comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
mocle: qm̃ hec te uita delectat: ip̃e cadẽ
dignitarẽ it fortimã exꝑiri meã. Cũ se
cũpere ille dixissi. collocari ussit hõĩem
ĩ aureo lecto: strato pulcerno. textili
stragulo magficis opibus picto : aba¬
tosq̾ cũ plur̾is ornauit argẽtos auro¬
Q celato tũ ad mẽsam eximia forma
pueros diletos uissit cõsistere: cosq ad
nutũ illiꝰ ĩ tuentis diligẽt mĩstrare. Ade¬
rant unguẽta: corone: ĩ tẽ debãtur ad¬
odores : mẽseq cõ ꝗtissimis epulis extru¬
ebantur. Fortuãtꝰ sibi damoeles iucde¬
batir: ĩ hoc m̃o appantu. fulgẽtẽ gla¬
diũ clecimari seta eqquma app̃esũ di¬
mitti iussit: ut ĩpẽderet illiꝰ beati cer¬
uicibus. łtaq nec puleros illos nũstra¬
tores aspiciebat: nec plenũ artis argen¬
tis: nec manũ porrisehat ad mẽsã. iã
ip̃e defiuebãt corone. oleniq exorauit
tyrãnũ ut abire liceret: ꝙ iã beatꝰ no¬
Net ce̾. Datis ne uidetur declarasse dy¬

Expanded text:
e candem degustare, et fortunam experiti meam? cum se ille cupere dixisset, collocari iussit hominem in aureo lecto, strato pulcherrimo, rexili stragulo, magnificis operibus picto, abacosque complures ornavit argento, auroque caelato. Tum ad mensam eximia forma pueros delectos iussit consistere, eosque ad nutum illius intuentes diligenter ministrare, Aderant unguenta, coronae: incendebantur odores: mensae conquisitissimis epulis exstruebantur. Fortunatus sibi Damocles videbatur. In hoc medio apparatu fulgentem gladium e lacunari seta equina appensum, dimitti iussit, ut impenderet illius beati cervicibus. Itaque nec pulchros illos administratores adspiciebat, nec plenum artis argentum: nec manum porrigebat in mensam. Iam ipsae defluebant coronae: denique exoravit tyrannum, ut abire liceret, quod iam beatus nollet esse: Satisne videtur declarasse Di
Abbreviated transcription (Latin):
põt. quõ iocũda uita põt cͥe̾: a qua absit
prudentia: absit moderatio. Ex quo sar¬
danapalli opulentissimi lirie regit error
beo quę cdi q̃q exaturata libido haulit:
at illa iacẽt multa t prȩ̨lara relieta.
Quia alid inꝗt aristotile: ĩ bonis nõ ĩ
regis sepulero ĩ seriberes. here se mortu
rentur. aut nͥ pauptas beatos &e nõsinit
dipnis crodo iabulis. luclis. si qs e ꝙ huis
delcetetur. Nõne meliꝰ tenues hoĩes fru¬
untur: ꝗͣ illi ꝗ hiis habũdãt. Est e oĩu¬

Expanded text:
tur iucunda vita potest esse, a qua absit prudentia? absit moderatio? Ex quo Sardanapali, opulentissimi Syriae Regis, error beo, quae edi, quaeque exsaturata libido Hausit: at illa iacent multa, et praeclara relicta. Quid aliud, inquit Aristoteles, in bovis, non in Regis, sepulchro inscriberes? haec habere se mortuurentur? aut ubi paupertas beatos esse non finit? fignis credo, tabulis, ludis? si qui his delectatur, nonne melius tenues homines fruuntur, quam illi, qui his abundant? est eni
Abbreviated transcription (Latin):
quer̃t̃ tñ copiã: nã et obłtenal noluptans
ĩ medio sitas c̾e dicũt: easq si nã reꝗrat. nõ
onẽ aut laco aut ordine. s̃ torma etate si¬
gura metiẽdal putat: ab hui q̃ abstinere
nmime ce difficile. S aut ualitudo aut
officiũ aur fima postulet oĩoq genꝰ hoc uo¬
inptatũ optabile ce̾ si nõ bsit. proclesse
nũꝙͣ. totũq hoc iłm noluptate sic̃ ip̃e pre¬
cepit ur uoluptatẽ ip̃am ꝑ se qa uolup¬

Expanded text:
quaerunt tamen copiam. nam et obscenas voluptates, in medio sitas esse dicunt, easque si natura requirat, non genere aut loco aut ordine, sed forma aetate figura metiendas putant, ab isque abstinere minime esse difficile, si aut valetudo aut officium aut fama postulet, omninoque genus hoc voluptatum optabile esse, si non obsit, prodesse numquam. Totumque hoc de voluptate sic ille praecipit, ut voluptatem ipsam per se, quia volup
Abbreviated transcription (Latin):
libertatẽ inoeretur. At noͣ dyogenẽs
dice̾t: si ꝗd opus ce̾t: nũc idem pau
lulũ ĩꝗt a sole offecerat ideluet: a pre¬
canti. Et hic ꝗđm dispauare solebat:
quãto rege psarũ uita fortũa q suꝑ¬
aret. sibi nihil deesse. illi nihil sanis nũq̃
fore. se e uoluptatis nõ desiderare. ꝗbus
nũqͣ satiari ille posset. suas eũ cõsequi
nullo mõ posse. Riddes credo ut epicurꝰ
cupiditatũ gna diuiserit: nõ nimis
fortasse subuliter: unliter in. Partĩ ẽẽ
ñales t necessarias. partĩ nales it nõ neae

Expanded text:
liberalitatem videretur. At vero Diogenes lliberalitatem videretur. At vero Diogenes ldixit. etenim, quae res pecuniae cupiditatem adferunt, ut amori, ut ambitioni, ut cotcanti. et hic quidem disputare solebat, quanto regem Persarum vita fortunaque superaret; sibi nihil deesse, illi nihil satis umquam fore; se eius voluptates non desiderare, quibus numquam satiari ille posset, suas eum consequi nullo modo posse. Vides, credo, ut Epicurus cupiditatum genera diviserit, non nimis fortasse subtiliter, utiliter tamen: partim esse naturales et necess
Abbreviated transcription (Latin):
det ĩ taurũ. aristotile xenocrate. speu¬
sippo. polemõe: auetoribus nͥ cã mini¬
mil blãdimentis corrupta deseret.
eadẽ calliphõtis erit diodoriq sñĩa.
quoꝵ ut̾q honestatẽ sic cõplectitur.
curent defendere. Nemo eͥ ẽ ꝗ coꝵ bo
te faciat: ut ea que bona mala ue ui¬
deantur possit cõtẽnere. Nã qđ tͥ epi¬
tichũ regim̃ calciamẽtũ soloꝵ callũ. cubi¬
le terra: palpamẽtũ fames. lacte casco:
carne uescor. Quare ut ael ꝗctũ me liez
uenias: mun̾a ãt ista ꝗbiis deletatꝰ es. uł
ciuibus tius uł diis i mortalibus dona.
aĩo cx poter̃t. Socrates ĩ põpa. cũ magͣ¬
ins auri argẽniq ferret᷑: qͣ miłti nõ desi
dero inꝗt. Nencerates cũ legati ab ale¬
q̃ rat pecumia tpribꝰ ilł athenis p̃htam
cui numerari iuberet: ꝗd uol ex terna
ĩ ꝗt pecunia nõ ĩtellesistis. me pecunia
ĩdigere: quos cũ tristioris uidiss iri¬
gint̃a mnas acepit: ne asꝑuari regis

