comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ita seuno ictu traiecit. Damͥ quẽꝗͣ qui magnificentiꝰ dñm seruau̾it.
Eorfiniũ cesar obsidebat. tenebat᷑ inclusus domitiꝰ. imꝑauit me¬
dico eidẽq seruo suo. ut sͥ uenenũ daret. E ũt̃giu̾santẽ uideret.
uid cunctaris inqͥt tanquã intua potestate totũ istud sit
tẽ rogo armatus. Tunc ille ꝓmisit. ⁊ medicam̃tũ innoxiũ bibẽ¬
Uixit domitiꝰ ⁊ seruatꝰ acesare est. priortũ illũ seruus seruaue¬
rat. Bello ciuili. ꝓscriptũ dnm̃ seruus abscondit. Et cũ anulos
eiꝰ s aptasset. acuestẽ induissec. spiculatorib occurrit. nicħq sede¬
p̃cari quominus imꝑata ꝑag̾ent dixit. ⁊ dem̃ ceruicẽ porrexit.
Quanti uiri ẽ. ꝓ dño eo temꝑe mori uelle quo erat tara fides. do¬
minũ mori uelle in publica crudelitate: ltẽ inueniri inpubli
caꝑfidia fidelẽ. cũp̃mia ꝓditionis ingentia ostendant᷑. p̃miũ
fidei mortẽ ꝯcupiscere.Nr̃i scłi exempla ñ p̃t̾ibo. Subtiberio ce¬

Expanded text:
it se uno ictu. Da mihi quemquam, qui magnificentius dominum servaverit. Corfinium Caesar obsidebat, tenebatur inclutus Domitius ; imperavit medico eidemque servo suo, ut sibi venenum daret. Cum tergiversantem videret : " Quid cunctaris," inquit, " tamquam in tua potestate totum istud sit ? Mortem rogo armatus." Tum ille promisit et medicamentum innoxium bibenVixit Domitius et servatus a Caesare est ; prior tamen illum servus servaverat. Bello civili proscriptum dominum servus abscondit et, cum anulos eius sibi aptasset ac vestem induisset, speculatoribus occurrit nihilque se deprecari, quo minus imperata peragerent, dixit et deinde cervicem porrexit. Quanti viri est pro domino eo tempore mori velle, quo rara erat fides dominum mori nolle ! in publica crudelitate mitem inveniri, in publica perfidia fidelem ! cum praemia proditionis ingentia ostendantur, praemium fidei mortem concupiscere ! Nostri saeculi exempla non praeteribo. Sub Tib. Cae
Abbreviated transcription (Latin):
cessi imꝑio eorũ. siue equũ. siue miquum. fuit ac durũ. Obse¬
quentem sumissũq me prebui. ad hoc unũ ꝯtumax fui. nebe¬
neficiis uincerer. Certate obsecro uos. i fessi qͦ restituite aciem.
felices qui uicerint. felices qui uincent᷑. Qdeo adolescente p̃cla-¬
rius qui sibi ip̃idicere poterit. Neq it ẽ. fas alteri dicere. prem
meũ bñficiis uici: Qͥd eo fortunatius sene. qui omnib ubiq
p̃dicabit ãfilio suo se bñficiis uictũ ꝗͥdaũ ẽ feliciꝰ qͣabicedere:¬

Expanded text:
cessi imperio eorum, sive aecum sive inicum ac durum fuit, obsecessi imperio eorum, sive aecum sive inicum ac durum fuit, obsequentem submissumque me praebui ; ad hoc unum contumax fui, ne beneficiis vincerer. ' Certate, obsecro vos, et fessi quoque restituite aciem. Felices, qui vincent, felices, qui vincentur ! Quid eo adulescente praeclarius, qui sibi ipsi dicere poterit neque enim est fas alteri dicere : 'Patrem meum beneficiis vici' ? Quid eo fortunatius sene, qui omnibus ubique praedicabit a filio se suo beneficiis victum ? Quid autem est felicius quam ibi cedere
Abbreviated transcription (Latin):
nolle regnare cũ possis. Uicit prẽm imꝑiosũ qͥdẽ manliꝰ quicũ
rat. sperans fore ꝓditorẽ parentis inuiti. ⁊ bñ meruisse sedeiuue¬
ne credebat. cuiꝰ exiliũ ꝓgrauissimo crimine int̾alia mãlio obicie¬
bat. Nactus adolescens. secretũ stringit occultatũ sinu ferrũ. Et
potestate est utromͦ pater meus accusatorẽ ñ habeat. lurauit
tribumis nẽ fefellit. ⁊cam̃ actionis emisse: ꝯtioni reddidit. Nul¬
i alii licuit impune in ordinẽ redigere. alia ex aliis exer
st̃ eorũ qui parentes suos pericłis eripuer̃. qui ex infirmo ad
sũmam ꝓtulert̃. ⁊ eplebe acerboq ⁊ ignobili: nuinquã tacen¬
dos scłis dederunt. Nulla ui uerbor nulla in genii facultate
exprimi pot̾. qnͣtũ opus sit. qͣm̃ laudabile. qmͣq nũqm̃ ame-¬
moria hominũ exiturũ posse hoc dicere. parentib meis parui.

Expanded text:
nolle regnare, cum possis. " Vicit patrem imperiosum quidem Manlius, qui, eum nolle regnare, cum possis. " Vicit patrem imperiosum quidem Manlius, qui, eum rat sperans fore proditorem parentis invisi, et bene meruisse se de iuvene credebat, cuius exilium pro gravissimo crimine inter alia Manlio obiciebat, nanctus adulescens secretum stringit occultatum sinu ferrum et :potestate est, utro modo pater meus accusatorem non habeat.' Iuravit tribunus nec fefellit et causam actionis omissae contioni reddidit. Nulli alii licuit impune tribunum in ordinem redigere. Alia ex aliis exempla sunt eorum, qui parentes suos periculis eripuerint, qui ex infimo ad summum protulerint et e plebe acervoque ignobili numquam tacendos saeculis dederint. Nulla vi verborum, nulla ingenii facultate exprimi potest, quantum opus sit, quam laudabile quamque numquam memoria hominum exiturum, posse hoc dicere : ' Parentibus meis parui,
Abbreviated transcription (Latin):
iam ꝑatam exparentib iubeant. uicit eneas prẽm. ip̃e eiꝰ infan¬
tia leue tutũq gestam̃. Grauẽ senio ꝑ media hostiũ agmina.
iꝑcadentis circa se urbis ruinas ferens. cũ plexus sacra ac pe-¬
nates deos religiosus senex. ñ simplici uadentẽ sarcina pre¬
meret. Tulit illũ ꝑignes. Et qͥd ñ pietas pot̾: ꝑretulit colend̃¬
q int̾ ꝯditores roniani imꝑii posuit. uicere siculi uuenes. cũ
echna maiore ui ꝑagitata. in urbes in agros. in magnã insule
partẽ effudisset incendiũ: uexert̃ parentes suos. Discessisse creditũ
est. ignes. ⁊utr̃q flãma recedente. limitẽ ad aꝑtũ. ꝑ quẽ tnͣscur¬
rerent iuuenes dignissimi. qui magna tuto auderent. Uicit
antigonus. quicũ ingenti p̃lio suꝑasset hostẽ. p̃miũ belli ad
patrem tnͣstulit. ⁊ imꝑium illiqys pritiadidit. hocẽ regnum.¬

