comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
q instantia que sunt uidere. R. Non est
iuri non posse uectis oculis utramque fort¬
ne fãciem spectare/. Muliebre ẽtrepidos ocłos
aduertere/. Quid est aut̃ qd̾ turbat teusq
adeo ut solius opem mortis implores. Tua
ne forsitam an tuor an patrie laborantis ad¬
uersitas. lenta illa duo quidem nichil eĩ põt
fortuna cui nõ possit uirtus obstare / Terti
hit. s pietate languida et merti. Si quidem̃
patrie seruitus et tyrani/ facies morte repell
mine/. Qua nĩ in re catonis mortem miri s̃
Laudibus. Seneca idem effert sua illa pecu¬
lari oppinione dequa diximus/ Non sic Ci¬
tero excusasse contentus laudibus absanet
Ait ei catomi Incredibili grauitate nature ꝑpelua¬
q constantia moriendũ potiusq tyrãni uultũ
aspiciendum fuisse/ quẽ tñ brutus aspexit
et illius potius morte tollendũ qͣ sua morte
fugiendũ censuit. ꝙ qͣ bene seu ꝙͣ male fe¬

Expanded text:
que instantia sunt videre. Non est que instantia sunt videre. Non est viri non posse erectis oculis utranque fortune faciem spectare, muliebre est trepidos oculos avertere. Quid est autem quod te turbat usque adeo, ut solius opem mortis implores? tua ne forsitan, an tuorum, an patrie laborantis adversitas? Lenta illa duo quidem: nil enim potest fortuna, cui non possit virtus obstare; tertium hoc pium, sed pietate languida et inerti, si quidem patrie servitus, et tyranni facies, morte potiusmine. Qua tamen in re, Catonis mortem miris laudibus Seneca idem effert, sua illa peculiari opinione de qua diximus; non sic Cicero, excusasse contentus, laudibus abstinet; ait enim Catoni, incredibili gravitate nature, perpetuaque constantia moriendum potius quam tyranni vultum aspiciendum fuisse; quem tamen Brutus aspexit, et illius potius morte tollendum, quam sua morte fugiendum censuit; quod quam bene seu quam male fe
Abbreviated transcription (Latin):
tua qua nec antiçipare fas est nec differre possi¬
bile poctuparũt tñ hanc multi et dum parua fu¬
giunt breuemq molestiã in ecternas se atq in¬
remediabiles demerserũt habuitq hec oppinio
magnos auctores Anneum denecam inpͥmis
qui ad eam tam costanter et tam sepe reuoluif
sit mirariq / cogat interdum uñ tam tristis
sententia atanti uiri pectus inuaserit ut que a¬
Lia sileam que prosea longum est quadã ad lu¬
ciliu epła. Si inunle inꝗt ministeriis ẽ corpus
ꝗd ni oporteat eduçere aĩu laborantem dehĩc
paucis int̾iectis ꝓsiliam̃ inꝗt exhedifitio purri¬
tudo ac ruenti/ Aale ais oseneca et multa
bñdca uno pollius maledicto nõ migrandũ nẽ¬
pe s expectandũ ẽ/ sine hedifinum tuũ ⁊uat
ut an qr fugias oppͥmaris/. D. Non possum
pati que ĩminẽt mori malo. R Ab hoste for¬
sitam enferriendasa mortẽ que fornter lata sĩt
turpis eẽ non põt cũhec uoluntaria nõ possit
qd̾ nichil bene fieri põt.D.. Wori malim

Expanded text:
tua, quam nec anticipare fas est, nec differre possibile; preoccupaverunt tamen hanc multi, et dum parvam fugiunt brevemque molestiam, in eternas se atque irremeabiles demerserunt. Habuitque hec opinio, magnos auctores, Anneum Senecam in primis, qui ad eam tam constanter, et tam sepe revolvitusit, mirarique cogat interdum, unde tam tristis sententia, tanti viri pectus invaserit: utque alia sileam, que persequi longum est, quadam ad Lucillum epystola “Si inutile, inquit, ministeriis est corpus, quid ni oporteat educere animum laborantem?” Dehinc, paucis interiectis, “Prosiliam, inquit, ex edificio putrido ac ruenti”. Male ais, o Seneca, et multa bene dicta uno polluis male dicto: non migrandum nempe sed expectandum est; sine edificium tuum ruat, ut antequam fugias opprimaris. Non possum pati que imminent, mori malo. Ab hoste forsitan inferendam mortem; que fortiter silata sit, turpis esse non potest, cum hec voluntaria non possit d nichil bene fieri potest. Mori malim quam
Abbreviated transcription (Latin):
aluid efficere uolebat ẽt Inip̃o belli ciuilis
ardore q̃s ut bene mereri De.ze.p. uideretur
duobus optimis ciuibus Cicerone et catone
seniats. en tibi alia p̾ter inuidiã cã moriẽdi.
Banitas stulta uiraq. nec Catone digna.
neque ulla prorsus anticipando mortis suffi¬
ciens ca est D Mori mali q̃ sic uiue̾l¬
R Quid scĩs an hec tibi tam tristis uita
multis optabił multis inuidiosã sit. s inpa¬
tientia res cuntas exasꝑat.D. Mori opto¬
P Ut timidis metũ mortis. sic despera¬
tis uita hodium extorquere difficile est. ui¬
tam iñ equanimit᷑ ꝑferendam mortem fãr¬
niter expectanda hec nr̃i remedii sũma sit i¬
¶ De morte. dolor.

Expanded text:
aliud efficere volebat, etiam in ipso belli civilis aliud efficere volebat, etiam in ipso belli civilis ardore, quam ut bene mereri de Republica videretur, duobus optimis civibus Cicerone et Catone servatis”. En tibi alia preter invidiam causa moriendi, vanitas stulta; utraque nec Catone digna, neque ulla prorsus anticipande mortis sufficiens causa est. Mori malim quam sic vivere. Quid scis an hec tibi tam tristis vita, multis optabilis, multis invidiosa sit? sed impatientia res cunctas exasperat. Mori opto. Ut timidis metum mortis, sic desperatis vite odium extorquere difficile est, vitam tamen equanimiter perferendam, mortem fortiter spectanda: hec nostri remedii summa sit. 119 DE MORTE Morior.
Abbreviated transcription (Latin):
hendit in uidiã qd̾ nec cesar ip̃e dissimulauit
ut mͦ diximꝰ aliud eĩ timere ꝗd potat aut ꝗd
pͥncipẽ non tulisset aquo pͥdem consule curia
eiectus fuerat et coniectus incarcerẽ et ꝗse
tanta tam pñti iniuria non occidit qͦ inam
metu q̃ se falsa oppinione suꝑbie cuit rude
cesaris hu̾it ut eẽt morte ⁊̃ fugiendus uir
omiu nõ tyranoꝵ mͦ s̃ pͥncipiũ elementissi
atqs mitissimi et si potentiorẽ nullũ multos
certe ferociores sua ille uiderat etate Ymo
se nullũ iiderat mitiorem. Iure gͦ alter ꝗdã
stͥptor egͥgius et fide clarus et eloquio. Mih
inꝗt cato udet᷑ cam quesisse moriendi/ non
tam ut cesarem fugeret ꝙͣ ut stoicoꝵ decre¬
tis obtemperaret quos septabanir suũq
nomen grandi aliquo facinore clarificaret
cui ꝗd mali potuerit accidere siuueret nõ in¬
uemo. S̃ eĩ cesar ut erat clemens nichi

