comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
mͥ pecuniã cred̾e s nõ dedit. nicħ debeo:
ita ei qui uoluit mͥ bñficium dare s ñ
potuit. amicꝰ quidem ero s ñ obligatꝰ.
et nolo illi aliqͥd p̾stare. nã et ille no¬
luit mͥ. Cet̾m si benigniore fortuna usꝰ¬
p̾stit̾o. bñficium dedero. nõ gr̾̃am retu¬
initium fiet a me num̾antur. Intelligo
iam quid uelis quer̾e nõ opꝰ ÷ te dic̾e. uul¬
tus tuus loquit᷑. Si qͥs sua cã nob̾ ꝓfuit.
ei ne inqͥs debetur aliqͥd: hoc .n. sepe te
conquerentẽ audio qd̾ q̃dam hoĩes sͥ pre¬
stant. aliis imputant. Dicam mi libe¬
ralis. s pͥus istam que stuncłam diuidã.
et rem equam ab inequa seꝑabo. multũ
.n. int̾est utr̃u aliqͥs bñficium nob̾ sua
cã. ⁊ sua. ⁊ nr̃a. Ille qui totꝰ ad se spectat
estiuum pabłm ꝓspicit. eo loco÷ quo qui
captiuos suos ut ꝯmodiꝰ ueniant pascit.
et opimos boues saginat ac defricat.
quo lanista qui famłiam suã summa cu¬
ra excercet atq ornat. Multũ ut ait

Expanded text:
m pecuniam credere, sed non dedit, nihil debeo, ita ei, qui voluit mihi beneficium dare, sed non potuit, amicus quidem ero sed non obligatus ; et volam illi aliquid praestare nam et ille voluit mihi, ceterum, si benigniore usus fortuna praestitero, beneficium dedero, non gratiam rettuinitium fiet, a me numerabitur. Intellego iam, quid velis quaerere ; non opus est te dicere ; vultus tuus loquitur. " Si quis sua nobis causa profuit, eine," inquis, " debetur aliquid ? Hoc enim saepe te conquerentem audio, quod quaedam homines sibi praestant, aliis imputant." Dicam, mi Liberalis ; sed prius istam quaestiunculam dividam et rem aequam ab iniqua separabo. Multum enim interest, utrum aliquis beneficium nobis det sua causa an et sua. Ille, qui totus ad se spectat aestivum pabulum prospicit; eo loco est, quo, qui captivos suos, ut commodius veneant, pascit et ut opimos boves saginat ac defricat, quo lanista, qui familiam summa cura exercet atque ornat. Multum, ut ait
Abbreviated transcription (Latin):
et dum queruntur oblectaffito sint. ⁊ que
usui. oĩm tͥ copiam faciam. tu illa utr̾nq
tͥ uisum erit aut pagi iubeto. aut ad expli¬
candũ ludoꝵ ordiñe induci. In hiis qͦ si a¬
ania detinebo diutiꝰ. alia expellam ⁊ capi¬
te agam. An bñficiũ eripi possit q̃sitũ

Expanded text:
et, dum quaeruntur, oblectamento sunt et quaesita usui. Omnium tibi copiam faciam ; tu illa, utcumque tibi visum erit, aut peragi iubeto aut ad explicandum ludorum ordinem induci. Quin his quoque, si aalia detinebo diutius, alia expellam et capite agam. An beneficium eripi posset, quaesitum
Abbreviated transcription (Latin):
tiam referre. ut qd a nolente accepino¬
leus reddam. Nam quid de t̾tio loqͣr. qui
ab inuiria in bñficium delapsus ÷: ut be¬
neficium tͥ debeam parum ÷ uoluisse te
dare. ut nõ debeam satis est noluisse. Be¬
ne ficium .n. uoluntas nuda nõ efficit. s
qd̾ bñficium nõ eẽt. si optime ac plenissi¬
me uoluntati fortuna deesset. id eque be¬
neficium nõ ÷ nͥ fortunã uoluntas ante¬
tessit. Non .n. ꝓfuisse te mͥ oportet ut ob
hoc tͥ obliger. s ex destinato ꝑfuisse.
platonem duos pueros misi. alter totã
porticum ꝑstrutatꝰ z. alia qͦ loca in qͥb
illum iueniri posse sꝑabat ꝑcucurrit.
⁊ domũ nõ minus lassus qͣm irritꝰ red

Expanded text:
tiam referre, ut, quod a nolente accepi, votiam referre, ut, quod a nolente accepi, volens reddam ? Nam quid de tertio loquar, qui ab iniuria in beneficium delapsus est ? Ut beneficium tibi debeam, parum est voluisse te dare ; ut non debeam, satis est noluisse. Beneficium enim voluntas nuda non efficit, sed, quod beneficium non esset, si optimae ac plenissimae voluntati fortuna defuisset, id aeque beneficium non est, nisi fortunam voluntas antecessit. Non enim profuisse te mihi oportet, ut ob hoc tibi obliger, sed ex destinato profuisse. Platonem duos pueros misi. Alter totam porticum perscrutatus est, alia quoque loca, in quibus illum inveniri posse sperabat, percucurrit et domum non m
Abbreviated transcription (Latin):
et bñficiũ ab inuria distinguit nõ
dic̃. ⁊ iudicẽ suꝑbia offendit. ⁊ ĩ unũ
idem fatere qd̃ ille ut bñficium dairet
debuit. sumqͥd ÷ iniquꝰ hõie qui eñ odit
a quo inturba calcatꝰ ant resꝑsus. aut
iuria qͣm nestisse qͥd fac̾et ead̾ res effĩt
ne hic bñfictũ dederit. ne ille iniuriã
fecerit. et amicũ et nuimicũ uolũtas
facit. Q ñmultos militie morb eripu¬
it. qͦsdam ne ad ruinã domꝰ sue occurre¬
rent inimicꝰ uadimonio tenuit. Ne ĩ
pyrataꝵ manꝰ ꝑuenirent qͥdam nau¬
fragio consecuti sunt. Nec hiis tñ bene¬
ficium debemꝰ. qr extra sensum officĩ
casus÷ nec iimico cuiꝰ nos lis seruaiit
dum uexat ac derinet. Non est bñficiũ
nͥ qd̾ a bona uoluntate ꝓfitiscit᷑. nͥ illud
agnouit qui dedit. ꝓfuit aliqͥs mͥ dum
nescit. nicħ illi debeo. ꝓfuit cum uellet
noc̾e. imitadce ip̃m. ad pͥmum illd̾ reiuł̾¬
ut ad alt̾um tͣnͣseamꝰ uis me huic gra¬

Expanded text:
et beneficium ab iniuria distinguit non et beneficium ab iniuria distinguit non dicit et iudicem superbia offendit et in unum idem facere, quod ille, ut beneficium daret, debuit. Num quid est iniquius homine, qui eum odit, a quo in turba calcatus aut respersus aut, iuria, quam nescisse, quid faceret ? Eadem res efficit, ne hic beneficium dederit, ne ille iniuriam fecerit ; et amicum et inimicum voluntas facit. Quam multos militiae morbus eripuit ! Quosdam, ne ad ruinam domus suae occurrerent, inimicus vadimonio tenuit ; ne in piratarum manus pervenirent, quidam naufragio consecuti sunt ; nec his tamen beneficium debemus, quia extra sensum officii casus est, nec inimico, cuius nos lis servavit, dum vexat ac detinet. Non est beneficium, nisi quod a bona voluntate proficiscitur, nisi illud adcognoscit, qui dedit. Profuit aliquis mihi, dum nescit: nihil illi debeo. Profuit, cum vellet nocere : imitabor ipsum. Ad primum illum reverUt ad alterum transeamus, vis me huic gra
Abbreviated transcription (Latin):
bere bñfictum. an qui eque cͣm ista ꝓpõi¬
tum bñfaciendi ulłm hũit. s ꝓfuit ca-¬
su: bñficium aliqͥs nestiens accipit. ne¬
mo a nesciente. Qͦmͦ multos fortuita
sanant. nͨ iõ remedia sũt: ⁊ in flumen
alicui cecidisse frigore magno cã sani
na discussa÷. ⁊ metus repentinꝰ as̃m
in aliam curã au̾tendo suspectas horas
salurare ÷. Si qͥdam nob̾ ꝓsunt dũ no¬
lant. immo qr nolunt. nõ tñ ĩo ilł
bñficia debemꝰ qd̵ ꝑnitiosa illoꝵ ꝯsilia
fortuna deflexit in meliꝰ. An existimã
me debe ei qͥctͣm cuiꝰ manꝰ cũ me pete¬
ret ꝑcussit hostẽ meũ. qui nociusset
nͥ errass. Sepe hostis dum aꝑte peie¬
rat ⁊̃ ueris testib abrogauit fidem
et reum uelut factione circũuentũ
miserablem reddidit. Quosdam tp̃a
q̃ p̾mebat potentia eripuit. ⁊ indices
qũe dampnatiꝰ erant cãe dãpnare
gr̃a uoluer̃t. Non tñ hii reo bñficiũ
missum sit nõ quo ꝑuenit queritur:

Expanded text:
um an ei, qui aeque quam ista propositum bene faciendi nullum habuit, sed profuit casu ? Beneficium aliquis nesciens accipit, nemo a nesciente. Quomodo multos fortuita sanant nec ideo remedia sunt, et in flumen alicui cecidisse frigore magno causa sanna discussa est et metus repentinus animum in aliam curam avertendo suspectas horas salutare est, sic quidam nobis prosunt, dum nolunt, immo quia nolunt ; non tamen ideo illis beneficium debemus, quod perniciosa illorum consilia fortuna deflexit in melius. An existimas me debere ei quicquam, cuius manus, cum me peteret, percussit hostem meum, qui nocuisset, nisi errasset ? Saepe testis, dum aperte peierat, etiam veris testibus abrogavit fidem et reum velut factione circumventum miserabilem reddidit. Quosdam ipsa, quae premebat, potentia eripuit, et iudices, quem damnaturi erant causae, damnare gratiae noluerunt. Non tamen hi beneficium um, non quo pervenerit, quaeritur,
Abbreviated transcription (Latin):
dine corꝑuni equemꝰ elephantos. uelo¬
citate ceruos. leuitate aues. impetu
tauros. qd̃ solida sit cutis beluis detẽ¬
tioe dannis. dempsior ursis. mollior
fibris. qd̾ sagatitate nos nariũ canes
uincant᷑. qd̾ acre lumiũ acuile. sa¬
tio etatis corui. niulta ałia nandi
felicitate. Et tum qĩdam ne toire qͥd̾e

Expanded text:
dine corporum aequemus elephantos, velodine corporum aequemus elephantos, velocitate cervos, levitate aves, impetu tauros ; quod solida sit cutis beluis, decentior dammis, densior ursis, mollior fibris; quod sagacitate nos narium canes vincant, quod acie luminum aquilae, spatio aetatis corvi, multa animalia nandi facilitate. Et cu
Abbreviated transcription (Latin):
dare. In multos diuidenda liberalitas
erat. hoc mitiũ ÷ boni. Consulamus. ⁊
aĩn eiꝰ grate accipiendo enocemꝰ. parũ
fecit s sepiꝰ fatiet. illum mͥ pretulit ⁊¬
me multis. Ille nõ ÷ mͥ par uirtutib
nͦ officiis s habuit suam uen̾em. Que¬
rendo nõ efficiam ut maiorib dignꝰ
sum. s ut datis indignꝰ. pła ilł hoĩb
turpissimis data sunt. Quid ad rem
qͣm raro fortuna indicat. cotidie q̃ri¬
mur malos ẽẽ felices. sepe que agel¬
los pessimi cuiꝰq tnͣsierat. optimoꝵ
uiroꝵ segetẽ gͣłdo ꝑcussit. fert
sortem suã qͥsq ut in teteris rebus
ita in amicitiis. Alłm ÷ tam plenum
bñficium qd̾ nõ uellicare maliguitas
possit. Nlłm tam angustũ qd̃ ñ bonꝰ
int̾pres extendat. stimiqͣm deerunt
cãe q̃rendi si bñficia det̾iore parte
spectau̾is. uide qͣm iniqui sũt diuino¬
rum nun̾um estimatores. Et quidem
ꝓfessi sapĩam querunt᷑ qd̾ ñ maguitu¬

Expanded text:
dare ; in multos dividenda liberalitas dare ; in multos dividenda liberalitas erat ; hoc initium est, boni consulamus et animum eius grate excipiendo evocemus ; parum fecit, sed saepius faciet ; illum mihi praetulit, et me multis; ille non est mihi par virtutibus nec officiis, sed habuit suam Venerem ; querendo non efficiam, ut maioribus dignus sim, sed ut datis indignus. Plura illis hominibus turpissimis data sunt ; quid ad rem ? Quam raro fortuna iudicat ! Cotidie querimur malos esse felices ; saepe, quae agellos pessimi cuiusque transierat, optimorum virorum segetem grando percussit ; fert sortem suam quisque ut in ceteris rebus ita in amicitiis." Nullum est tam plenum beneficium, quod non vellicare malignitas possit, nullum tam angustum, quod non bonus interpres extendat. Numquam deerunt causae querendi, si beneficia a deteriore parte spectaveris. Vide, quam iniqui sint divinorum munerum aestimatores et quidem professi sapientiam. Queruntur, quod non magnitu
Abbreviated transcription (Latin):
p̾stiterat qd̾ illum de risu ⁊ labore
irrito liderau̾at. Non patit᷑ auiditas
be spei qd̾ datur satisꝰ÷. ⁊ maiora tͤu¬
pimꝰ quo maiora uen̾unt. multo q
ꝯcitatior÷ auaritia in magnaꝵ opũ
cõgestu collocata. ut flamine infini¬
to acrior uis ÷ quo ex maiore incẽdio
emicuit. Eque ambitio nõ patitur
qũeqͣm in ea m̃sura honoꝵ conquies¬
cere qͣ qͦndam eiꝰ fuit impudẽs uotũ
Nemo agit de tribunatu gr̃as. s que
Cupiditas porrigit et felicitatem suam
nõ intelligit. qr nõ unde uenerit res¬
picit. s quo tendat. Om̃ib hiis uehe-¬
mentiꝰ ⁊ importumꝰ malum ÷ inuidia.
q̃ nos inquietat dum comꝑat. hoc mͥ
p̾stitit. s illi plus. s illi maturiꝰ. ⁊ de
inde ulłius cãm agit. ccͣ om̃s sibi fauet
qͣnto ÷ simplitiꝰ. qnͣto prudentiꝰ bñfici¬
um acceptum ang̾e. stire nemtnem
tanti ab alio qͣnͣti a se ip̃o estimari. płꝰ
acciꝑe debu. s illi facile nõ fuit plus

Expanded text:
praestiterat, quod illum derisu et labore praestiterat, quod illum derisu et labore irrito liberaverat ! Non patitur aviditas robae spei, quod datur, satis est, et maiora cupimus, quo maiora venerunt, multoque concitatior est avaritia in magnarum opum congestu collocata, ut flammae infinite acrior vis est, quo ex maiore incendio emicuit. Aeque ambitio non patitur quemquam in ea mensura honorum conquiescere, quae quondam eius fuit impudens votum. Nemo agit de tribunatu gratias, sed qcupiditas porrigit et felicitatem suam non intellegit, quia non, unde venerit, respicit, sed quo tendat. Omnibus his vehementius et importunius malum est invidia, quae nos inquietat, dum comparat : " Hoc mihi praestitit, sed illi plus, sed illi maturius " ; et deinde nullius causam agit, contra omnes sibi favet. Quanto est simplicius, quanto prudentius beneficium acceptum augere, scire neminem tanti ab alio, quanti a se ipso aestimari ! " Plus accipere debui, sed illi facile non fuit plus
Abbreviated transcription (Latin):
meruisse se existimet ⁊ insolutũ acci¬
piat. nec satis suo p̾tio se existimatũ
puret. hoc mͥ dedit s qͣm sero. s pt
qͦt labores. Qnͣto ꝯsequi pła potuis¬
sem si illũ aut illũ aut me tolere ma¬
luissem. Non hoc sꝑau̾am. in nirbam
coniectꝰ simi. tam exigno dignũ me
iudicauit. honestiꝰ preteriri fuit. G̃.
rent. hic quater nilies sest̾cium su¬
um uidit. ꝓpͥe dixi. nichil .n. ampliꝰ
qͣm uidit. ingenii fuit sterił tã pu¬
silli qͣm ãi. Cum eẽt auarissimꝰ nũ
mos citiꝰ emittebat qm uerba tãta
illi mopia erat sermonis. hic cũ oĩa
incrementa sua diuo augusto debe¬
ret ad qũe attulerat puꝑtate. sub
honere nobłitatis laborantẽ. pͥnceps
iam cuittatis. ⁊ pecimia ⁊ gr̃a : sub in
de augusto solebat queri dicens astu¬
diis se abductũi. nicħ tm̃ in se ꝯgestũ
ẽẽ qͣnͣtum ꝑdidisset relicta eloqñtia.
at illi int̾ alia hoc qͦ dinus augustꝰ

