comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
crudelitas excicio cõualescet. Inhis
q̃ siqui forte furti ꝑstatões hostiur
pro colligẽdis herbis crupissent.
cccũrẽtes eis qui se hosliu marius
effugisse gauderẽt diripiebãt qͥcq
actusant. Supplicãtib aut ⁊ teri¬
bile quodoa: sibi nomẽ dei ĩ uoca
tibus ut uł parte: aliquaz exhis
q̃ secu mortis piculo quesierant
ĩdulgerẽt nichil prorsus p̾bebant
s h beneficii loco cesserat si cop̾hen¬
sum uinuz licuiss euadẽ. Iois aũt
pꝰ aliꝙͣta ad iungit dicens. Iudis
uoͣ egressu urbis omis pariter spes¬
excludebat᷑ salutis ⁊ ĩ ualesces acͥ¬
bitas famis domos simł ⁊familias
genteq uastabat. ita ut ĩpenetra¬
ubus strata iacerent mulieru par¬
uuloruq cadanera ꝑplatras noͣ
ĩfeliciu senũ corpora fame mag̾
om̃is etas robustior uelut simu¬
lacra q̃da ĩ niis ⁊ eg̾ssib obeͣraba
corruẽtes quocq loci gͥssu subripu¬

Expanded text:
crudelitas exercitio convalesceret, in his crudelitas exercitio convalesceret, in his etiam, si qui forte furtim per stationes hostium pro colligendis herbis erupissent, occurrentes eis qui se hostium manus effugisse gauderent, diripiebant quidquid attulerant. Supplicantibus autem et terribile quoddam sibi nomen Dei invocantibus ut vel partem aliquam ex his quae cum mortis periculo quaesierant indulgerent, nihil prorsus praebebant, sed et hoc beneficii loco cesserat, si comprehensum vivum licuisset evadere. His autem post aliqua adjungit, dicens: Judaeis vero de egressu urbis omexcludebatur salutis, et invalescens acerbitas famis, domos simul et familias gentemque vastabat; ita ut in penetralibus strata jacerent mulierum parvulorumque cadavera, per plateas vero infelicium senum corpora, fame magis omnis aetas robustior, velut simulacra quaedam in viis et egressibus oberrabant, corruentes, quocunque loci gressum subripu
Abbreviated transcription (Latin):
ant. atq ab ipis ut ita dica fanci¬
bus expͥmẽtes siquid forte ĩ sump¬
tu ia fuerat reuocabat. Tlereba¬
tur senes si cibũ uẽdicare teptas¬
sent sparsis ⁊̃ cͥnib mulieres tra¬
bebãtur occultar nitẽtes siquid
forte dep̃hensu fuiss ĩ manib ⁊ lul¬
la senib reuentia nlła erga pãmu¬
los miẜatio. Sz ĩ exiguo pãis frag¬
mẽto puulos ĩ herentes ⁊ ex ip̃o cui
ĩbeserãt suspẽsq elidebat interra.
Incu nõ qui raptores cibo p̾uc̃iss
ab supto crudelius seuebat ⁊ exto¬
gitabant dita supplicia obturates
infclicib natͣales digestionũ mea¬
tus. q̃llis uõ p̾ acutas sutespcatẽ
uerẽda adigetes. Horresco q̃ gẽ¬
sta sũt refcres. Id cõfectõe post ħ
unius panis  ant ciathi farine mi¬
serꝙ purgebat. Iam ip̃i tõtores
nõ paciebãtur famẽ. Ess eĩ quo¬
da mõ tołabiliꝰ si hoc cõpulsi ine¬
dia facere uiderẽtur. S ut uł pre¬
pararet sibi ĩpost̾um cibos uelut

Expanded text:
 ab ipsis, ut ita dicam, faucibus exprimentes, si quid forte insumptum jam fuerat, revocabant. Verberantur senes, si cibum vindicare tentassent, sparsis etiam crinibus mulieres trahebantur, occultare nitentes, si quid forte deprehensum fuisset in manibus. Nulcanitie reverentia, nulla erga parvulos miseratio, sed in exiguo panis fragmento parvulos inhaerentes, ex ipso cui inhaeserant, suspensos elidebant in terram. In eum vero qui raptores cibo praevenisset absumpto crudelius saeviebant, et excogitabant dira supplicia, obturantes infelicibus naturales digestionum meatus, aliis praeacutas sudes per eadem verenda adigentes. Horresco quae gesta sunt referens. Ad confessionem per haec unius panis aut cyathi farinae miseros perurgebant. Nanon patiebantur famem. Esset enim quodammodo tolerabilius si haec compulsi inedia facere viderentur. Sed ut vel praepararent sibi inposterum cibos, vel ut
Abbreviated transcription (Latin):
dia. Quicqd ei saluis reb puto¬
re dignu est io ĩhac necc̾itate cõ¬
tẽpntur. Deniq ⁊ uxores de in¬
toru manib et filii deparentum
⁊ꝙ ẽ ĩfelicius matres cibo de paͬ¬
uuloꝵ maib atq ore rapiebant.
⁊ cu dulcisimi liber ĩmãib atq¬
ante om positi tabesçerẽt exigu¬
a uite subsidia adẽtib ip̃is exim¬
cre nemo ꝑcrbat. Uerũ ne ipõs
quidẽ ĩfelices ⁊ ꝑ exiguos sumẽte
latebãt cibos s cõtinuo ad erat p̾¬
donur ꝗͥs ⁊ stati u̇ clausas cuiꝰ pia
cõspexis fores ĩdicuui credebat ħ¬

Expanded text:
salvis rebus pudore dignum est, id in hac necessitate contemnitur. Denique et uxores de virorum manibus, et filii de parentum, et quod est infelicius, matres cibos de parvulorum manibus atque ore rapiebant, et cum dulcissimi liberi, in manibus atqante ora positi tabescerent, exigua vitae subsidia a dentibus ipsis eximere nemo parcebat. Verum ne ipsos quidem infelices, et perexiguos sumentes latebant cibos: sed continuo aderat praedonum quis, et statim ut clausas cujuspiam conspexisset fores, indicium credebat
Abbreviated transcription (Latin):
cedes ĩter caros ip̃oq: parẽtes ac li¬
lero nascebãtur dũ nõsolu emãibꝰ
s exipis ⁊̃ fancib ĩucẽ cibũ raꝑe
certabant. Ifides aut nec mortuis
erat. S ⁊ ip̃i cũ iam spm exhalãe̾t
ꝑscrutabãtur ap̃donib ne cuiforte
int̾ gremiu çibi aliqd residẽt. Alu
aute ꝑ ĩedia hiãtes uelut rabidi
cancs huc atq illuc ferebãt᷑ ⁊ qiͣ
ĩsania q̃da exagitati ĩ easdem do¬
mos sub moniẽto tpĩs it̾m ac sepi¬
us irruebãt. Omĩa t̃ neccͣitas uer¬
tebat ĩcibu ⁊̃ illa q̃n mutis ꝗdẽ
aialib ede usus fuit ad ultimum
Nͦ loris qdẽ uł cĩgulis aut ip̃is eciã¬
quoq ĩ dumẽta detrahx̃tes cõficiẽ¬