Expanded text:
ehenditur invidiam, quod nec Cesar ipse dissimulavit, ehenditur invidiam, quod nec Cesar ipse dissimulavit, ut modo diximus. Aliud enim timere quid poterat, aut quid principem non tulisset, a quo pridem Consule curia eiectus fuerat, et coniectus in carcerem. Et qui se tanta tamque presenti iniuria non occideret? quo inani metu, qua se falsa opinione superbie aut cruCesaris habuit, ut esset morte etiam fugiendus, viri omnium non tyrannorum modo, sed principum clementissimi atque mitissimi? et si potentiorem nullum, multos certe ferociores sua ille viderat etate; immo vero nullum viderat mitiorem. Iure igitur alter quidam scriptor egregius, et fide clarus et eloquio, “Michi, inquit, Cato videtur causam quesisse moriendi, non tam ut Cesarem fugeret, quam ut Stoicorum decretis obtemperaret quos sectabatur, suumque nomen grandi aliquo facinore clarificaret. cui quid mali potuerit accidere, si viveret, non invenio; Gaius enim Cesar, ut erat clemens, nichil
Abbreviated transcription (Latin):
in udiosam hominũ excusatã fapientib ac
laudata sequi uiteq difficultates ĩnumeras
auxilio spontanee mortis euadere mori uolo. R¬
Uide ne te ĩanis spẽs xerũ fallat. Sunt nẽpe
alii qr pares eloquio nichil adrem at certese¬
ntentia ponoes qui catonis hanc mortẽ neqr la¬
udent neq excusent s grauissie reprehendat
Umquibus Augustinꝰ structator ueritatis a¬
ceramus. nen hanc fuisse illi arcessendo mõ¬
tis causam disputat ne sub cesaris Imꝑio
uiuẽt cum filio suo ip̃e auctor fĩt ad cesa¬
xem confugiendi deq illius clementia sꝑan¬
di oia nec fẽfellits qd si turpe credidiss cui nõ
filium secum uł ueneno uł fero ul morte
qualibt ab euismoĩ turpitudine liberasset
eũ maliꝰ torquat᷑ sit laudanis ꝙ filium ip̃e
suu ꝗ cont̾ prĩs impiũ pugnasset ac uicissen
occiderat neq eĩ turpius dici põt ꝓcacis ho¬
stis ẽẽ uictore q supbo parere uictori Qd
ad sĩmam mortis illius cam solam fuisse dep̾¬

Expanded text:
ummo hominum, et excusatam sapientibus ac laudatam, sequi, viteque difficultates innumeras auxilio spontanee mortis evadere? Mori volo. Vide ne te inanis spes rerum fallat: sunt nempe alii quam pares eloquio nichil ad rem, at certe sententia potiores, qui Catonis hanc mortem neque laudent, neque excusent, sed gravissime reprehendant, in quibus Augustinus, scrutator veritatis acerrimus, non hanc fuisse illi arcessende mortis causam, disputat, ne sub Cesaris imperio viveret, cum filio suo ipse auctor fuerit, ad Cesarem confugiendi, deque illius clementia sperandi omnia, nec fefellit; quod si turpe credidisset, cur non filium secum vel veneno vel ferro vel morte qualibet ab eiusmodi turpitudine liberasset? Cum Manlius Torquatus sit laudatus, quod filium ipse suum, qui contra patris imperium pugnasset ac vicisset, occiderat neque enim turpius dici potest, procacis hostis esse victorem, quam superbo parere victori Quid  invidit? et ad summam, mortis illius causam solam fuisse depr
Abbreviated transcription (Latin):
et spiritũ. s celum et terras et maria et
oĩa que in eis sunt creguit exnichilo. Nec
dicas ap̃d temet ip̃m. Corpus meũ graui
dolore angitur non tu dñum s usuz corpo¬
domus credis inquilmus es/ Qui fecit oia
is ẽ oñiz dñus.D. Dolore nimio co¬
gor ut mori uelim. R. Hic fortassis ad
exꝑientiã dolor datur ꝗ simolestus est/ eẽ
pot̾it utilis si intollerabilis longus certe
nõ erit expecta dni reuocantis e̾dictũ cũq
uocatus fueris responde nõ pͥus fixa ẽ dies

Expanded text:
et spiritum sed celum et terras et maria, et et spiritum sed celum et terras et maria, et omnia que in eis sunt, creavit ex nichilo? Ne dicas apud temet ipsum: “Corpus meum gravi dolore angitur”: non tu dominium, sed usum corpodomus te dominum credis? inquilinus es. Qui fecit omnia, is est omnium dominus. Dolore nimio cogor ut mori velim. Hic fortassis ad experientiam dolor datur, qui si molestus est, esse poterit utilis, si intolerabilis, longus certe non erit. Expecta domini revocantis edictum, cunque vocatus fueris responde, et non prius. Fixa est dies
Abbreviated transcription (Latin):
uictus mori eligo. . Tedio uite credo
familiari iuitio staltoꝵ oĩu sapientib eĩ
oĩs uita iocunda est. letam libent̾ tristẽ
ferunt patienter/ et si rebus ipĩs neque¬
unt patientiã delectantur. Nil in rebus
lenus dulcius nil ẽ u̾tute/. Illa ẽ que mo¬
lesta lenit obliqua dirigit dura molit
ac mitigat ardua atq asꝑa queq cõpla¬
nat Cessant querimonie cessant p̃cipi¬
tia et ad sũmã sapientis uita nil sereni¬
us nilq tramquilius. hi aũt aĩorum fla¬
tus atq angores he nubes ac procelle q̃
inscopulos fracilẽ uite cĩbam trudunt/. e
sola stultitra oriunt. D. Morbi in pa¬
nentia mori elegi. R. Stulte eligis
ac suꝑbe. Sine dñm de corpore quod ip̃e
fecit suo arbitrio statuere. An ꝙ tibi tuo
uis licere inquo non lungua nõ lapides
tu fecisti. Umquo deniq p̾ter structurã nich
ẽ tuũ ad in suo licitũ dño oĩu nõ uis qui
nõ in illo tm̃i carnem et ossa et sainguinẽ

