comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
quatur egiediens mĩquis hic ẽ nemo
est nũquid hic me sequit᷑ nomo hõ e
Iam ne empere hoc licet michi gau¬
diu ꝓrumpitur nuc est ꝓfecto inter¬
fici cum me possum ppeti ne hoc
aliqua S neminem hic cũriosum
int̾uenire mĩc michi qui me sequat᷑
quiq iam rogitando obcundat cruciet
enecet quid gestiam aut quis lete
sum quo pergam unde emergã ubi
sum uestitũ hũc nactus qui michi
queram sams siant insamã Int̾io¬
gatus ħ ennã ymo ego inquit te ob¬
secio aucipho ut audias omĩa audias
dieim fescũ iocundũ euẽtum suauẽ
fortimami in euũ oibꝰ hisconiam
memorandam ⁊ sui quoq furo ris sub¬
cex uit dolos . In suma tociꝰ argiuẽ¬
ti eo ad prests̃ uniu̾sa hec arbitior
posse Reseri ut constet pro certo quia
anucicie prostitute fides haberi nõ de¬
bet nam que uenit a sinceritate amimi
fidelis certa et fira est que ab archa
uł soculis fluida incerta erronea et

Expanded text:
quatur egrediens. Num quis hic est? Nemo quatur egrediens. Num quis hic est? Nemo est. Num quis hic me sequitur? nemo homo est. Jamne erumpere hoc licet mihi gaudium? Proh Jupiter, Nunc est profecto, interfici cum me possum perpeti: Ne hoc aliqua. Sed neminem hic curiosum intervenire nunc mihi Qui me sequatur, quique jam rogando, obtundat, cruciet, enecet, Quid gestiam? aut quid laetus sim? quo pergam? unde emergam? ubi siem Vestitum hunc nactus? quid mihi quaeram? sanus sim, an insaniam? Interrogatus haec omnia: « Imo ego, inquit, te obsecro Antipho, ut audias omnia, audias diem festum, jucundum eventum, suavem fortunam, in aevum omnibus historiam memorandam. » Et sui quoque furoris subtexuit dolos. In summa totius argumenti eo ad praesens universa haec arbitror posse referri, ut constet pro certo, quia amicitiae prostitutae fides haberi non debet. Nam quae venit a sinceritate animi, fidelis, certa, et fixa est; quae ab arca vel loculis, fluida, incerta, erronea, et
Abbreviated transcription (Latin):
mauis enpi equu ẽt instum indetur.
petere cu repeti possit ꝙ ob cansam
datũ est si ea secuta no fuerit Quid
uiusta ad clamore meretrias cotribu¬
les couicaneiq cõneniũt turba fit co¬
uiciatur miles potenti unibꝰ ⁊ iure
resistitur deiiciaturq furtifero oui
ĩeptissimo ut liugnã manꝰq coti¬
neat quia si qui piam turpe fecerit
aut molumiis sibi loci dei tortorisq
memoria in ustione signoꝵ ꝓmtti¬
tur in euũ protendenda Intenogũte
se chais quere iubet qui respond̾eat gͥ
nules oꝑa et reperdita cogitur redire
igloriꝰ Et hunc functum ieportat
misen amiatores eo tamẽ acdito ꝙ
aliꝰ rebus quas illi pecdiderit abutit᷑
et quo magis doleant qui eas mere¬
trici subripiunt sibi successisse non
putat nsi sculticia et infortuma
amatiũ suosq successus in auditu
omiium preconctur ⁊ publicet Audi
cheream occultum dare pamphile co-¬
imptorem quid meretrice decepta lo¬

Expanded text:
eam mavis eripi. Aequum et justum videtur eam mavis eripi. Aequum et justum videtur petere, cum repeti possit, quod ob causam datum est, si ea secuta non fuerit. Quid multa? Ad clamorem meretricis contribules, convicaneique conveniunt, turba fit, conviciatur miles, petenti viribus et jure resistitur, denuntiaturque furcifero omnium ineptissimo, ut linguam manusque contineat, quia si quidpiam turbae fecerit, aut moliminis, sibi loci, diei, tortorisque memoria inustione signorum, promittitur, in eum protendenda. Interrogantem se Thais quaerere jubet qui respondeat sibi. Miles opera et, reperdita, cogitur redire inglorius. Et hunc fructum reportant miseri amatores; eo tamen addito, quod alius rebus, quas illi perdiderunt, abutitur. Et, quo magis doleant, qui eas meretrici subripuit, sibi successisse non putat, nisi stultitiam et infortunia amantium, suosque successus in auditu omnium praeconetur et publicet. Audi Chaeream occultum dare Pamphilae corruptorem. Quid meretrice decepta, lo
Abbreviated transcription (Latin):
aut mittere exclusi deliberet na
potissimus ẽ apud eum qui nouissi¬
iua lluctit ubi uero pͥore emurerit
redit alter exclusoq priore delegat
ei mestam dolons sin ꝓuinciam
Insauit eigo miles et ipetu dolo¬
ꝙͣ in se contumelia tam insignẽ
accipiat fauulia coudat disponit
bellum ⁊ prostibulum collectis uiri¬
bus copugnare deceruit rgredit᷑
mente et oie reuoluit iuinain lo¬
quitun grandia nimis feruet sed
cum ad conflictũ accedit menlor
amoris pristim preceptũ recolit
nilicare quo ex auctoritate scipio¬
gͥo suam ex pacto sic cõuenit iure
uon unibus agend pͥmũ chais ħ
michi Responde cun tibi do ssta dngi¬
nem dixi tibi hos dies michi solidare
te thais quid tauie poea concedere
indetur que no negat truso at michi
tun Et illa quid cũ eo litigas ecce
quia auce patrocius nec uerba mistere
cu nuali licitum e cum eo micħi ĩquit¬
inquit pamphila ergo tedde huc insi

Expanded text:
aut mittere, exclusi deliberant. Nam aut mittere, exclusi deliberant. Nam potissimus est apud eam, qui novissima mittit. Ubi vero priorem emunxerit, redit alter, exclusoque priore, delegat ei moestam doloris sui provinciam. Insanit ergo miles, et in impetu doloquam in se contumeliam tam insignem accipiat. Familiam convocat, disponit bellum, et prostibulum collectis viribus expugnare decernit. Progreditur, mente et ore revolvit injuriam. Loquitur grandia, et minis fervet; sed cum ad conflictum accedit, memor amoris pristini, praeceptum recolit militare, quo ex auctoritate Scipioergo suam ex pacto sic convenit, jure non viribus agens. Primum: Thais hoc mihi responde, cum tibi do istam virginem, dixtin hos dies mihi soli dare te? Thais: Quid tum postea? Concedere videtur, quae non negat. Thraso: At mihi tuum. Et illa: Quid cum eo litigas? Ecce quia amicae patrocinio, nec verba miscere cum rivali licitum est: Cum eo, inquiinquit. Pamphilam ergo redde huc, nisi
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙͣ facione insanire Hic gͦ phedrie
et thaidis ea condicione int̾est n̾dis
ut quod uerum audient taccat et
contineat optime sin falsum aut ua¬
nu aut fictum continuo palam efu¬
dit plenus niuaru est hac atqi illas
efluit utrũq arguit midet utͣq
qui alteru fallere alteru iudet ne¬
uocabiliter in sauire ait ergo exchiso
et gomens predolore O thais ntinã
eẽt michi pars equa amonis tecu
ac pariter fieret ut aut l tibi doleret
aut ego istuc abste fcm nulipendere
anime mi phedria no polono que qͣ
plus ame aut plus diliga eo feci
sicita erat res faciendũ fuit plane
credo inquit parmeno misera pre
amore exclusit hunc fors quid
multa id agit fallacia meretrcis
ut dua amantu alten priores
partes cedat per aliquot dies du
detenꝯ rebus amissis emugatur.
dmissus mos ẽ ei gerenda thai¬
di que profusiores et pecdiciores
adiuictit. Interi quid douare q̃at

