comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ed qm̃ hoc prȩseis temp̾us designat: non solũ dep̃senti inqͥt loquim̃
sed etiã dehis tẽporib quȩ diuiduntur ut hoc ẽe et non ẽe &
infuturũ ueniat &. in preteritũ. ait aliqͦtiens sic ee̾ ⁊ non eẽ signi¬
ficet. ides ł sic ponat atq auferat enuntiatio. ut &. p̾seisᷤ tẽpis ponat¬
ut est socrates fuit socrates ñ fuit. eodem modo futurũ socrates erit socra
qđ ait deeo quod ÷ aliꝗd uel non ẽ quẽ ad modũ tẽ.S est. pora cdus
ra diuiduntur Cur autẽ talis ordo fuerit definitionis: paucis abso¬
uam. Prius it de nomine. post de uerbo. hinic deoratione. rursus
enuntiatione . dehinc deaffirmatione. postremo denegatione dise¬
ruit. Omne compositũ suis partibꝰ posterius ÷. omneꝰ genus sus
tib prius: Ergo in compositis partes toto priores suñ. ingeneribi
Aspecieb partes toto posteriores. Rursus in compositis totũ parti
hȩc om̃a uingerent᷑. oratio ħ genus enuntiationis. enuntiatio as¬

Expanded text:
empus praesens designat, non solum de praesenti, inquit, loquimur, sed etiam de his temporibus quae dividuntur, ut hoc esse, et non esse, et in futurum veniat et in praeteritum, ut aliquoties sic esse, et non esse significett, ut Socrates fuit, Socrates non fuit, eodem quoque modo futurum, Socrates erit, Socrates est quod ait, de eo quod est aliquid, vel non est, quemadmodum tempora divisa ra dividuntur. Cur autem talis ordo diffinitionis fuerit, paucis absolvam. Prius enim de nomine, post de verbo, hinc de oratione, rursus de enuntiatione, dehinc de affirmatione, postremo de negatione disseruit. Omne compositum suis partibus posterius est, omne genus suis partibus prius: ergo in compositis partes toto priores sunt, in generibus et speciebus partes toto posteriores. Rursus in compositis totum partibus haec omnia jungerentur, oratio autem genus enuntiationis, enuntiatio af
Abbreviated transcription (Latin):
quid uerbum. non statim inquit quidsit oratio. s mox addidit &¬
quid sit negatio quid affirmatio. quid enuntiatio. postremo uero oratio
Quodsi de omni oratione loqueretur. post nom̃ & uerbũ non de affir¬
matione & negatione & post hanc de enuntiatione. simox de oratione
dixisset. Nunc uero qm̃ post nominis ⁊ uerbi ꝓpositionẽ affirmationẽ nega¬
dione ⁊ enuntatione a ppostorationẽ ꝓposuit: confitendũ ẽed ceł ante
dionimus non grationis uniuersalis :ed simplicis enurtiatiue suacionis
qua diuiditur Mra fiormitionẽ atq negationẽ. diusionẽ partiũ facere uolu¬

Expanded text:
erbum, non statim inquit quid sit oratio, sed mox addidit quid negatio, et quid affirmatio, et quid enuntiatio, postremo vero quid oratio. Quod si de omni oratione loqueretur, post nomen et verbum non de affirmatione et negatione, et post hanc de enuntiatione, sed mox de oratione dixisset. Nunc vero quoniam post nominis et verbi propositionem, affirmationem, negationem, et enuntiationem et post orationem proposuit, confitendum est id quod ante diximus, non orationis universalis, sed simplicis enuntiativae orationis, quae di
Abbreviated transcription (Latin):
crates ambulat. hȩc oratio partes habet dictionis nom̃ scilicet & ũbũ
quȩ dictiones sint quidem. non tamen affirmatione. Sin uero dici
socrates in licio cum platone ⁊ cęteris discipulis disputauit: hȩc parso¬
rationis quȩ ẽ sorrntes in lycio cũplatone: ipsa quoque ẽ dictio. ẜ ñ ut si¬
plex nomen uł uerbum neque ut affirmatio. ẜ tantũ ut inꝑserta¬
mal ẽ : hȩc rursus onitio habet dictiones in partib. ẜneque ut simplices
dietiones neq ut in ꝑfectas orationes. s ut perfectas simplicesq affir¬
tiones. et ẽ una affirmatio animal ẽ. alia uero ẽ homo ẽ. tota uero
ipsa oratio dictionon ẽ. Quod sidicam si animal ñ ẽ homo non est
rursus hȩc oritio ex duabus simplicibus dictionibo negatiuis uitlenu
et composita. que niln lominus tota dictio nonẽ Ita ergo dictio in¬
choans asimplicibus nominib atq uerbis usq ad orationes qua uis in
perfectas ꝓ uehitur. nec in his tantum modo constitit. ẜ ultra etiã as

Expanded text:
scilicet et verbum, quae dictiones quidem sunt, non tamen affirmationes. Sin vero dicam, Socrates in lycaeo cum Platone et caeteris discipulis disputavit, haec pars orationis quae est, Socrates in lycaeo ipsa quoque est dictio, sed non ut simplex nomen vel verbumimal est, haec rursus oratio habet dictiones in partibus, sed neque ut simplices dictiones, neque ut imperfectas orationes, sed ut perfectas, simplicesque affirmationes, et una est affirmatio animal est, alia vero homo est. Tota vero ipsa oratio dictio non est: quod si dicam, si animal non est, homo non est, rursus haec oratio ex duabus simplicibus dictionibus negativis videtur esse composita, quae nihilominus tota dictio non est. Ita ergo dictio inchoans a simplicibus nominibus atque verbis usque ad orationes, quamvis ad imperfectas provehitur, nec in his tantummodo consistit, sed ultra etiam ad
Abbreviated transcription (Latin):
nud.ẜ non qm̃ est. aut non est. sederit affirmatio uel negatio si
siquid ad datur. hoc hiius modiẽ tamquam sidiceret. nomen qͥden
implex. affirmationẽ aut negationem non facit. nisi aut ẽ uerbũ
ad datur quȩ ẽ affirmatio. aut non. quȩ ẽ negatio. Quod aũ addt
sed non una hominis sillaba. nec meo quod ẽ sorex rex significit. s
uox est non sola. induplicibus uero significat quidem ẜ nihil scđm
se quemad modũ dictum ẽ: huius loci duplex ẽ expositio. Quodeñ
lixerat prius. sed erit affirmatio uel negatio si quid adclatur e
dictioni qũa supra simplicem ẽẽ ꝓposuit̾ eũ de significatiua oran¬
onis parte loqueretur nunc ad implet ⁊ explicat dicens. ñsiꝙ libet al¬
latur simplici dictioni statim fieri ad firmationẽ uel negationẽ. nec
uero orationẽ. Neque enim siquid non ꝑse significatiuum dictioni
implici copuletur. id rirco iam uel oratio uel affirmatio uł etiam
negatio ꝓereabitur. Neque enim suma hominis sylliba quȩ significa

