comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
q quos sine auaricie stimulis: sine ã¬
bitioĩs ĩpulsu. sine affectõe carius
⁊ sanguinis lex ĩ occłia ĩ troduxit.
Nõ aũt lex litte q̃ mortificat. S¬
sp̃c que ĩsc̃ĩtate mẽtis mundicia cor¬
pons fidei sinceritate ⁊ oꝑib carita¬
tis uinificat. Sic̃ eĩ umbratilis lex
igerens oĩa figuralit̾ sac̾dotes ĩ in
singłantate carnis ⁊ sangiuais p̃ele¬
git sic pͥmo ꝙͣ cessãtib umbris. uen¬
tas pateftã est. ⁊ iusticia de celo pro¬
spexit. quos uite ꝯmẽdat meritu
⁊ bone opinionis odor. ⁊ urutas fi¬
deliu. aut p̾latoru diligẽs ꝓidẽ¬

Expanded text:
que quos sine avaritiae stimulis, sine amque quos sine avaritiae stimulis, sine ambitionis impulsu, sine affectione carnis et sanguinis, lex in Ecclesiam introduxit. Non autem lex litterae, quae mortificat, ss, quae in sanctitate mentis, munditia corporis, fidei sinceritate, et operibus charitatis, vivificat. Sicut enim umbratilis lex, et gerens omnia figuraliter, sacerdotes in singularitate carnis et sanguinis praeelegit; sic, postquam cessantibus umbris veritas patefacta est, et justitia de coelo prospexit, quos vitae commendat meritum, et bonae opinionis odor, et unitas fidelium, aut praelatorum diligens providen
Abbreviated transcription (Latin):
pͥulegiis gaudeat. nec milicie p̃te¬
xtu lege dñi ꝑmittit ignorare. De¬
i uolumine denteronomiu scͥbitur.
qr sic ap̃se sẽsu legis pͥnceps reuol¬
uit. ꝙ ab ocłis eius lr̃a nõ recedit.
Et sic qͥde ĩ sistit lr̃e. ut nequaquã
ab ĩtellectus discordet puritate. Li
media ĩ t̾p̃tatio neccia ⁊ gn̾alis extat
Accipiens ĩ quit exẽplar a sacerdori¬
bus seuitice tub. Recte quitẽ. oiuiz
legum ĩ anis ẽ cẽsura. si nõ diuine
legis ymagine g̾at. ⁊ ĩ utilis ẽ con¬
stitutio pͥncipis si nõ ẽ eccłiastice disci¬
nõ latuit pͥncipe qui legib suis in¬
dixit. ne dedignẽtur sacros canoes
initari. Et ñ mo sacͥdotis exẽplaia
peti p̾cipit. s ad leuitica tribu mu¬
tuandi gr̃a pͥncipe mittit. Sic eni
legittimi sacerdotes. audiẽdi sũt. ut
reprobis ⁊ asçẽoẽtib ex ad u̾so. õem
uir iustus claudat audituz. S qui
sũt sacerdotes leuitice trib. Illi uti¬

Expanded text:
legiis gaudeat, nec militiae praetextu legem Domini permittitur ignorare. Demine Deuteronomium scribitur, quia sic apud se sensum legis princeps revolvit, quod ab oculis ejus littera non recedit. Et sic quidem insistit litterae, ut nequaquam ab intellectus discordet puritate. Litmedia interpretatio necessaria et generalis exstat. Accipiens, inquit, exemplar a sacerdotibus Leviticae tribus . Rectelegum inanis est censura, si non divinae legis imaginem gerat; et inutilis est constitutio principis, si non ecclesiasticae discinon latuit principem, qui legibus suis indixit, ne dedignentur sacros canones imitari. Et non modo sacerdotum exemplaria peti praecipit, sed ad Leviticam tribum, mutuandi gratia, principem mittit. Sic enim legitimi sacerdotes audiendi sunt, ut reprobis et ascendentibus ex adverso, omnem vir justus claudat auditum. Sed qui sunt sacerdotes Leviticae tribus? Illi uti
Abbreviated transcription (Latin):
die reuolũe loctõe iubẽtur. Et forte
ꝙ sac̾dotes legẽ cotidic leg̾e iubeãt̃.
nõ frequẽter inueies. Princeps uero
die ñ leg̾it lege. ci nõ digs uite s mõ¬
tis est. Hoc utiq sinc difficultate illit¬
t̾atus nõ faciet. Ande ⁊ ĩlictis quas
reger romanor ad frãcoru regẽ tns¬
misisse recolo. quib hortabatur. ut
libos suo lib̾alib disciplins ĩstitui
ꝓcuraret. Hĩt̾ cet̾a elegãter adiecit
qr iex illict̾atus ẽ. qͣi asinus corona
tis meritu pncipe cõtingat ec̃ illit¬
t̾atur. cũde agi lict̾atoꝵ cõsiliis ut
ei res ircte ꝓcrdat neccẽ ẽ. Assistãt
ergo ei nathan ꝓph̾a. ⁊ sadoch sac̾cos.
et ficeles filii proph̾arur qui euz ale¬
ge dñi diu̾tere ñ patiantur. et ꝙͣ ip̃e
oculis aĩo nõ ondit. lĩguis suis intro

Expanded text:
ie revolvere lectione jubentur. Et forte quod sacerdotes legem quotidie legere jubeantur, non frequenter invenies. Princeps vero die non legerit legem, ei non dies vitae, sed mortis est. Hoc utique sine difficultate illitteratus non faciet. Unde et in litteris, quas regem Romanorum ad Francorum regem transmisisse recolo, quibus hortabatur ut liberos suos liberalibus disciplinis institui procuraret, hoc inter caetera eleganter adjecit, quia rex illitteratus etis meritum, principem contingat esse illitteratum, eumdem agi litteratorum consiliis, ut ei res recte procedat, necesse est. Assistant ergo ei Nathan propheta, et Sadoc sacerdos, et fideles filii prophetarum, qui cum a lege Domini divertere non patiantur, et quam ipse oculis et animo non ostendit, linguis suis
Abbreviated transcription (Latin):
lica ⁊ pꝑte maxiã nł alind ꝙͣ pecuia
esurire. Uñ ꝑ ĩspirata sapia hanc
rubigincz rex cõtẽpsit eg̾gius. ut ad
cotẽptu pecũe sui ip̃ius exẽplo po¬
sterq ĩ uitaret. Pret̾ea ẽẽ rege ex¬
pedit copiosu. ita tñ ut diuitias suas
dei hrͣe p̾mente ⁊ oculis sẽꝑ. ⁊ ꝑitus

Expanded text:
arte maxima nihil aliud quam pecuniam esurire. Unde per inspiratam sapientiam, hanc rubiginem rex contempsit egregius, ut ad contemptum pecuniae sui ipsius exemplo posteros invitaret. Praeterea regem esse expedit copiosum, ita tamen, ut divitias suas Dei habere prae mente et oculis semper, et
Abbreviated transcription (Latin):
stringit. Hec utiq diuina est. ⁊ un¬
pune solui nõ põt. Singła u̾ba ei
sisapiaut ĩ aurib pͥncipu tonitrua
di formula que ei p̾scripta ẽ. mec̃
paulisper attente. Cu ĩquit fu̾t
cõstitut᷑ qui se tocius ppłi fre̾. reli