Expanded text:
quam ratione insanire. Hujus ergo Phaedriae quam ratione insanire. Hujus ergo Phaedriae et Thaidis ea conditione interest verbis ut quod verbum audierit taceat, et contineat optime; sin falsum aut vanum, aut fictum, continuo palam effundit: Plenus rimarum est, hac atque illac effluit. Utrumque arguit, irridet utrumque, quando alterum fallere, alterum videt irrevocabiliter insanire. Ait ergo exclusus et gemens prae dolore: O Thais utinam esset mihi Pars aequa amoris tecum, ac pariter fieret, ut Aut hoc tibi doleret, aut ego istud abs te factum nihili penderem! anime mi Phaedria, Non pol quemquam plus amem, aut plus diligam, Eo feci, sed ita erat res, faciendum fuit. Plane Credo, inquit Parmeno, misera prae amore exclusit hunc foras. Quid multa? Id agit fallacia meretricis, ut unus amantium alteri priores partes cedat per aliquot dies, dum deterius rebus amissis emungatur admissus. Mos est enim gerendus Thaidi, quae profusiores et perditiores admittit. Interim quid donare queant,
Abbreviated transcription (Latin):
oculis oem credebat exercitu ꝯsilia
et ubi eu sacietas homniu aut ne¬
gocu si quando odin ceperat requiesti
ubi uolebat ut illam expueret ii¬
sena eo aio c̃auiẽ me conuia so lu
mordere claculu ego flocipendebam
illi iuidere miserie/ ego alios pala
reprchendelã alios mordacitꝰ im¬
debam ut nsu emorerent omes
qui aderant deuqz me turbant
oines iam mo profecto maguo
hic in oculis suis et no ẽ ei similis
in tota comedia dignus e eigo qͥ
utiouuctatur ad thaidem excluso
phedria qui in ea no m̃ꝰ insaiit
dolet exclusus a seruo docet᷑ sobrio
ut recedat a meretuce bouoq sit
auiuio quia si ad ignem calescet
plus satis uec paciatur cõtuelias
mere tacum qui una falsa la cauuula
quam oculos misere cerendo terendo
uix ui expresserit restringet amatis
bilem et ultro accusantẽs id agent
ut ultroneum supplicui prestẽt na
sipienter amare nemo faciliꝰ pot

Expanded text:
oculis, omnem credebat exercitum, Consilia, oculis, omnem credebat exercitum, Consilia, et ubi eum satietas Hominum, aut negotii si quando odium ceperat, Requiescere ubi volebat. Ubi illam expueret miseriam ex animo, Tum me convivam solum Mordere clanculum, ego flocci pendere. Illi invidere misere. Ego alios palam reprehendebam, alios mordaciter irridebam, ut Risu emorerentur omnes qui aderant. Denique metuebant omnes jam me. Profecto magnus hic est in oculis suis, et non est ei similis in tota comoedia. Dignus est ergo qui intromittatur ad Thaidem, excluso Phaedria, qui in ea non minus insanit. Dolet exclusus, a servo docetur sobrio, ut recedat a meretrice, bonoque sit animo, quia si ad ignem accesserit, calescet plus satis, nec patiatur contumelias meretricum, quae una falsi lacrymula, quam oculos misere terendo, vix vi expresserint, restringent amantis bilem, et ultro accusantes id agent, ut ultroneum supplicium praestent. Nam sapienter amare nemo facilius potest,
Abbreviated transcription (Latin):
precipiat uet qͥ do ua cõmpat adole¬
stens aut serus parmeno qui de¬
suspicone mideat deest Apito cunu¬
cłium conua aut̃i guato nem et an
ipui in familia glonautii indias di¬
ligenter attende. Est mouit gena
honumi qui ee pͥmos se om̃m reru
uelunit nec sunt hoc consector hus
ego no comparo uie ut uo udeant
sẽo hus nłtis anideo et cor igenia
admuor sił quid qut̃ diciuit laudd
id tursum si negant laudo id quo qr
uegat quio nego ait aio postre¬
no iperam egomet michi ouũa
assentari Is questus muit est mlto
obenima tale ne udisti alicubi
pio nec quepiam illorũ qui fe¬
lices ce uidentur siue huiꝰ madi
macipio aguouisti adeoq scitum
homino ubiq reppenes qut qui
hoies ex stultis ut ait parmeno
pocia insanos faciet uide ⁊ quid
datum ꝙfccto ut grita michi suit
q̃ facio omia uł Rer semꝑ marias
michi agebat gnis quãqud̾ fecera
alus non ita me semper habebat.

Expanded text:
ripiat, nec qui dona corrumpat adoleripiat, nec qui dona corrumpat adolescens, aut servus Parmeno, qui desipientem irrideat, deest. Apud eunuchum comici audi Gnathonem, et an ipsum in familia gloriantium videas, diligenter attende. Est, inquit, genus hominum, qui esse primos se omnium rerum volunt, Nec sunt: hos consector: hisce ego non paro me ut rideant. Sed his ultro arrideo, et eorum ingenia admiror simul. Quicquid dicunt laudo: id rursum si negant, laudo id quoque. Negat quis? nego: ait? aio. Postremo imperavi egomet mihi Omnia assentari. Is quaestus nunc est multouberrimus. Talemne vidisti alicubi? Imo nec quempiam illorum qui felices esse videntur, sine hujusmodi mancipio agnovisti, adeoque scitum hominem ubique reperies, « qui homines ex stultis, ut ait Parmeno, prorsus insanos faciet. » Vide et quid datum Profecto, ut grata mihi sint quae facio omnia: Vel rex semper maximas Mihi agebat gratias, quidquid feceram. Aliis non item. Me semper habebat in
Abbreviated transcription (Latin):
alienis manꝯ cogens inferre Itaq cu
beniuolencie comparande causta sis pro¬
digus no tauta studia assequens eoꝵ¬
res fauullaris ut eam beniguitas ape¬
rire no possit nec ita reseranda ut
ꝯimibꝰ pateat sed ut cuq moda adhi¬
beatur isq ieferatur ad facultates
Et quidein elegauter siue philipus siue
aliꝯ popularis huia ꝓfusionis imode¬
rricionem cohibuit que quidem gliam
nidetur asferre sed more meretricio cũ¬
rcd res defecerint euanestit nã gracie
quam non nirtus seᵈ fortuna consiliat
auior meretucia fectissime comꝑaratur
ꝙ oĩs y fessio suos trusones habet/ et de
personis q̃ ad silitudinẽ Eumichi teren¬
ciaue sit̾ apud ĩaniter glouante et ꝙ
uaua glona meretricis more loculos seꝗtͥ
st ut diximꝰ in quauis pro¬
fessione menne nulitẽ glosũ
qni obsequus et munerbus
suam thaidẽm idest nome celebre et
quasi fauie graciam captat/ sed ei nec
guato ut decĩpiat uec phedrla qui laude¬

