam, sine convicio, sic, ut se redisse in memoriam, non reduci putet. Causam dicebat apud
Abbreviated transcription (Latin):
la. Hos gͦ non appellabo. s cõmonefaciam & ad officiũ
aliudagentes educam. Quistatim mͥ sic respondebunt
Ignosce. Nonme hercule scui hoc te desiderare. aliqͥu.
ultro obtulissem. Rogo ne me ingratum existimes me¬
mini quid mͥ prestiteris. Hos gͦ quare dubitem & sibi
meliores & mͥ facere: Qusciꝙ potueur peccare pro¬
hibebo. Multomagis amicũ et ne peccet: et ne mine
potissimũ peccet. Alterum illi beneficium do: siillũ
ingratum eẽ ñpatior. Nec dure illi ea ꝓbabo quȩ pre¬
stitistr: s. quã potuero. mollissime ut potestatẽ referen¬
aȩ gr̃ȩ faciã: renouabo memoriam eiꝰ. et petã benesi¬
cium ipse me intelliget repetere. Aliqͣdo utar uerb̃
duriorib siemendari illum posse sꝑauero. Nam de¬
ploratum: ꝓpter hoc ꝙͦ ñ ex agitabo. ne exingrato ini¬
micum faciam. Qđ si ammonitionis ꝙͦ suggillationẽ
ingratis remittimus: segniores adreadenda benesi¬

Expanded text:
la. Hos ego non appellabo, sed commonefaciam et ad officium la. Hos ego non appellabo, sed commonefaciam et ad officium aliud agentes reducam. Qui statim mihi sic respondebunt : " Ignosce ; non mehercules scivi hoc te desiderare, alioqui ultro obtulissem ; rogo, ne me ingratum existimes ; memini, quid mihi praestiteris." Hos ego quare dubitem et sibi meliores et mihi facere ? Quemcumque potuero, peccare prohibebo ; multo magis amicum, et ne peccet et ne in me potissimum peccet. Alterum illi beneficium do, si illum ingratum esse non patior ; nec dure illi exprobrabo, quod praestiti, sed quam potuero mollissime. Ut potestatem referendae gratiae faciam, renovabo memoriam eius et petam beneficium ; ipse me intelleget repetere. Aliquando utar verbis durioribus, si emendari illum posse speravero ; nam deploratum propter hoc quoque non exagitabo, ne ex ingrato inimicum faciam. Quod si admonitionis quoque sugillationem ingratis remittimus, segniores ad reddenda benefi
Abbreviated transcription (Latin):
ñ eloqͥ. nulla lexiubet fidem etiã inimico p̃stare. Quȩ
lex adid p̃standum nos qͦd alicui ꝓmisumis alligat:
Nulla. Querar tam̃ cum eo qui archanum sermonem
ñ continuerit: et fidem datam nec seruatã in dignabor
S ex beneficio inquit creditum facis: Alinime. Non it
exigo sed repeto. & ne repeto quidem: sed ammor fo.
Nã ultima qͦꝙ necessitas in hoc aget. ut ad eum ueniã
cum quo duimicbi lndtandumsit. Q uis tam ingratus ẽ
ut illi ñ sit satis ammoneri: Eum transibo. nec dignũ
idicabo. qui gratis eẽ cogatur. Quomꝰ fenetator quos¬
dam debitores non appellat. quos scit decoxisse. et in
ingratos palam ac ꝑtinaciter pret̾ibo: nec ab ullo be¬
neficium repetam nͥ aquo ñ ablaturus ero. sed receptu¬
uc rus: smultisunt qui nec negare sciant. qđ acceꝑunt.
nec referre. qui nec tamboni sunt quã grati. nec tam
mali quã ingrati. segnes. & tardi. lenta nomina ñ ma¬

