comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
tũpe sit. id nñꝙͣ ẽe utile. ne tũ quidẽ. cũ id qͦd utise putes adipi¬
scare. hoc eĩ ipm ꝗͦd utile putare. qͦd tũpe sit.calamitosũ ẽ. sed
inadũt ut supradixi sepe cause. cũ repugnare uasitas hoestati
uideatur.ut aĩadũtendũ sit. ixpugnet ne płane. an possit cũ
hoẽstate ꝯĩugi. Eius gn̾is ee sũt qõnes. Si exẽpli gra uir ho¬
nus alexandria rodu magnũ frumeti numeru aduexĩt uͥ odior
inopia.⁊ fame.sũmaq ãnone haritate. si idẽ sciat topsures mẽ¬
catores alexandria soluisse nauesq incursu frumto omistao
petẽtes rodũ uidei̾t ditturas ne sit rõdiis: an silẽtio suũ ꝙͣ plui mo
nenditurus: sapiente. ⁊ bonũ urcũ fingimꝰ de esꝰ delibacoe ⁊ co¬
sultacõne q̃rimꝰ. qui celatiuns indios nõ sit. s. id tũpe iudicet.s
dubitet an tũre sit. In hiꝰmodi cãis aliud diogeni babilonio ui¬

Expanded text:
turpe sit, id numquam esse utile, ne tur quidem, cum id, quod esse utile putes, adipiturpe sit, id numquam esse utile, ne tur quidem, cum id, quod esse utile putes, adipiscare; hoc enim ipsum, utile putare, quod turpe sit, calamitosum est. Sed incidunt, ut supra dixi, saepe causae, cum repugnare utilitas honestati videatur, ut animadvertendum sit, repugnetne plane an possit cum honestate coniungi. Eius generis hae sunt quaestiones: si exempli gratia vir bonus Alexandrea Rhodum magnum frumenti nurerum advexerit in Rhodiorum inopia et fame summaque annonae caritate, si idem sciat complures mercatores Alexandrea solvisse navesque in cursu frumento onustas petentes Rhodum viderit, dicturusne sit id Rhodiis an silentio suum quam plurimo venditurus. Sapientem et bonum virum fingimus; de eius deliberatione et consultationedubitet, an turpe non sit? In huiusmodi causis aliud Diogeni Babylonio vi
Abbreviated transcription (Latin):
fenderet. cyr sir̃u quẽdã suadente. ut ĩ u̾be manerẽt.xersemq¬
recipent. lapidib ob ruerũt. atq ill utilitate sequi uidebat᷑. s
ca nulla erat. repugnate hõestate. ¶Bemistodes post iuttoriaz
cius belli qͦd cũ ꝑsis fuit. dixit ĩ ꝯtione se hie ꝯslũi. rei.p
salutare. s id sciri no opuo ẽe postusauit. ut asiqũe ppss da¬
ret.qui cũ comunicaret. datus ẽ aristides. huic ille classe sace
demonoꝵ q̃ subdita ẽẽt ad gicheũ cłam incendi posse qͦ facto
frangi lacedemoioꝵ opes nctͣre eẽt. Quod aristides cũ audiss
in ꝯcionẽ maxĩa expectacõne uenit. dix itq putise eẽ ꝯsisiũ.
qͦd themistodes affẽret s minime honestũ. Itaq athenienses qs
honestũ nõ c̃e. id ne utile qͥdẽ putauerũt.totaq eã r̃e qña ne
audierãt quidẽ auctore aristĩde repudiauerũt. melus hii ꝙͣ nos.
Prratas ĩmunes.socios uertigales hõmus. Mancat ergo quod

Expanded text:
urbe manerent Xerxemqreciperent, lapidibus obruerunt. Atqui ille utilitatem sequi videbatur; sed ea nulla erat repugnante honestate. Themistocles post victoriam eius belli, quod cum Persis fuit, dixit in contione se habere salutare, sed id scire opus non esse. Postulavit, ut aliquem populus daret, qui cum eodaemoniorum, quae subducta esset ad Gytheum, clam incendi posse, quo facto frangi Lacedaemoniorum opes necesse esset. Quod Aristides cum audisset, in contionem magna exspectatione venit dixitque perutile esse consilium, quod Themistocles afferret, sed minime honestum. Itaque Athenienses, quod honestum non esset, id ne utile quidem putaverunt totamque ear rem, quam ne audierant quidem, auctore Aristide repudiaverunt. Melius hi quam nos, qui piratas immunes, socios vectigales habemus. Maneat ergo, quod
Abbreviated transcription (Latin):
ãt in amicitia. que sp̃esta nõ sũt postulabantur. resigio ⁊ fides
anponat᷑ anucicie. et sic hebitur is quẽ exquirimꝰ delettus officii.
S utilitatis sp̃e in .i.p. scpissime reccat᷑. ut in chorinti distũba¬
cione nr̃i.Durius ⁊̃ athenienses. qui seuicrũt. ut eginctis. ꝙ
classe ualebat possices p̃ciderẽt᷑. hoc uisũ est utile. nimis eni
utise. Est eĩ hoiũ genꝰ naturr q̃ua scqui dctemꝰ. maxĩa inimica
crudelitas.¶ Mase ⁊̃ qͥ ꝑegrinos urbib ut ꝓhibent.eosq ex¬
t̾minãt. ut perimꝰ apud patres nr̃os. papiꝰ nuꝑ. Nã eẽ ꝑ ciue̾
qui ciuis nõ sit rectũ est nõ licere.qͣs leges tulerũt sapientis

Expanded text:
autem in amicitia, quae honesta non sunt, postulabuntur, religio et fides autem in amicitia, quae honesta non sunt, postulabuntur, religio et fides anteponatur amicitiae. Sic habs specie in re publica saepissime peccatur, ut in Corinthi disturbatione nostri; durius etiam Athenienses, qui sciverunt, ut Aeginetis, qui classe valebant, pollices praeciderentur. Hoc visum est utile; nimis enim utile; est enim hominum naturae, quam sequi debemus, maxime inimica crudelitas. Male etiam, qui peregrinos urbibus uti prohibent eosque exterminant, ut Pennus apud patres nostros, Papius nuper. Nam esse pro cive, qui civis non sit, rectum es
Abbreviated transcription (Latin):
amiticã uir borius faciet. ne si uidex quidẽ erit de ip̃o amico. depo¬
nit eñi ꝑsonã amici. cũ induit uidicis. tantũ dabit amiciae ut ue¬
ram amici cãm ẽt mallb. ut orande sitis tẽpus q ad pseges sicrat
accomodet. Cũ i iuracõnis snĩa dicenda sit meminerit se deũ adhibreie
testem. id ẽ ut ego arbitior. ñtt̃ suã qua nichił hmimi dedit deus
ipe diuiniꝰ. Itaq p̃cłare a maiorib accepimꝰ. morẽ iogand uidias. si
⁊eũ tencremꝰ que salua fide facere possie. hec ẽgo rogacio ad ea ꝑti¬
net. que paulo ante dixi honeste a iudice amico posse ꝯcedina
si oĩa facienda fint.que amia uelint. nõ amiciciẽ tales.s ꝯiurato¬
nes putande sũt. Poqͦr aũt de cõib amiciciis. Nã in sapientibus
uiris atq ꝑfectisq nichil põt ẽẽ tale. Damonẽ ⁊ phichiam
pithagoreos ferũt ha aĩo int̾ se fusse. ut cũ eoꝵ all̃ dyoni¬
sius ryrãnus diem necis destinauisset. ⁊ is qͥ mõti addictus es¬

