comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ter ip̃as nõ petis inqͥt. mundꝰ noces su¬
as soluit. inqͥt. sol diem extendit et
contͣhit. Om̃ia ista bñficia sũt. fiũt
.ni. nob̾ ꝓfut᷑a. qͦmͦ mundi officiũ ÷ crr¬
tũag̾e rer̃ ordiñe. qmͦ solis loca muta¬
re ex quib oriat᷑ in qne occidat.⁊ħ
salutaria nobis fac̾e siue p̾mo. ira ui¬
ri offm̃ ÷ int̾ alia ⁊ bñfitiũ dare.&rͣ
re gͦ dat : ne nõ det. ne occ̃onẽ bñfa¬
tiendi ꝑdat. uob̾ uoluptas ÷ inhertis
ocii fatere corpuscłm ⁊ securitatẽ so¬
pitis simillisia appet̾e. ⁊ sub dempsa
umbra latitare. tenerissimis q cogita¬
tionib qͣs tnͣquillitatẽ uocatis aĩ mar¬
centis oblectare torporẽ. ⁊ cibis potioni¬
b q intͣ ortoꝵ latebram corꝑa ignania
paslentia sagmare. Nob̾ uoluptas ÷ da¬
re bñficia. uł laboriosa dñ alioꝵ labores
leuent. uł ꝑicłosa dum alioꝵ cãm ꝑi¬
dum alioꝵ ncc̃tates et angustias laxẽti
alioqͥn nob̾ illd̾ damꝰ. Itaq multa q̃

Expanded text:
 ipsas non petis. In quid mundus vices suas solvit ? In quid sol diem extendit et contrahit ? Omnia ista beneficia sunt, fiunt enim nobis profutura. Quomodo mundi officium est circumagere rerum ordinem, quomodo solis loca mutare, ex quibus oriatur, in quae cadat, et haec salutaria nobis facere sine praemio, ita viri officium est inter alia et beneficion det, ne occasionem bene faciendi perdat. Vobis voluptas est inertis otii facere corpusculum et securitatem sopitis simillimam appetere et sub densa umbra latitare tenerrimisque cogitationibus, quas tranquillitatem vocatis, animi marcentis obiectare torporem et cibis potionibusque intra hortorum latebram corpora ignavia pallentia saginare ; nobis voluptas est dare beneficia vel laboriosa, dum aliorum labores levent, vel periculosa, dum alios peridum aliorum necessitates et angustias laxent. alioquin nobis illud damus. Itaque multa, quae
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑ qid̾ nemo misereri misericors posset.
rus est. ⁊ͥ si uno fc̃o p̾clusurꝰ ÷ nau¬
fragis lictora. Non ÷ leuitas a cog¬
nito. ⁊ dampnato errore discedere.
et ingenue fatendũ. aliud puta

Expanded text:
 quod nemo misereri misericors posset. rus est, etiam si uno facto praeclusurus est naufragis litora ? Non est levitas a cognito et damnato errore discedere, et ingenue fatendum est : " Aliud puta
Abbreviated transcription (Latin):
datum ÷ ⁊ frĩ. Quare cesarem orbi
auidissimũ qũe nõ alit̾ fluere in ton¬
spectu suo iubebat qͣm siore excepturus
eẽt. Quid gͦ : tu hoc illi datũ estimas
pr̃i eiꝰ g̾manico datum. auo ꝓ auo q
et ante hos aliis nõ minꝰ claris uiris.
⁊̾ si pͥuati pares q aliis uitã exeg̾nt.
tͥ in se qd̾ cirtũferri memini. et ip̃o
p̾sente laudari. Pollioni aĩo iatente
obsceno u̾bo usus dix̾at se fcũrum id
qd̃ pati malebat. et cũ pollionis attͣcͣ
li dixi. mͥ ⁊ capiti meo. hoc dc̃m suũ
ni se narrabat. hominẽ tã palam ob¬
scenũ ad fasces ⁊ ad tribunal ad mi¬
sisti nẽpe dũ uet̾em illũ scaurũ sena¬
tus pͥncipẽ cogitas.⁊ indigne fers so¬
at longe sequẽtiũ posteroꝵ indolẽ.
semꝑ ℥. nob̾ ex abdito subit. ⁊ q̃ repenti¬
na putamꝰ ilł ꝓuisa ueniunt ac fami¬
liaria. Sint hii reges qͥ maiores eoꝵ

Expanded text:
datum est et fratri. " Quare C Caesarem orbi datum est et fratri. " Quare C Caesarem orbi avidissimum, quem non aliter fluere in conspectu suo iubebat, quam si ore excepturus esset ? " Quid ergo ? Tu hoc illi datum existimas ? Patri eius Germanico datum, avo proavoque et ante hos aliis non minus claris viris, etiam si privati paresque aliis vitam exegerunt. us in se, quod circumferri memini et ipso praesente laudari. Pollioni Annio iacenti obsceno verbo usus dixerat se facturum id, quod pati malebat ; et eum Pollionis adtractli dixi, mihi et capiti meo ! " Hoc dictum suum ipse narrabat. Hominem tam palam obscenum ad fasces et ad tribunal admisisti ? Nempe dum veterem illum Scaurum senatus principem cogitas et indigne fers suac longe sequentium posterorum indolem ; semper est ; nobis ex abdito subit, et, quae repentina putamus, illis provisa veniunt ac familiaria. " Sint hi reges, quia maiores eorum
Abbreviated transcription (Latin):
um castris que sextum pompeium. alios¬
q pompeios nͥ uniꝰ uiri magnitudo tan¬
ta qͦndam ut satis alte om̃s suos ⁊ rui¬
na eiꝰ attolłet. qͥd nuꝑ fabum ꝑsicum
boni sacerdot̃e nõ in uno collegio fet̃
nͥ uerucosi ⁊ allobrogici ⁊ illi trecenti
qui hostiũ incursioni ꝓ .n .p. unã dom̃
obiet̾ant. hoc debemꝰ uirtutib ut non
p̾sentes solum ilias s ⁊̃ ablatas e cõspec¬
tu colamꝰ. qͦmͦ ille id eg̾unt ut nõ in
unam etatem ꝓdessent. s bñficia sua
⁊ post ip̃as relinq̃rent. Ita nos ñ una
erate grati sumꝰ. hic magnos uiros
nos dedit. hic egregiis morib ortꝰ est
qͣliscumq ÷ sub umbra suoꝵ lateat. ut
loca sordida reꝑtussu soł illustrantur.
ita m̾ces maioꝵ suoꝵ luce resplende¬
ant. Excusare hoc loco mi lib̾alis deos
uolo. Int̾dum .n. solemꝰ dic̾e. Qiuid ͣ
uoluit ꝓuidentia q̃ archicleũ regno
imposuit. illi putas hoc datũ : patri eiꝰ

Expanded text:
um castris, quae Sex. Pompeium aliosum castris, quae Sex. Pompeium aliosque Pompeios, nisi unius viri magnitudo tanta quondam, ut satis alte omnes suos etiam ruina eius attolleret ? Quid nuper Fabium Persicum, bant, sacerdotem non in uno collegio fecit nisi Verrucosi et Allobrogici et illi trecenti, qui hostium incursioni pro re publica unam domum obiecerant ? Hoc debemus virtutibus, ut non praesentes solum illas, sed etiam ablatas e conspectu colamus ; quomodo illae id egerunt, ut non in unam aetatem prodessent, sed beneficia sua etiam post ipsas relinquerent, ita nos non una aetate grati simus. Hic magnos viros nos dedit. Hic egregiis maioribus ortus est : qualiscumque est, sub umbra suorum lateat. Ut loca sordida repercussu solis illustrantur, ita inertes maiorum suorum luce resplendeant. Excusare hoc loco tibi, mi Liberalis, deos volo. Interdum enim solemus dicere : " Quid sibi voluit providentia, quae Arrhidaeum regno imposuit ?" Illi putas hoc datum ? Patri eius
Abbreviated transcription (Latin):
oꝑa utilis. s nõ om̃is oꝑautił bñfm̾¬
. Quedam .n. tã exigua sũt: ut bñ¬
ficii nom̃ nõ eccupent. Due res toire
debent que bñfm̾ efficiant. pͥmum rei
magnitudo. q̃dam .n. sũt infra ħꝰ nõĩs
m̃suram. Quis bũfm̾ dixit q̃dram pa¬
nis. aut stipem eris abiecti. aut ignis
accendendi frãm potestatẽ. ⁊ int̾dum
ista plus ꝓsunt qm maxĩa. s tñ uti¬
ciã ad qũe uolebam ꝑuenire bñficiũ̃.
dignũq eũ iudrc̃e ⁊ libens id tͥbuam
ꝑcipiensq ex mun̾e meo gaudiũ. qͦꝵ
nicħ ÷ in istis de quib loquebam᷑. ñ .n.
tanqͣm dignis illa tribuimꝰ. s negli¬
q̃dam ñ negau̾im ĩ honorẽ alioꝵ sit
in petendis honorib qͦsdam turpissi¬
mos nobłitas industriis. s ⁊ uobis p̾¬
tulit ñ sine rõe. Satra: magnaꝵ uir¬
tutum memoria. ⁊ ẽẽ płes bonos iuuat.
si gr̾a̾ bonoꝵ nõ cum ip̃is cadat. Cicero

