comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
non tossa᷑ tamẽ a nobis indicui lib̾tat̾ uec
opimonũ uarietas euarpe᷑ licrat opmari fu-¬
rorem solutos quosdam et liberos aninis af¬
ferre motꝰ quibꝰ a corꝑib abstracti et diuino
ut ipsi uolunt spu concitati sent᷑a p̃inderant
liceat hoc ixm irride̾ ut q̃ sapiens non uidet
hic uideat insanꝰ quod elegantꝰ ait Cicero
et hue qui hũanos sensus amiẜit dĩnos
sit assequta nobis autẽ catenus mnedestus
a chadenie mos placrat udsilia sequi obi ulira
non actingimꝰ nichil ten̾ dampnare nnch
impudentꝰ assereꝰ ueritas gͦ suis loc̃ manea
nos ad exempla ꝑgamꝰ
ffertur in uͥmis uaticinũ remngꝭ c dã
clasẜ e hodre quẽ non tã respectu hĩto
Uilis ⁊ obscuri homit ꝙͣ rei ip̃it Int̾ do¬
mestita exenpla cõmemero hic ig rpẽte
alienatꝰ testari clara uoce ceꝵit Ante diẽ
egesiiũ futuras in grecia frrages maxias
raxmas q apud durachiũ et incendiu et

Expanded text:
2 Non tollatur tamen a nobis iudicii libertas nec 2 Non tollatur tamen a nobis iudicii libertas nec opinionum varietas extirpetur: liceat opinari furorem solutos quosdam et liberos animis afferre motus, quibus a corporibus abstracti et divino, ut ipsi volunt, spiritu concitati ventura prevideant; liceat hoc ipsum irridere, «ut que sapiens non videt hec videat insanus,» — quod eleganter ait Cicero — «et is qui humanos sensus amiserit divinos sit assecutus». 3 Nobis autem eatenus modestus Achademie mos placeat: verisimilia sequi ubi ultra non attingimus, nichil temere dampnare, nichil impudenter asserere. Veritas ergo suis locis maneat; nos ad exempla pergamffertur in primis vaticinium remigis cuiusdam classis rhodie, quem, non tam respectu habito vilis et obscuri hominis quam rei ipsius, inter domestica exempla commemoro. Hic igitur repente alienatus testari clara voce cepit ante diem trigesimum futuras in Grecia strages maximas rapinasque apud Durachium et incendium et
Abbreviated transcription (Latin):
nomẽ apud alias gentes uen̾abłe apud rõ¬
nos odiosum et importabile semꝑ fuisse no¬
uimꝰ Itaq cict̾o ꝯsiliũ illud ab hd̃ĩabatur ac
respuit humanconq fraudẽ mõis omibus
subesse non dubitat Ambages em hui uemõi
gindesinite ꝓlata possent ad quẽl hominĩe
ac rem ⁊ ad om̃e temp applicari non ab illa
ã librorũ antrix dĩ fuere s ab aliquo cal¬
lido ac uersuto cõpositatbideri Alia deinceps
ex nsdem libris clicit inditia diligẽtꝭ et
artifitiose mẽtientꝭ scriploris potuit ꝙͣ iusam
ad postremũ fam et si saaillam dap̃nare nou
audeat libros tñ eius non facile legendos net
in inssu senatus adeundos censet Et de hus
quidem hactenꝰ
De uaticiniis furẽtũ
Ui furentũ uaticmiis fidem p̃bent ip̃i
paulonnꝰ furem uident᷑ qui eñi sarus
eistumẽt eos qui ⁊ uñtiũ noticiã ⁊ sntor
menoriã ꝑdiderint futuri ustiãm ĩuenisse

Expanded text:
14 Ceterum de hiis deque aliis sex Sibillis precipita14 Ceterum de hiis deque aliis sex Sibillis precipitanos odiosum et importabile semper fuisse novimus. 18 Itaque Cicero consilium illud abominatur ac respuit humanamque fraudem modis omnibus subesse non dubitat. Ambages enim huiuscemodi, que indefinite prolate possent ad quemlibet hominem ac rem et ad omne tempus applicari, non ab illa que librorum auctrix dicitur furente, sed ab aliquo callido ac versuto compositas videri. Alia deinceps ex eisdem libris elicit inditia diligentis et artificiose mentientis scriptoris potius quam insani. Ad postremum, tametsi Sibillam dampnare non audeat, libros tamen eius non facile legendos nec iniussu senatus adeundos censet. Et de hiis quidem hactenus. 31 DE VATICINIIS FURENTUM Qui furentum vaticiniis fidem prebent ipsi paulominus furere videntur. Quis enim sanus existimet eos tiam invenisse?
Abbreviated transcription (Latin):
alus in eãdem flamã ꝯiectꝭ tres qͥ soli suꝑ erãt
porrexisse regi nntiuisq Iam lã ⁊ in ond̃d cõsu¬
lentꝭ ut hoc eodem p̃tio emeret hortatam uag̃i
muliebri fidutia attonitu libros quos suadeba᷑
ptio compasse uendic̾cem illicet euamsse nec
usꝙ uisam aut reptam libros In sacͣriũ ĩpostos
ꝯsuli ⁊ pro oraculis hẽri multũ ꝯsuetũ secuł
douec incẽse taudẽ capitolio ꝑierũt Qtum uõ
ꝙ scilic sibillarũ insigne uirginitat ut corꝭ
quod sola scribr nosse uirginitas hͨ ni au¬
dio tamẽ aiceronẽ exdiu̾so diuiuãtoint hoc
gemus Qrius paulo reue̾ntiꝰ ꝙͣ cet᷑a ⁊̃ fellẽtẽ¬
tñ quat̾s quidẽ ex uerbis eius colligo Iulie
cesare rerum potẽtie ꝯtigerat ut libris si¬
billuus ex more aditꝭ rñde̾tur in hãc sũa
quẽ uere regẽ hẽrent regem quoq eum
appellandum si salui esse uellent Regnr̃ aũt

Expanded text:
aliis in eandem flammam coniectis, tres qui soli supererant aliis in eandem flammam coniectis, tres qui soli supererant porrexisse regi, mitiusque iam et in modum consulentis ut hos eodem precio emeret hortatam. Regem muliebri fidutia attonitum libros quo suadebatur precio comparasse; venditricem illicet evanuisse, nec usquam visam aut repertam. 11 Libros in sacrarium repostos consuli et pro oraculis haberi multis consuetum seculis, donec incenso tandscilicet Sibillarum «insigne virginitas est», ut eorum i consilium, quod sola scribitur nosse virginitas». sobrio ac modesto confirmasse, adductoque per noctem in Tarpeium collem et ostensa in celo virtamen, quatenus quidem ex verbis eius colligo. Iulio Cesare rerum potiente contigerat ut libris sibillinis ex more aditis responderetur in hanc sententiam: «quem vere regem haberent, regem quoque eum appellandum, si salvi esse vellent». Regium autem
Abbreviated transcription (Latin):
fine seculi ꝓpħauit Tertiã nomiui amalthia
cuiꝰ locum iuꝑ ppe cumas campame uidima
rõnos ex cunct᷑ morlibut delegisse ⁊dr̃ quib
uentura p̃drent indignata suñt cuntꝭ ẜuure
furorẽ ut elegantꝰ ait quidã quͥ ⁊ libros edi¬
Sisse inquib rõnerum fata remediaq ꝯscp sut
qui sibillim dicũ᷑ ⁊ quorũ oñis aõna hystoru
plena est Nota res est et antiquis annalibus
et nouis testatissuma amnui pegrinã et nilł.
cognita adusse T arquimũ suꝑbum at nouem
libros attulisse decentẽ eos dinua esse oracla
et ueuales sere regam uero de pretõ ꝑcõfatũ
cũ grande quid audiuissi urisisse anur tribus
libris accenso corã ignicło ꝑuscis q̃ siuisse uellet
neser alios eo ipo p̃cio compare quod pͥͫ om̃ib
statuerat Enius cu farqͥnũ delirantẽ femo fẽinã
cul dubi credidisse ⁊ derisse prefusus llã euur