Expanded text:
amici causa vir bonus faciet, ne si iudex quidem erit de ipso amico; ponit enim personam amici, cum induit iudicis. Tantum dabit amicitiae, ut veram amici causam esse malit, ut orandae litis tempus, quoad per leges liceat, accommodet. Cum vero iurato sententia dicenda erit, meminerit deum se adhibere testem, id est, ut ego arbitror, mentem suam, qua nihil homini dedit deus ipse divinius. Itaque praeclarum a maioribus accepimus morem rogandi iudicis, si eum teneremus, quae salva fide facere possit. Haec rogatio ad ea pertinet, quae paulo ante dixi honeste amico a iudice posse concedi; nam si omnia facienda sint, quae amici velint, non amicitiae tales, sed coniuratputandae sint. Loquor autem de communibus amicitiis; nam in sapientibus viris perfectisque nihil potest esse tale. Damonem et Phintiam Pythagoreos ferunt hoc animo inter se fuisse, ut, cum eorum alteri Dionysius tyrannus diem necis destinavisset et is, qui morti addictus es
Abbreviated transcription (Latin):
Incensus caniꝰ cupiditate. ꝯtendit a pithio ut uenderet. er ar a¬
re isse pͥmo. Quid młta: in petrat. Emit soro o cupsane. iausles
tanti. ꝙͣti pithius uoluit. et enit instructos. Nomina lart
Negociũ cõficit.Inutat canius postrdie famnsiara su as ue¬
mt ip̃e mature. scalmũ nussũ uidet. querit ex yxono icmas
Nũ ferie quedã piscatoꝵ eẽnt. ꝙ eos muusus u deret : mlso ꝙ¬
sciã inqͥt. s hic piscari nussi solent. heri itaq miraibar ꝙ ud acci¬
cũ hec eo querere. quid eẽt dolus malus resimraa cet umd

Expanded text:
Incensus Canius cupiditate contendit a Pythio, ut venderet; gravaIncensus Canius cupiditate contendit a Pythio, ut venderet; gravate ille primo; quid multa? impetrat. Emit homo cupidus et locuples tanti, quanti Pythius voluit, et emit instructos; nomina facit, negotium conficit. Invitat Canius postridie familiares suos, venit ipse mature; scalmum nullum videt, quaerit ex proximo vicino, num feriae quaedam piscatorum essent, quod eos nullos videret. it ille: sed hic piscari nulli solent: itaque heri mirabar, quid accicum ex eo quaereretur; quid esset dolus malus? respondebat, cum
Abbreviated transcription (Latin):
dicere solebat. nõ negociandi cã ꝯtulisset. ditrabar se ortules.
emere uelle aliqͦs.qͦ inuitare amicos. ⁊ ub oblettare sine inter¬
pellatorib posset. Qd̾ cũ ꝑtrebuisset.pithius ei qͥdã qͥ ãgenta¬
riam faceret syracusis uenales quidẽ se ortos nõ hr̃e. s lice¬
ret se uti camo si uesset ut sius. ⁊ simł ad cer̃a Ramp̃t in ox¬
tos inuitauit.in posterũ diem. Cũ ille ꝓmisisset. tũ r̃thiꝰ ut qͣ
eẽt ut argentarius apud om̃s ordines graciosus. piscatores
ad se uarauit. et ab hiis petiut. ut ante suos or euio  postridiẽ
piscarẽtur dixitq quid eos facere uellet. ad cena tpnr. uenit
caniꝰ opĩpare a pithio ad paratũ ꝯuiuiũ. simbaꝵ iñ õcłes m̃s¬
titudo. ꝓ se quisq qͦd ceꝑat afferebat. añ pedes prrhui piscrs abi
scuĩ. tantũ ne cimbaꝵ: Et ilse. quid mirũ ina̾t : hxlan ẽ spra¬
cusis. ꝗcqͥd ẽ pisciũ. hic aquatio. hac uissa. istis carere nõ rossũt.

Expanded text:
dicere solebat, contulisset, dictitabat se hortulos aliquos velle emere, quo invitare amicos; et ubi se oblectare sine interpellatoribus posset. Quod cum percrebuisset, Pythius ei quidam, qui argentariam faceret Syracusis, dixit venales quidem se hortos non habere, sedlicere uti Canio, si vellet, ut suis: et simul ad cetos invitavit in posterum diem. Cum ille promisisset, tum Pythius, qui esset ut argentarius apud omnes ordines gratiosus, piscatores ad se convocavit et ab iis petivit, ut ante suos hortulos postridie piscarentur, dixitque, quid eos facere vellet. Ad cenam tempori venit Canius; opipare a Pythio apparatum convivium, cumbarum ante oculos multitudo; pro se quisqscium? tantumne cumbarum? Et ille: Quid mirum? inquit, hoc loco est Syracusis quicquid est piscium, hic aquatio, hac villa isti carere non possunt.
Abbreviated transcription (Latin):
queq petere qd̾ ꝑtineat ad usuni. nͨ iniquũ ẽ. asteri enꝑe uis ño
est¶ Maxĩe aũt ꝑt̾ubant᷑ officia in amicicus quib ⁊ nõ tri

Expanded text:
quemque petere, quod pertineat ad usum, non iniquum est, alteri deripere ius non quemque petere, quod pertineat ad usum, non iniquum est, alteri deripere ius non est. Maxime autem perturbantur officia in amicitiis, quibus et non
Abbreviated transcription (Latin):
memoriã regni ẽẽ tossendã. qͦd erat utise patrie ꝯsusere. id erat ita s¬
nestũ. ut etiã ip̃i cossatino placere deberet. IItaq utisitas uasuit ꝑꝑ ho¬
nestatẽ.sine qua ne utilitas quidẽ cẽ ualuisset. scu potuisset. At in eo
regge qui urbera condidit. nõ ita ẽ. Spẽs eĩ utilitatis aiuĩm pepusit
euis. cui cũ uisũ eẽt utilius solũ. ꝙͣ cũ altero regnare frem int̾emit
dmisit hic et pietatẽ. co hũanitatẽ. ut id qͦd utile uidebatur neq e¬
rat. assequi posset. et tñ muri cã opposuit srẽm honestatis. nͨ ꝓbabi¬
hiis ip̃is egeamꝰ. s sue cuiq utilitati. q̃ sinc alt̾ius iniuria fiat.
ẜuiendũ est. Scit enĩ crisippus ut m̃łta. qui stadiũ inquit cu̾rit
eniti et ꝯtendere debet ꝙͣ maxĩe debet ut iuncat. supplantare eu
qui cũ certat. aut manu deressere nusso mͦ debet. sic in uita sibi

Expanded text:
memoriam regni esse tollendam, quod erat utile, patriae consulere, id erat ita hmemoriam regni esse tollendam, quod erat utile, patriae consulere, id erat ita honestum, ut etiam ipsi Collatino placere deberet. Itaque utilitas valuit propter honestatem, sine qua ne utilitas quidem esse potuisset. At in eo rege, qui urbem condidit, non item; species enim utilitatis animum pepulit eius; cui cum visum esset utilius solum quam cum altero regnare, fratrem interemit. Omisit hic et pietatem et humanitatem, ut id, quod utile videbatur neque erat, assequi posset, et tamen muri causamopposuit, speciem honestatis nec probabiiis ipsi egeamus, sed suae cuique utilitati, quod sine alterius iniuria fiat, serviendum est. Scite Chrysippus, ut multa: Qui stadium, inquit, currit, eniti et contendere debet, quam maxime possit, ut vincat, supplantare eum, quicum certet, aut manu depellere nullo modo debet; sic in vita sibi
Abbreviated transcription (Latin):
stant. hoc u̾bũ quid ualeat. nõ uident. Cũ eĩ quermiꝰ si celare possit
quid facturi sint. nõ querimꝰ possint ne celare s tamꝙͣ tõmenta q̃¬
dam ad hibenꝰ. ut si respondcant se inpunitate ꝓposita facturos qͦd
expediat. faciuorołos se õe fatrantur.si negent.oĩa tũpia ꝑ se ip̃a
fugienda ce concedant.s iam ad ꝓpositũ reuertam̃. ¶Incidũt m̃ł¬
te sepe cãe que cõturbant aĩos utilitatis sperie. Nã cũ he deliseret᷑
eluq̃nda ne sic honestas ꝑꝑ utisiratis magnitudine. nõ id quidez
inꝑbũ esti s illud. possit ne id qͦd utile uideat᷑ fieri ño tupit̾. Cũ cos¬
latino coslei⁊ brutus ĩꝑium abrogabat. poterat uideri facere id ĩuiste.
fuerat eĩ in rogib expellendis socius bruci ꝯsilioꝵ. et adutor. cũ ãt̃
cõsiliũ hoc pͥncires copissent.cognac̃onẽ supbi. nomeq tnrquinioꝵ. et