Expanded text:
opera utilis, sed non omnis opera utilis benefopera utilis, sed non omnis opera utilis benefm enim tam exigua sunt, ut beneficii nomen non occupent. Duae res coire debent, quae beneficium efficiant. Primum rei magnitudo ; quaedam enim sunt infra huius nominis mensuram. Quis beneficium dixit quadram panis aut stipem aeris abiecti aut ignis accendendi factam potestatem ? Et interdum ista plus prosunt, quam maxima ; sed tamen viciam, ad quem volam pervenire beneficium, dignumque eum iudicem et libens id tribuam percipiensque ex munere meo gaudium, quorum nihil est in istis, de quibus loquebamur ; non enim tamquam dignis illa tribuimus, sed neclequaedam non negaverim in honorem aliorum, sicut in petendis honoribus quosdam turpissimos nobilitas industriis sed novis praetulit non sine ratione. Sacra est magnarum virtutum memoria, et esse plures bonos iuvat, si gratia bonorum non cum ipsis cadit. Ciceron
Abbreviated transcription (Latin):
tere ꝯm̃tiũ maris. ⁊ reguum huma¬
ni gen̾is relaxari. nͨ poterat lex ca
in medio ponuntur tam bonis qͣm
mał. condunt᷑ urbes monimenta in¬
genioꝵ. ⁊ ad dignos ꝑuentura pu¬
blicauit editio. meditinam ⁊̃ scełatis
opem monstrat. Compositiones reme.¬
dioꝵ salutarium nemo suppͥssit : ne
sanarentur indigni. In hiis erige
ꝓmiscue turtam admittunt. multũ
.ni. refert utr̃u aliqũe ñ excludas aut
eligas. Ins ⁊ foriditit᷑ pate ⁊ homitide
fruunt᷑. sua repetunt. ⁊̃ qui aliena
rapuer̃t. ꝑsetutores ⁊ domi ferrũ exer¬
centes murꝰ ac hoste defendit. Legum
p̾sidio qui płimũ in illas peccauerunt¬
ꝓtegunt᷑. q̃dam nõ poterant cet̾is ꝯtĩ¬
gere nͥ uniu̾sis darentur. Non ÷ itaq
qd̵ de istis disputes ad q̃ publice ĩuitati
sumꝰ. Iud̃ qd̃ iuditio meo ad aliqũe per¬
uenire debebit ei qse ingͣtum sciam nõ
et temptabo distinguere. Bñficiũ÷

Expanded text:
tere commercium maris et regnum humatere commercium maris et regnum humani generis relaxari ; nec poterat lex casin medio ponuntur. Tam bonis quam malis conduntur urbes ; monumenta ingeniorum et ad indignos perventura publicavit editio ; medicina etiam sceleratis opem monstrat ; compositiones remediorum salutarium nemo suppressit, ne sanarentur indigni. In iis exige cpromiscue turbam admittunt. Multum enim refert, utrum aliquem non excludas an eligas. Ius et furi dicitur ; pace et homicidae fruuntur ; sua repetunt etiam, qui aliena rapuerunt ; percussores et domi ferrum exercentes murus ab hoste defendit ; legum praesidio, qui plurimum in illas peccaverunt,proteguntur. Quaedam non poterant ceteris contingere, nisi universis darentur ; non est itaque, quod de istis disputes, ad quae publice invitati sumus. Illud, quod iudicio meo ad aliquem pervenire debebit, ei, quem esse ingratum sciam, none temptabo distinguere. Beneficium est
Abbreviated transcription (Latin):
ñ dabo. Q uom̾ male filie sue ꝯsulit¬
qui uiam ꝯtumelioso ⁊ sepe repudiato
collocauit. Malus pr̃ famłie habebit᷑
qui negotioꝵ gestoꝵ dampnato patri¬
monii sui curam mandauerit. Qͦ mͦ
dementissime testabit᷑ qui tutore m
filio reliquerit pupilloꝵ spoliatorem
sic pessime bñficia dare dicetur: qͥcũq
ingratos eligit in qͦs ꝑitura cõferat.
Dii queq inquit multa igͣtis tribu¬
unt. s illa bõnis parau̾nt. contĩgũt
aũt. ⁊̃ malis qłua reꝑari nõ possunt.
Satius est alit ꝓdesse ⁊̃ malis p̃p̃ bonos.
qͣm bonis ꝓdesse pp̃ malos. Itaq resers
runt excerꝑe singulos nõ potuerunt.
Rex honores dignis dat. congiarium
et indignis frum̃tum publicum tam
bono datur. ex equo boni ac mali fe¬
runt. D̾s qͦ quedam muni̾a uniu̾so
humano geu̾i dedit a quib excludi¬
tur.nemo. Nec .n. pot̾at fieri ut uen
Cominune aut̃ bono ⁊ malo erat pa¬

Expanded text:
non dabo. Quomodo male filiae suae consuletnon dabo. Quomodo male filiae suae consuletqui illam contumeliose et saepe repudiate collocavit, malus pater familiae habebitur, qui negotiorum gestorum damnato patrimonii sui curam mandaverit, quomodo dementissime testabitur, qui tutorem filio reliquerit pupillorum spoliatorem, sic pessime beneficia dare dicetur, quicumque ingratos eligit, in quos peritura conferat. " Di quoque," inquit, " multa ingratis tribuunt." Sed illa bonis paraverunt; contingunt autem etiam malis, quia separari non possunt. Satius est autem prodesse etiam malis propter bonos, quam bonis deesse propter malos. Ita, quae refers, runt ; excerpere singulos non potuerunt. Rex honores dignis dat, congiarium et indignis ; frumentum publicum tam bono datur, ex aequo boni ac mali ferunt. Deus quoque quaedam munera universo humano generi dedit, a quibus excluditur nemo. Nec enim poterat fieri, ut ventcommuni autem bono erat pa
Abbreviated transcription (Latin):
a nat᷑a ꝓnꝰ ÷. alius in auaritiã. aliꝰ in
luxͦiam. aliꝰ in petulantiã inlinatur.
Itaq errant qui in t̾rogant stoicos.
Quid gͦ : achilles timidꝰ ÷. Quid gͦ:
aristides cui iustĩa nom̃ dedit unustꝰ :.¬
Quid gͦ : deciꝰ mortẽ timet. mutuis
ꝓditor. camilus desertor ÷. nõ ħ dicimꝰ
sic omĩa uicia eẽ in oĩb qͦmͦ in qui¬
bdam singła emmnent. s malum ac
stultũ nlło uicio uacare. Ne audacem
qͥdem timoris absolumꝰ. ne ꝓdigũ
qͥdem auaritia liberamꝰ. Quomͦ homo
om̃s sensus ht̃. nͨ rõ tñ om̃s hoĩes aciẽ
hũt linteo simłe̾m. Sic qui stultꝰ est
ini singłis extant. hunc nat᷑a ad aua¬
ritiam impellit. hic uicio. hic libidi¬
ni deditꝰ z. aut si nũdũ deditꝰ ita for¬
matꝰ ut in hoc illum mores sui ferãt.
Itaq ut ad ꝓpõitum reu̾tar. nemo ñ
ingͣtus ÷ qͥ malus. ht̃ .n. oĩa nequitie
semina. tñ ꝓpͥe ingratꝰ applłat᷑ qui ad
hoc uicium u̾git. hiuc gͦ bñficiũ