Expanded text:
ringit? Haec utique divina est, et impune solvi non potest. Singula verba ejus si sapiant in auribus principum, tonitrua ndi formulam, quae ei praescripta est, mecum paulisper attende. Cum, inquit, fuerit constit
Abbreviated transcription (Latin):
Isb̾ legẽdi senatu pot̾ate dedit. Sta¬
tuit uirginez sine dote nubere. ut
uxores eligerẽt nõ peccũia. MDaxi¬
mu honorez ꝓgͣdu etatis senũ eẽ
uoluit. nec sane usꝙͣ terre locum
honoratiore senectus ht. Deinde
ut et̾nitate siuis legib daret iure¬
irando obligat cuutatez. nlł cos
de eiꝰ legib mutaturos añꝙͣ reuer¬
teretur. Proficiscit᷑ aut̃ creta ibi
ꝑpetuuz exiliuiz exigit. abiciq moriõs
ossa sua ĩmare iissit ne relatis lace¬
demonez solutq se religione iusinrã¬
di ĩ dissoluẽdis legibus arbitrarẽtur
Adis quide exẽplis eo libẽtius utor

Expanded text:
sublegendi senatum potestatem dedit. Stasublegendi senatum potestatem dedit. Statuit virginem sine dote nubere, ut uxores eligerentur, non pecunia. Maximum honorem pro gradu aetatis senum esse voluit; nec sane usquam terrae locum honoratiorem senectus habet. Deinde ut aeternitatem suis legibus daret, jurejurando obligat civitatem, nihil eos de ejus legibus mutaturos, antequam reverteretur. Proficiscitur autem Cretam, ibi perpetuum exsilium egit, abjicique moriens ossa sua in mare jussit, ne relatis Lacedaemonem solutos se religione jurisjurandi in dissolvendis legibus arbitrarentur. His quidem exemplis eo libentius utor
Abbreviated transcription (Latin):
dilectio ⁊ cunens ꝙ̃ fu̾gicłi amoris¬
ps co̾strĩgũt nõ facile rũpit. Dorẽses
cũ atheniẽsib pugnaturi de enẽti
p̃lii oracula cõsuluerũt. Responsur
est supiores fore ni regẽ atheniẽ¬
siu occidissent. Cu euẽtu ẽẽt ĩ
tellu militib añ oĩa regis custodia
p̃cipitur. q̃theniẽsib eo tp̃e rex co¬
drus erat. Qui rñso dei ⁊ p̾ceptis
hostiu cognitis mutato regis ħi¬
ti sarmeta collo geres castra hosti¬
um ĩgredit. Ibi tuiba obsistenciũ¬
a milite quẽ falce ꝑcusẜat ĩ tͥficitur.
Cognito  regis corpore doresos siñ
p̃lio discedunt. atq ita athemẽsos
uirtute ducis ꝓsalute patrie morti
sc offerẽtis bello lib̾antur. Itẽ ligur¬
gus ĩ regno suo decreta cõstituens
ppł ĩ obsequia pͥncipu. pͥncipes ad
iusticia ĩꝑioꝵ firmauit. Auri argẽ¬
ti q usu ⁊ õĩu sceleru mat̾ia sustu¬
lit.Senatui custodiaz leguz popło

Expanded text:
dilectio ; et cuneus, quem funiculi amoris constringunt, non facile rumpitur. Dorenses cum Atheniensibus pugnaturi de eventu praelii oracula consuluerunt. Responsum est superiores fore, nisi regem Atheniensium occidissent. Cum ventum esset in bellum, militibus ante omnia regis custodia praecipitur. Atheniensibus eo tempore rex Codrus erat. Qui responso dei, et praeceptis hostium cognitis, mutato regis habitu, sarmenta collo gerens, in castra hostium ingreditur. In turba obsistentiua milite quem falce percusserat, interficitur. Cognito regis corpore, Dorenses sine praelio discedunt. Atque ita Athenienses virtute ducis, pro salute patriae morti se offerentis, bello liberantur. Item Lycurgus in regno suo decreta constituens, populum in obsequia principum, principes ad justitiam impiorum firmavit: auri argentique usum, et omnium scelerum materiam sustulit: senatui custodiam legum, populo
Abbreviated transcription (Latin):
sacerdotis.⁊ quicqͥd eg̾gui uidet mi
uita ⁊ lingua sac̾totu qi qͥda uite
liber est.i⁊ facie ppłor. Eo forte spec¬
tat ꝙ exẽplar legis asaċdotib leui¬
tice trib iubetur assumi. qr p̾dica¬
cione coru o pot̾as cõmissi magr̃a¬
tus gubnacula moderari. Nec ex¬
pers oĩo lectõis ẽ. qͥ ⁊ si ip̃e nõ legit.
qͣ legũtur ab aliis fidełr andit. Qui
uo neutru faẽ. quom̃o ĩ cõtẽptu p̃¬
cepti ꝙ p̾cipit᷑ fidełrad ĩplebit. Con¬
cursus nãq desiderabiliu õiu. sa¬
pic̃cie  accessio ẽ. Tolomeus. adcu¬
mulu bt̃itudinis nõ ne sibi aliqͥo
de c̃ẽ credidit. donec accitis septua¬
gĩta ĩt̾pretibus l gẽtib ẽẽt. legem
dñ qͥcis cõmunicauit. Nichil eĩz
refert. an ĩtp̃tes ĩ eadez cellula cla¬
usi cõtulerit. an ꝓph̾au̾int ĩ diu̾sis
du cõstet rege inu̾itatis ĩ quisitõe.
sollicitu lege dm̃ ĩ gͥcia traiecisse.
Inacticis noctibus legisse me mem̃i

Expanded text:
 quidquid egregium videt in vita et lingua sacerdotum, quasi quidam vitae liber est in facie populorum. Eo forte spectat, quod exempla legis a sacerdotibus Leviticae tribus jubetur assumi; quia praedicatione eorum debet potestas commissi magistratus gubernacula moderari. Nec exspers omnino lectionis est, qui, etsi ipse non legit, quae leguntur ab aliis, fideliter audit. Qui vero neutrum facit, quomodo, in contemptu praecepti, quod praecipitur fideliter adimplebit? Concursus namque desiderabilium omnium sapientiae accessio est. Ptolomaeus ad cumulum beatitudinis, nonne sibi aliquid deesse credidit, donec accitis septuaginta Interpretibus licet gentilis esset, legem Domini Graecis communicavit? Nihil enim refert, an Intesis, dum constet regem in veritatis inquisitione sollicitum, legem Domini in Graeciam trajecisse. In Atticis Noctibus legisse memini,
Abbreviated transcription (Latin):
hebit uxores płimas q̃ affici¬
ant aĩa cius. Licitu quidẽ fuit. qn¬
q ĩppło dei. ut ꝓpagande sobolis gr̃a
et fidele ppłm dilatãdi plures quis
sortiret uxores. In exẽplu lice̾cie hi
occurrũt priarche cusara. usa sit uĩe
suo. corpore scil abiahe. ĩ uto alieno
ancille minist̾io de uiro suscipiẽs fili¬
um ismaelez. Iacob quoq sororum
sibi duplicato cõuigio. fecundas eat¬
dez ancillas ascuut. At qui reges ꝑ¬
petue ꝓhibitõis laq̾us tenet. ⁊ aplu¬
riu uxoru ãplexib arcet. ⁊ eu ĩ ali¬
is płes unius ce. licitu fuit. ĩ regib¬