Expanded text:
caedes inter charos ipsosque parentes ac licaedes inter charos ipsosque parentes ac liberos nascebantur; dum non solum e manibus, sed ex ipsis certabant. Fides autem nec mortuis erat; sed et ipsi, cum jam spiritum exhalarent, perscrutabantur a praedonibus, ne cui forte intra gremium cibi aliquid desideret. Alii etiam per inediam hiantes, velut rabidi canes, huc atque huc ferebantur, et quasi insania quadam exagitati, in easdem domos, sub momento temporis, iterum ac saepius irruebant. Omnia tamen necessitas vertebat in cibum, etiam illa quae ne mutis quidem animalibus edere usus fuit. Ad ultimum ne loris quidem, vel cingulis, aut ipsis quoque indumenta detrahentes, conficie
Abbreviated transcription (Latin):
sũptu cepit uince̾ młtitudo moriẽ¬
tium oc muro cadau̾a percipitabãt.
ĩlt cũ titus cͥcũiẽs ꝑuidisset replec¬
tas mortuor cadaucrib ualles et
humani corporis tabõ patria t̾ram
rigan. cũ ĩgenti gemitu clenatis ad
celu manib deu ĩuocat testem ħ
su cauã nõ ꝓuei̾re s se ista sustiñe ĩ¬
uitu. Et post aliꝙͣta it̾m iosephꝰ ta¬
la queda prosequitur. Nõ cuc̃tabõ
ĩquit ꝓferre ꝙ sentio. Arbitror enĩ
paulisper arma cessassẽt aut hiatu
terre aut aque diluuio aut sodomi¬
tanis ignib ⁊ fulminib celitus tor¬
tis suppliciiz ciuitas depẽdiss. que
młto infaustiorez illis qui ħ ꝑpessi
sũt ⁊ nequiore uroꝵ p̃nte hanc ꝓ¬
tulliss ctatẽ ꝓ quib om̃is gẽs ꝑit̾er
mercret᷑ extingui. S ĩ .ui. libro de eiꝰ¬
pebãtur młtitudo ĩ nũabilis erat¬
⁊ quor nec explican miẜia p̃t. Per
singulas nãq domos sicubi aliqd
fuiss cibi reꝑtum. bella cõtinuo et

Expanded text:
sumptum coepit vincere multitudo morientium, de muro cadavera praecipitabant. At cum Titus circumiens pervidisset repletas mortuorum cadaveribus valles, et humani corporis tabo patriam terram rigari, cum ingenti gemitu, elevatis ad coelum manibus: « Deum invocat testem, hoc sui causa non provenire, sed se ista sustinere invitum. » Et post aliquanta iterum Josephus talia quaedam prosequitur: « Non cunctabor, inquit, proferre quod sentio. Arbitror enim , Romanorum paulisper arma cessassent, aut hiatu terrae, aut aquae diluvio, aut Sodomitanis ignibus, et fulminibus coelitus tortis, supplicium civitas dependisset, quae multo infaustiorem illis, qui haec perpessi sunt, et nequiorem virorum praesentem hanc protulisset aetatem: pro quibus omnis gens pariter mereretur exstingai. Sed in libro VI de iispebantur multitudo innumerabilis erat, quorum nec explicari miseria potest. Per singulas namque domos sicubi fuisset aliquid cibi repertum, bella continuo et
Abbreviated transcription (Latin):
tionis dei adu̾sus inpenitẽtia uide¬
oru signoꝵ p̾cessisse uideatur uidi¬
cia. calamitatẽ ĩ tołabilẽ excidiũ
irrepabłe reprobate ⁊ excecate gẽ¬
tis maudita ⁊ cuctis sclis ĩ cogͥta:¬

Expanded text:
tionis Dei, adversus impoenitentiam Judaeorum, signorum praecessisse videantur indicia, calamitatem intolerabilem, excidium irreparabile, reprobatae et excaecatae gentis inauditam et cunctis saeculis incog
Abbreviated transcription (Latin):
re cuiꝙͣ reliq̃rat lacmar. Ob sede¬
rant cuutatẽ ꝓfũda sçilẽçia ⁊ nox
plena mortis cũcta cu̾tex̾at. ꝗbus
malis õĩb giores soli iugebant p̃¬
dones. qui n sepulc̃ quidẽ diripe
aspoliare cadaua illicitu ducebant.
no tã p̃da petẽtes ꝙͣ scelus irrinone
mucro examinadus agebatur ꝙ
alii semineces cũ udere̾t supplicer
cii loco conu̾terẽt scelus. quo scił
cruciatib famis uelocit̾ ab solue̾nt
S nouo crudelitatis gne nece qua
sponte ĩferebãt si rogarc̃tur nega¬
bant. Cũ tñ unus qsq deficienci¬
um cu gemitu retorquirt oculos
ad templũ nõ de morte ꝓpa doles
s de ĩpunitate ꝑdonũ quo iupstiter
iclĩquebat. Et pͥmo quide suptu

Expanded text:
em cuiquam reliquerat lacrymarum. Obsederant civitatem profunda silentia, et nox plena mortis cuncta contexerat. Quibus malis omnibus graviores soli vigebant praedones, qui ne sepulcra quidem diripere et spoliare cadavera illicitum ducebant, non tam praedam petentes, quam scelus irrisionemucro examinandus agebatur, quod alii semineces cum viderent, supplices cii loco, converterent scelus, quo scilicet cruciatibus famis velocius absolverentur; sed novo crudelitatis genere, necem quam sponte inferebant, si rogarentur, negabant. Cum tamen unusquisque deficientium cum gemitu retorqueret oculos ad templum, non de morte propria dolens, sed de impunitate praedonum, quos superstites relinquebant. Et primo quidem sumptu
Abbreviated transcription (Latin):
dragĩta nãq pꝰ admissuz piaculu
cõtinuis ꝑtracta anis ĩpioꝵ pena
differt In quib ⁊ apłi om̃os preci¬
pue tñ iacobus qui dicebatur frat̾
dñi ierosolunis ep̃c cõstitutus in¬
desinc̃ter ppłu ꝯmisse ĩpictatis ⁊
ferał ansi de scełe cõmouebat si for¬
te possent cõmissi penituoine ge¬
rere sipossent flere ꝓsccłe ⁊ ultri¬
ces penar flamas lacrimarũ uber¬
tate restringere. Oñdebat n.a:q
eis deus ꝑsua pacia ꝙ ip̃or que¬

Expanded text:
admissum piaculum, continuis protracta annis, impiorum poena differtur. In quibus et apostoli omnes, praecipue tamen Jacobus, qui dicebatur frater Domini, Hierosolymis episcopus constitutus, indesinenter populum commissae impietatis, et feralis ausi, de scelere commonebant, si forte possent commissi poenitudinem gerere: si possent flere pro scelere, et ultrices poenarum flammas lacrymarum libertate restringere. Ostendebat namque eis Deus per suam patientiam, qu
Abbreviated transcription (Latin):
scen nubib ⁊ urbes circudan ag¬
minib ĩprouisis. In alio itẽ die
festo qui pẽtecostes appellatͣ noctu
s acerdotes ĩg̾ssi templu ad miste¬
na exmore cõplenda pͥmo quitẽ
motꝰ quorda strepitus q sc̃ẜut. tũ
deĩde uoces subitas auduit dicẽ¬
tes. migremus hinc migremꝰ ex
sedibus istis. Additur his ĩ aliuo
tubilius. Et eĩ qͥda ananie filiꝰ
ibx noie uix plebeius ⁊ rusticus an
qͣrtu belli ãnu cũ ciuitas ĩpace et¬

