comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
& pannosũ uidit: nudum se uidisse dicit. Beneficia ista
ñ sunt. habent tam̃ beneficii sp̃em. Quomͦ ista sunt tan¬
quã beneficia sic & ille tanꝗͣ ingratus ẽ. ñ ingratus. fal¬
sum ẽ qͥa illa beneficia. et qui dat appellat: & qui acci¬
pit. Ita qui ueri beneficii. speciem fefellit. tam ingratus
ẽ. quã ueneficiis qui soporẽ cũ uenenum eẽ. crederet mis¬
cuit. Qleantbes uebementius agit. Licet inquit benefici¬
um ñ sit qͦd accepit. ipse tam̃ ingratus ẽ. qͥa ñ fuit redditu¬
rus etiã si accepisset Sic latro ẽ etiã anteqͣm manꝰ inqͥnet
quia ad occidendum iam armatꝰ ẽ. & habet spoliandi at¬
q int̾ficiendi uoluntatẽ. Exercet᷑ & aꝑietur. Oꝑe neqͥtia
batur. s acrilegi dant penas. quãuis nemo usq ad eos
quisquã : Ingratus ẽ. cũ malo dare beneficium ñ possit.
que apud imꝑitos sũt. quoꝵ simalis copia ẽ: ipse ꝙͦ in

Expanded text:
et pannosum vidit, nudum vidisse se dicit. Beneficia ista et pannosum vidit, nudum vidisse se dicit. Beneficia ista non sunt, habent tamen beneficii speciem. " Quomodo ista sunt tamquam beneficia, sic et ille tamquam ingratus est, non ingratus." Falsum est, quia illa beneficia et qui dat appellat et qui accipit. Ita, qui veri beneficii speciem fefellit, tam ingratus est quam veneficus, qui soporem, cum venenum esse crederet, miscuit. Cleanthes vehementius agit. " Licet," inquit, " beneficium non sit, quod accepit, ipse tamen ingratus est, quia non fuit redditurus, etiam si accepisset. " Sic latro est etiam antequam manus inquinet, quia ad occidendum iam armatus est et habet spoliandi atque interficiendi voluntatem ; exercetur et aperitur opere nequitia, t. Sacrilegi dant poenas, quamvis nemo usque ad deos quisquam, cum a malo dari beneficium non possit ?quae apud imperitos sunt, quorum et malis copia est, ipse quoque in
Abbreviated transcription (Latin):
tate caret. S quãuis hȩc ita sint: acciꝑe tam̃ malus q̃dã
erit Sũt anuni bona. sunt corporis. sũt fortune. Illa am¬
mi bona: a stulto ac malo sũmouentur. Ad hec acdinit
ingratus ẽ. Nec hoc ex nr̃a tantũ constitutione. Peripa¬
tetici quoq qui felicitatis humane longe lateꝙ termi¬
nos ponunt: aiunt inmuta beneficia ꝑuentura ad ma¬
los hec qͥ non reddit: ingratus ẽ. Nobis itaꝙ beneficia
eĩ ñ placet q̃ non sunt animũ factura meliorẽ cõmoda
tam̃ illa eẽ. et expetenda ñ negamꝰ. łhec & uiro bono
dare malus pot̃. & acciꝑe abono. Ut pecuniã. uestem.
honores & uitã. Quȩ siñ redd̾it: iningrati nom̃ incidet.
ficium: Quedam etiã siuera ñ sunt: ꝓꝑt̾ similitudinẽ
eodem uocabulo comp̃hensa sunt. Sic pixidem. et argẽ¬
team & aureã dicimꝰ. Sic inlitteratũ. ñ ex toto rudem
sed adliteras altiores ñꝑ ductum. Sic qͥmale uestitum

Expanded text:
tate caret. Sed quamvis haec ita sint, accipere etiam malus tamtate caret. Sed quamvis haec ita sint, accipere etiam malus tamerit. Sunt animi bona, sunt corporis, sunt fortunae. Illa animi bona a stulto ac malo submoventur ; ad haec admittingratus est. Nec hoc ex nostra tantum constitutione. Peripatetici quoque, qui felicitatis humanae longe lateque terminos ponunt, aiunt minuta beneficia perventura ad malos ; haec qui non reddit, ingratus est. Nobis itaque beneficia esse non placet, quae non sunt animum factura meliorem ; commoda tamen illa esse et expetenda non negamus. Haec et viro bono dare malus potest et accipere a bono, ut pecuniam et vestem et honores et vitam ; quae si non reddit, in ingrati nomen incidet.ficium ? " Quaedam, etiam si vera non sunt, propter similitudinem eodem vocabulo comprehensa sunt. Sic pyxidem et argenteam et auream dicimus ; sic inlitteratum non ex toto rudem, sed ad litteras altiores non perductum ; sic, qui male vestitum
Abbreviated transcription (Latin):
eẽ: si adillum uirtus intrauerit Quã dii autẽ malus
est: nemo illi dare beneficium pot̃. quia mala bonaq: dis¬
sentunt necinunũ eunt. Ĩ deo nemo illi ꝓdest qͥa qͥcquid
ad illum ꝑuenit: id̃ prauo usu corrũpitur. Quẽaamodũ
stomacus morbo uiciatus. & colligens bilem. quoscumꝙ
accepit cibosmittit & omne alm̃tum in causam dolo¬
ris trahit: ita animꝰ cecus quicqͥd illi cõmiseris: id onuᷤ
suum et ꝑnitiẽ. et occasionẽ miseriȩ facit. felicissims
itaꝙ opulentissimisꝙ plurimũ estus sub ẽ minꝰꝙ se in¬
ueniunt. qͦ i maiorẽ mat̾iam incidumt quã fluctuaren¬
tur gͦ nichil pot̃ admalos ꝑuenire qđ psit: Inimo nicħ
q̃ non noceat. Quȩcumꝙ enĩ illis contigerunt: innatirã
suã utunt. et extra speciosa ꝓfuturaq simeliora darent᷑
illis: pestifera sũt. Ideo nec beneficium dare possunt
qm̃ nemo pot̾ qͦd non ht̃ dare Eic benefaciendi uolun¬

Expanded text:
esse, si ad illum virtus intraverit ; quam diu autem malus esse, si ad illum virtus intraverit ; quam diu autem malus est, nemo illi dare beneficium potest, quia mala bonaque dissentiunt nec in unum eunt. Ideo nemo illi prodest, quia, quidquid ad illum pervenit, id pravo usu corrumpitur. Quemadmodum stomachus morbo vitiatus et colligens bilem, quoscumque accepit cibos, mutat et omne alimentum in causam doloris trahit, ita animus scaevus, quidquid illi commiseris, id onus suum et perniciem et occasionem miseriae facit. Felieissimis itaque opulentissimisque plurimum aestus subest minusque se inveniunt, quo in maiorem materiam inciderunt, qua fluctuarentur. Ergo nihil potest ad malos pervenire, quod prosit, immo nihil, quod non noceat. Quaecumque enim illis contigerunt, in naturam suam vertunt et extra speciosa profuturaque, si meliori darentur, illis pestifera sunt. Ideo nec beneficium dare possunt, quoniam nemo potest, quod non habet, dare ; hic bene faciendi volun
Abbreviated transcription (Latin):
Ita hȩc quȩ uident᷑ callida & insidiosa: securitatẽ ac
segnitiẽ ingeniis auferunt. qͥb mͦ campus inqͦuagent᷑
sternendus ẽ. mͦ crebri aliqͥd et confragosi obiciendum
ꝑ qd̃ repant. et sollicite uestigiũ faciant. Dicit᷑ nemo in
autẽ: nemo homini malo pot̃ ut dicitis stoici. Ergo
beneficium ñ accipit malus. Ingratus ẽ etiam. Nũc
beneficiũ honesta a ꝓbabił res. Est aliud malũ. Nulli
honestȩ rei aut ꝓbabili: locus ẽ. Gͣ aut beneficio: nec
beneficio. Qđ si accipere ñ pot̃ nec reddere quidẽ de¬
bet. Et ideo ñ fit ingratus. Etiam nũc ut dicitis bonꝰ
uir omnia rectȩ facit. Si omnia reche facit: ingratꝰ
eẽ ñ pot̃. malo uiro: beneficiũ dare nemo pot̃. Bonꝰ:
beneficiũ reddit: malus ñ accipit. Qͦd si ẽ: nec bonꝰqͥs ꝗͣ
ingratus ẽ nec malus. Ita ingratus in rerum natura ẽ
tum. Id ꝑuenire admalum ñ pot̃. Desinet enĩ malus