Expanded text:
uoniam est, aut non est, sed erit affirmatio vel negatio, si quid addatur. Hujusmodi hoc est, tanquam si diceret, nomen quidem simplex affirmationem aut negationem non facit, nisi aut est verbum addatur, quae est affirmatio, aut non est, quae est negatio. Quod autem additur, sed non una hominis syllaba, nec in eo quod est sorex, rex significat, sed vox est nunc sola. In duplicibus vero significat quidem, sed nihil secundum se, quemadmodum dictum est. Hujus loci duplex est expositio. Quod enim dixerat prius, sed erit affirmatio vel negatio si quid addatur ei dictioni, quam supra simplicem esse proposuit, cum de significativa orationis parte loqueretur, nunc id adimplet et explicat dicens: Non si quidlibet addatur simplici dictioni, statim fieri affirmationem vel negationem, nec vero orationem, neque enim si quid non per se significativum dictioni simplici copuletur, idcirco jam vel oratio, vel affirmatio vel etiam negatio procreabitur, neque enim si una syllaba hominis quae significa
Abbreviated transcription (Latin):
partes aut compositas: asimplicibus sũpsit exemplum. ut diceret sig¬
nificare partes orationis ut dictionem non ut affirmationẽ. ut cum
ẽ oratio. plato non disputat : dictiones quidem sunt sed non ut affir¬
mationes. Si uero sic cẽt oratio si plato disputat uerum dicit. plato
disputat. et uerũ dicit : cum sit dictiones. non sunt tam̃ ut simpli

Expanded text:
partes, aut compositas, a simplicibus sumpsit exemplum, ut diceret sigpartes, aut compositas, a simplicibus sumpsit exemplum, ut diceret significare partes orationis, ut dictionem non ut affirmationem, ut cum est oratio. Plato disputat, dictiones quidem sunt, sed non ut affirmationes. Si vero sic esset oratio, Si Plato disputat verum dicit, Plato disputat et verum dicit, cum sint dictiones, non sunt tantum ut simpli
Abbreviated transcription (Latin):
ueniatur ad ultimã partem priores partes effecti conpositiq. partesst̃:
nulla ratior̃ in ꝑfectȩ rei partes dici ñ posse Ncͣque enim dioitur
totius compositi partes ẽẽ que sint in ꝑfecti. ut sisit integrum nomen
abeatq partes quatuor idẽ syllabas. ut mezentius. siunam sillaban
demã dicam que mezenti. ułsiunam rursus duasq ponam. ut sunt
meren : huius tamen utraque sillaba me scilicet et zen partes sunt.
xcum sit compositio ipsa sensu uacua acsit inꝑfecta. tam̃ partibus
continetur. Syriamus quoque minime audiendus ẽ. ẜ potius porphi¬
rius. qui ita aristotelis mentem sententiãq. ꝑsequitur. Ut eius des¬
nitionem sicut uera ẽ labare ⁊ in aliquib alus discrepare non faciat
elus quidem actemis. Porphirius aũt ita dicit. Uolens inquit aristo¬
teles ostendere non ominẽ orationem aut simplices tantum habere

Expanded text:
veniatur ad decimam partem prioris effecti compositique partes sunt, veniatur ad decimam partem prioris effecti compositique partes sunt, nulla ratio est imperfectae rei partes dici non posse. Neque enim dicitur totius compositi partes esse, quae sint imperfecti, ut si sit integrum nomen, habeat partes quatuor, id est syllabas, ut Mezentius, si unam syllabam demam, dicamque mezenti, vel si unam rursus duasque ponam, ut sunt mezen, hujus tamen utraque syllaba me scilicet et zen partes sunt, et cum sit compositio ipsa sensu vacua, ac sit imperfecta, tamen partibus continetur. Syrianus igitur minime audiendus est. Sed Porphyrius potius, qui ita Aristotelis mentem sententiamque persequitur, ut ejus diffinitionem, quae vera est, labare et in aliquibus aliis discrepare non faciat. De his quidem hactenus. Porphyrius autem ita dicit: Volens, inquit, Aristoteles ostendere non omnem orationem, aut simplices tantum habere
Abbreviated transcription (Latin):
ant in partilo simplices dictiones : cur hanc questionẽ in aristotelẽ iaeiat.
tioni relinquitur. Syrianus uero qui philoxenus cognominatur. non
putat orationes ẽẽ quarum intellectus sit inꝑfectus. atq ideo netas
liquas habere partes. Nam cumdicit. plato in achademia disputans
bec quo ꝑfecta e non ẽ. partes in quit ñ habet. arbitrans om̃e ꝙ in ꝑfectũ
ẽ nullis partibus contineri Atq ideo cũ dicit aristoteles. oratio ẽ uox
ignificatua cuius partes aliquid extra significent. illam orationẽ
constitui putat quȩ ꝑfectum retinet sensum. ipsarum enĩ partes eẽ
potest ꝓpriis partibus. Quod si quȩlibet res ut componat᷑ habeat decẽ par¬
tes. eas tamen singillatim apponi necesse sit. antequã ad decimã uenia¬
nus partẽ nihi lominus tamen partes erunt. quas sibimet ad cõponendã
totius corporis summã singillatim super ponimus. etiam siad illud ꝙ.
omponendũ fuit minime ꝑ uentum ẽ. Quo ciroa si antequam pci¬

Expanded text:
ant in partibus simplices dictiones, cur hanc quaestionem in Aristotelem jaciat, ratione relinquitur. Syrianus vero, qui Philoxenus cognominatur, non putat orationes esse quarum intellectus sit imperfectus, atque ideo nec eas aliquas habere partes. Nam cum dicit Plato in Academia disputans, haec quoniam perfecta non est, partes, inquit, non habet, arbitrans omne quod imperfectum est nullis partibus contineri, atque ideo, cum dicit Aristoteles, oratio est vox significativa, cujus partes aliquid extra significant, illam orationem constitui putat, quae perfectum retinet sensum, ipsius enim partes esse eri potest, nisi propriis partibus. Quod si quaelibet res ut componatur habeat decem partes, eas tamen sigillatim apponi necesse sit, antequam ad decimam veniamus partem, nihilo tamen minus erunt partes quas sibimet ad componendam totius corporis summam sigillatim superponimus, etiam si ad illud quod componendum fuit minime perventum est. Quocirca si antequam per
Abbreviated transcription (Latin):
demonstraret: ait. de inde negatio. ut primam affarmationem ponera
scđam negationem. Quod sita dixisset. est aut̃ una prima enuntiatiua
oratio affirmatio uel negatio. deinde coniunctione una:ita oporteri
intellegi tamqua si diceret. illam eẽ primam unãm orationem quę
simplex cẽmieuius partes affirmatio er̃t atq negatio. scđam uero illĩ