Expanded text:
iam partam ex parentibus iubeant. " Vicit Aeneas patrem, ipse eius in infaniam partam ex parentibus iubeant. " Vicit Aeneas patrem, ipse eius in infantia leve tutumque gestamen, gravem senio per media hostium agmina et per cadentis circa se urbis ruinas ferens, cum complexus sacra ac penates deos religiosus senex non simplici vadentem sarcina premeret ; tulit illum per ignes et quid non pietas potest ? pertulit colendumque inter conditores Romani imperii posuit. " Vicere Siculi iuvenes : cum Aetna maiore vi peragitata in urbes, in agros, in magnam insulae partem effudisset incendium, vexerunt parentes suos ; discessisse creditum est ignes et utrimque flamma recedente limitem adapertum, per quem transcurrerent iuvenes dignissimi, qui magna tuto auderent. " Vicit Antigonus, qui, cum ingenti proelio superasset hostem, praemium belli ad patrem transtulit et imperium illi Cypri tradidit. Hoc est regnum
Abbreviated transcription (Latin):
nẽ. nec deteriores illis liberos faciunt. inmo etiã meliores. Na¬
tura i głosa uirtus ẽ. ⁊ anterire priores cupit. alacrior erit pie¬
tas. siad reddenda bñficia cũ uincendis se uenerit ip̃i prĩb id
uolentib legisq ꝯtigerit. qm̃ pleraq sunt. in quib nr̃o bono
uincimur. Unde certamen tam optabile. uñ tantã felicitatem
parentib ut fateant᷑ ip̃os liborũ bñficiis inpares: Nisi hoc ita
iudicamus. Excusationẽ damꝰ lib̃is. ⁊ illos segͥniores ad referendã
grãm facimꝰ. quib stimulos adicere debemꝰ idicere. hoc agite
tumni iuuenes. ꝓposita est inter parentes ac liboshonesta ꝯten¬
tio dedint maiora an receꝑint. Non ideo uicerunt: qr occupa¬
uert̃. Sumite mͦ animũ qualẽ decet. ⁊ deficere nolite ut uin¬
catis optantes. Nec desunt tam pulchro certamini duces. qͥ
ad similia uos cohortent᷑. ac ꝑ uestigia sua ire aduictoriã sepe

Expanded text:
nem nec deteriores illis liberos faciunt, immo etiam meliores ; nanem nec deteriores illis liberos faciunt, immo etiam meliores ; natura enim gloriosa virtus est et anteire priores cupit. Alacrior erit pietas, si ad reddenda beneficia eum vincendi spe venerit. Ipsis patribus id volentibus laetisque contigerit, quoniam pleraque sunt, in quibus nostro bono vincimur. Unde certamen tam optabile ? Unde tantam felicitatem parentibus, ut fateantur ipsos liberorum beneficiis impares ? Nisi hoc ita iudicamus, excusationem damus liberis et illos segniores ad referendam gratiam facimus, quibus stimulos adicere debemus et dicere : " Hoc agite, optimi iuvenes ! Proposita est inter parentes ac liberos honesta contentio, dederint maiora an receperint. Non ideo vicerunt, quia occupaverunt. Sumite modo animum, qualem decet, et deficere nolite : vincetis optantes. Nec desunt tam pulchro certamini duces, qui ad similia vos cohortentur ac per vestigia sua ire ad victoriam saepe
Abbreviated transcription (Latin):
g bñficiũ accip̃ pat̾. siuitã afilio accip̃. ꝗͣ filiꝰ a pr̃e qd̃ natus est.
est. pr̃icũ omnib qui uitã alicui dederunt. Non potuissent
enĩreferre gr̃ãm: nͥ uitam accepissent. Gͣ nec medico in maius¬
gr̃a referri potest. Solet it ⁊ medicus uitã dare. Nec naute: sinau¬
fragͥũ sustulit. at qui ⁊ horũ ⁊ alioꝵ qͥaliquo mͦ nob̾ uitã ded̾uii
bñficia uinci ñ possunt. tͣ iprm̃ possunt. Si qͣm bñficiũ dedit.¬
qđ multorũ bñticiis adiuuand̾ eẽt. ego aũ illi bñficiũ dedi. id
qđ nulliꝰ egeret ad iutorio. Maius dedi qmͣ accepi. Pat̾ filio uitã
dedit ꝑiturã. nͥ multa accessissent que illã tuerentur. filiꝰ patͥ
si dedit uitam: dedit eam que nullius desideraret auxilium.
in hoc ut ꝑmaneret. Ginaus bñficiũ accep̃ afilio pat̾. qui uitã
accepit qm ip̃e illi dedit. hec ñ destruunt parentũ ueneratio¬

Expanded text:
ergo beneficium accipit pater, si vitam a filio accipit, quam filius a patre, quod natus est. ergo beneficium accipit pater, si vitam a filio accipit, quam filius a patre, quod natus est. est patri eum omnibus, qui vitam alicui dederunt ; non potuissent enim referre gratiam, nisi vitam accepissent. Ergo nec medico gratia in maius referri potest solet enim et medicus vitam dare, nec nautae, si naufragum sustulit. Atqui et horum et aliorum, qui aliquo modo nobis vitam dederunt, beneficia vinci possunt ; quod multorum beneficiis adiuvandum esset, ego autem illi beneficium dedi id, quod nullius egeret adiutorio, maius dedi quam accepi. Pater filio vitam dedit perituram, nisi multa accessissent, quae illam tuerentur ; filius patri si dedit vitam, dedit eam, quae nullius desideraret auxilium in hoc, ut permaneret ; ergo maius beneficium accepit a filio pater, qui vitam accepit, quam ipse illi dedit. Haec non destruunt parentium veneratio
Abbreviated transcription (Latin):
S pr̃is inqͥt bñficiũ ẽ. quicqͥd facis. quicqͥd prãre illipotes. Et pre¬
ceptoris m̃ĩ qđ institutis lib̾alib ꝓfeci. Ipsostñ qui tradiderunt
illa: tnͣscendimus utiq eos quiprima elementa docuerunt. Et
qmͣuis sine illis nemo quicquam asseqͥ posset. ñ tũ qnͣtũcũq qͥs
assecutus est. intra illos ẽ. Multũ int̾ pͥma ac maxima int̾ ẽ. Nec
ido prima maximoꝵ instarst̃. qr sine pͥmis inaxima eẽ ñ posst̃.
lam tempus ẽ. quẽdã ex nr̃a ut ita dicam moneta ꝓferre. Qui id
bñficiũ dedit quo ẽ. aliqͥd meliꝰ: pot̾ uinci. Pat̾ dedit filio uitã.
Est aũ aliqͥd uita melius. ita pater uinci potest. qr dedit bñficiũ
autẽ: uitã dedit. potest gͦ sisepius ꝑiculo mortis liberatus afilio
fuerit. maiꝰ bñficiũ acciꝑe ꝗͣ dedit. Qui bñficiũ accip̃. mauis ac¬
cip̃ quo maiꝰ eo indiget. Magis aũt indiget uita qui uiuit qm
qui natus ñ est. ut qui ne indigere quidẽ omnino possit. Mauis

Expanded text:
 inquit, " beneficium est, quidquid facis, quidquid praestare illi potes." Et praeceptoris mei, quod institutis liberalibus profeci; ipsos tamen, qui tradiderunt illa, transcendimus, utique eos, qui prima elementa docuerunt, et quamvis sine illis nemo quicquam adsequi posset, non tamen, quantumcumque quis adsecutus est, infra illos est. Multum inter prima ac maxima interest, nec ideo prima maximorum instar sunt, quia sine primis maxima esse non possunt. Iam tempus est quaedam ex nostra, ut ita dicam, moneta proferre. Qui id beneficium dedit, quo est aliquid melius, potest vinci. Pater dedit filio vitam, est autem aliquid vita melius ; ita pater vinci potest, quia dedit beneficium, autem vitam dedit potest ergo, si saepius periculo mortis liberatus a filio fuerit, maius beneficium accipere quam dedit. Qui beneficium accipit, maius accipit, quo magis eo indiget. Magis autem indiget vita, qui vivit, quam qui natus non est, ut qui ne indigere quidem omnino possit ; maius
Abbreviated transcription (Latin):
transfugas fugerunt. at hii ut ostenderent quo animo facca
eẽt prior illa transitio: auiccorib ad captiuam tranfugeruns.
ꝑsonã parricidarũ ferentes. Qđ in illo bñficio maximũ fuit.
se. uectenus precor marsoꝵ ducebat᷑ ad romanũ imꝑiũ. seruuiꝰ
eiꝰ gladiũ militi ip̃i a quo trahebat᷑ eduxit ⁊ pͥmũ dñmn occidit

