comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
tempia deerum que ꝑat erat im pos ed isi¬
candes uuere st pia etiam foca hat ĩpa eta
te madem urbe asla ceciderunt asia tremu¬
erunt et nũc dix ponderibus sus sdant ꝑ
p̃ter dnĩ pancheon agrippe quod dns crep¬
tum ancti possident et maria que anaq̃t¬
sima illam comiũ sui nomis birtucte suten¬
tat erede anichi aliis ꝙͣ lapideis fundamtis
eget ut mansura sit g Ex cdisfiens głian
quero ⁊ quere islam̃ eigo ubi est m̃chil
emꝙͣ muemes ubi non est bera quid glia
non est in membus noq in sabis sunt faceor¬
bustra rerum iudices q̃ dicant tbus mois
glam queri gerendo magnũ aliquos quid
astbant auctores ydoneĩ uł st̃bendo aliq̃d
d ł. mũẽtur et legant posceri ał insigne
aliquod opus extruendo ut sic ita utcimũ
ã hͦ omi et mĩmu et caducum g Nelĩ¬
quo oꝑa edificiorum quibus moriens ĩpe
mecum głior et a posteris gliam quero.
Igllatus est anguscus ip̃e de quo dixi
ꝙ urbem marmoream relinqueret quam

Expanded text:
averat in ipsos edificantes ruere, sed pia etiam loca hac ipsa etate in eadem urbe alia ceciderunt, alia tremuerunt et nunc vix ponderibus suis stant, preter unum Pantheon Agrippe, quod diis ereptum sancti possident et Maria, que antiquissimam illam domum sui nominis virtute sustentat. Crede michi, aliis quam lapideis fundamentis eget gloria ut mansura sit. Ex edificiis gloriam quero. Quere illam igitur ubi est: nichil unquam invenies ubi non est; vera quidem gloria non est in menibus neque in saxis. Sunt, fateor, rerum vulgo iudices, qui dicant tribus modis gloriam queri: gerendo magnum aliquid quod de te scribant auctores idonei, vel scribendo aliquid quod mirentur et legant posteri, vel insigne aliquid opus extruendo; ut sit ita, ultimum tamen hoc omnium et minimum ac caducum. Relinquo opera edificiorum, quibus moriens ipse mecum glorior, et a posteris gloriam spero. Gloriatus est Augustus ipse de quo dixi, quod urbem marmoream relinqueret quam
Abbreviated transcription (Latin):
confuerant et deberent cegi honnes mae ñt
i̾trahi non pũt et tam p̃ceps feruet ambico
ut nõ xpianis pudor at modescia bideatur
red ardor et ꝑnicacia paganoꝵ quã in hiuq
pecic̃onibus tantam fuisse didiciiꝰ ut dẽ
iuilio cesare lectũ sit ꝙ pontificatũ maxim
pecut nõ sine ꝓ fusissma sargicone inqua
ieputans magnitudinem eris aliem crm
mane ad comita descenderet p̃dirise matri
ostulanti fertur domũ ini poncificẽ re
uersurimi nec fefellit ponaifex est reuersꝰ
liquet aũt quo impetu illus ambiguũ qͥ ͦ
nõ impec̾to aił moriend illud sibi terte ił
exuland erse decreiusset ho alli aũt ut cũq
licũt cui apma etate ꝓpoĩat sic egere itaut
muiriam suam putet si qua est ho orbe po¬
non bideo nõ modo largicõne ꝓsurispima
sod quo mlto miꝰ est tũope blandiens atq
mendatus indignis biro artib sos cõibus

Expanded text:
consueverant, et deberent, cogi homines, inde nunc consueverant, et deberent, cogi homines, inde nunc retrahi non possunt et tam preceps fervet ambitio, ut non christianus pudor ac modestia videatur, sed ardor et pervicacia paganorum, quam in huiusmodi petitionibus tantam fuisse didicimus, ut de Iulio Cesare lectum sit quod pontificatum maximum petiit non sine profusissima largitione, in qua reputans magnitudinem eris alieni, cum mane ad comitia descenderet, predixisse matri osculanti fertur domum se nisi pontificem non reversurum; nec fefellit: pontifex est reversus. Liquet autem quo impetu illud ambierit, quo non impetrato vel moriendum sibi, certe vel exulandum esse decrevisset. Hoc illi autem utrunque licuerit, cui a prima etate propositum sit regnare, ita ut iniuriam suam putet, si qua est orbe ponon video, non modo largitione profusissima sed, quod non multo minus est turpe, blanditiis atque mendaciis, indigni
Abbreviated transcription (Latin):
ponaficatꝰ inũace sedeo qua rblimior
sues eo grauior casa bir er alto sine picu¬
lo act labore descenditur cura ut descen¬
das sobrie ne in illo grege u̾ꝑiaris deqͣ
et omi quid̃ mortuli fastidio doscenden¬
S̾ nemo dubitat sed hoc est meest ꝙ ĩn
istoꝵ at sapiencii descensꝰ reliquoꝵ uere
pcipiaũ at ruma est et io penus ille dur
moriens qui dixisse ftur suus ad ulta
tenatus est mere nõ in ꝓp̾e aut ut ĩustꝰ¬
⁊ fumi pontificatus aicem rego
solebant pͥmi ex hͦ statu ad martirum
peti nũc ad delicias bocari credut Ideor
certatim hic locus appetitur et huc om̃i
tueme mortaliũ uoca suspirant quis at
ue iomanũ uł quecũq ponasicatum alia
petit ob cauram insi quo potenc̃õr ac dicior
sit ꝯtra iusticie p̃ceptum p̃esse querit᷑ non
ꝓdesse quodq sac̾legum pudentem cił dcũ
est iuꝑgnis. sepe mueridus qm̃ et pactis
et sponsionibus spes emitur sacerdocii pni¬
guioris O bercigo mor pessima ad quos

Expanded text:
pontificatus in vertice sedeo. Quo sublimior sedes, eo gravior casus; vix ex alto sine periculo aut labore descenditur. Cura ut descendas sobrie, ne in illo grege reperiaris de Ex omni quidem mortali fastigio descendendum nemo dubitat; sed hoc interest, quod iustorum ac sapientum descensus, reliquorum vero precipitium ac ruina est ideoque Penus ille dux moriens, qui dixisse fertur: “Finis ad alta levatis est ruere” non improprie ait, ut iniustus. Summi pontificatus arcem rego. Solebant primi ex hoc statu ad martyrium peti; nunc ad delitias vocari credunt ideoque certatim hic locus appetitur et huc omnium ferme mortalium vota suspirant. Quis autem vel Romanum vel quemcunque pontificatum aliam cupit ob causam, nisi quo potentior ac ditior sit? Contra iustitie preceptum preesse queritur, non prodesse quodque sacrilegum pudendumque vel dictu est, magnis sepe muneribus, quin et pactis et sponsionibus spes emitur sacerdotii pinguioris. O vertigo morum pessima! Ad quod olim
Abbreviated transcription (Latin):
ut ad athẽmensib mactaretur quid
ceche costorum regi argonantos aitu
sitasse auus eredimꝰ famos illud aureu
Resslis arietis insi opes młtas saceq bus¬
pes berarum nesut arietes besseribus