Expanded text:
demonstraret, ait, deinde negatio, ut primam affirmationem poneret, demonstraret, ait, deinde negatio, ut primam affirmationem poneret, secundam negationem. Quod si ita dixisset, est autem una prima enuntiativa oratio affirmatio vel negatio, deinde conjunctione una, ita oporteret intelligi tanquam si diceret, illam esse primam orationem quae simplex esset, cujus partes affirmatio essent atque negatio; secundam vero
Abbreviated transcription (Latin):
quiclem constent. unȩ tamen arte sunt non natura: ita quoque ino¬
tionibnis simplices & ꝑse. naturaliter unas orationes dicimꝰ quȩ uer
tantum ⁊ nomine uunguntur. compositas aũt quȩ in alias ut dicã
ẽ orationes diuiduntur. Multas enim orationes in huius modi oration¬
bus conunctio uingitur. ut si dicam ⁊ plato ẽ ⁊ soerates. hȩx ẽ iunctioo
utrasq coniunxit atq. ideo una uidetur positione que naturalit᷑. ⁊ ꝑse
una sõ fuerit. Naturliter aut unius orationis duȩ partes sunt. affirma¬
tuoinegatio. Sed qm̃ nonita duit. ẽ aũt una oritio enuntiatiua affir¬
mitio uel negatio. ẽ enon coniunctione: sed ait. ẽ aut una prima ori
erumtutiut affirmatio. deinde negatio: huius modi oritur quęstio. utrũ
id quod ait prima ad affirmationẽ referatur ut sit posterior nega
anid quod an prpna adsimplicem retulit orationẽ : ut secunda sit que

Expanded text:
quidem constent, unae tamen arte sunt, non natura. Ita quoque in oquidem constent, unae tamen arte sunt, non natura. Ita quoque in orationibus simplices eas et per se naturaliter unas orationes dicimus, quae verbo tantum et nomine conjunguntur. Compositas autem quae in alias ut dictum est orationes dividuntur. Multas enim orationes in hujusmodi orationibus conjunctio jungit, ut si dicam Plato est et Socrates est, haec conjunctio et utrasque conjunxit, atque ideo una videtur positione, quae naturaliter et per se una non fuerat, naturaliter autem unius orationis duae partes sunt affirmatio et negatio; sed quoniam non ita dixit, est autem una oratio enuntiativa, affirmatio vel negatio, deinde est una conjunctione. Sed ait: Est autem una prima oratio enuntiativa affirmatio, deinde negatio, hujusmodi oritur quaestio. Utrum id quod ait prima ad affirmationem referatur, ut sit posterior negatio, an id quod ait prima ad simplicem retulerint orationem, ut secunda sit, qua
Abbreviated transcription (Latin):
ontione considerndi. hino eũ ipso aristotele cõmodissimũ sumamus
initium. Est aũt una prona oratio enuntiatiua affirmatio. de indo ne¬
enuntiatiuam ex uerbo eẽ uel casu. Et enĩ hominis ratio. nisi non autq̃
aut erit aut fuit. aut aliquid huiusmodi ad clatur : nondum est oratio
enutiatiua. Quare aũt unum quiddam est. ⁊ non multa. animal
gressibile bipes: neq enim eo quod propinq dicuntur. unũ erit. Est abte¬
te ita dicendum ẽ. aliȩ orationes naturaliter unȩ sunt. aliȩ position
Et naturaliter quidem unȩ sunt orationes quȩ non dissoluuntur
in alias orationes ut ẽ soloritur. Quȩ aũt positione sunt unȩ. in ali
orttiones dissoliuntur. ut ẽ si homo ẽ animal ẽ Hexenĩ in orationes a¬
as separitur. Et quem admocłũ lignum uel lapis singillatim in ꝓpria nati¬
consistunt ⁊ rinasunt. ex his aũt facta nauis diel domus quȩ cũ plui

Expanded text:
oratione considerandi, hinc cum ipso Aristotele commodissimum sumamus oratione considerandi, hinc cum ipso Aristotele commodissimum sumamus initium. Est autem una prima oratio enuntiativa, affirmatio, ... Ee vel casu; et enim hominis rationi si non aut 'est' aut 'erit' aut 'fuit' aut aliquid huiusmodi addatur, nondum est oratio enuntiativa. Quare autem unum quiddam est et non multa 'animal gressibile bipes' ‒ neque enim eo quod propinque dicuntur unum erit ‒ est alternaturaliter unae sunt, aliae vero positione. Et naturaliter unae quidem sunt orationes quae non dissolvuntur in alias orationes, ut est, sol oritur. Quae autem positione sunt unae in alias orationes dissolvuntur, ut est, si homo est animal est; haec enim in orationes alias separaturconsistunt et sunt una, ex his autem facta navis vel domus quae cum pluribus
Abbreviated transcription (Latin):
aũt innumeras eorum differentias. produnt. sed nihil adnos. Cuncte enĩ
species orationis. aut oratoribus ac commodatȩ sunt aut poetis. sola e¬
nuntiatiua philosophis Ergo hoc dicit non om̃is oratio enuntiatiua est
nt enim plurimȩ quȩ enuntiatiuȩ non sunt. ut eas quȩ supra proposui
Haec aũt sola ẽ. in qua uerum falsumq in ueniri queat. Quocirca quoniam
ista in qua ueritas ⁊ falsitas inuenitur dialecticis philosophisq est quȩrer
ceterȩ autem aut poetis aut oratoribus ac commodate sunt. iure de
ac sola tractabitur idẽ deenuntiatiua oratione. Huc usq ergo depar¬
tilus interpeetationis ⁊ de communi oratione locutus ẽ Nuno aũ astringit
iodum disputationis insperiem. ⁊ de una specie orationis tractat deque
una int̃pretatione quȩ ẽ enuntiatiua. Speries namq ẽ enuntiatio int᷑p̃¬
tationis. negatio uero ⁊ affirmatio enuntiationis. Quare de enuntiatiua

Expanded text:
autem innumeras eorum differentias produnt, sed nihil ad nos. Cunctae enim autem innumeras eorum differentias produnt, sed nihil ad nos. Cunctae enim species orationis, aut oratoribus accommodatae sunt, aut poetis, sola enuntiativa philosophis. Ergo hoc dicit: Non omnis oratio enuntiativa est. Sunt enim plurimae quae enuntiativae non sunt, ut hae quas supra posui. Haec autem sola est in qua verum falsumve inveniri queat. Quocirca quoniam istam in qua veritas vel falsitas invenitur, dialectici philosophique est quaerere, caeterae autem oratoribus atque poetis accommodatae sunt, jure de hac sola tractabitur, id est de enuntiativa oratione. Hucusque ergo de partibus interpretationis et de communi oratione locutus est. Nunc autem astringit modum disputationis in speciem, et de una specie orationis tractat, deque una interpretatione quae est enuntiativa. Species namque est enuntiatio interpretationis, negatio vero et affirmatio enuntiationis. Quare de enuntiativa
Abbreviated transcription (Latin):
rum uel falsum in ẽ. non aũt in om̃ibus. ut dep̃catio oratio ẽ quidem. sed neq
uera neque falsa et ceterȩ quidem relinquantur. rhethorieȩ enĩ uł poetiee
conuenientior consideratio ẽ. enuntiatiua uero presentis considerationis
peripatetici quhque partibus om̃s species orationis ac menbra diftribuunt
rationis aũt species dicimus perfertȩ. non eius quȩ inperfecta ẽ Perfectas
aũt uoco eas quȩ complent expediuntq. sententiam. Et sit nob̾ hoc modo
ã plato in lycio. aliud uͦ imꝑfectũ. Perfectȩ aũt orationis aliaẽ dep̃catiua. ut asit
leticiȩ bachus dator. alia imperatiua ut accipe daq fidem. alia int̃rogatiua. ut
quote moeri pedes an quo uia ducit : alia uocatiua ut oqui res hominũq
nuntiatiua ueri falsiue natura ꝑspicit᷑ In ceteris enĩ neq ueritas neq falsitas
uenitur. Et multi quidem plures speries eẽ dicunt ꝑfertȩ orationis. a lii

