comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
sua est menẜa nec ide̾co ẽ me¬
lior quo maior uii fit btii tu¬
gurio sepe letos uideas mestos
ini Regia nõ est om̃n una capa¬
citas sed unus est fons gratie
unus ille cui dicit᷑ aꝑis tu ma¬
nũ tuam et imples omue aiał
benedictione quid ad rem uasoꝵ
seu magnitudo seu paruitas
bõi pax est om̃i plenitudo sed
desunt regibus cum sit illud
ml̃ta petentibus desunt multa¬
O labouosum negotiũ iultoe
filies genusse N Q iud sus cele
mnchi nõ laborio sum dabis. qe¬
ter Guani ut ciedit᷑ Gosuꝑtatẽ
quia tamen inchil est ii fue
labiorosie nchil quodtoan
abonns suiquat acuseos anuõ
segio apus flaccum ut nii sui
maguo uita labore dedit pan¬

Expanded text:
sua est mensura: nec idcirco mesua est mensura: nec idcirco melior quo maior. Unde fit ut in tugurio sepe letos videas, mestos in regia. Non est omnium una capacitas, sed unus est fons gratie, unus ille cui dicitur: “Aperis tu manum tuam, et imples omne animal benedictione”. Quid ad rem vasorum seu magnitudo seu parvitas, ubi par est omnium plenitudo? “Sed desunt regibus, cum sit illud multa petentibus desunt multa! Laboriosum negotium multos filios genuisse. Quid sub celo michi non laboriosum dabis preter unam, ut creditur, voluptatem? qua tamen nichil est in fine laboriosus, nichil quod tot in animis linquat aculeos. An non legis apud Flaccum: nil sine magno vita labore dedit
Abbreviated transcription (Latin):
pars in moubz non in reb est
non eiat aspio sois regia s uł
optabat sua sorte contemptꝰ
exignos non lanus s uirtutib
adornabat lares et uictu tenui
amplami familia iuitebat qdiq
mẽti ieges mesti faciĩt ⁊ q̃rili
letus ille ⁊ eq̃mmis faciebat nõ
eñi fortimam sifs appetitui s
fortime equauerat appetitum
non erat appio sors tresi iegis
net continis quidẽ sui crassi si
felitior quedam alia ꝙͣuis ang̃ꝰ¬
tior sua sors nec ad alieua soitẽ
S sicut boni ouines fatiũt ad
suam spam se formabat ac suos
certe uic ege exigo ut tu sorte
ast̾a ꝙ̃ tua in tiuis utans et
iii te neꝙ ut cibo aut amictu
regio tuos pastas ñ bestias
uestunt᷑ laucuis regni Iuuenes
et uestiũt᷑ insigniꝰ ẜ nõ uiuũt
melius nec duitiꝰ net leticis
⁊ quod constat nec securius nc
honestius certe nec sauctiꝰ pio
ihus omnib unũ habent quo
excellant pomposta qͥ ͦ ẽ stultuis
uiuũt suus cuiq uiuẽdi modus

Expanded text:
pars in moribus, non in rebus est: pars in moribus, non in rebus est: non erat Appio sors regia, sed nec optabat, sua sorte contentus; exiguos non lautitiis sed virtutibus adornabat lares, et victu tenui amplam familiam nutriebat. Quodque multi reges mesti faciunt et queruli, letus ille et equanimis faciebat. Non enim fortunam appetitui, sed fortune equaverat appetitum. Non erat Appio sors Cresi regis, nec concivis quidem sui Crassi, sed felicior quedam alia, quamvis angustior, sua sors; nec ad alienam sortem, sed, sicut boni omnes faciunt, ad suam propriam se formabat, ac suos. Certe nec ego exigo ut tu sorte alia quam tua in tuis utaris et in te, neque ut cibo aut amictu regio tuos pascas aut vestias. Vescuntur lautius regii iuvenes et vestiuntur insignius, sed non vivunt melius, nec diutius, nec letius et, quod constat, nec securius, nec honestius certe, nec sanctius. Pro his omnibus unum habent quo excellant: pomposius, hoc est stultius vivunt. Suus cuique vivendi modus,
Abbreviated transcription (Latin):
nes ẜui deniq et ancille in diui¬
cus habebunt᷑ soli filii excludent᷑
Ds quã in młti sunt filii E
O ꝙͣ plures alus. quiq̃gnita frie¬
regi centum quindecim regi ꝑsaꝵ
artaxensi septingenti aut̃ orochino
reci arabum quorꝭ fiducia fines
hostium allius aggressus in qͣrib
egiptum synam q sastauit et ẽ
sane potencie genus quoddam
multos filios ħre stio aut̃ quid
diturus sis. lii quos memoras
magni omes reges fuerãt m
longe alia sors est nũquid ne¬
io iex fuit appilis claudius¬
prost̃o ne dies quidem p̾sto illo se¬
culo stilicet quo piobrui diuitie
hebant᷑ et pauꝑtati cecitas acces¬
ẜat at senectꝰ et tamen de eo
stribens cyco quatuor inquit ro¬
bustos filios/ et quinq filias tã¬
tam domũ tantas clientelas
appius regebat et cecus ⁊ sonex
neq illud miran est ꝙ pͥuata
bene reg̾e̾t cum tot obsessꝰ nnicõ¬
modis ipam quoq iem .p. guber¬
naret hũanoꝵ defectuũ magͣ

Expanded text:
nes, servi denique et ancille in divines, servi denique et ancille in divitiis habebuntur, soli filii excludentur? O quam multi michi sunt filii! O quam plures aliis? Quinquaginta fueregi, centum quindecim regi Persarum Artaxerxi, Septingenti autem Erothinio regi Arabum, quorum fiducia, fines hostium alternis aggressus incursibus, Egyptum Syriamque vastavit. Et est sane potentie genus quoddam multos filios habere. Scio autem quid dicturus sis: “Hi, quos memoras, magni omnes reges fuerant: michi longe alia sors est”. Nunquid vero rex fuit Appius Claudiusprofecto ne dives quidem, prisco illo seculo, videlicet quo probrum divitie habebantur, et paupertati cecitas accesserat, ac senectus, et tamen de eo scribens Cicero: “Quattuor, inquit, robustos filios, et quinque filias, tantam domum, tantas clientelas Appius regebat et cecus et senex”. Neque id mirari est, quod privata bene regere cum, tot obsessus incommodis, ipsam quoque rem publicam gubernaret. Humanorum defectuum magna
Abbreviated transcription (Latin):
impodinuẽta ¶ Quio tot pastet
fiulos . E Ie qui te a Iuuentute
tua pastit in semũ qui nõ solã
honiẽs sed pistes et quadrpedes
pascit et uolucns. D Erius tot
natoꝵ corꝑa uestiet Ns qui nõ
tantũ aĩancia s agros herbis ac
florib ⁊ frondib sauas bestit et
quid scmiꝰ ad hec foisan hu filii te
nõ modo pascent at uestient s eciã
tuobunt᷑ s eciã honestabũt hũa¬
narꝑ ierum ut a uoluptate alie in¬
cipũt in laboiem ac doloiem de¬
sinũt sic econtra alie amaio p̾u¬
cipio incepte dulci fine claudut᷑
qualis est sors uirtuosarp̾ fe om̃i
piogiessos mulcent O pauper
ns quasi fecundam uirorp non
legens pauꝑtaten diu̾sa sũt oꝑũ
gen̾a et uana dona fortuẽ nulli
omĩa contingũt alus uage m̾tes
alus rigens tellus exangue alus
metallum/ uius tibi diuicie obtige¬
unt filii an bero uoues ⁊ pecu¬
des et asini et cameli et ꝓfuge a¬
pes et columbe et pulli et pauo¬

