comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
dicimꝰ: altera scđm id cũ sit ñ tam̃ eẽ ex necessitate aliquid arbitram̃
uenit ad actũ. et eẽ ⁊ ñ eẽ recipiet facultatẽ. altera que qm̃ nunquã
actũ habere destitit. aquando fuit id qđ dr̃ ei eẽ possibile: ad unã tantũ
partẽ apta est atq possibilis. eã scilicet quã actus semꝑ exercuit. ut
igni calor ł niui frigus. ł ad amanti durities ł aquȩ liquor Sed null
arbitret᷑ exnecessariȩ possibilitatis spetie eẽ id qđ dicimꝰ nunqͣm potesta¬
te fuisse actus quosdã in aliquib reb ut igniscalorẽ. Ipse it ignis extin
gui potest in illis aut̃ quȩ necessariȩ st̃ non modo qualitas a subiecta
re discedere nunquã deb&. qđ uidet᷑ etiã in igni aquo sua caloris qua¬
litas ñ recedit. s etiã illud quod subiecta illa substantia immortalis eẽ
uideat᷑. qđ igni ñ accidit: Solẽ i & cȩtera mundi huiꝰ corpora quȩ
suꝑna st̃ ⁊ cȩlestia. immortalia peripatetica disciplina putat. atq ideo

Expanded text:
dum id quod cum sit, non tamen esse ex necessitate aliquid arbitramurstate ad actum venit, et esse et non esse recipiet facultatem. Altera quae quia nunquam actum habere destitit, aliquando fuit id quod dicitur ei esse possibile, ad unam tantum partem apta est atque possibilis, ad eam scilicet quam actu semper exercuit, ut igni calor vel nivi frigus, vel adamanti durities, vel aquae liquor. Sed nullus arbitretur ex necessariae possibilitatis specie esse id quod dicimus nunquam potestate fuisse, actus quosdam in quibusdam rebus, ut igni calorem, ipse enim exstingui ignis potest. In illis autem quae necessariae sunt, non modo qualitas a subjecta re discedere nunquam debet, quod videtur etiam in igni, a quo sua qualitas caloris non recedit, sed etiam illud quod subjecta illa substantia immortalis esse videatur, quod igni non accidit. Solem enim et caetera hujusmodi corpora quae superna sunt, et coelestia, immortalia peripatetica disciplina putat, atque ideo
Abbreviated transcription (Latin):
sentire t᷑. nec nix ante frigida potestate pꝰactu. s. aquando fuit ignis actu
calidus fuit. a quando nix actu frigida. Quo circa hȩ potentiȩ non suq̃
aptȩ ad utraq. Neq it ignis frigidus incurrere. nec nix calidũ quicquã
possit efficere. Quare facienda a pͥncipio huiꝰmdi diuisio. Possibilis alia
pars ẽ quȩ cũ ñ sit eẽ tam̃ potest. alia uͦ quȩ actu ẽ ⁊ ideo possibilis dr̃¬

Expanded text:
sentiretur, nec nix antea frigida potestate, post actu. Sed aliquando fuit ignis actu sentiretur, nec nix antea frigida potestate, post actu. Sed aliquando fuit ignis actu calidus, fuit et aliquando nix frigida actu. Quocirca hae potentiae non sunt aptae ad utraque. Neque enim ignis frigus incurrere, nec nix calidum unquam potest efficere. Quare facienda a principio hujusmodi divisio est. Possibilis alia pars est quae cum non sit tamen esse potest. Alia vero quae actu est, et ideo possibile d
Abbreviated transcription (Latin):
sibile qr iam ac tu est Cui possibilitatis modi duas partes eẽ docuimiꝰ.
actum. altera quȩ semꝑ in actu fuit : quando res illa quȩ susceptibilis ipsis
ẽ fuit. &. illa quidẽ quȩ apossibilitate ad actũ uenit utriusq partis ꝯtradi¬
ctionis susceptibilis est. ut nunc ego qui scribo expotestate ad actum
ueni .&. agens possũ scribere. Ante i quã scriberẽ erat mͥ scribendi
potentia.s expotestate scribendi ueni ad actũ scribendi. Quare utraq
mͥ ꝯueniuĩs ⁊ non scribere ⁊ scribere. Possũ it et ñ scriberẽ. possũ &. seri¬
bere. quȩ ẽ qͦdã modo ⁊tradictio. atq ideo q̃cũq ex potestate ad actum
potuit loqui quã loqueret᷑.&. nc̃ ideo potest loqui qr loquit᷑ ⁊ potest
loqui ⁊ ñ potest loqui. alia uͦ quȩ nunquã ante potestatẽ fuit. s semp
apta est. ut ignis nunqͣm fuit potestate calidus ut postea ac tu calidus

Expanded text:
possibile, quia jam est actu. Cujus possibilitatis modi duas partes esse docuimus: possibile, quia jam est actu. Cujus possibilitatis modi duas partes esse docuimus: actum; altera quae semper actu fuit, aliquando res illa quae susceptibilis illius est fuit, et illa quidem quae a possibilitate ad actum venit, utriusque partis contradictionis susceptibilis est, ut nunc ego scribo, et ex potestate ad actum veni, et agens possum scribere. Ante enim quam scriberem erat mihi scribendi potentia. Sed ex potestate scribendi veni ad actum scribendi. Quare utraque mihi conveniunt et scribere et non scribere, possum enim et non scribere, possum et scribere, quae est qpotuit loqui quam loqueretur, et nunc ideo potest loqui quia loquitur, et potest loqui et potest non loqui. Alia vero quae nunquam antea potestate fuit, sed semper m tantum apta est, ut ignis nunquam fuit ante potestate calidus, ut postea calidus actu
Abbreviated transcription (Latin):
differt qr id qđ in &ternis ÷ nullo modo ꝑmutat᷑ & semꝑ eẽ necesse est
illud uͦ qđ in rebꝰ mortalibꝰ inuenit᷑ poterit a ñ eẽ & ut sit ñ ẽ necesi
igonanq cũ scribo in est mihi scribere. quo cirea ⁊ scribere mihi possibi
et quin necesse sit calũ moueri. In mortalibꝰ gͥ reb cũ est aliꝗd ⁊ eẽ pote
⁊ ut sit ñ est necesse. in sempit̾nis ħ qđ est necesse ÷ eẽ. &. qr est ẽe ꝓqr¬
qd cũ non sit eẽ tam̃ potest. altera quȩ sccłm id p̃dicat᷑ qđ iam ẽ aliꝗd
actu ñ solũ potestate : Huimodi possibile qđ iã sit actu duas eie specie
ꝓfent: unã quȩ cũ sit ñ ẽ necessaria. alterã quȩ cũ sit illud qd hab&r ut
tã necesse cẽ sit. Nec hoc solius aris totelis subtilitas dep̃henddit. uerum
diodorus qq̃ possibile ita diffinit. quod est aut ñ est. Unde aris toteles
id qđ diodorus att erit illud possibile putat qđ cũ ñ sit fieri tam̃ poter

Expanded text:
esse est, illud vero quod in rebus mortalibus invenitur poterit et non esse, et ut sit non est necesse. Ego namque cum scribo inest mihi scribere. Quocirca et scribere mihi possibiltio est quin necesse sit coelum moveri, in mortalibus ergo rebus cum est aliquid et esse potest, et ut sit non est necesse, in sempiternis autem, quod est necesse est esse, et quia est esse post. Altera quae secundum id praedicatur quod jam est aliquid actu non solum potestate, hujusmodi possibile quod jam sit actu, duas ex se species profert, unam quae cum sit non est necessaria; alteram quae cum sit illud quoque habet, ut eam esse necesse sit. Nec hoc solius Aristotelis subtilitas deprehendit, verum Diodorus quoque possibile ita diffinit dicens, quod est aut non est. Unde Aristoteles id quod Diodorus ait non est, illud possibile putat, quod cum non fit fieri tamen potes
Abbreviated transcription (Latin):
rus impossibilibq modis cȩterisq quȩcunq aristoteles ꝓ solita breuitate
transgressus ẽ faciendũ uidet᷑. Sed qm̃ cõm̃tationis uirtus ẽ ñ solum
uniũsalit̃ uim sensus exprimere. uerũ etiã textꝰ ipsius sermonibꝰ ordiniq
conectere : ea quȩ superis confuse dicta st̃. nunc ꝑ sermonũ ipsorũ ab
aristotele dictorũ ordinẽ diuidamꝰ: His uͦ det̾minatis. ꝑspiciendũ ẽ quẽ¬
ad modũ se habeant negationes ⁊ affirmationes ad inuicem. hȩ scilic&.

