comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
quẽ magnanimũ ⁊ fortem uirum dicimus. talis aũt nec merens
s de ip̃a sit ꝑturbatione dicendu. Itaq pͥmũ ĩ ipa cupiditate cũ
id solum agitur ut ea tollat᷑ non ẽ quepẽdũ bonũ illud necne
sit qd̾ libtoine moueat s libido ip̃a tollenda ẽ ut siue quode
honestũ est eo sit sũmũ bonũ siue uoluptas siue hoꝵ utrũq¬
mẽtior appetitus sit eadẽ sit om̃ib ad detẽrendũ adhibenda
orõ. Continet at̃ om̃e sedatione aĩ humana ĩ ꝯspectu por̃ta naͣ
q̃ quo facilius exp̃ssa cernat᷑ ex plicanda ẽ orõe coĩs ꝯdc̃o lexq ui¬
te. Itaq nõ sine cã cũ horeste fabulã dice̾t Eunpides/ pͥmos
tres uersus reuocasse dr᷑ ẜocrates. Neq tã t̾ribilis ulla fando
rõ est nec fors net ira celitũ inuẽtum malũ quod nõ humana
natura patiendo ferat. Est aũt utile ad ꝑsua dẽdũ ea q̃ actidemͣnt¬
seri posse ⁊ oportere enumeratio eoꝵ qui tulerũt. et si egritudinis

Expanded text:
quem magnanimum et fortem virum dicimus. talis autem nec maerens nec timens sed de ipsa sit perturbatione dicendum. itaque primum in ipsa cupiditate, cum id solum agitur ut ea tollatur, non est quaerendum, bonum illud necne sit quod lubidinem moveat, sed lubido ipsa tollenda est, ut, sive, quod honestum est, id sit summum bonum sitior adpetitus sit, eadem sit omnibus ad deterrendum adhibenda oratio. continet autem omnem sedationem animi humana in conspectu posita natura; quae quo facilius expressa cernattae. itaque non sine causa, cum Orestem fabulam doceret Euripides, primos tris versus revocasse dicitur Socrates: Neque ta/m terribilis u/lla fando ora/tio est, Nec fo/rs nec ira cae/litum invectu/m malum, Quod no/n natura huma/na patiendo e/cferat. est autem utilis ad persuadendum ea quae acciderintet posse et oportere enumeratio eorum qui tulerunt. etsi aegritudinis
Abbreviated transcription (Latin):
euentis errare cogatur. huic optime uiuendi rõ ꝯꝑata est. Hic ẽ
ille moderatus. hic forts.hic sapiens hic ⁊ nascentib ⁊ caoentibꝰ
cũ reliquis comodis tũ maxiẽ liberis parebit ⁊ obediet illi ue¬
ueteri p̃cepto. Neq eĩ letabit᷑ unꝙͣ nec merebit nimis ꝗ semꝑ ip̃e ĩ¬
se om̃e spe reponet sui. Ex hoc igͥ platonis qiͣ quodã scõ augustoq
fonte nostra omĩs manabit oro.
nõ mo aĩal s etiã qd eta ortu eẽt e t̾ra ut stirpib sus interetu¬
rͣsuo q gñẽ ꝑfectu oẽ uoluit. Itaq ⁊ arbores ⁊ uites ⁊ ea que sũt
humiliora neq se tollere a t̾ra altius possũt. alia semꝑ uirẽt aliai
ueme nidoata uerno tprẽ tepefacta frondescũt. Neq enĩ est ullu
qd nõ ita iugeat interore quodã motu et suis quoq ullio iniub
qementib indusis aut Rores aut sigeo fundet aut hacas op

Expanded text:
eventis et errare coguntur, huic optume vivendi ratio comparata est. hic est eventis et errare coguntur, huic optume vivendi ratio comparata est. hic est ille moderatus, hic fortis, hic sapiens, hic et nascentibus et cadentibus cum reliquis commodis, tum maxime liberis parebit et oboediet praeveteri: neque enim laetabitur umquam nec maerebit nimis, quod semper in se ipso omnem spem reponet sui. ex hoc igitur Platonis quasi quodam sancto augustoque fonte nostra omnis manabit oratinon modo animal, sed etiam quod ita ortum esset e terra, ut sre perfectum esse voluit. itaque et arbores et vites et ea, quae sunt humiliora neque se tollere a terra altius possunt, alia semper virent, alia hieme nudata verno tempore tepefacta frondescunt, neque est ullum quod non ita vigeat interiore quodam motu et suis in quoque seminibus i
Abbreviated transcription (Latin):
q beatissimus et si cenoticienis aduena quidẽ⁊ ignobiis uei¬
uitas aplatonis auctoritate repetatur ap̃quẽ sepe hec orõ usur¬
pata ẽ ut nicħ p̃ter uirtute diceret bonu. elutã gorduo
cates cũ cẽt ex es quesitum Archelau ꝑdicce filiã ꝗ tũ fortilsi¬
mus hretur nõ ne beatum putaret. haud sco inquit nũqua
enĩ cũ eo collocutus su An tu aliter so scire nõ potes n ullo mato¬
Tu ig ne de ꝑsaꝵ quidẽ rege magno potes dicere beatus ne sit¬
An ego possim cũ ignorẽ ꝙͣ sic doctus ꝙͣ iur bonꝰ./ Qud tu ĩ eo sitã
beatam uita putas. Ita ꝓrsus existimo bonos beatos Imꝓbos mi¬
seros.adiser gͦ archelaus  terte si ĩiuistus. Uidet᷑ ne om̃e beatam
uitam ĩ una iurtute ponẽ. Quid uõ ĩ epithaphio quomõ idem
Nã cui uiro in ꝗd ĩ se ip̃o apta sũt omĩa que ad beate iuuendũ fe¬
runt nec suspensa aliq aut bono caũ aut ꝯͣrio pendere et alt̾iꝰ

Expanded text:
 beatissimus. Et si Zeno Citieus, advena quidam et ignobilis verententiae gravitas a Platonis auctoritate repetatur, apud quem saepe haec oratio usurpata est, ut nihil praeter virtutem diceretur bonum. velut in Gorgia Socrates, cum esset ex eo quaesitum, Archelaum Perdiccae filium, qui tum fortunatissimus haberetur, nonne beatum putaret, haud scio inquit; 'numquam enim cum eo conlocutus sum.—ain tu? an aliter id scire non potes?—nullo modo.—tu igitur ne de Persarum quidem rege magno potes dicere, beatusne sit?—an ego possim, cum ignorem, quam sit doctus, quam vir bonus?—quid? tu in eo sitam vitam beatam putas?—ita prorsus existimo, bonos beatos, improbos miseros.—miser ergo Archelaus?—certe, si iniustus.' videturne omnem hic beatam vitam in una virtute ponere? Quid vero? in Epitaphio quo modo idem? nam cui viro inquit ex se ipso apta sunt omnia, quae ad beate vivendum ferunt, nec suspensa aliorum aut bono casu aut contrario pendere ex alterius
Abbreviated transcription (Latin):
ꝗs recee laudare possit: ꝗs enuĩ pot̃ ĩ quo libido cupiditas ue sit nõ
libidinosus et cuptous ẽẽ in quo rra non iracũdus ĩ quo angor nõ¬