Expanded text:
ita haec, quae videntur callida et insidiosa, securitatem ac ita haec, quae videntur callida et insidiosa, securitatem ac segnitiam ingeniis auferunt, quibus modo campus, in quo vagentur, sternendus est, modo creperi aliquid et confragosi obiciendum, per quod erepant et sollicite vestigium faciant. Dicitur nemo ingst ; prodesse autem nemo homini malo potest, ut dicitis Stoici; ergo beneficium non accipit malus,ingratus est. " Etiamnunc beneficium honesta et probabilis res est; apud malum nulli honestae rei aut probabili locus est, ergo nec beneficio ; quod si accipere non potest, ne reddere quidem debet, et ideo non fit ingratus. " Etiamnunc, ut dicitis, bonus vir omnia recte facit; si omnia recte facit, ingratus esse non potest. Malo viro beneficium nemo dare potest. Bonus beneficium reddit, malus non accipit ; quod si est, nec bonus quisquam ingratus est nec malus. Ita ingratus in rerum natura esttum. Id pervenire ad malum non potest ; desinet enim malus
Abbreviated transcription (Latin):
obligat. Sibi dare: ñ ÷ socialis res. Neminẽ conciliat
neminẽ obligat. neminẽ inspem inducit ut dicat.
Hic homo colendus ẽ. illi benesicium dedi. dabit a mͥ.
Beneficium ẽ. qđ quis ñ sua causa dat: s eiꝰ cuidat Is
aũ quicͥ beneficium dat: sua causa dat. Non ẽ gͦ be¬
neficiũ. Uideor tibi: iam illud qͦd inpͥncipio dixeram
dices. si te adhas latebras ꝑduxero. ex quib cũ euase¬
ris nichil amplius assecutus eris quã ut eas difficul¬
tates esfugias. inquas licuit ñ descendere. Quid enim
boni ẽ. nodos oꝑose soluere. qͦs ipse ut solueres fec̾is. Sed
quẽ admodum quedam in oblectam̃tum ac iocũ sic in li¬
gantur ut eoꝵ solutio imꝑito difficilis sit que illi qui
explicuit sine ullo negotio spirat. quia cõmissuras eoꝵ
et moras nouit. nichilominꝰ illa habent aliquã uolup¬
tatẽ. tẽptant enĩ acum̃ animoꝵ et intentionẽ excitant.

Expanded text:
obligat , sibi dare non est socialis res, neminem conciliat, obligat , sibi dare non est socialis res, neminem conciliat, neminem obligat, neminem in spem inducit, ut dicat : " Hic homo colendus est ; illi beneficium dedit, dabit et mihi. " Beneficium est, quod quis non sua causa dat, sed eius, cui dat ; is autem, qui sibi beneficium dat, sua causa dat ; non est ergo beneficium. Videor tibi iam illud, quod in principio dixeram,dices, simul te ad has latebras perduxero, ex quibus cum evaseris, nihil amplius eris adsecutus, quam ut eas difficultates effugeris, in quas licuit non descendere. Quid enim boni est nodos operose solvere, quos ipse, ut solveres, feceris ? Sed quemadmodum quaedam in oblectamentum ac iocum sic inligantur, ut eorum solutio imperito difficilis sit, quae illi, qui implicuit, sine ullo negotio paret, quia commissuras eorum et moras novit, nihilo minus illa habent aliquam voluptatem temptant enim acumen animorum et intentionem excitant,
Abbreviated transcription (Latin):
tiã refert inuicẽ: ꝓdest ei a qͦ consecutus ẽ aliqͥd. Qui
sibi grãm refert. ciu ꝓdest: sibi. Et qͥs ñ alio loco rela¬
tonẽ gĩȩ alio beneficiũ cogitat. qͥ gr̃am refert sibi pro¬
dest. Et quis inquã ingratus hoc noluit facere. ĩ m¬
mo quis ñ ingratꝰ fuit ut hoc faceret: Sigr̃as inquit
illo ñ contraxi societatẽ. Qũ hoc dicimꝰ. laudamꝰ nos. &
ut factum nr̃m comꝓbemꝰ: gr̃as agentium uerb̾ abuti¬
nuir. Beneficium ẽ. qͦd pot̃ cum datũ ẽ. & ñ reddi. Qui
sibi beneficium dat: ñ pot̃ ñ reciꝑe qͦd dedit. Frgo ñ ẽ
beneficium. Alio tẽpore beneficiũ accipit᷑. alio reddit᷑.
Inbeneficio hoc ẽ ꝓbabile et suscipiendum: qđ aliquis
ut alt̾i ꝓdesset. utilitatis interim suȩ oblitus ẽ. qđ al¬
teri dedit ablaturus dͥ. E oc ñ facit: qui beneficiũ sͥ dat.¬
usi b eneficium dare: sociał res ẽ. aliquẽ conciliat. aliquẽ

Expanded text:
tiam refert, invicem prodest ei, a quo consecutus est aliquid. Qui tiam refert, invicem prodest ei, a quo consecutus est aliquid. Qui sibi gratiam refert, cui prodest ? Sibi. Et quis non alio loco relationem gratiae, alio beneficium cogitat ? Qui gratiam refert sibi, sibi prodest. Et quis umquam ingratus hoc noluit facere ? Immo quis non ingratus fuit, ut hoc faceret ? "Si gratias," inquit, " illo non contraxi societatem.' " Cum hoc dicimus, laudamus nos et, ut factum nostrum comprobemus, gratias agentium verbis abutimur. Beneficium est, quod potest, cum datum est, et non reddi ; qui sibi beneficium dat, non potest non recipere, quod dedit ; ergo non est beneficium. Alio tempore beneficium accipitur, alio redditur. In beneficio et hoc est probabile, hoc suspiciendum, quod aliquis, ut alteri prodesset, utilitatis interim suae oblitus est, quod alteri dedit ablaturus sibi. Hoc non facit, qui beneficium sibi dat. Beneficium dare socialis res est, aliquem conciliat, aliquem
Abbreviated transcription (Latin):
Qͦd cõparatur. sine alt̾o ñ intelligitur. Qđ iungit᷑: sine
alt̾o ñ est. Sic & qͦd dat᷑ sine altero ñ est. & beneficium
sine alt̾o non ẽ. Idem ipso uocabulo apparet. in quo ħ
continetur benefecisse. Nemo aũ sibi benefacit. ñ magis
quã sibi fauet. quã suarum parciũ ẽ. Diutius hoc & plu¬
rib exemplis licet ꝓsequi. Quicũ int̾ea sit habendum be¬
neficium. quȩ scdam ꝑsonã desid̾ant. q̃dam cũ sint ho¬
nesta. pulcherrima. sũmȩ uirtutis: nͥ in alt̾o ñ habent lo¬
cum. Laudat᷑ & int̾ maxima humani gen̾is bona fides
adultimam partẽ. Qui gr̃am refert: aliqͥd debet impen¬
dere. sic̃ qui soluit pecumiã. Nichil autẽ impendit. qui
gr̃am sibi refert ñ magis quã consequitur: qͥ beneficiũ
ale accepit. Beneficium & gr̃e relatio. ultro citroꝙ ire
debent. Intra unũ hominẽ: ñ est uicissitudo. Qui gra¬

