comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
sime suus nulio m s tñ ligariũ senatus idẽ deleganerats ctꝗpan
eo tpr̃e paruit cũ parere senatui necce erat. uos tũc parustis cũ paruit
netio nisi qui uoluit. Rephendo gͥ: minime uͦ. neq eluẽ liquit ałr ur̃oge¬
neri noĩ familie discipline s hoc nõ ꝯcedo ut quibꝰ reb gliemini ĩ uobis
easoe ĩ alis rẽphendatis. ⁊ubonis sors ꝯiecta ẽ ex senatꝰ ꝯsulto cũ ipẽ
necessiticdines q̃ mͥ sũt cũ lucio tubone. domi una eriditi miłitieq con¬
tubnales post affines. ĩ omĩ deniq uta familiares. magnũ ⁊̃ uinculũ
ꝙ iisdem stidoiis sẽꝑ usi sumꝰ. Scio gͥͦ tuberonẽ domi matiere uoluissesi
S ĩta qutoa agebãt ita rei .p. sc̃issimũ nom̃ opponebãt ut ⁊̃ slalr̾ senti
plissimi iur uł pocius paruit. SUna ẽ ꝓfectus cũ hiĩs quoꝵ erit una ca
tardius iter fecit. Itaq ĩ affricã uenit iã occupata. hine ĩ ligariũ erimẽ

Expanded text:
is, nullo modo; sed tamen Ligarium senatus idem legaverat. atque ille eo tempore paruit cum parere senatui necesse erat; vos tum paruistis cum paruit nemo qui noluit. reprehendo igitur? minime vero. neque enim licuit aliter vestro generi, nomini, familiae, disciplinae. sed hoc non concedo ut, quibus rebus gloriemini in vobis, easdem in aliis reprehendatis. Tuberonis sors coniecta est ex senatus consulto, cum necessitudines quae mihi sunt cum L. Tuberone: domi una eruditi, militiae contubernales, post adfines, in omni vita familiares; magnum etiam vinculum quod isdem studiis semper usi sumus. scio Tuberonem domi manere voluisse: sed ita plissimi viri vel potius paruit: una est profectus cum eis quorum erat una causa. tardius iter fecit; itaque in Africam venit iam occupatam. hinc in Ligarium crimen
Abbreviated transcription (Latin):
cũ ꝑ alicuiꝰ sđlute młti laborarerit. cãs ap̃te rogantiũ gratiosiores
eẽ ꝙ preces neq te spectare ꝙͣ tuus ẽẽt necͣuis is ꝗ te adoraret s¬

Expanded text:
cum pro alicuius salute multi laborarent: causas apud te rogantium gratiosiores cum pro alicuius salute multi laborarent: causas apud te rogantium gratiosiores esse quam voltus, neque te spectare quam tuus esset necessarius is qui te oraret, s
Abbreviated transcription (Latin):
nũꝙͣ hoc mõ ignosci te iudices. Etrauit. lapsus ẽ. nõ putauit si
siꝙͣ posthac. ad parente sic agi solet: Ad iudices. nõ fecit nõ cogi¬
tauit falsi testes. fictũ crim̃. Dic te oesar de scõ ligarii iudice ẽẽ.
quib ĩ presidiis fu̾it quere. taceo ne hoc quide colligo q̃ fortasse
ualerent ⁊̃ apico iudice. legatus ante bellũ ꝓfectis. relictus ĩ pace
bello oppressus in eo ip̃o nõ acerbꝰ fuit. tã ⁊ si totus aĩo ac sticoio tuus
ad iudicem sic agi solet. s ego ap̃ parentẽ loquor. Ecxaui. temere
feci penitet. ad clemẽtia tuã ꝯfugio. delicti ueniã peto. ut ignostat᷑
oro. si nemo impetrauit arroganter. si płii tu toe fer ope ꝗ spe
dedisti. an spandi ligaioͣ cã nõ ut. cũ mͥ apide tẽ locus sit ⁊̃ ꝓ altero de¬
p̃candi: quãꝙͣ nec ĩ hac orõe spes ẽ poĩta huic cae nec ĩ eoꝵ studiis quia
te ꝑ ligario petũt tui nectii. Uidi eĩ ⁊cognoui ꝗd maxiẽ spectares

Expanded text:
mquam hoc modo: ignoscite, iudices; erravit, lapsus est, non putavit; si umquam posthac. ad parentem sic agi solet, ad iudices: non fecit, non cogitavit; falsi testes, fictum crimen. dic te, Caesar, de facto Ligari iudicem esse; quibus in praesidiis fuerit quaere: taceo, ne haec quidem conligo, quae fortasse valerent etiam apud iudicem: legatus ante bellum profectus, relictus in pace, bello oppressus, in eo ipso non acerbus, totus animo et studio tuus. ad iudicem sic, sed ego apud parentem loquor: erravi, temere feci, paenitet; ad clementiam tuam confugio, delicti veniam peto, ut ignoscatur oro. si nemo impetravit, adroganter: si plurimi, tu idem fer opem qui spem dedisti. an sperandi de Ligario causa non erit, cum mihi apud te locus sit etiam pro altero deprecandi? quamquam nec in hac oratione spes est posita causae nec in eorum studiis qui a te pro Ligario petunt tui necessarii. vidi enim et cognovi quid maxime spectares,
Abbreviated transcription (Latin):
res utcũ iter głie głosũ putes plus un̾ũ posse ꝙͣ om̃s ⁊ metui a ciub
tius ꝙͣ diligi mallis. E si ita putas tota ignoras uia glie.caꝵ ẽẽ ci-¬
uez bene de pe .p. mereri laudari coli/ diligi głosu est.metui uͦ. et
id odio ẽẽ iniidiosũ detestabłe imbecillũ cadutũ qd̾ uidemꝰ ⁊̃ ĩ fabulis.
ip̃i illi ꝗ oderunt dũ metuant dixerint ꝑnitiosuĩ fuisse. Utinã antoni
hñdoꝵ licentiã in etueretur. Illa erat uita illa scda fortuna lib̾tate ẽẽ pi¬
re cũ cet̾is. pͥncipe dignitate. Itaq ut orruttam res aui tui ꝓsperas

Expanded text:
rans verum iter gloriae gloriosum putes plus te unum posse quam omnis et metui a civibus tuis quam diligi malis. quod si ita putas, totam ignoras viam gloriae. Carum esse civem, bene de re publica mereri, laudari, coli, diligi gloriosum est; metui vero et in odio esse invidiosum, detestabile, imbecillum, caducum. quod videmus etiam in fabula illi ipsi qui ‘oderint, dum metuant’ dixerit perniciosum fuisse. Vtinam, M. Antoni, ndorum licentiam metueretur? illa erat vita, illa secunda fortuna, libertate esse parem ceteris, principem dignitate. itaque, ut omittam res avi tui prosperas,
Abbreviated transcription (Latin):
meranos exbo oliber sans ẽ ꝑpessos ce̾. enã ne aures nrãs odio tuo ul¬
due onusibios:. Mmolestissinis uerbis in sectabere. cedat aiema tegecõ¬
aeqri lcurta sillas dictatire p̃tͥ nom̃ imꝑii quicꝙͣ inter fuiti S quũt
eto plura de insolentia cua ꝯmesnorem: quem minerua om̃s aptes edocuit.
sup ueroptimiss maximus ĩ ꝯcilise deoꝵ admisit. Italia exulẽ sius hu
Iupits opporant. dro tecomule arpinas qui egregia tua uirtute. ẽ
paules fapioo scipiones suꝑasti quẽ tantem locum ĩ hac tiuitate ob¬
fineo: quitibi partes .r. .p. platent: quẽ amicũ quem inimicũ hẽs.
tines ciutate insidias feristi ancillares: Quo iure cũ de exilio tuo
durachio redisti. sequeris qͥs tyrãnos appellabas eoꝵ nũc potentie
faues. Qui tibi añ optimates uidebãt᷑ cosdẽ demĩtes ac furiosos uo¬
cas uicini cãm agis. de sextio male existiãs. bibulũ petulãtissimis
uerbis ledis. laudas cesdoẽ quẽ maxiẽ odisti. ei maxĩe obscq̃ris. abi¬