Expanded text:
sceri nubibus, et urbes circumdari agsceri nubibus, et urbes circumdari agminibus improvisis. In alio item die festo, qui Pentecostes appellatur, noctu sacerdotes ingressi templum, ad ministeria ex more complenda, primo quidem motus quosdam, strepitusque senserunt, tum deinde voces subitas audiunt dicentes: « Migremus hinc, migremus ex sedibus istis. » Additur his etiam aliud terribilius: « Etenim quidam Ananiae filius Jesus nomine, vir plebeius et rusticus, et ante quartum belli
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑmãsit spacio hore dimidic. Qd
iꝑitis quidẽ ⁊ ignaris ꝓspu ui¬
debatur. S legis pitos ⁊ probos
quos doctores non latuit exicia¬
le portẽtu. In cade quoq festiui¬
tate uitula sacrificiis ad mota et
aris assistens ĩter ip̃as munistroꝵ
manus enixa ẽ agnam. S ⁊ iaua
itiors edis qͥ respiciebat ad oriẽ¬
te cũ eẽt ere solido ĩduta ac ꝑ iñ
ĩ mẽsi ponderis q̃ uix .xx. uiris sum¬
mo conatu ĩpellẽtib claudetur fer¬
iris quoq uectib aseris mimita ac
strcta repẽte hora noctis sexta pͥa
q uicesima die mẽsis apparuit spon¬
te patesta. S ⁊ tnͣsacto dic festo pꝰ
aliqͦt dies pͥa ⁊ uicesiã die mensis
artemesii qui ap̃ nq maiꝰ uocatur
prodigiosus appanut iuisus afidẽ
pene excedens. Qd̃ uere falsu
putarctur nͥ oculorũ fide confir¬
massz malor cõsecuta pernities.
Et eni ꝓpe solis occasu uisi sũt
currus ⁊ quadrge ĩ omi regione
ꝑ aere ⁊ armatoru cohortes mi¬

Expanded text:
t spatio horae dimidiae. Quod imperitis quidem et ignaris prosperum videbatur; sed legisperitos, et probos quosque doctores non latuit exitiale portentum. In eadem quoque festivitate vitula sacrificiis admota, et aris assistens, inter ipsas ministrorum manus enixa est agnam. Sed et janua interioris aedis, quae respiciebat ad orientem, cum esset aere solido induta, ac perinde immensi ponderis, quae vix viginti viris summo conatu impellentibus clauderetur, ferreis quoque vectibus et seris munita, ac stricta, repente hora noctis sexta, prima et vicesima die mensis apparuit sponte patefacta. Sed et transacto die festo, post aliquot dies, prima et vicesima die mensis Artemisii, qui apud nos Maius vocatur, prodigiosus apparuit visus, et fidem pene excedens. Quod vere falsum putaretur, nisi oculorum fidem confirmasset, malorum consecuta pernicies. Etenim prope solis occasum, visi sunt currus et quadrigae in omni regione per aerem, et armatorum cohortes mi
Abbreviated transcription (Latin):
quidẽ difficile est. ⁊ freꝙͣter ĩ c̾tu.
i seꝑe altus ꝙͣ ut ab hoĩe ualeat ex¬
pedin. Eis tn licẽciori uanitate
mathematicoru referti sunt libri.
Tnea matre dea mõstrãte uiam.
data fata secutu seasserit. eoꝙe
gredic̃ti lucifer qui ⁊ uenus donͦ
Aditalia puenret. apparu̾it au¬
spicanti. Defectus solis uaĩq lu¬
ne ꝙ labores reru cuc̃tib curiosi¬
Etus refert histona si anz.¬
sic dc̃a ꝙ ẽ auctor eius ĩcer¬
dus ⁊̃ uet̾a refert: ꝙ ĩ minẽte iero¬
solimoꝵ excidio eclipsis lunc p .xii.
nectes cõtiuas ⁊̃ ĩ remotissimis lo¬
cis ꝓtracta ẽ. forte sigͥficas iuidai
ulucesce̾te rectissime cõtigit. Scrp¬
tu ẽ ẽi. stultus mutatur ut luna.
gula ꝓut auctorib digesta sunt¬
cepero enarrare. uł sola hec ꝓpͥum
tẽpus desiderabũt. ⁊ occiu: ꝑ auca

Expanded text:
ifficile est, et frequenter incertum, et saepe altius quam ut ab homine valeat expediri. Eis tamen licentiori vanitate mathematicorum referti sunt libri. Aeneas Matre dea monstrante viam, data fata secutum se asserit, eo quod egredienti Lucifer, qui et Venus, donec ad Italiam perveniret, apparuit auspicanti. Defectus solis varios, lunaeque labores, rerum eventibus curiosissimum. Vetus refert historia sic dicta quod est auctor ejus incertus, et vetera refert quod, imminente Hierosolymorum excidio, eclipsis lunae per duodecim noctes continuas etiam in remotissimis locis protracta est, forte significans Judaiillucescente, rectissime contigit. Scriptum est enim: Stultus mutatur ut luna, gula, prout ab auctoribus digesta suntepero enarrare, vel sola haec proprium tempu
Abbreviated transcription (Latin):
Dox ab oriente. uox ab occidente
imẽter dic noctuq ꝑ omes plate¬
as cͥcũ ics̃ hec clamabat. iq quo
quida pͥmiores exppło iuiri uelut
ifausti presagii ĩ dignatõe cõmoti
correptu hõie młtis u̾berib affici¬
unt. At ille nequaꝙͣ ꝓse aliqd lo¬
ques s nec eos quide qͥ cͥcuster̾at
te pcans/ castc̃ uoces ꝑan obstinat¬
one ⁊ clamore irpetabat. Tu pu¬
cipes ĩ telligẽtes ut res erat nim¬
us cẽ ĩ uiro motus ꝑducũt eũ ad
uidice romanoru ap̃ ꝙ flagris
adossa usq laniatus n p̾ces n
lacͥ̾mas fudit. S cande uocẽ mi¬
rabiliter ⁊ cũ quocla einlatu emit¬
tens ꝑsingła pene uͥba proferebat
maiore gestu miraculo. dices ora
coru regione ꝓcessurũ qui tocius
orbis potiretur ĩꝑio. Cuiuis oracu¬
i psagiu ide hutoriographus ue¬
spasianu declarare suspicatur.
S uespasianus nõ aliis ꝙͣ illis so¬
lis gctibus q̃ romano ĩꝑio uideba¬

Expanded text:
Vox ab oriente, uox ab occidente,sinenter die noctuque per omnes plateas circumiens haec clamabat: usquequo quidam primores ex populo viri, velut infausti praesagii indignatione commoti, correptum hominem multis verberibus afficiunt. At ille nequaquam pro se aliquid loquens, sed nec eos quidem, qui circumsteterant deprecans, easdem voces pari obstinatione et clamore repetebat. Tunc principes intelligentes, ut res erat, numinis esse in viro motus, perducunt eum ad judicem Romanorum, apud quem flagris ad ossa usque laniatus, neque preces neque lacrymas fudit; sed eamdem vocem miserabiliter, et cum quodam ejulatu emittens, per singula pene verbera proferebat,majore gestum miraculo, dicens oraeorum regione processurum, qui totius orbis potiretur imperio. Cujus oraculi praesagium, idem historiographus Vespasianum declarare suspicatur. Sed Vespasianus non aliis, quam illis solis gentibus quae Romano imperio videba
Abbreviated transcription (Latin):
tens ⁊̃ ĩħ sufficiens ent. Relega¬
mus gͦ qd ĩ uᷠ historiaꝵ suarum
libro deħis ip̃e sigͥfia̾u̾it iosephus
S ĩfelice ĩ quit plehẽ tet̾imi qda
Mĩes ⁊ deceptores falsa uaticinan¬
tes suadebant ut ciutẽtib signs
⁊ ĩ diciis iracũdie ⁊ ĩdignatõis di¬
uine nõ crederẽt. quib apte futu¬
nim ⁊ ur̾bis ⁊ gc̃tis psagabatur ex¬
cidui. S uelut afflati ⁊ amentes
spnebãt om̃ia q̃ celitus nũtiabȧ¬
tur.Et eĩ stella p̃fulges. gladio
ꝑ oñia siłis ĩminere de suꝑ ciuita¬
ti ⁊ cometes p̃tca exicialib flams
uisa est arde ꝑtotu ãnu. S i an
excidii tẽpus ac belli eu ppłi ad
dier festu ꝯuenirẽt uiii die mẽ¬
sis xantichi qui c̃ apłs noctisi
tre fora nona tãtus luniis fulgor¬