Expanded text:
rum vel falsum inest; non autem in omnibus, ut deprecatio oratio quidem est, sed neque vera neque falsa. Et ceterae quidem relinquantur rhetoricae enim vel poeticae convenientior consideratio est; enuntiativa vero praesentis considerationis Peripatetici quinque partibus omnes species orationis ac membra distribuunt. Orationis autem species dicimus perfectae, non ejus quae est imperfecta. Perfectas autem voco eas quae complent expediuntque sententiam. Et sit nobis hoc modo on expedit, ut si dicam Plato in lycaeo, aliud vero perfectum. Perfectae autem orationis alia est deprecativa, ut, Adsit laetitiae Bacchus dator; alia imperativa, ut, Accipe daque fidem; alia interrogativa, ut, Quo te, Moeri, pedes? an quo via ducit in urbem? alia vocativa, ut, O qui rex hominumque nuntiativa, veri falsive natura perspicitur. In caeteris enim neque veritas, neque falsitas invenitur, et multi quidem plures species esse dicunt perfectae orationis, alii
Abbreviated transcription (Latin):
ne uerba sunt ⁊ nomina quȩ simplices sunt dictiones. non aũt in om̃ibis
orationibus aut ad firmati ones aut arationes partes sunt : quod com¬
mune erat id in definitione constituit. tamquam suta diceret. orttio
e uox significatiua scđm placitum ouius partes aliquid extra signisices
ex necessitate quidẽ ut dictio non tamen semꝑ ut adfirmatio aut ora¬
tio Neque enim fieri potest ut in ueniatur oratio eiuus partaes nonita
aliquid ex tra significent ex necessitate ut nomen aut uerbum: cum
in ueniri possit ut ita significent orationis partes. ut tamen orationes
aut affirmationes non sint. Quare sita dixisset. oratio est uex signi¬
ficatiua cuius partes aliquid ex tra signifieant ut affirmatio. illas
orationes hac definitione non circum seripsisset. quarũ partes oratio
nes quidem sunt. sed non affirmationes. ut ille uersus ẽ qũe supra iam

Expanded text:
ne verba sunt et nomina, quae simplices sunt dictiones, non autem in omnibus ne verba sunt et nomina, quae simplices sunt dictiones, non autem in omnibus orationibus, aut affirmationes aut orationes partes sunt, quod commune erat, id in diffinitione constituit, tanquam si ita diceret: Oratio est vox significativa secundum placitum, cujus partes aliquid extra significant, ex necessitate quidem ut dictio, non tamen semper, ut affirmatio, aut oratio. Neque enim potest fieri, ut inveniatur oratio, cujus partes non ita aliquid extra significent ex necessitate, ut nomen aut verbum cum inveniri possit, ut ita extra significent orationis partes, ut tamen orationes aut affirmationes non sint. Quare si ita dixisset, Oratio est vox significativa, cujus partes aliquid extra significant, ut affirmatio, illas orationes hac diffinitione non circumscripsisset, quarum partes quidem orationes sunt, sed non affirmationes, ut ille versus est quem supra jam
Abbreviated transcription (Latin):
nulla sit oratio prima. neo ulla postrema ẽ. Quo oirea in terempti
prima atq postrema. om̃s quoq in terimuntur. ⁊ nulla omnino
erit oratio. Quare non recta fuisset definitio siita dixisset. ⁊ ora¬
tio ẽ uox significatiua cuius partes aliquid extra significant. uto¬
ationes At uero inquit alexander. nec si quȩ dam orationes in parti¬
ns continent. ideirco iam ner ẽẽ E ipsarum orationũ partes affirmi¬
iones ẽt. ut cum dico desine meq tius ineendere : alia teq querel is
Sunt ergo huius orationis pars una. desine meq tius ineendere : alia teq
uo eurca nec illa fuisset recta definitio si ita dixisset. oratio ẽ uox signi¬
ficatiua cuius partes aliquid extra significant ut ad firmatio. huiuis moco
ĩ orationes cum sint eius partes ex orationibus iunste ñ tam̃ affir¬
mationibus totum ipsius orationis corpus efficitur: Sed qm̃ inom̃̃ oratio¬

Expanded text:
nulla sit oratio prima, nec ulla postrema est. Quocirca interempta nulla sit oratio prima, nec ulla postrema est. Quocirca interempta prima atque postrema, omnis quoque interimitur, et nulla omnino erit oratio; quare non recta fuisset diffinitio, si ita dixisset: Oratio est vox significativa, cujus partes aliquid extra significant, ut orationes. At vero, inquit Alexander, nec si quaedam orationes in partibus continent, idcirco jam necesse est ipsarum orationum partes affirmationes esse, ut cum dico: Desine meque tuis incendere teque querelis. Est ergo hujus orationis pars una. Desine meque tuis incendere, teque tio est vox significativa, cujus partes extra aliquid significant, ut affirmatio. Hujusmodi enim orationes cum sint ejus partes ex orationibus junctae, non tamen affirmationibus totum ipsius corpus orationis efficitur. Sed quoniam in omni oratio
Abbreviated transcription (Latin):
affirmationes ut supra monstrauimus. Addit quoq illud. omnem in¬
iuit definitionem uł contractiorem eẽ definita sperie. ul excedere.
non oportet. Quod si aristoteles tta constituisset definitionẽ. ut sigi¬
ficare partes orationis diceret ut orationes acnon ut dictiones: simpli¬
es orationes abhao diffinitione secluderet. Orationum namq sim¬
plicium partes non ut orationes sed ut simplicia uerba nominaq sig¬
uficant: Nam si om̃is oratio orationes habebit in partib. rursus ips
partes quȩ sunt orationes aliis orationibus coniungentur. &. rursus
parcium partes que eerlem quoq orationes sunt. alias orationes in
cedit. nec ulla erit prima oratio quȩ simplices habeat partes. Neqͦ.
im fieri potest. ut prima dicatur oratio. quȩ alias orationes habet
in partibus Partes enim priores sunt propria compositione. Quod si
ninfinitum ducta intelligentia nulla prima oratio repperitur. eĩ