Expanded text:
a brevitate transgressus est, faciendum videtur. Sed quoniam commentationis virtus est, non solum universaliter vim sensus exprimere, verum etiam textus ipsius sermonibus ordinique connectere ea quae superius confuse dicta sunt, nunc per sermonum ipsorum ab Aristotele dictorum ordinem dividamus. His vero determinatis perspiciendum est, quemadmodum se habent negationes et affirm
Abbreviated transcription (Latin):
qͥdic̃ non posse ñ eẽ. Simulq illud adiungit. cũ fit inquit huiꝰ ꝓpo¬
sitionis quȩ dic̃ aliquid posse eẽ. duęq uideant᷑ eẽ negationes ea scilicet
qͣ dic̃ posse ñ eẽ. ⁊ ea q̃ ꝓponit ñ posse eẽ: hinc agnoseit᷑ quȩ earũ sit
etradictoria contͣeã quȩ dic̃ posse eẽ affirmationẽ. Quȩ it uerũ falsũq
cũ ea diuidit. ipsa eẽ potius potest eẽ qua ea quȩ illi consentit. ei h

Expanded text:
it, non posse non esse, simulque illud adjungit: Cum sint, inquit, hujus propositionis quae dicit, aliquid posse esse, duae quae videantur esse negationes, ea scilicet quae dicit posse non esse, et ea quae proponit non posse esse, hinc agnoscitur quae harum sit contradictoria contra eam quae dicit posse esse, affirmationem. Quae enim verum falsumque cum ea dividit, ipsa potius p
Abbreviated transcription (Latin):
negatiuas particulas iunctas. Prȩdicat᷑ ħ in his modi ut supͣ iam monstra¬
umꝰ. Scđm modũ gͥ in his negatio posita. integrã uĩ ꝯtradictionis efficiat¬
s xpeditis modorũ oppositionib. deconsequentiã ꝓpositionũ atq consensu
habebit᷑ subtilis utilisq tractatus. Si gͥ possibile eẽ simplicit̃ diceretur.
simplex ⁊ facilis ꝓpositionũ uideret᷑ ẽẽ consensus netquicquã in earũ con¬

Expanded text:
negativas particulas junctas. Praedicantur autem in his modi, ut supra jam demonstravimus. Secundum modos ergo in his negatio posita integram vim contradictionis efficiet. Expeditis modorum oppositionibus de consequentia propositionum atque consensu habebitur subtilis utilisque tractatus. Si ergo possibile esse simpliciter diceretur, simplex et facilis propositionum videretur esse consensus, nec quidquam in earum con
Abbreviated transcription (Latin):
id qđ ẽ eẽ dicunt᷑. ut cũ dicimꝰ loquit᷑. Tantundẽ it ual&. tanquãsi di¬
cams loquens ẽ. Quare quȩ cunq ꝓpositiones quẽ lib&. illũ inse retine¬
ant modũ. dubitandũ ñ est quin non ad id qđ ꝓponit eẽ negatio
iuste applicet᷑. s potius ad eũ modũ qđ aliquid eẽ fieriq ꝓnuntiet. Omnis
nanq cũ modo affirmatio talis ẽ. ut ñ intendere debeat aruimũ auditor ad
i quod ẽẽ dr̃ .s. ad id potius quomͦ illud eẽ dicat᷑. ut cũ dicimꝰ socrates be¬
ne loquit᷑: ñ ꝑspiciendũ ẽ an loquat᷑. s illic potius animi dirigenda inten¬

Expanded text:
 tantumdem enim valet tanquam si dicamus, loquens est. Quare quaecunque propositiones quemlibet illum in se retineant modum. Dubitandum non est quin non ad id quod ponit esse, negatio juste applicetur. Sed potius ad eum modum quo aliquid esse fierive pronuntiet. Omnis namque cum modo affirmatio talis est, ut non intendere debeat animum auditor ad id quod esse dicitur. Sed ad id potius quomodo illud esse dicatur, ut cum dicimus, Socrates bene loquitur, non perspiciendum est an loquatur,
Abbreviated transcription (Latin):
matio illa negatio . &. nihil ȩqͥuocationis aut uniũsaliũ det̾minationis impedi¬
ant contͣtdic torie sibimet opponunt᷑. Cȩtera iam ita ait ꝑse expedita suq.
qđ ꝑse est lucidũ clarius monstret. ꝑsequit᷑ it similit̃ cȩteros modos dictio
quȩ ꝓpositiones quarũ affirmationũ non st̃ negationes ⁊ quȩ st̃ & eas quas
negationes non eẽ dic̃ ut affirmationes eẽ de monstret. alias negationes

Expanded text:
 aut universalium determinationis impediat, contradictoriae sibimet opponuntur. Caetera jam ita ait, per se expedita sunt, quae id quod per se est lucidum, clarius monstretur. Prosequitur enim similiter caeteros modos, dicens quae propositiones quarum affirmationum non sint negationes et quae sint, et eis quas negationes esse dicit, ut affirmationes esse demonstret, alias negationes
Abbreviated transcription (Latin):
in eẽ ⁊ ñ eẽ.ł ea uerba quȩ eẽ continent. subiciunt᷑ res dequib ila
p̃dicant᷑. ut albũ cũ dicimꝰ albũ uł hominẽ cũ dicimꝰ homo est. atꝙ
ideo qm̃ in his p̃dicatio totã c̃tinet ꝓpositionẽ. ueritatẽq ⁊ falsitatẽ
stantia ꝓnuntiat᷑ & querit᷑ in eo qđ ad modo ansit. id circo eẽ ponen¬
te affirmatione dic̃ negatio ñ ẽẽ. In his ħ in quibꝰ mods̃ aliqͥs est.
ñ dr̃ aliquid eẽ. s cũ qualitate quadã eẽ. ut eẽ quidẽ nec affirmatio
dubitat᷑. atq ideo ponente aliqͦ qm̃ socrates bene loquit᷑. ñ ponit᷑
negatio qm̃ bene non loquit᷑ s qm̃ non bene loquit᷑. id circo qm̃¬