Expanded text:
finem seculi prophetavit. 8 Tertia, nomine Almathea, finem seculi prophetavit. 8 Tertia, nomine Almathea, cuius locum nuper prope Cumas Campanie vidimus, Romanos ex cunctis mortalibus delegisse traditur quibus ventura prediceret, Indignata suum cunctis servire furorem, ut eleganter ait quidam; quin et libros edidisse, in quibus Romanorum fata remediaque conscripserit, qui sibillini dicuntur et quorum omnis romana historia plena est. 9 Nota res est et antiquis annalibus et novis testatissima anum peregrinam et nulli cognitam adiisse Tarquinium Superbum ac novem libros attulisse, dicentem eos divina esse oracula et venales fore. Regem vero de precio percunctatum, cum grande quiddam audivisset, irrisisse. 10 Anum tribus libris accenso coram igniculo perustis quesivisse vellet ne sex alios eo ipso precio comparare quod primum omnibus statuerat. Enimvero tum Tarquinium delirantem senio feminam proculdubio credidisse et derisisse profusius. Illam tribus
Abbreviated transcription (Latin):
deõ de appollonris aliquid de sibilliuis oracul
dicend̃ occ̾rebat pͥus ꝙͣ add sompnia Giuremꝰ
at nescio anh querũ ad huc fides et aucto¬
ritas uigent illis quora quorũ iã p̾dẽ error
explosus est meruerunt anpom si uetustatis
ordiñe sequoꝰ sum Ex cunctꝭ Quidẽ sibillis ⁊
hoc attigisse satꝭ sit qͣtuor celetra᷑ desphica
enthira. Cumana tiburtina pͥmã añ tempa
heroycũ in ip̃o appolluus templo uaticmãtã
memorant multos q ex eius eersibus homs
dm an ceciisse ⁊ ꝑ itura t̾iam et nreomum
uatem qui multie post seculis natꝰ est mẽdatia st̃p¬
turã Eotat libellus quẽ sibi atr̃biut in quo si
me suus est troianorũ ⁊ gͣtorũ exitꝰ ac rõne
uebis et liꝑii orgine et labores ac successus ua¬
rios Inl hec adirẽtũ dei int̾ras multaq re¬
ligionis nr̃e clarissima omuta queq de errorib
exc ius et int̾is Temq aliengenarũ ac m̃is
enẽtibus̾ nõ mõ usq ad haui etatẽ si usq ad

Expanded text:
is, aliquid et de sibillinis oraculis dicendum occurrebat priusquam ad sompnia veniremus. 4 Ac nescio an hec, quorum adhuc fides et autoritas vigent, illis, quorum iampridem error explosus est, meruerint anteponi; sed vetustatis ordinem secuturus sum. Ex cunctis equidem Sibillis — et hoc attigisse satis sit — quatuor celebrantur: Delphica Erithrea Cumana Tiburtina. 5 Primam ante tempus heroicum in ipso Apollinis templo vaticinatam memorant multosque ex eius versibus Homerdiu “ante” cecinisse et perituram Troiam et meonium vatem, qui multis post seculis natus est, «mendacia scripturum». 7 Extat libellus quem sibi attribuunt, in quo — si modo suus est — Troianorum et Grecorum exitus ac romane urbis et imperii originem et labores ac successus varios, inter hec adventum Dei in terras multaque religionis nostre clarissima, multa quoque de errois deque alienigenarum ac nostris eventibus, non modo usque ad hanc etatem sed usque ad
Abbreviated transcription (Latin):
ĩmolass aspexisse suꝑscistem irrirentẽ obiuxit
cormbus Se aute repentio impetu grauit
ꝑscratu atq huim resupinũ dum celũ respicͭ
ammnadidtisse solis orbem nonu et ĩsurtũ
iter age̾ quod cum ad mtp̃tes retuliss mo-¬
intũ regẽ ait Cauẽdũ ne quẽ ip̃e rudem
ut pecꝰ et ĩnocin putaret Ille eum latẽti
prudentia armatꝰ regno pelleret Solis qu¬
tem oscentũ cõmutatõnem statꝰ ppło sugͥficare
Atqui non alit᷑ euẽit brutus cuiꝰ g̾manũ
rex opp̃sent Et cuiꝰ ingeniũ ludubrio
erat Ille regem nomẽq regñi expulit rõna
res mutata uiꝰ in locũ ꝑpetui regi duos
anos ingrãtus hr̃e cepit

Expanded text:
immolasset, aspexisse superstitem irruentem obnixis immolasset, aspexisse superstitem irruentem obnixis cornibus; se autem repentino impetu graviter prostratum atque humi resupinum, dum celum suspicit, animadvertisse solis orbem novum et insuetum iter agere. 2 Quod cum ad interpretes retulisset, monitum regem ait cavendum, ne, quem ipse rudem ut pecus et innocuum putaret, ille eum latenti prudentia armatus regno pelleret; solis autem ostentum commutationem status populo significare. 3 Atqui non aliter evenit: Brutus, cuius germanum rex oppresserat et cuius ingenium ludibrio erat, ille regem nomenque regium expulit; romana res mutata unius in locum perpetui regis duos annuos magistratus habere cepit
Abbreviated transcription (Latin):
ex loquẽdi usu de opimiona eius nõ ałr certꝰ
sum ꝙͣ si q̃ legi ex ore narrantis accepissẽ
Quo miror mag itaqr quosdi de somrpnis
ht eadem dum recitat contempnẽtem uelle
michi uident᷑ suꝑscitõnes hom̃ auge̾ Sic
emm sompmia renarrant q̃ casus aliquis uã
feat quasi inchil fraustra sompmari ꝑsuadẽ
cupidiant rudibus ingemis q̃ in illas pͥmũ
lr̃ãs sors impegerit Ita apud credulũ uul¬
gus aucteritas int̾p̃tum ingens erit ne¬
qlectisq nebus omnbus satis negocũ cuuq
decẽ ut de mille unũ non accidit uel tenus
sit cũ uarietate cognato Totis aute noctib
dormientes ac sepe nũdiãtes̾ quid mirũ
si non nũꝙͣ uero quedã ꝓxima uidenus
horũ aliqua huic iam ascribe̾ agrediar
falsa ein quis caꝑet liber Et hec quoqr
sompmũ uidisse pastorem ad se uenire
arietas gẽmos agẽtem seq cum ex hiis alt̾um

