comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
sꝑuanda ierũ ꝑmutacõ uderi deb̃ D
uictꝰ sum bello. Q bello uictꝰ libt̾ate re¬
tuiet at uitam uicõ autẽ uictꝰ utiãq
amittit quisquis iͥ illi succũbit᷑ urit
an illud magno pompeyo thessalico
erat ut dmpm plus sit pcc̃i imꝯ
solet hr̃e. Qui uincit᷑ luctũ ingone
qui morte corꝑis q̃rit aĩe salutẽ siple¬
riq malis suis gaudent bonis anttĩ
tanta hoim mentes ht̃ cecitas.D
uictus sum li pt̃ id quid̃ t̾ nõ scĩe
militaris mopia s fortuito ꝯtigissẽ
Nusꝙͣ enim fortumatõr ut ita dibu̾n
est fortuna ꝙͣ in prelio cũ musta
alibi illic oĩa posse illam ꝓhibent᷑¬
D prelio uictus sũm. R t nõ con¬
timuo nudꝰ. pñt arma uicts aufri.
uera autẽ bona q̃ sũt arma aĩ/ ⁊ qui
uident᷑ uicti retment. Ea enim ut ex
incendio ac naufragio. Sic coi̾ss et
prelio ef̾unt᷑ nec illa tm̃ que ⁊ aĩe
licet armis amissis ex acio fugiẽtẽ
qdq est maiꝰ in acie ꝑeũtem secaũ
ducis gonii nonien ferix siab et

Expanded text:
deri debet. Victus sum bello. Bello victus libertatem retinet ac vitam, vitio autem victus utranque amittit; quisquis igitur illi succumbit vere an illud Magno Pompeio Thessalico erat? Ut damni plus, sic peccati minus solet habere qui vincitur: lucrum ingens, qui, morte corporis, querunt anime salutem; sed plerique malis suis gaudent, bonis anguntur: tanta hominum mentes habet cecitas. Victus sum. Potest id quidem tibi non scientie miltaris inopia, sed fortuito contigisse. Nusquam enim fortunatior, ut ita dixerim, est fortuna, quam in prelio; cum multa alibi, illic omnia posse illam perhibent. Prelio victus excessi. At non continuo nudus: possunt arma victis auferri; vera autem bona, que sunt arma animi, etiam qui videntur victi retinent. Ea enim ut ex incendio ac naufragio, sic adverso ex prelio efferuntur. Nec illa tantum que in animis licet etiam armis amissis ex acie fugientem, quodque est maius, in acie pereuntem, secum ducis eximii nomen ferre. Nam et
Abbreviated transcription (Latin):
pinũ accidat ne quis insꝑatũ casum
oppͥmat. Semꝑ h ͦ unũ uolue aĩo non
hoes mͦ s preter aiõs hũana oĩa esse mor¬
talia. ed̃ ut homĩb sic urbib uide supͣ¬
suos morlos nũc ext̾n  obrepẽtes nẽ
ip̃m intra corpus exortos in quibstꝭ
successiõnes ⁊ simultates ⁊ discordie ⁊
della ciuilia. Esse om̃ib constitutũ t̾mi¬
nĩ qui pret̾ite non pot̾it suũ finem
cunctꝭ que uident᷑ instare ⁊ si paululũ
diffatur a futurũ tamiẽ. ubi stꝭ urbes
clarissie fuisse siluas asꝑrimas ⁊
futuraas esse. Stulcade se sꝑare brbent
aquã qd assequi regiã urbĩ roma
nequiuit᷑. hͦ int̾ fata ut̃ honu atq
frnitãq pnciãm ⁊ uite breuitatẽ cotidie
longiꝰ uix semel multꝭ in scłis ⁊ cũ
scupore t̾nunt᷑. hc te cogitacõ furmi¬
orem contͣ om̃s casus tam pub ͭͣ ꝓ
priuatos faciẽt. hͨ tibi demũ ⁊ si noͣ
amenã at ucrũq tolla̾ bilem uiã stͤ¬
net ad mopiam ad exiliũ ⁊ ad mor¬

Expanded text:
ccidat, ne quis imparatum casus opprimat, semper hoc unum volve animo, non homines modo, sed, preter animos, humana omnia esse mortalia; esse, ut hominibus, sic urbibussuos morbos, nunc extrinsecus obrepentes, nunc ipsum intra corpus exortos; in quibus sunt secessiones, et simultates et discordie et bella civilia. Esse omnibus constitutum terminum, qui preteriri non poterit, suum finem cuncti que videntur instare, et si paululum differatur, affuturum tamen ubi sunt urbes clarissime. Fuisse silvas asperrimas et futuras esse. Stulte de se sperare urbem aliquam, quod assequi regina urbium Roma nequiverit. Hoc inter fata hominum atque nfinitlongius, vix semel multis in seculis et cum stupore cernuntur. Hec te cogitatio firmiorem contra omnes casus tam publicos quam privatos faciet, hec tibi demum etsi non amenam atque utcunque tolerabilem viam sternet ad inopiam, ad exilium, et ad mor
Abbreviated transcription (Latin):
hos poã obsedent. illos morbi.hos a¬
mccio. islos cure. hos negocia issos otia
sros siuutie. illos pauꝑtas. illos ĩfanna
hos laboriosa celebritas. om̃o corpus s¬
ꝙ tantope coluꝭ ⁊ amat̃. Ille uos calre
Artissimꝰ accĩaingit atq obsidet obsidi¬
one ꝑpenia Ipẽ orbis t̾re ubi firmitꝭ bel¬
sio assidius in santlobi srer oretam¬

Expanded text:
Hos peccata obsident, illos morbi, hos iHos peccata obsident, illos morbi, hos inimicitie, illos cure, hos negotia, illos otia, illos divitie, hos paupertas, illos infamia, hos laboriosa celebritas, omnes corpus quod tantopere colitis et amatis: ille vos carcer arctissimus circumcingit atque obsidet obsidione perpetua. Ipse orbis terre, ubi fremitis et bellis assiduis insanitis, ubi imperiorum
Abbreviated transcription (Latin):
arũ faca brbiũ sunt ignota. Ti pñtẽ
sentis obsidionẽ. nec futuras p̃uides
te premit defles. ualde sensib dediti
estꝭ beluaꝵ more. Din pria sũ obseso¬
l dicebã te ĩ comodũ cuũ slere. iã
optablẽ uidiꝰ possit exiliũ eoꝙ m̃ꝰ
oficiat libtati /neut  tñ oficit si li¬
bertas aĩbera est. Ille ⁊ inclusus eg̾¬
di ⁊ exclusus regredi ⁊ ubi uolu̾it
esse ꝑt̃ Dobsessus in prĩa mea sũ
RObsessus ⁊ pͥamꝰ nõ cuus s rex
in prĩa sua fuit. cũ tota illa famosã
magꝭ ꝙͣ fortunata familia obsest̃
argis antigonꝰ ilaceꝰ rex ⁊ eume¬
nes ꝑgann. obsessus hac etate intͣ
uebem ianue rex sicilie iobertqullo
ueceꝵ reꝵ mĩor si que beros reges
facit ua uirtus atcenditur. Tũ ho¬
mũcio sortem regiã lamẽtaris. ob¬
sessus ambrosi ꝰ obsessus augustinꝰ
anibo simul incra mediolam ãbitũ
obsessus ad ultimũ augꝰ id ant᷑
cacimias suas deꝯia terrena illu os¬
sidins ad celeste regnũ transtesto

