comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ergo edicto ciuiũ añ lata ẽ iusti¬
cia prudẽtie ymo et nõ eẽ prudẽ¬
ciam s potius calliditatẽ eii ius¬
ticia aduersat᷑. Talencus urbe lo¬
dẽsiũ a se salub̾ris at utilissimi
legib munita cũ filius eiꝰ adultñ
cͥmine dapnatus .ẜ. iuis ab eo con¬
stitutũ utroq oculo p̾uaĩ d̾bue̾i̾t
ac tota ciuitas ĩ hõre patris ne¬
cessitatẽ pene adulescẽtulo remit¬
tẽt aliꝙͣ diu repugnauit Adul¬
timũ pp̃lĩ p̃cib eiuctus p̾us suo
eruto de ĩ de filii oculo usũ iudẽ¬
di ut̾sq reliquit Ita debitũ sup¬
plicii modũ legi reddioit equita
admirabili fꝑamẽto se ĩt̾ miẜicor¬
dẽ patrẽ q̃ iustũ legis latorem ꝑtitꝰ¬
¶lone mẽoria talui fidelius ĩ hetͣ
mẽtib auditoꝵ ꝙͣ si nebulonu
aluiss ex̾citũ ã mutatoĩa uestiu
ĩꝑite młtitudis aspectib ĩgessisset
Age quid solois prudẽtia meruit

Expanded text:
ergo edicto civium antelata est justiergo edicto civium antelata est justitia prudentiae, imo et non esse prudentiam, sed potius calliditatem, cui justitia adversatur. Zaleucus, urbe Locrensium a se saluberrimis atque utilissimis legibus munitcrimine damnatus secundum ius ab ipso constitutum utroque oculo carere deberet, ac tota ciuitas in honorem patris necessitatem poenae adulescentulo remitteret, aliquamdiu repugnauit. ad ultimum populi precibus euictus suo prius, deinde filii oculo eruto usum uidendi utrisque reliquit. ita debitum supplicii modum legi reddidit, aequitatis admirabili temperamento se inter misericordem patrem et iustum legislatorem partNonne memoria talium fidelius inhaeret mentibus auditorum, quam si nebulonum aluissent exercitum, aut mutatoria vestium imperitae multitudinis aspectibus ingessissent? Age quid Solonis prudentia meruit? «
Abbreviated transcription (Latin):
tescit Huuis rei te mistodes testiõi
ẽ et exemplo qui cũ saluberrĩo cõ¬
silio atheieses ĩ classẽ migrarei
coegisset xerseꝙ rege et copiis ei
gretia pulsis riunas patue ĩ statũ
pristinũ reformaret et ꝙes aãdes¬
tinis molitioĩb ad pricipatũ gͥtie
capescẽdũ nucriret dixit i cõitioe
se hre rem delib̾acoe sua ꝓiusam
que si sortiretur effectũ nichil ma¬
nis aut potentius ppło athem ensi
opportere postulas alique dare cui
tacite exponẽturr. Et ergo datus
est aristides uel ut ait placet aus¬
tociles et si supputata ratio teꝑis
indicet temistodẽ et aristotilem
coeuos ñ fuisse Is aut̃ postqua
ꝯnouit eũ uelle ĩcende classer
lacedeoioꝵ que subducta erat
aput getheum ut ea osupta diiacõ
Maris incedẽt᷑ ipĩs ꝓcessit ad ciueᷤ
et retulit temistocle ut utile cõ¬
siliũ ita mĩme iustũ aĩo uolisẽ
Euestigio uniũsa ocio clamat
Id quod iustũ ẽ mĩme expedire
eũꝙ ussit desiste̾ ab ĩcepto Sic

Expanded text:
rei Themistocles testimonio est, et exemplo. Qui cum saluberrimo consilio Athenienses in classem migrare coegisset, Xerxeque rege, et copiis ejus Graecia pulsis, ruinas patriae in statum pristinum reformaret, et opes clandestinis molitionibus ad principatum Graeciae capessendum nutriret, dixit in concione se habere rem deliberatione sua provisam, quae si sortiretur effectum, nihil maius aut potentius Atheniensi oportere, postulauitque ut tacite exponeretur. Ei ergo datus est Aristides, vel, ut aliis placet, Aristoteles, etsi supputata ratio temporis indicet, Themistoclem et Aristotelem coaevos non fuisse. Is autem postquam cognovit eum velle incendere classem Lacedaemoniorum, quae subducta erat apud Gytheum, ut ea consumpta dominatio maris ipsis cederet, processit ad cives, et retulit Themistoclem ut utile consilium, ita minime justum animo volvere. E vestigio universa concio clamat, id quod justum non est, minime expedire, eumque jussit desistere ab incepto. Sic
Abbreviated transcription (Latin):
glosa quid si boni fuerit Ignõiosa
ille sẽtiat bonũ ht̃ gnõsitas ꝙ ne¬
cessitatẽ indicit ꝓoitatis Ĩt rerũ
copia nũc auaritia accendit nuĩc
ĩ exitiũ et ex t̾mĩu sui luxuriã in
uertit ut sit uenalis ppłs uenalis
et expellit ꝯ sepelit Hac infatuat et
eneruat et subu̾tit Lex ergo ipsi
nõ est et ci natura fere ociosa ⁊ eb̾a
est Querit se natura nec ĩuenit
Omĩby ergo scorta placẽt fractiq e
enerui corꝑe g̾ssus et laxi crines et
tot noua noia uestis queꝙ uirũ q¬
rit s ntinã ĩhac drĩatiõe luxurie

Expanded text:
gloriosa quidem, si boni fuerint, ignominiosa gloriosa quidem, si boni fuerint, ignominiosa ille sentiat, bonum hcessitatem indicit probitatis. At rerum copia nunc avaritiam accendit, nunc in exitium et exterminium sui luxuriam insvertit, ut sit Venalis populus, venalis it, et sepelit. Hanc infatuat, enervat et subvertit. Lex ergo ipsi non est, et ei natura fere otiosa et ebria est, Quaerit se natura, nec invenit. Omnibus ergo Scorta placent, fractique enervi corpore gressus, Et laxi crines, et tot nova nomina vestis, Quaeque virum quaerit. Sed utinam in hac dominatione luxuriae
Abbreviated transcription (Latin):
O uõ feculẽtius ⁊ obscuriꝰ residis¬
se ĩg̾maĩs et uterĩs lecant᷑ Tansẽ
sicut ĩ claritate illius sic ĩ ꝓp̾a abi¬
tione nec nobilitate gnis cuzres
exegerit ex causa ognatiois phibe¬
Antur cũ finitimis matrimonio
copulari Cesserũt ergo symoĩde
reges et p̾sides pricipes tͥounos
centuriones et pͥmos ꝓiũtiar sua
mediocritate contẽti nitũt᷑ uirtu¬
te sua nichil ĩ offitiis legittĩs uile
ducũt aut ignoicsu et culme si
res ex egerit nõ dedignãtur habẽ¬
noticia mẽoria ã ꝑitia ex̾cere Re¬
colũt Quia aĩalia muta nõ gñosa
putat quis nisi fortia Nẽpe uolu
ma Fernet ⁊ exultat rauco iucto¬
ria circo S uenale pecus coritbi po¬
teritas et hirpim si rara iugo uicto
tur exigius tritoqo trabut ẽpiredia
Collo Siquidẽ nobilitis sola ẽ at ab ẽ nobłitas¬
unica uirtus ergo generositas et
dari sangumnis et si ea magnum
quid eẽ ꝑ se symonides gletur n¬
chil aliud st̃ ꝙͣ moꝵ maĩfestatio ⁊