Expanded text:
uibus illa praedicantur, ut album, cum dicimus album est, vel homo cum dicimus homo est. Atque ideo quoniam in his praedicatio totam continet propositionem, veritatem et falsitatem stantia pronuntiatur, et quaeritur in eo quodammodo an sit, idcirco esse ponente affirmatione dicit, negatio non esse. In his autem in quibus modus aliquis est, non dicitur aliquid esse, sed cum qualitate quadam esse, ut esse quidem nec affirmatio dubitatur, atque ideo ponente aliquo quoniam Socrates bene loquitur, non ponitur negatio, quoniam bene non loquitur, sed quoniam non bene loquitur. Idcirco q
Abbreviated transcription (Latin):
necessariũ. Omne nanq ꝙ semꝑ inactu ẽ necessariũ ẽ. ut sol semꝑ mo¬
÷ Itaq illi semꝑ agit᷑ motus. Siquis ħ me dicat ambulare posse qm̃ mihi
ambulationis motus ñ semꝑ agitur. & in est mihi aliqͦtiens ñ ambulare .
iest qq̃ illud ut uere id deme dicat᷑ posse me ñ ambulare. cũ uere ꝓnun¬
tat᷑ posse ambulare. Ergo quȩcũq ñ semꝑ in actust̃ .&. posse eẽ ⁊ posse

Expanded text:
necessarium. Omne namque quod semper in actu est, necessarium est, ut sol semper movetur. Itaque illi semper agitur motus. Si quis autem me dicat ambulare posse, quoniam mihi ambulationis motus non semper agitur, et inest mihi aliquoties non ambulare, inest quoque illud ut vere de me dicatur posse me non ambulare, cum vere pronuntiatur posse ambulare. E
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ ꝓponimꝰ. Et hanc quidẽ huiꝰ solutionẽ quȩstionis theophrastssui doctis¬
simꝰ repperit nos h his de t̾̃minatis ad sequentia ꝓcedamꝰ: Fuit it ut ipse¬
ait aristoteles in his multȩ dubitationes. s totius textꝰ plenissimũ sensũ pri¬
mo opponimꝰ. Qđ &. si longũ ẽ. tam̃ ne int̾cisa uideat᷑ eẽ sententia. non
grauabor opponere: Nam si eoꝵ ꝙ̃ cõplectant᷑ illȩ sibi inuicẽ oppositȩ st̃¬

Expanded text:
esse proponimus. Et hanc quidem hujus solutionem quaestionis Theophrastus vir doctisesse proponimus. Et hanc quidem hujus solutionem quaestionis Theophrastus vir doctissimus reperit. Nos autem his determinatis ad sequentia procedamus. Sunt enim, ut ipse Aristoteles ait, in bis multae dubitationes, sed totius textus plenissimum sensum primo ponamus, qui et si longus est, tamen ne intercisa videatur esse sententia, non gravabor apponere. Nam si eorum quae complectuntur illae sibi invicem ... Nam s
Abbreviated transcription (Latin):
ñ necesse l possibilitati confinis ẽ. cur ñ necesse eẽ sequat᷑ id qđ dicimꝰ ñ necesse
eẽ : Nam si possibilitas sequit᷑ necessitatẽ. ñ necesse ħ eẽ possibilitatẽ: sequi deb¬
necessitatẽ id qđ ñ necesse p̃dicamꝰ. quȩ hoc modo dissoluitur. Non possibile eẽ. quan¬
quã uim habeat necessitatis differt tam̃ anecessitate. ut illud affirmatiuã hab¬
at speciẽ. illud uͦ negatiuã: Sic &iã possibile eẽ ⁊ ñ necesse eẽ. differunt eo¬
antũ. ut illud ẽ affirmatiuũ. illito uͦ negatiuũ. cũ uis significationis eadem sit¬
ed necessitatẽ affirmatio possibilitatis ⁊ contingentis sequebat᷑. Quanquã tam̃ pos¬
sibilitatẽ imitet᷑ eiq consentiat id qđ dicimꝰ ñ necesse eẽ. tam̃ negatio quȩdã¬
Necte gͥ affirmationẽ qđ ÷ necesse eẽ ñ sequit᷑ negatio. ꝑ quã aliꝗd non necesse

Expanded text:
non necesse autem possibilitati confine est, cur necesse esse non sequatur id quod dicimus non necesse non necesse autem possibilitati confine est, cur necesse esse non sequatur id quod dicimus non necesse esse? nam si possibilitas sequitur necessitatem, non necesse autem esse sequiid quod non necesse est praedicamus. Quae hoc modo dissolvitur, non possibile esse, quanquam vim habeat necessitatis, differt tamen a necessitate, quod illa affirmativam habet speciem, illud vero negativam, sic etiam possibile e illud est affirmativum, illud vero negativum, cum vis eadem significationis sit. Sed necessitatem affirmatio possibilitatis et contingentis sequebatur, quanquam enim possibilitatem imitetur, eique consentiat id quod dicimus non necesse esse, tamen negatio quaedacesse esse, non sequitur negatio per quam aliquid non necesse
Abbreviated transcription (Latin):
sibile ꝑductũ. cum negatio dic̃ ñ necesse eẽ. nec ñ eẽ. nec ñ contingere eẽ
consequit᷑. Rursus qͥ dicit possibile. si ei disiunctio negationis addatur: possibile¬
tollo ⁊ ad necessitatis ꝑpetuitatẽ negatiua forma totam ꝓpositionẽ reuocat. ut
ẽ ñ possibile. Qđ enĩ ẽ ñ possibile. fieri ñ potest ut sit. Qđ aut̃ fieri ñ potest
ut sit: necesse ẽ ut non sit. Ergo necessariã quandã uim hab&. hȩc ꝓpositio
in qua dicimꝰ ñ posse eẽ aliꝗd. Sed necessitatẽ sequebat᷑.&. essentia ⁊ possibilitas
on necesse aut̃ eẽ. ad possibilitatẽ respicit. Recte gͥ ñ necesse eẽ qđ ẽ iã possibil¬
ians sequet᷑ ꝓpositionẽ. quȩ dic̃ ñ posse eẽ qđ ẽ necessitatis. Alii gͦ ordines ꝓpo¬
sitionũ st̃. uis tam̃ eadẽ ut necessitatẽ cuncta sequant᷑. possibilitatẽ uͦ necessitas
ñ sequat᷑. Hlic oritur quȩstio subdifficilis. Namsi necessitatẽ sequit᷑ possibilitas.

Expanded text:
n necesse esse, nec non esse, nec non contingere esse consequitur. Rursus qui dicit possibile esse, si ei disjunctio negationis addatur, tollit possibile, et ad necessitatis perpetuitatem negativa forma totam propositionem revocat, ut est non possibile, quod enim est possibile, nout sit, necesse est ut non sit. Ergo necessariam quamdam vim habet haec propositio in qua dicimus, non posse esse aliquid, sed necessitatem sequebatur et essentia et possibilitas. Non necesse autem esse ad possibilitatem respicit. Recte ergo non necesse esse, quod est etiam possibilitatis, sequitur propositionem quae dicit non posse esse, quod est necessitatis. Alii ergo ordines propositionum sunt, vis tamen eadem, ut necessitatem cuncta sequantur, possibilitatem vero necessitas non sequatur. Hic oritur quaestio subdifficilis, nam si necessitatem sequitur possibilitas,
Abbreviated transcription (Latin):
negatio positã non inuenit. sed tantũ modus qui &ĩam ab affirmatione con¬
stitutus est. Magna aut̃ dis tantia est. ai ad modum negatio pona
sum es t: Sin uero ad modũ ponatur: ñ prȩdicatio a subiecto diuiditur.
s a p̃dicatione potis disiungitur mods. ut in eo qđ ẽ socrates ñ uelociter am¬
bulat : non ambulationem a socrate ista ꝓpositio disiunxit. s uelocitatem¬

