comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Numqͥo et nos aliquos monachorũ tẽpta¬
uimus . . Habes heremũ ꝓpriã cũ tuis
similibus : unde nros quoq ꝓpinquos
ex pellere festinas. Nichil nob̾ tecum
cõmune ẽ. Quid nr̃as regiones ingre¬
deris: si habitator heremi es: tuat᷑
soli solitudo sufficiat. Nob̾ hunc lo¬
cum: sui tradiderunt incolere condito¬
res. Qd hanc possessionẽ quęris irrum
pere. inquã nullus unquã hominum.
tis ẽ. traditus. uiuens ingressus est.:
umq adhuc demones plurima repli¬
carent. atq lugerent: benitissimus
ille respondit. In grediar tantũ ut
uideam : continuoq discedã. Et dẽ¬
mones: hoc inquiunt nob ꝑ tuam
conscientiam sponde fideliter. Xp̃i uero
seruus ait. Simpliciter hoc faciã. Conti¬
nuoq demones ab eius oculis recesserunt.
ngressum se igitur. atq illic suspensũ
eneum cadum repperisse dicebat. circa
putrum. cathena ferrea longa iam
temporis uetustate consũptum. Mala

Expanded text:
numquid et nos aliquos monachorum tentanumquid et nos aliquos monachorum tentavimus? Habes eremum propriam cum tui similibus, unde nostros quoque propinquos expellere festinas, nihil nobis tecum commune est. Quid nostras regiones ingrederis? si habitator es eremi, tua tibi solitudo sufficiat; nobis hunc locum sui tradiderunt incolere conditores. Quid hanc possessionem quaeris irrumpere, in quam nullus unquam hominum, tis est tradita, vivens ingressus est? Cumque adhuc daemones plurima replicarent, atque lugerent, beatissimus ille respondit: Ingrediar 952 tantum ut videam, continuoque discedam. Et daemones: Hoc, inquiunt, nobis per tuam conscientiam sponde fideliter. Christi vero servus ait simpliciter: Hoc faciam. Continuoque daemones ab ejus oculis recesserunt. Ingressum se igitur, atque illic suspensum aeneum cadum reperisse dicebat circa puteum cum catena ferrea, longa jam temporis vetustate consumptum, mala
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑ millenos passus singulos figeret. qͦ
facilius post agnoscens sua signa re¬
meare. Per nouem igitur dies itincre
confecto: prefãcis appropinquauit locis.
C ui ferocissimus dȩmon qui semꝑ aduersũ
xp̃i athlẽtas dimicare consueuit: colletᷤ¬
ttos om̃s expropriis locis calamos amil
ad caput posuit. Cumq sc̃s macharius
surrexisset esomno : agnouit eos quos
alibi reliquerat calamos. Credo autẽ
qđ et hoc ꝑmittente dõ. ad examinatio¬
nem memorati uiri contigerit. ne spem
aliquam haberet incalamis: sed magis
indĩ gr̃ã. qui in colũpna nubis. ꝑ qua¬
draginta annos. iter popło isrł in deser¬
to monstrauit. Dicebat autẽ desupra¬
dicto orto. septuaiginta de mones add
aduentũ ipsius ꝓsiluisse: clamantes et
circa oculos eiꝰ acuultũ coruorũ more
uolitantes dicentesq. Quid uis macari.
qͥd uis tẽptator monache : quid adloca
nrã uenisti in quib manere ñ poteris:

Expanded text:
per millenos passus singulos figeret, quo per millenos passus singulos figeret, quo facilius posset agnoscens sua signa remeare. Per novem igitur dies itinere confecto, praefatis appropinquavit locis: cui ferocissimus daemon, qui semper adversum Christi athletas dimicare consuevit, collectos omnes ex propriis locis calamos a milad caput posuit. Cumque sanctus Macarius surrexisset a somno, agnovit eos quos alibi reliquerat calamos. Credo autem quod et hoc permittente Deo ad examinationem memorati viri contigerit, ne spem aliquam haberet in calamis, sed magis in Dei gratia, qui in columna nubis per quadraginta annos iter populo Israel in deserto monstravit. Dicebat autem, de supradicto horto septuaginta daemones ad adventum ipsius prosiluisse clamantes, et circa oculos ejus ac vultum corvorum more volantes, dicentesque: Quid vis, Macari? quid vis tentator monache? quid ad loca nostra venisti, in quibus manere non poteris?
Abbreviated transcription (Latin):
eẽt macharius. eius uoce pate factꝰ est.
Hic idem desiderauit aliquando sicut
solebat roferre. hortum in quo eẽnt
iamnes et mãbres malefici sepulti ui¬
dere quos subphartione plurimũ
potiusse memoratur. Qui longuo.
in temprẽ. et grandi pocentia suȩ artis:
quadratis lapidib supͣdictũ opus ex¬
truxerant. In quo suꝑ põsita fuerat
memoria p̃dictorum : ubi et aurum
reconderant. et uariis arbusculis lo¬
cum repleuerant. Puteũ quoq fecerans:
eo qđ sine aliquo i̾tidẽtur humore
idem locis eẽ. Haec autẽ omĩa id¬
circo fecisse dicuntur: qđ se pꝰ obitum¬
suũ in eodem loco. tamquã in paradiso
credent eẽ mansuros. Ignorans itaq
famulus xp̃i macharius quȩnã ad me¬
moratum locum dedũceret ua: esti¬
matione quadã animi solas stellas¬
cęli. qđ inmari nautis solet fieri : dum
ꝑdeserta ambulat sequebatur. F ascem
uero calamorũ portauerat sẽcũ. ut

Expanded text:
esset Macarius ejus voce patefactum est. esset Macarius ejus voce patefactum est. Hic idem desideravit aliquando sicut solebat referre hortum, in quo essent Jannes et Mambres malefici sepulti, videre, qui sub Pharaone plurimum potuisse memorantur. Qui longo in tempore et grandi potentia suae artis quadratis lapidibus supradictum opus exstruxerant, in quo superposita fuerat memoria praedictorum, ubi et aurum reconderant, et variis arbusculis locum repleverant; puteum quoque fecerant, eo quod sine aliquo videretur humore idem locus esse. Haec autem omnia idcirco fecisse dicuntur, quod se post obitum in eodem loco tanquam in paradiso crederent esse mansuros. Ignorans itaque famulus Christi Macarius quaenam ad memoratum locum deduceret via, aestimatione quadam animi solas coeli stellas quod in mari nautis solet fieri dum per deserta ambulat, sequebatur. Fascem vero calamorum portaverat secum, ut
Abbreviated transcription (Latin):
nocturno autẽ frigore tremens. Et
quẽ aid modum ipse referebat. nisi uelociꝰ
sibi aruisse iam cerebrũ intelligebat.
ut sine sensu ꝓpe modũ putaret᷑. Uici
ergo inquit quantũ a̾me ꝑtine̾t somp¬
num: nature uͦ qũȩ exigebat usum
debitũ cessi. Hic quodam die dum in
cella sua matutinis sederet. culicẽ sensit.
A quo uulneratus in pede dolensq: ma¬
nu sua peremit. Qui et moriens plu¬
rimum cruoris effudit. Rep̃hendes
igitur factũ suũ in eo qđ in iuriam
ꝓpriam uindicasset: ita condẽpnare se
uoluit. ut inp.ratis eorũ locorũ quibus
sitię nomen ẽ. quȩ insolitudinib extre¬
mis iacent. nudus ꝑsex menses sederet.
ubi culices crabronib similes a prorum
quoq ꝑforant cutem. Sic ergo
illic exulceratus ẽ totus q̃uibusdam
tuberib ꝑ omĩa eiꝰ membra turgentib:
ut unus credẽtur ex illis eẽ qͥ elefanti¬
osi uocantur. Post sex autẽ m̃ses. re-¬
gressus ad cellam suam: sola qđ ipse