Expanded text:
eris quidlibet; satis est perpessos esse; etiamne aures nostras odio tuo onerabis, etiamne molestissimis verbis insectabere? "Cedant arma togae, conte Sullamque dictatorem praeter nomen imperii quicquam interfuerit. Sed quid ego plura de tua insolentia commemorem? quem Minerva omnis artis edocuit, Iuppiter Optumus Maxumus in concilio deorum admisit, Italia exsulem humeris suis reportavit. Oro te, Romule Arpinas, qui egregia tua virtute omnis Paulos, Fabios, Scipiones superasti, quem tandem locum in hac civitate obtines? Quae tibi partes rei publicae placent? Quem amicum, quem inimicum habes? Cui in civitate insidias fecisti, ancillaris. Quo auctore de exsilio tuo Dyrrhachio redisti, eum sequeris. Quos tyrannos appellabas, eorum potentiae faves! Qui tibi ante optimates videbantur, eosdem dementes ac furiosos vocas! Vatini causam agis, de Sestio male existimas. Bibulum petulantissimis verbis laedis, laudas Caesarem. Quem maxime odisti, ei maxime obsequeris. Al
Abbreviated transcription (Latin):
uobis mag̃ ꝙͣ ĩ ueliꝗs. Om̃s eĩ iĩcendi studio tenebãt᷑. pacis eqde
sẽꝑ auctor fui. s tu sepo. Erat eĩ amẽtis cũ acie uideres pãcem
cogitare. om̃s inꝙͣ uincere uolebamus. tu certe p̃cipue q ĩ cũ locũ

Expanded text:
vobis magis quam in reliquis; omnes enim vincendi studio tenebamur. pacis equidem vobis magis quam in reliquis; omnes enim vincendi studio tenebamur. pacis equidem semper auctor fui, sed tum sero; erat enim amentis, cum aciem videres, pacem cogitare. omnes, inquam, vincere volebamus; tu certe praecipue, qui in eum locum
Abbreviated transcription (Latin):
ate tognonisse ⁊̃ pͥmis ea uirtute solere laudari. Que fuit igͥ
ũo ĩ ullo hoĩe tãta ꝯstantia: Constantiã dico nescio an melius
uatiam possim dicere: quotiẽs eĩ ists ꝗsq fecisset ut a ꝗb ꝑtib
possit depellere. Ut enĩ cetera paria tub̾oni cũ uaro fuissẽt honos
nobilitas splendor ingeniũ que nequaꝙͣ fuerũt hoc certe p̃cipuũ
tuberonis fuit ꝙ iusto tũ imꝑio ex senatus ꝯsulto ĩ ꝓuĩciã suã ue¬
nerat. hinc pħibitus nõ ad cesarẽ ne iratus nõ domũ ne iners
nõ aliquã ĩ pegione ne ꝯdẽnare cãm illa quã secutus erat iuide¬
retur ĩ macedoniã ad Gñ põpei castra uenit ĩ eã ipã cã aqͣ reiect
erat uuria. Quid cũ ista pes nich ꝯmouisset cuidͤ aiũ ad que
ueneratis/ languidiore credo studio ĩ cã fuistis. tm̃modo ĩ p̃sidii
eratis. animi uoͣ acã abhorrebãt an ut fit ĩ ciuilib bellis nͨ in

Expanded text:
a te cognovissem in primis eam virtutem solere laudari. quae fuit igitur umquam in ullo homine tanta constantia? Constantiam dico; nescio an melius patientiam possim dicere. quotus enim istud quisque fecisset ut, a quibus paposset depellere. ut enim cetera paria Tuberoni cum Varo fuissent, honos, nobilitas, splendor, ingenium, quae nequaquam fuerunt, hoc certe praecipuum Tuberonis quod iusto cum imperio ex senatus consulto in provinciam suam venerat. hinc prohibitus non ad Caesarem ne iratus, non domum ne iners, non aliquam in regionem ne condemnare causam illam quam secutus esset videretur: in Mus iniuria. quid? cum ista res nihil commovisset eius animum ad quem veneratis, languidiore, credo, studio in causa fuistis; tantum modo in praesidiis eratis, animi vero a causa abhorrebant: an, ut fit in civilibus bellis—nec in
Abbreviated transcription (Latin):
legatus ĩ affritam cũ ꝯsule ꝯsidio ꝓfectus ẽ / qui ĩ legaticẽ ⁊ cuub
et sociis ita se probauit ut decedens ꝯsio̾uis ꝓuĩtia satifface̾ hõib
nõ poss si ꝗ̃ quã aliũ ꝓĩcie p̃feciss. Itaq. Q. ligarius cũ diu recusãs
nichil ꝓfecsset ꝓuintiã accepit᷑ iurtus cui sic p̃fuit ĩ pate ut ⁊ cui¬
bus ⁊ seciis gratissima eius ẽẽt integritas ⁊ fides. Bellu subito exar¬
sit qd̾ qũi erãt ĩ affrica ante audierũt geri ꝙͣ ꝑari. quo audito ꝑtun
cupiditate ĩꝯ siderata pti ceto quodã tim ore pmũ salutis postea etiã
stiboii sui querebãt aliquẽ duce cũ ligarius domũ spectãs ad suos
redire tupiẽs nullo se implicari negocio passus ẽ. In terĩ.p acti

Expanded text:
legatus in Africam C. Considio profectus est, qua in legatione et civibus legatus in Africam C. Considio profectus est, qua in legatione et civibus et sociis ita se probavit ut decedens Considius provincia satis facere hominibus non posset, si quemquam alium provinciae praefecisset. itaque Ligarius, cum diu recusans nihil profecisset, provinciam accepit invitus; cui sic praefuit in pace ut et civibus et sociis gratissima esset eius integritas et fides. bellum subito exarsit, quod qui erant in Africa ante audierunt geri quam parari. quo audito partim cupiditate inconsiderata, partim caeco quodam timore primo salutis, post etiam studi sui quaerebant aliquem ducem, cum Ligarius domum spectans, ad suos redire cupiens, nullo se implicari negotio passus est. interim P. Atti
Abbreviated transcription (Latin):
Ouũ crimen Gaie cesar et ante hũc die ĩauditũ pro¬
pinquus meus ad te.Q. tubero detulit. Quĩtũ ligariu
in affrica fuisse ioq G pansa p̃stanti uir ingenco fre¬
tus fortasse familiaritate ea q̃ ẽ ei tecũ ẽ ausus ꝯfiteri.
Itaq quo me uerta nescio. ꝑatus eĩ uenerã cũ tu so
neq pͥ te scires neq aliũde potuisses audire ut igno¬
tantce uia ad hołs miseri salutem abuterer. S qm̃ diligetia niniu
omuĩs oro ad miẜicordiam tuam ꝯferenda est qua płini sũt ẜuati
cũate nõ solũ libationẽ culpe s errati uenia ĩpetrassẽt. Habes igͥ
Tubero quod ẽ accãtori maxie optandũ ꝯfitẽte reũ. s tñ ita hoc
ꝯfitente ĩ ea ꝑte fuisse qua te Cubero qua uixũ oĩ laude dignũ pa¬
tre cuũ. Itaq prius de uro delicto ꝯfiteamini nece̾e ẽ ꝙͣ ligarii lil¬
la culpã rephendatis. Q ligaris cũ ẽẽt adhuc nulla belli suspicõ