Expanded text:
victus mori eligo. Tedio vite credo, victus mori eligo. Tedio vite credo, familiari vitio stultorum omnium; sapientibus enim omnis vita iucunda est: letam libenter, tristem ferunt patienter, et si rebus ipsis nequeunt, patientia delectantur. Nil in rebus letius, nil dulcius est virtute: illa est que molesta lenit, obliqua dirigit, dura mollit ac mitigat, ardua atque aspera queque complanat; cessant querimonie, cessant precipitia, et, ad summam, sapientis vita nil serenius nilque tranquillius. Hi autem animorum flatus atque angores, he nubes ac procelle, que in scopulos fragilem vite cymbam trudunt, e solida stultitia oriuntur. Morbi impatientia mori eligi. Stulte eligis ac superbe; sine dominum de corpore tuo, quod ipse fecit arbitrio suo, statuere; an quod tibi tuo in edificio vis licere, in quo non ligna, non lapides tu fecisti in quo denique preter structuram nichil est tuum, id in suo licitum domino omnium non vis, qui non in illo tantum carnem et ossa et sanguinem
Abbreviated transcription (Latin):
sicam et pauꝑtas hec sunt eĩ que poeta cõ¬
memorat de hiis agens qui sibi lecum
insontes peperere manu lucemq ꝑosi ꝓie¬
çore aĩas dequor sera penitentia mox adie¬
cit qͣ uellẽt ethere in alto. Nunc et paup¬
iem et duros ꝑ ferre labores sunt ne aũt
tam grauia mala hec. quoꝵ pͥmũ boni oms
fortiatq equo aĩo tulere dequo suo loto di¬
ximus quidam sponte insuꝑ elegerunt
atq hinc gloriosi et in ecternũ diuitor
sci sunt secłm uiris conuenire apͥ Crisp¬
um atq ad id nasci hoĩem ap̃ scm̃ illum
et Afflictum senem legimus. At uos in¬
quietissima aiałia ꝗtquid nõ adnutũ au¬
aritie ur̃e fluit ur̃eq libidinis iustam
uoluntarie cam mortis opinamini tam
dedicata tam preceps luxuries ur̃a est
ut leuibus excansis non fortune tm̃ s
uobis ip̃is irastamini inq ipm̃ deũ cal¬
çitrantes inpia ora laxetis quasi quicꝗd
id est in quo nõ uobis dñs uͣr obsequif᷑
iniuria grauis est/. D. Bagnis malis

Expanded text:
sitan et paupertas? hec sunt enim que Poeta commemorat, de his agens: qui sibi letum insontes peperere manu lucemque perosi, proiecere animas, de quorum sera penitentia mox adiecit: quam vellent ethere in alto, nunc et pauperiem et duros perferre labores! Sunt ne autem tam gravia mala hec? quorum primum boni omnes, forti atque equo animo tulere, de quo suo loco diximus, quidam sponte insuper elegerunt, atque hinc gloriosi ac in eternum divites facti sunt; secundum viris convenire, apud Crispum, atque ad id nasci hominem, apud sanctum illum et afflictum senem legimus. At vos, inquietissima animalia, quicquid non ad nutum avaritie vestre fluit, vestreque libidinis, iustam voluntarie causam mortis opinamini; tam delicata, tam preceps luxuries vestra est, ut levibus ex causis non fortune tantum, sed vobis ipsis irascamini, inque ipsum Deum calcitrantes, impia ora laxetis, quasi quicquid id est, in quo non vobis dominus vester obsequitur, iniuria gravis sit. Magnis malis
Abbreviated transcription (Latin):
memor. et memoria protrahor antiquoꝵ. R
An nõ ergo clarorum recordatio uixoꝵ qui simi¬
lia fortiter passi sint magnũ affert in õi reꝵ
asperitate solatiũ lenimẽq. D. Sentio adi¬
mitandum rarissimos ortaris gloriosa cõsilia
s alta nimium sup̃q hoĩem. R. Quid s̃
hoĩem dicis non deoꝵ tibi s hoium xationes
humanũq exempla ꝓponimo. D. Hoĩum fa¬
teor set paucoꝵ ẽ q ultia ⁊ exacta raritas mi¬
litati proxima nõ multũ int̾ phenice̾ et Chime¬
ram int̾esse disserim. illos sequor qui chime¬
ram nicħ ẽẽ uolut ap̾ alios namq aicilie mons
est. R̾. Quasi uͦ imitandus tibi ꝓponat᷑
plenix ⁊ nõ açies uiroꝵ que ꝙ rarior eo digor
cui similis fieri uelis ꝗsquis raxos sequi negli¬
get rarius esse non potent.D.ideo imu

Expanded text:
memor, ad memoriam protrahor antiquorum! memor, ad memoriam protrahor antiquorum! An non ergo clarorum recordatio virorum, qui similia fortiter passi sint, magnum affert in omni rerum asperitate solatium lenimenque? Sentio ad imitandum rarissimos hortatores gloriosa consilia, sed alta nimium supraque hominem. Quid supra hominem dicis, non deorum tibi sed hominum rationes, hominumque exempla proponimus. Hominum fateor, sed paucorum; estque ultima et exacta raritas nullitati proxima: non multum inter Phenicem et Chymeram interesse dixerim illos sequor, qui Chymeram nichil esse volunt, apud alios namque Cilicie mons est. Quasi vero imitandus tibi proponatur Phenix et non acies virorum, que quo rarior, eo dignior cui similis fieri velis; quisquis raros sequi negliget, rarus esse vir non poterit. Video u
Abbreviated transcription (Latin):
ce gemitib aut fuget aut fugiat ẽ necesse.
sic utrinq libertas fortib. Uniteri fõrti aĩo fere
mortalia spetiosũ ac uirile est.D. Spetio¬
sum dictu fateor factu ne possibile quidẽ reor.¬
A Ron inpossibilitas rerum est s mollites
hoium que ututis innumeros desertores fecit
et faciet dum omẽ difficile tamqͣ inpossibile
respit᷑ uirtus porit cuiꝰ materia difficultas
quidẽ s honesta est. D. Sumus hoĩes non
dii. et moribunda corpustula ui doloris ferre
non ualent. A̾ Eragilia corpora humana
nõ negem s ñ usq adeo ꝗn ad tollerantiã oĩs
adu̾si sat uiriũ habitura sint nͥ maior multo
eet infirmitas aĩoꝵ. ilła est que uiro indignos
hxiulatꝰ et muliebres et humiles uoces eliciat᷑
Quid e eĩ oro te cur inpossibile hoĩ censeas qd̃
sepe olim et potuisse uides hoiem ⁊ fecisse. O¬
Hei m cursus ad historias uotor et inme¬
dio dolorum estu uix pntium uix mei ipius

Expanded text:
ce gemitibus: aut fuget aut fugiat est necesse; ce gemitibus: aut fuget aut fugiat est necesse; sic utrinque libertas in foribus. Interim forti animo ferre mortalia speciosum ac virile est. Speciosum dictu, fateor, factu ne possibile quidem reor. Non impossibilitas rerum est, sed mollities hominum, que virtutis innumeros disertores fecit et faciet; dum omne difficile tamquam impossibile respuitur, virtus periit, cuius materia difficultas quidem, sed honesta est. Sumus homines non dii, et moribunda corpuscula vim doloris ferre non valent. Fragilia corpora humana non negem, sed non usque adeo quin ad tolerantiam omnis adversi sat virium habitura sint, nisi maior multo esset infirmitas animorum. Illa est, que viro indignos eiulatus, et muliebres atque humiles voces elicit. Quid est enim, oro te, cur impossibile homini censeas, quod sepe olim et potuisse vides hominem et fecisse. Heu michi, rursus ad historias vocor, et in medio dolorum estu, vix presentium, vix mei ipsius
Abbreviated transcription (Latin):
manis bonũ dicũt u̾tutem et ꝙͣ uis alii ałr hec
uerior tñ uirilorq snĩa uisa est cui ꝯsequens ẽ
unũ quoq̃ qd̾ huic bono obitur malũ ẽe̾ /uitu
quo fit ut dolor corporis in molestissimus sit ma¬
lum tñ utiq non sit. D. Heu mͥ misero ego
torqueor tu disputas phice fabelle. R. Iure
te miserum dicis  uł hoc ip̃o ꝙ humane uite
regulas fabellas uoças.D. Sonora hec
instolis formosa ꝑlibros. s nec equuleos nͦ
egrorantiũ astensura grabatulos dicuntꝰ stribũ¬
turq faciliusq probantur. A. Smo uero
et adolorẽ et ad egeinidinẽ et ad mortẽ ꝓsũt
s nõ oib quippe que nõ oĩ insidere pectorib
et ꝓfecto quib credita non sũt salubria esse
nõ possũt. O. Hen ego crucior tu disputaᷤᷤ.¬
R. uste tuus dolor necessario. nut lentus erit
aut ĩtẽsus atq. ita uł fãcilem. ul breuẽ patientiã
requirit. D. Heu m sũmo rucior dolore.¬
R Si sũmus nempe breuis est dolor. par¬