Expanded text:
ut ab Atheniensibus mactaretur? Quid Ete Colchorum regi Argonautas attulficasse aliud credimus famosum illud aureum vellus arietis, nisi opes multas lateque vupes verarum velu
Abbreviated transcription (Latin):
seꝙ ore ppłi legendum ꝑ que omĩa secula
fama bicturum p̃ragĩt neq hercle ullus
horum fallitur sed quãmłtas pucas ide
spantes suami fesellisse spem mł̃a hoc ide
de seipis credide̾ forsitan et sop̾serunt ul
quos sibi ꝓmiserant impleuerunt
Si samorus sum dũ biuo cur nõ famosior
sim pꝰ mortem ⁊ quia hoc coctidianũ
et bulgare est ut mla muita famosi et
cłari p̾ꝯ̃ obitũ fuit incognici et obsturi mi¬
uaris caura rei huiꝰ in ꝓmptu est affabli¬
tas qued sermo comptus at lopidus bl¬
dum suꝑclu clara Pons bonigna sallita᷑
bnficia ibiomos porrectio m̃clientes hos¬
pitalitas meu̾nes incũctos brbantas hec

Expanded text:
e ore populi legendum perque omnia secula fama victurum presagit neque hercle ullus horum fallitur. Sed quam multos putas idem sperantes suam fefellisse spem? Multi hoc idem de se ipsis crediderunt, forsitan et scripserunt, nec quod sibi promiserant impleverunt. Si famosus sum dum vivo, cur non famosior sim post mortem? Quia hoc quotidianum et vulgare est, ut multi in vita famosi et clari, post obitum sint incogniti et obscuri; miraris: causa rei huius in promptu est, affabilitas quedam, sermo comptus ac lepidus, blandum supercilium, clara frons, benigna salutatio, beneficia in vicinos, protectio in clientes, hospital
Abbreviated transcription (Latin):
est et dolere suꝑflumi smi illustris ha¬
nestus puisq est dolor et si nõ ꝓpcer ho¬
miem ac ꝓpcer uictutem que indies rariõa
habet hespicia sic mecellus macedonicus
affricami mioris sic cerar pompeiũ sit al¬
lexandee darñ morcem fleuit  gau¬
deo de iimiai morte quõ de illius.
merte gaudeas quem diligẽ uberis nõ
ut hoscem sed ut ꝓrimiũ eiusdem q opo
opificis g de mimia morce gaudeo¬
⁊ non audis foesitan an ꝯtemp¬
me cnsillũ nocissimu sapientis noli inqt̾¬

Expanded text:
est et dolere superfluum; sin illustris, hoest et dolere superfluum; sin illustris, honestus piusque est dolor, etsi non propter hominem at propter virtutem, que in dies rariora habet hospitia. Sic Metellus Macedonicus Africani iunioris, sic Cesar Pompeii, sic Alexander Darii mortem flevit. Gaudeo de inimici morte. Quomodo de illius morte gaudeas quem diligere iubearis, non ut hostem, sed ut proximum eiusdem opus opificis? De inimici morte gaudeo. Non audis forsitan an contemnis consilium notissimum sapientis: “Noli” inq
Abbreviated transcription (Latin):
qͥ ad suppliaiũm duoe̾ntur alter alcis demor
mstare et non pociꝰ in alliꝰ morte sua cegi¬
cans gemuit g de iunna morte gaudiũ
sensi quociens pucas opcata mors homi
boci ꝯpotes corserit et optare bitam frust̾
ceperint qui non frustra morcem p̾us op¬
tauerint dicm incelligere mapiũt in sucon
se ꝑmaem opcasse se papites funt affectꝰ
bri quid uuleis ualde bultis ques de marco
beuto dixirre Iulus cerar fertur ymo u̾o
minum bultis nec feruens desiderui moras
fert itaq ꝙ ꝙ bultis statim uuttis huc io
moto noca imꝑia red benena ses cedes et
ꝙꝙ homo in honneni sceuit nocencissimũ al
in suaomn sp̃em młca ueis optatis que si in
consiliũ rõ esset admissa timeretis et ua¬
rietas nocorion male elc̃õms argumencũ
est uec pus ad rectum redit impetus ꝙͣ m
ꝯsusti affectus in faustis eascigentus affec¬
tib q demorte hostis gaudes si est
hostis mgloriꝰ de ipiꝰ morde gandẽ c̾pe

Expanded text:
ul ad supplicium ducerentur, alter alterius de morii genus instare et non potius in illius morte suam cogitans ingemuit? De inimici morte gaudium sensi. Quotiens putas optata mors hominum voti compotes torserit et optare vitam frustra ceperint qui non frustra mortem prius optaverint, dum intelligere incipiunt in suam se perniciem optasse? Sed precipites sunt affectus viri: quicquid vultis, valde vultis, quod de Marco Bruto dixisse Iulius Cesar fertur. Immo vero nimium vultis nec fervens desiderium moras fert, itaque quicquid vultis, statim vultis: hinc non modo vota impia, sed venena, sed cedes et quicquid homo in hominem struit, nocentissimum animal in suam speciem. Multa vero optatis que, si in consilium ratio esset admissa, timeretis; et varietas votorum male electionis argumentum est nec prius ad rectum redit impetus quam inconsulti affectus infaustis castigentur effectibus. De morte hostis gaudeo. Si est hostis inglorius, de ipsius morte gaudere turpe
Abbreviated transcription (Latin):
ad eternos labores at bella et̾na destendut
De spe inte eterne crri¬
pero eternam uitam g nłła maior
nlła pulchrior ulła sanctior spes mõ
non ceta p̃ceps ue sit ets sunt emĩ q̃ semꝑ
male agendo bonum spẽrent quo nichil est
stulciꝰ g Eternam uitam spero Ea est
Dirtution consanguitas atq queris sicut
a pħo disputatum̃ est ut ncce sit cum qui bra
habet oms hĩe iurtutes cui illud est ꝯseꝙis
pmemur Icaq si spem habes caritãte simi
ħeas oꝑtet et fidem si qua harum desit nõ
iani spes illa sed psuptio incorgulta est ⁊
ditam spcro etuam ⁊ rem bonã ymo õp¬
timam speras illud bide ut ꝙ bonũ agis
agas bene sunt et qui bona male attant
ut minq inp̾allibias extimator ꝙ quidqus¬

Expanded text:
ad eternos labores et bella descendunt! 122 ad eternos labores et bella descendunt! 122 DE SPE VITE ETERNE Spero eternam vitam. Nulla maior, nulla pulchrior, nulla sanctior spes, modo non ceca precepsve sit: sunt enim qui semper male agendo bonum sperent, quo nichil est stultius. Eternam vitam spero. Ea est virtutum consanguinitas atque connexio, sicut disputatum est, ut necesse sit eum qui unam habet omnes habere virtutes, cui illud est consequpinemur? Itaque si spem habes, caritatem simul habeas oportet ac fidem; si qua harum desit, non iam spes illa, sed presumptio inconsulta est. Vitam spero eternam. Rem bonam, immo optimam speras; illud vide, ut quod bonum agis, agas bene. Sunt et qui bona male agant, nec minus infallibilis extimator qui qu
Abbreviated transcription (Latin):
aut qñ speras ꝙ ipe tibi nũc potes dare sic
ut illam tibi nemo ꝙͣ tu possit eripe pone
arma capidmũ iratũ plenam aio quesieris
pacem g spero pacem et quietem aĩ
q tuam̃ spem tancope interis Gix tantum de¬
bent inti honnes ut salui oent ꝙͣtum intũtur
ut peant plibus pene bellum iuge amimi
quietem spero : ꝯirũ unde nos hec libi¬
do speuana semꝑ o mortale genus siquidẽ
ꝙ sꝑatis adepti estis rursꝰ spem inlong¬
qua tnͣsmittitis et inde rursd alio ita ut
crascms dies hodierna clarior et meliora
scmꝑ futura pntib Sũt nempe quibus
crastmnantes om̃a. bonisq se suis inceri
spollantes inter irritas spes senestant q
al sic intelligant maincer se sperasre in
crigum uersi bideant frustra se alibi qͥ¬
euisse quod secum erat n spero pace
umbra est magna ꝑs mor̃taliũ uento pastit̾
et sompnis arcuidet O ꝙͣ mła cum hac spe