Expanded text:
meruisse se existimet et in solutum accimeruisse se existimet et in solutum accipiat nec satis suo pretio se aestimatum putet. " Hoc mihi dedit, sed quam sero, sed post quot labores ! Quanto consequi plura potuissem, si illum aut illum aut me colere maluissem ! Non hoc speraveram; in turbam coniectus sum. Tam exiguo dignum me iudicavit ? Honestius praeteriri fuit." rent, hic, qui quater milies sestertium suum vidit proprie dixi ; nihil enim amplius quam vidit, ingenii fuit sterilis, tam pusilli quam animi. Cum emos citius emittebat quam uerba. Tanta illi inopia erat sermonis 28. Comes incrementa sua divo Augusto deberet, ad quem attulerat paupertatem sub onere nobilitatis laborantem, princeps iam civitatis et pecunia et gratia subinde de Augusto solebat queri dicens a studiis se abductum ; nihil tantum in se congestum esse, quantum perdidisset relicta eloquentia. At illi inter alia hoc quoque divus Augustus
Abbreviated transcription (Latin):
antonianas partes secuto ueniã imi¬
petrasset dixit. hanc unam habeo ce
sar inuiram tuã. effecisti ut uiu̾em
et morerer ingͣtus. Quid ÷ tam gͣti
ãi qͣm nlło modo sͥ satiffac̾e qͣm ne ad
spem qͥdem exeqũedi unqͣm bñficũ
acced̾e. hiis atq huiꝰmodi uocib id a¬
gamꝰ nͥ uoluntas nr̃a nõ lateat. sed
aꝑiat᷑ ut luceat. U̾ba cessent licet si
qũe ad modñ debemꝰ affecti sumꝰ. ꝯscĩa
eminebit in nultu. qui gratꝰ fut᷑ut
 statim dũ accipit de reddendo cogitet.
chrysippꝰ qͥdem ait in illũ uelut c̾ta¬
men cursus ꝯpõitum ⁊ carterib inclu¬
sum oꝑiri deb̾e tempꝰ suũ ad ꝙ uelut
datosigno ꝓfiliat. Et quid̾ magna.
tentione ut conseqͣtur antecedentẽ.
aut nimium sui suspectos. ⁊ qͥdem
insitum mortalitati uicium se sua¬
q mirandi. aut auiditas. aut inui¬
dia. Incipiamꝰ apͥmo. Nemo nõ be¬
nignus est sui uider.Inde est ut oĩa

Expanded text:
Antonianas partes secuto veniam imAntonianas partes secuto veniam impetrasset, dixit : " Hanc unam. Caesar, habeo iniuriam tuam : effecisti, ut et viverem et morerer ingratus." Quid est tam grati animi, quam nullo modo sibi satis facere, quam ne ad spem quidem exaequandi umquam beneficii accedere ? His atque eiusmodi vocibus id agamus, ut voluntas nostra non lateat, sed aperiatur et luceat. Verba cessent licet : si, quemadmodum debemus, adfecti sumus, conscientia eminebit in vultu. Qui gratus futurus est, statim, dum accipit, de reddendo cogitet. Chrysippus quidem ait illum velut in certamen cursus compositum et carceribus inclusum opperiri debere tempus suum, ad quod velut dato signo prosiliat ; et quidem magna tate, ut consequatur antecedenteFacit aut nimius sui suspectus et insitum mortalitati vitium se suaque mirandi aut aviditas aut invidia. Incipiamus a primo. Nemo non benignus est sui iudex. Inde est, ut omnia
Abbreviated transcription (Latin):
locunt᷑ de optine meritis. Outiꝰ ÷ qidã
offend̾e qͣm demeruisse. arguinentum
.n. nicħ debentiũ odio q̃runt. at qui
nicħ̾ mag̃ prestandũ ÷ qͣm ut me mo¬
ria nob̾ meritoꝵ hereat. q̃ subinde re
negligens ÷ inaccipiendo. cum dinnie
bñsitum recens pateat. qͥd faciet cũ
pͥma ei uoluntas refrixit: altus accep̃
fastidiose. tanqͣm qui dicat. Non qͥdem
mͥ opus3. s qr taui ualde uis fatiam
tibinũ potestarem alius supine ut
dubium pͥstanti relinqͣt an senserit.
aliꝰ uix labra deduxit. ⁊ ingͣtior qͣm
si tatuisset fuit. loquendũ ÷ ꝓ mag¬
nitudine rei impensins ⁊ uia adici¬
endaz. pluris qͣm putas obligasti. Ne¬
mo .ni. nõ gaudet benefitiũ suũ latiꝰ
pat̾e. Nescis qͥd mͥ prestit̾is. s scire te
oꝑtet qͣnto plus sit qͣm estimas. sta
Nullo mag̃ cesarem augustum de¬
meruit ⁊ ad alia ipetranda facilẽ
sibi reddidit furmꝰ. qͣm qd̾ cũ patri

Expanded text:
locuntur de optime meritis. Tutius est quosdam locuntur de optime meritis. Tutius est quosdam offendere quam demeruisse ; argumentum enim nihil debentium odio quaerunt. Atqui nihil magis praestandum est, quam ut memoria nobis meritorum haereat, quae subinde refneclegens est in accipiendo, cum omne beneficium recens pateat, quid faciat, cum prima eius voluptas refrixit ? Alius accipit fastidiose, tamquam qui dicat : " Non quidem mihi opus est, sed quia tam valde vis, faciam tibi mei potestatem " ; alius supine, ut dubium praestanti relinquat, an senserit ; alius vix labra diduxit et ingratior, quam si tacuisset, fuit. Loquendum est pro magnitudine rei impensius et illa adicienda : " Plures, quam putas, obligasti " nemo enim non gaudet beneficium suum latius patere ; " nescis, quid mihi praestiteris, sed scire te oportet, quanto plus sit, quam existimas " stNullo magis Caesarem Augustum demeruit et ad alia impetranda facilem sibi reddidit Furnius, quam quod, cum patri
Abbreviated transcription (Latin):
ubiq testem᷑. Qui gͣte bñfitium aiti¬
ꝑit: pͥman eiꝰ pensionẽ soluit ⁊ sunt.
qͥdam qui nolunt nͥ secreto acciꝑe. testẽ
bñficii ⁊ ꝯstium uitant aͦs scias licet
male cogitare. Qͦ m danti in tm ꝓdu¬
cenda notitia mum̾s sui. in qͣntum
delectatura ÷ cui datur. ita accipiẽti
adhibenda c̾ognitio÷. Ꝙ pudet deb̾e
ne acceꝑis. Quidam furtiue agunt
gr̾as ⁊ in angulo ⁊ ad aurem. Nonz
ita u̾econdia s inficiandi genꝰ. Ingͣ¬
tus ÷ qui remotis arbitriis agit gr̃as.
Quidam uolunt noĩa secum fi̾. nͨ int̾¬
pomi pararios. nͨ signarores aduocari
cyrographum dare. Idem fatiũt qͥdãt
oꝑam ut bñficium in ip̃os tollatũ qͣm
ignotissimũ sit. uerent᷑ palam ferre
nt sua potiꝰ uirtute qͣm alieno ad iutorio
ꝯsecuti dicant᷑. rariores in eoꝵ officiis
sunt quib iam aut dignitatẽ debent
et dum opmionẽ clientumi timent
gͣuiorem subeunt ingtoꝵ. Alii pessime