Expanded text:
Quod comparatur, sine altero non intellegitur ; quod iungitur, sine Quod comparatur, sine altero non intellegitur ; quod iungitur, sine altero non est ; sic et, quod datur, sine altero non est, et beneficium sine altero non est. Idem ipso vocabulo apparet, in quo hoc continetur, " bene fecisse " ; nemo autem sibi bene facit, non magis quam sibi favet, quam suarum partium est. Diutius hoc et pluribus exemplis licet prosequi. Quidni ? cum inter ea sit habendum beneficium, quae secundam personam desiderant. Quaedam, cum sint honesta, pulcherrima, summae virtutis, nisi in altero non habent locum. Laudatur et inter maxima humani generis bona fidesraestitisse ? Venio nunc ad ultimam partem. Qui gratiam refert, aliquid debet impendere, sicut, qui solvit, pecuniam ; nihil autem impendit, qui gratiam sibi refert, non magis quam consequitur, qui beneficium a se accepit. Beneficium et gratiae relatio ultro citro ire debent ; intra unum hominem non est vicissitudo. Qui gra
Abbreviated transcription (Latin):
ñ est: qͥa sine ulla mora recipimꝰ. Dat nemo: nͥ alteri.¬
To intra unũ ñ pot̃ fieri: qđ totiens duos exigit. Bene¬
ficium ẽ. p̃stitisse aliqͥd utilit̾. Uerbum aũ prestitisse.
ad aliosspectat. Nunqͥd ñ clemens uidebitur qui ali
qͥd uendidisse sͥ se dicet: quia uenditio alienatio est.
et rei suȩ uirisq in ea sui in aliũ translatio. Atqui quẽ¬
admodum uendere. sic dare aliqͥd: a se dimitere ẽ. et
id qđ tenueris habendum: alt̾i tradere. Qͦd si ẽ benefi¬
ciũ: nemo sͥ dedit. qͥa nemo dat sibi aliqͥd. Duo contͣria
inuno coeunt. ut id idem dare & acciꝑe. Etiam nẽ multũ
qͥ siqͥs sͥ beneficiũ dat: nicħ int̾ ÷ int̾ dare ⁊ acciꝑe. Paulo añ dicebam
qͦdam ad alios ꝑtinere & sic sic ẽẽ formata: ut tota sig¬
nificatio illoꝵ discedat anobis. Frater sum alterius. Ne¬
mo ẽ enĩ suus fr̃. Par sum: s alicui. Quis enĩ par ẽ sibi :

Expanded text:
non est, quia sine ulla mora recipimus. Dat nemo nisi alterinon est, quia sine ulla mora recipimus. Dat nemo nisi alteriId intra unum non potest fieri, quod totiens duos exigit. Beneficium est praestitisse aliquid utiliter; verbum autem " praestitisse " ad alios spectat. Numquid non demens videbitur, qui aliquid sibi vendidisse se dicet ? Quia venditio alienatio est et rei suae iurisque in ea sui ad alium translatio. Atqui, quemadmodum vendere, sic dare aliquid a se dimittere est et id, quod tenueris, habendum alteri tradere. Quod si est, beneficium nemo sibi dedit, quia nemo dat sibi; alioqui duo contraria in uno coeunt, ut sit idem dare et accipere. Etiamnunc multum qui si quis sibi beneficium dat, nihil interest inter dare et accipere. Paulo ante dicebam quaedam ad alios pertinere et sic esse formata, ut tota significatio illorum discedat a nobis : frater sum, alterius, nemo est enim suus frater ; par sum, sed alicui, quis enim par est sibi ?
Abbreviated transcription (Latin):
sibi: necessarium ẽ. Quo qͥs plura beneficia dedit᷑: be¬
neficentior ẽ. Quis unquã laudatus ẽ. qͦd sͥ ipse fuisset
auxilio qđ se erpuisset latronib ¶ Nemo cͥ beneficiũ
dat. ñ magis quã hospicium. Nemo sͥ donat. ñ magis
quã credit.Sidat sͥ quisq beneficium: semꝑ dat sine
int̾missione dat. Inire beneficioꝵ suoꝵ ñ pot̃ numerũ.
Quando gͦ grãm referet cũ ꝑboc ipsum quo gr̃ãm re¬
fert beneficium dat. Quomͦ enĩ discernere pot̾is utrũ
det sibibeneficium an reddat. cũ intra eundem homi¬
nẽ resgeratur: Liberaui me ꝑiculo: beneficiũ mͥ dedi
lterum me ꝑiculo libero. do beneficiũ an reddo: Dein¬
oe ut pͥmum illud concedam dare nos beneficium nob̾:¬
qđ sequitur non concedam. Nam etiam si damꝰ: non de¬
bemꝰ. Quare: quia statĩ recipimꝰ. Acciꝑe beneficium me
oportet. deinde labere. deinde referre. Debendi locus

Expanded text:
sibi necessarium est. Quo quis plura beneficia dedit, besibi necessarium est. Quo quis plura beneficia dedit, beneficentior est; quis umquam laudatus est, quod sibi ipse fuisset auxilio ? Quod se eripuisset latronibus ? Nemo sibi beneficium dat, non magis quam hospitium ; nemo sibi donat, non magis quam credit. Si dat sibi quisque beneficium, semper dat, sine intermissione dat, inire beneficiorum suorum non potest numerum. Quando ergo gratiam referet, cum per hoc ipsum, quo gratiam refert, beneficium det ? Quomodo enim discernere poteris, utrum det sibi beneficium an reddat, cum intra eundem hominem res geratur ? Liberavi me periculo : beneficium mihi dedi. Iterum me periculo libero : utrum do beneficium an reddo ? Deinde, ut primum illud concedam dare nos nobis beneficium, quod sequitur, non concedam; nam etiam si damus, non debemus. Quare ? Quia statim recipimus. Accipere beneficium me oportet, deinde debere, deinde referre ; debendi locus
Abbreviated transcription (Latin):
discedit. Quid simile inquis ht̃ hoc exemplum hinc pro¬
positȩ questioni: dicam. Puta te ingratum eẽ ñꝑibit be¬
neficiũ habet illud qui dedit Puta te reciꝑe nolle ap̃
ie ẽ. antequã reddit᷑ Non pot̃ quicqͣm amittere. quia
qͦa detrahitur: nichilomius tibi adquiritur. Intra
te ipsum orbis agitur. Accipiendo das. dando acci¬
pis. Beneficium inqͥd sibi dare oportet Figo & refer¬
re gr̃am oportet. Primum illud falsum ẽ. ex quo pen¬
dent seq̃ntia. Nemo enĩ sibi beneficium dat: sea na¬
turȩ suȩ paret. aqua: ad caritatẽ sui compositus est.
Unde illi sũma cura ẽ: nocitura uitandi ꝓfutura ap¬
petendi. Ĩtaq nec liberalis ẽ. qui sͥ donat: nec clemẽs
qui sͥ ignoscit nec misericors qui malis suis tangitur.
Qd aliis prestare liberalitas ẽ clem̃tia. miscł̾ia: sibi p̃¬
stare natura ẽ. Peneficium: res uoluntaria ẽ. At ꝓ deẽ

