comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ml̃to Ille potẽtiꝰ ꝙͣ Oyco̾nẽ plo
Ipã auttoritate me frãget/ magna
est enĩ apud me nec mũto eius
auctoritas Cuio oie loqui spñi sc̃m
Ciedo. Quomiͦ ego mopsem solum
nũꝙ̃ fuisse suspicari ausim quod nõ
tantũ Sp̃ẽ secũ ꝙ ip̃m sapiẽtis doctiq
ui est. S cũ quo deus facie ad
faciem lo quebat᷑ quasi aĩco ꝯ anicro
deus et clamabat ad dniĩ ⁊ usqe ad
fessas manus attossens snꝯ cot per¬
ualidas manꝰ hostiũ friebat quod
sine eo armate non poterãt legiones
Quoͦ solũ ꝓutem elyam cũ quo
deus itidem et angeli loquebant
aut quomiͦ ociosum qui pluiue imꝑat
Et nulien hospite famiis int̃itũ ax¬
tuẽti indefficiẽtẽ farme yduam et
mexhaustũ olei uasculũ uerbo facit
ingẽti bisu fidꝰ deflctũ illi filiũ ui¬
uũ reddit . Quom ͦ solũ dicã disci¬
pulli eue heuseũ qui pauenti ho¬
scem pu̾o mimstirs ĩuisibiles alus¬
nuisibiles auxiliaies, Cunus et e¬

Expanded text:
multo ille potentius quam Ciceronem Plato multo ille potentius quam Ciceronem Plato «ipsa autoritate me frangeret». Magna est enim apud me, nec immerito, eius autoritas, cuius ore loqui Spiritum Sanctum credo. Quomodo ego Moysen unquam fuisse solum suspicari ausim, qui non tantum ipse secum, quod ipsum sapientis doctique viri est, sed cum quo Deus facie ad faciem loquebatur, quasi amicus cum amico? dens et clamabat adfessas manus attollens unus tot prevalidas manus hostium vincebat, quod sine eo armate non poterant legiones? Quomodo solum putem Heliam, cum quo Deus itidem et angeli loquebantur? aut quomodo otiosum, qui pluvie imperat, et mulieri hospite famis interitum metuenti indeficientem farine ydriam et inexhaustum olei vasculum verbo facit, ingentique nisu fidei defunctum illi filium vivum reddit? Quomodo solum dicam discipulum eius Heliseum, qui paventi hostem puero ministro invisibiles aliis auxiliares currus et e
Abbreviated transcription (Latin):
nste̾ solico cũ sue ex bibe tanꝙ̃
e uniclis euolassẽt ẜ illã ꝓfc̃o soli¬
tudiuẽ Cogitacões pulchrime seque¬
bant᷑ et in illo ocio semꝑ grãde
magnificã ꝯ magno at sapiẽte bin
dignã ponit Cathone cortaneo illius
ac enulo teste fietꝰ nũꝙͣ se minꝰ
ociosũ ꝙͣ cũ ociosus nec ininꝰ solũ
ꝙͣ cũ solus esset Cuiꝰ tẽi gloriam
Ambiosius intũd dicta concini suo
genuo Cuulib bellis bacet Apio
ii libris pugnãt Ecce enĩ Cyco offi¬
cioꝵ tr̃io affricano laudem tbuit abio¬
suis in officus suis bei cũ in nuultis¬
ceronem loquit ut aꝑte obuiet cod
libio eadqr libii parte hoc ẽ in isto
pͥncipio libii Tertii eanid laudẽ cipi¬
om affricano ereptã ad ꝓphaẽ dnĩ
moysem et elyam atq eliseũ oꝑosa
nicit᷑ dispucacõe Tiroiffeue quos
fuisse uult ante affricanũ diu et
in ocio negociosos et in solitudine
comitatoꝰ non oblutor ambiosio nã
et uã loqui illũ scio et si nestuẽ

Expanded text:
e solitos, cum rus ex urbe tanquam e vinculis evolassent». Sed illam profecto solitudinem cogitationes pulcerrime sequebantur, et in illo otio semper grande magnificam et magno ac sapiente viro dignam ponit, Catone coetaneo illius atque emulo teste fretus: nunquam se minus otiosum quam cum otiosus, nec minus solum quam cum solus esset. Cuius rei gloriam Ambrosius, mirum dictu, concivi suo genus civilibus bellis vacet, ipsis in libris pugnant. Ecce enim Cicero Officiorum tertio hanc Africano laudem tribuit; Ambrosius in Officiis suis, ubi cum in multisceronem sequitur, ut aperte obviet, eodem libro eademque libri parte, hoc est in ipso principio libri tertii, eam laudem Scipioni Africano ereptam ad prophetas domini Moysen et Heliam atque Heliseum operosa nititur disputatione transferre, quos fuisse vult ante Africanum diu et in otio negotiosos et in solitudine comitatos. Non obluctor Ambrosio; nam et vera loqui illum scio, et si nescirem,
Abbreviated transcription (Latin):
et cupiditate discendi ignostas t̾uis
uis nã uõ mirabit᷑ studioẜ hoĩ¬
bus solicudines placuisse que
quod adimacõe ncõ bacat imꝑacorib
ac beloꝵ duciob placueuĩt ¶ Trãseo
Iuliũ Cesarem qui licet ad mod̾ iuui
me ⁊ ꝓcellis forẽsib in occũ pħhodiũ
secede decieuiss acq ibi luẽ oꝑã dare
et postea huic Cuulĩ huic ext̃uoꝵ
estib belloꝵ imple nõ potuit qd op¬
tabat ¶ Augustũ Cesarem penes
quẽ potẽnie mortalis et hũam fasti¬
gii sinuũ est et si mtdũ habitãtẽ
tuie atq in siliue spaciaꝵ uolitũ in¬
ueniã quia farã tanẽ ut auguior

Expanded text:
endi ignotas terras 13 Quisnam vero mirabitur studiosis hominibus solitudines placuisse, que, quod admiratione non vacat, imperatoribus ac bellorum ducibus placuerunt? Transeo Iulium Cesarem qui, licet admodum iuvenis e procellis forensibus in otium rhodium secedere decrevisset atque ibi literis operam dareet postea hinc civilium hinc externorum estibus bellorum, implere non potuit quod optabat. Augustum Cesarem, penes quem potentie mortalis et humani fastigii summa est, etsi interdum habitantem rure atque in silvis spatiari solitum inveniam, quia
Abbreviated transcription (Latin):
anior untutã Cultꝰ bone fame pul¬
cia Cupiditas honesti studiũ ꝯtemptꝰ
suꝑuatui Quod si biũ e solitane
uite fũdamĩtis dixõ uerũ dixisse me
dicam ¶ Adest corpus liborb obeñ¬
dis ydineũ nũd fragile Iam ma¬
turim adẽ etas adhut unẽs s iaut
adolestẽcie malis expłicita que optiã
aaps est/ Et ad magnas tes audẽ¬
das agg̃diẽdao ꝙ sufficiẽs ¶ adest de¬

