comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
distors dissociaret atqz diuelleret nisi unus eff. er
quod nexuit contineret. non tam bere certus ordo¬
nature procederet/ nec tam dispositos motus locis cꝑib
Efficiencia/. Spacus qualitatibus explicaret insi unꝰ¬
ess. Qui has mutacionũ uarietates manens ip̃e
disponeret. hoc quicquid est Quo condita manent
atq agitantur usitato a cuc̃tis uõcabulo deum nomino
Tumilla ¶P. Cum h ͭ inquit ita sencias paruam
michi restare operã puto ut felicitatis compos pat̾a
sospes remisas s q̃ ꝓposuimus intueamur: nõne
in bc̃itudine sufficientiã nnimeranimus deum q bt̃i¬
tudinem esse consensimus ¶B: Ita quidem ¶P. Et¬
admũdum inquit regendum Nullis extrinsccus ad¬
miniculis indigebit Alioquin, Si quo egeat plenã
sufficientiã non habebit EB: Id iiqͣm est neccessariũ¬
¶PO. per se igitur solum cuncta dispoint ¶T. negari
nꝙͣ nequit ¶ P. Atquin deus ip̃m bonum esst mõ¬

Expanded text:
discors dissociaret atque diuelleret nisi unus esset qui discors dissociaret atque diuelleret nisi unus esset qui quod nexuit contineret. Non tam uero certus naturae ordo procederet nec tam dispositos motus locis, temporibus, efficientia, spatiis, qualitatibus explicarent nisi unesset qui has mutationum uarietates manens ipse disponeret. Hoc, quicquid est, quo condita manent atque agitantur usitato cunctis uocabulo deum nomino. – Tum illa: Cum haec, inquit, ita sentias, paruam mihi restare operam puto ut felicitatis compos patriam sospes reuisas. Sed quae proposuimus intueamur. Nonne in beatitudine sufficientiam numerauimus deumque beatitudinem ipsam esse consensimus? – Ita quidemad mundum igitur inquit, regendum nullis extrinsecus adminiculis indigebit; alioquin si quo egeat, plenam sufficientiam non habebit. Id, inquam, ita est necessarium. Per se igitur solum cuncta disponit. Negari, inquam, nequit. Atqui deus ipsum bonum esse mon
Abbreviated transcription (Latin):
Ni mersus alto ueri uiueret fomes corde
Quod si platoins musa personat uerum¬
⁊ uod̃ quisq distit ĩmemor recordatur. 2:
um ego: Placoni:
inꝙͣ uehementer assencior, nam me horũ
Iam secundo conmemoras primum ꝙ me¬
moriam corporea contagione cõmictõne
dehinit. Tum meroris mole pressus amisi. Tum illa¬
¶P. Si priora inquit concessa respicias: Nec illud
quidem longus aberit quin recorderis quod te dudũ
nescire confessus es ¶z. Quid inqͣm ¶P. Quib
ait illa gubernaculis mundus regatur ¶ S: memini
iꝙͣ nescientiam meã fuisse concessum S quid afferas
licz iam prospiciã plamus tamen exte audire de sidero
P. mundum inquit hunc adeo regi paulo ante mini
net uiꝙͣ dubitandum putalo Quibusq ad hoc raci¬
ombus accedam breniter exponam mundus hic extã
diuersis contrarus q partibus in unam formã mim¬
me conueiiss, insi unus essz, qui tam diuersa con¬
iũge̾t/ Cõmc̃ta uero naturarum ip̃ã diuersitas inicẽ

Expanded text:
ni mersus alto uiueret fomes corde? Quodsi Platonis Musa personat uerum, quod quisque discit immemor recordatur. – Tum ego: Platoni, inquam, uehementer assentior; nam me horum iam secundo commemoras, primum quod memoriam corporea contagione, dehinc cum maeroris mole pressus amisi. – Tum illa: Si priora, inquit, concessa respicias, ne illud quidem longius aberit quin recorderis quod te dudum nescire confessus es. – Quid? inquam. Quibus, ait illa, gubernaculis mundus regatur. – Memini, inquam, me inscitiam meam fuisse confessum, sed quid afferas, licet iam prospiciam, planius tamen ex te audire desidero. – Mundum, inquit, hunc deo regi paulo ante minimnec umquam dubitandum putabo, quibusque in hoc rationibus accedam breuiter exponam. Mundus hic ex tam diuersis contrariisque partibus in unam formam minime conuenisset nisi unus esset qui tam diuersa coniungeret. Coniuncta uero naturarum ipsa diuersitas inuicem
Abbreviated transcription (Latin):
quona p̃ciosa bidebantur tuis ea diuicus ãmimia̾re
maluisci ¶ Quid autem tanto fortune screpitu defi¬
dezatis ⁊ fugare credo indigenciam copia queritis.
atq̃n ħͦ. nobis in contrariũ procebit. pluribus quid
ãminiculis opus. est ad cuendam preciose suppellectilis
barietatem/. uerumqz illud est: permultis eos indige̾
qui per multa possideant. Contraq mnnmũ qui

Expanded text:
quoniam pretiosa uidebantur tuis ea diuitiis annumerare quoniam pretiosa uidebantur tuis ea diuitiis annumerare maluisti. Quid autem tanto fortunae strepitu desideratis? Fugare, credo, indigentiam copia quaeritis. Atqui hoc uobis in contrarium cedit; pluribus quippe amminiculis opus est ad tuendam pretiosae supellectilis uarietatem, uerumque illud est permultis eos indigere qui permulta possideant, contraque minimum qui
Abbreviated transcription (Latin):
est quod fortune affluẽtiam petas: paucis enm mimus¬
qz natura contenta est. Cuius sacietatem si suꝑflus
brgere uelis, aut iniocundum quod infunderis fiet. aut
noxium ¶ Iam uero pulchrum esse uarus uestibus ful¬
gere putas.quarum si grata intuitu species est aut
materie naturam. aut ingenium mirabor artificis ¶ An
uero te longus ordo famulorum felicem esse facit: Qui
si uiciosi moribus suit. perniciosa domus sarcĩna ⁊ ip̃i¬
domino uehementer inimica / sin uero probi. quonle
modo. in tus opibus aliena probitas numerabitur¬
¶ Ex quibus om̃ibus nichil horum que tu in tius cõ¬
putas bonis. tuum esse bonum liquido monstrabit̾
quibus si nichil mest appecende pulcritudinis. qued est
quod uel amissis doleas. uel leceris recentis ¶Quos
si natura pulchra funt. quid id tua refert. nam hᵈ
per se atuis opibus quoqz sequestrata placuissent. nez
enim idairco sunt p̃ciosa ꝙ in tuas uenere diuicias. S