Expanded text:
o faeculentius et obscurius, resedisse in germanis et uterinis. Laetantur tamen sicut in claritate illius, sic in propria abjectione, ne nobilitate generis, cum res exegerit, ex causa cognationis prohibeantur cum finitimis matrimonio copulari. Cesserunt ergo Simonidae reges, et praesides, principes, tribuni, centuriones, et primi provinciarum sua mediocritate contenti, nituntur virtute sua, nihil in officiis legitimis vile ducunt, aut ignominiosum; et culinae, si res exegerit, non dedignantur habere memoriam, aut peritiam exercere. Recolunt quia animalia muta non generosa putat quis, nisi fortia . . . . . .palma Fervet, et exsultat rauco victoria Circo. teritas et Hirpini, si rara iugo victortur exiguis, trito ducunt epiraediacollo. Siquidem Nobilitas sola est, atunica virtus. Ergo generositas, et clari sanguinis lumen, etsi ea magnum quid esse per se Simonides glorietur, nihil aliud sunt quam morum manifestatio:
Abbreviated transcription (Latin):
que ẽ ut ciceroi placuit freq̃s
fama cũ laude a radice u̾tut orit
et ip̃ius luĩe dũtaxat illustratur
Ita ignoĩa confusio et si quio aliꝰ
dedecet auitio trabit origiẽ ⁊ ꝓ
uectu Siuie eĩ ã sola honestas bon
sit ut destoicis quibda placet sũ
pcipuũ et p̃cetĩs expetẽdu sicut as¬
serũt ꝑipathetici Hoc us qͣ ĩ dubi¬
ũ est quia nł expetẽdoꝵ adu̾satũ
honesto Caudatur cetera et nõ ĩ si¬
pieter optant ut uõa ualitudo cla

Expanded text:
est, ut Ciceroni placuit, frequens fama cum laude, a radice virtutis oritur, et ipsius lumine duntaxat illustratur, ita ignominia, confusio, et si quid aliud dedecet, a vitio trahit originem, et provectum. Sive enim aut sola honestas bonum sit, ut Stoicis quibusdam placet, sive praecipuum, et prae caeteris expetendum, sicut asserunt Peripatetici, hoc usquequaque indubium est, quia nihil expetendorum adversatur honesto. Laudantur caetera, et non insipienter optan
Abbreviated transcription (Latin):
mere. Btamẽ ꝙ ĩ libro osuetudiñ
cist̾ciẽsiũ ap̃ plerosꝙ legitur et tet᷑
qͣad duos articulos spectat hos¬
pitalitatis ĩstituẽde ab oĩ quilitate
ne dicam huaĩtate alienũ ẽẽ est
Si tamẽ uerũ ẽ hoc itante ꝑfectioĩs
osuetudib ĩueniri ut nec carnes
apponãtur hospitib nec ꝓpter eos a¬
liquid ematur cũ ⁊ ip̃ã ieuinia. pp̃
hospitẽ perfectio soluat et i multis
de ngore suo plurimũ ĩ dulgeata
caritati Echuicus quo ĩ eo fidelius
et faĩliarius indetur ĩ sistẽ iirtuti
ꝙ statuit ut ea que ĩtus st̃ hospitib
hylari modestia apponant̾ Cedꝙdo
mi nõ est et ht̃ uicinꝰ emat̾ Ere¬
diderĩ sacius eẽ et ꝑfeccius ut se ip̃z
paululũ uirtus soluat modesteq
desipiat Nã et ĩ loco desiꝑe ut au
ethnicus iterdũ dulce est et tã uir¬
tuti ꝯsẽtaneũ ꝙͣ huaitati Angꝰ q¬

Expanded text:
mere. Hoc tamen quod in libro consuetudinum mere. Hoc tamen quod in libro consuetudinum Cisterciensium apud plerosque legitur et tenetur, quod ad duos articulos spectat hospitalitatis instituendae, ab omni civilitate, ne dicam humanitate, alienum est. Si tamen verum est, hoc in tantae perfectionis consuetudinibus inveniri, ut nec carnes apponantur hospitibus, nec propter eos aliquid ematur, cum et ipsa jejunia propter hospitem perfectio solvat, et in multis de rigore suo plurimum indulgeat charitati. Ethnicus quoque in eo fidelius et familiarius videtur insistere virtuti, quod statuit, ut ea quae intus sunt, hospitibus hilari modestia apponantur, Quodque domi non est, et habet vicinus, ematur. Crediderim satius esse et perfectius, ut se ipsam paululum virtus solvat, modesteque desipiat. Nam et in loco desipere, ut ait ethicus, interdum dulce est, et tam virtuti consentaneum, quam humanitati. Aug
Abbreviated transcription (Latin):
ferente constat ꝙ sac̾dos queruiꝰ
btũ g̾oriũ ꝓsequtus et agens adusꝰ
eũ ĩ gͣratitudĩs et exꝓbrans huãĩ¬
tati sue ĩ iquo pondere ẽẽ repẽsu
hãc a scõ uiro ad appollinẽ suũ epłar
reportauit Gregorius appollini. ꝑ
mitto te redire ad locũ tuũ et agere
que queuisti Cũ ergo udolo sac̾¬
dos epłam reddidisset solitꝰ ḋmõ
respõsis more solito ludificaẽ cepit
Tinde sacerdos ad miratus illuis
maiestatẽ cuius ẜui hiu̾les possũt
sic q̃ diis gẽtiũ iꝑare et uerbo suspẽ¬
dere et torquere tempto appollie
Suo sequensꝙ gͥoriũ aohesit ei fc̃s
ꝙ discipulus xp̃i qui sacerdos appol¬
linis fuerat ita ĩfide et religione ꝓ¬
fecit ut bt̃o g̾orio cedatur ĩ regimie
gneocesariensis eccẽ successisse Et sic
quid̃ sedulitas pospitis humaẽ p̾ꝰ
demũ salubrit̾ remunerata ẽ Pos¬
lem hnãitatẽ nõ mõ religiose s
etiam comit̾ et urbaẽ uidet᷑ expri¬

Expanded text:
ferente constat, quod sacerdos querulus ferente constat, quod sacerdos querulus beatum Gregorium prosecutus, et agens adversus eum ingratitudinis, et exprobrans humanitati suae iniquo pondere esse repensum, hanc a sancto viro ad Apollinem suum epistolam reportavit.--Gregorius Apollini: « Permitto te redire ad locum tuum, et agere quae consuevisti. » Cum ergo idolo sacerdos epistolam reddidisset, solutus daemon responsis more solito ludificare coepit. Unde sacerdos admiratus illius majestatem, cujus servi humiles possunt sic etiam diis gentium imperare, et verbo suspendere et torquere, contempto Apolline suo, sequensque Gregorium adhaesit ei; factusque est discipulus Christi, qui sacerdos Apollinis fuerat: ita in fide et religione profecit, ut beato Gregorio credatur in regimine Neocaesariensis Ecclesiae successisse. Et sic quidem sedulitas hospitis humane prius, deinde salubriter remunerata est. Poslem humanitatem non modo religiose, sed etiam comiter et urbane videtur expri
Abbreviated transcription (Latin):
subtrahit que ratio ꝑmittit expõi
Effũdit quidẽ ĩ hospites iusceã sua
s memor officii si discretus ẽ adtur¬
pia nõ impellit nec urget quẽpiar
inid ĩ quod se nollet urgeri Est itar
ĩ hospite ꝑeg̾nũ oĩs hua̾itas et sob̾¬
a liberalitas excenda et indigne hos¬
piti gram pleniorẽ referre deb tena¬
ci bñficior memoria ꝑeg̾nus Hanc
quoq gratiam nec aduerse religios
nec pcedentis ĩ imicicie titulus peri¬
nut. Fam et bũs gͥorius gneocesa¬
rienẜ epus cũ urgente temꝑis ⁊ ꝓ¬
celle angustia i alpib ĩterceptus in
phanũ appollis qui ibi ab ĩdigenis
colebatur  diuertiss et a sacerdotelo¬
ci licet ꝓfano officiosissĩe ex ceptus es¬
set bospicio meor officii et hospicii
appollinẽ quẽ suspenderat a respon¬
sis et ludificatoib aĩax sacerdotis
p̃cib relaxauit Siquidẽ apud en¬
sebiũ cesariesem ĩ eccãstica hystoi̾a
potenĩt hec plenius ĩ uenuri Eoq re¬