Expanded text:
ebit uxores plurimas, quae afficiant animam ejus . Licitum quidem fuit quandoque in populo Dei, ut propagandae sobolis gratia et fidelem populum dilatandi, plures quis sortiretur uxores. In exemplum licentiae hujus occurrunt patriarchae, cum Sara usa sit jure suo, corpore scilicet Abrahae, in utero alieno, ancillae ministerio, de viro suscipiens filium, Ismaelem. Jacob quoque sororum sibi duplicato conjugio, fecundas earumdem ancillas ascivit. Atqui reges perpetuae prohibitionis laqueus tenet, et a plurium uxorum amplexibus arcet, et cum in aliis plures unius
Abbreviated transcription (Latin):
gento uilescat du sit sola u̾tus ip̃cio
⁊illa. quor usu optia dux uiuendi
nͣa comendat. Pauꝑ itaq nõ iacebit
nec diues soliꝰ pecunie bñficio honora¬
bitur. du unus quisq sui ip̃ius uote
ent ĩpcio uł ulescit. Porro quedam
cise quedar ab alioꝵ opimone hũt
pcii digͥtate. Panis siquidẽ aut uic¬
tualia q̃ ĩ alimẽtis ant indumentis
necciis constãt. dictate nͣa sũt ubiq
traru ĩ pcio. Que sensus oblectãt
nalutei omĩb grata sũt. Sud mlta.
Que nͣe sũt. nõ mõ eade. s igent a¬
pud om̃s. Que opinionis arbitriu
sequunt. ĩ cta sũt. ⁊ sic ad placitu sũt.
ita ⁊ ad placitu euanescũt. Nõ furat

Expanded text:
ilescat, dum sit sola virtus in pretio, et illa quorum usum optima dux vivendi natura, commendat! Pauper itaque non jacebit, nec dives solius pecuniae beneficio honorabitur, dum unusquisque sui ipsius dote erit in pretio, vel vilescet. Porro quaedam a se, quaedam ab aliorum opinione habent pretii dignitatem. Panis siquidem, aut victualia, quae in alimentis, aut indumentis necessariis constant, dictante natura, sunt ubique terrarum in pretio. Quae sensus oblectant, naturaliter omnibus grata sunt. Quid multa? Quae naturae sunt, non modo eadem; sed vigent apud omnes. Quae opinionis arbitrium sequuntur, incerta sunt: et sicut ad placitum sunt, ita et ad placitum evanescunt. Non fuerat
Abbreviated transcription (Latin):
usus. Quius legittima ca ẽ ꝙͣtitas
est ꝙͣ rat̃o neccͣitatis aut utilitatis
exposcit. Ita tn ut utile ⁊ honestum
coequẽtur ⁊culitas cõscribat᷑ hone¬
stis. Phrlosophys ci ia p̾ter placu¬
it pniciosiore nulla c̾e̾. oppinione:
illoꝵ oppinione qui utilc separãt ab

Expanded text:
usus. Cujus legitima quantitas est, quam ratio necessitatis, aut utilitatis exposcit. Ita tamen ut utile et honestum coaequentur, et civilitas conscribatur honestis. Philosophis enim jampridem placuit, perniciosiorem nullam esse opinionem, illorum opinione qui utile separant ab
Abbreviated transcription (Latin):
ciper logi iusticie õe sbiectum
ed quid ad emendicata gen¬
tiu exẽpla de curro que tñ
plima sũt. cũ iectius quisq possit
ad faciẽda legib ꝙͣ exemplis iug̾i
It ne ip̃m pͥncipe usq q̃q solutur
legibus opineris. audi ꝙͣ legẽ ĩport
pͥncipib: rex magnus suꝑ om̃e ter¬
ram t̾ribilis ⁊ qui ãufert sp̃m pͥri¬
cipu. Cũ ĩquit ĩ g̾ssus fu̾is terra

Expanded text:
cipem legi justitiae esse subjectum. ed quid ad emendicata gentium exempla decurro, quae tamen plurima sunt, cum rectius quisque possit ad facienda legibus, quam exemplis urgeri? At ne ipsum principem usquequaque solutum legibus opineris, audi quam legem imponat principibus Rex magnus super omnem terram terribilis, et qui aufert spiritum principum:
Abbreviated transcription (Latin):
su sep̃tu custodib ꝙ tantũ iqͥt ma¬
lu fecisti ut ata młtis necesse has
custodir. Hoc utiq pricipe: non or
qui officiis ita sibi õiu uicit afftus
nã se ꝑ capite soleant mẽbra expone

Expanded text:
 tantum, inquit, malum fecisti, ut a tam multis necesse habeas custodiri? » Hoc utique principem non oportet, qui officiis ita sibi omnium vincit affectus,natura, se pro capite soleant membra exponere,
Abbreviated transcription (Latin):
tiplicãdi cã. aut ꝓcreandi hredis lice¬
at uxorib misceriad. Quo m̃o stupꝰ
ad ult̾ia. aut quaslibet fornicatões
puniet pietas. eisde sb̃iecta cͥm̃ib.¬
⁊sioc uxores dd̾ qͥsꝙͣ obiciat. qͥ forte
irhoc. sic̃ ⁊ ĩ młtis aliis sp̃ali pͥuilegio
parte deliquerit. Gane cũ affoctus
ille uxorius ꝓdicione ⁊ homicidio ĩ
ad ult̾iu ĩpe̾git. nec ĩ illiꝰ excusatõe
laboro. qui prophica cõnẽtus ⁊ con¬
uictus parabola se ip̃m uiru mõtis
ẽẽ r̾ndit. Habos itaq rege cũ ic¬
gibus delinquẽte ⁊ ut cu pẽitẽte
peniteãt. ⁊ fateãtur eu cõfitente cul¬
pam ⁊ satiffaciẽtes cũ satisfaciente

Expanded text:
tiplicandi causa, aut procreandi haeredes, liceat uxoribus admisceri? Quomodo stupra, adulteria, aut quaslibet fornicationes puniet potestas eisdem subjecta criminibus? Nec uxores David quisquam objiciat, qui forte in hoc, sicut et in multis aliis, speciali privilegio parte deliquerit. Sane eum affectus ille uxorius, proditione et homicidio, in adulterium impegit, nec in illius excusatione laboro, qui prophetica conventus et convictus parabola, se ipsum virum mortis esse respondit. Habes itaque regem, cum regibus delinquentem; et utinam cum poenitente poeniteant, et fateantur cum confitente culpam, et satisfacientes cum satis
Abbreviated transcription (Latin):
pͥuilegio an̾cedit. Porio de rõe iri
qui de iure cõferre pot: Nlõne samu¬
el ĩ saule exca ĩ obediẽcie depositois
sña culit. ⁊ ei ĩ regni apicẽ humile
filiu ysai sb̾rogauit. Si nõ ꝯstitutus
pͥnceps susceptu ministiu fidełr gesse¬
rit. tantus ei honor exibendus e. et
reu̾entia tãta. ꝙͣtu cap̃ õib m̃bris
corporeis an cellit gͥit aut fideliter
iniust̾iu cu sue cõditõis memo̾ ui¬
u̾sitatis sb̾iectoꝵ se psona gerẽ recor¬
datur. ⁊ se nõ sibi sua uita s aliis
debere cognoscit. ⁊ ea illis ordinata
caritate distribuit. Totu gͦ se deod¬
płimu sui prie młtu parentib ipro¬
pĩquis extrancis minimu nõ mic
tũ. Sapiẽtib gͦ iisipiẽtib debitor est
cura gerunt ⁊ qui seculare iuris¬
dicione ex̾ce̾t. Un ⁊ melchisetech
quẽ pͥmu scͥptura rege̾ ĩ troducitr