Expanded text:
transfugas fugerunt ; at hi, ut ostenderent, quo animo facta transfugas fugerunt ; at hi, ut ostenderent, quo animo facta esset prior illa transitio, a victoribus ad captivam transfugerunt personam parricidarum ferentes ; quod in illo beneficio maximum fuit, se. Vettius, praetor Marsorum, ducebatur ad Romanum imperatorem ; servus eius gladium militi illi ipsi, a quo tra
Abbreviated transcription (Latin):
grumentũ. ⁊ iam ad sũmã desꝑationẽ uentũ eẽt. duos seruoᷤ
adhostẽ tnͣsfugisse. ⁊ oꝑe p̃ciũ fecisse. Dem̃ urbe capta. passim
discurrente uictore. illos ꝑ nota itinera addomũ inqua serui¬
erant p̃cucurrisse. idnam suã ante se egisse. Querentib q̃ nã
eẽt. dnãm ⁊ qͥdẽ crudelissimã ad suppliciũ ab ip̃is duci ꝓfessos eẽ.
eductã dem̃ extra muros. sũma cura celasse. donec hostilis ira
considet. Dem̃ ut saciatꝰ miles cito ad romanos mores redut. illo ᷤᷤ
quoq ad suos redisse. ⁊ dñam sͥ ip̃os dedisse. Nanumisit utr̃q
euestigio illa. nec indignata est ab his se uitam accepisse. inquos
uite necisq potestatẽ habuissec. Potuit sͥ hoc uel mag̾̃ gratula¬
ri. Alit̾ enĩ seruata. minus note ⁊ uulgaris clem̃tie habuissec. Sic
seruata nobił fabula. ⁊ exemplũ duarũ urbiũ fuit. In tanta
ꝯfusione capte ciuitatis cũ sͥ quisq consuleret. om̃s ab illa p̃ter

Expanded text:
iam ad summam desperationem ventum esset, duos servos ad hostem transfugisse et operae pretium fecisse. Deinde urbe capta passim discurrente victore illos per nota itinera ad domum, in qua servierant, praecucurrisse et dominam suam ante egisse ; quaerentibus, quaenam esset, dominam et quidem crudelissimam ad supplicium ab ipsis duci professes esse. Eductam deinde extra mures summa cura celasse, donec hostilis ira consideret ; deinde, ut satiatus miles cito ad Romanos mores rediit, illos quoque ad suos redisse et dominam sibi ipsos dedisse. Manu misit utrumque e vestigio illa nec indignata est ab his se vitam accepisse, in quos vitae necisque potestatem habuisset. Potuit sibi hoc vel magis gratulari ; aliter enim servata munus notae et vulgaris clementiae habuisset, sic servata nobilis fabula et exemplum duarum urbium fuit. In tanta confusione captae civitatis eum sibi quisque consuleret, omnes ab illa praeter
Abbreviated transcription (Latin):
erga dñm foctune sue modũ transit: ⁊ altiꝰ aliqͥo ausus qđ essetiã
luisse laudandũ ẽ. Int̾se contͣria sunt bñficiũ ⁊ iniuria. Potest
dare bñficiũ dño si adño iniuriã acciꝑe. at qͥ de iniuriis dñorũ
in seruos qui audiat positus ẽ. qui ⁊ seuitiã ⁊ libidinẽ ⁊ mp̃ben¬
dis aduictũ necessariis auaritiã compescat. Qͥdgͦ. bñficiũ dñsa
seruo accip̃. lmmno ab hoĩe. Deniq qđ in illiꝰ potestate fuit. fecit bñ¬
iciũ dño dedit. Ne a seruo acceꝑis. in tua potestate ẽ. Quis a
tantus ẽ. quẽ ñfortuna indicere etiã infirmis cogat. Multa iã
bñficioꝵ genera referã ⁊ dissimilia. ⁊q̃dã int̾ se ꝯtraria. Dedit
aliqͥs dño suo uitã. dedit mortẽ seruauit ꝑiturũ. ⁊ hoc siparũ ẽ
ꝑeundo seruauit. Aliꝰ mortẽ dñi adiuuit. aliꝰ decep̃. Claudius

Expanded text:
erga dominum fortunae suae modum transit et altius aliquid ausus, quod etiam erga dominum fortunae suae modum transit et altius aliquid ausus, quod etiam luisse laudandum est. Inter se contraria sunt beneficium et iniuria ; potest dare beneficium domino, si a domino iniuriam accipere. Atqui de iniuriis dominorum in servos qui audiat positus est, qui et saevitiam et libidinem et in praebendis ad victum necessariis avaritiam compescat. Quid ergo ? Beneficium dominus a servo accipit ? Immo homo ab homine. Denique, quod in illius potestate fuit, fecit : beneficium domino dedit ; ne a servo acceperis, in tua potestate est. Quis autem tantus est, quem non fortuna indigere etiam infimis cogat ? Multa iam beneficiorum exempla referam et dissimilia et quaedam inter se contraria. Dedit aliquis domino suo vitam, dedit mortem, servavit periturum et, hoc si parum est, pereundo servavit ; alius mortem d
Abbreviated transcription (Latin):
infinitũ comes celestib exeat. Corpus itaq ẽ qđ dño fortuna
tradidit. hocemit. hoc uendit. interior illa pars: mancipiodari nõ
pot̾. Ab hdcqͥcqͥd uenit. lib̾mẽ. Nec it aut nos omnia iubere pos¬
ñ facient. nulli sceleri manus cõmͣdabunt. Quedã st̃ que leges
ec iubent nec uetant. facere. In his seruus materiã bñfic
qđ seruo necesse ẽ. bñficiũ est. Ubi in affectũ amicitnͣsit: desinit uo¬
uestiariũ. Nemo hoc dixit bñficium. at indulxit. Lib̾alius edu¬
cauit. artes quib erudiuntur ingenuit tradidit. bñficiũ est. Idẽ
eꝯtrario fit inꝑsona serui. Quicqͥdẽ. qđ seruilis officii formulam
excedit. qđ ñ ex imꝑio sed ex uoluntate pr̃at᷑. bñficiũ est.Si mͦ
tantũ ẽ. ut hoc uocari potuerit: quolibet alio prãnte. Seruus¬
ut placet chrisippo ꝑpetuus mercẽnariꝰ ẽ. Quẽad̾m ille bñfici¬
ũ dat uͥ pluspr̃at. qͣm qđ oꝑas locauit. sic seruus uͥ bñiuolentia

Expanded text:
infinitum comes caelestibus exeat. Corpus itaque est, quod domino fortuna tradidit ; hoc emit, hoc vendit ; interior illa pars mancipio dari non potest. Ab hac quidquid venit, liberum est ; nec enim aut nos omnia iubere poserata non facient, nulli sceleri manus commodabunt. Quaedam sunt, quae leges nec iubent nec vetant facere ; in iis servus materiam beneficquod servo necesse est, beneficium est ; ubi in adfectum amici transit, desinit vovestiarium ; nemo hoc dixit beneficium. At indulsit, liberalius educavit, artes, quibus erudiuntur ingenui, tradidit : beneficium est. Idem e contrario fit in persona servi. Quidquid est, quod servilis officii formulam excedit, quod non ex imperio, sed ex voluntate praestatur, beneficium est, si modo tantum est, ut hoc vocari potuerit quolibet alio praestante. Servusut placet Chrysippo, perpetuus mercennarius est. Quemadmodum ille beneficium dat, ubi pl
Abbreviated transcription (Latin):
qui omnẽ uitam suam transtulit: presentiũ tutos. ac futuroꝵ
memoria gratũ facit. Memorie minimũ tribuit. quisquis
spei plurimum. Quẽadm̃ mi lib̾alisquedã res semel ꝑcepte
herent. quedã ut scias ñ ẽsatis didicisse. Int̾cidit enĩ eorũ scĩa nͥ¬