Expanded text:
tiam in hoc sufficiens erit. Relegamus ergo quid in sexto historiarum suarum libro, de his ipse signaverit Josephus. « Sed infelicem, inquit, plebem teterrimi quidam homines, et deceptores falsa vaticinantes, suadebant ut evidentibus signis et indiciis iracundiae et indignationis divinae non crederent, quibus aperte futurum et urbis et gentis praesagiebatur excidium. Sed velut afflati et amentes, spernebant omnia quae coelitus nuntiabantur. Etenim stella praefulgens gladio per omnia similis, imminere desuper civitati, et cometes praeterea exitialibus flammis visa est ardere per totum annum. Sed et ante excidii tempus ac belli, cum populi ad diem festum convenirent, octavo die mensis Xanthici, qui est Aprilis, noctis tempore, hora nona ta
Abbreviated transcription (Latin):
licia plabũtur. effeminati uicio ⁊ cor¬
ruptella moꝵ. cũ tñ nate bñficio fẽie
ẽe ñ possit. Cu lasciuiẽtis diuitis
luxus libidini uota sua ꝓciugit. recũ¬
bentis pedes calamistratus cõmatuł
excipit. nitorez ĩuidẽs meretrici. Hi¬
strioni pitu cultu ꝓcis nͥginibꝰor¬
natu tuphalẽ quoq pͥncipib appa¬
ratu ⁊ malor cõspectu pedes ⁊ ne pł
dicar teneris manib tibias uertat.
Cirotecatus eiz ĩcessit diutius ut ma¬
nus soli sb̾tractas emolliret ad diui¬
tis usu. Dem̃ licẽcia paululu pro¬
cedete totu corpus ĩpudico tactu ob¬
erras prurigine scalpit qͣnfec. ⁊ ig¬
nes uenens lãguẽtis ĩflãmat. Ueru
ħ̾ abhoi̾atio n ta Ostẽdẽda ẽ ꝙͣ cõ¬

Expanded text:
effeminati vitio et corruptela morum, cum tamen naturae beneficio, feminae esse non possint. Cum lascivientis divitis luxus libidini vota sua praecingit, recumbentis pedes calamistratus comatulus excipit, nitorem invidens meretrici, histrioni habitum, cultum procis, virginibus ornatum, triumphalem quoque principibus apparatum, et in aliorum conspectu pedes, et ne plus dicam, teneris manibus tibias tractat. Chirothecatus enim incessit diutius, ut manus soli subtractas emolliret ad divitis usum. Deinde licentia paululum procedente, totum corpus impudico tactu oberrans pruriginem scalpit, quam fecit, et ignes Veneris languentis inflammat. Verum haec abominatio, non tam oste
Abbreviated transcription (Latin):
a ĩ crepabit me. oleuz aut peccato¬
ris ñ impĩguet caput meu. Cõso¬
nat ei ethicus dicẽs. Ealsus honor
uiiat. aut mẽdax ĩ famia terret.
quẽ ñ mẽdosur ⁊ mendace. Quoci¬
ꝙ tirãnus publicus hostis est.
Eru tũ cui debetur ħ oleu
peccons ꝙ reprobat p̾ambu¬
lus regũ fideluiz. ⁊ ad ꝙ emẽduzĩ
fatiuit᷑ate sua exclusas uiigines
mittit euuãgelicus ẜmo. Ei utiq qͥ
ĩsordib est ⁊ iusto dei iuiditio sord̾scit
amplius.⁊ uulgi opinione pocius splẽ

Expanded text:
 increpabit me, oleum autem peccatoris non impinguet caput meum. Consonat ei ethicus, dicens: Falsus honor juvat, aut mendax infamia terret Quem, nisi mendosum et mendacem? Cquod tyrannus publicus hostis est. Verumtamen cui debetur hoc oleum peccatoris, quod reprobat praeambulus regum fidelium, et ad quod emendum, in fatuitate sua exclusas virgines, mittit evangelicus sermo? Ei utique qui in sordibus est, et justo Dei judicio sordescit amplius, et vulgi opinione
Abbreviated transcription (Latin):
hrͣet barba cui os feͬreu cor płube¬
um ẽẽt. co ꝙ dura duz taxat loque¬
bat᷑ q̃ exiniquitatis adipe quã corde
cõcepat ꝓcedebant. Iniquitas eĩ sed̾e
describitur suꝑ talẽtu plumbi. Uespa¬
sianus quoq dequo ĩ libro yo dũ iero¬
solimoꝵ destructio describet᷑ fecimus
aĩu. eo ꝙ nat᷑a cupidissimꝰ c̃et pecu¬
nie nec auarcia minu̾et ꝓcessus eta¬

Expanded text:
haberet barbam, cui os ferreum, cor plumbehaberet barbam, cui os ferreum, cor plumbeum esset, eo quod dura duntaxat loquebatur, quae ex iniquitatis adipe, quam corde conceperat, procedebant. Iniquitatis enim sedere describitur super talentum plumbi. Vespasianus quoque de quo in libro secundo, dum Hierosolymorum destructio describeretur, fecianimum, eo quod natura cupidissimus esset pecuniae, nec avaritiam minueret processus aeta
Abbreviated transcription (Latin):
piebat ira. ita nec facile ad mitte¬
bat ad  amicicia. ⁊ ꝙ̃semel admise¬
rat cõstãtissime retinebat. Eidem
ĩter uana de decora aquodaz ꝓbrose
meruent: qr eũ uilius artiuis admisis¬
se dcus ẽ ñ sinc rumore ꝓstrate pudi¬
cicie. Ilius quoq eides iratus obic̃c̃
ꝙ solitus cẽt crura ardẽti face sb̾ure.
quo mollior surgͥet pilus. S ⁊eo tim¬
panicãte ut ĩpͥmo libro. dixisse me
memini uides ne ĩqͥt plebeiꝰ quida
ut cinedus orbe digito tẽꝑat. Et
cu nanꝰ obcorporis breuitate cõm¬
cinãtis cuiusda ĩpetu diceret᷑. sͥ calci¬
amẽtis gͣndiusculis utẽdu c̃e ĩndit
Tiberius quoq cũ ĩmłtis legatur¬
satis furmus ac paciẽs extitit. dicẽs
⁊ mẽtes hõiu opportebat. Et ut ad¬
peiores tͣnseaz domicius u̾boꝵ satis
paciõs fuit ĩquo sic luxisse fert᷑ ora¬
tor lucini.lõ esse mirãdu ꝙ enea

Expanded text:
piebat iram, ita nec facile admittepiebat iram, ita nec facile admittebat ad amicitiam; et quem semel admiserat, constantissime retinebat. Eidem inter varia dedecora a quodam probrose meruerit, quia eum Julius arctius admisisse dictus est, non sine rumore prostratae pudicitiae. Alius quoque eidem iratus objecit, quod solitus esset crura ardenti face suburere, quo mollior surgeret pilus. Sed et eo tympanizante, ut in primo libro dixisse me memini: « Videsne, inquit plebeius quidam, ut cinaedus orbem digito temperat? » Et cum nanus ob corporis brevitatem convitiantis cujusdam impetu diceretur, sibi calceamentis grandiusculis utendum esse respondit. Tiberius quoque cum isatis firmus et paciens extitit dicens, t mentes hominum pejores transeam, Domitianus verborum satis patiens fuit, in quo sic lusisse fertur orator Lucinius. Non esse mirandum, quod aeneam
Abbreviated transcription (Latin):
one młtor cesare ñ offenso. Uete¬
ranus cũ sibi dic dicto ꝑiclitaretur
cesarez rogauit ĩpublico ut ad ẽet.
Ille p̾stãtissimũ aduocatu quẽ ele¬
gerat sine mora dedit comendauit¬
q ei litigatore. Ueteranus aut ex¬
clamauit uoce magna.q̃t nõ ego
cesar piclitãte te bello acciato uica
ĩp̃ssas cicatrices. Frubuit cesar. ne¬
nit q ĩ ad uocatoe ut q̃ u̾eretur nõ
suꝑb tãtu s ĩ ĩgratus uideri. Intͣ¬
uerat urbez adolescẽs similissimus
cesar. ꝑductu q ad cesarẽ ĩt̾rogaũ
augustus: dic mͥ adoloscẽs fuit um¬
ꝙͣ mat̾ tua rome. ⁊legauit ille nec
cõtẽptus adiccit s pater meus sepe.
Ioci itaq aspitate urbana noticia
oĩu ⁊ familiaritatẽ ĩꝑatoris sibi cõ¬
ciliauit. Angustus ĩpollionẽ scͥpẜat
phesenninos. At ego ĩquit polliota¬
cco. Nõ ẽ leue ĩ eu scribere qui põt
proscrbere. Sic̃ aut̃ nõ facile cõci¬

