comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ae uirtutẽ acu̾e que iuil tam
aispedum quod nõ leniat id ꝙ
suuĩq spum finem culta uideat᷑
Demqi ħu re pulsas suas foiti aĩo
tuleie ac publiꝰ nitiliꝰ iepulsa
fratus audita quã passus erat¬
in peticõne consulatꝰ statĩ iuoite
obut repẽtina elige ut ͫ seqͥ malis
Trustũ dñm patit᷑ res pus¬
N S fortasẜ id au̾ita et
it steli stelus est dbitũ nõ so¬
lum apus infbies ẜ ubiqi feri
Iudices cbiq Iusticia suũ opus
edcet᷑ et si sepius cũtet᷑ iutdũ
iperat Serp ꝙ ie ip̃a fit quod seͥ¬
uit᷑ utiq est deus Iudicaus eos
in t̾ra demones ex homĩsz fieri

Expanded text:
irtutem acuere, que nichil tam asperum quod non leniat; idque suumque proprium finem culta videatur. Denique hi repulsas suas forti animo tulere. At Publius Rutilius repulsa fratris audita, qua erat passus in petitione consulatus, statim morte obiit repentina. Elige utrum sequi malis. niustum dominum patitur Respubca. Sed fortassis id merita; et id sceleri scelus est debitum. Non solum apud inferos, sed ubique feri iudices, ubique iustitia suum opus exercet; etsi sepius cunctetur interdum properat. Verumque re ipsa fit quod scribitur; “utique est Deus iudicans eos in terra”. Demones
Abbreviated transcription (Latin):
essent qui me ꝑdent ex quo ta¬
nen ncc̃io moliend̃ erat p̃t̃
quod ͦ tã ex cã optablis mois uidiꝰ
opulus me odit E hẽs
gracie pio dilcõne odiũ Q po¬
pusus gratis odit me ħ mira
ns ꝙ siue causa odit qui siue
discretione dilex̾at, consequẽs
hot illius onde molestia exulat¬
ibi Rieguare impetũ est necesse
Dodit ne populus E hel
belua nune piompta est seguis
officia uulgi amor leuis odiũ
graue O populꝰ michi success
Bas amate plausus ab iato
populo ꝑnicies impar ꝑiculum
ac spes O populo odiosꝯ sum¬
¶  yrichil impetuosius stultoꝵ
turbis/ ubi iusauiã singulors
publitꝰ furor/ et furoiẽ publiꝰ
attur audit nichil qr ꝑcclosius
ꝙ incidere in illoꝵ manꝰ quib
pio Iustitra sit uoluntas ꝑ mati¬
tate ycipitatio DOdit me ꝑo¬
pulus. S nõ amasset stuia
ne nouisset quid amor malorp
odio fuict᷑ utrũq anceps solat
guoratia tuta est O populo
Ium niuisus ⁊ populꝰ odiosꝰ
lemendus aut linquẽdus ¶ de in¬

Expanded text:
tamen necessario moriendum erat, potest quammodo tali ex causa optabilis mors videri. opulus me odit. Habes gratie, pro dilectione odium. Populus gratis odit me. Miraris quod sine causa odit, qui sine discretione dilexerat? consequens hoc illius, inde modestia exulatibi regnare impetum est necesse. Odit me populus. Hec belua iniurie prompta est, segnis officio. Vulgi amor levis, odium grave. Populus michi suscenset. Ab amante plausus, ab irato populo pernicies, impar periculum ac spes. Populo odiosus sum. Nichil impetuosius stultorum turbis, ubi insaniam singulorum publicus furor, et furorem publicum alterum trudit; nichilque periculosius quam incidere in illorum manus, quibus pro iustitia sit voluntas, pro maturitate precipitatio. Odit me populus. Non amasset utinam, ne novisset quidem! Amor malorum odio finitur, utrunque anceps, sola ignorantia tuta est. Populo sum invisus! Populus odiosus leniendus aut linquendus. 35 DE IN
Abbreviated transcription (Latin):
bani modicũ u̾o meor B Et
m̃tũ quo m̾earis dixx iã non
omma pio m̾ctis dan quid ꝙ se
niel negatum eid̃ id ip̃m mox cõ¬
cessum uidimiꝰ quod in ip̃o de qͦ
loquor scipione accidit repulsar
ꝑnicĩe seye ꝑtinax uirtꝰ infiegit
testes sũt omilius paulus metel
ciibus quib contemm fuant
spertaculo fue uũꝙ ad is puiẽnt᷑¬
si Repulsas populi lamẽrtis potucs
aceibare ꝙͣ untutib suꝑare bolu¬
issentir lutius sella ꝙͣius in fine
cuulib siscordus itatꝰ faiuã¬

Expanded text:
bam, modicum non mereor. Ut multum quoque merearis, dixi iam, non omnia pro meritis dari. Quid quod semel negatum, eidem id ipsum mox concessum vidimus? Quod in ipso de quo loquor Scipione accidit, repulsarum duritiem sepe pertinax virtus infregit. Testes sunt Emilius Paulus, Metelcivibus quibus contemptui fuerant, spectaculo fuere, numquam ad id perventusi repulsas populi lamentis potius acerbare, quam virtutibus superare voluissent. Lucius Silla, quamvis in finem civilibus discord
Abbreviated transcription (Latin):
et ninis uerum ciebrũq dep̾heni¬
dit᷑ illus flacca sepe disꝑit̾ neglecto
incesto adbidit integcu ꝙ ip̃m nõ
se certa licet nobis occusta Iusa¬
tra dei fieri nidubitata fide cie¬
dit᷑. DCrudelem comniũ ꝑtin᷑¬
A Crudelitas mala quide ⁊ natẽ¬

Expanded text:
erbum crebrumque comprehenditur illud Flacci: Sepe Diespiter neglectus incesto addidit integrum quod ipsum non sine certa, licet vobis occulta, iustitia Dei, fieri, indubitata fide creditur. Crudelem dominum perpetimur. Crudelitas mala quidem, e
Abbreviated transcription (Latin):
rũ eprthetie afflue̾ est opus
ossideoi quid consulie. R Quid
densulam seu quid dicã nisi te¬
retianũ illud que res in se neq
modum neq consiliũ habet ullũ
eaui consilio iegeie pctes nota
sunt tanie hac in ie senece cõsilia
uiuend cum ẜuis familiaut̃ cõi¬
bet at quibus nempe hus quoꝵ
famliantas contemytꝰ est gemlx
sagatione utendi erga surdos
dee pietea in ẜnonẽ in oq̃iliũ
iii ꝯuictũ et quos queso stiqr
piotates stastos ebnos ꝑfidos
insolentes qui neꝙ ẜmonẽ tene¬
ant neq cõsiliũ q̃ abeant etu
quictũ fedent salutis uite q dñi
et patrnnonii et fame segnes
cus aut̃ spe atq libidnus uigi¬
lantissinii curaroies uerũ ille
ideo forstasẜ hec consulit qr i
puo serum opmat᷑ quod iam
ante de amito dixat fidelem
si cudidens faties tiedo sis co¬