Expanded text:
qui omnem vitam suam transilit praesentium totus ac futurorum qui omnem vitam suam transilit praesentium totus ac futurorum ? Memoria gratum facit ; memoriae minimum tribuit, quisquis spei plurimum. Quemadmodum, mi Liberalis, quaedam res semel perceptae haerent, quaedam, ut scias, non est satis didicisse intercidit enim eorum scien
Abbreviated transcription (Latin):
cebant ea que consecuti sumis. Dem̃ irrumpitanimũ aliorũ
admiratio. ⁊ ad ea impetus factus est. uti mortalib mos ẽ. ex
magnis maiora cupiendi. ꝓtinus excidit quicqͥdante apud nos
beneficiũ uocabat᷑. Nec ea intuemur que nos aliis pp̃osuere. sed
gaudentis. Dem̃ qr nemonr̃m nouit: nͥ ad tempis qđ eũ mari¬
me transit. Ad preterita: rari animũ retorqñt. Sic fit: ut p̃cep¬
tores eor̃q beneficia intercidant. qr totã pueritiã reliquimꝰ.
memoriaiest futuro inminentium. hoc loco: reddendũ ẽ epicu-¬
rotestimoniũ qui assidue querit᷑ qđ ad uersus p̃terita simus ingrati
mus cum certior nulla sit uoluntas. ꝗͣ que iam eripi ñ potest.
Presentia bona. ñ dum tota insolido sunt. potest illa casus ali¬
quis incidere. Futura. pendent. ⁊ incerta st̃. Qđ p̃teriit: int̾tuta
sepositũ est. Quomͦ gratus eẽ quisqmͣ aduersus beneficia pocest.

Expanded text:
cebant ea, quae consecuti sumus ; deinde irrumpit animum aliorum cebant ea, quae consecuti sumus ; deinde irrumpit animum aliorum admiratio, et ad ea impetus factus est, uti mortalibus mos est ex magnis maiora cupiendi. Protinus excidit, quidquid ante apud nos beneficium vocabatur, nec ea intuemur, quae nos aliis praeposuere, sed gaudentis. Deinde quia nemo nostrum novit nisi id tempus, quod cum maxime transit, ad praeterita rari animum retorquent ; sic fit, ut ptores eorumque beneficia intercidant, quia totam pueritiam relinquimus, sic memoria est futuro imminentium. Hoc loco reddendum est Epicuro testimonium, qui adsidue queritur, quod adversus praeterita simus ingrati,mus, cum certior nulla sit voluptas, quam quae iam eripi non potest. Praesentia bona nondum tota in solido sunt, potest illa casus aliquis incidere ; futura pendent et incerta sunt ; quod praeteriit, inter tuta sepositum est. Quomodo gratus esse quisquam adversus beneficia potest,
Abbreviated transcription (Latin):
grãm ⁊ uirtute opus est. ⁊ tempore. ⁊ facultate. ⁊ aspirante for¬
tuna. Qui meminit. sine impendio gratus est. hocqd ñ oꝑam exi-¬
git. ñ opes. ñ felicitatẽ qui non pr̃at. nullũ ht̃ quo lateat pat᷑¬
cinium. Nũꝗͣ enĩ uoluit gratus eẽ. qui beneficiũ tam longe
ꝓiecit. ut extra ꝯspectũ suũ ponẽt. Quemad̾m que in usu sun
⁊ manũ cotidie tactũq paciuntur. nũqm ꝑiculũ situsadeuni.
illa que ad ocłos ñ reuocant᷑. sed extra ꝯuersationẽ ut suꝑuacua
iacuerunt. sordes ip̃a colligunt. uetustate: ita quicqͥdͥ frequeis
cogitatio exercet acrenouat. memorie nũqm subducitur. que
uile est. Sequit᷑ aut̃ ut ubi qdđ acceꝑis leue nouorũ cupiditas fecit.
auctor quoq eoꝵ ñ sit inpretio. Amauimus aliquẽ ⁊ suspeximꝰ.
⁊ fundatũ ab illo statũ nr̃m ꝓfessisumus. quamdiu nobispla-¬

Expanded text:
gratiam et virtute opus est et tempore et facultate et adspirante forgratiam et virtute opus est et tempore et facultate et adspirante fortuna ; qui meminit, sat sine impendio gratus est. Hoc, quod non operam exigit, non opes, non felicitatem, qui non praestat, nullum habet, quo lateat, patrocinium ; numquam enim voluit gratus esse, qui beneficium tam longe proiecit, ut extra conspectum suum poneret. Quemadmodum, quae in usu sunt et manum cotidie tactumque patiuntur, numquam periculum situs adeunt, illa, quae ad oculos non revocantur, sed extra conversationem ut supervacua iacuerunt, sordes ipsa colligunt vetustate, ita, quidquid frequens cogitatio exercet ac renovat, memoriae numquam subducitur, quaes, quidquid est domi, vile est. Sequitur autem, ut, ubi quod acceperis leve novorum cupiditas fecit, auctor quoque eorum non sit in pretio. Amavimus aliquem et suspeximus et fundatum ab illo statum nostrum professi sumus, quamdiu nobis pla
Abbreviated transcription (Latin):
tissimus omnium. qui oblitus est. Illi enĩ siñ soluunt: tam̃
debent. Et extat apud illos uestigium certe meritorum intͣ
malam ꝯscientiam inclusorũ. aliqnͣdo ad ferendam gr̃am
ꝯuerti ex aliqua causa possunt. si illos pudor ad monuerit. si
ubita honeste rei cupiditas. qualis solet ad tempus etia
malis pectorib exurgere si inuitauerit facilis occasio. hic nũ¬
quam fierigratus potest. cui beneficium totum elapsum est.
et utrũ tu peiorem uocas. apud quẽ grã beneficii intercidit.
an apud quẽ etiam memoria: uiciosi ocłi sunt qui lucẽ refor¬
midant. ceci qui ñ uident. Et parentes suos ñ amare unpietas
est. non agnosceremsania. Quis tam ingratus est. quã qui in q
prima parte anumi positũ eẽ debuit. ⁊ semꝑoccurrere stasepo¬
suit ⁊ abiecit. ut ignorantiam uerteret: apparet illũ ñ sepẽde
reddendo cogitasse. cui obrepsit obliuio. Deniq ad reddendã