Expanded text:
one multorum, Caesar non offenso. Veteone multorum, Caesar non offenso. Veteranus cum sibi die dicto periclitaretur, Caesarem rogavit in publico ut adesset: ille praestantissimum advocatum, quem elegerat, sine mora dedit, commendavitque ei litigatorem. Veteranus autem exclamavit voce magna: « At non ego, Caesar, periclitante te bello Actiaco, vicatexitque impressas cicatrices. » Erubuit Caesar, venitque in advocationem, ut qui vereretur non superbus tantum, sed etiam ingratus videri. Intraverat urbem adolescens simillimus Caesari, perductumque ad Caesarem interrogavit Augustus: « Dic mihi, adolescens, fuit unquam mater tua Romae? » Negavit ille, nec contentus adjecit: « Sed pater meus saepe. » Joci itaque asperitate urbana notitiam omnium, et familiaritatem imperatoris sibi conciliavit. Augustus in Pollionem scripserat Fescenninos: « At ego, inquit Pollio, taceo. Non est leve in eum scribere qui potest proscribere. » Sicut autem non facile conci
Abbreviated transcription (Latin):
de illo ppar loq̃rẽtur ita rescͥpsit. adi
tibi noli nimis ĩdignar quẽꝙͣ eẽ
qui dete male loquat. Satis ẽ eĩ
siħ Remus. nequis nobis maleficẽ
possit. Idez tãta comitate quoslib
se ad eũtes excipiebat. ut quẽda
ioco corripu̾it. ꝙ sic sibi libellu por¬
rigere ueretur qiͣ elefanto sꝑstipẽ
ft ꝙͣtur nero adułonib captus est.
briuz semꝑ exhorruit. Deniq c̃
cidez descendẽti ꝓsac̾ra uia desꝑa¬
suppliciu de quo ꝙͣ sumͣetur. Cur¬
cuius. cques romanus delitiis afflu¬
ens. cũ macruz turduz sũpsiss ĩcõu¬
uio cesaris ĩ t̾roganit an mittͣe lic̾et
Endit pͥnceps. Quid i liceat. Ille
stati ꝑfenestra misit. aDiles ꝑitus
aucupii noctuã q̃ cesans noctes ĩqͥe¬
tauerat spe ĩgẽtis p̾mii capta tulit
ad cesarez. Iaudato ĩpator mille nũ¬
nio dan uissit.At ille ausus ẽ dicere
malo uiuat aueq dimisit. Abiit¬
q cõtumax nules nõ sinc ad mirati¬

Expanded text:
de illo perperam loquerentur, ita rescripsit: « Mi Tiberi, noli nimis indignari, quemquam esse qui de te male loquatur. » Satis est enim si hoc habemus, ne quis nobis malefacere possit. Idem tanta comitate quoslibet se adeuntes excipiebat, ut quemdam Romanum joco corripuerit, quod sic sibi libellum porrigere vereretur, quasi elephanto stipem. Et quantum Nero adulationibus captus est, brium, semper exhorruit. Denique cum eidem descendenti per sacram viam, desperasupplicium de quoquam sumeretur. Curtius eques Romanus deliciis affluens, cum macrum turdum sumpsisset in convivio Caesaris, interrogavit an mittere liceret; respondit princeps: « Quidni liceat? » Ille statim per fenestram misit. Miles peritus aucupii, noctuam, quae Caesaris noctes inquietaverat, spe ingentis praemii captam tulit ad Caesarem. Laudato imperator mille nummos dari jussit. At ille ausus est dicere: « Malo vivat, avemque dimisit. » Abiitque contumax miles non sine admirati
Abbreviated transcription (Latin):
l ĩ eos gnissime aĩadu̾tedu decre¬
uerit ĩꝑator.Ait eiz. Cũ uir nubit
ĩ femuina uires poriectura. quid
cupiat: ubi sexus ꝑdidit locu ubi
scclus ẽ ꝙ nõ ꝓficit scire: uͥ uenus
mutat ĩ alt̾a forma. nͥ amor q̃n¬
tur ⁊ nõ ĩuenitur. iubemus ĩ sirgere
leges arman iura. ut gladio ultore
⁊ exquisitis penis sb̾dantur ĩ fames
qui sut uł futi rci sũt rei. S neq
consẽnẽtib ꝑcit qͥn eis pena idget
capitale: cu ⁊ lege diuina faciẽtes
⁊ cõsẽciẽtes ꝑari pena plectãt᷑. Ipõs¬
q magno ep̃o auctore ambrosio suu
mediolanẽse attẽte cõsce̾ciẽtes dif¬
finiuit eẽ qͥ notu eriorẽ retice̾t. aut
corrig̾ẽ cu possint dissimulẽt. Or
quid te eis uͥecũdu odiosu q ẜ mõe
protẽdimus. Ut sorte eoꝵ condigna
oclusione claudamus. ꝓcul dubio plu¬
et suꝑ eq dñs laqueo ut ñ effugrat

Expanded text:
eos gravissime animadvertendum decreverit imperator. Ait enim: « Cum vir nubit in feminam vires porrecturam, quid cupiat? » Ubi sexus perdidit locum, nec scelus est quod non perficit scire, ubi Venus mutatur in alteram formam, ubi amor quaeritur et non invenitur, jubemus insurgere leges, armari jura, ut gladio ultore, et exquisitis poenis, subdantur infames, qui sunt, vel futuri sunt rei. Sed neque consentientibus parcit, quin eis poenam irroget capitalem, cum et lege divina facientes, et consentientes, pari poena plectantur. Ipsosque, magno episcopo auctore Ambrosium Mediolanensem attende, consentientes definivit esse, qui notum errorem reticent, aut corrigere cum possint, dissimulant. Sed quid de eis verecundum, odiosumque sermonem protendimus? Ut sortem eorum condigna conclusione claudamus, procul dubio pluet super eos Dominus laqueos ut non effugiant,
Abbreviated transcription (Latin):
Aut uͥtutis amator ẽ aut uuis osti¬
tutõi obtepans. Om̃e nafer uiciũ
ntẽti flaccus amico. tangit. ⁊ ad mis¬
sus cͥcu p̃cordia ludit. Familiare
siquide sapiẽti est. ut magno pla¬
cet augusto. pocius aquolibet re¬
te landan. Nullus ⁊ ẽi rep̃hensor
formidãdus est amatori uitatis.
Et eĩ aut inumicus rep̾hẽsurus est
aut amicus. Si inimicus ĩ sultat
ferẽdus ẽ. qmicus aut si errat docẽ¬
dus. Si doceat audiẽdus. Landato:¬
⁊ adulas illicit merrorez. qlit ergo
rex fidelis clectus ĩ bñplacito dni