Expanded text:
ovum crimen, C. Caesar, et ante hunc diem non auditum propinquus meus ad te Q. Tubero detulit, Q. Ligarium in Africa fuisse, idque C. Pansa, praestanti vir ingenio, fretus fortasse familiaritate ea quae est ei tecum ausus est confiteri. itaque quo me vertam nescio. paratus enim veneram, cum tu id neque per te scires neque audire aliunde potuisses, ut ignoratione tua ad hominis miseri salutem abuterer. sed quoniam diligentia inimici omnis oratio ad misericordiam tuam conferenda est, qua plurimi sunt conservati, cum a te non liberationem culpae, sed errati veniam impetravissent. habes igitur, Tubero, quod est accusatori maxime optandum, confitentem reum, sed tamen hoc confitentem, se in ea parte fuisse qua te, qua virum omni laude dignum, patrem tuum. itaque prius de vestro delicto confiteamini necesse est quam Ligari ullam culpam reprehendatis. Q. enim Ligarius, cum esset nulla belli suspicio,
Abbreviated transcription (Latin):
te mouer̾ maxiẽ quoꝵ iustissimũ uideas dolore ĩ petendo. In . E.
ligario ꝯẜuando młtis tu ꝗdẽ gratũ facies nectiis tius s hoc q̃so cõ¬
sitera qs soles pessum fortissimos uiros sabinos tibi ꝓbatissimos to
hones. aĩaduerte hoꝵ oiũ modestia ⁊ oolorẽ huiꝰ tit brochi de quo
no dubito ꝗo existimes. lacrimas squalorẽq ip̃s ⁊ filii uides. Quid de
ftib dicam: Noli cesar pitare de uniꝰ capit nos agere. aut roco
ligarii tibi ⁊̃ cũutate petmendi sũt aut tres e cuũtatt exterminãdi.
Na quedus euuliũ hiis ẽ optatius ꝙͣ patria ꝙͣ domus. ꝙͣ dii penates.
uno illo cxulante Si fraterne. si pie si cũ dolore faciũt moutãt eia
uos laccime moueat pietas moueat germanitus. ualtat illa uoxtua
qoe lacine i dicere audiebamus. nos ot̃is adu̾sarios putape iusiqui
qulcu eent. te om̃s qui ꝯtra tenõ eent tuos. Soides ne gͥhũe spledorem

Expanded text:
in Q. Ligario conservando multis tu quidem gratum facies necessariis tuis, sed hoc, quaeso, considera, quod soles. possum fortissimos viros, Sabinos, tibi probatissimos, tohomines. animadverte horum omnium maestitiam et dolorem; huius T. Brocchi de quo non dubito quid existimes lacrimas squaloremque ipsius et fili vides. quid de fratribus dicam? noli, Caesar, putare de unius capite nos agere: aut tres Ligarii retinendi in civitate sunt aut tres ex c quodvis exsilium his est optatius quam patria, quam domus, quam di penates, illo uno exsulante. si fraterne, si pie, si cum dolore faciunt, moveant te horum lacrimae, moveat pietas, moveat germanitas; valeat tua vox illa quae vicit. te enim dicere audiebamus nos omnis adversarios putare, nisi qui nobiscum essent; te omnis qui contra te non essent tuos. videsne igitur hunc splendorem
Abbreviated transcription (Latin):
bsrbroꝵ sa ꝗd agis aluco: pome nesit: ut domo careat: ne cũ
optimus fr̃b ne cũ hoc tito brocho auũculo suo ne cũ esꝰ filio ncõ¬
hiet: eoino pͥama priuare qua caret s uita uis. At istud ne ap̃
eum qutõe dictatorẽ qui oñs quos oderat morte młctabat ꝗsꝙͦ
egit isto mõ. Ipẽ iubebat occidi nullo postulãte. p̃miis ĩuitabat. que
tamẽ crudelitas ab hoc eodem aliquot añis post que tu nũc crudelẽ
ẽẽ ius iun̾dicata ẽ. Ego uͦ istud nõ postulo inquies. ita me hrcle
existimo t̾ubo. Noui ei̾ te. noui patre noui domũ. nom̃q ue¬
strũ. stũdia gnis ac samilie ur̃e urtutis huãnatatis dectrine¬

Expanded text:
barorum. nam quid agis aliud? ut Romae ne sit, ut domo careat, ne cum optimis fratribus, ne cum hoc T. Broccho avunculo, ne cum eius filio conhunc ergo patria privare, qua caret, sed vita vis. at istud ne apud eum quidem dictatorem qui omnis quos oderat morte multabat quisquam egit isto modo. ipse iubebat occidi nullo postulante, praemiis invitabat; quae tamen crudelitas ab hoc eodem aliquot annis post quem tu nunc crudelem esse vis vindicata est. ego vero istud non postulo inquies. ita me hercule existimo, Tubero. Novi enim te, novi patrem, novi domum nomenque vestrum; studia generis ac familiae vestrae virtutis, hu
Abbreviated transcription (Latin):
Au ne ignoscat hoc uoͣ inłto acerbius multoq est duriꝰ quoe¬
nos domi petimus r̃cib ⁊ lacrimis ꝓstrati ad pedes nõ tã aprẽ
cause fidentes ꝙͣ hułi humaĩtatis io ne impetremiꝰ oppugnalio:
et ĩ nr̃m fletu erũpes: et nos iaçentes ad pedes supplicũ iste
phibebis: Si cũ domi hoc faceremꝰ et qd̾ ⁊ fecimꝰ et ut spo nõ fru¬
caue ignoscas cauete fratrũ ꝓ frĩs salute obsecrãtiũ muiseat nõne
ome humanitate exiusses: quãto hat duriꝰ qualuros gomi mie¬
acerbissimo buctu redundaret ista uictoria. Quãmłti cũ ate igse¬
ignouisti nolint te eẽ ĩ alios miẜicordẽ. Ꝙ si ꝓbare cesar possemus
łaffcica ligariũ nõ fuisse gĩo. si honesto ⁊ misicordi mñdatio. saluti
cuu calamitoso eẽ uellemꝰ tam̃ hoĩs nõ eẽt ĩ tãto discrimnie ⁊ ꝑicule
ciuis uefellere ⁊ redarguere nr̃m mẽdatiũi et si eẽt alicuiꝰ eius i

Expanded text:
 ne ignoscatur? hoc vero multo acerbius multoque durius. quodne nos petimus precibus ac lacrimis, strati ad pedes, non tam nostrae causae fidentes quam huius humanitati, id ne impetremus pugnabis, et in nostrum fletum inrumpes, et nos iacentis ad pedes supplicum voce prohibebis? si, cum hoc domi faceremus, quod et fecimus et, ut spero, non frustar, cave credas, cave ignoscas, cave te fratrum pro fratris salute obsecrantium misereat, nonne omnem humanitatem exuisses? quanto hoc durius, quod nos domi petacerbissimo luctu redundaret ista victoria. quam multi eignovisti nolint te esse in alios misericordem! quod si probare Caesari possemus in Africa Ligarium omnino non fuisse, si honesto et misericordi mendacio saluti civi calamitoso esse vellemus, tamen hominis non esset in tanto discrimine et periculo civis refellere et coarguere nostrum menda
Abbreviated transcription (Latin):
pba tm inabam᷑ consua gͥ tius suos ut ꝙͣadmodũ cetera q̃ dcã sũt a te
sithac irssimu repiatur. Euodsi penitus ꝑspite̾ posses ocordiam
ligarioꝵ om̃s fres tecũ icoitares fiuisse. an potest ꝗsꝙͣ dubuare quĩ
i quitꝰ ligaruis ⁊̃ ꝯtalia eẽ potiusset ĩ eccde snĩa futurus fiuss ĩ qͣ frẽs
fuerũt: Quis ẽ qui hoꝵ ꝯsensu ꝯspirante ⁊ pene ꝯflatu ĩ hac pta
equalitate fraterna nõ nouerit᷑ : Uolũtate gͥ om̃s tetũ fuerũt: tem
pastate abreptus ẽ unus ꝗ si ꝯsilio id fecisset eẽt eoꝵ simłis quos tu
tam̃ saluos tẽ uolusti. Q ierit ad bellũ. dissenẜit nõ ate solũ ueꝵ
etĩa a frib. hiĩ te orant tui. equide cũ om̃ib tuis negociis int̾eẽ
memoria teneo qual tam̃ trtus ligarius q̃stor urbanus fui̾t er ga
te ⁊dignitatẽ tuã. s paꝵ ẽ me hor meminisse. spero ⁊̃ te ꝗ obluusci