Expanded text:
subtrahit, quae ratio permittit exponi. subtrahit, quae ratio permittit exponi. Effundit quidem in hospites viscera sua, sed memor officii, si discretus est, ad turpia non impellit, nec urget quempiam in id, in quod se nollet urgeri. Est itaque in hospitem peregrinum omnis humanitas, et sobria liberalitas exercenda, et indigenae hospiti gratiam pleniorem referre debet, tenaci beneficiorum memoria peregrinus. Hanc quoque gratiam nec adversae religionis, nec praecedentis inimicitiae titulus perimit. Nam et beatus Gregorius Neocaesariensis episcopus, cum urgente temporis et procellae angustia, in Alpibus interceptus, in fanum Apollinis, qui ibi ab indigenis colebatur divertisset, et a sacerdote loci, licet profano officiosissime exceptus esset hospitio, memor officii et hospitii, Apollinem quem suspenderat a responsis, et ludificationibus animarum, sacerdotis precibus relaxavit. Siquidem apud Eusebium Caesariensem in ecclesiastica historia poterunt haec plenius inveniri. Eoque re
Abbreviated transcription (Latin):
tis formã p̾̃scribẽtes exẽ ͦ coegerũt
eũ uisi ꝙ st̾ ei locũ cessisse p̾mum
quẽ postinedũ agnouerũt dñm ĩ
fractione panis Alias nãꝙ delici¬
as nisi quas forte necessitas exige¬
bat ei nõ legimus fuisse appositas
Britãnia quo nr̃a ꝓcluxit albañ
ab officio hespitalitatis ĩsignẽ qui
se ipm maluit cyrãnoꝵ exponere
Quid de fidelib loquor cũ q̃ ĩfide¬
les ꝯsueuerit ⁊̃ aduersus hostes et
ꝓp̾o periculo patrocĩari quos ĩ fra q̃¬
driduũ hospicio suscepisset Eri¬
nũs eĩ otrahebat nocã quisqͥs an̾
quĩtũ diẽ hosti .i. ꝑegno huai̾tat᷑¬
patrociu denegabãt auetoẽ siqidẽ
Cicerone ob equitatẽ bospitib exhi¬
benda hostis dicebat antiquitus
quẽ mo dicmꝰ ꝑeg̾nũ Cui quisq
fuerit ĩ hũanus de iure antiquo ĩ¬
iqus est rdeclarant hoc legũ tablẽ
et titulus iuiris qui ẽ statutus dies
cũ hoste Dau uero huaitatẽ exhib
hospiti et caritatẽ implet nichil eor

Expanded text:
es exemplo, coegerunt eum, visique sunt ei locum cessisse primum, quem postmodum agnoverunt Dominum in fractione panis. Alias namque delicias, nisi quas forte necessitas exigebat, ei non legimus fuisse appositas. Britannia quoque nostra produxit Albanum, ab officio hospitalitatis insignem, qui se ipsum maluit tyrannorum exponere ristianum. Quid de fidelibus loquor? cum et infideles consueverint, etiam adversus hostes, et proprio periculo patrocinari, quos infra quatriduum hospitio suscepissent. Criminis enim contrahebat notam, quisquis ante quintupatrocinium denegabat. Auctore siquidem Cicerone, ob aequitatem hospitibus exhibendam, hostis dicebatur antiquitus, quem modo dicimus peregrinum. Cui quisquis fuerit inhumanus, de jure antiquo iniquus est. Declarant hoc legum tabulae, et titulus juris, qui est statutus dies cum hoste. Qui vero humanitatem exhibet hospiti, et charitatem implet, nihil eorum
Abbreviated transcription (Latin):
benda matiaz ꝓmerendi ad ospec¬
tũ fidelis patrisfamilias grã desti¬
nauit. Sic et iste primo tribu
suã agnoscit que dñz specialiter
agnoscebat et i ea ip̃a illos ceteĩs
pfert nos quos sanguis aut le¬
nocinia mundi exmaniti omen¬
dant s quos diuinxs timor illꝰ¬
trat Nõ utiꝙ uentriloquos ⁊ ua¬
niloquos uir scũs asciuit s eos
qui dei quez colebant ymagiẽz
pͥferebant S nũquid dei festiui¬
tas fratrũ cetus aut opulẽtia edu¬
lioꝵ agerendis ꝓmore sanctũ hõ¬
nem retardauit Atiq ĩ ip̃a leticia
ouiuantul ĩcrepatus a fratrib he¬
breũ quẽ ab ĩpiis ꝑcussũ audierat
pꝰ solis occubitu qr ante nõ licuit
ꝓfectus est sepelire Nec ueritus est

Expanded text:
bendam materiam promerendi, ad conspecbendam materiam promerendi, ad conspectum fidelis patrisfamilias gratia destinavit. Sic et iste primo tribum suam agnoscit, quae Dominum specialiter agnoscebat, et in ea ipsa illos caeteris praefert, non quos sanguis, aut lenocinia mundi exinaniti commendant, sed quos divinus timor illustrat. Non utique ventriloquos et vaniloquos vir sanctus ascivit, sed eos qui Dei, quem colebat, imaginem praeferebant. Sed nunquid diei festivitas, fratrum coetus, aut opulentia eduliorum, a gerendis pro more sanctum hominem retardavit? Utique in ipsa laetitia convivantium increpatus a fratribus, Hebraeum, quem ab impiis perculsum audierat, post solis occubitum, quia ante non licuit, profectus est se
Abbreviated transcription (Latin):
ciꝑe mererẽtur Abrahã descendẽcib
ĩuia uiris occurrit et ex̾cende libeã¬
litatis optans gratia angelos ĩ bos¬
piciũ hiulitate uictos et precibus in¬
troducit eis tamẽ ĩcẽtiua gule ne¬
quaꝙͣ apponit nec uitulũ quẽ de
armento tellit ĩpẽdiis rex et cocoꝵ
sarte fecit ẽẽ troianũ Loch quoꝙ
luxure punitores angelos d̾uocoẽ
uigente ĩ domũ suam egit et liez
eis ad gulam aliã ue luxuriã nõ
ẜuiret nichil tñ defuit caritati a¬
deo quide ut sodomitaꝵ firori
uirgines uiduas filias ꝙͣ hospites
mallet exponẽ. Eũ ĩ domo tobie
dies festus agẽtur Uade ĩquit ⁊¬
ad duc aliquos de tribu nr̃a timẽ¬
tes deũ neq eĩ diẽ festũ agi posse
putabat nisi aliquẽ ad domestic̃
cetũ caritas adieciss S ĩ oĩb hiis
eadẽ ẽ ordinate dispẽsatio caritat᷑
Quos eĩ ꝑ uia descendẽtes aspexit
scribunt: quos adiusitatiõ ⁊ pre¬