Expanded text:
amor, virtutum cultus, bone fame pulamor, virtutum cultus, bone fame pulcra cupiditas, honesti studium, contemptus supervacui. Quodsi unum e solitarie vite fundamentis dixero, verum dixisse me dicam. Adest corpus laboribus obeundis ydoneum, nondum fragile, iam maturum; adest etas adhuc virens, sed iam adolescentie malis explicita, que optima inops est, et ad magnas res audendas aggrediendasque sufficiens. Adest de
Abbreviated transcription (Latin):
us tĩ̃ na depostes In quod die¬
quid tuũ lacõẽ caieat ainclmnasse te
potuit uel uetmi persta cognitõ tẽpeti¬
te ltois Ian non egens uel huic mõ¬
uã anor huit nouitas Et sieñ in
scriptio betustatis auctoutas maior
et Illud flacti berũ sit ꝙ meliora a¬
ues ⁊ uiua poemata Reddit h camẽ
nouitas graciã suã et forte Iuuat
doiem Ipẽ coram fepe mantꝰ sũ sere
absens blioi meis uerbis agnoui qͣ
assidue Redeũte hue me lamẽtis ag¬
gredit᷑ Cur nestio ꝙͣ papnũ quã
tu haus ñuẜis domũ solam pet̾e̾
soleas abstulm̾ tideo et nmor uł pa¬
tris offetionem ul custodie fidem uel
uilliqi ꝓudutatem Itaq abiens et cũ¬
se ne meoludens papiiũ Illi uacuam
dedi quasi illa ẽẽt quã quesisses
Quo facto se Illisim fententi aterũ
grauit᷑ questo totaq deuiũ R̃es in iocoꝰ
et in risum desut S tẽdeo ad odinẽ
¶a dst ergo tibi pietea sine quo bi¬
ta ne dicã felpo ẜ ne uita quid est
malaꝵ terũ nale odũ et bonauim

Expanded text:
um nostra deposceres. In quod, nequid tuum ratione careat, inclinasse te potuit vel veterum perfecta cognitio repetite lectionis iam non egens, vel hinc nostrorum amor hinc novitas; etsi enim in scriptis vetustatis autoritas maior, et illud Flacci verum sit quod meliora dies ut vina poemata reddit, habet tamen et novitas gratiam suam, et forte iuvat dorem ipse coram sepe miratus sum, sepe absens villici mei verbis agnovi, qui assidue redeuntem his me lamentis aggreditur: cur nescio quam papirum, quam tu hanc invisens domum solam petere soleas, abstulerim. Rideo et miror vel patris affectionem, vel custodis fidem, vel villici puritatem. Itaqsene meo ludens, papirum illi vacuam dedi, quasi illa esset quam quesisses. Quo facto se illusum revertenti iterum graviter questus, totaque demum res in iocos et in risum desiit. Sed redeo ad ordinem. Adest ergo tibi preterea, sine quo vita, ne dicam felix, sed ne vita quidem est, malarum rerum naturale odium et bonarum
Abbreviated transcription (Latin):
est p̾ciũ quo silentii pepigisse nobis
quib uenale nichil penitꝰ nichil o¬
scẽtiu esse des Si omĩã ad salictẽ
uiteq legẽ tyãlis et et̾ue spẽ in so¬
litudine discend̃ est quod testat in
solitudine ex̾cendi in solitudine ui¬
uendi, in solicudine moriẽdi quod
Cupio quidem ualde ⁊ si deus pie nos
ufacit et oĩo alius intẽtionũ fiis Il¬
lis enĩ plausũ ppu captaie anmiue

Expanded text:
est, precium quoque silentii pepigisse. Nobis est, precium quoque silentii pepigisse. Nobis quibus venale nichil penitus, nichil ostentui esse debet, sed omnia ad salutem viteque legem temporalis et eterne spem, in solitudine discendum est quod restat, in solitudine exercendum, in solitudine vivendum, in solitudine moriendum. Quod cupio quidem valde, et si Deus pie nos um facit et omnino alius intentionum finis. Illis enim plausum populi captare animus,
Abbreviated transcription (Latin):
hic nr̃oster aliquãdo senẜit nam
uiculus quod Cycõ idem ait, qui de¬
lcãiet᷑ Illo muliercłaꝵ susiuro ut
fit a cergo insibilãtiũ hic e eigo
demostenes Et si constet eũ orato¬
cer extuit maxine in solitudine
didicisse de quo quĩ tillianꝰ Idem
niquit Ille cantꝰ amator secieti de¬
iuostenes in lictore in quo se mabiõ
cũ sono flucta Illidet̃ meditãs ꝯsue¬
scebat cõai oiuid fremitꝰ nec exopane¬
stere nec te moueat quod̃ supia
dictum est hũc pp̃m demostenẽ lo¬
cũ tacitũ atq undiq abditũ elig̾e̾
solitum/ hic undisonũ pacẽtẽꝙ Ibi
enĩ ingenud acuebat hic bocẽ ex̾ce¬
bat utiũꝙ tanĩ in solitudiẽ faci¬
ebat discebant soli quod in pplĩs
bende̾nt/ meditabãt᷑ in siluis qd
in uibb oũtarent socusabatꝙ pio¬
fessio quez intẽcio bna eg̃t uł
soquẽdo uł tacẽdo tem aug̾e. Ced
de Eycõnie nõ meniĩ de niestenem
constat quod in noctib achicis sc̃ptũ

Expanded text:
hic noster aliquando senserit. Nam  ille «leviculus», quod Cicero idem ait, qui delectaretur illo muliercularum susurro, ut fit, a tergo insibilantium: «Hic est ille Demosthenes». Etsi constet eum oratoter exercuit, maxime in solitudine didicisse. De quo Quintilianus idem inquit: «Ille tantus amator secreti Demosthenes, in litore, in quo se maximo cum sono fluctus illideret, meditans consuescebat contionum fremitus non expavescere». Nec te moveat quod supra dictum est hunc ipsum Demosthenem locum tacitum atque undique abditum eligere solitum, hic undisonum patentemque; ibi enim ingenium acuebat, hic vocem exercebat; utrunque tamen in solitudine faciebat. Discebant soli quod in populis venderent, meditabantur in silvis quod in urbibus ostentarent; excusabatque professio, quibus intentio una esset vel loquendo vel tacendo rem augere. Quod de Cicerone non memini, Demosthenem constat, quod in Noctibus Athicis scriptum
Abbreviated transcription (Latin):
muilto amplius ꝑassuũ milib ab brbe
distãtem fat᷑ pet̾e̾ solitꝰ Est illit all¬
cino sus colle canus ⁊ umbrosd la¬
pis Ende ꝑpetuꝰ fons emanat cui¬
iugrãtib illicib dempsũ nemꝰ al¬
tũq silentiũd Ibi ergo leges hom̃i
at cernuoiãs deoꝵ tes ea tẽptãte
guni tempus solus at meditabũ¬
dus egtidiens/ Scyptas leges osse¬
robat Quib adhuc tudis et inso¬
lens ẜ mox facurꝰ dñator gẽtiũ
popied̃ tenet᷑ Quãius ut nouos et
iudontos aiõs Religiois laq̃o quod¬

Expanded text:
b urbe distantem, fertur petere solitus. Est illic, Aricino sub colle, cavus et umbrosus lapis unde perpetuus fons emanat, circumnigrantibus ilicibus densum nemus altumque silentium. Ibi ergo leges hominum ac cerimonias deorum rex ea tempestate gum tempus solus ac meditabundus egrediens, scriptas leges efferebat, quibus adhuc rudis et insolens sed mox futurus dominator gentium populus teneretur; quamvis ut novos et indomitos animos religionis laq
Abbreviated transcription (Latin):
honos Omẽ ouus impui ceu g̃ne
sib aliquid ac uile sordobat Deniq
in sũma om̃ que fortuãtissiõ hoĩ
contiige possunt bouor copia
defessue in solo uite huiꝯ nomĩe
Resprrabat Cuis tei et syytores ali¬
qui mommie et que in manꝯ meas
uenit qued eiuo ad senatũ/ Epla ẽ
testis Quãta ꝯ uoluptate igit᷑ eo
ꝑfucur fuisse estimamꝰ quo tam
senatũ m ͦ ꝑ lras orauit ut sib iam¬