Expanded text:
a igitur tuis suos ut, quem ad modum cetera quae dicta sunt a te, sic hoc verissimum reperiatur. quod si penitus perspicere posses concordiam Ligariorum, omnis fratres tecum iudicares fuisse. an potest quisquam dubitare quin, si Q. Ligarius in Italia esse potuisset, in eadem sententia futurus fuerit in qua fratres fuerunt? quis est qui horum consensum conspirantem et paene conflatum in hac prope aequalitatpestate abreptus est unus qui, si consilio id fecisset, esset eorum similis quos tu tamen salvos esse voluisti. sed ierit ad bellum, dissenserit non a te solum verum etiam a fratribus: hi te orant tui. equidem, cum tuis omnibus negotiis interessem, memoria teneo qualis T. Ligarius quaestor urbanus fuerit erga te et dignitatem tuam. sed parum est me hoc meminisse: s
Abbreviated transcription (Latin):
dnuis fuisset pp ĩcredibilẽ quẽda sem̃ amore hicͣ equs alõ eẽ potuit
lũtate nõ fuisse ĩ qua se ip̃ ꝯfitet᷑ fuisse. nec tuas tatitas cogitatõ¬
nes extimescit nec ꝗd tibi de alio audienti de se ip̃o occurrat refor¬
mdat᷑. Uide ꝙͣ nõ reformide. uide ꝙͣta lux libalitatis ⁊ sapĩe tue¬

Expanded text:
dinis fuisset propter incredibilem quendam fratrum amorem, hic aequo animo esse potuit dinis fuisset propter incredibilem quendam fratrum amorem, hic aequo animo esse potuit luntate non fuisse in qua se ipsum confitetur fuisse, nec tuas tacitas cogitationes extimescit nec quid tibi de alio audienti de se occurrat reformidat. vide quam non reformidem; vide quanta lux liberalitatis et sapient
Abbreviated transcription (Latin):
batur. Itaq ligarius qui om̃e tale negociũ cuꝑet effuge paululũ ad¬
uentu dari ꝯquieuit. Aohuc Gaĩe cesar.Q. ligarius oĩ culpa caret.
Domo ⁊ egressus nõmodo nullũ ad bellũ s ne od minimã ꝗde suspitõe
belli. legatus ĩ pace ꝓfectus ĩ ꝓuĩtia paccatissima ita se gessit ut ei pacẽ
eẽ expediret profectio aiu tuũ nõ debet offendere. Nũ igͥ remansio:
multo minus. Nã ꝓfectio uolũtate huit nõ turpe Remansio ⁊̃ honestã¬
Alteꝵ cũ efflagitatus a ꝓuntia p̃positus affrite ẽ. Terciũ ẽ tempus
quo post aduentũ uari ĩ affrica restitit: quod si ẽ criminosu necessi¬
tatis crime ẽ nõ uolũtatis. An ille si potusset illĩc ullo mõ euadere
utice pocius ꝙͣ pomes cũ publio actio ꝙͣ cũ ꝯcordissimis frĩb cũ alienis
ꝑsonis ꝙͣ cũ suis ẽẽ malusset: Cũ ipã begatio plena desiderii. ac solicitu¬

Expanded text:
batur. itaque Ligarius, qui omne tale negotium fugeret, paulum adventu Vari conquievit. adhuc, C. Caesar, Q. Ligarius omni culpa vacat. domo est egressus non modo nullum ad bellum sed ne ad minimam quidem suspicionem belli; legatus in pace profectus in provincia pacatissima ita se gessit ut ei pacem esse expediret. profectio certe animum tuum non debet offendere: num igitur remansio? multo minus. nam profectio voluntatem habuit non turpem, remansio alterum cum efflagitatus a provincia praepositus Africae est. tertium tempus quod post adventum Vari in Africa restitit, si est criminosum, necessitatis crimen est, non voluntatis. an ille, si potuisset illinc ullo modo evadere, Vticae quam Romae, cum P. Attio quam cum concordissimis fratribus, cum alienis esse quam cum suis maluisset? cum ipsa legatio plena desideri ac sollicitu
Abbreviated transcription (Latin):
nefanũ bellũ indicere. Nã ista corruptesa ẜui si nõ mõ ĩpunita fue¬
rit s ⁊̃ atãta auctoritate approbata nulli ꝑietes nrã salutem
nulle leges nulla iura custodiẽt. Ubi enĩ id qd̾ intꝰ ẽ atq nr̃m
onatus. Otpr̃a o mores. Gneus domicius ille quẽ nos pueri cõ¬
sulẽ cẽsorẽ põtificem maximu uidimus/ cũ tribunꝰ pł .C. scau

Expanded text:
nefarium bellum indicere. nam ista corruptela servi si non modo impunita fuerit sed etiam a tanta auctoritate approbata, nulli parietes nostram salutem, nullae leges, nulla iura custodient. Vbi enim id quod intus est atque ndominatus. O tempora, o mores! Cn. Domitius ille quem nos pueri consulem, censorem, pontificem maximum vidimus, cum tribunus plebis M. Scau
Abbreviated transcription (Latin):
marũ ue ilo laporo tu de młus amplissimis uris quib senił igno¬
ĩaueiat᷑ eoꝵ a sit semł atelibati timore. Non debeo uile ceseo quod
inapsat en anitis piculis tẽptare. quomodo dicendo misicordia blã
solec uere possim. Rpch e opus Occurrere solet supplicibꝰ ⁊ calamigosis
quillues oee euocata ꝓponetibi duos reges etio aĩo ꝯ tẽplare qd ocũ¬

Expanded text:
sed cum de illo laboro, tum de multis amplissimis viris quibus semel ignoincipiat eorum qui sint semel a te liberati timore. non debeo, Caesar, quod fieri solet in tantis periculis, temptare ecquonam modo dicendo misericordiam tuam commovere possim. nihil opus est. occurrere solet ipsa supplicibus et calamitosis, nullius oratione evocata. propone tibi duos reges et id animo contemplare quod ocu
Abbreviated transcription (Latin):
exisime fuisse i affrica ugarui : Nẽpe io qͣui ⁊ ip̃e in eadẽ affaca
ẽs neluus. quo q̃ tubero tuus ille districtus ĩ acie pharsalita gla¬
eus agebat cuꝰ latus ille mucoo petebati qui sensus erat armior
tuos aquetua mes sculi: manus.: ardor aĩ: quid cupielao: qdoꝵ
taoro quenus urego comoui uidet: a dolescens ad meteuertar. Is¬