Expanded text:
nocturno autem frigore tremens, et nocturno autem frigore tremens, et quemadmodum ipse referebat, ipse velociussibi aruisse jam cerebrum intelligebat, ut sine sensu propemodum putaretur. Vici ergo, inquit, quantum ad me pertinet somnum; naturae vero, quem exigebat usum debitum, cessi. Hic quodam die dum in cella sua matutinus sederet, culicem sensit: a quo vulneratus in pede, dolensque eum manu sua peremit, qui et moriens, plurimum cruoris effudit. Reprehendens igitur factum suum, in eo quod injuriam propriam vindicasset, ita condemnare se voluit, ut in pratis eorum locorum quibus Scythiae nomen est, qui in solitudinibus extremis jacent, nudus per sex menses sederet, ubi culices, crabronibus similes, aprorum quoque perforant cutem. Ergo illic exulceratus est totus, quibusdam tuberibus per omnia ejus membra turgentibus, ut unus crederetur ex illis esse, qui elephantiosi vocantur. Post sex autem menses regressus ad cellam suam, sola quod ipse
Abbreviated transcription (Latin):
eum imittiri confrac̾tũ atq in partes
redactum modicas. bucellatum in laguę¬
nas misit. et statuit tantum ex eo eđe.
quantũ posset inde manꝰ ipsius una trans¬
ferre. Et ita michi letus ipse postea re¬
fere. bat. hoc dicens. Plures qͥdem
par. Labe ticulas bucellati intra
laguenã comp̃hendebam: totũ tam̃
quicꝗd intrinsecus tenere potuissem.
foras ꝓferre ñ põteram ꝓpt̾ angustias
oris exigui. Publicans et enĩ meus
ut omĩno ñ ederem: ñsinebat. Per
triennium gͦ. subhac obseruatione ui¬
xit : quattuor autquinq tantũ unci¬
as panis ab sumens. et tantũdem bibenᷤᷤ
aque unũq expendens sextariũ olei:
qđ ꝑtotum illi annum sufficiebat. Aliã
rursus ꝓpositi ipsus agnosce uirtutem.
Hic uirorum fortissimus som nũ uincere
statuit. Et hoc ipse dicebat. qđ ꝑuiginti
dies. nec semel quidem subtectũ aliqđ
fuisset ingressus: ut sic uinceret somnũ.
diurni quidem estus ardorib flagras:

Expanded text:
eum imitari, confractum atque in partes eum imitari, confractum atque in partes redactum modicas buccellatum in lagenas misit, et statuit tantum ex eo edere, quantum posset manus ipsius una proferre; et ita mihi laetus ipse postea referebat, hoc dicens: Plures quidem particulas buccellati intra lagenam comprehendebam, totum tamen quidquid intrinsecus tenere potuissem, foras proferre non poteram propter angustias oris exigui. Publicanus etenim meus, ut omnino non ederem non sinebat. Per triennium ergo sub hac observatione vixit, quatuor aut quinque tantum uncias panis assumens, et tantumdem bibens aquae, unumque expendens sextarium olei, quod per totum illi annum sufficiebat Aliam rursus propositi ipsius agnosce virtutem. Hic virorum fortissimus somnum aliquando vincere statuit; et hoc ipse dicebat, quod per viginti dies nec semel quidem sub tectum aliquod fuisset ingressus, ut sic vinceret somnum, diurni quidem aestus ardoribus flagrans,
Abbreviated transcription (Latin):
autẽ macharium qui alextindriae
prb̃t fuit : uidi in his quȩ celle nominan¬
tur. In quib cellis. ego ꝑ annos nouem
mansi: in quib trienni tempr̃e cũ eo
uixi. Et alia quidem miracula sub oc¬
culis meis fecit: alia uero exore ipsius
didici. cetera autẽ aliorum relatione
cognoui. Habebat itaq hoc inꝓposito
uitȩ suȩ : ut siquid magnũ aquib cũq
scĩs. in abstinentia fieri didicisset:. hoc
frequenter impleret. Cognito igitur
a quibusdam. quod tabennensiõte ni-¬
chil co cti cibi ꝑquadragesimã totam.
edere dicerent᷑: statuit intrasemet ip¬
sum. ut ꝑseptẽ annos nichil qđ coctum
fusset igne gustaret: sed crudo tantũ
olere contentus eẽt. ita ut si forte um¬
quam leguminis aliqͥd reꝑisset: neq
inde gustaret. Hoc ergo cũ amplius
quã uolebat imitando fecisset. dere¬
li quo tamqu̾am nichil eẽt graue con¬
tempsit. De alio iterum quiꝰ unã tan¬
tum panis libram comederet: audiuit
hic eximius monachorum. cupiensq

Expanded text:
m qui Alexandriae presbyter fuit, vidi in his locis quae Cellae nominantur, in quibus Cellis ego per annos novem mansi; in quibus triennii tempus cum eo vixi, et illa quidem miracula sub oculis meis fecit, alia vero ex ore ipsius didici, caetera autem aliorum relatione cognovi. Habebat itaque hoc in proposito vitae suae, ut si quid magnum a quibuscunque sanctis in abstinentia fieri didicisset, hoc ferventer impleret. Cognito igitur a quibusdam quod Tabennensiotae nihil cocti cibi per quadragesimam totam edere dicerentur, statuit intra semetipsum, ut per septem annos nihil quod coctum fuisset igne, gustaret, sed crudo tantum olere contentus esset; ita ut si forte unquam leguminis aliquid reperisset, neque inde gustaret. Hoc ergo cum amplius quam volebat imitando fecisset, de reliquo, tanquam nihil esset grave, contempsit. De alio iterum qui unam tantum panis libram comederet, audivit hic eximius monachorum, cupiensque
Abbreviated transcription (Latin):
immobilis. tandem ꝓfunda uesꝑa ꝓpinq̃nte.
surrexit. Sed nocteqͤ subsecuta ẽ. rurs
ei dęmones molesti eẽ ceꝑunt. Ille uero
sporta duos modios recipiente harenis re¬
pleta. impositaq humeris suis in desertiᷤ
locis spaciabatur. Huic theusebius qͥdam
genere antiochenus occurrens. cui et
cosmetor cognom̃ erat: dicit ei. Abba
ꝗͥd tantũ honus portas : in me potius quod
de uehis tranffer: et noli tuos humeros
fatigare. Ille autẽ dicebat. Uexo ue¬
xantẽ me. Otio enim fruens. iter aliqđ
agere me compellit. Cũ autẽ onustus¬
itã ambulcisset diutius. et confecisset illo
pondere suum corpꝰculum : regressus ẽ
incellam. Hic ipse sc̃s: aliud miraculum
retulit nobis: erat namq pbrt notaui¬