Expanded text:
et in taurum Aristotele Xenocrate Speusippo Polemone auctoribus nec eam minis blandimentisve corrupta deseret. Eadem Calliphontis erit Diodorique sententia, quorum uterque honestatem sic complectitur, curent defendere; nemo est enim eorum ue condocefaciat, ut ea, quae bona malave videantur, possit contemnere. nam quae tibi Epithicum tegimen, calciamentum solorum callum, cubile terra, pulpamentum fames, lacte caseo carne vescor. quare ut ad quietum me licet venias. munera autem ista, quibus es delectatus, vel civibus tuis vel diis inmortalibus dona. animo esse potuerunt. Socrates, in pompa cum magis auri argentique ferretur, quam multa ndero, inquit Xenocrates, cum legati ab Aleerat pecunia temporibus illis, Athenis praesertim, cui numerari iuberet. Quid? vos hesterna, inquit, coenula non intellexistis me pecunia non egere? quas cum tristiores vidisset, trigmta minas accepit, ne aspernari Regis
Abbreviated transcription (Latin):
qđd fere faciũt: ut grauitatẽ digtateq
uirtuni exgerẽt. quã cũ ad celũ extu¬
lerĩt: qđ face̾ eloquẽtes hoĩes copiose
solent: reliquũ ex tollanõe facile ẽ cõ¬
terere: atq cõtẽnere. Nec eͥ licet hiis
ꝗ laudẽ cũ dolore petẽdã c̾e̾ dicãt: nega¬
re cos e̾e beatos ꝗ illã adeptist. Quãqͣ
eͥ sint ĩcbusolã malis: tñ hoc nomẽ beati

Expanded text:
t, ut gravitatem dignitatemque virtutis exaggerent. quam cum ad caelum extulerunt, quod facere eloquentes homines copiose solent, reliqua ex conlatione facile est conterere atque contemnere. nec enim licet is, qui laudem cum dolore petendam esse dicant, negare eos esse beatos, qui illam adepti sunt. quamquam enim sint in quibusdam malis, tamen hoc
Abbreviated transcription (Latin):
Primũ simplices quatuoꝵ: nihil bonũ
nͥ nature pͥmis bonis: aut oĩbus: aut ma¬
xĩs trm: ut athineacles cẽtra stoycos clis¬
screbat. Hec gͣ simplicia illa mista tͥa
gnã bonoꝵ. Maxiã ai. Secũda corporis.
tercia ext̾na. Ut ꝑ ypatetiçi: nec mlto
neteres achademnici secus noluptatem
cũ hoc̃state. diomacul et calippo copu¬
lauit. Endolẽtiã at̃ hoc̃stati: ꝑ ypateticus¬

Expanded text:
urus, nihil bonum nisi naturae primis bonis aut omnibus aut maxumis frui, ut Carneades contra Stoicos disserebat. haec igitur simplicia, illa mixta: tria genera bonorum, maxuma animi, secunda corporis, externa tertia, ut Peripatetici nec multo veteres Academici secus; voluptatem m honestate Dinomachus et Callipho copulavit
Abbreviated transcription (Latin):
tatẽ maxĩe seq̃ntur cos mĩmẽ cõsẽqui
iocũditatẽ q nictꝰ e ĩ desiderio nõ t sa¬
cietate. Iimoteũ clarũ hoĩem a thenis et
pͥncipẽ ciuitatis ferũt. cũ cenauisset ap¬
ud platonẽ: eoq cõuiuio ad modũ de¬
lectatus ce̾t: uidissetq eũ post tridie:
dixisse: uestre eꝗđm tene: nõ solum
ĩ pręsentẽ. s at ĩ postero die iocũde st̃.
Quid qd ne mẽte ꝗđm recte uti pos¬
sinus: multo cibo et ponõe cõpleti est
prȩdara epła platonis ad dionis ppĩquoᷤ
ĩ qua septũ ẽ. hiis fere uerb̾. q cũ uenissẽm
ĩ die satuꝵ fieri. nec ũqͣ ꝓnoctare solum:¬

Expanded text:
tur, eos minime consequi, iucunditatemque victus esse in desiderio, non in satietate. Timotheum, clarum hominem Athenis et principem civitatis, ferunt, cum cenavisset apud Platonem eoque convivio admodum delectatus esset vidissetque eum postridie, dixisse: vestrae quidem cenae non solum in praesentia, sed etiam postero die iucundae sunt. quid quod ne mente quidem recte uti possumus multo cibo et potione completi? est praeclara epistula Platonis ad Dionis propinquos, in qua scriptum est his fere verbis: quo cum venissem, in die saturum fieri nec umquam pernoctare solum
Abbreviated transcription (Latin):
uiribus fortima. acͥrimꝰ. ĩteger. hisq sen¬
sibuis aclde ct̃ si lubet ꝓmcitatẽ et ueloci tate.
Di diuitias: hõres: imperia: opes. gloriam.
dus: hebeti ĩgenio: atq nullo: dubitabꝰ ne
eũ milẽrũ dicere. Qualia gͣ ista bõa sunt.
q̃ ꝗ heat miserimꝰ ce̾ possit. Uideamꝰ ne ut
aceriiꝰ ex ini gn̾is grami: sic beita iuta ex
sins limilibus p̃tibus estici debeat:q si ua
est: ex hom quę sola hoẽsta st̃: efficiẽolũ ẽ
beatum. Ea mista ex odissiłibus: si ẽĩt hõc¬
stum ex hiis effici mhil pot̾it: quo de¬
tracto ꝗd poterit beatũ ĩtelligi. Et eͥ¬
ãt expectẽdũ id terte approbãdũ. qđ nõ
approbaueis: id gratẽ acceptũq hñdũ
ergo et̃ dignitas ei tribuenola ẽ. qđ si ua
est laudabile sie necesse est. Bonũ ig
oc̃ laudabile: ex quo efficitur. ut qđ sit
hõesti: id sit solũ bonũ: qđ ni ita tene¬
bimus: młta erũt q̃ nob dicẽda sunt.¬

Expanded text:
a, acerrumis integerrumisque sensibus, adde etiam, si lubet, pernicitatem et velocitatem, da divitias, honores, imperia, opes, gloriam—sdus, hebeti ingenio atque nullo, dubitabisne eum miserum dicere? qualia igitur ista bona sunt, quae qui habeat miserrimus esse possit? Videamus ne, ut asui similibus partibus effici debeat. quod si ita est, ex bonis, quae sola honesta sunt, efficiendum est beatum; ea mixta ex dissimilibus si erunt, honestum ex is effici nihil poterit; quo detracto quid poterit beatum intellegi? Eteautem expetendum, id certe adprobandum; quod vero adprobaris, id gratum acceptumque habendum; ergo etiam dignitas ei tribuenda est. quod si ita est, laudabile sit necesse est; bonum igitur omne laudabile. ex quo efficitur, ut, quod sit honestum, id sit solum bonum. Quod ni ita tenebimus, multa erunt, quae nobis bon
Abbreviated transcription (Latin):
garẽ. Respelẽt̃ e alius fortase. ẜ nõ m̃o
quatuor cõsulitus. nĩ ãtepone᷑. ẜ imũ dic̃
cnie multoꝵ t chiroꝵ uiroꝵ tolis etatibu.
lelius si digito quẽ attigiss penas dedliss.
ac cĩna colle sin cõsulis R. eͥoetami precidi
caput uissit. Perassi. Tcsaris nobillissiõꝵ
ta.M. mioni oiũi eloquẽtissimi quos ego
audicrã. U. cesaris ĩ quo mͥ indet specim̃
fuisse hĩitans: salis: suauitatis. le põĩs. Beatus
sit: ut ea faceͣ ei lice̾t. t si peccare nem̃i
licet. ẜ ser mõis errore labimur. łd elice
huc̃ illi duco similimũ: an cũ cuuli bello
metor iratus necessariis catuli de pixcãtibꝰ
nõ semel respondit s sȩpe moriat᷑. In qͦ
beatõr ille ꝗ hinc nefarie noci paruit: q̃
is ꝗđm ꝗ tã scelerate ĩperauit. Nãtũ acciꝰ¬
pere qͣ face̾ pręstat ĩ iuriã. Qđ fecit ca
obruere cõsulatus et cõtamĩare exremũ
tẽpnii x̧tatis. Duo de quadragĩta ãnis