Expanded text:
cipere mererentur. Abraham descendentibus cipere mererentur. Abraham descendentibus in via viris occurrit, exercendae liberalitatis optans gratiam, angelos in hospitium, humilitate victos et precibus, introducit. Eis tamen incentiva gulae nequaquam apponit, nec vitulum quem de armento tollit, impendiis rerum, et coquorum arte fecit esse Trojanum. Loth quoque luxuriae punitores angelos, devotione urgente, in domum suam egit, et licet eis ad gulam, aliamve luxuriam non serviret, nihil tamen defuit charitati: adeo quidem, ut et Sodomitarum furori virgines filias, quam hospites mallet exponere. Cum in domo Tobiae dies festus ageretur: Vade, inquit, et adduc aliquos de tribu nostra, timentes Deum ; neque enim diem festum agi posse putabat, nisi aliquem ad domesticum coetum charitas adjecisset. Sed in omnibus his est eadem ordinatae dispensatio charitatis. Quos enim per viam descendentes aspexit scribuntur, quos ad visitationem, et prae
Abbreviated transcription (Latin):
dicit leones ursos alebaz ⁊ simi¬
as et huiusmoĩ monstra aut ꝓ¬
bra nature Maud ergo Nõne⁊
hec st̃ quib nr̃e etacis liberalitas
illustratur Aũquid sine hiis lar¬
gitas ẽẽ potest Humerus iquit nis
quod udebant pauperib. Si odõs
udue expectare feci Si ꝯmedi be¬
cellã meam solus et nõ ꝯmedit
pupillus exea si foris mansit ꝑe
grinus et hostiũ meũ nõ patuit
iuatori Si despexi p̾cereũte eo ꝙ
nõ bũit idumentu et abs operi¬
mẽto pauꝑez/ Si nõ bñdixerunt
michi latera eius et de uelleribus
ouiũ meaꝵ calefcũs est Tter tibi
uidetur liberalior h antonius qui
liberalitati satisfieri posse nõ credi¬
dit nisi gulam et tocius luxiũe
uicia ꝓcuraret Nides ne qr mul¬
tiplici uia potest auaritie suspicio
frugaliter dedinari Tospitalitat
bonuz ꝯmendat aplus ꝑ quod deo
adeo hospitiosi ho officiosi hospites
placuerut ut q̃ angelos hospitio re¬

Expanded text:
dicit: Leones, ursos alebam et simidicit: Leones, ursos alebam et simias, et hujusmodi monstra, aut probra naturae. Quid ergo? Nonne haec sunt, quibus nostrae aetatis liberalitas illustratur? Nunquid fere sine his largitas esse potest? Humerus, inquit, meus quod uolebant pauperibus et oculos uiduae expectare feci. si comedi bucellam meam solus et non comedit pupregrinus, et ostium meum non patuit viatori. Si despexi praetereuntem, eo quod non habuerit indumentum, et absque operimento pauperem. Si non benedixerunt mihi latera ejus, et de velleribus ovium mearum calefactus est . Uter tibi videatur liberalior, hic, an Antonius, qui liberalitati satisfieri non posse credidit, nisi gulam, et totius luxuriae vitia procuraret? Videsne quia multiplici potest via avaritiae suspicio frugaliter declinari? Hospitalitatis bonum commendat Apostolus, per quod Deo adeo officiosi hospites placuerunt, ut etiam angelos hospitio re
Abbreviated transcription (Latin):
liberalẽ uis ueram et fructuos a
largitatẽ audire Deflecte oculos
adeum qui uermib scatẽs iacet
ĩsterquilimo et testa fluentẽ de
Nir iustus timẽs deũ et recedẽs
amalo Nõ utiꝙ dicit Eythara
et lira psalteriũ et sambuca et õe
genus musicoꝵ ĩ ꝯuiuiis meis Nõ
dicit Epulabar coctidie splendide
gustus ꝑ oĩa elemẽta queres solli¬
citudine multa trahens unde cõ¬
ficerentur stercora aut ueter dis¬
tentus facile ĩlibidines dispũarz
Aon dicit Induebar purp̾a⁊ bis¬
so oꝑe ue plumario affectans ꝙ
ĩ locis acus complexũ pectĩe seru
Ealsis ĩ anis uite obduxit ymagĩ¬
bus et uestib fulgeba de auratis
caidatus uarietate Nõ dixit ad
me confluebat urdiꝙ mendici
mime balationes Hoc genus cẽ
uenatores damosi dulcorarii i¬
mẽdaces hystriones uani ⁊ ꝑa¬
siti edaces mẽtrices delose rumi¬
geruli falsiloqui et relatores aut
ꝯcentores ĩ aniu fabulaꝵ Non

Expanded text:
liberalem? Vis veram et fructuosam liberalem? Vis veram et fructuosam largitatem audire? Deflecte oculos ad eum qui vermibus scatens, jacet in sterquilinio, et testa fluentem de vir justus, timens Deum, et recedens a malo: non utique dicit: Cithara, et lyra, et psalterium, et sambuca, et omne genus musicorum in conviviis meis. Non dicit; Epulabar quotidie splendide, gustus per omnia clementa quaerens, sollicitudine multa contrahens, unde conficerentur stercora, aut venter distentus facile in libidinem dispumaret. Non dicit: Induebar purpura et bysso, opereve plumario, affectans quod in locis acus complexum pectine serum, falsis inanis vitae obduxit imaginibus, et vestibus fulgebam deauratis, circumdatus varietate. Non dixit: Ad me confluebant undique Mendici, mimi, balatrones, hoc genus omne, venatores clamosi, dulcorarii mendaces, histriones vani, et parasiti edaces, meretrices dolosae, rumigeruli, falsiloqui, et relatores, aut concentores inanium fabularum. Non
Abbreviated transcription (Latin):
solus posset sufficere Daus tamẽ
est qui nõ laudet. Oauii nõ eã ne¬
cessaria credit Ue tñ aluxiiosis
arguar auarus frugalitaris lau¬
dator eam liberalitati credo et
facoor cohere Eicero mͥ testis ẽ
et iulius cesar et alii quos neo
tenacitatis ĩ silare p̾sumet Ad¬
uersus hac miulta suꝑius dc̃a st̃
et liberalitatis qficia exlib̾s offi¬
tioꝵ facile ĩ notescẽt Tit tñ libã¬
litatis ĩgenue faties de nudetũ
modus ille largiendi nobilior et
nis excludit Siquide ad ytri¬
bucõ dare aliberiltate alienũ
est et ꝯsentaneũ auaritiẽ. Mla
Senerator ut plus accipiat ĩterdui
ali quid p̾largitur dande cooꝰ
tia mittis ui te munificu gar¬
giliane uocẽ Sordidius nichilẽ
nichil ẽ te spircius ymo qui po¬
tes ĩsidias dona uocare tuas gͨ
auidis fall. ax ĩdulget piscib
hamus Callida sic stultas decip̃
esca  feras Quid sit largiri quid
sit donare docebo Si nescis dona
gargiliane michi Nis hoĩez udẽ

Expanded text:
solus possit sufficere. Quis tamen est qui non laudet? Quis non eam necessariam credit? Ne tamen a luxuriosis arguar avarus frugalitatis laudator, eam liberalitati credo et fateor cohaerere. Cicero mihi testis est, et Julius Caesar, et alii, quos nemo tenacitatis insimulare praesumet. Adversus hanc multa superius dicta sunt, et liberalitatis officia ex libris Officiorum facile innotescent. Ut tamen liberalitatis ingenuae facies denudetur, modus ille largiendi nobilior et nis excludit. Siquidem ad retributionem dare, a liberalitate alienum est, et consentaneum avaritiae. Nam fenerator ut plus recipiat, interdum aliquid praelargitur. Unde coquus: tia mittis, Vis te munificum, Gargiliane, vocem. Sordidius nihil est, nihil est te spurcius uno, Qui potes insidias dona vocare tuas. Sic avidis fallax indulget piscibus hamus, Callida sic stultas decipit esca feras. Quid sit largiri, quid sit donare docebo, Si nescis, dona, Gargiliane, mihi. Vis hominem videre
Abbreviated transcription (Latin):
hredis fletus sub ꝑsõa risus ẽ furor
fit sepus lata patiẽtia Impbe nep¬
tunũ accusat qui iteꝵ naufragui
fecit nĩu alt̾cando ueritas amitti
ꝑs bnficii ẽ quoa̾ petit᷑ si cito nege
ita aicu hẽas ut posse i innicũ fieri
putes Neterẽ ferendo ĩ uiria ĩ uites
citur Tlecessẽ ẽ ut multos timea
quẽ multi timẽt ꝓpostreo uł tenu
uirtutis uiditio siue ĩ oꝑx siue in