Expanded text:
negatio positam invenit, sed tantum modum, qui etiam ab affirmatione connegatio positam invenit, sed tantum modum, qui etiam ab affirmatione constitutus est. Magna autem distantia est an ad modum negatio ponatsum est. Sin vero ad modum ponatur non, praedicatum a subjecto dividitur. Sed a praedicatione potius disjungitur modus, ut in eo quod est, Socrates non velociter ambulat, non ambulationem a Socrate propositio is
Abbreviated transcription (Latin):
uelocit᷑ ambulat. Ambulare eum quĩdem non subtractum est que possi
hed netamo uedo oitatem ab ambulatione disiunxit. In his i quȩ possibi¬
utate aliquid infuturo faciendi ꝑ modum ponunt : nullos om̃ino modũa
ponitur. s tantũ modus : Ad quem modũ iune tanegaio peodnano
ouidem perimit: sed res illa dequa modus predicabaturon pee mada
ibeireo qm̃ ner tunc cum p̃dicabatur cum modo aliquib fieri agose ꝓsoisi¬
demo ant nert siquis dicat socratem possibile est ambulare : posteus qui¬
demmiodus es łtres uero ae tus constituta norqures posibildon enĩ
Hanc gͦ possibilitatẽ tollit negatio in propositione quȩ dic̃. soc ratem non possibi¬
le est ambulare: Sed in eadem ꝓpositione. res dequa dicebat᷑ modus ille no
ꝑman&. Hoc ħs idcirco euenit. quia ne in affirmatione quidem posita est res
dequa dictus est modis. atq ideo non anegatione ꝑempta res quippe quan

Expanded text:
velociter ambulat. Ambulare enim eum quidem non subtractum est, sed tantum velociter ambulat. Ambulare enim eum quidem non subtractum est, sed tantum haec negatio velocitatem ab ambulatione disjunxit. In his autem quae possibilitatem aliquid in futuro faciendi per modum ponunt, nullus omnino actus ponitur, sed tantum modus; ad quem modum juncta negatio modum quidem perimit. Sed res illa de qua modus praedicabatur non permanet, idcirco quoniam nec tunc cum praedicabatur cum modo aliquid fieri agive propositum est, ut si quis dicat Socratem possibile esse ambulare, positus quidem modus est, res vero actu constituta non est. Non enim possibilitatem tollit negatio in propositione quae dicit, Socratem non possibile est ambulare. Sed in eadem propositione res de qua dicebatur modus ille non permanet; hoc autem idcirco evenit, quia nec in affirmatione quidem posita est res de qua praedicatus est modus. Atque ideo non a negatione perempta est res, quippe quam
Abbreviated transcription (Latin):
lu negationis intercipit: Sed hoc in his fere euenit. in quibꝰ ñ fieri quidẽ
aliquid dr̃ & ac tus ipsis additur modus: sed potius faciendi infuturo mo¬
dus ut siquis dicat socratẽ ambulare posse. non qđ iam ambul& : s quod
cum sit ambulare possibile. Hic si possibili negatio coniungat᷑: etiã illã¬
rem tulisse uidebitur. dequa illa possibilitas prȩdicat᷑. Siquis aut̃ dicat
qm̃ socrates uelocit᷑ ambulat: facere eũ aliquid dicit. modũꝙ illi acui
uinget ut quẽ ad modũ illud faciat qđ facere dr̃ quilibã agnoscat. In his
resquidem permanet modus is subruitur. ut superus dietuaaneano
cestunisluo magis uerius ẽ dicendũ. qđ semꝑ hinusmodi ꝓpositiones modũ
quidẽ auferant᷑ . rem uero dequa modus ille p̃dicatur non perim adieat
quidem subrus : rem ũ quȩ fieri dr̃ ꝑ manere ut cumdicimꝰ Socratesnt

Expanded text:
la negationis intercepit; sed hoc in his fere evenit in quibus non fieri quidem la negationis intercepit; sed hoc in his fere evenit in quibus non fieri quidem aliquid dicitur, et actus ipsius non additur modus, sed potius faciendi in futuro modus, ut si quis dicat Socratem ambulare posse, non quod jam ambulet, sed quod eum scit ambulare possibile, hic si possibili negatio conjungatur, etiam rem ipsam tulisse videbitur de qua illa possibilitas praedicabatur. Si quis autem dicat quoniam Socrates velociter ambulat, facere eum aliquid dicit, modumque illi actui jungit, ut quemadmodum illud faciat, quod facere dicit, quilibet agnoscat, in his res quidem permanet, modus autem subruitur, ut supra dictum est. An certe illud magis verius est dicendum, quod semper hujusmodi propositiones modum quidem auferunt, rem vero de qua modus ille praedicatur, non perimant quidem subrui, rem vero quae fieri dicitur permanere, ut cum dicimus, Socrates non
Abbreviated transcription (Latin):
in omnib scđm modũ proposttionib ista propositio ͤ ut uno eodemq modo
cunctarum fieri oppositiones dicantur. ut in illis quidem negatio quae simpl¬
ces sun rem neg&. : in his autẽ quȩ cũ modo sunt. modũ neget: ut in eo quod
est socrates ambulat. rem ipsam id ambulat neget adimatq ꝓpositio diceNs.
socrates non ambulat. In illis it quaȩ cũ modo sunt. rem quidem eẽ consentiat.
modũ neg& .. ut in ea ꝓpositione quȩ dic̃ socrates uelocit̾ ambulat: negatio di
cat: non uelocit᷑̃ socrates ambulat. Ut siue ambul& siue non ambul& : nulla
sit differentia: Modum ħ iđ uelocit̾ ambulandi. perimat exaduerso con¬
łituta negatio. quanquã in quibdam hoc non sit. Similiter it cũ modo
ipso a iã res interfici necesse ẽ. ut in eo qđ est socrates potest ambulare. so¬
crates non potes t ambulare : &. modũ ⁊ rem modo ipsi iuncta particu¬

Expanded text:
in omnibus secundum modum propositionibus ista proportio, ut uno eodemque modo in omnibus secundum modum propositionibus ista proportio, ut uno eodemque modo cunctarum fieri oppositiones dicantur, ut in illis quidem negatio quae simplices sunt, rem neget. In his autem quae cum modo sunt, modum neget, ut in eo quod est, Socrates ambulat, rem ipsam, id est ambulat, neget, adimatque propositio dicens, Socrates non ambulat. In his autem quae cum modo sunt, rem quidem esse consentiat, modum neget, ut in ea propositione quae dicit, Socrates velociter ambulat, negatio dicat, Socrates non velociter ambulat, ut sive ambulet, sive non ambulet, nulla sit differentia. Modum autem, id est velociter ambulandi, perimat ex adverso constituta negatio, quanquam hoc in quibusdam non fit; simul enim cum modo ipso et rem perimi necesse est, ut in eo quod est, Socrates potest ambulare, Socrates non potest ambulare, et modum et rem modo ipsi conjuncta particu
Abbreviated transcription (Latin):
nanq a. ambulare posse &. non ambulare posse. manifes tũ est
đ si in hoc modo possibilitatis non recte uerbo negatiua particula co¬
iungitur : etiam in his quoq quae nullã habent differentiã an ad
modum an ad uerbũ est negatio ponatur: cus todiendu es ł talis
oppositio. quȩ huic spetiei ꝓpositionũ proferunt᷑ quȩ cumͦ modo conu¬
nat  In hac ꝓpositione quȩ dic̃ socrates uelocit̃ ambulat. siue quis ta
neg& socrates uelocit᷑ non ambulat. ad uerbũ ponens negationem
siue̾ sic socrates non uelociter ambulat. modonegatiua a
particula a iungens : prope esse simile uidebitur. Diunic
enia cum affirmatione ueritatem falsitateaq utroq modo apas
negatio. Sed qm̃ sunt plurimi modi in quibꝰ si ad uerbũ iungatur negatiua parti¬
cula non es t. negatio superius enuntiatȩ affirmationis: id circo seruanda ẽ