Expanded text:
e sibi aliquid ac vile sordebat. Denique in summa, omnium que fortunatissimo homini contingere possunt bonorum copia defessus, in solo vite huius nomine respirabat. Cuius rei et scriptores aliqui meminere et, que in manus meas venit, quedam eius ad senatum epystola est testis. Quanta cum voluptate igitur eo perventurum fuisse extimamus, quo tam senatum modo per literas ora
Abbreviated transcription (Latin):
cũ sacus a se teꝑtis in moite dãp̃¬
quos ucͥusq luigue doctorib ut po¬
tãt Iudicaret se pio tpẽ ad auxillũ
ueri uł piõcimo fassitas ustm esse
Cuin uõ Iam fu dũtis suis legnim
a se lataꝵ auccoritas staiet nõ placeᷤ
ut populꝰ suꝑuacuie implicaut᷑ euro¬
rb lioet uestio an quia libios bẽ
teligionis adu̾sos Ciedet quã fricto
causã p̾cendisse dicit᷑ au iii quod
ue̾ autem ne popusꝰ metu lis in¬
gum nobilitatis excutẽt młtis post
soculis Iuxta sepultrũ tẽgis iuẽtos
libies exutc̃a exiuẽdos p̾tor Romanꝯ
senata ꝯsentiẽte Acieuit ꝙta uanita

Expanded text:
ertis, in morte damquos utriusque lingue doctioribus, ut poterat, indicaret, se pro tempore ad auxilium veri vel patrocinio falsitatis usum esse; cum vero iam fundamentis suis legum a se letarum autoritas staret, non placere ut populus supervacuis implicaretur erroribus; licet nescio asos crederet, quam facto causam pretendisse dicitur, an, in quod e autem ne populus metu liber iugum nobilitatis excuteret, multis post seculis iuxta sepulcrum regis inventos libros exurendos pretor romanus senatu consentiente decreverit. Quanta
Abbreviated transcription (Latin):
oꝑũ bacuo g̾tꝰ ꝯuiua ꝑ ymbrẽ quos
encia et ex ip̃o nate᷑ gienuo bidet᷑
flactꝰ elicuisse Quotiẽs ergo tale
aliquid et mͥ accidit hospes ẜ post
longũ tempus gratꝰ ꝯuiua s uatuo

Expanded text:
 imbrem quos entia, et ex ipso nature gremio videtur Flaccus elicuisse; quotiens ergo tale aliquid et michi accidit — hospes, sed post longum tempus, gratus conviva, sed vacuo
Abbreviated transcription (Latin):
exactissimã illã studiose mẽtis ĩten¬
tiouẽ que ut legnuꝰ discõbencẽ sere-
sibi fecit ĩneõiem an pucamꝰ us̃q
post nonagesimũ uite anuũ tã firã
tam q contunuã it̾ tumłtꝰ et te¬
solitudine bbi amĩ a ꝓpõito nullus
au̾tẽt michi quid̃ haud facile ꝑsua¬
det᷑ Et si piẽt comettas nichħ heam
aut horo Cuiꝯꝙͣ aut Crisippi domũ
aut dolĩi dyogenio in placeis bibi¬
ũ fuisse Cũ et illũ salutatio hoñn
tati hitasse dyogenẽ dicet in porta¬
iũ uestibulis ⁊ poiticib Ciuitatem
Quod nõ Cuulis Ciediturꝰ ut
Ciedam sibi et sua cogit auctortas
y doneũ legisset auctoĩe et de hue
quidẽ sacis est dictum ¶ Spẽ autẽ
solonstinꝰ int septẽ illos grecie sa¬
piẽtes p̾clarissimũ est nomen et si
p̃mũ legifer sueq rerpublioe dux
modãtorq Etate tanĩ ultiã ut tyme¬

Expanded text:
studiose mentis intentionem, que, ut legimus, discumbentem sepe cibi fecit immemorem, an putamus usque post nonagesimum vite annum tam fixam tamque continuam inter tumultus et tesolitudine ubi animum a proposito nullus averteret? Michi quidem haud facile persuaderetur, etsi preter coniecturas nichil habeam, aut horum cuiusquam aut Crisippi domum, aut dolium Dyogenis in plateis urbium fuisse, cum et illum salutatio hominutati, habitasse Dyogenem diceret «in portarum vestibulis et porticibus civitatum». Quod non cuilibet crediturus, ut redam sibi et sua cogit autoritas, ydoneum legisset auctorem. Et de his quidem satis est dictum. Ipse autem Solon, cuius inter septem illos Grecie sapientes preclarissimum est nomen, etsi primum legifer sueque reipublice dux moderatorque, etate tamen ultima, ut Time
Abbreviated transcription (Latin):
iuorbor taõ et qͥd maxiẽ ꝓhia
totam lit berbo eiue utrir Illlis tuit
uututẽ ad unĩ beateq biuẽd̃ ullis̃
adũcliẽ egẽ fed sese esse ꝯtẽtam
docuit Concia sentẽciã iuqxiõꝵ ho¬
nĩd et qd alii auide Ieuiieq gar¬
rit Id ille copiosissime floiẽtissiẽq
disẜuit ut et btilitati delcãtio et
tas nõ deceut̃ accũdit eigo bni
Illuo ingeuiũ solitulo et quod
mirabie odiosa qued ꝓucas factã
essot optata aut quãtũ putas ep¬
tauda ẽ que uel nobẽtib tuni po¬
dest Quod licet tanĩ spẽ sibi
uite genus optaret. Certe quid phĩe
sit eptand in eo libro quo oĩa gni̾s
hoñs officia explicat exsequit᷑ ait
eñi młcos crãs quillitatẽ appetẽtes
dium sẜ̾ publicis negocus ad ociũ ꝑ¬
fugisse et in hue fuisse nobilissiõo
pħor longeq ynapes necuõ et
quosd homẽs seuõs et grues feue
poyul moĩes at pͥncaipiũ uõ basẽtes
Quoro aliquos in agris uixisse
ait sua te familiari delcãtos atq

Expanded text:
hiam totam, ut verbo eius utar, illustrat, virtutem ad bene beateque vivendum nullis adminiculis egere, sed se se esse contentam docuit, contra sententiam maximorum hominum. Et quod alii aride ieiuneque garriunt, id ille copiosissime florentissimeque disseruit, ut et utilitati delectatio etitas non deessent. Accendit ergo viri illius ingenium solitudo et, quod miraberis, odiosa; quid putas factura esset optata? aut quantum, putas, optanda est que vel nolentibus tantum prodest? Quodlibet tamen ipse sibi vite genus optaret, certe quid philosophis sit optandum, in eo libro quo omnis generis hominum officia explicat, exequitur. Ait enim, multos tranquillitatem appetentes, dimissis publicis negotiis, ad otium profugisse, et in his fuisse nobilissimopes, necnon et quosdam homines severos et graves ferre populi mores ac principum non valentes, quorum aliquos in agris vixisse ait sua re familiari delectatos atque
Abbreviated transcription (Latin):
magnũ de sum̃ꝰ oratore pħm̃ eo
quo quãtũ studis latimnis accieu̾it
neno studiosus est qui uestiat
Certe idem de se loꝙ̃s cũ dixisset
nam a tepublica foiẽsib q nego¬
cus armis impiis uiq ꝓrosibiti ocũ
psequim᷑ Et os eam cã bile felita
Rura ꝑagoãtes. Sepe Soli sumus
Que̾lam suã tali fine solatꝰ est
quis pclara ocia unr huiꝰ ⁊ solitua¬
ues głiosas explicet atq gotuuet ar¬
ꝓuatam Cumanã. pomperana. for¬
nuauã Iusculanã cy fundauit le¬
ges ibi uallauit achademiã ibi
armauit oratorã ib destpsit officia
Ibi deorũ formas ac nãs depnxit
Ib diuenatõnem Radicem Eiroro ine¬
tipliciũ cõnilsit Ibi bonoꝵ ac ma¬
ducem sibi fuisse canca fidei nostie
pugil augustiꝰ ingeuue ꝙficet᷑
postuo ne de mĩtis agẽs post u¬
uũ amoie cayta obenusse bidear