Expanded text:
impedimenta. Quis tot pascet impedimenta. Quis tot pascet filios? Is qui te a iuventute tua pascit in senium, qui non solum homines, sed pisces et quadrupedes pascit et volucres. Quis tot natorum corpora vestiet? Is qui non tantum animantia, sed agros herbis ac floribus et frondibus silvas vestit. Et quid scimus adhuc? Forsitan hi filii te non modo pascent ac vestient, sed etiam tuebuntur, sed etiam honestabunt. Humanarum rerum ut a voluptate alie incipiunt, in laborem ac dolorem desinunt, sic econtra alie amaro principio incepte, dulci fine clauduntur; qualis est sors virtuosarum omnium fprogressos mulceant. Pauper is quasi fecundam virorum non legeris paupertatem. Diversa sunt operum genera, et varia dona fortune: nulli omnia contingunt, aliis vage merces, aliis rigens tellus, exangue aliis metallum: vive tibi divitie obtigere filii. An vero boves et pecudes et asini, cameli et profuge, apes et columbe et pulli et pavo
Abbreviated transcription (Latin):
quomͦ int̾ diuicias sio pauꝑ uidens
id eñi nõ insi auaris et bonoꝵe suore
nigratis acc̃idit. O filioꝵ in ticiba
egestate sordida laboro E filii nõ
labor sed requies sunt parentũ lem¬
men laborꝑ atq omnis solatiũ for¬
tue si bom sunt aliequin non
de nuo ẜ de moribus est querela¬
O filioꝵ atie coarcato sum. E¬
Cur non potius comitato et balla¬
tus et oruatꝰ certe nõ tm̃i patres
s et matres ornaniẽta sua filios
Bocant non audisti ot cemuelia affii¬
can magni filia dumi p̾diues auli¬
er campana. que forte in donũ eius
hospiar dulterat muliebrit gliabũ¬
da sua illi longe p̾ciosissima ostõ¬
tasset ornaniẽta/ genosam belut
ad enuilacõnem pionotata colloqui¬
ui de industua ꝓduxit douet
et scolis filu eis remearẽt ꝑur
tunt puen qui magni post fu̾iit
Gni quibus illa conspectis bersa in
hospitam ornamenta mea inquit
ħec sinit p̾clare quidem et Et tãti
patuffauuliam filiani decebat/ tu
autem ornaniẽta hec tua bocas

Expanded text:
divitias sis pauper videris: id enim non nisi et avaris et bonorum suorum ingratis accidit. Filiorum in turba egestate sordida laboro. Filii non labor, sed requies sunt parentum, lenimen laborum, atque omnis solatium fortune si boni sunt; alioquin non de numero sed de moribus est querela. Filiorum acie coartatus sum. Cur non potius comitatus et vallatus et ornatus? Certe non tantum patres, sed et matres ornamenta sua filios vocant. Non audisti ut Cornelia, Africani magni filia, dum predives mulier Campana, que forte in domum eius hospitii iure diverterat, muliebriter gloriabunda, sua illi longe pretiosissima ostentasset ornamenta, generosam velut ad emulationem provocata, colloquium de industria produxit, donec a scholis filii eius remearent parvi tunc pueri, qui magni post fuere viri; quibus illa conspectis versa in hospitam: “Ornamenta mea, inquit, hec sunt”, preclare quidem, et ut tanti patris filiam decebat. Tu autem ornamenta hec tua vocas
Abbreviated transcription (Latin):
In pauꝑtate moriturꝰ similie pͥn¬
cipio fmis manet nsi forte moriẽ¬
tis langorib meden aurꝑ censes
quod in arcule fundo est DIn pau¬
ptate uite michi p̾ncipũ fuit Q
ħediũ false sepe diuicie ac p̾ncipiũ
et fuiem uera pauꝑtas tenet nud
nasti nudum mori hũana fere ꝯ¬
ditio est nam quid queso purpureũ
cubile quid fimalis lectꝰ aurens
et quecũq subipm̃ uite sinẽ morta¬
lis ambitis meditata est quid ad
febiem quid ad mortem iꝑam ꝙ
de qua loquim᷑ morientiũ mudi¬
tatem an ut equũ falere sit ꝓie¬
tem aurea deltañt mulce ista
otulos pñt intuẽtiũ sensu caiẽtib
deltãdile aliquid mee pt delcã.
autem nulla O nudꝰ mops na¬
tus sum. N Res humanas pene
oinnos alterna sors uariat eade
quasdam equat quo ieliquart
solet᷑ impitateni hars p̃ma et
maxima est ip̃a hec origlius at
mortio equalitas/ multi et bari
unẽtiũ sunt anuctꝰ/ nuditas u¬
na nascentiũ atq moriẽtiũ insi
ꝙ isli m̃tta repenũt ignan hul

Expanded text:
In paupertate moriturus. Similis principio finis manet. Nisi forte morientis languoribus mederi aurum censes quod in arcule fundo est. In paupertate vite michi principium fuit. Medium false sepe divitie, at principium et finem vera paupertas tenet. Nudum nasci, nudum mori, humana vere conditio est. Nam quid, queso, purpureum cubile, quid funeralis lectus aureus, et quecunque sub ipsum vite finem mortalis ambitio meditata est, quid ad febrem, quid ad mortem ipsamque de qua loquimur morientium nuditatem? An ut equum phalere, sic parietem aule delectant? mulcere ista oculos possunt intuentium; sensu carentibus delectabile autem nulla. Nudus inops natus sum. Humanas res pene omnes alterna sors variat, eadem quasdam equat, quo reliquarum soletur imparitatem. Harum prima et maxima est ipsa hec originis ac mortis equalitas. Multi et varii viventium sunt amictus, nuditas una nascentium atque morientium, nisi quod illi multa reperiunt ignari, hi
Abbreviated transcription (Latin):
quons acͣ mierore ꝑdendã dicũt
pecinite amatores quid uł in
que ueibis falsi ul in sue oꝑi¬
bus uõmi sit et ut Gera sit exti¬
matio tam laudate iel quid le
sot quisq Gidit aut legit uite¬
grũ ac sincerũ sp̃tis uulgi clamo¬
nb sepositieq sulgorib metalloꝵ

Expanded text:
s ac merore perdendam. Dicant pecunie amatores, quid vel in his verbis falsi, vel in suis operibus boni sit. Et, ut vera sit extimatio tam laudate rei, quid de hoc quisque viderit aut legerit integrum ac sincerum, spretis vulgi clamoribus sepos
Abbreviated transcription (Latin):
s eendita ⁊ p̾cium statuit sa¬
boios sic enm ait labonbue
oeudilut dii obis om̃a uoua¬
Baiolesta est tancorꝑ solicito¬
uitam esse torniẽtumi quid filii
meruere quid si desuit cure
alie subibunt crede micht quo¬
cunq te uertas quenih foatuẽ
grad um ampias et laboies et
molestie et difficultates uite
adecint quid lamentis mancoi
opus est. O filus multis pͥmor
SSit dicis quasi feliatate d¬
pmians tua et uota pma ucor¬
talui tibi cumulatꝰ obuenisse
feis grauĩt mirum genꝰ imꝑa¬
cetie  Quid uõ tot faciã
filiabus quido tot dotes expedi¬
et R unuo est et filiaꝵ deus
et mariũ is et fillos tͥ pascet
et filias utq ulie iugeniũ et
uiuendi aites sic io suas detes
dabit Itaq sicut scuptiui est
spera nii eo et ip̃e faciet quods
Mte est optinũ dotis genus
fudt sic et filias formare oti
et absq dote ietto Iudicio pla¬
i Baleant atq amani dotẽ
habuit Ronanũ imꝑiũ fausti¬
na et quod iens udotate ta¬