Expanded text:
 recte possit? quis enim potest, in quo libido cupiditasve sit, non  recte possit? quis enim potest, in quo libido cupiditasve sit, non libidinosus et cupidus esse? in quo ira, non iracundus? in quo angor, no
Abbreviated transcription (Latin):
tis que uł optĩaꝵ reꝵ ut ea sũt q̃ ꝓfectis sedata tñ ⁊ tran¬
quilla ẽe debent.Ia aũt egritudine la udare unã pe maxĩe
dũmõ deleat aliꝗͥd doleat qd̾ libet. Dixit enĩ de adoloscente ꝑ¬
dite ⁊ dissoluto. Nos aut̃ de ꝯstãti uiro ⁊ sapiẽte q̃ramꝰ. Eꝗde¬
illam ipãm iram centurio hẽbit aut signifer uł ceteri de quibꝰ dici¬
modo nõ necc̃e est ne rethoꝵ aꝑiamꝰ misteria. Utile ẽ etũ uti motu
aĩ qui uti rõe nõ pot̃. Nos at ut testificor sepe de sapiente queiͣmꝰ.
susciꝑe ip̃i egritudines ꝑꝑ alios debemus s alios se possumꝰ leuare egͥ¬
tudine. obtrectare uͦ asteri aut illa uiciosa emulatione q̃ ꝑiualitati
siłis ẽ emulari quid ħt̃ utilitatis cũ sit emulãtis angi alieno bo¬
no quod ip̃e nõ ħt. sibtrectãtis aut̃ angi alieno bono qd id ⁊̃ aliꝰ ht̃¬

Expanded text:
tis? quae vel optimarum rerum, ut ea sunt quae profertis, sedata tamen et trantis? quae vel optimarum rerum, ut ea sunt quae profertis, sedata tamen et tranquilla esse debent. Iam aegritudinem laudare, unam rem maxime dum modo doleat aliquid, doleat quidlibet. dixit enim de adulescente perdito ac dissoluto, nos autem de constanti viro ac sapienti quaerimuillam iram centurio habeat aut signifer vel ceteri, de quibus dici non necesse est, ne rhetorum aperiamus mysteria. utile est enim uti motu animi, qui uti ratione non potest. nos autem, ut testificor saepe, de sapiente quaerimus. suscipere ipsi aegritudines propter alios debemus, sed alios, si possumus, levare aegritudine. obtrectare vero alteri aut illa vitiosa aemulatione, quae rivalitati similis est, aemulari quid habet utilitatis, cum sit aemulantis angi alieno bono quod ipse non habeat, obtrectantis autem angi alieno bono, quod id etiam al
Abbreviated transcription (Latin):
bellatrix iracundia cũ domũ rediit qualis ẽ cũ uxore cũ libe¬
utilis est igͣ aliꝗo quoo ꝯturbita mens melius possitface
nostia cũ om̃ia eẽnt ĩ morbis uicia quia nullus exatueum¬
dia fedius iraciũdos solos morbosos noĩauerude orator eni
irasci minime decet simłare nõ dedecet. An tibimustitũtoi¬
demur cũ quid ĩ causis acrius ⁊ uchemenai diamusi Q paci
cuia reb trasactis ⁊ p̃teritis orationes scribimu nũ ati
scribimus : et quis hoc aiaduertit uoĩa tenũ aut egtsse ũqu
seatumue sopum aut sccipsisse extimamus iratũ detuũ bgũt
ista qclare zab oratore quede melius si mõ ẽ orator ꝙͣ abullo
ystrione s agũt᷑ leniter ⁊ mẽte trãqlla. libidinẽ uõ laictare
cui ẽ libidinis. Themistodẽ mͥ ⁊ demostene p̃fertis additis
pitagorã. Demoritũ platonẽ. quid uos sticoia libidinẽ uoca¬

Expanded text:
bellatrix iracundia, cum domum rediit, qualis est cum uxore, cum libebellatrix iracundia, cum domum rediit, qualis est cum uxore, cum libetilis? est igitur aliquid quod perturbata mens melius possit facenostri, cum omnia essent in moribus vitia, quod nullum erat iracundia foedius, iracundos solos morosos nominaverunt. Oratorem vero irasci minime decet, simulare non dedecet. an tibi irasci tum videmur, cum quid in causis acrius et vehementius dicimus? quid? cum iam rebus transactis et praeteritis orationes scribimus, num irati scribimus? ecquis hoc animadvertit? vincite!—num aut egisse umquam iratum Aesopum aut scripsisse existimas iratum Accium? aguntur ista praeclare, et ab oratore quidem melius, si modo est orator, quam ab ullo histrione, sed aguntur leniter et mente tranquilla. Libidinem vero laudare cuius est libidinis? Themistoclem mihi et Demosthenen profertis, additis Pythagoran Democritum Platonem. quid? vos studia libidinem voca
Abbreviated transcription (Latin):
ciu. uł brenius ut crisippus. Nam suꝑiores diffinitioẽs erant
asperi hoĩs ĩ pͥmis bene diffiniẽtis ut putant stoyti. Sũt eĩ oĩo
om̃s fere siles s declarant coẽs rões alia mag̃ alia. Quomͦ igͥ
ĩpatiendo ac ꝑferrendo sũme legi parẽs sine timore. Quãus lic
insectem̃ istos ut Carneades selebat metuo ne soli pħy sinta
Que enĩ istaꝵ diffinitionũ nõ aperit notione nrõa quã hecnus
om̃es de fortitudine rectam atq ĩuolutam. Qua aꝑta ꝗs est
qui aut bellatori aut Imꝑatori aut oratori querat allꝗd neq eos
existimet sine rabie ꝗcꝙͣ fortiter facere posse. Quto stoiti ꝗ omes
insipientes insanos eẽ dicũt. Nõ ne ista colligũt remoue ꝑtur¬
bntiones maxͣq iracũdiã. iã uedebũt᷑ mõstra dicere. Nunc
at ista differunt om̃s stultos sic se dicere in sanire ut male
olere om̃e cenu.At nõ semꝑ comoue senties. sic iracundus
nõ semꝑ iratus est. lacesce iam uldebis furentem. Quid ista

Expanded text:
cium vel brevius, ut Chrysippus nam superiores definitiones erant Sphaeri, hominis in primis bene definientis, ut putant Stoici; sunt enim omnino omnes fere similes, sed declarant communis notiones alia magis alia—quo modo igitur in patiendo ac perferendo summae legi parens sine timore. quamvis licet insectemur istos, ut Carneades solebat, metuo ne soli philosophi sint. quae enim istarum definitionum non aperit notionem nostram, quam habemus omnes de fortitudine tectam atque involutam? qua aperta quis est qui aut bellatori aut imperatori aut oratori quaerat aliquid neque eos existumet sine rabie quicquam fortiter facere posse? Quid? Stoici, qui omnes insipientes insanos esse dicunt, nonne ista conligunt? remove perturbationes maxumeque iracundiam: iam videbuntur monstra dicere. nunc autem ita disserunt, sic se dicere omnes stultos insanire, ut male olere omne caenum. at non semper. commove: senties. sic iracundus non semper iratus est; lacesse: iam videbis furentem. Quid? ista
Abbreviated transcription (Latin):
titer feccrimus si quid fecimus certe irati nõ fetimꝰ. An ẽ ꝗcꝙͣ siłiꝰ¬
insanie ꝙͣ ira quã bene Eñius iniciũ dixit insanie. Color uox.
oculi. sp̃s impotencia dictoꝵ ac factoꝵ quã ꝑte hñt sanitatis: Qͥd
a chile homerico fedius ꝗd agamenone ĩ uirgio. Nã aiacẽ qudoe
ira ad furore mortezq ꝑduxit. Non igͥ ꝗde destoerat fortitudo
aduocatam iracuitoia. satis est instructa parata armata ꝑ se se.
Nã isto modo ꝗde licet dicere utile iuolencia ad fortitudine utile
fortis fortissimus tñ ĩ furore Nã facinus fect maximũ cũ dana¬
is inclinantib sũma rem ꝑfect: manus p̃liu restituit ĩ saniẽs
Dicemꝰ gͥ utile insania: Aracta diffinitõe fortituois intelliges

