comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
fug̾unt ꝑsonã parricidiaꝵ ferentes:
Ꝙͥ in illo bñficio maxĩm fuit tanti
emisse. uectenꝰ pretor marsoꝵ duce¬
batur ad romanũ imꝑatorẽ. Seruus
eiꝰ gladium militi ip̃i a qͦ trahebat᷑
eduxit ⁊ pͥmũ dñm eccidit. Deinde
tu traiecit. Da mͥ qũeqͣm qui magni¬
ficentiꝰ dñm seruau̾it. Corfinium ce¬
sar obsidebat. tenebat᷑ inclusus dñs. im¬
ꝑauit medico. eidem q seruo suo ut sͣ
uenenum daret. Cum tͣnsu̾santẽ uide¬
ret. qͥd cunctaris inqͥt tanqͣm in tua
potestare totũ istd̾ sit: mortem rogo
armatꝰ. Tum ille ꝓmisit et medica¬
m̃tum innoxiũ bibendũ illi dedit. Q ͦ
cũ sopitꝰ eẽt accessit ad filiũ eiꝰ. Inbe in¬

Expanded text:
am parricidarum ferentes ; quod in illo beneficio maximum fuit, tanti emisse. Vettius, praetor Marsorum, ducebatur ad Romanum imperatorem ; servus eius gladium militi illi ipsi, a quo trahebatur, eduxit et primum dominum occidit, deindetu. Da mihi quemquam, qui magnificentius dominum servaverit. Corfinium Caesar obsidebat, tenebatur inclutus Domitius ; imperavit medico eidemque servo suo, ut sibi venenum daret. Cum tergiversantem videret : " Quid cunctaris," inquit, " tamquam in tua potestate totum istud sit ? Mortem rogo armatus." Tum ille promisit et medicamentum innoxium bibendum illi dedit ; quo cum sopitus esset, accessit ad filium eius e
Abbreviated transcription (Latin):
nt ip̃os sepe bñficii su feceruit. Non÷
dubium qͥn seruus bñfitium dare
possit cuilz. Quare gͦ nõ ⁊ dño suo
fieri si petuniã illi ded̾it. alioqͥn co¬
tidie dñm suũ obligat. ꝑegͥnantẽ
sequit᷑. gͦ ministrat eiꝰ laborem sũ

Expanded text:
psos saepe beneficii sui fecerint. Non est dubium, quin servus beneficium dare possit cuilibet ; quare ergo non et domino suo fieri, si pecuniam illi dederit. Alioqui cotidie dominum suum obligat ; peregrinantem sequitur, aegro ministrat, rus eius labo
Abbreviated transcription (Latin):
tanqͣm in p̾terito s tanqͣm in ꝑdito
ponit. sdeoq caduca memoria ÷ futo
imminentiũ. hoc loco reddendũ ÷ epy¬
curo testimoniũ qui assidue queritur
qd̃ adn̾sus p̾terita simꝰ iugrati. qd̃ q̃¬
cumq p̾cipimꝰ bona nõ reducamꝰ. nec
int̾ uoluptates num̾emꝰ. cum certior
nlła sit uoluptas qͣm que iã eripi nõ
pͭ. Presentia bona nũdũ tota in solido
sunt. pͣ illa casus aͥs int̾cid̾e. futura
pendent.⁊ incerta sunt. Ꝙ p̾teriit
int̾ mortua sepõitum est. Qͦmͦ gratus
ẽẽ qͥsqͣm adu̾sus bñficia p̃ qui omñe

Expanded text:
tamquam in praeterito sed tamquam in perdito tamquam in praeterito sed tamquam in perdito ponit, ideoque caduca memoria est futuro imminentium. Hoc loco reddendum est Epicuro testimonium, qui adsidue queritur, quod adversus praeterita simus ingrati, quod, quaecumque percipimus bona, non reducamus nec inter voluptates numeremus, cum certior nulla sit voluptas, quam quae iam eripi non potest. Praesentia bona nondum tota in solido sunt, potest illa casus aliquis incidere ; futura pendent et incerta sunt ; quod praeteriit, inter tuta sepositum est. Quomodo gratus esse quisquam adversus beneficia p
Abbreviated transcription (Latin):
hanc cãm alie qͦ sunt q̃ nob̾ merita
nõ nnqͣni maxĩa uelant. Prtma oĩ¬
un ac potentissima qd̾ noiuis semper
cupiditatib occupati. nimqͥd habeamꝰ¬
s qͥd petamꝰ in id qd̾ ÷ qd̃ appetit᷑ intẽ¬
tisimꝰ. Quicqͥd ÷ domi uile ÷. sequit᷑
aũt ut uͥ qd̾ acceꝑisꝰ leue nouoꝵ cupi¬
ditas fec̃. auctor qͦ eoꝵ nõ sit ĩ p̾tio.
amauimꝰ aliqũe et suspeximꝰ. ⁊ funda¬
tum ab illo statũ nr̃m ꝓfessi stmꝰ quam¬
diu nobis platebant ea q̃ ꝯsecuti su¬
mus. Reiñ irrumpit aĩm alioꝵ ãmi
ratio .⁊ ad ea impetꝰ fc̾s ÷ nti mortali¬
b mos ex magius maioea cupiendi.
ꝓtinꝰ extidit qͥq̾d ante apd̾ nos bñ¬
fitium uocabit᷑. nec ea intuem᷑ q̃ nos
aliis ꝓposuere. s ea sola que fortuna pͦ¬
tił. Deinde qr nemo nr̃m nouit nͥ ad
tempꝰ qd̾ eum maxime tnͣsit. ad p̾te¬
olescentiã nr̃am collata pereant. qr
ip̃a nunqͣm retractat᷑. Nemo ꝙ fuit

Expanded text:
hanc causam aliae quoque sunt, quae nobis merita hanc causam aliae quoque sunt, quae nobis merita non numquam maxima evellant. Prima omnium ac potentissima, quod novis semper cupiditatibus occupati non, quid habeamd, quod adpetitur, intentis, quidquid est domi, vile est. Sequitur autem, ut, ubi quod acceperis leve novorum cupiditas fecit, auctor quoque eorum non sit in pretio. Amavimus aliquem et suspeximus et fundatum ab illo statum nostrum professi sumus, quamdiu nobis placebant ea, quae consecuti sumus ; deinde irrumpit animum aliorumi mortalibus mos est ex magnis maiora cupiendi. Protinus excidit, quidquid ante apud nos beneficium vocabatur, nec ea intuemur, quae nos aliis praeposuere, sed ea sola, quae fortuna prtis. Deinde quia nemo nostrum novit nisi id tempus, quod cum maxime transit, ad praeteulescentiam nostram collata pereant, quia ipsa numquam retractatur. Nemo, quod fuit,
Abbreviated transcription (Latin):
osi ocłi sunt qui lucem reformidant.
ceci qui nõ uident. et parentes suos
nõ amare impieras ÷. nõ agnostere
insania. Quis tam ingtus ÷ qͣm qͥ
qd̾ in pͥma ꝑte aĩ positum ẽẽ debus
et semꝑ occurr̾e̾ ita se posuit et ab¬
iecit ut in ignorantiã u̾teret: appa¬
ret illum nõ sepe de reddendo togi¬
tasse cui opp̾ssit obluuo. deniq ad
reddendam grãm ⁊ uirtute opꝰ est
et temꝑe. et facultate.⁊ aspirante
fortuna. Qui momuinit sine impen¬
dio gratus ÷. hoc qd̃ nõ oꝑam exigit
uõ opes. nõ felicitatẽ qͥ nõ p̾stat. muil¬
lum ht̃ qd̃ lateat patrocinũ. Nñꝙͣ
.ii. uoluit gratꝰ ẽẽ qui bñfitiũ tam
longe ꝓietit ut ext᷑ conspectũ suũ
pon̾et. Qũead mod̾ que nnsu sunt
et manũ totidie et tactum patiunt᷑
nuniqͣm ꝑaculus suus adeunt. illa
q̃ ad ocłos nõ reuocant᷑ s extͣ ꝯu̾sa
freqñs cogitatio ex̾cet aut renouat
memorie m inqͣm sulducit᷑ que nich̾
ꝑdit. nͥ ad qd̾ nõ sepe respexit. Preter

