comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
absentie causam habes. E ponte pithagoras samõ
stauit. Mulros acrior aliqua fortune uis atq in¬
iuria notos reddidit et illustres. quid te illis
inseri qui quasi ignem desilice clara famam çol¬
lisionib quesiere. d. En exilium agor. R
habes inhistoriis magnos rei hui sonos. qu¬
orum spetiosissimus comitatus non sensum
mͦ doloris inminuat s obliuionẽ afferati. Nõ
minor in exilio camillus fuit quã fuisset do¬
mi quantus ciuis quãtus exul. qui uictorias
ac triumphos non iustinia minus ꝙͣ prosperi¬
tate conspicuos incapitolium duxit mox huit
pulsus proaccepta iniuria ingrate salutem pa¬
tue rependit. nõ facile aliud tam clari exulis
exemplum fateor. s Rutiliꝰ et ab̾etellus tam
nichil exilio fracti sunt ut Rutiliᷤᷤ ⁊ euotatus
ab illo cuiꝰ nutui non parcere capitale erat exili¬
um amplexus zeditũ contẽpserit seu ne ulla
inparte senatui in iustisq licet legibus parie

Expanded text:
absentie causam habes. Sponte Pythagoras Samon absentie causam habes. Sponte Pythagoras Samon stavit, multos acrior aliqua fortune vis atque iniuria notos reddidit et illustres. Quid te vetat illis inseri, qui, quasi ignem de silice, claram famam collisionibus quesiere? In exilium agor. Habes in historiis magnos rei huius socios, quorum speciosissimus comitatus, non sensum modo doloris imminuat, sed oblivionem afferat. Non minor in exilio Camillus fuit, quam fuisset domi: quantus civis, quantus exul, qui victorias ac triumphos, non iustitia minus quam prosperitate conspicuos, in Capitolium duxit! Mox, hinc pulsus, pro accepta iniuria, ingrate salutem patrie rependit. Non facile aliud tam clari exulis exemplo fateor: sed Rutilius et Metellus tam nil exilium fracti sunt, ut Rutilius revocatus ab illo, cuius nutu non parere capitale erat, exilium amplexus, reditum contempserit, seu ne ulla in parte Senatui iniustisque licet legibus patrie
Abbreviated transcription (Latin):
diu̾sum trahitar habes ei iniusti exilii so¬
latium comitem iustitiã q̃ in iustos ciuis de¬
stituens re secura tecu exulat. D Yniusto
cxilio pulsus sum. R. An ce rex expulit an tyra¬
mnus an popelus. an hostis an tu ip̃e. Aam si
xex aut iniustũ exilium non erit/ aut ip̃e non
uistus. Ntq ita ne rex quidem sicyrannus ãbillo
te pulsuz gaude sub quo boni exulant. fures Im¬
perant si populus m̃orib ille suis utiture bonos
odit ⁊ is quoq multiceps tyrãnus nũꝙ sui si¬
milem pepulisse non te igit᷑ patria s malorum
cetibus arceri neq in exilium s inpartẽ bono¬
rum ciuium cogi putes. At si hostis agnoste
in iurie lenitate nõ hostiłr seuiit qui omĩa cũ
posset partiam abstulit spem reliquit. Sintu
ip̃e mores populi ꝑosus aut tyramni abitum ele¬
gisti. non mͦ ne doleas s etiam gloriare uirtutez
patrie pretulisse. non tu flebilem s honestam in
uidiosam bonis atq optabilem non ram exilii s

Expanded text:
diversum trahit? Habes enim iniusti exilii solatium, comitem iustitiam, que, iniustos cives destituens, te secuta, tecum exulat. Iniusto exilio pulsus sum. An te rex expulit, an tyrannus, an populus, an hostis, an tu ipse? Nam si rex, aut iniustum exilium non erit, aut ipse non iustus, atque ita nec rex quidem. Si tyrannus, ab illo te pulsum gaude, sub quo boni exulant, fures imperant. Si populus, moribus ille suis utitur: bonos odit; et is quoque multiceps tyrannus nunquam sui similem pepulisset. Non te igitur patria, sed malorum cetibus arceri, neque in exilium, sed in partem bonorum civium cogi putes. At si hostis, agnosce iniurie levitatem, non hostiliter sevit, qui omnia cum posset, patriam abstulit, spem reliquit. Sin tu ipse, mores populi perosus aut Tyranni habitum, elegisti, non modo ne doleas, sed etiam gloriare virtutem patrie pretulisse, non tu flebilem sed honestam et prorsus invidiosam bonis atque optabilem, non iam exilii, sed
Abbreviated transcription (Latin):
ria tibi sepelliendus est tua ubi clam seperecũ
sit et nuĩꝙͣ totus obierit qui si tibi forte alitͥ
ꝙͣ morte perierit nõ tu amicũ s oppinionẽ
falsam Amicitie perdidisti..
¶ De absentia amicoꝵ dolor.
aicorum torqueor absemtia. R

Expanded text:
ria tibi splendidus est tua, ubi tam sepe tecum ria tibi splendidus est tua, ubi tam sepe tecum sit, et nunquam totus obierit. Qui si tibi forte aliter quam morte perierit, non tu amicum, sed opinionem falsam amicitie perdidisti. 53 DE ABSENTIA AMICORUM Amicorum torqueor absentia.
Abbreviated transcription (Latin):
ut poesim sic uirtutẽ mediocrem nec dii nec
hoĩes sint latiri . D. Amicum mͥ mors mors
eripuit. R. Amici corpus eripere mors
põt nõ amicitia nec amicũ. Sũt eim exilloꝵ
gn̾e̾ q̃ nec morti nec fortune subracent s cuir¬
tuti. que unaumanis inrebus libera et que¬
cumq illi subsunt libertate donare potens est.
Non esset ranti preni amicus si tam facile ꝑdi
posset. D. Sine amico remansi. R. Sirite
colis amicitias nec tibi ueteres desunt nec
noui umꝙͣ defuerũt amici qn exhostibus tibi
amicos ea quidẽ reddet opinio. Nichil magͥ
augustum cesarem conciliauit herodi. ꝙͣ ꝙ
is hosti suo. amicissimũ sibiq ꝑꝑ illu ini¬
micissimũ se fiusse professus e sua dignũ
amicitia iudicauit cũqui tanta fide sui licet
hostis amicitiã coluisset tanta ẽ uirtiuis et
amicitie pulcritudo ut enã in hoste delectet co¬
gatq illum quoq amare qui se oderit. d¬
Amicus mͥ fidissimus obiit. Ra. Sn memo¬