Expanded text:
aut quando speres quod ipse tibi nunc potes dare, sic aut quando speres quod ipse tibi nunc potes dare, sic ut illam tibi nemo alius quam tu possit eripere? Pone arma cupidinum atque irarum: plenam animo quesieris pacem. Spero pacem et quietem animt contraque tuam spem tantopere niteris? Vix tantum deberent niti homines ut salvi essent, quantum nituntur ut pereant. Pluris pene bellum iuge animi Quietem spero. Mirum unde vobis hec libido sperandi semper, o mortales genus! si quidem quod speratis adepti estis, rursus spem in longinqua transmittitis et inde rursus alio: itane crastinus dies hodierno clarior et meliora semper futura presentibus? Sunt nempe quibus rocrastinantes omnia bonisque se suis interim spoliantes, inter irritas spes senescant, quo vel sic intelligant inaniter se sperasse et in tergum versi videant frustra se alibi quesivisse quod secum erat? Spero pacem umbra est, magna pars mortalium vento pascitur et in somniis gaudet. O quam multi cum hac spe
Abbreviated transcription (Latin):
dam suꝑbiam recgiũ et impui p̃cipiciũ et ꝓ¬
cellas et sub scellanti dyademate fuscũ suꝑ¬
tisui cor angiũ infelicem itam n honore
fore ⁊ puluere at stpitu  quigiũ et natos
sitigĩ et curas g michi miliciam et ub
ui ut nouo et ualido biciaris  Ingemiu
smguam tr̃as q Incudem malleũ et massa
qũibus tibi acq alus sompnu frangas
laudacõnem funcri i philomenã surdõ
ciuream piramidem domũ picta ceto
gliam post mortem. leues aliras post nau¬
fragui  nom̃e apud posteros ⁊ testimo¬
mũ ab ignotis  qredem iueni
unomo amico tuo et tibi in redeas
De pace amini spata Cri¬
nimi pacem spero  quid sꝑare mauis
ꝙͣ habere pacem hant ut mor bona fide
uelle ceptis muemes 4 spero patem ai¬
n spare pacem bellantis est quis aio tuo
bellum infert insi unus tu quod ipe sibi ab¬
sculeris impudenter ad alcero postules aut
speres g spero anni pacem ⁊ bñ p̃cor

Expanded text:
dam superbiam. Regnum et imperium. Precipitium et prodam superbiam. Regnum et imperium. Precipitium et procellas et sub stellanti diademate fuscum supercilium, cor anxium, infelicem vitam. Honores fori. Pulverem ac strepitum. Coniugium et natos. Litigium evi, ut novo et valido vinciaris. Ingenium, linguam literasque. Incudem, malleum et massam, quibus tibi atque aliis somnum frangas. Laudationem funeri. Philomenam surdo. Auream pyramidem. Domum pictam ceco. Gloriam post mortem. Lenes auras post naufragium. Nomen apud posteros. Testimonium ab ignotis. Heredem meum. Patrimonio amicum tuo et tibi, ni redeas. 121 DE PACE ANIMI SPERATA Animi pacem spero. Quid sperare mavis quam habere pacem? Hanc mox, ut bona fide velle ceperis, invenies. Spero pacem animi. Pacem sperare bellantis est: quis animo tuo bellum infert, nisi unus tu? Quod ipse tibi abstuleris, impudenter ab altero postules aut speres. Spero animi pacem. Unde, precor,
Abbreviated transcription (Latin):
longam bicam spero duccurnũ carõem
ubi mlta feras indecis que nolis i mem¬
bra biuacia bincula tenacia gr̃ata tñ
unde metuas al pelui  foemam corꝑis
esegantem i uoluptatum stimulos  a¬
mẽrum ꝓsperes coitus pudendi matẽriam
dolendi ꝙ ¶ amite quentam noctem S¬
ue fedum q nostio quid peccandi acenaiam
infelio gaubiũ g. pemtenciam longeua
ulcõnis occasiõnem adicum seuicieꝙ
agile corpꝰ et ualidum⁊ mancipiũ con¬
emnau et rebelse .i diuicias mltas grͣ¬
uem farcinam ex lapidibus et tridulis.¬
⁊ de diuciris equoribus uenturas naues
late disparem sortem int̾ monstra at sca
pulas agicatam fluctibus tractam firb
pussam̃ dentis n lucrũ de camptibus me̾i¬
cibus quero ⁊ estam que te ꝑpetua solliatu¬
binem capiat aicio ꝙ unco in mlca credulũ¬
capna papitet mercator nouus est facilis ad
credendum exꝑtus mĩtun circumspiat  ho¬
nestas filie nuptias filio ue ⁊ nlla ferme res
iudiosam inseriam opulentami mopiam paui¬

Expanded text:
longam vitam. Diuturnum carcerem, ubi multa feras, multa videas que nolis. Membra vivacia. Vincula tenacia, grata tamen, unde metuas absolvi. Formam corporis elegantem. Voluptatum stimulos. Annorum prosperos exitus. Pudendi materiam dolendique. Amice convectam noctem. Breve fedumque nescio quid. Peccandi licentiam. Infelix gaudium, penitentiam longevam. Ultionis occasionem. Aditum sevitie. Agile corpus ac validum. Mancipium contumax et rebelle. Divitias multas. Gravem sarcinam ex lappis et tribulis. E diversis equoribus venturas naves. Late dispersam sortem, intra monstra maris ac scopulos agitatam fluctibus, tractam funibus, pulsam ventis. Lucrum de coemptis mercibus. Escam que te perpetua sollicitudine capiat lucroque unico in multa creduluprecipitet: mercator novus est facilis ad credendum, expertus multa circumspicit. Honestas filie nuptias filiove. Nulla ferme res vidiosam miseriam, opulentam inopiam, pavi
Abbreviated transcription (Latin):
germania rome anthiochia germanicũ
marcelliu baiona l br̃aꝵ e
cõnũ sors ꝯis tu cibi nũc alłam frigis et
sors ueniet quem exspectas qͥ cũ nẽnerit
fortassis ut hanc et spare mapies et op¬
care ⁊ amici absentis aduencũ spero¬
⁊ quĩs miretur exspectare biuos cũ mox¬
tui erspettentur ut ꝓhibent quid insi int̾
fatuos beri faciem nõ habet archurum
bricones erspectare sdona est neronẽ pn¬
cipem mũdi sub fine crediturum quidã
non modo barnis exspectacõnbus plena
sed ip̃ã exspectato bana est id sit esse si nõ
obierit aut uites granda ꝑcusserit arbo¬
res turbo ꝯbulserit arua correntib ibri¬
daxint aut euolauerint locuste sacis insul¬
tauerint colubos cormi et mures pullos
bulpetula agnos lupus iuascrit qnie
rusua sunt rumores g uporis adue¬
tum spero i si ho sp̃as quid iam metu¬
as ignoro sic est tamen sunt et qui ex¬
spectent ꝯiugemi et qui febrem
De erpectacone melicꝵ tpin