Expanded text:
t juris constitutioni obtemperans. Omne vafer vitium ridendi Flaccus amico. Tangit, et admissus circum praecordia ludit. Familiare siquidem sapienti est, ut magno placet Augustino, potius a quolibet rete laudari. Nullus enim reprehensor formidandus est amatori veritatis. Etenim aut inimicus reprehensurus est, aut amicus. Si inimicus insultat, ferendus est; amicus autem si errat, docendus; si doceat, audiendus. Laudatet adulans illicit in errorem. Ait ergo rex fideli
Abbreviated transcription (Latin):
ad missur. Eacilitatẽ quoq cesaris
ĩ allegeto senatu cicero nimis acu¬
ter ⁊pala insit. Ua cũ ab hospi¬
te suo .p. mallio rogaretur ut pͥmg̾
suo de curionatu expediret. ait assi¬
stẽte freꝙcia. Rome siuis h̾e̾bis põ¬
me ad cena ĩ uitassos ꝓfecto reliqͥ¬
aruiz nichil fuiss. Munc me reliqͥe¬

Expanded text:
admissum. Facilitatem quoque Caesaris admissum. Facilitatem quoque Caesaris in augendo senatu Gicero nimis acriter et palam irrisit. Nam cum ab hospite suo P. Manlio rogaretur, ut privigno suo decurionatum expediret, ait assistente frequentia: « Romae si vis habebit, Pomme ad cenam invitasses, profecto reliquiarum nihil fuisset. Nunc me reliq
Abbreviated transcription (Latin):
no quicꝙͣ egisse uł actuꝵ ẽe timidius
Idez lato clauo usq ad manus fim¬
briato utens laxius cĩgebatur. Dñ
silla optimates sepius ad monẽs. di¬
cebat ut pueru male p̾cĩetu caue¬
rent. Pretea margaritaruz cupi¬
dissimus erat quas põdus eaꝵ ĩter¬
duz manu cõfererens disc̾nebat cũ
crgo cecilio ĩ uito rẽ ut faceͣt sȩ natꝰ
auc̃te denũtiass ut ei uidebat᷑ ĩ iustã
an ĩquit sicia saciaberis margantis.
At hec forte / aut aliena inidebũt᷑.
⁊ q̃ uin fortis aĩus honestius dissim¬
ularet. eruz ⁊ famosi libelli ḋ eo
scͥpti sũt ⁊ iocłaria carmina meũ pu¬
blice de uulgata. Ut ẽ illud militũ
ĩtͥumpho gallico cellebratur. Eal¬
lias Cesqr sbͥ egit nichomedes ccsae
:Nicomedes nõ tͥumphat qui sb̾eait
cesare/. Eo ꝙ nicomedes iex bithi¬
nic cesarẽ ferebat stupro sb̾ egisse in
ultiore familiaritater du minor oet

Expanded text:
no quidquam egisse, vel acturum esse timidius. » no quidquam egisse, vel acturum esse timidius. » Idem lato clavo usque ad manus fimbriato utens, laxius cingebatur. Unde Sylla, optimates saepius admonens, dicebat, ut puerum male praecinctum caverent. Praeterea margaritarum cupidissimus erat, quas, pondus earum interdum manu conferens, discernebat. Cum ergo Caecilio invito, rem ut faceret senatus auctoritate denuntiasset, ut ei videbatur injustam: « Ante, inquit, satiaberis margaritis. » At haec forte aut aliena videbuntur, et quae viri fortis animus honestius dissimularet. Verum et famosi libelli de eo scripti sunt, et jocularia carmina in eum publice divulgata, ut est illud militum in triumpho Gallico celebratum: Gallias Caesar subegit, Nicomedes Caesarem, Nicomedes non triumphat qui subegit Caesarem. Eo quod Nicomedes rex Bithyniae Caesarem ferebatur stupro subegisse, in ulteriorem familiaritatem dum junior esset
Abbreviated transcription (Latin):
cõstatia hoĩs eu merito arguetis ex¬
periar ĩ quit an futurus sis melior for¬
tunãq mutabo ut ñ ci am̃o ꝙͦ deli¬
quens s tuis morib ascribat. Fum
itaq iussit cõscribi milicie ut posset
exinde saluis legibus militare. S ne
asolis grecis mutuemur ĩstrumẽta uir¬
tutu scipio affricanus cũ eu paruz
pugnace qͥda arguerẽt. ĩpatore in¬
quit me mater peperit nõbellatore.
aanus quoq cuz eñ theutonꝰ qͥdaz
ad pugne certamẽ ꝓuocaret. rndit.
si cupidus mortis esset se uitã laquos
posse finisse. ⁊ sapiẽte nõtã pugna
ꝙͣ uictoria querere. Pumus roma¬
noru ĩpator uilus cesar ꝙͣ paciẽtissie
młta sustinuit. Eñ c̃i caluiciũ mi¬
quissime feret. ⁊ deficiẽte capillum
ac̾uice cõnocaret ad frõtez abirato
milite ei dictu est. facilius ẽ cesar
te caluuz nõ cẽ. ꝙͣ me ĩ ex̾citu ioma¬

Expanded text:
constantiam hominis eum merito arguentis: « Exconstantiam hominis eum merito arguentis: « Experiar, inquit, an futurus sis melior, fortunamque mutabo, ut non ei a modo quod deliqueris, sed tuis moribus ascribatur. » Eum itaque jussit conscribi militiae, ut posset exinde salvis legibus militare. Sed ne a solis Graecis mutuemur instrumenta virtutum. Scipio Africanus, cum eum parum pugnacem quidam argueret: « Imperatorem, inquit, me mater peperit, non bellatorem. » Marius quoque cum eum Teutonus quidam ad pugnae certamen provocaret, respondit, si cupidus mortis esset, se vitam laqueo posse finisse, et sapientem non tam pugnam quam victoriam quaerere. Primus Romanorum imperator Julius Caesar quam patientissime multa sustinuit. Cum enim calvitium iniquissime ferret, et deficientem capillum a cervice convocaret ad frontem, ab irato milite ei dictum est; « Facilius est, Caesar, te calvum non esse, quam me in exercitu Roma
Abbreviated transcription (Latin):
lit. l plerũq ĩpaciẽtissimus fu̾it ⁊
patre sic̃ uirtutȩ ita uiciis suꝑaẽt
Eide quoq clegãter ⁊ u̾e ꝯp̾hensus
pirata scribit respõdisse. Cu eni
alexãder ĩ t̾rogaret qͥd ei uideretur
ꝙ mare hr̃et infestu ille libera
cõtumacia ꝙ tibi ĩquit ut tu orbẽ
t̾raruz. Oz qr id ego uno nauigio
facio latro uocor. Quia tu magna
classe diceris ĩpator Si solus ⁊ cap¬
tus sit alexander.latro erit. Si ad
nutu diouidi ppłi famulẽtur erit
dionides ĩpator. ⁊az qͦ ad causa
nõ differunt nͥ qr det̾ior ẽ qui rapit
ĩ ꝓbius. qui iusticia abiectius dese¬
rit qͥ mãifestiꝰ ĩpugt leges. Quas eĩz
ego fugio tu psequeris ego ut cũq
ueneror tu cõtẽpnis. aDc fortune mi¬
quitas ⁊ rei familiaris angustia te fa¬
stus ĩtolleribilis ⁊ ĩ expleblis anaricia
fure fac. Si fortuna ma̾suesc̾et fierẽ
forte melior At tu qua fortunatior
nequior ers. aDiratus alexander