Expanded text:
est quod fortunae affluentiam petas. Paucis enim minimisest quod fortunae affluentiam petas. Paucis enim minimisque natura contenta est, cuius satietatem si superfluis urgere uelis, aut iniucnndum quod infuderis fiet aut noxium. Iam uero pulchrum uariis fulgere uestibus putas, quarum si grata intuitu species est, aut materiae naturam aut ingenium mirabor artificis. An uero te longus ordo famulorum facit esse felicem? Qui si uitiosi moribus sint, perniciosa domus sarcina et ipsidomino uehementer inimica; sin uero probi, quonam modo in tuis opibus aliena probitas numerabitur? Ex quibus omnibus nihil horum quae tu in tuis conputas bonis tuum esse bonum liquido monstratur. Quibus si nihil inest appetendae pulchritudinis, quid est quod uel amissis doleas uel laeteris retentis? Quod si natura pulchra sunt, quid id tua refert? Nam haec per se a tuis quoqueenim idcirco sunt pretiosa quod in tuas uenere diuitias, sed
Abbreviated transcription (Latin):
gẽmarum est lux illa non hominum. quas quidem mira¬
n admiror behementer homines, Quid est enm carens
anime motu atqz compage quod ammate racionabiliq
nature pultrum. esse iure uideatur. que tam et si condi
toris opera suiq distinccõne postreme aliquid pultritudis
tͣhunt: infra uram tñ excellenciam collocate ãmiracoer
bram̃ nillo modo merebantur ¶ An uos a grorum pultri¬
tudo delectat ¶B. quĩ ii: est enim pulcherrimi operis
pulchra porcio. sic quondam serem maris facie gaudemꝰ
sic celum. fidera. lunam. solem q miramurꝑ INum te
horum aliquid actingit. Nũ audes alicuius. calium
splendore gloriari: an uernis floribus ip̃e discingu̾s:
aut tua inestiuos fructus intumescit ubertas. Quid
manib gaudus raperis: quid externa bona pro tuis
amplexaris: Nunꝙͣ tua faciet esse fortuna, que ace
natura rerum fecit aliena. Terrarum quidem fructꝰ
anmancium procul dubio debentur alimentis. G si
quod nature satis est replere indigenciam uelis. nichil

Expanded text:
gemmarum est lux illa, non hominum; quas quidem mirari homines uehementer ammiror. Quid est enim carens animae motu atque compage quod animatae rationabilique naturae pulchrum esse iure uideatur? Qutoris opera suique distinctione postremae aliquid pulchritudinis trahunt, infra uestram tamen excellentiam conlocatae admirationem uestram nullo modo merebantur. An uos agrorum pulchritudo delectat? Quidni? Est enim pulcherrimi operis pulchra portio. Sic quondam sereni maris facie gaudemus; sic caelum sidera lunam solemque miramur. Num te horum aliquid attingit? Num audes alicuius talium splendore gloriari? An uernis floribus ipse distmgueris aut tua in aestiuos fructus intumescit ubertas? Quid inanibus gaudiis raperis? Quid externa bona pro tuis amplexaris? Numquam tua faciet esse fortuna quae a te natura rerum fecit aliena. Terrarum quidem fructus animantium procul dubio debentur alimentis. Sed si, quod naturae satis est, replere indigentiam uelis, nihil
Abbreviated transcription (Latin):
Sic exarmaueris impotentis iram
At si quis trepidus, paͣuet uel oͬptat
Quod non sit stabilis suiq irris

Expanded text:
s, exarmaueris impotentis iram; at quisquis trepidus pauet uel optat, quod non sit stabilis suique iuris
Abbreviated transcription (Latin):
sit mortalium rerum misera btitudo: que nec aput
equammos perpetua perdurat: nec auxios tota delet¬
tat ¶ Quid igitur .o. mortales extra petitis intra
uos positam felicitatem. Etror nos insticia qz confũ¬
dit. Ostendam breriter tibi sumine cͥardinem felicita

Expanded text:
sit mortalium rerum misera beatitudo, quae nec apud aequanimos perpetua perdurat nec anxios tota delectat. Quid igitur, o mortales, extra petitis intra uos positam felicitatem? Error uos inscitiaque confundit. Ostendam breuiter tibi summae cardinem felicita
Abbreviated transcription (Latin):
Et uagas pelago rates
Eurus appulit insule
Pultra qua residens dea
Solis edita semine¬
Eo Miscet hospitibus nouis
Tacta carmine pocusa
Quos ut muarios modos
Sertit serbi potens manus
Huns apri faties tegit
Isse marmanncus leo
Sente crescit ⁊ bnguibus
Hit lupis imper additus
Flere dum parat ululat
sse tigris Et radica
Tecta mitis obambulat
Sz licet barus malis
Numen archadis alitis

Expanded text:
et uagas pelago rates Eurus appulit insulae, pulchra qua residens dea Solis edita semine miscet hospitibus nouis tacta carmine pocula. Quos ut in uarios modos uertit herbipotens manus, hunc apri facies tegit, ille Marmaricus leo dente crescit et unguibus; hic lupis nuper additus flere dum parat ululat, ille tigris ut Indica tecta mitis obambulat. Sed licet uariis malis numen Arcadis alitis
Abbreviated transcription (Latin):
Si mutatione temporum splendere desinũt. Si gẽciũ
extimacione uilestunt quid est quod in se expetende pul¬
critudinis habeant nec dumni alus prestent.
uamuis se Tyrio
superbus ostro.

Expanded text:
si mutatione temporum splendere desinunt, si gentium aestimatione uilescunt, quid est quod in se expetendae pulchritudinis habeant, nedum aliis praestent? Quamuis se Tyrio superbus ostro
Abbreviated transcription (Latin):
st̾ꝰ que infructuosis affectuũ spͣmis ulerem fructibus rõnis
segetem necant hominũqz mentes assuefaciunt morbo
non liberant, ac si quem prosauũ uti uulgo solĩtum nob
blanditie nr̃e detraherent minus moleste ferendum puta
rem, Nichil quippe in eo nr̃e opere lederentur, Hunc uoꝰ
Gleaticis atq achademicis studiis enutritum nolite de.
trahere. Ez abite pocius sirenes usq in exitum dulces
Meis q musis curandũ sanãdũq relinquite Gceti¬
¶ Hus ille chorus increpitus deiecit humi mestior uultũ¬
¶ Confessus qz rubore uerecundiam limeñ tristis excessit ac

Expanded text:
 quae infructuosis affectuum spinis uberem fructibus rationis segetem necant, hominumque mentes assuefaciunt morbo, non liberant. At si quem profanum, ut vulgo solitum, nobis blanditiae vestrae detraherent, minus molrem. Nihil quippe in eo nostrae operae lederentur. Hunc uero eleaticis atque acha demicis studiis innutritum. Sed abite potius, o Sirene, usque in exitium dulces meisque cum musis curandum sanandumque relinquite. His ille chorus increpitus deiecit humi mestior uultum confessusque rubore uerecundiam limen tristis excessit. C
Abbreviated transcription (Latin):
nitencio : Et quid si hoc tam magno ac pene ĩ¬
uicto preeuntis nature desererentur auxilio
¶Considera uero qñta steleratos homines hẽat ĩ¬
potencia : neqz enim leuia aut ludicra premia
petunt que cousequi, atqz obtinere non possunt
S cira ip̃am rerũ sũmã uerticẽ q deficiunt
nec ineo miseris contiugit effectus quod solũ
dies noctes qz moliuntur. In qua re bonorũ
uires emment. ¶Sicut enim eum qui pedibus
inicedens ad eum locum osqz peruenire potuiss
quo nichil ulterius permũ iaceret incessui
ambulandi potentissimum esse censeres: Ita
eum qui expetendorum finem quo nichil uleraa
est appreliendit potentissimum neccesst est iudices/
Ex quo fit quod huic obiacet ut stelesti quidem uiri¬
bus om̃ĩbus uideantur esse deserti ¶ Cuo enim relicta
uirtute uicia sectantur msticia ne bonorum: S qͥs
est enarnacius ignorancie cecitate: Ansectanda no