Expanded text:
ngratissimus omnium, qui oblitus est. Illi enim si non solvunt, tamen ngratissimus omnium, qui oblitus est. Illi enim si non solvunt, tamen debent, et extat apud illos vestigium certe meritorum intra malam conscientiam inclusorum ; aliquando ad referendam gratiam converti ex aliqua causa possunt, si illos pudor admonuerit, si subita honestae rei cupiditas, qualis solet ad tempus etiam in malis pectoribus exsurgere, si invitaverit facilis occasio ; hic numquam fieri gratus potest, cui beneficium totum elapsum est. Et utrum tu peiorem vocas, apud quem gratia beneficii intercidit, an apud quem etiam memoria ? Vitiosi oculi sunt, qui lucem reformidant, caeci, qui non vident ; et parentes suos non amare impietas est, non adgnoscere insania ! Quis tam ingratus est, quam qui, quod in prima parte animi positum esse debuit et semper occurrere, ita seposuit et abiecit, ut in ignorantiam verteret ? Apparet illum non saepe de reddendo cogitasse, cui obrepsit oblivio. Denique ad reddendam
Abbreviated transcription (Latin):
on referre beneficiis grãm. ⁊ est turpe.⁊ apud
om̃s habet᷑ ebuti libalis. Ido deingratis etiam
ingrati queruntur. Cũ interĩ hec omnib herz.
qđ omnib displicet. adeo inꝯtrariũ itur. ut
quosdam habeamus infestissimos. ñ post
beneficia tm̃. s ꝓpt̾ beneficia. hoc prauitate nature accidere qͥbꝰ¬
dam ñ negauerim. plurib: qr memoriã tempus int̾positum
subducit. ⁊am que recentia apđ illos uiguerunt: ea inte
spatio obsolescunt. De quib fuisse mͥtecũ disputationẽ scio. cum
tu illos ñ ingratos uocares. s oblitos tanqmͣea res ingratum ex¬
cuset: que facit. aut quia hoc accidit. alicui ñ sit ingratus. cũ
hoc ñ accidat nͥ ingrato. Multa sunt genera ingratorũ. ut fur̃.
homicidarum. quorũ unaculpa est ceterũ inpartibꝰ uarietas
magna. Ingratus: qui beneficiũ accepisse senegat: qđ accep̃.
ngratus est. qui dissimulat. Ingratus. qui ñ reddit. l¬

Expanded text:
on referre beneficiis gratiam et est turpe et apud omnes habetur, Aebuti Liberalis ; ideo de ingratis etiam ingrati queruntur, cum interim hoc omnibus haeret, quod omnibus displicet, adeoque in contrarium itur, ut quosdam habeamus infestissimos non post beneficia tantum sed propter beneficia. Hoc pravitate naturae accidere quibusdam non negaverim, pluribus, quia memoriam tempus interpositum subducit ; nam quae recentia apud illos viguerunt, ea interiecto spatio obsolescunt. De quibus fuisse mihi tecum disputationem scio, cum tu illos non ingratos vocares sed oblitos, tamquam ea res ingratum excuset, quae facit, aut, quia hoc accidit alicui, non sit ingratus, cum hoc non accidat nisi ingrato. Multa sunt genera ingratorum, ut furum, ut homicidarum, quorum una culpa est, ceterum in partibus varietas magna. Ingratus est, qui beneficium accepisse se negat, quod accepit ; ingratus est, qui dissimulat; ingratus, qui non reddit, i
Abbreviated transcription (Latin):
queduceretur adiudicẽ. sed nemo huic reisatis idoneus uidex in¬
entus est. Qđ ñ admirab̾is. si excusseris qͥd habiturus fuer
ficultates. quisqͥs in eiꝰmi reũ exisset. Donauit aliqͥs magnã pe¬
cuniã: seddiues sed ñ sensurus impendiũ. Donauit aliꝰ. s toto
patrimonio cessurus. Sũma eadẽ ẽ. bñficiũ idẽ ñ est. Etiã nc̃adice.¬

Expanded text:
quae deduceretur ad iudicem, sed nemo huic rei satis idoneus iudex inquae deduceretur ad iudicem, sed nemo huic rei satis idoneus iudex inventus est ; quod non admiraberis, si excusseris, quid habiturus fuerit difficultatis, quisquis in eiusmodi reum exisset. Donavit aliquis magnam pecuniam, sed dives, sed non sensurus impendium ; donavit alius, sed toto patrimonio cessurus. Summa eadem est, beneficium idem non est. Etiamnunc adice
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ ñdare infinitã licentiam iudicii. Ideo melior uidet᷑ ꝯditiocau¬
se bonesi ad iudicẽ quasi ad arbitriũ mittitur. qr illũ formula
includit. ⁊ ceteros quos ñ excedat terminos ponit. huiꝰ lib̾a ⁊ nlłis
adstricta uincłis religio. ⁊ detrahere aliqͥd potest ⁊ adicẽ. ⁊ senten¬
tiã suã ñ ꝓut lex aut iusticia suadet. s ꝓut humanitas aut
mĩa impulit regere. Ingratiactio: ñ erat iudicẽ allegatura. s
regno liberrimo positura. Quid sit enĩ beneficiũ ñ ꝯstat. Deĩ
quͣtũ sit refert. qmͣ benigne illud int̾precetur iudex. qͥd sit ingͣ¬
bellam potest. uibi fecisse aut ñ fecisse ꝓnuntiandũ est. uͥ ꝓla¬
s cautionib ꝯtrouersia tollit᷑. uͥ int̾disputantes ratio iusdi
uersiã incidit. ñ pot̾ ad hec sumi uidex ex turba elector̃. quẽ census
in albũ ⁊ equestris hereditas misit. ltaq ñ ħ parũ idonea res uisa ẽ

Expanded text:
et non dare infinitam licentiam iudici; ideo melior videtur condicio cauet non dare infinitam licentiam iudici; ideo melior videtur condicio causae bonae, si ad iudicem quam si ad arbitrum mittitur, quia illum formula includit et certos, quos adstricta uinculis religio et detrahere aliquid potest et adicere et sententiam suam non prout lex aut iustitia suadet, sed prout hummisericordia impulit, regere. Ingrati actio non erat iudicem adligatura sed regno liberrimo positura. Quid sit enim beneficium, non constat, deinde, quantum sit ; refert, quam benigne illud interpretetur iudex. Quid sit ingra iudex demittere tabellam potest, ubi fecisse aut non fecisse pronuntiandum est, ubi prolatis cautionibus controversia tollitur, ubi inter disputantes ratio ius dioversiam incidit, non potest sumi ad haec iudex ex turba selectorum, quem census in album et equestris hereditas misit. Itaque non haec parum idonea res visa est,
Abbreviated transcription (Latin):
dedimus. uel ꝑdituri. qđ totũ ꝑmisimꝰ accipientiũ arbitrio.
si appello. si ad iudicẽ uoco. incipit ñ bñficiũ eẽ s creditũ. Dem̃ẽ
res honestissima sit referre grãm: desinit eẽ honesta. si necessaria
ẽ. Non mag̾ it laudauit quisqmͣ gratũ hominẽ. qmͣ eũ quide¬
positũ reddidit. aut qđ debebat. citra iudicẽ soluit. lta duas res
quib inuita humana nicħ pulchriꝰ ẽ. corrũpimꝰ gratũ hoĩem:
ibñficiũ. Qͥdi aut in hoc magnificũ ẽ. sibeneficiũ ñdat sꝯmen-¬
dat. aut in illo qui reddit. ñ qr uult. s qr necesse est: Non ẽ głosa
res gratũ eẽ nͥ tutũ ẽ. ingratũ fuisse. adice nc̃ qđ huic uni legi
omnia fora uix sufficient. Quis erit qͥ ñagat᷑ qͥscũ quo ñ agat᷑:
Om̃s sua extollunt. om̃s etiã minima que in alios ꝯtulere: dila-¬
taut preterea quec̾q in cognitionẽ cadunt. ꝯprehendi possunt