Expanded text:
s boni. Heredis fletus sub persona risus est. Furor fit laesa saepius patientia. Improbe Neptunum accusat qui iterum naufragium facit. Nimium altercando veritas amittitur. Pars beneficii est quod petitur si cito neges. Ita amicum hputes. Veterem ferendo injuriam, invitas citur. Necesse est multos timeat, quem multi timent. Postremo vel tenui virtutis indicio, sive in verbo, sive in
Abbreviated transcription (Latin):
qr ĩ masu eius uidẽt et ĩore audi¬
unt cpera mortis Siquid nõ mõ
fur ẽ et latro s lupus rapax Reqͥ¬
peda leonis qui rugiẽs cucuit qe¬
rens quẽ deuoẽt Gaus ergo illu
nõ repellat aut saltẽ fugiat qui
ad hoc ouile ĩgreditur ut mact
sa est ut cũ oẽs fere desid̾rẽt ep̃ari
cũ quod appetũt adepti fuerit ocio
marcẽt ã quod tupius ẽ ĩ uaĩta¬
tis operib occupãt Quãta cur̃ã
ambitione uolui quid suꝑus sed
ut se res ht̃ plene nõ pocui expla¬
nare Et ꝓfecto ꝙͣ ĩ utilit̾ młti uer¬
sent᷑ ĩgradu optato referre difficilis
potero Unũ tñ scio quia ñ ea aui¬
ditate currũt ut ꝑ aliis aĩas ponã
qui fortue munuscula uel ꝙ rectiꝰ
dixerĩ grẽ dei temꝑalia dona ĩ ħẽ¬

Expanded text:
ia in manu ejus vident, et in ore audiunt opera mortis. Siquidem non modo fur est et latro, sed lupus rapax, sequipeda leonis, qui rugiens circumit, quaerens quem devoret . Quis ergo illum non repellat, aut saltem fugiat, qui ad hoc ovile ingreditur, ut mactet sata est, ut cum omnes fere desiderent episcopari, cum quod appetunt adepti fuerint, otio marcent; aut, quod turpius est, in vanitatis operibus occupantur. Quanta curratur ambitione, volui quidem superius, sed ut se res habet, plene non potui explanare; et profecto quam inutiliter multi versentur in gradu optato, referre difficilius potero. Unum tamen scio, quia non ea aviditate currunt, ut pro aliis animas ponant, qui fortunae munuscula, vel, quod rectius dixerim, gratiae Dei temporalia dona, in
Abbreviated transcription (Latin):
camẽ crediderim ꝙ tantus pateri
luxuriosũ ꝯuiniũ uellet ĩstrui ĩii¬
tacis Quis ergo ambigit auarici¬
am posse frugaliter declinari Ant
Quo marcus celuis describit ato¬
niu Ingredientes inquit ipsuz
offendunt temulento sopore ꝓfli¬
gatu totis p̾cordiis stertentẽ ruc
sas ĩ cubare et reliquas circũiacere
uentu ꝑcepto excitare antonium
conabantur nome ĩ damabant⁊
frustra ceruicib tollebant blãdi
alie ad aurez alie uehemẽcius ĩ uo¬
cabant Nõnulle etiam feriebant
Quaꝵx cũ oiuz uocem tactumꝙ o
nosceret ꝓxime cuiusq collũ am¬
plexu petebat ne dormire excitat᷑
neꝙ uigilare ebrius poterat s semi
hemẽtius exꝓbari n maĩfestus ostẽ¬
di potuit. In sũma ergo aut u̾tuti
ĩ sistẽdũ est ã de gla desperandum
Gla siquidẽ adiunde nõ ꝓuenit O:¬

Expanded text:
tamen crediderim quod tantus pater luxuriosum convivium vellet instrui invitatis. Quis ergo ambigit avaritiam posse frugaliter declinari? Aut quomodo M. Coelius describit Antonium: « Ingredientes, inquit, ipsum offendunt temulento sopore profligatum, totis praecordiis stertentem, ructsas incubare, et reliquas circumjacere ventu percepto, excitare Antonium conabantur: nomen inclamabant, frustra cervicibus tollebant, blandius aliae ad aurem, aliae vehementius invocabant, nonnullae etiam feriebant. Quarum cum omnium vocem tactumque nosceret, proximae cujusque collum amplexu petebat, neque dormire excitatus, neque vigilare ebrius poterat, sed semvehementius exprobari, neque manifestius ostendi potuit. In summa ergo aut virtuti insistendum est, aut de gloria desperandum. Gloria siquidem aliunde non provenit
Abbreviated transcription (Latin):
l huaꝵ laudũ gła ꝯcupiscũt dãt
operam bñ udicantib nõ displicẽ
Refert eĩ plurimũ quis cui et ude
placcat nec ẽ ab eo laudari glosu
ciius faĩliaritas ignõĩa redoletn
Laus unius studiosi multis ꝓfrẽ
et suffecit ad gła et multoꝵ sepe
ꝯmẽdatio ĩ faiam peꝑit In rethoric
locus ẽ celebris a ꝯuictu moꝵꝙ siłi

Expanded text:
um laudum, gloriam concupiscunt, dant operam bene judicantibus non displicere. Refert enim plurimum quis, cui, et unde placeas. Nec est ab eo laudari gloriosum, cujus familiaritas ignominiam redolet. Laus unius studiosi multis profecit, et suffecit ad gloriam: et multorum saepe commendatio, infamiam peperit. In rhetoricis locus est celebris a convictu, morumque simi
Abbreviated transcription (Latin):
et maxĩe scͥptorib place̾ nõ appetũt
Nũqd suas ĩeptias trasmitti uolt
ad posteros Ignotus eẽt lucilius ñ
eũ epłe senece illustrarẽt. Laudib
prudẽtiam itachi aut pelide iuresi
agnosset nisi eas homerus diuio pu¬
blicasset ignio Zlñ nichil mͥ uidet
osulciuis uiro ad glam properanti.¬

Expanded text:
et maxime scriptoribus, placere non appetunt? Nunquid suas ineptias transmitti nolunt ad posteros? Ignotus esset Lucilius, nisi eum epistolae Senecae illustrarent. Laudibus prudentiam Ithaci, aut Pelidae vires agnosceret, nisi eas Homerus divino publicasset ingenio. Unde nihil mihi videtur consultius viro, ad gloriam properanti
Abbreviated transcription (Latin):
ni cui iudice uita laudabiliũ ꝓbẽt
nõne ꝑspicue desipiẽtie ẽ illoꝵ uc
quis fulgeat aucupari fauorẽ quii
sordib obositi sunt et quoꝵ gr̃a nisi
ꝑturpia acquiri nõ potest Nuiusmo
mõstris hoĩu amplissimũ prĩmoiũ
pompeii et fere tocius orbis opes con¬
culit macus anthoius et tñ eoꝵ p̾cõiis
nõ cdarescit s coꝵ sordidior occurrit
posteritati S⁊ unius sapic̃tis si sc̃to¬
res egregii gram meruissz aliquid
celebre illius manauit ad posteros
Uugilius marcelli citra magna u̾i¬
tutũ opera merita ꝑpetrauit gloria
et poetica licencia fidẽ ꝑu̾tẽs histoĩe
didonem l pudicissima fuerit hos¬
pitis quẽ ex roe tempoꝵ uidẽ nõ po¬
tuit icesto amore posteris ꝑsuasit ẽẽ
corptam Nisus et eurialus nrã ñ
attigissent etatẽ nisi eos ooluuoĩ
duuã marois carmna subduxiss
Implet adhuc ꝓnussi fidẽ et noĩa i¬
cor situ nõ patitur ab oleri. Wuute
felices e si quid mea carmĩa posst̾