Expanded text:
 est ; alius in avaritiam, alius in luxuriam, alius in petulantiam inclinatur. Itaque errant illi, qui interrogant Stoicos : " Quid ergo ? Achilles timidus est ? Quid ergo ? Aristides, cui iustitia nomen dedit, iniustQuid ergo ? Decius mortem timet ? Mucius proditor est ? Camillus desertor ? " Non hoc dicimus sic omnia vitia esse in omnibus, quomodo in quibusdam singula eminent, sed malum ac stultum nullo vitio vacare ; ne audacem quidem timoris absolvimus, ne prodigum quidem avaritia liberamus. Quomodo homo omnes sensus habet nec ideo tamen omnes homines aciem habent Lynceo similem, sic, qui stultus est, in singulis extant. Hunc natura ad avaritiam impellit ; hic vino, hic libidini deditus est aut, si nondum deditus, ita formatus, ut in hoc illum mores sui ferant. Itaque, ut ad propositum revertar, nemo non ingratus est, qui malus : habet enim omnia nequitiae semina ; um vergit. Huic ergo beneficium
Abbreviated transcription (Latin):
tit ⁊̃ qui nõ setunt᷑ illam uident. ut.
stias ꝑ se expetandã ẽẽ gͣtiaĩ affectio¬
tiat ac distrahit qͣm hoc uiciũ. Nam qͦ
alio tuti sumꝰ qm qd̾ uutius iuuamur
officiis. hoc uno intrustior uita. ccͣ q
incursiones subitas munitior ÷ bñfici¬
oꝵ ꝯm̾cio. fac nos singłos. qͥd sumus:

Expanded text:
tiam, qui non secuntur illam, vident. Ut scias per se expetendam esse grati animi adfectio generis dissociat ac distrahit quam hoc vitium. Nam quo alio tuti sumus, quam quod mutuis iuvamur officiis ? Hoc uno instructior vita contraque incursiones subitas munitior est, beneficiorum commercio. Fac nos singulos, quid sumus ?
Abbreviated transcription (Latin):
sciens ingͣtum ẽẽ. ꝑmitte mͥ aliqͥd int̾¬
loqui ne int̾rogatione infidiosa capia¬
miur. Duos ex ꝯstitutione stoita accipe
ugͣtos. alt̾ ÷ ingͣtus qr stultus÷. stul
sitigłis magna et nota uicia sunt. s qr
ẽẽ possunt.⁊ sunt ⁊ si latent. Alter est
ingratꝰ qui uulgo dr̃ in hoc uiciũ nat᷑a
ꝑpensus. Illi ingrato qui sic a culpa nõ
caret. qͦm᷑ nlła caret. dabit bñficiũ uir
bonus. ulłi .n. dare pot̾it si tales hoĩes
sũmou̾it. huic igͣto qͥ bñficioꝵ frau¬
dator.⁊ in hauc ꝑtẽ ꝓcubuit aĩo nõ
magis dabit bñficiũ qͣm coctori pecu¬
niam credit. aut depõĩtum ꝯmutet
ei qui iam pli̾b ab negauit. eimidus

Expanded text:
sciens ingratum esse. Permitte mihi aliquid intersciens ingratum esse. Permitte mihi aliquid interloqui, ne interrogatione insidiosa capiamur. Duos ex constitutione Stoica accipe ingratos. Alter est ingratus, quia stultus est ; singulis magna et nota vitia sunt, sed quia esse possunt ; et sunt, etiam si latent. Alter est ingratus, qui volgo dicitur, in hoc vitium natura propensus. Illi ingrato, qui sic hac culpa non caret, quomodo nulla caret, dabit beneficium vir bonus ; nulli enim dare poterit, si tales homines submoverit. Huic ingrato, qui beneficiorum fraudator est et in hanc partem procubuit animo, non magis dabit beneficium, quam decoctori pecuniam credet aut depositum committet ei, qui iam pluribus abnegavit. Timidus
Abbreviated transcription (Latin):
rum oꝑa ita diu̾sa int̾ ꝓpoĩta sunt.
Ille ngͣtus est qͣmius nõ expediat qr¬
oꝑtet. ꝓpõĩtum ÷ nob̾ scd̾m rer̃ natu¬
ram uiuere et deoꝵ exͫ sequi. Dii aũt
fructũ oꝑm suoꝵ ex fumo extoꝵ ⁊ thu¬
ris odore ꝑciꝑe. uide qͣnta cotidie moli¬
ant᷑ qͣnͣta distribuant qͣntis t̾ras frut¬
tib impleant. qͣm opcetimis ⁊ in om̃s
horas fereutib uentis maria ꝑmoue.¬
ant. qͣntis imbrib repente deiectis so¬
lum molliant. uenas q foritiũ aren¬
tes reintegrẽt. ⁊ infuso ꝑ occulta nutͥ¬
m̃to mouent. Om̃ia ista sine m̾cede
sine ullo ad ip̃os ꝑueniente ꝯmodo fa
ñ aberrat seruet ne ad res honestas
cõducta ueniat. pudeat ullũ uenale
ẽẽ bñficiũ. gͣtuitos habeamꝰ deos.Si
deos inqͥt imitaris da ⁊ ingratis bene¬
ficia. Nam ⁊ sceleratis sol oeit᷑. ⁊ pyra¬
tis patent maria. hoc loco int̾rogant
an uir bonꝰ datͦus sit bñficiũ ingrato.

Expanded text:
rum opera, ita diversa inter se proposita sunt. rum opera, ita diversa inter se proposita sunt. Ille ingratus est, quamvis non oporteat, qortet. Propositum est nobis secundum rerum naturam vivere et deorum exemplum sequi. Di autem, fructum operum suorum ex fumo extorum et turis odore percipere ! Vide, quanta cotidie moliantur, quanta distribuant ; quantis terras fructibus impleant, quam opportunis et in omnes oras ferentibus ventis maria permoveant, quantis imbribus repente deiectis solum molliant venasque fontium arentes redintegrent et infuso per occulta nutrimento novent. Omnia ista sine mercede, sine ullo ad ipsos perveniente commodo facn aberrat, servet, ne ad res honestas conducta veniat. Pudeat ullum venale esse beneficium: gratuitos habemus deos ! " Si deos," inquit, " imitaris, da et ingratis beneficia ; nam et sceleratis sol oritur et piratis patent maria." Hoc loco interrogant, an vir bonus daturus sit beneficium ingrato
Abbreviated transcription (Latin):
qͣm in decore sꝑsa ꝯsid̾as singła ĩ oꝑe
sunt. Nec .n. ÷ qd̾ existimes septẽ sola
hendimꝰ. ĩnum̾ abłes uͦ longiꝰq a con¬
spectu seducti dii eunt redeunt q. Ex
hiis qui ocłos nr̃os patiunt᷑ płiq obł¬
curo gradu ꝑgrint.⁊ ꝑ occultũ agñt᷑.
Quid gͦ : nõ caꝑis tante molis aspec¬
qũe ad mod̾ ħ cũ pͥmũ usum habeãt.
eoꝵ totã m̃tem eoꝵ occupat. ita oĩs
uia uirtꝰ.⁊ in pͥmis gͣti aĩ multum
quidem prestat. s nõ uult ob hoc dili.¬
gi. ampliꝰ qͥddam in se ht̃. nͨ satis ab eo
intlłr a qͦ int̾ utilia memorat᷑. Gratꝰ
est qr expedit. gͦ. ⁊ qͣntum qr expedit.
ñ recepit sordidũ uirtꝰ amatorẽ. soluto
ad illam simi ueniendũ ÷. Ingratꝰ hoo
cogitat. uolebam gr̾am referre s trmeo
impensam timeo ꝑicłm. uereor offensã.
fatiam potiꝰ qd̾ expedit. Non pͣ eadẽ rõ
et gͣtum fac̾e ⁊ ingͣtum. ut diu̾sa illo¬