Expanded text:
 non modo quattuor consulatus uni anteponere, sed unum diem Cinnae multorum et clarorum virorum totis aetatibus. Laelius si digito quem attigisset, poenas dedisset; at Cinna collegae sui consulis Cn. Octavii praecidi caput iussit, P. Crassi L. Caesaris, nobilissimorum nita, M. Antonii, omnium eloquentissimi quos ego audierim, C. Caesaris, in quo mihi videtur specimen fuisse humanitatis salis suavitatis leporis. beatussit, ut ea facere ei liceret etsi peccare nemini licet; sed sermonis errore labimur; id enim lhunc illi duco simillimum—, an cum civili bello victor iratus necessariis Catuli deprecantibus non semel respondit, sed saepe: moriatur? in quo beatior ille, qui huic nefariae voci paruit, quam is, qui tam scelerate imperavit. nam cum accipere quam facere praestat iniuriam, obruere consulatus et contaminare extremum tempus aetatis. Duodequadraginta annos
Abbreviated transcription (Latin):
q rẽ hñt ĩ maĩbus: ĩ cã quę cõueniũt
coger̃t̃ oĩa. Et si aliquo loco disputata
sans ne ad beate uiuẽdũ uͥtus posset. Mul¬
ta dicẽt. cui sans c̾e̾t respõdere: se ante
doorusse nihil bonũ c̾e̾ nͥ qđ hõẽstũ
ce̾t: qđ probatio cõseques ce beatam
uitã urtute cͥe cõtẽtam. Et qũo hoc¬

Expanded text:
que rem habent in manibus, in eam quae conveniunt, congerunt omnia, etsi alio loco disputata satisne ad beate vivendum virtus posset, multa diceret? cui satis esset respondere se ante docuisse nihil bonum esse nisi quod honestum esset, hoc probato consequens esse beatam vitam virtute esse contentam, et quo
Abbreviated transcription (Latin):
qđ penitere possit: facore nihil ĩ uiste:
iplendide/ cõstãter grauit̾ hoẽste oĩa.
Nihil ita expectare qĩ ĩ certo futurũ.
nihil cũ accideĩt ad mirari: ut ĩopina¬
tum et nouũ accidisse mleatur. Oĩa
ad suũ arbitriũ referre. sis stare ni¬
diciis : qͦ ꝗd sit beaniꝰ. mͥ certe ĩmẽtẽ¬

Expanded text:
 paenitere possit facere, nihil invitum, splendide constanter graviter honeste omnia, nihil ita expectare quasi certo futurum, nihil, cum acciderit, admirari, ut inopinatum ac novum accidisse videatur, omnia ad suum arbitrium referre, suis stare iudiciis. q
Abbreviated transcription (Latin):
bus ĩct̾nũ rõ tñ et mẽs moderatur. Hec
ille ĩtuens atq sustinẽs uł ponꝰ oił partis
Rras q circũspicies: quãtas rursus ãnimi
trãqllitate hũa e tuenora cõsiderat. Hic̃
illa cogninio u̾tiuis extitit. efflorescũt gña.
ꝑtesq uitutũ ĩ nenitur ꝗd sit. Qđ natira
spectet extremũ ibonis: ꝗd ĩ mał ulunũ.
Quo referenda st osfitia: ꝗ̃ degẽ de eta¬
tis rõ delegenda. Quibus et talibus rebus¬
e talibus ex quisitis: hoc uł maxĩe esficitur
ꝙ hac disputanioẽ agitamꝰ. ut uͥtus add be¬
are niuẽdũ sit se ip̃a cõtẽta dequitur
tercia ꝗ̃ ꝑ om̃is ꝓtes sapiẽtie manat et
funditur. que rẽ diffinit. gn̾a dispartit.
sequẽtia duungit. ꝓfecta cõcludit: uera et
falsa diuidicat᷑. Dissere di rõ erscia e qua
eũ sũma unhtas exissit ad res põderãdaᷤ.
Tũ maxiẽ ĩgenia delectio ⁊ digna sapĩa:
ẜ hȩc otii trãseat: icłm iste sapiẽs ad rem

Expanded text:
e moderatur. Haec ille intuens atque suspiciens vel potius omnis partis orasque circumspiciens quanta rursus animi tranquillitate humana et citeriora considerat! hinc illa cognitio virtutis existit, efflorescunt genera partesque virtutum, invenitur, quid sit quod natura spectet extremum in bonis, quid in malis ultumum, quo referenda sint officia, quae degendae aetatis ratio deligenda. quibus et talibus rebus exquisitis hoc vel maxime efficitur, quod hac disputatione agimus, ut virtus ad beate vivendum sit se ipsa contenta. Sequitur tertia, quae per omnis partis sapientiae manat et funditur, quae rem definit, genera dispertit, sequentia adiungit, perfecta concludit, vera et falsa diiudicat, disserendi ratio et scientiaas existit ad res ponderandas, tum maxume ingenua delectatio et digna sapientia. Sed haec otii. transeat idem iste sapiens ad rem
Abbreviated transcription (Latin):
celuĩq cõtigat. ut ea qđ adiptus sit. cur
cũ beatũ Et nõ beatissimũ ĩt dixm. Dulorẽ
uoͣ sapiẽs extimescet. hiis e hiue maxĩe snĩe
repugnat. Nã cõira martẽ nr̃as atq nr̃oꝵ¬

Expanded text:
caelumque contingant; ut, ea qui adeptus sit, cur caelumque contingant; ut, ea qui adeptus sit, cur eum beatum modo et non beatissimum etiam dixerim? Dolorem vero sapiens extimescet? is enim huic maxime sententiae repugnat. nam contra mortem nostram atque no
Abbreviated transcription (Latin):
uoluptarũ. ur si qs extuans. cũ iũ caloĩs
nõ facile patiatur: recordari uelit se alñ
ĩ arpiati nostro. gelidis flumĩbus circũfu¬
sum se fuisse. Nõ eͥ uideo quõ sedari pos¬
sint mala presentia pixt̾ite uluptates.¬
S cũ hiis dicat seꝑ beatũ e̾cͥ sapiẽtem:
cũ dicere ei hoc sibi cõstare uellet nõ licẽt.
Quid nã faciẽdũ ẽ hiis ꝗ nihil expetẽ¬
dimi nihil ĩ bonis ducẽdũ ꝗ hoestate ea¬
reat existimãt. Me ꝗđm actore ꝑypate¬
tiei ẽt. ueteresq achademici balbunr
aliqñ delinat aperte. ĩ clira uoce auidacẽ
dicere beatã uitã ĩ phalaridis taurũ descẽ¬
sura. Sũt eͥ tria gnia banoꝵ ut ũ a laqͣi
stoycoꝵ quibus usũ me pluribus qͣ soleo
ĩtelligo recedamul: sũt sane illa gña bono¬
rum dũ corpõis extrena iaccãt humi et
tm̃ mõ ꝗa sumiẽda unt. appellantur bona:
aliqua ãt illa duuna longe lateq padãt.

Expanded text:
voluptatium, ut si quis aestuans, cum vim caloris voluptatium, ut si quis aestuans, cum vim caloris non facile patiatur, recordari velit sese aliquando in Arpinati nostro gelidis fluminibus circumfusum fuisse. non enim video, quo modo sedare possint mala praesentia praeteritae voluptates—scui dicere hoc, si sibi constare vellet, non liceret, quidnam faciendum est is qui nihil expetendum, nihil in bonis ducendum, quod honestate careat, existumant? Me quidem auctore etiam Peripatetici veteresque Academici balbuttire aliquando desinant aperteque et clara voce audeant dicere beatam vitam in Phalaridis taurum descensuram. sint enim tria genera bonorum, ut iam a laqueis Stoicorum, quibus usum me pluribus quam soleo intellego, recedamus, sint sane illa genera bonorum, dum corporis et externa iaceant humi et tantum modo, quia sumenda sint, appellentur bona, animi autem illa divina longe lateque se pandant
Abbreviated transcription (Latin):
plandere te dicit. Nullũ sapic̃ti ce̾ tẽpus
et si uratu torq̃atur: secetur: ꝗn possit
exclamare: q pro nihilo puto. Cũ prę¬
sertĩ oẽ malũ dolore defmiat: desiniat
honũ uoluptate. hȩc nr̃a hoẽsta turpia
irrideat: dicarq ĩ uocibis occupatos ĩ amiꝰ
sonos fimdere: neq ꝗ. qͣ ad nos pinẽ.¬
n ꝙ aut leue uit asperũ ĩ corpore senua¬
tur. Hiuc gͦ ut dixi: nõ mltũ differenti
a uidicio feraꝵ obliusa licebit sui. e tũ
fortimã cõtẽnere. Sit it õe thonũ euis
it nialũ ĩ potestate fortime tũ dicere se
beatũ ĩ sumo cruciatu arq iormentis.
cũ cõstituci̾t nõ mõ sũmũ malũ esse
dolorẽ. s ẽ solũ malũ: ne noͣ ille sibi re¬
media cõparauit ad tollerãdũ dolorẽ
firmitatẽ aĩ: turpitu dĩs uerccũdiam:
cx̾citationẽ cõsuetudinẽq patic̃tii. pre¬
cepta fortitudis: duritiã urilẽ. ħ ima
se dicit recordanõe aꝗ estere pretitaꝵ