Expanded text:
affirmationes, ut supra monstravimus; addit quoque illud. Omnem, inaffirmationes, ut supra monstravimus; addit quoque illud. Omnem, inquit, diffinitionem vel contractiorem esse diffinita specie, vel excedere non oportet: quod si Aristoteles ita constituisset diffinitionem, ut significare partes orationis diceret ut orationes, ac non ut dictiones, simplices orationes ab hac diffinitione secluderet. Orationum namque simplicium partes, non ut orationes, sed ut simplicia verba nominaque significant. Nam si omnis oratio orationes habebit in partibus, rursus ipsae partes quae sunt orationes, aliis orationibus conjungerentur, et rursus partium partes, quae eaedem quoque orationes sunt, alias orationes habrocedet, nec ulla erit prima oratio quae simplices habeat partes. Neque enim fieri potest ut prima dicatur oratio quae alias orationes habet in partibus; partes enim priores sunt propria compositione; quod si in infinitum ducatur intelligentia, nulla prima oratio reperitur, et cum
Abbreviated transcription (Latin):
aliȩ uero composite. quarum corpus iunete iam faciunt orationes. Et
implices quidem orationes partes habent eas ex quibus componuntur
uerba ⁊ nomina. ut est soerates ambulat. composite autẽ aliquotiens
quidem tantum orationes. aliquotiens uero etiam affirmationes. ut cũ
uote ae acida romanos uincere posse. exorationibus non ex affirma¬
tionibis componitur talis oratio. Prior aũt simplicitas est. posterior
compositio In quilius autem prius aliquid est ⁊ posterius. illud sine
dubio definiendum ẽ priore loco. quod natura quoq ꝓcedit. lta quoq¬
qm̃ prior simplex ẽ oratio. posterior uero composita: prius simplicem
rationem definitione constituit dicens. cuius partes significatit ut
dictio non ut affirmatio. dictionem simplicis nominis aut uerbi nuncupati¬
nem ponens. In simplicibus enim orationibus huius modi partesfunt. in
compositis uero aliquotiens quidẽ orationes tantum. aliquotiens uero

Expanded text:
ae quarum partes in unum corpus junctae jam faciunt orationes, et simplices quidem orationes, partes habent eas ex quibus componuntur, verba et nomina, ut est: Socrates ambulat. Compositae autem aliquoties quidem tantum orationes, aliquoties vero etiam affirmationes, ut cum  cum dico: Aio te Aeacida Romanos vincere posse, ex orationibus non ex affirmationibus componitur talis oratio. Prior autem simplicitas est, posterior vero compositio. In quibus est autem prius vel posterius aliquid, illud sine dubio diffiniendum est priori loco, quod natura quoque praecedit. Ita ergo quoniam prior simplex oratio est, posterior vero composita, prius simplicem orationem diffinitione constituit dicens, cujus partes significant ut dictio, non ut affirmatio, dictionem simplicis nominis aut verbi nucupationem ponens. In simplicibus enim orationibus hujusmodi partes sunt. In compositis vero aliquoties quidem orationes tantum, aliquoties vero
Abbreviated transcription (Latin):
caluus senex. ẜ ñ necesse ẽ si huius modi socratis fuit omnẽ quicũq. filoso¬
phus senex caluus ẽ eẽ etiã socratem inmultis ergo continuatio ifta uale
accipere. Quocirca non unum significat. quãuis continue ꝓferatur
Ergo si ex omnibus unum quiddam signisteetur ⁊ continue proferat᷑
una est oratio ut partes quȩdam rei definitȩ sint ea quȩ indefu¬
one ponuntur non accidentia Et proficit quidem aliquid con
unam orationem. sed ipsa sola non sufficit nisi unum quoque sub¬
iectum sit. atq. ideo dixit aristoteles. animal gressibile bipes. non id
irco eẽ unam orationem quod ꝓpinq dicitur Nam neque sufficit

Expanded text:
calvus senex, sed non necesse est, si hujusmodi ratio Socratis fuit, omnem quicunque philosocalvus senex, sed non necesse est, si hujusmodi ratio Socratis fuit, omnem quicunque philosophus est senex calvus, etiam Socratem esse. In multis ergo continuatio ista valet accidere. Quocirca non unum significat, quanquam continue proferatur. Ergo si ex omnibus unum quidem significetur, et continue proferatur, una est oratio, ut partes quaedam rei definitae sint ea quae in diffinitione ponuntur, non accidentia. Et proficit quidem aliquid conticiendam unam orationem, sed ipsa sola non sufficit, nisi unum quodque subjectum sit; atque ideo dixit Aristoteles, animal gressibile bipes, non idcirco esse unam orationem, quod propinque dicatur, nam neque sufficit
Abbreviated transcription (Latin):
ita dicimus tamquam siunum cuncta coniunetasint. Quo cin
qm̃ ẽ qui dẽ animal ẽ rursus gressibile. ẽ rursus bipes. qm̃ plura sunt
⁊ pluradit̃ dicta idẽ distributa: non uidentur adunum sub iectũ
adunam substantiã nontendunt Accidentia enim sunt ⁊ exgr̃n
ueniunt : Probatur aũt neq eas orationes quȩ perdiuisionẽ dicuntur
ueq eas quȩ non ad unam ad substantiã tendunt unas ẽẽ hoc modo
sidicat quis animal ⁊ rursus gressibuile et iterum bipes. non unum
ẽ animal nec unum gressibile. nec unum bipes. Sin uero animal
gressibile bpes continue. et ꝓpm que : unum ẽ. quod tria ista iuneo
significant. id ẽ homo. Conuertamus nunc animum. adeas quȩ plura
qui deni sigruficant si continue ꝓferuntur. ut dim dico socrates philoso¬
phus calius senex : uidetur quasi quȩdam soeratis eẽ definitio phi losophi