Expanded text:
Germania Rome, Antiochia Germanicum, Germania Rome, Antiochia Germanicum, Marcellinum Baie retionum sors communis; tu tibi nunc aliam fingis et fors veniet quem expectas, qui cum venerit fortassis ut abeat et sperare incipies et optare. Amici absentis adventum spero. Quis miretur expectari vivos, cum mortui expectentur? ut perhibent, quod nisi inter fatuos veri faciem non habet, Arcturum Britannos expectare fama est, Neronem principem mundi sub fine rediturum quidam non modo vanis expectationibus plena, sed ipsa expectatio vana est. Id sic esse si non obierit, aut vites grando percusserit, arbores turbo convulserit, arva torrentibus inundarint, aut apes avolaverint, locuste satis insultaverint, columbos corvi et mures, pullos vulpecula, agnos lupus invaserit. Hi fere rustici sunt rumores. Uxoris adventum spero. Si hoc speras, quid iam metuas ignoro. Sic est tamen: sunt et qui expectent coniugem et qui febrem. 115 DE EXPECTATIONE MELIORUM TEMPORUM
Abbreviated transcription (Latin):
fdo sracto q notibus silencio gratulando
germanitus quis uers candem ri exitꝰ
ĩs nempe qͥ quanis mebus est eberrnuꝰ
uenit nũcius certor obusse germaniai qĩt
publicus dolor at genitus non edcis aut
Diebus fescis aut̃ ullis omo ꝯsolacõmbus
coherceri quit noca est historia lib ͦ ae satũ
eͦ n spero iuenem filiũ reuersurũ
an qn parum uiuenes de quibus dioi ac¬
cipe iumorem marcellmꝰ eiusdꝰ dũ angusti
nopos ex sorore quantũ pucas erspectarẽ
al auũculo qͥ ami sic dilexit ut migilanui
illud carmen noł lissimꝰ quo sumo uates
adolestentis illiꝰ pene pucri menoria hõ¬
nescauit sine lac̾mis audire nõ posret et
octania q̃ ilłũ sit amauit ut usq ad ulem̃i
iuite sue finem quasi exenctum ꝯtinue de¬
ploraret omemiq ꝯsolatorem nõ tantum
ꝯtempneret sed edisret quid hit est et qd
putas insi quod ceteri non rednt ses rlato
est et drusum quid est non qualem accepat

Expanded text:
nibus fractoque vocibus silentio gratulando nibus fractoque vocibus silentio gratulando Germanicus! Quis vero tandem rei exitus? Is nempe qui humanis in rebus est creberrimus: venit nuntius certior obiisse Germanicum; hinc publicus dolor ac gemitus, non edictis aut diebus festis aut ullis omnino consolationibus coerceri quivit. Nota est historia libro Cesarum quarto. Spero iuvenem filium reversurum. An hi parum iuvenes de quibus dixi? Accipe iuniorem. Marcellinus eiusdem divi Augusti nepos ex sorore quantum putas expectaretur ab avunculo — qui eum sic dilexit, ut Virgilianum illud carmen nobilissimum, quo summus vates adolescentis illius pene pueri memoriam honestavit, sine lacrimis audire non posset etOctavia, que illum sic amavit, ut usque ad ultimum vite sue finem quasi tunc extinctum continuo deploraret omnemque consolatorem non tantum contemneret sed odisset, quid hic autem et quid putas nisi quod ceteri? Non rediit sed relatus est; et Drusum quidem non qualem acceperat
Abbreviated transcription (Latin):
que de nllo sit hõmi cunt pendebat quide
quis tam młaiplicis spei finis exspectatum
drusum in exspecto mors ab sculit morbo ꝙ
ꝯstat raptus et ꝙ magni sunt auctores frac¬
cura crutis ex cquo sublabente suscepta
exammis est reuectus quid filiũ huio loqrͣ
germanicum ulliꝰ credo umꝙͣ hom̃is ex¬
spectat̃o maior fuit nõ hũnt pr nõ in¬
hustꝰ ambo iam defuncti sed ioma omis
exspectabat tanto desiderio qrͣ tociꝰ ars
nisi bnitũ habentis fillu matris esset itq¬
q ad pmũ egritudinis sue miciũ attoita
at diecta ciuitas bultus ꝙ om̃i atq ħitus
mutati et mestum toca urbe silenciũ fuit
ubi aut feaor locõr fama inc̾ais licet aut¬
coribus suꝑuenit qualuisse illu et biue
subitus clamor acq lecissimꝰ Rndiq sub¬
fatus ipni quoq cibcerũ exctauit ꝯcius¬
q incapicoliũ rigens sc̃s et pene ꝯbulse
cemplorum flores ad psoluenda uota
agendas ꝙ dns gr̃as bicta nocte lub¬

Expanded text:
que de nullo tunc hominum sic pendebat? Quid ergo? que de nullo tunc hominum sic pendebat? Quid ergo? Quis tam multiplicis spei finis? Expectatum Drusum inexpectata mors abstulit; morbo, quod constat, raptus et, quod magni sunt auctores, ex fractura cruris equo superlabente suscepta, exanimis est revectus. Quid filium huius loquar Germanicum? Nullius credo unquam hominis expectatio maior fuit; non hunc pater, non Augustus, ambo iam defuncti, sed Roma omnis expectabat tanto desiderio quasi totius urbis nisi unicum habentis filium matris esset; itaque ad primum egritudinis sue nuntium attonitaac deiecta civitas vultusque omnium atque habitus mutati et mestum tota urbe silentium fuit. Ubi autem letior fama, incertis licet auctoribus, supervenit convaluisse illum et vivere, subitus clamor atque letissimus undique sublatus ipsum quoque Tiberium excitavit concursusque in Capitolium ingens factus et pene convulse temporum fores ad persolvenda vota agendasque diis gratias, victa nocte lumi
Abbreviated transcription (Latin):
pestntes adde ferociũ nicursus alcũ anib
non surgulos eni homĩos dice archus
curiosistimꝰ indatacor r̾bum tasiũ res
qued homi genera docet occubuiste et
dixi et euncib et scantib ubi ꝯtigua ẽ
insi itmuerantibus eo forcasse bicimor quo
icer et Reratior et focorũ ꝯmutac̃o plurib
casuui gn̾ib bidetur expoita g spo aicũ
ꝓspcrõ exacto negotio reuersurum
adorarent quorum mirisicas affectus eiga
illiꝰ memoriam usq ad hec temꝑa si nũꝙͣ
germanoꝵ ancer ꝓceres fuisti te sentir po¬
cuirse arbicror certe illa gesserat quibus
uerr głiaretur ꝙ romanĩs in faxis pͥmis
aliquõt sillis casu aliqꝰ disiectis nũt ecia
scuptum luget bersiculis ħis ad diuortia
rhem ꝑuasi hosciles deposculatus agros dũ
tibi roma decus et̾na q suda traphea bisto
pacatis leuior ibit aquis. talem hñt inue
tuna augusta au natura illum carũ fece¬