Expanded text:
re p. fecerimus: si quid fecimus, certe irati non fecimus. an est quire p. fecerimus: si quid fecimus, certe irati non fecimus. an est quiixit insaniae. color, vox, oculi, spiritus, inpotentia dictorum ac factorum quam partem habent sanitatis? quid Achille Homerico foedius, quid Agamemnone in iurgio? nam Aiacem quidem ira ad furorem mortemque perduxit. non igitur desiderat fortitudo advocatam iracundiam; satis est instructa parata armata per sese. nam isto quidem modo licet dicere utilem vinulentiam ad fortitudinem, utilem fortis, fortissimus tamen in furore; nam Fa/cinus fecit ma/ximum, cum Da/nais inclina/ntibus Summa/m rem perfeci/t manu. proelium restituit insaniens: dicamus igitur utilem insaniam? Tracta defin
Abbreviated transcription (Latin):
De t bruto fortasse dubitaiũm an ꝑꝑ ĩfinitũ odiu tyrãni esfioe¬
nacius ĩ aronte ĩuasent. Undeo enĩ utrũq cominus ictu cector¬
se ꝯtcario. Quto gͥ huc adhibetis ira: an fortitudo nͥ in sanue
cepit impetus suos nõ ħt. Quid ħculẽ que ĩ celũ istaipã qua
uos iracundia ẽẽ uultis sustulit fortitũdo: iratũ ne cerises con¬
flixisse cũ erimanthio apro aut leone nemeo. An ⁊ theseus ul¬
⁊̃ Aracho tauri cornua ꝯp̃hendit iratus: utde ne fortitudo mitu¬
me sit rabiosa sitq iracũdia tota leuitatis Neq enĩ ulla est
que põnis ẽ exꝑs. Contẽnenda humana sũt. Negligẽda mors est
mẽter.acriter aĩose fiũt iracũde fieri suspicamu. Michi met
scipio ꝗdem ille pontifex maximus qui hoe stoycoꝵ ueꝵ ẽẽ declara¬
ꝯsule languilente reliꝗt atq ip̃e pͥuatus ut si ꝯsul eẽt ꝗ .x. publi¬
cã saluã eẽ uellet se sequi iussit. Nescio ⁊̃ quid ip̃i nos in .r.p. for

Expanded text:
se dubitarim, an propter infinitum odium tyranni ecfrenatius in Arruntem invaserit; video enim utrumque comminus ictu cecidisse contrario. quid igitur huc adhibetis iram? an fortitudo, nisi insanire coepit, impetus suos non habet? quid? Herculem, quem in caelum ista ipsa, quam vos iracundiam esse vultis, sustulit fortitudo, iratumne censes conflixisse cum Erymanthio apro aut leone Nemeaeo? an etiam Theseus Marathonii tauri cornua conprehendit iratus? vide ne fortitudo minime sit rabiosa sitque iracundia tota levitatis. Neque enim est ulla onis est expers. contemnendae res humanae sunt, neglegenda mors est, menter acriter animose fiunt, iracunde fieri suspicamur. mihi ne Scipio quidem ille pontufex maxumus, qui hoc Stoicorum verum esse declaransulem languentem reliquit atque ipse privatus, ut si consul esset, qui rem publicam salvam esse vellent, se sequi iussit. nescio, ecquid ipsi nos fortiter in
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓgrediente ap̃ homeꝵaiace młta cũ hylaritate cũ depugnatu¬
rus ẽẽt cũ Hectore. Cuiꝰ ut arma sũpsit ingressio leticiã attu¬
lit sociis trorẽ ãt hostib. ut ip̃m hectorẽ ꝙadmodũ ẽ apud
homeꝵ toto pectore fremẽte prouocasse ad pugnã peniteret. a
atq hii colletuti int̾ se pͥus ꝙͣ manũ ꝯsererẽt᷑ leuit̾ ⁊ quiete
nich ne ĩ ipa ꝗde pugna iracũde rabiose ue fecerũti ses corgu
Torquatu ꝗdez illu ꝗ hoc cognom ẽ inuenit iratũ existino torquẽ¬
gallo detrarisse nec marcellu ap̃ cascidiũ ĩo fortẽ fuisse qr fuit
iratus. De affricano ꝗde qr notior ẽ nob̾ ꝑꝑ recentẽ memoriã ulł

Expanded text:
progredientem apud Homerum Aiacem multa cum hilaritate, cum depugnatuprogredientem apud Homerum Aiacem multa cum hilaritate, cum depugnaturus esset cum Hectore; cuius, ut arma sumpsit, ingressio laetitiam attulit sociis, terrorem autem hostibus, ut ipsum Hectorem, quem ad modum est apud Homerum, toto pectore trementem provocasse ad puatque hi conlocuti inter se, prius quam manum consererent, leniter et quiete nihil ne in ipsa quidem pugna iracunde rabioseve fecerunt. ego ne Torquatum quidem illum, qui hoc cognomen invenit, iratum existimo Gallo torquem detraxisse, nec Marcellum apud Clastidium ideo fortem fuisse, quia fuerit iratus. de Africano quidem, quia notior est nobis propter recentem m
Abbreviated transcription (Latin):
uehemẽtior aut̃ intelligitur is qui ꝓcul absit a neͣ ꝯstãcia
Quco ad has diffinitioẽs possi dicere:at qui hec pleraq sunt
prudenter acuteq disserenciũ. Ille ꝗde ex rethoꝵ pompa
ardores animori comitesq uirtutu. An uͦ uir fortis nisi
stomachai̾ cepit nõ pot̃ fortis eẽ: Gladiatoriu id ꝗde ꝙͣꝙ¬
ĩcis ipĩs uideamꝰ sepe ꝯstancia. collocũt᷑. ꝯggrediũtur.q̃rũt᷑
aliꝗd postulant ut mag̃ placati ꝙͣ irati ẽẽ uideãt᷑. S . illo
gñe sit sane pacidianus aliꝗs hoc aĩo ut narrat lucilius ⁊¬
ocuida illu equidem ⁊ uĩcam si to queritis inꝗd. uerũ ilbs̾ credo
fore in os prius accipia ipẽ ꝙͣ gladiu in stomacho sura ac pł¬
monib. si sto odi hoĩa iratus pugno nec longius ꝗtꝙͣ nobis⁊
ꝙͣ dextre gladiũ dũ accom odet alter. usq adeo studio atq odͦ
odio illiꝰ efferor ira. Ac sine hic gladiatoria iracũdia udemꝰ

Expanded text:
is qui procul absit a naturae constantia. quid ad has definitiones possim dicere? atque haec pleraque sunt prudenter acuteque disserentium, illa quidem ex rhetorum pompa: ardores animorum cotesque virtutum. an vero vir fortis, nisi stomachari coepit, non potest fortis esse? gladiatorium id is ipsis videmus saepe constantiam: conlocuntur, congrediuntur, quaerunt aliquid, postulant, ut magis placati quam irati esse videantur, sed in illo genere sit sane Pacideianus aliquis hoc animo, ut narrat Luciliusccidam illum equidem et vincam, si id quaeritis inquit, Verum illud credo fore: in os prius accipiam ipse Quam gladium in stomacho furi ac pulmonibus sisto. Odi hominem, iratus pugno, nec longius quicquam Nobis, quam dextrae gladium dum accommodet alter; Usque adeo studio atque odio illius ecferor ira; at sine hac gladiatoria iracundia videmus
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯsistendi. Quã obrẽ nicħ interest utrũ moderatas pturbatio¬
nullo modo possunt. Quco ꝙ toem ꝑipatetici ꝑturbatioẽs istas qͣs nos
extirpandas putantꝰ nõ modo nales ẽẽ dicunt s ⁊ utiliter a naͣ
fortitudinis eẽ dicũt młtoq ⁊ ĩ hoste ⁊ ĩ ipbũ. ibi uehem̃tiores e¬
iratoꝵ impetus ẽẽ. Leuis aut̃ ratiũcula eoꝵ qui ita cogitarẽt. pre