Expanded text:
rum epithetis affluere est opus? obsideor: quid consulis? Quid consulam, seu quid dicam, nisi Terentianum illud: ere, que res in se neque consilium, neque modum habet ullum, eam consilio regere non potes. Nota sunt tamen hac in re Senece consilia: vivendum cum servis familiariter, comibet. At quibus? Nempe his quorum familiaritas contemptus est genitrix. stigatione utendum erga surdos,dos pretera in sermonem, in consilium, in convictum. Et quos, queso? Utique procaces, stultos, ebrios, perfidos, insolentes, non neque sermonem teneant neque consilium habeant et convictum fedent, salutis viteque domini et patrimonii et fames segnes, gule autem proprie atque libidinis vigilantissimi curatores. Verum ille ideo fortassis hoc consuluit, quia in servo verum opinatur, quod iam ante de amico dixerat: “Fidelem, si credideris, facies
Abbreviated transcription (Latin):
nam ne auĩi rapiat quo non
docet t̾ciũ est ultisti nõ posse
etram si Gelis. O pultra mi¬
chi p̾rpit᷑ uiudc̃a H pulcheni¬
ma uenia relinquit᷑ et pulchu¬
ma oñii obluuo hec int̾ omues
pucipes Iuliũi cesare illustrauit
uutone gliosissimi sũt t̾umphi¬
et incomꝑabilis iei nulitarum
oncellẽtia altissimũ ingeniũ p¬
clara eloquẽtia nobilitas ge¬
nis forua corꝑis et inuictt
anum magnitudo ꝯ tũcta colle¬
genie nl in eo clanus clenĩtia
et offensarũ obliuione reꝑies q̃

Expanded text:
n decet, tertium est ulcisci non posse, etiam si velis. Pulchra michi preripitur vindicta. Pulchrior venia relinquitur, et pulcherrima omnium oblivio. Hec, inter omnes principes, Iulium Cesarem illustravit: victorie, gloriosissimi sunt triumphi, incomparabilis rei militaris excellentia, altissimum ingenium, preclara eloquentia, nobilitas generis, forma corporis et invicti animi magnitudo, cum cuncta collegeris, nichil in eo clarius clementia et offensarum oblivione reperies, que
Abbreviated transcription (Latin):
at es aut̃ libatitas maior. qͦ
spes p̾nni munor est ¶ de serius
alis ẜuis ebsideor Q
rãt iocte ais obsideor o
lun tibi certum fultꝰ oĩdebare
ẜ obsessus eras nõ fanusiari
se lnt edtitu s qostili. PIu¬
acĩe contra te militãt in suane
sessus sum q Eoe ꝙ qͥte ob̃si¬
deut pasce̾ cogeno maniena

Expanded text:
alitas maior, quo spes premii minor est. 29 DE SERVIS alis servis obsideor. Nunc recte ais “obsideor”: olim tibi circumfultus videbare, sed obsessus eras, non familiari solum exercitu, sed hostili. Inacies contra te militant, insuave sessus sum. Eosque qui te obsident pascere cogeris, ina
Abbreviated transcription (Latin):
honores et officia publiqua desi¬
ne incessu elato ⁊ suꝑbo comitatit
et ora cuuũ uolitaie sequestua
te ip̃m quãtum potes ab oculis
bulgus et liuor iii plateis habi¬
tant sicut et mala fermie omĩa
quid̃ hostes nullo meliꝰ nͦ ꝙͣ fu
ga uicũt᷑ ac latebus B Et
ꝓrofugũ et latẽtem liuor inseqͥt᷑¬
S Tolle mali maliam malũ
ouine sabstulis mimiie opib mo¬
dum pone quicquid exiuria spẽ
inflãmaie animos p̃t uł abite
ue abstonde si quid est quo cai̾e
nolis aut nequeas mobeste ut̾e̾
muidiam ꝙͣ insolẽtia exasꝑat
carere de alto sociaticũ illud
nioganti eñi alcibiadi quibus
mod iuidiã decemaret iespõ¬
dit᷑ socrates et uũio inquit Et
teisites: cuiꝰ uitã si icestires in

Expanded text:
honores et officia publica, desine incessu elato et superbo comitatu per ora civium volitare, sequestra te ipsum quantum potes ab oculis vulgus et livor in plateis habitant, sicut et mala ferme omnia. Quidam hostes nullo melius modo, quam fuga vincuntur ac latebris. Et profugum et latentem livor insequitur. Tolle mali materiam: malum omne sustuleris. Nimiis opibus modum pone; quicquid eximia specie inflammare animos potest, vel abice vel absconde. Si quid est quo carere nolis aut nequeas, modeste utere; invidiam quam insolentia exasperat, carere. De altero Socraticum illud: interroganti enim Alcibiadi, quibus modis invidiam declinaret, respondit Socrates et “vive, inquit, ut Thersites, cuius vitam si nescires, in
Abbreviated transcription (Latin):
hot tibi uttiõ opue est  sꝑuor
a m̃tie H si maiorib ferꝰ si pa¬
ribue pate̾ illi suo Iuie utuit᷑
soie nãq ꝯtemytui sũt mmora
maioribus hu se ꝯtemptu offũt
et maiores fiᵈ quãdo alit̾ non
nbus siue illde iusanue neq
magni fatias ꝯtẽptũ qui illis¬

Expanded text:
hoc tibi ultimo opus est. Spernor a multis. Si maioribus fer, si paribus patere. Illi suo iure utuntur: fere namque contemptui sunt minora maioribus. Hi se contemptu efferunt, et maiores fieri, quando aliter non ribus, sine illos insanire, neque magni facias
Abbreviated transcription (Latin):
quis te tenet nugra illico nõot
piotates ita et secates er̃t quod
feire ño potes pondus excute et
ꝙ̃ pugnãdo hostem pate nequie
Eurriendo euade quid iefert quo te
tramite i tutum enpias iullũ
it ad tũsquillitatẽ animi difficile
Iuditand est quod si sepe idi fec̾is
net piofecis stito culpã tuã esse
nec mniꝰ forsitan alieuã magͣͤ

Expanded text:
quis te tenet? Migra illico: non, ut quis te tenet? Migra illico: non, ut procaces, ita et sequaces erunt. Quod ferre non potes, pondus excute, et quem pugnando hostem pati nequis, fugiendo evade: quid refert quo te tramite in tutum eripias? Nullum iter ad tranquillitatem animi difficile iudicandum est. Quod si sepe idem feceris nec profeceris, scito culpam tuam esse, nec minus forsitan alienam. Magna
Abbreviated transcription (Latin):
crm importum sũt michi
Euide ne tu illie nuportu¬
mor D Graues uicinos ꝓfe¬
ro. B coultum mĩtis in iebus
ualet opinio leues finge aĩo le¬
ues erũt. O uitĩos malos heo
QMultr suam culpa ꝓxiiie imputãt
atutius aliena c̾nũt᷑ discictiũt᷑ ex¬
actius seu̾ius Iudicant᷑ suaꝵ rerũ
nemo nõ et nutis arbit̾ et pius ẽ
qudex. Dacies auaios ꝙ patior
uitinos U ne fortasẜ in gustu sit
uiciũ nõ in rebus fastidiosis dultia
etiã amarescũt U uitinos diuos
atq suꝑbos queror Quĩtũ sabi
quisq pnuctit nichil alt̾i huic ii
Qudicio reꝵp mc̃tiplex obliquitas et
Iuge offensionũ cause et sepe un¬
de culpa et inde pmũ orit᷑ q̃ie¬
la queduũs stimꝰ an tu illis qui
tam duriẜ sident᷑ durus itetricꝰ
et iutractabilis tibi uideare B asꝑ¬
os patior ditinos R Suplex est
remediũ paciẽtia est fuga p̾mũ
piobo ferendi artifitio oĩs nutestit
aspitas O uitinos pessimos feure
lio ualeo Ꝙ Si nec ita piofitie