Expanded text:
ntentio. Et quid, si hoc tam magno ac paene inntentio. Et quid, si hoc tam magno ac paene invicto praeeuntis naturae desererentur auxilio? Considera vero, quanta sceleratos homines habeat impotentia. Neque enim levia aut ludicra praemia petunt, quae consequi , atque obtinere non possunt, sed circa ipsam rerum summam verticemque deficiunt nec in eo miseris contingit effectus, quod solum dies noctesque moliuntur; in qua re bonorum vires eminent. Sicut enim eum, qui pedibus incedens a. d eum locum usque pervenire potuisset, quo nihil ulterius pervium iaceret incessui, ambulandi potentissimum esse censeres, ita eum, qui expetendorum finem, quo nihil ultra est, apprehendit, potentissimum necesse est iudices. Ex quo fit,. quod huic obiacet, ut idem scelesti, idem viribus omnibus videantur esse deserti. Cur enim relicta virtute vitia sectantur, inscitiane bonorum - sed quid enervatius ignorantiae caecitate? - an sectanda no
Abbreviated transcription (Latin):
pedum defit officium mambus nitens ambulare
conetur. quis horum iure ualencior existimari
potest. ¶. Contexe inqͣm cetera. nam quĩ qui¬
naturalis officu potens est, eo qui idem nequeat¬
ualencior sit nuillus ambigit ¶P. S sũmum bonũ
quod eque bois malisqz ꝓpositum est, bomi quidem
naturali officio uirtutum petunt mali uero bariã
per cupiditatem. quod adipistendi bomi naturale
efficium non est. idem ip̃m cenantur adipisti. An tu
aliter existimas ¶ B: minime niqmͣ nam etiam
quid est consequens patet. Ex hus enim q̃ cõcesserã
bonos quidem potentes malos bero esse, neccesse est
imibecilles. ¶P. recte inquit precurris idq uti
medici spare solent iudicium est erecte iam resistẽtis¬
q nature ¶ S quomiã te ad intelligendum prõp¬
tissimum esse censpicio crebras coateruabo tacõnes
Uide enum ꝙͣta uiciosorũ hominũ pateat infirim¬
tas qui nec adhoc quidem peruenire queunt

Expanded text:
pedum desit officium, manibus nitens ambulare pedum desit officium, manibus nitens ambulare conetur, quis horum iure ualentior existimari potest? – Contexe, inquam, cetera; nam quin naturalis officii potens eo qui idem nequeatvalentior sit, nullus ambigat. - Sed summum bonum, quod aeque malis bonisque propositum boni quidem naturali officio virtutum petunt, mali vero variam per cupiditatem. quod adipiscendi boni naturale ofiicium non est, idem ipsum conantur adipisci; an tu aliter existimas? — Minime, inquam: nam etiam, quod est consequens, patet. Ex his enim. quae -enim. honos quidem potentes, malos vero esse necesse est imbecillos. — Recte. inquit, praecurris idque, uti medici sperare solent. indicium pst erectae iam resistentisque naturae. Sed quoniam te ad intellegendum promptissi- mum esse conspicio, crebras coacervabo rationes; vide enim, quanta vitiosorum hominum pateat infirmitas, qui ne ad hoc quidem pervenire queunt,
Abbreviated transcription (Latin):
¶s: ita est ¶P. Cum igitur ut̾q boñ petant
S hu quidem adipistantur. illi uero mĩme.
nũ dubium est bonos quidem potentes esse qui uo
mali sunt nbetilles ¶: Quisq miqͣm du¬
bitat. nec rerum naturam. nec consequenciam
potest considerare racionũ ¶P. Rursus inquit
di duo sunt quibus idem secundum nacuram pro¬
positum sit / eorumq uius naturali officio id ipm̃
agat atqz perficiat. alter uero naturale officium
mimine ãministrare queat. alio bero modo ꝙͣ natẽ
conuenit, non quidem impleat propositum suum
s mutetur implentem. quẽ nam horũ ualentiorẽ
esse decerius ¶S. Et si coniecto inqͣm. quid
uelis. plemus tñ audire desidero ¶P. Ambulãdi
inquit motum secundu naturam esse hoĩbus
nũ negabis E. minime in qͣm. Cuis rei pe¬
dum officium esse natutale nũ dubitas: E
ne hoc quidem inqm ¶P. Si quis igitur pedib
incedere ualens, ambulet. Alius qz cui hoc nãle

Expanded text:
–Ita est. – Cum igitur utrique bonum petant, –Ita est. – Cum igitur utrique bonum petant, sed hi quidem adipiscantur, illi uero minime, num dubium est bonos quidem potentes esse, qui uero mali sint imbecilles? – Quisquis, inquam, dubitat nec rerum naturam nec consequentiam potest considerare rationum. – Rursus, inquit, si duo sint quibus idem secundum naturam propositum sit, eorumque unus naturali officio id ipsum agat atque perficiat, alter uero naturale illud officium minime amministrare queat, alio uero modo quam naturae conuenit non quidem impleat propositum suum sed imitetur implentem, quemnam horum ualentiorem esse decernis? – Etsi coniecto, inquam, quid uelis, planius tamen audire desidero. – Ambulandi, inquit, motum secundum naturam esse hominibus num negabis? – Minime, inquam. – Eiusque rei pedum officium esse naturale num dubitas? – Ne hoc quidem, inquam. – Si quis igitur pedibus incedere ualens ambulet aliusque, cui hoc naturale
Abbreviated transcription (Latin):
uideas: nũ eciam petiuisse dubitabis ¶B. mini¬
me.¶ P. Quod uero quisq potest in eo est ualidus
Quod bero non potest in hoc mmbetilles esse censendus
est ¶ B: fateor iiqͣm ¶ P. meministi neigitur
inquit superioribus racionibus esse collectũ intẽtionẽ
omne uolu̾tatis humane, que diuersis scudus agit
adbcĩtudinem festinare ¶R: memuim inqͣm : illud
quoq esse monstratum ¶P: num recordaris bc̃ĩtu¬
dinem ipm esse bonum eoq modo cum bt̃ĩtudo.
Petitur ab om̃ibus desiderari bonum ¶B. mimine
imqͣm recordor. qm̃ id memorie fixum teneo ¶ P.
Ommes igitur homines bom, pariter atqz mali, in¬
discreta intencione, ad bonum peruenire intuntur:¬
¶: Ita inqͣm consequens est ¶P. Sz certum est¬
adeptione bom bouos fieri. ¶. Certum est ¶ ꝓd.¬
Adipistuntur igitur bom quod appetunt ¶ł.
Sic uidetur. ¶ P. mali bero si adipisterentur
quod appetunt bonum, mali esse non possent :