Expanded text:
alienis manus cogeris inferre. Itaque cum alienis manus cogeris inferre. Itaque cum benevolentiae comparandae causa sis prodigus, non tares familiaris, ut eam benignitas aperire non pomnibus pateat; sed utrinque modus adhibeatur, isque referatur ad facultates. Et quidem eleganter sive philosophus, sive alius popularis hujus profusionis immoderationem cohibuit, quae quidem gloriam videtur afferre, sed more meretricio cum res defecerint, evanescit. Nam gratiae, quam non virtus, sed fortuna conciliat amor meretricis recet de personis, quae ad simitudinem eunuchi Terentiani sint apud inaniter gloriantes: et quod vana gloria meretricis more loculos sequitur. Est, ut diximus, in quavis professione invenire militem gloriosum, qui obsequiis et muneribus suam Thaidem, id est nomen celebre, et quasi famae gratiam captat. Sed ei nec Gnatho, ut decipiat, nec Phaedria, qui laude
Abbreviated transcription (Latin):
ipaq uła delectatio de limite iuititu¬
diuis ar uicne exignũqz tpus sit
ea qr a leuissinõ quoq in quo tame
ꝑso una cu sacietate memoria qͦs montur
uosuptatio bene ecia colligit ħ pueris
et muliertulis ⁊ seris et seruorum
similinus liberis grata ee graui uero ho¬
nim ⁊ ea que fumnt certo iudicio poderati
nullo modo posse probari ualeria mari¬
nius sc̃d et ciccro refert ꝙ In alexaudio
qui laicione beniuolencia mãcedonu secta¬
batur hant ꝓfusione pecume philippus
aigueret et eple quidem neiba sut hec
Quod te malu inconis in ista sp̃e idu
ut cos tibi fidiles putes quos pecuma co¬
impisses an tu ideo agis ut matedones
no te Regem sun sed imistru et prebitore
putent quod quide regi sordidum ee no
idem semper ex pe ctand̃nm paruicior quis
aute est stulcia ꝙͣ ꝙ facias libenter cura¬
re ut illio duiciꝰ fucere no possis lar¬
giciones imoderitas Rapine sequentur
Dum eui dando egere cepons loms

Expanded text:
linitae multitudinis ad breve exiguumque tempus sit, eaque a levissimo quoque. In quo tamen ipso una cum satietate, memoria quoque moritur voluptatis. Bene etiam colligit haec pueris, et mulierculis, et servis, et servorum simillimis liberis grata esse, gravi vero homini, et ea quae fiunt certo judicio ponderanti, nullo modo posse probari. Valerius Maximus, sed et Cicero refert, quod in Alexandro, qui largitione benevolentiam Macedonum sectabatur, hanc profusionem pecuniae Philippus arguerit, et epistolae quidem verba sunt haec: Quod te malum rationis in istam spem induxit, ut eos tibi fideles putes, quos pecunia corrupisses? An tu ideo agis ut Macedones non te regem suum, sed ministrum et praebitorem putent? Quod quidem regi sordidum esse non idem semper exspectandum paratior. Quid autem est stultius, quam quod facias, libenter curare, ut id diutius facere non possis? Largitiones immoderatas rapinae sequentur: cum enim dando egere coeperis, bonis
Abbreviated transcription (Latin):
cunistus ¶ dona laborite ceteus ba¬
chiumq mistiunt ¶ uescit᷑ eneas sił
et tieiana iuuentus ¶ ppẽtui tergo
boius ⁊ lustritibꝰ extis Ibi cuuctaqr
sunt auiea ⁊ uniu̾sa suo nĩtore p̃ful¬
gent hic sedile giamineũ accrurl
poliũ et que uirum forte deceat spo¬
bati seonis pessis uillosa ibi dix tu¬
dem ab epulis quies indulgetur hic
exuuitur fames et edeuti epuliꝰ fin¬
gulibus compiniutur ãdor ibi cunitus
yoras luxmianciũ letificat cetum
hic are sacerdos lefectõnem sobriam
consecuit religioni hic post mẽsam
sena tractautur et ad engendam
Rem publicam engitur unile iobur
ibi ut luxune fauẽãt fusis p̃cibus
iuitantur ⁊ nlimina late st̾ gͦ sic
in sati nalioꝵ libro segitur ad luxia

Expanded text:
canistris Dona laboratae Cereris, Bacanistris Dona laboratae Cereris, Bacchumque ministrant. Vescitur Aeneas, simul et Trojana juventus, Perpetui tergo bovis, et lustratibus extis. Ibi cuncta sunt aurea, et universa suo nitore praefulgent. Hic sedile gramineum, acernum solium, et quae virum fortem deceat, spoliati leonis pellis villosa. Hic dem ab epulis quies indulgetur: hic eximitur fames, et edendi epulis frugalibus comprimitur ardor. Ibi crinitus lopas luxuriantium laetificat coetum: hic arae sacerdos refectionem sobriam consecrat religioni. Hic post mensam seria tractantur, et ad erigendam rempublicam exigitur virile robur: ibi ut luxuriae faveant, fusis precibus invitantur et numina. Latae sunt ergo, sicut in Saturnaliorum libro legitur, ad lux
Abbreviated transcription (Latin):
ausi mox uuiuersam rem publicã occu¬
pauerunt testamẽta ad arbit᷑um suũ
stribi iubebant couiuia cetaq igenuoꝵ
in uidus pariter atq ĩnptis ĩpuniea
cent/ ac ne qua nigo ingenus iubet
tiuge dus/ suiose luximie depingit
iuueneni. quem constat accto liq̃ fuctos
grundis sume uniones pocionibus
aspergere solicum ut amplissimum
pacumonium posset una sorbiciũtula
kat ut edicto premiu ei pponẽt qui uouu
uoluptatis genus repperisset qua et
delitus no iniis capitul cũ aplissim
Ruina inperii apuo salaminã uix
uua naue euasit sz quia luxuriosu
muliebris intempenincie cõnuium
excepto ĩuenies. Si quidem pꝯ fedcra¬
tur uiri tex pacis dexterũ dat hnam
sublata repo ni ¶põtuła giamuneo q
uiios socat ipe st̃dili ¶p̃iccipuũ q
thoro ⁊ uissosi pelle scouis ¶Accepit
encã solioq ĩuitat aceruo ¶tma
seti uluenes certati areq sacerdos
¶uister tosta feruit rauorũ ouerãt ꝙ