Expanded text:
portuni sunt michi. Vide ne tu illis importunior. Graves vicinos perfero. Multum cunctis in rebus valet opinio. Leves finge animo, leves erunt. Vicinos malos habeo. Multi suam culpam proximis imputant: acutius aliena cernuntur, discutiuntur exactius, severius iudicantur, suarum rerum nemo non et mitis arbiter et pius est iudex. Acres amarosque patior vicinos. Ne fortassis in gustu sit vitium, non in re. Fastidiosis etiam dulcia amarescunt. Vicinos duros ac superbos queror. Multum sibi quisquis permittit, nil alteri; hinc, in iudicio rerum, multiplex obliquitas et iuges offensionum cause; et sepe, unde culpa est, inde primum oritur querela. Quid nunc scimus, an tu illis qui tam duri tibi videntur, durus et tetricus et intractabilis videare? Asperos patior vicinos. Duplex est remedium: patientia et fuga. Primum probo: ferendi artificio, omnis mitescit asperitas. Vicinos pessimos ferre non valeo. Si nec ita proficis,
Abbreviated transcription (Latin):
tam ambitiosus ut uestiat ascri¬
P Quue unꝙͣ de fuga hostiũ
ut at modestis uictoribus terga
hostiũ uĩdisse satis est quin et d̃
ip̃e alibi fugientibus parti Iub
sola hostiũ ꝯtentꝰ fuga id facito
et si tru hostes gͣuioie supplicio
digni essent fugisse sufficiant
atq illoꝵ fuga tũa mẽtire buto¬
riam ablatam ꝙ tibi nccctatẽ ot¬
dute seuenoris intellige B Su
fugeie M Sponte igit᷑ͤ feceie
quod cogendi erant gram qẽto
depellendi in manes beluas ti
bi demptus est labor quic quere
fugerunt qui nisi fugissent tu
fug̾e debuisses fugerũt qr aut
fugiẽdi erant aut fugandi nũc̃
tu liber nũc securus nũc domꝰ
tue demuno ae niasisti O fugeñt
ẜui B fugitiuos uenditandi
ius est demino tute diun dissi¬
mula neue hoc mie ute si uo¬
iii. ẽẽnt nõ fugissent małos a¬
misisse non iactura s questꝰ est
uenenosa am̃malia tutiꝰ est uita¬
re ꝙ capere. D ẜui me solur
ielsqrunt L uere solum E ꝙ

Expanded text:
tam ambitiosus ut nesciat ascritam ambitiosus ut nesciat ascrii. Quis unquam de fuga hostium rit, at modestis victoribus terga hostium vidisse satis est, quin et idem ipse alibi fugientibus parci iubet, sola hostium contentus fuga; idem facito. Et si tui hostes graviore supplicio digni essent, fugisse sufficiat, atque illorum fuga tam metire victoriam, ablatamque tibi necessitatem vindicte severioris, intellige. Servi fugiere. Sponte igitur fecere quod cogendi erant. Gratiam habeto: depellendi immanes beluas tibi demptus est labor; hinc quereris? fugierunt qui nisi fugissent, tu fugere debuisses. Fugierunt qui aut fugiendi erant, aut fugandi. Nunc tu liber, nunc securus, nunc domus tue dominus remansisti. Fugierunt servi. Fugitivos iudicandi ius est domino. Tu te dominum dissimula, neve hoc iure utere. Si boni essent, non fugissent; malos amisisse non iactura, sed questus est: venenosa animalia tutius est vitare quam capere. Servi me solum reliquerunt. Vere so
Abbreviated transcription (Latin):
ro uitioꝵ qualiscũq illa uieuis
tibi ueniet ueluptas qr sane
dii genus ip̃a quã dixe pance¬
tas uilitasq nõ plus habens
boni sed minus audatie
¶ de serius fugituus ca¬
molesta pñia erat gratus
deber ẽẽ discessus nichil ferme
displicet/ cuiꝰ cont̾riũ nõ delcẽt
Gideasq oculie quod iam uidisti
quot illos uicia c̾cũstent qͦt ne¬
quitie quet doli quot mẽs acio¬
tum artes quot stoler spẽs qͦt
furtor quid in houras conutatu
liuen q redemitibus obstmas m̃i¬
toꝙ gaudeas tũa donũ malis e¬
haustam leuatãq pond̾ib O ẜ¬
ui simul ommnes abiere H sim¬
q ꝯ illie cure graues molesteq so¬
licitudines metusq ppetui cogita
quet implendi uenties, quot te¬
gendi huii quet armãdi strm¬
gendiq pedes bagi quot acuti
ongues obẜuãdi diuo te negoci¬
G libtatum dices B fugerunt
ẜui. P. Et cum hus odia in
dnm et contemptꝰ et murnĩa
et quele quin et execrationes
taciteꝙ deuotiones nuti capitie

Expanded text:
re vitiorum, qualiscunque illa brevis tibi veniet voluptas, quia sane dii genus, ipsa quam dixi paucitas vilitasque, non plus habens boni, sed minus audacie. 30 DE SERVIS FUGITIVIS Dmolesta presentia erat, gratus debet esse discessus: nil ferme displicet cuius contrarium non delectet. videasque oculis, quod animo iam vidisti: quot illos vitia circumstent, quot nequitie, quot doli, quot mendaciorum artes, quot scelerum species, quot furtorum! quid ni horreas comitatum, limenque redeuntibus obstruas, meritoque gaudeas, tuam domum malis exhaustam, levatamque ponderibus? Servi simul omnes abiere. Simulque cum illis cure graves, molesteque sollicitudines, metusque perpetui. Cogita quot implendi ventres, quot tegendi humeri, quot armandi stringendique pedes vagi, quot acuti ungues observandi: duro te negotio liberatum dices. Fugierunt servi. Et cum his odia in dominum, et contemptus et murmura, et querele, quin et execrationes taciteque devotiones inmeriti capitis.
Abbreviated transcription (Latin):
giũ demo expellere licigantes
potes D Obsideor fanulis si¬
ne quibus uuie neques quid
agam ¶ Si eo usq ꝑuẽtũ est
Et siue hostbus tuis ẽẽ nõ au¬
deas paucitate illoꝵ ac uilitate
tbi consule pelle formoses pele
comptos az callidos pelle uel fa¬
cie sibi placentes ui ingenio
tes atq intultos ticcius ages nõ
quia melioies ẜ quia miuꝯ au¬

Expanded text:
gium domo expellere, litigantes gium domo expellere, litigantes potes. Obsideor famulis sine quibus vivere nequeo. Quid agam? Si eo usque perventum est, ut sine hostibus tuis esse non audeas, paucitate illorum ac vilitate tibi consule: pelle formosos, pelle comptos ac callidos, pelle vel facie sibi placentes, vel ingenio tes atque incultos tutius ages, non quia meliores
Abbreviated transcription (Latin):
nemꝑe illorp quos nõ ueluntas
p̃a ñ alieua uis ⁊ sua sors nĩ
fuitud traxit ut nũs rauor ita
tiebuor unrtus et notior fides ii¬
nup alud est ẜuur uelle aliud
cogi hu enge fortue memores
St omĩs se in ounñii statu p̾beant
neu untute ꝯ libtate ꝑdiderint
quod niuite faciũt aliqñ fide¬
lut faciũt ꝯ id nequeãt quos
Golentes sompnus uent gula
ucuum cuipiditas mali duces
in ẜuitiũ deduxere in quo mi¬
rui nõ est si duciobue suie
student acq id agunti uod se¬
titulum ẜuitutis assumpẜãt ꝯ
tia hii qui tale nicħ quod se¬
quent᷑ hũere naturã secuti
ac fortunã sepe ꝙ libeu fue¬
rant ẜui oñdunt et si fortasse de
talibus intellexit pessũ moffen¬
sis auribus senecã audire O
młti doniũ ẜui occupant B
Muste igit᷑ lites m̃ta iurgia
ml̃ta bella de re qual pugna e¬
nt noua cotidie cͥmĩa piofãn¬
tur at piugent᷑ et tu medius ĩ¬
ter partes sedeas oportet iudex
factus ex domino nõ potes liti¬