Expanded text:
magnum de summo oratore philosophum; ex magnum de summo oratore philosophum; ex quo quantum studiis latinis accreverit, nemo studiosus est qui nesciat. Certe idem de se loquens, cum dixisset «Nam et a republica forensibusque negotiis armis impiis vique prohibiti, otium persequimur, et ob eam causam, urbe relicta, rura peregrantes, sepe soli sumus» querelam suam tali fine solatus est:quis preclara otia viri huius et solitudines gloriosas explicet atque extimet: Arpinatem, Cumanam, Pompeianam, Formianam, Tusculanam? Ibi fundavit leges, ibi vallavit Achademiam, ibi armavit oratorem, ibi descripsit officia, ibi deorum formas ac naturas pinxit, ibi divinationem radicem errorum multiplicium convulsit, ibi bonorum ac maducem sibi fuisse tantus fidei nostre pugil Augustinus ingenue profitetur. Postremo, ne de multis agens post unum amore captus aberrasse videar,
Abbreviated transcription (Latin):
siõ quia rem ipãm quã qr fei cau¬
quod Ipẽ quẽlare suaꝵ tenor iudi¬
hac studioꝵ parte p̾cipue gloricon
querẽs iuisꝙ̃ piost̃o illam insi in
turbis et magno in populo iudibat
Itaq coiã Iulio Cesare Iochaꝵ be¬
gen deffensurus Quent᷑ qd intra
diue iugemii magnis uibib ac po¬
pulorũ fieꝙ̃cia delc̃ant᷑ solitudines
exsecrrnt᷑ iudicioꝵ que silentiũ adu̾¬
sent᷑ acq od erunt ut ergo minores
alu suam quisq sic Cyco uibẽ tomã
nõ solũ ut suam pat̾am eo sebi ca¬
uioiem quo in eam conẜuãdã atq or¬
nãdã ciue plus atq laboris impẽderat
S ut prĩa in ingenio suo palẽ eo¬
multis actribuat᷑ Solũ ꝙcõnis i¬
genũd Romam populi impio par affir¬
maie nõ trnit insi quol teste be¬
racior/ euidẽtissima ter fides oñde¬
uit fuisse ut populo .t. imperii
et glouo sit Oycom ingenii et elo¬
quẽcie monarchiam/ Ceteꝵ quid
eidem licet mucto Cycõm solitudo
Illa contulit̾ notum est fecit enĩ

Expanded text:
ia rem ipsam, quam quia rei cauquod ipse querelarum suarum tenor indihac studiorum parte precipue gloriam querens, nusquam profecto illam nisi in turbis et magno in populo videbat. Itaque coram Iulio Cesare, Deiotarum regem defensurus, queritur quod intra dine ingenii magnis urbibus ac populorum frequentia delectentur, solitudines execrentur, iudiciorumque silentium adversentur atque oderint. Ut ergo minores alii suam quisque, sic Cicero urbem Romam, non solum ut suam patriam, eo sibi cariorem quo in eam conservandam atque ornandam cure plus ac laboris impenderat, sed ut patriam ingenio suo parem exmultis attribuatur, solum Ciceronis ingenium Romani populi imperio par affirmare non timuit, nisi, quolibet teste veracior, evidentissima rerum fides ostenderet, fuisse ut populo Romano imperii et glorie sic Ciceroni ingenii et eloquentie monarchiam. Ceterum quid eidem, licet invito, Ciceroni solitudo illa contulerit notum est: fecit enim
Abbreviated transcription (Latin):
Tneca oxtime cordu¬
bensi Romanq Ian
curis ac senator et
Iotome clatior ꝙͣ salutis fuco
lacend q securitas postula¬
bat in quad̃ couedia cũ aĩ
non parua ductedine solicudinẽ
coisitam tecordat᷑ et Illã ociose
exilii Ignonnmniã pñci occupate
glie haud m̃uto ance ponit lege
lociu illnui / Intelliges eo concor¬
noꝵ collatione quid tu quo p̃fe¬
iend̃ Censeas/ de hoc ptẽa quid
datum Iudicat Cuiꝰ supͣ ineiliĩ
In hanc etrã sentẽtiõ tam p̾ceps
ut mͣ etiã cui solicudo semper
tamen is quem dixi locus gragicꝰ
ne uita quidem homi as inclenlẽcia

Expanded text:
neca, ex cive cordubensi Romanus iam civis ac senator, et Rome clarior quam salutis ratio latendique securitas postulabat, in quadam tragedia cum animi non parva dulcedine solitudinem corsicam recordatur, et illam otiosi exilii ignominiam presenti occupate glorie haud immerito anteponit. Lege locum illum: intelliges ex contrariorum collatione, quid tu quoque preferendum censeas. De hoc preterea qudatum indicat, cuius supra memini, in hanc omnino sententiam tam preceps, ut michi etiam, cui solitudo semper tamen is, quem dixi, locus tragicus ne vita quidem ab inclementia
Abbreviated transcription (Latin):
ad forrm iectius qua uetͬ ad
cause uictoriã nõ uldebant atq
iõ ceci ducis patiocimũ implo¬
rabant sed clarissimꝰ om̃i quos
fanosa cecitas habuit appius
nosteuatur quisquis in uire ul
in facto scrrẜubꝰ incidisset ẜ
auctoritate at setentia seuatũ
regebat uiuu̾samq rem publi¬
tam gubnabat tu ꝯfosemi buo¬

Expanded text:
ad forum rectius, qua iretur ad ad forum rectius, qua iretur ad cause victoriam non videbant, atque ideo ceci ducis patrocinium implorabant. Sed clarissimus omnium quos famosos cecitas habuit Appius noscebatur, quisquis in iure vel in facto scrupulus incidisset, sed auctoritate ac sententia Senatum regebat, universamque Rempublicam gubernabat. Tu
Abbreviated transcription (Latin):
uide̾t multa que ut iỹe arbit᷑¬
batur iu uisus acĩe npeduẽt
Cuiꝰ factum uł laude uł uitu¬
pio dignũ fuit non disputo
aut phidie artem tibi mẽte de¬
leg̾as amisisse te aliquid nõ ne¬
gem inisi hoc ipsum lutrum est
as incepto hummili retractũ cogi altiꝯ
DCecitate impos et nuitilis
sumi B uid terpm̃ cece deẜis
num tuesias de quo supia dexi
inꝰ uisu cecꝰ uatitimo clarꝰ fuit¬
uiret diodorus stoytus s familia¬
ritate coconis quã secta uotior
sua uisum ꝑditum auditꝰ solacio
lemebat cum ei ut ꝙycõ idem ait
libu nottes et dies leg̾ent quobz
in scudus oculis nõ egebat hit
oculis fieri posse uix ciedes geo¬
metucis quoq destriptionib oꝑam
dabat et alienis manibz lie¬
as protrahi ubens sue de ilie
angemo disẜebat gauis diusd
absq oculis sed iuris ciuilis no¬
ticia tanta fuit ut domꝰ eius
cõsultorp fiequẽtia quotidie ieple¬
ietui et uidebant iłłi qua uet᷑