Expanded text:
ut poesim, sic virtutem mediocrem nec Dii nec ut poesim, sic virtutem mediocrem nec Dii nec homines sint laturi. Amicum michi mors eripuit. Amici corpus eripere mors potest, non amicitiam nec animum: sunt enim ex illorum genere, que nec morti nec fortune subiacent sed virtuti, que una humanis in rebus libera, et quecunque illi subsunt, libertate donare potens est. Non esset tanti pretii amicus, si tam facile perdi posset. Sine amico remansi. Si rite colis amicitias, nec tibi veteres desunt, nec novi unquam defuerint amici, quin ex hostibus tibi amicos ea quidem reddit opinio: nichil magis Augustum Cesarem conciliavit Herodi, quam quod is hosti suo amicissimum, sibique propter illum inimicissimum se fuisse professus est: sua dignum amicitia iudicavit eum, qui tanta fide, sui licet hostis amicitiam coluisset. Tanta est virtutis et amicitie pulchritudo, ut etiam in hoste delectet cogatque illum quoque amare, qui se oderit. Amicus michi fidissimus obiit. In memo
Abbreviated transcription (Latin):
diu̾sa et sẽcessus ꝙͣtu deniq studia ꝙͣtum
otia ꝙͣtumq negotia nũc asiena nũt propͥa
et illa rerum mulriformiũ iugis atq inuicta
necessitas cui milla prosperitas eximit᷑ con¬
uictui de trahũt exoptato ꝙ congressus rari
ꝙͣ breues soliciteq more. ꝙͣ duri digressus ꝙͣ
reditus seri. qui obices quena inpedimenta
qui laquei his ac similib uite difficultatib a¬
micitieq conpedib ad memoriã reductis in¬
telliges ꝙͣtulum est qd̾ tibi mors abstulit. Nã
si id inamicitia solum libras qd̾ unũ illi ꝑpe¬
tuum ac stabile fundam̃tũ est. ꝓrsum nich
ibi mors potuit/. Audisti apud tului se solatẽ
lelium ut illi scipio suus uiuit᷑ ut memoria
eius nec extinti amici fama nec u̾tus extinguit
Quid scipionem nũ tibi nũc uiue̾ prohibet
s uos qm̃ scipiones et lelii non potestis esse
ne uizi quidem ẽẽ uultis. et quia sũma non
prenditis media desperatis aut spenitis quasi

Expanded text:
ia et secessus, quantum denique studia, quantum otia quantumque negotia, nunc aliena, nunc propria, et illa rerum multiformium iugis atque invicta necessitas, cui nulla prosperitas eximitur, convictui detrahunt exoptato, quot congressus rari, quam breves solliciteque more, quam duri digressus, quam reditus feri, qui obices, quenam impedimenta, qui laquei. His ac similibus vite difficultatibus amicitieque compedibus ad memoriam reducti, intelliges quantulumque est quod tibi mors abstulerit. Nam si id in amicitia solum libras, quod unum illi perpetuum ac stabile fundamentum est, prorsus nichil ibi mors potuit auferre. Audisti apud Tullium, se solantem Lelium, ut illi Scipio suus vivit, ut, in memoria eius, nec extincti amici fama, nec virtus extinguitur. Quid Scipionem tuum tibi nunc vivere prohibet? Sed vos quoniam Scipiones et Lelii non potestis esse, nec viri quidem esse vultis, et quia summa non prehenditis, media desperatis aut spernitis, quasi
Abbreviated transcription (Latin):
lustriũ et honestis artibus ac uͥtute. Nemo
pͥmum Bruto contẽptior rome fuit ne¬
mo minus postea. Age et tu bonum ma¬
gnumq aliquid quo cõtẽpni nequeas.
Erum promissa complentur. E¬
Quid singulariter de hit quereris

Expanded text:
lustrium, et honestis artibus ac virtute. Nemo lustrium, et honestis artibus ac virtute. Nemo primum Bruto contemptior Rome fuit, nemo minus postea. Age et tu bonum magnumque aliquid, quo contemni nequeas. ero promissa complentur. Quid singulariter de hoc quereris,
Abbreviated transcription (Latin):
aliꝗd sub deorum noĩe diciposset. Minime
inꝗt conueĩt cũ ip̃i int̾ nos uiles neglectiq
simus postulare ut diis inmortalib cari
simus et abhis diligamur/. Elld ergo pclariu
Malachie prophete. Numꝗd nõ pat̾ unus
omĩu nr̃um Nũꝗd non deus unus creauit
nos / qͣr ergo despicit unus quisq nrm frẽm
suũ/. D Sꝑni grauit᷑ fero. R. Et¬
si nemo sꝑni uelit multi cupiãt timeri młto
tñ est spni securius ꝙͣ metui. Etaq qd̾ ait
Uieus inepla quadam. non minus contẽp¬
ni ꝙͣ suspici nocet / nõ admicto. Nlło abeodẽ
alibi dici rectius extimo. periculosius timeri
esse ꝙͣ despici. pro inͣ cũ uet̾i sapientiũ edi¬
cto tria hec uitanda didiceris. de quibus
totidem continuis tractatib egimus / et sit
mala omia. haud dubie tã. malum minue
hoc ultimũ qruis ignobilius. nec de est su¬
um cuiq remediu. Odium obsequio le¬
nitur. liuor modestia contẽptus amicitiis il¬

Expanded text:
aliquid sub Deorum nomine dici posset: “Minime, aliquid sub Deorum nomine dici posset: “Minime, inquit, convenit cum ipsi inter nos viles neglectique simus, postulare ut diis immortalibus cari simus et ab his diligamur”. Illud ergo preclarius Malachie prophete: “Numquid non pater unus omnium nostrum? Numquid non unus Deus creavit nos? quare ergo despicit unusquisque nostrum fratrem suum?” Sperni graviter fero. Etsi nemo sperni velit, multi cupiant timeri: multo tamen est sperni securius quam metui. Itaque quod ait Anneus in epystola quadam: “Non minus contemni quam suspici nocet”, non admitto; illud ab eodem alibi dici rectius exesse quam despici”. Proinde cum veteri sapientum edicto, tria hec vitanda didiceris: de quibus totidem continuis tractatibus egimus, et sint mala omnia, haud dubie tamen malum minus, hoc ultimum quamvis ignobilius, nec deest suum cuique remedium. Odium obsequio lenitur, livor modestia, contemptus amicitiis il
Abbreviated transcription (Latin):
iores fieri qñ ali nõ possũt hac teptat uia sine
minoribus sine illos insanire neq magnifacias
contemptũ qui illis infamie sit glie. Spernit
Achillem tersithes/ dequibus modo diximup
Bomerũ zoilus Augustũ Qntonius Uirgiliũ
Euangelus Ciceronem Caluus. et qd̾ exeuã¬
gelio didicimus qd̾q est maximũ herodema pe¬
ssimus miserimusq hominũ xp̃m spreuit
Quid uł contõptis. hoc nocuit contentorib ꝓfuit
D oꝑnor ⁊ ieridoor. R Srrisiuũ nescio ꝗd
et histrionicum in ẽẽ animis solet eoq mag
quo minoribus ꝗd munis est opus alt̾ alterũ
ridet . D. Spnor abaliis. E Recordare
antu illos. aut alios aut spernas. aut spre¬
ueris. hic est mos humanus. sꝑnere et spre¬
ui mutuo uos uicissim odio mutuoq pͥmi¬
tis contẽptu et uultis aliis esse uenerabiles
neminẽ uenerantes. placere uultis deo cui
oꝑum nũllu uobis placet eo quo placere debt