Expanded text:
sed vendita, et pretium statuit labores; sic enim ait: laboribus vendunt Dei nobis omnia bona. Molesta est tantorum sollicituam: “Omnem vitam esse tormentum”? Quid filii meruere? Qui, si desint, cure alie subibunt. Crede michi: quocunque te vertas, quemlibet fortune gradum arripias, et labores et molestie difficultates vite aderunt. Quid lamentis inanibus opus est? Filiis multis premor. Sic dicis, quasi felicitate deprimaris tua, et vota prima mortalibus tibi cumulatius obvenisse fers graviter, mirum genus impatientie. Quid vero tot faciam filiabus? Quis tot dotes expediet? Unus est, et feminarum Deus et marium, is et filios tibi pascet et filias. Utque illis ingenium et vivendi artes, sic his suas dotes dabit. Itaque sic scriptum est: “Spera in eo et ipse faciet”. Quod in te est, optimum dotis genus fuerit, sic filias formare, ut, vel absque dote, recto iudicio placere valeant atque amari. Dotem habuit Romanum imperium Faustina: et quot reris indotate ca
Abbreviated transcription (Latin):
nichil suene defficile s hoc dicis
grane  excute aut̃ illã ammi
diuuitus an plus auio trbius ꝙ
uirtuti an et qoc in paradoxis
stoicie᷑ legisti ꝙ solus sapiens
duies ostz an legisti forsitã ẜ spͤ¬
iusti quod plenq faciũt legen¬
tes t fabulent᷑ ornatꝰ nõ ut
melius uiuant nicħil ad hone¬
statemn omina ad saam atq eloꝙͣ¬
Q non asi fecit nuarã suũ tulit
sed uetus ⁊ nota hec igͣtitudo est
dati iimenioiss memistis ablati.
bene uiut᷑ dico aut bene nõ uolup¬
tuose non insolent aut splendide sed
fortima fatebit᷑ ⁊ caate quedꝰ nͨ toto
quod est usꝙͣ auro neq om̃i gẽnia¬
rum pompã atq om̃igenũ renon
copio cupiditas expleat᷑ paucis
ad modum et si desuit leni hugue
ul manus artificio comꝑandis
toslit᷑ aut lenit᷑ nctitas naturãl
sic untuti modicũ uitio mł suffi¬
auara negat N Aelumde petẽ¬
dum uitus. lbalor ꝙ̃ fortuna
est nniclul negat inisi quod et

Expanded text:
nichil breve difficile. Sed hoc dicis nichil breve difficile. Sed hoc dicis gravius: excute autem illam animi divitiis; an plus auro tribuis quam virtuti? an et hoc in Paradoxis Stoicis non legisti, quod “solus sapiens dives est”? An legisti forsitan, sed sprevisti? quod plerique faciunt legentes, ut fabulentur ornatius, non ut melius vivant, nichil ad honestatem, omnia ad scientiam atque eloqu. Non tibi fecit iniuriam: suum tulit. Sed vetus et nota hec ingratitudo est: dati immemores, meministis ablati, bene vivitur. Dico autem bene, non voluptuose, non insolenter aut splendide, sed fortuna fatebitur. Et certe cum nec toto quod est usquam auro, neque omni gemmarum pompa atque omnigenum rerum copia, cupiditas expleatur, paucis admodum et, si desint, levi lingue vel manus artificio comparandis, tollitur aut lenitur necessitas naturalis: sic virtuti modicum, vitio nil suffiavara sors negat. Aliunde petendum. Virtus liberalior quam fortuna est: nichil negat, nisi quod et
Abbreviated transcription (Latin):
famiã que raro alibi ꝙ̃ locupleti¬
nm sedit in liine ab hus ma¬
potuit domus tita ꝙͣ illam tustodi¬
et pauytas ut diues ⁊ si largus
sit si quid tamen sibi reliat auarꝰ
uulgo dici soset. sic pauꝑ cupidus
quoq largus habebit᷑ Iniuidet opi¬
bus uicima pauꝑiẽ miẜat᷑ illas
cupit ac uituꝑat hanc horret et
landat D Somũ meã occupat
pauptas B Iam nullus ibi suꝑ¬
Bie socus ent nec muidie nec
dampnis insignib. nee damꝑnoꝵ
metui. nec suspicibnibus nulle nͭ
msious nec nausee nec podagͤ
diuitum hospitibus quib exclũẜ
hagitat᷑a latius tetũ quies et
transquillitas et uirtus cui eo
płus lõci erit quo fortune ninꝯ
Plares meos dura sabiit pau¬
ꝑtas. ¶ Quid querapie scio
mollius diuicie sabussent ẜ pau¬
ptas turius nulle aut̾ opes fũt
quibus nõ sit anteponẽda solc̾tas
uo illa sine opb quidẽ potest
tate diu pͥnior importũã. E ut
nichil importabile du fert᷑ sic

Expanded text:
famiam, que raro alibi quam locupletfamiam, que raro alibi quam locupletum sedet in limine. Ab his mapotuit domus tua, quam illam custodiret paupertas. Ut dives, etsi largus sit, si quid tamen sibi reservat, avarus vulgo dici solet, sic pauper, cupidus quoque largus habebitur. Invidet opibus vicinia, pauperiem miseratur: illas cupit ac vituperat, hanc horret et laudat. Domum meam occupat paupertas. Iam nullus ibi superbie locus erit, nec invidie, nec damnis insignibus, nec damnorum metui, nec suspitionibus mille, nec insidiis, nec nausee, nec podagre, divitum hospitibus: quibus exclusis habitatura latius tecum quies et tranquillitas et virtus, cui eo plus loci erit, quo fortune minus. Lares meos dura subiit paupertas. Quid queraris scio: mollius divitie subiissent, sed paupertas tutius. Nulle autem opes sunt, quibus non sit anteponenda securitas. ntur, esse illa sine opibus quidem potest, ertate diu premor importuna. Ut nichil importabile diu fertur, sic
Abbreviated transcription (Latin):
uit s panpertas meũ lnne obsi¬
det. Quon obsedet si custodit neq¬
il hoc illi nouũ aut mosolitũ ut
que brbem romam multis olimi se¬
culis tustodiuit int̾ tentoria equid
pauptatis sobnie atq solicite llixꝰ
mers sopor marcidus ac uicia
sanguuda et en̾uata nõ subeunt¬
A Domũ meã pautas inua¬
sit U ultro illi ut occtas consulo
bemẽtem ammo leto bi patẽtibus
ualius excipiens atq amplectens
p̾ma enmm fionte ndicula ac subtͥ¬
tio nec mnto Giatori ac uno ar¬
muato exequatã eo ꝙ ceser minco
sit aduẽtꝰ enũs at cũ in familiari¬
tatem admissa fult ⁊ m̃nue sũp¬
tuosa ac socura ac facilis hospes
ent P foribus meis paupertas
insustat A depen ocius anteꝙͣ
bectes sabita ui confrnigat atq
hostus Gulsis a cardine uictrix in¬
ieat ut eni iesistẽtib ꝑmolesta
sic tedentib piocunda est Ddo¬
nũ meã pauꝑtas ir rupit L ad¬
asus fures ⁊ peiores fub uobap¬
uulg morsuo et insulsa Iudicia
atq auancle seu prodigalitatꝭ in¬