Expanded text:
arum fata urbium sint ignota. Tu presentem sentis obsidionem, nec futuras prevides, te premit defles. Valde sensibus dediti estis, beluarum more. In patria sum obsessus. Dicebam te incommodum tuum flere: iam optabile videri possit exilium, eo quod minus officiat libertati; neutrum tamen officit, si libertas animi vera est. Ille et inclusus egredi, et exclusus regredi, et ubi voluerit esse potest. Obsessus in patria mea sum. Obsessus et Priamus, non civis, sed Rex, in patria sua fuit, cum tota illa famosa magis quam fortunata familia. Obsessus Argis Antigonus Macedonum rex, et Eumenes Pergami; obsessus, hac etate, intra urbem Genue rex Sicilie Robertus, nullo veterum regum minor, si que veros reges facit, vera virtus attenditur. Tu, homuncio, sortem regiam lamentaris? Obsessus Ambrosius, obsessus Augustinus, ambo simul intra Mediolani ambitum. Obsessus ad ultimum Augustinus idlacrimas suas, Deus a terrena illum obsidione, ad celestem regnum transtulit.
Abbreviated transcription (Latin):
fecis pret̾ amini quietẽ rerp opti¬
mã uiiformitas qͦ wltꝰ ac tͣnqͥlli¬
tas cõ seq̃t᷑ nec spe ulla /n ͨ metu nͨ
merore mutandl nec gaudio res
quid̃ ben̾abilis ⁊ paucoꝵ hom̃i que
aputd ueteres crxcos d socrate apud
brõs in lelio laudata ẽ postmod̃ bero
in pͥncipib urĩs Marcho antonino et
aurelio alexandro ¶ De ambiguo statu

Expanded text:
feceris, preter animi quietem, rerum optimam, uniformitas quoque vultus ac tranquillitas consequetur, nec spe ulla, nec metu, nec merore mutanda nec gaudio, res quidem venerabilis et paucorum hominum, que apud veteres Grecos in Socrate apud vestros in Lelio laudata est, postremo vero in principibus vestris, Marco Antonino et Aurelio Alexandro. 76 DE AMBIGUO STATU
Abbreviated transcription (Latin):
Flamima blleb pumco t̾c̾ro ꝓͥmo afri¬
tamis mior sello punico tercio
Tabuni om̃s milicũ ducũq ⁊ ex̾cituũ
Puatons tanta esse nurti ac felicitas
pt̃ ut aliena infanna exmliam in¬
luam głoriam u̾gat. Anceps sane ne¬
gociũ s ex̾ma in ncc̃itate unicũ ꝓ¬
inde utrumq alios fortuã rotau̾it᷑
tu uirtutꝭ gubnaculũ si mͥ obsequi
uoliu̾s nec in pace nec i bello nec
Eprelio uiceꝰ sit Riam tior
ouansut sperdao incipies
hec est eoꝵ ẜies affectuũ Namcum
desut qd t̾miebas E Magno p̾lio
uitꝰ sum RTñ ne aĩo iucto sis nẽpe
ille si teaidit accũ est. menũsti ut mrͣ

Expanded text:
Flamina bello Punico primo, Africanus minor bello Punico tertio, tribuni omnium militum ducumque et exercituum rvatores; tanta esse tua virtus ac felicitas potest, ut aliena infamia eximiam in gloriam tuam: anceps sane negotium, sed extrema in necessitate unicum. Proinde utcunque alios fortuna rotaverit, tu virtutis gubernaculum, si michi obsequi volueris, nec in pace nec in bello, nec prelio victus sum. Iam timor evanuit, sperare incipies: hec est horum series affectuum. Nam cum desiit quod timebas. Magno prelio victus sum. Tantum ne animo victus sis. Nempe ille si cecidit, actu
Abbreviated transcription (Latin):
Ire in exiliũ iubeor Esponte ꝑeg̾nacõ
erit / nõ exiliũ ⁊ memẽto quiba exi¬
tũ quib d ud redicũ ꝓ exilio fore. St̃
In exiliũ cogor Rcupiẽdo qd cogeris
eficies ne cogaris. õẽ uiolentũ pacĩa
uincit᷑ ⁊ desut ẽẽ uiolentũ qd uolenti
fit Dire in exiliũ est ncc̃e Ru fac
uolens qd uel nolens fac̾e̾s. fat letꝰ oĩa
ne quid mestꝰ paciarꝭ. Ita omnẽ uem
nccĩtatꝭ/ om̃s clares clauos quos adiamiã¬
tinos illi t̾buũt/ cathenasq om̃e tedĩ
molestiãq discusẜis s uos impossi ᷝ ͥ ͣ

Expanded text:
n exilium iubeor. I sponte: peregrinatio erit non exilium. Et memento quibusdam exitum, quibusdam vero reditum pro exilio fore. Sunt In exilium cogor. Cupiendo quod cogeris, efficies ne cogaris. Omne violentum patientia vincitur, et desinet esse violentum quod volenti fit. Ire in exilium est necesse. Tu fac volens, quod vel nolens faceres; fac letus omnia, ne quid mestus patiaris: ita omnem vim necessitatis, omnes clavos quos adamantinos illi tribuunt, catenasque, omne tedium molestiamque discusseris. Sed vos impossibilia
Abbreviated transcription (Latin):
in errorib radicatũ est ho ⁊̃ aute᷑
qd cauend moneo. ne tu ꝙ unus
fui̾s ex hñs qui uel nͣ uel flatu
ciuile incendium aluert̃. multie¬
nin faciũt unde mox q̃rantur
⁊ qiͣ ab alt̾o inflictũ ułnꝙͣ sits
manib scm̃ lugent. multi iam
suo incendio periere. Qrdsi tͥ mch
es constiꝰ pius ẽ dolor bomcuus
in calamitate pua s quẽ soletur
muocencia huãnis enim ⁊̃ małis
nullum flebiliꝰ culpa ẽ. Ino qͣs
ut quibusd maxĩs iris placẽt
bello. R in furore cuuu te se q̃strã
pacis gohibe si id frustra ⁊at rũ
saltem pro libertate ueł solus et
ꝓ iusticia partes fat qs ⁊ si prie
fortassis mutile. at ꝑ c̾te laudise
utriusq iri ex ⁊ una eͥ uiłs dabt¬

Expanded text:
ribus radicatum est. Hoc est autem quod cavendum moneo, ne tu quoque unus fueris ex his qui, vel materia, vel flatu, civile incendium aluerint. Multi enim faciunt unde mox queratur, et, quasi ab altero inflictum, vulnus suis manibus factum lugent. Multi iam suo incendio periere. Quod si tibi nil es conscius, pius est dolor boni civis in calamitate publica, sed quem soletur innocentia. Humanis enim malis, nullum flebilius culpa est, immo quidem, ut quibusdam maximis viris placet, bello. In furore civium te sequestrum pacis exhibe. Si id frustra est, at tu saltem pro libertate, vel solus et pro iustitia partes fac, quod et si patrie fortassis inutile, at tibi certe laudabile. Utriusq
Abbreviated transcription (Latin):
ep ygͣte iudicarent. Noĩa sũt in¬
mortali mat̾ia memoria q̃ tibi ꝑ
famani. ꝑq oĩo hystorie fidẽ igiõta
esse non ꝑot̾ant africanꝰ. nasica.
iñ exꝑimentũ tui. uideris quẽ te i
exiliũ p̃beas si succũbis / exul uerut
Si consistꝭ ex illo clarꝰ. ut multi olt
qui inuicti ⁊ fulgidi ꝑaspitates in¬
cesẜunt. ut sequentib rc̃m it̾ onderet
Sine exrãnos seuire sine ppłm fu̾ere
sine hostes ac fortunã fieme̾ pelli
potes/ capiscedi ꝓuini / uĩti aucẽ insi
manũ exculis nõ potes neq orna¬
mentꝭ tius expoliari cũ quib qͥciãpꝵ¬
nescis ꝙͣ longa suit brachia ci
regis inchil illi longe est ubiq t
proceget / qui ꝓtexit in patria ¶ De
bsessa est prĩa R ob̃sessa fuit
troya/ obsessa tyra /obsessa car¬
tago/ obsessa ie rosoliã/ obsessa numãtia
⁊ corĩthꝰ eu̾sẽq om̃s quẽ iã pudeat᷑
obsidi᷑. Ipaurbiũ caput Roma obsidio¬
ne tẽta est. S cũ iã roma ẽẽ desussi