Expanded text:
plaudente dicit, nullum sapienti esse tempus, etiamsi uratur torqueatur secetur, quin possit exclamare: quam pro nihilo puto! cum praesertim omne malum dolore definiat bonum voluptate, haec nostra honesta turpia inrideat dicatque nos in vocibus occupatos inanis sonos fundere, neque quicquam ad nos peeve aut asperum in corpore sentiatur: huic ergo, ut dixi, non multum differenti a iudicio ferarum oblivisci licebit sui et tum fortunam contemnere, cum sit omne et bonum eius et malum in potestate fortunae, tum dicere se beatum in summo cruciatu atque tormentis, cum constituerit non modo summum malum esse dolorem, sed etiam solum? nec vero illa sibi remedia comparavit ad tolerandum dolorem, firmitatem animi, turpitudinis verecundiam, exercitationem consuetudinemque patiendi, praecepta fortitudinis, duritiam virilem, sed una se dicit recordatione adquiescere praeteritarum
Abbreviated transcription (Latin):
incede et ĩuiriis: cũ t diurno et noctur¬
no metu. Ager cõfer democtũ. pytago¬
ram: anaxagorã. que regna. qual opes
stucdiis coꝵ at delectatiõibus ampones: et¬
e q̃ pars optima ẽ ĩ hoĩe. ĩ ea sitũ cͥe: ne¬
cesse ẽ illud qđ queril oĩu optime.
Quid ẽ ãt ĩ hoĩe sagaci. ac bona mente
melius: ciꝰ hono fruendũ ẽ g̃. si beati cͥe
uolumꝰ. Bonũ ãt mẽtis uirtus. ergo hͣ
beatã iutã cõtineri nccͬe ẽ. hĩc oĩa q̃
pulcra honesta q pręclarast: ut sup̃ dixi.

Expanded text:
s caede, et iniuriis cum et diurno, et nocturno metu. Age, confer Democritum, Pythagoram, Anaxagoram. Quae regna, quas opes studus eorum, et delectationibus antepones? Etenim quae pars optima est in homine, in ea situm esse necesse est illud, quod quaeris, optumum. quid est autem in homine sagaci ac bona mente melius? eius bono fruendum est igitur, si beati esse volumus; bonum autem mentis est virtus; ergo hac beatam vitam contineri necesse est. hinc omnia, quae pulchra honesta praeclara sunt, ut supra dixi,
Abbreviated transcription (Latin):
affici necesse ce̾t. Sapiẽtis aĩi cũ hiis
di motꝰ cõu̾sionesq ꝓspex̾it. sidera¬
q uderit: ĩnumabiha cęlo ĩherẽtia
cũ eiꝰ ip̃i motu cõgruere. Certis ĩfixa
sedibul septem: ałia suos totq tenẽ
cursũs. Multũ ĩter se aut latit uoline
aut hiuilitate distantia: quoꝵ uagi mo¬
tus : rara tñ et certa sui cursus spatia
desiguãt. Hoꝵ nimi aspectꝰ ĩpulit
illos ueteres t amonuit: ut plura que¬
rerenti. Inde ẽ ĩdagatio nata minioꝵ
mantis: uł muti uł loqquetis drigo. q̃
uita q̃ ĩ territ᷑. q̃q ex alio ĩ aliu iucissi¬
tudo ato mutatio. Uñ ꝗbus et t̾ra libra¬
ta põderibus: ꝗbui cauernis maria
substincãtur. In qua oĩa delata graunita¬
te medii inudi locũ semper eypectant.
Qui ẽ iđi ĩfimꝰ ĩ rotũdo. Hec tractanu
aĩo it noctes t cdies cogitãti exstit illa a
deo dephis pręcepta cognino. ur ip̃a se
mẽs cognoscat. cõnĩctaq cũ diuiã mẽ¬

Expanded text:
 sapientis animum cum his di motus conversionesque perspexerit sideraque viderit innumerabilia caelo inhaerentia cum eius ipsius motu congruere certis infixa sedibus, septem alia suos quaeque tenere cursus multum inter se aut altitudine aut humilitate distantia, quorum vagi motus rata tamen et certa sui cursus spatia definiant—horum nimirum aspectus impulit illos veteres et admonuit, ut plura quaererent; inde est indagatio nata initiorum mantis vel muti vel loquentis origo, quae vita, qui interitus quaeque ex alio in aliud vicissitudo atque mutatio, unde terra et quibus librata ponderibus, quibus cavernis maria sustineantur, qua omnia delata gravitate medium mundi locum semper expetant, qui est idem infimus in rutundo. haec tractanti animo et noctes et dies cogitanti existit illa a deo Delphis praecepta cognitio, ut ipsa se mens agnoscat coniunctamque cum divina men
Abbreviated transcription (Latin):
Ego ãt cũ oĩa colustrarẽ oculis. ẽ eͥ al portas
agragianas magna frequẽtia sepulerorum.
aĩa auerti cobamellã nõ młtũ ediuiniss
eminẽtẽ: ĩ qua ĩerat spere figura et chi¬
lindri. Ato ego statĩ siracusanĩs. erat ãt
pͥncipes mecum: dixi me illed ip̃m arbi¬
trari ce̾ qđ quererẽ. Immissi cũ falabuᷤᷤ
mulus purgarũt et apuerũt locũ. Quo
cũ pactefactus c̾et aditus ad aduerlã
bassim accessimꝰ. Apparebat epygrama
exesis posterioribus ꝑtibus u̾siculoꝵ di¬
midiatis fere. Ita nobilissima grecie ci¬
acutissimi monuniẽtũ ignorasset: nͥ ab ho¬
mine ar pinate di dicislet. S redeat
uñ aberrauit or̃o. Quis ẽ oĩu ꝗ mõ cum

Expanded text:
Ego autem, cum omnia collustrarem oculis est enim ad portas Ego autem, cum omnia collustrarem oculis est enim ad portas Agragianas magna frequentia sepulchrorum animad verti columellam non multum e dumis eminentem: in qua inerat sphaerae figura, et cylindri. Atque ego statim Syracusanis erant autem principes mecum dixi, me, illud ipsum arbitrari esse, quod quaererem. Immissi cum falcibus sulti, purgarunt, et aperuerunt locum. Quo, cum patefactus esset aditus, ad adversam basim accessimus. Apparebat epigramma exesis posteriotibus partibus versiculorum, dimiditatis fere. Ita nobilissima Graeciae ciacutissimi monumentum ignorasset, nisi ab homine Arpinate didicisset. Sed redeat unde aberravit oratio. Quis est enim omnium,
Abbreviated transcription (Latin):
neminẽ cognoui poetã.: et mͥ fuit
cũ aꝗnio amiciciã q sibi nõ optimus
uideretur: sic si res tĩt̃ te tua. me de¬
lectãt mea. d ut ad dyoniliũ redea¬
mus : oĩ cultu ciunetu hũano carebat.
Uĩebat cũ fugitiuis cũ facinorosis cũ
barbaris: nemimẽ ꝗ aut libtate dignus
e̾ẽt. aut uellet oĩo liber esse: si amicum
arbitrabatir. Nõ ego iam cũ hiuiꝰ uua
qua tetriuii mise rius de testabilius
⁊ cogitare mhil possũ platoĩs: aut ar¬
chite nuã cõparabo doctoꝵ hoĩu et
plane sãpientiũ. Ex eadem nrbe humi¬
lem homũculũ a puluere e radio exci¬
tabo ꝗ młtis ãmi post fuit archimedẽ.
Cuiꝰ ego questor igͦ ratũ a siracusanis:
cũ c̾e̾ oĩo negarent. septũ undio et
nestitũ: uepribus it dinnetis ĩ dagaui
sepulerum. Tenebã e quosdã senario sos
quos ĩ eiꝰ monumẽto ce̾ ĩ seriptos ac
coperam: ꝗ declarabãt ĩ sũmo sepul¬
ero speramn esse positum cũ chilimdleo.