Expanded text:
 impatientissimus fuerit, et patrem sicut virtute, ita vitiis superaret. Eidem quoque eleganter et vere comprehensus pirata scribitur respondisse. Cum enim Alexander interrogaret, quid ei videretur quod mare haberet infestum, ille libera contumacia, « Quid tibi, inquit, ut tu orbem terrarum? Sed quia id ego uno navigio facio, latro vocor; quia tu magna classe, diceris imperator. Si solus, et captus sit Alexander, latro erit. Si ad nutum Dionidi populi famulentur, erit Dionides imperator. Nam quoad causam non differunt, nisi quia deterior est qui rapit improbius, qui justitiam abjectius deserit, qui manifestius impugnat leges. Quas enim ego fugio, tu persequeris, ego utcunque veneror, tu contemnis. Me fortunae iniquitas, et rei familiaris angustia, te fastus intolerabilis et inexplebilis avaritia, furem facit. Si fortuna mansuesceret, fierem forte melior. At tu quo fortunatior, eo nequior eris. » Miratus Alexander
Abbreviated transcription (Latin):
tractõib sb̾iacẽ ĩferioris ĩferre. Ga¬
udere itaq nͥ urgẽte humanitate¬
hõi cõpat̾er ĩ felici. Itẽ titus tacius
maledicẽti sibi metello facile ĩquid
ẽĩme dic̾e cũ nec siz rnsurus. Quid
Cenofon. Tu ĩquit cuidaz maledice
didicisti.⁊ ego cõicĩa teste didici ma¬
ledicta cõtepnere. S ⁊ diogenes
lĩgua ꝙͣ carpit. Quid plato. Tocius
phrlosophye robur pacia ẽ. cũ ⁊ so¬
crates nõ mo u̾bo neget sapiẽtem
posse offendi. s ad u̾sus om̃e fortu¬
na robore uirtutis sue mane ĩ mo¬
bilez. Et ne phylosophys solis pa¬
cĩa sic placuisse credas ip̃oꝵ ĩꝑato¬
ru ad ea publicãda exempla cõ¬
currũt. Ingrecia ꝗs maior aut cla¬
nior alexandro. Ei antigonꝰ pedago¬
gus cithara fregit abiecitq dices.
Ttati tue iã regn̾are ꝯuẽit. pudeat¬
q ĩ corpe regni uoluptatẽ luxurie

Expanded text:
tractionibus subjacere, inferioris inferre. Gatractionibus subjacere, inferioris inferre. Gauderem itaque, nisi urgente humanitate compaterer infelici. » Item T. Tatius maledicenti sibi Metello: « Facile, inquit, est in me dicere, cum nec sim responsurus. » Quid Xenophon? « Tu, inquit cuidam, maledicere didicisti, et ego, conscientia teste, didici maledicta contemnere. » Sed et Diogenes, lingua quem carpit. » Quid Plato? totius philosophiae robur, patientia est. Cum et Socrates non modo verbo neget sapientem posse offendi, sed adversus omnem fortunam robore virtutis suae manere immobilem. Et ne philosophis solis patientiam sic placuisse credas, ipsorum imperatorum ad eam publicandam exempla concurrunt. In Graecia quis major, aut clarior Alexandro? Ei Antigonus paedagogus citharam fregit, abjecitque dicens: « Aetati tuae jam regnare convenit, pudeatque in corpore regni voluptatem
Abbreviated transcription (Latin):
de clarat status. Adco quidẽ ut sĩ
quis ppłariuz modestie conscius as¬
sentatõis ⁊ scurrilitatis uicio credi¬
derit tẽꝑandu Hostis feliciũ ce̾¬
seatur aut ĩuidus. Eoruz siqͥdez
aures tene̾ sũt ⁊ ia obsurduert
uõ ⁊ lingua seu̾iorez sine offẽsio¬
ne guissima ñ admittũt. In quo
quantu a u̾tute maioꝵ etas nr̃a
de gnͣau̾it ꝑspicuuz ẽ cũ sine pa¬
cientia aut nlluz aut raꝵ ẽẽ opus
uirtutis u̾bis docuent ⁊ exemplis
Uñ ⁊ aristipus a maledicete se di¬
scendẽs dixisse legitur: ut tu lin¬
gue tue ñc ego mearuz auriuz dñs
iiz. An titan es quoq cuida dicẽ¬
ti maledixit tibi ille nõ michi ĩꝗt
s illi qui ĩse ꝙͦ ille culpat agnoscit.
S ⁊ si maledicere curet mͥ nõ curo
qr auditus lingua debet ẽe robusti¬
or̾ cũ singlis hõminib lingne sint
singule s aures bine. Aliquatenus
tri curo. qr eo ip̃o me fatetur c̃ẽ m̃pi

Expanded text:
declarat satus. Adeo quidem, ut si declarat satus. Adeo quidem, ut si quis popularium modestiae conscius, assentationis et scurrilitatis vitio crediderit temperandum, hostes felicium censeatur aut invidus. Eorum siquidem aures tenerae sunt, et jam obsurduerunt vero, et linguam severiorem sine offensione gravissima non admittunt. In quo quantum a virtute majorum aetas nostra degeneraverit, perspicuum est, cum sine paientia aut nullum, aut rarum esse opus virtutis verbis docuerint, et exemplis. Unde et Aristippus a maledicente se discedens, dixisse legitur: « Ut tu linguae tuae, sic et ego mearum aurium dominus sum. » Antitanes quoque cuidam dicenti: « Maledixit tibi ille, » « Non mihi, inquit, sed illi qui in se, quod ille culpat, agnoscit. Sed et si mihi maledicere curet, non curo, quia auditus lingua debet esse robustior, cum singulis hominibus linguae sint singulae, sed aures binae. Aliquatenus tamen curo, quia eo ipso me fatetur esse super
Abbreviated transcription (Latin):
ta suꝑsticionis ⁊̃ urũt ppł. cui mor¬
tales deq ꝓ i mortalib ꝑ̾suatẽt eẽ
colentos. Sane ĩ co aliquid diui¬
nu tͥ ĩesse mõstrabis. si om̃s istos
qui diuinitati tue fraudulẽter ap¬
plaudũt. rapi fec̾is adtormenta.
Duis eĩz deor ei parcat aquo se
deceptu iri ĩtelligit. Quis nõ irru¬
at ĩ euz qui aureos iouis oculos e¬
ruit aut argẽto gẽmisq sblatis ue¬
sta nititur excecare. Quis d̾mar¬
tis capite ad amãtinu lum̃ ĩpune
temerariis effodit ungnib.Nẽpe
deos ĩuisibiles ⁊ĩ mortales cͥcũueni¬
re ⁊ eis fallacie parare ĩsidias g̃ui¬
oris culpe ẽ. eo ꝙ ab his uisibilium
deoꝵ fabrica sustẽtat᷑ ⁊ regit᷑ ⁊ ho
nore aut cõteptu qͥ istis exibet᷑
illi remunerant. Si sapis Auguste
cultorẽ. si deceptores istos ext̾mi¬
nauens excecatores tuos deorũ
cõtẽptores ⁊ utroꝵq ĩuina puni¬
as. Hec cecilius Factio tñ adula¬
toru p̾ualuit ꝙͦ et p̾sentiu reꝵ

Expanded text:
 cui mortales deos pro immortalibus persuadent esse colendos. Sane in eo aliquid divinum tibi inesse monstrabis, si omnes istos, qui divinitati tuae fraudulenter applaudunt, rapi feceris ad tormenta. Quis enim deorum ei parcat, a quo se deceptum iri intelligit? Quis non irruat in eum, qui aureos Jovis oculos eruit, aut argento gemmisque sublatis Vestam nititur excaecare? Quis de Martis capite adamantinum lumen impune temerariis effodit unguibus? Nempe deos invisibiles, et immortales circumvenire, et eis fallaciae parare insidias, gravioris culpae est, eo quod ab his visibilium deorum fabrica sustentatur et regitur, et bonorem aut contemptum qui istis exhibetur, illi remunerant. Si sapis ergo, Aucultorem, si deceptores istos exterminaveris, excaecatores tuos, deorum contemptores, et utrorumque injuriam punias. » Haec Caecilius. Factio tamen adulatorum praevaluit, quod et praesentium rerum
Abbreviated transcription (Latin):
moueri. Tante si quide ciuilitatis
⁊ humãitatis ĩ iꝑio fuit. ut om̃ibus
prodc̃e. nullu q punire studuerit.
cõuictos cõmratõis ꝯt se dimisit
illeses. ⁊ ĩpstina familiaritatẽ admi¬
sit. G ⁊ domicianus qui gͣuissia