Expanded text:
Nempe illorum quos non voluntas propria sed aliena vis et sua sors ad servitium traxit, ut numerus rarior, ita crebrior virtus et notior fides. Nimirum aliud est servire velle, aliud cogi. Hi ergo fortune memores, ut eosdem se in omni statu prebeant, neu virutem cum libertate perdiderint, quod inviti faciunt, aliquando fideliter faciunt; cum id nequeant, quos volentes somnus venter, gula, otium, cupiditas mali duces in servitium deduxere, in quo mirum non est, si ducibus suis student, atque id agunt quod setitulum servitutis absumpserunt: contra, hi qui tale nichil quod sequerentur habuere, naturam secuti ac fortunam, sepe quod liberi fuerant, servi ostendunt. Et si fortasse de talibus intellexit, possum inoffensis auribus Senecam audire. Multi domum servi occupant. Multe igitur lites, multa iurgia, multa bella; de re qualibet pugna erit, nova quotidie crimina proferantur, ac purgentur, et tu medius inter partes sedeas oportet, iudex factus ex domino. Non potes liti
Abbreviated transcription (Latin):
luis cubili nichil est duriꝰ occu¬
yato/ annuis dultes sompnos
us Sigilias houestas anãtibus
qonistũq aliquid altũq uersãtib
iul eggͣus ceptis infestius mu¬
liebir consortio nec me fugit
quid adũssis heo dici soleat ab
quo quos miẜsie delcañt sue ma¬
tmonũ inquiũt exꝑtes matri¬
moma condampnãt et ut est

Expanded text:
cubili, nil durius occupato, animis dulces somnos et vigilias honestas amantibus, honestumque aliquid altumque versantibus. Nichil egregiis ceptis infestius muliebri consortio, nec me fugit, quid adversus hec dici soleat, ab his quos miserie delectant sue: “matrimoniorum, inquiunt, expertes, matrimonia condemnant.” Et, ut est
Abbreviated transcription (Latin):
ea petẽtiũ iunobitas ea debẽ¬
desistendi neq cẽtor emiulac̃õꝵr
eruendi ocua quos pociꝰ face̾
deuet alieua cecitas cauoies¬
D multi mchi suit ingrati.¬
E den tu ml̃tie idemi fuls iecor¬
daie uua enĩ ingratitudo aliã
puint sicut in ieliquis uniũ sepe
pectatũ allius pena est D
multis iugiatis piofui. Sml̃tis
iidigius ꝑiofuisse satius ꝙ uni
diguo de fuisse piouide perge
neu malor odio uenos moies
exuas uec piodesse alus cesses
quod ab alus mali sit cognitũ
coguoscent hu fortasse meliꝯ si
ue id quid̃ nosse deuiii nosse te
satis est/ nõ est ueia uutq cui
conscĩe p̾miũ nõ sufficit D
piofuisse ñtio infelicit̾ cessit R
Caue ne uinꝰ c̾uien obsit alten
quodꝙ est grauiꝰ tibi experne
alios cedent forte feliciq quid
pietea diui ngrati sigete am̃ii
pudore tand fu̾e gratissumm ma¬
gnoq cum fenore spes amussa
redut at hoc sepe quod iequisi¬
tus debitor negauit ultro nõ
debitor ebtulit nullũ uonũ o¬

Expanded text:
tentium improbitas, et ea debendesistendum neque cecorum emulatione eruendi oculi, quos potius facere debet aliena cecitas cariores. Michi multi sunt ingrati. An tu multis idem fueris, recordare: una enim ingratitudo aliam punit; sicut in reliquis unum sepe peccatum alterius pena est. Multis ingratis profui. Multis indignis profuisse satius, quam uni digno defuisse; proinde perge, neu malorum odio bonos mores exuas, nec prodesse aliis cesses, quod ab aliis male sit cognitum. Cognoscent hi fortasse melius; si ne id quidem, nosse Deum, nosse te, satis est. Non est vera virtus cui conscientie premium non sufficit. Profuisse multis infeliciter cessit. Cave ne unius crimen obsit alteri, quodque est gravius, tibi experire alios: cedet forte felicius. Quidam preterea diu ingrati, urgente animum pudore, tandem fuere gratissimi, magnoque cum fenore spes amissa rediit. Ad hec sepe quod requisitus debitor negavit, ultro non debitor obtulit: nullum bonum o
Abbreviated transcription (Latin):
nise quod ni urbib male patatis
acadit una pars animi qͥsi facti¬
d sediciosoꝵ cuuũ obsidentib
fauent uil hoc malo liberar
pinga anuni tui statũ ẜuos e¬
li casigane neꝙ qͣus seuece
consilue neq alus potos te si bẽl

Expanded text:
nisi, quod in urbibus male pacatis accidit, una pars animi, quasi factio seditiosorum civium, obsidentibus faveret. Vis hoc malo liberari? Purga animi tui statum! Servos enim castigare neque his Senece consiliis, neque aliis potes. Te, si vel
Abbreviated transcription (Latin):
si set euasis in contemptũ intides
utioq caruisse difficillimũ HIn¬
uidia mĩtors p̾mor B Est ut
hibent calcande aliud it inuidie
ꝑ oxcellẽtem gliam s ꝑraio besti¬
gro signatam ita ut plures hoc
calle g̃diẽtiũ in id qd fugiũt rela᷑
Es contempnor B Si iuste
quidẽ est nõ inifitior quod
doleas feras tanĩ alioqͣn ẽ quod
udeas nichil est enĩ udiclo suis

Expanded text:
si sic evaseris, in contemptum incides: utroque caruisse difficillimum. Invidia multorum premor. Est, ut perhibent, calcande aliud iter invidie, per excellentem gloriam, sed perraro vestigio signatum, ita ut plures hoc calle gradientium, in id quod fugiunt relabuntur. ed contemnor. Si iuste quidem, est, non inficior, quod doleas; feras tamen. Alioquin, est quod rideas: nichil est enim ridiculosius,
Abbreviated transcription (Latin):
quid et hystonicũ meẽ aĩe so¬
let eeq magis quo nuiõribus
quid ninꝰ est opus alt̃ alteru
Recoidaie an gu alioe, aũt sꝑ¬
nas, aut sp̾uis hic est mos
hũanus spuere et sꝑui nuituo
ues uicissim odio/ nuctuo q
pͥmitis contemptu et Gultio
uenantes plac̾e̾ uultis deo ca
oꝑui nullum dobis placet eo¬

Expanded text:
quid et histrionicum inesse animis solet, eoque magis quo minoribus. Quid mimis est opus? Alter alterum Recordare, an tu alios aut spernas, aut spreveris. Hic est mos humanus, spernere et sperni. Mutuo vos vicissim odio, mutuoque premitis contemptu, et vultis venerantes. Placere vultis Deo, cuius operum nullum vobis placet
Abbreviated transcription (Latin):
cos Ramna falso hit si nũc
pͥuiũ nfidelie animi lacebiae
paudunt eirons tui fuiẽ letus
aspite et taueto iut̾ii ne. morbi
contagia ui te ẜpant si quicuaq
illi fu̾iit tu anucitie fidem ẜua
mnitum aliena peste nõ infr̃t qd
libẽtius facies siquãtũ tibi dispłi¬
ceat illor ꝑfidia ip̃e tetũ acul
excusẜis sepe uitii odiũ tastar
ad uirtutẽ fuit T Inmu̾tꝰ a¬
nucor odia contraxi ħ Odi¬
osi ciues odiosi socii odiosi tog¬
nati ediosi ꝯuiges odiosi fia¬
ties/ odiosus denũ patu filius
et filio pat̾ et ad sim̃a nulla
nr̃citudo est que nõ odus eẽ possit
infecta sola quidẽ anuciͣ suice¬
ra mali huiꝰ ignara est młq
hant ⁊ ieliquas hoc int̾esse
diffiniũt ꝙ ille om̃s aducte
odio diuant nomẽꝙ suũ Retment
limc ũmi nõ mͦ si odiũ accesẜ̾it s
si amor abcesẜit annicicia ia non
est neq Geio magis odiosus esse
fidos patior amicos B Si quid
spei resiquũ ꝑfer dumi nĩ fidẽ ie¬
deant et ardent̾ ama ml̃ti enĩ