Expanded text:
neminem cognovi poëtam et mihi fuit cum Aquinio amicitia, qui sibi non optumus videretur; sic se res habet: te tua, me delectant mea—sed ut ad Dionysium redeamus: omni cultu et victu humano carebat; vivebat cum fugitivis, cum facinerosis, cum barbaris; neminem, qui aut libertate dignus esset aut vellet omnino liber esse, sibi amicum arbitrabatur. Non ego iam cum huius vita, qua taetrius miserius detestabilius excogitare nihil possum, Platonis aut Archytae vitam comparabo, doctorum hominum plane sapientium. Ex eadem urbe humilem homunculum, â pulvere, et radio excitabo, qui multis annis post fuit, Archimedem. Cuius ego quaestor, ignoratum ab Syracusanis cum esse omnino negarent septum undique et vestitum vepribus, et dumetis, indagavi sepulchrum. Tenebam enim quosdam senarielos, quossummo sepulchro sphaeram esse positam cum cylindro.
Abbreviated transcription (Latin):
mescẽdũ sit. Eiliũ credo: qđ ĩ maxis
malis ducitur. Fol si ꝓꝑ alienã er osfen¬
sam populi uoluptatẽ malũ e ꝙ̃ sit ea
tẽnc̃da: sin abc̾e̾ patria miserũ ẽ. plene
misioꝵ proiuĩcie suit: ex quibus ad mod̾
pauci ĩ patriã reuertũtu. At multãtur
bonis exules. Quid tũ: an ne paꝵ depa

Expanded text:
mescendum sit? exilium, credo, quod in maxumis mescendum sit? exilium, credo, quod in maxumis malis ducitur. id si propter alienam et offensam populi voluntatem malum est, quam sit ea tum est. sin abesse patria miserum est, plenae miserorum provinciae sunt, ex quibus admodum pauci in patriam revertuntur. 'at multantur bonis exules'. quid tum? parumne
Abbreviated transcription (Latin):
quã stulniꝰ arti quos singulos sciãt ope
uitatesq cõtẽnet: honores q papłi: ctias
ultro delatos repudiabit. Nos at cos
nescimꝰ: añꝗͣ penitere cxpit cõtẽnere.
Est apd̾ craclitũ philosophicũ. de pͥncipe
ephesioꝵ hermodoro. Uniu̾sos ait ephe¬
sios morte multãdos : ꝙ cũ ciuitate ex¬
pelleret hermadoꝵ ita locuti st: nemo
de nobis imnus ex cellat: sin ꝗs extiterit
alio ĩ loco: it apł alios sit: an nõ ita sĩt
ĩ oĩ popło: nõ ne oẽm exupãtiã uirtutis
oderũt. Quid aristicles. malo ẽ grȩcoꝵ
q̃ nostra profere: nõ ne ob eã cam ex¬
pisus ẽ patͥam: ꝗ pret modũ iustꝰ cẽt¬
pulo cõtrahũt. Quiod ẽ eͥ dulciꝰ ocio litte¬
rato hiis dico literatis ꝯbus ĩfiitatem
roꝵ atq nãe: et ĩ hoc ipło mũdo. cȩlum
tras maria cognoscimꝰ. Cõtẽpto gͣ hõre:
cõtẽpta et̃ pecunia: ꝗd relĩꝗtur ꝙ exti¬

Expanded text:
idquam stultius, quam quos fingulosidquam stultius, quam quos fingulosvitatesque contemnet honoresque populi etiam ultro delatos repudiabit; nos autem eos nescimus, ante quam paenitere coepit, contemnere. est apud Heraclitum physicum de principe Ephesiorum Hermodoro; universos ait Ephesios esse morte multandos, quod, cum civitate expellerent Hermodorum, ita locuti sint: nemo de nobis unus excellat; sin quis extiterit, alio in loco et apud alios sit. an hoc non ita fit omni in populo? nonne omnem exsuperantiam virtutis oderunt? quid? Aristides—malo enim Graecorum quam nostra proferre—nonne ob eam causam expulsus est patria, quod praeter modum iustpulo contrahunt? Quid est enim dulcius otio litterato? iis dico litteris, quibus infinitatem rerum atque naturae, et in hoc ipso mundo caelum, terras; maria cognoscimus. 3. Contempto igitur honore, contempta etiam pecunia quid relinquitur quod exti
Abbreviated transcription (Latin):
nius: cũ sua ĩ rura uencr̃t: quos cum
Die̾i ddeficient si ueli pauꝑtats cãm
bus egeat ꝙͣ uilibiis. Nõ g̃ ignobilitał.
aur hĩ ulitas: aut ẽt populaĩs offensio sa¬
piẽtẽ beatũ ce̾ prohibebit. Pide ne plus
cõmẽdatio ĩ uulgui et ħͥ quę expetitur
esa molestie nc̃at qͣ uoluptatis. Leni¬
culus sane nõ demostenes ꝗ illo su¬
surpo delectari se dicebat qͣ ferentis
muliercule ut mos ĩ grȩcia est: ĩ surrã¬
tis q altis. Hic est ille demostenes. Qa
hoc leuiꝰ: at quãtus orator. S apd ali¬
quos loqui: iuolelicet. didicerat nõ mł¬
tum ipsẽ secum. Intelligẽdũ ẽ g nec
głiam popularem. ipam ꝓse sẽ expetẽ¬
dam: nec ignobilitatem extimescẽdã.
Ueni athenasꝰ ĩ ꝗr democritus: neq me
ꝗiquã ibi agnouit: cõstãtẽ hoĩen it
anes: hiiq ꝗ fidibus utũtur suo nõ
młntudinis arbitrio: cãtus numeros¬
ꝗ moderantur. Tir sapiens multo ar¬
te maiore preditus: nũꝗd uerissimu

Expanded text:
t; quos tamen dies deficiat, si velim paupertatis causam bus egeat, quam vilibus. Num igitur ignobilitas aut humilitas aut etiam popularis offensio sapientem beatum esse prohibebit? vide ne plus commendatio in vulgus et haec, quae expetitur, gloria molestiae habeat quam voluptatis. leviculus sane noster Demosthenes, qui illo susurro delectari se dicebat aquam ferentis mulierculae, ut mos in Graecia est, insusurrantisque alteri: hic est ille Demosthenes. quid hoc levius? at quantus orator! sed apud alios loqui videlicet didicerat, non multum ipse secum. intellegendum est igitur nec gloriam popularem ipsam per sese expetedam, nec ignobilitatem extimescendam. Veni Athenas, inquit Democritus: neque quisquam ibi agnovit. Constantem hominem, ecines, iique, qui fidibus utuntur, suo, non multitudinis arbitrio, cantus, numerosque moderantur: vir sapiens, multo arte maiore praeditus, non quid verissimum
Abbreviated transcription (Latin):
bñ n̾itatẽ ĩ tuẽtibus iuderi necesse ẽ mi¬
seriiũ. ea cͥ ip̃a q̃ cõcupierat: netñ qđm
cũ oĩa se posse cẽsebat. cõseq̃batur. Se cũ
c̾e̾t bonis parẽnbus atq hõcsto loco natꝰ.¬
et si id qđm alius laco tradidit: habũda¬
retq equaliũ familiaritanbus: & cõsue
dam adolescẽtis amore cõuietoᷤ credebaͬ
coꝵ nemi. S hiis quos ex familiis locuple¬
tium suos edelegerat qbul nomẽ huiuuns¬
ip̃e detrasserat: et ꝗbuldã cõueniẽs feĩs
barbaris corꝑi custodiam cõmitebat. ł¬
łtaq ꝑp ĩiustam olñatꝰ cupiditatẽ ĩ carce¬
rẽ quodã m̃o ip̃e se ĩ eluserat: qn ĩt ne
tõsori collũ cõmittẽt: tõdere silias suas do¬
cuit. Ita sordido ancillariq artificio re¬
gie u̾eĩes ut tõstricule tõlebãt barbã et
capillũ patris : E tñ ab hiis ip̃is: cũ iã ce̾nt
adultes ferrũ remorit. ĩstituitq ut cã¬
denubiis ĩgladiũ putamũbus barbam eiꝰ

