comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
q fines tenentẽ. si regẽ in luce media errantẽ ad rerũ naturã admi-¬
sisset. usq eo eiꝰ ignarũ. ut quo die soł defectio fuit regiã claud̾et
⁊ filiũ qđ in luctũ ac rebaduersis moris ẽ. tond̾et. qnͣtũ fuisset
bñficiũ sitimentẽ ẽ latebris suis extraxisset. ⁊ bonũ animũ hr̃e ius
dicens. Non ẽ ista soł defectio s duoꝵ syderũ coitus. cũ lu
humiliore curens uia. infra ip̃m solẽ orbẽ suũ posuit. ⁊ illũ ob¬
iectu sui abscondit. que mͦ partes eiꝰ exiguas suntnͣscur su st̾nxit.
obducit. mͦ plus tegit si maiorẽ ꝑtẽ sui obiecit. mͦ exeludit totiꝰ as¬
pectũ si recto libramento int̾ solem terrasq media successit. S
ista iam sẏdera Hoe ⁊ illo deducet uelocitas sua. Iã inͣcipient diẽ
terre ⁊ hic ibit ordo ꝑscła dispositosq ac p̃dictus dies habet. quibꝰ

Expanded text:
sque fines tenentem ? Si regem in luce media errantem ad rerum naturam admisque fines tenentem ? Si regem in luce media errantem ad rerum naturam admisisset usque eo eius ignarum, ut, quo die solis defectio fuit,regiam eluderet et filium, quod in luctu ac rebus adversis moris est, tenderet ? Quantum fuisset beneficium, si timentem e latebris suis extraxisset et bonum animum habere iusdicens : " Non est ista solis defectio, sed duorum siderum coitus, cum luna humiliore currens via infra ipsum solem orbem suum posuit et illum obiectu sui abscondit ; quae modo partes eius exiguas, si in transcursu strinxit, obducit, modo plus tegit, si maiorem partem sui obiecit, modo excludit totius adspeetum, si recto libramento inter solem terrasque media successit. Sed iam ista sidera hoc et illo diducet velocitas sua ; iam recipient diem terrae, et hic ibit ordo per saecula dispositosque ac praedictos dies habet, quibus
Abbreviated transcription (Latin):
sine exercitu suscipiat Ne hoc sibi prestitisse regnũ thracie an¬
gulo porrectũ usq ad litus in cogniti maris iudicet. Cadẽ re glo¬
riari socrates potuit. eadẽ diogenes. a quo utiq uictusẽ. Qui chu
uictus sit illo die quo homo suꝑ m̃surã humane suꝑbie tum̃s.
uidit aliquẽ cui nec dare qͥcqm posset nec eriꝑe: Archelausrer
tẽ rogauit ut ad se ueniret. Dixisse socrates traditur. noll
se adeũ uenire aquo acciꝑet bñficia. cũ redde illi paria non
posset. Primũ in ipsius potestate erat ñ acciꝑe. deiñ ip̃e dare
bñficiũ prior incipiebat. Ueniebat enĩ rogatus ⁊ iddabat. qđ
utiq ille non erat socrati redditurꝰ. Etiã nunc archelaus datu¬
rus erat aurũ ⁊ argentũ recepturꝰ ꝯtẽptũ auri ⁊ argenti. Non
poterat referre archelao socrates grãm. Et qͥd: tantũ erat acceptu¬
rus. qnͣtũ dabat. Si ostendissec hominẽ uite ac mortis ꝑitũ. utriꝰ¬

Expanded text:
in exercitum suspiciat, nec hoc sibi praestitisse regnum a Thraciae anin exercitum suspiciat, nec hoc sibi praestitisse regnum a Thraciae angulo porrectum usque ad litus incogniti maris iudicet. Eadem re gloriari Socrates potuit, eadem Diogenes, a quo utique victus est, Quidni victus sit illo die, quo homo super mensuram iam humanae superbiae tumens vidit aliquem, cui nec dare quicquam posset nec eripere ? Archelaus rex Socratem rogavit, ut ad se veniret ; dixisse Socrates traditur nolle se ad eum venire, a quo acciperet beneficia, cum reddere illi paria non posset. Primum in ipsius potestate erat non accipere ; deinde ipse dare beneficium prior incipiebat, veniebat enim rogatus et id dabat, quod utique ille non erat Socrati redditurus. Etiamnunc Archelaus daturus erat aurum et argentum recepturus contemptum auri et argenti: non poterat referre Archelao Socrates gratias ? Et quid tantum erat accepturus, quantum dabat, si ostendisset hominem vitae ac mortis peritum utriu
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ tñ turpe uinci bñficiis aparente. Quidni ñ ut curpe. cũ anul¬
lo turpe sit: Quibꝰdã enĩ ⁊ pares ⁊impares sumus. paresaĩo.
quẽ solũ illi exigunt. quẽ nos solũ ꝓmittimꝰ. Impares for¬
tuna. que si cui obstitit. quominꝰ referret grãm. Nõ ideo il¬
li tanquã uicto erubescendũ ẽ. Non ẽ. turpe. ñ tonsequi. dũ mͦ
sequaris. Sepe neceẽ est ante alia bñficia petamꝰ. qmͣ p̾ora red¬
didimꝰ. nec iõ ñ petimꝰ aut turpit̾. qr reddituri debebimꝰ. qr non
ꝑnos erit mora quo minꝰ gratissimi simuf. s interueniet aliqͥ
extͥnsecus qđ ꝓhibeat. Nos tñ ñ uincim᷑ animo. necturpiter his
reb suꝑabim᷑ que ñ sunt in nr̃a potestate. Alexander macedo
rex gloriari solebat. a nullo se bñficiis uictũ. Non ẽ qđ minꝰ
animꝰ macedonas ⁊ grecos. ⁊ caras. ⁊ ꝑsas. i natiõnes districtas

Expanded text:
est tamen turpe vinci beneficiis a parente; quidni non sit turpe, eum a nulest tamen turpe vinci beneficiis a parente; quidni non sit turpe, eum a nullo sit ? Quibusdam enim et pares et impares sumus, pares animo, quem solum illi exigunt, quem nos solum promittimus, impares fortuna, quae si cui obstitit, quominus referret gratiam, non ideo illi tamquam victo erubescendum est. Non est turpe non consequi, dummodo sequaris. Saepe necesse est ante alia beneficia petamus, quam priora reddidimus, nec ideo non petimus aut turpiter, quia non reddituri debebimus, quia non per nos erit mora, quominus gratissimi simus, sed interveniet aliquid extrinsecus, quod prohibeat. Nos tamen nec vincemur animo nec turpiter his rebus superabimur, quae non sunt in nostra potestate. Alexander Macedonum rex gloriari solebat a nullo se beneficiis victum. Non est, quod nimius animi Macedonas et Graecos et Caras et Persas et nationes discriptas
Abbreviated transcription (Latin):
posset dare. Nonẽ turpe abhis uinci. Neq enĩ minus fortis
sũ sicũ in uulnerabili me hoste cõmittis. Nec ideo igni
urere pot̾.si in materiã incidit in uiolabilẽ flaminis. Nec iõ
ferrũ secandi uim ꝑdidit. si ñ recipiens ictũ lapis solid̾us: in¬
uicte aduersus dura nature diuidendus ẽ. Idẽ tibi de homi¬
negrato respondeo. Non turpit̾ uincitur bñficiis. si ab his ob¬
ligatus est ad quos aut fortune magnitudo. aut eximia uirc̃
aditũ redituris ad sebñficiis clausit. Apparentib fere uincim᷑.
neficia illoꝵ ñ intelligimus. Cũ iam etas aliquid prudentie
collegit. ⁊ apparere cepit ꝓpt̾ illa ipsa eos amari a nob̾ debere ꝓpt̾
que ñ amabant᷑. ãmonitiones seueritatẽ. ⁊ in consulte adolescẽ¬
tie diligentẽ custodiã rapiunt᷑ nobis. paucos usq ad uerũ fruc¬
tũ aliberis ꝑcipiendũ ꝑdux̃ etas. Ceteri. filios onere senserunt. Ñ

