comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
q ordinẽ asꝑicias tõm om̃s ad
equo ꝓpe om̃s mali/mesti Subñ
solliciti laloriosi anxñ amari qri¬
li flebles erũpnosi. In hũs cu mͥ
nescio ques nouuinas letos dies
qui cũ aderat tristes / lamẽtisq
sius plens erant . Nũc ut leti
uideant᷑ nichil esse cause insi
ꝙ abierũt qdq illis p̃ciũ desi¬
deriũ tibiꝰ anget irredituri/ mł¬
taq secũ tibi olim seginus for¬
san amata ⁊ apientes. Stultus
uentꝰ ħ ꝙ nõ minꝰ stultũ ꝙͣ
mane uotũ / ut tu sentꝭ at ul al¬
ciua aspiras/ nõ m̃efficix sibi
Nedibit enim in tempore ⁊ ut scriptum
iides renouabitur ut aquile iuentus
tua O Senui ⁊ etas bona retro esthos
etas ut bona bonis sic male utentibus
mala. utrisq autem bieus prorsus
⁊ ept̾mo ꝓxima ẽ insi uos manet hĩc
bonorũ meices. hĩc suppliciũ maloꝵ.¬
q̃ nam hic igr̃ etas bona ubiq asꝑa.
semꝑ fugaiũ insi quantũ ad ecerm¬
tatem bia ẽ alioquim ⁊ si dulce ad i

Expanded text:
ureque ordinem aspicias, boni omnes. Ad equo prope omnes mali, mesti, dubii, solliciti, laboriosi, anxii, amari, queruli, flebiles, erumnosi. In his tu michi nescio quos nominas letos dies, qui, dum aderant, tristes lamentisque suis pleni erant, nunc ut leti videantur, nichil est cause nisi quod abierunt quidque illis pretium, desiderium tibi auget, irredituri, multaque secum tibi olim segnius forsan amata rapientes. Stultus ventus! O non minus stultum quam inane votum ut tu sentis, at, si altius aspires, non inefficax: redibit enim in tempore, et, ut scriptum, vides. “Renovabitur ut aquile iuventus tua.” Senui et etas bona retro est. Omnis etas ut bona bonis, sic male viventibus mala, utrisque autem brevis, prorsus et extremo proxima est, ubi vos manet hinc bonorum merces, hinc supplicium maloona, ubique aspera, semper fugax, nisi quantum ad eternitatem via est? Alioquin, etsi dulce aliquid
Abbreviated transcription (Latin):
illicitũ urgeãtur quib motib si obfa¬
re uirtut ope non ualeas quid tu
optanda sit amissio eaꝵ iero q̃ hos pa¬
riũt motus Darcem fortissimũ ami¬
si Ru fortissimã dicꝭ. fragilem ꝓ¬
bat euentꝰ. amisisti pociꝰ iẽ usu in¬
eptam. difficilemq custodia rẽ mu¬
tilem tibi uicinis omib odio sani iã
dorimur noctib incip̃ies ⁊ dormire
alios sines D Tutissima mͥ ars di¬
ruta est RiQuõ ess tuta q peent
rp̃ẽ tecũ cogita. ego autẽ t̾ oñdam
munitissiã cutissimãq artẽ sine mu¬
ris sine turrib sine ullo ꝓrsus oꝑoso
rerũ aꝑatu. Si uis tute iuue̾ bene
uiue. sul uirtute secunꝰ bñ auten
uiu̾e̾ non hͦ dico suꝑbe laute pom¬
patice s iuste s sobrie s modeste.
Nullis opus ẽ artibꝯ nõ tutũ te pre¬
sciterint s sollicitũ foriidabile ac
molestũ. Q est autẽ ht noluptas
metui nec amari. an illud laberii
notissimũ non audisci Rcc̃e est
Multos timeat quẽ multi tientisi