Expanded text:
erstant; hoc verbum quid valeat, non vident. Cum enim quaerimus, si celare possint, erstant; hoc verbum quid valeat, non vident. Cum enim quaerimus, si celare possint, quid facturi sint, non quaerimus, possintne celare, sed tamquam tormenta quaedam adhibemus, ut, si responderint se impunitate proposita facturos, quod expediat, facinorosos se esse fateantur, si negent, omnia turpia per se ipsa fugienda esse concedant. Sed iam ad propositum revertamur. Incidunt multae saepe carelinquendane sit honestas propter utilitatis magnitudinem nam id quidem improbum est, sed illud, possitne id, quod utile videatur, fieri non turpiter. Cum Collatino collegae Brutus imperium abrogabat, poterat videri facere id iniuste; fuerat enim in regibus expellendis socius Bruti consiliorum et adiutor. Cum autem consilium hoc principes cepissent, cognationem Superbi nomenque Tarquiniorum et
Abbreviated transcription (Latin):
omĩa uidebat. idẽ rũsus uidebat᷑. cũ in sccu anulũ inu̾teret. Itaq
hac opõtunitate anuli usus.regie scuprũ intulit.eaq adiutͥre
regem dñm int̾emit.sustulit qͦs obstare arbitrabat᷑. nͨ in hiis
facinorib quisqͣ potuit uidere. Sic repente anuli bñficio rex ex¬
ortus est libie. hũc ig̾ ip̃m anulũ si hẽãt sapiens ⁊ ichł płe
qͣi uo isse. aut futũ id ẽe. aut fieri potuisse defendat. ħ est uis huiꝰ
anuli. ⁊ huiꝰ cxẽpli. si nemo sciturus. nemo suspicaturus quidẽ su. cũ
asiquid diuiciaꝵ. potentie.dnacõnis.sibidinis.cã fecrͣis.si hu duis
hoibrsq futuꝵ sit semꝑ inrognitũ.sis ne facturus. negãt id ficri
posse. quaqͣ põr id quidẽ. Bed quere. qd negant posse. at si rossent.¬
quid ña facerent: urgent rustice sant. negant eĩ posse. et in co ꝑ¬

Expanded text:
omnia videbat; idem rursus videbatur, cum in locum anulum inverterat. Itaque omnia videbat; idem rursus videbatur, cum in locum anulum inverterat. Itaque hac opportunitate anuli usus reginae stuprum intulit eaque adiutrice regem dominum interemit, sustulit, quos obstare arbitrabatur, nec in his eum facinoribus quisquam potuit videre. Sic repente anuli beneficio rex exortus est Lydiae. Hunc igitur ipsum anulum si habeat sapiens, nihilo plus quasi vero ille aut factum id esse aut fieri potuisse defendat! Ilaec est vis huius anuli et huius exempli: si nemo sciturus, nemo ne suspicaturus quidemn sit, cum aliquid divitiarum, potentiae, dominationis, libidinis causa feceris, si id dis hominibusque futurum sit semper ignotuml, sisne facturus. Negant id fieri posse. Nequaquam potest id quidem; sed quaero, quod negant posse, id si posset,quidnam facerent. Urguent rustice sane; negant enim posse et in eo p
Abbreviated transcription (Latin):
neruit. Ergo ea deliberanda oĩo nõ sũt.in quib ẽ tũpis ip̃a de sa¬
beratio. Atq etiã ex om̃i deliberacõne celandi. et ocustandi spẽs o trmi¬
oq remouenda est.Satis enĩ nõb si mͦ in pħia aliquid ꝓfetimus¬
ꝑsuasũ eẽ deber.si om̃s deos hpĩesq celare possimꝰ. nichł tam̃e auare.
nichł iniuste. nichil libidinose. nichł incõtinent᷑ ẽe faciendũ. Hinc il¬
le giges inducit᷑ a platone.qui cũ t̾ra discessisset.magnis quibda
mbrib.descendit in illũ hiatu.eneũq eqũ ut ferunt fabule aĩad¬
uertit. cuiꝰ in lat̾ib fores eent. quib aꝑtis cõpus hoĩs mõtui ui¬
dit. magnitudine ĩusitata. anusuq aureũ in digito. que ut detrax
ip̃e induit.erat eĩ regius pastor.tũ in ꝯciliũ pastoꝵ se recepit.
ibi cũ palã eius anuli ad palma ꝯu̾terit. a nuslo uidebat᷑. ip̃e at̃

Expanded text:
nerint. Ergo ea deliberanda omnlino non sunt, in quibus est turpis ipsa delinerint. Ergo ea deliberanda omnlino non sunt, in quibus est turpis ipsa deliberatio. Atque etiam ex omni deliberatione celandi et occultandi spes opinioque removenda est. Satis enim nobis, si modo in philosophia aliqupersuasum esse debet, si omnes deos hominesque celare possimus, nihil tamen avare, nihil iniuste, nihil libidinose, nihil incontinenter esse faciendum. Hinc ille Gyges inducitur a Platone, qui, cum terra discessisset magnis quibusdam imbribus, descendit in illum hiatum aeneumque equum, ut ferunt fabulae, animadvertit, cuius in lateribus fores essent; quibus apertis corpus hominis mortui vidit magnitudine invisitata anulumque aureum in digito; quem ut detraxit, ipse induit erat autem regius pastor, tum in concilium se pastorum recepit. Ibi cum palam eius anuli ad palmam converterat, a nullo videbatur, ipse autem
Abbreviated transcription (Latin):
grauior hnda ꝙͣ resiqua oĩa. qd sristotili placet. nccͣte ẽ ꝙ hoestu
sit. id ẽẽ aut solũ.aut sũmũ honũ. Eͦd aũt boñu id certe utile. ita qͥc¬
quid honestũ id utile. quare error hominũ ño ꝓboꝵ cũ aliquid quod̾
utile uisũ ẽ arripuit. id ꝯtinuo secẽnit ab honesto. hinc sice. hine uene¬
na.hinc testamcta nascunt᷑. huic furta. perulatus.expilaconeo. direpcio¬
uesq cium̃ et sccioꝵ. hinc opũ nimiaꝵ. potentie nõ ferende. Postrẽo
ctiã in liberis ciuitatib regnandi sepe existũt cupiditates. quib
iudiciis uidẽt/ pena nõ dico legũ qũa sepe prupunt s ip̃ius tur¬
pitudinis que acerbissima est non uident quan⁊ ob rem hco
deliberantiũ genus pellatur emedio. ẽ eĩ totũ sceleratũ. ⁊ ĩp̃ium.
qui deliberant. utru id seqũatur. qͦd honestũ c̃e udeant. an sc̃scientẽ
scelere ꝯtaminẽt. In ip̃a eĩ dubitacõne facinꝰ mnest. ⁊̃ si ad id nõ ꝑue¬