Expanded text:
a armatus. quid enim, Tubero, tuus ille destrictus in acie Pharsalica gladius agebat? cuius latus ille mucro petebat? qui sensus erat armorum tuorum? quae tua mens, oculi, manus, ardor animi? quid cupiebas, quid optabas? nimis urgeo; commoveri videtur adulescens. ad me revertar. is
Abbreviated transcription (Latin):
ocellar anx̃is nr̃ qͦ qiͣ pũctu el attagimꝰ peruiteret. Qũa cũ magis intuerer q̃ sor
uiquit astricenus quousq mẽs tua huml defixa erit: Nõ ne aspitis q̃ ĩ fepla uene¬
igiit oue tibi orbib uł pocius glebis ꝯnexa sũt oĩã quoꝵ unus ẽ celesis extimꝰ
qui reliquos om̃s ꝯplectit᷑ sũmus ip̃e deus arcens ⁊ ꝯtinẽs ceteros ĩ quo sũt ĩfixi
illi qui uoluũtu stelaꝵ cursus sempitern: cui subiecti septem qui uersant getꝰ¬

Expanded text:
so, inquit Africanus, quousque humi defixa tua mens erit? Nonne aspicis, quae in templa veneris? Novem tibi orbibus vel potius globis conexa sunt omnia, quorum unus est caelestis, extumus, qui reliquos omnes complectitur, summus ipse deus arcens et continens ceteros; in quo sunt infixi illi, qui volvuntur, stellarum cursus sempiterni; cui subiecti sunt septem, qui versantur ret
Abbreviated transcription (Latin):
Nõ eĩ ia metuo ut illi tu succenseas. Illud uereor ne illu tibi sucense¬
re aliqueo suspiceris quod abest longissime mͥ crede Cesar. Quid enĩ
retineat ꝑ te meminit nõ qd amiẜit. Neq seate mulciatũ eẽ arbi¬
tratua. S cũ existimares multis tibi multa ẽe tribuenda quo mi¬
nus assequi ĩ altera ꝑte potusset᷑ ea sumeres nõ recu sauit. Et¬
ẽi si antiochus magnus ille rexasie qui posteaꝙͣ a .l. scipione de¬
nr̃a ꝓũtia amisisset dicere ẽ solitus benigne sibi appło pomano eẽ
factum ꝙ ntmis magna procuratione liberatus modiçis regni t¬
t̾mins uteret᷑. pot młto Raciluis se deiotarus ꝯsdlai᷑. Ille eĩ furois
imłatum subieras hic erroris. omĩa tam̃ driotaro cesar tribiusti. cũ
i ipi ⁊ filio nom̃ regiu ꝯcessisti. Hoc noiẽ retento ⁊ reẜuato nullum

Expanded text:
non enim iam metuo ne illi tu suscenseas; illud vereor ne tibi illum suscensenon enim iam metuo ne illi tu suscenseas; illud vereor ne tibi illum suscensere aliquid suspicere: quod abest longissime, mihi crede, Caesar. quid enim retineat per te meminit, non quid amiserit; neque se a te multatum arbitratur, sed, cum existimares multis tibi multa esse tribuenda, quo minus a se qui in altera parte fuisset ea sumeres non recusavit. etenim si Antiochus Magnus ille, rex Asiae, cum, postea quam a L. Scipione denc nostra provincia amisisset, dicere est solitus benigne sibi a populo Romano esse factum, quod nimis magna procuratione liberatus modicis regni terminis uteretur, potest multo facilius hoc se Deiotarus consolari. ille enim furoris multam sustulerat, hic erroris. omnia tu Deiotaro, Caesar, tribuisti, cum et ipsi et filio nomen regium concessisti. hoc nomine retento atque servato nullum
Abbreviated transcription (Latin):
xatos uerberatos/ necatos: multas afflictas ⁊ euersas domos. armatis militibꝰ
refertũ foꝵ. Que semp ĩ cuuli uictoria sensimus ea te uictore nõ uidimꝰ. Solis
inꝙͣ es Euie cesar cuiꝰ ĩ uictoria cecident nemo nͥ armatus. Et quẽ nos
liberi ĩ sũma ppłi ro. lib̾tate nati nõ modo nõ tyrãnũ s clemẽtissimũ ĩ uic¬
toria uedimus duce is Blesanio qui uiuit ĩ regno tyrt̃nus uideri potest.
Nã de statua quis queritur una p̃ẜtim cũ tã młtas uideat: Ualde eĩ ĩui¬
dendu ẽ eius statuis cuiꝰ tropheis nõ inuedimus. Nã si locus affert in¬
uidia. nullus locus ẽ ad statuam quidẽ postris darior. de plausu ãt qd
respondeam qui nec desideratus unꝙͣ ate est et nõnũꝙͣ obstupefactis
om̃ib ip̃a ãmiratione ꝯp̃ssus  qr nicħ uulgare te dignũ uidei pot̃.¬

Expanded text:
xatos, verberatos, necatos, multas adflictas et eversas domos, armatis militibus xatos, verberatos, necatos, multas adflictas et eversas domos, armatis militibus refertum forum! quae semper in civili victoria sensimus, ea te victore non vidimus. solus, inquam, es, C. Caesar, cuius in victoria ceciderit nemo nisi armatus. et quem nos liberi in summa populi Romani libertate nati non modo non tyrannum sed etiam clementissimum in victoria ducimus, is Blesamio qui vivit in regno tyrannus videri potest? nam de statua quis queritur, una praesertim, cum tam multas videat? valde enim invidendum est eius statuis cuius tropaeis non invidemus. nam si locus adfert invidiam, nullus est ad statuam quidem rostris clarior. de plausu autem quid respondeam? qui nec desideratus umquam in te est et non numquam obstupefactis hominibus ipsa admiratione compressus est et
Abbreviated transcription (Latin):
ruptus a uobis: nõ ne cũ eẽt ꝓductus ⁊ tecũ fuiss re̾gis ad legator
Nõne ⁊ adhũc. Gñ domiciũ uenit: nõ ne audiente hoc ẜuio sulpi¬
cio clanssimo uiro qui tũ caũ ap̃ domiciũ cenabat et hoc tito tor¬
quato optimo adolestente se ate corcuptũ tuis ꝓmissis ĩ fraude
impulsu se eẽ ꝯfessus est. Que ẽ ista tam potens tã crudelis ta
imoderata ĩhumanitas: idcirco ĩ hãc urbe uenisti ut orbis iura ⁊
exempla corrũꝑes: domesticaq tila ĩmaĩtate np̃e ciuitatis humaĩtatẽ
ingnares: At ꝙͣ acute collecta orimiã. Blesauiꝰ in ꝗt eiꝰ eĩ noitẽ iuri o
optimi nectibi ignoti maledicebat tibi. Adrege inꝗt scribeͣ solebat
hem̃ter offensos plaudi tibi nõ solere. Nõne intelligis cesar ex urba¬
ras maliuoloꝵ sermũculis hec ab issis eẽ collecta: Blesani tym̾num¬
Cesarem scriberet: Multoꝵ enĩ capita ciuiu uderat: młtos iussu cesares ue¬

Expanded text:
 nonne, cum esset perductus et cum tecum fuisset, refugit ad legatos? nonne ad hunc Cn. Domitium venit? nonne audiente hoc Ser. Sulpicio, clarissimo viro, qui tum casu apud Domitium cenabat, et hoc T. Torquato, optimo adulescente, se a te corruptum, tuis promissis in fraudem impulsum esse confessus est? quae est ista tam impotens, tam crudelis, tam immoderata inhumanitas? idcirco in hanc urbem venisti ut huius urbis iura et exempla corrumperes domesticaque immanitate nostrae civitatis humanitatem inquinares? at quam acute conlecta crimina! Blesamius inquit,—eius enim nomine, optimi viri nec tibi ignoti, male dicebat tibi—ad regem inquit scribere solebat hementer offensos, plaudi tibi non solere. nonne intellegis, Caesar, ex urbanis malevolorum sermunculis haec ab istis esse conlecta? Blesamesarem scriberet? multorum enim capita civium viderat, multos iussu Caesaris ve
Abbreviated transcription (Latin):
apbi uatur se repisse antea fcĩs et hr̃e ĩ aiõ atq uirtute que nullo
mo possit amttere. Que eĩ fortuna aut quis casus / aut q̃ tanta i¬
possi iniuria oĩu impatoꝵ deiotaro decreta delere: Ab omĩb eĩ hii
benatus est qui posteaꝙ ĩ castris ẽẽ potuit ꝑ etate ĩ Asya capado¬
cia ponto cilicia / syna bella gesserunt. Genatus uõ uigicia de illotã
que uqsͣ uetustas obruet aut que tanta delebit obliuio: Quid de
iurtute riꝰ dicam: de magnituoine aĩ grauitate ꝯstantia q̃ ẽs docti
atq sapiẽtes sũma queda ⁊ sola bona eẽ dixerĩt hiioq nõ modo ad
bene s ⁊̃ ad beate iuuendũ ꝯtentã eẽ uirtute. Hec ille reputãs et¬