Expanded text:
iores fieri, quando aliter non possunt, hac tentant via. Sin iores fieri, quando aliter non possunt, hac tentant via. Sin minoribus, sine illos insanire, neque magni facias contemptum, qui illis infamie sit, tibi glorie. Sprevit Achillem Thersites, de quibus modo diximus, Homerum Zoilus, Augustum Antonius, Virgilium Evangelus, Ciceronem Calvus, et, quod ex Evangelio didicimus, quodque est maximum, Herodes, pessimus miserrimusque hominum, Christum sprevit. Quid vel contemptis hoc nocuit, vel contemptoribus profuit? Spernor et irrideor. Irrisivum nescio quid et histrionicum inesse animis solet, eoque magis quo minoribus. Quid mimis est opus? Alter alterum ridet. Spernor ab aliis. Recordare, an tu alios aut spernas, aut spreveris. Hic est mos humanus, spernere et sperni. Mutuo vos vicissim odio, mutuoque premitis contemptu, et vultis aliis esse venerabiles, neminem venerantes. Placere vultis Deo, cuius operum nullum vobis placet, eo quo placere debet
Abbreviated transcription (Latin):
inuidiosum esse q̃ miserabilem d
Unuidia exerceor emulorũ. R. Et
quis umꝙ urtutis amicus exercitio hec caruit
percurre aĩo omes terras. omĩa secula cuntas
Historias / euolue/ uix insignem uizum hac
in munẽ peste reperies/ Nolo nũc narrati¬
onem ingredi que nos longe nimis aproposito
de strahat. s sialiꝗd. meministi om̃iu que le¬
gisti nõ posfunt ignoti tibi esse ꝙͣ plurimi quo¬
rum comitatu nõ tm̃ consoleris s etiam gło
Ed contemnor. R di iuste ꝗdẽ
est non infitior qd̾ doleas/. feras tñ
alioquim est quod rideas nichil est
enim rediculosius. s nil crebrius ꝙͣ contem¬
ni sapientẽ ab insanis. D. Apernor. R¬
Circa ha u̾bum unũ quattuor bona ẽẽ dixere.
Aliqui spernere mundũ. spernere nullum.
spernere sese. spernere se sperni. hoc tibi ul¬
timo opus est. D. spernor amultis. N¬
Simaiorib fer. si paribus patere Uli suo iure
utuntur fere namq contẽptui sũt minora
maioribus hi se contẽptu efferunt et ma¬

Expanded text:
invidiosum esse quam miserabilem. Invidia exerceor emulorum. Et quis unquam virtutis amicis exercitio hoc caruit? Percurre animo omnes terras, omnia secula, cunctas historias evolve, vix insignem virum hac immunem peste reperies, nolo nunc narrationem ingredi, que nos longe nimis a proposito distrahat, sed si aliquid meministi omnium que legisti, non possunt ignota tibi esse, quam plurimi quorum comitatu non tantum consoleris, sed etiam gloed contemnor. Si iuste quidem, est, non inficior, quod doleas; feras tamen. Alioquin, est quod rideas: nichil est enim ridiculosius, sed nichil crebrius, quam contemni sapientem ab insanis. Spernor. Circa hoc verbum unum, quattuor bona esse dixere aliqui: spernere mundum, spernere nullum, spernere sese, spernere se sperni; hoc tibi ultimo opus est. Spernor a multis. Si maioribus fer, si paribus patere. Illi suo iure utuntur: fere namque contemptui sunt minora maioribus. Hi se contemptu efferunt, et ma
Abbreviated transcription (Latin):
uenenosa animalia tutius ẽ uitare q̃ capere.¬
D Seiui me solum uelinquerũt. R. Ue¬
re solum uͥeq in opem si ne solus sis seruili
egeas comitatu. ita nec amicũ habes nec te
ip̃m. Quid aũt sorui ne igrͣ tui sine te ẽẽ
cupiunt tu sine illiiͣ ẽe non potes. Uide ne
hit ip̃o seruis tuis ĩpe miẜiorsis. Quod sifor¬
te non seruos cogitas /. s pretiũ non desideriũ
mane. s turpis auaritia castiganda est de
quo satis est dictum dum de amissa pecu¬
nia loqueremur.
¶ De uicinis inportunis dolor

Expanded text:
venenosa animalia tutius est vitare quam capere.venenosa animalia tutius est vitare quam capere. Servi me solum reliquerunt. Vere solum, vereque inopem, si, ne solus sis, servili egeas comitatu. Ita nec amicos habes, nec te ipsum. Quid autem, servi ne igitur tui sine te esse cupiunt, tu sine illis esse non potes? Vide, ne hoc ipso servis tuis ipse miserior sis, quod si forte non servos cogitas sed pretium, non desiderium inane sed turpis avaritia castiganda est, de quo satius est dictum, dum de amissa pecunia loqueremur. 31 DE VICINIS IMPORTUNIS
Abbreviated transcription (Latin):
R. Quis uinq de fuga hostium questus estus
int̾cipere cogitabat fugientem mestus aspexe¬
rit. At modestis uictorib rerga hostium uidi¬
sse satis est. quin et idem ip̃e alibi fugientib
parci iubet sola hostium contentus fuga. idem
facito et situi hostes grauiore supplitio digͥ
essent. fugisse sufficiat atq illorũ fuga tua
uictoriam ablatãq tibi necessitatẽ iuindicte se¬
uerioris intellige/ D. Serui fugere. R¬
Aponte igit᷑ fecere qd̾ cogendi erant grãm ha¬
beto depellendi in manes beluas tibi demptus
est labor. hic quereris fugerunt qui nͥ fugis¬
sent tu fugere debuisses/ fugerũt qui aut
fugiendi erat aut fũgandi. Nũc tu liber
nuc securus nũc domus tue dñũs r̃emansi¬
sti. D. ẜ̾ugerũt serui. R ẜugitiuos ui¬
ndicandi uis ẽ dño. tu tednu dissimula ne¬
ue ht iure utere si boni essent non fugissẽt
malos amisisse non iactura s questus est

Expanded text:
vi. Quis unquam de fuga hostium questus est? Ivi. Quis unquam de fuga hostium questus est? Iintercipere concitabat fugientem mestus aspexerit, at modestis victoribus terga hostium vidisse satis est, quin et idem ipse alibi fugientibus parci iubet, sola hostium contentus fuga; idem facito. Et si tui hostes graviore supplicio digni essent, fugisse sufficiat, atque illorum fuga tam metire victoriam, ablatamque tibi necessitatem vindicte severioris, intellige. Servi fugiere. Sponte igitur fecere quod cogendi erant. Gratiam habeto: depellendi immanes beluas tibi demptus est labor; hinc quereris? fugierunt qui nisi fugissent, tu fugere debuisses. Fugierunt qui aut fugiendi erant, aut fugandi. Nunc tu liber, nunc securus, nunc domus tue dominus remansisti. Fugierunt servi. Fugitivos iudicandi ius est domino. Tu te dominum dissimula, neve hoc iure utere. Si boni essent, non fugissent; malos amisisse non iactura, sed questus est:
Abbreviated transcription (Latin):
Iscesserunt serui. R. Quorum
molesta pñtia erat gratus debet esse
distessus. nichil feme displicet cuius
contrarium non delectet D. Abierunt ser¬
ui. M. O si redeant uideasq oculis qd̾
animo iam udisti. quot illos uitia circunste̾t
quot nequitie/ quot doli. quot mendatiorũ
artes. quot scelerum speties/ quot futoꝵ ꝗd
nihorreas comitatũ limenq redeũtib obstruas
meritoq gaudeas rua domũ malis exhaustam
leuatãq ponderibus/. D. Serui simł omẽs
habiere A. Simłq cum illis c̃ure grauey
molesteq solicitudines metusq perpetui co¬
gita quot implendi uenties. quot tegendi hu¬
meri quot armandi siringendiq pedes uagi
quot acuti uingues obẜuandi diro te nego¬
no liberatũ dices/ D̾. Figerũt ẜui. R
Et cum odia indñm et contenptus et murm¬
ura et querele quim et excerationes tãciteq
deuotiones inmeriti capitis. quibus mixto
ẜuitio caruisse quis tam ambitiosus ut ne¬
stiat ad setibendũ lucis. D. diffigerut ẜui¬