Expanded text:
ausi, mox uausi, mox upauerunt, testamenta ad arbitrium suum scribi iubebant, conuiuia coetusque ingenuorum in uiduis pariter atque nuptis inpunita essent ac ne qua uirgo ingenuo nuberet, tragoedus furiosae luxuriae depingit juvenem, quem constat aceto liquefactos grandis summae uniones potionibus aspergere solitum, ut amplissimum patrimonium posset una sorbitiuncula bat, ut edicto praemium ei proponeret, qui novum voluptatis genus reperisset, qua et deliciis dum nimis capitur, cum amplissima ruina imperii apud Salaminam vix una nave evasit. Sed quia luxuriosum muliebris intemperantiae conviviuexcepto, invenies. Siquidem conoe derantur viri, rex pacis dexteram dat, humasublata reponi Pocula, gramineoque viros locat ipse sedili. Praecipuumque toro, et villosi pelle leonis Accipit Aeneam, solioque invitat acerno. Tum lecti juvenes certatim, araeque sacerdos Viscera tosta ferunt taurorum, onerantque
Abbreviated transcription (Latin):
uiceantur in petu soliditi taudem rlut
et cõplauantur solo equati nabmardan
cocorum principe impernte. Sactꝰ autẽ
sensus quilibet moliatur ludh ac ioca
est pre hus que afert ut uerbo comiti
ntar hꝰ ut Rabies hĩc eñ cupimꝰ misti¬
mur gestima emulanĩ solliati sumiꝰ
et ex p̃leta uoluptate per quãdã pem¬
tudinem Rursus accendim᷑ q̃niuꝰ q
face̾ quod cũ fecerimꝰ iterũ penitea¬
siꝯ quiba mrtus acteritur nictorie re¬
langnestunt sopita głiã in ĩfamnam uer¬
titur auimiqz pariter et corpons dires
adro expugnautur nt nestias ab hostiba¬
ne m an ab illis capi penunciosia haben¬
dum sit ¶ urbs uolumensiũ oppuleta
diuicus omata moribꝰ ⁊ legibꝰ ordinata
caput etrurie habebatur sed pꝰꝙͣ lurima
prolapsa est in ꝓfundũ iuinarum et
impitndiuis decidit ut seruorũ se ĩso¬
lentissime duacio ni subiceret qui pͥmi
admorũ panci senatoriũ otõie ĩtiure

Expanded text:
m, etsi videantur in petra solidati, tandem ruunt m, etsi videantur in petra solidati, tandem ruunt et complanantur aequati solo, Nabuzardan coquorum principe imperante. Tactus autem . Quidquid sensus quilibet moliatur, ludus ac jocus est, prae his quae affert, ut verbis comici utar, hujus rabies. Hinc enim cupimus, irascimur, gestimus, aemulamur, solliciti sumus, et expleta voluptate, per quamdam poenitudinem rursus accendimur, quaerimusque facere, quod cum fecerimus, iterum poeniteasius, quibus virtus atteritur, victoriae relanguescunt, sopita gloria in infamiam vertitur, animique pariter et corporis vires adeo expugnantur, ut nescias ab hostibusne, an ab illis capi perniciosius habendum sit? Urbs Volumniensium opulenta divitiis, ornata moribus et legibus ordinata, caput curiae habebatur. Sed postquam luxuria prolapsa est, in profundum injuriarum et turpitudinis decidit, ut servorum se insolentissimae dominationi subjiceret, qui primi admodum pauci senatorum ordinem intrare
Abbreviated transcription (Latin):
portas senocuna luxuo eq̃ intiorant
uoluptas aurin ar mũdicia mag̃is uidet᷑
accedere ⁊ que ex gustu nł tactu pueĩt
sordidion ⁊̃ ⁊ olfaciendi ⁊ uidendi de¬
lectatio medi socũ tenet nã neq
satis interdum habet mũdicie nec ad
sordes ꝑniciosissinias uss prolabitm
siquidem mors por oculoꝵ feuestras i¬
greditur. cum quispia delectatu. cu cẽ¬
sibus certamine achletarũ hustrio nũ
mobilicate milierum formis splen¬
dore gẽmarum nestii metallor nui
alior ueq quibꝰ libertas aie captinas
Ruisus si auditus uario orgunorũ cantu
uocuiq flerionibus muletur ad carmi¬
na poetarum comediarũ ⁊ tragediarũ
actus mimorum urbanitates ⁊̃ stio phas
et quid quio lima uodi per auĩe ice dit
unilitatẽ mentis effeminat Odoris aute
nustus reregrim murio pellicula ꝙ
dissolutis moribꝰ faciant nemo uisi disso¬
sutus negat ⁊iam pereginos odores no
in si dissolutis et amatonbꝰ couenire co¬
cibus fuuccs ꝑtumseat tocia inte opere

Expanded text:
a luxus aeque introeant, voluptas aurium ad munditiam magis videtur accedere, et quae ex gustu, vel tactu provenit, sordidior est, et olfaciendi et videndi delectatio medium locum tenet. Nam neque satis interdum habet munditiae, nec ad sordes perniciosissimas usque prolabitur. Siquidem mores per oculorum fenestras ingreditur, cum quispiam delectatur circensibus, certamine athletarum, histrionum mobilitate, mulierum formis, splendore gemmarum, vestium, metallorum, aliorumque quibus libertas animae captivatur. Rursus si auditus vario organorum cantu, vocumque flexionibus mulceatur ad carmina poetarum, comoediarum et tragoediarum actus, mimorum urbanitates, et strophas et quidquid hujusmodi per aurem incedit, virilitatem mentis effiminat. Odoris autem muscus, peregrini muris pellicula, quod dissolutis moribus faciant, nemo nisi dissolutus negat. Nam peregrinos odores non nisi dissolutis et amatoribus convenire, cocibus fauces pertranseat, totius vitae opere
Abbreviated transcription (Latin):
et insaciabilis fames una Insulcũt ei
tiugedie antiquor eoq angusta hoĩ
possessio fuit q̃ deor oim do mi cilio
sufficit Si licet appetitus głie semp
percuictatꝰ ẽẽt quo na modo subito¬
chorus clarus posset ouadere atq is
Respondisset si ocadisset aliquẽ uirum
illustrem futurum ut in gloua eius
id ipi Redimdiret continuo philippũ
interemit Etquidem quod peciert asse¬
cutus est nam et se pamadio notum
posteris reddidit et celebri suplicio pa¬
tibuli cui affixus e corona amea
qua murrilis ot q̃ et olipias dc̃a est
cipiti enis pendentis apposint nullum
dante solatium In uindicta tauie pu¬
dicicie per ĩninam ꝓstitute plulippo
nõ puniente sẽd dendendte nuriam
potest anctore trogo aliquatenus
cuiuen sacnlegu ercusari. ¶mienta
e qui dyane ephesine templu uellet icen¬
dere ut pulchemmo opere consumpto nomẽ
enis per totum terrarum orbem diffuude¬