Expanded text:
i, si nunc primum infidelis animi latebras pandunt, erroris tui finem letus aspice, et caveto interim ne morbi contagia in te serpant. Sed quicunque illi fuerint, tu amicitie fidem serva; meritum aliena peste non infici; quod libentius facies, si quantum tibi displiceat illorum perfidia, ipse tecum acriter excusseris. Sepe vitii odium, calcar ad virtutem fuit. Inmeritus amicorum odia traxi. Odiosi cives, odiosi socii, odiosi cognati, odiosi coniuges, odiosi fratres, odiosus demum patri filius et filio pater, et, ad summam, nulla necessitudo est que non odiis esse possit infecta, sola quidam amicitia sincera mali huius ignara est, interque hanc et reliquas hoc interesse diffiniunt, quod ille omnes adiuncto odio durant, nomenque suum retinent, huic uni non modo si odium accesserit, sed si amor abscesserit, amicitia iam non est. Neque vero magis odiosus amicufidos patior amicos. Si quid spei reliquum, perfer, dum in fidem redeant, et ardenter ama: multi enim
Abbreviated transcription (Latin):
illus eiusa apostoli berum fit
ꝙ linguas nullus hom̃i doma¬
ie p̃t inquietũ malũ ad mẽtiẽ¬
dum orgo cotidie uos illa p̾ti¬
pitat quos huic suus uiget ĩpe¬
tus inde flã ierp spẽs trahit st̃
enĩ qui asptu uel dloquio uitia
moꝵ tegũt quod de altibiade
accepinis. de m̃t̃is uidimꝰ st̃qui
Girtutes uelo occustãt contrauo
seu id naturti uultꝰ sciliret aut
Smonis austitate inisita seu etiã
Arte quadam studioq adi̾sus illud
quos Gulgo concupiscit᷑ adhito
nã ũt iũti qui se bonos sic aliqͣ
qui se malos fingeẽt/ sunt reꝑti
quo ue huam fauoris pestilatem
faiciña declmaret quod de ãbrosio
lectum est accedit anior atq odiũ
accedit ira et miuidia syes et
meta affectoq animi barii et
sunt incoginti semꝑ aut Iudicii

Expanded text:
erum sit, quod “linguam nullus hominum domare potest: inquietum malum.” Ad mentiendum ergo quotidie vos illa precipitat, quos hinc suus urget impetus, inde falsa rerum species trahitur. Sunt enim qui aspectu vel eloquio vitia morum tegunt. Quod de Alcibiade accepimus, de multis vidimus. Sunt qui virtutes velo occultant contrario, seu id natura vultus scilicet, aut sermonis austeritate insita, seu etiam arte quadam studioque adversus id quod vulgo concupiscitur adhibito. Nam ut multi qui se bonos, sic aliqui qui se malos fingerent sunt reperti, quo vel humani favoris pestilentem sarcinam declinarent. Quod de Ambrosio lectum est. Accedit amor atque odium, accedit ira et invidia, spes et metus, affectusque animi varii et sunt incogniti, se
Abbreviated transcription (Latin):
laboriosam putent quod augustins
tantꝰ uir futurus in se seusit Gi
ambrosii celibatũ labouosũ sibi
uisum ait qui aluis nõ laborioso
mrͦ s dompnabilis uite status
uisus erat unde iᵈ plonis qui
cũ celibem castãq diu uitani te¬
nusset ad extieniũ sacuficasse
fetit ᷑ nate Et sibi ilłã placaret
quã sit oiuudo uiolasse et mc
qralut peccasso Gideret᷑ mirum
llud tam docto homiini uideu
potusse ẜ disum eẽ nõ est du¬
Sũt enint quoq qui fortitudiũe
emmẽtissinĩa clarissinã q sne

Expanded text:
laboriosam putent, quod Augustinus, tantus vir futurus, in se sensit, ubi Ambrosii celibatum laboriosum sibi visum ait, qui aliis non laboriosus modo, sed damnabilis vite status visus erat. Unde illud Platonis, qui cum celibem castamque vitam diu tenuisset, ad extremum sacrificasse legitur nature, ut sibi illam placaret, quam sic vivendo violasse, et in quam graviter peccasse videretur. Mirum id tam docto homini videri potuisse, sed visum esse non est dubium. Erunt quoque qui fortitudinem eminentissimam clarissi
Abbreviated transcription (Latin):
pio qua no seue suppliciũ fers
infaniua ꝙditioq et spietis oĩ¬
bus eam ipan quã tibi nemo
unꝙ cpiet uirtute solã sol
anipsecta atq illi dicito hec q̃d
o Regina pio te nolens pati¬
Qr tu me i integrũ restitues
aut certe una sũ pio omnib
satio es. tu nu sola sinu pio re¬
Sampna nõ sentiã. O uulgo
passim in triuue lateror S
de q̃sito eo ĩdige laudos pudore ca riO¬
audasse arguor andignũ.
Malum quidem quod e bona
sepe orit᷑ radice boni enĩ et inno¬
cui quales ip̃i sunt tales alios epi¬
mant᷑ huic ad laudand̃ equo etĩa
promores sunt et ꝙ̃iuis indignũ
laudaie malum fatece uituꝑaie
laudam indignũ B Si id sciens
rephen sibilis at si ignoras̃ extu¬
fabilis amus est malum falst falle¬
ꝓͣ fallere falli enĩ alienũ fallere
auteni pͥum fallentis est cruẽ
Eailiena laus in meã bergit
infannia  ymo quidẽ tua uel
cubpa iał inorãtice ex alieuo eñ
ut laus sit̃ infama mulla est O

Expanded text:
pro qua, non leve supplicium fers, infamiam; perditisque et spretis omnibus, eam ipsam, quam tibi nemo unquam eripiet, virtutem, solam solus amplectere, atque illi dicito: “Hec quidem o regina, pro te volens patior, ut me in integrum restitues, aut certe una michi pro omnibus satis est. Tu me sola sinu pio redamna non sentiam”. Vulgo passim in triviis laceror. DE QUESITO EX INDIGNIS LAUDIBUS PUDORE audasse arguor indignum. Malum quidem e bona sepe oritur radice: boni enim et innocui quales ipsi sunt, tales alios opinantur; hinc ad laudandum equo etiam proniores sunt, et quamvis indignum laudare malum fatear, vituperare Laudavi indignum. Si id sciens, reprehensibilis, at si ignorans excusabilis; minus est malum falli, quam fallere: falli enim alienum, fallere autem proprium fallentis est crimen. Aliena laus in meam vergit infamiam. Immo quidem tua, vel culpa, vel ignorantia: ex alieno enim ut laus, sic infamia null
Abbreviated transcription (Latin):
.tasis incõstãciam pioh̃ibet᷑ ꝙ̃to
iit ᷑ magis uituꝑatio. deniceps
itaq ad laudand̃ tardus ad bĩtu¬
ꝑandum tardior ueni ꝯ bt̾q e
iii ut dipi malus eror sit peior
est ultiꝰ D laudando ñueri¬
tit erraui lẽi Birando discitur
sepe euor unus mctis obstat euro¬
nbi dum q eurasse semel pudet
ne sim̃as tt̾um eiror obiepat
oitͣnt᷑ laudasti incaute lniguã
freua hoc uoni salten illi insit
malo H Iudignũ laudasse pu¬
det ac peuitet H pudor et ye¬
intẽtia et dolor stale sũt ⁊ gra¬
dus quidẽ ad resipiscẽtiã et salu¬
tem/ pauti sunt qui ad icũ it̾
insi ꝑ deuia mẽta cespitando ꝑ¬
ueniãt młtos q idõ uoluptatis
suos in Iuuẽtute uidimꝰ qui
birtutis amicis in seuio euasũt¬