Expanded text:
iscesserunt servi. Quorum molesta presentia erat, gratus debet esse discessus: nil ferme displicet cuius contrarium non delectet. Abierunt servi. O, si redeant videasque oculis, quod animo iam vidisti: quot illos vitia circumstent, quot nequitie, quot doli, quot mendaciorum artes, quot scelerum species, quot furtorum! quid ni horreas comitatum, limenque redeuntibus obstruas, meritoque gaudeas, tuam domum malis exhaustam, levatamque ponderibus? Servi simul omnes abiere. Simulque cum illis cure graves, molesteque sollicitudines, metusque perpetui. Cogita quot implendi ventres, quot tegendi humeri, quot armandi stringendique pedes vagi, quot acuti ungues observandi: duro te negotio liberatum dices. Fugierunt servi. Et cum his odia in dominum, et contemptus et murmura, et querele, quin et execrationes taciteque devotiones inmeriti capitis. Quibus, inmerito servitio, caruisse, quis tam ambitiosus ut nesciat ascribendum lucro? Diffugierunt ser
Abbreviated transcription (Latin):
D. Ebrib exͥceor.  Eus iã bone uali¬
tudins extimator ydoneus uos eĩ hoĩes dei
dona nͥ amissa uł int̾ missa nõ nostitis ĩgͥtu
genus: D. fẽbre uexor ĩ portuna. R. Diu
simus c̃e no porestia siemo diu ardet aut illa

Expanded text:
t. Febribus exerceor. Eris iam bone valit. Febribus exerceor. Eris iam bone valitudinis extimator ydoneus. Vos enim homines Dei dona nisi amissa vel intermissa non noscitis, ingratum genus. Febre vexor importuna. Diu simul esse n
Abbreviated transcription (Latin):
cõfligit opetire exitũ duelli ꝓpe ẽ hora nł hiis
te morbo uł oib exẽptura. D̾. febribus ardeo¬
R. ꝙdinꝰ mali ẽ corp̾ardere ꝙ aĩum dequo
precedentes tue septẽ ꝓxime sunt querele ꝗd
si ardor alterius salubris ẽ alti qd si hic ar¬
dor ꝙͣuis asper optabilis ẽ  ꝙͣtũ deniq honi
e presentis uite mala breui gustu ꝑeminis ad¬
monere supplitii. ut infinitas amaritudies de¬
dinare studeãt ꝗ tã grauit̾ paticis horis ama¬
ruscula tolerãt. Stq his angustis distãt illas
euadere qb ñ phisicus nͨ herba medebit᷑ nͨ dieg
crentꝰ ñ mors ꝗdem. S. Rebrib uror. R¬
Uermiũ cibus excoquit᷑ fer te aliis uri cui
totiens alia usta sunt et de supplitio cõsilui
cape ex quibusdã malis remedia cõflantꝰ sepe
paruus dolor presens ut uenturis ac grauib
occueret᷑ admonuit fuitq utilis ꝗ molestus
erat felix incendiũ breue qd extͥni refrigerii cã c̃¬

Expanded text:
confligit: operire exitum duelli; prope est hora, vel huic confligit: operire exitum duelli; prope est hora, vel huic te morbo, vel omnibus exemptura. Febribus ardeo. Minus mali est corpus ardere quam animum, de quo precedentes tue septem proxime sunt querele. Quid, si ardor alterius, salubris est alteri? Quid, si hic ardor quamvis asper optabilis est? Quantum denique boni est presentis vite mala, brevi gustu, perennis admonere supplicii, ut infinitas amaritudines declinare studeant, qui tam graviter paucis horis amariuscula tolerant, atque his angustiis discant illas evadere, quibus nec Physicus, nec herba medebitur, nec dies criticus nec mors quidem. Febribus uror. Vermium cibus excoquitur; fer te aliis uri, cui totiens alia usta sunt, et de supplicio consilium cape, ex quibusdam malis remedia conflantur. Sepe parvus dolor ac presens, ut venturis ac gravibus occurreretur admonuit, fitque utilis qui molests erat: felix incendium breve, quod eterni refrigerii causa es
Abbreviated transcription (Latin):
lices sup̃ modum aĩe sue suꝑbi sũt/ Certe aĩe sue
sisuꝑent modus erat humiliari cõditioi̾s in¬
becilitate cognita. sic ei eodem libro scͥptũ legis
Rex hodie est ⁊ cras morietur. cũ eĩ morietur
homo hereditabit serpentes et bestias et u̾mes.
initiũ suꝑbie hoĩs apostotare adeo. qmͣ abeo ꝗ
fecit illum recessit qm̃ Initium oĩs pectati ẽ
superbia. Nota sunt reliqua quib acrit̾ cir¬
cuspectis mõstrũ ẽ suꝑbus homũtio. A.
Ebribus estuo. R. Estus hic aut
repore fimendus. aut frigore uirum¬
uis fecerit bene erit. D. Rebrib
irregeor R. Omĩs hic cotꝰ nataͣm motus
plus ht inpetus ꝙͣ diuturnitatis. et sepe duoꝵ
facit alterum. aut corpus expurgat aut aĩas
ab soluit. D. febribus teneor R. Non
longũ tenebris expecta cito te ul sanũ opportet
ẽẽ uł liberũ utzũq optimũ. D. febribus
laboro. R. Iico requiestes nã cũ morte¬

Expanded text:
modum anime sue superbi sunt.” Certe anime sue modum anime sue superbi sunt.” Certe anime sue si saperent modulos, essent humiliores conditionis imbecillitate cognita. Sic enim eodem libro scriptum legis: “Rex hodie est, et cras morietur. Cum enim morietur homo, hereditabit serpentes et bestias et vermes. Initium superbie hominis apostatare a Deo, quoniam ab eo qui fecit illumcriter circumspectis, monstrum est superbus homuncio. 112 ebribus estuo. Estus hic aut tempore finiendus aut frigore; utrumvis fecerit, bene erit. Febribus urgeor. Omnis hic contra naturam motus, plus habet impetus quam diuturnitatis, et sepe duorum facit alterum: aut corpus expurgat, aut animam absolvit. Febribus teneor. Non longum teneberis. Expecta: cito te vel sanum oportet esse vel liberum, utrunque optimum. Febribus laboro. Illico requiesces. Natu
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑseuerans an fugitiua prospitas he nõ alie uo¬
bis sũt ad superbiã stale his ascenditis ad ru¬
inam at ꝗ cet̾a hoĩu ꝑicula et si iniustam
aliqua tñ excusationẽ suꝑbia ⁊ inuidia nlła
habent.D. Boleo me suꝑbum.R. de
peccato dolere pͥmus ad salutem gradus ẽ ⁊
sicut suꝑbia ẽ extollit. sicut humilitas est
dolere. seq sb̾micte̾ qd̾ quidẽ facile factu erit
mox ut oculos inte ip̃m tota intentione ⁊efle¬
peris. Qd̾ cũ ita sit nolo tibi nec opportet li¬
brorum ꝑtes stͥptas ad u̾sus pectata cõgerere hit
sats est cunta arburii tui ẽẽ/ desitura illico ut
tona fide uolueris ut q aiũt receptui cecin̾s teq
ad tun signa conu̾teris Ed̾ ad pñs malũ actiñt
unũ illd̾ ad iecerim suꝑbiam ẽẽ egritudinẽ mi¬
serorũ ac stultorũ tales niempe sũt haud dubie
i libro sapiẽ scͥptu ẽ. ões insipientes et infe¬