Expanded text:
osi oculi sunt, qui lucem reformidant, caeci, qui non vident ; et parentes suos non amare impietas est, non adgnoscere insania ! Quis tam ingratus est, quam qui, quod in prima parte animi positum esse debuit et semper occurrere, ita seposuit et abiecit, ut in ignorantiam verteret ? Apparet illum non saepe de reddendo cogitasse, cui obrepsit oblivio. Denique ad reddendam gratiam et virtute opus est et tempore et facultate et adspirante fortuna ; qui meminit, sat sine impendio gratus est. Hoc, quod non operam exigit, non opes, non felicitatem, qui non praestat, nullum habet, quo lateat, patrovoluit gratus esse, qui beneficium tam longe proiecit, ut extra conspectum suum poneret. Quemadmodum, quae in usu sunt et manum cotidie tactumque patiuntur, numquam periculum situs adeunt, illa, quae ad oculos non revocantur, sed extra frequens cogitatio exercet ac renovat, memoriae numquam subducitur, quae nihil perdit, nisi ad quod non saepe respexit. Praeter
Abbreviated transcription (Latin):
sit. qͣ ingͣti dat᷑ actio que uidet᷑ eqͣ
om̃ib. Quid m: cũ urbes tͦs urbib¬
q̃ p̾stit̾e exꝑbrent ⁊ maiores collata
aposterisꝰ exigant: nr̃i maiores ma¬
petier̃t. bñficia magno aĩo dabant
magno ꝑdebant. excepta macedonũ
gente nõ ÷ in nlła data adu̾sus ingͣ¬
tum actio. magnũ q hoc argum̃tũ ÷
dandum nõ fuisse. qr adu̾sus male fit̃
om̃e ꝯsensimꝰ. ⁊ homicidii. uene ficii.

Expanded text:
sit, qua ingrati datur actio ; quae videtur aequa sit, qua ingrati datur actio ; quae videtur aequa omnibus. " Quidni ? cum urbes quoque urbibstitere, exprobrent et in maiores collata a posteris exigant." Nostri marepetierunt, beneficia magno animo dabant, magno perdebant; excepta Macedonum gente non est in ulla data adversus ingratum actio. Magnumque hoc argumentum est dandam non fuisse, quia adversus maleficium omne consensimus, et homicidii, venefici
Abbreviated transcription (Latin):
ac fufͦoͦꝵ memoria gͣtos fac̃. memo¬
rie minimũ tͥbuit quisqͥs spei płimũ.
Qũe ad mod̾ mi liberal q̃dam res semel
et si qͣ alia ꝓpt̾ subtilitatẽ lubrica sũti
ita bñfitia q̃dam magnitudo ñ patit᷑
excid̾e q̃dam minora si num̾o płia.
⁊ temꝑib diu̾sa effluunt. qr ut dixi
sĩ sub inde ilia tractamꝰ. nͨ libent̾ quid
cuiq debeamꝰ recognostimꝰ. audi uoces
petentiũ. slemo inuicturã semꝑ ĩ aio
suo memoriam dixit. nemo ñ debi¬
tum se ⁊ deuotum ꝓfessus÷. ⁊ si quod
aliud hułius u̾bum qͦ se oppigneraret
innenit. Post exignumtempꝰ id̾ illi
t̾iba pͥora qͣi sordida ⁊ parum libera
euitant. ꝑueniunt deinde eo qͦ ut
ego existimo pessimꝰ quisq ita nigͦ¬
tissimꝰ ꝑuenit ut obluuscant᷑. adeo
.n. ingratꝰ ÷ qui oblitꝰ ÷: ut ingͣtꝰ¬
sibi sit cui bñfitium u ñtem ueniti
hoc tñ inussu uitium an impiitũ
ẽẽ debeat querit᷑. ⁊ an hec lex que ĩ
scolis exercet᷑. ⁊̃ in tiuitate ponenda

Expanded text:
? Memoria gratum facit ; memoriae minimum tribuit, quisquis spei plurimum. Quemadmodum, mi Liberalis, quaedam res semel et si qua alia propter suptilitatem lubrica sunt, ita beneficia quaedam magnitudo non patitur excidere, quaedam minora sed numero plurima et temporibus diversa effluunt, quia, ut dixi, non subinde illa tractamus nec libenter, quid cuique debeamus, recognoscimus. Audi voces petentium. Nemo non victuram semper in suo memoriam dixit, nemo non deditum se et devotum professus est, et si quod aliud humilius verbum, quo se oppigneraret, invenit. Post exiguum tempus idem illi verba priora quasi sordida et parum libera evitant ; perveniunt deinde eo, quo, ut ego existimo, pessimus quisque atque ingratissimus pervenit, ut obliviscantur. Adeo enim ingratus est, qui oblitus est, ut ingratus sit, cui beneficium in mentem venit. Hoc tam invisum vitium an impunitum esse debeat, quaeritur, et an haec lex, quae in scholis exercetur, etiam in civitate ponenda
Abbreviated transcription (Latin):
ingͣtus. cũ hoc nõ accidat nͥ ingrato. ml¬
ta sunt gn̾a ingͣtoꝵ. ut surũ. homiti¬
uarietas magna. Ingratꝰ ÷ qui bene.¬
ficium accepisse se negat qd accepiti
Ingͣtus ÷ qui dissimulat. Ingͣtus qͥ nõ
reddit. Ingͣtissimꝰ oĩm qui oblitus esti
Illi .n. si nõ soluunt: tñ dedent. ⁊ extat
apd̾ illos uestigiũ terte m̾itoꝵ inter
malam ꝯsciãm inclusoꝵ. Aliqñ ad ferẽ.¬
dam gr̾am ꝯu̾ti ⁊ ex aliqͣ cã possunt
si illos pudor ammonuerit: si subit a
honeste rei cupiditas qͣlis solet ad tꝑs¬

Expanded text:
ccidat nisi ingrato. Multa sunt genera ingratorum, ut furum, ut homicivarietas magna. Ingratus est, qui beneficium accepisse se negat, quod accepit ; ingratus est, qui dissimulat; ingratus, qui non reddit, ingratissimus omnium, qui oblitus est. Illi enim si non solvunt, tamen debent, et extat apud illos vestigium certe meritorum intra malam conscientiam inclusorum ; aliquando ad referendam gratiam converti ex aliqua causa possunt, si illos pudor admonuerit, si subita honestae rei cupiditas, qualis solet ad t
Abbreviated transcription (Latin):
ac salus mom̃tis constaret excepisse
ydonea cibo temꝑa. ⁊ cadentes uenas
uino refetisse. ⁊ meditũ adduxisse mo¬
rienti : ħ qͥs estimabit. quis dissipͣns
bñficiis uidedit bñficia pensari: Do¬
nauit t̾ domĩ. s ego tuam supra te
ruere p̾dixi. Dedit tͥ pat̾ͥmoniũ. s
ego naufrago tabłam. pugnauit ꝓ
te ⁊ uuln̾a accepit. at ego tͥ uiram
silentio dedi. Cum alit̾ bñficiũ detur
alit̾ reddat᷑. paria fac̾e difficile est.
Dies p̾terea bñficio reddendo nõ dr̃
ñ demꝰ bñficia sine teste. qͣm inde pe¬
ña ingratis ꝯstituimꝰ: un̾a oĩb cum
disparta sit: an ineqͣlem ⁊ ꝓ cuinsq