Expanded text:
illicitum urgeantur; quibus motibus si obstare virtutis ope non valeas, quidni optanda sit amissio earum rerum, que hos pariunt motus? Arcem fortissimam amisi. Tu fortissimam dicis, fragilem probat eventus. Amisisti potius rem usu ineptam, difficilemque custodia, rem inutilem tibi, vicinis omnibus odiosam. Iam dormire noctibus incipies, et dormire alios sines. Tutissima michi arx diruta est. Quomodo esset tuta que periit, ipse tecum cogita; ego autem tibi ostendam munitissimam tutissimamque arcem sine muris, sine turribus, sine ullo prorsus operoso rerum apparatu: si vis tuto vivere, bene vive. Nil virtute securius; bene autem vivere, non hoc dico superbe, laute, pompatice, sed iuste, sed sobrie, sed modeste. Nullis opus est arcibus, que non tutum te prestiterint, sed, sollicitum, formidabilem ac molestum. Que est autem hec voluptas, metui nec amari? an illud Laberii notissimum non audisti: Necesse est multos timeat, quem multi timent? Hoc
Abbreviated transcription (Latin):
te cõuentas. ubi muemes ad ma¬
gnifice loꝙ̃dum / agendq nec lin¬
ga opus esse nec manib O cblñ¬
bus deformatꝰ sic̃. R dixi Iã mĩo
si cã uolu̾m pulcra est honestatus
atq insignitꝰ uiei quid forte ꝓ
Uolnerib uideri deb s notis stellata
fulgentib neq uero cicatrices/ aut
mulnera s iurtutꝭ sunt dicenda be¬
stigia ⁊ preclaris afix̃a frontib sigͣ
nũtor. pronide Si cesareũ illum ꝙͦ
centurionẽ cesiũ stenã miro iurũ
fortiticoiis s iusticie nulliꝰ. nulle
lacerũ ꝑfossumq uulm̾b hostes¬
coem iblu̾a ipã deostulantes armoꝵ
fragnnã ⁊ sagittas teponti cadau̾e̾
eductas deoꝵ templis se sacrũ aͥd
afigebant. quid de fortꝭ iustiq iuri
pciosis̃ wlm̾b senciend̃ sit intelligꝭ
sumetq cicatricosaq corꝑa excipiẽs
plana restituet. O Inflicto uolnere
ac aut illa parte corꝑis trũcus su
Qde ꝑtib litigas totũ illico relcũrꝰ.

Expanded text:
te convertas, ubi invenies aliquid mate convertas, ubi invenies aliquid magnifice loquendum agendumque, nec lingua opus esse nec manibus. Vulneribus deformatus sum. Dixi iam; immo, si causa vulnerum pulchra est, honestatus ac insignitus. Viri quidem fortis, pro lneribus videri debet, sed notis stellata fulgentibus, neque vero cicatrices aut vulnera, sed virtutis sunt dicenda vestigia, et preclaris affixa frontibus signa meritorum. Proinde si Cesareum illum quoque centurionem Cesium Scevam mire virum fortitudinis, sed iustitie nullius, mille lacerum tionem vulnera ipsa deosculantes, armorum fragmina et sagittas et tepenti cadavere eductas, Deorum templis ceu sacrum aliquid affigebant; quid de fortis iustique viri pretiosis vulneribus sentiendum sic intelligis. sumetque, cicatricosaque corpora excipiens, plana restituet. Inflicto vulnere hac aut illa parte corporis truncus sum. De partibus litigas, totum illico relicturus.
Abbreviated transcription (Latin):
manus ferro abscissa est R ubi płꝰ
licencie fortuna ibi plꝰ negocũ uirtꝰ
habet. fortune tamẽ oĩs aculeus uir¬
tuto ꝯtũditur. hac armatꝰ ⁊ sme
maĩb fortis erit. memento cinigeri
achemensis qͥ post maratomiam pu¬
gnam opus imortale muilciadis hosti¬
bus ad naues ꝓfugis mimes obtrũt¬
cata manu dextra qua unã nauiũ
fuge plenam sc̾nx̾at sinistram mox
adhibuit qua rursus abcissa fere in
morem morsu posti afixo sic tenu¬
it quos alit̾ nõ ualebat. siec t̾ nuiles
ille cauensis gxcidit. qui lolmb uiũ
manuũ priu̾atꝰ/ ꝯtͣ suis intentũ
plicuit. noc laxauit/ priusꝙͣ aurib
trũcis nec narib hostꝭ os lacerũ
tuens seq ultꝰ moriens iam lecõr
expiraret. ferociora hec illa suauio¬
ra / mitib q ar̃s apcõra remedia
ut semꝑ seu iẽ fragilẽ caducãq
teq uelocit̾ deẜcurã corpꝰ aspicias
ut cũ id euenit᷑ noc ꝯcidas nec mi
amisso in ipos aĩe sinus incimos