Expanded text:
nihil, indice vita, laudabilium probent, nonne perspicuae desipientiae est, illorum, ut quis fulgeat, aucupari favorem, qui sordibus obsiti sunt, et quorum gratia nisi per turpia acquiri non potest? Hujusmodi monstris hominum amplissimum patrimonium Pompeii, et fere totius orbis opes contulit Marcus Antonius; et tamen eorum praeconiis non clarescit, sed eo sordidior occurrit posteritati. Si unius sapientis, si scriptoris egregii gratiam meruisset, aliquid celebre illius manasset ad posteros. Virgilius Marcelli, citra magna virtutum merita, perpetuavit gloriam, et poetica licentia fidem pervertens historiae, Didonem, licet pudicissima fuerit, hospitis, quem ex ratione temporum videre non potuit, incesto amore posteris persuasit fuisse correptam. Nisus et Euryalus nostram non attigissent aetatem, nisi eos oblivioni divina Maronis carmina subduxissent. Implet adhuc promissi fidem, et nomina eorum situ non patitur aboleri. Vivite lius: 'si quid mea carmina possunt,
Abbreviated transcription (Latin):
aut clemẽtia Illi quoq quos .x.
oratorũ sentẽciis sub ymagie de¬
clamationũ scolariũ illustrauit
et hii quos de naturalib quoĩb
elidit et quos de phia paꝵ dili¬
gentes arguit quĩtilian  ubiꝙ fi¬
delis custos uirtutis ubiꝙ uicioꝵ
hostis occurrit tantus utiq ut eũ
fronto .ẜ. quosda nepos plutarchi
cuiꝰ meinit ĩ po iuenalis Sic ⁊
frontois platani cõuulsaq mamo¬
ra damant Semper eũ ĩ ꝙͣ sic as¬
serit uniu̾sos extminare erpores
ut aurea uideatur secula refore et
deos ab hũano gñe exultantes
eius opera reuocatos hoĩb gtracta
societate miscẽ Consẽcia façile
litteaciorẽ extitisse quĩtilianũ et
acuie et grauitate dicendi p̾cedẽ
at ille diligentior et quantũ ĩ re¬
choric̃a ulcit᷑ tantũ uicit ietbica
Ipẽ quo quĩtiliaꝰ ĩ mag̾s et pre¬

Expanded text:
aut clementia, illi quoque quos decem aut clementia, illi quoque quos decem oratorum sententiis sub imagine declamationum scholarium illustravit, et hi quos de naturalibus quaestionibus edidit, et quos de philosophia parum diligentes arguit Quintilianus; ubique fidelis custos virtutis, ubique vitiorum hostis occurrit, tantus utique, ut eum Fronto, secundum quosdam nepos Plutarchi, cujus meminit in primo Juvenalis sic: Frontonis platani, convulsaque marmora clamant; semper eum, inquam, sic asserat univeros exterminare errores, ut aurea videatur saecula reformare, et deos ab humano genere exsulantes, ejus opera revocatos, hominibus contracta societate miscere. Consentiam facile litteratiorem exstitisse Quintilianum, et acumine, et gravitate dicendi praecedere. At ille diligentior est, et quantum in rhetoricis vincitur, tantum vincit in ethica. Ipse quoque Quintilianus in magnis et pr
Abbreviated transcription (Latin):
genio dixisse alieno iuiditio Aam
si nil equaliũ contempsiss si parũ
nõ ocupiss si nõ oĩa sua amasset
si reꝵ pondera minutissĩs sentẽciis
nõ fregiss consensu pocus erudito¬
rũ ꝙͣ puẽoꝵ amore comꝓbaretua
Uerum sic quoꝙ iam rõbustis et
seiũore gn̾e sacis firmiatis legẽdũ
uel ioeo ꝙ excere pctest utrũ uidi¬
ciũ Pulta eĩ ut dixi ꝓbanda ĩ eo¬
multa ⁊̃ ad miranda st̃. Eligẽ uõ
cure sit ꝙd utinã ipe feciss Dig¬
na eĩ fuit illa natura que melioa
uellet ꝙd uoluit effecit Hec ĩsene¬
cam quitilianꝰ Sed an senserit¬
B tñ ꝙͦ ei asscribit multã moru
.s. elegantia et si ĩ eloquẽdo coxp¬
tam neq̃ꝙͣ arbitror detrahendu
Moralia ergo eius p̾cepta admit¬
tant et eo gnẽ loquatur quisꝙ
ꝙad ceteris pfert et platis driria¬
Planũ erit uirtutũ riuulos de pu¬
rissimmo fonte frugalitatis oriri ⁊
Legantur epłe eius libri de bnfiis

Expanded text:
genio dixisse, alieno iudicio. nam genio dixisse, alieno iudicio. nam si oblique contempsisset, si parum recta non concupisset, si non omnia sua amasset, si rerum pondera minutissimis sententiis non fregisset, consensus potius eruditorum quam puerorum amore comprobaretur. verum sic quoque iam robustis et severiore genere satis firmatis legendus vel ideo quod exercere potest utrinque iudicium. multa enim, ut diximulta etiam admiranda sunt. Eligere vero curae sit, quod utinam ipse fecisset. Digna enim fuit illa natura, quae meliora vellet; quod voluit, effecit. Haec in Senecam Quintilianus; sed an recte seHoc tamen quod ei ascribit, multam morum scilicet elegantiam, etsi in eloquendo corruptam, nequaquam arbitror detrahendum. Moralia ergo ejus praecepta admittantur et eo genere loquatur quisque, quod caeteris praefert, et planum erit virtutum rivulos de purissimo fonte frugalitatis oriri. Legantur epistolae ejus, libri de beneficiis,
Abbreviated transcription (Latin):
b adolescẽtiũ fuerit Quẽ nõ equid
conabar oio excutere s potius pre¬
ferri nõ sinebã quos ille nõ desti¬
terat ĩ cessere cũ diu̾si sibi ꝯscius
gñis placere se idicendo posse in
qͣuib illi placeret diffideret amabit̃
Eum magis ꝙͣ imitabant᷑ tantũ¬
q ab illo defluebant quantum
ille abantiquis descenderat Foret
eĩ eptandum pares ac saltẽ prĩos
illi uiro fieri S placebat pp. sola
uicia et ad ea se quisq dirigebt̃
effingenda que poterat De inde
cũse iactaret eodẽ mõ dice̾ senecã
ĩfamabat Cuius et multe alio¬
qui ⁊ magne u̾tutes fuerũt ĩgeĩ¬
um facile et cepiosum plurimu
studi multa reꝵ cognitio ĩqua tñ
aliqñ ab biis quibꝰ inquirenda
quedã mandabat d̾ceptus est Tẽ¬
tauit q̃ oẽ fere studioꝵ materiar
Nlã ⁊ orde̾s eius et poemata ⁊ epłe
eo ꝑnitiosissima ꝙ habundabant⁊
dulcib uiciis Nelles eĩ eũ suo ĩ¬