Expanded text:
ex loquendi usu, de opinione eius non aliter certus ex loquendi usu, de opinione eius non aliter certus sum quam si que legi ex ore narrantis accepissem. 12 Quo magis miror ita quosdam de sompniis  cernerent hec eadem dum recitat contempnentem. Velle michi videntur superstitiones hominum augere. Sic enim sompnia renarrant que casus aliquis vera fecit, quasi nichil frustra sompniari persuadere cupiant rudibus ingeniis que in illas primum literas fors impegerit. Ita apud credulum vulgus autoritas interpretum ingens erit, neglectisque rebus omnibus satis negotii cuiquedocere ut de mille unum non accidit cui vel tenuis sit cum veritate cognatio! Totis autem noctibus dormientes ac sepe meridiantes, quid mirum si nonnunquam vero quedam proxima videmus? 14 Horum aliqua iam hinc scribere aggrediar — falsa enim quis caperet liber? —; et hec quoque odi sompnium vidisse: pastorem ad se venire arietes geminos agentem seque, cum ex hiis alterum
Abbreviated transcription (Latin):
genii ꝑ fc̃eq docerine sit hos autẽ uidea¬
mies pͥmũ ex leissimo ut ix̃e ait et in¬
doctissimo gne constaredem nõ ex ulla
sompͥmorum ui s ex ꝓp̃o acumine iudicare
ideoq inter se uanos atq discordes ad quod
ꝓbandum quedam affert de quibus infu̾is
Dicemꝰ Itaꝙͣiuis diuinatõnem concedẽt ꝙͣ
negat dĩm̃ tñ nullũ esse ꝯtende̾t Scio q̃dã
de hac re alios alit̾ sentire nec sum nestiꝰ
Qͥ tum glie puer olim hebreꝰ exsompmorũ
int precatõne ꝑceꝑit Srillit nõ ars hpĩana
ueru celest reuelatõ hec tãdem de somp¬
mis utrũq meis uerbis explicita nõ tã mea
ꝙͣ Cĩce̾oius intentõ est. Et si uñ a chadenies
more disputãs nchil ꝑtĩacit affremet Quo¬
imꝰ liberũ relinquat et inergr̃u auditerẽ
quia tñ ut ip̃e alio quodam loco de socrate
ac plone loꝙys ait uixisse secum michi uideor

Expanded text:
genii perfecteque doctrine sit. 9 Hos autem videagenii perfecteque doctrine sit. 9 Hos autem videamus primum «ex levissimo» ut ipse ait, «et indoctissimo genere constare», deinde non ex ulla sompniorum vi, sed ex proprio acumine iudicare, ideoque inter se varios atque discordes. Ad quod probandum quedam affert de quibus inferius dicemus. Ita quamvis divinationem concederet, quam negat, divinum tamen nullum esse contenderet. 10 Scio quidem de hac re alios aliter sentire; nec sum nescius quantum glorie puer olim hebreus ex sompniorum interpretatione perceperit: sed illic non ars humana, verum celestis revelatio. 11 Hec tandem de sompniis, utcunque meis verbis explicita, non tam mea quam Ciceronis intentio est. Etsi enim achademico more disputans nichil pertinaciter affirmet, quominus liberum relinquat et integrum auditorem, quia tamen, ut ipse alio quodam loco de Socrate ac Platone loquens ait, “vixisse” secum michi “videor”
Abbreviated transcription (Latin):
nuentibus tm̃ ꝯsuli uełet cliora /altẽ
statiussi sompia noñ atrã ⁊ ꝯfusa que
dormientes eo panescant et uigilãtes a
niterptem duntulo referre solant hñs
accidit ꝙ cum dens nulliꝰ falsi autor sit
dignũ arbitra: Cicero estimare uisa hre
em̃ acitãte ꝓp̾a natura ãmotũ nĩꝙͣ posse
requiescrꝰ eui uero cũ languida ⁊ somp¬
nolenta mole corpis nec mẽbrorimin ͭ
sensuu uti possit effitio dum ꝑ se ip̃m ad
aliquid agend uiẽdum q cetus rapit᷑
incide̾ ĩ ymagies ambiguas rerũ uariar
Id ꝙ ex reliquus inhentibus carum ieru
quas uigilans egerit aut cogiaudt ꝑ
occurrire sompmorum for̃s equibus si q̃d
false q̃dam ue sunt Scire mpit ile uir
doctissimꝰ quaniã Int̾noscant᷑ nota sui ea nil¬
la est Cur in assum int̾ptes fatigen qñ
et si ulla esset ad hñc ti uiã Illã hus
migatoribus cẽset Incognita p̃ẜtim eum ex¬
plorare res abditas et es que ĩ sompiiit
nũculi profiteri nõ dubitãt ꝓfũdissum in¬

Expanded text:
altem statuisset sompnia, non atra et confusa, que et dormientes expavescant et vigilantes ad interpretem diluculo referre soleant. Hiis accedit quod cum Deus nullius falsi auctor sit, dignum arbitratur Cicero, extimare visa hec, enim agitante propria natura a motu nunquam posse requiescere: eum vero cum languida et sompnolenta mole corporis nec membrorum nec sensuum uti possit officio, dum per se ipsum ad aliquid agendum videndumque cecus rapitur, incidere in imagines ambiguas rerum variarum; idque ex reliquiis inherentibus earum rerum quas vigilans egerit aut cogitaveritoccurrere sompniorum formas, e quibus si quedam false quedam vere sunt, scire cupit ille vir doctissimus quanam internoscantur nota: sin ea nulla est, cur incassum interpretes fatigemus; quando etsi ulla esset ad hunc terminum via, illam hiis nugatoribus censet incognitam, presertim cum explorare res abditas et ea que hominibus inii homunculi profiteri non dubitant — profundissimi in
Abbreviated transcription (Latin):
Ed quid romanos pͥmipes graios q
pħos ꝯmeoro cum in eadem re horri
⁊ agrestes barbaros liceat admirari
Calamus indo indoctus in radicibus Ca¬
uease natꝰ ut ait cicero cum ex comum sui
sia nullo cogente ad interitũ ꝑgeret
llexauder matede qui exspectatuli nouita¬
te aderat et in corpe ualidus et untor
et iuuenis illũ iamn se se cupide slainis
ingentem orauit ut si quid post se fieri uel¬
let ediceret ille aute sꝑuent̾ nncluil in quit
opus est celerit te uidebo nempe ꝑ rosde
dres apud babi lonem alexandez obnt
meorare libet Sr an hic an int ma¬
thematicos parup hesuam utrobiq em̃
licet fama est et nou quid scriptores
asserunt Ezermũ de romano ⁊ albricum
fres cruentos et uumanes heres matre
habuisse adelecta ex nobili tustorũ san¬
giue femina alti ingeni cõsilñq et tam
astrorum celiq studio ꝙͦ magicꝭ artibus
supra fidem uenturi p̃stiam hes cũ sere
mulia tam uiro ꝙ natos cũ p̃cipue eiuudens

Expanded text:
ed quid romanos principes graiosque ilosophos commemoro, cum in eadem re horridos et agrestes barbaros liceat admirari? Calanus indus, indoctus, in radicibus Caucasi natus» ut ait Cicero, cum ex animi sui sententia nullo cogente ad interitum pergeret, Alexander Macedo, qui spectaculi novitate aderat, et corpore validus et victor et iuvenis, illum iam se se cupide flammis ingerentem oravit ut siquid post se fieri vellet ediceret. Ille autem spernens: «Nichil» inquit, «opus est; celeriter te videbo». Nempe per eosdem dies apud Babilonem Alexander obiitmemorare libet. Sed an hic an inter mathematicos parumper hesitavi: utrobique enim licet. Fama est, et novi quidem scriptores asserunt, Eçerinum de Romano et Albricum fratres, cruentos et immanes homines, matrem habuisse Adelectam, ex nobili Tuscorum anguine, feminam alti ingenii consiliique et tam astrorum celique studio quam magicis artibus supra fidem venturi presciam. 2 Hec cum sepe multa tam viro quam natis, tum precipue evidens
Abbreviated transcription (Latin):
tem huic pñẽire ut quidã in eo statu młta
latuissi doͥ hoc ip̃m ⁊ ad finorẽ trahe̾
nitũ÷ ⁊ ad sompnia uñ eñ furẽtes uati¬
cinari solitos auĩt nisi quia in eis aĩns
solutar ac liber scimuilis suis inpulsus
consopits aꝑꝑere q̃ uigilãtes lateant
nisi quia tũ marime uidea᷑ ãmeꝰ a cor¬
ꝑe resarari seq uelut in custodito tarcẽ
sompnꝰ ymago mort̾ dr̃ ⁊ a uirgilio cõ¬
sangumens let sopor ues autẽ et de fu¬
rore mõ dixii et de sompmis mor
dicemius de hac autẽ dimuãtõne mori¬
entũ ꝙͣ uera ꝙͣ ne credibilis sit dĩmis
poeta uiderit homerꝰ apud quẽ hector
moriẽs instantẽ obitũ uaticinat᷑o int̾scori
suo uiderit possidomꝰ għus sua etate
clarissimꝰ a rud qũe Ehodius quidã mo-¬
nens urem post se merituros sex ex coequis
suis nomiãt et ordinẽ adict moriẽdi
Nos in hac re inq aliis ad hp̃c modum
abditꝭ opmari possumꝰ certi aqnũ stire