Expanded text:
consistendi. quam ob rem nihil interest, utrum moderatas perturbatioconsistendi. quam ob rem nihil interest, utrum moderatas perturbationullo modo possunt. Quid, quod idem Peripatetici perturbationes istas, quas nos extirpandas putamus, non modo naturalis esse dicunt, sed etiam utiliter a natufortitudinis esse dicunt, multoque et in hostem et in inprobum civem vehementioris ir
Abbreviated transcription (Latin):
enĩ medũ egritudinis ĩ qua oꝑe płimu ponit᷑. Egre culisse
.p. rutiliu frĩs repulsa ꝯsulatus. scriptu ap̃ fãniu ẽ s tam̃
trãsisse iudet᷑ modũ ꝗppe ob ea cãm a uita recesẜ̾it. Mdodera¬
tius igit᷑ ferre debuit᷑ Quto si cũ to ferret modice mors libe¬
roꝵ acceslisset᷑ nata ẽẽt egritudo noua s ea modica magna tñ
fcã ẽẽt accessio. Quid si deinde delores graues corporis si bonoꝵ
amissio si cecitas si exiliũ si ꝓ singlis malis egr tudines accede¬
substinere secũ uelit Ue enĩ co non pot̾ sic ⁊ aĩus ꝑturbatus
et incitatus nec cchibere se pot nec quo loco uult insistere. ⁊
sunt: igit᷑ ⁊̃ suscepte ꝯtinuo ĩ magna pestis ꝑte uersant᷑. Et¬
eni ipe se impellunt ubi semł a rõe discessu est ipãq sibi un¬
becilitas indulget in altũq ꝓuchit᷑ ĩprudẽs nec reꝑit locum

Expanded text:
enim modum aegritudinis, in qua operae plurimum ponienim modum aegritudinis, in qua operae plurimum ponilatus scriptum apud Fannium est. sed tamen transisse videtur modum, quippe qui ob eam causam a vita recesserit; moderatius igitur ferre debuit. quid, si, cum id ferret modice, mors liberorum accessisset? nata esset aegritudo nova, sed ea modica. magna tamen facta esset accessio. quid, si deinde dolores graves corporis, si bonorum amissio, si caecitas, si exilium? si pro singulis malis aegritudines accedesustinere se, cum velit. ut enim id non potest, sic animus perturbatus et incitatus nec cohibere se potest nec, quo loco vult, insistere. osunt: igitur etiam susceptae continuo in magna pestis parte versantur. etenim ipsae se impellunt, ubi semel a ratione discessum est, ipsaque sibi imbecillitas indulget in altumque provehitur imprudens nec reperit locum
Abbreviated transcription (Latin):
ferat. Quod qͥ faciet non egrituoine solũ uacabit s ⁊̃ ꝑtur¬
uationib rełiꝗs om̃ĩbꝰ. Hiis aut̃ uacuus aĩus ꝑfecte atq i
absolute᷑ beatos effrcit. icẽq ꝯcitatus ⁊ abstractus ab incegra
certaq põe. nõ ꝯstãcia solu amittit. Ueꝵ ⁊̃ ec̾nitate ⁊ fimitatẽ.
quẽ ꝓgredi nõ oporteat. modu tu adhibes uicio: an uicium
nullu ẽ nõ parere rõni. an põ paꝵ p̃cipit nec bonũ illd̾ ẽe
quod aut cupias ardenter/ aut adeptlis efferas te ĩsolenter.
nec porro malũ qͣ aut oppressus iaceas: aut ne opprimare
mente uix ꝯstes eaq oĩa Aut nimis custia aut nimis le¬
ta errore fiei̾. Qui si error stultis extenuetar die ut cũ res
cedem maneant aliter ferat inueterata alit̾ recentia sapiẽ¬
tes ne attingat ꝗde or̃o. Et eĩ ꝗs erit tandẽ modus iste. queramꝰ

Expanded text:
ferat. quod qui faciet, non aegritudine solum vacabit, sed etiam perturferat. quod qui faciet, non aegritudine solum vacabit, sed etiam perturbationibus reliquis omnibus. his autem vacuus animus perfecte atque absolute beatos efficit, idemque concitatus et abstractus ab integra certaque ratione non constantiam solum amittit, verum etiam sanitatem. progredi non oporteat. modum tu adhibes vitio? an vitium nullum est non parere rationi? an ratio parum praecipit nec bonum illud esse, quod aut cupias ardenter aut adeptus ecferas te insolenter, nec porro malum, quo aut oppressus iaceas aut, ne opprimare, mente vix constes? eaque omnia aut nimis tristia aut nimis laeta errore fieri, qui si error stultis extenuetur die, ut, cum res eadem maneat, aliter ferant inveterata aliter recentia, sapientis ne attingat quidem omnino? Etenim quis erit tandem modus iste? quaeramus
Abbreviated transcription (Latin):
nome taꝙ̃ ad caput refferre uolumꝰ ꝙ nͥ eo noĩe urtutes
ꝯcinentur nũꝙͣ ita ꝑuulgatũ illud eẽt ut iã ꝓu̾bii locum
obtinet hoĩe frugi oiã pecte facere. Quod id̾e cũ stoici de
sipiẽte dicũt nimis admirabłr nimisq magnifice dicere
ip̃i placatus ut nec tabescat molestiis nec frangat᷑ timore
ne sacter ꝗd expetens ardeat desideno nec alacritate futili
gestiens deliquescat is ẽ sapiẽs que querimꝰ is ẽ beatus⁊
cui nichil humanaꝵ reꝵ aut intollerabile ad demittenou
aũi aut nunis letabile ad efferendũ uideri pot̃. Quid eĩ
autitei magnũ ĩ reb humanis cui etntas omĩs tociq mũ¬
di nota sit magnitudo. Nã ꝗd aut ĩ studiis humanis aut ĩ
nicħ niõ nouũ. Atq ide ita acerrma ĩ om̃s ꝑtes aciẽ ĩtẽdit
ut semp iudeat sedẽ sibi ac locũ sine molestia atq angore ui¬
uendi ut quẽcũq easu fortuna ĩuexent hũc apte ⁊ ꝗete

Expanded text:
e virtutes continerentur, numquam ita pervolgatum illud esset, ut iam proverbii locum optineret, hominem frugi omnia recte facere. quod idem cum Stoici de sapiente dicunt, nimis admirabiliter nimisque magnifice dicere  animo est sibique ipse placatus, ut nec tabescat molestiis nec frangatur timore nec sitienter quid expetens ardeat desiderio nec alacritate futtili gestiens deliquescat, is est sapiens quem quaerimus, is est beatus, cui nihil humanarum rerum aut intolerabile ad demittendum animum aut nimis laetabile ad ecferendum videri potest. quid enim videatur ei magnum in rebus humanis, cui aeternitas omnis totiusque mundi nota sit magnitudo? nam quid aut in studiis humanis aut in nihil omnino novum? atque idem ita acrem in omnis partis aciem intendit, ut semper videat sedem sibi ac locum sine molestia atque angore vivendi, ut, quemcumque casum fortuna invexerit, hunc apte et quiete
Abbreviated transcription (Latin):
toem qo se. Mdetu uͦ siquis substulissẽt om̃e ute diligentaam
sublata fore q̃ sũma oe̾t ĩ eis qui leges ꝗ magistratus qui
pauꝑtates q ignominiã qui morte ꝗdolores trmenẽtoldet te
uta bisputant ut resecanta ẽẽ fateant᷑ euelli penitus dicãt nec
posse nec opus eẽ et ĩ omĩb fere reb mediocritatẽ eẽ optan¬
b̃ existimant. Que cũ exponũt nichil netibi uident᷑. an aliꝗ̃o¬