Expanded text:
ac salus momentis constaret, excepisse ac salus momentis constaret, excepisse idonea cibo tempora et cadentes venas vino refecisse et medicum adduxisse morienti ? Haec quis aestimabit ? Quis dissimilibus beneficiis iubebit beneficia pensari ? " Donavi tibi domum." Sed ego tuam supra te ruere praedixi. " Dedi tibi patrimonium." Sed ego naufrago tabulam. "Pugnavi pro te et vulnera excepi." At ego vitam tibi silentio dedi. Cum aliter beneficium detur, aliter reddatur, paria facere difficile est. Dies praeterea beneficio reddendo non dicinon demus beneficia sine teste ? Quam deinde poenam ingratis constituimus ? Unam omnibus, cum disparia sint ? Inaequalem et pro cuiusque
Abbreviated transcription (Latin):
giones ꝑ qͣł magna flumina ⁊ na¬
uigabłia decurrant. Bñficumn ÷
arentib siti ⁊ uir sp̃m ꝑ sictas faces
ducentib monstrare fontẽ. Quis
int̾ se ista comꝑabit : qͥs expendet:
idem pendent. Dedit hic mͥ bñficiũ
s nõ libenter. s dedisse se que stus
est. s suꝑbiꝰ me qͣm solebat aspexit.
s tam tarde dedit ut plus p̾stati¬
rum fu̾it si cito negasset. hoꝵ qͦmͦ
iudex introibit estimationẽ cum
sermo ⁊ dubitatio ⁊ uultꝰ mercti
gr̃am destruant: qͥd qd q̃dam bñ¬
fitia uocantur. qr nimis ꝯcupiscũ¬
tur. q̃dam nõ sunt ex hac uulgari
nota s maiorã ⁊̃ siminꝰ apparent.
Beneficium ugas de disse potentis pͥp
se capitis reum. Quid utilia suasisse
qͥd retinuisse ne ni scelus rueret. quid
gladium excussisse moritoͦ. qͥd effica¬
cib remediis lugent̾e. ⁊ quo desid̾abat
uolentẽ sequi. ad iite ꝯfiliũ reduxis.¬
se. qͥd assedisse caro. ⁊ cũ ualitudo enis

Expanded text:
giones, per quas magna flumina et nagiones, per quas magna flumina et navigabilia decurrant, beneficium est arentibus siti et vix spiritum per siccas fauces ducentibus monstrare fontem. Quis inter se ista comparabit ? Quis expendet ?idem pendent. Dedit hic mihi beneficium, sed non libenter, sed dedisse se questus est, sed superbius me, quam solebat, adspexit, sed tam tarde dedit, ut plus praestaturus fuerit, si cito negasset. Horum quomodo iudex inibit aestimationem, cum sermo et dubitatio et vultus meriti gratiam destruant ? Quid, quod quaedam beneficia vocantur, quia nimis concupiscuntur, quaedam non sunt ex hac vulgari nota sed maiora, etiam si minus apparent ? Beneficium vocas dedisse potentis popuse capitis reum. Quid utilia suasisse ? Quid retinuisse, ne in scelus rueret ? Quid gladium excussisse morituro ? Quid efficacibus remediis lugentem et, quos desiderabat. volentem sequi ad vitae consilium reduxisse ? Quid adsedisse aegro et, cum valetudo eius
Abbreviated transcription (Latin):
in albũ ⁊ equestris hereditas misit.
Itaq nõ hec par̃ ydonea res uisa est
q̃ deduc̾etur ad iuditem. s nemo huit
rei satis ydoneus udex inuentꝰ ÷. Ꝙ
ñ aminirab̾is si excusseris q̃d hĩtus
fuerat difficultatis qͥsqͥs in eiꝰ modi re¬
rũ exisset. Donauit aliqͥs magña pe¬
cimiã. s diues. s nõ sensurꝰ impẽdiũ.
Donauit aliꝰ s toto patͥmonio cessu¬
rus. sumina ead̾ ÷. bñsitiũ idẽ nõ ÷
Etiam nũc adice. hic petimã ꝓ ad¬
iecto dependit. s cũ illam domo ꝓtu¬
lisset. ille dedit eand̾. s mutuã sũp¬
sit aut rogauit. ⁊ se obligari ngẽti
mertio passus z. Eod̾ existimas loco eẽ
inũ qui bñficiũ ex facili largitꝰ ÷. et
hunc qͥaccepit ut daret temꝑe q̃dam
magna fu̾it ut sũma. Bñsicium est
donata possessio. cuiꝰ fertilitas laxa¬
re possit annonã. bñficiũ ÷ unꝰ in
fame panis. Bñficium ÷ donare re¬

Expanded text:
in album et equestris hereditas misit. in album et equestris hereditas misit. Itaque non haec parum idonea res visa est, quae deduceretur ad iudicem, sed nemo huic rei satis idoneus iuden admiraberis, si excusseris, quid habiturus fuerit difficultatis, quisquis in eiusmodi reum exisset. Donavit aliquis magnam pecuniam, sed dives, sed non sensurus impendium ; donavit alius, sed toto patrimonio cessurus. Summa eadem est, beneficium idem non est. Etiamnunc adice : hic pecuniam pro addicto dependit, sed cum illam domo protulisset; ille dedit eandem, sed mutuam sumpsit aut rogavit et se obligari ingenti merito passus est. Eodem existimas loco esse illum, qui beneficium ex facili largitus est, et hunc, qui accepit, ut daret ? Tempore quaedam magna fiunt, non summa. Beneficium est donata possessio, cuius fertilitas laxare possit annonam, beneficium est unus in fame panis ; beneficium est donare re
Abbreviated transcription (Latin):
qd̾ huic unilegi omĩa fora uix suffici¬
ent. Quis erit qͥ nõ agat. qͥs cum qͦ
nõ agat᷑ : om̃s sua extollũt. om̃ts ⁊̃
minima q̃ in alios ꝯtułe dilatant.
Pret̾ea q̃cumq in tognitiotĩe cadũt
ꝯpͥhendi possũt. ⁊ ñ dare infinitam
licentiã iudicii. Ideo melior uidetir
ꝯditio cãe bone si ad iudicẽ qiͣ ad ar
bitriũ mittit᷑: qr illũ formula melu¬
dit. ⁊ certos qͦs nõ excedat t̾minos
ponit. ħ libera ⁊ ulłis astricta uin
suadet: s ꝓut huanitas aut mĩa
impulit reg̾e. Ingrati actio nõ erat
iuditẽ allegat᷑a. s regno lib̾rimo po¬
sit᷑a. Quid sit .n. bñfitiũ nõ constat.
deinde qͣnͣtum sit refert. qͣm benigne
illd̾ int̾pretet᷑. nidex qͥd sit ingratꝰ¬
in illa monstrat. Sepe ⁊ qͥ reddidit.
qd̵ accepit ingratꝰ ÷ ⁊ qͥ nõ reddidit
gratꝰ. De quibdã ⁊ imꝑitꝰ iudex di¬
nutt̾e tabellam pͣ. uͥ fecisse aut nõ