Expanded text:
uideas, num etiam potuisse dubitabis? – Miniuideas, num etiam potuisse dubitabis? – Minime. – Quod uero quisque potest in eo ualidus, quod uero non potest in hoc imbecillis esse censendus est. –Fateor, inquam. – Meministine igitur, inquit, superioribus rationibus esse collectum intentionem omnem uoluntatis humanae, quae diuersis studiis agitur, ad beatitudinem festinare? – Memini, inquam, illud quoque esse demonstratum. – Num recordaris beatitudinem ipsum esse bonum eoque modo, cum beatitudo petitur, ab omnibus desiderari bonum? – Minime, inquam, recordor, quoniam id memoriae fixum teneo. – Omnes igitur homines boni pariter ac mali indiscreta intentione ad bonum peruenire nituntur– Ita, inquam, consequens est. – Sed certum adeptione boni bonos fieri? – Certum. – Adipiscuntur igitur boni, quod appetunt? – Sic uidetur. – Mali uero si adipiscerentur quod appetunt, bonum, mali esse non possent.
Abbreviated transcription (Latin):
lmi Ego Pape .eo
ainqͣm ut magña promittis n ͨ. Subito
quĩ possis efficere. tũmodo. quem ex¬
titaueris ne moreris. ¶ Prmium
igitur inquĩt bonis semper adesse potenciam malos
cũctis urribus esse desertes agnostas licebit. Eͦꝵ
quidem alterum demonstratur ex altero. nam cũ bonum
malumqz contraria fint, si bonum potens esse consaterit
Liquebit mibecillitas mali. At si fragilitas clarestat
mali, bom firmitas nota est, Sz uti nr̃e sentencie fides
habundancior fit alterutro calle procedam. Nunc huit
Nunc inde proposita confirmans ¶ Duo st̃ quibus
omns humanorum actuum constat effectus uolutas
stilicet at potescas, quorum si alterutrum desit, nichil
est quod impleri queat deficiente uoluntate. nec agre¬
ditur quisqz quod non uult. At si potestas absit
uoluntas frustra sit ¶Quo fit ut si quem uideas
adipisa uelle quod miniine adipistatur huic obtiuẽ¬
di quod uolu̾it de fuisse ualenciam dubitare non posfis
pocest. ¶ P. Quem uero effecisse quod uelu̾it

Expanded text:
m ego: Papae, inquam, ut magna promittis! Nec dubito quin possis efficere, tu modo quem excitaueris ne moreris. – Primum igitur, inquit, bonis semper adesse potentiam, malos cunctis uiribus esse desertos agnoscas licebit, quorum quidem alterum demonstratur ex altero. Nam cum bonum malumque contraria sint, si bonum potens esse constiterit liquet imbecillitas mali, at si fragilitas clarescat mali boni firmitas nota est. Sed uti nostrae sententiae fides abundantior sit, alterutro calle procedam nunc hinc nunc inde proposita confirmans. Duo sunt, quibus omnis humanorum actuum constat effectus, uoluntas scilicet ac potestas, quorum si alterutrum desit, nihil est quod explicari queat. Deficiente etenim uoluntate ne aggreditur quidem quisque quod non uult, at si potestas absit uoluntas frustra sit. Quo fit ut, si quem uideas adipisci uelle quod minime adipiscatur, huic obtinendi quod uoluerit defuisse ualentiam dubitare non possis. potest. – Quem uero effecisse quod uoluerit
Abbreviated transcription (Latin):
es dum mecum tacitꝰ
sp̃e reputarem querimoniam q Lacrimabilem
scili officio designarem ascitisse michi supra uer¬
ticem bisa est mulier reuerendi ad mõdum uultus occu¬
lis ardentibus et ultra cõmunem estimacionem hominũ
perspicatibus colore uuudo atq iexhausa uigoris
ꝙͣuis ita plena etate foret ut nullo modo nr̃e crederetur
etatis. Otatura eius discrecionis ambigue. Nam ñc̃
quidem ad communẽ se se hominũ mensurã cohibebat
Nunc uero pulsare celum sũmi uerticis cacumine uide¬
batur, Ee cum caput alcius extuliss ipm̃ etiam celũ
penetrabat respiciencium q hominũ fruscrabatur inciuitũ
uestes erant temussimis filis subcili artificio indissolubili
materia perfecte Quas uti post, eadem prodence noui suis
manibus ip̃a texuerat Quarum speciem ueluti fimosas
ymagines solet caligo quedem neglecte uecustatis obduxãt¬
⁊ Harum in extremo margine a grecum In supremo uõ

Expanded text:
ec dum mecum tacitus ipse reputarem querimoniamque lacrimabilem stili officio signarem, adstitisse milli supra uerticem uisa est mulier reuerendi admodum uultus, oculis ardentibus et ultra communem hominum ualentiam perspicacibus colore umido atque inexhausti uigoris, quamuis ita aeui plena foret ut nullo modo nostrae crederetur aetatis, statura discretionis ambiguae. Nam nunc quidem ad communem sese hominum mensuram cohibebat, nunc uero pulsare caelum summi uerticis cacumine uidebatur; quae cum altius caput extulisset, ipsum etiam caelum penetrabat respicientiumque hominum frustrabatur intuitum. Vestes erant tenuissimis filis subtili artificio, indissolubili materia perfectae quas, uti post eadem prodente cognoui, suis manibus ipsa texuerat. Quarum speciem, ueluti fumosas imagines solet, caligo quaedam neglectae uetustatis obduxerat. Harum in extrema margine Π Graecum, in supremo u
Abbreviated transcription (Latin):
cum deinceps Epycureum uulgus ac scoitum. Cet̾i̾q
pro sia quisqz parte raptum ire molicentur: meq re¬
clamantem renitentemqz uelut in partem prede t̾herẽt
uestem ꝙͣ meis texueram manibus distiderunt Abrepe¬
ꝙ ab ea panniculis totam me sibi cessisse credentes abiere
In quibus quia quedam nr̃i habitus ueffigia uidebãtur

Expanded text:
cum deinceps Epicureum uulgus ac Stoicum ceterique pro sua quisque parte raptum ire molirentur meque reclamantem renitentemque uelut in partem praedae traherent, uestem quam meis texueram manibus disciderunt abreptisque ab ea panniculis totam me sibi cessisse credentes abiere. In quibus quoniam quaedam nostri habitus uestigia uidebantur
Abbreviated transcription (Latin):
nͣtempestiui funduntur uertice cãm
t tremit effeto corpore Laxa cutis¬
nserit ⁊ mestis sepe uocata uenit
Heu heu ꝙͣ surda miseros auertitur aure
Et flentes oculos claudere seua negat¬
¶ Sũ rembus malesida bonis fortuna faueret
Pene caput tristis merserat hora meum
Nunc quia fallacem mutauit mibila uultũ
Protrahit ingratas impia uita moras¬
al Quid me felicem tociens iactascis amici
Qui cecidit stabili non erat ille gradu