Expanded text:
quam in decorem sparsa consideras, singula in opere quam in decorem sparsa consideras, singula in opere sunt. Nec enim est, quod existimes septem sola ehendimus, innumerabiles vero longiusque a conspectu seducti di eunt redeuntque, et ex his, qui oculos nostros patiuntur, plerique obscuro gradu pergunt et per occultum aguntur. Quid ergo ? Non caperis tantae molis adspecQuemadmodum haec cum primum usum habeant eorum totam mentem occupat, ita omnis illa virtus et in primis grati animi multum quidem praestat, sed non vult ob hoc diligi ; amplius quiddam in se habet nec satis ab eo intellegitur a quo inter utilia numeratur. Gratus est, quia expedit ? Ergo et quantum expedit ? Non recipit sordidum virtus amatorem ; soluto ad illam sinu veniendum est. Ingratus hoc cogitat: " Volebam gratiam referre, sed timeo impensam, timeo periculum, vereor offensam ; faciam potius, quod expedit." Non potest eadem ratio et gratum facere et ingratum ; ut diversa illo
Abbreviated transcription (Latin):
tur. inmudici humores tompͥmantur:
alligantis oĩa hyemis tristitia frangat᷑
alt̾uis temꝑe efficaci pene trabłi regat᷑.
matitas frugũ qͥn ad huiꝰ cursum fecũ¬
ditas humana respondeat. qͥn ille ãnũ
obseruabłem fec̾it circũ actu suo. hec
m̃sem minorib se spatiis flectens. Ut
tñ defhas ista nõ erat ip̃e sol ydoneum
ccłis spectacłm dignꝰ q adorari si tm̃
p̾teriret. nõ erat digna suspectu luna
⁊̃ si otiosum sydus tnͣscurr̾et. tp̃e mũdꝰ
qͦtiens ꝑ noctẽ ignes suos fudit. et
nõ intentũ in se teneat qui sͥ illa tt̃
cũ mirat᷑ ꝓdesse cogitat: Aspice ista
tanto suꝑne cetu labentia queadmod̾
uelocitatẽ slã sub sp̃e stantis atq mi¬
moti oꝑis abscondant. qͣntum ista uoc¬
te qntũ in nim̾num ac discrim̃ dier̃
obseruans. gͥ qͣntarer̃ turba sud ħ
silentio euoluit᷑. qͣntami fatoꝵ seriẽ
certus limes educet. Ista q̃ tu ñ alit̾

Expanded text:
tur, immodici umores comprimantur, tur, immodici umores comprimantur, adligantis omnia hiemis tristitia frangatur, alterius tepore efficaci et penetrabili regatur maturitas frugum ? Quin ad huius cursum fecunditas humana respondeat? Quin ille annum observabilem fecerit circumactu suo, haec mensem minoribus se spatiis flectens ? Ut tamen detrahas ista, non erat ipse sol idoneum oculis spectaculum dignusque adorari, si tantum praeteriret? Non erat digna suspectu luna, etiam si otiosum sidus transcurreret ? Ipse mundus, quotiens per noctem ignes suos fudit et non intentum in se tenet ? Quis sibi illa tunc, cum miratur, prodesse cogitat ? Adspice ista tanto superne coetu labentia, quemadmodum velocitatem suam sub specie stantis atque immoti operis abscondant. Quantum ista nocte, quam tu in numerum ac discrimen dierum observas, agitur ! Quanta rerum turba sub hoc silentio evolvitur ! Quantam fatorum seriem certus limes educit ! Ista, quae tu non aliter,
Abbreviated transcription (Latin):
magna in ip̃o oꝑe m̾ces rei ⁊ ad alli¬
ciendas m̃tes hominũ ingens hone¬
sti potentia cuiꝰ pulcritudo aĩos cͥcũ¬
fundit.⁊ delinitos amimiratio lumi¬
nis ac fulgoris uis rapit. at multa ħ
cõmoda orintur.⁊ tutior ÷ uita me¬
liorib amor q et scd̾m bonoꝵ uidici¬
um etas q securior qͣm innocentia
qͣm grata mens ꝑ sequit᷑. Fu̾iss enĩ
iiquissima rer̃ nat᷑a si hoc tm̃ bonũ
miser̃ ⁊ anceps. ⁊ st̾ie secesset. sed
illud intuere an ad istam uirtutẽ
et rupes. ⁊ feris ac serpentib obses¬
sum iter fu̾is itus nõ sõ ꝑ se nõ ÷ ex¬
petendũ cui aliqͥd extͣ qͦ emolum̃ti
adħet. fere .n. pulch̾rima q̃q mulꝰ
et aduenticuis comitata suit dotib
s illas trahinit ip̃a ꝓcedunt. ñ dubiũ
est qͥn hoc humani gi̾s domiciliũ tͥcu¬
itus solis ac lue uicib suis temꝑet qͥn
alt̾iis calore alant᷑ corꝑa. t̾re relaỹe.¬

Expanded text:
magna in ipso opere merces rei et ad adlimagna in ipso opere merces rei et ad adliciendas mentes hominum ingens honesti potentia, cuius pulchritudo animos circumfundit et delenitos admiratione luminis ac fulgoris sui rapit. At multa hoc commoda oriuntur, et tutior est vita melioribus amorque et secundum bonorum iudicium aetasque securior, quam innocentia, quam grata mens prosequitur. Fuisset enim iniquissima rerum natura, si hoc tantum bonum miserum et anceps et sterile fecisset. Sed illud intuere, an ad istam virtutem, et rupes et feris ac serpentibus obsessum iter fueris iturus. Non ideo per se non est expetendum, cui aliquid extra quoque emolumenti adhaeret ; fere enim pulcherrima quaeque multis et adventiciis comitata sunt dotibus, sed illas trahunt, ipsa praecedunt. Num dubium est, quin hoc humani generis domicilium circumitus solis ac lunae vicibus suis temperet ? Quin alterius calore alantur corpora, terrae relaxen
Abbreviated transcription (Latin):
uoluptatis sue ullũ aliũ qͣm se testẽ.
tus ⁊̃ qui ingratꝰ uidet᷑ qñe mala in¬
terpres opĩo in ꝯͣrium tradidit. hic
me reclamat. ⁊ inse oĩa reponit. ⁊
cũ ingentẽ ex alt̾a ꝑte turbã ꝯtra
sentientiũ aspexit.ĩ num̾at suffra¬
gia s uma sententia uincit. Si uͦ bo¬
nam fidem ꝑ fidie supplitiis affici u¬
det. ñ descendit e fastigio s supͣ penã
suam ꝯsistit habeo inquit qd̾ uolui
qd̵ petii nec penitet uͦ penirebit. nͦ
ulla miquitate me eo fortuna ꝑdu
gulis m̃bris ammoueat᷑. ⁊ paulatim
uinũ torpus circũeat licet ip̃m corpꝰ
plenũ bona ꝯscĩa stillet placebit uli
ignis ꝑ qñe bona fides conlucebit.
iam reducatur. quid qͣre grati ue¬
damꝰ officia. qͣre id agamꝰ in omnem
uitã nr̃am memoria discernente ne
cuiꝰ officii uideam᷑ obliti. nicħ iam
suꝑest quo spes poerigat᷑. In illo tñ
cardine põiti abiro reb humanis
qͣm gratissimi uolumꝰ. Est uidel