Expanded text:
ubique testemur. Qui grate beneficium acciubique testemur. Qui grate beneficium accipit, primam eius pensionem solvit. Sunt quidam, qui nolint nisi secreto accipere ; testem beneficii et conscium vitant ; quos scias licet male cogitare. Quomodo danti in tantum producenda notitia est muneris sui, in quantum delectatura est, cui datur, ita accipienti adhibenda contio est ; quod pudet debere, ne acceperis. Quidam furtive gratias agunt et in angulo et ad aurem ; non est ista verecundia, sed infitiandi genus ; ingratus est, qui remotis arbitris agit gratias. Quidam nolunt nomina secum fieri nec interponi pararios nec signatores advocari, chirographum dare. Idem faciunt, qui dant operam, ut beneficium in ipsos conlatum quam ignotissimum sit. Verentur palam ferre, ut sua potius virtute quam alieno adiutorio consecuti dicantur ; rariores in eorum officiis sunt, quibus vitam aut dignitatem debent, et, dum opinionem clientium timent, graviorem subeunt ingratorum. Alii pessime
Abbreviated transcription (Latin):
magni aĩ opus ÷ utamur. G̃retini
iulĩ uiri egregii. qñe .G. cesar oc¬
cidit ob hoc unũ qd̾ melior uir erat.
qͣm eẽ qũeqͣm tyrantio expedit. Is
tũ ab amitis ꝯferentib ad impensã
ludoꝵ pecunias acciꝑet magnã pecu¬
niam a fabio ꝑsico missam ñ accep̃.
Et obiurgantib hiis qͥ nõ estinta¬
bant miitentes s missa qd̾ repudias.
am. a quo ꝓpittatioñe accept᷑us ñ sũ:
Tum illi rebillus ꝯsularis hõ eiꝰdem
infamse maiorem sũmam mistsset
instaret q ut accipi iuberet. rogo
inquit ignoscas. ⁊ a ꝑsico ñ accepi.¬
Utrum hoc munera acciꝑe÷ an senatũ
leg̾e̾. cum accipiendũ uidicaiumꝰ hyla¬
res actipiamꝰ. ꝓfitentes gaudium. ⁊ id
danti manifestum sit ut fructim pre¬
sentem capiat. Iusta .n. cã letitie est.
letum anuicum uid̾e. iustior fectise. qͣm
grate ad nos ꝑuenisse iudicemꝰ. effur¬
sis affectib qd̾ nõ ip̃o tm̃ audiente. s

Expanded text:
magni animi opus est, utamur Graecini magni animi opus est, utamur Graecini Iulii, viri egregii, quem C. Caesar occidit ob hoc unum, quod melior vir erat, quam esse quemquam tyranno expedit. Is cum ab amicis conferentibus ad impensam ludorum pecunias acciperet, magnam pecuniam a Fabio Persico missam non accepit et obiurgantibus iis, qui non aestimant mittentes, sed missa, quod repudiasseam, a quo propinationem accepturus non sum ? " Cum illi Rebilus consularis, homo eiusdem infamiae, maiorem summam misisset instaretque, ut accipi iuberet : " Rogo," inquit, " ignoscas ; et a Persico non accepUtrum hoc munera accipere est an senatum legere ? Cum accipiendum iudicaverimus, hilares accipiamus profitentes gaudium, et id danti manifestum sit, ut fructum praesentem capiat ; iusta enim causa laetitiae est laetum amicum videre, iustior fecisse. Quam grate ad nos pervenisse indicemus effusis adfectibus, quos non ipso tantum audiente sed
Abbreviated transcription (Latin):
redemptore : qͥd gͦ placeat dicam. et
ab aliqͦ accipiam petuniã qͣm ꝓ capite
dependam. accipiam aũt tanqͣm credi¬
tum nõ tanqͣm bñficium. Soluam illi
pecuniã ⁊ si occ̃o fui̾t seruandi peridi¬
tantẽ seruabo. In amicitiani q̃ siłes
iungit. nõ destendam. nͨ saluatoris il¬
lum loco num̾abo. s feneratoris cͥ sciã
reddendum qd̾ accepi. Est aliqͥs dignꝰ
a quo bñficium accipiaui. s danti noci¬
turũ ÷. Ideo nõ accipiam qr ille ꝑatꝰ
est mͥ cũ incõmodo aut. ⁊̃ ꝑicło suo ꝓ¬
desse. defensurꝰ ÷ me reum. s illo pa¬
trocinio regẽ sͥ fact᷑us inimicũ. Ini¬
micus sum sic̃ ille ꝓ me ꝑiclitari ue¬
lit ego qd̾ faciliꝰ ÷ nõ fatio ut sine
illo ꝑiditer. Ineptum ⁊ fruiolum hoc.
hecaton ponit exͫ arche sylai quem
ait a filio famli̾e ab latam petuniam
nõ accepisse. ne ille pr̃em sordidum
offend̾et. Qutid fec̃ laude dignum.
qd̾ furtũ ño recepit. quod maluit

Expanded text:
redemptore ? Quid ergo placeat, dicam. Etiam redemptore ? Quid ergo placeat, dicam. Etiam a tali accipiam pecuniam, quam pro capite dependam, accipiam autem tamquam creditum, non tamquam beneficium ; solvam illi pecuniam et, si occasio fuerit servandi periclitantem, servabo ; in amicitiam, quae similes iungit, non descendam, nec servatoris illum loco numerabo sed feneratoris, cui sciam reddendum, quod accepi. Est aliquis dignus, a quo beneficium accipiam, sed danti nociturum est ; ideo non accipiam, quia ille paratus est mihi cum incommodo aut etiam periculo suo prodesse. Defensurus est me reum, sed illo patrocinio regem sibi facturus inimicum ; inimicus sum, si, cum ille pro me periclitari velit, ego, quod facilius est, non facio, ut sine illo pericliter. Ineptum et frivolum hoc Hecaton ponit exemplum Arcesilai, quem ait a filio familiae adlatam pecuniam non accepisse, ne ille patrem sordidum offenderet. Quid fecit laude dignum, quod furtum non recepit, quod maluit
Abbreviated transcription (Latin):
stoyca se egisse qr ut regus nom̃ exti¬
muit. cũ optimꝰ ciuittatis status sub
imꝑandi ⁊ seruiendi. aut existimauit
tiuitatẽ in pͥorem form̃a posse reuoca¬
ri. amissis pͥstins morib. fut᷑am q ibi
eqͣlitatẽ ciuilis uiris ⁊ statutas suo lo¬
coleges uͥ uiderat tot milia hominũ
uio. qui uno interempto defũcturum
credidit alium qui idem uellet cam
tarqͥmꝰ eẽt inuentꝰ post tot reges
ferro ac fulminib occisos: S uitã
acciꝑe debuit. ob hoc tñ hr̃e illum pa¬
rentis loco. qr uirtꝰ dandi bñficii in¬
iurta uenerat. Non .n. seruauit hiis
qui nõ in t̾fecit. nͨ bñfitium dedit s
missionẽ. Ilsd̾ mag̃ uenire in dispu¬
tationẽ pͭ alicͣm qͥd fatiend̾ sit capti¬
tio. tui redemptionis p̾cium hõ ꝓsti¬
tui corꝑis ⁊ infamis hore ꝓmittit.
Patiar me ab impuro seruari. ser¬
uatꝰ deinde qͣm illi gr̃am referam:
uiuam cum obsceno: nõ uiuam cũ