Expanded text:
ntempestiui funduntur uertice cani et tremit effeto corpore laxa cutisinserit et maestis saepe uocata uenit. Eheu, quam surda miseros auertitur aure et flentes oculos claudere saeua negat! Dum leuibus male fida bonis fortuna faueret paene caput tristis merserat hora meum; nunc quia fallacem mutauit nubila uultum protrahit ingratas impia uita moras. Quid me felicem totiens iactastis, amici? Qui cecidit, stabili non erat ille gradu
Abbreviated transcription (Latin):
et quod potentissimũ quod honore dignissimũ esse
concessum est. egere claritudine clarttitdins. quã sibi
prãre non possit: atq ob id aliqua ex parte uideatur
abiectius ¶S: Non possum imꝙͣ quin hoc uti
est/, ita etiam celeberrmiũ esse conficear ¶ P. Conse¬
quens igitur est/. ut claritudinem superioribus t̾s
nchil differre fateamur ¶ B. Conscquitur imꝙͣ¬
¶P. Quod igitur nullius egeat aliem quod suis cũcta
biribus possit quod fit clarum atq reuerendũ. nõne
hoc etiam constat ẽẽ letissimũ SS unde huic tali me¬
ror ullus obrepat nec cogitare quidem possum ¶Põ.
Quare plenũ leticie si quidem suꝑiora piariebunt nc̃e
est conficeri ¶Atqui illud quoq per eãdem ncͣciũ iuffi
nomina quidem diuersa esse: nuillo modo uõ distre¬
are substanciã. ¶B: ncc̃e est nnꝙͣ ¶ Pi hoc igit᷑

Expanded text:
e, quod potentissimum, quod honore dignissimum esse e, quod potentissimum, quod honore dignissimum esse concessum est, egere claritudine, quam sibi praestare non possit, atque ob id aliqua ex parte uideatur abiectius – Non possum, inquam, quin hoc uti est ita etiam celeberrimum esse confitear. – Consequens igitur est ut claritudinem superioribus tribus nihil differre fateamur. – Consequitur, inquam. – Quod igitur nullius egeat alieni, quod suis cuncta uirihoc etiam constat esse laetissimum? Sed unde huic, inquam, tali maeror ullus obrepat ne cogitare quidem possum; quare plenum esse laetitiae, si quidem superiora manebunt, necesse est confiteri. Atqui illud quoque per eadem necessarium esnomina quidem esse diuersa, nullo modo uero discrepare substantiam. Necesse es
Abbreviated transcription (Latin):
malĩ. ¶ P. Atqui promptissima racio est/ Quod
emͣm. simplex est indiuisum q natura. id error hu¬
manus seꝑat et a uero atq perfecto ad falsum ĩꝑftiñ¬
q transducit. An tu arbitaris quod inthilo indigeat
egere potencia EB: Minime imꝙͣ ¶ P. Recte
tu quidem intellexisti. nam si quid est quod in ulla
re imbetilioris ualencie sit. In hac prefidio ncce est
ut egat alieno. ¶ B. Ita est nmꝙͣ ¶ P. Igitur suf¬
ficientit potentie qz una est eademq natura ¶S.
Dit uidetur ¶ P. Quod uero huiusmodi sit spnedũ¬
ne esse censes: An contra rerum om̃ium ueneracõe
dignissimĩd E. Ad hoc niꝙͣ ne dubitari quidẽ
potest ¶ P. Addamus Igitur sufficiencie potencie¬
qz reuerenciã ut hec tria unum esse indicemus:
mus confiteri ¶P. Quid uero inquit obseuuũ¬
ne hoc atqz ignorabile censes esse. An om̃ĩ celebritate
clarissimũ. Considera uero ne quod nchilo indigere¬

Expanded text:
malim. – Atqui promptissima ratio est. Quod malim. – Atqui promptissima ratio est. Quod enim simplex est indiuisumque natura, id error humanus separat et a uero atque perfecto ad falsum imperfectumque traducit. An tu arbitraris quod nihilo indigeat egere potentia? – Minime, inquam. – Recte tu quidem; nam si quid est quod in ulla re imbecillioris ualentiae sit, in hac praesidio necesse est egeat alieno. – Ita est, inquam. – Igitur sufficientiae potentiaeque una est eademque natura. – Sic uidetur. – Quod uero huius modi sit spernendumne esse censes an contra rerum omnium ueneratione dignissimum? – At hoc, inquam, ne dubitari quidem potest. – Addamus igitur sufficientiae potentiaeque reuerentiam, ut haec tria unum esse iudicemus. mus confiteri. – Quid uero, inquit, obscurune hoc atque ignobile censes esse an omni celebritate clarissimum? Considera uero, ne quod nihilo indiger
Abbreviated transcription (Latin):
Abducit ignorancia
Non aurum in uiridi q̃ritis arbore
Nec uite geninas carpitis
Non altis laqueos montibus abditis
St piste dicetis dapes
Nec uobis capͤas si libeat sequi
Tirrena captatis uada
I põs quin eciam fluctibus abditos¬
Norunt recessus equoris
Q geminis niueis unda feracior
Sel que rubentis purpure
Nec non que tenero piste, uel aspis
P᷑ rescent ethinis lictora
Sed quonam lacet quod cupiũt bonum
Nestire ceci sustinent
Et quod stelliferum transabiit polum
Tellure demersi petunt
Quid dignũ stolidis: mẽtib inp̃tet¬
Opes. honores ambiant
t cum falsa graui mole ꝑauerint¬
um uera cognostant bona
felicitatis oftendisse suffecerit quaisi per¬
spicaciter intueris: ordo est. deinceps q̃ sit
pera monstrare ¶: Atqui uideo iiꝙͣ
net opibus sufficientiã nec regnis potenciã. nec di¬
leticiam uoluptatibus posse contingere Ian eciã ĩ qͥt¬
causas cur id ita sit depredisa ¶Tenui quidem ueluti
Rimula michi uideor intueri. s exte aꝑciuis cognostẽ