Expanded text:
is incostantiam, prohibetur. Quanto igitur magis vituperatio? Deinceps itaque ad laudandum tardus, ad vituperandum tardior veni, cum uterque enim, ut dixi, malus error sit, peior est ultimus. Laudando inmeritum erravi. Errando discitur. Et sepe error unus multis obstat erroribus, dumque errasse semel pudet, ne similis iterum error obrepat occurritur. Laudasti incaute, linguam frena. Hoc boni saltem illi insit malo. Indignum laudasse pudet aut penitet. Pudor et penitentia, et dolor scale sunt et gradus quidam, ad resipiscentiam et salutem: pauci sunt qui ad rectum iter nisi per devia multa cespitando perveniant, multosque ideo voluptatis servos in iuventute vidimus, qui virtutis amici in senio evas
Abbreviated transcription (Latin):
mare et de ncc̾itate consensꝰ orit᷑
dum qi uoluntas fien incipit desi¬
nit esse uecessitas O uidesar
ultisci pesse nec potui E non
Colubrum tibi e manib excidisse
ciedito uide ne itm subiepat mca
honĩi tan contrariũ ꝙͣ inhũanitꝭ
ꝑ hant enun homo eẽ desit
idq sic esso ip̃m nom iudicio est
nulła morbus tã contrario ne
mors quidem illa enim ẜm nala
accidit hec aut̃ contra seiuire in
hominẽ in hũanũ est ꝙͣuis
nu̾tum nõ oportet exulcerati
amm metũ sequi et pͥuati me¬
noua doloris nateͬ cõis obliuisti
Dme ulcisti uetitũ in ꝑpetuum
dolebo. ħ forsan in ꝑpetuũ gau¬
dobis quotiens putas pest ĩnui¬
cicias depositas et iii grani redi¬
tũ cohorrusse aliquos anuicorp
in amplexib cogitantes hunc
ego ꝑditum uolui et interdũ a
successu muipio parũ abfui ostis
optima in quã ꝑiam ꝑtẽ ꝯsiliũ
tredule uertisti Q Iustã iran
exequi nõ sinor H Irã ustam

Expanded text:
mare, et de necessitate consensus oritur, mare, et de necessitate consensus oritur, dumque voluntas fieri incipit, desinit esse necessitas. Videbar ulcisci posse, nec potui. Non s excidit. Colubrum tibi e manibus excidisse credito, vide ne iterum subrepat. Nichil homini tam contrarium quam inhumanitas; per hanc enim homo esse desinit, idque sic esse, ipsum nomen indicio est; nullus morbus tam contrarius, nec mors quidem: illa secundum naturam accidit, hec autem contra. Sevire in hominem inhumanum est, quamvis meritum: non oportet exulcerati animi motum sequi, et privati memoria doloris, nature communis oblivisci. Me ulcisci vetitum in perpetuum dolebo. Forsan in perpetuum gaudebis. Quotiens putas, post inimicitias depositas, et in gratiam reditum cohorruisse aliquos, amicorum in amplexibus, cogitantes: “hunc ego perditum volui, et interdum a successu impio parum abfui? O sors optima in quam piam partem consilium crudele vertisti!”. Iustam iram exequi non sinor. Iram iustam
Abbreviated transcription (Latin):
deas ꝙͣ glie ac saluti st̃is at
Romanis nusior est hambal ꝙ¬
ꝙͣ porm. ꝯut̃q hostis ⁊ p̾or pir¬
rus ytaliam iuaẜit at nõ delẽ¬
di anmo ut hanibal si uiucendi
omnibus euitand̃ modis ut in
accu quoli bera uirta emmeat
sit ut nichil bello quen aliud
ꝙ̃ pax honesta uideat᷑ ¶de rir¬
ptate facultas enpitͥ ustios¬
nis R Cui pccn enpit᷑
qued hũtibus enpi luciũ est
ea ne qabeant᷑ obstare lucͫ maig¬
O facultatẽ ultionis ꝑdidi. Ki¬
felix iagnia quod ueceat anti¬
sse. Das optata et sperata
oltione piohibeor. E pniu eiat
nolle male ag̾e proximũ ꝓhibi. B
recesse est occasionẽ ultionis o¬
nuctere Q Si pulchrimiũ genꝰ¬
uidc̃e est nolle blrsci pusther¬
tutem amplecti optim̃ ꝓxinũ
est compelli T̾ Creptã michi uĩ¬
dictam doleo. L ueniet tempus
cito forte quo gaudeas neq alit̃
accidisse ullo belis mõ quidã ad q̃
coacti ueniũt Selle incipiũt et a¬

Expanded text:
deas quam glorie aut saluti. Scis ut deas quam glorie aut saluti. Scis ut Romanis invisior est Hannibal  cum uterque hostis et prior Pyrrhus Italiam invaserit, at non delendi animo, ut Hannibal, sed vincendi. Omnibus enitendum modis, aut in actu quolibet vera virtus emineat, sic ut nichil bello queri aliud quam pax honesta videatur. 33 DE PRERptate facultas eripitur ultionis. Cui peccatum eripitur, quedam habentibus eripi lucrum est; ea ne habeantur obstare lucrum maius. Facultatem ultionis perdidi. Felix iactura quod noceat amisisse. At optata et sperata ultione prohibeor. Primum erat nolle male agere, proximum prohiberi. Necesse est occasionem ultionis omittere. Si pulcherrimum vindicte genus est nolle ulcisci, pulchertutem amplecti optimum, proximum est conpelli. Ereptam michi vindictam doleo. Veniet tempus cito, forte, quo gaudeas, neque aliter accidisse ullo velis modo. Quidam ad que coacti veniunt, velle incipiunt et a
Abbreviated transcription (Latin):
ruim fuere pͥncipiũ Ohabeo
iimitos B hẽto ⁊ fidem sil
et clemẽtiam de ieliquo quicq̃s
euenit cura saltem Et huna¬
nitate sis ac uirtute suꝑior st̃
et sua Iura cum hestib ci
quibus ita iem gere ut amicos
sien posse nõ dubitee atqr hoc
sAnta consiliũ scito ꝙͣ uiantis
qui sic amuicos diligt iubet
ut mimicos effici posse menuu̾se
quod dutũ ꝙͣuis ab aluis laudatũ
nec michi certe nec tullio ꝓbat᷑
est enim uerum anuaͤ benenũ
ini odio eigo cogitandus amor
nõ odium in amore longe ꝙ a¬
nstotelicum illud in rethoricis bi¬
antro consilio p̾fen̾dum uõ opor¬
tet Et auĩt amaie tanꝙͣ oditie¬
rum s magis odure tanꝙ̃ ama¬
turũ quod piofecto stubeus arͤ¬
biantẽ ip̃m callidãq eius ac ma¬
lius lam sentẽcianz  notabat¬
tus habe. et armato semper in
pectore cor amicũ pacis haditels
atq ita seslum ex̾ceas ut coactus
uideare neu sorte odio sucũbaat
humaontas nec tã uiudicte stu¬