Expanded text:
pestates? Adde ferocium incursus animalium, quibus pestates? Adde ferocium incursus animalium, quibus non singulos tantum homines Dicearchus curiosissimus indagator rerum talium, sed quedam hominum genera docet occubuisse. Etdixi et euntibus et stantibus ubique contigua est, nisi itinerantibus eo fortasse vicinior, quo iter et vectatio et locorum commutatio pluribus casuum generibus videtur exposita. Spero amicum prospero exacto negotio reversurum. eum paulominus adorarent, quorum mirificos affectus erga illius memoriam usque ad hec tempora, si unquam Germanorum inter proceres fuisti, te sentire arbitror potuisse! Certe illa gesserat quibus vere gloriaretur, quod Romanis in saxis primis aliquot syllabis casu aliquo deiectis nunc etiam sculptum viget his versiculis: ad divortia Rheni pervasi, hostiles depopulatus agros dum tibi Roma decus eternaque sudo trophea Hister pacatis levior ibit aquis. Talem hunc iuvenLivia Augusta, cui natura illum carum fece
Abbreviated transcription (Latin):
amicum reuidere rem p̃dultẽm spas
scd fallatem fragilioris hom̃i scatus tre¬
nũt forsican quẽm exspectas iam nũt
mille sunt gña bnũ cõme om̃ib mor̃s¬
t amia cõnspectum adoptatũ spero
sunt hec uere qũicta optare et sꝑare sod
mltis assidue casidus disiũgm ꝙͣ mlces
marcelli huiꝰ ultumi redccũ exspectantes
contra aut̃ uicmedie hosas illũ crudelii¬
simꝰ exspectabat cuiꝰ pocencoe fuit ĩmia¬
intas ꝙ dictoris clemencia aduersaruum
ad eoisio reuocantis potuit gͥ cisar p̃ab
cenatus marcesso uenion dare nõ potutt
mareili cliens gnens magnis paa ut
is ceraris bnsicio uce̾tur g sꝑo amicũ
et exppector hoste quolibet carente
quis est hit hom̃i hoste catens ut sic
aliquis puatarum eops an publiciti¬
nititus quisꝙͣ uacat sicarior dico et
indicere finge illiquad tam dentiinum
fidus ut hec pesus tris exuset at quis
arcedit beiolor et queꝵ lapss pa¬
uoꝵ ac forrenciu insustus et rminas po¬

Expanded text:
amicum revidere. Rem predulcem speras, sed fallacem: fragili res hominum statu tremunt; forsitan quem expectas iam nunc mille sunt genera, unum commune omnibus mors. Amici conspectum exoptatum spero. Sunt hec fere coniuncta optare et sperare, sed multis assidue casibus disiunguntur. Quam animis Marci Marcelli huius ultimi reditum expectantes? Contra autem vie medio hostis illum crudelissimus expectabat, cuius potentior fuit immanitas quam victoris clementia adversarium ab exilio revocantis. Potuit igitur Cesar precibus senatus Marcello veniam dare, non potuit Marcelli cliens Gneus Magius pati ut is Cesaris beneficio uteretur. Spero amicum et expecto hoste quolibet carentem. Quis est hic hominum hoste carens? Ut sit aliquis privatarum expers, an publicis inimicitiis quisquam vacat, sicariorum dico et indixere? Finge aliquod tam benignum sidus, ut hec pestis terris exulet: alias quis arcebit, vehiculorum et equorum lapsum ac torrentium insultus et ruinas po
Abbreviated transcription (Latin):
fuit in morte firmantur fimꝰ et cadauoe
cotritas lurus quidem exspectacone lassareo
et media g hereditas adme ir̃d calle be¬
cura est .r quid quod ut cestatur sic hcie¬
ditas casibus subiacet ut neq semꝑ que uede
heas heredem et sepe nil aliud cͣ mane no¬
men sit hereditas quid ꝙ incerim uasto p̃¬
cio parua res emitur dum senem et obse¬
qum submissum et indigne bur Raudiaie
ꝓmerentur nlła est tañta utilitas que dec¬
ris impendio extimanda sit mlło legũ
uit fortune obite heditas ad me uemit
unde id nosci tum sit sacũ illud mara cath¬
pns sapiencissum senis dictum sepe inquit
audiui inter os et offam młta intuemre pa¬

Expanded text:
fiunt, in morte firmantur: funus et cadaver fiunt, in morte firmantur: funus et cadaver cogitas, lupus quidem expectatione lassandus et inedia. Hereditas ad me recto calle ventura est. Quid quod ut testator, sic hereditas casibus subiacet, ut neque semper quem velis habeas heredem et sepe nil aliud quam inane nomen sit hereditas? Quid quod interim vasto pretio parva res emitur, dum credulum senem et obsequium submissum et indigne viro blanditie promerentur? nulla est tanta utilitas, que decoris impendio extimanda sit. Nullo legum aut fortune obice hereditas ad me venit. Unde id nosti, cum sit scitum illud Marci Catonis sapientissimi senis dictum: “Sepe” inquit “audivi inter os atque offam multa inter
Abbreviated transcription (Latin):
p̃mo eciam morientis ampleru et osculo
anulis q auieis decarentur quod apud̃
ilłos indubie successionis iudiaũ crat tu
incermi et heredes abi et eorim menco
penitus nlla esset intabulis testamenti
tantum med̾ia de morte ꝑfidia tã est te ne
dini dols merienciũ ccumuentos Regas
fumos eciam et illustres biros nam ne¬
sinulis inmorer genus hoc ludriben
q mirablis libido falle que nepharias
aias nn in morte descituat sed qit̃ ẽ mos
causa ꝓpoĩti possit de iuscicia suus heres no¬
ua sui ories ꝓgemes Siquidem octogem¬
ris maior cacho filu genurt nanagenar
iam ꝓpior masinissa itaq hac eciam nuint
etace̾ brĩs semib euenit qui utmã p̃sas
illis ut trignendi sic bigore ã pares ceñt
que cum ista sint heres certe legitimꝰ cop¬
tatori obstat atq impbam spem p̃cedit¬
i Iam cestem senis heres sum i ses bũe¬
tis forsitan et bicturi testamenta aũt iuta

Expanded text:
premo etiam morientis amplexu et osculo premo etiam morientis amplexu et osculo anulisque aureis donarentur, quod apud illos indubie successionis indicium erat, cum interim et heredes alii et eorum mentio penitus nulla esset in tabulis testamenti: tantum media de morte perfidia ausa est! Tene cum dolis morientium circumventos legas summos etiam et illustres viros? Nam, nesingulis immorer, genus hoc ludibrii que mirabilis libido fallendi, que nefarias animas nec in morte destituat! Sed sic est mos; causa propositi possit esse iustissima: suus heres, nova seni oriens progenies, si quidem octogenario maior Cato filium genuit, nonagenario iam propior Masinissa idque hac etiam nunc etate vestris senibus evenit — qui utinam priscis illis ut gignendi vi, sic vigore animi pares essent! — Que cum ita sint, heres certe legitimus captatori obstat atque improbam spem precidit. Iam testamento senis heres sum. Sed viventis forsitan et victuri; testamenta autem in vita
Abbreviated transcription (Latin):
ditatem spero ⁊ quid si ille interii tuam
sperat falli alterutrum est nc̃ce quot aũt
senes inbenias mortem nuenũ exspectates
iustiũs haud spabat filiꝯ iumorem iustior
dius necom gaoba donniaans nẽrua como¬
do ꝑtinar successit successionũ taliũ plena
est homi iuta  orbi sens hereditas me
manet quem nõ fallere possit bolens q
queni noluit fefellit cui suꝑuiue nequeat
qui filio suꝑiuoit orbi iam elagio stp¬
uib causis testamenta mutant senes mla
cuit  heredem me bult erbus sener
actum est n hereditas orbi senis ꝓmissa
est i ea utma innoceñ atq ea mor̾talib
seruarent nũt net ꝓmittendi modus nec
ꝓmissa frangendi pudor nlłs quod inhẽdi¬
tate pocissimũ licere sibi honnes putant
icaq uelituracom cestatoris ambulatoriam
becant non ce eremplis puiam non res
est iegisa credo quibus hoc accidit no sosu
ut luientis ꝓmittẽtur hereditas sed su¬