Expanded text:
posset dare. Non est turpe ab his vinci ; neque enim minus fortis posset dare. Non est turpe ab his vinci ; neque enim minus fortis sum, si cum invulnerabili me hoste committis, nec ideo minus ignis urere potest, si in materiam incidit inviolabilem flammis, nec ideo ferrum secandi vim perdidit, si non recipiens ictum lapis solidusque et invictae adversus dura naturae dividendus est. Idem tibi de homine grato respondeo. Non turpiter vincitur beneficiis, si ab his obligatus est, ad quos aut fortunae magnitudo aut eximia virtus aditum redituris ad se beneficiis clusit. A parentibus fere vincimur. neficia illorum non intellegimus. Cum iam aetas aliquid prudentiae collegit et apparere coepit propter illa ipsa eos amari a nobis debere, propter quae non amabantur, admonitiones, severitatem et inconsultae adulescentiae diligentem custodiam, rapiuntur nobis. Paucos usque ad verum fructum a liberis percipiendum perduxit aetas ; ceteri filios onere senserunt. Non
Abbreviated transcription (Latin):
iati. Nemo itaq bñficiis uincitur. qi tam gratus est. quis
qmͣ uoluit. Namsiturpe ẽ. bñficiis uinci. ñ oportet. ap̃potenti¬
b uiris acciꝑe bñficiũ: quib gr̃am referre non possis: apncipi¬
b dico. a regib quos eoloco fortuna posuit: ex quo largiri mul¬
ta possent. pauca ad modũ. ⁊ inparia datis recepturi. Reges ⁊ pͥn¬
omnẽ subducti cupiditatẽ qͥ uix ullis humanis desideriis
contingunt᷑. quib nicħ potest prãre ip̃a fortuna. Necesse est a
socrate uincar. bñficiis necesse ẽ. adiogene qui ꝑ medias mathe¬
donũ gazas nudus incessit. calcatis regiis opib. One ille tũc
merito. ⁊ sibi ⁊ ceteris quib ad despiciendã ueritatẽ ñ erat ob¬
fusa caligo. supͣ eũ emieare uisus est. infra quẽ omnia iacebant.
Multaᷤ potentior. multolocupletior fuit. omnia tunc possidẽ¬
te alexandro. plus enĩ erat qđ hic nollet acciꝑe: qmͣ qđ ille

Expanded text:
armati. Nemo itaque beneficiis vincitur, quia tam gratus est quisque, armati. Nemo itaque beneficiis vincitur, quia tam gratus est quisque, quam voluit. Nam si turpe est beneficiis vinci, non oportet a praepotentibus viris accipere beneficium, quibus gratiam referre non possis, a principibus dico, a regibus, quos eo loco fortuna posuit, ex quo largiri multa possent pauca admodum et imparia datis recepturi. Reges et principomnem subducti cupiditatem, qui vix ullis humanis desideriis continguntur ; quibus nihil potest praestare ipsa fortuna. Necesse est a Socrate beneficiis vincar, necesse est a Diogene, qui per medias Macedonum gazas nudus incessit calcatis regis opibus. O ! ne ille tunc merito et sibi et ceteris, quibus ad dispiciendam veritatem non erat obfusa caligo, supra eum eminere visus est, infra quem omnia iacebant. Multo potentior, multo locupletior fuit omnia tunc possidente Alexandro ; plus enim erat, quod hic nollet accipere, quam quod ille
Abbreviated transcription (Latin):
fortune ui ac pondere oppressus: ñ submittit animũ. Inbene¬
s idẽ est. plura aliqͥs accepit. maiora frequentiora. Nont
uictus ẽ. Bñficia fortasse bñficiis uicta sunt. sunter sedata ⁊ accep¬
ta computes. Sidantẽ ⁊ accipientẽ comꝑaueris. quoꝵ animi ⁊ ꝑ
se estimandi sunt. penes neutrũ erit pͥalma. Solet enĩ fieri ut
etiã cũ alter multis uulnerib confossus est. alter leuiter quidẽ
sautius pares exisse dicant᷑. qmͣuis alter uideat᷑ inferior. Ergo ne¬
mo uinci pot̾ bñficiis. Sit debere siuult referre. Si quidẽ reb non
potest: animo equae. hic qmͣ dui in hoc ꝑmanet. qmͣ diu tenet
uoluntatẽ. gratũ animũ ignis approbandi. Quid int̾ẽ. ab utͣq
parte munuscła plura numerentur. Tu multa dare potes. ⁊
ego tantũ acciꝑe possũ. Tecũ stat fortuna. mecũ bona uolũtas.
tam̃ tam partibi sum: qmͣ multis armatissimis nudi aut leuiter

Expanded text:
fortunae vi ac pondere oppressus non submittit animum. In benefortunae vi ac pondere oppressus non submittit animum. In beneficiis idem est. Plura aliquis accepit, maiora, frequentiora ; non tamen victus est. Beneficia fortasse beneficiis victa sunt, si inter se data et accepta computes ; si dantem et accipientem comparaveris, quorum animi et per se aestimandi sunt, penes neutrum erit palma. Solet enim fieri, ut, etiam cum alter multis vulneribus confossus est, alter leviter quidem saucius pares exisse dicantur, quamvis alter videatur inferior. Ergo nemo vinci potest beneficiis, si scit debere, si vult referre : si, quem rebus non potest, animo aequat. Hic quam diu in hoc permanet, quam diu tenet voluntatem gratum animum signis approbandi, quid interest, ab utra parte munuscula plura numerentur ? Tu multa dare potes, et ego tantum accipere possum ; tecum stat fortuna, mecum bona voluntas ; tamen tam par tibi sum, quam multis armatissimis nudi aut leviter
Abbreviated transcription (Latin):
magis uictus est. quã qui in armis morit᷑. quẽ occidere faciliꝰ ho¬
stis potuit. qmͣ auertere. Qđ turpe existimas. id accidere uiro bo¬
no non potest ut uincat᷑. Nũqm enĩ succũbet: nũqm reminti¬
abit adultimũ usq diẽ uite stabit ꝑatus. ⁊in hacstatione mori¬
tur. magna se accepisse pre se ferens. paria uoluisse. Lacei¬
nia uetant suos pancratios aut cestu decernere. uͥ inferiorẽ ostñ¬
dit uicti confessio. Cursorcretã prior contingit. uelocitate illũ
ñ animo antecessit. Luctator ter abiectus. ꝑdidit palmã non
tradidit. Cum inuictos eẽ. lacedemonii ciuies suos magno esti¬
marent: ab his certaminib remoueriurt in quib uictorem
facit nonuidex. nec ꝑse ip̃e exitus. sed uox cedentis ⁊ tradere ui¬
bentis. hoc qđ illi inciuib suis custodiunt. uirtus ac bona uo¬
sos. Et regulus captus ẽ. a penis. non uictus. Et qͥsqͥs aliꝰ seuientis