Expanded text:
manus ferro abscissa est. Ubi plus manus ferro abscissa est. Ubi plus licentie fortuna, tibi plus negotii virtus habet: fortune tamen omnis aculeus virtute contunditur; hac armatus, etiam sine manibus, fortis erit. Memento Cinigeri Atheniensis qui post Marathoniam pugnam, opus immortale Miltiadis, hostibus ad naves profugis imminens, obtruncata manu dextra, qua unam navium fuge plenam strinxerat, sinistram mox adhibuit, qua rursus abscissa, fere in morem morsu post affixo sic tenuit, quos aliter non valebat. Nec tibi miles ille Cannensis exciderit, qui vulneribus usu manuum privatus, contra suis intentum plicuit, nec laxavit prius, quam auribus truncis ac naribus, os hostis lacerum tuens, seque ultus moriens iam letior expiraret. Ferociora hec, illa suaviora mitibusque animis aptiora remedia, ut semper ceu rem fragilem caducamque teque velociter deserturam corpus aspicias, ut cum id evenerit, nec concidas nec mirsterio amisso, in ipsos anime sinus intimos
Abbreviated transcription (Latin):
sum R dc̃m̃ tenes oracii coclits qui
cũ die illo imirabili magisꝙͣ credi ͭ ͥ
fortitudine/ acq constancia solus tu-¬
sti regis ex̾citum sublitõ in posi põte
collapsa. hostib clausũ it̾ senciens utq
erat armatꝰ ⁊ mille hunc atq illint
missilib circũuentꝰ ex alto se in tiberĩ
pieciss. unoq cũ uolne̾ unde clandus
mansit int̾ruend̃ accepto nando ad su¬
os corꝑe reliq̃uo incolumis ꝑueniss
factisq par dcm. Dmanũ wlne̾ ꝑdidi
Si leuã damꝑnũ leuiꝰ at si dextm̃¬
dexterã marci sergii uiri fortissim
remedio uti licet / qui hac manu bello
punico amissa. sibi ferream fabre fecit
cũ qua multꝭ ac crucib p̃lus nõ ociõ¬
sus bellator int̾fuit. Is si pariĩ succes¬
serit dextir officiũ in suustm tnͣsser
Nosti ut cesareus miles atiliꝰ bello
massiliensi cũ miectã pupi hostili
depterã amisiss leua rep̃hensam cenu¬
it donec pelago m̾geretur O utͣq

Expanded text:
sum. Dictum tenes Horatii Coclitis, qui sum. Dictum tenes Horatii Coclitis, qui cum die illo, quo mirabili magis quam credibili fortitudine atque constantia, solus Tusci regis exercitum Sublicio in ponte o fracta, et collapsa, hostibus clausum iter sentiens, utque erat armatus, et mille hinc atque illinc missilibus circumventus, ex alto se in Tiberim proiecisset, unoque cum vulnere, unde claudus mansit, inter ruendum accepto, nando ad suos, corpore reliquo incolumis pervenisset, factisque par dictum. Manum vulnere perdidi. Si levam, damnum levius, at si dexteram, Marci Sergi viri fortissimi remedio uti licet qui hac manu bello Punico amissa, sibi ferream fabrefecit, cum qua, multis ac trucibus preliis, non otiosus bellator interfuit: id si parum successerit, dextre officium in sinistram transfer. Nosti ut Cesareus miles Attilius, bello Massiliensi, cum iniectam puppi hostili dexteram amisisset, leva prehensam tenuit, donec pelago mergeretur. Utraque
Abbreviated transcription (Latin):
sum. Nnullũ uoluꝰ grauiꝰ esse p̃t
ꝙͣ ad mortem. talia bero uno in corꝑe
multa ẽẽ non pñt. Si unũ gł gͣuissimũ
reliqua oĩa leuiã sint oportet. Trib
talia fu̾m̃t / plus ne ꝙͣ semel mori po¬
coluãti penam s seuiciãm dolna̾ntis
exaggerat. D iblm̾b debilitatꝰ sum¬
R̾ Sic utinã debilitata suꝑbia cũ sororib
sus. ⁊ accessit bolu̾m comes huilitas ne
e nnchilo st̾ps scriptũ sit huiliasti
sicꝭ uoluatum suꝑbũ. bonũ uluꝰ ⁊s
cile qd plurimũ ac maioꝵ wblu̾m medi¬
cuia est Dib lm̾b deformatꝰ sũ. Nan
adolestentꝭ illiꝰ obluust̾is cuiꝰ mencõ
uĩs in hoc ẜmone incidit / Sero quid̃ spõ¬
te fateris qd ab alio factũ gems. D¬
Transu̾so ulne facies exarata est̾R
nõ ulnus s causam wlms attendo. Iu¬
seo cicato bello parta / miẜis modis ho¬
nestat faciem uiri fortit̾ Spẽcõsum ꝓ
iusticia susceptum Wolnꝰ multoq speci¬
osior est mors O Wln̾e̾ accepto claudꝰ