Expanded text:
vit. Paupertas meum limen obsidet. Non obsidet sed custodit, neque hoc illi novum aut insolitum, ut que urbem Romam multis olim seculis custodivit. Inter tentoria equidem paupertatis sobrie atque sollicite, luxus iners, sopor marcidus, ac vitia languida et enervata, non subeunt. Domum meam paupertas invasit. Ultro illi ut occurras consulo, venientem leto animo bipatentibus valvis excipiens atque amplectens. Prima enim fronte rigidula ac subtristis nec immerito viatori ac viro armato exequata, eo quod celer minaxque sit adventus eius, at cum in familiaritatem admissa fuerit, et minime sumptuosa et secura ac facilis hospes erit. Foribus meis paupertas insultat. Aperi ocius antequam vectes subita vi confringat atque, ostiis vulsis a cardine, victrix introeat: ut enim resistentibus permolesta, sic cedentibus periucunda est. Domum meam paupertas irrupit. Adversus fures et peiores furibus volupvulgi morsus et insulsa iudicia, atque avaritie seu prodigalitatis in
Abbreviated transcription (Latin):
dis quo luce clanus fiat quis
nr̃m quisq cũ aliis quis uẽ secũ
sit/ Iam qui uestiũ modus quibe
hĩtus c̾duũ totũ mĩs durat in
urbib que municipioꝵ stitã
nõ ut que longena eent cũ suis
latoribus desierunt ad hec quenã
ducũ mordinãda acie quenã ma¬
grãtuũ in ferendis legib q̃ nau
tarp in capiendo consilio despi¬
tas que ue discordia est didia e
go hoc ultiñ magnis sepe ꝑicit¬
lis meis dũ mani celoq mortẽ
mninitantib nocte suul ac nubi¬
bus cũcta t̾raꝵꝭ ac stellaꝵ sigua
tegẽtibus puppe ian fatiscẽte et
sennoppleta flctib naute de fũ¬
ma rerum media in morte ꝯtͭͣ¬
rus studus atq opmionib obsti¬
natissime litigarent adde in qͥ¬
bus sine adu̾sano lio est q̃ stpto¬
rũ pielia cũ mẽbranis cũ attra¬
nẽto cũꝰ calanus cũ papno

Expanded text:
iat quis nostrum quisque cum aliis, quisve secum sit. Iam qui vestium modus, quive habitus triduum totum nostris durat in urbibus? Que municipiorum scita non, ut longeva essent, cum suis latoribus desierunt? Ad hec, quenam ducum in ordinanda acie, quenam magistratuum in ferendis legibus, quenam nautarum in capiendo consilio disparitas, queve discordia est? Didici hoc ego ultimum magnis sepe periculis meis, dum, mari celoque mortem minantibus, nocte simul ac nubibus cuncta terrarum ac stellarum signa tegentibus, puppe iam fatiscente et semioppleta fluctibus, naute de summa rerum, media in morte, contrariis studiis atque opinionibus obstinatissime litigarent! Adde in quibus sine adversario lis est. Que scriptorum prelia cum membranis, cum atramento, cum calamis, cum pa
Abbreviated transcription (Latin):
tra quã ꝑuigil excubat ⁊ p̾duris
unguib armatꝰ agricola ⁊ blla
sugnictꝰ falte frondator quid lap¬
pas ac tribulos atq ãmiã tem¬
pestatẽ ienascẽtiũ strpiũ at radi¬
tũ litud ac laborem malia mior¬
talẽ quid ynibriũ bella fuiẽtiũ
⁊ moles nuiũ et uredinẽ prui¬
uoꝵ et asꝑitatẽ ac biolẽtiã glati¬
el ⁊ torrẽtiũ repẽtinos impetus
et uaga fluminũ inciem̃ta to¬
tas sepe regiones ⁊ magios po¬
pulos s in p̃mis rusticoꝵ septa
quassatiũ quoꝵ in tot malie
is agit᷑ uita atꝙ ut delicatoꝵ
ac diuctũ de tedus aliqd ditam
quis noctna auriũ uella nõ ptu¬
ut/ umbones stirgesq ⁊ oblatrã¬
tiũ lime canũ suꝑuacuas excu¬
uias et tates in tegulis nũdinã¬
tes ac trãsquilla silẽtia horiẽ¬
dis accẽtib ⁊ clamore tartares in¬
festantes ⁊ inesti soritũ occentꝰ
⁊ quid int̾ tenebras importimũ
stiepit/ hue accediunt ⁊ noctña

Expanded text:
tra quam pervigil excubat, et pre duris tra quam pervigil excubat, et pre duris unguibus armatus agricola, et ultrici succinctus falce frondator? quid lappas et tribulos, atque annuam tempestatem renascentium stirpium ac radicum, litium ac laborum materiam immortalem? Quid imbret moles nivium, et uredinem pruinarum, et asperitatem et violentiam glaciei, et torrentium repentinos impetus, et vaga fluminum incrementa, totas sepe regiones et magnos populos, sed in primis rusticorum septa quassantium, quorum in tot malis vis agitur vita? Atque ut delicatorum ac divitum de tediis aliquid dicam, quis nocturna aurium bella non pertulit: bubones strigesque et oblatrantium lune canum supervacuas excubias, et catas in tegulis nundinantes ac tranquilla silentia horrendis occentibus et clamore tartareo infestantes, et mesti soricum occentus, et quicquid inter tenebras importunum strepit? His accedunt et n
Abbreviated transcription (Latin):
ignis et calcis ad exͣinũ fuge reꝵ
remedioꝵ opus eẽt apuleio ꝙfi¬
dem hẽam cc̃sũptũ ab hus hoĩt
et fidesit mel. murariqz me nen
negem/ quid ẽ quod quide solicitu¬
duns exemplũ ꝓposu̾e formicam
alii de qat longos texile ẜudẽs
ꝓ simoniã atq industuã p̾ditãtes
bene hercle si om̃is solicctudo lauda¬
bilis eẽt exemplũ igit᷑ fortasse pͥ
donib ydoneũ nõ hus quib de suo
at selicitũ aiał quis nescit frĩpio¬
bum s iuistũ rapto uiuẽs nulliꝰ
uduste̾ nisi in malũ nulliꝰ usꝙ̃
aut in qmodi tedii q int̃tiplicis
cur eego hoc exẽplũ dederunt
cur hoc aial laudauint dico
Itum miror ꝓcipue cũ adeẽt apis
industrrũ ꝓuidẽtissimũq aiãl ulłis
noxiũ młtis utile sibiq ⁊ alus
arte quadam n᷑alit inscta et suo
illo nobili labere subuemẽs Quid
nũc ego damꝑnosa eloquar ubta¬
tem ⁊ exciescẽtiũ luxĩe filioꝵ cõ¬