Expanded text:
et insatiabilis fames una. Insultant ei et insatiabilis fames una. Insultant ei tragoediae antiquorum, eo quod angusta homini possessio fuit, quae deorum omnium domicilio sufficit. Sed tamen licet appetitus gloriae semper percunctatus esset, quonam modo subito clarus posset evadere, atque is respondisset, si occidisset aliquem virum illustrem, futurum ut in gloriam ejus id ipsum redundaret, continuo Philippum interemit, et quidem quod petierat assecutus est. Nam et se parricidio notum posteris reddidit, et celebri supplicio patibuli cui affixus est, corona aurea, quam Myrtalis, quae et Olympias dicta est, capiti ejus pendentis imposuit, nullum dante solatium. In vindictam tamen pudicitiae per injuriam prostitutae Philippo non puniente, sed deridente injuriam, potest, auctore Trogo, aliquatenus crimen sacrilegii excusari. Inventus est qui Dianae Ephesinae templum vellet incendere, ut pulcherrimo opere consumpto, nomen ejus per totum terrarum orbem diffunde
Abbreviated transcription (Latin):
ppriam querebant głiam Platone qͦi
ppter diuina quodam modo qͣ emiuit
suipienciam Et angustum ip potenciam
fortuãq tranquillam a dus traxisse
onguie tradiderunt Etquidem ĩcontinũ
rectia collegissent eos aut diniui nõ
ẽẽ geueris ad ant deoru filios ẽẽ dege¬
neres nisi quia du gencium de momiã
sunt ⁊ ĩcubi demones uauitatis ⁊ mali¬
cie sue certa iuidicia si que tame gignut
Relinquũt in sobole Nam et uera dei filio
deus homo ppriam no quent głiaz in
omiba que gloriose fuit ab eo sed patrio
eoq illustratur gloria ampliori ꝙ ad eñ
ex quo sunt oia bouor operu glouai
refert sic et uere sapiens ois uere po¬
tens ⁊ uere lonus ad unicu bonorum
oium fontem sua onna laudabilia re
contate democnti preceptorio ĩnume¬
rabiles mudos ẽẽ restrent heu me ĩq
miserum ꝙ nec uno quidem adłiut potita
Plane miser dignus ꝙ miseria cuia nr¬
tuces omes ab sorbueuit landis insaciatu

Expanded text:
 Platonem quoque propter divinam quodammodo, qua eminuit, sapientiam, et Augustum propter potentiam fortunamque tranquillam, a diis traxisse originem tradiderunt. Et quidem in contrarium rectius collegissent eos aut divini non esse generis, aut deorum filios esse degeneres, nisi quia dii gentium daemonia sunt, et incubi daemones vanitatis et malitiae suae certa indicia, si quem tamen gignunt, relinquunt in sobole. Nam et verus Dei Filius Deus homo, propriam non quaerit gloriam in omnibus quae gloriose fiunt ab eo, sed Patris, eoque illustratur gratia ampliori, quod ad eum, ex quo sunt omnia, bonorum operum gloriam refert. Sic et vere sapiens omnis, vere potens, et vere bonus, ad unicum omnium bonorum fontem, sua omnia laudabilia reftoritate Democriti praeceptoris, innumerabiles mundos esse referenti: « Heu me, inquit, miserum, quod nec uno quidem adhuc potitus sum! » Plane, miser, dignusque miseria, cujus virtutes omnes absorbuerat laudis insatiata
Abbreviated transcription (Latin):
quia bene et ꝑficientes aumos tep¬
tare uo cessut saltem cupiditas glie
tempere tur dilectõne iustiaie nã¬
et samiꝰ indet qui amoie landis
sed eciam gentilui sentencia ẽ głiam
hanc nichl aliud ẽẽ ꝙͣ uentosi quo¬
damodo spũs cumoie fumo similimũ¬
⁊ iam et fuma oculor obtuudit aciẽ
et quo magis ascendit cicia deficit
it quo magis deicitur amplia solida¬
tur cum eni ad excelsa perueuent
euauestit Recte quideui co ꝙ a pñ¬
cipe tocia uauitatis traxit origiẽ
minio sui capiunt᷑ amore qui dum
nubes et iama captant et uestio quid
iani solidum apprehendere molimt᷑
oblinstuntur sui cum tamẽ nicħ
aliud ꝙͣ se oculis iitneantur. iniquis
nolunt eiũ appithende̾ quod sunt
it illud̃ ad emendacionem uero indi¬
cio iutueri sed fautasticas dñ taxat
uaue opimionis secuntur uiubras
Si quidem alios speriũt p̃se ⁊ aspi¬
rant ad impossibilia de fallaci ler
presiuẽtes ymagine Sicut nar¬

Expanded text:
quia beatos et proficientes animos tenquia beatos et proficientes animos tentare non cessat, saltem cupiditas gloriae superetur dilectione justitiae. Nam sanius videt, qui et amorem laudis sed etiam gentilium sententia est, gloriam hanc nihil aliud esse, quam ventosi quodammodo spiritus tumorem, fumo simillimum. Nam et fumus oculorum obtundit aciem, et quo magis ascendit, citius deficit; et quo magis dejicitur, amplius solidatur. Cum enim ad excelsa pervenerit, evanescit. Recte quidem, eo quod a principe totius vanitatis traxit originem. Nimio sui capiuntur amore, qui dum « nubes et inania captant, » et nescio quid in manu solidum apprehendere moliuntur, obliviscuntur sui, cum tamen nihil aliud quam se oculis contueantur iniquis. Nolunt enim apprehendere quod sunt, et illud ad emendationem vero judicio intueri; sed phantasticas duntaxat vanae opinionis sequuntur umbras. Siquidem alios spernunt prae se, et aspirant ad impossibilia, de fallaci rerum praesumentes imagine. Sic Nar
Abbreviated transcription (Latin):
cato ut erinium eet opulentũ tenues
res priuate uude corrptio monbus
uiciũ econtrario posuit publice egesta¬
tem priuatũ oppulenciã ¶Item tullia
hoc dissimulare nõ potuit in eisdem
libris quos de re publica scupsit ubi
loquitur de ĩstituendo prinape ciuita¬
tis quẽ dicit alendum ẽẽ głia et cõ
multa mira acq preclara glone cuꝑidi¬
tate feasse Huic tigo uic̃io no solum
no resiscebant uerum ecia ad excitã¬
dum ⁊ accendendũ ee censebat ꝑuta¬
tes ħ Rei publice expedire ¶ In libris
quo q płinẽ idem tulliꝰ haut ĩ tulit
uniuer salem generleq sentenciam
Honos alit aites et głia accendinitur
om̃es ad studia iacentqr ea semꝑ q̃
apud quosq iꝓbantur huic igitili
cupoditati meliꝰ e resistere sine dubi¬
tucione ꝙͣ cedert ut eñ ait aug̃¬
in libro de auitate dei trunito qͥsi e
deo simlior ꝙͣto et ab hac ĩnu¬
dicia mũdior que in hac uitr et¬
si non fuuditus eiutdicatur eu corde