Expanded text:
namque et ambulare posse et non ambulare manifestum est. namque et ambulare posse et non ambulare manifestum est. Quod si in hoc modo possibilitatis non recte verbo particula negativa conjungitur, etiam in his quoque quae nullam habent differentiam, an ad modum, an ad verbum negatio ponatur, custodienda est talis oppositio quae huic speciei propositionum conveniat, quae cum modo t in hac propositione quae dicit, Socrates velociter ambulat, sive quis ita neget, Socrates velociter non ambulat, ad verbum ponens negationem, sive sic, Socrates non velociter ambulat, modo negativam particulam jungens, prope simile esse videbitur; dividit enim cum affirmatione veritatemnegatio. Sed quoniam sunt plures modi in quibus si ad verbum jungatur particula negativa, non est negatio superius enuntiatae affirmationis. Idcirco servanda est
Abbreviated transcription (Latin):
homo albꝰ ẽ. illã negationem quae dic̃ homo non albus est: s potus
eam ꝑ quam componit᷑ ꝗm̃ homo albus non ei ⁊. Nusquã igitur
alibi ponenda ꝓposttio ełt in his quȩ simplicit᷑ & sine modo aliquo p̃di¬
cantur nisi ad uerbũ quod totã contin&. propositionẽ. Dehis autẽ
sufficienter iam supͣ diximis: In his aut̃ inquibꝰ aliqui modus apponitur.¬
an ad modũ illũ ponatur negatiua particula. an locum suũ seruet ad
uerbũ. sicut in his quoq propositionibꝰ fiebat quae simplices &. sine mal
ullo ponebantur. Namsi seru&. locũ suũ negatiua particula ut ponat᷑
ad uerbũ : ꝓprietas contradictionis excedit & uerũ interse falsũque
non diuidit : Modus enim quidam est faciendi aliquid. quotiens dicimꝰ
nunc posse ambulare. ⁊ alter idem neget: negationẽ ponens ad uerbũ
qđ est ambulare. dicatq me posse non ambulare: affirmatio ⁊ negatio
contradic toriȩ deeodem dictȩ. uerae simul inuementur.¶Me

Expanded text:
tionem quae dicit, homo non albus est, sed potius eam per quam proponitur quoniam homo albus non est. Nusquam igitur alibi ponenda est negatio in his quae simpliciter et sine modo aliquo ponuntur, nisi ad verbum quod totam continet propositionem, de his autem sufficienter supan ad modum illum ponatur negativa particula, an locum suum servet ad verbum, sicut in his quoque propositionibus fiebat, quae simplices et sine ullo modo proponuntur. Nam si servet locum suum negativa particula, ut ponatur ad verbum, proprietas contradictionis excidit, et verum inter se falsumque non dividit. Modus enim quidam est faciendi aliquid, quoties dicimus nunc posse ambulare, idemque neget negationem ponens ad verbum quod est ambulare, dicatque me posse non ambulare, affirmatio et negatio contradictoriae de eodem dictae, verae simul invenientur. Me
Abbreviated transcription (Latin):
tia modi ꝓponit᷑. ut siqͥ dicat possibile ẽ. quiddã in rebꝰ dic̃ eẽ possibile
& rursus contingeis est quiddã in rebꝰ dic̃ eẽ quod ꝯtingat. &. rurss ne¬
cesse ẽ. eẽ quiddã dic̃ in reb̾ qđ sit necesse. Hic ñ de modo s desolo ẽẽ tri¬
ctatur. Quare. qͦtieis eẽ quidẽ subicit᷑. modus aut̃ p̾dicat᷑. ut cũ dici
socratẽ ambulare possibile ẽ ad modũ ponenda ẽ negatio. Quotiens uͥ

Expanded text:
tia modi proponitur, ut si quis dicat possibile est, quiddam in rebus dicit esse possibile, et rursus contingens est, quiddam in rebus dicit esse quod contingat, et rursus necesse est esse, quiddam dicit in rebus quod sit necesse, hic non de modo, sed de solo esse tractatur, quare quoties esse quidem subjicitur, modus autem praedicatur, ut cum dicimus, Socratem ambulare possibile est, ad m
Abbreviated transcription (Latin):
quisquis audit socratẽ bene loquentẽ eẽ. uim aut̃ totius ꝓpositionis mods
contin&. In ud it intendendus ẽ animꝰ ñ siloquat᷑ Noc it indubitatũ
Nam qui eũ bene dic̃ loqui: loqui qq̃ consentit. Quare ad modũ inten¬
dendus ẽ animꝰ. ad id qđ dictũ ẽ bene. Socrates it bene loquit᷑. qđ dix
loqui quidem ñ sufficit dicere. nisi etiã dicat bene. Contin& gͥ totã

Expanded text:
modus continet. In id enim intendendus est animus non si loquatur, hoc enim indubitatum est. Nam qui eum bene dicit loqui, loqui quoque consentit. Quare ad modum intendendus est animus ad id quod dictum est bene. Socrates enim bene loquitur, quod dixit, loqui quidem non sufficit dicere, nisi etiam dicat bene. Continet ergo totam
Abbreviated transcription (Latin):
stadiosis̃ ꝑ quirandũ est quo loco ponenda sit negatio. in his ꝓpositionibꝰ inqͥb
mods alipũ p̾flcant᷑ aut que dicent᷑ etẽ possibiles enuntiationes ⁊tingentes a
sa quit᷑ ⁊ modus quidã ẽ loquendi socrate. Ergo sic̃ in his ꝓpositionibꝰ quȩ cunq
conliba. ncibs ei sub sistentiã ꝓmittuns: ad ipsam subsistentiã negatio ponituoe
cũ dismꝰ socrates ẽ. ad esse aptat᷑ negatio cũ negamꝰ socrates non ẽ: Ita quaꝙ¬

Expanded text:
uo loco sit ponenda negatio in his propositionibus, in quibus modus aliquis praedicatur, aut quae dicentur esse possibiles enuntiationes, contingentes et loquitur, modus quidam est bene loquendi Socratis. Ergo sicut in his propositionibus, quaecunque cujuslibet illius rei subsistentiam promittunt, ad ipsam subsistentiam negatio ponitur, ut cum dicimus, Socrates est, ad esse aptatur negatio, cum negamus, Socrates non e
Abbreviated transcription (Latin):
sariũ est ⁊ id possibile rurs qđ eẽ necessariũ potest. Eodẽ nanq modo ñ dr̃
possibile eẽ qđ uel ex falsitate in uerũ transit aliqͣndo. ł rurs exueritate in
falsũ ut siquis dicat nunc qm̃ dies ẽ uerũ dixerit. idem si hoc nocte p̃dico
falsũ ẽ . & hec ueritas ꝓpositionis in falsũ est ꝑmutata. Sic gͦ quȩdã st̃ pos¬
sibilitates. ut eas ⁊ eẽ ⁊ ñ eẽ ⁊tingat. quȩ ñ eodẽ modo dñr quẽ admͦdũ illȩ
quȩ mutabilẽ naturã ñ hñt. ut hae scilicã. quas necessarias dicimꝰ. ut¬