Expanded text:
abducit ignorantia! Non aurum in uiridi quaeritis arbore nec uite gemmas carpitis, non altis laqueos montibus abditis ut pisce ditetis dapes nec uobis capreas si libeat sequi Tyrrhena captatis uada; ipsos quin etiam fluctibus abditnorunt recessus aequoris, quae gemmis niueis unda feracior uel quae rubentis purpurae nec non quae tenero pisce uel asperis praestent echinis litora. Sed quonam lateat quod cupiunt bonum nescire caeci sustinent et quod stelliferum transabiit polum tellure demersi petunt. Quid dignum stolidis mentibus impreOpes honores ambiant et cum falsa graui mole parauerint tum uera cognoscant bona. felicitatis ostendisse suffecerit; quam si perspicaciter intueris, ordo est deinceps quae sit uera monstrare. – Atqui uideo, inquam, nec opibus sufficientiam nec regnis potentiam nec relaetitiam uoluptatibus posse contingere. – An etiam causas cur id ita sit deprehendisti? – Tenui quidem ueluti rimula mihi uideor intueri, sed ex te apertius cognoscere
Abbreviated transcription (Latin):
pariter humanũ qz consenciat. Sz est anini urrib
infirmus, Cui si quid euemat aduersi desinet colẽ
forsitam innocenciã per quam non potuit retiuere
fortunam ꝑtit itaqz sapiens dispensacio ei quem
deteriorem facere possit aduersitas, ne au non cs̃¬
nemat laborare paciatur ¶ Est alius cũctis bĩr¬
tutibus absolutus stũe qr ac deo proxinus hunc
contingi quibuslib aduersis, nefas prouidencia
esse mdicat adeo st nec corporeis quidem morbis
agitari sinat ¶Nam ut quidẽ me quoq extellẽ
regenda deferantur ut exuberans recundatur im

Expanded text:
pariter humanumque consentiat, sed est animi uiribus infirmus, cui si quid eueniat aduersi desinet colere forsitan innocentiam per quam non potuit retinere fortunam: parcit itaque sapiens dispensatio ei quem deteriorem facere possit aduersitas, ne cui non conuenit laborare patiatur. Est alius cunctis uirtutibus absolutus sanctusque ac deo proximus: hunc contingi quibuslibet aduersis nefas prouidentia iudicat adeo ut ne corporeis quidem morbis agitari sinat. Nam ut quidam me quoque excellenregenda deferatur ut exuberans retundatur im
Abbreviated transcription (Latin):
ue delictis/ mestus illacrimat. Pdarco nemo facile cũ
fortune sue condicione concordat: In est enim singulis
quod in expertus ignoret et expertus exorient ¶ Aode¬
quos felicissimi cuiuisq delicatissimus sensus est. Et insi ad
mictum cuncta suspetant omĩs aduersitatis insolens mi¬
nimis qmbusq proscerintur, a deo perexigna sunt q̃ fo.¬
tunatissimis bt̃itudinis summam detrahunt/ Quam
multos esse comiectas. qui se se celo proximos esse arbi¬
trentur, si de fortune tue reliquies pars eis mimina cõ¬
tingat i hic ip̃e locus quem tu epilium uotas incoletib
patria est. Adeo nichil est miserum, insi cum putes.
Contraq btã fors omĩs est equammitate tolerantis.
Quis est ille tam felix qui cum dederit impaciencie
manus. statum suum mutare non oꝑt  ꝙͣ multis a¬
maritudinibus humane felicitatis dulcedo respersa est
que fi etiam fruenti iocunda ẽẽ uideatur. cameñ qͦ. mm

Expanded text:
ve delictis maestus illacrimat. Idcirco nemo facile cum ve delictis maestus illacrimat. Idcirco nemo facile cum fortunae suae condicione concordat; inest enim singulis, quod inexpertus ignoret, expertus exhorreat. Addequod felicissimi cuiusque delicatissimus sensus est et, nisi ad nutum cuncta suppetant, omnis adversitatis insolens minimis quibusque prosternitur: adeo perexigua sunt, quae fortunatissimis beatitudinis summam detrahunt. Quam multos esse coniectas, qui sese caelo proximos arbitrentur, si de fortunae tuae reliquiis pars eis minima contingat? Hic ipse locus, quem tu exsilium vocas. incolentibus patria est. Adeo nihil est miserum, nisi cum putes, contraque beata sors omnis est aequanimitate tolerantis. Quis est ille tam felix, qui cum dederit impatientiae\' manus, statum suum mutare non optet? Quam manus, amaritudinibus humanae felicitatis dulcedo respersa est Quae si etiam fruenti iucunda esse videatur, tamen quo- : minus,
Abbreviated transcription (Latin):
bitat esse cariora. ¶Quare sicca iam lacrimas nũdũ
est ad unum. omnis exosa fortuna. nec tibi miniumua¬
nec pnt̾is solamen, nec futuri spẽ cemporis abesse paciã¬
tur. B. Et hereant iiꝙͣ precor illis namqz manentibus
ut cumq se res hẽant enatabimus. Sz quantum decus¬
ornaniemtis nr̃is decesserit uides. ¶¶ Et illa. promouimus
inquit aliquantum si te nundum tocius tue fortis piget.
sz delicias tuas ferre non possum qui abesse aliquid tue
beatitudmni. cam luctuosus atqz auxius conqueraris
¶Quis est enim tam compoĩte felicitatis, ut non aliqua
ex parte cõ status sui qualitate rixetur. Anpia emm
res est humanorum condicio bonorum ⁊ que uel nũꝙͣ
uberat sed est pudori degener sangius hunc nobilitas
notum facit. sed angustia rei familiaris inclufus esse
mallet ignotus. ille utroqz crrcunfluus. uitam celi¬
bem defcet Ille nuptus felix. orbus liberis alieno
censum mitrit hieredi. Alius prole letatus filui filie¬

Expanded text:
bitat esse cariora. Quare sicca iam lacrimas; nondum est ad unum omnes exosa fortuna nec tibi nimium vae, quae nec praesentis solamen nec futuri spem temporis abesse patiantur. — Et haereant, inquam, precor; illis namque manentibus, utcumque se res habeant, enatabimus. Sed quantum ornamentis nostris decesserit, vides. — Et illa: Promovimus, inquit, aliquantum, si te nondum totius tuae sortis piget. Sed delicias tuas ferre non possum, qui abesse aliquid tuae beatitudini tam luctuosus atque anxius conqueraris. Quis est enim tam compositae felicitatis, ut non aliqua ex parte cum status sui qualitate rixetur? Anxia enim res est humanorum condicio bonorum et quae vel numquberat, sed est pudori degener sanguis; hunc nobilitas notum facit, sed angustia rei familiaris inclusus esse mallet ignotus. Ille utroque circumfluus vitam cbem deflet, ille nuptiis felix orbus liberis alieno censum nutrit heredi; alius prole laetatus filii filiae
Abbreviated transcription (Latin):
suas martem contrahit: Illi uero circa dirripiendas
mutiles farcinulas occũpantur. At nos de super im¬
demus, uillissimaqz rerum rapientes, decuri totu
furiosi tumultus Eoq uallo muniti Qͦ grassãti
sculticie asprare fas non su uit¬
Latum sub pedibus egit superbũ
Fortunam qͣ cuens utramq rectus
muctum potuit tenere uultum
Non illum rabies mine q ponti