Expanded text:
rum fuere principium. Habeo rum fuere principium. Habeo inimicos. Habeto et fidem simul et clementiam. De reliquo quicquid evenerit, cura saltem ut humanitate sis ac virtute superior. Sunt et sua iura cum hostibus, cum quibus ita rem gere, ut amicos fieri posse non dubites. Atque hoc sanius consilium scito quam Biantis, qui sic amicos diligi iubet, ut inimicos fieri posse memineris. Quod dictum, quamvis ab aliis laudatum, nec michi certe nec Tullio probatur: est enim verum amicitie venenum. In odio ergo cogitandus amor, non odium in amore; longeque Aristotelicum illud in rethoricis Bianteo consilio preferendum: non oportet, ut aiunt, amare tanquam oditurum, sed magis odisse tamquam amaturuBiantem ipsum, callidamque eius ac malivolam sententiam notabattus habe; et armato semper in pectore cor amicum pacis habitet, atque ita bellum exerceas ut coactus videare, non forte odio succumbat humanitas, neu tam vindicte stu
Abbreviated transcription (Latin):
cͥnimis exigunt sic int̾dũ ultio p̾¬
it offensam et fortasse nõ secutu¬
ram armabũt᷑ laborabũt estua¬
bũt sudabũt hauelabũt trepi¬
sabunt/ et fortasẜ nichil hor¬
as te mẽti sepe grauibus odue
sibi nõ alus nocuere. R Est
michi pugna cũ hostibus R
Et illis secũ et tuciꝰ aliquanto
cum hostibus ꝙͣ cũ uicus pugna¬
tur/ quisquie aliũ odit primũ
amme sue uulnus infligit po¬
nempe cupiditas feriendi uocẽ¬
diq multos iicantos nudatos q
dedit hostibus sic semꝑ ꝓͥma ꝑe
maloꝵo in auctore ẜtitͥ int̾dũq
nouissima/ cũ sepe int̾m sit ille¬
sus in quem puicies eꝑabat᷑ O
uudiq michi bella cõsurgũt R
nũꝙͣ clanor sanctior q fuit po¬
pulus Ronianus ꝙͣ dũ multis
ac gͣuibus bellis ocupabatur
paꝵ miciũ malui fuit secumꝰ
nãq subut libido blanda hostis
at pestileus D Graues ĩmi¬
cios michi sunt E aague ĩnuu¬
cicie plerpq magñaꝵo anuticia.¬

Expanded text:
criminis exigunt; sic interdum ultio prcriminis exigunt; sic interdum ultio preit offensam, et fortasse non secuturam. Armabuntur, laborabunt, sudabunt, estuabunt, anhelabunt, trepidabunt, et fortassis horum nichil ad te. Multi sepe gravibus odiis sibi non aliis nocuere. Est michi pugna cum hostibus. Et illis secum. Et tutius aliquando cum hostibus, quam cum vitiis, pugnatur; quisquis alium odit, primum anime sue vulnus infligit, pronempe cupiditas ferendi nocendique, multos incautos nudatosque dedit hostibus. Sic semper prima pars malorum in auctorem vertitur, interdumque novissima, cum sepe interim sit illesus, in quem pernicies parabatur. Undique michi bella consurgunt. Nunquam clarior sanctiorque fuit Populus Romanus quam dum multis ac gravibus bellis occupabatur? Pax initium mali fuit. Secum namque subiit libido, blanda hostis ac pestilens. Graves inimicitie michi sunt. Magne inimicitie plerunque magnarum amicitia
Abbreviated transcription (Latin):
bellis ac litibus inquieta uitã sibi
piestat at proximo sit eñi ies se
ht Gt sbt maior est locoꝵ uiti¬
anuor rara siue Iurgus at rã¬
core uitnra est nemo urm̃ iust
Fallor arabini aut Iudeoꝵ iegi¬
bus iuidet lupus est liuor lon¬
ginqua nõ aspitit O uicinis os¬
sidror infestis H Si peiutꝰ ab qẽ
peste uis absolui ĩ solctuͤ te iecẽde¬
ramicicias hẽo. B fac ut
iustĩe sis amneꝰ nullum
cectius psidiũ uera uirtꝰ fortu¬
ne minas caltat ac despicit B¬
niuncid in sunt K et cautior
ens et notior iul̃tos ĩmucicie
illustrarũt qui obstur mãsissẽt
si ħostibus caruissent B hostes
uudiq mn sũt P obstabũt ne aĩo¬
ñ nusibiles anuuop hostes su¬
beant uoluptates nõ tã hostes
tibi sois obtulit ꝙ̃ custodis ma¬
lo malũ peius arcebit᷑ Dhinc
illuc hostib pͥmor B. Ilł ꝙͥ¬
siue pͥmũt᷑ affc̃ibus estq aꝙud
te ꝑtes faciũt ira metꝰ odiã¬
inquietudo nec dũ ꝑacti pelĩã

Expanded text:
bellis ac litibus inquietam vitam sibi prestat ac proximo. Sic enim se res habet, ut ubi maior est locorum vicianimorum. Rara sine iurgiis ac rancore vicinia est. Nemo vestrum, nisi fallor, Arabum aut Indorum regibus invidet: lippus est livor, longinqua non aspicit. Vicinis obsideor infestis. Si penitus ab hac peste vis absolvi, in solitudinem te recondenimicitias habeo. Fac ut iustitie sis amicus: nullum certius presidium; vera virtus fortune minas calcat ac despicit. Inimicitie michi sunt. Et cautior eris et notior; multos inimicitie illustrarunt, qui obscuri mansissent si hostibus caruissent. Hostes undique michi sunt. Obstabunt ne invisibiles animorum hostes subeant, voluptates; non tam hostes tibi sors obtulit, quam custodes, malo malum maius arcebitur. Hinc illinc hostibus premor. Ilstque apud te partes faciunt ira, metuinquietudo, necdum peracti penam
Abbreviated transcription (Latin):
culi nchil est si quidem uulguo bt
m̃tum sciepat ꝙdu tanien id sa¬
ciet cito uł uoleus uł coactũ faci¬
et uenit dies que strepidulis hus
aicadis locatibusq silẽtiũ patis po¬
nat᷑. D. Magna famiã apud bul¬
gas heõ. N ut apud teipm̃ utq
apud uonos honã ac ꝑpetua de¬
ramiq habeas einte nempe ista
quẽ quens euauescet mane ge¬
nuis ac trepidum mortales quid
ad uos ui adulatiũ uł detrahẽ¬
tiũ bieue istud et obstuꝵe courur
uement qui liberus Iuditet atpe
quies et qui sunt inquies hu Iu¬
dites/ nosse illos nõ potestis ses ab
illis nosti illos dite qui post uos
nastent᷑ quos nec ur̃i odiũ nec li¬
uor s uet amor nec spes torsent
aut netus si urãro extiiuacõnẽ
ioro ac sentẽtiam incormptã uuẜ¬
nis hec Iudites expectate bieuis
est mora ꝓpant ecte moxq ade¬
nunt. P Infaruã factis eggie¬
gus et uirtute contrayt. S est
Tot anor dampiis alit᷑ crescit q
saboribus inꝙ aemaro ditu miꝵ