Expanded text:
Aristoteles id possibile quod non necessarium esse potest. Eodem namque modo non dicitur possibile esse, quod vel ex falsitate in verum transit aliquando, vel rursus ex veritate in falsitate, ut si quis dicat nunc, quoniam dies est, verum dixerit, idem si hoc nocte praedicet, falsum est, et haec veritas propositionis in falsum est permutata. Sic ergo quaedam sunt possibilitates, ut eas esse et non esse contingat, quae non eodem modo dicuntur quemadmodum illae quae mutabilem naturam non
Abbreviated transcription (Latin):
non albꝰ homo. hȩc negatio uere p̃dicabit᷑ deligno dicente qͦlib& qđ
uenũ hoc ẽ ñ albꝰ homo. S ħ fieri ñ potest: ꝑspicue it falsũ ẽ lignũ
in re nulla alia repperiet᷑ contͣ eam q̃ dic̃ ẽ albꝰ homo. p̃tereã q̃ dict
ẽ ñ albꝰ̾ homo. Namsi ea dr̃ eẽ affirmationis huiꝰ quȩ dic̃ ẽ alb homo
negatio quȩ enuntiat ẽ ñ albꝰ homo. erit ut deligno dequo affirma
dicta falsa ẽ uera fit enuntiata negatio. eritq deligno uerũ dicere
qm̃ lignũ hoc ẽ ñ albꝰ homo. s hoc ĩpossibile ẽ. Constat gͥ neq eã

Expanded text:
non albus homo, haec negatio vere praedicatur de ligno dicente quolibet quod lignum, hoc est, non albus homo. Sed hoc fieri non potest. Perspicue enim falsum est lignum in re nulla alia reperitur contra eam quae dicit, est albus homo, praeter eam quae dicit, non est albus homo, nam si ea dicitur esse affirmationis hujus quae dicit, est albus homo, negatio quae enuntiat est non albus homo, erit ut de ligno de quo affirmatio dicta falsa est, vera sit enuntiata negatio, eritque de ligno verum dicere, quoniam lignum hoc est non albus homo, sed hoc impossibile est. Constat ergo eam
Abbreviated transcription (Latin):
Haec aristotele subtilit̃ discutiente. illud oportet agnoscere. qđ multũ differt ipsis
possibilitatis uim naturãq diffinire. ł ꝓpriȩ scientiȩ qualitate ꝯcludere .&. po¬
bilẽ enuntiationẽ qualis ẽẽ debeat iudicare. Nanq impossibilis cognitione u¬
lud solũ ꝑspicit᷑. an id qđ dr̃ fieri posse nullo extrinsetꝰ impediente casu. qđ
etiã si accidat. nihil destatu prioris possibilitatis ipsius possibilis enuntiation
d diidicatio pluriniã differt. qđ mox poterit ex ipsa depossibilibꝰ enuntiato¬
ubꝰ disputatione cognosci: Nam sic̃ non ẽ idẽ hominis definitionẽ respon¬
dere quȩrentib ⁊ ipsã definitionẽ alio t̃mino definitionis includere : ita
ñ idem c̃ de possibili enuntiatione qđ ipsũ ẽ possibile tractare. Unde fit
ut cũ possibile atq gtingens idem in significationibꝰ sit diũsũ eẽ inenunta¬
tionib uideat᷑. Supͣ nanq docuimꝰ. possibilitatẽ ⁊ dtingentiã eiꝰdẽ significa¬

Expanded text:
Haec Aristotele subtiliter discutiente, illud oportet agnoscere, quod multum differt ipsius possibilitatis vim naturamque diffinire, vel propriae scientiae qualitate concludere, et possibilem enuntiationem qualis esse debeat judicare. Namque possibilis cognitione illud solum perspicitur, an id quod dicitur, fieri possit nullo extrinsecus impediente causam, quod etiamsi accidat, nihil de statu prioris possibilitatis permutatur, verum ipsius possibilis enuntiationis dijudicatio plurimum differt, quod mox poterit ex ipsa de possibilibus enuntiationibus disputatione cognosci. Nam sicut non est idem hominis diffinitionem respondere quaerentibus, et ipsam diffinitionem alio termino diffinitionis includere, ita non idem est de possibili enuntiatione et quid ipsum possibile est tractare. Unde fit ut cum possibile atque contingens idem in significationibus, sit diversum esse in enuntiationibus videatur. Supra namque docuimus possibilitatem et
Abbreviated transcription (Latin):
possibilẽ affirmationẽ ꝓponat. eiq opponat ⁊tingentẽ negationẽ : rectã
faci& ⁊tradictionẽ.Siqͥs it dicat qđ lib& illud eẽ possibile. alius responde¬
at negans rem illã ⁊tingere . lic& quantũ in significatione ÷ priorẽ possibi¬
litatẽ abstulerit : ñ tam̃ ẽ dicenda ⁊tͣdictio. inqua alii t̃mini in negatione.
alii in affirmatione enuntiati st̃. Possibilis it affirmatio de possibilitate nega¬
aliꝗd ꝯtingere dixerit opponenda c̃ illi possibilitatis negatio. lic& idem sit
possibile quod ttingens. Constat gͥ diuersissimã eẽ ratione̾ modi ꝑ se diuidi¬
candi ⁊ enuntiationis quȩ cũ modo ⁊ cũ qualitate p̃dicat᷑. Unde fi̾t. ut quan¬
quã idem in significationibꝰ possibilitas ⁊ contingentia sint. quasi diuersȩ ab
aristotele in modorũ ordine ꝓponant᷑. Illud Is ignorandũ ñ ẽ. qđ stoicis
uniũ salius uideat᷑ eẽ quo diffet possibile a necessario: Diuidunt it enuntia¬

Expanded text:
ique opponat contingentem negationem, rectam faciet contradictionem. Si quis enim dicat, quodlibet illud esse possibile, alius respondeat negans rem illam contingere, licet quantum in significatione est priorem possibilitatem abstulerit, non tamen dicenda est contradictio, in qua alii termini in negatione, alii in affirmatione enuntiati sunt. Possibilis enim affirmatio de possibilitate negaque enim si quis aliquid contingere dixit, opponenda illi est possibilitatis negatio, licet idem sit possibile quod contingens. Constat ergo diversissimam esse rationem modi per se dijudicandi et enuntiationis, quae cum modo et qualitate praedicatur. Unde fit ut quanquam idem in significationibus possibilitas et contingentia sint, quasi diversa ab Aristotele in modorum ordine proponantur. Illud autem ignorandum non est, quod Stoicis universalius videatur esse possibile a necessario. Dividunt enim enuntia
Abbreviated transcription (Latin):
eẽ neq non eẽ sequit᷑. neq ñ possibile eẽ. Me it cũ ambulo. ñ necesse ÷
ambulare: beq i ex necessitate quisquã ambulat: Hec rurs qđ ñ est
necesse. id ñ potest ñ fieri. Quisquis ⁊ ambulat. ñ quidẽ illi ambulare ne
cesse est. sed tantũ potes ⁊. Atq ideo quod ÷ ñ necesse eẽ. ñ om̃ino int̾cli¬
sum ẽ ut eẽ non possit. Et de contingenti eadẽ ratio ẽ. Diuerso gͥ modo