Expanded text:
immobilis, tandem profunda vespera propinquante immobilis, tandem profunda vespera propinquante surrexit. Sed nocte quae subsecuta est, rursus ei daemones molesti esse coeperunt. Ille vero sporta duos modios recipiente arenis repleta, impositaque humeris suis, in desertis locis spatiabatur. Huic Theosebius quidam, genere Antiochenus, occurrens, cui et Cosmetur cognomen erat, dicit ei: Abba, quid tantum onus portas? in me potius quod devehis transfer, et noli tuos humeros fatigare. Ille autem dicebat: Vexo vexantem me; otio enim fruens, iter aliquod agere me compellit. Cum autem ita onustus ambulasset diutius, et confecisset illo pondere suum corpusculum, regressus in cellam est. Hic ipse sanctus aliud miraculum retulit nobis erat nam ue presbyt
Abbreviated transcription (Latin):
ne głȩ.stimulando uexabant. uolenteᷤ
eum decella ipsa. ubi degebat abstra¬
here: et suadentes ei atq monstrante.
quandam uelut oꝑis boni speciem: ut eiꝰ
causa ꝑgeret romam. sanaturꝰ uidelicet
eos. qui illic ne quissimis demonuis uexa¬
bantur. Sũma enim grã diuinae
iurtutis: hic beatissimus contra inmun¬
dos sp̃s utebatur. Cum ergo talibus
incitam̃tis. quib expulsareꝰ eũ dȩmon
uolebat. ꝑmultũ tempꝰ reluctaret᷑. for¬
titerq sȩ uidẽt urgeri : piecit se subi¬
to supͣ cellulȩ suȩ limen. ita ut extra
cellulam suos relinquere ᷑ pedes: ac dice¬
ret. Ducite me odemones si potestis
extraite : ego enĩ pedibus meis non
ibo quo uultis. Siergo hoc me mͦ
portare potestis: ꝓficiscar. Sacram̃ti
quoq adiectione confir C mans: qđ
usq ad uesꝑam. de eo ñ consurg̃et loco.
Ande sime inqͥt ñ moueritis sciatis uos ulte¬
rius ame ñ audiendos. Diu itaq iacens

Expanded text:
nae gloriae stimulando vexabant, volentes nae gloriae stimulando vexabant, volentes eum de cella ipsa ubi degebat abstrahere, et suadentes ei, atque demonstrantes quamdam veluti operis boni speciem, ut ejus causa pergeret Romam, sanaturus videlicet eos qui illic nequissimis daemoniis vexabantur. Summa enim gratia divinae virtutis hic beatissimus contra immundos spiritus utebatur. Cum ergo talibus incitamentis, quibus expulsare eum daemon volebat, per multum tempus reluctaretur, fortiterque se videret urgeri, projecit se subito supra cellulae suae limen, ita ut extra cellulam suos relinqueret pedes, ac diceret: Ducite me, o daemones, si potestis, et trahite; ego enim pedibus meis non ibo quo vultis. Si ergo hoc me modo portare potestis, en proficiscar, sacramenti quoque adjectione confirmans, quod usque ad vesperam de eo non consurgeret loco. Unde si me, inquit, non moveritis, sciatis vos ulterius a me non audiendos. Diu itaque jacens
Abbreviated transcription (Latin):
demũ illi manũ sc̃s̃ imposuit. atq in
paucis dieb capillorum quoq reci¬
peratione curatus. dm̃q glorificans.
scõ etiam uiro gr̃as referẽns. uidea¬
tibus nobis ad p̃pria remeiuit. Poft
hȩc adducitur ad eum mei presentia.
puer quidam: qui seuissimi de monisspũ
laborabat. Cumq unam suꝑ caput eiꝰ
posuisset manũ. et ad cor ipsius aliam:
tamdiu dep̃catꝰ ẽ dm̃. quã diu suspendi
in aere eum faceret. Qui puer inmorẽ
utris totꝰ inflatus. supra quã estimare
quis posset intumuit. et subito aquam
ex om̃i parce m̃brorum. cũ clamore ma¬
ximo uocis effudit. Itaq paulatim om̃i
illo tumore residente: ad pristinã sui
corporis rediit sanitatem. Quem sc̃õ
pprio reddidit patri: p̃cepitq ut per
quadraginta dies. nec carnes eũ edere.
nec uinum potare ꝑmitteret. et sic eũ
ꝑfectȩ reddidit sanitati.
unsc eundem scm̃ macharium:
quodã temprẽ cogitationes ua¬

Expanded text:
demum illi manum sanctus imposuit, atque in demum illi manum sanctus imposuit, atque in paucis diebus capillorum quoque recuperatione curatus, Deumque glorificans, sancto etiam viro gratias referens, videntibus nobis ad propria remeavit. Post haec adducitur ad eum in mei praesentia puer quidam, qui saevissimi daemonis spiritu laborabat. Cumque unam super caput ejus posuisset manum, et ad cor ipsius aliam, tandiu deprecatus est Deum, quandiu suspendi in aere eum faceret, qui puer in morem utris totus inflatus, supra quam aestimare quis posset intumuit, et subito aquam ex omni parte membrorum cum clamore maximo vocis effudit. Itaque paulatim omni illo tumore residente, ad pristinam sui corporis rediit sanitatem. Quem sanctuproprio reddidit patri, praecepitque ut per quadraginta dies nec carnes eum edere, nec vinum potare permitteret, et sic eum perfectae reddidit sanitati. Hunc eumdem sanctum Macarium quodam tempore cogitationes va
Abbreviated transcription (Latin):
sacrificiorũ immolatione discedat. Cũq
ego dicerem. cur obsecro idfieri iubes:
dñi uilare consueuerat: ob qđ talis sup¬
plicii a trocitate cruciat᷑ur. Sed sicut
terit medicinã. Cũ ergo illi qui hac
ualitudine laborabat ista dixissem ut
cum sacramento mecũ pasciceret᷑ non se
ulteriꝰ ad officiũ sacerdotis accedere.
tunc demũ ascõ illo uocatꝰ ẽ. Qui eũ
his allocutꝰ ẽ uerbis. Credis inqͥt dm̃
eẽ. cuina nichil occultum ẽ : Respon¬
dit. Credo. Non potuisti inqͥt uircutẽ
diuinitatis eiꝰ euadere. Respondit ille.
Non potui dñemi. Tunc magnꝰ ille macha¬
rius: sragnoscis inqͥt peccatũ: et uis eui¬
dere istam. quã ꝓpt̃ illud tibids̃ incu¬
lit pęnam: emendare dereliquo. Quo
audito ille ꝓpriũ confessus ẽ crimen:
et de cetero se nũꝗͣ peccaturũ eẽ pro¬
misit. neq functurũ sacerdotis offico
sed int̃ laicos i amfuturũ. Et tunc