Expanded text:
te iudicarent. Nomina sunt immortali memoria, que tibi per famam perque omnis historie fidem ignota esse non poterant: Africanus, Nasica, in experimentum tui: videris quem tu in exilio prebeas; si succumbis exul verus, si consistis exilio clarus, ut multi olim qui invicti et fulgidi per asperitates incesserunt, ut sequentibus rectum iter ostenderent. Sine tyrannos sevire, sine populum furere, sine hostes ac fortunam fremere: pelli potes, capi, cedi, perimi, vinci autem, nisi manum extuleris, non potes, neque ornamentis tuis spoliari, cum quibnescis quam longa sint brachia tui regis. Nil illi longe est, ubique te proteget qui protexit in patria. 68 DE bsessa est patria. Obsessa fuit Troia, obsessa Tyrus, obsessa Carthago, obsessa Hierosolyma, obsessa Numantia et Corynthus, everseque omnes: quem iam pudeat obsideri? Ipsa urbium caput Roma obsidione tentata est, sed cum iam Roma esse desiisset;
Abbreviated transcription (Latin):
pus longã iutã mures urbis eg̾ssũ.
ui i pareat pena imposita ne egredi¬
atur imꝑant. Illũ feruent impatĩa ꝓhibi¬
coĩs irritatũ. die postero qd mãꝙͣ antea
uisũ exat extͣ inuros prĩe dẽꝑħensum.
Sit inuetitũ semꝑ ꝑuicaciã aĩos urgẽte
nt̾imii. Et tu nũc te artatũ dicie ⁊tͥ
urbs tota nõ sufficit᷑ cui insi obsideris
forte pars mĩma doma forsitã bna su¬
fice̾t᷑ qd maxie scudiosis euenire solet
Quuid qd fere obsidio om̃is breuis est id¬
est loti solamẽ ac tpio equanimitas
sola deest sut lugeats ⁊ queramini nõ

Expanded text:
s longam vitam muros urbis egressum; avi ni pareat pena imposita, ne egrediatur imperant. Illum, ferunt, impatientia prohibitionis irritatum, die postero, quod numquam antea visum erat, extra muros patrie deprehensum. Sic invetitum semper, pervicacia animos urgente, nitimini. Et tu nunc te arctatum dicis, et tibi urbs tota non sufficit, cui, nisi obsidereris, forte pars minima, domus forsitan una sufficeret; quod maxime studiosis evenire solet. Quid, quod fere omnis obsidio brevis est? Adest loci solamen ac temporis; equanimitas sola deest. Ut lugeat
Abbreviated transcription (Latin):
med  m i᷑ an alibi belles olsidi.
qq ad ce actinet/ an solamẽ exiguuã
ude̾tur ꝙͥꝙͥ sit in pr̃da tua pati ut qͣ¬
adledit adu̾sitas tantũ lemat locꝯiste¬
D int᷑ muces prĩos coartatꝰ sic Rtaħ
dicis quasi mille ub maiores siit an¬
in Grbib hĩtant. sic assidiu ã curia al
ini foro sts. ut bix coto ꝙ̃ longꝰ ẽ ano
sat portas urbis aspiciant Dadde
honĩe obsedionis erũꝑe gestientr iũti
sibi compedib bidebunt᷑ artissis̃ nõ hͦ
locꝯ poscit. decrepitũ ip̃s senẽ fuisse

Expanded text:
 an alibi malles obsideri? quod ad te attinet: an solamen exiguum videtur, quicquid sit, in patria tua pati, ut quantum ledit adversitas, tantum leniat locus ipse? Intra muros patrios coartatus sum. Ita hoc dicis, quasi nulle maiores vobis sint anin urbibus habitant, sic assidui in curia atque in foro sunt, ut vix toto quam longus est anno semel portas urbis aspiciant! Adde nomen obsidionis: erumpere gestient, et vincti sibi compedibus videbuntur arctissimis; non hoc locus poscit. Decrepitum quendam senem fuisse
Abbreviated transcription (Latin):
est sus fiederito iꝑatore barbaroet
maxte atq imꝑia subessent. An usq
adõ te fefellit amor ꝙ orbem unã ꝙ tu
ibi natꝰ esses t finge̾s inmuorlenot
ad sit mide  ip̃e mortał. Cełũ ruet
ac tͣra mõtes ⁊ maria mouebũtiu
ccata de nichulo in nichilũ redigẽt᷑.
tu riusse tuã prĩam aut miraris
aut q̃reris. Sut qd paulo ante dice¬
bã ut hoĩb Sic brbib mortes suemõ
tã crebre ille quid̃.ꝙ ⁊ pautõres ur¬
bes ⁊ duitͬmoris eui stꝭ morti tũ obno¬

Expanded text:
est, sub Federico imperatore barbaro et maxime atque imperia subessent? An usque adeo te fefellit amor, ut urbem unam, quod tu ibi natus esses, fingeres immortalem, cum sit mundus ipse mortalis? Celum ruet ac terra, montes et maria movebuntur, et creata de nichilo in nichilum redigentur: tu ruisse tuam patriam aut miraris, aut quereris? Sunt, quod paulo ante dicebam, ut hominibus, sic urbibus mortes sue, non tam crebre ille quidem, quod et pauciores urbes et diuturnioris evi sunt, morti tamen obno
Abbreviated transcription (Latin):
storali casa romulus ac remus / tam
magne urbis auctores edutati nõ
amplis atrus hĩtauit catho uolubrĩ¬
lio dolio diogenes Augusto tigurio
yliaron Ini t̾ie specubꝰ sc̃i uiri
in exigius ortulis mali magmi phi.
sub diuo modigꝭ be temptorus so¬
mi duces in stupendis palacus ga¬
yus ⁊ nero. Tu cũ quib hĩtare ma¬
gis elige Dangusta ⁊̃ mͥ domus
⁊ hũilis et inculta Ranri futes
uentesq submoueant ⁊ ut̾usq pe¬
iora bblgi tedia tecta friga estũ so¬
ler mibres arceant. Turres aerie
uolucrib. domius ampla suꝑbie ot¬
nata luxurie refecta cupidinb nl¬
lum urtꝰ spuit hĩtaculũ insi i¬
tus occupatum. Dꝑanguste hito
Quis ne tͥ domus oũis amplissi¬
ma uideatur. sepulchrũ cogita.
sarcere claudor indigno Ral¬
lior ẽ indignus cãiterꝙͣ lb
lus bonis aflue̾. ꝙͣuis nec mała
Carre clausus sum RCis nõ car¬
cẽ claudit᷑ aut qͥs inde disgredit᷑