Expanded text:
enim dum ambulo non necesse est ambulare, neque enim ex necessitate quisquam ambulat, nec rursus quod non est necesse, id non potest fieri, quisquis enim ambulat non quidem ambulare illi necesse est, sed tantum potest. Atque ideo quod non est necesse esse, non omnino interclusum est ut esse non possit. Et de
Abbreviated transcription (Latin):
nenða ẽ negatio. dicendũq possibile non ẽ. qđ idem ual&. tanquã si
diceret᷑ possibilitas ñ ẽ. Eodẽ qq̃ modo ⁊ de contingentia. Non aut̃
ꝑfecte speculantibꝰ idem semꝑ uideri deb&. subiectũ: qđ primo locor¬
periri dr̃. Id it p̾dicat᷑ semꝑ qđ inscd̃o loco p̃dicat᷑. In quibdã enĩ
uerũ ẽ. in aliis uͦ ex significatione potius ꝓpositionũ colligimꝰ qui ter¬
animal uͦ p̃dicatũ. In his ħ in quibꝰ modo addit᷑. sic ẽ cũ dicimꝰ socrates

Expanded text:
 possibile non est, quod idem valet tanquam si diceretur, possibilitas non est. Eodem quoque modo et de contingentia. Non autem perfecte speculantibus idem semper videri debet subjectum, quod primo lococo praedicatur. In quibusdam enim verum est. In aliis vero ex significatione potius propositionum colligimus, qui teranimal vero praedicatur. In his autem in quibus modus additur, sicut est cum dicimus
Abbreviated transcription (Latin):
discrepat quicquã dicere ñ possibile ẽ. quãsi enuntiat ñ ⁊tingit: Consequen¬
tia aut̃ se in affirmatiuis habebant ħ modo. ut necessarias ꝓpositiones seque¬
rentur eẽ aliꝗd significantes. atq possibiles : E as ħ quȩ eẽ aliꝗd dicerenT.
eȩdem possibiles sequerent᷑. Sedneq possibilibꝰ eẽ aliꝗd significantes. nec nece¬
arie consentiebais In negatiuis uͦ cont̾ est. Negationẽ it possibilitatis sequit᷑.

Expanded text:
icere non possibile est quam si enuntiet non contingit. Consequentiae autem se in affirmativis habebant hoc modo, ut necessarias propositiones sequerentur esse aliquid significantes atque possibiles. Eas autem quae esse aliquid dicerent, eaedem possibiles sequerentur, sed neque possibilibus, esse aliquid significantes, nec necessariae consentiebant. In negativis vero contra est: negationem enim possibilitatis sequitur,
Abbreviated transcription (Latin):
it quanqͣm idem signific& : sola tantũ opponit᷑ negatio. nulla uͦ priuatio
repperit᷑. ut in eo qđ ẽ ⁊tingens si ħ perimere uolumꝰ dicimꝰ ñ ⁊tingens.
& ħ negatio est. In contingeis aut̃ nullx dixerit qđ ẽ priuatio. c̾um
tam̃ contingens eẽ &. possibile eẽ idem significent. Multa in his diuer¬
sitas ẽ scđm porphiriun quȩ st̃ necessaria & in eẽ tantũ significantia. &
contingentia. ł possibilia. Qđ it eẽ aliꝗd dr̃. dep̃senti tẽpore iudicat᷑
Siquid it nunc alicui est. hoc eẽ p̃dicatur: Qđ uͦ ita in est ut semꝑ sit &
nunqͣm mutetur : illud necesse eẽ dr̃. ut soli motu. lun&q cũ terra ob¬
stitit defec NU. Quȩ aut̃ contingere dnr ł possibilia eẽ. illarũ rerũ

Expanded text:
 privatio reperitur; ut in eo quod est contingens, si hoc perimere volumus, dicimus non contingens, et haec negatio est. Incontingens autem nullus dixerit quod est privatio. Cum ergo contingens esse et possibile esse idem significent, multa in his diversitas est secundum Porphyrium quae sunt necessaria et inesse tantum significantia, et contingentSi quid enim nunc alicui est, hoc esse praedicatur. Quod vero ita inest, ut semper sit et nunquam mutetur, illud necesse esse dicitur, ut solis motus, lunaeque cum terra obsistit, defectus. Quae autem contingere dicuntur vel possi
Abbreviated transcription (Latin):
omne eẽ. sequit᷑ posse eẽ. Qd it est: & potest eẽ. Nam si eẽ ñ possit. sine ull
qm̃ duo modi st̃ possibiliũ. unũ qđ iam sequit᷑ necessitatẽ: alterũ qđ non seqͥt
ipsa necessitas Nam cũ dico necesse ẽ ut nc̃ sol moueatur: hoc etiã possibile
et. cũ ũ dico. possibile ẽ me nunc sumere codicẽ: ñ necesse ẽ. Rec te g
ab aris ⁊otele paulo post dubitabit᷑. qđ sit illud possibile qđ necessitati con
E arũ nanq quatuor ꝓpositionũ quȩ fiunt ex et̃. ex necesse eẽ. ex possibile eẽ
ł contingit ẽẽ : .iii negationes st̃ idđ ñ eẽ. non necesse eẽ. ñ possibile eẽ.

Expanded text:
ullam duo modi sunt possibilium, unum quod jam sequitur necessitatem, alterum quod non sequitur ipsa necessitas. Nam cum dico, necesse est ut nunc sol moveatur, hoc etiam possibile est cum dico, possibile est nunc me sumere codicem, non necesse est. Recte igitur ab Aristotele paulo post dubitabitur an sit illud possibile quod necessitati coHarum namque quatuor propositionum quae fiunt ex esse, ex necesse esse, ex possibili esse, et contingere esse, quatuor negationes sunt, non esse, non necesse esse, non possib
Abbreviated transcription (Latin):
pdicatur decadauere. ut faciat contra ipsũ hominẽ ꝯtradictionẽ. eaq
nse contineat: non potes tseparari unal prȩdicatio ut singillatia
icatur. Si uero non sit ista contradic tio: potest. ut in eo qđ est
serates animal bipes est: animal & bipes nulla contradic tione opponun¬
ur. Quo circa potest deco & animal dici singillatĩ atq simpliciter. ⁊bipes
insequit᷑ contradic tio idẽ quã oppositionem mox contradictio consequat᷑.
t oppositionẽ hominis ⁊ mortui sequatur contradictio. animal scilic&. et
on animal: Si gͥ sic sint. non est uerum simplicit᷑ prȩdicari. s falsum.u
rtuũ hominem quẽ coniunc te uere dicere possis. eundẽ hominem

Expanded text:
praedicatur de cadavere, ut faciat contra ipsum hominem contradictionem, eam quae praedicatur de cadavere, ut faciat contra ipsum hominem contradictionem, eam quae in se contineat, non potest separari vera praedicatio, ut sigillatim dicatur. Si vero non sit ista contradictio, potest, ut in eo quod est Socrates, animal bipes est, animal et bipes nulla contradictione opponuntur. Quocirca potest de eo et animal sigillatim atque simpliciter et bipesnsequitur contut oppositionem hominis et mortui sequatur contradictio, animal scilicet et non animal. Si igitur sic sint, non est simpliciter verum praedicari, sed falsum, ut homine
Abbreviated transcription (Latin):
idicauit dicens hominem mortuũ. mortus qđ ad iac&. hominis p̃dicamento.
uĩ homine it p̃rȩdicatũ est mortus. contradictionẽ ten& contra homi¬
nem. E st t homo animal. aortuus uͦ non animal Ergo mortus &
homo contradie tionea quandam int̾se habeNs. Illud est it animal.
illuci uͦ non animal Quo circa qm̃ interse haec habeN quandaa contra¬
rictatem. separatus homo demortuo homine solus non dicit᷑. Codem mͦ¬
quoq ẽ. ut siquis dicat manũ eẽ marmoreã statuȩ : uerũ dicit. solum
s manum dicere eẽ eam quȩ statuȩ est : falsum est. Hab& it mans
potes tatem dandi accipiendiq. sed illa marmorea ñ hab&. Ergo
e t quȩdã contradietio int̾manũ ⁊ manũ marmoreã. quod illa da
nis opponunt᷑ modo. Ergo quotienscunq tale aliquid p̃dicatur. ut homo
lecadauere. quod ei tale aliquid diunc tũ sit atq adiaceat qđ faciat con¬
tradic tionear contra p̃dicatum. ut hic adiac& mortuus homo simulq