Expanded text:
tutem, et quamvis alii aliter, hec verior tamen viriliorque sententia visa est; cui consequens est, unum quodque quod huic bono obicitur malum esse, vitium; quo fit ut dolor corporis, molestissimus licet, malum tamen utique non sit. Heu michi misero, ego torqueor, tu disputas, Philosophice fabelle. Iure te miserum dicis, vel hoc ipso, quod humane vite regulas fabellas vocas. Sonora hec in scholis, famosa per libros, sed nec equuleos nec egrotantium ascensura grabatulos: dicuntur scribunturque facilius, quam probantur. Immo vero et ad dolorem, et ad egritudinem, et ad mortem prosunt, sed non omnibus, quippe que non omnium insedere pectoribus, et profecto quibus credita non sunt, salubria esse non possunt. Heu, ego crucior tu disputas! Iste tuus dolor, necessario, aut lentus erit, aut intensus, atque ita vel facilem vel brevem patientiam requirit. Heu michi, summo crucior dolore! Si summus, nempe brevis est dolor; par
Abbreviated transcription (Latin):
mo cum semper fere gradarii sint progressus¬
raro raro non repentim exitus rerum sũt G.
Per longas curas ad securitatis initia uen¬
tum estr. R. Solicita multũ depͥncipiis hu¬
mana curiositas finẽ ceca nõ prospicit densa
uenturi caligo tpris mortalis aciem frustrat᷑.
obtuitus deliberatio utiq nr̃a sit. Consuma¬
tio fortune dicam melius dei est cuiꝰ inma¬
nibus sortes sũt hominũ nõ quas ip̃i uo¬
bis opinigne ux̃a speq inl improba fingi¬
tis. set quas ille prescientia sua uideti eius
est aũt illa uox. Otulte ac nocte aĩam tua

Expanded text:
immo cum semper fere gradarii sint progressusimmo cum semper fere gradarii sint progressus, raro non repentini exitus rerum sunt. Per longas curas ad securitatis initia ventum est. Sollicita multum de principiis humana curiositas finem ceca non prospicit: densa venturi caligo temporis mortalis aciem frustratur obtuitus; deliberatio utique nostra sit, consummatio fortune; dicam melius: Dei est, cuius in manibus sortes sunt hominum, non quas ipsi vobis opinione vestra speque improba fingitis, sed quas ille prescientia sua videt: eius est autem illa vox: “Stulte, hac nocte animam tuam
Abbreviated transcription (Latin):
tatores testamentarii erũt et qui gaudium p̾¬
mant. et qui fletũ simulẽt / et qui tenacẽ
spiritũ seram mortẽ taciti increpẽt et ꝗ erisi
seruent et/ qui pronosticis inhient et qui
cadauer aureum prestolent᷑ . totũ hoc tͥ ꝯꝗsita¬
undiq uite conferũt instrum̃ta. nõ ut me¬
lius uiuas s ut comitatior moriaris non
penitus oꝑam perdidisti iam ⁊ comites lan¬
guenti ⁊ libidine suptus ⁊ funeris pompañ
deerunt .G. Conquisita sũt om̃ia quiestẽdũ
est. Rr Iam dixi uite requiem et solatiũ que¬
rebas Laborem mortis ac tedium inuenisti.G.
Cunta disposui prosperitas parta est. R: Con¬
gessisti fallacissime ac fugacissime spei nidu
que ubi pͥmũ adoleuerit euolet. mestum et ua¬
cuum cor relimquẽs sepe uł inplumis pareat/¬
s. Longo succedit quies labori. E. Breuis ip̃a a¬
deo fortassis ut nulla potius dici possit.. Nulto¬
rum sepe studiũ animoꝵ in mom̃to / exciditi

Expanded text:
tatores testamentarii, erunt et qui gaudium pretatores testamentarii, erunt et qui gaudium premant et qui fletum simulent et qui tenacem spiritum, seram mortem taciti increpent et qui crisim servent et qui prognosticis inhient et qui cadaver aureum prestolentur. Tot hec tibundique vite conferunt instrumenta, non ut melius vivas, sed ut comitatior moriaris. Non penitus operam perdidisti: iam et comites languenti et libitine sumptus et funeris pompa non deerunt. Conquisita sunt omnia, quiescendum est. Iam dixi: vite requiem et solatium querebas, laborem mortis ac tedium invenisti. Cuncta disposui, prosperitas parta est. Congessisti fallacissime ac fugacissime spei nidum, que ubi primum adoleverit evolet, mestum et vacuum cor relinquens, sepe vel implumis pereat. Longo succedit requies labori. Brevis ipsa adeo, fortassis ut nulla potius dici possit. Multorum sepe studium annorum in momento excidit;
Abbreviated transcription (Latin):
paucis accidit ut ad optata peueniãt hisq
ipis tam cito duiturni questus usus eripit᷑
ut gaudii breuitas quedam uelud accessio.
sit doloris dequo multos in morte/ queri so¬
Litos notum ẽ .s. Sam ꝑactis laborib secu¬
rus uiuo..R. Et int̾ uistum ac laqueos
secura auis uolitat. piscis intͥamos ludit
in t̾ plagas fera sepe ubi ꝑiculi plus ẽ et
pauoris minus/. Urs fortune ẽ ut licentius
ferrat metum demit/. u. PDer omnẽ uitam
Laboraui ut infinem quiesterẽ securus i R¬
Pecuritatẽ ⁊ quietẽ tuã imprecipiti collocasti.
⁊ iuxisti metus ut letus moreris. nõ ĩ sulsu
uite. mortisq consiliũ. mͦ desecuritatis et ꝗ¬
etis et tristitie et gaudii qualitate ꝯueniat/.¬
G̃. Omĩa.undiq conquisiui quib instruc¬
tior uita esset .R. Uño uͦ quib mors molesti¬
or Egisti plane negotiũ medicoꝵiam frequẽ¬
tes aderũt stratũq circũstrepẽt. Uderũt cap¬