Expanded text:
suas in arcem contrahit, illi uero circa diripiendas inutiles sarcinulas occupantur. At nos desuper irridemus uilissima rerum quaeque rapientes securi totius furiosi tumultus eoque uallo muniti quo grassanti stultitiae aspirare fas non sit. Quifatum sub pedibus egit superbum fortunamque tuens utramque rectus inuictum potuit tenere uultum, non illum rabies minaeque ponti
Abbreviated transcription (Latin):
Pulcra dies roseos a git equos
Tu quoqz falsa tuens bona prius
Incipe colla iugo retrahere
era de hinc aminum subierint¬
paululum uifu. et uelud mangustam si
mentis sedem recepta: sic cepit ¶ Omĩs
mortalud cura : quam multiplicium scu
autem est bonum / quo quis adepto nichil ulterius desiderar
queat. Quod quidem est om̃ium sũmũ bonorum cũcta¬
q inter se et bona continens, Cui si quid abforet sũmũ
esse non poss quoniã relinque̾tur extrinsecus quod poss
optari, Liquet igitur esse beatitudinem scatum om̃ium
bonorum congregacione perfectum. hunc ũti diximus
diuerso tramite mortales omnes cognantur adipisti, Est
cnim mentibus, homi ueri bom, naturaliter inserta cu¬
piditas: s ad falsa deuius error abducit Quorum qͥdẽ
alu sũmũ bonum esse, nichilo indigere credentes ut
diuicus affluant elaborant, alii uero bonum quodsit
dignissimum ueneratione indicantes, adeptis honori¬
bus, reuerendi ciuibus suis esse intuntur ⁊ sunt qui

Expanded text:
Pulchra dies roseos agit equos. Tu quoque falsa tuens bona prius Incipe colla iugo retrahere. Vera dehinc animum subierintpaululum uisu et uelut in augustam suae mentis sedem recepta sic coepit: Omnis mmortalium cura, quam multiplicium studautem est bonum, quo quis adepto nihil ulterius desiderare queat. Quod quidem est omnium summum bonorum cunctaque intra se bona continens, cui si quid aforet, summum esse non posset, quoniam relinqueretur extrinsecus, quod posset optari. Liquet igitur esse beatitudinem statum bonorum omnium congregatione pdiuerso tramite mortales omnes conantur adipisci. Est enim mentibus hominum ueri boni naturaliter inserta cupiditas, sed ad falsa deuius error abducit. Quorum quidem alii summum bonum esse nihilo indigere credentes ut diuitiis affluant elaborant; alii uero bonum quod sit dignissimum ueneratione iudicantes adeptis honoribus reuerendi ciuibus suis esse nituntur. Sunt qui
Abbreviated transcription (Latin):
rerum non sine quodam quasi fluctu contingit ammorũ
Sit factum est, ut tu quoqz paulisper a tua transquilli¬
tate discederes. Sz tempus est te haurire aliquid ac de¬
gustare molle ⁊ iocundum quod ad interiora transmissum
ualidioribus haustibus uiam fecerit Adsit igitur recto ͭ ͤ
dulcedinis snadela: que tũ tantum recto calle procedit
cũ nra instituta non deserit. Cumq hac musica laris

Expanded text:
rerum non sine quodam quasi fluctu contingit animorum; sic factum est ut tu quoque paulisper a tua tranquillitate descisceres. Sed tempus est haurire te aliquid ac degustare molle atque iucundum quod ad interiora transmissum ualidioribus haustibus uiam fecerit. Adsit igitur Rhetoricae suadela dulcedinis quae tum tantum recto calle procedit, cum nostra instituta non deserit cumque hac Musica laris
Abbreviated transcription (Latin):
abib atris. Condita
nullum efunde possunt ¶ Sidera lumen¶ Si
mare uoluens ¶Turbidus auster ¶Misteat estũ
¶Ditrea dudum ¶ Parqz serens esunda diebus qMoy resoluto¬
q Sordida ceno ¶uisibus obscat ¶ Quiq uagatur ¶ Montibus
altis ¶ Defliuus annis ¶ Depe refiscat ¶ Rupe foluti¶Obice
saxi ¶ Tu quoqz si uis ¶Lumine claro ¶ Cernere uerum.¬
¶ Tramice recto q Carpere callem ¶ Gaudia pelle ꝙpelle inorẽ
¶Epem q fugato gnet dolor adfit ¶ Nubila mẽs est ꝙuincta¬
qz frems Chec ubi regnant.

Expanded text:
bibus atris Condita nullum Fundere possunt Sidera lumen. Si mare uoluens Turbidus Auster Misceat aestum, Vitrea dudum Parque serenis Vnda diebus Mox resoluto Sordida caeno Visibus obstat. Quique uagatur Montibus altis Defluus amnis, Saepe resistit Rupe soluti Obice saxi. Tu quoque si uis Lumine claro Cernere uerum, Tramite recto Carpere callem, Gaudia pelle, Pelle timorem Spemque fugato Nec dolor adsit. Nubila mens est Vinctaque frenis, Haec ubi regnant.
Abbreviated transcription (Latin):
naturale munus dignitatibus foret ab officio suo qͦcliq
gentium nillo mõdo cessarent. Sicut ignis ub̃iq t̾rarũ
nũꝙͣ tũ calere desistit. Sz quoniam id eis non propria
ius s hominũ fallax adnectit opinio. uanestunt ilico.
cum ad eos uenerint, qui dignitates eas esse nõ exiscimãt
Sz hoc apud exteras naciõnes/. Inter eos uero apud
quos orte sunt non perpetuo perdurant. Acqui p̃fectura
olim magna potestas. Nunc mane nomen. et cena¬
orii census grauis sartina. Si quis quõdam populicu¬
rass annonam. magnus habebatur mĩt ea p̃fectura qͥd
abiectius. ut enim paulo aute diximus quod nichilh
propru decoris. opinione utencium nĩt splendorẽ acci¬
pit. nũc amittit ¶ Si igitur reuerendos facere neq̃ũt
dignitates. Si ultro improborum cogitatione sordestũt

Expanded text:
naturale munus dignitatibus foret, ab officio suo quoquo gentium nullo modo cessarent, sicut ignis ubique terrarum numquam tamen calere desistit. Sed quoniam id eis non propria uis sed hominum fallax adnectit opinio, uanescunt ilico cum ad eos uenerint qui dignitates eas esse non aestimant. Sed hoc apud exteras nationes: inter eos uero apud quos ortae sunt num perpetuo perdurant? Atqui praetura magna olim potestas, nunc inane nomen et senatorii census grauis sarcina; si quis quondam populi curasset annonam magnus habebatur, nunc ea praefectura quid abiectius? Vt enim paulo ante diximus, quod nihil habet proprii decoris, opinione utentium nunc splendorem accipit, nunc amittit. Si igitur reuerendos facere nequeunt dignitates, si ultro improborum contagione sordescunt
Abbreviated transcription (Latin):
In quo illud est animaduertendum magis. nam si eo ab¬
iectior est quo magis a pluribus quisqz contempnitur
cum reuerendos facere nequeat quos pluribus ostenta
despectiores pocius improbos dignitas facit. uerũ nõ
inpugne. Reddut namq improbi parem dignitatib
uicem quas sua contagione conmaculant ¶ Atq ũt
agnoscas illam beram reuerenciã per has umbratiles
dignitates non posse contingere. si quis multiplici cõ¬
sulatu functus. in barbaras naciones forte deuenerit
uenerandum ne barbaris honor faciet. Atqͣui si hoc