Expanded text:
perseverans, an fugitiva prosperitas. He non alie voperseverans, an fugitiva prosperitas. He non alie vobis sunt ad superbiam scale, his ascenditis ad ruinam; atqui cetera hominum pericula, etsi iniustam, aliquam tamen excusationem, superbia et invidia nullam, habent. Doleo me superbum. De peccato dolere primus ad salutem gradus est; et sicut superbia est extolli, sic humilitas est dolere seque submittere, quod quidem facile factu erit, mox ut oculos in teipsum tota intentione reflexeris; quod cum ita sit, nolo tibi, nec oportet, librorum partes scriptas adversus peccata congerere; hoc satis est: cuncta arbitrii tui esse desitura illico, ut bona fide volueris, utque aiunt, receptui cecineris, teque ad tua signa converteris. Quod ad presens malum attinet, unum illud adiecerim, superbiam esse egritudinem miserorum ac stultorum; tales nempe sunt haud dubie in libro Sapie
Abbreviated transcription (Latin):
omĩa corruppisses nicħ ẽ eĩ odiosus deo qͣ su¬
perbia ꝑ hanc ille pulcherimus creatus xap¬
tim corruit ꝑ quã tu pectator uis ascendere
Si sic illi ob id unũ accidit ꝗd ꝑ het aliis cul¬
pis aduuctu tibi euenturũ arburaris malum
sarcinis nus curulũ suꝑ inposuisti. D. Su¬
perbia uehor. R. Cur queso. An nõ temõ¬
talẽ an nõ assidue fatistente an nõ pectatorẽ
an nõ mille casibus expositũ an nõ morti ob¬
noxiũ in certe. an nõ deniq te miserũ memini¬
sti et nõ famosissimũ illud homeritũ audiui¬
sti. nil miserius tͥra nutrit hoĩe. Scire ueli
qte hor ponssime adsuꝑbia cohartatꝰ an Ra¬
gilitas menbroꝵ ex̾citusq morboꝵ an uitebre¬
uitas an ceçitas aĩ intus spes uanissimas m¬
etusq. perpetuos fluctuantis an p̃t̾itorũ obli¬
uio an ignorantia futuroꝵ ac p̾ntiu an hosti¬
um insidie an mortes amicoꝵ an adu̾sitas

Expanded text:
omnia corrupisses. Nichil est enim odiosius Deo quam suomnia corrupisses. Nichil est enim odiosius Deo quam superbia. Per hanc enim ille pulcherrimus creatus raptim corruit, per quam tu peccator vis ascendere; si sic illi ob id unum accidit, quid per hoc aliis culpis adiectum tibi eventurum arbitraris? Malum sarcinis tuis cumulum superimposuisti. Superbia evehor. Cur, queso? an non te mortalem, an non assidue fatiscentem, an non peccatorem, an non mille casibus expositum, an non morti obnoxium incerte, an non denique te miserum meministi? et non famosissimum illud Homericum audivisti: “Nichil miserius terra nutrit homine”? Scire velim, quid te horum potissime ad superbiam cohortatur, an fragilitas membrorum, exercitusque morborum, an vite brevitas, an cecitas animi inter spes vanissimas metusque perpetuos fluctuantis, an preteritorum oblivio, an ignorantia futurorum ac presentium, an hostium insidie, an mortes amicorum, an adversitas
Abbreviated transcription (Latin):
plectũtur ut siangulẽt. Non ałir ergo ꝙͣ la trũ¬
culi matorib insidiantes eosq seducẽtes ac ꝑi¬
mentes declinande sunt In qd̾ ualde proderit
si illd̾ p̃clarissime apud liuiũ ascipione affrica¬
no dc̃m maxinisse dem̃ sibi ꝗsquis hac peste
laborabit accipiat. Uince inquit aĩum. caue
de formes multa bona uno uitio et tot merito¬
rum gr̃am maiore culpa ꝙͣ causa culpe ẽ cor¬
rũpas udq facilius fiet siquis acrit᷑ rei ui¬
litatem obstenitatẽ breuitatem finem cogitet
ac longum dedecus horeqͦ fugacis forsitam aut
momenti uniꝰ illecebras multoꝵ annoꝵ peni¬
tentia uł ecterno fortasse supolitio pumẽdas.ꝯ.
Pperbia extollor. R. Quid suꝑ¬
bis aũt tͥra et cinis. Tu ne tantoꝵ ma¬
Loꝵ fasce obrutus atq oppressus exto¬
lleris. qui si te oĩb malis explicit᷑ u̾tutum
oĩum aliis euectus actolleres hoc uno bona

Expanded text:
plectuntur ut strangulent”. Non aliter ergo quam latrunplectuntur ut strangulent”. Non aliter ergo quam latrunculi viatoribus insidiantes, eosque seducentes ac perimentes declinande sunt; in quod valde proderit, si illud preclarissime apud Livium a Scipione Africano Masinisse dictum, sibi quisquis hac peste laborabit accipiat. “Vince, inquit, animum, cave deformes multa bona uno vitio et tot meritorum gratiam maiore culpa quam causa culpe est corrumpas.” Idque facilius fiet, si quis acriter rei vilitatem, obscenitatem, brevitatem, finem cogitet, ac longum dedecus horeque fugacis forsitan, aut momenti unius illecebras, multorum annorum penitentia, vel eterno fortasse supplicio puniendas. 111 perbia extollor. Quid superbis autem, terra et cinis? Tu ne tantorum malorum fasce obrutus atque oppressus extolleris, qui si te omnibus malis explicitus, virtutum omnium alis evectus attolleres, hoc uno bona
Abbreviated transcription (Latin):
mͦ ꝙͣ generosa quadã indignatioe̾ et rei ipĩus
extimatiõe cõtuditir ul sensum ut cceroni
Stu quatior libidinũ. xR Nt qui libi¬
dinem torpor cignit gula aũt illã parit
ꝗd miri ig̾r filiam post parentes sea su¬
lam certe et luyairia çoõs nobis ẽẽ cũ belius ma¬
ximeq bestialem uita neãm fãcere sapientibus.
insum ẽ. Utaq cũ sint alia grauiora mala nu¬
llum uilus. D. Libidine rapior. R. E¬
uonam uͦ nͥ ad morte̾ aĩe ⁊ corporis et infamẽ
notã seramq penitẽtiã ⁊ forrassis in unle̾. Ienc̃
ige et raptatẽ sequere que re tales rapes adexe¬
trs Cogita aũt in mirabilui casus miserabiles
ac famosos nõ mͦ singulariũ hoĩu s urbium
ac regnorũ ꝗ tͥ partim uisu ꝑtim̃ auditu et
maxime lectone debent ẽẽ notissimi ⁊ aptati nequ¬
aquã ut arbitror manũ dabis. Audi eiꝰ ꝗd hinc
auirtute detorquent. in het inquit seneca nos cõ¬