Expanded text:
sque adjacet hominis praedicamento, cum homine enim praedicatum mortuum, contradictionem tenet contra hominem. Est enim homo animal, mortuus vero non animal; ergo mortuus et homo contradictionem quamdam inter se habent. Illud enim est animal, illud vero non animal. Quocirca quoniam inter se habent haec quamdam contrarietatem, separatus homo de mortuo homine, solus non dicitur. Eodem quoque modo est si quis dicat manum esse marmoream statuae, verum dicit; solum autem manum dicere eam quae statuae est, falsum est. Habet enim manus potestatem dandi accipiendique, sed illa marmorea non habet. Ergo est quaedam contradictio inter manum et manum marmoream, quod illa dare ontradictionis modo. Ergo quotiescunque tale aliquid praedicatur, ut homo de cadavere, cui tale aliquid conjunctum sit atque adjacet, quod faciat contradictionem contra praedicatum, ut hic adjacet mortuus homini. Simulque
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓpositio. ut dicatur socrates musics albꝰ ẽ. Neq enĩ semꝑ musici albus eẽ pote
sed hanc naturã habent accidentia ut ueniant &. recedant. Ergo si eiꝰ qui musics
albus est insole aestatis calor cutem fuscauerit: non erit quidẽ alb cum sit musicis.
uo circa neq tunc cũ uere p̃dicabatur qm̃ socrates musicꝰ albꝰ ẽ. nec tẽ fuit recta
ueraq prȩlicatio: Non i hab&. ꝑmanendi naturã accidens. ut semꝑ uere p̃dice
plurima in conuenientia dicere contingit. Multa enĩ concurrunt impossibili
sic̃ ipse supͣ monstrauit. tunc quando ad nimiã loquacitatẽ perduxit eos eadẽ
frequent᷑ nomina repetentes. Quẽ ad modũ ponendũ ẽ nunc dicimꝰ. iđ quẽ ad mo¬
dũ aut̃ debeñs quȩ singillatim uere dicunt᷑ iuncta p̃dicari: nunc inqͥt dicimus

Expanded text:
propositio, ut dicatur: Socrates albus musicus est, neque enim semper musicus albus esse potest, propositio, ut dicatur: Socrates albus musicus est, neque enim semper musicus albus esse potest, sed hanc naturam habent accidentia, ut veniant et recedant; ergo si ejus qui musicus albus est, in sole stantis cutem calor fuscaverit, non erit quidem albus cum sit musicus. Quocirca neque tunc cum vere praedicabatur, quoniam Socrates musicus albus est, neque tunc fuit vera rectaque praedicatio, noplurima inconvenientia dicere contingit. Multa enim concurrunt impossibilia, sicut supra ipse monstravit tunc, quando ad nimiam loquacitatem perduxit eos, eadem frequenter nomina repetentes. Quemadmodum ponendum est nunc dicimus, id est, quemadmodum autem debeant, quae sigillatim vere
Abbreviated transcription (Latin):
Us& Quare neq frequent᷑ neq homo homo animal animal ł bipes. in susst
nhomine bipes ⁊ animal. Quȩ superius comp̃hendit. ea nunc aꝑtissima
ratione determinat . dicens dehis solis extra p̾dicatis ueracit᷑ non posse una
p̃dicationem fieri uerã si ꝯiuncta suns quȩcunq accidentia st̃ eidem. aut cũ
unũ alii accidit accidens. aliud deillo autẽ accidenti prȩdicatur. Siquis i¬
ueraciter prȩdic& : duo accidentia deuno subiecto p̃dicauit. iđ desocrate
uocirca ñ potest ex his una fieri prȩdicatio. ut dicatur socrates cithareds
bomis est. Rursus si de socrate prȩdicetur musieus. sit enĩ soerates musio
de musico aut̃ si prȩdicet᷑ albs. ⁊ hoc foctasse sit uerum: non tam̃ etiã necesse est
nusicũ albũ eẽ. Si enĩ sit musies socrates. si deeodem musico albis p̃dicetur.
ydicatur quidem desocrate subiecto musicus. demusico aut̃ quod est accideis
predicatur albũ. rursus quod aliud est accidens. Ergo non potest hic una fieri

Expanded text:
frequenter, neque homo, homo animal est vel bipes; sunt enim in homine animal et bipes. Quae superius comprehendit, ea nunc apertissima ratione determinat dicens, de his solis extra praedicatis veraciter non posse unam praedicationem fieri veram, si conjuncta sint, quaecunque aut accidentia sunt eidem, aut cum unum alii accidit, accidens aliud de illo accidenti praedicatur. Si quis edicet, duo accidentia de uno subjecto praedicavit, id est de Socrate. Quocirca non potest ex his fieri una praedicatio, ut dicatur, Socrates citharoedus bonus est; rursus si de Socrate praedicetur musicus, sit enim Socrates musicus; de musico autem si praedicetur albus, et hoc fortasse sit verum, non tamen jam necesse est musicum album esse. Si enim sit musicus Socrates, si de eodem musico albus praedicetur, praedicatur quidem de Socrate subjecto musicus, de musico autem quod est accidens praedicatur album, rursus aliud accidens. Ergo non potest hic una fieri vera
Abbreviated transcription (Latin):
serum farlsomeg etionẽ dicens. socrates philo sophus no negatio
t enin fieri potes ł ut ad aluid insimplicibꝰ affirmationibꝰ negatio
ponatur. nͥ adid uerbum quod totid ium continet propositionis. Siquis it in
hac ꝓpositione quȩ est. homo albus ẽ : nondicat fieri negationẽ eam quȩ est
homo albꝰ non est. sed potrs ñ homo nonalb̾ ẽ: hoc modo falsum ostenditur
ꝓpositũ lapidem ͣ ᷤᷤ Int̾roget᷑ deeo. an lapis ille homo albꝰ sit. At si ille negi¬
uerit. ponens negationem eiꝰ quȩ ẽ homo albꝰ ẽ. eam ꝙ̃ dic̃ homo ñ albꝰ est
dicat᷑ ei. Si non est de hoc lapide uera affirmatio quȩ dic̃ homo albu est.

Expanded text:
integram faciet negationem dicens: Socrates philosophus non est, neque enim fieri potest ut ad aliud in simplicibus affirmationibus negatio ponatur, nisi ad id verbum quod totius vim continet propositionis. Si quis enim in hac propositione quae est, homo albus est, non dicat fieri negationem eam quae est homo albus non est, sed potius homo non albus est, hoc modo falsum ostenditur propositum, per lapidem. Interrogetur enim de eo an lapis ille homo albus sit, ut si ille negaverit ponens negationem ejus quae est, homo albus est, eam quae dicit, homo non albus est, dicatur ei; si non est de hoc lapide vera affirmatio, quae dicit homo albus est,