Expanded text:
bitratur et peperisse ante factis et habere in animo atque virtute, quae nullo modo possit amittere. quae enim fortuna aut quis casus aut quae tanta possit iniuria omnium imperatorum de Deiotaro decreta delere? ab omnibus est enim is ornatus qui, postea quam in castris esse potuit per aetatem, in Asia, Cappadocia, Ponto, Cilicia, Syria bella gesserunt: senatus vero iudicia de illo tam signata sunt, quae umquam vetustas obruet aut quae tanta delebit oblivio? quid de virtute eius dicam, de magnitudine animi, gravitate, constantia? quae omnes docti atque sapientes summa, quidam etiam bona sola esse dixerunt, eisque non modo ad bene sed etiam ad beate vivendu
Abbreviated transcription (Latin):
tueriꝰ pot. At misit ao cecilu nescio quẽ s eos quos misit ꝙ ape no¬
luerunt ĩ iũcula giecit. Nõ quero ꝙͣ ueri siłe sit aut nõ hũsse ue¬
gem quos mutteret aut eos qui missi eẽnt nõ paruisse aut qui
dco obredientes ĩtãta re nõ fiussẽt eos iũctos pocius ꝙͣ necatos. s
eñ cũ ad ceciliũ mictebat utrũ tãm illã uictã eẽ nesciebat an eẽti

Expanded text:
tueri potest. at misit ad nescio quem Caecilium: sed eos quos misit, quod ire notueri potest. at misit ad nescio quem Caecilium: sed eos quos misit, quod ire noluerunt, in vincla coniecit. non quaero quam veri simile sit aut non habuisse regem quos mitteret aut eos qui missi essent non paruisse, aut, qui dicto audientes in tanta re non fuissent, eos vinctos potius quam necatos. sed tamen cum ad Caecilium mit
Abbreviated transcription (Latin):
uor mat mnssoseat te cade illa tua fortuna ẜuauit .in cubiculu¬
balnco ⁊ cubiculu transire nõ possent᷑. Habes crimina insioriaet nud
eͣ dixit ampli Noꝵ inꝗt erã ꝯscius. Quid tñ ita demẽs ille etat ut
eũ quẽ ꝯsciũ tanti sccłis haberet a se dimittẽt. romã ⁊̃ mittet. ubi ⁊¬
inimitissimũ sciret ẽẽ nepote suũ ⁊ Garũ cesarẽ cui feciss insidras.
sdlũ romam mittebat ꝗ cadem scires q̃ illos scire dicis: Reliqua ꝑs
actationis duplex fuit. una regem ĩ spetulis semꝑ fuisse cũ ate lc̃i
aĩo alieno. altera exercitũ eũ ꝯtra te magnũ ꝯꝑasse. De ex̾citu bre¬
uit᷑ dicam ut cetera. Nũꝙͣ cas copras rex deiotarus hũit quib
inferre bellũ ppło romano poss s quib fines suos ab exciresiduib
et latrocimps hostũ tueretur ⁊ imꝑatorib nr̃is auxllia mitteret
atq antca qdem maiores copias alere poterat nũc exiguas uix

Expanded text:
rant insidiae. at te eadem tua fortuna servavit: in cubiculbalneo in cubiculum transire non possent? habes crimina insidiarum: nihil enim dixit amplius. horum inquit eram conscius. quid tum? ita ille demens erat ut eum quem conscium tanti sceleris habebat ab se dimitteret, Romam etiam mittesciret esse nepotem suum et C. Caesarem cui fecisset insidias, solutum Romam mittebat qui eadem scires quae illos scire dicis? reliqua pars accusationis duplex fuit: una regem in speculis semper fuisse, cum a te animo esset alieno, altera exercitum eum contra te magnum comparasse. de exercitu dicam breviter, ut cetera. numquam eas copias rex Deiotarus habuit quibus inferre bellum populo Romano posset, sed quibus finis suos ab excursionibus et latrociniis tueretur et imperatoribus nostris auxilia mitteret. atque antea quidem maiores copias alere poterat; nunc exiguas vix
Abbreviated transcription (Latin):
Lare te noluit. At ꝙͣ festine crim̃ ꝯtexit᷑. Aua inꝗt eadẽ q̃ sepe for¬
tuna ẜuanit. Neganisti tũ te inspicere uelle. ꝗd postea: an deiotarus
rx illo tpre nõ ꝑfecta re ꝯtinuo dimisit ex̾citum. Nullus erat alus
insidiãdi locus : at eodem te cũ cenauisses redituꝵ dixeras uesqri fee¬
tissi horã unã aut̃ duas. eodẽ loco armatos ut collocati fuepãt retinere
magliu fuit. Eu ĩ ꝯuiuuio comite ⁊ iocunde fusses tũ iluc iuisti u
Dixeras q̃uo ĩ loce deiotaꝵ talẽ erga te cognouisti qualis rex detodu¬
⁊ puboliu affricanũ fuit. Sibi magnificen ussima dona ut sisipeitit
iꝓimusq ad Numãtiã misit ex tracia asya que affricauꝰ ĩ spectite
eecrtitu actepit qͣs cũ pͣsens deiotarus regio aio ⁊ moꝵ facnsetiam
⁊ rubiculã distessist Obsecpo cesar repete illius tpr̃is momatatu
pone añ tillos illudie uultus hoĩu te intuencũ ator oaturãtiu

Expanded text:
lare te noluit? at quam festive crimen contexitur! tua te inquit eadem quae saepe fortuna servavit: negavisti tum te inspicere velle. quid postea? an Deiotarus, re illo tempore non perfecta, continuo dimisit exercitum? nullus erat alius insidiandi locus? at eodem te, cum cenavisses, rediturum dixeras, itaque fecisti. Horam unam aut duas eodem loco armatos, ut conlocati fuerant, retineri magnum fuit? cum in convivio comiter et iucunde fuisses, tum illuc isti, ut dixeras: quo in loco Deiotarum talem erga te cognovisti qualis rex Attalus in P. Africanum fuit, cui magnificentissima dona, ut scriptum legimus, usque ad Numantiam misit ex Asia, quae Africanus inspectante exercitu accepit. quod cum praesens Deiotarus regio animo et more fecisset, tu in cubiculum discessisti. obsecro, Caesar, repete illius temporis memoriam, pone ante oculos illum diem, voltus hominum te intuentium atque admirantiu
Abbreviated transcription (Latin):
stis intelligimꝰ in illo suo casu nec pri¬
uato nec publico muneri defuisse. G.
atrusi domũ compleri aconsultorib
solitam accepimꝰ cũ quoꝵ resẽẽt sua ip¬
si ñ uidebant. Cecũ adhibebant ducẽ
pueris nobis. SN. aufidius p̃torius
⁊ in senatu sententiã dicebat. Nec ami¬
cis deliberantib deerat. Et grecã scri¬
bebat historiã ⁊ uidebat in litteris. Di¬
odotus stoicus cecus multos annos nr̃e
domi uixit. Is uͦ qͦd credibile uix eẽt ẽ
in philosophia multo etiã magis assi¬
duȩ quã antta uersaret᷑ & cũ fidib py¬
tagoreoꝵ more uteret᷑. Cũq ei libri no¬
ctes & dies legerent᷑ quib in studiis o¬
culis ñ egebat. Iũ sine ocłis fieri posse