Expanded text:
at, ut aerarium esset opulentum, tenues at, ut aerarium esset opulentum, tenues res privatae. Unde corruptis moribus vitium econtrario posuit, publice egestatem, privatim opulentiam. Ipse Tullius hoc dissimulare non potuit in eisdem libris, quos de republica scripsit, ubi loquitur de instituendo principe civitatis, quem dicit alendum esse gloria, et cs multa mira atque praeclara gloriae cupiditate fecisse. Huic ergo vitio non solum non resistebant, verum etiam id excitandum et accendendum esse censebant, putantes hoc reipublicae expedire. In libris quoque philosophiae idem Tullius hanc intulit universalem generalemque sententiam: « Honos alit artes, et gloria accenduntur omnes ad studia, jacentque ea semper, quae apud quosque improbantur. » Huic ergo cupiditati melius est resistere sine dubitatione, quam cedere. Ut enim ait in Libro De civitate Dei: « Tanto quisque est Deo similior, quanto et ab hac immunditia mundior. » Quae in hac vita, etsi non funditus eradicatur ex corde,
Abbreviated transcription (Latin):
lice inquit existimare maions mõs
armis Rom publicã ex parua mag¬
nam fecisse. Si ita esset multo eam¬
puscheriuã nos habereina mĩc qͥppe
sociorum atq cimu preterea anuorũ
et equoro maior copia nobis ꝙͣ illis e
Si alia fuere q illos magnos unos
fecerunt que nobis nulla sunt domi
ncustra foris instui imperut animꝰ
in consulendo liber neqi delicto neq libi¬
dini obnorius Pro hus nos habema
luxiiã atq auariciã publice/ e gesta¬
tem priuata opulencia lauẽaimꝰ diui¬
cias sequimur inherciã int bonos ⁊
malos discrimẽ nullũ omiã uirtutis
premia ambicio possilet neq mirum
ubi uos separitm sibi qui sq cõ silia
capitis ubi dou uoluptatiba hic
reciune aut gracie seruitis si eo fit
ut ĩpetus fiat in uatuam rem publicã¬
Paucorum gͥ mictus ad głiam houor̃e
impiũ uera uia idest ipa uuitute nitenciu¬
dum ecia si a catone laudata e huic
urit douu industria quã cõmeniorut¬

Expanded text:
lite, inquit, existimare majores nostros lite, inquit, existimare majores nostros armis rempublicam ex parva magnam fecisse. Si ita esset, multo pulcherrimam eam nos haberemus nunc. Quippe sociorum atque civium, praeterea armorum et equorum major copia nobis quam illis est. Sed alia fuere quae illos viros magnos fecerunt, quae nobis nulla sunt. Domi industria, foris justum imperium, animus in consulendo liber, neque delicto, neque libidini obnoxius. Pro his nos habemus luxuriam adque auaritiam, publice egestatem, priuatim opulentiam; laudamus diuitias, sequimur inertiam; inter bonos et malos discrimen nullum; omnia uirtutis praemia ambitio possidet. Neque mirum: ubi uos separatim sibi quisque consilium capitis, ubi domi uoluptatibus, hic pecuniae aut gratiae seruitis, eo fit ut impetus fiat in uacuam rem publicaPaucorum igitur virtus ad gloriam, honorem, imperium, vera via, id est ipsa virtute nitentium, etiam a Catone laudata est. Haec erat domi industria, quam Cato commemor
Abbreviated transcription (Latin):
uicus maioribꝰ agregunt licet oi ab
ĩpentis qui taniẽ sapientu censent̾ noĩe
mitutes subee indeantur. Qnde et
ueteres primiq Romani ꝓ ut eorum
docet et cõmedat lustoria laudis auidi
pecuuie liberases erant Ingentem
glouam appetebant diuicus spretis
honestatem ntilitati ꝙͣtelibet prefere¬
bant lunc quidem głiam aidenti¬
ssiue dilexeruut eo totã referẽtes
uitam ⁊ moite Ceteris cupiditates huia
uiua ig̃it iugente cupeditate presserũt
pãm denq patriam suam qũi struire
indebatur ĩgloriu dñar nero atq ĩ¬
perare glonosimm Prius em̃i studio li¬
berum deuide dñam ẽẽ concupierũt
Prius ẽĩ pro libertate deide y diuo
certatu est fuerunt tnĩ quiba iusticia
ꝙͣtum gentili dabatur suficiebat cu¬
piditute deducta ssilus nichil saitis eiit
si sub ymagnie magnamintutis ul
i possibilia presuuentes laude maxi¬
miã consequebantur et głiam louge
p̃inquior fiusse ꝙͣ cesaris quod ex ip̃a
sentencia eius fucillime liquebit no¬

Expanded text:
aggregant, licet ab imperitis, qui tamen sapientum censentur nomine, virtutes subesse videantur. Unde et veteres primique Romani, prout eorum docet et commendat historia, laudis avidi, pecuniae liberales erant. Ingentem gloriam appetebant divitiis spretis, et honestatem utilitati quantaelibet praeferebant. Hanc quidem gloriam ardentissime dilexerunt, eo totam referentes vitam et mortem. Caeteras cupiditates hujus unius vigente cupiditate presserunt. Ipsam denique patriam suam, quoniam servire videbatur inglorium, dominari vero atque imperare gloriosum, prius omni studio liberam, deinde dominam esse concupierunt. Prius enim pro libertate, deinde pro dominio certatum est. Fuerunt tamen quibus justitia, quantum gentili dabatur, sufficiebat, cupiditate deducta. Aliis nihil satis erat, sed sub imagine magnanimitatis vel impossibilia praesumentes, laudem maximam consequebantur, et gloriam. Longe propinquior fuisse, quam Caesaris. Quod ex ipsa sententia ejus facile liquebit. « No
Abbreviated transcription (Latin):
nem alimenta inhercie querebant clau¬
sas habebat portas mendacem ⁊ fuco sa
supeisticionem submonendam ee existi¬
mans hu caiie qui supsticionis sibi
coustu sunt prcipuam partẽ uenuicat
apud eos qui laudis amore mace rautur
Pono sicut auarn a laigo ita ⁊ prodi¬
gum quadam contrarietãte distrre ce
censuerunt qui dno uiua opinati st̾
re contraria quãtitate asterũ alteru
qualitate Siquidem magnimitati ti¬
nuditas aduersatur qualitate mali
dum audenda metuit et audacia ꝙ̃ci¬
tatem dum plus ꝙͣ andeula p̃siuunt
Prodigalitas itaq eroganda ⁊ non
erogauda ꝓ fudit in eas Res q̃ nullas
sunt omo aut breuẽ habitie memo¬
nam hauc autẽ efusionem auctore
ciccrone cõmendasse dcũs ẽ theo firistꝰ
in libro quem de diuicus scuipsit in
in laudanda magnificencia ⁊ apani¬
cione populariũ munerũ taliuꝙ
suptuũ facultatem fiuctũ diuiciaꝵ