Expanded text:
t 4 Quin hoc ipsum et ad furorem trahere nituntur et ad sompnia. Unde enim furentes vaticinari solitos aiunt, nisi quia in eis «animus solutus ac liber», stimulis suis impulsus, consopitis apparere que vigilantes lateant, nisi quia tum maxime videatur animus a corpore relaxari, seque velut incustodito carcere «sompnus imago mortis» dicitur et a Virgilio consanguineus Leti Sopor. 6 Nos autem et de furore modo diximus et de sompniis mox dicemus. De hac autem divinatione morientium quam vera quam ve credibilis sit, divinus poeta viderit Homerus, apud quem Hector moriens instantem obitum vaticinatur interfectori suo; viderit Possidonius, philosophus sua etate clarissimus, apud quem “rhodius quidam moriens” brevi post se morituros sex ex coequevis suis “nominat” et ordinem adicit moriendi. 7 Nos in hac re inque aliis ad hunc modum abditis opinari pos
Abbreviated transcription (Latin):
quillꝰ opinari aliud malit augustũ
cesarem dum spũs reliquias agit de g¬
diente tiberio cum quo longũ ⁊ archanũ
sermonẽ habuerat dixisse misrum ppłm
ronũ qui sub tam lentis mapillis erit Id
uerbũ a cubiculariis auditũ ⁊ ꝑ. manuis ut
auĩt ĩ uulgꝰ effusũ est atqͥ neqͣꝙ usq ad
iᵈ tempͣ Tiberius ignam pͥncipis spẽ da

Expanded text:
um Cesarem, dum spiritus reliquias agit, digrediente Tiberio, cum quo longum et archanum sermonem habuerat, dixisse: «Miserum populum romanum, qui sub tam lentis maxillis erit!» Id verbum a cubiculariis auditum et per manus, ut aiunt, in vulgus effusum est. 2 Atqui nequaquam usque ad id tempus Tiberius ignavi principis spe
Abbreviated transcription (Latin):
hõmi cetitate discutiẽs unibrã corpeã et obret¬
lam uenturi mibẽ penetr̃as Inest diuinato ma¬
gnifica q̃dã res ⁊ salutaris si mõ ust ulla sitꝭ de
hat tota re loquturꝰ Ciceo ꝑfar̃or In hoc aute
gnẽ sibillis nõ indignr pmꝰ q̃dus dab̾r ꝙ¬

Expanded text:
utiens umbram corpoream et obiectam venturi nubem penetrans inest divinatio. «Magnifica quedam res et salutaris, si modo est ulla», sicut de hac tote re locuturus Cicero prefatur. 2 In hoc autem genere Sibillis non indigne primus gradus dab
Abbreviated transcription (Latin):
tue declinauit ut de quid firerunt inssit eu̾ti
frustra iamẽ alio nãq minax oratulũ spet¬
cabat ¶Capulus gladn que enm pausamꝰ tns¬
fodit qͣdrige celat̾am hr̃e dr̃ habuisse hoc qͥd
est curas atq amnini tormẽtũ credulis mor¬
calibus Ingere cantela remeduũq p̃riꝑe Ita¬
q tulliꝰ elegant̾ illudit neq em obscura tm̃
si mendax admonitõ quasi rex capulo et nõ
cuspide moriturus sit hec sant nullũ rñsi
colorẽ nullũ ueritatꝭ uestigiũ aui unrẽs aut mo-¬
riẽs intellexit
mꝰ autẽ gener et uxoris olimpiadis
Ione de euẽtu rerum suarũ consuluerat
at ille nichil fidelior ã c̃tier appolline rñd
urbem pandiosam Amnemq acherusiam uitaeet
io cupidins ex ypero discedens ubi urbem
atq amũe piuĩciatũ esse non̾at in ytaliam
uenit ibi pugnans cũ brutis ac lucanis mx̃
uibem pandosam et flirẽ acheronta belle
uictus et inc̾fectus est itaq sero facilibus
nomibns auditis corrnẽs agnoinit frustra

Expanded text:
tuo declinavit vel, ut quidam ferunt, iussit everti. Frustra tamen: alio namque minax spectabat oraculum; capulus gladii quo eum Pausanias transfodit quadrige celaturam dicitur habuisse. 2 Hoc quidem est curas atque animi tormentum credulis mortalibus ingerere, cautelam remediumque preripere. Itaque Tullius eleganter illudit: «Neque enim obscura tantum, sed mendax admonitio, quasi rex capulo et non cuspide moriturus sit». Hic sane nullum responsi colorem, nullum veritatis vestigium aut vivens aut moriens intellex autem gener et uxoris Olimpiadis Iovem de eventu rerum suarum consuluerat. At ille, nichilo fidelior aut certior Apolline, respondit urbem Pandosiam amnemque Acherusium vitaret. 2 Eo cupidius ex Epyro discedens, ubi urbem atque amnem prenuntiatum esse noverat, in Italiam venit. Ibi pugnans cum Brutiis ac Lucanis iuxta urbem Pandosam et flumen Acherunta bello victus et interfectus est. Itaque sero fatalibus nominibus auditis corruens agnovit frustra
Abbreviated transcription (Latin):
uũt oromari libet appolline ur̃m nõ segunis
in citonem ꝙͣ in reliquis inuiriat ulcid suat̃
uoeq inopimone confirmat indignũ ⁊ ĩ dele
suꝑpliciũ tanti uiri aui utinã non mag uel
rõnũ odĩ ꝙͣ delphicũ uel philippicarũ ꝙͣ dĩ¬
natõnis luber uel in cesarẽ ⁊ anchomu Mͣ in ap¬
pollm̃e dc̃ã nocuissent ⁊ de oraculis quidẽ
satꝭ sixisse in uideer

Expanded text:
i libet Apollinem nostrum non segnius in Cicerone quam in reliquis iniurias ultum suas, vosque in opinione confirmat indignum et crudele supplicium tanti viri. Cui utinam non magis vel romanum odium quam delphicum vel Philippicarum quam Divinationis liber vel in Cesarem et Antonium quam in Apollinem dicta nocuissent! Et de oraculis quidem satis dixisse michi videor
Abbreviated transcription (Latin):
sunt latine quide ap̾ nr̃os de hns greco
fonte destendunt grece nel appalme ꝓlata
uel ab illis memorie mãdato nͨ lingnarum
uarietas obfuit ueritati tercia igr̃ me cico¬
nns rõ uiolẽtĩe impellit ait em̃ hoc puro
rñsum in auditũ gret̾ itaq sacis credi p̃t
hoc ab Ennio suo quodã inre fcm esse de
erodoto autẽ qũẽ cus ip̃e pren hystorie uo¬
cat q scĩoris oraculi fictor extit̾it non tam
facile credidim in dubio g̾. uisum est et uũ¬
qr actĩge̾ et ciceroniã de hac re nõ sterire
sententiã
na non illud anceps et Inopmn abile
ꝓ philppns Macedo ex rodem ad diro
accepit imimẽs sibi stilicet ad qͥdrigam pericu¬
lum ꝑude̾t quo audito Rer auxns dissolui crq