Expanded text:
sacrificiorum immolatione discedat. Cumque sacrificiorum immolatione discedat. Cumque ego dicerem: Cur, obsecro, id fieri jubes? Domini violare consueverat, ob quod talis supplicii atrocitate cruciatur; sed sicut terit medicinam. Cum ergo illi qui hac valetudine laborabat ista dixissem, ut cum sacramento mecum pacisceretur non se ulterius ad officium sacerdotis accedere, tunc demum a sancto illo vocatus est; qui eum his allocutus est verbis: Credis, inquit, Deum esse, cui nihil occultum est? Respondit ille: Credo. Non potuisti, inquit, virtutem Divinitatis ejus evadere? Respondit ille: Non potui, domine mi. Tunc magnus ille Macarius, Si agnoscis, inquit, peccatum, et vis evadere istam quam propter illud tibi Dominus intulit poenam, emendare de reliquo. Quo audito, ille proprium confessus est crimen, et de caetero se nunquam peccaturum esse promisit, neque functurum sacerdotis officio, sed inter laicos jam futurum; et tunc
Abbreviated transcription (Latin):
suirum eẽ credem. Ad pꝰtremũ tanto
timore ꝑcussus. ab huiꝰmodi ꝓposito ter¬
cia abscessi diȩ: cũ uidem tã ugiter
indiuiduũ dõ animũ me hab̾e ñ posse:
Descendi gͦ iterũ ad cogitationes scłare.
ne aliqđ michi exꝑpetuo diuinitatis
intuitu. genꝰ arrogantiȩ nasceretur.
Adhunc ip̃sũ macharium cũ aliqndo ue¬
nissem. ac reperissem ante for ss celle
ipsius pb̃rm quendam. cuius totũ capł
ad eo exesum et consũptũ erat alla ua¬
litudine quȩ carcus nominatur. ut
os etiã uerticis uideretur. q̃uiq illuc
ut curaretur aduenerat. nec tam̃ usq
in illum diem. ascõ machario susceptꝰ
fuerat aut uisus. Ego itaq tunc ipsũ
rogans. petiui ut eius misereret᷑: et
saltim responsum ei daret. Ad quod
michi ille scĩ hoc dixit. Non ẽ dignus
iste curari. Hanc enim pęnã.: exp̃cepto
diuinitatis accepit. Si autẽ uis cura¬
ri eum: ꝑsuade illiprius ait ascõrum

Expanded text:
surum esse crederem. Ad postremum tanto surum esse crederem. Ad postremum tanto timore percussus, ab hujusmodi proposito tertia abscessi die, cum viderem tam jugiter individuum Deo animum me habere non posse. Descendi ergo iterum ad cogitationes saeculares, ne aliquod mihi ex perpetuo divinitatis intuitu genus arrogantiae nasceretur. Ad hunc ipsum Macarium cum aliquando venissem, reperi ante fores cellae ipsius presbyterum quemdam, cujus totum caput adeo exesum et consumptum erat illa valetudine, quae carcinus nominatur, ut os etiam verticis videretur: quique illuc ut curaretur advenerat, nec tamen usque in illum diem a sancto Macario susceptus fuerat aut ab eo visus. Ego itaque tunc ipsum rogans petivi ut ejus misereretur, et saltem responsum ei daret. Ad quod mihi ille sanctus hoc dixit: Non est dignus iste curari; hanc enim poenam ex praecepto Divinitatis accepit. Si autem vis curari eum, persuade illi prius ut a sanctorum
Abbreviated transcription (Latin):
animum meum. quędam nouę cogitati¬
onis cupiditas occupauit: ut uellẽ quin¬
q diebus continuis. sensum cordis mei
in separtibilem adõfacere. Statuensq
intram̃tem meam. et clausis ita hostis
celle atq uestibuli. ut nullus hominum
responsum ame posset accĩꝑe: cepi in¬
stare aprincipio sẽptimanȩ. dicens sensui
meo. Uide ne uelis: a celo ad terrã descen¬
dere. Habes illic angłos atq archangło.
altissimasq uircutes. cherubin ac seraphim:
primũq omĩum creatorem dm̃. Illic con¬
uersare. sꝑne illa quȩcũq infra cȩlestia
uidentur habitacula. ne carnales cogi¬
tationes incurras. Atq in hoc duobus
inqͥt dieb ac duab noctib ꝑseueransusq
adeo demonẽ ꝓuocasse. ac stimulantẽ me
sensi: ut ille inflãmam ignis subito con¬
uersus omĩa quȩ hab̾e incella uidebar
incẽderet: ipsamq etiã mattã. suꝑquã
stare consueueram: ut totũ iamme ar¬

Expanded text:
animum meum quaedam novae cogitatianimum meum quaedam novae cogitationis cupiditas occupavit, ut vellem quinque diebus continuis 953 sensum cordis mei inseparabilem a Deo facere. Statuensque intra mentem meam, et clausis ita ostiis cellae atque vestibuli, ut nullus hominum responsum a me posset accipere, coepi instare a principio septimanae, dicens sensui meo: Vide ne velis a coelo ad terram descendere. Habes illic angelos atque archangelos, altissimasque virtutes, cherubim ac seraphim, primumque omnium creatorem Deum: illic conversare, sperne illa quaecunque infra coelestia videntur habitacula, ne carnales cogitationes incurras. Atque in hoc, inquit, duobus diebus ac duabus noctibus perseverans, usque adeo daemonem provocasse ac stimulasse me sensi, ut ille in flammam ignis subito conversus, omnia quae habere intra videbar incenderet; ipsamque etiam matiam super quam stare consueveram, ut totum jam me ar
Abbreviated transcription (Latin):
qui ita uiuit quasi ñsit incarne humana.
ad condẽpnationẽ omĩum nr̃m: Audi
igitur. et aut tolle eum anobis: aut scito
om̃s nos ex hoc monasterio hodie recessũ¬
ros. Ille autẽ tali conuersatione acque
uirtute eius audita: dep̾catus ẽ dñmut
quis eẽt eidem reuelaret. Quo statim
facto: arrepta eum manu. adoratoriũ
suum: ubi erat altare diuinũ duxit. Os¬
culatusq eum : dicit illi. Ueni obtime
senex. Tu ille machariꝰ es : et mͥtecelare
tẽp̃tabas : Exmultis annis te uidere cu¬
piebam: audiens dete magna miracula.
Or̃as tibi ago quia colaphos infantib nr̃is
dedisti: ne magnũ aliqͥd in conuersatio¬
ne uitȩ suȩ facere se putarent. Reue̾r¬
tere nunc igitur ad loca unde ueneras.
sufficienter enim nos om̃s ȩdificasti. et
ora ꝓnobis. His uerbis rogatꝰ ab om̃ibi
inde discessit. Quodam rur sustemprẽ
hoc retulit nobis dicens. Q d cumq genꝰ
uite: et quoscũqi mores abstinentiãe

Expanded text:
qui ita vivit quasi in carne non sit humana, qui ita vivit quasi in carne non sit humana, ad condemnationem omnium nostrum? Audi igitur, et aut tolle eum a nobis, aut scito omnes nos ex hoc monasterio hodie recessuros. Ille autem tali conversatione atque virtute ejus audita, deprecatus est Dominum, ut quis esset eidem revelaret. Quo statim facto, arreptum eum manu ad oratorium suum duxit, ubi erat altare divinum, osculatusque eum dicit illi: Veni, optime senex, tu ille Macarius es, et mihi te celare tentabas; ex multis annis te videre cupiebam, audiens de te magna miracula: gratias tibi ago, quia colaphos infantibus nostris dedisti, ne magnum aliquid in conversatione vitae suae facere se putarent. Revertere igitur nunc ad loca unde veneras; sufficienter enim nos omnes aedificasti, et ora pro nobis. His verbis rogatus ab omnibus, inde discessit. Quodam rursus tempore hoc retulit nobis, dicens: Quodcunque genus vitae, et quoscunque mores abstinentiae s
Abbreviated transcription (Latin):
retq diuersos uario more iuuentes
alium uesptims horis soluentẽ ieiuni¬
uni alium uero pꝰbiduum. alios etiã
p̾dies quinq gustantes: aliũ stantẽ
tons noctib et ꝑdicm sedentẽ labo¬
rantem: ille de arborib dactiloꝵ
sortices teneas infusos accopiososin
ino ne sgulo stibat. ũsq adquadra¬
gesime finem et principiũ paschat.
panem. non aquam
gustans: non flectens genua. non
interra iacens. sed cantum modica
culicorũ folia cruda. dominico di sumens
ut manducare aliis uideretur. Siquan¬
do autt̃ adeorporalem necessitatẽ fuisset
egressus. confestim remeabat. ac stabat.
non hos aꝑiens. ñ alicui quicquã loquens
sed cũ summa taciturnitate consistens et
incorde suo tantũ iugiter orans atq id
solum oꝑis qđ inmanib tenebat ẽfficias.
Quc̃ cum eẽ dure attrͥ imitabilis uitȩ mo¬
nachi om̃s considerassent : quasi quadam
aduersum principem suum sedicione com¬
moti. unde inquiunt nob̾ istã ad dixxisti:

Expanded text:
retque diversos vario more viventes, alium vespertinis horis solventem jejunium, alium vero post biduum, alios etiam post dies quinque gustantes, alium stantem totis noctibus, et per diem sedentem, laborantemque; ille de arboribus dactylorum cortices tenens infusos ac copiosos, in uno angulo stabat usque ad quadragesimae finem et principium Paschae, panem, non aquam gustans, non flectens genua, non in terra jacens, sed tantum modica cauliculorum folia cruda Dominico die sumens, ut manducare aliis videretur. Si quando autem ad corporalem necessitatem fuisset egressus, confestim remeabat, ac stabat, non os aperiens, non alicui quidquam loquens, sed cum summa taciturnitate consistens, et in corde suo tantum jugiter orans, atque id solum operis quod in manibus tenebat efficiens. Quem cum esse tam durae atque inimitabilis vitae monachi omnes considerassent, quasi quadam adversum principem suum seditione commoti: Unde, inquiunt, nobis istum adduxisti,
Abbreviated transcription (Latin):
ussent dari. ut quotiens aliqui ñ satas cbgni
colloquid ipsius aduenirent : uenisse ae¬
gyptii dicerentur. Quotiens autẽ scĩ
quidsm et spũales uident᷑ uiri uenisse :¬
de ihero solimna nunciarent. Tuncergo
ueniens uixta consuctudinem suã cum
int̾rogasset utrũ ie ro solimũȩ illic fr̃e
an egiptii eẽnt : respondit macharius
dicens ex utroq illic quosdã genere se
cis: oratione cõpleta. iubebant᷑ ab seede.
At cũ ierosolimittis uenisse didicisset. ꝑ
totam cunupsis noctem sedens. ea illis
quȩ saluti eorũ ꝓficerent. loquebatur.
emorata igit᷑ eũ nocte sedisse referibut:
et unũ que᷑q ad se dehis qui conuenedant
eo uocasse. Cũq a nullo quis illic eulo¬
gius uocaretur audisset. ipse intenebri
ꝓpria uoce suo illũ nomineter uocauit.
ui cũ supradictꝰ scolasticꝰ ñ respondit . ꝓn.¬
tans qđ alt̾ aliquis eulogius uocaretur.
dicit eirursus. Te uoco eulogi. qui ab

Expanded text:
jusserat dari, ut quoties aliqui non satis digni jusserat dari, ut quoties aliqui non satis digni colloquio ipsius venirent, advenisse Aegyptii dicerentur; quoties autem sancti quidam et spirituales viderentur viri, venisse de Jerosolyma nuntiarentur. Tunveniens juxta consuetudinem suam, cum interrogasset utrum Jerosolymitae illic fratres, an Aegyptii essent, respondit Macarius dicens, ex utroque illic quosdam genere se eis; oratione completa, jubebantur abscedere. At cum Jerosolymitas venisse didicisset, per totam cum ipsis noctem sedens ea illis quae saluti eorum proficerent loquebatur. Memorata igitur eum nocte sedisse referebat, et unumquemque ad se de iis qui convenerant evocasse. Cumque a nullo quis illic Eulogius vocaretur audisset, ipse in tenebris propria voce suo illum nomine ter vocavit. Cui cum supradictus scholasticus non responderet, putans quod alter aliquis Eulogius vocaretur, dicit ei rursus: Te voco, Eulogi, qui de
Abbreviated transcription (Latin):
incidisset inmorbum. ut sic eũ necesse eẽt
secari: hoc ille beatꝰ dĩ seruus stephanꝰ
sentiens sic dicebat. Filii audete ne animi
ur̃ĩ exualitudinis istius contemplatione
ledantur. Nichil enim eorũ que facit
ds̃ exaliqua malignittite descendit: sed
omĩa adbonum finem et uotiuũ exitũ
spectant. Fortassis autẽ et ipsa pars
corporis. spalib dedita suppliciis mere¬¬
batur: meliusqulli erat hic recipere ui¬
cem. quã ad etnau tormenta pꝰhoc se¬
tulum reseruant haet itaq suorum
contemplatio sermonũ: ad pacientia e
studium nos aedificatos confirmatosq
dimisit. Id circo uero hȩc retuli. neqͥsꝗͣ
forte miretur: si uidemus scõrum aliquẽ
huiꝰcemodi ȩgritudine laborantẽ. aut

Expanded text:
incidisset in morbum, ut sic eum necesse esset incidisset in morbum, ut sic eum necesse esset secari; hoc ille beatus Dei servus Stephanus sentiens, sic dicebat: Filii, videte ne animi vestri ex valetudinis hujus contemplatione laedantur. Nihil enim eorum quae facit Deus ex aliqua malignitate descendit, sed omnia ad bonum finem, et votivum exitum spectant. Fortassis autem et ipsa pars corporis talibus dedi suppliciis merebatur, meliusque illi erat hic recipere vicem, quam ad aeterna tormenta post hoc saeculum reservari. Haec itaque suorum contemplatio sermonum, ad patientiae studium nos aedificatos confirmatosque dimisit. Idcirco vero haec retuli, ne quisquam forte miretur, si videmus sanctorum aliquem hujusmodi aegritudine laborantem, aut
Abbreviated transcription (Latin):
quẽ ego quidem uidẽ ñ potui. eo qđ sepa¬
rabant nos longa in terualla t̾rarum.
Sc̃s autẽ antonius et euagrius et qͥcum
ipsis erant. michi aliquando referebaqs:
dicentes qđ repperissent eũ quondã tali
eggritudine laborcintem ut inipsis natu.¬
rẽ uerendis quodã ulcere qđ quid am
phagadenã appellant cruciaret᷑. Qui
dum aquod am medico curaretur : in
entem sus. et torquentẽ depalnis funes
ac nobiscum sermocinantem. ceteras u̾
corporis partes medico ferroq p̾bentem.
Quia ꝑgrãm dõ patientiȩ alienus erat a sen¬
su corporis: ut alterius crederet m̃bra
concidi. Abscisis itaq uerendis partibus
cunctis. nichil pęnitus sentiebat. ĩntantũ
separata mens ipsius erat areb humaniᷤᷤ.
et cȩlestib solis cogitutionib occupata.
Nobis autẽ tam tristicia repletis quã ipsiꝰ
langoris horrore confusis cogitantibus¬
q qđ huius modi illius uiri uita ttilem