Expanded text:
quod huic uni legi omnia fora vix sufficiquod huic uni legi omnia fora vix sufficient. Quis erit, qui non agat ? Quis, cum quo non agatur ? Omnes sua extollunt, omnes etiam minima, quae in alios contulere, dilatant. Praeterea, quaecumque in cognitionem cadunt, comprendi possunt et non dare infinitam licentiam iudici; ideo melior videtur condicio causae bonbitrum mittitur, quia illum formula includit, et certos quos non excedat terminos ponit, huius libera ex nullis adstricta uincsuadet, sed prout huimpulit, regere. Ingrati actio non erat iudicem adligatura sed regno liberrimo positura. Quid sit enim beneficium, non constat, deinde, quantum sit ; refert, quam benigne illud interpretetur iudex. Quid sit ingratus, nulla lex monstrat ; saepe et qui reddidit, quod accepit, ingratus est, et qui non reddidit, gratus. De quibusdam et imperitus iudex demittere tabellam potest, ubi fecisse aut non
Abbreviated transcription (Latin):
ilid̾. s cum difficił eẽt incerte reiesti¬
matio. tm̃ odio dampnauimꝰ. ⁊ int̾ ea
relinqͥmꝰ que ad iudices deos mritimꝰ.
Rationes aũt multe mͥ occurrunt p̃p̃
quas crimen hoc in legem cad̾e non
debeat. Primũ oĩm pars optuna bñ¬
ficii periit si actiosit terte peciniae
aut ex conducto et locato dat᷑. hoc .n.
in illo spetiosissimũ ÷ qd̾ dedimꝰ uel
ꝑdituri qd̃ totũ ꝑdidimꝰ accipientiũ
arbitrio. si appello. si ad iuditẽ uoco.
intipit nõ bñficiũ ẽẽ s creditũ. dem̃
cum res honestissima sit referre gra¬
tiam. desinit ẽẽ honesta si ncc̃ia ÷. Non
magis .n. laudauit eum qͥsqͣm gͣtum
homiñe. qͣm eum qui depoĩtum redoi¬
dit. aut qd̾ debebat citͣ᷑ iuidicẽ soluiti
Ita duas res quib in uita humana ni¬
chil pulcri÷ corrumpimꝰ. gͣtũ homi¬
nẽ ⁊ bñficiũ. Quid .n. aut in hoc
magnificũ ÷ sibñficiũ nõ dat s ꝯmo¬
nͥ tutũ ÷ ingratũ fuisse. Adice nunc

Expanded text:
illud, sed eum difficilis esset incertae rei aestimatio, tantum odio damnavimus et inter ea reliquimus, quae ad iudices deos mittimus. Rationes autem multae mihi occurrunt, propter quas crimen hoc in legem cadere non debeat. Primum omnium pars optima beneficii periit, si actio sicut certae pecuniae aut ex conducto et locato datur. Hoc enim in illo speciosissimum est, quod dedimus vel perdituri, quod totum permisimus accipientium arbitrio ; si appello, si ad iudicem voco, incipit non beneficium esse, sed creditum. Deinde cum res honestissima sit referre gratiam, desinit esse honesta, si necessaria est ; non magis enim laudabit quisquam gratum hominem, quam eum, qui depositum reddidit aut, quod debebat, citra iudicem solvit. Ita duas res, quibus in vita humana nihil pulchrius est, corrumpimus, gratum hominem et beneficium ; quid enim aut in hoc magnificum est, si beneficium non dat, sed commonisi tutum est ingratum fuisse. Adice nunc,
Abbreviated transcription (Latin):
tut᷑. aspice tͣbes siue ꝓceritatẽ. estimes
altissimas. siue trassitudinẽ spatium qͦ
ramoꝵ latissime fusas. Qnͣtulũ ÷ hiis cõ¬
ꝑatũ iuid̾ qͦ radix tenui fibra ꝯplectit᷑.¬
Initunt᷑ fundam̃tis suis templa ⁊ illa ur¬
bis menia. tñ q̃ infirmam̃tũ totiꝰ oꝑis
iacta sunt latent. Id̾ in teu̾s euenit.
Precipua sua semꝑ segñs magnitudo ob¬
ruet. Non potuissem qͥcqͣm ꝯseqͥ nisi
nichil eoꝵ q̃ ꝯfilio ac manu gero fac̾e
potussem nͨ in hanc em̾g̾e nõis clarita¬
teni. qͣm ciuili ac militari industria

Expanded text:
t. Adspice trabes, sive proceritatem aestimes, altissimas, sive crassitudinem spatiumque ramorum, latissime fusas. Quantulum est his comparatum illud, quod radix tenui fibra complectitInnituntur fundamentis suis templa excelsa urbis ; tamen, quae in firmamentum totius operis iacta sunt, latent. Idem in ceteris evenit; principia sua semper sequens magnitudo obruet. Non potuissem quicquam consequi, nisi nihil eorum, quae consilio ac manu gero, facere potuissem nec in hanc emergere nominis claritatem, quam civili ac militari industria
Abbreviated transcription (Latin):
liberał ideo de ingͣtis. ⁊̃ ingrati q̃rũt᷑ͦ.
tum uit̾m hoc om̃ib heret qd̾ om̃ib
displicet adeo q in ꝯͣrium itur. ut qͦs¬
nat᷑e accid̾e quibdam nõ negauerĩ.
pli̾d q me moriam tempꝰ int̾positũ
subducit. Nam que recentia apd̾ illos
uiguer̾t: ea int̾iecto spatio obsolescũt.
De quib fuisse mͥ tecũ disputationẽ
scio. cũ tu illos nõ ingͣtos uocares s ob¬
litos. tanqͣm ea res ingratum excuset

Expanded text:
Liberalis ; ideo de ingratis etiam ingrati queruntur, cum interim hoc omnibus haeret, quod omnibus displicet, adeoque in contrarium itur, ut quosnaturae accidere quibusdam non negaverim, pluribus, quia memoriam tempus interpositum subducit ; nam quae recentia apud illos viguerunt, ea interiecto spatio obsolescunt. De quibus fuisse mihi tecum disputationem scio, cum tu illos non ingratos vocares sed oblitos, tamq
Abbreviated transcription (Latin):
nis funt. ita qͥdam incitati ⁊ mobłis et
eligendꝰ ÷ nob̾. ac semꝑ añ ccłos herendus.
ut sic tanꝙͣ illo spectante uiuamꝰ. ⁊ oĩa
tollitͦ. si pc̃ori testis assistit. Aliquem
hãt animꝰ qũe uereat᷑. cuiꝰ anctoritate
sic aliqñe u̾eri pͣ ut ad memoriã eiꝰ se
ꝯponat. atq ordinet. Qͥ sic aliꝙ̃ u̾eri

Expanded text:
nis sunt, ita quidam incitati et mobilis et eligendus / ac semper ante oculos habendus, ut sic tanquam illo spectante uiuamus et omnia tollitur, si peccatori testis assistit. Aliquem habeat animus quem vereatur, cujus auctoritate sic aliquem vereri potest, ut ad memoriam quoque se componat atque ordinet! Qui sic aliquem vereri
Abbreviated transcription (Latin):
in letis sapient̾ geris. ut dubia prudenter
tractes. adu̾sa fortit̾. Iacta moderate. ita
in om̃ia te utileui amico exhibere potes.
Adu̾sa eiꝰ ne deserueris. nec optaueris.
multa nitħominꝰ ut nõ optes in tanta ua¬
rietate que tͥ mat̾iam exercende fidei
p̾beant intident. Qũeadinod̾ qui optat
qui optat amico aliqͣm ncc̃itarem qͣm ad¬
iutorio suo fide q discutiat qd ÷ ingrati
se illi p̾fert. ⁊ tauti existimat illũ mise¬
rum ẽẽ ut ip̃e gratꝰ sit ⁊ ob hoc ip̃m ingͣ¬
tus. Ex houerare .n. se uult. ⁊ gͣni sarcina
liberare. Multum uit̾est utr̃u ꝓꝑes refer¬
re gr̾am ut reddas bñficiũ. aut ne ut de¬
beas. Qͥ redd̾e uult illiꝰ se comodo aptauit