Expanded text:
idem, quod se; metum vero si qui sustulisset, omnem vitae diligentiam idem, quod se; metum vero si qui sustulisset, omnem vitae diligentiam sublatam fore, quae summa esset in eis qui leges, qui magistratus, qui paupertatem, qui ignominiam, qui mortem, qui dolorem timerent. Haec tamen ita disputant, ut resecanda esse fateantur, evelli penitus dicant nec posse nec opus esse et in omnibus fere rebus mediocritatem esse optumam existiment. quae cum exponunt, nihilne tibi
Abbreviated transcription (Latin):
tone accepimus. Ubi enĩ ꝗꝙͣ cẽt quod disci pess eo ueniendu
iudicauerũt. Nũ putamus hoc fieri sine sũme cupiditatis
ardore potusse: Ip̃a egritudine quã nos ut tetra ⁊ ĩmane
beluam sugiendã eẽ diximꝰ nõ sine magna utilitate a natã
dicũt ꝯstituta ut om̃s castigationib rep̃hensionib ignomi¬
niis affici se ĩ delicto doleãt. Impunitas enĩ peccãtoꝵ data
utderꝰ cis ꝗ ignominiã ⁊ infamiã ferũt sine dolore. adordẽi
uissolutus filus heu memiẜu. tũc seuerus pater dũ modo
dolcat aliꝗd dolcat qd̾ lubet reliquas quo ꝑtes egritadinis
utiles dicunt eẽ. miẜicordia ad ope ferenda ⁊ calamaitatesho¬
muiu indigoꝵ subleuantus. Ip̃m illud emulari. oberectare nõ
ee inu̾tile cũ aut se non ide udeat ꝯsecutu qd̾ aliũ. aue aliũ

Expanded text:
tonem accepimus. ubi enim quicquid esset quod disci posset, eo veniendum tonem accepimus. ubi enim quicquid esset quod disci posset, eo veniendum iudicaverunt. num putamus haec fieri sine summo cupiditatis ardore potuisse? Ipsam aegritudinem, quam nos ut taetram et inmanem beluam fugiendam diximus, non sine magna utilitate a natura dicunt constitutam, ut homines castigationibus reprehensionibus ignominiis adfici se in delicto dolerent. impunitas enim peccatorum data videtur eis qui ignominiam et infamiam ferunt sine dolore; morderi dissolutus filius: heu me miserum! tum severus pater: dum modo doleat aliquid, doleat quidlubet. Reliquas quoque partis aegritudinis utilis esse dicunt, misericordiam ad opem ferendam et calamitates hominum indignorum sublevandas; ipsum illud aemulari obtrectare non esse inutile, cum aut se non idem videat consecutum, quod alium, aut alium
Abbreviated transcription (Latin):
hec nulla hũe iu nͥ̃ ira excanouit fortitidoine. Nec us de bel¬
latorib selũ disputãt. Imꝑia seueriora nulla ẽẽ putãt sine
aliqua a terbitate iracunoie. Oratorẽ deniq nõ modo accu sãtem
s nec defendente eꝗde prebat sine aculeis iracundie q̃ ⁊̃ si nõ
ad sit tam̃ uerbis atq motu stimulanda arbitrant᷑ ut auditoĩs
sciet eãq quã nos lenitatem dicimꝰ uiciose lentituoinis noĩe appel¬
Lant. Nec uõ solũ hãc libioine laudant est enã ira ut mododisti¬
niui ulascendi libido s ip̃m illido genus uđ libidinis uł cuptditatis
ad sũma utilitate dicunt anã datam. Nichil enĩ quẽꝙͣ ñ qd̾ lubeat
p̃clare facere posse. Noctu ambulabat ĩ pu ͦ chemistodes ꝙ sonu capt
nõ poss euerentibq respondebat iniciandis tropheis seꝰa sõmosuspe
pes nũꝙͣ in stidiis tantos ꝓgressus sine flagranti cuptoitate sace̾
potuissent.Ultimas t̾ras lustrasse pitagoram. democritũ pla¬

Expanded text:
c nullam habent vim, nisi ira excanduit fortitudo. nec vero de bellatoribus solum disputant: imperia severiora nulla esse putant sine aliqua acerbitate iracundiae; oratorem denique non modo accusantem, sed ne defendentem quidem probant sine aculeis iracundiae, quae etiamsi non adsit, tamen verbis atque motu simulandam arbitrantur, ut auditoris sciet, eamque, quam lenitatem nos dicimus, vitioso lentitudinis nomine appellant. Nec vero solum hanc libidinenivi, ulciscendi libido—, sed ipsum illud genus vel libidinis vel cupiditatis ad summam utilitatem esse dicunt a natura datum; nihil enim quemquam nisi quod lubeat praeclare facere posse. noctu ambulabat in publico Themistocles, quod somnum capere non posset, quaerentibusque respondebat Miltiadis tropaeis se e som suis studiis tantos progressus sine flagranti cupiditate facere potuissent. ultimas terras lustrasse Pythagoran Democritum Pla
Abbreviated transcription (Latin):
ria fortasse s illio ante uides ne quãta fiũt apud achade¬
mitos ueretundia. polane enĩdicũt ꝙ ad re ꝑtineat ꝑipate¬
ncs responder astoycis. Di gladientur illi ꝑ melicet cieni¬
attingi aliqued uerisimile quo longius mens humana ꝓgre¬
di non pot. Diffinitio ꝑturbationis quia recte a genone usu
puto Ita enĩ diffinit ut ꝑturbatio sit adu̾sa a põe ꝯͣ naturã¬

Expanded text:
ta fuerit apud Academicos verecundia? plane enim dicunt, quod ad rem pertineat: Peripateticis respondetur a Stoicis; digladientur illi per me licet, cui niattingi aliquid veri simile, quo longius mens humana progredi non potest? definitio perturbationis, qua recte Zenonem usum puto. ita enim definit, ut perturbatio sit aversa a ratione contra
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯtraria ẽ uitiositas. Bic enĩ mallo ꝙͣ maliciã appellate eã quã greci
Riuan appellãt. Nã malicia certi cuitũ uicii nomẽ ẽ. uiciositas oĩ¬
um. ex qua cogrtantur ꝑturbatioẽs que sũt ut paulo añ diximꝰ turbi¬
di aĩoꝵ ꝯcitatiq motus aouersi a rõe ⁊ inimicissimi mẽtis uiteq
trãꝗlle. Importãt enĩ egritudines anxias atq acerbas aĩõsq af¬
fligũt ⁊ debilitant metu Idem ĩflãmãt appeticione nimia qua
tũ cupiditate tũ libidine dicimus ĩpotenciã quãda aĩ a tẽpantra
et moderatione plurimũ dissidente. Que si qñ ea tẽptaretur io gdo̾
ei fu̾i̾t ꝯcupitu tũ fert alacritate ut nicħ ei ꝯstet qd agat. ut ille
qui uoluptate aĩ nimia sũmu eẽ errorẽ arbitratur. Eoꝵ igit᷑ ma¬
tusq pendet aĩ. Quã ui mali significãtes poete ĩpendere apud
inferos saxũ tantalo facunt ob scelera aĩq impotẽciã ⁊ suꝑbilo¬