Expanded text:
dedimus vel perdituri, quod totum permisimus accipientium arbitrio ; dedimus vel perdituri, quod totum permisimus accipientium arbitrio ; si appello, si ad iudicem voco, incipit non beneficium esse, sed creditum. Deinde cum res honestissima sit referre gratiam, desinit esse honesta, si necessaria est ; non magis enim laudabit quisquam gratum hominem, quam eum, qui depositum reddidit aut, quod debebat, citra iudicem solvit. Ita duas res, quibus in vita humana nihil pulchrius est, corrumpimus, gratum hominem et beneficium ; quid enim aut in hoc magnificum est, si beneficium non dat, sed commodat, aut in illo, qui reddit, non quia vult, sed quia necesse est ? Non est gloriosa res gratum esse, nisi tutum est ingratum fuisse. Adice nunc, quod huic uni legi omnia fora vix sufficient. Quis erit, qui non agat ? Quis, cum quo non agatur ? Omnes sua extollunt, omnes etiam minima, quae in alios contulere, dilatant. Praeterea, quaecumque in cognitionem cadunt, comprendi possunt
Abbreviated transcription (Latin):
lata aposteris exigant. Nr̃i maiores maximi scł uiri ab
hostib tantũ es pecierunit. beneficia magno animo dabãi
magno ꝑdebant. Excepta macedonũ gente. ñ est in nullada¬
ta aduersus ingratũ actio. Magnũq hoc argumentũ ẽ dandũ
ñ fuisse. Quia aduersus maleficiũ omne. ꝯsensimus ⁊ homici¬
dii. ueneficii.parriciduĩ iuiolatarũ regionũ. alicubi atq alicu¬
bi diuersa pena est sed ubiq aliqua. hoc frequentissimũ crim̃
nusqm punit᷑ ubiq imꝑbat᷑. Neq absoluimꝰ illud. sed cũ diffi-¬
cilis eẽt incerte rei estimatio. tantũ odio dãpnauimꝰ. ⁊ int̾et̾a
reliquimus que ad iudices deos mittimus. Rationes autem
multe m̾ occurrunt. ꝓpt̾ quas crim̃ hoc in legẽ cad̾e. ñ debeat.
primũ omniũ. pars optima bñficii ꝑiit. si actio sic̃ certe pecu¬
me aut ex ꝯducto ⁊ locatodat᷑. hocenĩ in illo speciosissimũ ẽ qđ̃

Expanded text:
lata a posteris exigant." Nostri maiores, maximi scilicet viri, ab lata a posteris exigant." Nostri maiores, maximi scilicet viri, ab hostibus tantum res repetierunt, beneficia magno animo dabant, magno perdebant; excepta Macedonum gente non est in ulla data adversus ingratum actio. Magnumque hoc argumentum est dandam non fuisse, quia adversus maleficium omne consensimus, et homicidii, veneficii, parricidii, violatarum religionum aliubi atque aliubi diversa poena est, sed ubique aliqua, hoc frequentissimum crimen nusquam punitur, ubique improbatur. Neque absolvimus illud, sed eum difficilis esset incertae rei aestimatio, tantum odio damnavimus et inter ea reliquimus, quae ad iudices deos mittimus. Rationes autem multae mihi occurrunt, propter quas crimen hoc in legem cadere non debeat. Primum omnium pars optima beneficii periit, si actio sicut certae pecuniae aut ex conducto et locato datur. Hoc enim in illo speciosissimum est, quod
Abbreviated transcription (Latin):
subtilitatẽ lubrica sunt. lta beneficia quedã magnitudo
ñ patit᷑ excidere. quedã minora. s nũo plurima.: ⁊ temporibꝰ
diuersa: effluunt. qr ut dixi ñ subiñ illa traccamꝰ. necli¬
bent qͥd cinq debeamus recognoscimꝰ. audi uocespenten¬
tiũ. Nemoñ uicturã semꝑ in animo suo memoriam dixit.
nemo ᷤ debitũ se ⁊ debͣitũ ꝓfessus ẽ. Et si qđ aliud humiliꝰ
uerbũ. quose obpignoret inuenit. post exiguũ tempꝰ
idẽ illi uerba pͥora quasi sordida ⁊ parũ libera:. luitat.
ꝑueniunt deiñ eo quo ut ego existimo pessimus quisq
atq ingratissimus ꝑuenit ut obliuiscant᷑. ad eo enĩ ingra¬
tus ẽ. qui oblitꝰ ẽ. ut ingratus sit cui bñficiũ inm̃tẽ uenit.
hoc tñ inuisũ uitiũ aninpunitũ eẽ debeat:. querit᷑ ult an
hec lex que in scolis exercetur. etiã in ciuitate ponenda sit.
qua ingrati datur actio. que uidet᷑ equa omnibꝰ. Quidnu:
cũ urbes quoq urbib que p̃stitere exꝓbrent. ⁊ maiores col¬

Expanded text:
ita beneficia quaedam magnitudo non patitur excidere, quaedam minora sed numero plurima et temporibus diversa effluunt, quia, ut dixi, non subinde illa tractamus nec libenter, quid cuique debeamus, recognoscimus. Audi voces petentium. Nemo non victuram semper in animo suo memoriam dixit, nemo non deditum se et devotum professus est, et si quod aliud humilius verbum, quo se oppigneraret, invenit. Post exiguum tempus idem illi verba priora quasi sordida et parum libera evitant ; perveniunt deinde eo, quo, ut ego existimo, pessimus quisque atque ingratissimus pervenit, ut obliviscantur. Adeo enim ingratus est, qui oblitus est, ut ingratus sit, cui beneficium in mentem venit. Hoc tam invisum vitium an impunitum esse debeat, quaeritur, et an haec lex, quae in scholis exercetur, etiam in civitate ponenda sit, qua ingrati datur actio ; quae videtur aequa omnibus. " Quidni ? cum urbes quoque urbibus, quae praestitere, exprobrent et in maiores col
Abbreviated transcription (Latin):
mortẽ timet. ut ñ ⁊ computet. Cui rogo litigatori defenso. tã mag¬
ni bñficii ultra res ꝓrimas memoria durauit: Illud in confesso ẽ.
Quis sine querela morit᷑: Quis extremo die dicere audet. uixi. ⁊quem
dederat cursũ fortuna ꝑegi: Quis ñ recusans. quis ñ gemens exite at¬
qui hoc ingrati ẽ: ñ eẽ. contẽptũ p̃t̾ito tp̃r. Semꝑ pauci dies erunt.
mora ñ fit beatior uita. s longior. Qnͣto satiꝰẽ. gratũ adueriꝰ ꝑcep¬
tas uoluptates ñ alioꝵ annos cõputare s suos benigne estimare
⁊ in lucro ponere. hoc me dignũ iudicauit ds̃. hoc satis ẽ. potuit
plus s hoc quoq bñficiũ ẽ. Gratisimus aduersus deos. grati adu̾sꝰ
homines. grati aduersus eos qui aliqͥd nobis prestiter̃. grati ⁊̃ adu̾sꝰ
eos qui nrĩs p̃stiterunt. In infinitũ eius inquit me obligas ⁊ cum

Expanded text:
mortem timet, ut non et computet ? Cui, rogo, litigatori defenso tam magmortem timet, ut non et computet ? Cui, rogo, litigatori defenso tam magni beneficii ultra res proximas memoria duravit ? " Illud in confesso est : quis sine querella moritur ? Quis extremo die dicere audet : Vixi et quem dederat cursum fortuna peregi ? Quis non recusans, quis non gemens exit ? Atqui hoc ingrati est non esse contentum praeterito tempore. Semper pauci dies erunt, mora non fit beatior vita sed longior. Quanto satius est gratum adversus perceptas voluptates non aliorum annos computare, sed suos benigne aestimare et in lucro ponere ! " Hoc me dignum iudicavit deus, hoc satis est ; potuit plus, sed hoc quoque beneficium est." Grati simus adversus deos, grati adversus homines, grati adversus eos, qui aliquid nobis praestiterunt, grati etiam adversus eos, qui nostris praestiterunt. " In infinitum ius," inquit, " me obligas, cum
Abbreviated transcription (Latin):
nis quidẽ regib atq acheis. rodiis. plerisq urbibꝰ claris ius inte¬
grũ. libertatẽq cũ immunitate reddiderat. ip̃a tributũ spado¬
nibꝰ penderet. deficiet dies enumeratẽ ingratos usq in ultima
grata in optimos ac deuotissimossibi fuerit qmͣq ñ mini
sepe peccauerit. quã in ip̃a peccatũ ẽ. Camillũ in exiliũ misit.
Scipionẽ dimisit. exulauit post catilinã. Cicero. diruti eiꝰ penates.
bona direpta. Factũ qͥcqͥd uictor catilina fecisset. Rutiliꝰ in no¬
mo ñ aliquẽ querit᷑ in gratũ. At qui ñ potest fieri ut om̃s querant᷑.
⁊ maligni om̃s. ⁊ timidi om̃s. illi inprimis qui uidentur audaces.
adice ⁊ ambitiosi om̃s sc̃. ⁊ impii om̃s. sed ñẽ. qđ irascaris. ignosce
illis. om̃s insaniunt. Nolote adincerta reuocare ut dicã quã ingͣ
t moderatꝰ sit expectat. ut piꝰ cogitat. Quotꝰ qͥsq uxoris op