Expanded text:
storali casa Romulus ac Remus, tam storali casa Romulus ac Remus, tam magne urbis auctores, educati. Non amplis atriis habitavit Cato, volubili dolio Diogenes, angusto tugurio Ilarion, imis terre specubus sancti viri, in exiguis hortulis magni Philosophi, sub divo modicisve sub tentoriis summi duces, in stupendis palatiis Gaius et Nero, tu cum quibus habitare malles elige. Angusta est michi domus et humilis et inculta. Muri fures ventosque submoveant, et, utriusque peiora, vulgi tedia, frigus, estum, soles, imbres arceant, turres aeree volucribus, domus ampla superbie, ornata luxurie, referta cupidini; nullum virtus spernit habitaculum, nisi vitiis occupatum. Peranguste habito. Vis ne tibi domus omnis amplissima videatur? Sepulchrum cogita. rcere claudor indigno. Melior est indignus carcer, quam lus bonis affluere, quamvis nec mala Carcere clausus sum. Quis non carcere clauditur, aut quis inde digreditur,
Abbreviated transcription (Latin):
rebaris. qui ĩ ea latebras nõ hñt
sicꝭ ex diu̾so de magna domo iõme
dr̃ ꝙ dñn fallit ⁊ ꝓdest surib. ar¬
thã sane uel amplã domũ ꝓ nũs
inhĩtanciũ accipio tu nũt ut tibi
uidĩs anguste hĩtas At qũ hĩtat
angustiꝰ aĩa tua qñto fediꝰ int̾ sa¬
mem ⁊ ceuorem. nec migͣre illa
inde si fiꝰ poss umꝙͣ uelis. Harta
domꝰ ẽ in Rdomꝰ lutea celesten
añi nõ angustat. Sepe pua domꝰ
magne glorie capap fuit cũ magͣ
interĩ multe, infannie plena esset nõ
format domꝰ anĩi s ab illo formã
liccipit/ ut leta iͣ atq ho nesta paupũ
Tuguria esse pñt Sic̾ ĩ fames me¬
steq regũ arces diuitũ q palatia
Nulla tam ꝑua domꝰ ẽ quã nõ am¬
plificet magnaminꝰ hĩtator maguo¬
q hospiti prestet ydoneã D ꝑuã do¬
mus mea R ꝑua euãdri regio
magnũ cepit alcidem modicꝭ edib
fũturꝰ nũde̾i dño natꝰ ẽ cesar pa¬

Expanded text:
rebaris, qui in ea latebras non habent; rebaris, qui in ea latebras non habent; sicut, ex adverso, de magna domo redominum fallit, et prodest furibus. Artam sane vel amplam domum pro numero inhabitantium accipio; tu nunc, ut tibi videris, anguste habitas: at quanto habitat angustius anima tua, quantoque fedius inter saniem et cruorem? Nec migrare illam inde si fieri possit unquam velis. Arta domus est michi. Domus lutea celestem animum non angustat. Sepe parva domus magne glorie capax fuit, cum magna, interim, multe infamie plena esset. Non format domus animum, sed ab illo formam accipit: ut leta igitur atque honesta pauperum tuguria esse possunt, sic infames mesteque regum arces divitumque palatia. Nulla tam parva domus est quam non amplificet magnanimus habitator, magnoque hospiti se prestet ydoneam. Parva domus mea est. Parva Evandri regia, magnum cepit Alcidem; modicis edibus futurus mundi dominus natus est Cesar; pa
Abbreviated transcription (Latin):
um solarerꝭ nͥ essent iniur̾abilia. Qs
enim uiuens nõ decipitur ꝙ ꝙͥ male
mortalib accipit accidit nmꝰ est
ꝙͣ qd homo patit᷑ ab hoĩe. Et qm̃ seq̾
omia nec possi ᷝ ͤ nec ncc̃e est henie
caniui qualit cyracusis fuit dolo ma
lo ꝙͦ a pichio circũ scriptus ht̃ tamẽ
caniuꝰ quo solari q̃at/ Eques roͣnus
ab extͣneo ⁊ inuente deceptꝰ Cũ au¬
gusta cesar imꝑator iõmis a rõno
aue moriente delusus sit. nota res ẽ
ut mariꝰ quid̃ qui ip̃i  augusti bũfi ͤ
ab infimo milicie gradu ad sũmos
honores atq opes ascenda̾t semꝑ pu ͭ ͤ
p̃dicare solitus se illũ unũ hedem hĩ¬
curũ eiq bona sua oĩã relicturũ a q
oĩa ꝑcepisset id ip̃m cũ pridie qñ cbut
eid̃ affirmasset augusto sraudulẽtĩ
spr̃m emisit. Tand̾ nulla cesarei
noĩs uel tenui mẽcõe in testõ hĩta
Dignus ue̾ cuiꝰ cadau̾ unico in tybim
crahctur qui dñm ac bñfactorem¬
A
fures utilis de quib paulo ante q̃¬

Expanded text:
 essent innumerabilia. Quis enim vivens non decipitur? Quicquid mali mortalibus accidit, minus est quam quod homo patitur ab homine. Et quoniam sequi omnia nec possibile nec necesse est, memento Caninii, qualiter Syracusis fuit dolo malo quondam a Phitio circumscriptus. Habet tamen Caninius quo solari queat, eques Romanus ab extraneo et vivente deceptus, cum Augustus Cesar Imperator Romanus, a romano cive moriente delusus sit. Nota res est, ut Marius quidam, qui ipsius Augusti beneficio ab infimo militie gradu ad summos honores atque opes ascenderat, semper publice predicare solitus se illum unum heredem habiturum, eique bona sua omnia relicturum, a quo omnia percepisset; id ipsum cum pridie quam obiret eidem affirmasset Augusto, fraudulentum spiritum emisit, tandem nulla Cesarei nominis, vel tenui, mentione in testamento habita. Dignus vere cuius cadaver unco in Tiberim traheretur, qui dominum ac a fures utilis, de quibus paulo ante que
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙͣ ꝓsꝑitate Conspicuos in capitolũ duxͭ.
mox ħ pussus ꝓ accepta iniuiria ĩgrate
salutem prĩe rependit᷑. Non facile ills
tam clari exusis exͫ fateor.s ⁊ ruciliꝰ¬
capitale erat exiliũ amplexꝰ reditũ
contempẜit. seu ne ulla in ꝑte senatui.
inuistꝭ qz licet legib prĩe obscareti seu ne
forte iterũ exul iterũ fiꝰ posset. ac lle¬
cellꝰ eod̃ quo in exiliũ ꝓfectꝰ erat. bolcu
atq aĩo remearet. hiis marcellꝰ accedat.
hic ultimꝰ qui in belli cuulis tẽpꝰ inci¬
dit. pulsus nempe nõ solitã modo ꝯ¬
stanciã honestaꝵq arcĩd studud nõ
omisit. s st̾uxit arciꝰ /⁊ publigꝭ lib
curi umi excolendo aĩo tam ardẽt̾
nicubuit. ut ad stolas missus hõestis¬
simas / nõ ad exiliũ inde̾tur. fid qͥs ĩ
cico̾ne conspectiꝰ oꝑm splendor ⁊ liã¬
rum copia maior facit nõ exilũ mͦ
s carcłs dulce solaciũ. DExiliũ pacõr¬
R exiliũ birue cito te prĩe reddet. lõ¬

Expanded text:
itate conspicuos, in Capitolium duxit! Mox, hinc pulsus, pro accepta iniuria, ingrate salutem patrie rependit. Non facile aliud tam clari exulis exemplo fateor: sed Rutilicapitale erat, exilium amplexus, reditum contempserit, seu ne ulla in parte Senatui iniustisque licet legibus patrie obstaret, seu ne forte exul iterum fieri posset? At Metellus eodem quo in exilio profectus erat vultu atque animo remearet. His Marcellus accedat: hic ultimus, qui in belli civilis tempus incidit, pulsus nempe, non solitam modo constantiam honestarumque artium studium non omisit, sed strinxit arctius, et publicis liber curis, uni excolendo animo tam ardenter incubuit, ut ad scholas missus honestissimas, non ad exilium videretur. Quod quidem, in Cicerone, conspectius operum splendor et literarum copia maior facit, non exilii modo sed carceris dulce solatium. Exilium patior. Exilium breve cito te patrie tue reddet, lon
Abbreviated transcription (Latin):
ut ꝙꝙ extͣ sit exilud put. multũ et¬
abest exilu deplorator / ab illa ad magͥ¬
tudine cui totꝰ orbis carcer exiguus
ui᷑. Int̾irgatꝰ socrates cuias esset
mũdanus inꝙͥ sũ. ue̾ socraticũ rñ¬
sum acheniensem se aliꝰ rũdisset. So¬
crati autẽ prĩa hoim mũsꝰ erat. non
hic solum quẽ uolgo mũdũ dicitꝭcũ
pars ultiã mũdi sit s colũ ip̃m d qd
hac iecti ꝯ appellacõe comp̃henditur