Expanded text:
bus adolescentum fuerit. Quem non equidem bus adolescentum fuerit. Quem non equidem conabar omnino excutere, sed potioribus praeferri non sinebam, quos ille non destiterat incessere, cum diversi sibi conscius generis, placere se in dicendo posse, in quibus illi placerent, diffideret. Amabant eum magis quam imitabantur, tantumque ab illo defluebant, quantum ille ab antiquis descenderat. Foret enim optandum, pares ac saltem proximos illi viro fieri. Sed placebat propter sola vitia, et ad ea se quisque dirigebat effingenda, quae poterat. Deinde cum se jactaret eodem modo dicere, Senecam infamabat. Cujus et multae alioquin, et magnae virtutes fuerunt, ingenium facile et copiosum, plurimum studii, multa rerum cognitio, in qua tamen aliquando ab his, quibus inquirenda quaedam mandabat, deceptus est. tractavit etiam omnem fere studiorum materiam. nam et orationes eius et poemata et episeo perniciosissima, quod abundant dulcibus vitiis. velles eum suo in
Abbreviated transcription (Latin):
nichil gelide mĩstrat aut timide s
ei tñ ratio ostat impense Reb qͥ dẽ
s sibi magis parcit Nichil autem
mimũ subtrabit usui s luxurie ⁊
ẜuanda tradiderunt s quia hec ꝑ¬
lletusta st̃ noĩa aut eoꝵ nõ st̃ pr̃e¬
cepta celebria Uel seneca nr̃ alidi¬
atur qui eam tantis laudib effert
ut quisquis aliquid om̃io adicere
temptauerit ociari ꝙ aliquid agẽ
rectius uideatur Sunt tamẽ qui
eum otempnere audeant quĩtilia ĩ
auctoritate freci suũ ex eo nobilitã¬
tes iudiciũ si ei detrabant qͥ plĩ¬
mis placet ut apud ĩdoctos glori
uirtutẽ nequent imitari Michi tñ
patre Ierdĩo ĩscõꝵ cathalogo poĩ¬
tu Et tamẽ de quĩtiliani possis
uidicare udicio uerba ip̃ius que
scͥptorib enua̾tis ĩ suggillationẽ
senece posuit sunt hec Exĩdust̾a¬
sꝙͣ dampnare eu et ĩ uisũ quo
hr̃e creditus su. Qd̾ accidit mͥ
dũ coꝵptũ et oĩb uiciis fractum

Expanded text:
Nihil gelide ministrat aut timide, sed Nihil gelide ministrat aut timide, sed ei tamen ratio constat impensae. Rebus quidem, sed sibi magis parcit. Nihil aut, minimum subtrahit usui, sed luxuriae servanda tradiderunt. Sed quia haec pervetusta sunt nomina, aut eorum non sunt praecepta celebria, vel Seneca noster audiatur, qui eam tantis laudibus effert, ut quisquis aliquid omnino adjicere tentaverit, otiari quam aliquid agere rectius videatur. Sunt tamen qui eum contemnere audeant, Quintiliani auctoritate freti, suum ex eo nobilitantes judicium, si ei detrahant, qui plurimis placet, ut apud indoctos eorum virtutem nequeunt imitari. Mihi tamePatre Hieronymo in sanctorum catalogo positum. Ut tamen et de Quintiliani possis judicare judicio, verba ipsius, quae scriptoribus enumeratis, in sugillationem Senecae posuit, haec qua damnare eum et invisum quoque habere, creditus sum. Quod accidit mihi dum corruptum, et omnibus vitiis fractum
Abbreviated transcription (Latin):
usũ ẽẽ fuiũ opidiũ camixinũ ĩul¬
timo elogio cũ  filios peste cont̾ria
uideret occupatos refert horatius ⁊
Simplicit̾ tamẽ constat frugalitaẽ
ĩ bonis numerandã utpote illã que
saturno regnante regna aurea tẽpe¬
rauit et eoꝵdẽ oĩa dispẽsanit offiti¬
a Hec ẽ que astream et pudicicia
ĩ terris diucius tenuit donec eas in¬
ualescẽte luxu regnãte ioue adsupe¬
ros concigit euolasse Nos hec fa¬
bula respicit ut sciamus sinc fru¬
galitate nõ posse iusticia aut pu¬
dicicia oẜuari Si quidẽ necessitas
dit iustĩa et ex̾cicii uoluptas pudi¬
ciciam ꝓpellit Iit eĩ Qui festinat
ditari nõ erit inocens Illud tame
clodii nequaꝙͣ denigrat frugalita¬
tis honorẽ s uidetur pocius om̃dae̾
decorẽ Constat eĩ nequaꝙͣ malũ
ẽẽ ꝙ ĩpatrocimũ et excusatione
ĩnustri rumoris assumitur sic fus¬
cus eclor nigru extenuat et qułt

Expanded text:
usum esse Servium Opidium Canusinum in ulusum esse Servium Opidium Canusinum in ultimo elogio, cum filios peste contraria videret occupatos, refert Horatius. Simpliciter tamen constat frugalitatem in bonis numerandam, utpote illam, quae Saturno regnante regna aurea temperavit, et eorumdem omnia dispensavit officia. Haec est quae Astream, et pudicitiam in terris diutius tenuit, donec eas, invalescente luxu, regnante Jove, ad superos contigit evolasse. Nos haec fabula respicit, ut sciamus sine frugalitate non posse justitiam, aut pudicitiam conservari. Siquidem necessitas dit justitiam, et exercitii voluptas pudicitiam propellit. Ait enim: « Qui festinat ditari, non erit innocens. » Illud tamen Clodii nequaquam denigrat frugalitatis honorem, sed videtur potius commendare decorem. Constat enim nequaquam malum esse, quod in patrocinium, et excusationem sinistri rumoris assumitur. Sic fuscus color nigrum extenuat; et quod
Abbreviated transcription (Latin):
persequi iuideor ad laudẽ fruga¬
litatis michiq ab ĩsulsir ĩepte uuẽ¬
tib et ĩ discrete loquẽtib ild publii
elodii subsanãdo ĩgeritur qr fruga¬
litas bomi rumoris nuifia est ꝓdi
Sunt qui dũ luxuriaz uitare nolt
uel nequeñt quitquid ꝓ uirtute dr
auaritie patrociniu putant Secus
quidẽ ẽ Luxuria ꝑse turpẽ nemo
ambigit Et licet frugalitas sit t̾ꝙͣ
uirtutu bonoꝵꝙ operum origolau¬
dabilis nõ tame̾ oĩb placet nec
credũt auaritia malitie fomite
posse uitari nisi et frugalitas fugi¬
atur Dempe in doctoꝵ h opio est
Et eĩ ait ethicus. Dũ uitant stul¬
ti uicia ĩ contraria currũt receden¬
tes a medio uicioꝵ que regia u̾tut
est Sunt tñ quib frugalitas ẽ ĩhi¬
benda ut quoꝵ Natura ꝓcliuior est
ad auaritia Sunt tamẽ quib est
ĩdicenda calcacius ut qui sua ꝓdi¬
gunt et s rõc gempta effundunti
nõ discernẽtes quid usus sit uel
abusus Quo quidẽ temꝑamento