Expanded text:
in laetis sapienter geris, ut dubia prudenter in laetis sapienter geris, ut dubia prudenter tractes, adversa fortiter, laeta moderate, ita in omnia utilem te exhibere amico potes. Adversa eius nec deserueris nec optaveris ; multa nihilo minus, ut non optes, in tanta varietate, quae tibi materiam exercendae fidei praebeant, incident. Quemadmodum, qui optat qui optat amico aliquam necessitatem, quam adiutorio suo fideque discutiat, quod est ingrati, se illi praefert et tanti existimat illum miserum esse, ut ipse gratus sit, ob hoc ipsum ingratus ; exonerare enim se vult et gravi sarcina liberare. Multum interest, utrum properes referre gratiam, ut reddas beneficium, an ne debeas. Qui reddere vult, illius se commodo aptabit
Abbreviated transcription (Latin):
uius. drusus. instituer̃t segͤgare tur¬
bam suã. ⁊ alios in secretũ recipere. a¬
lios tum plłb. alios imiu̾sos hũerunt.
It aq isti amitos p̾mos habuerunt.
scd̃os minqͣm ueros. Amicũ uocas cuiꝰ
disponitur salutatio. aut potest huiꝰ tͥ
fides placere qui ꝑ fores maligne aꝑte nõ
iulgare ⁊ publicũ ubum ⁊ ꝓmistuum.
Ignotus habet᷑ nõ nͥ suo ord̾ie emittitur:
ad qũeꝯ itaq istoꝵ ueneris quoꝵ salu¬
tatio urbem ꝯutit. scito ⁊ si aĩadu̾t̾is
ob sessos ingenti freqũe tia uitos. ⁊ cõ¬
meantiũ in ntr̃aq ꝑtẽ cat̾nis itinera
comp̾ssa. tñ uenire te in locũ hominib
plenũ amicis uacnum. In pectore amicꝰ
ño in atrio querif. ulo recipiendꝰ. ilic
retinend̾ ⁊ in sensus recondendus. ħ dece
gratus es. male de te existimas si mutilis
es nͥ masflicto. si reb bonis suꝑuatuumest.
Qũeadmod̾ te. ⁊ in dubiis.⁊ in adu̾sis. et

Expanded text:
vius Drusus instituerunt segregare turvius Drusus instituerunt segregare turbam suam et alios in secretum recipere, alios cum pluribus, alios universos. Habuerunt itaque isti amicos primos, habuerunt secundos, numquam veros. Amicum vocas, cuius disponitur salutatio ? Aut potest huius tibi fides patere, qui per fores maligne apertas non vulgare et publicum verbum et promiscuum ignotis " Have ! " non nisi suo ordine emittitur ? Ad quemcumque itaque istorum veneris, quorum salutatio urbem concutit, scito, etiam si animadverteris obsessos ingenti frequentia vicos et commeantium in utramque partem catervis itinera compressa, tamen venire te in locum hominibus plenum, amicis vacuum. In pectore amicus, non in atrio quaeritur; illo recipiendus, illic retinendus est et in sensus recondendus. Hoc doce : gratus es. Male de te existimas, si inutilis es nisi adflicto, si rebus bonis supervacuus es. Quemadmodum te et in dubiis et in adversis et
Abbreviated transcription (Latin):
docueris q mobłia ẽẽ que dedit casus
et maiore tursu fug̾e qͣm uenunt. nͦ
hiis portionib quib ad sũma ꝑuentã
et ultimã nicħ int̾esse. nescis qͣntum
sit p̾cium amicitie si nõ intelligis mł¬
tum te ei dat᷑um cui ded̾is amicũ. rem
nõ domib tm̃ s steleris rarã. q̃ ñ aliubi
mag̃ deest qͣm uͥ creditur habũdare.
Quid istos tu libros qͦs uix nom̃ cla¬
toꝵ ꝯplectitur aut memoria. aut uia¬
nus anucoꝵ existimas ẽe. nõ sunt isti
amici qͥ agmine magno iannã pulsãt
qͥ in pͥmas ⁊ scd̾as ammissiones dirigũ¬
tur. Consuetudo ista uetꝰ ÷ regib re¬
ges simłantib ppłui amicoꝵ destribere.
est ꝓpͥum suꝑbit magno estimare i¬
troitũ ac tactũ sui luminis. ⁊ ꝓ honore
dare. ut ostio suo ꝓp̃ius asfideat. ut gͣd̾
pͥor intͣ domũ ponas. in qͣ deinceps mul¬
ta sunt ostia. que receptos qͦ excludãt.
apud nos pͥmi oĩm gracehus ⁊ mox li¬

Expanded text:
docuerisque mobilia esse, quae dedit casus, docuerisque mobilia esse, quae dedit casus, et maiore cursu fugere, quam veniunt, nec iis portionibus, quibus ad summa perventum est, et ultimam nihil interesse ? Nescis, quantum sit pretium amicitiae, si non intellegis multum te ei daturum, cui dederis amicum, rem non domibus tantum, sed saeculis raram, quae non aliubi magis deest, quam ubi creditur abundare. Quid ? Istos tu libros, quos vix nomenclatorum complectitur aut memoria aut manus, amicorum existimas esse ? Non sunt isti amici, qui agmine magno ianuam pulsant, qui in primas et secundas admissiones digeruntur. Consuetudo ista vetus est regibus regesque simet proprium superbiae magno aestimare introitum ac tactum sui liminis et pro honore dare, ut ostio suo propius adsideas, ut gradum prior intra domum ponas, in qua deinceps multa sunt ostia, quae receptos quoque excludant. Apud nos primi omnium C. Gracchus et mox Li
Abbreviated transcription (Latin):
meliora ꝯsumptis. tota uita agrippe
et mecenatis nacauit locꝰ. Quid pu¬
tem defuisse similes qͥ assum̾ent᷑. an ip¬
sius uiciu fuisse. qui maluit queri
qͣm quer̾e: Non ÷ qd̾ existimemus
agrippam ⁊ mecẽnatẽ solitos illi u̾a
dic̾e. qui si uixissent int̾ dissimłantes
fuissent. Regalis ingenii mos ÷ in
p̾scntiũ ꝯtumeliam amissa lauda¬
re. ⁊ hiis uirtutẽ dare uera dicendi
a quib iam audiendi ꝑicłm nõ ÷. Sed
ut me ad ꝓpositũ reducã uides qũa
facile sit gr̃am referre felicib. ⁊ in sũ¬
mo humanaꝵ opum põitis. Dic illis ñ
qd̾ uolunt audire. s qd̾ audisse semꝑ uo¬
lent. plenas aures adulatõib aliqͣdo
uera uox intret. da ꝯsilumi utile .Qne.¬
ris quid felici p̾stare possis. effice ne fe¬
licitati sue credat. ut stiat illã multis
et fidis manib ꝯtinendam. Parum in
illum ꝯtuleris si illi stultã fiductam
ꝑmansure semꝑ potentie excusseris.

Expanded text:
meliora consumptis. Tota vita Agrippae meliora consumptis. Tota vita Agrippae et Maecenatis vacavit locus. Quid ? Putem defuisse similes, qui adsumerentur, an ipsius vitium fuisse, quia maluit queri quam quaerere ? Non est, quod existimemus Agrippam et Maecenatem solitos illi vera dicere ; qui si vixissent, inter dissimulantes fuissent. Regalis ingenii mos est in praesentium contumeliam amissa laudare et his virtutem dare vera dicendi, a quibus iam audiendi periculum non est. Sed ut me ad propositum reducam, vides, quam facile sit gratiam referre felicibus et in summo humanarum opum positis. Dic illis, non quod volunt audire, sed quod audisse semper volent ; plenas aures adulationibus aliquando vera vox intret ; da consilium utile. Quaeris, quid felici praestare possis ? Effice, ne felicitati suae credat, ut sciat illam multis et fidis manibus continendam. Parum in illum contuleris, si illi stultam fiduciam permansurae semper potentiae excusseris
Abbreviated transcription (Latin):
filiam intra pudicitie maledictum
impudicam relegauit.⁊ flagitia
pͥncipalis domꝰ in publicum emisit.
ammissos grogatim ad ult̾os ꝑerra¬
tam nocturnis cõmessationib ciui¬
tatem. foꝵ ip̃m ac postra ex quib¬
pr̃ legem de adult̾us tulerat. filie ĩ stu¬
ꝑra placuisse. at cotidianũ ad marsiam
ꝯcursum cum ex adultera in questuari¬
am u̾sa uis oñs licentie sub ignoto
adultero peteret. ħ tam uindicanda
pͥncipi qͣm tacenda qr qͣꝵdam rerũ tur¬
pitudo ⁊ uindicantẽ redit. parũ potẽs
ire publicau̾at. Deinde cum int̾poĩto
temꝑe in locum ire subisset u̾econdia.
gemens qd̾ nõ illa silentio p̾sfisset q̃
tam diu nestierat donͤ loqui turpe eẽt
sef si aut agrippa aut metenas uixis¬
sent. Adeo tot hñti milia hominum
duos reꝑare difficile ÷. Cese suit legi¬
ones ⁊ ꝓtinꝰ stripte. fracta classis ⁊ in¬
ter paucos dies natauit noua. Seuitũ
est in oꝑa publica ignib. surrererunt