Expanded text:
ita dicimus, tanquam si in unum cuncta conjuncta sint. Quocirca ita dicimus, tanquam si in unum cuncta conjuncta sint. Quocirca quoniam est quidem animal, rursus gressibile est, rursus bipes, quoniam plura sunt, et pluraliter dicta, id est distributa, non videntur ad unum subjectum ad unam substantiam non tendunt, accidentia enim sunt, et extrinsecus veniunt. Probatur autem neque eas orationes, quae per divisionem dicuntur, neque eas quae non ad unam substantiam tendunt, unas esse, hoc modo: Si dicat quis animal, et rursus gressibile, et iterum bipes, non unum est animal, nec unum gressibile, nec unum bipes. Sin vero dixero, animal gressibile bipes continue, et propinque, unum est, quod tria ista juncta significant, id est homo. Convertamus nunc animum ad eas quae plura quidem significant, sed continue proferuntur, ut cum dico Socrates philosophus calvus senex, videtur quasi quaedam Socratis esse diffinitio, philosophus
Abbreviated transcription (Latin):
rem significantem ꝓferendi in termissione distribuit: multiplex fit ora¬
tio ut sidicam animal gressibile. inpes. unam rem mihi tota mosistrat
oratio ⁊ continue dicta ẽ Sin uero dicam animal. ⁊ rursus gressibile
& sub intermissione repetam bipes: multiplex fit diftributa intermissio¬
ne opitio. ⁊ rursum ad uersum id questio. Et quis hac noniure culpet posse
eam que una ẽ orationem in termissione ꝓferendi fieri multiplicem
cum contiauatio ꝓferendi non faceret unã quȩ eẽt multiplex ꝑ naturꝰ
sicut in his quȩ multiplices sunt naturaliter non potest continuatio pro¬
ferendi unam facere orationem. sic quoq nondebet quȩ ẽ una nat¬
raliter omtio ideirco quod deuno subierto dicatur fieri multiplex per
intermissionem. Sed hoc ita soluitur. Nam cum dicimus animal.
sub intermissione rursus gressibile. eodemq modo iterum bipes. ñ hoc

Expanded text:
rem significantem proferendi intermissione distribuat, multiplex fit orarem significantem proferendi intermissione distribuat, multiplex fit oratio, ut si dicat animal, gressibile bipes, unam rem mihi tota monstrat oratio, et continue dicta est. Sin vero dicat animal et rursus gressibile, et sub intermissione repetat bipes, multiplex erit distributa intermissione oratio. Est rursus adversum id quaestio, et quis hoc non jure culpet, posse eam quae una est orationem intermissione proferendi fieri multiplicem, cum continuatio proferendi non faceret unam, quae esset multiplex per naturam. Sicut enim in illis quae multiplices sunt naturaliter, non potest continuatio proferendi, unam facere orationem, sic quoque non debet quae est una naturaliter oratio, idcirco quod de uno subjecto dicatur, fieri multiplex per intermissionem. Sed hoc ita solvitur. Nam cum animal dicimus, et sub intermissione rursus gressibile, eodemque modo iterum bipes, non haec
Abbreviated transcription (Latin):
nuatione unam faceret orationẽ : posset. hȩc quoq una eẽ oratio. quȩ
manifesto non una ẽẽ docebitur. Quare non id tirco erit una oratio
ea que dicit animal gressibile bipes. quod ꝓpinq. ⁊ continue ꝓfertus
iue aũt causa sit ut una sit ipse dicere distulit. sed in libris eiꝰ operis
quod metataphisica inscribitur ex pediet. Theophrastus aũt̃ in liliro¬
de affirmatione ⁊ negatione sic docuit. definitionem unam esse
semper orationem. eamq. oportere continuatim ꝓferre. Illa enim una
oratio esse dicitur. quȩ unius suli stantie designatiua ẽ. definitio
iũt ut uerbi gr̃a hominis animal gressibile bipes una est oratio. ꝑ hoo
qũo unum subieetum idẽ hominem monstrat. Si ergo continue
proferatur ⁊ non diuise una ẽ oratio ⁊ quia continue dicitur. et quia
unius rei substantiam monstrat. Sin uero quis diuidat ⁊ orationẽ

Expanded text:
nuatione unam faceret orationem, posset haec quoque una esse oratio, quae nuatione unam faceret orationem, posset haec quoque una esse oratio, quae manifeste non una esse docebitur. Quare non idcirco erit una oratio ea quae dicit, animal gressibile bipes, quod continue et propinque profertur. Quae autem causa sit ut una sit, ipse dicere distulit, sed in libris ejus operis quod Μετὰ τὰ φυσικὰ inscribitur, expedivit. Theophrastus autem de affirmatione et negatione sic docuit, diffinitionem unam semper esse orationem, eamque oportere continuatim proferri; illa enim una oratio esse dicitur, quae unius substantiae designativa est. Diffinitio autem, ut verbi gratia hominis, animal gressibile bipes, una est oratio per hoc, quoniam unum subjectum, id est hominem monstrat. Si ergo continue proferatur, et non divise, una est oratio, et quia continue dicitur, et quia unius rei substantiam monstrat. Sin vero quis dividat, et orationem unam
Abbreviated transcription (Latin):
iceret. de simplicibus enuntiationibus om̃ils loquebar. deq his ꝓposui ca
efintrionẽ hominis. cui nisi aut ẽ. aut ent aut fuit apponeretur:
enuntiationem non fieri dixi. quasi una ⁊ non multiplex eẽt orano ea
quam dicitur animal gressibile bipes. dequa fieri posset simplex
enuntiatio. Cur aũt una erit oratio animal gressibile bipes. alterius
inquit ẽ hoc tractare negotu. cum derebus non ꝓpositionibꝰ ꝑspiciendũ ẽ
m non idcirco una ẽ oratio q continue dieitur ⁊ coniunetȩ sibimet
animal gressibile bipes. Hoc suta eẽt. possemus ⁊ hanc orationem quę̧
cam multa significat unã dicere si continue ꝓferatur. ut e socrate
philosophus simus caluus senex Ego quemadmodũ huiusmodi ora¬
ciosit multiplex ⁊ non una : posterius dicemus. Nunc ergo manifestũ
sit. hanc orationẽ quȩ dicit socrates philosophus. simus caluus senex.
non eẽ unam sed multiplieẽ Si ergo ꝓpinquitas ꝓferendi iplã conti¬

Expanded text:
iceret, de simplicibus enuntiationibus omnibus ipse loquebar, deque his proposui eaffinitionem hominis, cui nisi est, aut erit, aut fuit apponetur, enuntiationem non fieri dixi, quasi una et non multiplex esset oratio, ea per quam dicitur animal gressibile bipes, de qua fieri possit simplex enuntiatio. Cur autem esset una oratio, animal gressibile bipes, alterius, inquit, est hoc tractare negotii, cum de rebus, non de propositionibus inspiciendum est. Nam non idcirco una oratio est, quia continue dicitur, et conjuncte sibimet, animal gressibile bipes; hoc enim si ita esset, possemus et hanc orationem quae tam multa significat, unam dicere, si continue proferatur, ut est Socrates philosophus simus, calvus, senex. Ergo quemadmodum hujusmodi oratio sit multiplex, et non una, posterius dicemus; ergo nunc manifestum sit hanc orationem quae dicit Socrates philosophus simus, calvus, senex, non esse unam, sed multiplicem. Si ergo propinquitas proferendi ipsa conti
Abbreviated transcription (Latin):
hȩc ad aristotelis ꝑueniss&. aetatem : necesse fuit qui nomen ⁊ uerbũ
significatiua ẽẽt diffiniturus. prȩdicer&. quorũ ista designificatiua st̃
ristoteles enim nominibꝰ &. uerbis res subiectas significari nom putati fiee uer
sefisus esi atum imiaginationes Sensuum quidem non eẽ significatiuas