Expanded text:
quem ego quidem videre non potui, eo quod sepaquem ego quidem videre non potui, eo quod separabant nos longa intervalla terrarum. Sanctus autem Ammonius et Evagrius, et qui cum ipsis erant, mihi aliquando referebant, dicentes quod reperissent eum quodam tempore tali aegritudine laborantem, ut in ipsis naturae verendis quodam ulcere quod quidam phagedaenam appellant cruciaretur. Qui dum a quodam medico curaretur, inveentem suis, et torquentem de palmis funes, ac nobiscum sermocinantem; caeteras 960 vero corporis partes medico ferroque praebentem, qui adeo per gratiam patientiae alienus erat a sensu corporis, ut alterius crederet membra concidi. Abscisis itaque verendis partibus cunctis, nihil penitus sentiebat. In tantum separata mens ipsius erat a rebus humanis, et coelestibus solis cogitationibus occupata. Nobis autem tam tristitia repletis quam ipsius languoris horrore confusis, cogitantibusque quod hujusmodi illius viri vita talem
Abbreviated transcription (Latin):
ad auxilia semꝑ diuina confugeres. Postquã
gͥ michi satis factꝰ ẽ ad ppͥa secreta remeaui.
de cetero cumfiducia sedens. neq ullo cer¬
taminis angore uel sollicitudine iam la¬
borans. uel reliquos deui dies pacatis sen¬
sibus uiuens. Ille autẽ meus in imicꝰ cũ se
faciens. ad certam̃ aduersus sp̃mfornicatio.¬
nis diuina grã tolerandũ: sufficienter
me exortatum remisit ad cellam. &
ex libia. in parte eorũ locorũ qͥb
marmarice et mareotidis nom̃ est. per
sextiginta annos sedens. usq ad eo ꝑfectꝰ
factus ẽ monacꝰ tantumq habuit indis¬
cernendarũ rerum ambiguitate udi¬
cium. ut eiusmodi diuinam grãm mere.¬
retur : hoc ẽ autẽ ut quicumq ad ipsũ
ex quacumq re tristis aliquando uenisset.
pꝰ uisionẽ eiꝰ atq sermonẽ. letꝰ abscedet.
Iotus autẽ hic et scõ uiro antonio fuit.
eruenit etiã usq ad nr̃i temporis dies :

Expanded text:
ad auxilia semper divina confugeres. Postquam ad auxilia semper divina confugeres. Postquam igitur mihi satisfactum est, ad propria secreta remeavi, de caetero cum fiducia sedens, neque ullo certaminis angore vel sollicitudine jam laborans, sed reliquos aevi dies pacatis sensibus vivens. Ille autem meus inimicus, cum se faciens, ad certamen adversum spiritum fornicationis, divina gratia tolerandum, sufficienter me exhortatum remisit ad cellam. CAex Lybia in parte eorum locorum quibus Marmaricae et Mareotidis nomen est, per sexaginta annos sedens, usque adeo perfectus factus est monachus, tantumque habuit in discernenda rerum ambiguitate judicium, ut ejusmodi divinam gratiam mereretur: hoc est, ut quicunque ad ipsum, ex quacunque re tristis aliquando venisset, post visionem ejus atque sermonem laetus abscederet. Notus autem hic et sancto viro Antonio fuit, pervenit autem etiam usque ad nostri temporis dies:
Abbreviated transcription (Latin):
ens ꝑcunĩ eam dextera mea : statimq
dum uidet᷑ euanuit. Et si michi dicenti
credis: ꝑbienniũ totũ fecorem eiꝰ qua
illam ꝑcussurã manꝰ ferre ñ poteram.
Maxima gͥ animi anxietate ac desꝑatio¬
ne ꝑterritꝰ : ad intima atq uastissima
errabundus deserti ꝑrexi. Ubi cũ aspidẽ
modicam reꝑissem manu tentã genita¬
libus m̃bris iratꝰ apposui. ut mortẽmichi
uel morsus eiꝰ inferret : caput etiã ser¬
pentis ꝑfricando conterens inuerendis
quasi ex his michi tẽptationis ipsius¬
rausam ꝓcedẽt. et nec siqͥuidẽ me ang̾is
momordit diuina sicut credo grã pro¬
uidente. Et hoc tunc cũ michi talis in
sensus uox descendisset audiui. Uade ĩqͥt
pachomi : insiste agoni tuo. Obhoc enĩ
ꝑmisite demonis uirtute suꝑari: ne in¬
cipes quasi fortior suꝑbire. sed ut ag¬
noscas infirmitatẽ tuã nec exconuer¬
satione uitȩ tuȩ aliquã fiduciã gereis.

Expanded text:
ens, percussi eam dextera mea, statimque ens, percussi eam dextera mea, statimque ut visum est evanuit. Et si mihi dicenti credis, per biennium totum fetorem ejus qua illam percusseram manus ferre non poteram. Maxima igitur animi anxietate ac desperatione perterritus, ad intima atque vastissima errabundus deserta perrexi. Ubi cum aspidem modicam reperissem, manu tentam genitalibus membris iratus admovi, ut mortem mihi vel morsus ejus inferret: caput etiam serpentis perfricando, conterens in verendis, quasi ex his mihi tentationis causa procederet. Et ne sic quidem me anguis momordit, divina, sicut credo, me gratia providente, et hoc tunc cum mihi talis in sensus vox descendisset, audivi: Vade, inquit, Pachomi, insiste agoni tuo. Ob hoc enim permisi te daemonis virtute superari, ne inciperes quasi fortior superbire; sed ut agnoscens infirmitatem tuam, nec ex conversatione vitae tuae aliquam fiduciam gerens,
Abbreviated transcription (Latin):
posusti tenebras et facta ẽ nox in ipsa per¬
transibunt om̃s bestiȩ silue. catuli leonũ
rugientes ut rapiant etquęrant adeo
escam sibi : exeuntes bestiȩ femina cus
masculo. odore ad me ducente uenerunt.
a capite usq ad ipsos pedes lingua me
blandiente lambentes. et dũ me abillis
arbitror deuoraindum. sic me intactum
atq incolumẽ reliquerunt. Iacensq illic
ꝑ totam noctẽ. nichil omĩno ꝑpessussum.
Cogittins igitur et credens quod michi
prsus ds̃ peꝑcisset: mox reuertor ad cel¬
lam Paucis autẽ dieb demon quieuit.
Et rursus iterũ michi uehementiꝰ quam
solebat incubuit. ut pęne me cogeret
ore blasphemando peccare. Ransfigu¬
ratus ẽ enim in quondam aethiopissã
puellam. quã ego meminerã me in ui-¬
uenili aetate uidisse messiũ tempore
calamos colligentem. Quȩ cũ subito
supͣ genua meã seđẽ cȩpisset: usq ad eo
me ꝑomĩa m̃bra cõmouit. ut coisse me¬
pene cum ea puttirem. Iratꝰ igit᷑ ac seui¬