Expanded text:
filiam ultra impudicitiae maledictum filiam ultra impudicitiae maledictum impudicam relegavit et flagitia principalis domus in publicum emisit : admissos gregatim adulteros, pererratam nocturnis comissationibus civitatem, forum ipsum ac rostra, ex quibr legem de adulteriis tulerat, filiae in stupra placuisse, cotidianum ad Marsyam concursum, cum ex adultera in quaestuariam versa ius omnis licentiae sub ignoto adultero peteret. Haec tam vindicanda principi quam tacenda, quia quarundam rerum turpitudo etiam ad vindicantem redit, parum potens irae publicaverat. Deinde, cum interposito tempore in locum irae subisset verecundia, gemens, quod non illa silentio pressisset, quae tam diu nescierat, donec loqui turpe esset, ccidisset, si aut Agrippa aut Maecenas vixisset ! " Adeo tot habenti milia hominum duos reparare difficile est. Caesae sunt legiones et protinus scriptae ; fracta classis et intra paucos dies natavit nova ; saevitum est in opera publica ignibus, surrexerunt
Abbreviated transcription (Latin):
uti toto te nõ pͭ. p̾terea q̃ una reb salus
÷ eccurr̾e̾ ad pͥmosrer̃ impetꝰ. ⁊ indina¬
tis openi ferre ño pot̾is. uͦ fulcire ac fir¬
mare labentia. Multo añ uinceris qͣm
uictũ eẽ te sentias. Cet̾m nõ ÷ qd̾ ex̾ci¬
tum tuũ ob hoc sustineri putes nõ posse.
tam maguũ ÷ qd̾ perire nõ possit. tui
nascit᷑. ⁊ ꝑnitiem ut alia quie scant.
ab ip̃a magnitud̾ie sua clausa. accide¬
runt que demaratꝰ p̾dixerat. diuina
atq humana ipellentẽ. ⁊ nutantẽ
staret. Itaq xerses tã pudore qͣm dãp¬
no miserior. demarato gr̃as egit. qd̾
solus sibi u̾m dixisset. ⁊ ꝑmifit pet̾e
qd̃ uellet. petiit ille ut sardis maxi¬
mã asie ciuitatẽ curru uectꝰ intͣret.
rectam capite tyaram gerens. id solis
datũ regib. dignꝰ fuerat p̾mio aute
qͣm per̾et. S qͣm miserabłis gens
in qͣ nemo fuit qui u̾m diceret regi.
nͥ qui nõ dicebat fibi: Diuus augustꝰ

Expanded text:
uti toto te non potes. Praeterea, quae una rebus salus uti toto te non potes. Praeterea, quae una rebus salus est, occurrere ad primos rerum impetus et inclinatis opem ferre non poteris nec fulcire ac firmare labentia ; multo ante vincens, quam victum esse te sentias. Ceterum non est, quod exercitum tuum ob hoc sustineri non putes posse, tam magnum est, quod perire non possit, cui nascitur in perniciem, ut alia quiescant, ex ipsa magnitudine sua causa." Acciderunt, quae Demaratus praedixerat. Divina atque humana impellentem et mutantem, staret. Itaque Xerxes pudore quam damno miserior Demarato gratias egit, quod solus sibi verum dixisset, et permisit petere, quod vellet. Petit ille, ut Sardis, maximam Asiae civitatem, curru vectus intraret rectam capite tiaram gerens ; id solis datum regibus. Dignus fuerat praemio, ante quam peteret ; sed quam miserabilis gens, in qua nemo fuit, qui verum diceret regi, nisi qui non dicebat sibi ! Divus Augustus
Abbreviated transcription (Latin):
placeret multitudiñe indigestã ⁊ gra¬
riem metuendã ẽẽ ducenti nõ .ii. iures
hr̾e s pondus. Inimodica nunqͣm regi
subiecti dabunt sui exꝑuñtum. tot ista
gentiũ milia trecenti morabunt᷑. here¬
bunt in uestigio fixi et ꝯmissas s au
gustias tuebunt᷑. corꝑib obstruent.
tota illos asia nõ mouebit loco. tantas
minas belli ⁊ pene totiꝰ gen̾is huma¬
ni ruentis imupetũ paucissimi sustine-¬
bunt. Cum te mutatis legib suis
nar᷑a tnsmi serit uisemita herebis
et estimabis fut᷑a dampna cũ ꝯputa.¬
u̾is qnͣti thermopylaꝵ angusta cõsti¬
terint. scies te fugari posse cum scieris pos¬
se retineri. Cedent qͥdem tͥ płi̾b locis uelut
torrentis mͦ ablati cuiꝰ cum magno t̾rore
pͥma uis defluit. deinde huic atq illĩc
coorient᷑. ⁊ tius te uirib p̾ment. uerũ
est qd̾ dr̃ maiorem belli apparatum eẽ
qͣm qͥ recipi ab hiie regionib possit. qͣs

Expanded text:
placeret, multitudinem indigestam et graplaceret, multitudinem indigestam et gravem metuendam esse ducenti; non enim vires habere, sed pondus ; immodica numquam regi obiecti dabunt sui experimentum. Tot ista gentium milia trecenti morabuntur ; haerebunt in vestigio fixi et commissas sibi angustias armis tuebuntur, corporibus obstruent ; tota illos Asia non movebit loco ; tantas minas belli et paene totius generis humani ruentis impetum paucissimi sistent. Cum te mutatis legibus suis natura transmiserit, in semita haerebis et aestimans futura damna, cum computaveris, quanti Thermopylarum angusta constiterint ; scies te fugari posse, cum sciens posse retineri. Cedent quidem tibi pluribus locis velut torrentis modo ablati, cuius cum magno terrore prima vis defluit ; deinde hinc atque illinc coorientur et tuis te viribus prement. Verum est, quod dicitur, maiorem belli apparatum esse, quam qui recipi ab his regionibus possit, quas
Abbreviated transcription (Latin):
te ex eo temꝑe ip̃os nichilũ adu̾si ex pecta¬
re debuisse. ex qͦ nicħ ueri audire potuer̃t.
Cum bellum grecie indic̾et xerses aĩm
tum̃tem oblitũ q qͣm caducis confideret
nemo nõ impulit. atiꝰ aiebat nõ lat᷑os
nuntiũ belli. ⁊ ad pͥmã adueniꝰ famani
t̾ga u̾suros. aliꝰ nicħ eẽ dubĩ dͥn illa
mole nõ uinti solum grecia s odrui pos¬
set. mag̃ u̾endum ne uatuas desertasq
urbes uiuenirent. ⁊ ꝓfugis hostibus
uaste solitudines relinq̃rent᷑. ñ habi¬
turis uͥ tantas uires ex̾tere possent. aliꝰ
uix illi rer̃ nat᷑am suffit̾e̾. angusta eẽ
classib maria. militi castra explican¬
dis equestrib copiis campestria uix pet̾e
celum satis ad emittenda om̃i mauu te¬
la. Cum in hũt modũ multa undiq iac¬
tarent᷑ q̃ hominẽ niuia estimatione
sui furentẽ ꝯitarent deinaratus lace¬
demonis solus dixit. ip̃am illam qua sidi