Expanded text:
a, quod Aristoteli placet, necesse est, quod honestum sit, id esse aut solum aut summum bonum; quod autem bonum, id certe utile; ita, quicquid honestum, id utile. Quare error hominum non proborum, cum aliquid, quod utile visum est, arripuit, id continuo secernit ab honesto. Hinc sicae, hinc venena, hinc falsa testamenta nascuntur, hinc furta, peculatus, expilationes dir-ptionesque sociorum et civium, hinc opum nimiarum, potentiae non ferendae, postremo etiam in liiudiciis vident, poenam non dico legum, quam saepe perrumpunt, sed ipsius turpitudinis, quae acerbissima est, non vident. Quam ob rem hoc quidem deliberantium genus pellatur e medio est enim totum sceleratum et impium, qui deliberant, utrum id sequantur, quod honestum esse videant, an se scientes scelere contaminent; in ipsa enim dubitatione facinus inest, etiamsi ad id non perve
Abbreviated transcription (Latin):
patr̃e arbitraretur. surrexit e lettulo. remotisq arbitris. ad sẽ ad¬
olescentẽ iussit uenire. At ille ut ingressus est. cõfestim gladũ
disset. se patr̃e missũ ẽc̃ facturũ Iurauit hoc t̾rore crattus ponpo¬
nuis. rẽ ad ppłm detulit. docuit cur sibi eã desistere necaesse ẽẽt.
masliũ missum fecit. Tantũ tpͣrib illis iusuirandũ ualebat. at¬
ꝙ hic titus massius is est. qui amenẽ gassi quẽ ab eo ꝓuocatus¬
oenderat torque detratta nomẽ inuenit. cuiꝰ tercio cõ sulatu
Latini aduersarii fusi et fugati. magnus uir inpͥmis. et qui
pindulgens in patrem. idem acerue seuerus in fisium. Bed
ut laudandus regulus in ꝯseruando iureuirando. sic deoe illi

Expanded text:
patrem arbitraretur, surrexit e lectulo remotisque arbitris ad se adpatrem arbitraretur, surrexit e lectulo remotisque arbitris ad se adulescentem iussit venire. At ille, ut ingressus est, confestim gladiumdisset se patrem missum esse facturum. Iuravit hoc terrore coactus Pomponius; rem ad populum detulit, docuit, cur sibi causa desistere necesse esset, Manlium missum fecit. Tantum temporibus illis ius iurandum valebat. Atque hic T. Manlius is est, qui ad Anienem Galli, quem ab eo provocatusciderat, torque detracto cognomen invenit, cuius tertio consulatu Latini ad Veserim fusi et fugati, magnus vir in primis et, qui perindulgens in patrem, idem acerbe severus in filium. Sed, ut laudandus Regulus in conservando iure iurando, sic decem illi
Abbreviated transcription (Latin):
d ex tota hac laude reguli. unũ islud ẽ ãmiracõne digñu. ꝙ capti¬
uos retiñcdos censuit. Nã ꝙ rediit nõb nõ mirabse udetur. islis
quidẽ tpͣrib aliter facere nõ potuit. Itaq ista laus no est sominio
s tpͣrm. Nulsu eiĩ uincułu ad stringendũ fidem iure iurando maid̃es
artius ec̃ uosucrũt. Id indicant seges in duodet̃i tabusis. indicant
sacrate. indicant federa. quib etiã cũ hoste deuncit᷑ fides. indicãt
nocõnes aĩaduersiones censoꝵ. qui nuissa de re disigenaiꝰ ꝙͣ de
iure uirando iudicant. L. massio. af.cũ dictator fuisser.m. p̃o¬
poniꝰ. tr̃. pl. diem dixit.ꝙ is paucos sibi dies ad ditaturã ge¬
renda addidisset. Criminabat᷑ ctiã ꝙ titũ fiłiu. qui postea est tor¬
nisse dĩ. cui cũ ẽẽ nñciatũ qui issũ iratũ assaturũ ad se asiqͥo ꝯtͣ

Expanded text:
Sed ex tota hac laude Reguli unum illud est admiratione dignum, quod captiSed ex tota hac laude Reguli unum illud est admiratione dignum, quod captivos retinendos censuit. Nam quod rediit, nobis nunc mirabile videtur, illis quidem temporibus aliter facere non potuit; itaque ista laus non est hominis, sed temporum. Nullum enim vinculum ad astringendam fidem iure iurando maiores artius esse voluerunt. Id indicant leges in duodecim tabulis, indicant sacratae, indicant foedera, quibus etiam cum hoste devincitur fides, indicant notiones animadversionesque censorum, qui nulla de re diligentius quam de iure iurando iudicabant. L. Manlio A. f., cum dictator fuisset, M. Pomponius tr. pl. diem dixit, quod is paucos sibi dies ad dictaturam gerendam addidisset; criminabatur etiam, quod Titum filium, qui postea est Tornisse dicitur. Cui cum esset nuntiatum, qui illum iratum allaturum ad se aliquid contra
Abbreviated transcription (Latin):
ca que uidebatur utisitas psus ualuĩt ꝙy synestas. apus supio use uite¬
litatis sieries falsa ab honestatis anctoritate suꝑata est. Mlt nõ debu¬
ipratũ et̃. quod erat actum ꝑ uime Quasi nͦ forti uiro ius possit adhi¬
beri.Cur gͥ ad senatũ ꝓficiscebatur. cũ p̃sertim de captuus dissuasi uux
cẽt: Ed maximũ in eo est. id irphenditis: Nõ eñ suo iudicio stetit
s suscepit cãm ut eẽt iudiciũ senatus. cu nisi ip̃e auctor. fuisser tap¬
tiui ꝓfetto penis redditi eent. Ita incosumis ĩ patria regusus resti¬
tisset. dd quia pat̾e nõ utise pucauit. idaĩco sibi sonestũ ⁊ sentirc is¬
la et par credidit. Nã ꝙ aũt. qͦd uasde utise sit id fier sonestũ ĩmo
uo eẽ nõ fieri. Est eñ nichił utist qͦd id ẽ nõ honestũ. nẽq uti se
honestũ. s quia honestũ utise. Quare ex m̃stis mirabisib exen¬
plis haud facile quis dixcĩt hc excpso aur laudabisuis aut p̃stacꝰ.

Expanded text:
ea, quae videbatur utilitas, plus valuit quam honestas, apud superiores utilitatis species falsa ab honestatis auctoritate superata est. At non debuit ratum esse, quod erat actum per vim.—Quasi vero forti viro vis possit adhiberi. Cur igitur ad senatum proficiscebatur, cum praesertim de captivis dissuasurus esset? Quod maximum in eo est, id reprehenditis. Non enim suo iudicio stetit, sed suscepit causam, ut esset iudicium senatus; cui nisi ipse auctor fuisset, captivi profecto Poenis redditi essent; ita incolumis in patria Regulus restitisset. Quod quia patriae non utile putavit, idcirco sibi honestum et sentire illa et pati credidit. Nam quod aiunt, quod valde utile sit, id fieri honestum, immo vero esse, non fieri. Est enim nihil utile, quod idem non honestum, nec, quia utile, honestum, sed, quia honestum, utile. Quare ex multis mirabilibus exemplis haud facile quis dixerit hoc exemplo aut laudabilius aut praestantius.
Abbreviated transcription (Latin):
plicaremꝰ. Nõ ig̾ nͨ frum̃tarius ille rodius. nͨ is ediũ uenditor.
celare eptores debuisser. Nõ eĩ id ẽ cesare qͥcꝗd reticeas. s cũ qd̾
id ignorare emolumenti tui causa. uelis eos ꝯuoꝵ intersit.
id scire. hic aũt celandi genus quale sit.et cuiꝰ hoĩs quis nõ
uidet: Certe nõ aꝑti nõ sinpliçis. nõ ingenui. nõ iusti.nõ ui¬
ri boni. Uersuti pocius. oscuri. astuti.fallacis. maliciosi calłidi.
uet̾atoris. uafri. Hec tot et asia psura. nõne ũtile est. uicioꝵ
subire nõia: Ꝙ si uituꝑandi qͥ reticuerit.quid de huis estimar