Expanded text:
privilegio antecedit. Porro de ratione juris, privilegio antecedit. Porro de ratione juris, qui de jure coe depositionis sententiam tulit, et ei in regni apicem humilem filium Isai subrogavit? Si vero constitutus princeps susceptum ministerium fideliter gesserit, tantus ei honor exhibendus est, et reverentia tanta, quantum caput omnibus membris corporis antecellit. Gerit autem ministere conditionis memor, universitatis subjectorum se personam gerere recordatur, et se non sibi suam vitam, sed aliis debere cognoscit, et eam illis ordinata charitate distribuit. Totum ergo se Deoum suae patriae, multum parentibus, propinquis, extraneis minimum, nonnihil tamen. Sapientibus ergo et insipientibus debitor est,curam gerunt, et qui saecularem jurisdictionem exercent. Unde et Melchisedech, quem primum Scriptura regem intr
Abbreviated transcription (Latin):
tinẽtes ĩꝑatori porrexant. susccp qt̃
clauso q reposuit i simu suo. Cuz at
coste ad cantate ⁊ cõcordia reuocas
minare cãs q nõ possũt nͥ asolo doo
udicar. libroq quos receꝑat nõ in¬
specto deoit ĩ cendio patru ueritus
crimina uł cõuicia publicare. ⁊ ca re¬
probi filii maleditõe ĩ curre ꝗ prĩs
uerẽda nõ texit. Uñ ⁊ ĩscͥptis nicolai
romani põtificis ide dixisse naratur
Uere si prop̾is oculis uidisse sac̾dote
tei aut aliquẽ eor qͥ monachico ha
bitu ccu amicti sũt peccãte. Elami¬
de mea explicare ⁊ cooꝑirẽ eu ne
abaliquo inderẽt. E ⁊ theodosius
nesi a regaliu usu ⁊ ĩ signib imperi
suspẽsus est. ⁊ ĩ dicta sibi pu̾ia hõici¬
dii paciẽter ⁊ solenit̾ egit. Profecto
ut dectoris getuiz testimõnio uta.
maior ẽ q̃ benedicit ꝙͣ qͥ bndicit᷑. et
penes que ẽ cõferete digͥtatis anctas
eur cui dig̾tas ip̃a cõfertur honoris

Expanded text:
tori porrexerant, suscepit quidem, clausosque reposuit in sinu suo. Cum autem eosdem ad charitatem et concordiam revocassminare causas, qui non possunt nisi a solo Deo judicari. Libellosque quos acceperat non inspectos, dedit incendio, patrum veritus crimina vel convitia publicare, et Cham reprobi filii maledictionem incurrere, qui patris verenda non texit. Unde et in scriptis Nicolai Romani pontificis idem dixisse narratur: « Vere si propriis oculis vidissem sacerdotem Dei, aut aliquem eorum qui monau circumamicti sunt, peccantem, chlamidem meam explicarem, et cooperirem eum, ne ab aliquo videretur. » Sed et Theodosius nensi a regalium usu et insignibus imperii suspensus est, et indictam sibi poenitentiam homicidii patienter et solemniter egit. Profecto ut Doctoris gentium testimonio utar, major est qui benedicit, quam qui benedicitur, et penes quem est conferendae dignitatis auctoritas, eum cui dignitas ipsa confertur, honoris
Abbreviated transcription (Latin):
q sapĩa ⁊ ip̃m ⁊̃ diuine maiestatis
solui u̾bu fidei ⁊ ligua: p̾dreatõis
euexit: ⁊ ne uirtus euuãgelii sb̾caris
ĩ fumitate iulesceret ascandalo uide¬
oru gẽtiu q stulticia oꝑa crucifixiq̃
ĩ faie testimonio roborabãt exposu¬
it. cũ ap̃ om̃s cõstaret ꝙ ea ñ poss fa¬
cere nisi deus. S qr młta ĩ utrãque
parte crebro fama mẽtit ip̃a uiua¬
bat fama ꝙ disdipli illiꝰ maiora faci¬
ebãt .duz ad umbra: discipuli aq̃cũ¬
q ĩfrrmitate sanabãtur egroti. Eͥd
młta.Astucias aristotilis csippi acu¬
mina oiuzq phylosophoꝵ tẽdiculas
resurges mortuus cõfutabat. Deͣci¬
os duces romanor se ꝓsius excitib
deuouisse ꝑ celebre est.Iuliuis quoq
cesar dux inqͥt qͥnõ laborat ut mi¬
litib carus sit milite nescit amare.
Nescit humanitate ducis ĩ ex̾citu
ad u̾sus hostes ẽẽ. Ide. Nlũꝙͣ dixit
militib ite huc s uenite. Dicebat

Expanded text:
tatis solium, verbum fidei, et linguam praedicatoris erexit. Et ne virtus Evangelii sub carnis infirmitate vilesceret, a scandalo Judaeorum, gentiumque stultitia, opera Crucifixi, quae etiam famae testimonio roborabantur, exposuit; cum apud omnes constaret, quod ea non posset facere, nisi Deus. Sed quia multa in utramque partem crebro fama mentitur, ipsam juvabat famam, quod, discipuli ejus majora faciebant, dum ad umbram discipuli, a quacunque infirmitate sanabantur aegroti. Quid multa? Astutias Aristotelis, Chrysippi acumina, omniumque philosophorum tendiculas resurgens mortuus confutabat. Decios duces Romanorum, se pro suis exercitibus devovisse percelebre est. Julius quoque Caesar: « Dux, inquit, qui non laborat ut militibus charus sit, militem nescit amare. » Nescit humanitatem ducis in exercitu adversus hostes esse. Idem nunquam dixit militibus: Ite huc; sed: Venite. Dicebat
Abbreviated transcription (Latin):
ille ĩ ꝙͣ nec pr̃e noc mĩe legitur
hũisse. nõ ꝙ ut̾roq caruerit ÷ qr re¬
gnu ⁊sac̾dociu de rc̃e nõ pariunt
caro isanguis. cu ĩ altutro ereãdo
patru respectus citra uirtutu mita
preualere ñ debeat si salubria sb̃ice¬
toru fideliu uota ⁊ cũ alt̾ut̾us eul¬
minis apice quis ꝯcentent obliui¬
sci debet affc̃m carnis ⁊ io solu agẽ
ꝙ sb̾iector salus exposcit. Subiec¬
tis itaq pat̾ sit ⁊ maritus. aut si te¬
neriore nou̾it affectõe utatur ea
aman magis studeat ꝙͣ tim̾i. ⁊ se ta¬
lem illis exhibeat ut uita eiꝰ exde¬
notõe p̃ferãt suc ⁊ ĩ columitatẽ illiꝰ
ꝙͣda publica reputẽt nita ⁊ eitẽ

Expanded text:
 nec patrem nec matrem legitur habuisse, non quod utroque caruerit, sed quia regnum et sacerdotium de ratione non pariunt caro et sanguis, cum in alterutro creando parentum respectus citra virtutum merita praevalere non debeat, sed salubria subjectorum fidelium vota; et cum alterutrius culminis apicem quisque conscenderit, oblivisci debet affectum carnis, et id solum agere, quod subjectorum salus exposcit. Subjectis itaque pater sit et maritus, aut si teneriorem noverit affectionem, utatur ea: amari magis studeat, quam timeri, et se talem illis exhibeat, ut vitam ejus ex devotione praeferant suae, et incolumitatem illius, quamdam publicam reputent vitam;
Abbreviated transcription (Latin):
digna.Sacͣruz nãq leguz om̃e of¬
ficiu religiosu ⁊ piu ẽ illuo tñ ĩfer¬
carnificii rep̾sc̃tare uidet ymagie
Dñ ⁊ cõstãtinus romanoꝵ fidelissi¬
mus ĩpator cũ sac̾dotu conciliuz
nicena cõuocass. nec pͥmu locum
teñe ausus est: noc se p̃̾sbitoru in mi

Expanded text:
 legum omne officium religiosum et pium est, illud tamen infercarnificii repraesentare videtur imaginem. Unde et Constantinus Romanorum fidelissimus imperator, cum sacerdotum concilium Nicaeam convocasset, nec primum locum tenere ausus est
Abbreviated transcription (Latin):
toiĩ s. ueritatis disꝑgerẽtur. ĩuaias
secta enous. ⁊ isamas falsas. Et o
ꝓnoen suã stoicus ueratur oune
cessitatis lege costrigit. Epicurueꝯ
E regioe ꝯsistut ut̾us cuitores ⁊ ͦ
singui fere rex articui dimicat a.q.
palladis sacramẽto astricti solas ꝑã¬