Expanded text:
non eloqui; nulla lex iubet fidem etiam inimico praestare ; quae non eloqui; nulla lex iubet fidem etiam inimico praestare ; quae lex ad id praestandum nos, quod alicui promisimus, adligat ? Nulla. Querar tamen cum eo, qui arcanum sermonem non continuerit, et fidem datam nec servatam indignabor. " Sed ex beneficio," inquit, " creditum facis." Minime ; non enim exigo, sed repeto, et ne repeto quidem, sed admoneo. Num ultima quoque me necessitas in hoc aget, ut ad eum veniam, cum quo mihi diu luctandum sit ? Si quis tam ingratus est, ut illi non sit satis admoneri, eum transibo nec dignum iudicabo, qui gratus esse cogatur. Quomodo fenerator quosdam debitores non appellat, quos scit decoxisse et in qingratos palam ac pertinaciter praeteribo nec ab ullo beneficium repetam, nisi a quo non ablaturus ero, sed recepturus. Multi sunt, qui nec negare sciant, quod acceperunt, nec referre, qui nec tam boni sunt quam grati nec tam mali quam ingrati, segnes et tardi, lenta nomina, non ma
Abbreviated transcription (Latin):
ipse ꝑse reddet. P ret̾ea si bono uiro dedisti: expecta ne in¬
iuriam illi facias appellando. tanꝗͣ sua sponte redditurꝰ
ñ fuisset si malo uiro dedisti: flectere beneficiũ u̾bo ne
corruperis: creditum faciendo. Pret̾ea lex qͦd ñ iussit: re¬
petiuetuit. Uerba sunt ista. quã du me nichil urget qͣm
oiufortuna nichil cogit. petam pociꝰ beneficium quã re¬
petam. s ed si de salute liberoꝵ agitur. simꝑiculum ux¬
or deducitur. sipatͥȩ salus ac lib̾tas mittit me etiã quo
ire nollem: imꝑabo pudori in eo. & testabor oinia me
fecisse. ne opꝰ ẽẽt. mͥ auxilio hominis ingrati. Nouissime
recipiendi beneficii necessitas: repetendi uerecundia uin¬
cet: Deinde cum bono uiro beneficium do: sic do tanqͣ
ꝑmittendo exigere uetuit. Multa legẽ ñ habent. nec
actionem. At qui consuetudo uitȩ humane: omni lege
ualentior dat aditum. Nulla lex iubet amicoꝵ secreta

Expanded text:
ipse per se referet. Praeterea, si bono viro dedisti, expecta, ne inipse per se referet. Praeterea, si bono viro dedisti, expecta, ne iniuriam illi facias appellando, tamquam sua sponte redditurus non fuisset. Si malo viro dedisti, plectere ; beneficium vero ne corruperis creditum faciendo. Praeterea lex, quod non iussit repeti, vetuit." Verba sunt ista. Quam diu me nihil urguet, quam diu fortuna nihil cogit, perdam potius beneficium quam repetam. Sed si de salute liberorum agitur, si in periculum uxor deducitur, si patriae salus ac libertas mittit me etiam, quo ire nollem, imperabo pudori meo et testabor omnia me fecisse, ne opus esset mihi auxilio hominis ingrati; novissime recipiendi beneficii necessitas repetendi verecundiam vincet. Deinde, eum bono viro beneficium do, sic do tamquam permittendo exigere vetuit." Multa legem non habent nec actionem, ad quae consuetudo vitae humanae omni lege valentior dat aditum. Nulla lex iubet amicorum secreta
Abbreviated transcription (Latin):
quaus ille dicat eẽ & gaudeat Insidiosissime nocet cui
benesicum ẽ. Nocet: & ideo ñ ẽ beneficium. S cd̃e quod
nes plit nec noceat dabo. & tam̃ beneficium erit Pattem
alicuiꝰ insolitudine exanimẽ inueni coꝵpꝰ eiꝰ sepelun: nec
ipsapsui. Quid eñ illiꝰ intererat qͦ genere delabereture¬
Piecfiuo. qͥdem̃ illi ꝑhoc cõmodiaccessit: Dicam qͥa con¬
secutus sit. Officio sollẽpni & necessario: ꝑ mefunctut
ẽ Stestiti patri eĩ. qđipse p̃stare uoluisset necñ ce debu¬
tati deliite q libet cadauer absconderem. sed si coepis
agnoui. si filio tune boc p̾stare me cogitam aut si tram
ignoto mortuo inieci: nullum in hoc habeo huiꝰ officii de¬
bitorem. Iipublicum humanus dicit aliquis. Quid tan¬
topere queris cui dederis beneficiũ. tanꝗͣ repetituri ali¬
quando sint. qͥ numꝗͣ iudicant eẽ repetendum: & has cau¬
sas afferunt. Ĩ n dignꝰ etiam repetendi ñ reddet. dignus:

Expanded text:
quamvis ille dicat esse et gaudeat. Insidiosissime nocet, cuiquamvis ille dicat esse et gaudeat. Insidiosissime nocet, cuibeneficium est ; nocet et ideo non est beneficium. Ecce, quod nec prosit nec noceat, dabo, et tamen beneficium erit. Patrem alicuius in solitudine exanimem inveni, corpus eius sepelivi. Nec ipsi profui quid enim illius intererat, quo genere dilabereturio quid enim illi per hoc commodi accessit ?." Dicam, quid consecutus sit : officio sollemni et necessario per me functus est ; praestiti patri eius, quod ipse praestare voluisset nec non et debutati dedi, ut quodlibet cadaver absconderem, sed si corpus adgnovi, si filio tunc hoc praestare me cogitavi. At si terram ignoto mortuo inieci, nullum in hoc habeo huius officii debitorem in publicum humanus. Dicet aliquis : " Quid tanto opere quaeris, cui dederis beneficium, tamquam repetiturus aliquando ? Sunt, qui numquam iudicent esse repetendum, et has causas adferunt. Indignus etiam repetenti non reddet, dignus
Abbreviated transcription (Latin):
ne facit: iustus ñ gratus ẽ. Nam illud finiri ñ potest
fubit cii disficile ẽ modum imponere quia paulati sub¬
repit & ñ desimit serpere. Illud solet queri fĩs duo ais¬
sidere. Si alt̾m seruo adem beneficiũ ei qͥ frẽm inusũ
nnĩpile moleste laturus ẽ Non ẽ dubum qubenesicium
sit etiã inuito ꝓdesse sic̃ ñ dedit beneficuum qui inuitus
ꝓfuit. Beneficumn inqͥt uocas qͦille offenditur. quo tor̃t :
ꝯulta beneficia tristem frontẽ et asꝑam habent: quẽad¬
inodum secare & urere ut sanes. & inculis coheirere:
Non ẽ spestandum an dolere aliquis beneficio accepto
sangaudere debeat N ẽ malus denarius quẽ barba¬
ni e ignarus forme publice reiecit: Beneficum & o dit
Nichilrefeit anbonam rẽ malo animo quis actipiat.
Agendum hoc: in contrarium uerte. Odit fr̃em sium
quẽ illi expedit habere. hunc ego occidi Non ẽ beneticiũ

Expanded text:
ne facit, iustus, non gratus est. Nam illud finiri non potest ne facit, iustus, non gratus est. Nam illud finiri non potest subit, cui difficile est modum imponere, quia paulatim surrepit et non desinit serpere. Illud solet quaeri: " Fratres duo dissident; si alterum servo, an dem beneficium ei, qui fratrem invisum non perisse moleste laturus est." Non est dubium, quin beneficium sit etiam invito prodesse, sicut non dedit beneficium, qui invitus profuit. " Beneficium," inquit, " vocas, quo ille offenditur, quo torquetur ? " Multa beneficia tristem frontem et asperam habent, quemadmodum secare et urere, ut sanes, et vinclis coercere. Non est spectandum, an doleat aliquis beneficio accepto, sed an gaudere debeat ; non est malus denarius, quem barbarus et ignarus formae publicae reiecit. Beneficium et oditNihil refert, an bonam rem malo animo quis accipiat. Agedum, hoc in contrarium verte. Odit fratrem suum, quem illi habere expedit ; hunc ego occidi: non est beneficium,
Abbreviated transcription (Latin):
Nõqueritur. nc̃ an ꝓfueris mͥ: s anbeneficiũ dederis.
.ẜ dest enĩ & animal. & lapis. et herba: nec tam̃ benefi¬
cium dant. qđ nũquã datur. nͥ auolente. Tuautẽ ñ
uis patri s filio dare. & interun ne nosti. qͥdem patrem.
Itaꝙ cum dix̾is. patri gͦ beneficium ñ dedi filium eius
seruando contra oppone. ꝑ atri gͦ beneficiũ dediquẽñ
noui. quẽ non cogitaui. Et qͥd qd̃ aliquando eueniet
ut patrẽ oderis. filium serues: beneficiũ ei uidebers
dedisse. cui tũc inimicissimus eras cũ dares. S ut dia¬
logorum alt̾ratione se posita. tanquã uris consultꝰ
respondeam mensspectanda ẽ dantis. Beneficium ei
to ñ obligatur. etiã si fruitur. si tam̃ occasionẽ ha¬
buent: uolet & ipse p̃stare aliquid ñ tanquã soluen¬
di necessitatẽ habeat. sed tanꝗͣ incipiendi causam: re¬
petia patre beneficium ñ debet. Siquid ꝓ hoc benig¬