Expanded text:
idetur nec frumentarius ille Rhodium, nec haec aedium Venditor celare emptores debuisse. neque enim id est celare, quidquid reticeas: sed cum, quod tu scias, id ignorare emolumenti tui causa velis eos, quorum intersit id scire. Hoc autem celandi genus quale sit, et cuius hominis, quis non videt? certe non aperti, non simplicis est, non ingenui, non iusti, non viti boni; versuti potius, obscuri, astuti, fallacis, malitiosi, callidi, veteratoris, vatri. Haec tot, et alia plura nonne inutile est vitiorum subire nomina?
Abbreviated transcription (Latin):
rus indicatũ est. Cũ cĩ rex p̃irus ppło inmano belłũ ustro in¬
tusisset. cũq de ĩꝑio ce̾tam̃e ẽet. cũ rege gn̾oso ac potente. ꝑ su ra
ebeo uenit an castra fabricii. eiq ẽ pollicit᷑. si p̃miũ sib. ꝓpsiuiss
se ut clam uenisset. sic clã in pĩri castra iedituꝵ ⁊ eũ ueneno necas¬
tuꝵ. hũc fabricłꝰ reducẽdũ curaiur ad pirũ. idq eiꝰ fattĩi faidatũ¬

Expanded text:
Cum enim rex Pyrrhus populo Romano bellum ultro intulisset, cumque de imperio certamen esset cum rege generoso ac potenti, perfuga ab eo venit in castra Fabrici eique est pollicitus, si praemium sibi proposuisset, se, ut clam venisset, sic clam in Pyrrhi castra rediturum et eum veneno necaturum. Hunc Fabricius reducendum curavit ad Pyrrhum, idq
Abbreviated transcription (Latin):
simile sit sepe testat᷑. nregatq ulła pestẽ maiorẽ uitã hõiũ ũiasisi.
ꝙͣ eoꝵ opĩonẽ. qui ista distraxerũt.Itaq nõ ut aliqũ anpmeremus
utilia honestis.s ut ea sine errore diuidicaremꝰ.si qͣn iadissent. in¬
duxit ea que uideret᷑ eẽ. nc̃ que ẽet repugñatia. Hãc it᷑ partem
relittã explebimꝰ. nulł ãminiculis. s ut dicit᷑ mãte nr̃o. neq eniz

Expanded text:
utile sit, saepe testatur negatque ullam pestem maiorem in vitam hominum invasisse quam eorum opinionem, qui ista distraxerint. Itaque, non ut aliquando anteponeremus utilia honestis, sed ut ea sine errore diiudicaremus, si quando incidissent, induxit earn, quae videretur esse, non quae esset, repugnantiam. Hanc igitur partem relictam explebimus nullis admini
Abbreviated transcription (Latin):
magña sicentĩa dat. ut qͦdcũq maxĩe ꝓbabise occũrat. id nr̃o
uire liccat defendere. S redeo ad fõmulam. Detraheit igit᷑
aliquid. et hoĩem hoĩs inicomodo suũ comodũ augere. magis
aut cõpori accidere.aut reb ext̾nis. nã pͥncipio tossit ꝯuittũ
humam̃i. et societatẽ. Si eĩ erimꝰ affecti. ur ꝑꝑ suũ quiso
emosiiẽtũ sposiet aut molet alteꝵ. disrũpi nectesse est
cã que maxĩe ẽ scd̾m nͣam humani gnͣis societat̃e. Ut si
unũqdq m̃ebrũ sensũ hũc hrẽt. ut posse putaret se prale¬
re si ꝓximi mebri uasitudiñe ad se traduxis. dbisitari.
⁊ interire totũ cõpus necresse c̃ẽt. sic si unꝰquisd nĩm ad seͥ
rapiat comoda asioꝵ. detrahatq qͦd cuiq possit emolum̃¬
ti sui g̃ra. socieras hoiũ ⁊ coĩtas eũtat᷑ neccͣe ẽ. Nã sibi ut
quisq malit. qd̾ ad usũ uite ꝑtincat.ꝙͣ asteri acquirere̾ con¬

Expanded text:
 licentiam dat, ut, quodcumque maxime probabile occurrat, id nostro iure liceat defendere. Sed redeo ad formulam. Detrahere igitur alteri aliquid et hominem hominis incommodo suum commodum augere magis eaut corpori accidere aut rebus externis. Nam principio tollit convictum humanum et societatem. Si enim sic erimus affecti, ut propter suesse est, eam quae maxime est secundum naturam, humani generis societatem. Ut, si unum quodque membrum sensum hunc haberet, ut posse putaret se valere, si proximi membri valetudinem ad se traduxisset, debilitari et interire totum corpus necesse esset, sic, si unus quisque nostrum ad se rapiat commoda aliorum detrahatque, quod cuique possit, emolumenti sui gratia, societas hominum et communitas evertatur necesse est. Nam sibi ut quisque malit, quod ad usum vitae pertineat, quam alteri acquirere, con
Abbreviated transcription (Latin):
xit scelere. si quis tyrãnũ ocaderit:ꝙͣuis famisiarẽ. xupło
quidẽ romano nõ uidetur. qui ex om̃ib p̃clans factis illud
pulcherimũ existimat.Uicit ergo utilitas honestatẽ. imo nͦ
honestas utisitatẽ secuta est. Itaq ut sinc uslo errore diiudica¬
re possimꝰ. si qñ cũ illo qͦd syẽstũ est intelsigunꝰ pugnare id
uidebitur. qd̾ applłamꝰ utise. formusa quedã ꝯstituenda est.
qũã si sequemur in ꝯꝑacõne reꝵ. ab officio nũqͣ reccdemus.i
Erit aũt ħ formula stoicoꝵ rõni disciplineq maxĩe ꝯsc̃ta¬

Expanded text:
xit scelere, si qui tyrannum occidit quamvis familiarem? Populo quidem Romano non videtur, qui ex omnibus praeclaris factis illud pulcherrimum existimat. Vicit ergo utilitas honestatem? Immo vero honestas utilitatem secuta est. Itaque, ut sine ullo errore diiudicare possimus, si quando cum illo, quod honestum intellegimus, pugnare id videbitur, quod appellamus utile, formula quaedam constituenda est; quam si sequemur in comparatione rerum, ab officio numquam recedemus. Erit autem haec formula Stoicorum rationi disciplinaeque maxime consenta
Abbreviated transcription (Latin):
honesta ẽe dicunt. nõ sapientũ modo ꝓͥa. s cũ om̃i hominu
Nec uͭ cñ duo decii aut duo scipiones fortes uiri ꝯmemor̃a¬
tur. aut cũ fabricius. aut aristides iustus. nomĩatur. aut ab iłł
fõtitudinis. aut ab hiis iusticie tamqͣ sapiente petitur exc̃plu.
Nemo eĩ hoꝵ sic sapiens fuit. ut sapiente uolumꝰ intessigi. Nec
hii qui sapietes habiti. et nõĩati.M.cato. et.G. lelius sapien¬
tes fuerũt. Ne issi quidẽ septẽ. s ex medioꝵ officioꝵ freq̃n tia