Expanded text:
Posuisti tenebras, et facta est nox: in ipsa pertransibunt omnes bestiae agri, catuli leonum rugientes, ut rapiant, et quaerant a Deo escam sibi . masculo, odore ad me ducente venerunt, a capite usque ad ipsos pedes lingua me blandiente lambentes; et dum me ab illis arbitror devorandum, sic me intactum atque incolumem reliquerunt, jacensque illic per totam noctem, nihil omnino perpessus sum. Cogitans igitur et credens quod mihi prorsus Dominus pepercisset, mox revertor ad cellam. Paucis autem diebus daemon quievit, et rursus iterum mihi multo vehementius quam solebat incubuit, ut pene me cogeret ore blasphemo peccare. Transfiguratus est enim in quamdam Aethiopissam puellam, quam ego memineram me in juvenili aetate vidisse messium tempore calamos colligentem: quae cum subito sedere supra genua mea coepisset, usque adeo omnia mea membra commovit, ut ce putarem. Iratus igitur ac saevi
Abbreviated transcription (Latin):
ñ die. unquam hic a memor b abscessit:
usq adeo ut priuatum me iam dĩ auxilio
suspicarer. ob qđ merito me puttrem dȩ¬
monis uirtute suꝑari. Malui tam̃ eo
tempore irracionabili quadam morte
deficere : quã tali corporis morbo cutȩ
obscenam deformittiti succũbere. Moxq
ꝓgressus ac ꝑ agrans solitudines totas. spe.
credebam. ab egredientib ex eabestiis
deuorarer. Cum autẽ ad uesꝑtinas usq
horas sic iacendo ꝑuenisset iuxta id qđ¬

Expanded text:
non die unquam hic a me morbus abscessit, non die unquam hic a me morbus abscessit, usque adeo ut privatum me jam Dei auxilio suspicarer, ob quod merito me putarem daemonis virtute superari. Malui tamen eo tempore irrationabili quadam morte deficere, quam tali corporis morbo cum tam obscoena deformitate succumbere; moxque progressus ac peragrans solitudines totas, spelucredebam, ab egredientibus ex ea bestiis devorarer. Cum autem vespertinas usque ad horas sic jacendo pervenissem ; »
Abbreviated transcription (Latin):
anxietatem. Qui ita locutꝰ ẽ michi. Nõ
sit tibi inqͥt noua resista quã pateris.
Iam quod ñ ex negligentia mentis atq
desidia in id qđ turbaris incurreris:
sufficienter tibi testimoniũ p̾bent et
locorum natura et in opia omĩum rerũ.
et ipsarum qđ nemini dubium ẽ. absentia
femincirum. Sed magis tẽpcaitione ista la¬
boras: ꝓpt̾ studium ac desid̾ium castitatis.
riplex enim exfornicationis incursu nascitur
pugna: et aliquando quidem caro nr̃a si
in nobis fuerit nimissana lasciuit. Sepe
autẽ ex cogitationib uanis morb iste ꝓ¬
cedit: int̾dum contranos demon dũ nobis
inuidet p̃liatur. Ego enim frequenter
ista ꝑtractans. ita semꝑ inueni. Nam ut
in ista cellula degens. maximãq salutis
ꝓpriȩ gerens curam: etiam usq ad p̃sens
tempus huiꝰmodi tẽptatione sollicitor.
Cum sacram̃to autẽ istud sc̃s ipse dicebat.
er .xͦii. annos pꝰquinquagesimũ. non nocte.

Expanded text:
anxietatem. Quia ita locutus est mihi Non anxietatem. Quia ita locutus est mihi Non sit tibi, inquit, nova res ista, quam pateris; nam quod non ex negligentia mentis atque desidia in id quo turbaris incurreris, sufficienter tibi testimonium praebet et locorum natura, et inopia omnium rerum, et ipsarum, quod nemini dubium est, absentia feminarum; sed magis tentatione ista laboras propter studium ac desiderium castitatis. Triplex enim ex fornicationis incursu nascitur pugna: et aliquando quidem caro nostra, si in nobis fuerit nimis sana, lascivit; saepe autem ex cogitationibus vanis morbus iste procedit; interdum daemon contra nos, dum nobis invidet, praeliatur. Ego enim frequenter ista pertractans, ita semper inveni. Nam, ut in ista cellula degens, maximamque salutis propriae gerens curam, etiam usque ad praesens tempus hujusmodi tentatione sollicitor. Cum sacramento autem istud sanctus ipse dicebat: Per duodecim annos post quinquagesimum, non nocte,
Abbreviated transcription (Latin):
uerba mea. Solent enim miserrimi ac
uilissimi demonum amagnis uiris solofi.¬
dei robore. magni aut̃ demones a simplici¬
bus uel humilib fugari. Hȩc sunt mira¬
cula simplicis atq humilliins pauli.
aliaq quã plura his et maiora: qui
annum agens. in ea quȩ scithin dicitur
regione degebat. Contigit itaq dũ grandis
cupiditas feminei coitus mecȩpisseturgere:
grauit̃q ac moleste plusferrem aduersus
sordidas cogitationes et contra in somnia
nocturna confligens. qđ me abhis ubi eram
solitudinib uis ipsius compellebat exire :
uicinis quidem meis nichil depestilentia
et tali ardore dicebam. ne euagrio quidẽ
magistro meo tale aliqͥd confitebar. Occulte
tamen ad interiora ac uastiora deserti ꝑrȩxi
uenerabiles multos qui ibidem consenuerans
patres uidi. Interquos et cũ supͣdicto pachomio
potui hab̾e colloquiũ. Et quia repperi eũ
in t̾cȩteros moncichos ꝓpe palmã tenere :
confidenter ad eum detuli animi mei

Expanded text:
e LXVI? Solent enim miserrimi ac vilissimi daemonum a magnis viris solo fidei robore, 959 magni autem daemones a simplicibus vel humilibus fugari. Haec sunt miracula simplicis atque humilis Pauli, aliaque complura his et majora  Supannum agens, in ea quae Scythin dicitur regione degebat. Contigit itaque, dum grandis cupiditas actus venerei me coepisset urgere, graviterque ac moleste plus ferrem, adversus sordidas cogitationes et contra insomnia nocturna confligens, quod me ab his ubi eram solitudinibus vis ipsius compellebat exire. Vicinis quidem meis nihil de pestilentia et tali ardore dicebam, nec Evagrio quidem magistro meo tale aliquid confitebar; occulte tamen ad interiora ac vastiora deserti perrexivenerabiles multos, qui ibidem consenuerant Patres vidi; inter quos et cum supradicto Pachomio potui habere colloquium. Et quia reperi eum inter caeteros monachos prope palmam tenere, fidenter ad eum detuli animi mei
Abbreviated transcription (Latin):
eͦs inqͥt et asinum quo ueharis adducam
Cui uchem̃ter exultans consensit egrotus.
Qđq mox fecit eulogius. et memoratum
ad hofsetium suũ sine ulla dilatione trans¬
uexit. Per quindecim igitur annos. uigi
curatione. et ꝑpetua ei sollicitudine:
seriuebat. Perqđ omẽ tempꝰ et ille cui
tantũ deferebatur. obsequiũ. cũ grãrum
actione et patientia grandi cuncta tole.¬
rabat : et culogii manib et medictim̃tis
cibisq et balncis ꝓ ut cõpetebat ualitudi¬
tot laborum eulogutantorũq meri-¬
torũ: cȩpit abto uelle discede multisq
cũ in iuris atq obpbrus increpare diceniꝰ.