Expanded text:
nis quidem regibus, ut, quae Achaeis, Rhodiis, plerisque urbibus claris ius intenis quidem regibus, ut, quae Achaeis, Rhodiis, plerisque urbibus claris ius integrum libertatemque cum immunitate reddiderat, ipsa tributum spadonibus penderet ! Deficiet dies enumerantem ingratos usque in ultima lica quam ingrata in optimos ac devotissimos sibi fuerit quamque non minus saepe peccaverit, quam in ipsam peccatum est. Camillum in exilium misit, Scipionem dimisit; exsulavit post Catilinam Cicero, diruti eius penates, bona direpta, factum, quidquid victor Catilina fecisset; Rutilius innomo non aliquem queritur ingratum. Atqui non potest fieri, ut omnes querantuet maligni omnes et timidi omnes, illi in primis, qui videntur audaces. Adice : et ambitiosi omnes sunt et impii omnes. Sed non est, quod irascaris ; ignosce illis, omnes insaniunt. Nolo te ad incerta revocare, ut dicam : " Vide,Ut moderatus sit, expectat ? Ut pius, cogitat ? Quotus quisque uxoris optimae
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑet. Ingratus. Gñ. pompeiꝰ qͥprotͥb consulatib ꝓtriũphis tribꝰ ꝓtot
honorib quos ex maxima parte inmaturus inuaserat. hanc
gr̃am .R.p. reddidit ut inpossessionẽ eiꝰ alios quoq induceret.
quasi potentie sue detracturus inuidiã. si qđ nulli licere debebat
plurib licuiss. Dũ extra ordinaria concupiscit. imꝑia. dũ ꝓuin¬
cias ut eligat distribuit. dũ ita dũ t̾cio rẽ .p. diuidit. ut tam̃ in
germaniaq bellũ in urbẽ circũ egit. Et ille plebicola ille popu¬
minẽ occidit nͥ armatũ. Quid gͦ ẽ: ceteri arma cruentiꝰ ex̾cuert̃.
suit. Ingratus antoniꝰ indictatorẽ suũ quẽ uire cesũ ꝓñtiauit᷑.
in t̾fectores eiꝰ in ꝓuintias ⁊ imꝑia dimisit. patriã uͦ ꝓscriptionibꝰ
incursionib bellis laceratã. post tot mala destinauit neroma¬

Expanded text:
peret ! Ingratus Cn. Pompeius, qui pro tribus consulatibus, pro triumphis tribus, pro tot peret ! Ingratus Cn. Pompeius, qui pro tribus consulatibus, pro triumphis tribus, pro tot honoribus, quos ex maxima parte immaturus invaserat, hanc gratiam rei publicae reddidit, ut in possessionem eius alios quoque induceret quasi potentiae suae detracturus invidiam, si, quod nulli licere debebat, pluribus licuisset ; dum extraordinaria concupiscit imperia, dum provincias, ut eligat, distribuit, dum ita cum tertio rem publicam dividit, ut tamen in Germaniaque bellum in urbem circumegit, et ille plebicola, ille popuminem occidit nisi armatum. Quid ergo est ? Ceteri arma cruentius exercuerunposuit. Ingratus Antonius in dictatorem suum, quem iure caesum pronuntiavit, interfectores eius in provincias et imperia dimisit ; patriam vero proscriptionibus, incursionibus, bellis laceratam post tot mala destinavit ne Roma
Abbreviated transcription (Latin):
brogũ in illã cohortes inmiserit. ⁊ tnͣs alpes accitus hostis. uet̾a
⁊ingenita odia saciauerit. ac diu debitas inferias gallicis bustiᷤ
duces romani ꝑsoluerint. Ingratus . G. mariꝰ ad consulatũ ã ca¬
liga ꝑductus. qui nͥ ꝙ̃bricis cedib omnia funera equauerit nͥci
uilis exilii ⁊ trucidationis ñ tm̃ dederit signũ. s ip̃e signũ fui̾t:
parũ mustã ac repositã in priorẽ locũ fortunã suam sentiet. In¬
gratus.L. silla qͥ patriã duriorib remediis. quã ꝑicula erant sa¬
nauit. Qui cũ aprestina arce usq ad collinã portã ꝑ sanguinẽ hu¬
manũ incessisset: alia edidit in urbe prelia. alias cedes. legiones
duas qđ crudele ẽ. post uictoriã. qđ nefas post fidẽ. in angulo con¬
gestas contrucidauit. ⁊ ꝓscͥptionẽ ꝯmentus ẽ. Dii magni ut qui ci¬
uẽ romanũ occidisset impunitatẽ pecuniã tantũ ñ ciuicã acci¬

Expanded text:
brogum in illam cohortes immiserit et trans Alpes accitus hostis vetera brogum in illam cohortes immiserit et trans Alpes accitus hostis vetera et ingenita odia satiaverit ac diu debitas inferias Gallicis bustis duces Romanos persolverit. Ingratus C. Marius ad consulatus a caliga perductus, qui, nisi Cimbricis caedibus Romana funera aequaverit, nisi civilis exitii et trucidationis non tantum dederit signum, sed ipse signum fuerit, parum mutatam ac repositam in priorem locum fortunam suam sentiet. Ingratus L. Sulla, qui patriam duri oribus remediis, quam pericula erant, sanavit, qui, cum a Praenestina arce usque ad Collinam portam per sanguinem humanum incessisset, alia edidit in urbe proelia, alias caedes : legiones duas, quod crudele est, post victoriam, quod nefas, post fidem in angulo congestas contrucidavit et proscriptionem commentus est, di magni, ut, qui civem Romanum occidisset, impunitatem, pecuniam, tantum non civicam acci
Abbreviated transcription (Latin):
mere. potentia ac dignitas ẽ. humili se ac depresso loco putat
stare. qͥsqͥs ñ supra . R.p. stetit. accepti ab illa exercitꝰ. in ipsam
conu̾tunt᷑. ⁊ imꝑatoria contio ẽ. Pugnate contra coniuges. pug¬
nate contra lib̾os. Aras. focos. penates. armis incessite. Qui ne tri¬
umphaturi quidẽ intrare urbẽ in iuissu senatꝰ deberetis. qͥbq ui¬
ctorẽ exercitũ reducentib curia extra muros p̃beret᷑. Nunc ciuibꝰ
cesis. ꝑfusi cruore cognato urbẽ sub rectis intrate uexillis. ob¬
tescat int̾ militaria signa lib̾tas. ⁊ ille uictor pacatorq g¬
tiũ popłs remotis ꝓculbellis. omni terrore cõp̃sso. intra muroᷤ
obsessus. aqͥlas suãs horreat. Ingratus ẽ. coriolanꝰ sero ⁊ pꝰ scełis
penitentiã prius posuit arma. S in medio parricidio posuit.
Ingratus catilina. parũ ẽ. illi caꝑe patriã. nͥ euerteret. nisi allo¬