Expanded text:
a, sed cum omni hominum Nec vero, cum duo Decii aut duo Scipiones fortes viri commemorantur, aut cum Fabricius aut Aristides iustus nominatur, aut ab illis fortitudinis aut ab hoc iustitiae tamquam a sapiente petitur exemplum; nemo enim horum sic sapiens, ut sapientem volumus intellegi, nec ii, qui sapientes habiti et nominati, M. Cato et C. Laelius, sapientes fuerunt, ne illi quidem septem, sed ex mediorum officiorum frequentia
Abbreviated transcription (Latin):
tude diuelli umꝙͣ põt. In hus aũt in quib sapientia ꝑfet¬
ta nõ est. ipm illad quidera ꝑfectũ honestũ. millo modo. simili¬
tudines uͬo honesci ẽẽ possunt. hec eĩ omĩa officia de quib
hiis libris disputamus.media stoici appeslant. ca comunia.
sunt. et late patent.que et ingeni bonitate multi asseqũt᷑.
et ꝓgressione discendi. Ilsud aũt officiũ. quod iettũ iddẽ ap¬
pessant ꝑfettũ.atq absolutũ ẽ. et ut iidẽ dicũt. om̃s nuͣos
tum est.ir. quo media officia cõꝑant. id cumulate iudetur ẽe per

Expanded text:
li umquam potest; in iis autem, in quibus sapientia perfecta non est, ipsum illud quidem perfectum honestum nullo modo, similitudines honesti esse possunt. Haec enim officia, de quibus his libris disputamus, media Stoici appellant; ea communia sunt et late patent; quae et ingenii bonitate multi assequuntur et progressione discendi. Illud autem officium, quod rectum idem appellant, perfectum atque absolutum est et, ut idem dicunt, omnes numeros liquid actum est, in quo media officia compareant, id cumulate videtur esse per
Abbreviated transcription (Latin):
Ie solũ bonũ iudicet. qͥd xnestũ sit.que aũt huic repug¬
nant sicrie quada utilitatis. neq accessione melior̃e uitã
fieri. n decessione peiorẽ.nõ uidetur debuisse eiusmõi dehibe¬
raconẽ introducere. In qua quod̾ utise uderet᷑. cũ eo qͦd ẜx
honescũ est ꝯꝑaret᷑. Et eĩ qͦd sum̃ũ a stoicis dicit᷑. ꝯuenient᷑

Expanded text:
id solum bonum iudicet, quod honestum sit, quae autem huic repugid solum bonum iudicet, quod honestum sit, quae autem huic repugnent specie quadam utilitatis, eorum neque accessione meliorem vitam fieri nec decessione peiorem, non videtur debuisse eius modi deliberationem introducere, in qua, quod utile videretur, cum eo, quod honestum est, compararetur. Etenim quod summum bonum a Stoicis dicitur, convenienter
Abbreviated transcription (Latin):
uietor ẽct iruenitꝰ qui inchoata uener ca ꝑtẽ. qũa arpes¬
ses ineboata reliquisset. absolucret. Oris em̃ płcritudo reliqui
corporis imitandi spem auferebat. Sic ea que panctius p̃termi¬
aut hanc t̾ciam ꝑtem ad exquirendũ officũ adĩuxei̾t. An secus
de eo fortasse dubitari põt. Nã siue honestu solũ bonũ est. ut sto¬
icis placet. siue honestũ est id ita suñiũ somĩ ẽ. q̃madmodum.
ꝑipatseticis nr̃is uidet᷑. ut om̃ia exalt᷑a ꝑte cossocata. uix mini
solitũ cos. qui pͥmũ hec nͣa coherentia opimone distraxissẽt.
cui quidẽ ita sũt stoici assensi: ut quicꝗd honestũ cẽt. id utile.
c̃ẽ censerent. nec utile quicꝙͣ qͦd nõ honestũ. Qd si esset id. pane
cius. qui uͥtutẽ ꝑpea colendã diceret.ꝙ ea efficiens utilitatis. esset
ut hii ꝗ rco expetendas uł uosũptate uł indigentia metiũt᷑ lice̾t ei di¬
cere utilitate aliquando cum honestate pugnare. E cũ sit is ꝗ

Expanded text:
ictor esset inventus, qui in Coa Venere eam partem, quam Apeles inchoatam reliquisset, absolveret oris enim pulchritudo reliqui corporis imitandi spem auferebat, sic ea, quae Panaetius praetermiautem hanc tertiam partem ad exquirendum officium adiunxerit an secus, de eo fortasse disputari potest. Nam, sive honestum solum bonum est, ut Stoicis placet, sive, quod honestum est, id ita summum bonum est, quem ad modum Peripateticis vestris videtur, ut omnia ex alsolitum eos, qui primum hec natura coherentia opinione distraxissent. Cui quidem ita sunt Stoici assensi, ut et, quicquid honestum esset, et utile esse censerent; nec utile quicquam, quod non honestum". Et in secundo Detius, qui virtutem propterea colendam diceret, quod ea efficiens utilitatis esset, ut ii, qui res expetendas vel voluptate vel indolentia metiuntur, liceret ei dicere utilitatem aliquando cum honestate pugnare; sed cum sit is, qui
Abbreviated transcription (Latin):
diuiti fisiam colsacaret: Ego uͦ in quit malo uirũ qu petunia ete¬
ati ꝙ pecuniã que uuo. es c̃orpti mores depir auatiq sũt ãmira¬
apisuam fortasse adiuuat qui halet nee idem quidem serin seo de
Fad uiuare otentior sane sie ho sane sit. honestior uͦ quomcir:
Sr si ena bonus erit uir. ne inpediant diuicie qͦ mitꝰ iuuetur
m ne ad uiuet. sitq om̃e iudiciũ. ñõ ꝙͣ sccuplex. s qũał ouisꝙ sit
contendas. ne quid ꝓ inuiria. ¶ Fundam̃ẽtu ei est uetue cõm̃ẽ¬
daconis. ⁊ farne isticia. sine quã nichł põt ẽẽ saudabłe. E q̃m.¬

Expanded text:
diviti filiam collocaret: Ego vero, inquit, malo virum, qui pecunia egeat, quam pecuniam, quae viro. Sed corrupti mores depravatique sunt admirapertinet? Illum fortasse adiuvat, qui habet. Ne id quidem semper; sed fac iuvare; utentior sane sit, honestior vero quo modo? Quodsi etiam bonus erit vir, ne impediant divitiae, quo minus iuvetuitque omne iudicium, non quam locuples, sed qualis quisque sit! contendas, ne quid pro iniuria; fundamentum enim est perpetuae commendationis et famae iustitia, sine qua nihil potest esse laudabile. Sed, q
Abbreviated transcription (Latin):
necii. Terciũ est an płane õrictendũ. alterũ dubitar nõ pot.
quin a panctio suscentu sit sed relictu. Nam qui e diuisione
trintita. duas utos absosuerit. huic necͣce ẽ restare t̾tiari. Pre¬
terca in extremo lihro t̾cio de Rac parte possicetur. deinceps.
c̃ẽ dicturu. Accedit code testis locuples possidonius qui etiã scripsit

Expanded text:
tari non potest, quin a Panaetio susceptum sit, sed relictum. Nam qui e divisione tripertita duas partes absolverit, huic necesse est restare tertiam; praeterea in extremo libro tertio de hac parte pollicetur se deinceps esse dicturum. Accedit eodem testis locuples Posidoniu
Abbreviated transcription (Latin):
stituendã pecĩa. alexandrĩã se ꝓficisci uesse dixit. rẽq integr̃a
ad reditũ suũ iussit ẽẽ. isq celerit̾ ad tholomeũ suũ hospitẽ ue¬
nit. qui tũ regnabat.alter post alexandriã conditã.Cui cũ ex¬
posuisset patriã se siberare uesse.cãmq docuisset. a rege opu¬
lento uir sumus facile optinuit. ut grandi petuma ad iuuare¬
tur. quã cũ sicionẽ actulisset. adhibuit sibi in ꝯsiliũ.xu̾. pͥncipes.
sua ãmiserãt. p̃fertq cos estimandis possessionib. ut ꝑsuade¬
rent asiis. ut petunia acciꝑe massent. possessionib cederẽt aliis. ut
comodius putarẽt numerari sibi qd̾ tanti esset ꝙͣ suũ it uꝑare.ita
conis. At ilse gretus io qͦd fuit sapientis.et p̃stantis uiri. õib
cõsulendũ putauit.Eaq sũma racõ et sap̃ĩa lani ciuis.comoda
cuuũ nõ diuellere. atq om̃i equitate eadẽ ꝯtinere. Habitant
gratis in asieno. quid ita: ut cũ eg cmeri. edificaueri. tuear.