Expanded text:
discedit. " Quid simile," inquis, " hoc exemplum habet huic prodiscedit. " Quid simile," inquis, " hoc exemplum habet huic propositae quaestioni ? " Dicam. Puta te ingratum esse : non perit beneficium, habet illud, qui dedit. Puta te recipere nolle : apud te est, antequam redditur. Non potes quicquam amittere, quia, quod detrahitur, nihilo minus tibi adquiritur. Intra te ipsum orbis agitur ; accipiendo das, dando accipis. " Beneficium," inquit, " sibi dare oportet ; ergo et referre gratiam oportet." Primum illud falsum est, ex quo pendent sequentia ; nemo enim sibi beneficium dat, sed naturae suae paret, a qua ad caritatem sui compositus est, unde summa illi cura est nocitura vitandi, profutura appetendi. Itaque nec liberalis est, qui sibi donat, nec clemens, qui sibi ignoscit, nec misericors, qui malis suis tangitur. Quod aliis praestare liberalitas est, clementia, misericordia, sibi praestare natura est. Beneficium res voluntaria est, at prodesse
Abbreviated transcription (Latin):
rat. Ut concedam aliquẽ dare sibi beneficiũ: dumdat
et recipit. Ut concedam aliquẽ ase acciꝑe beneficiũ:
dum accipit reddit. Domi qdđ aiunt u̾sura fit. & uelut
lusorium nom̃ statim tnsit. Neꝙ enĩ aliꝰ dat quã quiacci¬
pit: sea uniis atꝙ idem. Hoc u̾bum debere. ñ ht̃ nͥ inter
auos locum. Quomꝰ gͦ muno consistit qui se obligando
liberat: ut inorbe acpila nichil imum ẽ. nicbil sũmum.
nichil extremũ. nichil pͥmum. qͥa motu ordo mutatur.
& quȩ sequebantur p̃cedunt. et q̃ occidebant oriunt᷑.
omnia quomꝰ cũꝙ ierint inidem reu̾tuntur: ita in ho¬
mine existana fieri. Cumillum inmulta mutau̾is. amꝰ
est. Oicidit se: inuriarũ cũquo agat ñ ht̃. Alligauit
& clausit: deui ñ tenetur. Beneficium sibi dedit: dan
tiꝓtinis reddidit. ⁊erum natura. nichil dr̃ ꝑdere. qͥa¬
potist: qđ quo extidat ñ ht̃ sed eodem reuolutur unde

Expanded text:
rat. Ut concedam aliquem dare sibi beneficium, dum dat, rat. Ut concedam aliquem dare sibi beneficium, dum dat, et recipit ; ut concedam aliquem a se accipere beneficium, dum accipit, reddit. Domi, quod aiunt, versura fit et velut lusorium nomen statim transit ; neque enim alius dat quam accipit, sed unus atque idem. Hoc verbum " debere " non habet nisi inter duos locum ; quomodo ergo in uno consistet, qui se obligando liberat ? Ut in orbe ac pila nihil imum est, nihil summum, nihil extremum, nihil primum, quia motu ordo mutatur et quae sequebantur praecedunt et quae occidebant oriuntur, omnia, quomodocumque ierunt, in idem revertuntur, ita in homine existima fieri ; cum illum in multa mutaveris, unus est. Cecidit se : iniuriarum cum quo agat, non habet ; adligavit et clusit : de vi non tenetur ; beneficium sibi dedit : danti protinus reddidit. Rerum natura nihil dicitur potest, quod, quo excidat, non habet, sed eodem revolvitur, unde
Abbreviated transcription (Latin):
re possum: In numerabilia sunt inquib consuetudo
nos diuidit. Dicere solemꝰ. sine loquar mecũ. et ego
mͥ aurẽ ꝑ uellam. Que si uera sunt: quẽ admodũ ali¬
quis sibi urasci debet. sic agrãs agere. quomͦ obiurga.
ceo potest Imiria & benesicum. contana sunt Si de
aliquo dicimus. inuiriam sibi fecit: pot̾inus dic̾e. & hene¬
ficium sibi dedit. Naturasͥ dedit. Natura pͥus ẽ: ut
qͥs ddebeat. deinde ut gr̃am referat. Debitor ñ ẽ. sine
creditore. ñ magis ꝗͣ maritus sine ixore. aut sine filio
pater. Aliquis dare debet: ut aliquis accipiat. Non
ẽ aare. nec acciꝑe indexłam manũ: desinistra trans¬
ferre. Quomͦ nemo se portat quãuis suũ c̃orpus moueat
et transferat. quomꝰ nemo qͣuis ꝓse dixent: affusse sibi
dr̃. Nec statuã sibi tantum patrono suo ponit. Quomͦ¬
si eger cum cura sua conualuit m̾cedem a se ñ exigit: sic
tam̃ debebit referre gr̃am sibi. quia ñ habebit cuirefe¬

Expanded text:
re possum ? Innumerabilia sunt, in quibus consuetudo re possum ? Innumerabilia sunt, in quibus consuetudo nos dividit ; dicere solemus : ' Sine, loquar mecum ' et ' Ego mihi aurem pervellam.' Quae si vera sunt, quemadmodum aliquis sibi irasci debet, sic et cro potest. Iniuria et beneficium contraria sunt ; si de aliquo dicimus : ' Iniuriam sibi fecit,' poterimus dicere et : ' Beneficium sibi dedit.' " Natura prius est, ut quis debeat, deinde, ut gratiam referat ; debitor non est sine creditore, non magis quam maritus sine uxore aut sine filio pater ; aliquis dare debet, ut aliquis accipiat. Non est dare nec accipere in dexteram manum ex sinistra transferre. Quomodo nemo se portat, quamvis corpus suum moveat et transferat, quomodo nemo, quamvis pro se dixerit, adfuisse sibi dicitur nec statuam sibi tamquam patrono suo ponit, quomodo aeger, cum cura sua convaluit, mercedem a se non exigit, sic tamen debebit referre gratiam sibi, quia non habebit, cui refe
Abbreviated transcription (Latin):
simine contuli ñsit⁊ ⁊: Q uod si ab altero accepisse debe¬
rem. quare simͥ ipse dedi ñ debeam: Quare sim adu̾sus
me ingratus: qͦd ñ minꝰ turpe ẽ. quã inse sordidum eẽ.
et inse durũ ac seuum. et sui negligentem. T̃am alien
corporis leno mala audit qͦ sui. Nempe rep̃henditur
adsentator. et aliena subsequens u̾ba paratus adfalsa
laudator. ñ minꝰ placens sibi et se suscipiens ut ita di¬
cam adsentator suns. Uitia ñ tantũ cũ foris peccant
muisa sunt: sedcũ inse recorquentur. Quẽ magis ad¬
miraberis quã qui imꝑat sͥ. quã qui se ht̃ inpotestate:
Gentes faciliꝰ ẽ. barbaras impacientes ꝙ alieni arbitrii
regere: quã animũ suũ continere et tradere qͥ Platon
inquit agit socrati gr̃as qͦd ab illo didicit. quare socra¬
sqi tessibi ñ agat qͦd ipse se docuit: Al. cato: ait. Qã tͥ de erit:
ate ipso mutuare. Quare donare mͥ ñpossum. sicõmoda¬