Expanded text:
moveri. Tantae siquidem civilitatis moveri. Tantae siquidem civilitatis et humanitatis in imperio fuit, ut omnibus prodesse, nullumque punire studuerit; convictos conjurationis contra se dimisit illaesos, et in pristinam familiaritatem admisit. Sed et Domitianus, qu
Abbreviated transcription (Latin):
pris auaricia: tãta lib̾alitatez purga¬
uit: ut amor ⁊ delicie humãi gn̾is ab
om̃ib dic̾et᷑ cõstãtissime tenẽs ĩmo¬
ribus ne quẽ postuladi gr̃a ad se acce¬
dete sine re uł spe quocũq mõ dimit¬
teret. Uñ ĩ t̾rogantib domesticis cur
cena ꝙ nich tota die cuiꝙͣ p̾stitisset
doles ⁊ gemes dixit. O amici hũc
die ꝑdidi. Quẽ ĩ uita offencerit
Aierosolimoꝵ reu̾sus excidio ñdu
logi. Et forte illu u̾idicẽ i nocencie
⁊ crucifixi recẽptons elegit dñs qͥ
populu excecatu ĩ columi conscia
nõ mõ ĩ nocẽter s ⁊ religiose depri
ꝯuestus est. erpi sibi uita. ĩ merẽti.
eq eĩ extare ullu fc̃m suu qd̾
nbi peniteou c̃ẽt. excepto unodu¬
tarat. Io qͣle fuit. n ĩpe tũc ꝑdidit
n cuiꝙͣ notu fuit. Quid tẽ pacia
Huius loquar cuius tata beniguitas
erat. ut sua ĩ uiria du acc̾ciuib ab¬
stineret. ux crederet quẽꝙͣ posse

Expanded text:
a liberalitate purgavit, ut amor et deliciae humani generis ab omnibus diceretur, constantissime tenens in moribus, ne quem postulandi gratia ad se accedentem, sine re vel spe, quocunque modo dimitteret. Unde interrogantibus domesticis, curcoenam, quod nihil tota die cuiquam praestitisset dolens et gemens dixit: « O amici, hunc diem perdidi. » Quem in vita offenderit, ab Hierosolymorum reversus excidio, nondum legi: et forte illum vindicem innocentiae, et crucifixi Redemptoris, elegit Dominus, qui populum excaecatum incolumi conscientia non modo innocenter, sed et religiose deprimultumque conquestus est, eripi sibi vitam immerenti. Neque enim exstare ullum factum suum, quod sibi poenitendum esset excepto uno duntaxat. Id quale fuerit, nec ipse tunc prodidit, neque cuiquam notum fuit. Quid de patientia hujus loquar, cujus tanta benignitas erat, ut sua injuria, dum a concivibus abstineret, vix crederet quemquam posse
Abbreviated transcription (Latin):
ĩsua cõcedere turba. aultitudine
itaq tuti sũt ⁊ artificio ut ipꝙ possit̾
q̃ reges ⁊ prĩcipes expug̃re. Et mĩo
mõ ĩermis ppłs p̾nalet ĩ armatos
⁊ mollicie qͥ robustissima sũt potẽt᷑
expugt. Disposuera tñ silłe demolli
tur ignominables. Silẽtiu idicit
reuentia mor ⁊ uecũdus añis nata
dictate illor teclinat aspec
u̾bu. Ap̾ istos ars ẽ sua pudicicia
prostitũe aliena uiolare uł oppugre.
Nec quidẽ simpłr suã cũ matrimõu
temeret᷑ uira ⁊ cõuigis adult̾iu con
iux ꝓcuret. Du egredit spõsa d̾tha¬
nem. Produc ea libidinosis ex̃pot
et si spes dolosi niũ refulgeat affcus
callida simulatõe ꝓstitiit. Eilia nã¬
q decẽcior. aut siquid aliud ĩ famlia
placeat dicior. publica mers ẽ. E¬
dolor eos aliquatenus cruciet qͥ thon
ꝑticipes ad mittut aut facuit eq̃tu¬
do tn utilitatis ꝯpẽdio minigat᷑ ł. altẽ

Expanded text:
in suam concedere turbam. » Multitudine in suam concedere turbam. » Multitudine itaque tuti sunt, et artificio, ut ipsos possint etiam reges, et principes expugnare. Et miro modo inermis populus praevalet in armatos, et mollitie quae robustissima sunt, potenter expugnat. Ditur innominabiles. Silentium indicit reverentia morum, et verecundus animus, natura dictante, illorum declinat aspectverbum. Apud istos ars est suam pudicitiam prostituere, alienam violare, vel oppugnare. Nec quidem simpliciter suam, cum matrimonii temerjux procuret. Dum egreditur sponsa de thanem. Producit eam, libidinosis exponit, et si spes dolosi nummi refulgeat, affectus callida simulatione prostituit. Filia namque decentior, aut si quid aliud in familia placeat ditiori, publica merces est, edolor eos aliquatenus cruciet, qui tori participes admittunt, aut faciunt; aegritudo tamen utilitatis compendio mitigatur, vel saltem
Abbreviated transcription (Latin):
cõnuetiu cetu adulãtiu tãta sit
copia ut siquis modestus ad u̾sus
ces mutue audeat illos defendat nũs
uincteq um bone phalanges. Cer¬
te du uir honestus ĩ nitens cõscĩe
uͥtutur ĩsistens officiis esurit sitit.
Alget. ⁊ młtiplices fortune ĩdignã¬
tis iniurias excipit. uilis adulator
picto iacet ebriꝰ ostro. deliciis ĩguͣgi¬
tatur ad cͣpula. uino extuat lancio¬
ribus cibis distend̾r. ⁊ ꝓ arbitrio ua¬
riis artificiis celu sibi cõtẽꝑat. Pn¬
mo ħt recubitus ĩcenis ĩ ꝯuẽtib
primis cõsessus ꝑ̃ elłcto p̾nõie ocla¬
matur salutatoes excipit pͥmas pͥ¬
mas siuas ĩ iuditis ꝓfert ĩ demost᷑¬
tõib honestissime ĩ deliberatõib
utilissime sentit. Quicqͥd loquitur
salmerũ ẽ. Quicquid agit iustitia
aut lib̾alitas. Age gͦ et ter istq
saꝑe aude. Illico młta adulatoru
ueniet manus ⁊ ueluti te idei cog̃t

Expanded text:
conviventium coetu, adulantium tanta sit conviventium coetu, adulantium tanta sit copia, ut si quis modestus adversus eos mutire audeat, illos Defendat numerus, junctaeque umbone phalanges? Certe dum vir honestus innitens conscientiae, tutumque insistens officiis, esurit, sitit, alget, et multiplices fortunae indignantis injurias excipit, Vilis adulator picto jacet ebrius ostro, deliciis ingurgitatur ad crapulam, vino aestuat, lautioribus cibis distenditur, et pro arbitrio variis artificiis coelum sibi contemperat. Primos habet recubitus in coenis, in conventibus primos consessus, praeelecto praenomine conclamatur, salutationes excipit primas, primas sententias in judiciis profert, in demonstrationibus honestissime, in deliberationibus utilissime sentit, quidquid loquitur, sal merum est; quidquid agit, justitia vel liberalitas. Age ergo et inter istos sapere aude. Illico « multa adulatorum veniet manus, et veluti te Judaei cogent