Expanded text:
traria est vitiositas—sic enim malo quam malitiam appellare eam quam Graeci kaki/an appellant; nam malitia certi cuiusdam vitii nomen est, vitiositas omnium—; ex qua concitantur perturbationes, quae sunt, ut paulo ante diximus, turbidi animorum concitatique motus, aversi a ratione et inimicissimi mentis vitaeque tranquillae. inportant enim aegritudines anxias atque acerbas animosque adfligunt et debilitant metu; idem inflammant adpetitione nimia, quam tum cupiditatem tum libidinem dicimus, inpotentiam quandam animi a temperantia et moderatione plurimum dissidentem. quae si quando adepta erit id quod ei fuerit concupitum, tum ecferetur alacritate, ut nihil ei constet, quod agat, ut ille, qui voluptatem animi nimiam summum esse errorem arbitratur. eorum igitur matusque pendet animi. quam vim mali significantes poëtae impendere apud inferos saxum Tantalo faciunt ob scelera animique inpotentiam et superbilo
Abbreviated transcription (Latin):
sanant᷑ ꝙͣ illa tollũt᷑.
abesca que de ꝑturbationibꝰ enueleate disputãt stoyci q̃ loyta ap¬
pellãt quia diserũt᷑ sb̾tilius ex quib q̃m tãꝙͣ ex scrupulosis cotibꝰ
enauigaut orõ relique disputacionis cursus teneamꝰ modo satis
illa dilluçide dixĩmus ꝓ reꝵ obscuritate. A.ꝓrsus satis. S. Sed
siqua diligencus erũt cognosçenda queremus alias. Nũc uela

Expanded text:
sanantur quam illa tolluntur. sanantur quam illa tolluntur. Habes ea quae de perturbationibus enucleate disputant Stoici, quae logika/ appellant, quia disseruntur subtilius. ex quibus quoniam tamquam ex scrupulosis cotibus enavigavit oratio, reliquae disputationis cursum teneamus, modo satis illa dilucide dixerimus pro rerum obscuritate. Prorsus satis; sed si quae diligentius erunt cognoscenda, quaeremus alias, nunc vela,
Abbreviated transcription (Latin):
reꝵ breui tpr̃e ꝑcussioe. Illuo aĩoꝵ corpoꝵ q dissim᷑ule ꝙ aĩ ualẽtes
morbo tẽpteri non possunt corpora possunt. D corpoꝵ offensioẽs
sine culpa accidere possũt aĩoꝵ nõ ioe quoꝵ om̃s morbi ⁊ ꝑtur¬
batioẽs ex asꝑnatiõe rõĩs eueniũt. Itaq ĩ hominib solũ exĩstunt.
Nã bestie siłe ꝗoda faciũt s ĩ ꝑturbatioes nõ ĩcidũt. Int̾ acutos at
et hebetes interest ꝙ ingeniosi ut es corĩchiũ ĩ erũginẽ sic illi ĩ
morbũ ⁊ incidũt tardius ⁊ recreantur ocius. hebetes nõ ita. Nec
uͦ ĩ oẽs morbu ac ꝑturbatione aũis ingeniosi cadit. Nõ eĩ młta
efferata ⁊ ĩmania q̃da at humanitatis qͦ hñt pͥmã spẽ Ut mi¬
ẜicordia. egritudo. metus. Egrotatiões at morbiq aĩoꝵ difficili
euelli posse putantur ꝙͣ sũma illa uicia q̃ uirtutib sũt ꝯtraĩa. a¬
Morbis eĩ manẽtibꝰ uicia sublata eẽ nõ possũt quia nõ tã cełiter

Expanded text:
rum brevi tempore percursionem. Illud animorum corporumque dissimile, quod animi valentes morbo temptari non possunt, corpora possunt; sed corporum offensiones sine culpa accidere possunt, animorum non item, quorum omnes morbi et perturbationes ex aspernatione rationis eveniunt. itaque in homnam bestiae simile quiddam faciunt, sed in perturbationes non incidunt. inter acutos autem et inter hebetes interest, quod ingeniosi, ut aes Corinthium in aeruginem, sic illi in morbum et incidunt tardius et recreantur ocius, hebetes non item. nec vero in omnem morbum ac perturbationem animus ingeniosi cadit; †non enim multa ecferata et immania; quaedam autem humanitatis quoque habent primam speciem, ut misericordia aegritudo metus. Aegrotationes autem morbique animorum difficilius evelli posse putantur quam summa illa vitia, quae virtutibus sunt contraria. morbis enim manentibus vitia sublata esse non possunt, quia non tam celeriter
Abbreviated transcription (Latin):
hec opinatio iudicare se scire qd̾ nesciat. Egrotacioĩ ãt talia q̃dã
subiecta sũt. Auaricia. ambitio. mulieriositas puitatia. ligu¬
ritio. Uinolencia. cuppedia. ⁊ siqua siłia.¶ Est aut̃ auaricia oppi¬
natio uehemens de petunia qi ualde expecenda sit ĩherẽs ⁊ penitꝰ
insita. Siliapꝰ eiusde gnĩs diffinicio reliquoꝵ. offensionũ aute
disfmiticẽs sũt eiusmedi. Ut in hospitalitas sit oppinio uchemẽs
ualde fugiendũ ẽẽ hospitem caq inherens ⁊ penitꝰ insita. Silitꝰq
diffinit᷑ ⁊ mulieꝵ odiũ ut ypoliti ⁊ ut tymoĩs gnĩs humaĩ. Atq¬

Expanded text:
em opinatio est iudicatio se scire, quod nesciat. aegrotationi autem talia quaedam subiecta sunt: avaritia, ambitio, mulierositas, pervicacia, ligurritio, vinulentia, cuppedia, et si qua similia. est autem avaritia opinatio vehemens de pecunia, quasi valde expetenda sit, inhaerens et penitus insita, similisque est eiusdem generis definitio reliquarum. offensionum autem definitiones sunt eius modi, ut inhospitalitas sit opinio vehemens valde fugiendum esse hospitem, eaque inhaerens et penitus insita; similiterque definitur et mulierum odium, ut Hippolyti, et, ut T
Abbreviated transcription (Latin):
ceteri morbi ut glie cupiditas ut mulicriesitas ut ita appel¬
nascuntur. Que cũ hiis ꝯͣnia sũt ea nasci putant᷑ a metu uͭ odiũ
mulieꝵ quale ĩ musognio atili est ut ĩ hoũ uniu̾su genus
qd̾ accepimus de timone q̃ axca aps applłant᷑ ut ĩhospitalitas ẽ.
Que õs egrotatiões aĩ ex qͦda metu nascũtur eaꝵ reꝵ qͦs fugiũt ⁊ oderĩt.

Expanded text:
ceteri morbi, ut gloriae cupiditas, ut mulierositas, ut ita appelceteri morbi, ut gloriae cupiditas, ut mulierositas, ut ita appelautem sunt his contraria, ea nasci putantur a metu, ut odium mulierum, quale in misogu/nw| Atili est, ut in hominum universum genus, quod accepimus de Timone qui misa/nqrwpos appellatur, ut inhospitalitas est: quae omnes aegrotationes animi ex quodam metu nascuntur ear
Abbreviated transcription (Latin):
q̃ hñt ad res certas uiciosas offensiones atq fastioiũ. Deinde
egrotationes q̃ appellantur a stoytis eripoetarsãra. hiis itẽ oppo¬
site ꝯtrarie offensiones hoc loco nimiũ oꝑe ꝯsumitur a stoycis
Incelligatur igͥ ꝑturbationẽ iactantib se opinionib ĩꝯstanter
et turbide in motu ẽẽ semꝑ. cũ at̃ hic feruor cõcitatioq aĩ
ĩueterauĩt et tãꝙͣ ĩ uenis medullisq ĩsedert tũ existit et
morbus ⁊ egrotatio et offensiones hee que sũt eis morbis egro¬
tacionibq ꝯtranie. Hec que dico cogitacione int̾ se differunt.
re ꝗde copulata sũt eaq oriũtur ex libidine ⁊ leticia. Na cu
ẽ ꝯcupita pecunia nec adhibita ꝯtinuo rõ qiͣ quedã socratita
medicina que sanaret eam cupiditate/ ꝑmanat ĩ uenas et
ĩheret ĩ uiscerib illud malu existitq morbꝰ ⁊ egrotacio que
auelli ĩueterata nõ possũt eiq morbo nomĩ ẽ auaricia. Siłitẽꝙ¬