Expanded text:
Non quaeritur nunc, an profueris mihi, sed an beneficium dederis ; Non quaeritur nunc, an profueris mihi, sed an beneficium dederis ; prodest enim et animal et lapis et herba, nec tamen beneficium dant, quod numquam datur nisi a volente. Tu autem non vis patri, sed filio dare, et interim ne nosti quidem patrem. Itaque cum dixeris: ' Patri ergo beneficium non dedi filium eius servando ? ' contra oppone : ' Patri ergo beneficium dedi, quem non novi, quem non cogitavi ? ' Et quid quod aliquando eveniet, ut patrem oderis, filium serves ? Beneficium ei videberis dedisse, cui tunc inimicissimus eras, cum dares ? " Sed ut dialogorum altercatione seposita tamquam iuris consultus respondeam, mens spectanda est dantis ; beneficium ei to non obligatur, etiam si fruitur. Si tamen occasionem habuerit, volet et ipse praestare aliquid, non tamquam solvendi necessitatem habeat, sed tamquam incipiendi causam. Repeti a patre beneficium non debet ; si quid pro hoc benig
Abbreviated transcription (Latin):
Qui & felicior fit ame & infelicitatis marime ꝑicło
aũ erigi quidq̃ debet inquẽ confertur sicut pecumia
ab eo petitur cui credita ẽ quãuis adme illa aliqͥm
uenerit. Nulum beneficium ẽ. cuiꝰ cõmodum ñ et
primostangat. Nonnũquã etiã longuis positusño
q̃ritur qͦ beneficium ab eo. cuidatum ẽ transfent.
ẜ ubi pino collocetur: A re õtibi ipse & acapite: repe¬
ticio ẽ. Quid gͦ oro te ñ dicis filium mͥ donasti. & lihie
lematus ille noces excunt tibi N̾ichil meanterẽ
An me seruaueris. duos seruasti. ĩmo me magis. Quare
ista dicis. si ñ accipis beneficium: Quia & si filius m̃s
pecuniã inutuam sumpserit: creditori numerabo.
ñ quia sũ: s qͥa uolo me offerre tͥ debitorẽ uoluntari¬
um. At ꝑuenit adme sũma ex incolumitate eiꝰ uolup¬
tas. sũma utilitas. et orbitatis grauissimũ uulnꝰ effugi.

Expanded text:
? Qui et felicior fit a me et infelicitatis maximae periculo ? Qui et felicior fit a me et infelicitatis maximae periculo autem exigi quidque debet, in quem confertur, sicut pecunia ab eo petitur, cui credita est, quamvis ad me illa aliquo modo venerit. Nullum beneficium est, cuius non commodum et proximos tangat, non numquam etiam longius positos ; non quaeritur, quo beneficium ab eo, cui datum est, transierit, sed ubi primo collocetur ; a reo tibi ipso et a capite repetitio est." Quid ergo ? Oro te, non dicis : " Filium mihi donasti, et, si hic servatus ; illae voces exeunt tibi : " Nihil mea interest, an me servaveris ; duos servasti, immo me magis." Quare ista dicis, si non accipis beneficium ? " Quia et, si filius meus pecuniam mutuam sumpserit, creditori numerabo, non quia sum, sed quia volo me offerre tibi debitorem voluntarium. At pervenit ad me summa ex incolumitate eius voluptas, summa utilitas, et orbitatis gravissimum vulnus effugi.
Abbreviated transcription (Latin):
rum seriem sequar Si agrũ tuũ coluero. t beneficiũ
deders. Si domum tuam ardentẽ restixero. aut ne non¬
cadar excepo. tibi beneficium dabo. Si serium tuũ sa¬
nauers tibi imputabo. Si filium tuum seruauero: ñ
habebis beneficum meũ. Dissimilia ponis exempla.
qͥa qui agrũ meũ colit agro beneficiũ nondat: s mͦ.
Et qui domũ meam qͦ minus ruat fulcit: p̃stat in.
Ipsa enĩ domꝰ sine sensu ẽ: debitorẽ me habet. quia
nullum ht̃. & qui agrũ meũ colit: ñillũs me deme¬
reriuult. Idem de seruo dicam. Mei mancipii resẽ.
mseruatur ideo ego ꝓ illo debeo. fũiꝰ qͣliipe bene¬
ficñ capar ẽ. Itaq ille accipit: ego benesicio letore
et contingor ñ obligor. Uelim tam̃ tu qui debere
te ñ putas respondeas mͥ. fd̃i bona ualitudo felicitã
patmonium ꝑtinet adpatreme felicior futuriis est
sisalium filiũ habuent. Infelicior si amiserit q agͥ