Expanded text:
Stoica se egisse. Qui aut regis nomen extiStoica se egisse. Qui aut regis nomen extimuit, cum optimus civitatis status sub imperandi et serviendi, aut existimavit civitatem in priorem formam posse revocari amissis pristinis moribus futuramque ibi aequalitatem civilis iuris et staturas suo loco leges, ubi viderat tot milia hominum vio, qui uno interempto defuturum credidit alium, qui idem vellet, eum Tarquinius esset inventus post tot reges ferro ac fulminibus occisos ! Sed vitam accipere debuit, ob hoc tamen non habere illum parentis loco, quia in ius dandi beneficii iniuria venerat ; non enim servavit is, qui non interfecit, nec beneficium dedit, sed missionem. Illud mag potest, quid faciendum sit captivo, cui redemptionis pretium homo prostituti corporis et infamis ore promittit. Patiar me ab impuro servari ? Servatus deinde quam illi gratiam referam ? Vivam cum obsceno ? Non vivam cum
Abbreviated transcription (Latin):
dendũ eũ uen̾at. Nonnie iõ illi tyrã¬
mis gr̾as egit qd̾ rẽ qͣm meditoꝵ
mauꝰ reformidau̾ant nocendo sana
uit. uides nõ eẽ magnũ in ip̃a re mo¬
m̃tum qm̃ ñ uidet᷑ dedisse bñficiũ
qr malo aĩo ꝓfuit. Casus .n. bñficiũ
÷ hoĩs iniuria. Leonem in amphi¬
theatro spectauimꝰ. qui unũ e besti¬
aruis agnitũ cũ qͦndam eius fuisset¬
magr̃ ꝓtexit ab impetu bestiarũ
Alłi gͦ bñficium ÷ fere auxilium. mi¬
nime qr nec uoluit fat̾e nͨ fatiendi
animo fecit. Quo loco feram posui. ty¬
rannium pone. et hic uitam dedit. ⁊
ilia. nec hic. nͨ illa bñficium. qr nõ ÷
bñficium atciꝑe cogi. nõ ÷ bñfitum de¬
bere cui nolis. ante des oꝑtet mͥ arbi¬
triũ mei. deinde bñfitum. Disputari
de .m. bruto solet. an debuerit acciꝑe
ab diuo iulio uitam cũ occidendũ eũ
iudicaret. Qmm rõem in occidendo secu¬
uehem̃ter errasse. nec institutione

Expanded text:
dendum eum venerat ; non ideo illi tyrandendum eum venerat ; non ideo illi tyrannus gratias egit. quod rem, quam medicorum manus reformidaverant, noin ipsa re momentum, quoniam non videtur dedisse beneficium, qui a malo animo profuit ; casus enim beneficium est, hominis iniuria. Leonem in amphitheatro spectavimus, qui unum e bestiariis agnitum, cum quondam eius fuissetmagister, protexit ab impetu bestiarum. Num ergo beneficium est ferae auxilium ? Minime, quia nec voluit facere nec faciendi animo fecit. Quo loco feram posui, tyrannum pone ; et hic vitam dedit et illa, nec hic nec illa beneficium. Quia non est beneficium accipere cogi, non est beneficium debere, cui nolis. Ante des oportet mihi arbitrium mei, deinde beneficium. Disputari de M. Bruto solet, an debuerit accipere ab divo Iulio vitam, cum occidendum eum iudicaret. Quam rationem in occidendo secuvidetur vehementer errasse nec ex institutione
Abbreviated transcription (Latin):
idͥt licet dic̾e mͥ nolo. aliqũ bñfinũ
accipiend̾÷ ⁊ inuito. dat tyramiꝰ cru¬
delis. ⁊ iracondꝰ qui munꝰ suũ fastidi¬
re te. ⁊ iniuriam indicatus÷ nõ atti¬
piam eod̾ loco. latronẽ pone pyratã
regẽ aĩm latronis. ac pyrate hñtem.
qͥd fattam: parũ dignꝰ ÷ cui debcã. Cũ
eligend̾ dico cui debeas uim maiorẽ
et metum excipio . quib adhibitis:
electio perit. Si liberũ tͥ. si arbitii
tui ÷ utr̃unelis an nõ: id apd̾ te ip̃e
ꝑpendes. Si nc̃cctas tollit arbitrium
sties te nõ acciꝑe s pare̾. semo in id
arcipiendo obligat᷑ qd̾ illi repudiare
nõ licuit. Si uis scire an uelim. effi¬
ce ut possim nolle. uitã tñ tͥ dedit.
Non refert qͥd sit qd̾ datur. nͥ a uolẽ
te uolenti dat᷑. Si seruasti me ñ iõ
seruatoris uenenũ aligñ ꝓ remedio
fuit. nõ so num̾at᷑ int̾ salubria. q̃¬
dam ꝓsunt nͨ obligant. Tuber qͥdã
tyranni gladio diuisit qui ad occi¬

Expanded text:
i licet dicere : ' nolo '; aliquando beneficium accipiendum est et invito. Dat tyrannus crudelis et iracundus, qui munus suum fastidire te iniuriam iudicaturus est : non accipiam ? Eodem loco latronem pone, piratam, regem animum latronis ac piratae habentem. Quid faciam ? Parum dignus est, cui debeam ? " Cum eligendum dico, cui debeas, vim maiorem et metum excipio, quibus adhibitis electio perit. Si liberum est tibi, si arbitrii tui est, utrum velis an non, id apud te ipse perpendes ; si necessitas tollit arbitrium, scies te non accipere, sed parere. Nemo id accipiendo obligatur, quod illi repudiare non licuit ; si vis scire, an velim, effice, ut possim nolle. " Vitam tamen tibi dedit ! " Non refert, quid sit, quod datur, nisi a volente, nisi volenti datur ; si servasti me, non ideo servator es. Venenum aliquando pro remedio fuit ; non ideo numeratur inter salubria. Quaedam prosunt nec obligant. Tuber quidam tyranni gladio divisit, qui ad occi
Abbreviated transcription (Latin):
s nõ dicit᷑ bonꝰ lusor nͥ qui apte ⁊ ex¬
pedite renusit qͣm acceꝑat. exempłu
hoc dissiłe ÷. Quare : qr huiꝰ rei laus
in corꝑuꝰ motu. ⁊ in agilitate nõ in
anmmio. Explicari itaq totũ debet de qͦ
ocłis iudicatur. nͨ tñ ĩo ñ boñ lusorẽ
dicam qui pilam ut opoetebat excipit
siꝑ ip̃m mora quo mitt̾etur nõ fuit.
S qͣmius inqͥt artiludentis nicħ desit
p̃ fac̾e. lusus ip̃e imꝑfectꝰ: q̃ ꝯsũmat᷑

Expanded text:
sed non dicitur bonus lusor, nisi qui apte et exsed non dicitur bonus lusor, nisi qui apte et expedite remisit, quam acceperat." Exemplum hoc dissimile est ; quare ? Quia huius rei laus in corporis motu est et in agilitate, non in animo ; explicari itaque totum debet, de quo oculis iudicatur. Nec tamen ideo non bonum lusorem dicam, qui pilam, ut oportebat, excepit, si per ipsum mora, quominus remitteret, non fuit. " Sed quamvis," inquit, " arti ludentis nihil desit, potest facere, lusus ipse imperfectus est,
Abbreviated transcription (Latin):
um dat qd̃ ꝓponit ꝓdesse ei tui dat et
uolptati ndi ẽẽ. si qd̾ uoluit efficiti ꝑ¬
uenit q ad me animꝰ eiꝰ. ac mutuo gau¬
dio affecit. tulit qd petiit. Non .n. ł in
ucẽ aliqͥd reddi uoluit. ant nõ fuit
bñficiũ s negotiatio. bñ narrigauit
qni qũe destinauit portum tenuit.
eali iactu t̾ te manꝰ ꝑegit offitiũ si peti¬
ta ꝑtussit. bñfitum qui dat uult exor¬
pigrate. ht̃ qd̃ uoluit si bñ acceptum
⁊ si sꝑauit emolum̃ti aliqͥd. Non fuit
cogitare. Ꝙ actipiebam eo aĩo actepi
quo dabatur reddidi. Alioqͥn pessima
tunam mittoe. Si iuia muita respond̾e
nõ possum sufficit animꝰ animo. Quid
re eiꝰ sinũ cupiã a quo aliqͥd accepi. s
malo loco bñficumm ÷ nͥ et extussis ma¬
nib eẽ gratolicet. Qui accepit n
quit bñficium licet aĩo benignissimo
acciꝑet nundũ ꝯsũmauit offrtiũ suũ
kestat .n. ꝑs reddendi sic̃ in lusum÷
aliqͥd pilam scite ac diligent᷑ exciꝑe.