Expanded text:
persequi videor ad laudem frugalitatis, mihique ab insulsis, inepte viventibus, et indiscrete loquentibus, illud Publii Clodii subsannando ingeritur, quia frugalitas boni rumoris inserta est. Hi sunt, qui dum luxuriam vitare nolunt, vel nequeunt, quidquid pro virtute dicitur, avaritiae patrocinium putant. Secus quidem est. Luxuriam per se turpem nemo ambigit, et licet frugalitas sit tanquam virtutum, bonorumque operum origo laudabilis, non tamen omnibus placet, nec credunt avaritiam malitiae fomitem posse vitari, nisi et frugalitas fugiatur. Nempe indoctorum haec opinio est. Ut enim ait ethicus: Dum vitant stulti, vitia in contraria currunt recedentes a medio vitiorum, quae regio virtutis est. Sunt tamen quibus frugalitas est inhibenda, ut quorum natura proclivior est ad avaritiam. Sunt tamen quibus est indicenda calcatius, ut qui sua prodigunt, et ratione contempta effundunt, non discernentes quid usus sit vel abusus. Quo quidem temperamento
Abbreviated transcription (Latin):
nie feruet S cũ ad ꝯflictũ acced̃
meor amoris p̾stim p̾ceptũ r̾colit
pacto sic cõneit ure nõ uirib agẽs
ẜmũ thais hoc m rũde cũ tibi dois¬
taĩ uuginẽ dixtin hos dies m̾ soli
dare ce thais quid tũ postra Cõce¬
de  uidetur que nõ negat Trasaoi
at m añ oculos coraz amatorem
ada duxti tuũ Et illa suidcu
colitigas Ecce quia amice patro¬
cuuo nec uerba miscere cũ riuali
licitũ est Cũ eo ĩquit tu mͥ clã sub¬
duxiti Et illã lubuit ĩquit pan¬
pi Eqũ et iustũ iudetui pete cũ r¬
peti possit quod obcausa datũ ẽ
si ea sequta nõ fuerit. Quid mul¬
ti ad clamorẽ mẽtricis cõtribules
catur miłes petẽti uirib ⁊ nuersis¬
citur denũtiatur ꝙ furcifero oiuiz
ĩ eptissio ut ligua manus q cõtĩe¬
at quia si quippia turbe fecerit a¬
et molimins sibi loci diei torto¬
risꝙ ieoria ĩ ustioe̾ signoꝵ ꝓmit¬

Expanded text:
minis fervet; sed cum ad conflictum accedit, minis fervet; sed cum ad conflictum accedit, memor amoris pristini, praeceptum recolit pacto sic convenit, jure non viribus agens. Primum: Thais hoc mihi responde, cum tibi do istam virginem, dixtin hos dies mihi soli dare te? Thais: Quid tum postea? Concedere videtur, quae non negat. Thraso: At mihi ante oculos coram amatorem adduxti tuum. Et illa: Quid cum eo litigas? Ecce quia amicae patrocinio, nec verba miscere cum rivali licitum est: Cum eo, inquit, clam te subduxti mihi. Et illapi. Aequum et justum videtur petere, cum repeti possit, quod ob causam datum est, si ea secuta non fuerit. Quid multa? Ad clamorem meretricis contribulesiciatur miles, petenti viribus et jure resistitur, denuntiaturque furcifero omnium ineptissimo, ut linguam manusque contineat, quia si quidpiam turbae fecerit, aut moliminis, sibi loci, diei, tortorisque memoria inustione signorum, promit
Abbreviated transcription (Latin):
leret aut ego istud abs te factum
nichilipẽdẽrẽ Ad hec thais ne cru¬
ciate cosecro aie ĩ predua nõ pol.
Quo queqͣ plus amẽ aut plus di¬
ucia eo feci s ita erat ues fatiẽdũ
fuit plane credo ĩquit parmenoi
muifa p̃amore exdusit hũc foras
Biud multa id agit fallatia mere¬
tricis ut unus amantũ alti pͥores
partes coclat ꝑ aliquet dies dũ de¬
terus reb amissis emũgant᷑ adi¬
missus Mos ẽ eĩ gerendus thardi
que pfusiores et perditiores admit¬
tit qͥnterĩ quid donare queant a
mitere exclusi deliberẽt nã potissi¬
mus ẽ aput eam qui nouissia mit¬
tit ubi uo p̾orẽ emuxerit redit
alter exclusoq priore delegat ei
mestam doloris sui ꝓuĩciar Insa¬
nit ergo miles et ĩ ĩpetu deloris po¬
cuis uel moriendũ esse decreuit ꝙͣ
milia ꝯuocat dispoit bellũ et ꝓstri¬
bulu̾ collectis uirib expũgnare de¬
creuit ꝑgreditur mẽte et ore r̾uol
uit ĩ uĩra Loquitur grandia mi

Expanded text:
leret, aut ego istud abs te factum leret, aut ego istud abs te factum nihili penderem! Ad haec Thais: Non crucia te obsecro, anime mi Phaedria, Non pol quemquam plus amem, aut plus diligam, Eo feci, sed ita erat res, faciendum fuit. Plane Credo, inquit Parmeno, misera prae amore exclusit hunc foras. Quid multa? Id agit fallacia meretricis, ut unus amantium alteri priores partes cedat per aliquot dies, dum deterius rebus amissis emungatur admissus. Mos est enim gerendus Thaidi, quae profusiores et perditiores admittit. Interim quid donare queant, aut mittere, exclusi deliberant. Nam potissimus est apud eam, qui novissima mittit. Ubi vero priorem emunxerit, redit alter, exclusoque priore, delegat ei moestam doloris sui provinciam. Insanit ergo miles, et in impetu doloris potius vel moriendum esse decernit, qumiliam convocat, disponit bellum, et prostibulum collectis viribus expugnare decernit. Progreditur, mente et or Loquitur grandia, et
Abbreviated transcription (Latin):
mordaciter kridebam ut risu emo¬
rerẽtur om̃s qui aderant Deĩꝙ
mecuebãt om̃s ia me ꝓfecto mat¬
nus ẽ ħ ĩ oculis suis et nõ ẽ ei silis
itota ꝯmedia Dignus ẽ ergo qui
ĩtromittatm athaitẽ ex cluso fe¬
dria que ĩ ea nõ minus ĩ sanit
Dolet exclusus aẜuo docetur so¬
brio ut recedat a mẽtrice bonoq
sit aĩo qr si ad ignẽ accesserit ca¬
lescet plus satis nec paciat᷑ ꝯtũe¬
lias mẽtricũ que una faisa lac̾¬
mula ꝙͣ oculos misere terendo
Dix in exp̾sfunt restrĩguẽt amã¬
tis uilem et ultro accusãtes id a¬
qent ut ultro neũ sĩpliciũ p̃stet
Nam sapiẽter amare nẽo facilius
et thardis ea conditione int̾ ẽ u̾b
at optime Sin falsũ aut uanũ at
fictu cõtinuo pala effundit Ple¬
nus ruaꝵ est hac atꝙ illac efflu
cabilit᷑ ĩ sanire Ait ergo exclusus
et qemes p̾colore o thais utina
eẽt michi pars equa amoris tecu
ac pauter fieret ut aut hoc tibi do¬

Expanded text:
mordaciter irridebam, ut Risu emomordaciter irridebam, ut Risu emorerentur omnes qui aderant. Denique metuebant omnes jam me. Profecto magnus hic est in oculis suis, et non est ei similis in tota comoedia. Dignus est ergo qui intromittatur ad Thaidem, excluso Phaedria, qui in ea non minus insanit. Dolet exclusus, a servo docetur sobrio, ut recedat a meretrice, bonoque sit animo, quia si ad ignem accesserit, calescet plus satis, nec patiatur contumelias meretricum, quae una falsi lacrymula, quam oculos misere terendo, vix vi expresserint, restringent amantis bilem, et ultro accusantes id agent, ut ultroneum supplicium praestent. Nam sapienter amare nemo facilius et Thaidis ea conditione interest verat optime; sin falsum aut vanum, aut fictum, continuo palam effundit: Plenus rimarum est, hac atque illac effluicabiliter insanire. Ait ergo exclusus et gemens prae dolore: O Thais utinam esset mihi Pars aequa amoris tecum, ac pariter fieret, ut Aut hoc tibi do