Expanded text:
uid extra sit, exilium putet. Multum abest exilii deplorator ab illa animi magnitudine, cui totus orbis carcer exiguus videtur. Interrogatus Socrates cuias esset, “Mundanus, inquit, sum”. Vere Socraticum responsum; Atheniensem se alius respondisset: Socrati autem patria omnium mundus erat, non hic solum, quem vulgo mundum dicitis, cum pars ultima mundi sit, sed celum ipsum, quod hac rectius appellatione comprehen
Abbreviated transcription (Latin):
spũs oportiũtas ymbriũ gͥminũ de¬
nũ esciui soles maturitas aucũpnał.
oĩa cupidos ĩsꝑem tͣhũt ut arentem
scupã. flãma oĩs incendit / ut manẽ
pulu̾e̾m flatꝰ oĩs impellit. Sic auaꝵ
anm lucrũ õe suspendit atq erigit.
dĩs q nõ rei modo s uel teniũs sper
iactura confundit ac deicit s frenare
miẜiꝰ motꝰ inconditos infmitã ꝯcu¬
piscencenciã coħ̾terte ⁊ spẽ credulã
nulle tand delusam successil castigate.
quid nũc celũ t̾rãq respicitꝭ mnõ aliũ¬
opificem oꝑari ⁊ uniꝰ artificii ꝑito
homimi gohibendã reu̾enciã ne negetꝭ
do. p̃udeat t̾ra uastula celestẽ sigulũ

Expanded text:
s, opportunitas imbrium, germinum des, opportunitas imbrium, germinum devernum, estivi soles, maturitas autumnalis, omnia cupidos in spem trahunt. Ut arentem stupam flamma omnis incendit, ut inanem pulverem flatus omnis impellit, sic avarum animum lucrum omne suspendit atque erigit, omnisque non rei modo, sed vel tenuis spei iactura confundit ac deicit. Sed frenate, miseri, motus inconditos, infinitam concupiscentiam coercete, et spem credulam mille tandem delusam successibus castigate! Quid nunc celum terramque respicitis? Non aliunopificem operari, et unius artificii perito homini exhibendam reverentiam non negetis. Deo pudeat, terrea vascula, celeste
Abbreviated transcription (Latin):
spem. R nouite ag̾ fallit s ⁊̃pbitas
cupid itas q cunctã uobis ad uictũ
successura ꝓmititꝭ insolentes. ur̃o
Digno udicõ. quib ip̃a rerũ pareat
natura q si suũ ius ẜuare ausa
ꝓfundã semel auaricie ur̃e p̃ruptã¬
q uoraginẽ / cui nichil ẽ sacꝭ mex¬
pletã liquerit insolens nobis ⁊ aua¬
ra atq iniuiriosa iuidebr̃ Nõ sũc
hee autẽ iuste nec modeste spes s
imnodãti figniẽta desiderñ. ea qͥd
fingits euenciuas q̃ cupitf si quid
de esti Sampnũ dĩ Tu hag̃ suũ morẽ cenu¬
it ⁊ tu tuũ tenes. Terre ⁊ enĩ ub̾tas
ac stilitas alt̾na s cupiditas ur̃ã ppe¬
tua est. uos qui iniquissimi omim
terpretes cum illam grace ac sobrie ac
pacient̾ ⁊ fortit̾ ferre debi̾tꝭ illã cõ¬
tempnitꝭ hanc defletꝭ illa tuuidos fa¬
cit / hec q̃rulos Dag̾ meliora polli¬
citꝰ me fefellit. N Terrã bobus ac
rastris celũ uotꝭ ac p̃cib fatigatꝭ betoꝵ¬

Expanded text:
spem. Non te ager fallit, sed improbitas spem. Non te ager fallit, sed improbitas cupiditasque animi. Cuncta vobis ad nutum successura promittitis insolentes, vestro digni iudicio, quibus ipsa rerum  ius servare ausa, profundam semel avaritie vestre perruptamque voraginem, cui nichil est satis, inexpletam liquerit, insolens vobis et avara atque iniuriosa videbitur. Non sunt he autem iuste nec modeste spes, sed immodici figmenta desiderii: ea quidem fingitis eventura que cupitis; si quid deest, damnum dicitur. Tuus ager suum morem tenuit. Et tu tuum tenes! Terre etenim ubertas et sterilitas alterna, sed cupiditas vestra perpetua est. Vos, iniquissimi omnium interpretes, cum illam grate et sobrie, hanc patienter ac fortiter ferre debueritis, illam contemnitis, hanc defletis, illa tumidos facit, hec querulos. Ager meliora pollicitus me fefellit. Terram bobus ac rastris, celum votis ac precibus fatigatis. Vento
Abbreviated transcription (Latin):
tiñ ac natuo ⁊ duro licet / tuto tĩ calle
tuloso tramite peditanti Si quid
nnchil ad tollan̾ciam asꝑu rerũ efica¬
cius ꝙͣ cogitare eadi multos fortib
caĩs fuisse ꝓpesses. Pudet enum gn̾osũ
spm̃ nõ põsse unũ qd inuũabiles
potue q̃ cogitacõ nõ in laborib modo
quid̃ difficiles s in hus q᷑ qui imẜ¬
rum uidentur cruciatib doloribito
corꝑis maxĩeq in ip̃am demũ morte
ꝓfuerit Olongũ ego durũq it̾ pedi¬
blis mestus ago Rnichil eq̃ durum
it̾ lenit mestũq aĩm se̾nat ut nobi¬
les ac suaues cure q̃ insi boni ac
docti uiri peccus in colebe uias qr
om̃s comitari nescuit. hũs si gͣta
societas amici leti ⁊ eloꝙ̃tꝭ accesẜit
mulcos iocũda confabulacõ sic a¬
fecit ut ⁊ ue duriciẽ nõ sentuẽt
mimos pubłni notissimũ comes
facũdus in uia ꝓ uehiclo est ¶De
Terisitate premor aniuasa
Iam tibi fertilitas gta erit op¬
tuna res oĩs contiarn collacõne
cognostitur. O fefellit agͥ meam

Expanded text:
tantum ac vacuo et duro, licet tuto tamen calle culoso tramite peditanti; si quidem nichil ad tolerantiam asperarum rerum efficacius, quam cogitare eadem multos fortibus animis fuisse perpessos; pudet enim generosum spiritum non posse unum, quod innumerabiles potuere; que cogitatio non in laboribus modo qui difficiles, sed in his quoque qui miserrimi videntur cruciatibus, in doloribus corporeis, maxime in ipsa demum morte profuerint. Longum ego durumque iter pedibus mestus ago. Nichil eque durum iter lenit, mestum animum serenat, ut nobiles ac suaves cure, que nisi boni et docti viri pectus incolere, viasque omnes comitari, nesciunt. His si grata societas amici leti et eloquentis accesserit, Multos iucunda confabulatio sic affecit, ut et vie duritiem non sentirent, Mimos Publii notissimum: Comes facundus in via pro vehiculo est. Sterilitate premor annua. Iam tibi fertilitas grata erit: optime res omnis contrarii collatione cognoscitur. Fefellit ager meam
Abbreviated transcription (Latin):
udicib degenti ꝓpoitũ aĩo del esse
deb asꝑa q̃lib ⁊ miusta paçienda
si bemat nõ deflenda ꝯ ben̾unt /¬
oilio pellor miustoł Quid
tu .s. iusto pelli malles exilio :
nempe qd aduiue cumulũ ais in diu̾̃¬
sum trahit᷑. hes emm iniusti exilũ sola¬
cũd comicẽ iusticiã q̃ iiustos cuies d¬
ftituens te secuta tecũ exulat. D Iniusto
exilio pulsus sũ. Ran te rex expulit
an tyrãnꝰ /an ppłs anhostꝭ an tu ip̃e mnã
si rex aut tu ip̃m inuiscũ exiliũ nõ
enq/ant ip̃e nõ iustꝰ atq ita ne rex¬