Expanded text:
 Prodesse ei, cui dat, et voluptati esse. Si, quod voluit, effecit pervenitque ad me animus eius ac mutuo gaudio adfecit, tulit, quod petit. Non enim in vicem aliquid sibi reddi voluit ; aut non fuit beneficium, sed negotiatio. Bene navigavit, qui quem destinavit portum tenuit ; teli iactus certae manus peregit officium, si petita pi grate ; habet, quod voluit, si bene acceptum est. Sed speravit emolumenti aliquid. Non fuit cogitare. Quod accipiebam, eo animo accepi, quo dabatur : reddidi. Alioqui pessima tunam mittor ! Si illa invita respondere non possum, sufficit animus animo. " Quid re eius sinum cupiam, a quo aliquid accepi ? " Sed malo loco beneficium est, nisi et excussis manibus esse grato licet ! " Qui accepit," inquit, " beneficium, licet animo benignissimo acceperit, nondum consummavit officium suum ; restat enim pars reddendi; sicut in lusu est aliquid pilam scite ac diligenter excipere,
Abbreviated transcription (Latin):
fi ⁊ iã amisso eo ꝑ qd̾ datum ÷ durat. est
.n. recte fcm̃ qd̾ irritũ nłła uis effic̃.
amicũ a pyratis redemi. hunc aliꝰ
hostis excepit.⁊ in carc̾em condidit.
nõ bñfitiũ s nsumi bñfitii mei sustu¬
lit. Ex nanfragio alicui raptos. uł¬
ex incendio liberos reddidi. hos ł mor¬
net ⁊ sine ilł qͦs in illos datum. Oĩa
itaq que falsum bñficii nom̃ usur¬
pant. iinist̾ia sũt ꝑ que se uoluntas
amica explicat. hoc in aliis qͦ rebus
euenit ut alitubi sit sp̃es rei. alicubi
ip̃a res. Imꝑator aliqũe torquib mu¬
rali ⁊ ciuica donat. Quid ht̃ ꝑ se coro¬
na p̾tiosum : qͥd p̾texta : qͥd fasceł:
qͥd tribunal ⁊ currus : stich̾ hoꝵ honor

Expanded text:
 etiam amisso eo, per quod datum est, durat ; est enim recte factum, quod irritum nulla vis efficit. Amicum a piratis redemi, hunc alius hostis excepit et in carcerem condidit ; non beneficium, sed usum beneficii mei sustulit. Ex naufragio alicui raptos ex incendio liberos reddidi, hos vel mornet etiam sine illis, quod in illis datum est. Omnia itaque, quae falsum beneficii nomen usurpant, ministeria sunt, per quae se voluntas amica explicat. Hoc in aliis quoque rebus evenit, ut aliubi sit species rei, aliubi ipsa res. Imperator aliquem torquibus, murali et civica donat. Quid habet per se corona pretiosum ? Quid praetexta ? Quid fasces ? Quid tribunal et currus ? Nihil horum honor
Abbreviated transcription (Latin):
tus qnͣtum in illo ÷ qd̾ uoluit effe¬
cit. Bñficium mͥ dedit. accepi nõ ałr
qͣm ip̃e accipi uoluit. Iam ht̃ qd̾ pe¬
tit. ⁊ qd̾ unũ petit. Ergo gratꝰ sũ.
Post ħ usus mei restat ⁊ aliqd̃ ex ho¬
mine gͣto ꝯmodũ. hoc nõ imꝑfecti
alius artifer. artis ÷ fecisse qd uolu¬
it. artificii: fecisse cũ fructu. ꝑfecit
opus sium fidias ⁊ si nõ uendidit. Tri¬
utilitatis. qñe ablatura ÷ aut gr̾a. aut
uenditio. aut aliqͣ ꝯmoditas. Sic bñsi

Expanded text:
uantum in illo est, quod voluit, effecit. Beneficium mihi dedit ; accepi non aliter, quam ipse accipi voluit : iam habet, quod petit, et quod unum petit, ergo gratus sum. Post hoc usus mei restat et aliquod ex homine grato commodum ; hoc non imperfecti alius artificii : artis est fecisse, quod voluit, artificii fecisse cum fructu ; perfecit opus suum Phidias, etiam si non vendidit. Triutilitatis, quem allatura est aut gratia aut venditio aut aliqua commoditas. Sic bene
Abbreviated transcription (Latin):
rer̃ oĩm grãm referam: referre facile
z̾. Si auarus es sine impendio. si intasꝰ
nis cũ quol parta fecisti. q̃m qui libenter
bñficiumi accipit: reddit. hoc ex para¬
doris stoite secte miname mirabłe ut
mea fert opĩo. aut incredibłe ÷ eũ qui
lident̾ accipit bñficium reddidisse. Nam
cum om̃ia ad aĩn referamꝰ fecit quisq ꝙͣ¬
tum uoluit. et cũ pietas. fides. iustitia.
oĩs deniq uirtꝰ intͣ se ꝑfc̃a sit. ⁊̃ si illi
manũ exer̾e nõ liciut. gratꝰ qͦ ẽẽ hõ pͥ¬

Expanded text:
rerum omnium gratiam referam ? " Referre facile est, si avarus es, sine impendio, si iners, vis, cum quolibet paria fecisti, quoniam, qui libenter beneficium accipit, reddidit. Hoc ex paradoxis Stoicae sectae minime mirabile, ut mea fert opinio, aut incredibile est eum, qui libenter accipit, beneficium reddidisse. Nam eum omnia ad animum referamus, fecit quisque, quantum voluit ; et cum pietas, fides, iustitia, omnis denique virtus intra se perfecta sit, etiam si illi manum exserere non licuit, gratus quoque ho
Abbreviated transcription (Latin):
bimꝰ. Insanire om̃s dicimꝰ nec tñ om̃e
curamꝰ olleboro. hiis ip̃is qͦs uocamus
insanos ⁊ suffragium ⁊ iuris dictionẽ
ꝯmutimꝰ. Si dicimꝰ eum qͥ bñficiũ bo
no accipit gr̃am retulisse nicħominꝰ
illum mere alieno relinqͥmꝰ gb̃am rela¬
turu ⁊̃ cum retulit. Exhortatio ÷ illa
hic ille ÷ quo ip̃e suum ostendit. Ex¬
cipe bñficium. amplexare. gaude nõ ꝙ
actipias s qd̾ reddas debit᷑us q sis. Non
adibis iam magne rei ꝑicłm ut casus
ingͣtum fac̾e te possit. slłas tͥ ꝓponã
difficultates ne despondeas aĩo ne la¬
boꝵ ac longe seruitutis expectatt̃e
deficias. Non differo te de p̾sentibus
fiat: Niniqͣm eris gratus nͥ statimes.
Quid gͦ facieł : nõ arma simũda sĩt
et fortasse erunt. Non maria emo