Expanded text:
magis victus est, quam qui in armis moritur, quem occidere facilius homagis victus est, quam qui in armis moritur, quem occidere facilius hostis potuit quam avertere. Quod turpe existimas, id accidere viro bono non potest, ut vincatur. Numquam enim succumbet, numquam renuntiabit ; ad ultimum usque vitae diem stabit paratus et in hac statione morietur magna se accepisse prae se ferens, paria voluisse. Lacedaemonii vetant suos pancratio aut caestu decernere, ubi inferiorem ostendit victi confessio. Cursor cretam prior contigit ; velocitate illum, non animo antecessit. Luctator ter abiectus perdidit palmam, non tradidit. Cum invictos esse Lacedaemonii cives suos magno aestimarent, ab iis certaminibus removerunt, in quibus victorem facit non iudex nec per se ipse exitus, sed vox cedentis et tradere iubentis. Hoc, quod illi in suis civibus custodiunt, virtus ac bona vosos ; et Regulus captus est a Poenis, non victus, et quisquis alius saevientis
Abbreviated transcription (Latin):
cipis. Nũqmͣ enĩ in rerũ honestarũ certamine suꝑari turpe ẽ. dũ¬
m arma ñ ꝓicias. ⁊ uictus quoq uelis uincere. Non om̃s ad bonũ
ꝓpositũ easdẽ afferunt uires. easdẽ facultates. eandẽ fortunã. que
optimoꝵ quoq consilioꝵ dũtaxat exitus temꝑat. Uoluntas ipsa
rectũ petens laudanda ẽ. etiã si illã aliꝰ gradu uelociori añcessit.
Nonut incertaminib adspectaculũ editis meliorẽ palmã decla¬
rat: quãqm in illis quoq sepe det̾iorẽ detulit casus. Ubi de officio
agitur. qđ ut̾q a sua parte eẽ. quã plenissimũ cupit. si alter płꝰ
potuit ⁊ ad manũ habuit materiam sufficientẽ. animo suo si
illi quantũ conatus ẽ. fortuna ꝑmisit. alter autẽ uoluntate
par est. etiã siminora quã accepit reddidit. aut omnia non red¬
didit. s uult reddere. ⁊ex toto in hoc coͥntentus ẽ. animo. Non

Expanded text:
cipis. Numquam enim in rerum honestarum certamine superari turpe est, dumcipis. Numquam enim in rerum honestarum certamine superari turpe est, dummodo arma non proicias et victus quoque velis vincere. Non omnes ad bonum propositum easdem adferunt vires, easdem facultates, eandem fortunam, quae optimorum quoque consiliorum dumtaxat exitus temperat ; voluntas ipsa rectum petens laudanda est, etiam si illam alius gradu velociori antecessit. Non ut in certaminibus ad spectaculum editis meliorem palma declarat, quamquam in illis quoque saepe deteriorem praetulit casus. Ubi de officio agitur, quod uterque a sua parte esse quam plenissimum cupit, si alter plus potuit et ad manum habuit materiam sufficientem animo suo, si illi, quantum conatus est, fortuna permisit, alter autem voluntate par est, etiam si minora, quam accepit, reddidit aut omnia non reddidit, sed vult reddere et toto in hoc intentus est animo, non
Abbreviated transcription (Latin):
lactatione. usq eo statim uis ex onerare quos obligas: ut quicqͥd
in aliquẽ confers uelis uideri ñ pr̃are s reddere. Ideoq plenius
ad te sic data reuertent᷑. Nã fere sequunt᷑ bñficia ñ reposcentem.
etut gła fugientes magis sequitur:. ita fructus bñficioꝵ gratiꝰ
respondit. ꝑ quos etiã eẽ in gratis licet. ꝑ te u̾o ñ ẽ. mora. quo mi¬
nus bñficia qui acceꝑunt ultro repetant. Nec recusabis conferre
alia. ⁊ suppressis dissimulatisq: plura ac maiora adicere. pro¬
positũ optimi uiri ⁊ ingentis animi tã diu ferre ingratũ. do¬
nec feceris gͥratũ. Nec de ista ratio decipiet. Succumbunt uitia.
uirtutib sĩ illa contͦio odisse ꝓꝑaueris. Illud utiq unice tibi
placet uelud magnifice dictũ. Turpe ẽ. bñficiis uinci qđ ami
sit. Uerũ ñ inmerito querisolet. longeq aliudẽ. qͣm mente con¬

Expanded text:
iactatione, usque eo statim vis exonerare, quos obligas, ut, quidquid iactatione, usque eo statim vis exonerare, quos obligas, ut, quidquid in aliquem confers, velis videri non praestare, sed reddere, ideoque plenius ad te sic data revertentur. Nam fere secuntur beneficia non reposcentem et, ut gloria fugientes magis sequitur, ita fructus beneficiorum gratius respondet, per quos esse etiam ingratis licet. Per te vero non est mora, quominus beneficia, qui acceperunt, ultro repetant, nec recusabis conferre alia et suppressis dissimulatisque plura ac maiora adicere : propositum optimi viri et ingentis animi tam diu ferre ingratum, donec feceris gratum. Nec te ista ratio decipiet ; succumbunt vitia virtutibus, si illa non cito odisse properaveris. Illud utique unice tibi placet velut magnifice dictum turpe esse beneficiis vinci. Quod an sit verum, non immerito quaeri solet, longeque aliud est, quam mente con
Abbreviated transcription (Latin):
Npriorib libris uidebar consũmasse ꝓpositũ cũ tractassẽ quẽ ad̾m
dandũ eet bñficiũ. quẽad̾m accipiendũ. hii enĩ sunt huiꝰ offi¬
cii fines. Quicqͥd ultra moror. ñ seruio materie. s indulgeo. Que
quo ducit sequenda ẽ. ñ quo inuitat. Subiñ enĩ nascet᷑ quo laceᷤ¬
sat aliqua dulcedine animũ. mag̾ ñ suꝑ uacuũ quã necessariũ.
uerũ quia ita us ꝑseueremꝰ ꝑactis que rẽ continebant. scruta¬
uri etiã ea que siuis uerũ conexũ ñ cõherentia. Que quisqͥ
gent̾ inspicit. nec facit oꝑe p̃ciũ. nec tñ ꝑdit oꝑam. libi autẽ ho¬
mini natura optimo. ⁊ adbñficia ꝓpenso liberalis ebuti. nulla
eoꝵ laudatio satiffacit. Neminẽ umqm uiditã benignũ etiã
leuissimoꝵ officioꝵ estimatorẽ. Iã bonitas tua eo usq ꝓlapsaẽ.
ut tibidariputes bñficiũ qmͣ ulli datur. Paratus es ne quem
bñficii peniteat. ꝓ ingratis dependere. Ipse usq eo habes abom̃i