Expanded text:
e ullum alium quam se testem. atus etiam qui ingratus videtur, quem mala interpres opinio contrarium tradidit. Hic mae reclamat et in se omnia reponit et, cum ingentem ex altera parte turbam contra sentientium adspexit, non numerat suffragia, sed una sententia vincit. Si vero bonam fidem perfidiae suppliciis adfici videt, non descendit e fastigio et supra poenam suam consistit. " Habeo," inquit, " quod volui, quod petii ; nec paenitet nec paenitebit nec ulla iniquitate me eo fortuna perducngulis membris admoveatur et paulatim vivum corpus circumeat, licet ipsum cor plenum bona conscientia stillet : placebit illi ignis, per quem bona fides conlucebit. iam reducatur : quid est, quare grati vedamus officia, quare id agamus in omnem vitam nostram memoria decernente, ne cuius officii videamur obliti ? Nihil iam superest, quo spes porrigatur ; in illo tamen cardine positi abire e rebus humanis quam gratissimi volumus. Est videlicet
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯscĩam clusus ÷. Que illi ꝯting̾e pͭ uti¬
litas ex affectu latente: at qui hic ̾
si ultra fac̾e nil pͭ. grauiꝰ ÷. amat. de¬
bet. reserre gr̾am cupit. Quicqͥd ultͣ
desideras nõ ip̃i deest. artifex ÷ ⁊̃ cui
ad ex̾cendam artẽ instrum̃ta ñ suppe¬
tunt. nec minꝰ canendi ꝑatꝰ cuiꝰ uocẽ
exaudiri fremitꝰ obstrepentiũ nõ si¬
nit. uolo referre gr̃ãm post hoc aliqͥd
defuit fortuna peccat. Qͦ mͦ disertꝰ ⁊¬

Expanded text:
iam elusus est. Quae illi contingere potest utiiam elusus est. Quae illi contingere potest utilitas ex adfectu latenti ? Atqui hic, etiam si ultra facere nil potest, gratus est. Amat, debet, referre gratiam cupit ; quidquid ultra desideras, non ipse deest. Artifex est etiam, cui ad exercendam artem instrumenta non suppetunt, nec minus canendi peritus, cuius vocem exaudiri fremitus obstrepentium non sinit. Volo referre gratiam : post hoc aliquiddefuit, fortuna peccat. Quomodo est
Abbreviated transcription (Latin):
ligit a deo ꝑ hoc se nicħ contitaturũ
ut multa ⁊ ex repõito acquisito q ꝑ¬
denda sint : ñ libens in detͥmenta des¬
cendit. Ingratꝰ ÷ qui in referenda gr̃a
scd̾m datũ uidet qui sꝑat cum reddit
Ingͣtum uoco qͥ egro assidit qr testam̃¬
tum fc̃urꝰ  cui de h̾editate aut de le-¬
gato uacat cogitare. faciat licz oĩa
q̃ fac̾e bonꝰ amicꝰ ⁊ memor officũ deb
si aĩo eiꝰ obu̾satur spos. si lutri capta¬
tor÷ et hamum iacit ut aues q̃ lacera¬
tione corꝑum alunt᷑. lassa morbo peccea
et casura e ꝓxĩo spetulant᷑. ita hio ii¬
minet morti ⁊ tirca cadauer uolat. gͣ¬
tus animꝰ ip̃a uirtute ꝓpositi sui capi¬
tur. uis scire hoc ita eẽ. nͨ illum utilita¬
te torrumpi. duo gn̾a sunt gͣti hõis. dr̃
gratꝰ qui alitͥd ꝓ eo qd̾ acce ꝑat reddit.
hic fortasse ostentare se pͭ. habet᷑ qd̵
iactet. qd̾ ꝓferat. Dicit᷑ gratꝰ qͥ bono
aĩo accepit bñficiũ. bono debet. ħ intͭ

Expanded text:
legit adeo per hoc se nihil consecuturum, ut multa etiam ex reposito adquisitoque perdenda sint, non libens in detrimenta descendit ? Ingratus est, qui in referenda gratia secundum datum videt, qui sperat, cum reddit. Ingratum voco, qui aegro adsidit, quia testamentum facturus est, cui de hereditate aut de legato vacat cogitare. Faciat licet omnia, quae facere bonus amicus et memor officii debet : si animo eius obversatur spes lucri, captator est et hamum iacit. Ut aves, quae laceratione corporum aluntur, lassa morbo pecora et casura ex proximo speculantur, ita hic imminet morti et circa cadaver volat. Gratus animus ipsa virtute propositi sui capitur. Vis scire hoc ita esse nec illum utilitate corrumpi ? Duo genera sunt grati hominis. Dicitur gratus, qui aliquid pro eo, quod acceperat, reddidit ; hic fortasse ostentare se potest, habet, quod iactet, quod proferat. Dicitur gratus, qui bono animo accepit beneficium, bono debet ; hic
Abbreviated transcription (Latin):
u̾unt cur colis: ꝓpt̾ marestatẽ inqͥs
eiꝰ eximiã singłarem q nat᷑am. ut cõ¬
cedam tͥ nẽpe hoc facus ulło p̾cio induc¬
tus nła spe. est gͦ aliqͥd ꝑ se expeten¬
dum cuiꝰ te ip̃a dignitas ducit id÷ ho

Expanded text:
pter maiestatem," inquis, " eius eximiam ac singularem naturam." Ut concedam tibi, nempe hoc facis nullo pretio inductus, nulla spe ; est ergo aliquid per se expetendum, cuius te ipsa dignitas ducit, id est
Abbreviated transcription (Latin):
lens potentia ꝑ amicoꝵ ꝯsensum mi¬
nist̾iuim q constat. Sunt qͥdam exsͣ
omnẽ subducti cupiditatẽ. qui uix ul¬
ne qui ꝑ medias matedonum gazas
midus intessit calcatis regiis opibus.
One ille tũc m̾ito ⁊ sͥ ⁊ cet̾us quib ad
dispitientdam u̾itatẽ nõ erat obfusa
caligo sup̃ eum emm̾e uisus est. inf̾ra
quem om̃ia iacebant. multo potentior
multo locupletior fuit. om̃ia tunt possi¬
dente alexandero. Plus .ni. erat qd̃ hic
nollet acciꝑe: qͣm qd̾ ip̃e posset dare.
fortis sum si eũ inuuluerabłi me hoste
cõmittis. nͨ iõ iguis mnꝰ urere pͭ si in
mat̾iam incidit. inuiolabłem flammis.
Non iõ ferrum secandi uim ꝑdidit. si
nõ recipiens ictũ lapis solidꝰ inuicte ad¬
u̾sus dura nate diuidendꝰ ÷. Id̾ tibi de
hoĩe grato respondeo. Nonturpit̾ uin¬
cit᷑ bñficiis si ab hiie obligatꝰ ÷ ad quos
ant fortie magnitudo. aut eximia
uirtꝰ aditum reditiͦs ad se bñficiis clu¬

Expanded text:
lens potentia per minorum consensum milens potentia per minorum consensum ministeriumque constat. At sunt quidam extra omnem subducti cupiditatem, qui vix ulne, qui per medias Macedonum gazas nudus incessit calcatis regis opibus. O ! ne ille tunc merito et sibi et ceteris, quibus ad dispiciendam veritatem non erat obfusa caligo, supra eum eminere visus est, infra quem omnia iacebant. Multo potentior, multo locupletior fuit omnia tunc possidente Alexandro ; plus enim erat, quod hic nollet accipere, quam quod ille posset dare. m minus fortis sum, si cum invulnerabili me hoste committis, nec ideo minus ignis urere potest, si in materiam incidit inviolabilem flammis, nec ideo ferrum secandi vim perdidit, si non recipiens ictum lapis solidusque et invictae adversus dura naturae dividendus est. Idem tibi de homine grato respondeo. Non turpiter vincitur beneficiis, si ab his obligatus est, ad quos aut fortunae magnitudo aut eximia virtus aditum redituris ad se beneficiis clu
Abbreviated transcription (Latin):
nõ uictꝰ. et qͥsqͥs alius seuientis fortune
ui ac pond̾e p̾ssus nõ submittit animũ.
bñficuis uicta sũt. si it̾ se data ⁊ accepta
qͣmius alt̾ uideatur infertor gͦ nemo
uinci pͣ bñficiis. Scit deb̾e si uult refre.
Si qͥdem reb nõ pͭ. aĩo eqͣt. hit ꝙͣ diu
in hoc ꝑmanet qͣm diu tenet uolunta¬
tẽ gratum aĩm ignis approband̾. Qͥd
tumulta dare potes. ⁊ ego tm̃i acciꝑe pos¬
sum. tetum stat fortuna. mecũ bona uo¬
luntas. tñ tam par tͥ sum qͣm multis a¬
mantissimꝰ. nudi aut leuit̾ armati. se¬
mo itaq bñficiis nincit᷑. qr t̾a gratꝰ ẽ
qͥsq qͣm uoluit. Nam si turpe÷ bñfi¬
cũs uinci: nõ oꝑt a p̾potentib uiris
acciꝑe bñsiciũ quib gr̾am referre non
possis. a pͥncipib dico. a regib. qͦs eo lo¬
cofortuna posuit. ex qͦ largiri multa
possent. pauca ad modũ ⁊ imparia da¬
tis recept᷑i. Reges ⁊ pͥncipes dixi qͥb