Expanded text:
Paucis accidit ut ad optata perveniant hisque Paucis accidit ut ad optata perveniant hisque ipsis tam cito diuturni questus usus eripitur, ut gaudii brevitas quedam velut accessio sit doloris, de quo multos in morte queri solitos notum est. Iam peractis laboribus securus vivo. Et inter viscum ac laqueos secura avis volitat, piscis inter hamos ludit, inter plagas fera; sepe ubi periculi plus est et pavoris minus. Ars fortune est: ut licentius feriat, metum demit. Per omnem vitam laboravi, ut in finem quiescerem securus. Securitatem et quietem tuam in precipiti collocasti et vixisti mestus ut letus morereris: non insulsum vite mortisque consilium, modo de securitatis et quietis et tristitie et gaudii qualitate conveniat. Omnia undique conquisivi, quibus instructior vita esset. Immo vero quibus mors molestior! Egisti plane negotium medicorum: iam frequentes aderunt stratumque circumstrepent, aderunt cap
Abbreviated transcription (Latin):
as dapes s en dies ultimus aderit. idq cõ¬
festim. distussurus hec somnia. Nolite aũt
falli sopmiis atq oppinionib falsis/ quib ple
na ẽ uita mortalis/. Nolite uob hic requiẽ
spondere/. credite mͥ tota quies hominuͥ post
Laborẽ mors.G. Or̃a que in rem uisa sunt
suppetũt. R. Euꝑ uncua. in rebus plura sũt
qͣ necessaria s hic humani animi mos ẽ ut
ꝓfessus ascensum celi tanto studio se eneret
qͣrto uix exonerare debuerat itaq ꝑegrino fa¬
ste curuatus dum in altũ niti uult ruit / et
procello illi terra est. G. Comulata sũt omĩa
ram inportu sum. R. Nauigatioĩs infine ig̃r
est eĩ presens uita fimillima procelloso mari
illius finis inlitore huius in morte utriq por¬
tus recte dicitur. Profecto aũt magna pars
mortalium aceruandis uite adminiculis au¬
xia. int̾ipõs apparatus. ⁊erum morit̾ nilq
iam usitatius qͣ ut uite studiũ mors preu̾tat

Expanded text:
as dapes; sed en dies ultimus aderit isque conas dapes; sed en dies ultimus aderit isque confestim discussurus hec somnia. Nolite autem falli somniis atque opinionibus falsis, quibus est plena vita mortalis, nolite vobis hic requiem spondere: credite michi, tota quies hominum post laborem mors. Omnia que in rem visa sunt suppetunt. Supervacua in rebus plura sunt quam necessaria. Sed hic humani animi mos est, ut professus ascensum celi tanto studio se oneret, quanto vix exonerare debuerat. Itaque peregrino fasce curvatus, dum in altum niti vult, ruit et pro celo illi terra est. Cumulata sunt omnia, iam in portu sum. Navigationis in fine igitur! Est enim presens vita simillima procelloso mari: illius finis in litore, huius in morte, uterque portus recte dicitur. Profecto autem magna pars mortalium acervandis vite adminiculis anxia inter ipsos apparatus rerum moritur nilque iam usitatius quam ut vite studium mors prevertat.
Abbreviated transcription (Latin):
leto tũc ualde leuib licet excausis quas a¬
udisti supra. cũ depallestus ageremus. &¬
orere yagora imꝗt nõ eĩ incełu ascensurus
es. grauit̾ id quidem. nam ꝗd amplius ex¬
pectet animus letus in hac rerũ u̾tigine nͥ
itaq opportune admodũ dyagoras consilio
paruit amici. spectante ꝗdem ⁊ plaudente
expirauit. scͥptũ ẽ in libro noctium athica¬
rum/ et ad sũmam plures gaudio q̃ tristi¬
tia. ꝑiere oibo ergo qui sapũt s maxime
gaudentibo mors optanda de hac semꝑ et p̾¬
ẜtim intpr̃e prospero cogitandũ illa cogita¬
tio reliquas fienetz. G. Raboraui en ꝗesto.¬
R̾. Om̃s quidem id speratis. s eiratis in hoc om̃eᷤ
stilus eĩ uite alius multũq finis apropoi̾to di¬
uersus hec tua requies aut breuis aut falsa ẽ
aut qd̾ ẽ uerius uirumq. quid hic requiem
somniatis. sic catenis uinctus libertatẽ/ eger
sanitatẽ sõpniat.sic sopitus esuriens opim¬

Expanded text:
leto tunc valde, levibus licet ex causis, quas aleto tunc valde, levibus licet ex causis, quas audisti supra cum de palestricis ageremus: “Morere Diagora” inquit “non enim in celum ascensurus es”. Graviter id quidem: nam quid amplius expectet animus letus in hac rerum tanta vertigItaque opportune admodum Diagoras consilio paruit amici, spectante quidem et plaudente expiravit; scriptum est hoc in libro Noctium Atticarum. Et ad summam, plures gaudio quam tristitia periere. Omnibus ergo qui sapiunt, sed maxime gaudentibus mors optanda; de hac semper et presertim in tempore prospero cogitandum: illa cogitatio reliquas frenet. Laboravi; en quiesco. Omnes quidem id speratis, sed erratis in hoc omnes. Stilus enim vite alius multumque finis a proposito diversus. Hec tua requies aut brevis aut falsa est aut, quod est verius, utrunque. Quid hic requiem somniatis? Sic catenis vinctus libertatem, eger sanitatem somniat, sic sopitus esuriens opim
Abbreviated transcription (Latin):
cos. nouas merçes inmaria. tuto loco collatũ
fenus. plena arcuba diues aula. cultus tha¬
lamus referta horrea. spumãs penu. prouisa
dos filie. coniugiũ nato. empta populi gratia.
blando ambitu parta suffragia. pronũ adte
opibus sũmis atq honorib stratum iter o fẽ¬
licem te restat ut gaudeas. hec infallor cõclu¬
tio tua est. mea uͦ longe alia restati ut mo¬
riare. Rarum ualde inter homines ut multo
studio quesitis multo fruantͣ tpr̃e. longus la¬
bor usus breuis. G. Prospere zebus euntibo
stabili instatu sum . R. Quomͦ aũt rebus
euntib tu stes uderis ego nempe nõ uideo.¬
G Nebus aduota fluentib letus sum. Ra.¬
Nuc igͣr tpũs est moriendi. Operas ne hic
diu aliquẽ letũ ẽẽ. morere dum letus es an¬
qͣ eẽ mestus inçipias. Quod iam dixi repe¬
tam ẽ eĩ minime tediosa rerum utilium set
iocunda repetitio. meministi ergo ꝗd apud
ciceronẽ Lacon ille ait seni ⁊hodio dyagore.