Expanded text:
e integram ad reditum suum iussit esse, isque celeriter ad Ptolomaeum, suum hospitem, venit, qui tum regnabat alter post Alexandream conditam. Cui cum exposuisset patriam se liberare velle causamque docuisset, a rege opulento vir summus facile impetravit, ut grandi pecunia adiuvaretur. Quam cum Sicyonem attulisset, adhibuit sibi in consilium quindecim prisua amiserant, perfecitque aestimandis possessionibus, ut persuaderet aliis, ut pecuniam accipere mallent, possessionibus cederent, aliis, ut commodius putarent numerari sibi, quod tanti esset, quam suum recuperareconis. At ille Graecus, id quod fuit sapientis et praestantis viri, omnibus consulendum putavit, eaque est summa ratio et sapientia boni civis, commoda civium non divellere atque omnis aequitate eadem continere. Habitent gratis in alieno. Quid ita? ut, cum ego emerim, aedificarim, tuear,
Abbreviated transcription (Latin):
ra breui tpͣrt cũsa ꝙͣ mstis añis stante.r.p. scͥpsimus. Sed
cũ tota pħia mi cicero frugifera et fruituosa. nec ussa pars
cius inculta ac desra sit tñ nullus feratior in ea locus est. nec
uferior. ꝙͣ de officis. a quib costanter. honesteq uiucudi pre¬
cepta ducunt᷑. Quare quaꝙͣ a cratippo nr̃o. pͥncipe ħuiꝰ memoric phi¬
lostphoꝵ. hec te assidue audue. atq acciꝑe cõfido. tũ cõducere
arbitroi. tasib aures tuas uorib undiq cĩcũsonare. nec eas

Expanded text:
is stante re publica scripsimus. Sed cum tota philosophia, mi Cicero, frugifera et fructuosa nec ulla pars eius inculta ac deserta sit, tum nullus feracior in ea locus est nec uberior quam de officiis, a quibus constanter honesteque vivendi praecepta ducuntur. Quare, quamquam a Cratippo nostro, principe huius memoriae philosophorum, haec te assidue audire atque accipere confido, tamen conducere a
Abbreviated transcription (Latin):
it. atq etĩa isse inpense mulicbres. muri nanasia. põtus. aquaru
ꝓbant. ut et hic ip̃e panetius. qui m̃ltu in hiis libris secutus su.
nõ interp̃tatꝰ. et phalereus demetͥus. qui ꝑiclem pͥncirẽ grecie ui¬
tupar. ꝙ tanta pecunia in p̃csara illa ꝓpylca cõiecerit.s de hc ge¬
nere toto. in hiis libris qͦs de .i.p. scripsi. diligent̾ est disputatu.
illo ar̃ altero gnͣc largiendi. qͦd a sibasita te ꝓficiscit᷑. nõ uno modo
in disꝑib cãis affciti ec̃ delemus. Alia cã est ciꝰ qui calamitate
p̃mitur et eiꝰ qui res mesiores querit: nułł sius reb adu̾sis. ꝓp̃e¬

Expanded text:
it. Atque etiam illae impensae meliores, muri, navalia, portus, aquarum it. Atque etiam illae impensae meliores, muri, navalia, portus, aquarum ssimi non probant, ut et hic ipse Panaetius, quem nultum in his libris secutus sum, non interpretatus, et Phalereus Demetrius, qui Periclem, principem Graeciae, vituperat, quod tantam pecuniam in praeclara illa propylaea coniecerit. Sed de hoc genere toto in iis libris, quos de re publica scripsi, diligenter est disputatum. illo autem altero genere largiendi, quod a liberalitate proficiscitur, non uno modo in disparibus causis affecti esse debemus. Alia causa est eius, qui calamitate premitur, et eius, qui res meliores quaerit nullis suis rebus adversis. P
Abbreviated transcription (Latin):
Arͣ ⁊si postusatur a ppło boms uiris si si desiderantib. ab iñ approbã¬
tib faciundũ ẽ. modo ꝓ facultatibi nos ip̃i fccimꝰ. Et siq̃n. aliqua
res maior. atq utilior ppłari largicõne acquirit᷑. ut horesti nuꝑ
prandia in semitis decume nõie magno honor fuerũt. Nec m qͥdẽ
seio uicio datũ ẽ. ꝙ in caritate asse modiũ ppło dedit. Magna eni
se et inuct̾ata iniudia. nͨ tu᷑pi iactura.q̃n erat edisis. nͨ maxĩa sibe¬
rauit.s honori sumo nuꝑ nr̃o misioni fuit. qui gladiatõib ẽp̃cis
resq cõ pressit. Causa ig̃ largicõis ẽ. si aut ncͣce ẽ. aut utile. In
hus at ipis mediocritatis regula optima ẽ.l. quide philippꝰ.Q.
F. magno uir ingenio. inpͥmisq clarus głiari solebat.se sine ul¬
lo munere a deptũ ẽẽ om̃ia que hñtur amplissima. Dicebat iddem
quos cũttis inffraguis adepti sumꝰ. nr̃o quidẽ anno. qͦd ꝯtigit eoꝵ
nemini. quos modo nõiaui. Sane exiguns sup̃tus edulitatis fu¬

Expanded text:
 desiderantibus, at tamen approbantibus faciundum est, modo pro facultatibus, nos ipsi ut fecimus, et, si quando aliqua res maior atque utilior populari largitione acquiritur, ut Oresti nuper prandia in semitis decumae nomine magno honori fuerunt. Ne M. quidem Seio vitio datum est, quod in caritate asse modium populo dedit; magna enim se et inveterata invidia nec turpi iactura, quando erat aedilis, nec maxima liberavit. Sed honori summo nuper nostro Miloni fuit, qui gladiatoribus emptis resque compressit. Causa igitur largitionis est, si aut necesse est aut utile. In his autem ipsis mediocritatis regula optima est. L. quidem Philippus Q. f., magno vir ingenio in primisque clarus, gloriari solebat se sine ullo munere adeptum esse omnia, quae haberentur amplissima. Dicebat idem Cquos cunctis suffragiis adepti sumus nostro quidem anno, quod contigit eorum nemini, quos modo nominavi, sane exiguus sumptus aedilitatis fu
Abbreviated transcription (Latin):
tur aliis cõdonant᷑ peciuc. deiñ eqͥtatẽ q̃ tollituromis.si hr̃e
suũ.cuiq nõ licet. Id enĩ ẽ ꝓͥum ut sũpͣdixi ciuitatis.atq ur¬
bis. ut sit. libera.⁊ ñõ sollicita suc rei cuiq custodia. Acq ĩ hac