Expanded text:
videret multa, que, ut ipse arbitrvideret multa, que, ut ipse arbitrabatur veri visus aciem impedirent; cuius factum quam vel laude vel vituperio dignum fuerit, non disputo, aut Phidie artem tibi mente delegeras, amisisse te aliquid non negem; nisi hoc ipsum lucrum est: ab incepto humili retractum cogi altius. Cecitate inops et inutilis sum. Quid te ipsum, cece, deseris? Non Tiresias de q vaticinio clarus fuit? Non Diodotus Stoicus sed familiaritate Ciceronis, quam secta notior sua, visum perditum auditus solatio leniebat, cum ei Cicero idem ait, “libri noctes et dies legerentur, quibus in studiis oculis non egebat”? Hic oculis fieri posse vix crederes, geometricis quoque descriptionibus operam dabat, et alienis manibus lineas protrahi iubens, suo de illis ingenio disserebat. Gaius Drusus absque oculis, sed iuris civilis notitia tanta fuit, ut domus eius consultorum frequentia quotidie repleretur, et videbant illi qua iretur
Abbreviated transcription (Latin):
repta tibi nequicie instriuẽ¬
ta sin bene ne sit quid est qd
doleas rem decoram ħ pietati
ac sancto ꝓposito mĩme ucciam
amisisti nõ mẽbra sed añi q̃¬
at deus pnͣm illum totum q
ei offer quem ubi accepit quid¬
quid est reliqui acceptum fu̾it
ił sibi retinuit qui añii dedͭ
ACorporeos amnsi oculos B
Si ad celum interis cõsola¬
ie cũ didimo quem cecum ab
infautia inq hac cecitate osꝙ
ad exitum simo uirtutũ ex¬
titiõ insignem sacer anchomi¬
us sene uisens nichil mou̾i
debeie ait eo ꝙ oculos amisiss
cõmues sibi cum mustis et
Murib ac lacertis h gaudere
ꝙ oculu cõmuẽs illi cũ ange¬
lis faliu essent automauũ ile¬
ste celestisq magũ discipulo
dignũ fuit uerbum sin ad l¬
beialium fiudior decꝰ aspiras
homeꝵ at democritum cõtempca¬
re quorum alter ut fama est
dum mira illa ac diuina di¬
itaiet ocusis nõ uidebat aĩo
linteus alt̾ sibi oculos eruit ne

Expanded text:
erepta ea tibi nequitie instrumenerepta ea tibi nequitie instrumenta; sin bene, ne sic quidem est quod doleas: rem decoram visu, sed pietati ac sancto proposito minime necessariam, amisisti. Non membra, sed animum querit Deus: purum illum totumque ei offer, quem ubi acceperit, quicquid est reliqui acceptum feret; nil sibi retinuit, qui animum dedit. Corporeos amisi oculos. Si ad celum niteris, consolare cum Didymo, quem cecum ab infantia, inque hac cecitate usque ad exitum summo virtutum exercitio insignem, sacer Antonius senem visens, nichil moveri debere ait, eo quod oculos amisisset, communes sibi cum muscis et muribus et lacertis, sed gaudere, quod oculi communes illi cum angelis salvi essent. Antonianum vere celestisque magistri discipulo dignum verbum. Sin ad liberalium studiorum decus aspiras, Homerum et Democritum contemplare, quorum alter, ut fama est, dum mira illa ac divina dictaret, oculis non videbat, animo linceus; alter sibi oculos eruit, ne
Abbreviated transcription (Latin):
serunt alt̃o ut auĩt acutiꝯui
deie ad si ita est quid rear isi
ut duob ꝑditis duob alus
acutissime uideas et tuũ faci¬
as illud tyiesie ceci batis s fa¬
mosi obunt ora deus totãq in
pectora lutẽ detulit infelicem
te u̾eq cecũ et prorsus exocu¬
latĩ si hauc eciam ꝑdidisti qͥd
ut fuspiter tue si ꝑgis fatient
querele perdit̾ nempe flebiliꝰ
quod uiucum. est habẽtiO
Oculos capitis mei perdidi-¬
E puiga ergo et absterge quos
nõ perdas et ext̾nis pemtib
ad int̾na reslectere illit michi
ciede non in oculis habitat fe¬
sicitas illa quã queritis O lu¬
nie oculis nõ iudeo Hi disce
uł in tenebris gaudeie an tibi
cecitatẽ ꝯamice mailierctẽ de¬
ploraient iotaus nulla ne n¬
quit uobis uidet᷑ uoluptas eẽ
nocturna fatete ille quid̃ bie¬
scuio gaudia situt et in luce
dosor multa/ etro aut̃ tibi
honosti solius hortator su
Amissos oculos queior Esis
surus male gaudend potius pͥ¬

Expanded text:
serunt, altero, ut aiunt, acutius serunt, altero, ut aiunt, acutius videre: id si ita est, quid rear, nisi ut perditis duobus aliis acutissime videas, et tuum facias illud Tiresie ceci vatis, sed famosi: Obruit ora deus totamque in pectore lucem, detulit? Infelicem te, vereque cecum et prorsus exoculatum si hanc etiam perdidisti; quod, ut suspicer, tue si pergis facient querele: perditur nempe flebilius quod unicum est habenti. Oculos mei capitis perdidi. Purga igitur et absterge quos non perdas, et externis pereuntibus ad interna reflectere: illic, michi crede, non in oculis habitat, felicitas illa quam queritis. Lumen oculis non video. Disce vel in tenebris gaudere. An tibi cecitatem cum amice muliercule deplorarent, iocans: “Nulla ne, inquit, vobis videtur voluptas esse nocturna?”. Facete ille quidem breobscuro gaudia, sicut et in luce dolor multus. Ego autem tibi honesti solius hortator sum. Amissos oculos queror. Si usurus male, gaudendum potius: pr
Abbreviated transcription (Latin):
didi ꝑ Et feminei uulta aspec¬
tum,. gaude ergo clause unde
mors intrabat sunt fenestie
multis q uicus obstinctũ it̾ aua¬
ritia grla luxuria apestesq alie
suos ministros atq satellites am¬
sere quãtum amme tue hostib
demptim est tñi accieuisse tibi
credito O ꝓdidi oculos ¶ ꝓdia¬
sti duces males qui p̾cipiciũ
te ducebant mionin dictu se¬
pe quid sucidissima pais corpo¬
ris totam animã in tenebras
trait am Gotantẽ ad mesio
nci sp̃m sequi intip̾e et u̾tati
pbe aurem clamãti nolite que¬
ie que uident᷑ sed que nõ u¬
dent᷑ que enĩ uident᷑ tompora¬
lia sunt que aut̾ nõ uident᷑
pis tares plurmus si hue ꝑpe¬
tuo carusses nũc uentuꝵ malis
occurrant uutꝰ actessitas p̾terita
deleant dolor ac penitẽcia neu
lugeas ceçitatem miẽtis oculos
aperturã lugẽd̃ forsitan ꝙ dila¬
ta est D lunĩe oculorũ perdid
Bliuuen amme uerum ẜua
Solent qui altin oculum ami¬