Expanded text:
itum, cum tractassem, quemadmodum dandum esset beneficium, quemadmodum accipiendum ; hi enim sunt huius offcii fines. Quidquid ultra moror, non servio materiae, sed indulgeo, quae, quo ducit, sequenda est, non quo invitat ; subinde enim nascetur, quo lacessat aliqua dulcedine animum, magis non supervacuum quam necessarium. Verum, quia ita vis, perseveremus peractis, quae rem continebant, scrutari etiam ea, quae, si vis verum, conexa sunt, non cohaerentia ; quae quisquis diligenter inspicit, nec facit operae pretium nec tamen perdit operam. Tibi autem, homini natura optimo et ad beneficia propenso, Liberalis Aebuti, nulla eorum laudatio satis facit. Neminem umquam vidi tam benignum etiam levissimorum officiorum aestimatorem ; iam bonitas tua eo usque prolapsa est, ut tibi dari putes beneficium, quod ulli datur ; paratus es, ne quem beneficii paeniteat, pro ingratis dependere. Ipse usque eo abes ab omni
Abbreviated transcription (Latin):
huius rei lausincorporis motuẽ. ⁊ inagilitate ñ in animo.
Explicari itaq totũ debet. de quo ocłis iudicat᷑. Nec tñ ideo ñ
bonũ lusorẽ dicam: qui pilã ut oportebat excipit. si ꝑipsum
mora quo minus remitteret ñ fuit. S quamuis inqͥt artiluden¬
tis nichil desit. qr partẽ qͥdem fecit. s ⁊ partẽ qmͣ ñ fecit potest fa¬
cere. lusus ip̃e inꝑfectus ẽ. qͥ consũmat᷑ uicib mitcendi ac remit¬
tendi. Nolodiutius ħ refellere. existimemꝰ ita eẽ. Desit aliquid
lusui. ñ lusori. Sic ⁊ in hoc dequo disputamꝰ deẽ aliqͥd reidate.
cui pars alia debet̾. ñanimo. Qui animũ parẽ sibi nactusẽ¬

Expanded text:
huius rei laus in corporis motu est et in agilitate, non in animo ; huius rei laus in corporis motu est et in agilitate, non in animo ; explicari itaque totum debet, de quo oculis iudicatur. Nec tamen ideo non bonum lusorem dicam, qui pilam, ut oportebat, excepit, si per ipsum mora, quominus remitteret, non fuit. " Sed quamvis," inquit, " arti ludentis nihil desit, quia partem quidem fecit, sed partem, quam non fecit, potest facere, lusus ipse imperfectus est, qui consummatur vicibus mittendi ac remittendo" Nolo diutius hoc refellere ; existimemus ita esse, desit aliquid lusui, non lusori ; sic et in hoc, de quo disputamus, deest aliquid rei datae, cui par alia debetur, non animo, qui animum parem sibi nanctus
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑ egit officium. si petita ꝑcussit. Beneficiũ quidat:
excipi grate. ht̃ qđ uolint. si bene acceptũ est. S sꝑauit emo¬
lum̃ti aliquid: ñ fuit hoc beneficiũ. cuius ꝓpriũ est. nichil
de reditu cogitare. Quod accipiã. eo animo accepi. quodabat᷑.
Reddidi. Alioqͥn pessima optime reiꝯditioẽ. Ut gratus sim:
ad forͣnam mittor. Si illa inuita respondere ñ possũ suffi¬
cit animus animo. Qdergo: ⁊ Ium quicquid potuero ⁊ faci¬
ã ⁊ reddam. ⁊ temꝑũ rerũq occasionẽ sequar. ⁊ implere eius
nͥ ⁊ excussis manib eẽ grato licet. Qui accepit inquit beneficiũ
licet animo benignissimo acciꝑet. ñdũ consũmauit offm̃
suũ. Restatenĩ parsreddendi sic̃ inlusu ẽ. aliqͥd: pilam scite ac
diligenter exciꝑe. S ñdicit᷑ bonus lusor: nͥ qui aꝑte ⁊ expedi¬
te remisit ꝗͣ acceꝑat. Exemplũ hoc. dissimileẽ. Quare: Quia

Expanded text:
peregit officium, si petita percussit ; beneficium qui dat, vult peregit officium, si petita percussit ; beneficium qui dat, vult excipi grate ; habet, quod voluit, si bene acceptum est. Sed speravit emolumenti aliquid. Non fuit hoc beneficium, cuius proprium est nihil de reditu cogitare. Quod accipiebam, eo animo accepi, quo dabatur : reddidi. Alioqui pessima optimae rei condicio est : ut gratus sim, ad fortunam mittor ! Si illa invita respondere non possum, sufficit animus animo. " Quid ergo ? non, quidquid potuero, et faciam, ut reddam, et temporum rerumque occasionem sequar et implere eius nisi et excussis manibus esse grato licet ! " Qui accepit," inquit, " beneficium, licet animo benignissimo acceperit, nondum consummavit officium suum ; restat enim pars reddendi; sicut in lusu est aliquid pilam scite ac diligenter excipere, sed non dicitur bonus lusor, nisi qui apte et expedite remisit, quam acceperat." Exemplum hoc dissimile est ; quare ? Quia
Abbreviated transcription (Latin):
mento quo obligatus es. siuis cũ quolibet paria fecisti. qm̃
ibenter beneficiũ accipit. reddidit. hoc ex ꝑadoxis stoi
secte. minime mirabile. ut mea fert opinio. aut in credibile
est eũ qui libent̾ accipit beneficiũ reddidisse. Nãcũ omnia ad
animũ referamus. fecit qͥsq qnͣtũ uoluit. Et cũ pietas. fides.
iusticia. omĩs deniq uirtus intra se ꝑfectasit. etiam sulli ma-¬
nũ exercere ñ licuit. gratus quoq ẽẽ homo potest uoluntate.
Quotiens quod ꝓposuit quisqmͣ ꝯsequitur capit oꝑis sui fruc
ui beneficiũ dat quid ꝓponit ꝓdesse ei cuidat᷑. ⁊ uolup¬
ti sibi eẽ. si qđ uoluit efficit. ꝑ uenitq ad me animus eiꝰ. ac mu-¬
tuo gaudio affecit. Tulit qdͣ peciit. Non enĩ sibi in uicẽ aliqͥd
reddi. uoluit. aut ñ fuit beneficiũ sed negotiatio. Bene naui-¬
gauit. qui quẽ destinauit portũ tenuit. tali iactu certe ma

Expanded text:
mento, quo obligatus es, si vis, cum quolibet paria fecisti, quonmento, quo obligatus es, si vis, cum quolibet paria fecisti, quoniam, qui libenter beneficium accipit, reddidit. Hoc ex paradoxis Stoicae sectae minime mirabile, ut mea fert opinio, aut incredibile est eum, qui libenter accipit, beneficium reddidisse. Nam eum omnia ad animum referamus, fecit quisque, quantum voluit ; et cum pietas, fides, iustitia, omnis denique virtus intra se perfecta sit, etiam si illi manum exserere non licuit, gratus quoque homo esse potest voluntate. Quotiens, quod proposuit, quisque consequitur, capit operis sui fructum. Qui beneficium dat, quid proponit ? Prodesse ei, cui dat, et voluptati esse. Si, quod voluit, effecit pervenitque ad me animus eius ac mutuo gaudio adfecit, tulit, quod petit. Non enim in vicem aliquid sibi reddi voluit ; aut non fuit beneficium, sed negotiatio. Bene navigavit, qui quem destinavit portum tenuit ; teli iactus certae manus
Abbreviated transcription (Latin):
les. ex omnibus singła excerpas. que tibi dari uelles. bene esti¬
mata nature indulgentia. confitearis necesse est indeliciis te
illi fuisse. lta ẽ. karissimos nos habuerunt dii immortales
habentq. ⁊ qui maximus tribui honos potuit abipsis. ꝑxi¬
mos collocauerunt. Magna accepimus: maiora ñcepimus.
hec mͥ liberalis necessaria credidi. Et quia loquendũ aliqͥd
agnis beneficiis erat. cũ demimitis loqueremur. ⁊ ͥ
indemanat ⁊ incetera huiꝰ detestabilis uitiis audatia. Cui enĩ
respondebit grate: qđ munus existimabit magnũ: aut reddẽ¬
dum: qui sũma beneficia spernit: cui salutẽ. cui sp̃m debebit
qui uitam accepisse se adiis negat: quod abillis petit: Quic̃q
g gratos eẽ docet. ⁊ hominũ causã agit ⁊deorũ quib nullius
rei indigentib positis extra desideriũ referre nichilominꝰ gr̃ã
possumus. Non est qd̃ quisqm excusationem mentis ingrate