Expanded text:
modo, quam generosa quadam indignatione, et rei ipsius modo, quam generosa quadam indignatione, et rei ipsius existimatione contunditur, vel sensim ut Ciceroni stu quatior libidinum. Atqui libidinem torpor gignit, gula autem illam parit. Quid miri igitur, filiam post parentes sequi? Gulam certe et luxuriam communes vobis esse cum beluis, maximeque bestialem vitam vestram facere, sapientibus visum est; itaque cum sint alia graviora mala, nullum vilius. Libidine rapior. Quoniam, vero, nisi ad mortem anime et corporis et infamem notam, seramque penitentiam et fortasse inutilem? I nunc igitur, et raptantem sequere, que te tales raptet ad exitus. Cogita autem innumerabilium casus miserabiles ac famosos, non modo singularium hominum, sed urbium et regnorum, qui tibi partim visu, partim auditu, et maxime lectione debent esse notissimi: raptanaquam, ut arbitror, manum dabis. Audi enim quid hia virtute detorquent.” “In hoc, inquit Seneca, nos com
Abbreviated transcription (Latin):
uilis tam solicitos uos ħt. srupor et pudoꝵ ẽ
cogitare quo sehumanũ inclinat ingenium
ad maiora creatum ni respueret terrarũ tractꝰ
celiq ⁊ maris abdita penetratis meditans estis
retia ⁊amos. et uistũ ⁊ laqueos et rapaces uo¬
lucres imperio parere et p̾dari uobis dociustis
ad mil aliud ñ ut gule satiffiat quã nõ mͦ explẽ¬
do s onerando fatigatis et angustũ uentre̾ ua¬
fames eẽt ucilissima uͦ sobrietas ⁊ fedo illi ac
misero saculo simulq et siluis et nubibus
et fluctib pacem linquẽs Ita tñ eũt res hic
ẽ mos nobiliũ aĩal an̾ alios he sũt artes q̃
liberales fuerant mechanice euasere. ip̃a q
qui belloꝵ duces ac phy et rectores urbiũ
at prẽs patrie eẽ solent uenatores. atq au¬
cupes fã sũt utq eẽ intelligas nullã ẽẽ relm¬
quã spem salutis nobilitati rribuitꝰ qd̾ ẽgule aut
procul dubio uanitatis het malũ nullo melis

Expanded text:
vilis, tam sollicitos vos habet. Stupor et pudor est vilis, tam sollicitos vos habet. Stupor et pudor est cogitare, quo se humanum inclinat ingenium, ad maiora creatum, nisi respueret terrarum tractus, celique et maris abdita penetratis. Meditati estis retia et hamos, et viscum et laqueos, et rapaces volucres imperio parere, et predari vobis docuistis, ad nil aliud, nisi ut gule satisfiat, quam non modo explendo, sed onerando fatigatis; et angustum ventrem vafames esset, utilissima vero sobrietas, et fedo illi ac misero sacculo, simulque et silvis et nubibus et fluctibus, pacem linquens. Ita tamen eunt res, hic est mos nobilium, ante alios, he sunt artes, que liberales fuerant, mechanice evasere, ipsique qui bellorum duces ac philosophi et rectores urbium ac Patres Patrie esse solent, venatores atque aucupes facti sunt; utque intelligas nullam esse reliquam spem salutis, nobilitati tribuitur, quod est gule, aut proculdubio vanitatis. Hoc malum nullo melius
Abbreviated transcription (Latin):
tñ hit ipͥm ne torpor soporq uos noxius premal
addiuinas laudes surgeres nocte p̾camini. Nõ
e sõno locus aut inhertie ubi uos hinc mors
teritat hinc honestas alicit quis ei intͥmagͦ
ꝑicula magnaq pͥmia consopitͣ. Ubi ad istare¬
spexeris redibit uigor ad aĩu fugiet somnus ab
oculis cogitantis ꝙͣtum nũt etiam sũꝑet inꝑfe¬
cti ꝙͣtũ transierit ociosi ꝗd̾ quia nõ fit longas
etates inunles effluxisse cõspicimus. et senes
attonitos ac stupetes dic̾e ꝗd hic intot annis e¬
gimus comedimꝰ bibims dormiuimꝰ sero tãdẽ
ex precti sumꝰ cuiꝰ mali p̾cipua causa ẽ torpor iste
que quereris abigendus intpr̃e stimulis indu¬
trie freno prouidentie ne cũtando ad ingloriũ
fine cũ multitudine rapiatis. S.
Ula uellicor. Ratio. Dixi inz is
medomꝰ que inuitis accidũt. Nam ꝗs
sponte egrotantibo medeat᷑. D. Cũla
solicitor. R. Proprie id quidẽ nulla res ta

Expanded text:
tamen hoc ipsum, ne torpor soporque vos noxius premat, tamen hoc ipsum, ne torpor soporque vos noxius premat, ad divinas laudes surgentes nocte precamini. Non est somno locus aut inertie, ubi vos hinc mors territat, hinc honestas allicit. Quis enim inter magna pericula, magnaque premia consopitur? ubi ad ista respexeris, redibit vigor ad animum, fugiet somnus ab oculis, cogitantis quantum nunc etiam superet imperfecti, quantum transierit otiosi; quod quia non fit, longas etates inutiles effluxisse conspicimus et senes attonitos ac stupentes dicere: “quid hic in tot annis egimus? Comedimus, bibimus, dormivimus, sero tandem experrecti sumus.” Cuius mali precipua causa est torpor iste, quem quereris: abigendus in tempore, stimulis industrie, freno providentie, ne cunctando ad inglorium finem, cum multitudine, rapiaris. 110 ula velicor. Dixi iam: his medemur que invitis accidunt. Nam quis sponte egrotantibus medeatur? Gula sollicior. Proprie id quidem: nulla res tam
Abbreviated transcription (Latin):
placuit uł repente ut aristotili uisum est. aul¬
tum confert cogitatio exitus qd̾ cum omib ui¬
tiis sit cõe tum huit propriũ luxurie.S.¬
¶ De torpore animi dolor.¬
Or peo inagendis. R. Quis miret
si post gule studiũ pregrauatũq corpu¬
stulum aĩ torpor obrepati. D. Animi
agrauor torpore. R. Torpor hic exinꝑfecta
uolũtate. orit᷑ mox ut bonũ bñ uelle ceperis aredor
erit atq inpenis. qui tũ admulta sit pessimus
ẽ optimus aduͥ̾tutẽ. D. Torpeo et ad bona oꝑa
lentus assurgo. R. Est Torpor quida aĩs in¬
situs nec miaus ardor quidã gñosa paro aĩe sẽt
⁊ hic accendit᷑ et ille torpor excutitꝰ fuga tpris
intellecta que tanta ẽ ut uixmetiri ea ꝙͣ uis celer
aĩus possit et spem u̾tutis adamata que talis
ẽ ut sĩ corporeis oculis cerm posset qd̾ uult pla¬
to mirũ sui amorẽ paritura eẽt. hinc te amõ
gͥ illint metus excitet utraq res in soñis neq
qui amat eĩ neq qui metuit torpere solet et

Expanded text:
placuit, vel repente, ut Aristoteli visum est. Multum confert cogitatio exitus, quod, cum omnibus vitiis sit commune, tum huic proprium atque luxurie. 109 DE TORPORE ANIMI Torpeo in agendis. Quis miretur, si post gule studium pregravatumque corpusculum, animi torpor obrepat? Animi aggravor torpore. Torpor hic ex imperfecta voluntate oritur; mox ut bonum velle ceperis, ardor erit atque impetus, qui cum ad multa sit pessimus, est optimus ad virtutem. Torpeo et ad bona opera lentus assurgo. Est torpor quidem animis insitus, nec minus ardor quidam generosa pars anime; sed et hic ardor accenditur, et ille torpor excutitur, fuga temporis intellecta que tanta est, ut vix metiri eam quamvis celer animus possit, et specie virtutis adamata que talis est, ut si corporeis oculis cerni posset, quod vult Plato, mirum sui amorem paritura esset. Hinc te amor igitur, illinc metus excitet, utraque res insomnis; neque qui amat enim, neque qui metuit torpere solet; et
Abbreviated transcription (Latin):
usillanimis sĩs opportet. oĩbus exuitiis nullu
piguns mnidia altos in aiõs non astendit/ nullua
quoq mmiserius. Iaq reliqua oĩa bonũ aliqd
licet falsum presupponũt. hec solis malis pascit
et torquetꝭ bonis. et qd̾ aliis optat/ iam sibi habet
malum. Ulexandri ergo macedonis dictũ placet
Iniuidos homies nil ẽẽ aliud ꝙͣ tormẽta sen torto¬
res suos ꝓprios. leuis adolestentis u̾bũ graue. Si¬