Expanded text:
In quo illud est animadvertendum magis: nam si eo abiectior est, quo magis a pluribus quisque contemnitur, cum reverendos facere nequeat, quos pluribus ostentat, despectiores potius improbos dignitas facit. Verum non impune; reddunt namque improbi parem dignitatibus vicem, quas sua contagione commaculant. Atque ut agnoscas veram illam reverentiam dignitates non posse contingere: si qui multiplici consulatu functus in barbaras nationes forte deuenerit, uenerandumne barbaris honor faciet? Atqui si hoc
Abbreviated transcription (Latin):
illis uero amara conuemant. Cur egri eciã quidẽ
leuibus/ quidam uõ ac̾onib adiuuantur. Ad hoc
iedicus qui sanitatis ip̃ius atq egritudinis modũ
tꝑamentum q dinoscit mimime miratur ¶ Quid
bero aliud animorum salus uidetur esse ꝙͣ pro¬
bitas/. Quid egritudo ꝙͣ uitia. Quis autem aliꝰ
uel sernator bonorum. bel malorum depulsor ꝙͣ
rector ac mediator menciũ deus, Qui cum ex
alta prouidencie specula respicit quod uiiciuq
conueniat agnoseit et quod conuenrre nouit at¬
comodat. huic iam fit illus fatalis ordinis in¬
signe miraculũ. Cum ab stiente geritur quod
scupestunt ignorantes. ¶Nam ot pauca q̃ racõ
balz humana de diuina profumditate ꝑftringãde
h ͦ quem tu iuscissimum et equiseruatissimum
putas om̃ia scienti prouidencie diuersum uidet᷑.
et uictricẽ quidem tam dñs uictã uero cathomi
placuisse familiaris nr̃ lutanus admonuit

Expanded text:
illis uero amara conueniant, cur aegri etiam quidam illis uero amara conueniant, cur aegri etiam quidam lenibus quidam uero acribus adiuuantur. At hoc medicus, qui sanitatis ipsius atque aegritudinis modum temperamentumque dinoscit, minime miratur. Quid uero aliud animorum salus uidetur esse quam probitas, quid aegritudo quam uitia? Quis autem alius uel seruator bonorum uel malorum depulsor quam rector ac medicator mentium deus? Qui cum ex alta prouidentiae specula respexit, quid unicuique conueniat agnoscit et quod conuenire nouit accommodat. Hic iam fit illud fatalis ordinis insigne miraculum, cum ab sciente geritur quod stupeant ignorantes. Nam ut pauca, quae ratio ualet humana, de diuina profunditate perstringam, de hoc quem tu iustissimum et aequi seruantissimum putas omnia scienti prouidentiae diuersum uidetur. Et uictricem quidem causam dis, uictam uero Catoni placuisse familiaris noster Lucanus ammonuit.
Abbreviated transcription (Latin):
nobis hunc ordinem mimme considerare ualentibus
confusa omia perturbata q uideantur, Nichilo¬
minus tñ sius modus ad bonum dirigens cucta
disponat ¶ nichil est cnm quod malĩ cã nec ab ipis
quidem improbis fiat ¶ Quos ut ubertime de¬
monstratum est bonuu querentes pranus ecror
uertit ne dum ordo boni sumi cardine ꝑficistens¬
pt̃ ullã iniquior esse confusio. ꝙͣ ut bonis: tũ¬
aduersa. tã prospera malis etiam. cũoptata tñ odiosa
contingant ¶ Nm igitur ea mentis incegritate hoiẽs¬
degunt. ut quos probos improbos ne censuerint, eos
q uti exiscimant esse uccẽ sit ¶ Atqui in hͦ homñ
iudicia depugnant ut quos alu p̾mio alii supplicio
dignos arbitrantur ¶Sz concedamus, ut aliquis
pessit, bonos, malosq discernere non igitur poterit
intueri intimã temperiem uelut incorporibus dici
solet animorum. non dissimile est emm miracu¬
lid nescienti Cursanis corporibus hus quidẽ dulcia

Expanded text:
uobis hunc ordinem minime considerare ualentiuobis hunc ordinem minime considerare ualenticonfusa omnia 15 perturbataque videantur, nihilominus tamen suus modus ad bonum dirigens cuncta disponat. Nihil est enim quod mali causa ne ab ipsis quidem improbis fiat: quos, ut uberrime demonstratum est, bonum quaerentes pravus error avertit, ne dum ordo de summi boni cardine proficiscensnquies, potest ulla iniquior esse confusio, quam ut bonis tuadversa, tum prospera, malis etiam tum optata, tum odiosa contingant? Num igitur ea mentis integritate hodegunt ut quos probos improbosue censuerunt eos quoque uti existimant esse necesse sit? Atqui in hoc hominum iudicia depugnant et quos alii praemio alii supplicio dignos arbitrantur. Sed concedamus ut aliquis possit bonos malosque discernere; num igitur poterit intueri illam intimam temperiem, uelut in corporibus dici solet, animorum? Non enim dissimile est miraculum nescienti cur sanis corporibus his quidem dulcia
Abbreviated transcription (Latin):
si suꝑne mentis heserit firmitati motu carens fati qͦ
supra graditur neccessitatem ¶ Igitur uti est ad intel¬
lectum racionacio ad id quod est id quod gignitur
ad eternitatem tꝑs. ad pmictum medium circulus
ita est fati series mobilis ad prouidencie stabilem
simplicitatem, Ea series celum ac sidera mouet:¬
¶ Elementa in se muicem tꝑãt alterna transmutacõe
tranfformat ¶ Eadem nastencia occidencia q omiã
per similes fetuũ seminũq renouat progressus
hec actus eciam fortunasq hominũ indissolubili
causarum connexione constringit ¶ Q cum ab in¬
mobilis prouidencie proficistantur exordus. ipãs qͦ
inmutabiles esse: nccẽ est: Ita enm res optime re¬
guntur. si manens in diuina mente simplicitas i¬
clinabilem causarũ ordinem promat. Hit uo ordo
res mulabiles et alioquin teniere fluituras ꝓpria
ĩ cõmucabilitate coherceat ¶ Quo fit ut cam ⁊ fi

Expanded text:
si supernae mentis haesserit firmitati, motu carens fati quoque si supernae mentis haesserit firmitati, motu carens fati quoque supergreditur necessitatem. Igitur uti est ad intellectum ratiocinatio, ad id quod est id quod gignitur, ad aeternitatem tempus, ad punctum medium circulus, ita est fati series mobilis ad prouidentiae stabilem simplicitatem. Ea series caelum ac sidera mouet, elementa in se inuicem temperat et alterna commutatione transformat, eadem nascentia occidentiaque omnia per similes fetum seminumque renouat progressus. Haec actus etiam fortunasque hominum indissolubili causarum conexione constringit; quae cum ab immobilis prouidentiae proficiscatur exordiis, ipsas quoque immutabiles esse necesse est. Ita enim res optime reguntur si manens in diuina mente simplicitas indeclinabilem causarum ordinem promat, hic uero ordo res mutabiles et alioquin temere fluituras propria incommutabilitate coherceat. Quo fit ut, tametsi