Expanded text:
t veritatis, dispergerentur in varias sectas erroris, et insanias falsas. Et eoPronoen suam Stoicus veneratur, omnia necessitatis lege constringit. Epicurus eE regione consistunt utriusque cultores, et de singulis fere rerum articulis dimicant; et quasi Palladis sacramento astricti, solas par
Abbreviated transcription (Latin):
et obscuratũ est insipies cor eoru
ut qui om̃ia fere ꝑnouerãt ꝑnitio¬
sissime errarẽt ĩmaxis ⁊ uariisdis
Si cui uero fabulaꝵ ĩstrumẽta uiles¬
cunt l et ab hoste doceri sapientis
aĩuis nõ detrectet. cũ peculiaris ppłs
dei auro argento uestib et toto egi¬
ptioꝵ ornatu resplend̾at si gẽtiliu
inꝙͣ figmenta uilescũt sic dũ ĩcãpo
sẽnaar fũdamẽta babilois iacit ĩ¬
pietas dũ t̾ris elacoĩs q̃ ꝯͣlictionis
machina in celũ erigitur de alto p̾ci¬
picii adeo facta est sĩguaꝵ diuisio i
subtractoq impiis uerbi ꝯmertio ẽ
Exnecessitate sequta est. secesno
machinas suo quoda cheo macbie
bilis cudefitietis ueritatis subtila
est unitas et ignoratie nebul ebuo

Expanded text:
et obscuratum est insipiens cor eorum, et obscuratum est insipiens cor eorum, ut qui omnia fere pernoverant, perniciosissime errarent in maximis; et variis distSi cui vero fabularum instrumenta vilescunt licet et ab hoste doceri sapientis animus non detrectet, cum peculiaris populus Dei auro, argento, vestibus, et toto Aegyptiorum ornatu resplendeat; si gentilium, inquam, figmenta vilescunt, sic dum in campo Sennaar fundamenta Babylonis jacit impietmachina in coelum erigitur, de alto praecipitii a Deo facta est linguarum divisio, subtractoque impiis verbi commercio, ex necessitate secuta est secessio ngenii sui machinas, suo quodam theomachiae bilis et indeficientis veritatis subtracta est unitas
Abbreviated transcription (Latin):
bonis arbitror dũ ihiis appbatur
q fatui̾t ⁊ hiĩ rotatis uiciis possint
ꝓficere ut ꝓbent᷑. S hec hactenus
cur aut̃ achademicos p̃ceteris placea
imitari ẜmo succinctus aꝑiet. Oe
aliis pḣis quos temeritas exceca¬
uit ut darentur in sensũ reprobu.
Ntiquos quidẽ pħos floruisse
ingeniis et studio ꝓfecisse iã
re incõphẽsibiles studio ⁊ ex̾citaciõe
uiã sibi fecit ingeniu ⁊ illoꝵ bñfõ
plu̾ma publicata st̃ posteris quib
gaudenus et miram inuentis. Mũ¬
dũ dimẽsi st̃ celũ suis reguł subie¬
cerunt nature uarias scrutati sũt
dãmõ st̃ ocul contẽplati. Suai eg̃o
mola gigantea subuecti ⁊ ia ĩ hua¬
nis uirib roborati intumuerunt
Induxũtq bellũ grẽ dei de uigore
rõis libero ꝯfisi arbitrio ac si sed
fabulas eeñt celo captuio u̾tutur
quib efferebantur brachia ĩ iectiũ
Deiecti st̃ itaq dũ alleuarẽt᷑ ⁊ dice¬
tes se ẽẽ sapientos stulti fcĩ sunt.

Expanded text:
bonis arbitror, dum in his approbatur quod faciunt, et hi notatis vitiis possint proficere, ut probentur. Sed haec hactenus. Cur autem academicos prae caeteris placeat imitari, sermo succinctus aperiet. Caliis philosophis, quos temeritas excaecavit, ut darentur in reprobum sensum. Antiquos quidem philosophos floruisse ingeniis, et studio profecisse, jam re incomprehensibiles, studio et exercitatione viam sibi fecit ingenium, et illorum beneficio plurima publicata sunt posteris, quibus gaudemus et miramur inventis. Mundum dimensi sunt, coelum suis regulis subjecerunt, naturae varias scrutati sunt dam modo sunt oculis contemplati. Quasi ergo mole Gigantea subvecti, et jam non humanis viribus roborati, intumuerunt, indixeruntque bellum gratiae Dei, de vigore rationis libero confisi arbitrio, ac si secundum fabulas, essent coelo captivo virtutum, quibus efferebantur, brachia injecturi. Dejecti sunt itaque dum allevarentur, et dicentes se esse sapientes, stulti facti sunt;
Abbreviated transcription (Latin):
batus ĩ ordem rotulari ꝙͣ ĩcedere
magis ydoneus Ille nuc utitur
penula nũc campestri id solum
agens ut aliis dissilis hadeatur
que tantas exquesiti ornatus af¬
fectat mũdicias ut nĩo splendoe
cultus operosi Ad sordes uideat
accedere Quidquit eĩ dedecet ⁊.
quoda mõ polluit aut pocius ex¬
pellit honestatẽ sordidũ ẽ ⁊̃ hñdũ
in sordib Nõ tame̾ arguitur ꝙa
necessitas ĩtroducit quia nõ oes
oĩa possut et ẽ cuius natura exi¬
qit unde alius honoratur aut ꝙ¬
Q omĩo ferre non potest Hoc at¬

Expanded text:
batus in orbem rotulari, quam incedere, batus in orbem rotulari, quam incedere, magis idoneus est. Ille nunc utitur penula, nunc campestri: id solum agens, ut aliis dissimilis habeatur. Ille tantas exquisiti ornatus affectat munditias, ut nimio splendore cultus operosi, ad sordes videatur accedere. Quidquid enim dedecet, et quodammodo polluit, aut potius expellit honestatem, sordidum est, et habendum in sordibus. Non tamen arguitur quod necessitas introducit, quia non omnes omnia possunt, et est cujus natura exigit, unde alius oneratur, aut quod omnino ferre non potest. Hoc a
Abbreviated transcription (Latin):
didũ hystrione Eestus quidẽ expͥ¬
mũtreꝵ utilitate deducta. gertͥ
beatus ierõius tres amensa deri¬
cos exclusisse qr ip̃os ĩ compoĩtos
uidit curpe dicentes honesto et
graui ułro ĩ eius consorcio aliqye
de maiori dignũ est qua si ut ab
eis laudaretur admitteret Licet
autẽ aliqua sit uoluptas oculoꝵ
italib uix sinc turpitudiẽ ex̾cẽ
poterit uel admitti est ⁊ ula uo¬
luptas ĩ uiro graui notabilis ex
causa luxĩe que ornatũ suũ ĩ p̾cie
uestĩ aut colore auc forma ã
usus nouitate ꝯsistẽ opinat ut
ei ait ethicus maltinus tunias de¬
missis ambulat ẽ qui ignẽ ad ob¬
scenu demissis usꝙ facetus Alter
soluis lineis brume horrores exclu¬
dit et du oĩa gelu constcta riget
tenu sudat ĩ ciclade et illius de¬
licias q̃ bõbicinus urit pãnus aut
premit H cepa tunicator desacis
pellibus et epitogiis clamidi pe¬
nulam superducit et quaĩ oglo¬