Expanded text:
rum senem sequar." Si agrum tuum coluero, tibi beneficium rum senem sequar." Si agrum tuum coluero, tibi beneficium dedero ; si domum tuam ardentem restinxero aut, ne concidat, excepero, tibi beneficium dabo ; si servum tuum sanavero, tibi imputabo ; si filium tuum servavero, non habebis beneficium meum ? " Dissimilia ponis exempla, quia, qui agrum meum colit, agro beneficium non dat sed mihi; et qui domum meam, quo minus ruat, fulcit, praestat mihi, ipsa enim domus sine sensu est ; debitorem me habet, quia nullum habet ; et qui agrum meum colit, non illum, sed me demereri vult. Idem de servo dicam : mei mancipii res est, mihi servatur ; ideo ego pro illo debeo. Filius ipse beneficii capax est; itaque ille accipit, ego beneficio laetor et contingor, non obligor." Velim tamen, tu, qui debere te non putas, respondeas mihi. Filii bona valetudo, felicitas, patrimonium pertinet ad patrem ; felicior futurus est, si salvum filium habuerit, infelicior, si amiserit. Quid ergo
Abbreviated transcription (Latin):
At qui hoc ingrati ẽ: ñ ẽẽ contẽptum pretito tẽpore.
sẽꝑ pauci dies erunt: si illos numerau̾is. Cogita nõ
ẽẽ sĩtĩ bonum intp̃r. quantũcumꝙ ẽ boni consules.
Ut ꝓrogetur tibi dies mortis: nichil ꝓficitur ad felici¬
tatem. qm̃ mora ñ fit beatior uita: sedlongior. Quanto
sacuis ẽ. gratũ adu̾sus ꝑceptas uoluptates ñ alioꝵ an¬
nos cõputare sed suos benigne estimare. et in lucro po¬
nere. hoc me dignum iudicatit ds̃. hoc satis ẽ. potait
plus. s hoc qͦq beneficiũ est. Gratisimus adu̾sus deos.
gratiadu̾sus homines. grati adu̾sus eos qui aliquiã
nobis p̃stiterunt. grati & adu̾sus eos qͥnr̃is p̃stiterũt.
& patri eius dat. Primum deqͦquem deinde illud utiꝙ
in det̾minari uolo. si et patri beneficium dat᷑. Nũqͥd
& fr̃i. numquid ⁊ pactuo. nũquid & auo. nũquid ixori
& socero: Dic mͥ ubi debeam desinere. quo usꝙ ꝑsona¬

Expanded text:
Atqui hoc ingrati est non esse contentum praeterito tempore. Atqui hoc ingrati est non esse contentum praeterito tempore. Semper pauci dies erunt, si illos numeraveris. Cogita non esse summum bonum in tempore ; quantumcumque est, boni consules. Ut prorogetur tibi dies mortis, nihil proficitur ad felicitatem, quoniam mora non fit beatior vita sed longior. Quanto satius est gratum adversus perceptas voluptates non aliorum annos computare, sed suos benigne aestimare et in lucro ponere ! " Hoc me dignum iudicavit deus, hoc satis est ; potuit plus, sed hoc quoque beneficium est." Grati simus adversus deos, grati adversus homines, grati adversus eos, qui aliquid nobis praestiterunt, grati etiam adversus eos, qui nostris praestiterunt. et patri eius dat: primum, de quo quaero. Deinde illud utique mihi determinari volo : si et patri beneficium datur, numquid et fratri ? Numquid et patruo ? Numquid et avo ? Numquid et uxori et socero ? Dic mihi, ubi debeam desinere, quousque persona
Abbreviated transcription (Latin):
sepe peccau̾it quã in ipsa peccatũ ẽ. Qamillum in exi¬
lium misit. scipionẽ dimisit. exulauit pꝰ catilinam. Mi¬
cero. diruti eiꝰ penates. bona direpta. factum qͥ cqͥd uictor
catilina fecisset. Rutilius innocentiȩ p̃cium tulit: in asia
queritur ingratũ. A tqui ñ pot̃ fieri ut om̃s querantur.
qui undent᷑ audaces a dice. & ambiciosi om̃s sunt: & im¬
pii om̃s. S nonẽ. qd̃ irascaris. ignosce illis. om̃s insani¬
Uide sit iuuentus quis ñ patri suo supp̃mum diem ut
innocens sit optat. ut mod̾atus sit expectat. ut pius
cogitat. Q uotusquisq uxoris optime mortem timet. ut
non et cõputet. ¶ui rogo litigatori defenso tammas¬
nibeneficii ultra res ꝓximas memoria durauit: N
lud inconfesso ẽ. Quissine querela moritur: quis ex¬
tremo die dicere audet uixi. et quẽ dedat cursum
fortuna ꝑegi: quis ñ recusans quis ñ gemens exit:

Expanded text:
saepe peccaverit, quam in ipsam peccatum est. Camillum in exisaepe peccaverit, quam in ipsam peccatum est. Camillum in exilium misit, Scipionem dimisit; exsulavit post Catilinam Cicero, diruti eius penates, bona direpta, factum, quidquid victor Catilina fecisset; Rutilius innocentiae pretium tulit in Asia queritur ingratum. Atqui non potest fieri, ut omnes querantur, qui videntur audaces. Adice : et ambitiosi omnes sunt et impii omnes. Sed non est, quod irascaris ; ignosce illis, omnes insanim ingrata sit iuventus ! Quis non patris sui supremum diem, ut innocens sit, optat ? Ut moderatus sit, expectat ? Ut pius, cogitat ? Quotus quisque uxoris optimae mortem timet, ut non et computet ? Cui, rogo, litigatori defenso tam magni beneficii ultra res proximas memoria duravit ? " Illud in confesso est : quis sine querella moritur ? Quis extremo die dicere audet : Vixi et quem dederat cursum fortuna peregi ? Quis non recusans, quis non gemens exit ?
Abbreviated transcription (Latin):
la ille popularis: castia incuto flaminio posuit. ꝓpuᷤᷤ
quã porseunȩ fuerant. T̃ emꝑauit quidem ius crudeli¬
tatẽꝙ uictoriȩ. qͦd dicere solebat presticit neminẽ occi¬
dit nͥ armatum. Quid gͦ est: Qeteri arma cruentius
exertuerunt saciati tam̃: aliquando abiecerunt. Hic:
gladium cito condidit. Numꝗͣ posuit. Tiz gratus anto¬
nius in dictatorẽ suũ quẽ iure cesum ꝓnuntiauit. inter¬
fectores eiꝰ in ꝓuintias & imꝑia dimisit. patͥam u̾o pro¬
scͥptionib. incursionib. bellis laceratam. pꝰ tot mala de¬
stinauit ne romanis quidẽ regib atq acheis. Rhodiis. ple¬
risq urbib claris. uis integrum lib̾tatẽq cũ immunitate
reddid̾at. ipsa tributum spadonib pendẽt. Deficiet dies
enumerantẽ ingratos usq mnultima patͥe exicia. Equȩ
in optimos ac deuotissimos sibi fuerit. quãq ñ minus

Expanded text:
la, ille popularis castra in circo Flaminio posuit propius, la, ille popularis castra in circo Flaminio posuit propius, quam Porsinae fuerant. Temperavit quidem ius crudelitatemque victoriae ; quod dicere solebat, praestitit: neminem occidit nisi armatum. Quid ergo est ? Ceteri arma cruentius exercuerunt, satiata tamen aliquando abiecerunt ; hic gladium cito condidit, numquam posuit. Ingratus Antonius in dictatorem suum, quem iure caesum pronuntiavit, interfectores eius in provincias et imperia dimisit ; patriam vero proscriptionibus, incursionibus, bellis laceratam post tot mala destinavit ne Romanis quidem regibus, ut, quae Achaeis, Rhodiis, plerisque urbibus claris ius integrum libertatemque cum immunitate reddiderat, ipsa tributum spadonibus penderet ! Deficiet dies enumerantem ingratos usque in ultima patriae exitia. Aeque in optimos ac devotissimos sibi fuerit quamque non minus
Abbreviated transcription (Latin):
ad collinã portã ꝑ sanguinẽ humanũ incessisset: alia
edidit inurbe p̃lia. alias cedes. legiones duas qd crude¬
le ẽ. pꝰ uictoriam. qd̾ nefas pꝰfidem. iangulo congestas
contrucidauit. et ꝓscͥptionẽ cõmentus ẽ: Dii magni
ut qͥ cuiẽ romanũ occidisset: impunitatẽ. pecuniã tan¬
tum ñ ciuicã acciꝑet. Ingratus .o. ñ. ẜomꝯẜeius. qͥpro usq
trib consulatib ꝓtrumphis trib. ꝓ tot honorib qͦs
exmaxima parte inmaturus inuaserat. hanc gr̃am
.r .p. reddidit. ut inpossessionẽ eiꝰ aliosꝙͦ induceret. qͣsi
potentiȩ suȩ detracturus inuidiã. si qd nulli licere de¬
bebat: plurib licuisset. Dum extra ordinaria concupiᷤ¬
cit imꝑia. dum ꝓuincias ut eligat distribuit. dũ ita
dum t̾tio rem. pͣ diuidit. ut tam̃ insua domo dux par¬
uitutis. Ingratus ipse pompeĩ hostis ac uictor: ac gallia
germaniaq bellũ murbem cutũegit. & ille plebico¬