Expanded text:
cos, novas merces in maria; tuto loco collocatum cos, novas merces in maria; tuto loco collocatum fenus, plena arcula, dives aula, cultus thalamus, referta horrea, spumans penu, provisa dos filie, coniugium nato, empta populi gratia, blando ambitu parta suffragia, pronum ad te opibus summis atque honoribus stratum iter: o felicem te! Restat ut gaudeas. Hec, ni fallor, conclusio tua est; mea vero longe alia: restat ut moriare. Rarum valde inter homines, ut multo studio quesitis multo fruantur tempore: longus labor, usus brevis. Prospere rebus euntibus stabili in statu sum. Quomodo autem rebus euntibus tu stes videris; ego nempe non video. Rebus ad vota fluentibus letus sum. Nunc igitur tempus est moriendi: sperasne hic diu aliquem letum esse? Morere dum letus es, antequam esse mestus incipias. Quod iam dixi repetam; est enim minime tediosa rerum utilium sed iucunda repetitio. Meministi ergo quid apud Ciceronem Lacon ille ait seni Rhodio Diagore
Abbreviated transcription (Latin):
Ebus xite conpositis tramquillus
ago R Scilicet ut na naui fludi¬
bus maris sic anim ꝰ uite curis exp¬
licitus portum atigit laborũ ac tͥoeans sres
hominũ nõ stant qui uolubili in rota sedett
asnor is proximꝰ est xiune. . Optato ent
An ergo q felie uideare spoi forte aliquis. post
locus ẽ metui. ad extremũ luctui. gaudio nũt
nũq̃. gaudium loquor uerũ donec aduera ⁊
stabilia bona peruentum sit..G. Rebus pro¬
uisis humanitus conquiesto: R. Oũma reꝑ
humanarũ Labor ⁊ meror Anhiis igit᷑ requie¬
stis/ durum caput ⁊ lodice ferrea et spinoso
recubans puluinari. G. Opipare preuisa sũt
omĩa. R̾. Expectata puto mertium nauis
applicuit. pericułũ euasisti extruxisti domũ. ex¬
arasti aruum. putasti uineam. rigasti prata cõ¬
pegisti aream. inseuisti arbores/ effodisti riuoᷤᷤ
texuisti sepẽ. columbariũ arexisti. misisti gre¬
ges inpastua. apes in aluearia. sementẽ insul¬

Expanded text:
ebus rite compositis tranquillus ebus rite compositis tranquillus ago. Scilicet ut tua navis fluctibus maris, sic animus vite curis explicitis portum attigit laborum ac terrorum. Sedhominum non stant. Qui volubili in rota sedet altior, is proximus est ruine. Optato eunt Ante ergo quam felix videaris, spei forte aliquis, post locus est metui, ad extremum luctui, gaudio autem nunquam — gaudium loquor verum —, donec ad vera et stabiliora bona perventum sit. Rebus provisis humanitus conquiesco. Summa rerum humanarum labor et meror. In his igitur requiescis: durum caput et lodice ferrea et spinoso recubans pulvinari! Opipare provisa sunt omnia. Expectata, puto, mercium navis applicuit, periculum evasisti, extruxisti domum, exarasti arvum, putasti vineam, rigasti prata, compegisti aream, insevisti arbores, effodisti rivos, texuisti sepem, columbarium erexisti, misisti greges in pascua, apes in alvearia, sementem in sul
Abbreviated transcription (Latin):
as iubium. tumultusq negotioru ⁊ rempe¬
statem libertatẽ putans gratalaberiꝰ e drino¬
uet clauis una conduserat mille sringẽt
laqei tuq leti om̃es et procellis poriũ petat
unus tu nauta mirabilis ⁊ portu letus ⁊ pro¬
cellas redis.G. Et carcere digressus gaudes.
aronuinhec ut inreliquis consiliũ erat
neq multũ gaudere neq nimiu dolere. ẜ eg¬
nomitatẽ om̃i instatu ceu uite gubernaculũ
tene intanta. prestim caligine futurorara
Neq tam misum ẽ ut fertũs intrasse neqiã
fausium carcerẽ exiiuisse quotiens carcre lie¬
betati hostis propitius est saluti. quotens
optata uotis dĩb libertas inꝑmitiẽ ⁊inmo¬
tem uersut .s. Axiui excarcere. R. Latiorid
tartere mult hominẽ casus enpiut exan¬
gustiori aut sola mora erutr. sr dolesto de
carstire distessiꝰ . R. Potes in hũc carcerẽ re¬
uerti nillu alterum cũ semel exieris non
d de tramꝗllo statu. Saud¬

Expanded text:
as urbium tumultusque negotiorum et tempeas urbium tumultusque negotiorum et tempestatem libertatem putans gratulaberis, dum quem clavis una concluserat mille stringent laquei cumque leti omnes e procellis portum petant, unus tu nauta mirabilis e portu letus in procellas redis. E carcere digressus gaudeo. Bonum in hoc, ut in reliquis, consilium erat neque nimium gaudere neque nimium dolere, sed equanimitatem omni in statu ceu vite gubernaculum tenere, in tanta presertim caligine futurorum; neque tam miserum est, ut fertur, intrasse neque tam faustum carcerem exivisse. Quotiens carcer libertati hostis propitius est saluti, quotiens optata votis omnibus libertas in perniciem et in mortem versa est! Exivi ex carcere. Latiori de carcere multi hominem casus eripiunt, ex angustiori autem sola mors eruit. Molesto de carcere discessi. Potes in hunc carcerem reverti; in illum alterum cum semel exieris, non 0 DE TRANQUILLO STATU R
Abbreviated transcription (Latin):
oui amata alubria sere nõ corcer mi s mors
ut linfuit sepe uita ⁊libeuas i n unlis. Gu¬
oalce ein euiuasfisse gaudeo. Ra. xtꝗ mͦ gau¬
debas. portum apprehendisse mũc saudes portũ
euasi seotaree⁊ multio portus maulro refugiũ
et a fuit et in libertate pituros parauati my
uinełis ligata cdausa: diligentius asẜuantue
Nesciut mortales ceci ꝗd expediat etdato
mala sua concupisciut et assetuti gaudent or
mox doleant. Ne ue longus exemplua quer¬
a didisci nuꝑ uirum illum animosi et ina¬
gni potuisq constantis incepti. qui adũ se
pore se parronũ. romane ⁊ei .ẜ. prositeri ai¬
suo ifo fibi taibumni nomen assupserats debi
uarifnte fortuna urbe depulsus romam cer
mum principis post pontificis lapsus rñcar¬
cerem uriobiq bene habitus atq honeste iam¬
tenr leua alibe cemissus gladiioqs bostiure
non octisus tantum̃ s disterptus puto morios
carcer suspirarit. S. Et carcere lems erupte
Rubio por rostea tubida. litibus ꝑ plite¬

Expanded text:
cer modo sed mors utilis fuit, sepe vita et libertas inutilis. Carcerem evasisse gaudeo. At qui modo gaudebas portum apprehendisse, nunc gaudes portum evasisse: carcer multis portus, multis refugium et arx fuit et in libertate perituros servavit; in vinculis ligata et clausa diligentius asservantur. Nesciunt mortales ceci quid expediat et idcirco mala sua concupiscunt et assecuti gaudent unde mox doleant. Neve longius exemplum queras, vidisti nuper virum illum animosi et magni potius quam constantis incepti, qui adverso tempore se patronum Romane reipublice profiteri ausus, ipse sibi tribuni nomen assumpserat: dehinc variante fortuna Urbe depulsus Romanique primum principis, post pontificis lapsus in carcerem, utrobique bene habitus atque honeste, tandem leva alite emissus gladiisque hostium non occisus tantummodo sed discerptus, puto, moriens carcerem suspiravit. E carcere letus erupi. Ibis per rostra turbida litibus, per plate
Abbreviated transcription (Latin):
p̾es ar esase qrauissime remuerũt et conuius¬
e aipes astissime folio radiis in suetũ aseculis
prebuerũt iter hispanie ac germanie hena ꝑe
coreuit. Bidisti mo stantes urbes. dodistrio¬
lodad sizces. atq oppida paucis postrdiebus
misẜabile spectacũsũ atq tͥrificũ hepen pnsp̃
strata onnis qt ⁊ solito mestiore xhepmo
apam. eamq precipue que edeficus orsintor
fuent querulio abluetem. iincibus desine iã
secrrus asse ubi securatas nulla õ. ̃. Subre¬
oibus teua est la. Non tam certa sedeo lo¬
micibi qs̃ sepuliri. s̃. d terriam ꝓuemisse
gnclu ẜ sepusimilia similido gaudentet