Expanded text:
didum histrionem. Gestus siquidem exprdidum histrionem. Gestus siquidem exprimunt, rerum utilitate deducta. Fertur beatus Hieronymus tres a mensa clericos exclusisse, quia ipsos incompositos vidit, turpe ducens honesto et gravi viro, in ejus consortio aliquede majori dignum est, quam si, ut ab eis laudaretur, admitteret. Licet autem aliqua sit voluptas oculorum in talibus, vix sine turpitudine exerceri poterit, vel admitti. Est et illa voluptas in viro gravi notabilis ex causa luxuriae, quae ornatam suum in pretio vestium, aut colore, aut forma, aut usus novitate consistere opinatur. Ut enim ait ethicus: Malthinus, tunicis demissis, ambulat: est qui Inguen ad obscenum demissis usque facetus. Alter solis lineis brumae horrores excludit, et dum omnia gelu constricta rigent, tenui sudat in cyclade, et illius delicias, etiam bombycinus urit pannus, aut premit. Hic caepa tunicatior, densatis pellibus et epitogiis, chlamidi penulam superducit, et quasi conglo
Abbreviated transcription (Latin):
tentia uariis gestib efficeret an
ipe ꝑ eloquentie copiam ẜ mone
diuerso ꝓnuciaret Que res ad
hanc artis sue fiducia roscuĩ ab¬
straxit ut librũ conscriberet qͦ
eloquẽtia cũ bystronia aret
tatore donatus ẽ Tanta aut̃ fuit
gratia et gloria ut mercedẽ diu¬
n̾am de publico. M. denauos sñ
gialib solus acciꝑet Esopũ quo
expari arte ducencies sexterciu
reliquisse ostat S utinã si hyst¬
ones udent᷑ ob auctoritatẽ ꝙyceo¬
nis et p̾clcoꝵ heron ĩcetũ sapiẽtiũ¬
admitendi Eligant᷑ roscio silẽs
et escpo que et si no facere quocd
tñ illi nouerant uel ĩtelligẽ ubs
sciant et amatoes sint pocius ꝙ̃
ipũgnatores lraꝵ quas neno nq̃
sapiens aut bonus octio habuit
Eiceronẽ refert ualerius litteãs
otempsisse et ĩ ꝯtemptu ip̃o fuisse
fontem hñdatissimũ litterarũ ob
boc forte ꝙ studiũ negotiis postꝑo
quos nõ pudet agere et ĩplẽ sor¬

Expanded text:
tentiam variis gestibus efficeret, an tentiam variis gestibus efficeret, an ipse per eloquentiae copiam, sermone diverso pronuntiaret. Quae res ad hanc artis suae fiduciam Roscium abstraxit, ut librum conscriberet, quo eloquentiam cum histrionia compararet.tatore donatus est. Tanta autem fuit gratia et gloria, ut mercedem diurnam de publico mille denarios sine gregalibus solus acciperet. Aesopum quoque ex pari arte ducenties sestertium reliquisse constat. Sed utinam, si histriones videntur ob auctoritatem Ciceronis, et padmittendi, eligantur Roscio similes, et Aesopo, qui etsi non facere, quod tamen illi noverant, vel intelligere libros sciant, et amatores sint potius, quam impugnatores litterarum, quas nemo unquam sapiens, aut bonus odio habuit. Ciceronem refert Valerius litteras contempsisse, et in contemptu ipso fuisse fontem abundantissimum litterarum, ob hoc forte quod studium negotiis postponquos non pudet agere, et implere sor
Abbreviated transcription (Latin):
quo tpẽ se suosq ab oĩ poro dbuit
uĩdicare potuĩt cohercẽ quo minꝰ
faceret quod scilicet turpe nõ hẽba
Nlam et ab eo tẽpe quo optimis mo
la punica ĩgenui filii senatoꝵ ĩlu¬
dũ saltatorm cõmeabant et illic
crotala gestances saltae̾ discebãt
Adeo quidẽ ut ab heroicis ꝯuimiis
nequaꝙͣ arceretur ludus saltatoi
Et tamẽ nõ defuit qui sub illoꝵ
supercilio pereret saltriam ĩt̾mitti
ut puella supra naturam mollior
candra dulcedie et saltaciois lub¬
co ex̾ceret illecebris ph̾antes Ceter
hystriones non ĩter turpes habitos
cicero auctor ẽ qui sicut furius al¬
binus refert roscio et esopo faĩli¬
ariter usus ẽ adeo quidẽ ut res
rationesꝙ eoꝵ sua sollertia tue¬
retur E cũ ex aliis multis tam
ex epłis suis dedaratur Nã illai
orõ celebritate sui ĩnotuit ĩqua po¬
pulũ romanũ obiurgat quod ros¬
cio agente tumultuarit Et quid
constat cũ ip̃o hyitrioẽ contendere
solitu utru ille sepius eandẽ sen¬

Expanded text:
quo tempore se, suosque, ab omni probro debuit vindicare, potuerit coercere, quo minus faceret, quod scilicet turpe non habebatur. Nam et ab eo tempore quo optimis morla Punica, ingenui filii senatorum in ludum saltatorium commeabant, et illic crotala gestantes saltare discebant. Adeo quidem, ut ab heroicis conviviis nequaquam arceretur ludus saltatoriet tamen non defuit qui sub illorum supercilio peteret psaltriam intromitti, ut puella, supra naturam mollior, canora dulcedine, et saltationis lubrico, exerceret illecebris philosophantes. Caeterum histriones non inter turpes habitos, Cicero auctor est, qui, sicut Furius Albinus refert, Roscio et Aesopo familiariter usus est, adeo quidem, ut res rationesque eorum sua solertia tueretur. Quod cum ex aliis multis, tum ex epistolis ejus declaratur. Nam illa oratio celebritate sui innotuit, in qua populum Romanum objurgat, quod Roscio agente tumultuarit. Et quidem constat cum ipso histrione contendere solitum, utrum ille saepius eamdem sen
Abbreviated transcription (Latin):
ex̃cere uolumus ĩẜuos Nam ut i¬
cetera crudelitatis genera p̃teream
sũt qui dũse mense copiis et aui¬
ditate ditendũt ccũstantes ẜuos
bus excepta st̃ Tussis st̾nutam̃tũ
singultus magno malo luitur sic
fit ut isti de dño loquant᷑ quib
coram dño loqui nõ licet At illi
quib nõ tantũ pñtib dnĩs s cũ ipĩs
erat ẜmo quoꝵ os nõ osuebaturi
ꝑati erant ꝓ dño porrigẽ ceruice

Expanded text:
ercere volumus in servos. Nam, ut cetera crudelitatis genera praeteream, sunt qui, dum se mensae copiis et aviditate distendunt, circumstantibus servis bus excepta sunt: tussis sternutamentum singultus magno malo luitur. Sic fit ut isti de domino loquantur quibus coram domino loqui non licet. At illi quibus non tantum praesentibus dominis sed cum ipsis erat sermo, quorum os non consuebatur, parati erant pro domi
Abbreviated transcription (Latin):
ad mitte osilĩ Nã et maioe̾s nri¬
ẜuis ꝯtũeliam detrabẽtes dñ patrẽ¬
failias ẜuos faĩliares appellane¬
runt. Elant ergo te pocuis ẜui i
tui mͥ crede ꝙͣ timeãt nec tibi par
uideatur ẽẽ quͥ diis satis est Mã
quod colitur eciã amat᷑ Nec potest
Imor cũ timore miscen Dand̾ eĩz
putas arrogantissimũ illo manas¬
se ꝓuerbiũ ꝙd iactatur tocidẽ nob̾
bissimi ꝯtueliosissimi et cudelissi
sumꝰ et ad rabiẽ nos cogũt ueĩre
delicie ut quidquid nõ ex uolũta