Expanded text:
si in me contuli, non sint ? Quod, si ab altero accepissem, debesi in me contuli, non sint ? Quod, si ab altero accepissem, deberem, quare, si mihi ipse dedi, non debeam ? Quare sim adversus me ingratus, quod non minus turpe est quam in se sordidum esse et in se durum ae saevum et sui neclegentem ? Tam alieni corporis leno male audit quam sui. Nempe reprenditur adsentator et aliena subsequens verba, paratus ad falsa laudator ; non minus placens sibi et se suspiciens, ut ita dicam, adsentator suus. Vitia non tantum, cum foris peceant, invisa sunt, sed cum in se retorquentur. Quem magis admiraberis, quam qui imperat sibi, quam qui se habet in potestate ? Gentes facilius est barbaras impatientesque arbitrii alieni regere, quam animum suum continere et tradere sibi. Platon, inquit, agit Socrati gratias, quod ab illo didicit ; quare Socrates sibi non agat, quod ipse se docuit ? M. Cato ait : ' Quod tibi deerit, a te ipso mutuare.' Quare donare mihi non possim, si commoda
Abbreviated transcription (Latin):
no ȩstimari uolentẽ. Nichil adrẽ ꝑtinet utrũ dare aliqͥd
regi nolis: an acciꝑe arege. In equo utramq ponit re¬
pulsam. Et suꝑbo fastidiri acerbius ẽ: quã łimeri. Uis
scire qͥd uere uoluerit: Noluit tre aduoluntariã serui¬
tutẽ is cuiꝰ lib̾tatẽ ciuitas libera ferre ñ potuit. satis
ut existimo hanc partẽ tractauimꝰ: anturpe eẽt bene¬
ficiis uinci. Qͦd qͥquerit: scit ñ solere homines sibi ipsoᷤᷤ
beneficium dare. Manifestum enĩ fuisset: ñ eẽ. turpe
ambigitur. anpossit aliquio libi beneficium dare an
debeat referre sͥ gr̃ãm. Qd ut inderetur querendũ: illa
possum alio quã deme. ego mͥirascor. et ego ame penaᷤᷤ
exigam. et odime. Multa p̃terea eiꝰmodi ꝑque unusqͥs¬
ꝙ de se tanquã de alt̾o loquitur. si nocere inqͥt mͥpos¬
sum. quare ñ adbeneficium mͥ dare possime ꝑret̾ea
quȩ simalium contulissem: beneficia uocarentur. quare

Expanded text:
no aestimari volentem. Nihil ad rem pertinet, utrum dare aliquid no aestimari volentem. Nihil ad rem pertinet, utrum dare aliquid regi nolis an accipere a rege ; in aequo utramque ponit repulsam, et superbo fastidiri acerbius est quam non timeri. Vis scire, quid vere voluerit ? Noluit ire ad voluntariam servitutem is, cuius libertatem civitas libera ferre non potuit ! Satis, ut existimo, hanc partem tractavimus, an turpe esset beneficiis vinci. Quod qui quaerit, scit non solere homines sibi ipsos dare beneficium ; manifestum enim fuisset non esse turpe ambigitur, an possit aliquis sibi beneficium dare, an debeat referre sibi gratiam. Quod ut videretur quaerendum, illa possum alio quam de me" et " ego mihi irascor " et " ego a me poenas exigam " et " odi me," multa praeterea eiusmodi, per quae unusquisque de se tamquam de altero loquitur. " Si nocere," inquit, " mihi possum, quare non et beneficium mihi dare possim ? Praeterea quae, si in alium contulissem, beneficia vocarentur, quare,
Abbreviated transcription (Latin):
em t̾re & bic ibit ordo ꝑscła dispositosꝙ ac p̃ditos dies
bt̃ quib sol int̾ cursu lunȩ uecetur om̃s radios effundere.
Paulum expecta: iam emerget. iam istam uelut nubem re¬
linquet. lam exsolutꝰ impedim̃tis: lucẽ suã libere mitet.
Socrates parẽ gr̃ãm archelao ferre ñposset. si illũ regna¬
re uetuisset. Parum scilicet magnũ beneficiũ asocrate
accipiebat. si ullum dare potuisset socrati. Quare gͦ hoc
socrates dixit. uir facetus. & cuiꝰ ꝑfiguras sermo ꝓcedẽ¬
solitus erat. derisor omniũ maxime potentiũ: Maluit
illi nasute negare: quã contumacit̾ aut suꝑbe Dixit se h¬
nolle beneficia ab eo acciꝑe: cui ñ posset paria reddere.
Timuit fortasse ne cogeretur acciꝑe q̃ nollet. timuit neqͥt
indignum socrati acciperet. Dicet aliqͥs. Negasset: si nol¬
let.s instigasset. in se regẽ insolentẽ. et omnia sua mag¬

Expanded text:
em terrae, et hic ibit ordo per saecula dispositosque ac praedictos dies em terrae, et hic ibit ordo per saecula dispositosque ac praedictos dies habet, quibus sol intercursu lunae vetetur omnes radios effundere. Paulum expecta ; iam emerget, iam istam velut nubem relinquet, iam exsolutus impedimentis lucem suam libere mittet." Socrates parem gratiam Archelao referre non posset, si illum regnare vetuisset ? Parum scilicet magnum beneficium a Socrate accipiebat, si ullum dare Socrati potuisset. Quare ergo hoc Socrates dixit ? Vir facetus et cuius per figuras sermo procederet, derisor omnium, maxime potentium, maluit illi nasute negare quam contumaciter aut superbe ; dixit se nolle beneficia ab eo accipere, cui non posset paria reddere. Timuit fortasse, ne cogeretur accipere, quae nollet, timuit, ne quid indignum Socrate accipere. Dicet aliquis : " Negasset, si vellet. " Sed instigasset in se regem insolentem et omnia sua mag
Abbreviated transcription (Latin):
crates gr̃am. & quid: Tantũ erat accepturꝰ: qͣntũ da¬
bat si ostendisset hominẽ uitȩ ac mortis ꝑitũ. utriꝰꝙ fi¬
nes tenentẽ si regẽ iN luce media errantẽ ad rerũ natu¬
ram admisisset usꝙ: eo eiꝰ ignarũ. utquo diȩ solis defec¬
tio fuit. regiam clauderet et filium qđ inluctu ac reb
adu̾sis moris ẽ. tondẽt. qͣntum fuisset beneficiũ si tim̃¬
tem elatebrissuis extraxisset. et bonũ animũ habere
nississet dicens. Non ẽ ista solis defectio sea duoꝵ syde¬
rum contus. cũlina bumiliore cumens uia infta ipsũ
solem orbem fuum posuit. et illum obiecta sui abscondit
q̃ mͦ partes eiꝰ exiguas suntͣus cursu strinxit. obducit mͦ pluᷤ
tegit simaiorẽ partẽ sui obiecit. mͦ excludit totiꝰ aspectum
si recto libram̃to int̾ solem t̾rasꝙ media successit. S iamista
sydera hoc & illo deducet uelocitas sua. Iam recipient di¬

Expanded text:
crates gratias ? Et quid tantum erat accepturus, quantum dacrates gratias ? Et quid tantum erat accepturus, quantum dabat, si ostendisset hominem vitae ac mortis peritum utriusque fines tenentem ? Si regem in luce media errantem ad rerum naturam admisisset usque eo eius ignarum, ut, quo die solis defectio fuit,regiam eluderet et filium, quod in luctu ac rebus adversis moris est, tenderet ? Quantum fuisset beneficium, si timentem e latebris suis extraxisset et bonum animum habere iussisset dicens : " Non est ista solis defectio, sed duorum siderum coitus, cum luna humiliore currens via infra ipsum solem orbem suum posuit et illum obiectu sui abscondit ; quae modo partes eius exiguas, si in transcursu strinxit, obducit, modo plus tegit, si maiorem partem sui obiecit, modo excludit totius adspeetum, si recto libramento inter solem terrasque media successit. Sed iam ista sidera hoc et illo diducet velocitas sua ; iam recipient di
Abbreviated transcription (Latin):
& grecos. et caras. et ꝑsas. et nationes districtassine ex̾ci¬
tu suscipiat. Ne hoc sͥ p̃stitisse regnũ thraciȩ angulo por¬
rectum usq ad litus in cogniti maris iudicet. Eadem re
głari socrates potuit. eadẽ diogenes. aquo utiꝙ uictũ
ẽ. Quid ninctus sit illo die qͦ homo suꝑ mensurã hu
manȩ suꝑbiȩ tumens. uidit aliquẽ cin nec dare qͥequã¬
un posset nec enpere : Arthelaus rex socraters rogauit ut
adse ueniret. Dixisse socrates traditur: nolle se acdeũ
uenire a qͦ acciꝑ et beneficia cũ redde illi paria ñ posset
Primũ inipsiꝰ potestate erat ñ acciꝑe. de inde ipse dare
beneficium pͥor incipiebat. Ueniebat enĩ rogatus. et id
dabat. qͦd utiq ille ñerat socrati redditurus. E tiam nũc
archelaus daturus erat aurũ & argentũ. recepturꝰ con¬
temptũ auri & argenti. Nonpot̾at referre arrhelao so¬