Expanded text:
haec usque ad Aristotelis pervenisset aetatem, necesse fuit ut qui nomen et verbum haec usque ad Aristotelis pervenisset aetatem, necesse fuit ut qui nomen et verbum significativa esset diffiniturus, praediceret quorum ista designativa sint. Aristoteles enim nominibus et verbis res subjectas significari non putat, nec vero sensus vel etiam imaginationes. Sensuum quidem non esse significativas
Abbreviated transcription (Latin):
it nanq dubie apud antiquorũ philosophoruar sententias constitis
quid ẽet ꝓprie quod uocibus significaretur. Putabant nanq alii. res
uocibus designari. eorũq uocabula ee ea quȩ sonauerint in uocibus
arbitrabantur. Alii uero incorporeas quasdã naturas meditabant᷑.
quorum e̾ent significationes quȩ cunq uocibꝰ designarentur. platoni
aliquo modo spẽcies incorporeas emulati dipentis hoc ipsum homo
hominem specialem & illũ ipsum equũ. uniuersaliter et incorpora¬
liter cogitantes . incorporales quasdam naturas constituebaN. per
quas se ad significandũ primas uenire putabant. & cũ aliis item rebꝰ
in significationibꝰ posse coniungi. ut ex his aliqua enuntiatio uel or
conficeretur. Alii uero sensus. alii imaginationes. significari uocib
arbitrabant᷑. Cum igitur ista e̾et contentio apud superiores. et

Expanded text:
Ait namque dubie apud antiquorum philosophorum sententias constitisse Ait namque dubie apud antiquorum philosophorum sententias constitisse quid esset proprie quod vocibus significaretur: putabant namque alii res vocibus designari, earumque vocabula esse ea quae sonuerint in vocibus arbitrantur. Alii vero incorporeas quasdam naturas meditabantur, quarum essent significationes quaecunque vocibus designarentur, Platonis aliquo modo species incorporeas aemulati dicentis, hoc ipsum homo ipsum illum hominem specialem et illum ipsum equum universaliter et incorporaliter cogitantes, incorporeas quasdam naturas constituebant, quas ad significandum primas venire putabant, et cum aliis item rebus in significationibus posse conjungi, ut ex his aliqua enuntiatio vel oratio conficeretur. Alii vero sensus, alii imaginationes significari vocibus arbitrabantur. Cum igitur ista esset contentio apud superiores, et
Abbreviated transcription (Latin):
possunt nisi peruoces. quae suN earum scilic& notae. Alexander
nibꝰq coniuncta ẽ. & in ea iam ueritas aut falsitas inuenitur. siue ħ quiliba
trmo sit simplex. siue oratio coniuncta atq disposita: ex his quȩ significañ
momentum sumuns In illis enĩ prios ẽ eorũ ordo ⁊ continentia. post
redundat in uoces Quocirca. qm̃ significantiũ momentũ ex his quȩ signifi¬
cans oritur : idcireo prius nos dehis quȩ uoces ipsȩ significant docere ꝓpon
Sed heriminus hoc loco repudiandus ẽ Nihil enĩ tale quod ad cauiam ꝓpo¬
sitȩ sententiȩ ꝑtineret explicuit. Alexander uero strictim ꝓrima
intelligentia p̃teruectus tetigit quidem causam. ñ totã tam̃ principa¬
em rationẽ aristotelicae ꝓpositionis exsoluit. Sed porphiris ipsam pleni
causam originẽq: sermonis huiꝰ ante oculos collocauit. qui ommnẽ apud
priscos phiłosophos designificationis ui contentionẽ litemq retexuit.

Expanded text:
possunt nisi per voces quae sunt earum scilicet notae. Alexander possunt nisi per voces quae sunt earum scilicet notae. Alexander nibusque conjuncta est, et in ea jam veritas aut falsitas invenitur; sive autem quilibet sermo sit simplex, sive jam oratio conjuncta atque composita, ex his quae significantur momentum sumunt. In illis enim prius est eorum ordo et continentia, post redundat in voces; quocirca quoniam significantium momentum ex his quae significantur oritur, idcirco prius nos de his quae voces ipsae significant docere proponit. Sed Herminus hoc loco repudiandus est. Nihil enim tale quod ad causas propositae sententiae pertineret explicuit. Alexander vero strictim proxima intelligentia praetervectus tetigit quidem causam, non tamen principalem rationem Aristotelicae propositionis exsolvit. Sed Porphyrius hanc ipsam plenius causam originemque sermonis hujus ante oculos collocavit, qui omnem apud priscos philosophos de significationis vi contentionem litemque retexuit.
Abbreviated transcription (Latin):
primorũ notȩ eȩdem om̃ib passiones animȩ sunt. et quorũ eȩdem
similitudines : res etiã eȩdem. De his quidẽ dictum ẽ in hs quȩ stͣ dicta
deanima. alterius est enĩ negotii. Cum gͥ prius posuisset̾ nome
& uerbũ. ⁊ quȩ cunq secutus est postea se definire ꝓmisissa. hȩc
interim p̃termitter. depassionib animȩ deque earũ notis quȩ suĩs
scilic&. uoces pauca p̃mittit. Sedeur hoc ita int̃posuerit. plurimi
commentatores causas reddere neglexerant. Sed atribus quantũ
adhuc sciam. ratio huiꝰ interpositionis explicita est. quorũ herimini quide
arerum ueritate longe disiuncta ẽ. Ait enĩ id circo aristotelem denotis anim
passionũ interposuisse sermonem. ut utilitatem ꝓpositi operis inculcar&.
isputaturus tt deuocibꝰ quȩ sunt notȩ animȩ passionũ. recte dehis quȩdam¬
ante prȩmisit. Nam cum suae nullus animȩ passiones ignoret : notas quoq
cum animȩ passionibꝰ non nescire utilissimum ẽ. Heque enim illae cogn

Expanded text:
nt, et quorum hae similitudines sunt, res eaedem. De his itaque dictum est in his quae dicta sunt de anima, alterius enim est negotii. Cum igitur prius praeposuisset nomen et verbum, et quaecunque secutus est postea se diffinire promisisset, haec interim praetermittens, de passionibus animae deque earum notis, quae sunt scilicet voces, pauca praemittit. Sed cur hoc ita interposuerit, plurimi commentatores causas reddere neglexerunt, sed a tribus tantum quantum adhuc sciam ratio hujus interpositionis explicata est, quorum Hermini quidem a rerum veritate longe disjuncta est. Ait enim idcirco Aristotelem de notis animae passionum interposuisse sermonem, ut utilitatem propositi operis inculcaret. Disputaturus enim de vocibus quae sunt notae animae passionum, recte de his quaedam promisit. Nam cum suae nullus animae passiones ignoret, notas quoque cum animae passionibus non nescire utilissimum est, neque enim illae cognosci
Abbreviated transcription (Latin):
quod quȩlibet simplex parussimaq oratio nomine ⁊ uerbo coniungii
quȩ sunt simplices dictiones: compositas uero. quȩ cũ habeant oratio¬
nes in partibus. partes ipsȩ habent simplices dictiones. quȩ isȩ simplic
dictiones totius corporis partes sunt. ut cum dico sidies est et lux est.
partes sunt totius orationis Sed harui rursum partium partes sunt
dies ⁊ est . & rursus lux ⁊ ẽ. quȩ rursus totius orationis per quam dico
sidies ẽ lux est partes sunt Sed dies et ẽ. et rursus lumen a .ẽ. st̃ sim¬