Expanded text:
bimus ; insanire omnes dicimus, nec omnes bimus ; insanire omnes dicimus, nec omnes curamus elleboro ; his ipsis, quos vocamus insanos, et suffragium et iuris dictionem committimus. Sic dicimus eum, qui beneficium bono animo accipit, gratiam rettulisse, nihilo minus illum in aere alieno relinquimus gratiam relaturum, etiam cum rettulit. Exhortatio est illHic ipse est, quo ille suum ostendit ! Excipe beneficium, amplexare, gaude, non quod accipias, sed quod reddas debiturusque sis ; non adibis tam magnae rei periculum, ut casus ingratum facere te possit. Nullas tibi proponam difficultates, ne despondeas animum, ne laborum ac longae servitutis expectatione deficias ; non differo te, de praesentibus fiat. Numquam eris gratus, nisi statim es. Quid ergo facies ? Non arma sumenda sunt : at fortasse erunt. Non maria em
Abbreviated transcription (Latin):
cimꝰ tñ ⁊ gladiatorem fortẽ uirũ ⁊ ser¬
uum neqͣm. qũe in ꝯtemptu mortis te¬
meritas impulit. Parsimonia ÷ scĩa
nitandi sumptꝰ suꝑuacuos. aut are re
famłiari moderate utendi. Parcissim̃
tñ hoĩem uocamꝰ pusilli ãĩ ⁊ ꝯtracti cũ
infinitũ int̾sit int̾ modum ⁊ angustias.
Hec alia sunt nar᷑a s efficit inopia ser¬
monis ut ⁊ hunc. ⁊ illum parcũ uoce.¬
mꝰ. ut ⁊ ille fortis dicat᷑ cũ rõe fortuita
despitiens. ⁊ hic sine rc̃e in pericula
exturrens. Sic bñficium ÷ et actio ut
diximꝰ benefica. ⁊ ip̃m ad datur ꝑ
nichil me qd̾ opĩo tua refugiat dicere.
debemꝰ. Itaq qͣmius retulisse ulũ gra¬
tiam dicamꝰ qui bñficium libent̾ acce p̾
suetudine q̃dam q̃ dicimꝰ abhorrent. de¬
inde alia uia ad ꝯsuetudinẽ redeunt. se¬
gamꝰ iniuriã acciꝑe: sapiontẽ. tñ qͥ ulũ
pugno ꝑcusserit inuiriaꝵ dampnabit᷑.
anqͣm stulto surripuit furti ꝯdempna¬

Expanded text:
cimus tamen et gladiatorem fortem virum et servum nequam, quem in contemptum mortis temeritas impulit. Parsimonia est scientia vitandi sumptus supervacuos aut ars re familiari moderate utendi ; parcissimum tamen hominem vocamus pusilli animi et contracti, cum infinitum intersit inter modum et angustias. Haec alia sunt natura, sed efficit inopia sermonis, ut et hunc et illum parcum vocemus, ut et ille fortis dicatur cum ratione fortuita despiciens et hic sine ratione in pericula excurrens. Sic beneficium est et actio, ut diximus, benefica et ipsum, quod datur per nihil me, quod opinio tua refugiat, dicere. debemus. Itaque, quamvis rettulisse illum gratiam dicamus, qui beneficium libenter accipitsuetudine quaedam, quae dicimus, abhorrent, deinde alia via ad consuetudinem redeunt. Negamus iniuriam accipere sapientem, tamen, qui illum pugno percusserialiquam stulto surripuit, furti condemna
Abbreviated transcription (Latin):
les. ex om̃ib singła excerpas que tͥ
dari uelles bñ estimata nat᷑e indulgẽ¬
tia ꝯficiaris ncce ÷ in delitiis te illifa¬
isse. Ita÷. Carissimos nos hũerunt
dii unmortales. hñt q ⁊ qui maximꝰ
tribui honos potuit. ab ip̃is ꝓximos
collocau̾nt. magna accepimꝰ. maio¬
ra nõ cepimꝰ. ħ mi liberał ncc̃aria
credidi. ⁊ qr loqñdum aliqͥd de magnĩ
bñficus erat cum de minutis locuerem¬
et qr inde manat. ⁊̃ in cet̾a huiꝰ detesta¬
błis uitii audatia. Cui .n. respondebit
gͣte. qd̾ munꝰ estimabit dampnũ aut red¬
dendũ qui sũma bñficia sꝑnit. cui salutẽ
cui sp̃m debebit qui uitam accepisse se
adiis negat qm totidie ab illis petit. qͥ¬
cumq gͦ gͣtos eẽ docet et hominum
cam agit ⁊ deoꝵ. quib ulliꝰ rei indigẽ¬
tib põitis extͣ desid̾ui referre nichi¬
lominꝰ gr̃am possumꝰ. Non÷ qd̾ quisqͣmͣ

Expanded text:
les, ex omnibus singula excerpas, quae tibi les, ex omnibus singula excerpas, quae tibi dari velles ; bene aestimata naturae indulgentia confitearis necesse est in deliciis te illi fuisse. Ita est : carissimos nos habuerunt di immortales habentque, et, qui maximus tribui honos potuit, ab ipsis proximos collocaverunt. Magna accepimus, maiora non cepimus. Haec, mi Liberalis, necessaria credidi, et quia loquendum aliquid de maximis beneficiis erat, cum de minutis loqueremet quia inde manat etiam in cetera huius detestabilis vitii audacia. Cui enim respondebit grate, quod munus existimabit aut magnum aut reddendum, qui summa beneficia spernit ? Cui salutem, cui spiritum debebit, qui vitam accepisse se a dis negat, quam cotidie ab illis petit ? Quicumque ergo gratos esse docet, et hominum causam agit et deorum, quibus nullius rei indigentibus, positis extra desiderium, referre nihilo minus gratiam p
Abbreviated transcription (Latin):
b bonis. homiñẽ nõ eẽ cõpõitũ iniuri¬
ani uocant. ⁊ negligentes nr̃i deos.
qd̾ nõ bona ualitudo ⁊̃ uiciis mexpug¬
sumꝰ. qd̾ nõ uequo ilł stetimꝰ. qnͣto
satꝰ ÷ ad ꝯtemplationẽ tot tantoꝵ q
bñficioꝵ reu̾ti ⁊ ag̾e gr̃as qd̾ nos in
hoc pulch̾rimo domicilio uoluer̃t scd̾a
sortiri qd̾ t̾renis p̾fec̾unt. Aliquis ea
3. qͥcqͥd nob̾ negatum ÷ dari nõ potu.¬
it . ꝓuide quisqͥs es miqus estimator
sortis humane. cogita qͣnta nob̾ tri¬
buerit pareus nr̃. qͣnto ualentiora
ałia sub iugũ miscrimꝰ. qͣnto uelocio
ꝯseqͣmur. qͣm nichil sit mortale: no̾
stib ictu nr̃o põitum. ẽot uirtutes
accepimꝰ. tot artes. aĩm deniq tͥ nich
ñ eodem qͦ intendit mom̃to ꝑuum ÷
syderib uelociorem. quoꝵ post młta
scła futos cursus autecedit. tm̃deinde
frugum. tm̃ opum. tm̃ rerũ aliaꝵ sr̃
alias aceruataꝵ. Circũeas lic cuncta
et qr nicħ totũ inuenies qd̾ ẽẽ te mal¬

Expanded text:
 compositum iniuriam vocant et neclegentes nostri deos, quod non bona valetudo etiam vitiis inexpugsumus, quod non in aequo illis stetimus. Quanto satius est ad contemplationem tot tantorumque beneficiorum reverti et agere gratias, quod nos in hoc pulcherrimo domicilio voluerunt secundas sortiri, quod terrenis praefecerunt ! Aliquis ea est ? Quidquid nobis negatum est, dari non potuit. Proinde, quisquis es iniquus aestimator sortis humanae, cogita, quanta nobis tribuerit parens noster, quanto valentiora animalia sub iugum miserimus, quanto velociora consequamur, quam nihil sit mortale non sub ictu nostro positum. Tot virtutes accepimus, tot artes, animum denique, cui nihil non eodem, quo intendit, momento pervium est, sideribus velociorem, quorum post multa saecula futuros cursus antecedit ; tantum deinde frugum, tantum opum, tantum rerum aliarum super alias acervatarum. Circumeas licet cuncta et, quia nihil totum invenies, quod esse te mal
Abbreviated transcription (Latin):
hominib honestam uiam seqͥ nolen¬
tib. quoꝵ affectꝰ sepe ꝯtumatit̾ parẽt.
Itaq eligend̾ ÷ a cuio bñficiũ accipiã.
Et quidem diligentiꝰ querendus est¬
bñsicũ qͣm pecunie creditor. huic enĩ
reddend̾ qnͣtum accepi. ⁊ si reddidi:
solutꝰ sum ac liber. at illi plus solũe