Expanded text:
stis intellegimus in illo suo casu nec pristis intellegimus in illo suo casu nec privato nec publico muneri defuisse. C. Drusi domum compleri a consultoribus solitam accepimus; cum, quorum res esset, sua ipsi non videbant, caecum adhibebant ducem. pueris nobis Cn. Aufidius praetorius et in senatu sententiam dicebat nec amicis deliberantibus deerat et Graecam scribebat historiam et videbat in litteris. Diodotus Stoicus caecus multos annos nostrae domi vixit. is vero, quod credibile vix esset, cum in philosophia multo etiam magis assidue quam antea versaretur et cum fidibus Pythagoreorum more uteretur cumque ei libri noctes et dies legerentur, quibus in studiis oculis non egebat, tum, quod sine oculis fieri
Abbreviated transcription (Latin):
etiã disputent cȩt̃as uoluptates in ip¬
sis habitare sensib que aut̃ aspectu
ꝑcipiant᷑ ea ñ uersari in ocłoꝵ ulla
uicunditate. ut ca que gustemꝰ olfaci¬
emꝰ tractemꝰ audiamꝰ in ea ipsa uͥ senti¬
mꝰ parte uersent᷑. In ocłis tale nichil
fit animꝰ accipit que uidemꝰ. Ammo
aut̃ multis modis uariisq delectari.
licet etiã si ñ ad hibeat᷑ aspectꝰ. Loquor
enĩ de docto homine & erudito cui ui¬
uere ẽ cogitare. Sapientis aut̃ cogitatio
ñ ferme ad uestigandũ adhibet ocłos.
aduocatos. ẜtenĩ si nox ñ adimit ui¬
tam beatã cur dies nocti similis adi¬
mat. slam illud antipatri cirenaici ẽ eqͥ¬
dẽ paulo obsccmꝰ s ñ absurda sententia
ẽ. cuꝰ cccitatẽ cũ muliercule lam̃taren¬
tur quid agitis inqͥt anuobis nulla ui¬
detur uoluptas ẽt̃ nocturna. Appiũ qͥ¬
dem ueterc̃ illũ qui cecus annos mul¬
tos fuit &e ex magistratib & ex reb ge¬

Expanded text:
etiam disputent ceteras voluptates in ipetiam disputent ceteras voluptates in ipsis habitare sensibus, quae autem aspectu percipiantur, ea non versari in oculorum ulla iucunditate, ut ea, quae gustemus olfaciamus tractemus audiamus, in ea ipsa, ubi sentimus, parte versentur. in oculis tale nil fit; animus accipit, quae videmus. animo autem multis modis variisque delectari licet, etiamsi non adhibeatur aspectus. loquor enim de docto homine et erudito, cui vivere est cogitare. sapientis autem cogitatio non ferme ad investigandum adhibet oculos advocatos. etenim si nox non adimit vitam beatam, cur dies nocti similis adimat? nam illud Antipatri Cyrenaici est quidem paulo obscenius, sed non absurda sententia est; cuius caecitatem cum mulierculae lamentarentur, quid agitis? inquit, an vobis nulla videtur voluptas esse nocturna? Appium quidem veterem illum, qui caecus annos multos fuit, et ex magistratibus et ex rebus ge
Abbreviated transcription (Latin):
tria uiuebat quã qͦd athenis metrodorꝰ
ut plato xenocratẽ uincebat. ut pole¬
mo arcessilã quo eẽt beatior. Quanti
uͦ ista ciuitas estimanda ẽ ex qua bo¬
ni sapientesq pellunt᷑: Damaratus
qͥdẽ tarquinii nr̃i regis pat̃ tirannũ
cipselũ qͦd ferre ñ poterat fugit tar¬
quimꝰ corintho & ibi suas fortunas
constituit acliberos ꝓcreauit. Nũ stul¬
te anteposuit exilii libertatẽ domesti¬
cȩ seruituti. Iam uͦ motꝰ animi sollici¬
tudines egritudmesq obliuione le-¬
niunt᷑ traductis animis ad uolupta¬
tẽ. Non sine causagͥ epicurꝰ ausus ẽ di¬
cere semꝑ in płib bonis eẽ sapientẽ
quia semꝑsit inuoluptatib Ex quo
effici putat ille qͦd querimꝰ ut sapic̃s
semꝑbeat᷑ sit. Etiã ne si sensib carebit
ocłoꝵ si auriũ ctiã nã ista ipsa contẽ¬
pnit. Primũ enĩ horribilis ista cȩcitas
quib tandẽ caret uoluptatib cũ qͥdã

Expanded text:
tria vivebat, quam, quod Athenis, Metrodorus? tria vivebat, quam, quod Athenis, Metrodorus? aut Plato Xenocratem vincebat aut Polemo Arcesilam, quo esset beatior? quanti vero ista civitas aestimanda est, ex qua boni sapientesque pelluntur? Damaratus quidem, Tarquinii nostri regis pater, tyrannum Cypselum quod ferre non poterat, fugit Tarquinios Corintho et ibi suas fortunas constituit ac liberos procreavit. num stulte anteposuit exilii libertatem domesticae servituti? Iam vero motus animi, sollicitudines aegritudinesque oblivione leniuntur traductis animis ad voluptatem. non sine causa igitur Epicurus ausus est dicere semper in pluribus bonis esse sapientem, quia semper sit in voluptatibus. ex quo effici putat ille, quod quaerimus, ut sapiens semper beatus sit. 'etiamne, si sensibus carebit oculorum, si aurium?' etiam; nam ista ipsa contemnit. primum enim horribilis ista caecitas quibus tandem caret voluptatibus? cum quidam
Abbreviated transcription (Latin):
philosophi nobilissimi consũpserunt.
Xenocrates crantor archesilas lacides
aristoteles theoprastus zenocleantes.
crysippus. antipat̃. carneades. paneci.
possidomiꝰ. innumerabiles alii qͥ scmel¬
sapiente enĩ hec om̃is oratio ẽ cui uire
id accidere ñ possit. nã iure exulantẽ
cõsolari ñ oportet. Postremo ad om̃is
casus facillima ratio ẽ eoꝵ qͥ ad uolu¬
ptatẽ ca referunt quȩ secunt᷑ inuita
ut quocũq hec loca suppeditet ibi be¬
ate queant uiuere. Itaq ad omẽm ra¬
tionẽ teucri uox accõmodari pot̃ pa¬
tria ẽ ubicũq ẽ bñ. Socrates quidẽ ẽ
rogaret᷑ cui aut̃ se ẽẽ diceret muida¬
nũ inqͥt. Totius enĩ mundi se incolã ⁊
ciuẽ arbitrabat᷑. Quid. T. albutꝰ ñne
animo exeqͥssimo athenis exul philo¬
sofabat᷑ cui tam̃ illud ipsũ ñ accidissoe
si in re .p. quiescens epicuri legib pa¬
ruisset. qͥ enĩ beatior epicurꝰ qͦd in pa¬