Expanded text:
cedonas et Graecos et Caras et Persas et nationes discriptas in exercicedonas et Graecos et Caras et Persas et nationes discriptas in exercitum suspiciat, nec hoc sibi praestitisse regnum a Thraciae angulo porrectum usque ad litus incogniti maris iudicet. Eadem re gloriari Socrates potuit, eadem Diogenes, a quo utique victus est, Quidni victus sit illo die, quo homo super mensuram iam humanae superbiae tumens vidit aliquem, cui nec dare quicquam posset nec eripere ? Archelaus rex Socratem rogavit, ut ad se veniret ; dixisse Socrates traditur nolle se ad eum venire, a quo acciperet beneficia, cum reddere illi paria non posset. Primum in ipsius potestate erat non accipere ; deinde ipse dare beneficium prior incipiebat, veniebat enim rogatus et id dabat, quod utique ille non erat Socrati redditurus. Etiamnunc Archelaus daturus erat aurum et argentum recepturus contemptum auri et argenti: non poterat referre Archelao So
Abbreviated transcription (Latin):
diligentẽ custodiã: rapiunt᷑ nobis. Paucos usq adue¬
rum fructum a lib̾is ꝑcipiendum ꝑduxit ȩtas. Ceteri:
filios onere senserunt. Non ẽ tam̃ turpe iuncibeneficii
aparente. Quidn ñ sit turpe cũ anullo turpe sit : Qͥb¬
dam enĩ & pares et imparessumꝰ. Paresanimo: quẽ so¬
lum illi exigunt. quẽ nos solũ ꝓmittimꝰ. Impares for¬
tuner. q̃ si cui obstitit. qͦminꝰ referret grãm. Ñ ideo illi
tanꝗͣuicto erubescendum ẽ. N ẽ turpe ñ conseqͥ: dũ mͦ
sequaris s̃ epe necesse ẽ. ante alia beneficia petamꝰ qͣm¬
pͥora red didumis. nec ideo nec petmꝰ aut turpit. qͥa ñ
Sredidituri debebimꝰ qͥañ
ꝑ nos erit mora quo minꝰ gratissimi simꝰ. sedint̾ueniet
aliquid extrinsecus qdł ꝓhibeat. Nos tam̃ nec uincemur
ammo. nec turpit̾ his reb suꝑabim᷑ q̃ non sunt in nr̃a
potestate / Alexander macedonũ rex głiari solebat anul¬

Expanded text:
diligentem custodiam, rapiuntur nobis. Paucos usque ad vediligentem custodiam, rapiuntur nobis. Paucos usque ad verum fructum a liberis percipiendum perduxit aetas ; ceteri filios onere senserunt. Non est tamen turpe vinci beneficiis a parente; quidni non sit turpe, eum a nullo sit ? Quibusdam enim et pares et impares sumus, pares animo, quem solum illi exigunt, quem nos solum promittimus, impares fortuna, quae si cui obstitit, quominus referret gratiam, non ideo illi tamquam victo erubescendum est. Non est turpe non consequi, dummodo sequaris. Saepe necesse est ante alia beneficia petamus, qriora reddidimus, nec ideo non petimus aut turpiter, quia non reddituri debebimus, quia non per nos erit mora, quominus gratissimi simus, sed interveniet aliquid extrinsecus, quod prohibeat. Nos tamen nec vincemur animo nec turpiter his rebus superabimur, quae non sunt in nostra potestate. Alexander Macedonum rex gloriari solebat a nul
Abbreviated transcription (Latin):
tẽ ñ erat obfusa caligo supͣ eũ eminere uisus ẽ. infra qͦ
omnia iacebant: Multo potentior. multo locupletior
fuit. omnia tc̃possidente alexandro. Plus enĩ erat qͦ a
hic nollet acciꝑe: quã qͦd ille posset dare. Non ẽ turpe
ab his iunci. Neq enĩminꝰ fortissum: sicũ inuuln̾abili me
hostem cõmittis. Nec idõ ignis minꝰ urere pot̾̃. simma
t̾iam incidit inuiolabilẽ flãmis. Nec idõ ferrũ secandi
iuim ꝑdidit. siñ recipiens ictũ lapis solidus. inuiche adu̾¬
sus dura nature diuidendus ẽ. Idem tͥ de homine grato
respondeo. Nonturpit̾ uincitur beneficiis. si ab his obli¬
gatus ẽ. ad qͦs aut fortune magnitudo. aut eximia uirtꝰ
aditum redituris ad se beneficiis clausit. a parentib fere
stas aliqͥd prudentiȩ collegit. a apparere cepit ꝓpt̾ illa
ipsa eos amari anobis debere ꝓpt̾ quȩ ñ am̾abantur
ammonitiones. seu̾itatẽ. et inconsulte adolescentiȩ.

Expanded text:
tem non erat obfusa caligo, supra eum eminere visus est, infra quem tem non erat obfusa caligo, supra eum eminere visus est, infra quem omnia iacebant. Multo potentior, multo locupletior fuit omnia tunc possidente Alexandro ; plus enim erat, quod hic nollet accipere, quam quod ille posset dare. Non est turpe ab his vinci ; neque enim minus fortis sum, si cum invulnerabili me hoste committis, nec ideo minus ignis urere potest, si in materiam incidit inviolabilem flammis, nec ideo ferrum secandi vim perdidit, si non recipiens ictum lapis solidusque et invictae adversus dura naturae dividendus est. Idem tibi de homine grato respondeo. Non turpiter vincitur beneficiis, si ab his obligatus est, ad quos aut fortunae magnitudo aut eximia virtus aditum redituris ad se beneficiis clusit. A parentibus fere aetas aliquid prudentiae collegit et apparere coepit propter illa ipsa eos amari a nobis debere, propter quae non amabantur, admonitiones, severitatem et inconsultae adulescentiae
Abbreviated transcription (Latin):
cum bona uoluntas. Tam̃ tã par tibi sum: quã multiᷤ
armatissinis nudi aut leuit̾ armati. Nemo itaq bene¬
ficiis uincit᷑ qui tã gratus ẽ quisq quã uoluit. Nã si tur¬
pe ẽ beneficiis uinci: ñ oportet ap̃potentib uiris acciꝑe be¬
neficiũ. qͥb gr̃am referre ñ possis. A pͥncipib dico. a regi¬
bus qͦs eo loco fortuna posuit: ex quo largiri multa possẽt
pauca admodũ. & imparia datis recepturi: Neges &
pͥncipes dixi. quib tam̃ pot̾ oꝑa nauari. et quoꝵ illa
excellens potentia ꝑ animoꝵ consensũ minist̾uun᷑ c̃stat.
Punt quidam extra omnẽ subducti cupiditatẽ. qui
iux ullis humanis desidiis contingunt᷑. quib mebil
pot̾ prestare ipsa fortima. Necesse ẽ. a socrate uicar¬
beneficiis. necesse ẽ adiogene. qui ꝑmedias macedo¬
num garas muidus incessit: calcatis regis opib. O ne
isle tunc m̾ito & sibi & cet̾is quib ad despiciendam u̾ita¬