Expanded text:
non victus, et quisquis alius saevientis fortunae non victus, et quisquis alius saevientis fortunae vi ac pondere oppressus non submittit animum. beneficiis victa sunt, si inter se data et accepta quamvis alter videatur inferior. Ergo nemo vinci potest beneficiis, si scit debere, si vult referre : si, quem rebus non potest, animo aequat. Hic quam diu in hoc permanet, quam diu tenet voluntatem gratum animum signis approbandi, quid? Tu multa dare potes, et ego tantum accipere possum ; tecum stat fortuna, mecum bona voluntas ; tamen tam par tibi sum, quam multis armatissimis nudi aut leviter armati. Nemo itaque beneficiis vincitur, quia tam gratus est quisque, quam voluit. Nam si turpe est beneficiis vinci, non oportet a praepotentibus viris accipere beneficium, quibus gratiam referre non possis, a principibus dico, a regibus, quos eo loco fortuna posuit, ex quo largiri multa possent pauca admodum et imparia datis recepturi. Reges et principes dixi, quib
Abbreviated transcription (Latin):
mag̃ uictꝰ÷ qͣm qui in armis morit᷑ qñe
occid̾e faciliꝰ hostis potuit qͣm auertere.
qͣm renuntiabit. ad ultim̃u usq diem
uite stabit paratꝰ.⁊ in hac statd̃e mori¬
etur. magna se accepisse p̾ se ferens paria
uoluisse. Lace demonii uetant suos pan¬
tratios palestra aut cestu decern̾e uͥ nnfe.¬
riorem ostendit uitti confessio. Cursor cer¬
tam̃ pͥor ꝯtigit uelocitate illũ nõ animo
antecessit. Luctator ter abiectꝰ ꝑdidit pal¬
nam nõ tradidit. Cum inuictos eẽ lacede¬
monii tuies suos magno estimarent. ab
hiis certaminib remou̾nt in quib uicto¬
rem fac̃ nõ uidex. nec ꝑ se ip̃e exitus. sed
uox cedentis et trad̾e iubentis. Hoc ꝙ illi
in ciuib suis custodiunt uirtꝰ ac bona uo¬
luntas om̃ib p̾stat ne unqͣm uincant᷑.¬
qm̃ qͥdem ⁊̃ inter suꝑantia animꝰ inuictꝰ
est. I deo nemo trecentos fabios uictos
dicit s occisos. et regł captus apenis

Expanded text:
magis victus est, quam qui in armis moritur, quem magis victus est, quam qui in armis moritur, quem occidere facilius hostis potuit quam avertere. quam renuntiabit ; ad ultimum usque vitae diem stabit paratus et in hac statione morietur magna se accepisse prae se ferens, paria voluisse. Lacedaemonii vetant suos pancratio aut caestu decernere, ubi inferiorem ostendit victi confessio. Cursor cretam prior contigit ; velocitate illum, non animo antecessit. Luctator ter abiectus perdidit palmam, non tradidit. Cum invictos esse Lacedaemonii cives suos magno aestimarent, ab iis certaminibus removerunt, in quibus victorem facit non iudex nec per se ipse exitus, sed vox cedentis et tradere iubentis. Hoc, quod illi in suis civibus custodiunt, virtus ac bona voluntas omnibus praestat, ne umquam vincantm etiam inter superantia animus invictus est. Ideo nemo trecentos Fabios victos dicit, sed occisos ; et Regulus captus est a Poenis,
Abbreviated transcription (Latin):
lut magnisice dcm ẽũ pe ⁊ bñficius uinci
Ꝙ an sit uerum ño ini̾to queri solet.
longe q aluid ÷ qͣm mente toncipis. Nungͣ
.n. inrer̃ honestaꝵ certamnie suꝑari turpe
est dum mͦ arma nõ ꝓhicias. ⁊ uictꝰ qͦ ue
lis uincere. Non om̃s ad bonũ ꝓpõitum easd̾
afferunt uires. easdem facultates. eandẽ
exitus temꝑat. uoluntas ip̃a rectũ petens
laudanda ÷ ⁊̃ si illam aliꝰ gradu uelociori
antecessit. nõ ut inc̾taminib ad spectatu¬
lum editis meliorem palma declarat. qͣm¬
qͣm in illis qͦ sepe det̾iorem p̾tulit casꝰ
uͥ de officio agitur qd̵ ut̾q asua ꝑte esse
qͣm plenissimũ cupit. Si alter plus potuit
et ad manũ hũit mat̾iam sufficientẽ aĩc
suo. si illi qͣntum conatꝰ ÷ fortuna ꝑmisit.
ait aũt uoluntate par ÷ ⁊̃ si minora qͣm
accepit reddidit. aut omĩa nõ reddidit. s
uult redd̾e. ⁊ ex toto in hoc inuentꝰ ÷ aĩo nõ

Expanded text:
lut magnifice dictum turpe esse beneficiis vinci. lut magnifice dictum turpe esse beneficiis vinci. Quod an sit verum, non immerito quaeri solet, longeque aliud est, quam mente concipis. Numquam enim in rerum honestarum certamine superari turpe est, dummodo arma non proicias et victus quoque velis vincere. Non omnes ad bonum propositum easdem adferunt vires, easdem facultates, eandem exitus temperat ; voluntas ipsa rectum petens laudanda est, etiam si illam alius gradu velociori antecessit. Non ut in certaminibus ad spectaculum editis meliorem palma declarat, quamquam in illis quoque saepe deteriorem praetulit casus. Ubi de officio agitur, quod uterque a sua parte esse quam plenissimum cupit, si alter plus potuit et ad manum habuit materiam sufficientem animo suo, si illi, quantum conatus est, fortuna permisit, alter autem voluntate par est, etiam si minora, quam accepit, reddidit aut omnia non reddidit, sed vult reddere et toto in hoc intentus est animo, non
Abbreviated transcription (Latin):
aũt̃ hõi nat᷑a optimo. ⁊ ad bñficta ꝓpenso
liberal hebuti nlła eoꝵ laudatio satis fac̃.
Neminẽ unqͣm uidi tambenignũ ⁊̃ leuis.¬
simoꝵ officioꝵ estimatorem. Iam bonitas
tua eousq ꝓlapsa÷: ut tͥ dariputes bñfici¬
um qd ulli datur. paratus es ne qũe bñfi¬
cii peniteat ꝓ ingranis depende. Ip̃e usq
eo hs ab om̃i iactatione. usq eo statĩ uis
ex hon̾are qͦs obligas. ut qͥcqͥd in aliquem
cõfers uelis uideri ñõ p̾stare: s reddere.
Ideoq pleuiꝰ ad te sic data reu̾tunt᷑. Nã
fere setinit᷑ bñficia nõ reposcentẽ. ⁊ ut gr̃a
fugientes mag̃ mag̃ q sequit᷑. ita fructus
re alia. ⁊ supp̾ssis dissimulatis q pła ac ma¬
ioea adic̾e̾. ꝓpõitum optimi uiri ⁊ ingen¬
tis animi tam dui ferre ingͣtum donec fe¬
ceris iratũ. nec te ista rõ decipiet. Succũ¬
bunt uicia uirtutib si illa concito odisse
f̾paraius. Ilud utiq unice tͥ placet ue¬