Expanded text:
Philosophi nobilissimi consumpserunt, Philosophi nobilissimi consumpserunt, Xenocrates, Crantor, Arcesilas, Lacydes, Aristoteles, Theophrastus, Zeno, Cleanthes, Chrysippus, Antipater, Carneades, Panaetitus, Possidonius? innumerabiles alii, qui ssapiente enim haec omnis oratio est, cui iure id accidere non possit; nam iure exulantem consolari non oportet. postremo ad omnis casus facillima ratio est eorum, qui ad voluptatem ea referunt quae secuntur in vita, ut, quocumque haec loco suppeditetur, ibi beate queant vivere. itaque ad omnem rationem Teucri vox accommodari potest: Pa/tria est, ubicumque e/st bene. Socrates quidem cum rogaretur, cuiatem se esse diceret, mundanum inquit; totius enim mundi se incolam et civem arbitrabatur. quid? T. Albucius nonne animo aequissimo Athenis exul philosophabatur? cui tamen illud ipsum non accidisset, si in re p. quiescens Epicuri legibus paruisset. qui enim beatior Epicurus, quod in pa
Abbreviated transcription (Latin):
popło: ñne omnẽ exuberantiã uirtu¬
tisoder̃. Quid aristides malo enĩ grecoꝵ
sus ẽ patria qͦd p̃ter modũ iustus eẽt:
Quantis gͥ molestiis uacant. qͥ nichil
om̃ino cũ popło contrahunt. Quid ẽ
dultiꝰ ocio litterato. his dico litteris
quib infinitatẽ rerũ atq nat᷑e & in
hoc ipso mundo cȩlũ t̾ras maria co¬
gnoscimꝰ. contẽpto gͥ honore contẽp¬
ta &̃ pecunia qͥd relinquit᷑ qͦd exti¬
mescendũ sit: Exiliũ credo qͦd in ma¬
ximis malis ducit᷑. id si ꝓpt̃ alienam
&e offensam popłi uoluntatẽ malũẽ
quã sit ea contenmenda sic̃ apaulo
ante dictum ẽ. Sin abeẽ patria mi¬
ex quib admodũ pauci in patriã re¬
uertunt᷑. At multant᷑ bonis exules
qͥd tũ. parũ ne multa de toleranda
pauꝑtate dicunt᷑: Iam uͦ exiliũ si
rerũ nat᷑am ñ ignominiã nominis
querim̃ quantũ damina ppetua pe
grinatione differt inquaȩtates suas

Expanded text:
populo? nonne omnem exsuperantiam virtupopulo? nonne omnem exsuperantiam virtutis oderunt? quid? Aristides—malo enim Graecorsus est patria, quod praeter modum iustus esset? quantis igitur molestiis vacant, qui nihil omnino cum populo contrahunt! quid est enim dulcius otio litterato? is dico litteris, quibus infinitatem rerum atque naturae et in hoc ipso mundo caelum terras maria cognoscimus. Contempto igitur honore, contempta etiam pecunia quid relinquitur quod extimescendum sit? exilium, credo, quod in maxumis malis ducitur. id si propter alienam et offensam populi voluntatem malum est, quam sit ea contemnenda, sicut a paulo ante dictum est. sin abesse patria miex quibus admodum pauci in patriam revertuntur. 'at multantur bonis exules'. quid tum? parumne multa de toleranda paupertate dicuntur? iam vero exilium, si rerum naturam, non ignominiam nominis quaerimus, quantum tandem a perpetua pregrinatione differt? in qua aetates suas
Abbreviated transcription (Latin):
expetendã. nec ignobilitatẽ extimes¬
cendã. Ueniathenas inqͥt democritꝰ
neq me quisꝙ ibi agnouit. Constã¬
tem hominẽ ce grauem qͥ gloriet᷑ a
gła se afuisse. Antibicines hiq qui
fidib utuntur ñ suo multitudinis
arbitrio cant᷑ numerosq moderan¬
tur. Uir sapiens multo arte maiore
p̃ditus. Non qͥd uerissimũ sit. s qͥd
uelit uulgus exquiret: an quicquã
stulti quã quos singłos sic̃ oꝑarios
barbarosq contemnas eos aliqͥd pu¬
tare eẽ uniuersos ille uͦ nras ambiti¬
ones leuitatesq cõtempnet hono¬
resq popłi etiã ultra delatos repu¬
diabit. Nos aut̃ eos nescimꝰ anteqͣ
penitere cepit contempnere: Est apud
eraclitũ phisicũ de pͥncipe ephesioꝵ
hermodoro uniu̾sos ait ephesios eẽ mor¬
te multandos qͦd cũ ciuitate expellerẽt
hermodorũ ita locuti st̃. nemo de nob̾
imꝰ excellat. Et siqͥs exciterit. alio ĩ loco
iapud alios sit. An hoc ñ ita fit om̃i ĩ

Expanded text:
expetendam nec ignobilitatem extimesexpetendam nec ignobilitatem extimescendam. veni Athenas inquit Democritus neque me quisquam ibi adgnovit. constantem hominem et gravem, qui glorietur a gloria se afuisse! an tibicines ique, qui fidibus utuntur, suo, non multitudinis arbitrio cantus numerosque moderantur, vir sapiens multo arte maiore praeditus non quid verissimum sit, sed quid velit vulgus, exquiret? an quicquam stultius quam, quos singulos sicut operarios barbarosque contemnas, eos aliquid putare esse universos? ille vero nostras ambitiones levitatesque contemnet honoresque populi etiam ultro delatos repudiabit; nos autem eos nescimus, ante quam paenitere coepit, contemnere. est apud Heraclitum physicum de principe Ephesiorum Hermodoro; universos ait Ephesios esse morte multandos, quod, cum civitate expellerent Hermodorum, ita locuti sint: nemo de nobis unus excellat; sin quis extiterit, alio in loco et apud alios sit. an hoc non ita fit omni in
Abbreviated transcription (Latin):
delectet᷑ ñ ne meliꝰ tenues homines fru¬
unt᷑ quã illi qͥ his abundant: Est enĩ
carũ rerũ om̃ium nr̃a urbe sũma in
publico copia. que qͥ priuati habent
nec tã multa ⁊ raro uident cũ in sua
rura uenerunt. Quos tam̃ pungit ali¬
qͥd cũ illa unde habeant recordant᷑. di¬
es deficiet si uelĩ pauꝑtatis causam de¬
fendere. Apta enĩ res ẽ &e cotidie nos
ipsa natura ãmonet ꝙ paucis ꝙ paruis
reb egeat ꝙ uilib. Num gͥ ignobilitas
aut humilitas aut cẽ popłaris offen¬
sio sapientẽ beatũ eẽ ꝓhibent uide ne
plus comiñdatio inuulgꝰ. Et hec q̃ ex¬
petit᷑ gła molestie chabeat ꝗ uolup¬
tatis. Leuiculus sane nr̃ demostenes
qͥ illo susurro delectari se dicebat. ꝙ
ferentis muliercule ut mos in grecia
ẽ in susur rantisq alteri hic ẽ ille de¬
mostenes. Quid hoc leuiꝰ: anquant᷑ o¬
rator s apud alios loqͥ uidelicet didi

Expanded text:
delectetur, nonne melius tenues homines frudelectetur, nonne melius tenues homines fruuntur quam illi qui is abundant? est enim earum rerum omnium in nostra urbe summa in publico copia. quae qui privatim habent, nec tam multa et raro vident, cum in sua rura venerunt; quos tamen pungit aliquid, cum, illa unde habeant, recordantur. dies deficiat, si velim paupertatis causam defendere. aperta enim res est, et cotidie nos ipsa natura admonet, quam paucis, quam parvis rebus egeat, quam vilibus. Num igitur ignobilitas aut humilitas aut etiam popularis offensio sapientem beatum esse prohibebit? vide ne plus commendatio in vulgus et haec, quae expetitur, gloria molestiae habeat quam voluptatis. leviculus sane noster Demosthenes, qui illo susurro delectari se dicebat aquam ferentis mulierculae, ut mos in Graecia est, insusurrantisque alteri: hic est ille Demosthenes. quid hoc levius? at quantus orator! sed apud alios loqui videlicet didic