Expanded text:
reditatem spero. Quid si ille interim tuam reditatem spero. Quid si ille interim tuam sperat? Falli alterutrum est necesse. Quot autem senes invenias mortem iuvenum expectantes? Iustius hanc sperabat filius, iuniorem iustior dius, Neroni Galba, Domitiano Nerva, Commodo Pertinax successit et successionum talium plena est hominum vita. Orbi senis hereditas me manet. Quem non fallere possit volens, qui quem noluit fefellit? cui supervivere nequeat qui filio supervixit? Orbi iam senis elogio scripvibus causis testamenta mutant senes? Multis uere displicuit. Heredem me vult orbus senex.actum est. Hereditas orbi senis promissa est. Ea utinam innocentia atque ea mortalservarent! Nunc nec promittendi modus nec promissa frangendi pudor ullus, quod in hereditate potissimum licere sibi homines putant: itaque voluntatem testatoris ambulatoriam leges vocant. Non te exemplis premam; nota res est, legisti credo quibus hoc accidit, non solum ut viventis promitteretur hereditas, sed su
Abbreviated transcription (Latin):
naufragias muectas tradit uͨ hercle
ałe incer ꝓcellas quanaꝵ ierum res af¬
fira et cenar młtos inexiciũ traxit qui
abscisa utiq et abiecta. incolumes euasis¬
sent sepe gͥ subthenda spei anchora uł
si hẽat euellenda sine id quidem liceat
absadenda rerum q sub fluctib rlmꝙp̃da
est ut liberam ite ꝓrã gũb̃natulo ꝓudõ ͤ
Sirigas ad salutis portum bñ sperando
De hereditatis eespectatõe cre¬
Ereditatem orbis sonis expecto¬
I modo te tñqllum ꝓdicabas ip̃e
tibi ne contiariꝯ sis actende nũꝙͣ exptaco
tnͣquillitas q iohabitant bix ullłi inte
tediu exspectatõne molescius g exspecto
sens hereditatem nestis quid ille fer¬
san copectet Est ca quid̃ inter honnes
iultraris inrania ut fere om̃s non coeuis.
tantum sed m̃oribus quoq diuciꝰ se uictu¬
res sperent mint sua de morte cogitant
mortales de allona aut libenter cum tame
contrariu agere esset utilius g senis he¬

Expanded text:
naufragio vinctas tradit. Nec hercle naufragio vinctas tradit. Nec hercle aliter inter procellas humanarum rerum spes affixa et tenax multos in exitium traxit, qui abscissa utique et abiecta spe incolumes evasissent. Sepe igitur subtrahenda spei ancora vel, si hereat, evellenda; si ne id quidem liceat, abscindenda rerumque sub fluctibus relinquenda est, ut liberam vite proram gubernaculo providentie dirigas ad salutis portum. Bene spero. Bene sperando DE HEREDITATIS EXPECTATIONE Hereditatem orbi senis expecto. Modo te tranquillum predicabas; ipse tibi ne contrarius sis attende: nunquam expectatio tranquillitasque cohabitant, vix ullum vite tedium expectatione molestius. Expecto senis hereditatem. Nescis quid ille forsan expectet. Est ea quidem inter homines vulgaris insania, ut fere omnes non coevis tantum, sed iunioribus quoque diutius se victuros sperent. Inviti sua de morte cogitant mortales, de aliena autem libenter, cum tamen contrarium agere esset utilius. Senis he
Abbreviated transcription (Latin):
felix queq n ͨ spancem fallit n ͨ consundit
bim spaci bom ancicipacone lecificat at uos
seu berum bonũ male mĩti sꝑatis sea mal
uenerit g hũanũ sapio et de hus loquor
que homnes becant bona .i huis noĩs oli
dectos int̾ homnes longa lis fuit que adhͨ
pondet pendebit q euũ in om̃e hus bnũ
mrebus contra aũt illis bona mlta pone¬
tib i linquamꝰ ista phis ego que lulgus
ꝙ mł ał dilacõne te truci et uł fasde opp̾¬
meret ex optato fat succedat enĩ quod ad
carpus accinet hosa arma paueris quod
ad fortimam uarie et inuitis dñe subieris¬
ꝑ̃s in clad̾em ac ꝑma̾em uerti queat qm
que deltant añi sepe et ludunt q iea
go spei anchoram nõ mouebo ⁊ at qui
solent nauce compestate orca nauis ancho¬
ram p̃cidere si diuelli nequet relicta q illa
põecam dente cenati anchora fundabat
naues in magnis ꝙͦ pelati motib accdit
ubi nõ nauẽs fundat ilła sod alligat et

Expanded text:
felix est queque nec sperantem fallit nec confundit, felix est queque nec sperantem fallit nec confundit, ati boni anticipatione letificat. At vos seu verum bonum male meriti speratis, seu malis venerit. Humanum sapio et de his loquor que homines vocant bona. Huius nominis doctos olim inter homines longa lis fuit, que adhuc pendet pendebitque evum in omne, his unum in rebus, contra autem illis bona multa ponentibus. Linquamus ista philosophis; ego que vulgus quod vel dilatione te cruciet, vel fasce opprimat exoptato. Fac succedat enim: quod ad corpus attinet, hosti arma paraveris; quod ad fortunam, varie et immitis domine iugum spars in cladem ac perniciem verti queat, quoniam que delectant animum sepe et ledunt. Ieci ego spei bone anchoram nec movebo. Atqui solent naute tempestate orta navis anchoram precidere si divelli nequit relictaque illa poetam: Dente tenaci ancora fundabat naves in magnis quoque pelagi motibus accidit, ubi non naves fundat illa sed alligat et
Abbreviated transcription (Latin):
I Incermi dicis credo dim ce illa fefelle¬
rit hic est eni mos inniti spem deponitis
nuꝙͣ allam relicturi insi uos illa reliñqiet
que cum uos sepe ielm̃q̃rit mirũ dcũ iteꝵ¬
acq iceꝵ atq iterum redeunce cupide sy
crapitis ꝓ gressiq abiuam quasi oblici
becerum noms armatam dolis inclusi
teciens cardis arte reponitis t speni
boñã usꝙ aid ultimũ non descram
quid si dui ante alla te deserit an ne illa
rethes an sequeris an exspectabis ut re¬
deat age aũt spera qũ nichil est dulciꝰ
ꝙ fallĩ non ego tibi spem quã optima
morditus tenes eripiam cantũ istud ad¬
monco non c̃ẽ spem bonam qũã tu r̾ris
non est spes bona que donĩ sibi ꝓposiuit
sod que bñ bonũ enim sꝑare scelestissimi
ꝙͦ honnes possunt ymo et solent bere itqq
bona spes est que de uers bono rite concepta
in ultimis sinat sororesq illi suas iũgat
caritatem fidem het syes leta dultis uerax