Expanded text:
erbo conjungitur, quae sunt simplices dictiones. Compositas vero, quae cum habent orationes in partibus, partes ipsae habent simplices dictiones, quae ipsae simplices dictiones totius corporis partes sunt, ut cum dico, si dies est, lux est. Dies est, et lux est, partes sunt totius orationis. Sed rursus harum partium partes sunt dies, et est, et rursus lux, et est, quae rursus totius orationis, per quam dico, si dies est, lux est, partes sunt; sed dies, et est, et rursus lux, et est, s
Abbreviated transcription (Latin):
eẽ uł non eẽ sub sistendi scilicet. uel ñ subsistendi. quod illud quiden
asfirmationis ẽ. illud uero negationis. ⁊ ut sit talis sensus. neq. enin
alexander quidem dicit. est. uł ens equi uocũ eẽ Om̃a en

Expanded text:
esse vel non esse subsistendi, scilicet vel non subsistendi, quod illud quidem esse vel non esse subsistendi, scilicet vel non subsistendi, quod illud quidem affirmationis est, illud vero negationis, ut sit talis sensus, neque enimAlexander quidem dicit est vel ens aequivocum esse. Omnia en
Abbreviated transcription (Latin):
quod est huie contrarium falsitaten. Quare cum uerba sech̃n se dicta nom¬
nassunt et significant  et partes quȩdam eiꝰ compositionis sunt. quȩ ue¬
cumsie uerbum ulluidi fuerit ad ditun nonfit enuntiatio ut eũdico sapo
cusi quid sapuat dicam ꝓpositio non ẽ Quod aũt ad liti neque enł signũ
infinitum uerbume . non est signum rei. idẽ nihil ꝑse significat: Ese
enstnisi inaliqua conposttione non ponit. Uel certe om̃e uerbĩdiea
eni sussigafieat quidemi aliquid. sed siẽ uel nonẽ nondum signaficat
Non enim cumaliquid dictum sucrit. id eirro aut et̃ aut non ee signifieni
Atq hoce quod att neq. enim signura t̃ rei ee uł non cẽ. et enim quani
rem uerbum de signat eẽ eiꝰ uł non eẽ. non ẽ signum ipsuni uerbum
quod de illa re dicitur. Ac si sic diceret. neaue enim signumẽ uerbua
quod dicitur rei ẽe uel non eẽ. hoc ẽ de quadicitur re. ut id quod dicor
At que hic e melior in tellectus. ut nonsit signũ uerbũ eiꝰ rer de qua dica

Expanded text:
e dicta nomina sint, et significent aliquid, et partes quaedam ejus compositionis sunt, quae vecui insit verbum illud fuerit additum, non fit enuntiatio, ut cum dico sapit, nisi qui sapiat, dicam, propositio non est. Quod autem addidit, neque enim signum indicat, non est signum rei, id est nihil per se significat. Esse enim nisi in aliqua compositione non ponitur. Vel certe omne verbum dictum per se significat quidem aliquid, sed si est vel non est, nondum significat. Non enim cum aliquid dictum fuerit, idcirco aut esse aut non esse significat. Atque hoc est quod ait: Neque enim signum est rei esse vel non esse, etenim quam rem verbum designat, esse ejus vel non esse non est signum ipsum verbum, quod de illa re dicitur, ac si sic diceret: Neque enim signum est verbum quod dicitur, rei esse vel non esse, hoc est de qua dicitur re, ut id quod dico, atque hic est melior intellectus, ut non sit signum verbum ejus rei de qua dicitur
Abbreviated transcription (Latin):
tiue dicuntur scilicet que simplices sunt. quod in lus totam ꝓposi¬
tionem obtaneat p̃dicatio. atq. ideo aristoteles ait. ex uerbo uel casu
fieri simplicem enuntiationẽ Nam p̃ter id quod totam continet
ppositionem predicatiuã scilicet. idẽ preter predicationem: enu¬
tatio non fit. Unde ẽ et negatio quoq non ad sub iectum ẜ ad pre¬
dicatũ semper aptetur. Nam cum dico sol oritur. non ẽ huius negati
nͣ sol oritur. Sed illa quȩ ẽ sol non oritur. atq ideo negatio ad subiectũ
posita non facit contrariam ꝓposttionem. ad predicatũ uero. contrari¬
am reeldit. Recte igitur aristoteles de subierto quidem nihil locu¬
tus est Non enim predicatiuã ꝓpositionem subiectus terminus
tenet. sed tantum de predicato qui totam enuntiationem propria
uirtute confirmet.s. ẽ una aut̃ oratio enuntiatiua quȩ unum sig

Expanded text:
tivae, dicuntur, scilicet quae sunt simplices, quod in his totam propositionem obtineat praedicatio, atque ideo Aristoteles ait, ex verbo vel casu fieri simplicem enuntiationem. Nam praeter id quod continet totam propositionem praedicativam, scilicet praeter praedicationem, enuntiatio non fit, unde est ut negatio quoque non ad subjectum, sed ad praedicatum semper aptetur. Nam cum dico, sol oritur, non est hujus negatio, non sol oritur, sed illa quae est, sol non oritur, atque ideo negatio ad subjectum posita, non facit contrariam propositionem, ad praedicatum vero reddit contrariam. Recte igitur Aristoteles de subjecto nihil locutus est. Non enim praedicativam propositionem subjectus terminus tenet, sed tantum praedicatus, qui totam enuntiationem propria virtute confirmat. Est autem una oratio enuntiati
Abbreviated transcription (Latin):
quod signauit ꝑhoc qđ ait. Nomen uero semꝑ sub audiendũ ẽ soilieet faer
uerum falsumq cum est uł fuit uł erit adiunctum. eorumq ponit exen¬
plreatonis estꝰ uł non est. In his enim ut ipse ait. neq uerũ aliꝗd dicitio
neq falsum. quarũ in tegra nominis definitio est huius modi. Nomen est
uor designituia scđm placrtum siue tempore. ciroũ scriptȩ significans

Expanded text:
oc quod ait. Nomen vero semper subaudiendum est, scilicet, facit verum falsumve, cum est vel fuit vel erit adjunctum, eorumque ponit exempla. Catonis est, vel non est, in his enim ut ipse ait neque verum aliquid dicitur, neque falsum, quare integra nominis diffinitio est hujusmodi. Nomen est vox designativa, secundum placitum, sine tempore, circumscriptae sig