Expanded text:
sunt latine quidem apud nostros, greco fonte descendunt, grece vel ab Apolline prolata vel ab illis memorie mandata. Nec linguarum varietas obfuit veritati. 4 Tertia igitur me Ciceronis ratio violentius impellit: ait enim hoc Pyrrho responsum inauditum Grecis. Itaque satis credi potest hoc ab Ennio suo quodam iure fictum esse. De Herodoto autem, quem Cicero ipse “patrem historie” vocat, quod superioris oraculi fictor extiterit non tam facile crediderim. In dubio igitur visum est et utrunque attingere et ciceronianam de hac re non preterire sententiam. 27 1 Quam vero illud anceps et inopinabile uod Philippus Macedo ex eodem adyto accepit, ut imminens sibi scilicet a quadriga periculum
Abbreviated transcription (Latin):
Qeud esse uutem interueisse insi illit reme¬
diũ occultaret hic supbiã et ĩanẽ iactan¬
nã et morͣliũ ptorib ingere̾t Utrobiq fallẽ¬
di ꝓpõitum utilia ceg̾e dãpnosa reuelare. So¬
eratẽ om̃ qͥ uiue̾nt sapientissimũ rñ dit mil¬
lum hic muolucͫ aperte locutꝰ negputo
falsum dixit D quorsum hiis laudandi blãdicns
ꝑgeret non uideo insi ut hoĩem doctissimũ Et cua
moleste sapiãm ferebat estimãtõne si ipuis tu-¬

Expanded text:
quid cause putem intervenisse, nisi ut illic remequid cause putem intervenisse, nisi ut illic remedium occultaret, hic superbiam et inanem iactantiam mortalium pectoribus ingereret? Utrobique fallendi propositum: utilia tegere, dampnosa revelare. 2 Socratem omnium qui viverent sapientissimum respondit. Nullum hic involucrum: aperte locutus est, nec, puto, falsum dixit. Sed quorsum hiis laudandi blanditiis ergeret non video, nisi ut hominem doctissimum et cuius moleste sapientiam ferebat extimatione s
Abbreviated transcription (Latin):
puident rñdit murꝰ ligneis u ambigiũs more
suo cõfusumq consiliũ Themistocles int̾pc̃atꝰ
ꝑ muris higneis nanes incellexit iga hortãte
es deẜta urb̃s turba ad belland inhabilis et
utosissima rerimpreposas locꝭ abdita Ipi autẽ
armati classe ꝯscesa exꝑiri fortunã pelagi dec¬
neꝰ casus p̃stitit ⁊ salamimace uictorie successꝰ
ut ꝯsultor uerax hret᷑ Quamre si nõ plꝰ
iait uersis in bella hunc themistocles cõsiliu
ac uirtus ꝙͣ appollis oraculũ effecisset egre
ꝓsto muris ligneis hostis tam ouiosus excipi
ualuisset
Aulo la cedomomis aꝑtior quibus cadem
tempestate ꝯsulẽtibut aut ur̃bi aut Rege
rorum ꝑeundũ esse rñdit atq ita ꝯtigit᷑
Rex em leoindas glonosissime moriens pa¬
triam reliquit Iucolumẽ ꝙͣ ꝙͣ rcẽ indicãtib
oraculc regs mors uirtun regre salus urbis
astribenda Ilt
Uid quod in coslliis anceps et obscurꝰ
madulando clarꝰ et simplex reꝑit

Expanded text:
pondit: «Muris ligneis». Id ambiguum more suo confusumque consilium Themistocles interpretatus, pro “muris ligneis” naves intellexit. 2 Itaque hortante eo deserta urbs: turba ad bellandum inhabilis et preciosissima rerum repostis locis abdita, ipsi autem armati classe conscensa experiri fortunam pelagi decrevere. 3 Casus prestitit et salaminiace victorie successus ut consultor verax haberetur. Qua in re si non plus illinc Xersis imbellia, hinc Themistoclis consilium ac virtus quam Apollinis oraculum effecisset, egre profecto “muris ligneis” hostis tam numerosus excipi valuisset. 21 1 Paulo Lacedemoniis apertior, quibus eadem tempestate consulentibus aut urbi aut regi eorum pereundum esse respondit. Atque ita contigit: rex enim Leonidas gloriosissime moriens patriam reliquit incolumem. Quanquam recte iudicantibus oraculo regis mors, virtuti regie salus urbis ascribenda sit. Quid, quod in consiliis anceps et obscurus, in adulando clarus et simplex reperitur,
Abbreviated transcription (Latin):
enẽtu cepisse appolline nõ modo ut ueriduñ
sed uelut acrem quoq suarũ offensarum
indicẽ plus eciã solito uen̾ari ac metue
s q̃so te ualeri maxnne uosq qui secu
et cum aprolline sentitꝰ si tam gͣnit et
tam cito ultꝰ est appollo templatoris ha
imuriã Quid fecit a. tullis non temp¬
canti s aꝑtissime cõtempnẽti neq id uer¬
uo uõlatili s edmũ ꝑmãsuris libris neq id
solum nõ s millies et quotiẽs in hec uba
reuoluit᷑ usq a deo ut nõ etate sua tm̃ sed
diũ añ cessasse delphis oracula ⁊ nichi lillo

Expanded text:
pollinem non modo ut veridicum, sed velut acrem quoque suarum offensarum vindicem plus etiam solito venerari ac metuere? 5 Sed queso te, Valeri Maxime, vosque qui secum et cum Apolline sentitis, si tam graviter et tam cito ultus est Apollo tentatoris huius iniuriam, quid fecit Marco Tullio, non tentanti sed apertissime contempnenti, neque id verbo volatili sed eternum permansuris libris, neque id semel modo sed millies et quotiens in hec verba revolvitur, usqueadeo ut non etate sua tantum sed diu ante cessasse Delphis oracula et n
Abbreviated transcription (Latin):
fuerit stolidum gemis̃ eatidaris iamẽ ut dixi
ꝑpendi absq difficultate potrnt ulud obseuri quo
cresum decirit quot uel t̾spum potuiss fallere
sit em̃ apud ciceronẽ scriptum est au camen
ad postremũ tota res cõmr̃titia ut̃ ⁊ hoc a
poeta fictum suspica᷑ ilud ab hystorico rõnes
affert Primũ em̃ latine appollmẽ nũꝙͣ locus¬

Expanded text:
acidarum, tamen, ut dixi, perpendi absque difficultate potuerit. 2 Illud obscurius quod Cresum decepit, quod «vel Crisippum potuisset fallere». Sic enim apud Ciceronem scriptum est. Cui tamen ad postremum tota res commentitia videtur et hoc a poeta fictum suspicatur, illud ab historico. Rationes affert: «primum enim latine Apollinem nunquam locu
Abbreviated transcription (Latin):
uebis utar Partim sau uerie ut fit ĩ om̃i
orone sepissie ꝑtun flepiloquis et costuris ut
intrepes egeat merte et sore ix̃a ad sortes resen¬
da sit ꝑtim ambignig̾ et q̃ ad dyaleticũ refeñ
quidem ista ualeri ⁊ pail dubio noueras ut qui
ex tuluaiit libris magña ꝯflasti opie̾ tu xtem
quo te ac seculum tuũ mag adunr or quonã
nõ uonitas hec tm̃ fidei apud Doctissimos uiros
ĩnen̾it p̃ẜtim postꝙͣ innotuerat eã eã libe̾ ac
tã guiter ab ille lrarum latĩarum parẽte ꝯtẽp
n Rec adduci possu ut c̃dã non idẽ te atq
alios doctos hom̃ies sensisse illud potuis rear
sicut stellas quas celo oppõitas ⁊ celest, fuge
modatcet ferunt ꝙͣuis ad oriẽtem monẽã᷑ su