Expanded text:
nt ad res certas vitiosam offensionem atque fastidium, deinde aegrotationes, quae appellantur a Stoicis arrwsth/mata, isque item oppositae contrariae offensiones. hoc loco nimium operae consumitur a Stoicis,intellegatur igitur perturbationem iactantibus se opinionibus inconstanter et turbide in motu esse semper; cum autem hic fervor concitatioque animi inveteraverit et tamquam in venis medullisque insederit, tum existet et morbus et aegrotatio et offensiones eae, quae sunt eis morbis aegrotationibusque contrariae. Haec, quae dico, cogitatione inter se differunt, re quidem copulata sunt, eaque oriuntur ex libidine et ex laetitia. nam cum est concupita pecunia nec adhibita continuo ratio quasi quaedam Socratica medicina, quae sanaret eam cupiditatem, permanat in venas et inhaeret in visceribus illud malum, existitque morbus et aegrotatio, quae evelli i
Abbreviated transcription (Latin):
pius ad silitidine corporis egrotacio dr̃ du ea intelligat᷑ ao egpos¬
tandũ ꝓdiuitas. S ħ ĩbonis reb ꝙ alii ad alia bona sũt aptis¬
res fudditas noietiur ĩ malis prõdiuitãs ut significet lapsiones
ineuttio hãt suꝑius nomẽ. Quomodo aut ĩ corpare estiorbus
est egrotatio ⁊ uitiũ sic ĩ aĩo Morbũ appellant tocius copocis pres¬

Expanded text:
ilitudine corporis aegrotatio dicatur, dum ea intellegatur ad aegrotandum proclivitas. sed haec in bonis rebus, quod alii ad alia bona sunt aptiores, facilitas nominetur, in malis proclivitas, ut significet lapsionem, in neutris habeat superius nomen. Quo modo autem in corpore est morbus, est aegrotatio, est vitium, sic in a
Abbreviated transcription (Latin):
pient alius potiat᷑ ip̃e careat.Obtrectatio at̃ ẽ ea quã intelli¬
bis. Nemoẽ patricoe aut ꝓditoris supplicio miẜicordia ꝯmos¬
uetur. Angor egritudo p̃mens. luctus egritudo ex elꝗcarus
fuit in terituꝰ acerbo. Meror egrituto flebilis. Erũna egatuto la

Expanded text:
pierit alius potiatur, ipse careat. obtrectatio autem est, ea quam intellepierit alius potiatur, ipse careat. obtrectatio autem est, ea quam intelletis nemo enim parricidae aut proditoris supplicio misericordia commovetur; angor aegritudo premens, luctus aegritudo ex eius qui carus fuerit interitu acerbo, maer
Abbreviated transcription (Latin):
Sub metũ aut̃ subiecta sũt pigncia. pudor. t̾ror. timor. pauor
exanimatio. conturbatio. formico. Goluptãti Maliuolentia. le¬
tans malo alieno delectatio. iactatio ⁊ similia. Libidini ixa ex¬
candescentia. odiũ. Inimicitia. discordia. Indigenaa. desiderium
et cetera hui̾modi. Hec aũt diffinũt hoc modo. Inuidentia
eẽ dicũt egritudinẽ susteptã ꝑꝑ alterius res scd̾as que nich noceãt
inuidenti.Nã siꝗs doleat eius reb̾ scdis a quo ip̃e ledat᷑ nõ recte
dicat᷑ inuldere. Ut si hectori agamenon. Is at̃ cui alterius
comota nich noceant tũ eũ doleat frui se hiis inuideat ꝓfecto.
Emulatio aũt dupliciter illa ꝗde dr̃ ut ⁊ in laude ⁊ ĩ iucio n᷑
hoc sit. Nã ⁊ imitacio uirtutis emulatio dr̃᷑ s ea nichil hoc loco
utimur est enĩ laudis. Et est emulatio egriticoo si eo qd̾ cõcu¬

Expanded text:
sub metum autem subiecta sunt pigritia, pudor, terror, timor, pavor, sub metum autem subiecta sunt pigritia, pudor, terror, timor, pavor, exanimatio, conturbatio, formido, voluptati malivolentia laetans malo alieno, delectatio, iactatio et similia, lubidini ira, excandescentia, odium, inimicitia, discordia, indigentia, desiderium et cetera eius modi. Haec autem definiunt hoc modo: invidentiam esse dicunt aegritudinem susceptam propter alterius res secundas, quae nihil noceant invidenti. nam si qui doleat eius rebus secundis a quo ipse laedatur, non recte dicatur invidere, ut si Hectori Agamemno; qui autem, cui alterius commoda nihil noceant, tamen eum doleat is frui, is invideat profecto. aemulatio autem dupliciter illa quidem dicitur, ut et in laude et in vitio nomen hoc sit; nam et imitatio virtutis aemulatio dicitur— sed ea nihil hoc loco utimur; est enim laudis—, et est aemulatio aegritudo, si eo quod concu
Abbreviated transcription (Latin):
ergo egrititos opinio retens mali pñtis ĩ quo demuti ꝯtrhiq
aĩs pectũ ẽẽ uideat᷑. Leticia opinio recens boni pñtis ĩ qͦ efferi
rectũ eẽ ucoeat᷑ Netus opinio impendentis mali qd intollable
eẽ uideatur. libido opinio uẽturi boni qd̾ sit ex usu iã p̃sc̃s cẽ atq adẽẽ
qĩ morsu aliquẽ doloris efficiat. Metus pecessum quẽda animi
et fugam. Leticia ꝓfusam hylanitatem. libido effrenatã appe¬
tencia. Opinatione aut̃ quã ĩ om̃s suꝑiores diffinitiones inclu¬
simus uolunt ẽẽ imbecilla assensione s singłis ꝑturbatioĩb
ꝑtes eiusde gniͣs plures subiciũt᷑ ut egneuoini in uidẽtia
Utendu est eñ docendi cã uerbo minus usitato qm̃ ĩuidia
trectatio Mĩa angor. luctus. meror. erũna. dolor. lamentacõ.
solicitudo. molestia.afflctacio ⁊ desꝑatio ⁊ siqua sũt de gne ecdẽ

Expanded text:
ergo aegritudo opinio recens mali praesentis, in quo demitti contrahique ergo aegritudo opinio recens mali praesentis, in quo demitti contrahique animo rectum esse videatur, laetitia opinio recens boni praesentis, in quo ecferri rectum esse videatur, metus opinio impendentis mali, quod intolerabile esse videatur, libido opinio venturi boni, quod sit ex usu iam praesens esse atque adesse. quasi morsum aliquem doloris efficiat, metus recessum quendam animi et fugam, laetitia profusam hilaritatem, libido effrenatam adpetentiam. opinationem autem, quam in omnis definitiones superiores inclusimus, volunt esse inbecillam adsensionem. Sed singulis perturbationibus partes eiusdem generis plures subiciuntur, ut aegritudini invidentia— utendum est enim docendi causa verbo minus usitato, quoniam invtrectatio, misericordia, angor, luctus, maeror, aerumna, dolor, lamentatio, sollicitudo, molestia, adflictatio, desperatio, et si quae sunt de genere eodem.
Abbreviated transcription (Latin):
que at̃ rõe adu̾sa incitata ẽ uehemencius ea libido ẽ uł cupi¬
ditas effrenata q̃ ĩ omib stultis inueĩt᷑. Itẽq cũ ita mouem̃
ut ĩ bono simus aliquo dupplicit id ꝯtingit. Nã cũ põe aĩus ⁊¬
mouetur placide acq ꝯstanter tũ illido gaudiu dr̃ Cũ aute
maniter ⁊ effuse aĩis exultat tũ illa leticia gestiẽs uł nimia
dici pot̃ quã ita dissiniunt sine rõe animi elatione qm̃
ut bona natura appetimus sic a malis natura declinamus
Que declinatio si cl̃ rõe fiat cautio appellat᷑ eaq incelligat
ĩ solo eẽ sapiente. Que aut̃ sine rõe ⁊ cũ exanimatõe humili
atq fracta noietur metus Est gͥ metus rõe adu̾sa caucio. p̃¬
est ea qua afficiuint᷑ ĩ malis opinatis aĩosq demittũt ⁊ ꝯ̃hũt
roni nõ obtemꝑintes. Itaq hec pͥma diffiitio ẽ ut egntuoo sit
aĩ a du̾sanet rõe ꝯtractio. Sic quatuor ꝑturbationes sunt tres