Expanded text:
admitte consilium. Nam et majores nosservis contumeliam detrahentes, dominum patremfamilias, servos familiares appellaverunt. Colant ergo te potius servi tui, mihi crede, quam timeant, nec tibi parum videatur esse quod diis satis est. Nam qui colitur, etiam amatur. Nec potest amor cum timore misceri. Unde enim putas arrogantissimum illud manasse proverbium quo iactatur totidem hostebissimi contumeliosissimi crudelissimi sumus, et ad rabiem nos cogunt pervenire deliciae, ut quicquid non ex vo
Abbreviated transcription (Latin):
lli utiꝙ aĩantiũ genẽi rec¬
tius ꝯformantur qui sũmũ
uoluptate ne dicã luxuria posu¬
erũt Ceceꝵ hoc alioꝵ sensuũ lux¬
uriã nõ excusat cũ maĩfesta sit
huane dignitatis abiectio si nõ
hyrco aut sui s leoni aut pardo
s panthẽ aut saciro s panoni
phylomene aut sithaco s cuicũz
brutoꝵ aut ĩ sẜibiliũ studeat coe¬
quari Siquidẽ ad angelicã puri¬
tatẽ rectius aspirabit qui ĩea cre¬
acus est dignitate origimis ut ĩ
cumulo uere et eterne bcitudinis
ꝑfectioni angelice possit ẽẽ ꝯformis
Nam et patrũ ĩ concussa sanxiti
auctoritas qua natũa hũane m̃t̾
solus deus dignior est et ꝙ omĩa
hec que hũanus miratur error ut
hoĩ yuiant ab eo fr̃a sũt qui hoĩez
fecit ut eterntatis et bc̃itudinis

Expanded text:
lli utique animantium generi rectius conformantur, qui summum voluptate, ne dicam luxuria, posuerunt. Caeterum hoc aliorum sensuum luxuriam non excusat, cum manifesta sit humanae dignitatis abjectio, si non hirco aut sui, sed leoni et pardo, sed pantherae aut satyro, sed pavoni, philomenae, aut psittaco, sed cuicunque brutorum aut insensibilium studeat coaequari. Siquidem ad angelicam puritatem rectius aspirabit, qui in ea creatus est dignitate originis, ut in cumulo verae et aeternae beatitudinis, perfectioni angelicae possit esse conformis. Nam et Patrum inconcussa sanxit auctoritas, quia natura humanae mentis solus Dominus dignior est, et quod omnia haec, quae humanus miratur error, ut homini serviant, ab eo facta sunt, qui hominem fecit, ut aeternitatis et beatitudinis
Abbreviated transcription (Latin):
sit Alus libidĩ fuit alius auari¬
tie alius ambitiõi om̃s spei om̃s
tiori et certe nulla ẜuitus turpior
ꝙͣ uclũtaria qt nos uigo. fortũa
inpoito subiacẽtẽ tãꝙͣ miserũ ui¬
lemꝙ calamꝰ ¶. uod ueõ nos ⁊¬
mrĩs ceruicib ĩ ferimꝰ nõ patimur
rephendi Inueies ĩter ẜuos aliꝙ̃
pecu̾a forciorẽ Inueĩes dñz spei
luoi oscula alioꝵ ẜuoꝵ maĩbus
hoies estunabo s morib sibi qͥs
dat mores condicioz casus assig¬
nat Quẽad modũ stultus ẽ qui
empturus eqũ ip̃m nõ conspiciti
s stratũ eius ac frenos Sic stultis¬
simus ẽ qui hoĩem aut ex ueste a¬

Expanded text:
sit. Alius libidini servit, alius avarisit. Alius libidini servit, alius avaritiae, alius ambitioni, omnes spei, omnes timori. Et certe nulla servitus turpior quam voluntaria: At nos jugo a fortuna imposito subjacentem, tanquam miserum, vilemque caicamus. Quod vero nos nostris cervicibus inferimus, non patimur reprehendi. Invenies inter servos aliquem pecunia fortiorem; invenies Dominum, spe lucri oscula aliorum servorum manibus homines aestimabo, sed moribus. Sibi quisque dat mores, conditionem casus assignat. Quemadmodum stultus est, qui empturus equum non ipsum conspicit, sed statum ejus ac frenos; sic stultissimus est, qui hominem aut ex
Abbreviated transcription (Latin):
dicione Nõ tñ ꝙ ẜuos dicami
uiuãt Sic eĩ uera et unica lib̾tas
ẽ ẜuire uirtuti et ip̃ius ex̾cere of¬
ficia ita unica et singularis ẜui¬
cus ẽ uiciis subiugari. Errat plãe
quisqͥs alulde olicionẽ alt̾utram
opinatur accidere Siquidẽ õe ho¬
nũ genus ĩterris silĩ ab ortu ẜgit
eidem constat alitur elimentis
eundẽq spm̃ ab eodẽ pñciͦ carpit¬
Eodemq fruitur celo eque moritur
eque uiuit Tind̃ et ptaxatus ĩ sat̃¬
nalib euangeliũ reprimẽs hiis uti¬
tur argum̃tis serui st̃ ĩquit ymo¬
hoĩes Rermi st̃ ymo conẜui Si cogi¬
tanei̾s tantũdẽ ĩ ntros lice̾ fortuẽ
tã tu illũ uidere liberũ potes ꝙͣ ille
te fuũ Mescis qua etate ecuba ser¬
ure ceꝑit qua cresus qua darii
mater qua drogenes qua plator
ibe postremo quid ita nomẽ ẜui.¬
cutis horremus S̾iuis ẽ quid̾ s nccͣi¬
tate s fortasse lib̾o aĩo ẜiuis ẽ hoc
illi nocebit si ostendeis quis non

Expanded text:
os dicam vivant. Sicut enim vera et unica libertas est servire virtuti et ipsius exercere officia; ita unica et singularis servitus est, vitiis subjugari. Errat plane quisquis aliunde conditionem alterutram opinatur accidere. Siquidem omne hominum genus in terris simili ab ortu surgit, eisdem constat et alitur elementis, eumdemque spiritum ab eodem principio carpiteodemque fruitur coelo, aeque moritur, aeque vivit. Unde et Praetextatus in Saturnalibus Evangelum reprimens, his utitur argumentis: « Servi, inquithomines. Servi sunt, imo conservi. Si cogitaveris, tantumdem in utrosque licere fortunae, tam tu illum videre liberum potes, quam ille te servum. Nescis qua aetate Hecuba servire coeperit, qua Croesus, qua Darii mater, qua Diogenes, qua Plato ipse? Postremo quid ita nomen servitutis horremus? Servus est quidem, sed necessitate, sed fortasse libero animo servus est. Hoc illi nocebit, si ostenderis quis non
Abbreviated transcription (Latin):
lascuuentis aĩ ueluitatẽ cadit ĩcri¬
mẽ Hoc autẽ facilime distinguit
loci tꝑis modi persone et cause su¬
peruis memorata discrectio quam
forte nimis reuduere potest lingua
uerbosior Sed eam mens cautã re¬
udũe nimis aut contine nõ pocest
Hic ẽ ei fons et origo totuis modes¬
tie sine qua nichil recte ĩ officiis ex¬
cetur Abhac alios alia decere ueli
dedecere certũ ẽ Nam ꝙd turpe boĩs
seio ticioq decebit crispinũ ꝑspicui
ergo erroris est ad fundamentũ fa¬
me et gle̾ ꝯsumẽ uita intalibus
que aut ociose occupaticẽs sunt a
flagitiosa negotia  Profecto sic dlĩ¬
quentiũ particeps est qui eoꝵ lasci¬
iliam exhibet et auctor uidetur ẽẽ
luxurie aliene qui eã maułt sũpti¬
tione adhibita et sũptib denegatis
Siquidẽ ambrosius auctor ẽ quia
qui talib donat peccatũ grande cõ¬
mittit Hoc eĩ fouet ĩ eis inquone