Expanded text:
bene veritatem intuentibus videri necesse est miserrimum. ea enim ipsa, quae concupierat, ne tum quidem, cum omnia se posse censebat, consequebatur. qui cum esset bonis parentibus atque honesto loco natus—etsi id quidem alius alio modo tradidit—abundaretque et aequalium familiaritaosdam adulescentis amore coniunctos, credebat eorum nemini, sed is quos ex familiis locupletium servos delegerat, quibus nomen servituipse detraxerat, et quibusdam convenis et feris barbaris corporis custodiam committebat. ita propter iniustam dominatus cupiditatem in carcerem quodam modo ipse se incluserat. quin etiam ne tonsori collum committeret, tondere filias suas docuit. ita sordido ancillarique artificio regiae virgines ut tonstriculae tondebant barbam et capillum patris. et tamen ab is ipsis, cum iam essent instituitque, ut candentibus iuglandium putaminibus barbam sibi
Abbreviated transcription (Latin):
ꝗcũq te maxime. spẽ ueritatis monet¬
ꝗ paulo ante ꝑ ypatencos netrẽq achade¬
miã hortari iudebare: ut sme rectran No¬
one libere dicere audir ẽt sapiẽtis ẽsse
semꝑ beatissimos. Ed uelim audire quẽ
admod putes cõsetaneũ c̾e̾ iol dicẽ. Mł¬
ta eͥ a te cõtra istã sña dieta st̾. er stoy¬

Expanded text:
 veritatis movet,—quod paulo ante Peripateticos veteremque Academiam hortari videbare, ut sine retractatione libere dicere auderent sapientis esse semper beatissimos, id velim audire, quem ad modum his putes consentaneum esse id dicere. multa enim a te contra istam sententiam dicta sunt et Stoi
Abbreviated transcription (Latin):
uirtutũ ĩt̾ritus cõsẽquetur: nõ ĩqꝙͣ cadit
egͥtudo ĩ eũłm nictũ cadere necelse ẽ. Est
emctus future egͥtudis sollicita expectatio:
ĩ quẽ aũt metũ ĩ eũdem fortitudo. Innidi¬
tas: pauor ignauia. gͦ ut idm uicatur int̾¬
dnm nec putet ad sẽ preceptũ illd atrei ꝑ¬
tinere. Proinde ita paret se ĩ uita ut iũci
nesciat: hic ãt iuĩcetur ut dixi: nͨ mõ nĩ¬
cetur: ẜ ã suiet. At nos uitute sep liberã¬
est. Prxsicdiũ ad bñ uiuealũ. sans ẽ ẽt̃ ad be¬
ate: sans ẽ eͥ certe ĩ uͥtute: ut fortitꝰ uiuamꝰ
si fortit̾ et̃ ĩ magno aiõ: e ꝗđm ut nulla re
ut nihil peniteat. nihil desit nihil obsĩt.
beate. e eͥ ut stulticia: & si ad epta ẽ qđ cõ¬
cupiuit. nũꝙ se tñ satis cõsecutã putat: sic
su penitet. Simile ne putes. E lelii iiuz
cõsp̾ilatũ fuisse. Et eũ ꝗđm cũ repulsa. sic cũ
sapiẽs erbonus nir: quoꝵ ille fuit: susfra¬
giis p̃eritur: ut ppłus a bono cõsule ponꝰ

Expanded text:
virtutum interitus consequetur. nam in quem cadit aegritudo, in eundem metum cadere necesse est est enim metus futurae aegritudinis sollicita expectatio; in quem autem metus, in eundem formido timiditas pavor ignavia; ergo, ut idem vincatur interdum nec putet ad se praeceptum illud Atrei pertinere: Proinde i/ta parent se in vi/ta, ut vinci ne/sciant. hic autem vincetur, ut dixi, nec modo vincetur, sed etiam serviet; at nos autem virest praesidii ad bene vivendum, satis est etiam ad beate; satis est enim certe in virtute, ut fortiter vivamus; si fortiter, etiam ut magno animo, et quidem ut nulla re ut nihil paeniteat, nihil desit, nihil obstet;beate. Etenim ut stultitia, etsi adepta est quod concupivit, numquam se tamen satis consecutam putat, sic sui paenitet. Similemne putas C. Laelii unum consulatum fuisse, et eum quidem cum repulsa si, cum sapiens et bonus vir, qualis ille fuit, suffragiis praeteritur, non populus a bono consule potius
Abbreviated transcription (Latin):
mũt. nõ se cẽ ẽt̃ mori prolibitur ul
Uircis quẽ qrimiꝰ: nã multo faciliꝰ tali aiõ
repictur: ꝙ ciuitas imiusa: ꝗd ad hanc
fortitudinẽ quo qua loꝗmur tẽꝑãtia
adiucta: ꝗ̃ sit moderatrix oiũ cõmoti¬
onũ: q̃ post ad beate uiuẽdũ dece ei.
quã fortitudo ab egltudiẽ t metu iũ¬
dicetꝰ. Fẽ pantia tũ alibidine adnocet. tũ
i solenti alactate gestire nõ sinat. Hec effi¬
cere uͥtutẽ oñderẽ. nͥ supioribus dicbus
ẽent explicata. at q̃cũq ꝑturbationes
aĩ miseriã sedaniõis aut uitã efficiat bea¬
tam. duplexq or̃o ꝓturbatiõissit. q egͥ

Expanded text:
 mori prohibiturus: vir is, quem quaerimus, non multo facilius tali animo reperietur quam civitas universa? quid? ad hanc fortitudinem, de qua loquimur, temperantia adiuncta, quae sit moderatrix omnium commotionum, quid potest ad beate vivendum deesse ei, quem fortitudo ab aegritudine et a metu vindicet, temperantia cum a libidine avocet, tum insolenti alacritate gestire non sinat? haec efficere virtutem ostenderem, nisi superioribus diebus essent explicata. Atque cum perturbationes animi miseriam, sedationes autem vitam efficiant beatam, duplexque ratio perturbationi
Abbreviated transcription (Latin):
ĩtẽtat. łs fortitudinẽ: magͥtudinẽ aĩ paci¬
entiã se debilitatuꝵ miãtur. Hiue gͣ sue¬
cũbet uirtus: huic beati sapiẽtis it cõstãns
uiri uita cedet. Quã tirpe o di boni. pu¬
eri spartuate nõ ĩgemiscũt u̾berũ dolore
laniati: adulescr̃tiũ greges lacedemonie
indimus: ip̃i ĩcredibili cõtẽtiõe tractãtes
pugnis: calcibus: ugubus: morsi de¬
nĩq cũ exaĩarentur: priꝰ qͣ se mietos fate¬
rentur. Qui barbaria india uastior: aut
aor estior. ĩ ea tñ gente pͥmũ ei ꝗ sapiẽte ᷤᷤ¬
hñtur: nuditatẽ agũt. t caucasi niues
hyemalẽq iũ ꝑferunt sine dolore. Cũq
ad flãniã se applicauerĩt sine gemitu
aduruntur. Mulieres uoͣ ĩ india. cũ est
cuiꝰ caꝵ uir mortuꝰ ĩ certamẽ uiditiũq
uẽiunt: qͣ płmũ ille dilex̾it. plures eͥ sin
ca pro sequẽtibus siuis: uina cũ uiro ĩ rogũ
ĩponetur: illa uicta mesta discedit: nũ quã