Expanded text:
eris, ut fit in omni oratione sepissime, partim flexiloquis et obscuris, ut interpres egeat interprete et sors ipsa ad sortes referenda sit, partim ambiguis et que ad dyaleticum referenquidem ista, Valeri, et proculdubio noveras, ut qui ex tullianis libris magnam conflasti operis tui partem, quo te ac seculum tuum magis admiror, quonam modo vanitas hec tantum fidei apud doctissimos viros invenerit, presertim postquam innotuerat eam tam libere ac tam graviter ab illo literarum latinarum parente contempni. 9 Nec adduci possum ut credam non idem te atque alios doctos homines sensisse; illud potius rear: sicut stellas quas celo opposites et celestis fuge moderatrices ferunt, quamvis ad orientem moveantu
Abbreviated transcription (Latin):
Sim dre solebat illu suo ⁊ oñi exitio dine
tuennesum at mortiserum mundo ał rome
rerẽs op̃i mors et sangus inecuus exige¬
bat sit hũa nũ meda᷑ genꝰ in scelestũ sertrbe
et Ingmũanꝰ pncer᷑ exciꝑet ip̃e quiden Tobe¬
rius Sugmis erai talem ⁊ p̃inde ut hae sue¬

Expanded text:
icere solebat illum “suo et omnium exitio vivere” et venenosum ac mortiferum mundo animal Rrecens Cristi mors et sanguis innocuus exigebat, sic humanum merebatur genus, ut scelestum ferus et inhumanus princeps exciperet. Ipse quidem Tiberius
Abbreviated transcription (Latin):
samã nosse se comẽtum ꝯsulentꝭ astend ͭ
Oratus rm̃ ad id quod in lris clausam erat
responde tartã poposat quã cũ sacerdotes
actulissent sicut erat claudi inffit ⁊ remitti
alł quidẽ actouitꝭ Et quid sibi uellent p̃stigia
dĩ sui cum admiratõne repñtantibus n ͨ miꝰ
ad mirãs impator oblatã oidit et aꝑꝑuit ut
qui solus sibi ꝯstia sc̃i foret et carta illi sig̃tã¬
quoq f uatua misiss itaq Iam satit exptu tredẽs
et de templi religione c̾tissimꝰ ꝯsegdis hñs co

Expanded text:
saniam, nosse se commentum consulentis ostendit. saniam, nosse se commentum consulentis ostendit. Oratus enim ad id quod in literis clausum erat respondere, chartam poposcit; quam cum sacerdotes attulissent, sicut erat claudi iussit et remitti, illis quidem attonitis et quid sibi vellent prestigia dei sui cum admiratione reputantibus. 4 Nec minus admirans imperator oblatam vidit et aperuit, ut qui solus sibi conscius facti foret et chartam illi signataquoque sed vacuam misisset. 5 Itaque iam satis expertum credens et
Abbreviated transcription (Latin):
supina illa nocte audito clamore militari suu
execrante ⁊ galbe nomẽ celebrante sero licet
quunt intellige̾ ⁊ ad felicitatis sue cumulũ
successor tertiũ et septuagesimi ãnũ tuue
agebat
pud heliopolim assiriorum templũ fuit ꝑ¬
plexis ut auit nimĩbus inc̾tum ꝙ et
sol ibi cole̾tur ⁊ inpiter et appollo de hoc
quid inc̾tior fama est si hunc quo templi
emns accolam ex furore mĩstrorum et ex
diuinatõne cõfirmauit hunc ig̃r traianꝰ
hortantibus amicꝭ bello ꝑtito ꝯsulendũ ratꝰ
rõno more fidem oraculi p̃temptare uoluit
ne quid forte mõrlis falłe finge̾t̾ Sigillatas¬
q lras tñsmmsit ad quas sibi pecũ iñderi Eat
Qñ mot et de lon guiquo ꝑ eplam consulendi
Epũs ille nafferrunꝰ qui in consig̾sicatom
ipiałiu lrãrum forsan int̾fuerat temptatũ
in se incelligens aut hũanam nritaret in¬

Expanded text:
suprema illa nocte audito clamore militari suum suprema illa nocte audito clamore militari suum execrante et Galbe nomen celebrante, sero licet, quivit intelligere et ad infelicitatis sue cumulum successor tertium et septuagesimum annum tunc agebat. 17 1 Apud Heliopolim Assyriorum templum fuit, perplexis, ut aiunt, numinibus incertum, quod et Sol ibi coleretur et Iupiter et Apollo — de hoc quidem incertior fama est, sed hunc quoque templi eius accolam ex furore ministrorum et ex divinatione confirmant —. 2 Hunc igitur Traianus “hortantibus amicis” bello parthico consulendum ratus, romano more “fidem” oraculi pretentare voluit, nequid forte mortalis fallacie fingeretur, sigillatasque literas transmisit, ad quas sibi petiit responderi. Erat enim mos et de longinquo per epystolam consulendi. 3 Spiritus ille vaferrimus, qui in consignatione imperialium literarum forsitan interfuerat, tentatum iri se intelligens, ut humanam irritaret in
Abbreviated transcription (Latin):
inp̃nũ plui morbo interut Ita subtractꝰ
uellis et sepultro ꝯditus euboito fidem fecit
oraculo
Ero cesar portendi sibi mũtõnem
tatõnem sua ab hũano ad dũtũ ꝯsiliũ
craducturꝰ Inde sibi insum est amin
ue̾t Quũ cum audisset homini iñcoside¬
rato et uixtͥgesimũ etatis annũ super¬
gresso tanta securitas incesserat ut iam
nichil metues et s ꝓsperitatem et etãte
sibi integram sponderet qͣsi añ p̃nũ¬
ciatum tempus ab appolline mori non
posset Eodemq uannitatꝭ et insolẽtre raptꝰ
est ut p̃cõsissimis quibusd rebus mari-¬
tima tempestate de ꝑditꝭ affirmaret cas
ad se uel pisciũ obsequio reisuras Talibr
intumuerat emoribus eum subito ab
om̃ibus destitutus ⁊ ad curpissimãs cõ¬
pulsꝰ est mortẽ utiq cõsiliario digniis
appolline Quais ille mẽdacii parent᷑
ne quid mẽtitꝰ uideret᷑ cõiuetis̾ amba¬
gibut atqz arte puident quod ixe nero