Expanded text:
nem alimenta inertiae quaerebant, claunem alimenta inertiae quaerebant, clausas habebat portas, mendacem et fucosam superstitionem submovendam esse existimans. Hi tamen qui superstitionis sibi conscii sunt, praecipuam partem vindicant apud eos qui laudis amore macerantur. Porro sicut avarum a largo, ita et prodigum quadam contrarietate differre censuerunt, qui duo unius opinati sunt esse contraria, quantitate alterum, alterum qualitate. Siquidem magnanimitati timiditas adversatur qualitate mali, dum audenda metuit; et audacia quantitate, dum plus quam audenda praesumit. Prodigalitas itaque eroganda, et non eroganda profundit in eas res, quae nullam sunt omnino, aut brevem habiturae memoriam. Hanc autem effusionem, Cicerone auctore, commendasse in eo libro, quem de divitiis scripsit; in nim multus in laudanda magnificentia, et apparatione popularium munerum: taliumque sumptuum facultatem, fructum divitiarum
Abbreviated transcription (Latin):
tauiẽ et professiones obstenas fo¬
uere beneficus illiatum ẽ ⁊ ĩ fume
¶Refert ualeriꝰ s ꝙ ciuitus massili¬
ensium tante grauitatis custos ex¬
titerit ut nullum aditum mimis da¬
ret in stena quorũ arguuiẽta ma¬
iore ex parte smuproru continent
actus ne talia spectandi consuetudo
est illos a xpiauis ymo et dericis andui
in cena qui nec a gentilibꝰ audiebautrir
in stena ¶Lacedemonii libros archilochi
e sua ciuitate exportari insseruit ꝙ eoꝵ
parum uereciuidiam ac pudica lectionem
aibitrrbantuꝵ noluerut ei ea liberorum
suorum amios imbui ue plus morbus
noceret ꝙͣ iugemis prodesset.taq maxi¬
nni poetam aut certe sumo prorimum
quia domni sibi misam obstenis maledcio
lacerauerat cuminũ exilio mulctarunt¬
¶ Sinuli fere sentencia dampnata e la¬
sciua carminũ in nasone/ Nimqͥ licitũ
est audiri in poculis ꝙ ieuina sobuetas
non audebat andire eadem ciuitas oibꝰ
qui per aliquam religionis sumilacio¬

Expanded text:
tamen, et professiones obscenas fotamen, et professiones obscenas fovere beneficiis, illicitum est et infame. Refert Valerius quod civitas Massiliensium tantae gravitatis custos exstiterit, ut nullum aditum mimis daret in scena, quorum argumenta majore ex parte stuprorum continerent actus, ne talia spectandi consuetudo, est illos a Christianis, imo et clericis audiri in coena, qui nec a gentilibus audiebantur in scena? Lacedaemonii libros Archilochi e civitate sua exportari jusserunt, quod eorum parum verecundam ac pudicam lectionem arbitrabantur. Noluerunt enim ea liberorum suorum animos imbui, ne plus moribus noceret, quam ingeniis prodesset. Itaque maximum poetam, aut certe summo proximum, quia domum sibi invisam obscenis maledictis laceraverat carminum, exsilio mulctarunt. Simili fere sententia, condemnata est lascivia carminum in Nasone. Nunquid licitum est audiri in poculis, quod jejuna sobrietas non audebat audire? Eadem civitas omnibus, qui per aliquam religionis simulatio
Abbreviated transcription (Latin):
monia sua nuttunt in uulgo missilia
comuia extrunt pusillis et maioli¬
nbus et ebuetatibus insistunt
mimos et histriones fouent nequissi¬
mas artes remunerãt admictunt
nebulones maledicor um excitant
liugnas ad̃ i plend̾am ꝓcacitatis sue
maliciam dum silencium eorum
aut uiulenta dicacitas male me¬
nto donatur ꝑrems dunt qui in
hus marimũ et fere sot solu repu¬
tant diniciarum usum si mulciplicẽt̃
ollas camiũ comessaciones exerceat
cotidianas si nec modũ cõmmii nec
nnuerũ nolierit cõmuarum uec ali¬
quam habeant regende familie maio¬
nem quam si foite inderis couenisse
forum cõuotatum oedes no prauetu¬
dcissimos licet ⁊ mauꝰ inferior d eo
ꝑ modulo suo prepoteciũ uestigia ynu¬
tetur Quis quis eui faie petitor
ẽ mies suas excedit ⁊ non quid possit
sed quid alus liceat placeat attend̃it
et illico festinat implere S esto ut
ad faiiam pociꝰ ꝙͣ ai constienciam
quid liberiligato exerceat quia mlli
mituti precludenda est bia mimos

Expanded text:
monia sua, mittunt in vulgus missilia, convivia exstruunt, pusillis et majorinibus et ebrietatibus insistunt, mimos et histriones fovent, nequissimas artes remunerant, admittunt nebulones, maledicorum excitant linguas ad implendam procacitatis suae malitiam, dum silentium eorum, aut virulenta dicacitas, male merito donatur praemio. Sunt qui in his maximum, et vere solum divitiarum reputant usum, si multiplicent ollas carnium, conviscerationes exerceant quotidianas, si nec modum convivii, nec numerum noverint convivarum, nec aliquam habeant regendae familiae rationem. Quam si forte videris convenisse, forum convocatum credas, non prandenditissimos, licet et manus inferior, in eo pro modulo suo praepotentium vestigia imitetur. Quisquis enim famae petitor est, vires suas excedised quid aliis placeat, attendit, et illud festinat implere. Sed esto, ut ad famam potius quam ad conscientiam quis liberalitatem exerceat, quia nulli virtuti praecludenda est via, mimos
Abbreviated transcription (Latin):
iisi forte quio queat ẽe insta nini
auterr beatus PPoro si appetita cõmo¬
di mensunum necessitutis excedat uer¬
git ad cuspaui ⁊ cupiditatis constio siba
maiorum parit onguiẽ alter eigo istor
qñi mlitat caritati quent q̃ dei siit
Alter in ppra utilitate uersatur pospones̃
que dei sunt aut proyior Ab hoc
duplia fonte mores orimitur Recti qͥde
si faciat quis alu ꝙ sibi uult fieri et
as eo abstineat alu inferendo quod sibi
nosset ab alio urogun distoiti ueio sl qme
aliu ledat ũł non prosit cũ possit q̃ quide
utuꝙ nuiscipliacer fũt a puiore quidẽ
auor sibeitatis amor patrie et tandem
extraueorum auior nam sibertatẽ non
auiare no p̃t qui seipiũ et patuam amat
et in gradu suo extraneñ quicuq sicera
caritate diligit ꝓ uiuu Siquidei ⁊
eo consistit caritas otomata as altero
uero cupiditas duacionis procedit ⁊

Expanded text:
isi forte quis queat esse justus nimium, aut beatus. Porro si appetitus commodi mensuram necessitatis excedat, vergit ad culpam, et cupiditatis conscius, sibi vitiorum parit originem. Alter ergo istorum, quoniam militat charitati, quaerit quae Dei sunt: alter in propria utilitate versatur, postponens quae Dei sunt, aut proximorum. Ab hoc duplici fonte mores oriuntur. Recti quidem, si faciat quis alii, quod sibi vult fieri, et ab eo abstineat alii inferendo, quod sibi nollet ab alio irrogari. Distorti vero, si quis alium laedat, vel non prosit, cum possit, quae quidem utrinque multipliciter fiunt. A priore quidem amor libertatis, amor patriae, et tandem extraneorum amor. Nam libertatem non amare non potest, qui se ipsum et patriam amat: et in gradu suo extraneum, quicunque sincera charitate diligit proximum. Siquidem in eo consistit charitas ordinata. Ab altero vero cu
Abbreviated transcription (Latin):
excrniorum continet laudem quod et
apuleui docuisse superiꝰ retuli ⁊ laus qͥde
aunni uera .e sepeq perfecta Si tame
ci tenaciter bona que in ipo comendant᷑̾
inheseruit adeo quidem ut sit̾ in separa¬
bilia Certum est eni quia mito ausem