Expanded text:
tur, aliis condomantur pecuniae; deinde aequitatem, quae tollitur omnis, si habere tur, aliis condomantur pecuniae; deinde aequitatem, quae tollitur omnis, si habere suum cuique nonlicet. Id enim, et proprium, ut supra dixi, civitatis, atque urbis, ut sit libera, et non solicita suae rei cuiusque custodia. Atque in hac
Abbreviated transcription (Latin):
rit tributoro. At hic nichł domũ suã intusit. p̃ter memoria.
noĩs sempitnã. Imitatꝰ patriã afritanꝰ. nichilo locupletior. carta¬
gine cũsa.quid: qui eiꝰ collega fuit in censura .l. numiniꝰ. Nnqͥd
copiosior ẽ. cũ copiosissimã urłe funditus dustulisset:i taliam.
ornare ꝙͣ domũ suã masuit. quaꝙͣ itasia ornata domꝰ ip̃a mͥ uidea¬
tur ornacior. Nullũ gͥs uiciũ tetrius ẽ. ut eo unde egressa est.
referat se oracõ. ꝙͣ auaricia.p̃serti in pͥncipib.et.r.p. gũb̃nan¬
tib. hre enĩ questni.r.p. nõ modo tũpe ẽ. s sceleratũ. ⁊̃ et nepha¬
riũ. Itaq qd̾ aposso pithius in oraculũ edidit. sparta nussa re
nisi auaricia ẽt ꝑitura. id iudetur nõ solũ lacedemoniis. sed
ctiã om̃ib opulentis spłis p̃dixisse. Nulla aut̃ re. ꝯciliare sibi¬
facilius bemuosentiã m̃ltitudinis possũt hii. qui .rei .p. p̃sũt.¬
peciuas creditas debitorib codonadas putant. sabefactant

Expanded text:
orum. At hic nihil domum suam intulit praeter memoriam nominis sempiternam. Imitatus patrem Africanus nihilo locupletior Carthagine eversa. Quid? qui eius collega fuit in censura. L. Mummius, numquid copiosior, cum copiosissimam urbem funditus sustulisset? Italiam ornare quam domum suam maluit; quamquam Italia ornata domus ipsa mihi videtur ornatior. Nullum igitur vitium taetrius est, ut eo, unde egressa est, referat se oratio, quam avaritia, praesertim in principibus et rem pubicam non modo turpe est, sed sceleratum etiam et nefarium. Itaque, quod Apollo Pythius oraclum edidit, Spartam nulla re alia nisi avaritia esse perituram, id videtur non solum Lacedaemoniis, sed etiam omnibus opulentis populis praedixisse. Nulla autem re conciliare facilius benivolentiam multitudinis possunt ut pecunias creditas debitoribus condonandas putant; labefactant
Abbreviated transcription (Latin):
lippi ad asexandru. et antipats ad casandru.⁊ antigonio ad phi¬
lippũ.filiũ.triũ prudentissimoꝵ. sic enĩ accepiniꝰ. quib p̃cipiũt.
ut orõne benigna młcitudinis aĩos ad beniuolentĩa assitiãt militesq
blando appellando sermone delimant q̃ aũt ĩ mulritudinẽ cũ ꝯtenti¬
one hẽtur oyo/ ea semꝑ uniu̾sam excitat gloria. Magna est eñi ad¬
iniracio copiose sapient᷑q dicentis quẽ qui audiũt. Incelligere etia
et sapere plusq̃ ceteros arbi trantur/ Si uero In oracione mixta¬
orone mixta modescia grauitate.nicħ admirabilius sicri põt. coq
magis.si ea sũt in adolescentia. S cũ sint plura tãꝵ gnͣa. que elo¬
et si laudabilior ẽ defensio. tam̃e accusacio ꝓbata est ꝑsere. Dixi paulo ante. de
erasso. Idem fetit adolescens.M.antonius.etiã.p. sulpicu elcquẽtiã acruso¬
cic issustrauit.tũ sedicõsum ⁊ ĩutilẽ ciũe.G. N. urbanũ in uidicium

Expanded text:
lippi ad Alexandrum et Antipatri ad Cassandrum et Antigoni ad Philippum filium, trium prudentissimorum sic enim accepimus; quibus praecipiunt, ut oratione benigna multitudinis animos ad benivolentiam alliciant militesque blande appellando sermone deliniant. Quae autem in multitudine cum contentione habetur oratio, ea saepe universam excitat gloriam; magna est enim admiratio copiose sapienterque dicentis; quem qui audiunt, intellegere etiam et sapere plus quam ceteros arbitrantur. Si vero inest in oratione mixta modestia gravitas, nihil admirabilius fieri potest, eoque magis, si ea sunt in adulescente. Sed cum sint plura causarum genera, quae eloetsi laudabilior est defensio, tamen etiam accusatio probata persaepe est. Dixi paulo ante de Crasso; idem fecit adulescens M. Antonius. Etiam P. Sulpici eloquentiam accusatio illustravit, cum seditiosum et inutilem civem, C. Norbanum, in i
Abbreviated transcription (Latin):
moniis manarũt ꝓfette lacius. Quidꝰ ños gracches tilrrii graci¬
a sumi uir filios. africam nepotos: nõne a grctie contencõnes
ꝑdiderũt. Nt u̾o aratus sichioniꝰ. iure saudatur. qui cũ eiꝰ ciuitas
qͥnquagnra annis atirãnis teneret᷑ ꝓfettus argissicione. clandesti¬
no incroitu urlr est potitus.cũq tyranũ nyctoclem in ꝓuiso p̃s¬
sisset. sexcentos exules. quilcrupletissimi fucrant eius ciutatis re¬
sticuit. remq .p. aduentu suo siferauit. s cũ magña aiadu̾teret in bo¬
nis ⁊ possessiõib dificultait quod ct eos. qͦs ip̃e restituerat. qͦꝵ bona alii
possoderãt.egere iniquissimũ ẽẽ arbitrant᷑.et qͥnquaginta an¬
noꝵs possessiones mouere. nõ nunis equũ putabant. ꝑꝑea ꝙ tam

Expanded text:
 manarunt latius. Quid? nostros Gracchos, Ti. Gracchi summi viri filios, Africani nepotes, nonne agrariae contentiones perdiderunt? At vero Aratus Sicyonius iure laudatur, qui, cum eius civitas quinquaginta annos a tyrannis teneretur, profectus Argis Sicyonem clandestine introitu urbe est potitus, cumque tyrannum Nicoclem improviso oppressisset, sescentos exsules, qui locupletissimi fuerant eius civitatis, restituit remque publicam adventu suo liberavit. Sed cum magnam animadverteret in bonis et possessionibus difficultatem, quod et eos, quos ipse restituerat, quorum bona alii possederant, egere iniquissimum esse arbitrabatur et quinquaginta annorum possessiones moveri non nimis aequum putabat, propt
Abbreviated transcription (Latin):
sit se spettatũ non fortunam putat nõ modo illi qui est meri¬
exrettat. eget enĩ mustis gratũ se uideri studet. Neq uͦ ñ bis
auget suũ munꝰ. si qͦ forte fungitur. s ⁊̃ extenuat. Uideridũq ilłd
est ꝙ si opusentũ. fortunatũq defendei̾s. in uno illo. aut forte ĩ

Expanded text:
sit, se spectatum, non fortunam putet, non modo illi, qui est merisit, se spectatum, non fortunam putet, non modo illi, qui est meriexspectat eget enim multis, gratum se videri studet neque vero verbis auget suum munus, si quo forte fungitur, sed etiam extenuat. Videndumque illud est, quod, si opulentum fortunatumque defenderis, in uno illo aut, si forte, in