Expanded text:
cum bona voluntas ; tamen tam par tibi sum, quam multis cum bona voluntas ; tamen tam par tibi sum, quam multis armatissimis nudi aut leviter armati. Nemo itaque beneficiis vincitur, quia tam gratus est quisque, quam voluit. Nam si turpe est beneficiis vinci, non oportet a praepotentibus viris accipere beneficium, quibus gratiam referre non possis, a principibus dico, a regibus, quos eo loco fortuna posuit, ex quo largiri multa possent pauca admodum et imparia datis recepturi. Reges et principes dixi, quibus tamen potest opera navari et quorum illa excellens potentia per minorum consensum ministeriumque constat. At sunt quidam extra omnem subducti cupiditatem, qui vix ullis humanis desideriis continguntur ; quibus nihil potest praestare ipsa fortuna. Necesse est a Socrate beneficiis vincar, necesse est a Diogene, qui per medias Macedonum gazas nudus incessit calcatis regis opibus. O ! ne ille tunc merito et sibi et ceteris, quibus ad dispiciendam verita
Abbreviated transcription (Latin):
captus ẽ. apenis: ñuictus. Et qͥs quis alius seuientis
fertinȩ. ui ac pondere oppressuc: non submittit animũ
Inbeneficiis idem ẽ. Plura aliquis accepit. maiora fre¬
quentiora. ⁊ĩ tam̃ uictus ẽ. ẜ eneficia fortasse beneficiᷤᷤ
uicta sunt. sunt̾ se data & accepta cõputes. Si dantem
& accipientem cõparau̾is. quoꝵ animi et ꝑse estiman¬
di sunt. penes neutrũ erit palma. Solet enĩ fieri ut
etiã cum alter multis uuln̾ib confossus ẽ. alt̾ leuit̾
quidem sauciꝰ pares exisse dicantur. ꝗͣuis alter uidea¬
tur inferior. E igo nemo unci pot̃ beneficiis. Scit de¬
bere: siuult referre. Siquidem reb ñ pot̃: animo eqͣt.¬
Hic quã du in boc ꝑmanet. quãdni tenet uoluntatẽ.
gratũ animũ. ignis approbandi. Quid int̾ ẽ ab utraq
parte munuscula plura numn̾entur. Du multa dare
potes: et ego tantũ acciꝑe possũ. T̃ecũ stat fortuna: me¬

Expanded text:
captus est a Poenis, non victus, et quisquis alius saevientis captus est a Poenis, non victus, et quisquis alius saevientis fortunae vi ac pondere oppressus non submittit animum. In beneficiis idem est. Plura aliquis accepit, maiora, frequentiora ; non tamen victus est. Beneficia fortasse beneficiis victa sunt, si inter se data et accepta computes ; si dantem et accipientem comparaveris, quorum animi et per se aestimandi sunt, penes neutrum erit palma. Solet enim fieri, ut, etiam cum alter multis vulneribus confossus est, alter leviter quidem saucius pares exisse dicantur, quamvis alter videatur inferior. Ergo nemo vinci potest beneficiis, si scit debere, si vult referreHic quam diu in hoc permanet, quam diu tenet voluntatem gratum animum signis approbandi, quid interest, ab utra parte munuscula plura numerentur ? Tu multa dare potes, et ego tantum accipere possum ; tecum stat fortuna, me
Abbreviated transcription (Latin):
faciliꝰ hostis potuit: quã au̾tere. Qͦd turpe existimas: id
accidere inrobono ñ pot̃. ut uincatur. Nũquã enĩ succũ¬
bet: nũquã renuntiabit. adultimũ usꝙ diẽ uitȩ stabit
paratus. & in hac statione morietur. magna se accepisse
p̃se ferens paria uoluisse. Lacedemonii uetant suos
pancratios. aũ cestu dec̾nere: uͥ inferiorẽ ostendit uicti
confessio. Cursor cretã pͥor contigit: uelocitate illũ non
animo antecessit. Luctator ter abiectus: ꝑdidit palmã
ñ tradidit. Cuininuictos eẽ. lacedemonii ciues suos ma¬
gno estimarent: ab his certaminib remouerunt inqͥbus
uictorem facit ñ iudex. nec ꝑse ipse exitus. s uoxceden¬
tis & tradere iubentis. Hoc qͦd illinciuib suis custo¬
diunt. uirtus acbona uoluntas omnib p̃stat ne unqͣm
uincatur. Qm̃quidẽ etiã int̾ suꝑantia animꝰ inuictusẽ.
Idõ nemo. cec. fabios uictos dicit: s occisos. Et regulꝰ

Expanded text:
facilius hostis potuit quam avertere. Quod turpe existimas, id facilius hostis potuit quam avertere. Quod turpe existimas, id accidere viro bono non potest, ut vincatur. Numquam enim succumbet, numquam renuntiabit ; ad ultimum usque vitae diem stabit paratus et in hac statione morietur magna se accepisse prae se ferens, paria voluisse. Lacedaemonii vetant suos pancratio aut caestu decernere, ubi inferiorem ostendit victi confessio. Cursor cretam prior contigit ; velocitate illum, non animo antecessit. Luctator ter abiectus perdidit palmam, non tradidit. Cum invictos esse Lacedaemonii cives suos magno aestimarent, ab iis certaminibus removerunt, in quibus victorem facit non iudex nec per se ipse exitus, sed vox cedentis et tradere iubentis. Hoc, quod illi in suis civibus custodiunt, virtus ac bona voluntas omnibus praestat, ne umquam vincantur, quoniam quidem etiam inter superantia animus invictus est. Ideo nemo trecentos Fabios victos dicit, sed occisos ; et Regulus
Abbreviated transcription (Latin):
m̃te concipis. Numꝗͣ enĩ in rerũ honestarũ certamine
suꝑari turpe ẽ. dũ mͦ arma ñpicias & uictus ꝙͦ uelis umn¬
cere. N om̃s adbonũ ꝓpositum easdem aferunt uires
easdem facultates. eandem fortunam. quȩ optimoꝵ qͦꝙ
consilioꝵ dumtaxat exitus tẽꝑat. Uoluntas ipsa rectũ
petens laudanda ẽ: etiam si illam aliꝰ gradu uelociori
antecessit. Nut ĩ certaminib adspectaculũ editis melio¬
rem palmam declarat: quãꝙ: in illis qͦ sepe det̾iorẽ
p̃tulit casus. Uͥ de officio agitur. qͦd ut̾ꝙ asua parte eẽ
quã plenissimũ cupit. si alter pluspotuit & ad manum
habuit mat̾iam sufficientẽ animo suo. si illi qͣntum cona¬
tus ẽ. fortuna ꝑmisit. Alt̾ aũ uoluntate par ẽ: etiã si
minora quã accepit reddidit. aut omnia ñ reddidit.
sed uult reddere. et ex toto in hoc intentus ẽ. animo.
Non magis uictus ẽ. quã qui in armis morit᷑. quẽ occidẽ