Expanded text:
exteriorum continet laudem. Quod et exteriorum continet laudem. Quod et Apuleium docuisse, superius retuli. Et laus quidem animi vera est, saepeque perfecta, si tamen ei tenaciter bona, quae in ipso commendantur, inhaeserint, adeo quidem, ut sint inseparabilia. Certum est enim quia invito
Abbreviated transcription (Latin):
autem ꝙ nobile censetur uicium adeoqi
humane fragilitatis demulcet ingeniu
ut uro sit neł a preclaris mentiba alieni
q oprunt ⁊am et de se uncem uicia
omuntur at ianis głia etia in untutes
onguus sue figit bãdicem In quo em
a quibus laudis matia tirrihitur et q̃
sit laus uora que perfecta que nentral¬
ro tame est qui uaue glie non
insistat et eam q ab hombus¬
e no concuipistat laudem ad hac
alu iitute alu nirtutis ymagine Alu
nature aut fortime bnficio yfiastantur
E hus em tribus locis placuit oratoribꝰ
laudis ee materiam nam ab aio aut cor¬
pore aut ab extra positis peti debet porro
anu boua aut corporis aut naturaliter
infimita sunt aut studio comparata aut
cansaliter et casualiter accesserunt at
in aus certi funt gradus ꝓ Signitate eoꝵ
in quibus consistunt et a quibꝰ petunt᷑
Prima siquidem comend̃aconis gradns e¬
qui corporis ualitudinem approbat et
ueuustatem terctiꝰ ide inq nonissimꝰ qui

Expanded text:
autem quod nobile censetur vitium, adeoque autem quod nobile censetur vitium, adeoque humanae fragilitatis demulcet ingenium, ut vix sit vel a praeclaris mentibus alienuquod optavit. Nam et de se invicem vitia oriuntur, et inanis gloria etiam in virtute originis suae figit radicem. In quo enim a quibus laudis materia trahitur: et quae sit laus vera, quae perfecta, quae neutra tamen est, qui vanae gloriae non insistat, et eam quae ab hominion concupiscat laudem. Ad hanc alii virtute, alii virtutis imagine, alii naturae, aut fortunae beneficio proficiscuntur. Ex his enim tribus locis, placuit oratoribus laudis esse materiam. Nam et ab animo, aut corpore, aut ab extrapositis peti debet. Porro animi bona, aut corporis, aut naturaliter insita sunt, at studio comparata, aut causaliter et casualiter accesserunt. At in his certi sunt gradus pro dignitate eorum in quibus consistunt, et quibus petuntur. Primqui corporis valetudinem approbat et venustatem. Tertius, idemque novissimus, qui
Abbreviated transcription (Latin):
uude cousolan debeat fons querit et
tanto magis extenora bona adipisti
desiderat ꝙͣto gaudĩ nõ habet ad
quod intruisecus reciurat Ecquidem
singula eorim sue per inciei asferut
fuctum cum ĩt ĩauis gliã deñ In¬
urdia prouimũ na auferat et se ip̃m
disticia solatu sit ignara auaricia du
per extenora uagatur. dacitatis sue
materatur ieiumo ut uero maciei sue
iudigenciã copłeat prolabitar ad duo
carius uicia que seciuitur In quibꝰ
aquet ꝙ de uencils ingline luxuna
nasotur dumn in apa distribucione mebroꝵ¬
uentri geui talia indeantur ee subuera¬
dum unũ mordinate Reficitu ⁊ aliud ꝓcul
dubio ad contumelias ercitatur ¶ec qde
gͣgorius ymo per gregoriu spũs scus ex
quo constat ei qui ad salute tendit pͥma
supeibie sobolem extiguenda que si pau¬
lisper subceuent oim uicioru fruetites
de si nt predictum est giguit nam et
iais gloria scinuilat necesse est ut ꝑ
ab rupta uicibr n preceps tuat h est

Expanded text:
unde consolari debeat foris quaerit. Et unde consolari debeat foris quaerit. Et tanto magis exteriora bona adipisci desiderat, quanto gaudium non habet, ad quod intrinsecus recurrat. Et quidem singula eorum suae perniciei afferunt fructum, cum inanis gloria Deum, invidia proximum, ira auferat et se ipsum: tristitia solatii fit ignara, avaritia dum per exteriora vagatur, edacitatis suae maceratur jejunio. Ut vero maciei suae indigentiam expleat, prolabitur ad duo carnis vitia quae sequuntur. In quibus liquet quod de ventris ingluvie luxuria nascitur, dum in ipventri genitalia videantur esdum unum inordinate reficitur, aliud procul dubio ad contumelias excitatur. Haec quidem Gregorius, imo per Gregorium Spiritus sanctus. Ex quo constat ei qui ad salutem tendit, primam superbiae sobolem exstinguendam. Quae si paulisper succreverit, omnium vitiorum frutices de se, ut praedictum est, gignit. Nam, etinanis gloria stimulat, necesse est, ut per abrupta vitiorum praeceps ruat. Hoc est
Abbreviated transcription (Latin):
celligencia ppagantur ¶de luxuria
cecitas mentis inconsideracio incosta¬
cia precipitatio amior sui o dii dei
affectus presentis seculi honor aute
nel desperico futuri generatur ¶ Sed
quomodo ab inicem principalia pdeat
dem doctor exponit ¶Ouma namq
su perbie soboles diun oppressam mente
comipent mor ĩuidiã giguit quia
appetit ne quio aliq haut adipisti ualeat
itabescit inuidia quoq nã geneuit
quia quanto interno liuons unluere
animꝰ sanciatur canto eciã mausue¬
tudo tranquillitatis amittitur et
quia quasi doleus membrũ taugit᷑
cc̃tuco opposite actionis manꝰ uelut
graniꝰ pressa sentitur. SEo irra quoq
tristicia oritur quia tmnbata mens
que ioidinate se concutit eo ad dicen¬
dum mala confundit et cũ dulcedine
tranquillitatis amisent nc il hanc
uisi ex peiturbacione sub sequens meror
pastit ¶tusticia quoq ad auariciam
duiuatur qmia dum confusum cor bo¬
nũ leticie in semet ip̃o intus amiserit

Expanded text:
telligentiam propagantur. De luxuria, telligentiam propagantur. De luxuria, caecitas mentis, inconsideratio, inconstantia, praecipitatio, amor sui, odium Dei, affectus praesentis saeculi, horror autem vel desperatio futuri generatur. Sed quomodo ab invicem principalia prodeant, idem doctor exponit. Prima namque superbiae soboles, dum oppressam mentem corruperit, mox invidiam gignit, quia appetit, ne quis alius hanc adipisci valeat, intabescit. Invidia quoque iram generat, quia quanto interno livoris vulnere animus sauciatur, tanto etiam mansuetudo tranquillitatis amittitur. Et quia quasi dolens membrum tangitur, idcirco oppositae actionis manus, velut gravius pressa sentitur. Ex ira quoque tristitia oritur, quia turbata mens quo inordinate se concutit, eo ad dicendum mala confugit: et cum dulcedinem tranquillitatis amiserit, nihil hanc nisi ex perturbatione subsequens moeror pascit. Tristitia quoque ad avaritiam derivatur, quia dum consilium cor bonum in semetipso intus amiserit,