Expanded text:
supremum prelium morbo interiit. Ita subtractus supremum prelium morbo interiit. Ita subtractus bellis et sepulcro conditus euboico fidem fecit oraculo. 16 1 Nero Cesar portendi sibi mutationemsilium traducturus. 2 Inde sibi responsum est annum veret. Quod cum audisset, homini inconsiderato et vix trigesimum etatis annum supergresso tanta securitas incesserat, ut iam nichil metuens et prosperitatem et etatem sibi integram sponderet, quasi ante prenuntiatum tempus ab Apolline mori non posset. 3 Eo denique vanitatis et insolentie raptus est, ut preciosissimis quibusdam rebus maritima tempestate deperditis affirmaret eas ad se vel piscium obsequio reversuras. 4 Talibus intumuerat erroribus, cum subito ab omnibus destitutus et ad turpissimam compulsus est mortem; utique consiliario dignus Apolline, quamvis ille mendacii parens, nequid mentitus videretur, consuetis ambagibus atque arte providerit. Quod ipse Nero
Abbreviated transcription (Latin):
libera eum irrisione despiciant Que liz
ille suspice̾t publiq cede̾t insame nobis
tame iustũ est exectari pe̾grinui mr̃dat
dei nomen ⁊ odisse Ad hoc aute ꝑderit
aliquot ens fallacias agnosce quibus hũa¬
in giu̾s illusor potius ꝙͣ ꝯsultor famã sibi
duunitatꝭ multa miserorum cecitate que
peicras ꝑtes secutꝰ est de enẽtu
rerũ Subius uicinũ castris qui Iam tñ
nogler tus obrntuerat retẽptauit appol¬
linẽ Itaq phemoneos q̃dam templi uãtes
in autm ꝯpulsa solitoq exescũas furore
fert᷑. In hanc siñam rescondisse magnas
huiꝰ belli minas rõue ne tinieas ichil
emĩ ad ce qm̃ In pace lins euboicũ uelut
quidam euboce collam possidebis quo ille
rñso uelut In sompuis accepto ꝓplerior
disceffit Inde ꝙͣ uenerat s non multo pꝰ
apud locum qui euboce cella dr̃ quo setutꝰ
Responsi que putabat sẽsura se cõtuberat an

Expanded text:
libera eum irrisione despiciat; quem licet libera eum irrisione despiciat; quem licet ille suspiceret publiceque cederet infamie, nobis tamen insitum est et execrari peregrinum mendacis dei nomen et odisse. 5 Ad hoc autem proderit aliquot eius fallacias agnoscere, quibus, humani generis illusor potius quam consultor, famam sibi divinitatis multa miserorum cecitate quespeianas partes secutus est, de eventu rerum dubius vicinum castris, qui iam tum neglectus obmutuerat, retentavit Apollinem. Itaque Phemonoes quedam templi vates, in antrum compulsa solitoque exestuans furore, fertur in hanc sententiam respondisse: ‘Magnas huius belli minas, romane, ne timeas; nichil enim “ad te”, quoniam in pace litus euboicum — vel, ut quidam, “Euboee cellam” — possidebis’. 2 Quo ille responso velut in sompniis accepto perplexior discessit inde quam venerat; sed non multo post apud locum qui Euboee cella dicitur, quo secutus responsi quem putabat sensum se contulerat, ante
Abbreviated transcription (Latin):
quos illi dees uotant rñsis scriptur ꝯsun
Si em̃ illi dn forent cur non hec eracula
dice̾nt᷑. diffinito quidẽ xon abhorret utiqr
em mortalis homo cõsuen̾at illis spiritib
ambagibus obsita ut facile internoslat ꝙͣ
fallay instigator hanelant uatis pectus nr¬
allent Ex hoc gene̾ rñsum illud est del¬
ohiai appollims Satũm Tarquim suꝑbi filiis
Se si aptũ et eiudens fuiss neq̃ꝙ tanta
laudem acum̃e Incerp̃tis meruisset sedde
hoc suo loco Dc̃m est hit autem sumlia
quedam exx uaria librorum lectone colle¬
gi quibut sector admonitꝰ gandeat eł
Sesꝰ irãs agrat ꝙ ex tenrbris eductus
et ad sarene lucis setulim ⁊̃ẜnatus est
let ue̾atur aut Ionẽ aut ꝙͣuis aliũ ex
illorum diis et q̃uẽ in has re p̃ cunctis
actollunt appolliẽ irride̾ p̃sertim cum
marcꝰ tufluis uir eins fecte atqz illorum
temporũ longe doctissimꝰ In libris suis

Expanded text:
quos illi deos vocant, responsis scripturus sim. quos illi deos vocant, responsis scripturus sim. Si enim illi dii forent, cur non hec oracula dicerentur? Diffinitio quidem non abhorret. 2 Utique enim mortalis homo consueverat illis spiritibus ultis ambagibus obsita, ut facile internoscas quam fallax investigator anhelantis vatis pectus impelleret. 3 Ex hoc genere responsum illud est delphici Apollinis datum Tarquinii Superbi filiis; quod si apertum et evidens fuisset, nequaquam tantam laudem acumen interpretis meruisset. Sed de hoc suo loco dictum est. 4 Hic autem similia quedam ex varia librorum lectione collegi, quibus lector admonitus gaudeat et Deo gratias agat, quod ex tenebris eductus et ad serene lucis seculum reservatus est, nec vereatur aut Iovem aut quemvis alium ex illorum diis et quem in hac re pre cunctis attollunt, Apollinem, irridere, presertim cum Marcus Tullius, vir eius secte atque illorum temporum longe doctissimus, in libris suis
Abbreviated transcription (Latin):
usqr sendiũ de futuro est Eatenus slłes
uident᷑ ut illa rectis tramittibus ꝓcedẽte
hec pplexis erret anfractib Itaq qᵒ illa
digente ꝑ tenebras fortuna mortalẽ igno¬
rantiani idq praro sicꝭ̃ saprẽtissimis uirit
uisum et exꝑimẽto comꝑtũ est. dobrẽ
iuxͣ poĩte sunt ut uno uelut obtintu ui¬
deas q fugias ꝙͣ seq̃ris Id em̃ est eint
de qua Iam dui loquim ͭ prudentie placz
autem ab oraculis exordin¬
Ratulum est ut a len ͣ diffunit᷑ uo¬
linitas dñia homĩs ore enũciata es
si sit incelligr. Iam pig incepti p̃stat
titulum abrade̾ Nam quis Ego sum qui sa¬
cros dei nũtõs ꝓpħas uete̾s atturgnam¬
filo stilo Nion ea uit amino Neq id mee
facultatꝭ opus est uerũ quia ⁊ scoigraturo
sclis sepe impadimẽta colle gerim ngra¬
re tamen hactenus non cõtigit eoq uisco te¬
neor ut a secularibus studns nequea auelli
Sit incelligi postulo non taqz de infalli¬
bilis et sm̃potentꝭ dei s qͣi de demomor

Expanded text:
iusque studium de futuro est, eatenus similes videntur, ut illa rectis tramitibus procedente hec perplexis erret anfractibus. 5 Itaque quo illa rigente per tenebras fortuna mortalem ignorantiam; idque perraro, sicut sapientissimis viris visum et experimento compertum est. Quamobrem iuxtaposite sunt, ut uno velut obtuitu videas quam fugias, quam sequaris: id enim est eius de qua iandiu loquimur prudentie. Placet autem ab oraculis exordiut a Seneca diffinitur, «voluntas divina hominis ore enuntiata». Quod si sic intelligitur, iam piget incepti: prestat titulum abradere. Nam quis ego sum qui sacros Dei nuntios, prophetas veteres, attingam stilo? Non ea vis animo neque id mee facultatis opus est; verum quia, etsi migraturo similis sepe impedimenta collegerim, migrare tamen hactenus non contigit eoque visco teneor ut a secularibus studiis nequeam avelli, sic intelligi postulo non tanquam de infallibilis et omnipotentis Dei, sed quasi de demoniorum,
Abbreviated transcription (Latin):
enanescunt Ita hoc dicentes pħos surstitc̃sos
pene phanaticos appellat qui excusacõmes
friuolas meptus suis malluit exquirere
enanisse fingentes qua uirtute ingenne
ꝯfiteri ⁊ errorẽ snũ uel sero recognosiꝰ i
ditissime eq̃uenti sunt sup huc Itemo di
eraculis partun falsis ut ipsie tullu¬