Expanded text:
les, ex omnibus singula excerpas, quae tibi dari velles ; bene aestiles, ex omnibus singula excerpas, quae tibi dari velles ; bene aestimata naturae indulgentia confitearis necesse est in deliciis te illi fuisse. Ita est : carissimos nos habuerunt di immortales habentque, et, qui maximus tribui honos potuit, ab ipsis proximos collocaverunt. Magna accepimus, maiora non cepimus. Haec, mi Liberalis, necessaria credidi, et quia loquendum aliquid de maximis beneficiis erat, cum de minutis loqueremur, et quia inde manat etiam in cetera huius detestabilis vitii audacia. Cui enim respondebit grate, quod munus existimabit aut magnum aut reddendum, qui summa beneficia spernit ? Cui salutem, cui spiritum debebit, qui vitam accepisse se a dis negat, quam cotidie ab illis petit ? Quicumque ergo gratos esse docet, et hominum causam agit et deorum, quibus nullius rei indigentibus, positis extra desiderium, referre nihilo minus gratiam possumus. Non est, quod quisquam excusationem mentis ingratae
Abbreviated transcription (Latin):
equo illis stetimus. Quanto satius aest ad ꝯtẽplationem tot
tantorũq beneficiorũ reuerti. ⁊ agere gratias. qđ nos in hoc
ulcherrimo domicilio uoluert̃ scd̾a sortiri. qđ terreni
cerunt: Aliquis ea anunalici comparat nobis. quorũ pote¬
stas penesnos est. Qͥcqͥd nob̾ negatũ est dari non potiuit. ꝓ¬
inde quisqͥs es iniquus estimator sorͥes humane cogita qnͣ¬
ta nobtribuerit parens nr̃. quanto ualentiora animalia
sub iugũ iniserrimus. qnͣto uelociora consequamur. ꝗ ni
chil sit mortale ñ subictu nr̃o positũ. Tot uͥtutes accepimur¬
deniq dot̾ artes. Animũ quoq cui nichil ñ eodẽ quo intendit mo¬
mento ꝑaruiũ est. siderib uelociorem. quorũ post multa
scła futuros eursus antecedit. Tantũ deinde frugũ. tantũ.
opũm. tantũ rerũ aliarũ suꝑ alias coadunatorarum.
Circũ eas licet cuncta. ⁊ qr nichil totũ inuenies quodeẽ te ma-¬

Expanded text:
aequo illis stetimus. Quanto satius est ad contemplationem tot aequo illis stetimus. Quanto satius est ad contemplationem tot tantorumque beneficiorum reverti et agere gratias, quod nos in hoc pulcherrimo domicilio voluerunt secundas sortiri, quod terrenis praefecerunt ! Aliquis ea animalia comparat nobis, quorum potestas penes nos est ? Quidquid nobis negatum est, dari non potuit. Proinde, quisquis es iniquus aestimator sortis humanae, cogita, quanta nobis tribuerit parens noster, quanto valentiora animalia sub iugum miserimus, quanto velociora consequamur, quam nihil sit mortale non sub ictu nostro positum. Tot virtutes accepimus, tot artes, animum denique, cui nihil non eodem, quo intendit, momento pervium est, sideribus velociorem, quorum post multa saecula futuros cursus antecedit ; tantum deinde frugum, tantum opum, tantum rerum aliarum super alias acervatarum. Circumeas licet cuncta et, quia nihil totum invenies, quod esse te mal
Abbreviated transcription (Latin):
stũ. qđ ñ bonus interpres extendat. Numqm deerunt cause
querendi. si beneficia adeteriore parte spectaueris. Uide
ꝗ iniqͥ sunt diuinorũ munerũ estimatores. Et quidẽ ꝓfessi
sapientiã. querunt᷑ qđñ magnitudine corpoꝵ equenus ele-¬
ntes uelocitate ceruos. leuitate aues. impetu tauros. c
da sit cutis. beluᷤ. decentior dampniis. densior ursis. mollior
fibris. qđ sagacitate nos nariũ canes uincant. qđ acie lumi¬
nũ abuile. spacio etatis corui multa animalia. nandi felici¬
tate. Et cum quedã ne coire quidẽ in id natura paciat᷑. ut uelo¬
citatẽ corꝑũ. ⁊ uires exdiuersis dissidentib bonis hominem
ñ eẽ. ꝯpositũ. iniuriam uocant. ⁊ negligentes nr̃i deos. quod
ñ bona ualitudo etiã uitiis in expugnabilis data sit. qđ non
futuri scientia. uix sibi temꝑ ant quineousq in pudentie ꝓ¬
uehantur. ut naturã oderint qđ infra deos sumus. quod in

Expanded text:
ustum, quod non bonus interpres extendat. Numquam deerunt causae ustum, quod non bonus interpres extendat. Numquam deerunt causae querendi, si beneficia a deteriore parte spectaveris. Vide, quam iniqui sint divinorum munerum aestimatores et quidem professi sapientiam. Queruntur, quod non magnitudine corporum aequemus elephantos, velocitate cervos, levitate aves, impetu tauros ; quod solida sit cutis beluis, decentior dammis, densior ursis, mollior fibris; quod sagacitate nos narium canes vincant, quod acie luminum aquilae, spatio aetatis corvi, multa animalia nandi facilitate. Et cum quaedam ne coire quidem in idem natura patiatur, ut velocitatem corporum et vires, ex diversis ac dissidentibus bonis hominem non esse compositum iniuriam vocant et neclegentes nostri deos, quod non bona valetudo etiam vitiis inexpugnabilis data sit, quod non futuri scientia. Vix sibi temperant, quin eo usque impudentiae pehantur, ut naturam oderint, quod infra deos sumus, quod non in
Abbreviated transcription (Latin):
lius causam agit. contra om̃s sibi fauet. Quanto est simplicius.
quanto prudentius beneficiũ acceptũ augere. scire neminẽ tan-
ilio quanti a seipso estimari. plus acciꝑe debui. sed illi fa¬
le ñ fuit. plusdare. In multos diuidenda liberalitas erat. hoc
initium est boni. Consulamus. ⁊ animũ eiꝰ grate excipiendo
euocemus. parũ fecit. sed sepiusfaciet.Alũ mͥ pretulit. & me
multis. Ille ñ est mͥ par uirtutib nec officiis. sed habuit suã
uenerem. Querendo: non efficiam. ut maiorib digni
sed ut datis indignus. plura illis hominib turpissimis da¬
tast̃. Quid adrem ꝗͣ raro fortuna udicat: Cotidie querim᷑.
malos felices. Sepe que agellos pessimi cuiusq transierat:
optimorũ uirorũ segetẽ grando ꝑcussit. Fert sortẽ suã qͥsq
ut in ceteris reb: ita inamiciciis. Nullũ ẽ tam plenũ benefi-
quod ñ uellicabit malignitas possit. Nullũ tã ang¬