Expanded text:
ad Collinam portam per sanguinem humanum incessisset, alia ad Collinam portam per sanguinem humanum incessisset, alia edidit in urbe proelia, alias caedes : legiones duas, quod crudele est, post victoriam, quod nefas, post fidem in angulo congestas contrucidavit et proscriptionem commentus est, di magni, ut, qui civem Romanum occidisset, impunitatem, pecuniam, tantum non civicam acciperet ! Ingratus Cn. Pompeius, qui pro tribus consulatibus, pro triumphis tribus, pro tot honoribus, quos ex maxima parte immaturus invaserat, hanc gratiam rei publicae reddidit, ut in possessionem eius alios quoque induceret quasi potentiae suae detracturus invidiam, si, quod nulli licere debebat, pluribus licuisset ; dum extraordinaria concupiscit imperia, dum provincias, ut eligat, distribuit, dum ita cum tertio rem publicam dividit, ut tamen in sua domo duae part nisi beneficio servitutis. Ingratus ipse Pompei hostis ac victor ; a Gallia Germaniaque bellum in urbem circumegit, et ille plebico
Abbreviated transcription (Latin):
mutescat inter militaria signa lib̾tas. et ille uictor pa¬
catorq gentium popłs remotis ꝓculbellis. omni t̾rore
comp̃sso. intra muros obsessus: aquilas suas horreat.
Ingratus ẽ. comolanꝰ. sero & post scełis penitentiã: pͥus
posuit arma. sed inmedio parricidio posuit. Ingratꝰ¬
catiliria parum ẽ illi caꝑe patriam: nͥ eu̾teret. nͥ allob¬
brogũ ullam cohortes uniniserit. & transalpes accitꝰ
hostis. uet̾a & ingenita odia saciau̾it. ac diu debitas
inferias gallicis bustis: duces romani ꝑsolu̾int. Ingra¬
tus .s. marius ad consulatũ acaliga ꝑ ductus. qͥ nͥ cym¬
bricis cedib omnia fun̾a equauerit nͥ ciuilis exilii et
trucidationis ñ tantũ dedit signũ. s ipse signũ fuerit.
Parũ multatam ac repositã in pͥorẽ locũ fortunã suã
sentiet Ingratus .l. silla. qͥ patriam duriorib remediis
quã ꝑicula erant sanauit. Qui cũ ap̃nestina arce usꝙ

Expanded text:
mutescat inter militaria signa libertas, et ille victor pamutescat inter militaria signa libertas, et ille victor pacatorque gentium populus remotis procul bellis, omni terrore compresso, intra muros obsessus aquilas suas horreat. Ingratus est Coriolanus, sero et post sceleris paenitentiam pius ; posuit arma, sed in medio parricidio posuit. IngratCatilina ; parum est illi capere patriam, nisi verterit, nisi Allobrogum in illam cohortes immiserit et trans Alpes accitus hostis vetera et ingenita odia satiaverit ac diu debitas inferias Gallicis bustis duces Romanos persolverit. Ingratus C. Marius ad consulatus a caliga perductus, qui, nisi Cimbricis caedibus Romana funera aequaverit, nisi civilis exitii et trucidationis non tantum dederit signum, sed ipse signum fuerit, parum mutatam ac repositam in priorem locum fortunam suam sentiet. Ingratus L. Sulla, qui patriam duri oribus remediis, quam pericula erant, sanavit, qui, cum a Praenestina arce usque
Abbreviated transcription (Latin):
quiqͥa citra recti formulam cecidit. E cce nescio qui
ñ expbilosophoꝵ domo clamat ex medio conuentu
ppłos gentesꝙ damnatura uox mntitur. Non hospe̾
ab hospite tutus. ñ socer ãgenem. fratrũ quoq gr̃a rata
ẽ.Imminet exitio uir coniugis illa mariti. Hoc iam am
plus ẽ. Beneficia inscelus u̾sa sũt & sanguim eoꝵ nõ
paititur: ꝓ quib sanguis fundendus ẽ. Gladio ac ue¬
nenis beneficia sequim᷑. ipsi patͥe manꝰ afferri. & fasci¬
bus illam suis p̃mere potentia ac dignitas ẽ. humili
Accepti ab illa exercitus: in ipsam conu̾tuntur. et im¬
ꝑatoria concio ẽ. Pugnate contra coniuges. pugnate
cont᷑ liberos. aras. focos. penates. armis incessite. Qui
ne triumphaturi quidem intrare urbem inuissu senatꝰ
deberetis deheretis. qͥb ꝙ uictorẽ exertitũ reucentib
cuna extra muros p̃beretur. Nunc ciib cesis ꝑfusi
cruore cognato. urbem sub rectis intrate uexilis. ob¬