Expanded text:
lascivientis animi voluptatem, cadit in crilascivientis animi voluptatem, cadit in crimen. Haec autem facillime distinguit, loci, temporis, modi, personae, et causae superius memorata discretio, quam forte nimis revolvere posset lingua verbosior, sed eam mens cauta revolvere nimis, aut continere non potest. Haec est enim fons et origo totius modestiae, sine qua nihil recte in officiis exercetur. Ab hac alios alia decere vel dedecere certum est. Nam quod turpe bonis Seio, Titioque, decebit Crispinum. Perspicui ergo erroris est, ad fundamentum famae et gloriae, consumere vitam in talibus, quae aut otiosae occupationes sunt, aut flagitiosa negotia. Profecto sic delinquentium particeps est, qui eorum lasciviam exhibet, et auctor videtur esse luxuriae alienae, qui eam mavult sumptitione adhibita, et sumptibus denegatis. Siquidem Ambrosius auctor est, quia qui talibus donat, peccatum grande committit. Hoc enim fovet in eis, in quo
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ cimlib fatigati negociis pilalu¬
debant Idẽ quo sceuola alee ⁊̃ cal¬
culis iterdũ uacasse tradit᷑ cũ bene
at diu uura cuuiũ cerimoĩas deoꝵ
ordinasset Ut eĩ ĩ rebr seriis sceuo¬
lam ita ĩlusib hoĩe agebat quẽ
reꝵ natũa cõcinui laboris patiẽte
ẽẽ nõ siit Idꝙ uidit socrates q
nullã sapĩe partẽ dicitur habuisse
ignctã. Ideoꝙ nõ errbuit tuc cu
ĩterpõĩta arundiẽ crurib suis cu
paĩulis filiolis ludes ab alcipiade
Nisus est homerus quoq celestisi
uates ingenii nõ aliud sentit uehe¬
mentissimis achilł manib canoãs
fides ltando nisi ut eaꝵ militaẽ ro¬
bur leui pacis studio relaxaret Insũ¬
ma hystrionia saltatoriã et hiiꝰ¬
modi lenocinia excere leuitatis aut
turpitudinis est Sed delectari ĩ eis
nũc ad ocia nũc ad flagitia accedit
Si enĩ modeste fiat adrecreacionẽ
sub ociandi licentia excusatur Si ad

Expanded text:
est, civilibus fatigati negotiis, pila luest, civilibus fatigati negotiis, pila ludebant. Idem quoque Scaevola aleae et calculis interdum vacasse traditur, cum bene ac diu jura civium, caeremoniasque deorum ordinasset. Ut enim in rebus seriis Scaevolam, ita in lusibus hominem agebat, quem rerum natura continui laboris patientem esse non sinit. Idque vidit Socrates, qui nullam sapientiae partem dicitur habuisse ignotam; ideoque non erubuit tunc, cum interposita arundine cruribus suis, cum parvulis filiolis ludens, ab Alcibiade isus est. Homerus quoque, coelestis vates ingenii, non aliud sentit, vehementissimis Achillis manibus canoras fides aptando, nisi ut earum militare robur, levi pacis studio, relaxaret. In summa, histrioniam, saltatoriam, et hujusmodi lenocinia exercere, levitatis aut turpitudinis est. Sed delectari in eis, nunc ad otia, nunc ad flagitia accedit. Si enim modeste fiat ad recreationem, sub otiandi licentia excusatur; si ad
Abbreviated transcription (Latin):
afactũ et ꝓuocant uelle si possent
nõ arbitror ĩ panthera ã lĩcẽ trans¬
formari Põ utic ceda ꝙ qui sa¬
tirũ ĩ duit satirus ẽe uelit s nec
illi qui se ipos polluĩt pauoĩs ĩ se
peterũt transformare colores Cõ¬
cinant hii et tocius musice melos
nẽo eoꝵ phylomenã equabit a spi¬
tacum Nõne ergo indecens ẽ et¬
ꝓbrosũ humãe celsitudĩ si postpoĩ¬
ta dote sua ĩqua p̾ualet ad alieãs
ĩ quib superatur aspirat sxeru
si moderacio adhibeatur ĩ hiis ĩter¬
dum sensuũ uoluptate uersari sa¬
pienti nõ arbitror ĩdecoꝵ ut sepe¬
nuo dictũ ẽ nichil decoꝵ ẽ sñ mõ
Fam et ociari ĩterdũ sapiẽti faĩli
are est nõ tñ ut uirtutis exciciur
euanescat s quo magis uigeat
es quodã mõ recrectur. Siquide
lelius et scipio ilbo par amoris in¬
signe sił lectitabãt et sic̃ remissiõs
eoꝵ testis certissimus s ceuola auctor

Expanded text:
olfactum, et provocantolfactum, et provocantor in pantheram aut lyncem transformari. Non utique credam, quod qui satyrum induit, satyrus esse velit; sed nec illi qui se ipsos poliunt, pavonis in se poterunt transformare colores. Concinant hi, et totius musicae melosnemo eorum philomenam aequabit, aut psittacum. Nonne ergo indecens et probrosum est humanae celsitudini, si postposita dote sua, in qua praevalet, ad alienas, in quibus superatur, aspirat? Verum si moderatio adhibeatur, in his interdum sensuum voluptatem versari, sapienti non arbitror indecorum, ut saepenumero dictum est, nihil decorum est sine modo. Nam et otiari interdum sapiee est, non tamen ut virtutis exercitium evanescat, sed quo magis vigeat, et quodammodo recreetur. Siquidem Laelius et Scipio, illud par amoris insigne, simul lectitabant, et sicut remissionis eorum certissimus testis Scaevola auctor
Abbreviated transcription (Latin):
itaꝙ ẽ qua spudentia etatis nr̃e
cultus gestare decores iux nirub:
raꝑe mares .O. uid ergo ꝙd mili¬
tes quid ꝙd derici siquidẽ ħ oĩa
fallacẽ mẽtricis fucũ et malicia
imitant᷑. Quid ergo uiro cũ specu¬
lo nisi ĩ eo casu quo illo platonẽ
gestasse testis ẽ flauianus ut uide¬
ret ĩ eo ꝙͣtũ pegͥnatio studii feruor
acumẽ temp̃oris ꝓcessus etatis d¬
d naturali statu mutass facien ĩ¬
dicio que bona et mala fidelissie
ꝓtestatur Hoc quidẽ egit ut ẜnae̾t
aut releuaret naturaz ne laborei
Et dieta ĩsueta corrũꝑet᷑ ut autẽ
ad alia transeamus quis istoꝵ qui
dotes brutoꝵ affectat brutus ẽẽ di¬
gnetur aut cui nõ p̾pondrae uide¬
bitur si collatã sibi p̃ ill conferat
rõnem Nũquid uiriũ amator leo
uellet ẽẽ aut pardus Dicũt phisi¬
ologi quia lincis aut panthẽ odo¬
rem aialia cetera seqũt᷑ Istos tam̃
qui miusco aut speb exoteris placã

Expanded text:
itaque est, qua impudentia aetatis nostrae: itaque est, qua impudentia aetatis nostrae: Cultus gestare decoros, Vix muribus rapuere mares. Quid ergo quod milites? Quid quod clerici? Siquidem haec omnia fallacem meretricis fucum, et malitiam imitantur. Quid ergo viro cum speculo, nisi in eo casu, quo illud Platonem gestasse testis est Flavianus, ut videret in eo quantum peregrinatio, studii fervor, acumen temporis, processus aetatis, de naturali statu mutasset, faciei indicio, quae bona, et mala fidelissime protestatur? Hoc quidem egit, ut servaret, aut relevaret naturam, ne labore, et diaeta insueta corrumperetur. Ut autem ad alia transeamus, quis istorum, qui dotes brutorum affectant, brutus esse dignetur? Aut cui non praeponderare videbitur, si collatam sibi prae illis conferat rationem? Nunquid virium amator, leo vellet esse, aut pardus? Dicunt physiologi, quod lyncis aut pantherae odorem animalia caetera sequuntur: istos tamen qui musco, et speciebus exoticis placant