Expanded text:
usillanimis sis oportet; omnibus ex vitiis nullum usillanimis sis oportet; omnibus ex vitiis nullum pigrius invidia altos in animos non ascendit, nullum quoque miserius. Itaque reliqua omnia bonum aliquod licet falsum presupponunt, hec solis malis pascitur et torquetur bonis, et quod aliis optat, iam sibi habet malum. Alexandri ergo Macedonis dictum placet: “Invidos homines, nil esse aliud quam tormenta, seu tortores suos proprios”, levis adolescentis
Abbreviated transcription (Latin):
Auideo. R. Ouꝑior affertus. Ut
bene tibi esset oprabat . hic ut male sit
aliis. tanto hic illo et auaritia peior luuoꝰ
bene ergo sapiens idem dequo mͦ dicebam. Neq̃s
inquit ẽ oculus liuidi insacranbilis oculus cu¬
pioi D. Snuidia torgueor. R Uiuidia
sicłi non inueneꝰ torãmi maius tormentũ Ela¬
ctas ant idq adurõs tyrãnos pestilenti austro im¬
pellente nranstatũ ẽ /S. Iuidia cruçior
⁊̾icnł ⁊ pectas. et plecteris expedita Iustita . D.¬
Uicim felicitas m parit in uidiam. R. Eredohe¬
uele nemo uru̾m regi parthorũ aut ꝑ sarum in¬
uidet ne illi quidem uobis fuit qnͣ uicissim inui¬
debatis. quia uicinitatẽ faciebat imꝑii magnitudo
s añ no sans ẽ nris propriis malis / angi querã
multa sunt nͥ ⁊ aliena bona nos cruciet undiq
miẜi ⁊ insani. D. Uicinis inuideo. R Tn¬
tus mos inuidia lippa ẽ. longinqua nõ uidet bi¬
cinitas arq ꝓferitas inuidrie sũt parentes.
inuideo alienis bonis R. Si esinudus etp¬

Expanded text:
ideo. Superior affectus, ut bene tibi esset optabat, hic ut male sit aliis; tanto hic illo et avaritia peior livor. Bene ergo sapiens idem, de quo dicebam, “Nequam, inquit, est oculis lividi, insatiabilis oculus cupidi.” Invidia torqueor. Invidia Siculi non invenere tyranni maius tormentum, Flaccus ait, idque ad vestros tyrannos pestilenti austro impellente, translatum est. Invidia crucior. Simul et peccas et plecteris, expedita iustitia. Felicitas vicini michi parit invidiam. Credo hercle; nemo vestrum regi Parthorum aut Persarum invidet, nec illi quidem vobis. Fuit quando vicissim invidebatis, quia vicinitatem faciebat Imperii magnitudo. Sed an non satis est vestris propriis malis angi, que tam multa sunt, nisi et aliena bona vos crucient, undique miseri et insani? Vicinis invideo. Tritus mos: invidia lippa est, longinqua non videt. Vicinitas atque prosperitas invidie sunt parentes. Invideo alienis bonis. Si es invidus, et p
Abbreviated transcription (Latin):
Quorũ pͥmus dũ sestudiis dedito possessiones
suas cuspa iullici destructas. aspiceret in eniñ¬
u̾sus sumerẽ inquit ex te debitas penas nisi
tibi iratus ee̾m alt̾ irãtus seruo. nõ in pune̾
dimisit. ut architas s amico cõmisit ut su¬
pplitũ exigeret u̾tus ne seire inpetus quo nõ
deceret inpelleret hec horũq similia frenare
iram debẽt ne sequaces suos ut solida ẽ infa¬
miam clademq pͥcipitet/. S..¬
¶ De Gula dolor¬

Expanded text:
quorum primus, dum se studiis dedito, possessiones quorum primus, dum se studiis dedito, possessiones suas culpa villici destructas aspiceret, in eum versus. “Sumerem, inquit ex te debitas penas, nisi tibi iratus essem”, alter iratus servo, non impunem dimisit ut Architas, sed amico commisit ut supplicium exigeret, veritus ne se ire impetus quo non deceret impelleret. Hoc horumque similia frenare iram debent, ne sequaces suos, ut solita est, in infamiam clademque precipitet. 108 DE GULA Gul
Abbreviated transcription (Latin):
ille mortaliũ ꝗ dlienti suo in oib sibi. consẽn¬
tienti atq oĩa cõfirenti irascens exclamauit
d Uastor quia offendor. R. Hac inpar¬
te uulgo plurimũ erratur querũtur cause. fin¬
gunt᷑ offense inq is ipĩs que uͭ sũt cause re
modus exceditur. in oĩb pectatis uelũ aliqd̃ ex¬
cusãtiois obtenditur et excusatio ip̃a pectatum
Tu quia non tibi ut deo parentat᷑ irasceris et
tñ deus ip̃e quotidie u̾bis ac rebus offenditur
nec semꝑ irascitur. uos om̃e u̾bulũ casu elap¬
sum ad iniuriã capitalẽ trahitis inpatiens ge¬
mis D. urastor sic meritis. RS
dete quidem male si de re.ꝑ. mͦ nõ ira s ui¬
stina illa sit optime. et ad sũmam mordicus
ut dici solet ciceronianũ illd. ẽ tenendũ ira
procul ut absit cũ qua nicħ recte fieri. Nich
considerare pot. Sure ergo laudatur. aechite
tarentini dem et platonis amici sui factum

Expanded text:
ille mortalium, qui clienti suo in omnibus sibi consenille mortalium, qui clienti suo in omnibus sibi consentienti, atque omnia confitenti, irascens exclamavit:? Irascor quia offendor. Hac in parte vulgo plurimum erratur, queruntur cause, finguntur offense, inque his ipsis que vere sunt cause ire, modus exceditur, in omnibus peccatis velum aliquod excusationis obtenditur, et est excusatio ipsa peccatum. Tu quia non tibi, ut Deo paretur irasceris, et tamen Deus ipse quotidie verbis ac rebus offenditur, nec semper irascitur. Vos omne verbulum casu elapsum, ad iniuriam capitalem trahitis, impatiens genus. Irascor sic meritis. Si de te quidem male, si de Republica, modo non ira sed iustitia illa sit, optime. Et, ad summam, mordicus, ut dici solet, Ciceronianum illud tenendum: “Ita procul ut absit cum qua nichil recte fieri, nichil considerare potest”; iure ergo laudatur Archite Tarentini dictum, et Platonis amici sui factum,
Abbreviated transcription (Latin):
Ed irascor. R. Ego adu̾sus opez
polliceor. nõ uitiis nõ fornuta ẽi illa set
uoluntaria sũt/ et inur̾a potestate ꝗs
te igitur cogit irasti. D. Irastor offensus.¬
R yo fortasse qui offendisse te cregurs geo¬
ffensum abs re querit̾ nõ tatũ ẽ offensarua aari
insolentie. D. Ya estuo. R. Ssrus ergo
hea furror breuis est. inꝗt flactus fit q̾ũt aple¬
risq mala ꝯsuetudine et inpatientia longurs
fireor ẽ enĩ aũt iram initium dixit insane
cũ plerisq nmnis illa sequẽtib finis ⁊ insanie
sit et iute si quidẽ hec et pestis ut suꝑior ⁊ sẽpe¬
si alios semꝑ tñ an alios possessorẽ suũ torqt
et cruciat ut mirer. Pñ quibusdq̾ uideri poͦ¬
tuerit huic nesçio ꝗd melle dulcuis in esse
habetꝰ forrasse ultio dulce aliꝗd effectũ in hum¬
anum. Sra nichil nͥ amarũ habet. d.Sra¬
stor obiniurias. R. Uix iracundus mi¬
q adeo quisꝙ fuit ut nulla re. lacessitus.
rasteret/ n forte celius senator. iracũdissimᷤᷤ