Expanded text:
lius causam agit, contra omnes sibi favet. Quanto est simplicius, lius causam agit, contra omnes sibi favet. Quanto est simplicius, quanto prudentius beneficium acceptum augere, scire neminem tanti ab alio, quanti a se ipso aestimari ! " Plus accipere debui, sed illi facile non fuit plus dare ; in multos dividenda liberalitas erat ; hoc initium est, boni consulamus et animum eius grate excipiendo evocemus ; parum fecit, sed saepius faciet ; illum mihi praetulit, et me multis; ille non est mihi par virtutibus nec officiis, sed habuit suam Venerem ; querendo non efficiam, ut maioribus dignus sim, sed ut datis indignus. Plura illis hominibus turpissimis data sunt ; quid ad rem ? Quam raro fortuna iudicat ! Cotidie querimur malos esse felices ; saepe, quae agellos pessimi cuiusque transierat, optimorum virorum segetem grando percussit ; fert sortem suam quisque ut in ceteris rebus ita in amicitiis." Nullum est tam plenum beneficium, quod non vellicare malignitas possit, nullum tam ang
Abbreviated transcription (Latin):
hocquoq diuus aus̃. prestiterat. qđ illũ derisu ⁊ labore irrito.
liberauerat. Non patitur auiditas quẽqmͣ eẽ gratũ. Nũquam it
imꝓbe spei quod datur satis est. Et maiora cupimus quo maiora
uenerunt multoq ꝯcitacior est auaritia in magnarũ opũ con¬
gestu collocata ut flã me infinito acrior uis est:quo ex maiore
incendio emicuit. Eque ambitio ñ patitur quẽqmͣ in ea m̃sura
honorũ ꝯ quiescere. qua quondã eiꝰ fuit impudens uotũ. Nemo agit
decribunatu gratias. s queritur quod ñ est ad preturã usq ꝑduccꝰ.
Nec hec grata est. si deest consulatus. Nehoc quidẽ satiat: si unus
est ultrase. Cupiditas porrigit. ⁊ facilitatẽ suam ñ intelligit. qr
unde uenerit respicit. sed quotendat. Omnib his uehen
⁊ inportunius est malũ est. inuidia que nos inquietat:. dũ con-¬
parat. hoc mͥ prestitit. sed illi plus. sed illi maturius. ⁊ deinde nul-¬

Expanded text:
hoc quoque divus Augustus praestiterat, quod illum derisu et labore irrito hoc quoque divus Augustus praestiterat, quod illum derisu et labore irrito liberaverat ! Non patitur aviditas quemquam esse gratum ; numquam enim improbae spei, quod datur, satis est, et maiora cupimus, quo maiora venerunt, multoque concitatior est avaritia in magnarum opum congestu collocata, ut flammae infinite acrior vis est, quo ex maiore incendio emicuit. Aeque ambitio non patitur quemquam in ea mensura honorum conquiescere, quae quondam eius fuit impudens votum. Nemo agit de tribunatu gratias, sed queritur, quod non est ad praeturam usque perductus ; nec haec grata est, si deest consulatus ; ne hic quidem satiat, si unus est. Ultra se cupiditas porrigit et felicitatem suam non intellegit, quia non, unde venerit, respicit, sed quo tendat. Omnibus his vehementius et importunius malum est invidia, quae nos inquietat, dum comparat : " Hoc mihi praestitit, sed illi plus, sed illi maturius " ; et deinde nul
Abbreviated transcription (Latin):
putet. hocmͥ dedit. sed qͣ sero. s post quot labores: Quanto con¬
seqͥ plura potuissem aut sullũ aut mecolere maluissẽ. Non hoc si illũ¬
speraueram. Inturbam comiectus sum. tamexiguo dignũ me
udicauit. honestius preteriri fuit. Gn̾. lentulus augur. diui-¬
tiarũ maximũ exemplũ. anteqm illũ lib̾tini pauꝑem facerent
hic quatermilies sestertiũ suũ uidit. Propriedixi. nicħ enim
amplius ꝗͣ uidit: ingen ii fuit sterilis. tempus illi: ꝗ animi.
Cũ eẽt auarissimus: mĩmos citius emitcebat ꝗͣ uerba. Tanta
illi inopia erat sermonis. hic cũ omnia increm̃ta sua diuo au¬
go. deb̾et. ad quẽ attulerat paupertatẽ sub onere nobilitatis la-¬
borantẽ. princeps iam ciuitatis. ⁊ pecunia ⁊ gr̃a subinde auõo
solebat queri. dicens a studiis seabductũ. nichil tantũ in se con¬
gestũ eẽ. quantũ ꝑdidisset relicta eloquentia. at illi inter alia

Expanded text:
putet. " Hoc mihi dedit, sed quam sero, sed post quot labores ! Quanto conputet. " Hoc mihi dedit, sed quam sero, sed post quot labores ! Quanto consequi plura potuissem, si illum aut illum aut me colere maluissem ! Non hoc speraveram; in turbam coniectus sum. Tam exiguo dignum me iudicavit ? Honestius praeteriri fuit." Cn. Lentulus augur, divitiarum maximum exemplum, antequam illum libertini pauperem facerent, hic, qui quater milies sestertium suum vidit proprie dixi ; nihil enim amplius quam vidit, ingenii fuit sterilis, tam pusilli quam animi. Cum esset avarissimus, nummos citius emittebat quam verba : tanta illi inopia erat sermonis. Hic cum omnia incrementa sua divo Augusto deberet, ad quem attulerat paupertatem sub onere nobilitatis laborantem, princeps iam civitatis et pecunia et gratia subinde de Augusto solebat queri dicens a studiis se abductum ; nihil tantum in se congestum esse, quantum perdidisset relicta eloquentia. At illi inter alia
Abbreviated transcription (Latin):
Quidest tam grati animi ꝗͣ nullomͦ sibi satisfacere. quãne
ad spem quidẽ exeqnͣdiumqm̃ beneficii accedere. hisitã q
eiꝰ̾m uocib idl agamus. ut uoluntas nr̃a ñ lateatͥ sed aꝑiat᷑
ut luceat uerba cessent licet. Si quẽad̾m debemus affecti
sumus. conscientia eminebit inuultu. Qui gratus futuruꝰ
est statidũ accipit. de reddendo cogitet. Ethisippus qͥdẽ
debere tempus suũ ad quod uelut dato signo ꝓsiliat. et
quidẽ magna illi celeritate opus est magna contentiõe.
ut consequatur antecedentẽ. Uidendũ est nunc qdfaciat maxͤ
ingratos. aut nimiũ sui speccos. ⁊ in sitũ mortalitati uiciũ
sesuaq mirandi. aut auiditas. aut inuidia. Incipiamus apri¬
no. Nemo non benignus ẽ sui uidex. Inde ẽ ut omnia n
se existimet. ⁊ insolutũ accipiat. nec satis suo p̃cio se estimatum