Expanded text:
. Interim dicis: credo dum te illa fefelle. Interim dicis: credo dum te illa fefellerit. Hic est enim mos: inviti spem deponitis, nunquam illam relicturi nisi vos illa relinqueret; quin cum vos sepe reliquerit, mirum dictu!, iterum atque iterum redeuntem cupide semper excipitis progressique obviam quasi obliti veterum novis armatam dolis in clusi totiens cordis arce reponitis. Spem bonam usque ad ultimum non deseram. Quid si diu ante illa te deseruit? Anne illam retrahes, an sequeris, an expectabis ut redeat? Age autem, spera, quando nichil est dulcius quam falli. Non ego tibi spem quam mordicus tenes eripiam; tantum illud admoneo, non esse spem bonam quam tu reris: non est spes bona que bonum sibi proposuit, sed que bene. Bonum quidem sperare scelestissimi quoque homines possunt, immo et solent; vere itaque bona spes est, que de vero bono rite concepta in ultimis sinat sororesque illi suas iungat, caritatem, fidem. Hec spes leta, dulcis, verax,
Abbreviated transcription (Latin):
est longi supplicii langa spes nl sic somũ
ꝑdicam lucrũ boͣt sed qũe infmita cupidĩe
libatum ab exspectacõnib banis ad gau¬
denduni bonis suis cogi gaudet g de
euentu sors biderit eg̃o in spe gaudebo¬
i bide aũt ne ꝙñ forsani mre doteas et op¬
longe spei ꝑux successibus g nemo michi
collat spemi nemo michi collat tediũ ac la¬
borem aĩ audisci beci dici solitum ꝓuerbio
magnus labor cuspectare ⁊ spei bone
exspectato blanda est ⁊ sed et fallar et au¬
ceps et anxia si hoc magis umꝙͣ aliꝙ̾ ex¬
spectasa scdm se fallencu mextinubilis
turba est quib ad id ꝙ agũt nchil ꝓrsui
mefficar fese offert nchil respuit nlłi se
netrat flecti facilis et facili ꝓna creduli¬
tas argumentũ uero leuetatis ingens
atq amencie dixermi passim obuias spes
conplecti et hns illico certis ut loms pa¬
rasci ad quas docti om̃s et exꝑti rerum.
cardi sunt g bonam interii spem ħc̃o¬

Expanded text:
est et longi supplicii longa spes est: nil est et longi supplicii longa spes est: nil ditam lucrum vocat seque infinita cupidine liberatum ab expectationibus vanis ad gaudendum bonis suis cogi gaudet. De eventu sors viderit; ego in spe gaudeo. Vide autem ne quando forsan in re doleas et oplonge spei periere successibus. Nemo michi tollat spem. Nemo tibi tollat tedium ac laborem animi: audisti vetere dici solitum proverbio: “Magnus labor expectare”. Rei bone expectatio blanda est. Sed fallax et anceps et anxia; si hoc negas, nunquam aliquid expectasti. Sed se fallentium inextimabilis turba est, quibus ad id quod agunt nichil prorsus inefficax sese offert, nichil respuit, nulli se negat, flecti facilis et falli prona credulitas. Argumentum vero levitatis ingens atque amentie dixerim passim obvias spes amplecti et his illico certis ut bonis pasci, ad quas docti omnes et experti rerum tardi sunt. Bonam interim spem habeo
Abbreviated transcription (Latin):
sim eripit et mopnis euencibi sepe tua
ꝯsumitur g spero młta et mnscar
tuas oꝑcet sme metu eñi spes nõ hica¬
g. spero bona ⁊ mala ago tiines uter̃
concrariũ ut soemide̾s g spero lita
sed incerta quoꝵ studia certa negligere
domencia certa est q̃ equidem ꝙ nõ hab
sperat ꝙ habet obliuiscitur  spare
peiora si possima sunt que speras el
metiora tibi fingis g suuat in ꝓpebi¬
uere Sic berius in spe mori na et
futura cogitantib pnͣcia desabm̃ eta¬
soueriqua ꝓspicuĩt que sus oculis sit
non bident et q̃ tras bidere destmnant hodie
nõ uiuũt nũd est cuiꝰ miciũ spatur ita cũ
spes om̃is boni absentis exspectacõ sit ꝯse¬
quens spantem ꝓ ea salcem parti qua spat
mali aliquid pati g dulce est spare
audio quidem mltos hoc dice̾ scd hanc nao
dulcedinem nõ agnosto nam si spare et
optato carere eciam dulce est quod q̃ dixĩt
hand dubie gustu g spars delcabile est¬
i ergo et p̃endere et offici et toiqueri spes

Expanded text:
opinis eventibus sepe lusa consumitur. Spero multa. Et multa metuas oportet; sine metu enim spes non habitat. Spero bona. Mala igitur times; ut enim contrarium ut formides. Spero leta. Sed incerta, quorum studio certa negligere dementia certa est; qui equidem quod non habet sperat, quod habet obliviscitur. Sperare peiora, si pessima sunt que speras et meliora tibi fingis? Iuvat in spe vivere. Dic verius: in spe mori; nam et futura cogitantibus presentia dilabuntonginqua prospiciunt, que sub oculis sunt non vident, et qui cras vivere destinant hodie non vivunt. Nondum est cuius initium speratur; ita, cum spes omnis boni absentis expectatio sit, consequens est sperantem pro ea saltem parte qua sperat mali aliquid pati. Dulce est sperare. Audio quidem multos hoc dicere; sed hanc ego dulcedinem non agnosco. Nam si sperare, et optato carere etiam dulce est; quod qui dixerit haud dubie gustu caret. Sperare delectabile est. Ergo et pendere et affici et torqueri spes
Abbreviated transcription (Latin):
quid astrorum tacor ac regnator sangit
agens aliquos indies aidẽnaꝰ quo illius
ãmore fias dignior de euontu tibi no¬
nosre durum homi uet licere si expodiat
net expodux si liceat
De leto rinnore crii¬
Etus rumior insonuĩt t noli fame
credere mendap est m̃łli letos
miciant rumores ⁊ sepe tuaꝰ umi c̃dit᷑
penicus ẽe non pt̃ t mos same bulga¬
ris notus est ueris fła mistere pautĩs
beris młta mendacia ꝯdintur om̃ia m̃e¬
ciena nchil credicur t rummoris auctor
pͥmus ẜerax qt ⁊ at nemo ꝙͣ audici᷑
aut biderit ieftrre ꝯtentus est incħ est
actu insi ꝑse quisq aliquid auditis adie¬
letissima fama ⁊ quid si młcet ut se¬
riat sepe letum rumorem mesta clades.
neret spem p̃mictit cuspidemq bianifica
lea ciuꝯpiam rumoris illitam dulcedie
ingulo gaudentis infligit quod bir doctꝰ¬