Expanded text:
s superstitiosos et pene fanaticos» appellat, qui excusationes frivolas ineptiis suis malunt exquirere, evanuisse fingentes, quam veritatem ingenue confiteri et errorem suum vel sero recognoscere, quo diutissime circumventi sunt super huiuscemodi oraculis, «partim falsis» ut ipsis
Abbreviated transcription (Latin):
sae aute scripto nnchił uitem in ꝑtel secta
At sudario inuiolutã remisit pͥncidi traianmoes
ꝓximis uiudemne consecuta reliqͥeq romam
reportaꝵte rñsi mbilum discusserũt
¶ Ed ne appollo solus imꝑatoribut nr̃is
illuẜit Graiis caligula uariis endias
ꝓdigns pulsatꝰ templum fortũarum aucii
consiluit quẽ locũ ueluti natalem sibi omibꝰ
locꝭ atq secessibus ut tnͣquill̃ ait semꝑ p̃tu¬
lerat responsũ caue̾t a cassio Ea re ꝑmos
Cassio longiio qui ꝑ consulari imꝑio tunt
asiam ebtinebat destinauit mortẽ ⁊ forte
ꝯsultor id agebat s gaiꝰ Interĩ a chorea qui
solunis genti uicum Carmeli mõtꝭ ora¬
culum exꝑiendi desiderio incessit uñ in i¬
mẽsum spe auctꝰ est accepte rñso quid qd
mẽte ꝯcexisset quid quid attemptass successu¬
rum selicit̾ ꝙuis ardñũ ac la loriosum uide᷑¬

Expanded text:
scripto nichil, vitem in partem sectam ac sudario involutam remisit principi. Traiani mors proximis vindemiis consecuta reliquieque Romam reportate responsi nubilum discusserunt. 1 Sed ne Apollo solus imperatoribus nostris illuserit, Gaius Caligula, variis undique prodigiis pulsatus, templum Fortunarum Antii consuluit; quem locum veluti «natalem sibi omnibus locis atque secessibus», ut Tranquillus ait, “semper pretulerat”. Responsum “caveret a Cassio”. 2 Ea re permotus Cassio Longino, qui proconsulari imperio tunc Asiam obtinebat, destinavit mortem; et forte consultor id agebat, sed Gaius interim a Cherea, quisolimis gerenti vicinum Carmeli montis oraculum experiendi desiderium incessit. Unde in immensum spe auctus est, accepto responso quicquid mente concepisset, quicquid attentasset successurum feliciter, quamvis ard
Abbreviated transcription (Latin):
mi̾cum al scõsum polliceri poterat quo rerum
potẽtie nichil inhũa nũ foridandum erat hic
sorte uir pͥudus ad salutẽ at libertat spem
Uecũq fere de cesaribus dc̃a sunt uacua
consilu dixim sed plena ĩmiraculi Quid

Expanded text:
ascensum polliceri poterat; quo rerum potiente nichil inhumanum formidandum erat. Hiis forte vir providus ad salutis ac libertatis speQuecunque fere de Cesaribus dicta sunt vacua consilii dixerim sed plena miraculi. Quid
Abbreviated transcription (Latin):
uictus in ꝑsas tli rũso fert᷑ illusus
Cresus halimi penetrãs magña ꝑuertit
opũ uimi amphibologite prorsus ac falla¬
cit̾ namiut ait aicero hostiũ uĩse ꝑidsur
mutauit peru̾tit autẽ sua ut ͫ gͥ eorum
accidisset uorum oraculum fussi
Ichilo puriꝰ egisse tradĩ cũ pirro qui
uellum rõms illatus dum delphos cõ¬
sulit hiot rũsum ut ait e iꝰ accepit aro

Expanded text:
sas tali responso fertur illusus: Cresus Halim penetrans magnam pervertet opum vim. Amphibologice prorsus ac fallaciter: nam, ut ait Cicero «hostium vim se perversurum putavit, pervertit autem suam». Utrum igitur eorum accidisset, verum oraculum fuisset. 26 ichilo purius egisse traditur cum Pyrrho, qui bellum Romanis illaturus dum Delphos consulit, hoc responsum, ut ait Ennius, ac
Abbreviated transcription (Latin):
ct̾ uamiut ait acero hostiũ uĩse ꝑidsur
mutauit peru̾tit autẽ suã ut ͫ ꝙͥ eorum
accidisset uoriun oraculum fuissi
Ichilo purꝰ egisse tradĩ cũ pirro qui
bellum rõnis illatus dum delphos cõ¬
sulit hot rũsum ut ait eimꝰ accepit aro
te canda rõnos uince̾ posse demrens pirtꝰ

Expanded text:
am, ut ait Cicero «hostium vim se perversurum putavit, pervertit autem suam». Utrum igitur eorum accidisset, verum oraculum fuisset. 26 1 Nichilo purius egisse traditur cum Pyrrho, qui bellum Romanis illaturus dum Delphos consulit, hoc responsum, ut ait Ennius, accepit: Aio te, Eacida, Romanos vincere posse
Abbreviated transcription (Latin):
iam ꝯsianter tñ filiũ suũ et mirabilis est
ucrũq sibi successurum p̃idit ut multas
quiratones et insidias ꝓpessus sandẽ in
senatu non dubitaret asserere frustia se dolis
appeti et main sue cessioins spe se em̃ subla¬
toaut silios suos imꝑiũ hĩtures aut nẽme
nec fefellit oraculo similior uox ꝙͣ mortalis
hom̃is ꝯiecture. Idem dominanũ filiũ iuper
Icenã fungis abstmnẽtem cunctis᷑ audrẽtib
irrisit fati sui nesciũ dicens nec em̃ fungos
sibi metuendos esse ꝯladios illi canto genꝰ
Iue mortis añ demĩciant huii Iam ab urbe
fit xt cesaribꝰ abeũdum ẽ¬

Expanded text:
am constanter tamen filium suum et, quod mirabilius est, utrunque sibi successurum previdit, ut multas coniurationes et insidias perpessus, tandem in senatu non dubitaret asserere frustra se dolis appeti et inani successionis spe: se enim sublato “aut filios” suos imperium habituros “aut neminem”. Nec fefellit: oraculo similior vox quam mortalis hominis coniecture. 2 Idem Domitianum filium «super cenam fungis abstinentem» cunctis audientibus irrisit, fati sui nescium dicens: nec enim fungos sibi metuendos esse sed gladios, tanto illi genus sue mortis ante denuntians. Hinc iam ab urbe simul et Cesaribus abeundum e
Abbreviated transcription (Latin):
pater Iciens̾ mundo nociusti Clara ipsto
huic illinc miecturarũ aderant Indicia
quibus tam ꝓpere ad cõis filn noticiam
penetraret
pesianꝰ quidem ne disseram quod
nrec hereditas iam cesares faceret sed
fortima net ip̃e ciꝙ̃ suerum suctessissẽt
tam ꝯsianter tñ faliũ suũ et mirabilis est
ucrũq sibi successurum p̃indit ut multas
ꝯiuratones et insidias ꝑpessus candẽ h

Expanded text:
pater, sciens mundo nocuisti. Clara profecto pater, sciens mundo nocuisti. Clara profecto hinc illinc coniecturarum aderant inditia, quibus tam propere ad comunis filii notitiam penetrares. 1 Vespasianus quidem — ne differam quod , quanquam nec hereditas iam Cesares faceret sed fortuna, nec ipse cuiquam suorum successisset, tam constanter tamen filium suum et, quod mirabilius est, utrunque sibi successurum previdit, ut multas coniurationes e