Expanded text:
autem, homini natura optimo et ad beneficia propenso, Liberalis Aebuti, nulla eorum laudatio satis facit. Neminem umquam vidi tam benignum etiam levissimorum officiorum aestimatorem ; iam bonitas tua eo usque prolapsa est, ut tibi dari putes beneficium, quod ulli datur ; paratus es, ne quem beneficii paeniteat, pro ingratis dependere. Ipse usque eo abes ab omni iactatione, usque eo statim vis exonerare, quos obligas, ut, quidquid in aliquem confers, velis videri non praestare, sed reddere, ideoque plenius ad te sic data revertentur. Nam fere secuntur beneficia non reposcentem et, ut gloria fugientes magis sequitur, ita fructus re alia et suppressis dissimulatisque plura ac maiora adicere : propositum optimi viri et ingentis animi tam diu ferre ingratum, donec feceris gratum. Nec te ista ratio decipiet ; succumbunt vitia virtutibus, si illa non cito odisse properaveris. Illud utique unice tibi placet ve
Abbreviated transcription (Latin):
qͣmus ꝓ se dixͥit affusse sͥ dr̃. nec statuã
sͥ tm̃ patrono suo ponit. qͦmͦ si eger cum
cura sua ꝯualuit. m̾cedem a se nõ exigit.
fecerit. nõ tñ debebit referre gr̃am sibi.
qr nõ habebit cui referat. et contedã ali¬

Expanded text:
quamvis pro se dixerit, adfuisse sibi dicitur nec statuam sibi tamquam patrono suo ponit, quomodo aeger, cum cura sua convaluit, mercedem a se non exigit, fecerit, non tamen debebit referre gratiam sibi, quia non habebit, cui referat. Ut concedam ali
Abbreviated transcription (Latin):
socrati gr̃as. qd̾ ab illo didicit qͣre socͣtes
donare mͥ nõ possum. si ꝯmodare pos¬
sum : Innum̾abłia sũt in quib ꝯsue¬
tudo nos diuidit. Dic̾e solemꝰ. sine lo¬
siuera sunt qũe ad mod̾ aliqͥs sͥ irasci
et lucro p̃. Iniuria ⁊ bñficium qͣria s̃.
ut gr̾am referat. Debitor ñ ÷ sine
creditore. nõ mag̾ qm maritꝰ sine uxo¬
re. aut sine filia pr̃. Aliqͥs dare debet
ut aliqͥs accipiat. ñõ ÷ dare nͨ acciꝑe.
in dext̾am manũ de si istra tͣnferre.
Quomͦ nemo se portat qͣmius corpus
suũ moueat. ⁊ tnsferat: qui nemo

Expanded text:
Socrati gratias, quod ab illo didicit ; quare Socrates donare mihi non possim, si commodare possum ? Innumerabilia sunt, in quibus consuetudo nos dividit ; dicere solemus : ' Sine, losi vera sunt, quemadmodum aliquis sibi irasci et lucro potest. Iniuria et beneficium contraria sunt ; ut gratiam referat ; debitor non est sine creditore, non magis quam maritus sine uxore aut sine filio pater ; aliquis dare debet, ut aliquis accipiat. Non est dare nec accipere in dexteram manum ex sinistra transferre. Quomodo nemo se portat, quamvis corpus suum moveat et transferat, quomo
Abbreviated transcription (Latin):
ño suit. qd̾ si ab altero accepissem deb̾em.
qͣre sim ip̃e dedi ñ debeam : qͣre sim ada¬
sus me igͣtus: qd̾ ñõ minꝰ turpe÷ͥ qͣm ĩ
se sordidum ce ⁊ in se durum ac seuum
et sui negligentẽ:. tam alieni corporis
leno mala audit qͣm sui. Nempe dephen¬
dit᷑ assentator. ⁊ aliena subseqñs uerba.
paratꝰ ad falsa laudator nõ minꝰ placõs

Expanded text:
sem, deberem, quare, si mihi ipse dedi, non debeam ? Quare sim adversus me ingratus, quod non minus turpe est quam in se sordidum esse et in se durum ae saevum et sui neclegentem ? Tam alieni corporis leno male audit quam sui. Nempe reprenditur adsentator et aliena subsequens verba, paratus ad falsa laudator ; non minus placens
Abbreviated transcription (Latin):
expetenda. Cumi creditum dicimue:
ymagine. ⁊ tͣnslatione utimur. Sic .i.
et legẽ scimꝰ iusti ⁊ inuisti regłami eẽ.
⁊ regła nõ ÷ res ꝑ se expetenda. Ad hec
u̾ba demonstrande rei cã descendimus.
Adeo bñficiũ utilitatis cã dandũ nõ esti
ut sepe qũe admod̾ dixi cũ dampno ⁊ ꝑi¬
culo dandum sit. si latronib tͥcumũe¬
tum defendo ut tuto tͣusire ꝑmittat᷑.
reũ gr̃a laborantẽ tueor ⁊ hõm potẽtiũ
factionẽ in me ꝯu̾to. qͣs illi fubtͣ xero
sordes sub accusatorib isdem fortasse su¬
inptus. cũ abire in ꝑtẽ alt̾am possidet
seturꝰ spectare aliena t̾tamina. spon¬
deo ꝓ iudicato ⁊ suspensis amicibonis
lidellũ deicio. creditorib eiꝰ me obliga¬
t᷑us ut possim seruare ꝓscriptũ. ip̃e ꝓ¬
scriptõis ꝑitłm adeo. Nemo tuscłariũ
atq tyberuinũ ꝑatꝰ salubritatis cã et
estiui secessus quoto amno empt᷑us sit

Expanded text:
expetenda." Cum creditum dicimus, expetenda." Cum creditum dicimus, imagine et translation utimur ; sic enim et legem dicimus iusti iniustique regulam esse, et regula non est res per se expetenda. Ad haec verba demonstrandae rei causa descendimus ; Adeo beneficium utilitatis causa dandum non est, ut saepe, quemadmodum dixi, cum damno ac periculo dandum sit. Sic latronibus circumventum defendo, ut tuto transire permittatur ; reum gratia laborantem tueor et hominum potentium factionem in me converto, quas illi detraxero sordes, sub accusatoribus isdem fortasse sumpturus, cum abire in partem alteram possim et securus spectare aliena certamina ; spondeo pro iudicato et suspensis amici bonis libellum deicio creditoribus eius me obligaturus ; ut possim servare proscriptum, ipse proscriptionis periculum adeo. Nemo Tusculanum aut Tiburtinum paraturus salubritatis causa et aestivi secessus, quoto anno empturus sit,
Abbreviated transcription (Latin):
q illi ꝓ se grãm reddant. Int̾mi nos
uiuat sterił bñficii ꝯsci̾a. Quid cũ
ordinauꝰ ñ bñficia nob̾ nicħ ꝓfutura
diu secreto agit᷑ qͣnͣtum ⁊ quib debe¬
mꝰ. Quid .n. int̾est quib demꝰ a ulło
recepturi. at qͥ nunqͣm diligentius
ante ccłos honestũ stetit. ẽam diu
officioꝵ mali iudices. qͣm diu illa
de pͣuat spes ac metꝰ ⁊ intertissiminu
uicium uoluptas. uͥ mors int̾clusit
om̃ia. ⁊ ad ferendã sñam incorrup¬
tum iudicem misit. q̃ximꝰ dignissiõs
quib nr̃a tradamꝰ. nͨ qͥctͣm cura sanc¬
tiore ꝯponimꝰ qͣm qd̾ ad nos nõ perti¬
nes. ad me ħcule tũc magna uolũ¬
tas subit cogitantẽ. huuc ego locuple¬
tiorem fatiam ⁊ hꝰ dignitatĩ adiectis
opib aliqͥd splendoris effudam. Si ñ da¬
mus bñficia nͥ recepti intestatis mori¬
endũ sit. Dicitis inqͥt bñficiũ creditim
insolubłe eẽ. creditũ aũt nõ÷ res ꝑ se