Expanded text:
d astrorum creator ac regnator sanxerit, d astrorum creator ac regnator sanxerit, agens aliquid in dies ardentius, quo illius amore fias dignior. De eventu non tibi vnosse durum homini, nec licere, si expediat, nec expedire, si liceat. 113 DE LETO RUMORE Letus rumor insonuit. Noli fame credere, mendax est. Multi letos nuntiant rumores. Sepe tutius uni creditur penitus esse non potest. Mos fame vulgaris notus est, veris falsa miscere; paucis veris multa mendacia condiuntur: omnia mentienti nichil creditur. Rumoris auctor primus verax est. At nemo quantum audierit aut viderit referre contentus est: nichil est actum, nisi pro se quisque aliquid auditis adieletissima fama est. Quid si mulcet ut feriat? Sepe letum rumorem mesta clades sneret spem premittit cuspidemque vulnificam, leti cuiuspiam rumoris illitam dulcedine, iugulo gaudentis infligit. Quod vir doct
Abbreviated transcription (Latin):
lapsas q eo trahitis nõ quouis illarum
rio ille dixit hic optime manebimꝰ ne
mundi caput tantũ ferretur cã fuit aut
quia ꝑsam ꝑurre flens infantula ꝑfectu¬
re inbellum nũtiauit prĩ bina macedonũ
regem ꝯsequens iudicatum est G quana
mẽns ebria et mutabund̾a ꝙͣ fucili im¬
pussu erroris infducam ruis g leca ad¬
erunt compoito ⁊ mesta aderut exprecto¬
Ni leca dormiens bidebam ⁊ mesta bigi¬
lans bidebis g felix eram ꝑ quiete
misti eris ꝑ laborem sepe nichil sompia
denũciant et sepe contrariũ g sepe u̾a
est aũt huis et reliquaꝵ huiꝰ ꝯmodi bani¬
tatum iõ bñũ casu incidens berum inmũs
falsis ascipulatur benturo q inhians p̃ci¬
tum mens non bidet it multa nũciaoit
diuini .i inposceros hos ego nõ miror
qͥ demore suo pastuntur artifias seduos
stupeo qͥ illorum bentri aĩas et ingrna
deris si me sequi doles erspectabis equa¬
minis at tnͣquillus nꝙ affari de te sed¬

Expanded text:
lapsas voces eo trahitis non quovis illarum,lapsas voces eo trahitis non quovis illarum,rio ille dixit: “Hic optime manebimus”, ne mundi caput transferetur causa fuit, aut quia Persam periisse flens infantula profecturo in bellum nuntiavit patri, vinci Macedonum regem consequens iudicatum est! O humana mens ebria et mirabunda, quam facili impulsu erroris in foveam ruis! Leta aderant consopito. Mesta adeunt experrecto. Leta dormiens videbam. Mesta vigilans videbis. Felix eram per quietem. Miser eris per laborem; sepe nichil somnia denuntiant et sepe contrarium. Sepe vera est autem huius et reliquarum huiusmodi vanitatum ratio: unum casu incidens verum innumeris falsis astipulatur venturoque inhians preteritum mens non videt. Multa nuntiant divini. Impostores ego hos non miror, qui de more suo pascuntur artificio, sed vos stupeo, qui illorum ventri animas et ingenia deris; si me sequi voles, expectabis equaminis et tranquillus, non quid astra de te se
Abbreviated transcription (Latin):
rui dicturi fint quib ꝙ ꝯstat magno qͥe
om̃iq fommllarissimo teste marto tiulio cal¬
dei oñs aruspites ꝙ ꝓmiserant ꝙ p̃clau
fine oms bci senes inpria morerentur id
ab ycalico romanoq oebe scctis fedo ꝙ l¬
dibrio retanditis beneatis illis toca q d
sorimidatis orbe cap̾cibus reliqͥ inhumau
ferairũq et piiciũ morsib at uolucrum
auguriũ nocaui ⁊ s amencia opora¬
nãm misee homo successiuou nociciam
suorumq sibi nlła est a bolucribus spat
quid ho sculas ficri ꝑt quia si dns plarct
et dei optharũ regem iusa aquila imp̃e¬
centi p̃ripuit ruĩne et agrippe hebreo
instare carceris exiaitui finemꝙ misecie
redens bubs auis alioqũ infamis auꝰq
bugilui carm̃e ferale s desẽbicur ¶
lecimi om̃e madit i omen ab honne
duction nom̃e hũane demencie argioñ¬
auibus ulla ꝑs rerum uacet Itaq et ster¬
nutamenta seruoꝵ et natorum fortuito

Expanded text:
ntrarium dicturi sint quibus, quod constat magno quidem ntrarium dicturi sint quibus, quod constat magno quidem omniumque familiarissimo teste Marco Tullio, Chaldei omnes aruspicesque promiserant quod preclaro fine omnes beati senes in patria morerentur. Idab Italico Romanoque orbe, sectis fedoque ludibrio reconditis veneratis illis totoque diu formidatis orbe capitibus, reliqua inhumati ferarumque et piscium morsibus ac volucrum augurium notavi. O amentiam importunam! Miser homo successuum notitiam suorum, que sibi nulla est, a volucribus sperat. Quid hoc stultius fieri potest? quia, si diis placet, et Deiotarum regem visa aquila impendenti preripuit ruine et Agrippe Hebreo instare carceris exitum finemque miserie sedens bubo avis, alioquinrmen ferale describitur. Letum omen incidit. Omen ab homine dictum nomen humane dementie argumenanilibus ulla pars rerum vacet. Itaque et sternutamenta servorum et natorum fortuito
Abbreviated transcription (Latin):
dia machiten trahi pt tam inttũ est
an illorun fraus turmor an ridiculosier
ur̃a demencia illorum tame argucns ac
ratiũtulis eñdere facile sed ꝑliuũ est no¬
tum q adeo tam q a nocibq illustribus agi¬
tatum ut nõ suꝑuacua tantum repeticõ
sod temeraria Bibeatur ur̃e aũt meptissie
nanitati quid aliud dia p̃t ansi dignos ues
qͥ ab homũculis non terresteilꝰ modo pd̃
luceis et nlłiꝯ insi qua scultos ludant no
et celo insuꝑ auctore ftillamĩ g ꝑsuasũ
est michi ꝓsꝑa instare quoꝵ inpectaco dul¬
cis leta tranquilla est t ymo quid̃ amau
lacus q aur̃iũ et garritus letũ in augn¬
riũ ducunt ac sĩ quatiens te ista fẽfesse¬
runt recogitas si de hac re bicinos mcip¬
gas insi uł cu ultro te fallis ccł illi ꝑtit¬
pes erroris querunt facile dep̃hendes.
quorsum hus p̃sagns credendum sit insi
tres ila sũmi homi rerumq moderatores
pompeiꝰ crassus et cesar iurati forte q̃¬

Expanded text:
dixi “manticen” trahi potest, tam incertum est dixi “manticen” trahi potest, tam incertum est an illorum fraus turpior ac ridiculosior vestra dementia; illorum tamen argutiis atque ratiunculis respondere, facile sed prolixum est notumque adeo tamque a notis ac illustribus agitatum, ut non supervacua tantum repetitio, sed temeraria videatur. Vestre autem ineptissime vanitati quid aliud dici potest, nisi dignos vos qui ab homunculis non terrestribus modo, sed luteis et nullius nisi qua stultos ludant notet celo insuper auctore fallamini? Persuasum est michi prospera instare, quorum expectatio dulcis, leta et tranquilla est. Immo quidem amarlatusque avium et garritus letum in augurium ducunt. At si quotiens te ista fefellerint recogitas, si de hac re vicinos interrogas, nisi vel tu ultro te fallis vel illi participes erroris querunt, facile deprehendes quorsum his prestigiis credendum sit, nisi tres illi summi hominum rerumque moderatores Pompeius, Crassus et Cesar iurati forte co