Expanded text:
l est, si quidem vulgus, ut multum strepat, quamdiu tamen id faciet? Cito, vel volens, vel coactum desinet. Veniet dies que strepidulis his cicadis loquacibusque silentium picis ponat. Malam famam apud volgus habeo. Ut apud te ipsum utque apud bonos bonam ac perpetuam veramque habeas enitere, nempe ista quam quereris evanescet. Inane genus ac trepidum mortalis, quid ad vos vel adulantium, vel detrahentium, breve istud et obscurum murmur? Venient qui liberius iudicent atque equius. “Et qui sunt, inquies, hi iudices?”. Nosse illos non potestis, sed ab illis nosci, illos dico, qui post vos nascentur, quos nec vestri odium, nec livor, sed nec amor, nec spes torserit, aut metus, si vestrarum extimationem rerum ac sententiam incorruptam vultis, hos iudices expectate: brevis est mora. Properant ecce, moxque aderunt. Infamiam factis egregiis et virtute contraxi. Est ubi amor damnis alitur, crescitque laboribus inque amaro dictu mirum
Abbreviated transcription (Latin):
bidi ergo ne illud sepe doleas ta¬
ue ne teme ad laudand bitupe¬
randq piosilios est enĩ stnusq
re abido et ut ditam ꝓp̃e mor¬
bus ac prriritꝰ quid bñgue mo¬
bilis et quietis instie cuiꝰ fre¬
nũ at custodia int̾ oꝑa ꝓfectio¬
ra siquis in borbo nõ offendit¬

Expanded text:
pe doleas: cave ne temere ad laudandum vituperandumque prosilias; est enim utriusque rei libido, et ut dicam proprie, morbus ac pruritus quidam lingue mobilis et quietis inscie; cuius frenum ac custodia, inter opera perfectiora: “si quis in verbo no
Abbreviated transcription (Latin):
nõ quelli siue gliam cũ obcrecta¬
tione collidi si pura si solida est
splendestet actutu. Dacu uexor
infanua. S uulgaus aura cecis
ignor̃cie pulsa tiaibinib slm̃a
noro cacimua uerbat s nõ qua¬
tit nẽ si quatiat nõ eilit excellẽ¬
gi liuguas quasi ii scopules ma¬
disse quil̃ia enĩ et tita cta traon
depiessa normĩa nec p̾ctare laudis
liñ excipiũt uͨ magne infalẽ
tẽpestatem sepe quod spiutur et
quiestit d Male de iue bugus
loquit᷑ S bene ꝙ in linguas nõ
in thalamios icusti/ ueh̃enens
lembi aut falsis orta causis bieuia
sint oportet tatebũt ꝯm̃ta satra¬
uerint fatigan ciciꝰ selent qui ceꝑe
feruẽtius. D uulgi linguis exa¬
gitor Quid si oratoris aut ꝓoe¬
te infignis in stilum impegisses
õt mtti obimi quos infames ꝓost̾i¬
taeti riaditos imnci eloꝙͣtia uidemꝰ
ot sitit nobile m suspiriũ alexã¬
dñ iegis honiũ eatide nuidentis
sit motus nobilis alexandu p̃na¬

Expanded text:
non convelli, sive gloriam cum obtrectanon convelli, sive gloriam cum obtrectatione collidi: si pura, si solida est, splendescet attritu. Acri vexor infamia. Vulgaris aura, cecis ignorantie pulsa turbinibus, summa rerum cacumina verberat, sed non quatit, vel si quatiat non evertit. Excellengi linguas quasi scopulos incidisse, humilia enim et circa terram depressa nomina, nec pleclare laudis lumen excipiunt, nec magne infamie tempestatem. Sepe quod spernitur et quiescit. Male de me vulgus loquitur. Bene quod in linguas, non in calamos incurristi: vehemens Levibus aut falsis orta causis, brevia sint oportet: tacebunt cum multa latraverint. Fatigari citius solent qui cepere ferventius. Vulgi linguis exagitor. Quid si oratoris aut poete insignis in stilum impegisses, ut multi olim? quos infames posteritati traditos, inimici eloquentia, videmus, ut sicut nobile michi suspirium Alexandri regis, Homerum Eacidem invidentis, sic metus nobilis Alexandri princ
Abbreviated transcription (Latin):
qui amore uirtutis haud spieule
is spieturus omia credi dibet
quod p̾claꝵ s prarũ scito quadõ¬
quidem magna pars eorp qui ui¬
den uolunt uirtuti opã daue
fama eius apphensa sit confestum
aatrone esui destant Gt intelligi detͥ
unũ sot ilłos quod app̾henderũt
intẽdisse O Musti grauit me in¬
faisiãt ¶ Plures obim fabium
res ilłis eximiã in glorĩa uersa
est cõmunẽ cũ talib soitem q̃n
desme pautissimis accidit om̃i sꝑ
infamna canusse delicatissiã ies est
fania homũs et que sepe lubignem
lenib extrahit ex causis et ad sũ¬
nã ut nł clariũs fama est sit
nũ. O Graui uror infanua R
pestio hec f berendis maxĩe iufe¬
ta nom̃ib uirs quoq sanctissiẽ
nõ peꝑcit quoꝵ pͥnteps/. ois exꝑs
cuspe et ip̃e tamie ab imꝑus insa¬
matꝰ oñdit mali huio ĩmiunitatẽ
que nec deo obtigisset hominib
nõ sꝑandam. D dura acteror
infanua P uirtutẽ nũdia tẽp
tan uix posibile dix̾mi sufficiat

Expanded text:
Qui amore virtutis hanc spreverit, is spreturus omnia credi debet. Quod preclarum, sed perrarum scito, quandoquidem magna pars eorum, qui videri volunt virtuti operam dare, fama eius apprehensa, sic confestim in actione lentescant: ut intelligi detur, unum hoc illos quod apprehenderint intendisse. Multi graviter me infamant. Plures olim Fabium, res illis eximiam in gloriam versa est. Communem cum talibus sortem queri desine: paucissimis accidit omni semper infamia caruisse. Delicatissima res est fama hominis, et que sepe rubiginem levibus contrahit ex causis, et ad summam, ut nil clarius fama est, sicnum. Gravi uror infamia. Pestis hec, verendis maxime infesta nominibus, viris quoque sanctissimis non pepercit, quorum princeps, omnis expers culpe, et ipse tamen ab impiis infamatus, ostendit mali huius immunitatem, que nec Deo obtigisset, hominibus non sperandam. Dura atteror infamia. Virtutem invidia non tentari, vix possibile dixerim; sufficiat
Abbreviated transcription (Latin):
it uindictain seu quibua abstine¬
at que nec dee sacus oꝑibus ab¬
simẽdum censet nec ueio tãtũ
hat etate mõstra hec tani feda
libidinũ cernũt᷑ ꝙ̃uis ullã unꝙ̃
recto Iuditio fediora es̃ potuent
lesi qr maioris iram mita. si euo
illo quo ita prodigum stelus erat
Et m̃e uirtus uisa equidem at
pmnta nostint᷑ uirgines ip̃e
bestales quar exactissime casti¬
tati s̾bnncia ac cẽsoria potestatẽ
dessesse nõ pudunt quas suorp
falaphãtiũ tͣnbus in sedisse ne a¬
quoꝙ forte tͥummphus impeduet᷑
quas postremo noxios casu os¬
ios a supplitio ietraxisse legũq
et capitalis sentẽcie uimi fregisse
sola uirgmitatis inriestate ꝯꝑimꝰ¬

Expanded text:
it vindictam, seu quibus abstineit vindictam, seu quibus abstineat, que nec deo sacris corporibus abstinendum censet? Nec vero tantum hac etate, monstra hec tam feda libidinum cernuntur quamvis nulla unquam recto iudicio fediora esse potuerint, lesique maioris iram merita, sed evo illo, quo prodigium scelus erat, ut nunc virtus visa equidem ac punita noscuntur. Virgines ipse Vestales, quarum exactissime castitati, Tribuniciam ac Censoriam potestatem cessisse non puduit, quas suorum triumphantium curribus insedisse, ne quoquam forte triumphus impediretur, quas postremo noxios casus obvios a supplicio retraxisse, legumque et capitalis sententie vim fregisse, sola virginitatis maiestate com