Expanded text:
ignis et calcis, ad extremum fuge rerum ignis et calcis, ad extremum fuge rerum remedio opus esset; Apuleioque fidem habeam, consumptum ab his hominem, et si desit mel, mirarique me non negem. Quid est, quod quidam sollicitudinis exemplum proposuere formicam, alii de hac longos texuere sermones, parsimoniam atque industriam predicantes? Bene hercle, si omnis sollicitudo laudabilis esset; exemplum fortasse igitur predonibus ydoneum, non his quibus de suo At sollicitum animal quis nescit?, sed improbum, sed iniustum, rapto vivens, nullius industrie, nisi in malum, nullius usus, ac incommodi tediique multiplicis. Cur igitur hoc exemplum dederint, cur hoc animal laudaverint, dico iterum, miror, precipue cum adesset apis industrium providentissimumque animal, nulli noxium, multis utile, sibique et aliis arte quadam naturaliter insita et suo illo nobili labore subveniens. Quid nunc ego damnosam eloquar ubertatem et excrescentium luxuriem foliorum, con
Abbreviated transcription (Latin):
hi trãslatrix uoluciesq alie ĩpor¬
tunũ gemus unde illud georgig
uirgilii qued miran soleo uã nõ
miror ut aues soitu t̾irant nue
eniĩ hoc ꝑtalico hĩtanti uiudhoc
ex mtcts estiuis tedus tẽ cepit
sic michi ad uesperã ⁊ insultꝰ bo¬
luctũ et lapidũ collisio ⁊ uillici
clanior durat ad hec quid oicus
uindennie quid erugo lbis eruca
frrondib talpa Radicib quid post¬
mo areis horreisꝙ gurgulio atꝙ
mopi metues formĩta senecte ut
ait ille quis feruor et pexigui aĩ¬
m̃atis inquietudo ut dũ urume
sue consulit mr̃on turbat etatẽ
tardus essem ad credendi aliis ex¬
ptus scio ꝙͣto nõ solũ tedio s et
dampno fit pulmerulẽtũ id actͤ¬
pida semꝑ expedicõne festinũ ag¬
men/ ut nõ tñi agros s archas
thalamos ⁊ ꝓmptuaria populent
Iam ciede̾ incipiã pisanis in finib
castrũ quod haud louge aman na
na paulomimꝰ pepulu̾it dmo ut

Expanded text:
lii translatrix, volucresque alie imporlii translatrix, volucresque alie importunum genus? Unde illud Georgicum Virgilii, quod mirari soleo, iam non miror, ut aves sonitu terreantur. Rure enim nunc Italico habitanti unum hoc ex multis estivis tediis esse cepit, sic michi ad vesperam et insultus volucrum, et lapidum collisio, et villici clamor durat. Ad hec quid ericius vindemie, quid erugo herbis, eruca frondibus, talpa radicibus? quid postremo areis horreisque curculio atque inopi metuens formica senecte ut ait ille? Quis fervor et perexigui animantis inquietudo, ut dum brume sue consulit, nostram turbat estatem? Tardus essem ad credendum aliis; expertus scio, quanto non solum tedio sed et damno sit pulverulentum illud, ac trepida semper expeditione festinum agmen, ut non tantum agros, sed arcas et thalamos et promptuaria populentur. Iam credere incipiam, Pisanis in finibus, castrum quod haud longe a mari nna paulominus pepulerunt domo, ut
Abbreviated transcription (Latin):
minꝰ ue laboriosa matĩa ẽ quenã
ergo araueaꝵp ausidie et ꝙͣ uigil
intencõ que captãdis infirmuiorbse
telaꝵp stena qui rethiũ obtentus¬
rapinis quid pãnis tynee quid
canes tignis nocturmꝙ uiiculi
nõ sine tedio ⁊l obtuso quodam
sus strepitu trabiũ uist̾a fodiẽtes
illarp maxime quob cededis. luẽ
ac mẽsiũ obẜuatõ diligẽs sit ne¬
glecta que hitens pestis ut sinuo¬
sis tectis agͥstiũ sic anuatis iegũ
laq̃anib inisultat templis qͦ sacca¬
tis ⁊ altaribus sacusq oꝑib philo¬
des ⁊ mẽbranas et lrãs adlam
quod insi pice liquida leuiq inceͬ¬
dio sit occirsum nõ nũꝙͣ ꝑicali
u ͨ naufragii eciã cã estͣ ⁊ mari¬
as ing̾di et carmas nauiũ te̾bra¬
ie ausa sepe uellũ graue nestiẽ¬
tib antulit p̾terea quid uiritꝰ oci¬
uus quid segetib locusta quid
messibz seu miser aduena seu
passer indigena seu grs domici¬

Expanded text:
minusve laboriosa materia est: quenam minusve laboriosa materia est: quenam ergo aranearum insidie et quam vigil intentio? Que captandis infirmioribus telarum scena, qui retium obtentusrapinis? Quid pannis tinee, quid caries tignis, nocturnique vermiculi non sine tedio, et, obtuso quodam sub strepitu, trabium viscera fodientes, illarum maxime quibus cedendis lune ac mensium observatio diligens sit neglecta? Que latens pestis ut fumosis tectis agrestium, sic auratis regum laquearibus insultat, templis quoque sacratis et altaribus, sacrisque opibus philostes et membranas et literas addam; quod nisi pice liquida, levique incendio sit occursum, nonnunquam periculi vel naufragii etiam causa est, et maria ingredi, et carinas navium terebrare ausa, sepe bellum grave nescientibus intulit. Preterea quid bruchus oleribus, quid segetibus locusta, quid messibus seu anser advena, seu passer indigena, seu grus domici
Abbreviated transcription (Latin):
mĩtipliti p̾gnante ⁊ belut in ul¬
ꝑe festinãte discerpit᷑ Ita duo aĩan¬
cĩi yma uota pioles ⁊ coitus huic
geni infetusta penitueq mortifera
deyhendunt dum mar̃e coitus ma¬
tĩe partus int̾mnit apiũ alueania
contemplare que illa ꝯcursacio qui
strepitus quenã nõ nc uella ꝯ yxi¬
mis ẜ cuules ut ita diximi distor¬
die ac uella domestica colubarũ
iidos intu̾e simplicissinũ aial
et ut memorant felle carẽs ꝙ̃tis
queso cũ p̾lus ꝙͣtisq clamoribus
uitani ducit in disciplinatis casts
ac uarbanis ẽẽ uideare adeo uluce
patati aliquid nec nocte quidẽ uide¬
as nuito aũt insultus in altritͫ
ipm̃ in se uiuclo mutue uoluptatꝭ
astritã par eam q ob causam ue¬
nen ⁊ saccũ quãtis q̃rimonus ad
upstũ fert᷑ ut seye colubã c̾cuit
sepe alio restio q psequit᷑ suꝰ aoniãs
I inuitissima te remictã que
nõ ut minor sit ⁊ ininꝰ sptabilis