Expanded text:
mente concipis. Numquam enim in rerum honestarum certamine mente concipis. Numquam enim in rerum honestarum certamine superari turpe est, dummodo arma non proicias et victus quoque velis vincere. Non omnes ad bonum propositum easdem adferunt vires, easdem facultates, eandem fortunam, quae optimorum quoque consiliorum dumtaxat exitus temperat ; voluntas ipsa rectum petens laudanda est, etiam si illam alius gradu velociori antecessit. Non ut in certaminibus ad spectaculum editis meliorem palma declarat, quamquam in illis quoque saepe deteriorem praetulit casus. Ubi de officio agitur, quod uterque a sua parte esse quam plenissimum cupit, si alter plus potuit et ad manum habuit materiam sufficientem animo suo, si illi, quantum conatus est, fortuna permisit, alter autem voluntate par est, etiam si minora, quam accepit, reddidit aut omnia non reddidit, sed vult reddere et toto in hoc intentus est animo, non magis victus est, quam qui in armis moritur, quem occidere
Abbreviated transcription (Latin):
pendere. Ipse usꝙ eo ab es ab omni ractatione usꝙ eosta¬
timuis exonerare qͦs obligas: ut quicquit in aliquẽ c̃fers¬
uelis uideri ñ prestare s reddere. Idõ ꝙplemꝰ ad te sic da¬
p.ta reu̾tent᷑ Namfere sequuntur beneficia: ñ reposcen¬
tẽ. Et ut gła fugientes magis magis sequit᷑: ita fructus
beneficioꝵ gratius respondit ꝑ quos etiã eẽ ingratisli
cet ꝑte u̾o ñ est mora. qͦminꝰ beneficia qui acceꝑunt ultͦ
repetant. Nec recusabis conferre alia. & supp̃ssis dissimu¬
us latisꝙ plura ac maiora adicere Propositũ optimiuiri
& ingentis animi tã diu ferre ingratũ: donec fec̾is patũ¬
ICNec te istaratio decipiet Succũbunt uicia: uirtutib si
illa concito odisse ꝓpau̾is. Illud utiꝙ unice tͥ placet
uelut magnifice dictum. Turpe ẽ beneficiis uinci qͦd
amisit. Uerũ ñ imin̾ito queri solet. longeꝙ aliud ẽ qͣm

Expanded text:
pendere. Ipse usque eo abes ab omni iactatione, usque eo stapendere. Ipse usque eo abes ab omni iactatione, usque eo statim vis exonerare, quos obligas, ut, quidquid in aliquem confervelis videri non praestare, sed reddere, ideoque plenius ad te sic data revertentur. Nam fere secuntur beneficia non reposcentem et, ut gloria fugientes magis sequitur, ita fructus beneficiorum gratius respondet, per quos esse etiam ingratis licet. Per te vero non est mora, quominus beneficia, qui acceperunt, ultro repetant, nec recusabis conferre alia et suppressis dissimulatisque plura ac maiora adicere : propositum optimi viri et ingentis animi tam diu ferre ingratum, donec feceris gratum. Nec te ista ratio decipiet ; succumbunt vitia virtutibus, si illa non cito odisse properaveris. Illud utique unice tibi placet velut magnifice dictum turpe esse beneficiis vinci. Quod an sit verum, non immerito quaeri solet, longeque aliud est, quam
Abbreviated transcription (Latin):
uidebar consumasse ꝓpositum. cum tractassem
quẽ admodum dandum eẽt beneficiũ: quẽ adm̃
accipiendum. Niĩ enĩ: sunt huiꝰ officii fines.
Quicquid ultra moror: ñ seruio materie sed in¬
dulgeo. Quȩ quo ducit sequenda ẽ non quo uraitat s b¬
inde eni nascetur qͦ l acessat aliqua dulceame animũ mag̃
ñ suꝑuacuũ quã necessariũ. Uerũ qͥa itauis: ꝑseueremus.
ꝑ actis que rem continebant. scrutaturi etiã ea q̃siuis ue¬
rum conexũ ñ coherentia. Quȩ qͥsquis diligent᷑ inspicit.
nec facit oꝑe p̃ciũ nec tam̃ ꝑdit oꝑam. Tibi aũ homini
naturo optimo. & ad beneficia ꝓpenso liberał ebuti. nul¬
la eoꝵ laudatio satisfacit. Neminẽ unꝗͣ uidi tã benig¬
num. etiã leuissimoꝵ offõrum estimatorem. Tambonitas
tua eousꝙ plapsa ẽ: ut tͣ dari putes beneficiũ qͣd ullida¬
tur. Paratus es nequẽ beneficii peniteat. ꝓingratis de¬

Expanded text:
videbar consummasse propositum, cum tractassem, videbar consummasse propositum, cum tractassem, quemadmodum dandum esset beneficium, quemadmodum accipiendum ; hi enim sunt huius officii fines. Quidquid ultra moror, non servio materiae, sed indulgeo, quae, quo ducit, sequenda est, non quo invitat ; subinde enim nascetur, quo lacessat aliqua dulcedine animum, magis non supervacuum quam necessarium. Verum, quia ita vis, perseveremus peractis, quae rem continebant, scrutari etiam ea, quae, si vis verum, conexa sunt, non cohaerentia ; quae quisquis diligenter inspicit, nec facit operae pretium nec tamen perdit operam. Tibi autem, homini natura optimo et ad beneficia propenso, Liberalis Aebuti, nulla eorum laudatio satis facit. Neminem umquam vidi tam benignum etiam levissimorum officiorum aestimatorem ; iam bonitas tua eo usque prolapsa est, ut tibi dari putes beneficium, quod ulli datur ; paratus es, ne quem beneficii paeniteat, pro ingratis de
Abbreviated transcription (Latin):
ret. cũ facultatẽ. Utrũ bonꝰ ur ẽ anmalus. apuabonũ ui¬
rum bonã causã habeo. ap̃ malum ñ ago. Ne illud qͥdẽ
existimo faciendũ ut referre gr̃am etiã inuitis his quib
refertur ꝓꝑemus. & instemꝰ recedentib. Non ẽ referre
grãm. qđ uolens acceꝑis nolenti reddere. Quidam cũ ali¬
quit illis missũ ẽ munꝰculũ: sub inde aliud intẽpestiue
remittunt. & nichil se debere testantur. Reiciendi etfii
ẽ. ꝓtinꝰ aliud inuicẽ mittere & munꝰ muñe ex pungere.
Aliqͣndo et ñ redãam beneficiũ cũ possim. quando si plꝰ
mͥ detracturus ero quã illi collaturus. si ille ñ erit sensu¬
rus ullam accessionẽ recepto eo. qͦ reddito: mͥ multum
abscessurũ erat. Qui festinat utiq reddere: ñht̃ animũ
grati hominis. sed debitoris. Et ut breuit̾: qͥminꝰ cupit
soluere: inuitus debet. Qui inuitus debet: ingratus est.¬

Expanded text:
ret, cum facultatem. Utrum bonus vir est an malus ? Apud bonum viret, cum facultatem. Utrum bonus vir est an malus ? Apud bonum virum bonam causam habeo, apud malum non ago. Ne illud quidem existimo faciendum, ut referre gratiam etiam invitis his, quibus refertur, properemus et instemus recedentibus. Non est referre gratiam, quod volens acceperis, nolenti reddere. Quidam, cum aliquod illis missum est munusculum, subinde aliud intempestive remittunt et nihil se debere testantur ; reiciendi genus est protinus aliud in vicem mittere et munus munere expungere. Aliquando et non reddam beneficium, cum possim. Quando ? Si plus mihi detracturus ero quam illi conlaturus, si ille non erit sensurus ullam accessionem recepto eo, quo reddito mihi multum abscessurum erit. Qui festinat utique reddere, non habet animum grati hominis, sed debitoris ; et, ut breviter, qui nimis cupit solvere, invitus debet ; qui invitus debet, ingratus est.