Expanded text:
rque, illi pro se gratiam referant ; interim nos rque, illi pro se gratiam referant ; interim nos iuvat sterilis beneficii conscientia. Quid ? ordinamus, non beneficia nihil nobis profutura diu secreto agitur, quantum et quibus demus ! Quid enim interest, quibus demus a nullo recepturi ? Atqui numquam diligentius ante oculos honestum stetit, tam diu officiorum mali iudices, quam diu illa depravat spes ac metus et inertissimum vitium, voluptas. Ubi mors interclusit omnia et ad ferendam sententiam incorruptum iudicem misit, quaerimus dignissimos, quibus nostra tradamus, nec quicquam cura sanctiore componimus, quam quod ad nos non pertinet. At mehercules tunc magna voluptas subit cogitantem : " Hunc ego locupletiorem faciam, et huius dignitati adiectis opibus aliquid splendoris adfundam." Si non damus beneficia nisi recepturi, intestatis moriendum sit ! "Dicitis," inquit, "beneficium creditum insolubile esse ; creditum autem non est res per se
Abbreviated transcription (Latin):
om̃ia illi deerunt suꝑerit auimꝰ. Nõ
lucr̃u ex bñficio capto. nõ uoluptatẽ.
ñ głam. uni platere ꝯtentꝰ. in hoc da
memorẽ. gͣtum. alieni abstinentem.
sui ñ auare tenatẽ. beniuolũ. hunc
tribuat ex quo referre gram possit:
ex sũa res gestaerit. Si utilitas me
et sordida computatio liberalem facit.
si nlłi ꝓsum ñ ut inuicẽ ille mͥ ꝓsit
nõ dabo bñfitinu ꝓficiscenti. in diu̾sas
longiqͣs q regiones a futo᷑ semꝑ nõ
dabo affecto ut spes ei ulła sit ꝯuales¬
tendi. nõ dabo ip̃e deficiens. nõ .ii. habe¬
o tempꝰ recipiendi. aut qui ut scias rẽ
ꝑ se expetendã eẽ bñfac̾e aduenis mͦ
in nr̃is delatis portũ et statũ hr̃turis
succurrimꝰ. ignoto naufrago nauem
qͣ reuehat᷑. ⁊ damꝰ ⁊ struint᷑. Discedit
ilie uix satis noto salutis auctore. et
nunqͣm ampliꝰ incõspectũ nr̃t reu̾¬
surꝰ debitores nob̾ deos delegat. p̾cat᷑¬

Expanded text:
omnia illi deerunt, supererit animus. Non omnia illi deerunt, supererit animus. Non lucrum ex beneficio capto, non voluptatem, non gloriam ; uni placere contentus in hoc dabmemorem, gratum, alieni abstinentem, sui non avare tenacem, benevolum ; hunc tribuat, ex quo referre gratiam possit, ex sententia gesta res erit. Si utilitas me et sordida computatio liberalem facit, si nulli prosum, nisi ut in vicem ille mihi prosit, non dabo beneficium proficiscenti in diversas longinquasque regiones, afuturo semper ; non dabo sic adfecto, ut spes ei nulla sit convalescendi ; non dabo ipse deficiens, non enim habeo recipiendi tempus. Atqui ut scias rem per se expetendam esse bene facere, advenis modo in nostrum delatis portum, statim abituris, succurrimus ; ignoto naufrago navem, qua revehatur, et damus et struimus. Discedit ille vix satis noto salutis auctore et numquam amplius in conspectum nostrum reversurus debitores nobis deos delegat precatu
Abbreviated transcription (Latin):
fatiend̾ si ꝑ se bñfm̾ dare expetendares
q cũ eligo cui dem bñficiũ id ago ut
dam. nec quolib loco nͨͦ quolib temꝑe.
aliqñ nicħ int̾est utr̃u inficier an pa¬
lam reddam. Intuebor utilitatẽ eius
cui reddit᷑us sum. ⁊ nocit᷑um illi deposi¬
tũ negabo. de inde in bñficio faciã. ui¬
debo qñ dem. cui dem. qũe ad mod̾. qͣre.
nesti comes÷. Qmͣ sepe hominũ daci¬
oñẽ suã incõsulrã obiurgantiũ hanc
exaudiamꝰ uocem. Mallem ꝑdidisse ꝙͣ
illi de disse. Turpissimũ genꝰ dandi est
incõsulta donatio. multoq grauiꝰ mal¬
le dedisse bñficiũ qͣm nõ recepisse. aliem
.n. culpa ÷ qd̾ nõ recipimꝰ. qd̾ cui dare¬
mꝰ nõ eligimꝰ nr̃a. In electõe nicħ mi¬
nꝰ qͣm hoc qd̾ tu existimas spectabo a qͦ
receptussim. eligo .n. eũ qui gratꝰ.
tendit estimatio mea. Inde locupletẽ
s indignũ pret̾ibo. pauꝑi uiro bono
dabo. erit in sũma inopia gratꝰ.⁊ cũ

Expanded text:
faciendum, si per se beneficium dare expetenda resque, cum eligo, cui dem beneficium, id ago, ut dam nec quolibet loco nec quolibet tempore. Aliquando nihil interest, utrum infitier an palam reddam. Intuebor utilitatem eius, cui redditurus sum, et nociturum illi depositum negabo. Idem in beneficio faciam. Videbo, quando dem, cui dem, quemadmodum, quare. nesti comes est. Quam saepe hominum donationem suam inconsultam obiurgantium hanc exaudimus vocem: " Mallem perdidisse quam illi dedisse " ! Turpissimum genus damni est inconsulta donatio multoque gravius male dedisse beneficium quam non recepisse ; aliena enim culpa est, quod non recipimus ; quod, cui daremus, non elegimus, nostra. In electione nihil minus quam hoc, quod tu existimas, spectabo, a quo recepturus sim ; elige enim eum, qui gratus, tendit aestimatio mea ; ideo locupletem sed indignum praeteribo, pauperi viro bono dabo ; erit enim in summa inopia gratus et, cum
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑ qd̾ cogitationẽ regam. hiis u̾tas
mͥ uestigiis segñda ÷. certicea nõ habco
ħ ut qͣm diligentissime estim̃e oꝑam
dabo. nͨ cito illis assentiar. Sic .n. in
p̾lio pͭ accid̾e ut telum meũ incõmili¬
tonẽ manꝰ dirigat aliqͦ errore decep¬
ta ⁊ hosti tanqͣm meo ꝑcam. S hoc et
raro accidet. ⁊ nõ uicio mes tuiꝰ ꝓpõitũ
est hostem fertre. ciuem defendere.¬
Si sciam ingͣtum eẽ. nõ dabo bñficuii
at obrepsit. at imposuit. nlła hic cul¬
pa tribuentis÷. qr tanqͣm grato dedi.
Si ꝓmiseris inquit te datum bñficiũ
et postea igͣtum scieris ẽẽ. dabisan ñ:
si faties sciens peccas. das .n. tui ñ debes
dare. si negas : et hoc mͦ peccas. qr nõ
das ei tui ꝓmisisti. Conscĩa ur̃a hoc loco
titubat. ⁊ ilsd̾ suꝑbum ꝓmissun nũqͣm
sapientẽ fci sui penit̾e. nec unqͣm em̃da¬
re qd̃ fec̾it. nͨ mutare ꝯsiliũ. Nõ mutat

Expanded text:
His veritas mihi vestigiis sequenda est, certiora non habeo ; haec ut quam diligentissime aestimem, operam dabo nec cito illis adsentiar. Sic enim in proelio potest accidere, ut telum meum in commilitonem manus dirigat aliquo errore decepta et hosti tamquam meo parcam ; sed hoc et raro accidet et non vitio meo, cuius propositum est hostem ferire, civem defendereSi sciam ingratum esse, non dabo beneficium. At obrepsit, at imposuit : nulla hic culpa tribuentis est, quia tamquam grato dedi. "Si promiseris," inquit, " te daturum beneficium et postea ingratum esse scieris, dabis an non ? Si facis sciens, peccas, das enim, cui non debes dare ; si negas, et hoc modo peccas : non das ei, cui promisisti. Conscientia vestra hoc loco titubat et illud superbum promissum numquam sapientem facti sui paenitere nec umquam emendare, quod fecerit, nec mutare