Expanded text:
te ex eo tempore ipsos nihil non adversi expectate ex eo tempore ipsos nihil non adversi expectare debuisse, ex quo nihil veri audire potuerunt. Cum bellum Graeciae indiceret Xerxes, animum tumentem oblitumque, quam caducis confideret, nemo non impulit. Alius aiebat non laturos nuntium belli et ad primam adventus famam terga versuros ; alius nihil esse dubii, quin illa mole non vinci solum Graecia, sed obrui posset ; magis verendum, ne vacuas desertasque urbes invenirent et profugis hostibus vastae solitudines relinquerentur non habituris, ubi tantas vires exercere possent ; alius vix illi rerum naturam sufficere, angusta esse classibus maria, militi castra, explicandis equestribus copiis campestria, vix patere caelum satis ad emittenda omni manu tela. Cum in hunc modum multa undique iactarentur, quae hominem nimia aestimatione sui furentem concitarent, Demaratus Lacedaemonius solus dixit ipsam illam, qua sibi
Abbreviated transcription (Latin):
cuiꝰ rei inopia laborent magna fastigia.
qͥd omĩa possidentib desit. scil ille qͥ
uerum dicat.⁊ hoĩem int̾ mentientes
stupentẽ. ip̃a qͦ ꝯsuetudine ꝓ rectis
blanda andiendi. ad ignorantiã ueri
ꝑductum uindicet a ꝯsensu ꝯuentu¬
q falsoꝵ. Non uides qũe admod̾ illos
imp̾ceps agat extuicta libertas et
fides in obseqͥum seruile submissa dñ
dissime fallat ignorau̾e uires suas.
et dũ se tã magnas qm audiunt tre¬
dunt attrax̾e suꝑuacua ut distͥmẽ
rer̃ oĩm ꝑuentura bella. utilem et
ncc̃am ruꝑe cõcordiam secuturã qͣm
nemo renocabit. Multoꝵ sanguinem
hauser̃t. fusuri nouissime suũ. dum
iĩdicant in explorata ꝓ c̾tis. flectiq
ñ minꝰ existimãt turpe qͣm uinci. et
ꝑpetua credinit que in siurium ꝑducta
maxĩe mutant ingentia suꝑ se ac suos
regna freg̾unt. nͨ intellexͥ unt in illa sce¬
na uanis ⁊ cito defluentib bonis refulgẽ¬

Expanded text:
cuius rei inopia laborent magna fastigia, cuius rei inopia laborent magna fastigia, quid omnia possidentibus desit : scilicet ille, qui verum dicat et hominem inter mentientes stupentem ipsaque consuetudine pro rectis blanda audiendi ad ignorantiam veri perductum vindicet a consensu concentuque falsorum. Non vides, quemadmodum illos in praeceps agat extincta libertas et fides in obsequium servile submissa ? Dudissime fallat, ignoravere vires suas, et, dum se tam magnos, quam audiunt, credunt, attraxere supervacua et in discrimen rerum omnium perventura bella, utilem et necessariam rupere concordiam, secuti iram, quam nemo revocabat, multorum sanguinem hauserunt fusuri novissime suum ; dum vindicant inexplorata pro certis flectique non minus existimant turpe quam vinci et perpetua credunt, quae in summum perducta maxime nutant, ingentia super se ac suos regna fregerunt ; nec intellexerunt in illa scena vanis et cito diffluentibus bonis refulgen
Abbreviated transcription (Latin):
dere. ⁊̃ felicib possumꝰ. fi̾dele ꝯsiliũ.
assidua ꝯu̾satio. sermo comis. ⁊ sỹ
adulatione iocondus. aures si delib̾ari
uelit diligentes. tute si tred̾e cõuictus
famłiaritas. Nemiñe tam alte scd̾a po¬
suer̃t. ut nõ illi eo mag̃ amicus desit qe
nicħ absit. Ista tristis. ⁊ om̃i noto sub¬
mouenda occ̃o. at ꝓcul repellenda. Ut gͣ¬
tus ẽẽ possis iatis diis opꝰ ÷. ne ex hoc qͥ¬
dem peccare intlłigis qd meliꝰ cũ eo agi¬
tur cui ingͣtus es. ꝓpone aĩo tuo carce¬
rem. uincła. sordes. seruitutẽ. bellum.
egestatẽ. hec sunt occ̃ones uoti tui. Si
qͥs recum ꝯtraxit ꝑ ista dimttit᷑. qͥn
potiꝰ eũ potentẽ ẽẽ nis cui płimũ debes
beatũ. Quid .n. ut dixi uetat te refer¬
re. ⁊̃ sumima felititate p̾ditis gr̾a̾m cuiꝰ
plena tͥ occurr̾et. ⁊ uaria materia. qͥd
tu nescis debitũ ⁊̃ locupletib solui. nͨ
te inuitum distringam. oĩa sane exclu¬
serit opulenta felicitas. monstrabo tͥ

Expanded text:
dere etiam felicibus possumus ! Fidele consilium, adsidua conversatio, sermo comis et sine adulatione iucundus, aures, si deliberari velit, diligentes, tutae, si credere, convictus familiaritas. Neminem tam alte secunda posuerunt, ut non illi eo magis amicus desit, quia nihil absit. Ista tristis et omni voto submovenda occasio ac procul repellenda. Ut gratus esse possis, iratis dis opus est ? Ne ex hoc quidem peccare te intellegis, quod melius cum eo agitur, cui ingratus es ? Propone animo tuo carcerem, vincula, sordes, servitutem, bellum, egestatem ; haec sunt occasiones voti tui. Si quis tecum contraxit, per ista dimittitur! Quin potius eum potentem esse vis, cui plurimum debes, et1 beatum ? Quid enim, ut dixi, vetat te referre etiam summa felicitate praeditis gratiam ? Cuius plena tibi occurret et varia materia. Quid ? tu nescis debitum etiam locupletibus solvi ? Nec te invitum distringam. Omnia sane excluserit opulenta felicitas, monstrabo tibi,
Abbreviated transcription (Latin):
ingͣtus ÷. hoc ait. In potestatẽ meam
recidat. grãm meã desid̾et. sine me saluꝰ.
honestꝰ. tutꝰ eẽ nõ possit. Tam miser sit
ut illi bñficii loco sit. qͥcqͥd reddit᷑. hiis
diis audientib. Circĩnemant illum do¬
mestice insidie qͣł ego possim solus oppͥ¬
m̾e. Instet potens minicꝰ et gͣuis infe¬
sta turba si inħmis treditor urgeat accu¬
sator. Uide qm sis equs. hoꝵ optares ni¬
chil si tͥ bñ ficiũ nõ dediss. Ut alia ta¬
ceam t̃ gͣuiora ꝯmittis pessima ꝓ opti¬
mis referendo: hoc t̾te delinqͥs qd̾ nõ
expectas suũ cuiꝰq rei tempꝰ. qd̾ eque
peccat qͥ nõ sequit᷑. qmͣ tͥ antecedit. Qͦ¬
mͦ bñficiũ ÷ nõ semꝑ recipiend̾÷: sic ñ
utiq reddendũ. Si mͥ nõ desid̾autired¬
deres. ingratꝰ eẽs. qͣnͣto ingͣtus es qͥ desi¬
derare me cogis. expecta qͣre subsid̾e
apd̾ te mimꝰ meũ nõ uis. Quare obli¬
gatũ moleste fers. q̃re qͣs cum acerbo