Expanded text:
m sequi volentibus, quorum adfectus saepe contumaciter parent. Itaque eligendum est, a quo beneficium accipiam ; et quidem diligentius quaerendus beneficii quam pecuniae creditor. Huic enim reddendum est, quantum accepi, et, si reddidi, solutus sum ac liber ; at illi et plus solve
Abbreviated transcription (Latin):
illum oꝑtet et pudet. si qd̾ p̾stamꝰ¬
offendit. nͥ ab sconditur bñstnum in
acta nõ mitto. Qlid ni ego illi sum
iudicat᷑us me dedisse cum int̾ pͥma pre¬
cepta ac maxĩe ncc̃ia sit ne unqͣm ex¬
ꝓbrem. immone ãmoneã quidẽ. hec .i.
bñficii int̾dum lex ℥. alter statĩ obluus¬
ci debet dati. alt̾ actepti nunqͣm. lace¬
moratio. licet exclamare qd̵ ille tri¬
ũuirali ꝓscriptõe seruatꝰ a quodam
tesaris amico exclamauit cũ suꝑbiam
eiꝰ ferre ñ posset. redde me cesari. Qeͦ¬
usq dices : ego te seruani. egote eri¬
pui morti. istd̾ si meo arbitrio memi
si me seruasti ut haberes qũe ostend̾es.
tͥumpho ductꝰ eẽm. Non÷ dicend̾ qͣd
tribuerimꝰ. Qͥ animonet repotit. nõ
 instand̾. ñ ÷ memoria renouanda nͥ
ut aliud dando pͥoris ammoneas. Ne
aliis qͥdem narrare debomꝰ. qui dedit
bñfitium taceat. narret qͥ accepit.
Dicetur .n. qd̾ illi ubiq iactanti bñ¬

Expanded text:
illum et oportet et pudet, si, quod praillum et oportet et pudet, si, quod praoffendit, nisi absconditur, beneficium in acta non mitto. Quidni ? ego illi non sum iudicaturus me dedisse, cum inter prima praecepta ac maxime necessaria sit, ne umquam exprobrem, immo ne admoneam quidem. Haec enim beneficii inter duos lex est : alter statim oblivisci debet dati, alter accepti numquam. Lacemoratio. Libet exclamare, quod ille triumvirali proscriptione servatus a quodam Caesaris amico exclamavit, cum superbiam eius ferre non posset : " Redde me Caesari! " Quousque dices : " Ego te servavi, ego eripui morti " ? Istud, si meo arbitrio meminsi me servasti, ut haberes, quem ostenderestriumpho ductus essem! Non est dicendum, quid tribuerimus ; qui admonet, repetit. Non est instandum, non est memoria renovanda, nisi ut aliud dando prioris admoneas. Ne aliis quidem narrare debemus ; qui dedit beneficium, taceat, narret, qui accepit. Dicetur enim, quod illi ubique iactanti bene
Abbreviated transcription (Latin):
fllii in sumptũ ad nc̃tios usus cũ clam
succurend̾ indicasset puluino eiꝰ igno¬
ranti sacculũ subiecit. ut hõ mutilit̾
u̾econdꝰ qd̾ defid̾abat iuueniret potiꝰ
qͣm acciꝑet. Quid gͦ : Ille nescut a
quo accepit. pͥmũ nesciat. s hoc ip̃m
bñficiĩ ꝑs ÷. Deinde multa alia fatrã.
multa tribuam ꝑ que intlłigat et
illiꝰ auctorẽ. deuiq ille nestiet aite¬
pisse : ego sciam me dedise. parũ ÷
inqͥs. parũ si fen̾eare cogitas. s si
dare: qͦ gn̾e accipienti maxĩe ꝓfutu¬
rum eris dabis ꝯtentꝰ erisee teste.
alioqͥn nõ bñ fac̾e delectat. s uideri
bñ fecisse. uolo utiq sciat debitorem
queris. uolo utiq sciat. Qe si illi utiliꝰ
est nestire. si honestiꝰ. si gͣtiꝰ. ñ in aliã
ꝑtem abibis. uolo sciat. Ita tu hoĩem
ñ seruabis in tenebris. ñ nego quo¬
tiens patit᷑ respiciendũ gaudiũ ex
accipientis uoluntate. Sin ad iuuare

Expanded text:
sibi in sumptum ad necessarios usus, clam sibi in sumptum ad necessarios usus, clam succurrendum iudicasse ; pulvino eius ignorantis sacculum subiecit, ut homo inutiliter verecundus, quod desiderabat, inveniret potius quam acciperet. " Quid ergo ? ille nesciet, a quo acceperit ? " Primum nesciat, si hoc ipsum beneficii pars est ; deinde multa alia faciam, multa tribuam, per quae intellegat et illius auctorem ; denique ille nesciet accepisse se, ego sciam me dedisse. " Parum est," inquis. Parum, si fenerare cogitas ; sed si dare, quo genere accipienti maxime profuturum erit, dabis. Contentus eris te teste ; alioqui non bene facere delectat sed videri bene fecisse. " Volo utique sciat." Debitorem quaeris. " Volo utique sciat." Quid ? si illi utilius est nescire, si honestius, si gratius, non in aliam partem abibis ? " Volo sciat." Ita tu hominem non servabis in tenebris ? Non nego, quotiens patitur res, respiciendum gaudium ex accipientis voluntate ; sin adiuvari
Abbreviated transcription (Latin):
dum ÷. hoc uͦ nõ ÷ bñfitiũ. dare dep̾¬
hend̾e ÷. Et ut in tͣnͣsitu de hac qͦ ꝑ
te dicam qͥd sentiam. ne pͥncipi qͥdẽ
satis decoꝵ ÷ donare ignominie cã
ea qui id̾ rogarent inuenti sunt qͦs
osis uissit redd̾e in sonatu eris alie¬
ni cãs. ⁊ ita illi certas fummas dedit.
Non ÷ illud libertas. Censura ÷. auxi¬
lium est. pͥncipale tributũ ÷. beneficiũ
nõ ÷. cuiꝰ sine ruburore meminisse ñ
possum. ad iudicem missus sam ut
impetͣrem tãm dixi. precipiunt ita¬
sum. ut militarta dona. ut honores.
et qͥcqͥd aluid notitia pultͥus sit. rur¬
sus q̃ nõ ꝓducunt. nͨ honestiorẽ fatrũt
s succurrunt infirmitati. egestati
ignomine. tacite danda sũt. ut no¬
ta sint solis quib ꝓsunt. Int̾dũ ip̃e
qui iuuatur fallendus  ut hati nͦ a
quo acceꝑit sciat. Archesylam aiunt
amico panꝑi ⁊ panꝑtatẽ suã dissiłanti
egro aũt̃. ⁊ ne hoc qͣdem ꝯfidenti de tẽ

Expanded text:
dum est. Hoc vero non est beneficium dare, deprdum est. Hoc vero non est beneficium dare, deprehendere est. Et ut in transitu de hac quoque parte dicam, quid sentiam, ne principi quidem satis decorum est donare ignominiae cautea, qui idem rogarent, inventi sunt, quos omnes iussit reddere in senatu aeris alieni causas, et ita illis certas summas dedit." Non est illud liberalitas, censura est. Auxilium est, principale tributum est ; beneficium non est, cuius sine rubore meminisse non possum. Ad iudicem missus sum ; ut impetrarem, causam dixi. Praecipiunt itasum, ut militaria dona, ut honores et quidquid aliud notitia pulchrius fit; rursus, quae non producunt nec honestiorem faciunt, sed succurrunt infirmitate egestati, ignominiae, tacite danda sunt, ut nota sint solis, quibus prosunt. Interdum etiam ipse, qui iuvatur, vel fallendus est, ut habeat nec, a quo acceperit, sciat. Arcesilan aiunt amico pauperi et paupertatem suam dissimulanti, aegro autem et ne hoc quidem confitenti deesse