Expanded text:
Alpes hac etate gravissime tremuerunt et convulsAlpes hac etate gravissime tremuerunt et convulse rupes altissime solis radiis insuetum a seculis prebuere iter. Hispanie et Germanie bona pars corruit: vidisti modo stantes urbes, vidisti solidas arces atque oppida paucis post diebus, miserabile spectaculum atque terrificum!, humi passim strata omnia; quin et solito mestiorem Rhenumripam eamque precipue que edificiis ornatior fuerat querulis abluentem vorticibus. Desine iam securus esse, ubi securitas nulla est. Sub pedibus terra est. Non tam certa sedes domicilii quam sepulchri. Ad terram pervenisse gaudeo. Similia similibus gaudent:
Abbreviated transcription (Latin):
ream actigr. łd. Ita het dicis qͣi terie du¬
stamina uł mninora uł pauciora ꝙͣ pelagi qtus
occultiora sint. Non ne hec mequo posuit is
qui utiobiq multa eti gloriosa picula pronei¬
tte peetulerat. Neq uͦ sine ca pauꝑ ille gtanta¬
tor aquarum ap̃ statium moriens hiemes
nothosq laudat et exꝑti meliora percula pe¬
noidos nterca sum R Casibo eopluribus
patens quo plus hominũ terras incoliti ꝙ rora¬
rat siquitem maxima pars maloꝵ homo homi¬
ni estudit inde mors prouenitꝰ uñ auxiliũ
debebat ut sileam pestiferas animantu see¬
ties quib en pars rerum stareta di Termnon
sub pedib saltem stabit . R. Ati qui sere nor
sretti Utos antiquã pretereã. Nchaiamꝙ et ie¬
liquam gratiã et siriam atq alias ubi et ut¬
bes hauste oli funditus et collapsi montos e
demeise in sule ut õmutam ueteres uestiors
montium casus. ecthne ac ueseui. Nouduos
moꝵ ia urbiu caput ⁊oma contennuit adᵈ¬
q cunilis beli tporibo promonstio habitonui

Expanded text:
rram attigi. Ita hoc dicis, quasi terre discrimina vel minora vel pauciora quam pelagi, quamvis occultiora, sint. Nonne hoc in equo posuit is qui utrobique multa et graviora pericula pro veritate pertulerat? Neque vero sine causa pauper ille scrutator aquarum apud Statium moriens: hyemesque notosque laudat et experti meliora pericula ponti. In terra sum. Casibus eo pluribus patens, quo plus hominum terras incolit quam maria: si quidem maxima pars malorum homo homini est, sic inde mors provenit unde auxilium debebatur, ut sileam pestiferas animantium species quibus ea pars rerum scatet. Terra sub pedibus saltem stabit. At qui sepe non stetit utque antiqua preteream Achaiamque et reliquam Greciam et Syriam atque alias ubi et urbes hauste olim funditus et collapsi montes et demerse insule, ut omittam veteres vestrorum montium casus Etne ac Vesevi, apud vos nuper ipsa urbium caput Roma contremuit quodque civilis belli temporibus pro monstro habitum,
Abbreviated transcription (Latin):
in mensa est.Ri. Consequẽs ẽ ut elatio a¬
nimi/ sit in mensa. timor au̾t uiri nullus
nõ audebis iutia reheprende̾/ dũ respicies do¬
tem. non presumes humiliare illam ꝑ quã
te memineris suꝑbire. nec fastidia dũ taxat
ac tedia s probra etiã et ĩ Iurias tolierabis.
An forte non aurelii Entonini illius ꝗ phy¬
cõgnomẽ ob imꝑiu nõ omisit ꝗcũ uꝑoris
nosset adulteria. et amici ut eam uł occi¬
deret uł saltem dimicteret hortarent. Re¬
spondebat si uxorẽ dimictims ⁊ eddamᷤ ⁊ dotẽ.¬

Expanded text:
immensa est. Consequens est ut elatio aimmensa est. Consequens est ut elatio animi sit immensa, timor autem viri nullus. Non audebis vitia reprehendere dum respicies dotem, non presumes humiliare illam per quam te memineris superbire nec fastidia duntaxat ac tedia sed probra etiam et iniurias tolerabis. An forte non Aurelii Antonini principcognomen ob imperium non omisit, qui, cum uxoris nosceret adulteria et amici ut eam vel occideret vel saltem dimitteret hortarentur, respondebat: “Si uxorem dimittimus, reddamus et dote
Abbreviated transcription (Latin):
pe prolis adcubiculũ uiri uirgo. s ad Arcula
auaritie impulsu dos cõcupita deduçitur. G¬
aagnam mͥ dotem uxor actulit . k̾. Dic ueri¬
us magnũ p̃tium libertatis tue que si tibica¬
za esset ut decuit nullo eam pretio uendidi¬
sses. G. Ditissima mͥ uxor obtigit. Ra. de
morib nichil nazras. Nempe nichil ut rcor
demorib cogitasti deq optimis femine dotibo
fide uerecundia castitate modestia sũt uobis
ista contẽptui. et solũ in nuptiis uris acten¬
dit dos et forma hec ẽ auaritia et libido
pro nube matrimoiis his condigne. Or Pe¬
cuniosissima. ẽ coniux Ra. Uide an nõ the¬
mistodeum illd̃ consiliũ quo diffinit malle
se uirum pecunia ꝙͣ pecuniã uiro indigentẽ
recte etiam ad femĩas tahi possit. C. Uxor
mͥ prediues ẽ Rr. Quanto melius erat
ẽ in opi requiestere qͣ laborare ẽ suꝑba. me¬
lius esurire cum pauꝑcula humili ꝙͣx cu
insolenti diuite litigare. ¶. Conuigis dos