Expanded text:
erdidi. Et feminei vultus aspecerdidi. Et feminei vultus aspectum. Gaude igitur: clause unde mors intrabat sunt fenestre, multisque vitiis obstructum iter; avaritia, gula, luxuria, pestesque alie, suos ministros ac satellites amisere; quantum anime tue hostibus demptum est, tantum accrevisse tibi credito. Perdidi oculos. Perdidisti duces malos, qui in precipitium te ducebant. Mirum dictu: sepe quidem lucidissima pars corporis totam animam in tenebras trahit. Iam vocantem ad meliora spiritum, sequi incipe, et veritati prebe aurem clamanti: “nolite querere que videntur, sed que non videntur”; que enim videntur temporalia sunt, que autem non videntur pis careres plurimis, si his perpetuo caruisses. Nunc venturis malis occurrant virtus ac cecitas, preterita deleant dolor ac penitentia, neu lugeas cecitatem, mentis oculos aperturam. Lugendum forsitan, quod dilata est. Lumen oculorum perdidi. Lumen anime verum serva. Solent, qui alterum oculum ami
Abbreviated transcription (Latin):
frontis fditasse nõ pectoris hu
si supant bñ habet salua res
est DCecus sum U nõ iude¬
bis solem amplius sed iudisti
et qualis sit aĩo tenes aut si
nõ uidisti ut in parte sors du¬
rior sic desiduui lenciꝰ ignote
ii D Oculis taieo BCeltm
dominũ spectandi facultas no
eupit᷑ multum illa tlarior est
uisio D laritate ppetua
dampnatꝰ sum  nõ iudcũis
mͦ fiondosas uasles aeieos mõ¬
tes ftoieos cespites Gibiosos
specus lucidos fontes baga
flumĩa prata biãcia. quodq
oris effigiem sed nec aui cuma¬
los nec uudates cloacas/ nec
lamata cadauã et quidquis
asꝑectu fedo stomacumi dedit
OOculorum luce puatꝰ sũ
But malo quic nichil alus
bom insit ꝙͣ ꝙ hos ludos enor¬
nõspectabis/ optanda cecitas quã
et si optabilem fuisse sepe olimi
fateor/ eque unꝙͣ̃ nego quado
quidẽ spes fuge nulla est quooz
terrarum uertis par insane ie¬
gnũ par bututis exiliũ hoc in
statu ꝑdidisse oculos fuge ac
solacii genus esto O uisum ꝑ¬

Expanded text:
sse, non pectoris: hi si superant, bene habet, salva res est. Cecus sum. Non videbis solem amplius; sed vidisti, et qualis sit animo tenes; aut si non vidisti, ut in parte sors durior, sic desiderium lentius ignote rei. Oculis careo. Celum dominum spectandi facultas non eripitur: multum illa clarior est visio. Cecitate perpetua damnatus sum. Non videbis ammodum frondosas valles, aerios montes, floreos cespites, umbrosos specus, lucidos fontes, vaga flumina, prata virentia, quodque oris effigiem; sed nec ceni cumulos, nec undantes cloacas, nec laniata cadavera, et quicquid aspectu fedo stomachum ledit. Oculorum luce privatus sum. Ut malo huic nichil aliud boni insit, quam quod hos ludos enornon spectabis, optanda cecitas, quam etsi optabilem fuisse sepe olim fatear, eque unquam nego, quando quidem spes fuge nulla est: quocunque terrarum verteris, par insanie regnum, par virtutis exilium; hoc esto in statu perdidisse oculos, fuge et solatii genus. Visum p
Abbreviated transcription (Latin):
lens impacĩa et uitã ⁊ uite in¬
struẽta ꝓpiciũt desꝑatione pͥ¬
cipiti DCecus sum nec quo
pergam uideo Bac dux tuus
uides siue is est animꝰ siues
nus aliquis ex more ceti gies¬
sum diugẽs cuio ductu nõ mͦ
iectum it̾ inuenias sed ad con¬
temptũ uite nobilem et p̾clare
uirtutis actus ultimos ac fasti¬
gia sim̃na ꝑuenias neq insi
uis ammi defu̾it gu̾osum faci¬
nꝯ lux amissa p̃pediat memĩ¬
sti quid sacrio sampson in lict̾is
quid ciuili uello apud lucanũ
massilie tyueno agatin equore
de quo quidem si poetice tube mi¬
nus est fide illud certiꝯ atq ie¬
cẽtius iecordare ꝙ etate gestũ
tua uideie oculis potiusti ut io¬
ħes rex boeuiꝰ duorum sine
medio Romauoꝵ p̃ncipũ alt̾is
filius at̾ius pater/ oculis seꝑ
infirmꝰ multos ad qtieniũ ã¬
nos cecus uello hoc quod int̾
gallum cui ille fauit ac uuto¬
nũ Regem sex iam lustus acit᷑
dum pugna illa om̃i asprima
cui anibo ieges int̾erant ncli¬

Expanded text:
levis impatientia, et vitam et vite instrumenta proiciunt, desperatione precipiti. Cecus sum, nec quo pergam video. At dux tuus videt, sive is est animus, sive unus aliquis, ex more ceci, gressum dirigens, cuius ductu non modo rectum iter invenias, sed ad comtemptum vite nobilem et preclare virtutis actus, ultimos ad fastigia summa pervenias; neque, nisi vis animi defuerit, generosum facinus, lux amissa prepediet. Meministi quid sacris Sanson in literis, quid civili bello apud Lucanum Massylie Tyrrhenus agat in equore? de quo quidem si poetice tube minus est fidei, illud certius atque recentius recordare, quod etate gestum tua videre oculis potuisti: ut Ioannes rex Bohemus duorum sine medio Romanorum principum, alterius filius, alterius pater, oculis semper infirmus, multos ad extremum annos cecus, bello hoc quod inter Gallum, cui ille favit, ac Britannum regem, sex iam lustris agitur, dum pugna illa omnium asperrima, cui ambo reges intererant, incli
Abbreviated transcription (Latin):
rus e piesentis status tru condi¬
tione metiri uelimi mortẽq ipãt
anteꝙͣ ẜ ueniat tam famiuarem
tibi effi cere ut nõ houeas ue¬
mentẽ mors enm sola est q̃
possit mortale corpustulum ab
ommi egritudine liberare
Culos ꝑdidi B ꝓ quõt si

Expanded text:
rus, et presentis status tui condirus, et presentis status tui conditionem metiri velim, mortemque ipsam antequam veniat tam familiarem tibi efficere, ut non horreas venientem. Mors enim sola est, que possit mortale corpusculum ab omni egritudine liberare. culos perdidi. O quot si
Abbreviated transcription (Latin):
la inquit stultissime tota ip̃e tibi
addidisti sic est hercle nolite
uos fallere mala Gra magna ex
parte uobis ip̃i facitis que poste¬
instabilis ꝙ uarus afficiat᷑ incõ¬
modis non ñustum est. DTibie
doloris agitor B Si tu causã
dolorib pͥbnsti gande cuspã pleti
Si armꝰ exhortem culpe amiĩ
solaie et si doles mosestiã adeẽ
at abẽẽ culpam gaude utcũq
ies se heãt dolorum cuspidi pa¬
ciẽcie clipenin oppone ꝑꝑetuũ in
onim auxietate documẽtũ quo
nulla unꝙͣ medicina salubrius
reꝑitur. D Tibie dolorlib p̾gra¬
uatꝰ sum N Consulent me¬
dici ut iaceas nec te soco mo¬
ueas haud mepte illi quidem
ut post damynũ facias quod
ante doebuas/. ego autẽ de ilsor
consilue nil ampliꝰ dicani s
tu ipẽ quãti ea sunit pm tuo a¬
uent᷑ dnm ad locum dolentẽ
quid de salute corporea euẽtuuũ
sit sepositis intea curis omnibus¬
gatis angorib de seyultro ad
cogitaie qualit ue ibi sis iacitu¬