Expanded text:
multiplici pregravante, et velut in ulmultiplici pregravante, et velut in ulpere festinante, discerpitur. Ita duo animantium prima vota, proles et coitus, huic generi infausta penitusque mortifera deprehenduntur, dum marem coitus, matrem partus interimit. Apum alvearia contemplare: que illa concursatio, qui strepitus, quenam non modo bella cum proximis, sed civiles, ut ita dixerim, discordie, ac bella domestica! Columbarum nidos intuere: simplicissimum animal, et, ut memorant, felle carens, quantis, queso, cum preliis quantisque clamoribus vitam ducit? Indisciplinatis in castris ac barbaris esse videare, adeo nec luce pacati aliquid, nec nocte quidem videas; mitto autem insultus in alterutrum, ipsum in se vinculo mutue voluptatis astrictum par, eamque ob causam Veneri sacrum, quantis querimoniis ad optatum fertur, ut sepe columbam circumit, sepe alis rostroque persequitur suus amans? Ad minutissima te remittam, que non ut minor, sic et minus spectabilis
Abbreviated transcription (Latin):
actuũq discordia ꝙ̃ta oꝑiõnũ atq
ꝯsilioꝵ conflictacõ est ut uix cico¬
mana diffiicõ staie queat sic enĩ
licet int̾ amicos beniuolẽtia ⁊ caritꝭ
deest tanĩ illa om̃i diuinars huã¬
narq ier cousensio ex qua ille
diffinicõnẽ conficit quid ini odio
sꝑes igit᷑ est et in couore cdũ
et iii pace uellũ ⁊ in consenfione
dissensio ostendã tibi sic eẽ ꝙ lup
ipsis que assidue in occlis sũt fa̾s osẜi¬
ce quas ferio indonitas enui potẽs a¬
mor domat irẽde am̃i leene tyge
urse quãto cũ murm̃e ueniũt ad id
quod cunidissinie faciũt nõ cupidas
s coactas putes ferarp alie dũ corũt
magnis stridorib alie rapidis ung¬
bus inquiete sunt Iain si credimꝰ¬
ꝙ̃ta ierp contraretas ꝙ̃tũq litigi¬
ũ maris capudt sua quad̃ uaturali
hoffrenata dulcedine in os uipeie
insitũ illa p̾apiti feruore ubidinis
amputat inde Iam pregnãs bidu
a ꝯ piendi tempus aduen̾it fetu

Expanded text:
a opinionum atque consiliorum conflictatio est? ut vix Ciceroniana diffinitio stare queat. Sit enim licet inter amicos benivolentia et caritas, deest tamen illa “omnium divinarum humanarumque rerum consensio”, ex qua ille diffinitionem conficit: quid in odio speres igitur? Est et in amore odium, et in pace bellum, et in consensione dissensio. Ostendam tibi sic esse, ex his ipsis que assidue in oculis sunt. Feras aspice, quas ferro indomitas, omnipotens amor domat; intende animum: leene, tigres, urse, quanto cum murmure veniunt, ad id quod cupidissime faciunt? non cupidas, sed coactas putes. Ferarum alie, dum coeunt, magnis stridoribus, alie rapidis unguibus inquiete sunt; iam si credimquanta rerum contrarietas, quantumque litigium! Maris caput sua quadam naturali, sed effrenata dulcedine, in os vipere insertum, illa precipiti fervore libidinis amputat; inde, iam pregnans vidua, cum pariendi tempus advenerit, fetu
Abbreviated transcription (Latin):
non forensib procellis et consilioꝵ
bolubilitate iotaberis nõ nauigii
tarditas non agri st̾ilitas aut anu¬
one caritas te torquebit has mole¬
stias domino tuio linquens sepe iͦ
dormies uigilante. D Difficilis ⁊
impiosus est dominus. Ss non
sine causa illi in sortem obuenisse¬
te in ammo tuo pone. quid quid
igit᷑ Iustum Iubet deum ip̃m iu¬
bere ciedito sm iiustum aliquid
maiorio domini memĩsse ꝯuenit
qui ut te ad honesta ꝙ̃uus diffici
suũ patit᷑ sic ad inhonesta bult
liborum sit intelligo ꝙ gloriosũ
terre uereq fidei pͥncpũ alt̾ ẜuoᷤ
dominis carnalib obedne ꝑ om̃ĩa
altͥ sero subditos cẽ in om̃i trmoie
Somins pͥmpit illud adiciẽs bt
hocimon tantũ bonis ⁊ honestio
exhibeant s ecĩã discolis neq enĩ
de dommo Iudicare ẜuũ decet
si mores eis qualescũq ꝑferce
quo eñĩ smtior dñs eo clarior
tamen ut nioies pati sic ⁊ iiꝑi¬
a epequi semꝑ oportet sunt enĩ

Expanded text:
non forensibus procellis et consiliorum non forensibus procellis et consiliorum volubilitate rotaberis; non navigii tarditas, non agri sterilitas, aut annone caritas te torquebit. Has molestias domino tuo linquens, sepe illo dormies vigilante. Difficilis et imperiosus est dominus. Non sine causa illi in sortem obvenisse, in animo tuo pone. Quicquid igitur iustum iubet, Deum ipsum iubere credito. Sin iniustum aliquid, maioris domini meminisse conveniet, qui ut te ad honesta quamvis difficilia servum patitur, sic ad inhonesta vult liberum. Sic intelligo quod gloriosorum terre vereque fidei principum alter servos dominis carnalibus obedire per omnia, alter vero subditos esse in omni timore dominis precipit, illud adiciens ut hoc “non tantum bonis et modestis” exhibeant, “sed etiam discolis”. Neque enim de domino iudicare servum decet, sed mores eius qualescunque perferre. Quo enim immitior dominus, eo clariotamen ut mores pati, sic et imperia exequi semper oportet. Sunt enim
Abbreviated transcription (Latin):
tui ꝙͣuis arbitno exemptũ quod
te liberum atq ip̃o domino ditio¬
rem faciet sapiencie studio nncũbe
illa te in lib̾ertatem asseret dictum
cathonĩs est acycerone firmatum.
solus sapiens liber est ea ẜ liber
durissimis dominis uitã traho
Gyuilla ie melius ꝙͣ fide et
obsequio mollient᷑ et fortassis adeo
ut quod ml̃tis accidit inde tibi
uonta sit libertas unde te ẜ̾uũ
luges/ forsan et aliũde hunc
si quidem temꝑalis domniꝰ libe¬
rat hunc et̾nus scis quãto ꝑi¬
culo malchus mimas heri ꝓsequẽ¬
tis euaẜit s euasit tañi int̾m
de domino sic cogita hit te ne¬
lit cũ libertate solicitudie amisisse
quid nisi utile dampnũ uoces.
mstis ẜua libertas mĩtis est le¬
ua ẜuitꝰ non tam graue Iugũ
hoñni ꝙ curanĩ est qui hoc ex¬
cusẜit illud ferat equaniis
hille tu ẜuis huic uin es dedi¬
tus ymo hic tibi hic tuus est
doniinus ymo pt̾ator tuus nõ
habebis honores equidẽ n labo¬
res publicos nõ sum̃ tñi studus