Expanded text:
e debet, aspera quelibet et iniusta patienda si veniant, non deflenda cum venerint. 6ilio pellor iniusto. Quid tu igitur? Iusto pelli malles exilio? Nempe quod ad iniurie cumulum, animum in diversum trahit? Habes enim iniusti exilii solatium, comitem iustitiam, que, iniustos cives destituens, te secuta, tecum exulat. Iniusto exilio pulsus sum. An te rex expulit, an tyrannus, an populus, an hostis, an tu ipse? Nam si rex, aut iniustum exilium non erit, aut ipse non iust
Abbreviated transcription (Latin):
nam reb ꝓba. Senciat illa ꝙ ꝑdidit
cu nichil ꝑdidisse te sencias. Małi ciues
cui cedio simnulq prĩtꝭ odio ac suspicõ¬
ne careant. bom autẽ a more absentis
ac desidio teneant᷑. sequãt᷑ q ocłiõ at
aĩs abeuntoni. illi se solos linqͥ doleã
Tu te comitatũ gaudeas ꝓficisti. neq
in t̾gũ aspicias neq reditũ cogites.
neq cũ illis esse cupias qͥ ce cupiũt
abesse. Neq demũ qd a te fiꝰ debunt
ab alio factũ egre feras, debiusti cre¬
de̾ ciuũ iundĩe utq illã fug̾es ulcio
in exiliũ .iro. huiꝰ ego consilii dux e¬
ram in ex̾ duces de erãt clarissum
nã in pͥmis cres magnos scipiadas
id fecisse nou̾a̾s. tamq ꝑseu̾a̾nt̾ ut pa¬
t̾am sua pñtia qua nichil clarius
hẽbat expoliatã indignã qͦ cim̾b¬

Expanded text:
nam rebus proba. Sentiat illa quid perdidit, tu nil perdidisse te sentias. Mali cives tui tedio simulque presentis odio ac suspitione careant, boni autem amore absentis ac desiderio teneantur, sequanturque oculis atque animis abeuntem. Illi se solos linqui doleant, tu te comitatum gaudeas proficisci, neque te in tergum respicias, neque reditum cogites, neque cum illis esse cupias, qui te cupiunt abesse: neque demum quod a te fieri debuit, ab alio factum egre feras. Debuisti cedere civium invidie, utque illam fugeres, ultro in exilium ire. Huius ero consilii dux eram. Nec exempli duces deerant clarissimi: nam in primis tres magnos Scipiadas id fecisse noveras, tamque perseveranter, ut patriam sua presentia, qua nil clarius habebat, spoliatam indignam q
Abbreviated transcription (Latin):
eium sceliꝰ iustiã iucta ẽ malo qͥd
magno bonũ ingẽs in illo autẽ scelꝰ
⁊ impiũtas q̃ nestio an scele̾ ip̃o
peior sit una certe ⁊ iustie hostis
⁊ multoꝵ radix ẽ scelero. D Iudicõ
gͣuor ũquissio Rmeñs in solido
fũdata ⁊ bene sibi ꝯscia humõs ht̃
inexpugnablẽs sr̃impone ꝙ̃ tĩlib
dampni infaiie supplien nullo faste
lesti maxie ope consistet. Erunt
p̃te̾a quor sese parib solent᷑ euẽb
haud sꝑuendi comites. Rome furiꝰ
camillꝰ ac liniꝰ salmator. athenis
aristides atq mlciãdes. multiq alii
int̾ quos ħd qd miterꝭ .s. cico ⁊ socͣ¬
tes/ An te horp alicui an publio
clodio sile siꝰ malis / atq ho p tiuis

Expanded text:
iustitia est, malo quidem magno bonum ingens. In illo autem scelus et impunitas, que, nescio an scelere ipso peior sit, una certe et iustitie hostis et multorum radix est scelerum. Iudicio gravor iniquissimo. Mens in solido fundata et bene sibi conscia, humeros habet inexpugnabiles. Superimpone quantumlibet damni, infamie, supplicii: nullo fasce celesti ope consistet. Erunt preterea, quorum sese paribus soletur eventibus, haud spernendi comites, Rome Furius Camillus ac Livius Salinator, Athenis Aristides atque Meltiades, multique alii, inter quos quidem quod mireris Cicero et Socrates: an te horum alicui, an Publio Clodio similem fieri malis? Atque horum quis
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑegrinũ atq exulẽ se nou̾it. nã
quis prĩam uocet ubi nõ hĩtet insi
ad breue tp̃s illa nõ cuiꝰq pria di¬
canda ẽ ubi quisq ꝑpetuo securus
ac trãquillꝰ deget. q̃ro hãc in t̾rꝭ
puto irrita erit inquisicõ. ut natẽ
aut̃ lex ẽ data mortalib ac ꝙp̃sc̾pti
fines/ dũ hic niuit᷑ t̾ra oĩs patria¬
Ur̃a est in t̾ra quam qui se exulem facit.
non tam rei quã uicio laborat. Nõ hẽ¬
mus luc manentẽ cuitatẽ dix ͭ pausꝰ.¬

Expanded text:
am quis patriam vocet, ubi non habitet nisi ad breve tempus? Illa vere cuiusque patria dicenda est, ubi quisque perpetuo securus ac tranquillus deget. Quere hanc? in terris, puto, irrita erit inquisitio. Ut nature autem lex est data mortalibus ac prescripti fines, dum hic vivitur, terra omnis patriatra est; intra quam, qui se exulem facit, non tam rei, quam animi vitio laborat. “Non habemus hic manentem civitatem”, dixit Pau
Abbreviated transcription (Latin):
pñtĩq molestie fin̾em confer. młtos
quid̃ labor extulit multos industua
sopor nullum. ¶ De diud itĩe. dolor.¬
pedib meis ago ł. Quid tui
alienis malles: atq neq alieĩs
manib oꝑari / neq aliens ocłis uide̾
neq aliens aurib audire neq alieõ
palato degustare/ neq alieĩs narib
toltis olphare quid ħ unũ singulare
ht̃ ut tm̃ podib ambulare delectet a¬
lienis. O pedes eo Nan uo̾ in huc mũ¬
disum intrasti eques an exibis. qͥs
per mundũ ire inisi eques doles Opͥn¬
cipiũ huile ⁊ o fmis huĩlior ꝙͣ sr̃ba ĩt̾
ucrũq sũt media ⁊ bieui cursũ qͣnta
prsus obliuio t̾mĩoꝵ/ nec bnde certe
Inec quo ꝑgitis menuĩstis D pt longũ
cogor pedes age̾ R Cogi quid̃ duriõsi¬
teor cogi autem uolũens neꝙͥ indigͣ¬
cio ⁊ dolorncãtas pondꝰ exagg̾ant pa¬
ciã ⁊ cõsensu aĩfortue cuspis obtũsit᷑.
uis nõ cogit᷑. fac sponte qͥd cogersus