Expanded text:
mere potentia ac dignitas est ; humili se ac depresso loco putat mere potentia ac dignitas est ; humili se ac depresso loco putat stare, quisquis non supra rem publicam stetit ; accepti ab illa exercitus in ipsam convertuntur, et imperatoria contio est : " Pugnate contra coniuges, pugnate contra liberos ! Aras, focos, penates armis incessite ! " Qui ne triumphatum quidem inire urbem iniussu senatus deberetis quibusque victorem exercitum reducentibus curia extra muros praeberetur, nunc civibus caesis perfusi cruore cognato urbem subrectis intrate vexillis. Obmutescat inter militaria signa libertas, et ille victor pacatorque gentium populus remotis procul bellis, omni terrore compresso, intra muros obsessus aquilas suas horreat. Ingratus est Coriolanus, sero et post sceleris paenitentiam pius ; posuit arma, sed in medio parricidio posuit. Ingratus Catilina ; parum est illi capere patriam, nisi verterit, nisi Allo
Abbreviated transcription (Latin):
stulti mali sunt. qui autẽ unũ habet uiciũ: omnia habet. om̃s
aut̃ stulti ⁊ mali sunt. Onĩs ergo ingrati sunt. Qͥd gͦ ñ sunt. non
undiq humano generi cũ uiciũ fit. ñ publica querela ẽ. bñfi
cia ꝑisse. ⁊ paucissimos eẽ. qui de bñ merentib ñ inuicẽ pessime
mereant᷑. Nec ẽ qđ hanc nr̃am tantũ murmurationẽ putes. ꝓpes¬
simo prauoq numerantiũ qͥcqͥd citra recti formulã cecidit. Ecce
nescio qui ñ exphilosophoꝵ domoclamat. ex medio conuentu
popłos gentesq dãpnatura uox mittit᷑. Non hospes hospite tutꝰ.
non socera genero. fratrũ quoq gr̃a rara ẽ. Imminet exitio
iugis illa mariti. hoc iã ampliꝰ ẽ. Bñficia in scelus uersa sc̃ ⁊ san¬
guini eoꝵ ñ parcit᷑ ꝓ quib sanguis fundendꝰ ẽ. Gladio acueneniᷤᷤ
bñficia sequimur. ip̃i patrie manus ad ferri ⁊ fa̾cib illã suis p̃¬

Expanded text:
stulti mali sunt ; qui unum autem habet vitium, omnia habet ; omnes stulti mali sunt ; qui unum autem habet vitium, omnia habet ; omnes autem stulti et mali sunt ; omnes ergo ingrati sunt. Quid ergo ? Non sunt ? Non undique humano generi convicium fit ? Non publica querella est perisse beneficia et paucissimos esse, qui de bene merentibus non invicem pessime mereantur ? Nec est, quod hanc nostram tantum murmurationem putes pro pessimo pravoque numerantium, quidquid citra recti formulam cecidit. Ecce nescioqui non ex philosophorum domo clamat, ex medio conventu populos gentesque damnatum vox mittiNon socer a genero. Fratrum quoque gratia rara est. Imminet exitio x mittitur : Hoc iam amplius est : beneficia in scelus versa sunt, et sanguini eorum non parcitur, pro quibus sanguis fundendus est ; gladio ac venenis beneficia sequimur. Ipsi patriae manus adferre et fascibus illam suis pre
Abbreviated transcription (Latin):
gratus ẽ. qi ñ fuit redditurus etiã si accepisset. Sic latro ẽ etiã ante¬
quã manus in quinet. quia ad occidendũ iã armatus est. ⁊ habr
spoliandi atq int̾ficiendi uoluntatẽ. Exercet᷑ i aꝑiet᷑. Oꝑe neqͥtia
dant penas. quãuisnemo usq ad eos manus porrigat. Quom̃ in¬
quit aduersus malũ ingratus ẽ. qͥsquã. Ingratus ẽ. cũ malo dare
ex hisque apd̃ imꝑitos sunt. quoꝵ simalis copia ẽ. ip̃e quoq insi¬
forma publica ꝑcussũ quale apd̃ lacedemonios fuit. quod usũ
numerate pecunie prãt. Quo genere obligatus es. hoc fidẽ ex solue
Quid sint bñficia. An⁊ in hanc sordidã humilẽq materiã. deduci
magnitudo nominis clari debeat: aduos ñ ꝑtinet. In alios querit᷑
uerũ uos adspẽm ueri componite auimũ. ⁊ dũ honestũ discitis
ꝑuos ingratus est sic rursus om̃s ingrati sunt. Nã ut dicimꝰ. om̃

Expanded text:
gratus est, quia non fuit redditurus, etiam si accepisset. " Sic latro est etiam antegratus est, quia non fuit redditurus, etiam si accepisset. " Sic latro est etiam antequam manus inquinet, quia ad occidendum iam armatus est et habet spoliandi atque interficiendi voluntatem ; exercetur et aperitur opere nequitia, dant poenas, quamvis nemo usque ad deos manus porrigat. " Quomodo," inquit, " adversus malum ingratus est quisquam, cum a malo dari ex his, quae apud imperitos sunt, quorum et malis copia est, ipse quoque in siforma publica percussum, quale apud Lacedaemonios fuit, quod usum numeratae pecuniae praestat. Quo genere obligatus es, hoc fidem exsolve. Quid sint beneficia, an et in hanc sordidam humilemque materiam deduci magnitudo nominis clari debeat, ad vos non pertinet ; in alios quaeritur verum. Vos ad speciem veri componite animum et, dum honestum discitis, , " nemo per vos ingratus est, sic rursus omnes ingrati sunt." Nam, ut dicimus, omnes
Abbreviated transcription (Latin):
test. ⁊ acciꝑe a bono. Ut pecuniã uestẽ. honores ⁊ uitã. Que sinon
reddit: ingrati nom̃ incidet. At quomͦ ingratũ uocas eo ñ red¬
dito qđ negas eẽ. bñficiũ: Quedã etiã si uera non sunt ꝓpt̾ simi¬
litudinẽ eodẽ uocabulo comprehensa sunt. Sic pixidem. ⁊ ar-¬
genteam ⁊ aureã dicimꝰ. Sic in litteratũ non ex toto rudẽ. s ad
litceras altiores ñ ꝑductũ. Sic qui male uestitũ ⁊ pannosũ uid̾.
nudũ seuidisse dicit. Bñficia ista ñ sunt habent tñ bñficii
spetiẽ. Quomodo ista sunt tanquã bñficia: sic ⁊ ille tanquam
ingratus ẽẽ ñ ingratus. Falsũ e. quia illa bñficia ⁊ quidat
appellat. ⁊ qui accipit. lta qui ueri bñficii spẽm fefellit. tam ingra¬
tus ẽ. quã ueneficiis qui soporẽ cũ uenenũ eẽ crederet miscuit. Clean¬
tes uehem̃tiꝰ agit. Licet in quit bñficiũ ñ sic qđ accepit. ipsetam̃ in¬

Expanded text:
test et accipere a bono, ut pecuniam et vestem et honores et vitam ; quae si non test et accipere a bono, ut pecuniam et vestem et honores et vitam ; quae si non reddit, in ingrati nomen incidet. "At quomodo ingratum vocas eo non reddito, quod negas esse beneficium ? " Quaedam, etiam si vera non sunt, propter similitudinem eodem vocabulo comprehensa sunt. Sic pyxidem et argenteam et auream dicimus ; sic inlitteratum non ex toto rudem, sed ad litteras altiores non perductum ; sic, qui male vestitum et pannosum vidit, nudum vidisse se dicit. Beneficia ista non sunt, habent tamen beneficii speciem. " Quomodo ista sunt tamquam beneficia, sic et ille tamquam ingratus est, non ingratus." Falsum est, quia illa beneficia et qui dat appellat et qui accipit. Ita, qui veri beneficii speciem fefellit, tam ingratus est quam veneficus, qui soporem, cum venenum esse crederet, miscuit. Cleanthes vehementius agit. " Licet," inquit, " beneficium non sit, quod accepit, ipse tamen in