Expanded text:
tis arbitrio exemptum, quod te liberum atque ipso domino ditiorem faciet. Sapientie studio incumbe: illa te in libertatem asseret. Dictum Catonis est, a Cicerone firmatum: “Solus sapiens liber est”, ea scilicdurissimis dominis vitam traho. Nulla re melius quam fide et obsequio mollientur, et fortassis adeo, ut quod multis accidit inde tibi ventura sit libertas, unde te servum luges, forsan et aliunde. Hunc si quidem temporalis dominus liberat, hunc eternus. Scis quanto periculo Malchus minas heri persequentis evaserit, sed evasit tamen. Interim de domino sic cogita: hic te nulit. Cum libertate sollicitudinem amisisse, quid nisi utile damnum voces? Multis serva libertas, multis est libera servitus. Non tam grave iugum hominum, quam curarum est: qui hoc excusserit, illud ferat equanimis. Huic tu servis, huic uni es deditus: immo hic tibi, hic tuus est dominus, immo procurator est tuus. Non habebis honores equidem nec labores publicos; non simultatum studiis,
Abbreviated transcription (Latin):
Dyone hunc pudorẽ unus om̃i
pat̾ deus una om̃i mat terra
Oriuis in hanc uitain in¬
traii N ne doleas liber
eggiedie belis mͦ sicut multi qͣ
ex du̾so illo intrar̃t l̃beri sui
exibunt D Seruilit natꝰ sũ
Mlilalit uiue : meliore tui ꝑte
libeꝵ ẽẽ iul ꝓhibet una ẽ petati
nestit inuitos illã excute ãs
ens O Seruũ fiꝰ uoluit fortu¬
na N p̃t̾ uelle contiariũ et
si morebus utit᷑ scis quid spoies
nesti mõst ͫ illud nosti ludos
ut sit mexorabilis quod mntdumi ẽ
nullũ illa tam̃ in ani ius habet
in ommi aut̃ ad u̾sus illã ctamũe
ab illiꝯ hoste poscendũ auxiltũ se¬
pe quẽ fortua ẜuũ libeꝵ uirtꝰ
fecit  Seruicio p̾mor grani
MIugum qui fert uolens leue

Expanded text:
unus omnium pater Deus, una omnium mater terra. rvus in hanc vitam intravi. Ne doleas: liber egrediere, velis modo, sicut multi qui ex adverso intrarunt liberi, servi exibunt. Serviliter natus sum. Liberaliter vive. Meliore tui parte liberum esse nil prohibet. Una est peccati nescit invitos. Illam excute, liber eris. Servuum fieri voluit fortuna. Potest velle contrarium; et, si moribus suis utitur, scis quid speres. Nosti monstrum illud, nosti ludos ut sit inexorabilis, quod interdum est, nullum illa tamen in animum ius habet. In omni autem adversus illam certamine, ab illius hoste poscendum auxilium. Sepe quem fortuna servum, liberum virtus fecit. Servitio premor gravi. Iugum qui fert volens, le
Abbreviated transcription (Latin):
maiestate memorabile bentidinas
Gassus esculanꝰ matie hũĩli patie
icullots capta prĩa iã ꝓubes in tu¬
umpħo quea pompen strabonis qui
pompeñ magni genitor fuit inter
raptiuos alios ductus/ ideui pestea
babrante fortima dux popua io¬
maui contra parthioro iegem et
antiqua potencia et recẽti sitoria
ansetonte felicissimo ꝓugnauit eũe¬
tus et filio regis int̾fecto cesie qr
hostiũ legionib quod adilat dlem
piat romanoꝵs ducũ fata ꝑmuse¬

Expanded text:
ntidius Bassus Asculanus, matre humili, patre ignoto, capta patria, iam pubes in triumpho Gnei Pompeii Strabonis qui Pompeii Magni genitor fuit, inter captivos alios ductus. Idem postea, variante fortuna, dux Populi Romani contra Parthorum regem, et antiqua potentia et recenti victoria insolentem, felicissimo pugnavit eventu, et filio regis interfecto, cesisque hostium legionibus, quod ad eum diem nulli Romanorum ducum fata permise
Abbreviated transcription (Latin):
uasti quiat indicio siuit ioniulus
et altides ꝑses macedonis Iuguta
iuudie iex fuit utq legitinus sra¬
tubus ieguo exclusis malo quidem
more pessimis q artibus ẜ exclusis
tamen alexander macedo philippi
dictus cruis u̾e sit cieditꝰ audisti
Demꝙ philippũ extienio uite alexã¬
drum nõ suũ filiũ p̾dicare solitũ
id q sibi ułto consessam olimpiadẽ
atq ob causam repudio dnuussam
scuptoies retum prcdidẽ ꝯstatinuo
ip̃e ex concubina genitꝰ licet insigni
pͣlegitimis fratub ad imꝑiũ uenit
addoiem hus arccurũ iegem infi ꝙ
hystorus misce̾ fabulas, nichil est
aliud ꝙ̃ mendatio uen fidem ĩmi¬
nue ad sũmam uero nõ est ꝙ te
deiciat origo undecũq ortos untꝰ
extulerit satis est glorie. O male
natus sum. Q bene uiue uene
meree qualit natus sis n ͨ tuũ ẽ
nec memmisse quidem potes nec
magno opeie inquiras quod ad te
non ꝓtinet iusi forte ut hũilior
mitior ꝙ non ut mestior sis P
Tiarpit̾ natus sum. B morum

Expanded text:
ndicio sunt Romulus et Alcides. Perses Macedonie, Iugurtha Numidie Rex fuit, uterque legitimis fratribus regno exclusis, malo quidem more, pessimisque artibus, sed exclusis tamen. Alexander Macedo Philippi dictus, cuius vere sit creditus audisti; denique Philippum extremo vite, Alexandrum non suum filium predicare solitum, idque sibi ultro confessam Olympiadem, hancque ob causam repudio dimissam scriptores rerum prodidere. Constantinus ipse, ex concubina genitus, licet insigni, pre legitimis fratribus ad imperium venit. Adderem his Arturum regem, nisi quod historiis miscere fabulas, nichil est aliud quam mendacio veri fidem imminuere. Ad summam vero, non est quod te deiciat origo: undecunque ortos virtus extulerit. Satis est glorie. Male natus sum. Bene vive, bene morere. Qualiter natus sis, nec tuum est, nec meminisse quidem potes, nec magnopere inquiras, quod ad te non pertinet, nisi forte, ut humilior mitiorque, non ut mestior sis. Turpiter natus sum. Morum
Abbreviated transcription (Latin):
landat᷑ et si ut dixi uñii quidquid
id est conspectius fiat suo contraͦ
ad motimi ceterp ut cuiusq piopa
laus aut isamia est sit laudis
aut infamue causa ꝓ̃pa sit eportet
neq bero ut unius gladio alter
alterius eo ꝙ anii bona solidiora
sunt ꝙͣ corporis aut soitime ut ñu̾cto
nequeant possessore uiolari O con¬
tra sas contraq leges genitꝰ sum.
nil tu contra leges si paiẽtes
tui egerunt/ tu scdñ leges age
omma in hoc quidem nullũ peni¬
tus tuũ emen fuit de ortu tuo
alii tu de moribus racõnẽ reddes
et ꝙͣus odio bage libidinis in
m̃idientes filios ułtio legũ ciuliũ
extendat᷑ deuo tañ ꝙ̃q suis finib
metit᷑ nec filii miquitaten patri
phiam Iudicaie alit̾ solitã ꝙͣ leges
ab ipis pħis accepisti: legibus ergo
dicio releuatus habes unde am̃i so¬
leris neq eñi tibi ut p̾uati pñonii
sit publice untutia he̾ditas int̾dicta