Expanded text:
intentat, is fortitudinem, magnitudinem animi, patientiam se debilitaturum minatur. huic igitur succumbet virtus, huic beata sapientis et constantis viri vita cedet? quam turpe, o dii boni! pueri Spartiatae non ingemescunt verberum dolore laniati. adulescentium greges Lacedaemone vidimus ipsi incredibili contentione certantis pugnis calcibus unguibus morsu denique, cum exanimarentur prius quam victos se faterentur. quae barbaria India vastior aut agrestior? in ea tamen gente primum ei, qui sapientes habentur, nudi aetatem agunt et Caucasi nives hiemalemque vim perferunt sine dolore, cumque ad flammam se adplicaverunt, sine gemitu aduruntur. mulieres vero in India, cum est cuius earum vir mortuus, in certamen iudiciumque veniunt, quam plurumum ille dilexeta prosequentibus suis una cum viro in rogum imponitur, illa victa maesta discedit. numquam
Abbreviated transcription (Latin):
ad uitã beatã presihi: qd qłm carne¬
adem disputare solitũ accepimꝰ. d is
ut cõtra stoycos quos stu diosissime sc̃ꝑ
reffellebat: et cõtra quoꝵ discplinã ĩge¬
nũ eiꝰ exarserat: nos illd̾ ꝗđm cũ pãce
agemus. Si e stoyci sines bonoꝵ recte
põsuerũt: cõfecta res est: necesse ẽ beatũ¬

Expanded text:
ad vitam beatam praesidii, quod quidem Carneadem disputare solitum accepimus; sed is ut contra Stoicos, quos studiosissime semper refellebat et contra quorum disciplinam ingenium eius exarserat; nos illud quidem cum pace agemus—si enim Stoici finis bonorum recte posiverunt, confecta res est: necesse est
Abbreviated transcription (Latin):
aue grauiꝰ aut grãdius : at eͥ cadem stoy¬
ci precipua ul p̃roducta cdieũt. q̃ bona
isti olicũt. illi ꝗołm. S hiis iuitã beatam
cõpleri neganit: hi ãt sñ hiis c̾e̾ millã
putant:. aut̃ꝰ si lit beata: beatissimã certã
negant. Nos at uolumꝰ beatissimã. łdos
nobil locratica illa cõcluliõe cõfirmat᷑.

Expanded text:
em Stoici praecipua vel producta dicunt, quae bona isti. dicunt illi quidem, sed is vitam beatam compleri negant; hi autem sine is esse nullam putant aut, si sit beata, beatissimam certe negant. nos autem volumus beatissimam, idque nobis Socratica illa conclusione confirmatur.
Abbreviated transcription (Latin):
qđ ita ortũ ht̃ ct̾ra: ut stirpibus suis in
Itaq t arbores et iutes etea q̃ st hĩuliõa.
neq se tollere a t̾ra alicuiꝰ post̾. Alia sẽꝑ
irẽt: alia hiemẽ nudata: uerno tẽpore
tepe faeta frõdescunt. Neq e ẽ ulũ q nõ
ita iugeat ĩ timore quodã motu: t ĩ sus
qͦ semibus ĩ clusis: ut aut floros aut fru¬
ges fũdit aut bacas. Oiãq ĩ oibus quãtũ ĩ
ip̃is sit nulla ui ĩpediẽte ꝑfetã sint. faci¬
lius noͣ et ĩ bestiis: q hiis sc̃sus a nã ẽ datꝰ
uis ip̃i nature ꝑtici põr. Nãq alias besti¬
as nãtes aquaꝵ ĩcolas c̾e uoluit. dĩos uo¬
lueres celo feui libero. Serpẽtes quasdã¬

Expanded text:
in itaque et arbores et vites et ea, quae sunt humiliora neque se tollere a terra altius possunt, alia semper virent, alia hieme nudata verno tempore tepefacta frondescunt, neque est ullum quod non ita vigeat interiore quodam motu et suis in quoque seminibus inclusis, ut aut flores aut fruges fundat aut bacas, omniaque in omnibus, quantum in ipsis sit, nulla vi impediente perfecta sint. facilius vero etiam in bestiis, quod is sensus a natura est datus, vis ipsius naturae perspici potest. namque alias bestias nantis aquarum incolas esse voluit, alias volucres caelo frui libero, serpentis quasda
Abbreviated transcription (Latin):
q̃q tenẽs suũ miniꝰ cũ ĩdissiparis aĩantis
uitã trãsire nõ possit. Manet i lege natũe.
acies ita creata est ut ne cecaretur erra
uirtus: et si õe beatũ ẽ. cui nihil deorit. it
qd ĩ suo gñe expletũ atq cumulatũ est.

Expanded text:
 tenens munus, cum in disparis animantis vitam transire non possit, manet in lege naturaeacies ita curata est, ut ne caecaretur erroruod est idem virtus. et si omne beatum est, cui nihil deest, et quod in suo genere expletum atque cumulatum est,
Abbreviated transcription (Latin):
um. solutũ: liberũ iudẽis. Hũc dubitab
beatũ dicere: at q sapiẽ seꝑ ita affẽus est
semꝑ gͣ sapiens beatus est. At ꝙ ĩt omnĩe
auit laudabile profecto et honestũ. Quod
bonũ id honestũ: at ꝗ isti boã numerãt.
ne ip̃i ꝗłm hõesta dicãt. Solũ gͥ bonum.
q& honestũ: ex quo esficitur honestatem
imã uitã cõtinere beatã. Nõ stͥ gͥ ea bona

Expanded text:
tum liberum videris, hunc dubitabis beatum dicere? atqui sapiens semper ita adfectus est; semper igitur sapiens beatus est. Atque etiam omne  laudabile autem, profecto etiam honestum; quod bonum igitur, id honestum. at quae isti bona numerant, ne ipsi quidem honesta dicunt; solum igitur bonum, quod honestum; ex quo efficitur honestate una vitam contineri beatam. Non sunt igitur ea bona
Abbreviated transcription (Latin):
quõ idm: nã cui uiro ĩꝗd ĩ se ip̃o apta st
om̃n: ꝗ̃ ad beate iuiuẽdũ fert̃. Nec suspẽ¬
sa alioꝵ: aut bono casũ. aut cõtrario pen¬
dere. e alt̾riꝰ euẽtis : et errare coginitur.
H liue optime uiuẽdi rõ cõpata c̃. hic ẽ
tibus e cadẽtibus cũ reliqs cõmodis. tũ
maxime lib̾is parebit. Et obediet p̃cepto
illi ueteri: neq eͥ lctabitur ũ qͣ: nec me¬
rebit nimis : ꝙ sẽꝑ ĩse ip̃e oc̃m spẽ poẽt
sui. Ex hoc ꝯ̃ plaronis qiͣ quodã sac̃to
augusto q fonte nr̃a manabit oratio.