Expanded text:
ergo, inquit, et asinum quo veharis adducam. ergo, inquit, et asinum quo veharis adducam. Cui vehementer exsultans consensit aegrotus; quodque mox fecit Eulogius, et memoratum ad hospitium suum sine ulla dilatione transvexit. Per quindecim igitur annos jugi curatione et perpetua ei sollicitudine serviebat, per quod omne tempus, et ille cui tantum deferebatur obsequium cum gratiarum actione et patientia grandi, cuncta tolerabat. Et Eulogii manibus et medicamentis, cibisque et balneis, prout competebat valetuditot laborum Eulogii, tantorumque meritorum, coepit ab eo velle discedere, multisque eum injuriis atque opprobriis increpare, dic
Abbreviated transcription (Latin):
parum aliqͥo pecimiarum reliquerat sibi
Cum igiur eum quȩdam animi defectio
fingaret et nec cũmultis in monasferio
ulisre. neq solittiriã uitam posset ferre
patent̃ : repperit quendam publice in
pbued nacentẽ ita ualitudine illa quam
se ꝑiꝰ dixi repletum ut sine manib et pedi¬
ll suldctur. Cui lingua tantũmͦ immũ¬
nisi untis cruciatib erat: qͥ magis pos¬
satbandientib malorũ suorũ remediũ¬
erd Cumqi eũ assisens uidisset eulo¬
guisutione facta addm̃ et quadam
cũdĩo pactione celebrata. his allocutꝰ ẽ
pio istum tã immani ualitudine p̃peditũ
et repauso eũ usq indiem mortis: ut ꝓpt̃
istum possim et ipse saluari. Assis ergo
michi iħu xp̃e : atq patientiam t̾ali
nmnisaerio largiaris. Moxq adiacen¬¬
tem illũ ait. U̾is inquit frsuscipiã te
inglomũ incam et quaciunq potuero ra.¬
tione sustenit̃. Cumq ille hoc libent̃ĩ
amplecti sidignaretur sediceret: uadam

Expanded text:
parum aliquid pecuniarum reliquerat sibi;parum aliquid pecuniarum reliquerat sibi;Cum igitur eum quaedam animi defectio fatigaret, et neque cum multis in monasterio degere, neque solitariam vitam posset ferre patienter, reperit quemdam publice in platea jacentem, ita invalitudine illa, quam superius dixi, impletum, ut sine pedibus et manibus videretur: cui lingua tantummodo immunis a tantis cruciatibus erat, qua magis posset ab intuentibus malorum suorum remediueri. Cumque eum assistens vidisset Eulogius, oratione facta ad Deum, et quadam cum Domino pactione celebrata, his allocutus espio istum tam immani valetudine praepeditum, et repauso eum usque in diem mortis, ut propter istum possim et ipse salvari. Adsis ergo mihi, Christe, atque patientiam tali ministerio largiaris. Moxque ad jacentem illum ait: Vis, inquit, frater, suscipio te in domum meam, et quacunque potero ratione sustento? Cumque hoc ille libenter amplecti, si dignaretur, se diceret: Vadam
Abbreviated transcription (Latin):
tem errando ꝑueni. Sedebas aptõ ille in
ultimo solitudinis. inter loca qut babiloniꝰᷤ
et herculis habet nomen: unde itur ad
rubrum mare ꝓpe .xxx. milib a fluuio
separata. Cũ gͦ uenissem ad moncisterium
eius qđ ppinquũ flumini erat ubi discipłi
ipsius ineo qui pyspir apellatur loco macha¬
rius et admatas sedebant quiq supͣdic̾tum
uirum defunctum sẽpelierunt. ꝑ quinque
ibidem expectaui dies ut antoniũ sanctũ
uiderem. Dicebatur autt̃ ad moncsteriũ
ipsum uenire sepissime. aliquando p̾decem
ꝓ ut illuc eum exhibuisset dẽ. multis qui
confluebant ad idem monasteriũ ꝓfutu¬¬
rum. ẜlures igitur tunc diuerfis laboꝵ¬
rantes necefficaitib conuenerunt fr̃s: int̃
quos et culogius quidã mon̾acꝰ alȩxandri
nis cũ alio qui eltfanthi co morbo eruci¬
uenisse memorabant. łlic eulogiꝰ scolasticꝰ
erat sccularib litt̾is eruditꝰ: qui in mosta¬
litatis desidio captꝰ. huic mundo renunci.

Expanded text:
montem errando perveni . Sedebat autem ille in montem errando perveni . Sedebat autem ille in ultimo solitudinis, inter loca quae Babylonis et Herculis habent nomen, unde itur ad Rubrum mare, prope triginta millibus a fluvio separata. Cum ergo venissem ad monasterium ejus, quod propinquum flumini erat, ubi discipuli ipsius in eo qui Pispir appellatur loco, Macarius et Amatus sedebant, quique supradictum virum defunctum sepelierunt, per quinque ibidem exspectavi dies, ut Antonium sanctum viderem. Dicebatur autem ad monasterium ipsum venire saepissime, aliquando post decst quinque dies, prout illuc eum exhibuisset Deus multis qui confluebant ad idem monasterium profuturum. Plures igitur tunc diversis laborantes necessitatibus convenerunt fratres, inter quos et Eulogius quidam monachus Alexandrinus erat , cum alio qui elephantioso morbo cruciant. Hic Eulogius scholasticus erat, saecularibus litteris eruditus. Qui immortalitatis desiderio captus, huic mundo renuntiav
Abbreviated transcription (Latin):
annos habens inmonisterio. quã ieiunare
cognoui. atq ita septimanas iugiter totas
pꝰ quinq semꝑ dies gustando transigere.
quotidie aũt facere septingentas numero
orationes. Quo cognito sedesꝑasse dicebat:
eo qđ cum ipse eẽt uir et sani corporis plus
quã trecentas orare ñposset. Cui sc̃s ma¬
charius adista respondit dicens. Egosexa¬
gesimũ annum agens centenas orationes.
ꝑ dics singulos facio: et tantum oꝑis exercto
quantum sufficert michi possit aduitã. Cer¬
tum micbi etiã tempꝰ excipio quosalutatio¬
nem atq sermonem fr̃ib reddo ineeme suꝑ
hoc ut nogligentem incusant atq rep̃hen¬
dunt cogittitiones meae. Si autt̃ tuquiꝗt¬
centas orationes facis in suꝑ a conscintiatua
redargui dicis: manifestumẽ ut hafsine
nolis facere cumpossis. desͥ eulas io.
referebat. cum et̃m inquieas adhuc
unienis. et fatigatus spũ accidis quodĩmꝰ
mente languerem: de archimandrite mei
moncisterio fugi et usq ad ani dum

Expanded text:
annos in monasterio habens, quam jejunare cognovi, atque ita septimanas jugiter totas, post quinque semper dies gustando transigere, quotidie facere septingentas numero orationes. Quo cognito se desperasse dicebat, eo quod cum ipse esset vir, et sani corporis, plus quam trecentas orare non posset. Cui sanctus Macarius ad ista respondit, dicens: Ego sexagesimum annum agens, centenas orationes per dies singulos facio, et tantum operis exerceo, quantum sufficere mihi possit ad vitam: certum mihi etiam tempus excipio, quo salutationem atque sermonem fratribus reddo, nec me super hoc ut negligentem incusant atque reprehendunt cogitationes meae. Si autem tu qui trecentas orationes facis, insuper a conscientia tua te redargui dicis, manifestum est quod aut nolis facere cum possis. CAPUT IX. referebat: Cum essem, inquiens, adhuc juvenis, et fatigatus spiritu acediae, quodammodo mente languerem, de archimandritae mei monasterio fugi, et usque ad Antonii