Expanded text:
presentique molestie finem confer. Multos presentique molestie finem confer. Multos quidem labor extulit, multos industria, sopor nullum. 57 DE DURO ITINERE Dpedibus meis ago. Quid, tu igitur alienis malles? Atque neque alienis manibus operari, neque alienis oculis videre, neque alienis auribus audire, neque alieno palato degustare, neque alienis naribus vultis olfacere: quid hoc unum singulare habet, ut tantum pedibus ambulare delectet alienis? Pedes eo. An vero in hunc mundum intrasti eques, an exibis? quid per mundum ire nisi eques doles? O principium humile! et o finis humilior! Quam superba inter utrunque sunt media, et in brevi cursu, quanta prorsus oblivio terminorum, nec unde certe, nec quo pergitis meministis. Iter longum cogor pedes agere. Cogi quidem durum fateor; cogi autem volens nequit. Indignatio et dolor necessitatis pondus exaggerant; patientia et consensu animi fortune cuspis obtunditur. Vis non cogi? Fac sponte quod cogeris. Vis
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑfruuntur illecebris. dũ pro defendẽ da
prĩa / miles in castris pro augenda dux
in tabnaculo/ pro ornanda scudiosus
int̾ libros excubat. leno ĩfamis int̾ su¬
as acies inq suis temptorns ꝯq̾ escit qͥ¬
bus uero sit meliꝰ diffiire / nemo cui
uel modicum ingemũ sit pudorꝭ hesi¬
tet Dlabore urgeor/ acerrmo. Ebñ
spera causa trũ laboris honesta sit ho¬
nestꝰ ẽ labor quo ue uno claris ast̾¬
bere noĩb. Oñs quid̃ qui ad glam
intunt᷑ la borio sus atq ardiuis trames
agit. Ad ignauiã deuexa ⁊ facilis uia
est. Demq quisq̾s nascitur. ad laborẽ
nascitur. nec regũ filios excipio. la bor
⁊ uirtus ur̃e artes sũt. nõ ociũ ⁊ bo¬
luptas quib qui se aplicat ln demũ
a na hõim degn̾ant / atq ĩ pecudẽ se
trͣsformãt D Graui acteror labores
Idem cedentib graiuis labor qui intẽtib
leiuis ẽ. Perfer modo forti aĩo ⁊ asurge

Expanded text:
perfruuntur illecebris? Dum pro defendenda perfruuntur illecebris? Dum pro defendenda patria miles in castris, pro augenda dux in tabernaculo, pro ornanda studiosus inter libros excubat, leno infamis inter suas acies, inque suis tentoriis inquiescit? Quibus vero sit melius diffinire nemo, cui vel modicum ingenui sit pudoris, hesitet. Labore urgeor acerrimo. Bene spera; causa tantum laboris honesta sit. Honestus est labor, quove uno claris ascribare nominibus: omnes quidem qui ad gloriam nituntur, laboriosus atque arduus trames agit. Ad ignaviam devexa et facilis via est. Denique quisquis nascitur, ad laborem nascitur, nec regum filios excipio. Labor et virtus vestre artes sunt, non otium et voluptas quibus qui se applicant, hi demum a natura hominum degenerant, atque in pecudem se transformant. Gravi atteror labore. Idem cedentibus gravis labor, qui nitentibus levis est, perfer modo forti animo, et assurge
Abbreviated transcription (Latin):
rum ꝙ uarietate pacienciũ accipit᷑
Ignauo lalor oĩs nimiꝰ ⁊ulłs indust̾o
Dailti me cruçiãt labores. R¬
nõ te cruciat si uires s acuut ⁊ ex¬
cent. uis autẽ nosse quid int̾ laborẽ
ac delicias int̾ sit. Sardana palum
confer cũ alcide Sergiũ oratham¬
uel orthã cũ atilio irgulo apium
cid G̃. mario D labor me uigis ex¬
tenuat᷑ R multꝭ ꝓ remedio labor fuit¬
⁊ quos quies infecat defecauit det̾¬
sitq. Nam curare illud aĩos cõstat
⁊ ołientib uitñs obstare .⁊ radica¬
ac scli exemplaris cãs huic labor
ascriptorib põit᷑ hinc pauꝑtas
Optabiles corꝑm melestie q̃ medẽt᷑
dura iurtꝰ durs labor / mollis bolup¬
tas mollis inh̾cia similia bñ cohĩ¬
mis laboriosa sots ẽ mã Ehonora¬
tum te nĩgratũ accipis Nescis ut
nocte media dũ dicate deo b̾gines
seuatis sugũt̃ algent uigilant ⁊ dĩie
obsequuis ex̾centur./ Adult̾e̾ suis int̾im

Expanded text:
rum pro varietate patientium accipitur; rum pro varietate patientium accipitur; ignavo labor omnis est nimius, nullus industrio. Multi me cruciant labores. Non te cruciant si vir es, sed acuunt et exercent. Vis autem nosse quid inter laborem et delitias intersit? Sardanapalum confer cum Alcide, Sergium Oratam cum Attilio Regulo, Apicium cum Gaio Mario. Labor me iugis extenuat. Multis pro remedio labor fuit, et quos quies infecerat, defecavit, detersitque. Nam curare illum animos constat, et orientibus vitiis obstare, et radicaac seculi exemplaris causas, hinc labor a scriptoribus ponitur, hinc paupertas; optabiles corporum molestie, que medentur Dura virtus, durus labor, mollis voluptas, mollis inertia; similia bene cohabmium laboriosa sors est mea. Honoratum te ingrate accipis. Nescis ut nocte media dum dicate Deo virgines stratris surgunt, algent, vigilant, divinis obsequiis exercentur, adultere suis interim
Abbreviated transcription (Latin):
bor cathonib. labor mario famã dedit Pa¬
piriũ cursorem ac pestemũ ngͫͥ labori¬
osa milicia claros fecit. ut pħos ⁊ poe¬
tas sileã quoꝵ uita oĩs quid nͥ clarus
⁊ delcãbilis labor ẽ  Cuud de artificib di¬
cani. quib ipa qualistũq est gloriã quo
strdio querenda sit nosti. a quib industria
solitũ demostenẽ accepimꝰ qui ꝓscc̃o nõ
puus scimiłs esse pt̃ magna tractãtib
qñ nñma quoq sit aĩos acuuit atq
sd tent. P roinde om̃e genꝰ hõmi ꝑcr̃e
ubi fame multĩ ⁊ plurimũ est la¬
soris. Et oĩo urtutũ amatorib amãsꝙ
est fadorssine quo ad eam quã amane
⁊ quã cupiut̃ gloriã ꝑuemie fas nõ
ese Dlabore eseor conciio.Ꝙpaꝵ
pfec̾i̾t magnus labor / nisi sit iugꝭ. nã
⁊ ip̃ã q̃ labore q̃ritur gloriã / nͥ sit ꝑpe¬
tua nec magna uidebit᷑. Diims ͭͤ¬
bris exagitor laborib. Eninnũ ⁊ pa¬

Expanded text:
bor Catonibus, labor Mario famam dedit, Pabor Catonibus, labor Mario famam dedit, Papyrium Cursorem ac Fescennium Nigrum laboriosa militia claros fecit. Ut Philosophos, ut Poetas sileam, quorum vita omnis, quid nisi clarus ac delectabils labor ecam, quibus ipsa qualiscunque est gloria, quo studio querenda sit nosti; a quibus industria solitum Demosthenem accepimus; qui profecto non parvus stimulus esse potest magna tractantibus, quando minima quoque sic animos acuunt atque exercent. Proinde omne genus hominum percurre: ubi fame multum et plurimum est laboris, et omnino virtutum amatoribus amandus est labor, sine quo ad eam quam amant et quam cupiunt gloriam pervenire fas non est. Labore exerceor continuo. Parum profecerit magnus labor nisi sit iugis. Nam et ipsa que labore queritur gloria, nisi sit perpetua nec magna videbitur. Nimis crebris exagitor laboribus. Nimium et pa
Abbreviated transcription (Latin):
ieo tateam Sagũtum niniãtiã et
tauit Roniã ⁊ nõnũꝙͣ pene ad ulti¬
mũ ⁊ carthaginẽ semel ⁊ bis trorã
prãma combussit. Arẜe urbes arsu¬
lũq mũbũ ip̃m credimꝰ Tu utu¬
am doniũ ausũ ignem ꝙ ĩ celum
at terras arsurus ẽ queirrie R¬
g incendio uip euasi. Li euasist ẽ
an es doles. nisi euasisses sillussco
iptiuttuo. ¶ De grai negocio dolor¬
fatigor da nulla sine diffi¬
in exceħo habitat aut facile adeũ¬
de confragosio huc suridq ⁊ steu¬
peum est ĩ mimo labore cõficior
labor areae uirtutũ. req̾ce
uoluptatĩ sul sũ lalore laudabłe
mł excelsũ proiide laudis htu¬
lee fundamẽtum a labor Nullare
magis blixes ꝙͣ labore cognostitur.
ꝙͣ talib prudencia finge̾tur si ocio¬
sa fuisset ignota esseti lalor iomuleco
duces scipiadas ⁊ camillũ. labor fabios.
la bor curios. labor fabriciũ ⁊ metellos.
labor. magnũqz pompeyum. labor hamba¬
lem. labor iulud cesatem illustrauit. la¬