Expanded text:
spe prolis ad cubiculum viri virgo, sed ad arculam spe prolis ad cubiculum viri virgo, sed ad arculam avaritie impulsu dos concupita deducitur. Magnam michi dotem uxor attulit. Dic verius: magnum pretium libertatis tue, que si tibi cara esset ut decuit, nullo eam pretio vendidisses. Ditissima michi uxor obtigit. De moribus nichil narras. Nempe nichil, ut reor, de moribus cogitasti deque optimis femine dotibus, fide, verecundia, castitate, modestia: sunt vobis ista contemptui et solum in nuptiis vestris attenditur dos et forma; hec est avaritia et libido, pronube matrimoniis his condigne. Pecuniosissima est coniunx. Vide an non themistocleum illud consilium quo diffinit malle se virum pecunia quam pecuniam viro indigentem recte etiam ad feminas trahi possit. Uxor michi perdives est. Quanto melius erat cum inopi requiescere quam laborare cum superba! melius esurire cum paupercula humili quam cum insolenti divite litigare. Coniugis dos
Abbreviated transcription (Latin):
Ote auetus sum opima. R. Et opi¬
ma tyrapnide malũ malo additum.
suꝑbie cõiugalis/ duo stimuli dos ⁊
forma..G. aDultum dotata uxor ẽ mͥ. Rx̃.
nultum dotata uxore nichil ẽ importunius
nichil intractabilius nil sibi nõ licitum arbi¬
tratur que suas opes mariti comꝑat egestati
que uiꝵ pastit dña se putat ẽe nõ sotiam. G.¬
adagna dos meuz subiit lunen.R. Unde dos
ingredit inde libertas egredit᷑ qd̾ beñ prouide¬
rat ligurgus cuiꝰ lege cautũ fuit ut indota¬
te nuberẽt et adiecta ratio ut uyores elige¬
rent᷑ nõ pecunie sẽueriusq matͥmoĩa sua ui¬
ri coerceret.cũ nullis frenis dotis tenerẽtur
uirumq sapient̾. Nam et uere multis ĩ
domib nõ uiro uxor s pecunia nubit auari¬
tie et ẽ utiq magna dos/ licentia coniugis
frenũ uiri. G. Ingens cũ uxore dos obuenit.¬
R. Muta ordinẽ ĩmo eĩ cũ ingenti dote uxor
subiit quam libentius exclusisses si sola po¬
s excludi plane cõiugiu obstenũ. ubi nõ

Expanded text:
ote auctus sum opima. Et opima tyrannide, malum malo additum; superbie coniugalis duo stimuli: dos et forma. Multum dotata uxor est michi. Multum dotata uxore nichil est importunius, nichil intractabilius; nil sibi non licitum arbitratur: que suas opes mariti comparat egestati, que virum pascit, dominam se putat esse, non sociam. Magna dos meum subiit limen. Unde dos ingreditur, inde libertas egreditur, quod bene providerat Lycurgus, cuius lege cautum fuit ut indotate nuberent, et adiecta ratio ut uxores eligerentur, non pecunie securiusque matrimonia sua viri coercerent, cum nullis frenis dotis tenerentur. Utrunque sapienter: nam et vere multis in domibus non viro uxor, sed pecunia nubit avaritie et est utique magna dos licentia coniugis, frenum viri. Ingens cum uxore dos obvenit. Muta ordinem: immo enim cum ingenti dote uxor subiit quam libentius exclusisses, si sola posset excludi. Plane coniugium obscenum, ubi non
Abbreviated transcription (Latin):
dos aut̃ erat imperiu. Uides ut ingentis
nita est.. R. dos matͥmõii onerib supportan¬
dis non auaritie estibo irritandis inuenta est
Itaq quo magis illam exaggeras magis infa¬
mas utq utrinq mole sua uoceat et hinc dã¬
tis impudentiã hinc concupistentiã accipientis
auctura sit .ũ. Est michi maxima dos uyo¬
ris. R̾.. Non quanta sit dos s qualis uxor re¬
fert. et indote ip̃a nõ qrntas certe s qualitas
extimanda est und̾ scilicet profecta. quib par¬
ta modis multe magne dotͤͦs malis artib sũt
quesite. Heliopolitamun et punicum morem
nosti. quoꝵ nuptis nõ pietate patria s stupris
ac decore dos constabat.I...¬
¶ D̾ gratis amorib. Gaudiu.

Expanded text:
Dos autem erat imperium. Vides ut ingentis est. Dos matrimonii oneribus supportandis, non avaritie estibus irritandis inventa est; itaque quo magis illam exaggeras, magis infamas, ut que utrinque mole sua noceat et hinc dantis impudentiam, hinc concupiscentiam accipientis auctura sit. Est michi maxima dos uxoris. Non quanta sit dos, sed qualis sit uxor refert et in dote ipsa non quantitas certe, sed qualitas existimanda est, unde scilicet profecta, quibus parta modis: multe magne dotes malis artibus sunt quesite. Heliopolitanum et Punicum morem nosti, quorum nuptiis non pietate patria, sed stupris ac dedecore dos constabat. 69 DE GRATIS AMORIBUS Grati
Abbreviated transcription (Latin):
miorem contra omẽs casus tam pułtos ꝙͣ pͥua¬
tos faciet hec tibi demum et si non amena at
ut cũq tollerabilem uiã sternet at in opiam
ad exilium et ad mortem. docebitq hoc propͥũ
patrie tue malũ qd̾ oĩb est cõe .3.
¶ De discordia animi fluc¬
Nimi discordia labor.R. Mullũ¬
hat bellum hac bellũ peius ne ciuile ꝗ¬
dem. Ullud enim ciuilibus int̾se hec

Expanded text:
miorem contra omnes casus tam publicos quam privamiorem contra omnes casus tam publicos quam privatos faciet, hec tibi demum etsi non amenam atque utcunque tolerabilem viam sternet ad inopiam, ad exilium, et ad mortem, docebitque non hoc proprium patrie tue malum, quod omnibus est commune. 75 DE DISCORDIA ANIMI FLUCnimi discordia laboro. Nullum hoc bellum peius, ne civile quidem: illud enim
Abbreviated transcription (Latin):
publica mexiremo est/. R. Ne ꝗd ul̃ ciuibus
uł extͥns bellis in opinũ accidat nequis im¬
paratum casus oppͥmat semꝑ hot unũ uolue
animo non homines modo. s pretͥ animos
humana oĩa esse mortalia. ẽẽ ut hominibus
sic urbibus ⁊ magnis inperiis suos morbos
nũc extrinsecus obrepentes. nũc ip̃m intracõ¬
pus exortos inquibus seccessiones et simili¬
tates/. et discordie et bella ciuilia esse om̃ibus
constitutũ tͥminũ qui pret̾iri non pot̾it. Suũ
finem cuntis que uident᷑ instare et si paulu¬
Lum differatur affuturũ mͥ. Ubi sũt urbes
cdarissime fuisse siluas. asperimas et futuras
eẽ. Stulte de se sperare urbem aliquã. ꝗd as¬
sequi regina Urbium xoma nequiuerit hoc
merabilem infinitanq frequentiam et uitebre¬
uitatem quotidie incculis sũt hec ꝑꝑ raritatẽ
atq euũ longius uix semel multis inseculis
et cum stupore cernuntur hec te cogitatio fir¬

Expanded text:
publica in estremo est. Ne quid vel civilibus publica in estremo est. Ne quid vel civilibus vel externis bellis inopinum accidat, ne quis imparatum casus opprimat, semper hoc unum volve animo, non homines modo, sed, preter animos, humana omnia esse mortalia; esse, ut hominibus, sic urbibus et magnis imperiis, suos morbos, nunc extrinsecus obrepentes, nunc ipsum intra corpus exortos; in quibus sunt secessiones, et simultates et discordie et bella civilia. Esse omnibus constitutum terminum, qui preteriri non poterit, suum finem cuncti que videntur instare, et si paululum differatur, affuturum tamen ubi sunt urbes clarissime. Fuisse silvas asperrimas et futuras esse. Stulte de se sperare urbem aliquam, quod assequi regina urbium Roma nequiverit. Hoc merabilem infinitamque frequentiam et vite brevitatem quotidie in oculis sunt, hec propter raritatem atque evum longius, vix semel multis in seculis et cum stupore cernuntur. Hec te cogitatio fir