Expanded text:
Quid est tam grati animi, quam nullo modo sibi satis facere, quam ne Quid est tam grati animi, quam nullo modo sibi satis facere, quam ne ad spem quidem exaequandi umquam beneficii accedere ? His atque eiusmodi vocibus id agamus, ut voluntas nostra non lateat, sed aperiatur et luceat. Verba cessent licet : si, quemadmodum debemus, adfecti sumus, conscientia eminebit in vultu. Qui gratus futurus est, statim, dum accipit, de reddendo cogitet. Chrysippus quidemlusum opperiri debere tempus suum, ad quod velut dato signo prosiliat ; et quidem magna illi contentione opus est, magna celeritate, ut consequatur antecedentem. Videndum est nunc, quid maxime faciat ingratos. Facit aut nimius sui suspectus et insitum mortalitati vitium se suaque mirandi aut aviditas aut invidia. Incipiamus a primo. Nemo non benignus est sui iudex. Inde est, ut omnia meruisse se existimet et in solutum accipiat nec satis suo pretio se aestimatum
Abbreviated transcription (Latin):
est neͤsumisse ⁊ humilit̾. Nam qui negligens ẽ in accipiendũ
cũ omine beneficiũ recens. p̾ateat. qͥd faciet cũ prima eiꝰ uolun¬
tas refrinxit: alius accepit fastidiose. tanquã diͣcͥat. ñ quidem
nͥ opus est. sedqr tam ualde ius: faciã tibi mei potesta
alius supine ut dubium prãnti relinquat. ansenserit. aliuᷤᷤ
uix labra diduxit. ⁊ ingratior qmͣ si tacuissec fuit. Loquendũ
ẽ ꝓ magnitudine rei impensius. ⁊ illa adicienda. pluris quã
putas obligasti. Nomo enĩ d̾ audet nͣ beneficiũ suũ latuis pa¬
tere. Nescis quid mͥ prestiteris sed scire te oportet quancoplꝰ
sit qm existimas. Scatim gratus est qui se honorat. Nũqmͣ
me referre non posse. Nullo magis cesarẽ aus̃. demeruit.⁊
uinas partes secuto ueniam impetrasset: dixit. Hanc unam
cesar habeo inuiriã. tuã. Effecisti ut iniuerem ⁊ morerer ingͣtꝰ.

Expanded text:
est nec summisse et humiliter ; nam qui neclegens est in accipiendo, est nec summisse et humiliter ; nam qui neclegens est in accipiendo, cum omne beneficium recens pateat, quid faciat, cum prima eius voluptas refrixit ? Alius accipit fastidiose, tamquam qui dicat : " Non quidem mihi opus est, sed quia tam valde vis, faciam tibi mei potestatem " ; alius supine, ut dubium praestanti relinquat, an senserit ; alius vix labra diduxit et ingratior, quam si tacuisset, fuit. Loquendum est pro magnitudine rei impensius et illa adicienda : " Plures, quam putas, obligasti " nemo enim non gaudet beneficium suum latius patere ; " nescis, quid mihi praestiteris, sed scire te oportet, quanto plus sit, quam existimas " statim gratus est, qui se onerat ; " numme referre non posse." Nullo magis Caesarem Augustum demeruit m patri Antonianas partes secuto veniam impetrasset, dixit : " Hanc unam. Caesar, habeo iniuriam tuam : effecisti, ut et viverem et morerer ingratus."
Abbreviated transcription (Latin):
dat᷑. Ita accipienti ad hibenda consciõ Qd pudet debere: nẽac¬
ceꝑis. Quidã furtiue agunt gr̃as. ⁊ inangulo. iad aurem. Nõ
est ista uerecundia. sed inficiandi genus. Ingratus est qui re¬
motis arbitris agit grãs. Quidã nolunt nomina secum fieri.
nec interpomi pararios. nec signatores aduocari. eyrographũ
dare. Idẽ faciunt qui dant oꝑam. ut beneficiũ in psos colla-
ꝗ ignotissumũ sit. Uerentur palam ferre. ut sua potiu
uirtute qmͣ alieno adiutorio consecuti dicant᷑. Rariores in
eorũ officiis sunt quibiam aut dignitatẽ debent. Et dũ opi¬
nionẽ dientium timent. grauiorem subeunt ingratorum.
alii pessime loquunt᷑ deoptime meritis. Tutius. quosdam
offendere qm demeruisse. Argum̃tũ enĩ nichil debentium
odioquerunt. at quinichil magis pr̃ãndũ est qm ut memo¬
ria nob̾meritorũ hereat. Que subinde reficienda est. qr nec pͣr

Expanded text:
datur, ita accipienti adhibenda contio est ; quod pudet debere, ne acdatur, ita accipienti adhibenda contio est ; quod pudet debere, ne acceperis. Quidam furtive gratias agunt et in angulo et ad aurem ; non est ista verecundia, sed infitiandi genus ; ingratus est, qui remotis arbitris agit gratias. Quidam nolunt nomina secum fieri nec interponi pararios nec signatores advocari, chirographum dare. Idem faciunt, qui dant operam, ut beneficium in ipsos conlatum quam ignotissimum sit. Verentur palam ferre, ut sua potius virtute quam alieno adiutorio consecuti dicantur ; rariores in eorum officiis sunt, quibus vitam aut dignitatem debent, et, dum opinionem clientium timent, graviorem subeunt ingratorum. Alii pessime locuntur de optime meritis. Tutius est quosdam offendere quam demeruisse ; argumentum enim nihil debentium odio quaerunt. Atqui nihil magis praestandum est, quam ut memoria nobis meritorum haereat, quae subinde reficienda est, quia nec re
Abbreviated transcription (Latin):
asset. ego inquit ab eo beneficiũ accipam. aquo ꝓpinatio¬
nem accepturus. ñsum. Cũ illi rebillus consularis homo eiꝰdẽ
infamie maiorẽ sũmã misisset. instaretq ut acce̾pi iuberet. Ro¬
goinquit ignoscas. ⁊ aꝑsico ñ accepi. Utrũ hoc munera accipere
est ansenatũ legereᷤᷤ Cum accipiendũ iudicauerimꝰ. hilares
accipiamus. ꝓfitentes gaudium. iͦ danti manifestũ sic. ut fru¬
ctũ presentem capiat. Iusta enĩ causa leticie est letũ amicum
uidere iustior fecisse. quam grate ad nos ꝑuenisse iudicemꝰ effu-¬
sis affectib. quõ ñ ipsotantũ audiente sed ubiq testemur. Qui
grate beneficiũ accipit: primã eiꝰ pensionẽ soluit. sunt qͥdam
qui nolunt nͥsecreto acciꝑe. testem beneficii ⁊ consciũ uitant.
quos scias licet male cogitare. Quom dantrintantũ ꝓdu¬
cenda noticia est muneris sui inquantũ delectatura est ciũ