Expanded text:
ed irascor. Ego adversis opem polliceor, non vitiis; non fortuita enim illa, sed voluntaria sunt, et in vestra potestate. Quis te igitur cogit irasci? Irascor offensus. Is fortasse, qui offendisse te arguitur, se offensum absque te queritur: non tantum est offensarum, quantum insolentie. Ira estuo. Furis ergo. Ira furor brevis est, inquit Flaccus. Fit autem a plerisque mala consuetudine et impatientia longus furor. Ennius autem iram initium dixit insanie, cum plerisque nimis illam sequentibus finis et insanie sit et vite. Si quidem hec etiam pestis ut superior, etsi sepe alios, semper tamen, ante alios, possessorem suum torquet et cruciat, ut mirer unde quibusdam videri potuerit, huic nescio quid melle dulcius inesse: habet fortasse ultio dulce aliquid, efferum, inhumanum; ira nichil nisi amarum habet. Irascor ob iniurias. Vix iracundus unquam adeo quisquam fuit, ut nulla re lacessitus irascetur, nisi forte Celius Senator, iracundissimus
Abbreviated transcription (Latin):
mentis affixerit iam insolido ⁊ inrto erit
neq amplius aut ip̾e mouebitur aut ullos
metuer tẽremotus. Aᵈ. Non possum rẽ¬
remotib nõ moueri. R. Potens aut̃ at̾ra
om̃ez spem atq om̃e desideriũ remouere.
hc fat ut securus muas eaq uł tremente
uł zuente consistas stultũ ẽ firmã inre tre¬
mula spem habere.I.
Estem latissime semiente houes R.

Expanded text:
mentis affixerit, iam in solido et in tuto erit, mentis affixerit, iam in solido et in tuto erit, neque amplius aut ipse movebitur, aut ullos metuet terremotus. Non possum terremotibus non moveri. Potes autem a terra omnem spem atque omne desiderium removere. Hoc fac ut securus vivas, eaque vel tremente vel ruente consistas: stultum est firmam in re tremula spem habere. TE LATISSIME SEVIENTE Pes
Abbreviated transcription (Latin):
hec ramdem nrẽi ꝯsilii sũma est qm̃ et ad¬
u̾sus fulmen. aliquid diximꝰ ẽe ⁊ remedu
et uerumq uł obstando ul cedendo zeliquis
malis occũritur tont᷑ hot unum nec fugaua¬
let nec ingeniũ nec uis ulla hũc qui unus
horubia cunta facit ponendũ an̾ oĩa metum
mortis aliquanto non infitior factu diffiailuᷤᷤ
ꝙ dictu s nequaqͣ inpossibile et qm̃ ab hac
peste nec tp̃s ullum nec locus ĩ munis est
onib lotis remporib ad om̃iũ uł nabe uel
celum mͦ qd̾ in continuo motu ẽ et elementa
undiq cõminant᷑ s et terra cui insistitis et
eque ꝑ iculorum omĩu firmissimũ presidiũ
sterabatur ip̃a quoq concutitur incolasq suos
fallit ac texritat ad celum cũ uolatibus astẽ¬
dendum int̾q hos rerum motus atq hoĩu
ominẽ in illo spem hñdam qui respicit t̾ram
et facit eam tremẽ dequo scͥptũ ẽ ego dñs
et nõ mutor ꝗsquis in illo uestigia deuote

Expanded text:
Hec tandem nostri consilii summa est: quando et adHec tandem nostri consilii summa est: quando et adversus fulmen aliquid diximus esse remedii, et utrunque, vel obstando vel cedendo, reliquis malis occurritur; contra hoc unum nec fuga valet, nec ingenium, nec vis ulla; hunc qui unus horribilia cuncta facit, ponendum ante omnia: metum mortis. Aliquanto non inficior factu difficilius, quam dictu, sed nequaquam impossibile. Et quoniam ab hac peste, nec tempus ullum, nec locus immunis est, omnibus locis atque temporibus ad omnium que velcelum modo, quod in continuo motu est, et elementa undique comminantur, sed et terra cui insistitis, et que periculorum omnium firmissimum presidium sperabatur, ipsa quoque concutitur, incolas que suos fallit ac territat, ad celum animi volatibus ascendendum, interque hos rerum motus atque hominum, omnem in illo spem habendam, qui respicit terram, et facit eam tremere, de quo scriptum est: “Ego dominus et non mutor”. Quisquis in illo vestigia devote
Abbreviated transcription (Latin):
italos agermanis separant quaꝵ motus inso¬
litos asaro ait et motas et mulus inloçis
disicctas cernẽ potuisti. et confestim postea
ip̃am urbiũ reginã grauiter agitatã usq ad
runam turriũ ac templorum aliquotq alras
humi siratas moxq uelud ꝑpetuo maloꝵ or¬
dine. germanie partem illam quẽ nobilior ha¬
betur totam silicet rheni. uallẽ iremuisse atq
inripis basilicam urbem funditus et octo¬
ginta eoq amplius castella imo simł tpris
mom̃to corruisse notũ est horrendũ planᷤ
negonum nisi arcem terribiliũ mors teneret hãc
qui timere desierit nil timebit utq eleganier
ait flaccus si fractus illabat᷑ orbis. inꝑandũ fẽ¬
rient ruine. Nam ꝗd refert an inte lapis
exiguus sic destendãt ut ꝑimat an te ingẽs
obrunt apeninus seu potius fractus orbia ut
est dictum siuirobiq nichil amplius ẽ qͣ
mori nisi q quibusdam fortasse mors cla¬
rior iuderi põt que maiore infugitue instr̃o

Expanded text:
Italos a Germanis separant, quarum motus insolitos Maro ait, et motas et multis in locis disiectas cernere potuisti. Et confestim postea ipsam urbium reginam, graviter agitatam usque ad ruinam turrium ac templorum, aliquotque alias humi stratas; moxque velut perpetuo malorum ordine, Germanie partem illam, que nobilior habetur, totam scilicet Rheni vallem tremuisse atque in ripis Basileam urbem funditus, et octoginta eoque amplius castella, uno simul temporis momento corruisse notum est, horrendum plane negotium, nisi arcem terribilium mors teneret. hanc qui timere desierit, nil timebit, utque eleganter ait Flaccus: Si fractus illabatur orbis. impavidum ferient ruine. Nam quid refert an in te lapis exiguus sic descendat ut perimat, an te ingens obruat Apenninus, seu potius fractus orbis, ut est dictum, si utrobique nil amplius est quam mori? nisi quia quibusdam fortasse mors clarior videri potest, qua maiore infligitur instrumento.