Expanded text:
laudatur, et si, ut dixi, vestrum quicquid laudatur, et si, ut dixi, vestrum quicquid id est: conspectius fiat, suo contrario admotum. Ceterum ut cuiusque propria laus aut infamia est, sic laudis aut infamie propria causa sit oportet, neque vero ut unius gladio alter alterius, eo quod animi bona solidiora sunt quam corporis aut fortune, ut invito nequeant possessore violari. Contra fas contraque leges genitus sum. Nil tu contra leges sed parentes tui egerunt. Tu secundum leges age omnia. In hoc quidem nullum penitus tuum crimen fuit: de ortu tuo alii, tu de moribus tuis rationem reddes. Et quamvis odio vage libidinis in immerentes filios ultio legum civilium extendatur, Deus tamen quenquam suis finibus metitur, nec filii iniquitatem patri ue Philosophiam iudicare aliter solitam quam leges, ab ipsis Philosophis accepisti. Legibus ergo dicio relevatus, habes animum unde soleris. Neque enim tibi ut privati patrimonii, sic publice virtutis hereditas interdicta
Abbreviated transcription (Latin):
Cmins paiens honestus filio uiden
debet sed nõ ot uerendus sit sequẽ¬
dus om̃is filio parens est ubi dese¬
nusse consiłiũ sit. eya igit᷑ in adusũ
labi si uenis est parens desen no¬
let siq non suũ uiciũ aman opta¬
bit unus hic ost Iuuentꝰ modus qͦ
pentum nomen p̾mere. ⁊ caltare
gliosum filuis at decoꝵ sit uiuẽdo
alit tastius . si et sanctius de ꝑenti¬
bus inhonestis lingua filii taceat
dissimilitudo uite moꝵ actuũ non
tateat. pultra laus filii tui a tergo
sescens/ contraq nulla grauior se¬
mlis nota lasciuit ꝙͣ admota illi
ꝓuditicia Inuemilis equidẽ si paien¬
tuin gloria filus male biuẽtibus
onciosa est quanto faste uerecũdie
cilioos laus patrum male uiuẽtiũ
pmnt infanna D Damꝑnata de
Bene teatus sum. P dit̾ꝰ malle
debis impudici patris honestus filiꝰ
dẽ et dici ꝙͣ honesti impudicꝰ In
manba sunt que cuiusq sũt ꝓpra
de alieno nemo iuste rep̾hendit᷑ seu

Expanded text:
Omnis parens honestus filio videri Omnis parens honestus filio videri debet: sed non, ut verendus, sic sequendus omnis filio parens. Est ubi deseruisse consilium sit. Eia igitur, in diversum abi. Si verus est parens, deseri volet, seque, non suum vitium, amari optabit. Unus hic inventus est modus, quo parentum nomen premere et calcare gloriosum filiis ac decorum sit, vivendo aliter, castius scilicet ac sanctius. De parentibus inhonestis lingua filii taceat, dissimilitudo vite, morum, actuum non taceat. Pulchra laus filii, cui a tergo lescens”; contraque nulla gravior senilis nota lascivie, quam admota illi pudicitia iuvenilis. Equidem si parentum gloria filiis male viventibus onerosa est, quanto fasce verecundie, filiorum laus patrum male viventium premit infamiam! Damnata de Venere procreatus sum. Atqui malle debes impudici patris honestus filius esse et dici, quam honesti impudicus. Imanda sunt, que cuiusque sunt propria. De alieno nemo iuste reprehenditur seu
Abbreviated transcription (Latin):
do traimite cecus incesẜit aut quid
refert uene uenias si in misenain
et in culpã uenis D In pectato
genitus suni. B. Deflet hoc quidẽ
ille uir maximꝰ et profecto nemo
purgatio sua desit sed p̃ma illa de¬
drmitas in ip̃o sepe uite lũe un¬
candor subit. Daxile me parentes
genu̾e L Quid ad te quisqͥs male
genuent tu bene genitue fiuisti inse
alieno flagit̃o tuũ Iungis P fede
pudet ougiis. EIam ꝙ alieno
tuestitie nõ mñor et alieno sił
in uobis et bona et mala bestia
repenitis que alibi tñ ꝙͣ in uobis
eẽ nõ possunt ꝙ uisi pubend̃ ip̃e
aliquid penitend̃ ue egens ꝙ tuũ
crimien aut quis pudor impudics
pater tu i ne pat̾i dedecoris he¬
ditatem adeas/ caue atq illi disse¬
nulliuius hac in parte sien stude
qui te iguarũ genuit muito tibi
suas maculas imp̾ssisse nõ potuit in
cosit et eo te prodeat nc̃ce est unde
obsturus aut clanis fias G Inho¬
nestis paientib in lucẽ ueni. B¬

Expanded text:
do tramite cecus incesserit, aut quid do tramite cecus incesserit, aut quid refert unde venias, si in miseriam et in culpam venis? In peccato genitus sum. Deflet hoc quidem ille vir maximus, et profecto nemo e his quoque purgatio sua desit. Sed prima illa deformitas in ipso sepe vite limine sacandor subit. Male me parentes genuere. Quid ad te? quisquis male genuerit, tu bene genitus fuisti, nisi alieno flagitio tuum iungis. Fede pudet originis. Iam quod alieno tumescitis non miror, et alieno simul in vobis et bona et mala vestra reponitis, que alibi tamen quam in vobis esse non possunt. Quod nisi pudendum ipse aliquid penitendumve egeris, quod tuum crimen, aut quis pudor, impudicus pater? tu modo ne paterni dedecoris hereditatem adeas cave, atque illi dissimillimus hac in parte fieri stude. Qui te ignarum genuit, invito tibi suas maculas impressisse non potuit. In te sit, et ex te prodeat necesse est, unde obscurus aur clarus fias. Inhonestis parentibus in lucem veni.
Abbreviated transcription (Latin):
humilitas gen̾is mt̃ta est .i.. Quid
tri aũt m̃ttam ne suꝑbiã eẽ malles
aut quid nĩt tibi ħuic deeẽ sentis
insi ne fumosie ymagiib atriom
trũtis ꝙ statuis uustũ q familie se¬
mesis plenũ titulis splaculo preter¬
emitib tibi insane sit quas int̾¬
ms de hus quos nõ nou̾s elato
suptilo fabulene O Ignobił na¬
tus sun. B Ignobile nõ nasti
tr̃i sed et uni̾e quibusd̃ felicitas
uisa est an in tustulauo saltem
a cytone positũ nõ legisti illud
potẽtissim regis anapestũ qui laudat
senẽ ⁊ fortumatũ ẽẽ dicit ꝙ ingłio¬
sus sic atq ignobilis ad supͥniũ diẽ
ꝓuenturus ¶ de obsceua origiẽ caͫ¬
łego non tantũ hũilis uͫ G¬
si obscena est .i. uera et
sinua obscenitas una est aĩ
Illam michi se dempħis pultra sũt
omma O Male natus sumi. Q¬
Qui bene uuit bene nascit᷑ bene
morit᷑ at qui male uix̾it bene natꝰ
eẽ nõ p̃t̃ nam quid iefert ꝙͣ fulgi¬

Expanded text:
Humilitas generis multa est. Quid Humilitas generis multa est. Quid tu autem? Multamne superbiam esse malles? Aut quid hinc tibi nunc deesse sentis? Nisi ne fumosis imaginibus atrium, truncisque statuis bustumque familie semesis plenum titulis spectaculo pretereuntibus, tibi insanie sit, qua in triviis de his quos non noveris elato supercilio fabuleris? Ignobilis natus sum. Ignobilem non nasci tantum, sed et vivere quibusdam felicitas visa est. An in Tusculano saltem a Cicerone positum, non legisti “illud potentissimi regis anapestum, qui laudat senem et fortunatum esse dicit quod inglorius sit atque ignobilis ad supremum diem perventurus”? 6 DE OBSCENA ORIGINE Origo non tantum humilis ed obscena est. Vera et summa obscenitas una est animi; illam michi si dempseris pulchra sunt omnia. Male natus sum. Qui bene vivit, bene nascitur, bene moritur; at qui male vixerit, bene natus esse non potest. Nam quid refert quam fulgi