Expanded text:
 idem? nam cui viro inquit ex se ipso apta sunt omnia, quae ad beate vivendum ferunt, nec suspensa aliorum aut bono casu aut contrario pendere ex alterius eventis et errare coguntur, huic optume vivendi ratio comparata est. hic est tibus et cadentibus cum reliquis commodis, tum maxime liberis parebit et oboediet praecepto illi veteri: neque enim laetabitur umquam nec maerebit nimis, quod semper in se ipso omnem spem reponet sui. ex hoc igitur Platonis quasi quodam sancto augustoque fonte nostra omnis manabit oratio.
Abbreviated transcription (Latin):
cõietmes. sit. sans magnã uuĩ ĩutute esse
ad beate inuedũ liceat iđm pypateticis di¬
cere. re eͥ pinor spectari o portere ñ u̾ba.
ATu quidn tabellis ebsignatis agi mecũ.
t testificaris ꝗd chizerĩ aliqmñ. aut scripse¬
rim cũ alis: isto m̃õ ꝗ legibus proposins
disputãt: nos ĩ diẽ uiuimus : ꝗcñq nr̃os
aĩos probabilitate penssit: id dicamꝰ itaq
lo añ diximꝰ: nõ ogo hoc laoro id querẽ dui
puto: ueg ne sit qd zenoni placucĩt. qłq
eiꝰ auditori aristoni: bonũ ce solũ qđ hõe¬

Expanded text:
consentaneum sit satis magnam vim in virtute esse ad beate vivendum, liceat idem Peripateticis dicere? rem enim opinor spectari oportere, non verba. Tu quidem tabellis obsignatis agis mecum et testificaris, quid dixerim aliquando aut scripserim. cum aliis isto modo, qui legibus impositis disputant: nos in diem vivimus; quodcumque nostros animos probabillo ante diximus, non ego hoc loco id quaerendum puto, verumne sit, quod Zenoni placuerit quodque eius auditori Aristoni, bonum esse solum, quod hone
Abbreviated transcription (Latin):
sũt: et antiochũ locis pluribuꝰ uirtutẽ
ip̃am ꝑse beatã uitã esticere posse neo
tũ beanssimã. Heĩde ex maiore parte
plerasq res nõiari. &t si qua pars abee̾t.
ut iures ut ualitudinẽ: ut dunitias ut ho¬
rentur.łtem beatã iutã ĩt si ex aliqua
ꝑte elaudicarẽt tñ ex multo maiore
parte opinẽ nomẽ suũ. ħ nẽ enuele¬
are nõ ita necesse e q̃ qͣ nõ cõstãtissime
dici mihi iudetur. Nã et ꝗ beatꝰ c̃: nõ
ĩ telligo ut reꝗrat ꝗͥd sit beatõr. Si ẽ
eiz qui desit: ne beatus ꝗdẽ est. et q
ex maiore ꝑte unã quãq partẽ appella¬
ri sectariq cdicũt: e ubi iol isto mͦdo
qui duoꝵ gencu m̃alis cibus urgeat
ut oĩa aduersa sint ĩ fortuna: oĩbus oppͥ¬
ssum corpus: et cõfectũ doloribus. hiuc
paulũ ne ad beatã uitã olece̾ dicemꝰ nõ
modo ad beatissimã. Hoc illd ẽ: qł the oph¬
rastus sustinere nõ potuit. Nã cũ statins¬
set uerb̾a tormẽta cruciat᷑. par̾e cu̾sio¬

Expanded text:
 Antiochus locis pluribus, virtutem ipsam per se beatam vitam efficere posse neque tamen beatissimam; deinde ex maiore parte plerasque res nominari, etiamsi quae pars abesset, ut vires, ut valetudinem, ut divitias, ut horentur; item beatam vitam, etiamsi ex aliqua parte clauderet, tamen ex multo maiore parte optinere nomen suum. haec nunc enucleare non ita necesse est, quamquam non constantissime dici mihi videntur. nam et, qui beatus est, non intellego quid requirat, ut sit beatior—si est enim quod desit, ne beatus quidem est—, et quod ex maiore parte unam quamque rem appellari spectarique dicunt, est ubi id isto modo qui duorum generum malis omnibus urgeatur, ut omnia advorsa sint in fortuna, omnibus oppressum corpus et confectum doloribus, huic paulumne ad beatam vitam deesse dicemus, non modo ad beatissimam? Hoc illud est, quod Theophrastus sustinere non potuit. nam cum statuisset verbera, tormenta, cruciatus, patriae eversio
Abbreviated transcription (Latin):
cõuenit .i. cũ aristonle senocrate sperisip¬
po palemone. S in uidẽtur et beatissimi.
Quid e deest ad bñ uiuẽdũ ci q cõsidit
sius bonis: aut qͥ lissidit beatꝰ c̾e poiest.
ac disfidat necesse ẽ ꝗ bona diuidit trip¬
tito. Qui eͥ pot̾it aut corporis firmitate.
aut fortunȩ stabilitate cõsidere. Arꝙn sta¬
bili et fisso i ꝑ manẽte bono: beatus cͥe
remo põt. Quid gͦ huimõi istoꝵ ẽ: ut
mihi laconis illoꝰ dictũ ĩ os cadere iudear.
qd gñanti cuidã mer catori: ꝗ młtas naueᷤᷤ
oc̃m orã maritimã dimisiss: nõ sane op¬
tabilis ꝗđm ista ĩ quid: rudẽtibus apta
fortuna: an dubiũ est ꝗn nihil sit hñdũ
In co gñẽ quo uita beata cõplectitur: si
id possit amiti: rihil eͥ ĩter arescere: ni¬
hil extigui: nihil cadere: debet coꝵ quibꝰ
uita bẽata cõsistit: nã ꝗ timebit.: ne ꝗ
ex hiis disperdat: beatꝰ ce nõ potit. Iolimꝰ
septũ atq miũtũ: nõ ut parno metu

Expanded text:
e Speusippo Polemone. sed mihi videntur etiam beatissimi. quid enim deest ad beate vivendum ei, qui confidit suis bonis? aut, qui diffidit, beatus esse qui potest? at diffidat necesse est, qui bona dividit tripertito. qui enim poterit aut corporis firmitate aut fortunae stabilitate confidere? atqui nisi stabili et fixo et permanente bono beatus esse nemo potest. quid ergo eius modi istorum est? ut mihi Laconis illud dictum in hos cadere videatur, qui glorianti cuidam mercatori, quod multas navis in omnem oram maritimam demisisset, non sane optabilis quidem ista inquit rudentibus apta fortuna. an dubium est quin nihil sit habendum in eo genere, quo vita beata compleatur, si id possit amitti? nihil enim interarescere, nihil extingui, nihil cadere debet eorum, in quibus vita beata consistit. nam qui timebit ne quid ex is deperdat, beatus esse non poterit. volumus saeptum atque munitum, non u
Abbreviated transcription (Latin):
ex alioꝵ et er nr̃a fosse malitia nõ qx ip̃a
cadere ĩ hoĩe post sb̾ter se ht̃. ea ꝗ des¬
piciẽs casus cõte̾nit hũanos: culpaq
om̃i carẽs ꝑꝑ se ip̃am nihil cẽset ad
se ꝑtinere. Nos at̃ oĩa adusa tũ ueĩen¬
tia metu angentes. tũ merore prę¬
malu mus S et huiꝰ culpe cet̾oꝵq ui¬

Expanded text:
a cadere in hominem possunt, subter se habet eaque despiciens casus contemnit humanos culpaque omni carens praeter se ipsam nihil censet ad se pertinere. nos autem omnia adversa cum venientia metu augentes, tum maerore praemalumus. Sed et huius culpae et
Abbreviated transcription (Latin):
prauitas  platoĩs auctoritate reputatur:
ãpoł que sepe hec or̃o usurpata est. ut
nihil pret u̾tutẽ dicẽtur bonũ. Uelut in
gorgia soerates. cñ cet ex eo quãtũ arche¬
nõ ne beatũ putarẽ: aut scio ĩꝗd. nũqͣ
e cũ eo collocutni sum. A. Antu: an aliter
id scire nõ potes. A hullo modo. A
Iugͣ ne cde plarũ ꝗđm rege magno po¬
tes dicere. beatus ne sit. Man ego pos¬
sum. cũ ignorẽ quẽ sic doctꝰ qͣ uir bonis.¬
A. Quid tu ĩ eo sitã intã beatã pntal. M.

Expanded text:
gravitas a Platonis auctoritate repetatur, apud quem saepe haec oratio usurpata est, ut nihil praeter virtutem diceretur bonum. velut in Gorgia Socrates, cum esset ex eo quaesitum, Archenonne beatu cum eo conlocutus sum.—ain tu? an aliter id scire non potes?—nullo modo.—tu igitur ne de Persarum quidem rege magno potes dicere, beatusne sit?—an ego possim, cum ignorem, quam sit doctus, quam vir bonus?—quid? tu in eo sitam vita