Expanded text:
ingratus est. Hoc ait : " In potestatem meam ingratus est. Hoc ait : " In potestatem meam recidat, gratiam meam desideret, sine me salvus, honestus, tutus esse non possit, tam miser sit, ut illi beneficii loco sit, quidquid redditur." Haec dis audientibus : " Circumveniant illum domesticae insidiae, quas ego possim solus opprimere, instet potens inimicus et gravis, infesta turba nec inermis, creditor urgueat, accusator." Vide, quam sis aecus ! Horum optares nihil, si tibi beneficium non dedisset. Ut alia taceam, quae graviora committis pessima pro optimis referendo, hoc certe delinquis, quod non expectas suum cuiusque rei tempus, quod aeque peccat, qui non sequitur, quam qui antecedit. Quomodo beneficium non semper recipiendum est, sic non utique reddendum. Si mihi non desideranti redderes, ingratus esses ; quanto ingratior es, qui desiderare me cogis ! Expecta ! Quare subsidere apud te munus meum non vis ? Quare obligatum moleste te fers ? Quare quasi cum acerbo
Abbreviated transcription (Latin):
an tu arruntiũ. ⁊ hateriũ. ⁊ cet̾os qͥ
captandoꝵ testam̃toꝵ artẽ professi
sunt. nõ putas ead̾ hr̃e q̃ designatoris
et libitinarios uota. illi tñ quortim
mortes optent nestiunt. hii famłiaris¬
sinũ qũeq ex qͦ pp̃ amicitiã rei plu¬
rimũ ÷ mori cupuint. Iloꝵ dampuo
nemo uiuit. hos qͥsqͥs differt exhaurit.
Optant gͦ nõ tm̃ ut accipiant qd̾ tur¬
pi seruitute meruer̃t. s ⁊̾ ut tͥbuto
graui liberent᷑. Non÷ iaq dubiũ cͥn
hii mag̃ qd̾ dampnatũ ÷ in uno optẽt
quib qͥsqͥs morte ꝓfutus ÷ uita nocet.
Oĩm tñ istoꝵ tam nota sũt uota qͣm
impunita. Deniq se qͥsq consulat
et in secretum pectoris fui redeat et
inspiciat quid tacitꝰ optau̾it. Q mͣ mul¬
ta suit uota q̃ ⁊̃ sibi fat̾i pudet. qͣm pau¬
ca q̃ fac̾e coram teste possumꝰ. S ñ qͥcqͥd¬
uoluntate. ⁊ in id incidentis qd̾ euitat.
Nam dũ gͣtum aĩm festinat ostend̾e

Expanded text:
An tu Arruntium et Haterium et ceteros, qui An tu Arruntium et Haterium et ceteros, qui captandorum testamentorum artem professi sunt, non putas eadem habere quae dissignatores et libitinarios vota ? Illi tamen, quorum mortes optent, nesciunt, hi familiarissimum quemque, ex quo propter amicitiam spei plurimum est, mori cupiunt. Illorum damno nemo vivit, hos, quisquis differt, exhaurit ; optant ergo non tantum, ut accipiant, quod turpi servitute meruerunt, sed etiam, ut tributo gravi liberentur. Non est itaque dubium, quin hi magis, quod damnatum est in uno, optent, quibus, quisquis morte profuturus est, vita nocet. Omnium tamen istorum tam nota sunt vota quam impunita. Denique se quisque consulat et in secretum pectoris sui redeat et inspiciat, quid tacitus optaverit. Quam multa sunt vota, quae etiam sibi fateri pudet ! Quam pauca, quae facere coram teste possimvoluntate et in id vitium incidentis, quod devitat ; nam dum gratum animum festinat ostendere,
Abbreviated transcription (Latin):
nuit. Demades terte athenis tum qui
ncc̃ia fuerib uenditabat dampnauit.
cum ꝓbasset magnũ lutr̃u optasse qd cõ¬
tingere ili siue multoꝵ morte ñ pote¬
rat. Queri tũ solet anm̾ito dampnatꝰ
sit. fortasse oprauit nõ ut multis uen¬
deret. s ut care. ut paruo sibi ꝯstarẽt
q̃ uendit᷑us eẽt. Constet negotiatio eiꝰ
ex empto ⁊ uendito. qͣre uotũ eius in
unã ꝑtem tͣhis cũ lucrũ ex utraq sit.
p̾terea om̃s licet qui in ista uegotiatõe
sunt. dampnes. om̃s .n. sdẽ uolunt. id
dampnadis. Cui .n. nõ ÷ ex alieno u¬
cõmodo lucr̃u: miles bellũ optat ingłi¬
um. agricolam amone caritas exigit.
eloquentie p̾ciũ expectat litiũ niu̾nus.
medicis gͣuis amiꝰ in que stu est. Instito¬
res dilicataꝵ m̾tium iuuentꝰ corrupta
locupleta. silła tempestate nlło igne
ledantur tecta: iacebit oꝑa fabrilis.
Uniꝰ uotum depͥhensum ÷. oĩm siłe ẽ.

Expanded text:
nuit. Demades certe Athenis eum, qui nuit. Demades certe Athenis eum, qui necessaria funeribus venditabat, damnavit, cum probasset magnum lucrum optasse, quod contingere illi sine multorum morte non poterat. Quaeri tamen solet, an merito damnatus sit. Fortasse optavit, non ut multis venderet, sed ut care, ut parvo sibi constarent, quae venditurus esset. Cum constet negotiatio eius ex empto et vendito, quare votum eius in unam partem trahis, cum lucrum ex utraque sit ? Praeterea omnes licet, qui in ista negotiatione sunt, damnes ; omnes enim idem volunt, id est, damnabis ; cui enim non ex alieno incommodo lucrum ? Miles bellum optat, si gloriam ; agricolam annonae caritas erigit ; eloquentiae pretium excitat litium numerus ; medicis gravis annus in quaestu est ; institores delicatarum mercium iuventus corrupta locupletat; nulla tempestate tecta, nullo igne laedantur : iacebit opera fabrilis. Unius votum deprensum est, omnium simile est.
Abbreviated transcription (Latin):
fortissime locũ ultima rer̃ ncc̃itas fa¬
ceret. Grauissima infamia ÷ medici
opus q̃re. Multi qͦs hauserant morbos
nõ poruerunt discur̾e. aut cum magna
mseroꝵ uexatione nicerunt. Sallist ͣͦ¬
tum aiut ita c̾te hecaton auctor est
cũ mexiliũ iret in qͦs multos simł cũ
illo sediciosa ciuitas. ⁊ intemꝑanter
libera expulerat. optãte qͦndam arhe¬
nensib ntt̃ĩtas restituendi extuses eẽt
abhoĩatum talem reditũ. Nutiliꝰ ñr
ceret instare arma ciuilia breui fu
qͣm exitũ optares: malo ut patͥa exi¬
lio meo erubescat. qm reditu mereat.
Non÷ istud exilium cuiꝰ nemiñe ñ mag̃
qͣm dampnatũ pidet. Qũeadmodũ
illi seruau̾nt bonoꝵ tiniũ officiũ. qui
reddi sͥ penates suos noluerunt clade
ꝯniuni. qui satiꝰ erat duos mi qͦ malo
affici. qͣm om̃s publico. ita nõ seruat
catur. Ne in patrocinũ qͥdem. ne dũ
in glam incendium extinxisse quod
tib impium uotum sceleris uitem te¬

Expanded text:
fortissimae locum ultima rerum necessitas fafortissimae locum ultima rerum necessitas faceret. Gravissima infamia est medici opus quaerere ; multi, quos auxerant morbos non potuerunt discutere aut cum magna miserorum vexatione vicerunt. Callistratum aiunt ita certe Hecaton auctor est, cum in exilium iret, in quod multos cum illo simul seditiosa civitas et intemperanter libera expulerat, optante quodam, ut Atheniensibus necessitas restituendi exules esset, abominatum talem reditum. Rutilius nosceret instare arma civilia, brevi fuquam exitum optares ? Ut malo, patria exilio meo erubescat, quam reditu maereat ! " Non est istud exilium, cuius neminem non magis quam damnatum pudet. Quemadmodum illi servaverunt bonorum civium officium, qui reddi sibi penates suos noluerunt clade communi, quia satius erat duos iniquo malo adfici quam omnes publico, ita non servat catur. Ne in patrocinium quidem, nedum in gloriam est incendium extinxisse, quod tibus impium votum sceleris vicem te