Expanded text:
e adversante incitata est vehementius, ea libido est vel cupiditas effrenata, quae in omnibus stultis invenitur. itemque cum ita movemur, ut in bono simus aliquo, dupliciter id contingit. nam cum ratione animus movetur placide atque constanter, tum illud gaudium dicitur; cum autem inaniter et effuse animus exultat, tum illa laetitia gestiens vel nimia dici potest, quam ita definiunt: sine ratione animi elationem. quoniamque, ut bona natura adpetimus, sic a malis natura declinamus, quae declinatio si cum ratione fiet, cautio appelletur, eaque intellegatur in solo esse sapiente; quae autem sine ratione et cum exanimatione humili atque fracta, nominetur metus; est igitur metus a ratione aversa cautio. prest, eaque adficiuntur in malis opinatis animosque demittunt etoni non obtemperantes. itaque haec prima definitio est, ut aegritudo sit animi adversante ratione contractio. sic quattuor perturbationes sunt, tres
Abbreviated transcription (Latin):
nͥ ĩ ꝗb̾ta prĩcipib tpr̃ibꝰ illis fuissent studia doctrine ꝗ cũ cetera lit¬
tens mandarent alii ius ciuile alii orõnes suas alii monumenta
maioꝵ. hanc amplissimã oĩu artiũ bñ uiuendi disciplinã uita magis
ꝙͣ licti̾s ꝑsecuti sũt Itaq illuis uere elegantisq pħre q̃ ducta a socrute
ĩ pipatetias adhuc ꝑmãsit ⁊ toem alio modo dicentib stoycis cũ achate¬
mĩci eoꝵ ꝯtrouersias disceptarent. nulla fere sũt aut pauca admo¬
oĩu siue ⁊̃ ꝙ ĩ ꝑitis ea ꝓbari posse nõ arbitrabãt᷑ cũ interim
illis silentib .C. amifinius extitit dicẽs cuiꝰ libris editis co¬
mota młtitidoo ꝯtubit se ad ea potissimũ disciplina siue ꝙ
erat cognitu ꝑfacilis siue ꝙ iniutabatur illecebris blande uolup

Expanded text:
nisi in quibusdam principibus temporibus illis fuissent studia doctrinae. qui cum cetera litnisi in quibusdam principibus temporibus illis fuissent studia doctrinae. qui cum cetera litteris mandarent, alii ius civile, alii orationes suas, alii monumenta maiorum, hanc amplissimam omnium artium, bene vivendi disciplinam, vita magis quam litteris persecuti sunt. itaque iin Peripateticis adhuc permansit et idem alio modo dicentibus Stoicis, cum Achademici eorum controversias discerperent, nulla fere sunt aut pauca admoiam quod imperitis ea probari posse non arbitrabantur, cum interim illis silentibus C. Amafinius extitit dicens, cuius libris editis commota multitudo contulit se ad eam potissimum disciplinam, sive quod erat cognitu perfacilis, sive quod invitab
Abbreviated transcription (Latin):
litum ẽẽ carmen. quod nõ liceret fiei̾ ad alterius ĩiuri
leges sanxerũt. Nec uͦ illud nõ eruditoꝵ tp̃ꝵ argum̃ tum
est ꝙ ⁊ deoꝵ puluinarib et epulis magistratuũ fides
precinũt qd̾ propriu eius fuit dequa loquor discipline. Michi ꝗdem
tores extiterũt facile ut appareat nr̃os aliunde didicisse uideanturq¬
oĩa ꝯsequi potuisse simł ut uelle cepissent. Q de ał studiis loco alio et
dicemus si usus fui̾t ⁊ sepe diximus.
Apĩe sticoiũ uctus id ꝗde ĩ nr̃is. s tñ añ lelii etate ⁊ scipionis ñ repio
quos appellare possi noĩatim ꝗb adoloscentib stoycũ diogenẽ ⁊ achade¬
micu carneade iudeo ad senatũ ab athenĩesib missos eẽ legatos eui
cũ .r. p. nullã unꝙͣ ꝑte attigissent eẽtq eoꝵ alter cyreneus alter babi¬
lonius nũꝙͣ pipfecto scolis ẽẽnt excitati neq ad illud munus electi

Expanded text:
lterius iniuriam, lege sanxerunt. nec vero illud non eruditorum temporum argumentum est, quod et deorum pulvinaribus et epulis magistratuum fides praecinunt, quod proprium eius fuit, de qua loquor, disciplinae. mihi quidemtores extiterunt! facile ut appareat nostros omnia consequi potuonsequi potuisse, simul ut velle coepissent. Sed de ceteris studiis alio loco et dicemus, si usus fuerit, et saepe diximus. sapientiae studium vetus id quidem in nostris, sed tamen ante Laelii aetatem et Scipionis non reperio quos appellare possim nominatim. quibus adulescentibus Stoicum Diogenen et Academicum Carneadem video ad senatum ab Atheniensibus missos esse legatos, quicae nullam umquam partem attigissent essetque eorum alter Cyrenaeus alter Babylonius, numquam profecto scholis essent excitati neque ad illud munus electi,
Abbreviated transcription (Latin):
duerita s nũt ꝑtto he modo describũt Ut maliuolẽna sit ulup¬
tas ex malo asterius sine emolum̃to suo.  pelectacio uoluptas
suauitate auditus aĩum deliniẽs. Et qualis ẽ hecaurũ taleni
sut oculoꝵ ⁊ tattionũ ⁊ odorationũ ⁊ sapoꝵ que sũt om̃s uniꝰ gnĩs
aoꝑfundendusaĩus aãꝙͣ illiquefacte ueluptates. Iactatio ẽ uo¬
luptas gestiens ⁊ se efferens in solencius.
Uđ aũt᷑ libidini subiecta sũt ea sic bissiniũt᷑. Ut Ira sit libido pu¬
niendi eius qui uideat᷑ lesisse iniuna. Ex candescẽtia at̃ sit ira
Inimiauia ira ulciscendi tp̃s obẜuans. Discordia ira acerbior
intimo odio ⁊ corde ꝯcepta. Indigentia libido ĩ explebłis.Deside¬
riu libido eius qd̾ nõdũ adsit iudendi. Distingũt ⁊̃ illud ut
libidosit eaꝵ peꝵ que dicũt᷑ de quodã aut ꝯbu sdã que xox oeU¬

Expanded text:
partes hoc modo describunt, ut malevolentia sit voluptas ex malo alterius sine emolumento suo, delectatio voluptas suavitate auditus animum deleniens; et qualis est haec aurium, tales sunt oculorum et tactionum et odorationum et saporum, quae sunt omnes unius generis ad perfundendum animum tamquam inliquefactae voluptates. iactatio est voluptas gestiens et se efferens insolentius. Quae autem libidini subiecta sunt, ea sic definiuntur, ut ira sit libido poeniendi eius qui videatur laesisse iniuria, excandescentia autem sit ira inimicitia ira ulciscendi tempus observans, discordia ira acerbior intimo animo et corde concepta, indigentia libido inexplebilis, desiderium libido eius, qui nondum adsit, videndi. distinguunt illud etiam, ut libido sit earum rerum, quae dicuntur de quodam aut quibusdam, quae