Expanded text:
la, inquit, stultissime tota ipse tibi la, inquit, stultissime tota ipse tibi addidisti”. Sic est, hercle, nolite vos fallere: mala vestra, magna ex parte, vobis ipsi facitis, que posteinstabilis, quod variis afficiatur incommodis, non iniustum est. Tibie doloribus agitor. Si tu causam doloribus prebuisti, gaude culpam plecti; si minus, exortem culpe animum solare. Et si doles molestiam adesse, at abesse culpam, gaude. Utcunque se res habeat, dolorum cuspidi patientie clipeum oppone, perpetuum in omni anxietate documentum, quo nulla unquam medicina salubrior reperitur. Tibie doloribus pregravatus sum. Consulent medici ut iaceas, nec te de lecto moveas, haud inepte illi quidem, ut post damnum facias, quod ante debueras; ego autem de illorum consiliis nil amplius dicam, sed tu ipse, quanti ea sint pretii, tuo dnantur, dum, ad locum dolentem,quid de salute corporea eventurum sit, sepositis interea curis omnibusgatis angoribus, de sepulcro aliquid cogitare, qualiterve ibi sis iacitu
Abbreviated transcription (Latin):
dissiiulãs cogitandi eo tibi itor
gandio cibieq aĩe uiuitur int
ybiaro uexor egritudiue
In omni edidificioꝑi¬
finidam̃tis insidet cetã enĩ
ut tũq corrigas hoc nuuuã
trahit qua iustãte quid ẽ reliqͥ
nisi ut ꝙͣ pͥmũ efastistẽsti mi¬
tudiue sum affectꝰ B huius
egritiedins ut multaꝵ cau¬
fa feie omĩs nõ aliũde ꝙ̃ ex
bobis pĩs est siue igit᷑ in nos
ex nobis oita ieflectit᷑ obliti
enmi illud consiliũ sapientis
consistere et secum morau nez
consiste potestis neq grossus
urõs actendeie s ut ceti p̾cipa¬
tes hac illat palpitando dist̃¬
ntis  quid iurua igit᷑ si nũc ad
lapid nũc ad lignũ offenditꝭ
id ylanã mirabile ꝙ cuipas
uras in sonte tribuitis natiue
quiii etia uoluptas mira deur̃e¬
cie equoꝵ uos fieniẽtiũ t̾bis
nngltis unde sepe ferrataꝵ calaiũ
uestigia reportatis nõne tibi i¬
det᷑ ꝙ apud cycõnem uni dicit᷑
peue onmib conuenue hec ma¬

Expanded text:
dissimulas, cogitandum eo tibi iter dissimulas, cogitandum eo tibi iter gaudio cibisque anime vivitur. ibiarum vexor egritudine. In omni edificio perifundamentis insidet. Cetera enim utcunque corrigas, hoc ruinam trahit; qua instante, quid est reliquum nisi ut quam primum e fatiscenti miitudine sum affectus. Huius egritudinis, ut multarum, causa fere omnis non aliunde quam ex vobis ipsis est; iure igitur in vos, ex vobis orta, reflectitur. Obliti enim illud consilium sapientis:consistere, et secum morari”; neque consistere potestis, neque gressus vestros attendere, sed ut ceci precipites hac illac palpitando discurritis; quid miri igitur si nunc ad lapidem, nunc ad lignum offenditis? Illud plane miraras insonti tribuitis nature. Quin etiam voluptas mira dementie: equorum vos frementium turbis ngeritis, unde sepe ferratorum calcium vestigia reportatis. Nonne tibi videtur quid apud Ciceronem uni dicitur, pene omnibus convenire? “Hec ma
Abbreviated transcription (Latin):
quid̃ terufice albitãtes mox
Ruptis uulsos radicib acq effu¬
sos bideas nõ nũs non hic
Robur decoeq ualu̾it filia nutꝭ¬
datꝭ ponti regis utioq gennõ
ordine deutium fuisse legitur
prusie nõ uithuue iegis filiꝯ
infidribus cũctis parem hoc
est unum es ab una in alt̾am
maxillam nec menisse necĩ¬
cõmode piotentũ habuisse atre¬
nobia Regna ouentis int̾ ce¬
tas forme laudes tanto dentiũ
intoie describit᷑ ut int̾loꝙdum
tidendũ q nõ dentib sed̾ candĩ¬
dis margaritis pleuũ os habe̾
uideiet᷑ horum quo nũt bu¬
sta ꝑquue ẜugulare nichil in¬
uemies cuucta pudem equa
omnib sparsit actruut mors
ninus corpus amatis ac nẽ¬
bra mortalia nnius am̃i nuoi¬
tale at uitutes sꝑuitis Oceci
semꝑ et iiqui derũ extima¬
toies D zam sine dentibus
sum Bzam dentũ dolor
nullas sed nullũ quo p̾sidiũ
nullus usus sine dentib cum
labore ꝑmolieidꝰ cibus et insi

Expanded text:
quidem terrifice albicantes, mox quidem terrifice albicantes, mox ruptis vulsos radicibus atque effusos videas; non hic numerus, non hic robur decorque valuerit. Filia Mithridatis Ponti regis, utroque gemino ordine dentium fuisse legitur; Prusie vero Bithynie regis filius, inferioribus cunctis parem, hoc est unum os ab una in alteram maxillam, nec invenuste, nec incommode protentum habuisse. At Zenobia regina Orientis, inter ceteras forme laudes, tanto dentium nitore describitur, ut inter loquendum ridendumque, non dentibus sed candidis margaritis plenum os habere videretur. Horum quoque nunc busta perquire: singulare nichil invenies, cuncta pridem equa omnibus sparsit et attrivit mors. Nimis corpus amatis ac membra mortalia, nimis animum immortalem ac virtutem spernitis. O ceci semper et iniqui rerum extimatores! Iam sine dentibus sum. Iam ergo dentium dolor nullus, sed nullum quoque presidium, nullus usus: sine dentibus, cum labore, premolendus cibus, et, nisi
Abbreviated transcription (Latin):
minꝰ coruedes parcuis ndebis
leucius mordebis alieuã fauiã
loqui paientem fracta sepes deu¬
tim fienabit si nõ castitas
saltem pudor ab illicitis ostu¬
lis seuilem petuleuciã cohibebit
N ziue illa suo bsa est tu ua¬
tiue grãs̃ age que trbi suo qo
donõ uti ꝑĩusit in seniũ quod
a multis in inuẽtute repetut
qualis fuit apud uos ille n
iegum maximꝰ qui adhnc si¬
ienti euo pene detibus caruit
et si fe Iuueuilem hãc iaccam
seuili postiod eonuo oculoꝵ
ut ipẽ aiebat quod ꝙ ipẽ tacebat
ingenii atq amimi uigore solare¬
tui utile exemplum onmmibus
aliquo ui nature ũ etatis in¬
cõmodo affectis ne singula de¬
fleant neue omũẽ insolitum
teporem mumificẽcie celestis iũi¬
riam nocent sed ẜuatis perdita
mulceat asꝑa lenibz dulcibus
acria s dentes michi rapuit
senectꝰ E hos si illanõ iape¬
iet raptura mors fue rat ple¬
na ossumm sepultra inspice te¬
starum dences aiẽtium pͥmũ

Expanded text:
minus comedes, parcius ridebis, minus comedes, parcius ridebis, lentius mordebis alienam famam. Loqui parantem fracta sepes dentium frenabit. Si non castitas, saltem pudor, ab illicitis osculis senilem petulantiam cohibebit. Iure suo illa usa est, tu nature gratias age, que tibi hoc suo dono uti permisit in senium, quod a multis in iuventute repetiit. Qualis fuit apud vos ille modo regum maximus, qui adhuc virenti evo pene dentibus caruit, etsi iuvenilem hanc iacturam, senili postmodum eximio oculorum, ut ipse aiebat, quodque ipse tacebat, ingenii atque animi vigore solaretur; exemplum utile omnibus aliquo vel nature vel etatis incommodo affectis, ne singula defleant, neve omnem insolitum teporem munificentie celestis iniuriam vocent, sed servatis perdita mulceant, aspera lenibus, dulcibus acria. Dentes michi rapuit senectus. Hos si illa non raperet, raptura mors fuerat. Plena ossium sepulcra inspice: testarum dentes arentium, primum
Abbreviated transcription (Latin):
pass quiꝰ secũdi colloquii nũ
fuit et futa est et asꝑitatem
ipsani bite uieuitas lenne deb
ac muu̾e et nctimi uite fcem
statuit natura ut piesens sẽ¬
per aut proxnuꝰ crederetur
Futiũ uexor egatudiẽ E
Quatum fidas intestinis
DTienie deutes incipiunt¬
S Quid in mollib spei est
duu et solidi mtant aitꝯld
Qutib eger sum R Inualid
et caducum aiãl est homo cui
eciã que p̾ualida iudebantur
nestrma sunt UMagnꝰ me
dentiũ dolor habet ¶Et que
ad decus p̾cipuũq oris iobur
obtigau̾e̾ dolorũ in matiam
uerti uides ut intelligas ꝙ̃ mã¬
sura sit hec cui taui secarꝰ nisi¬
des mortalis compago denualii
Muibus quoꝵ paucissinuis ac
mminus caruisse suppliciũ et fle¬
bile dooupnũ ducas digna iugra¬
tidtudinis pena est ẜuus ut
domini largitatem quã uoluit¬
pũtem syieuit ab sontẽ ligeat
et quã lucris incellig̾e̾ nõluis
dampnis intelligat O sain
dentib exarmatꝰ sum K Iam
inhernus ꝯ uoluptate luctabis