Expanded text:
res taceam, Saguntum, Numantiam et tavit Romam et nonnunquam pene ad ultimum, et Carthaginem, semel et bis Troiam flamma combussit. Arsere urbes, arsurumque mundum ipsum credimus: tu in tuam domum ausum ignem, qui in celum ac terras arsurus est, quereris? Ex incendio vix evasi. Evasisti igitur; an id doles? Nisi evasisses, siluisses; extinctum. 56 DE GRAVI NEGOTIO AC LABORfatigor. Nulla sine diffiin excelso habitat, haud facile adeunda, confragosum huc durumque et scrupeum est iter. Nimio labore defatigor. Labor area est virtutum, requies voluptatum. Nil sine labore laudabile, nil excelsum. Proinde laudis Herculee fundamentum, labor; nulla re magis Ulyxes quam labore cognoscitur: quantalibet prudentia fingeretur, si otiosa fuisset, ignota esset. Labor Romuleos duces, Scipiadas et Camillum, labor Fabios, labor Curios, labor Fabritium et Metellos, labor Magnum quoque Pompeium, labor Hannibalem, labor Iulium Cesarem illustravit, la
Abbreviated transcription (Latin):
sine tormẽtꝭ diẽ egerib ircoraare Aliqͣ
salsis forsan gaudũs adũbrata reꝑies
uerꝭ aucẽ plena tormẽ tꝭ quib si acrit᷑
extimes nullã uite ꝑtẽ uacare fatebis
unde nõ num̾to quibusd̃ oĩs uita supple¬
restibulo mentꝭ claust᷑ nõ subeut̃ hic̃
co omnẽ corꝑis offensiũtulã ingenu¬
scitꝭ cũ iuge mortiferũq suppliciũ nõ
sentitꝭ. Illi impaciẽntes. hic ebetes.
Din equleũ leuor REs refert in
eculeũ/ an in ltĩlũ torquendꝰ ascendis.¬

Expanded text:
sine tormentis diem egeris recordare: aliqua sine tormentis diem egeris recordare: aliqua falsis forsan gaudiis adumbrata reperies, veris autem plena tormentis; quibus, si acriter extimes, nullam vite partem vacare fateberis. Unde non inmerito quibusdam omnis vita supplivestibulo, mentis claustra non subeunt. Hic ad omnem corporis offensiunculam ingemiscitis, animi iuge mortiferumque supplicium non sentitis, illic impatientes, hinc hebetes. In equuleum levor. Quid refert in equuleu
Abbreviated transcription (Latin):
ac etate quid̃ de lumẽ carcis icd de¬
minũ tnͣsiue̾ ⁊ cathenẽ s̾ excussã
miece̾ alus deniq regulũ ⁊ socra¬
tem multosq alios nõ tam carter
extuoit ut iisus ẽ ꝙͣ carceri clarꝰ
finis eripuit. Et ad sũmiã quosd
carcer ad insignem glam alios ad exum¬
am fortunam ad regnũ alios mulcos
ad celum misit ad sepulcͫ om̃e ullu
cepit quẽ non redderet. ¶ De tormenti¬
Niuste torq̃or Lesis nũt dicẽs
si usce nullũ nẽpe cormẽtũ ꝯstiã
maiꝰ ẽ. illa incolumi ht ext̾na despicito
intra te ẽ ꝯsolator cuus DCorq̃or ꝓrsq
indigne QCortorꝭ miẜere tui. Ille te
minꝰ mali ẽ pati miuriã ꝙͣ inferre
Dtorq̃or Enouũ mali bet̾is lamẽtũ
nũꝙͣ enĩ iñ antea corq̃barsrint̾ corm̃ta
natꝰ int̾ cormẽta uxisti. int̾ corm̃ta
moriturꝰ Quid nũc noui accidit. mu¬
tant᷑ cormentop spẽs cormẽta non
desmũt excute totũ ep̃s ecatꝭ quem

Expanded text:
hac etate quidam de limine carceris ad dohac etate quidam de limine carceris ad dominium transivere, et catenam sibi excussam iniecere aliis; denique Regulum et Socratem multosque alios, non tam carcer extinxit, ut visus est, quam carceri clarus finis eripuit. Et, ad summam, quosdam carcer ad insignem gloriam, alios ad eximiam fortunam, ad regnum alios, multos ad celum misit, ad sepulcrum omnes, nullum cepit quem non redderet. 65 DE TORMENTIniuste torqueor. Quid nunc diceres si iuste? Nullum nempe tormentum conscientia maius est; illa incolumi, hec externa despicito: intra te est consolator tuus. Torqueor prorsus indigne. Tortoris miserere tui: ille te minus mali est pati iniuriam quam inferre. Torqueor. Novum enim non antea torquebaris? Inter tormenta natus, inter tormenta vixisti, inter tormenta moriturus: quid nunc novi accidit? Mutantur tormentorum species, tormenta non desinunt. Excute totum tempus etatis, quem
Abbreviated transcription (Latin):
tuit ⁊ carte̾ quẽ diut̾ns q̃n cepe¬
rat̾ nõ fuisse ꝑp̃essi queste sũt. ui¬
dinnus in carcere qͦsd laute hĩtos
mox inde digresses tenuẽ ac difi¬
cilẽ uitã mesto fine clausisse Day¬
ẜam in carcere uitã dego ꝘCd
libros in carce̾ texuerũt tu q̃relas te¬
uis m̾utiles qͥd leas in carce̾ didisce¬
runt tu pacĩa didiscis. D Carc̾ałi
custodiã binctꝰ teneor Rpłiq ca¬
ib̾ns ac spelũtiis alii se muroꝵ ã¬
gustus incluẜe carre̾m spõtaneũ
uel dei amore uel nuidi odio sblgi¬
s fastidio eligẽtes. Tu si h ͦ aĩo nõ
es tuiq carcerꝭ finẽ cupis expecta.
Aut ce huic hõ eruet aut mors
clauẽ carceris alt̾a ht̃ unꝰ quid̃
sua aliꝰ custodũ negligencia eua¬
sit aliꝰ p̾cio aliꝰ ingemio ⁊ uel sub¬
t̾raneis cunicliꝰ uel ꝑ tenebras ami
uiã fecit. Ad postremũ qͦs nichil e¬
miẜit mors absoluit nec minqua
tui carcer dedit. Iuliũ cesarẽ ppra¬
cop custodia sidnũ imifit ad imꝑiũ

Expanded text:
em que diuturnum queri ceperant, non fuisse perpetuum questi sunt? Vidimus in carcere quosdam laute viventes, mox, inde digressos, tenuem ac difficilem vitam mesto fine clausisse. Miseram in carcere vitam dego. Quidam libros in carcere texuerunt, tu querelas texis inutiles; quidam literas in carcere didicere, tu patientiam dediscis. Carcerali custodia vinctus teneor. Plerique cavernis ac speluncis, alii se murorum angustiis inclusere, carcerem spontaneum, vel Dei amore vel mundi odio vulgique fastidio, eligentes. Tu si hoc animo non es, tuique carceris finem cupis, expecta: aut te hinc homo eruet, aut mors, que clavem carceris alteram habet; unus quidem sua, alius custodium negligentia evasit, alius pretio, alius ingenio, et vel subterraneis cuniculis, vel tenebras amicviam fecit; ad postremum, quos nichil emiserit, mors absolvit. Nec minus tui carcer dedit, Iulium Cesarem Pyratarum custodia summum misit ad imperium;