Expanded text:
asset : " Ego," inquit, " ab eo beneficium accipiam, a quo propinatioasset : " Ego," inquit, " ab eo beneficium accipiam, a quo propinationem accepturus non sum ? " Cum illi Rebilus consularis, homo eiusdem infamiae, maiorem summam misisset instaretque, ut accipi iuberet : " Rogo," inquit, " ignoscas ; et a Persico non accepi." Utrum hoc munera accipere est an senatum legere ? Cum accipiendum iudicaverimus, hilares accipiamus profitentes gaudium, et id danti manifestum sit, ut fructum praesentem capiat ; iusta enim causa laetitiae est laetum amicum videre, iustior fecisse. Quam grate ad nos pervenisse indicemus effusis adfectibus, quos non ipso tantum audiente sed ubique testemur. Qui grate beneficium accipit, primam eius pensionem solvit. Sunt quidam, qui nolint nisi secreto accipere ; testem beneficii et conscium vitant ; quos scias licet male cogitare. Quomodo danti in tantum producenda notitia est muneris sui, in quantum delectatura est, cui
Abbreviated transcription (Latin):
nosciturum est. Ides ñ accipiam. quia ille paratus est mͥ cum
incõmodo aut etiam periculo suo ꝓdesse. Defensurus ẽ me
reum: sed illo ꝑatrocinio regẽ sibifacturus inmicũ. Inimicꝰ
sum. sicum ille ꝓme ꝑiclitari uelit. ego quod faciliꝰ ẽ ñ fa¬
cio. ut sine illo ꝑicliter. Ineptum ⁊ friuolũ hoc hechatorpo¬
nit exemplũ archesilai. quemaita filio fa milie allatã pe-¬
cuniã ñ accepisse. neille patrẽ sordidũ offenderet. Quid fecit:
laude dignũ. qd furtũ non recepit. qđ maluit ñ acciꝑe quã
reddere. Que ẽ enĩ alienam rem ñ acciꝑe moderatio: Siexem¬
plo magni animi opus est. utam᷑ grecini iulii iuiri egregii
quẽcũ cẽs. occidit. ob hoc unũ qͦd melior uir erat ꝗͣ eẽ. quẽqmͣ
tiranno expedit. Is cũ ab amicis conferentibꝰ. ad impensam lu-
tib. eis qui ñ estimabant mictentes sed missa quod repudi-¬

Expanded text:
nociturum est ; ideo non accipiam, quia ille paratus est mihi cum nociturum est ; ideo non accipiam, quia ille paratus est mihi cum incommodo aut etiam periculo suo prodesse. Defensurus est me reum, sed illo patrocinio regem sibi facturus inimicum ; inimicus sum, si, cum ille pro me periclitari velit, ego, quod facilius est, non facio, ut sine illo pericliter. Ineptum et frivolum hoc Hecaton ponit exemplum Arcesilai, quem ait a filio familiae adlatam pecuniam non accepisse, ne ille patrem sordidum offenderet. Quid fecit laude dignum, quod furtum non recepit, quod maluit non accipere quam reddere ? Quae est enim alienam rem non accipere moderatio ? Si exemplo magni animi opus est, utamur Graecini Iulii, viri egregii, quem C. Caesar occidit ob hoc unum, quod melior vir erat, quam esse quemquam tyranno expedit. Is cum ab amicis conferentibus ad impensam ludotibus iis, qui non aestimant mittentes, sed missa, quod repudi
Abbreviated transcription (Latin):
obhoctam̃ habere illũ parentis loco. quia intusdandi benefi-¬
cii iniuria uenerat. Non enĩ seruauit is quiñ int̾fecit. nec be¬
neficiũ dedit. sed missionẽ. Illud magis uenire in disputatio¬
nem pot̾ aliꝗ qͥd faciendũ sit captiuo. cui redẽptionis p̃cium
homo prestituti corporis ⁊ in famis ore ꝓmittit. paciar me
abimpuro seruari: Seruatus dem̃ ꝗͣ illi gr̃ãm referam:. uiuã
cũ obsceno:. Nũ uiuam cũ redẽptore: Qͥd gͦ placeat: dicã. Etiã
abaliquo accipiã pecuniam. ꝗͣ ꝓcapite dependã. accipiam
autẽtanquã creditũ. ñ tanquam beneficiũ. Soluã illi pecu¬
niam. ⁊ si occasio fuerit seruandi: ꝑiclitantẽ seruabo. In ami¬
ciciam que similes iungit. ñ descendam. nec seruatoris illũ
loconumerabo: sed feneratoris cui sciam reddendũ quod ac¬
epi. est aliquis dignus a quo beneficiũ accipiam. seddanti

Expanded text:
ob hoc tamen non habere illum parentis loco, quia in ius dandi benefiob hoc tamen non habere illum parentis loco, quia in ius dandi beneficii iniuria venerat ; non enim servavit is, qui non interfecit, nec beneficium dedit, sed missionem. Illud magis venire in aliquam disputationem potest, quid faciendum sit captivo, cui redemptionis pretium homo prostituti corporis et infamis ore promittit. Patiar me ab impuro servari ? Servatus deinde quam illi gratiam referam ? Vivam cum obsceno ? Non vivam cum redemptore ? Quid ergo placeat, dicam. Etiam a tali accipiam pecuniam, quam pro capite dependam, accipiam autem tamquam creditum, non tamquam beneficium ; solvam illi pecuniam et, si occasio fuerit servandi periclitantem, servabo ; in amicitiam, quae similes iungit, non descendam, nec servatoris illum loco numerabo sed feneratoris, cui sciam reddendum, quod accepi. Est aliquis dignus, a quo beneficium accipiam, sed danti
Abbreviated transcription (Latin):
arbitriũ mei. deinde beneficiũ. Disputari de.m̃. bruto soli
an debui̾t accip̾e adiuo uilio uitã. cũ occidendũ iͦudicaret.
Quam rationẽ in occidendo secutus sit: alias tractabi
m̃ter errasse. nec institutione stoica se egisse. quia ut regis no¬
men extimuit. cũ optimus ciuitatis status. sub rege iusto sit.
aut ibisperauit lib̾tatẽ futurã. ubitã magnũ premiũ erat.
⁊ imꝑandi ⁊ seruiendi. aut existimauit ciuitatẽ in pͥorẽ formã
possereuocari amissis pristinis morib. futurãq ibi equalitatẽ
ciuilis iuris. ⁊ staturas suo loco leges. uͥ uid̾at tot milia hominũ
pugnantia ñ anseruirent. seruituri utri: Qnͣta uͦ illũ aut rerũ
natura. aut urbis sue tenuit obliuio. qui uno interempto de¬
futurũ credidit aliũ quidẽ uellet. cũ tarquinius eẽt. inuentus
posttot reges. ferro ac fulminib occisos: Sed uitã acciꝑedebuit.

Expanded text:
arbitrium mei, deinde beneficium. Disputari de M. Bruto solet, arbitrium mei, deinde beneficium. Disputari de M. Bruto solet, an debuerit accipere ab divo Iulio vitam, cum occidendum eum iudicaret. Quam rationem in occidendo secutus sit, alias tractabimtur vehementer errasse nec ex institutione Stoica se egisse. Qui aut regis nomen extimuit, cum optimus civitatis status sub rege iusto sit, aut ibi speravit libertatem futuram, ubi tam magnum praemium erat et imperandi et serviendi, aut existimavit civitatem in priorem formam posse revocari amissis pristinis moribus futuramque ibi aequalitatem civilis iuris et staturas suo loco leges, ubi viderat tot milia hominum pugnantia, non an servirent, sed utri ! Quanta vero illum aut rerum naturae aut urbis suae tenuit oblivio, qui uno interempto defuturum credidit alium, qui idem vellet, eum Tarquinius esset inventus post tot reges ferro ac fulminibus occisos ! Sed vitam accipere debuit,