Expanded text:
lloquii nostri fuit, et futura est, et asperitatem ipsam vite brevitas lenire debet ac minuere; et incertum vite finem statuit natura, ut presens semper aut proximus crederetur. entium vexor egritudine. Quantum fidas intestinis Tremere dentes incipiunt. Quid in mollibus spei est? duri et solidi nutant artus. Dentibus eger sum. Invalidum et caducum animal est homo, cui etiam que prevalida videbantur, infirma sunt. Magnus me dentium dolor habet. Et que ad decus precipuumque oris robur obtigerant, doloris in materiam verti vides, ut intelligas quam mansura sit hec, cui tam securus insides, mortalis compago domiciliimuneribus, quorum paucissimis ac minimis caruisse, supplicium et flebile damnum ducas. Digna ingratitudinis pena est: servus ut domini largitatem, quam presentem sprevit, absentem lugeat, et quam lucris intelligere noluit, damnis intelligat. Iam dentibus exarmatus sum. Iam inermis cum voluptate luctaberis,
Abbreviated transcription (Latin):
suo quod ꝓprio et nnt̾uo p̾sidie
tutꝰ eẽt cet̾a ꝙͣtum nastentibus
obtigisset et nõ amplius ure
hic tñi habe̾t ꝙ̃tum biuendo me¬
ditandoꝙ sagaci assequi posset ĩ¬
gemo Sic ẜuis domnna ac bu¬
uulcis si qui forte cibi nobilis lai¬
giat᷑ suam ciũq porciũłam isi¬
guat uxor nichis aut flio nc̃
ilii soc tĩ hu pio eoꝵ captu
plus minq lie ꝓcirrant sie illis

Expanded text:
suo quodam proprio et interno presidio suo quodam proprio et interno presidio tutus esset, cetera quantum nascentibus obtigisset et non amplius, unus hic tantum haberet, quantum vivendo meditandoque sagaci assequi posset ingenio. Sic servis dominus ac bubulcis, si quid forte cibi nobilis largiatur, suam cuique portiunculam assignat, uxori nichil aut filio, ut illi hoc tantum, hi pro eorum captu plu
Abbreviated transcription (Latin):
te Siluuit᷑ s yña etiã decore
iniuat᷑ it᷑ que omĩa diuine
manꝯ oꝑa singulari quade hois
marestate nã quid ortꝰ sconitas
quinane detrabit dignitati nõ¬
ne feda e radice piocere fien¬
dentes qr arbores herbossi solq̃
gratꝭ onibris uestiũt nõne fe¬
dissimo fnuo segetes lete fuit
nec fastidit᷑ origo uilissima rei
oytnne/ uos segetes dei estis
in area uidicii bentilande hun¬
ini q patriffamilias in horieo iero¬
nẽde tenestus fult origo ꝙͣꝙͣ no¬
bilis ac celestis ex parte sit sas
quid ilła nuditas nubecillitasq
corporea multarũq ioꝵ grauis
idigẽcia que humane ꝯditõis
infamie astoibint᷑ uariaꝵ nõne
artiũ ac nũtppliti iemedio ꝵ sup¬
plent᷑ aupilio ut magis ag ad
gliãm hominus ꝙͣ imẜ̾iam trahi
possit ꝙ alantib cetis iõne ca¬
rentib preualidã cutii ungueq
et uillos mat̾ natura prouidit
hominẽ unũ ieꝑtorẽ omi ꝯtulit᷑

Expanded text:
te diluitur, sed presenti etiam decore te diluitur, sed presenti etiam decore munitur, interque omnia divine manus opera singulari quadam hominis maiestate. Nam quid ortus obscenitas, humane detrahit dignitati? nonne feda e radice procere frondentesque arbores herbosum solum gratis umbris vestiunt? nonne fedissimo fimo, segetes lete fiunt? nec fastiditur origo vilissima rei optime? vos segetes Dei estis in area iudicii ventilande, summique patris familias in horreo reponende; terrestris fuit origo, quanquam nobilis ac celestis ex parte sit; sedQuid illa nuditas imbecillitasque corpora multarumque rerum gravis indigentia, que humane conditionis infamie ascribuntur? variarum nonne artium ac multiplici remediorum supplentur auxilio? ut magis ad gloriam hominis quam miseriam trahi possit, quod animantibus ceteris ratione carentibus prevalidam cutim, unguesque et villos mater natura providerit, homi
Abbreviated transcription (Latin):
uos hac sua dignatõe tã nirifi¬
ca angelis quo p̾tulãt ipõs
uobis augelos custodes adhibuit
ut modis om̃ib br̃am int̾ ciea¬
turas excelleciã domẽtraret
ait nempe Iõnimꝰ tantã dignitatẽ
esse ammar ut unaquez as ortu
suo habeat anelum sibi ad custo¬
ut dictum satraci parũꝑ nflectã
uere carior est illi homio ꝙ swi qͣs
hee int̾ tusticie locꝰ aut querele
nõ nat᷑a igit᷑ ur̃a ẜ cuspa mestos
uos ⁊ q̃rulos facit O Meseum
me orignus bilitas et nature
fragilitas/ nuditasq ⁊ moria et
fdituue aspitas et uite uieuitas
et finis nc̾tus facit Emulta
studio conquiis ut mescosis cõ¬
tiauo instand̃ eiat ut houesto
gaudio letꝰ esses/ noui aute mo¬
ies cupide malis Grĩs nnicũbitꝭ
ꝓuide quod ad iulitatẽ ouginis
agniet aut corpis feditatem quid¬
quid quorũb ingenus acuatũ e
nõ solum admota iesuriectõe illa
quã uera mertaliũ fides sperat
et glificandeꝵ corporũ aobilita¬

Expanded text:
qui hac sua dignatione tam mirifica Angelis quoque pretulerat, ipsos vobis Angelos custodes adhibuit, ut, modis omnibus, vestrum inter creaturas excellentiam demostraret? ait nempe Hieronymus, tantam dignitatem esse animarum, ut unaquaque ab ortu suo, habeat angelum, sibi ad custout dictum Satyrici parumper inflectam, vere carior est illi homo quam sibi. Quis hec inter tristitie locus aut querele? non natura igitur vestra sed culpa mestos vos et querulos facit. Mestum me originis vilitas, et nature fragilitas, nuditasque et inopia et fortune asperitas, et vite brevitas et finis incertus facit. Multa studio conquiris, ut mestus sis; contrario instandum erat, ut honesto gaudio letus esses. Novi autem mores: cupide malis vestre incumbitis; proinde quod ad vilitatem originis attinet, aut corporis feditatem, quicquid quorumlibet ingeniis acervatum est, non solum admota resurrectione illa quam vera mortalium fides sperat, et glorificandorum corporum nobilita