Expanded text:
quidquid citra recti formulam cecidit. Ecce nescioqui quidquid citra recti formulam cecidit. Ecce nescioqui scilicet ex philosophorum domo clamat et ex medio conventu populos gentesque damnatura, vox mittitur: Non hospes ab hosest. Imminet exitio uir coniugis, illa mariti; plius est : beneficia in scelus versa sunt, et sanguini eorum non parcitur, pro quibus sanguis fundendus est ; gladio ac venenis beneficia sequimur. Ipsi patriae manus adferre et fascibus illam suis premere potentia ac dignitas est ; humili accepti ab illa exercitus in ipsam convertuntur, et imperatoria contio est : " Pugnate contra coniuges, pugnate contra liberos ! Aras, focos, penates armis incessite ! " Qui ne triumphatum quidem inire urbem iniussu senatus deberetis quibusque victorem exercitum reducentibus curia extra muros praeberetur, nunc civibus caesis perfusi cruore cognato urbem subrectis intrate vexillis. Ob
Abbreviated transcription (Latin):
simili mat̾ia gratus ẽẽ debebit. & illa qualia cumq sunt.
cũ ꝓbonis acceꝑit. ꝓ bonis reddere. Es alienũ habere
dr̃. & qui aureos debet. & qui corium forma publica per¬
cussum qͣle apud lacedemonios fuit. qͦdusum numera¬
te pecunie prestat. Quo genere obligatus es: hoc fidem
exsoluȩ. Quid sint beneficia. an & in hanc sordidã humi¬
lemnq̃ materiam de duci maguitndo nominis clari¬
debeat: aduos ñ ꝑtinet. Inalios queritur. uerum
uos adspeciem ueri componite animũ. et dim ho¬
nestum discitis: quicqͥd ẽ idqͦnomen honesti iactat᷑.
omnes ingrati sũt. Nam ut dicimꝰ. om̃s stulti mali sũt.
li sunt. Om̃s gͦ ingrati sunt. Quid gͦ ñsũt. ñ undiꝙ hu
risse. et paucissimos eẽ. qͥ de bene merentib ñ inuicẽ
pessime mereant᷑. Nec ẽ qͦd hanc nr̃am tantũ mur¬
murationẽ putes. ꝓpessimo prauoꝙ numerantium

Expanded text:
simili materia gratus esse debebit et illa, qualiacumque sunt, simili materia gratus esse debebit et illa, qualiacumque sunt, cum pro bonis acceperit, pro bonis reddere. Aes alienum habere dicitur et qui aureos debet et qui corium forma publica percussum, quale apud Lacedaemonios fuit, quod usum numeratae pecuniae praestat. Quo genere obligatus es, hoc fidem exsolve. Quid sint beneficia, an et in hanc sordidam humilemque materiam deduci magnitudo nominis claridebeat, ad vos non pertinet ; in alios quaeritur verum. Vos ad speciem veri componite animum et, dum honestum discitis, quidquid est, in quo nomen honesti iactatur, omnes ingrati sunt." Nam, ut dicimus, omnes stulti mali sunt ; li sunt ; omnes ergo ingrati sunt. et paucissimos esse, qui de bene merentibus non invicem pessime mereantur ? Nec est, quod hanc nostram tantum murmurationem putes pro pessimo pravoque numerantium,