Expanded text:
sum. Nullum vulnus gravius esse potest quam ad mortem. Talia vero uno in corpore multa esse non possunt; si unum ergo gravissimum, reliquia omnia levia sint oportet. Tribustalia: plus ne quam semel mori povulnerati penam, sed sevitiam vulnerantis, exaggerat. Vulneribus debilitatus sum. Sic utinam simul debilitata superbia cum sororibus suis, et accesserit vulnerum comes humiltas, ne de nichilo scriptum sit: “Humiliasti sm medicina est. Vulneribus deformatus sum. An adolescentis illius oblivisceris, cuius mentio bis in hoc sermone incidit? Sero quidem sponte faceres, quod ab alio factum gemis. Transverso vulnere facies exarata est. Non vulnus sed causam vulneris attendo: iusto cicatrix bello parta, miris modis honestat faciem viri fortis. Speciosum pro iustitia susceptum vulnus, multoque speciosior est mors. Vulnere accepto claudus
Abbreviated transcription (Latin):
sit̾ iuxisse. q̃ ingẽs nen inficior t̾ͬba
labantur, sana consilia in añ non
descendũt. D Tand senui R Et qͦs
quos alea decipit. singlã det̾mẽta
dimimerãt. Tu una in fmẽ ex ꝑgi¬
ẽ querelaꝵ finis om̃i. Stultũ est so
noctutẽ nõ cogitare insi cũ uen̾it.
nã ꝓfecto si benturã seu assidue ue¬
aspices. Dheu mͥ iam senex sum R
hoc ne .iͣ. defles durũ ac dificile uĩte¬
nũꝰ implesse drumosũq it̾ ac stru¬
peũ transisse. atq mamenã hãc fa¬
bulam ꝑegisse hanc/ atq comico mo¬
ro plaudend̃ erat. O senex sũ R
an oblitꝰ es ut nuꝑ tibi ꝑfamiliarit
notꝰ unus mod̾noꝵ smñam rei hiuꝰ
ex tp̃re ꝓtulit. nõ mod̾nam. s anti¬
quis parem. Amnico enĩ dicenti. Cõ¬
pacõi tibi /nam ut uideo iã senestꝭ
esses btmã qualis eras qñ te p̾mũ
O quantũ sensũ regit ista breuis

Expanded text:
sit vixisse; que ingens, non inficior, turbasit vixisse; que ingens, non inficior, turbalabantur, sana consilia in animo non descendent. Tandem senui. Et quos quos alea decipit, singula detrimenta dinumerant, tu unus in finem expergiest querelarum finectutem non cogitare nisi cum venerit, nam profecto si venturam, si assidue veaspiceres. Heu michi iam senex sum. Hoc ne igitur defles, durum ac difficile munus implesse, damnosumque iter ac scrupeum transisse atque inamenam hanc fabulam peregisse? atqui Comico more plaudendum erat. Senex sum. An oblitus es, ut nuper tibi perfamiliater notus unus modernorum sententiam rei huius ex tempore protulit, non modernam sed antiquis parem? amico enim dicenti: “Compatior tibi: nam, ut video, iam senescis; esses utinam qualis eras quando te primum O quantum sensum tegit brevis
Abbreviated transcription (Latin):
cia senectutꝭ. Osemu incuruatꝰ¬
⁊ quo ꝑgis cogita. huc egssus huc
redis. natura cẽ pͥncipii simulq fr¬
nis admonet. pot̾as ab errare. publi¬
cũ tͥ iter oñdit᷑. Sine id quid sacꝭe
ing̾i̾tur uł curuatꝰ intende. So¬
sent ceci in uiam manu retrahi.
Dsubito senui Rymo sensu
podecentim paulatim lemit̾ s in¬
chilcogitantib oĩa subito euem¬
unt.sicut ꝯ̃uenit cogitantib oiã
mehil est subitĩ / ꝙ si flenda cibi
fuerit senectꝰ singuli dies uite flendi
erant . Illis enim passib ad hũc t̾lmiñ
ibas D heu semu R O uotoꝵ instabili¬
tas. huc maxime anelabas huic ꝑue¬
mie optabas. hũc nõ posse ꝑtingere
formidabas. quo cũ ꝑuẽtũ esset in¬
gemisce̾s. monstͫ incredibile / insi tã
crebrum esset. Senes fi̾ uolũt om̃s Se¬
nex esse lblt nemo. lõ uero senes ẽẽ
ad miẜiam senes dici ad ĩuriamt᷑¬
hunt. qiͣ sit ꝓbrũ seniuisse. qd ꝓfes̃
nullis uideri d̃ insi quib dedecus

Expanded text:
ia senectutis? Senui incurvatuet quo pergis cogita: hinc egressus, huc redis. Natura te principii simulque finis admonet; poteras aberrare: publicum tibi iter ostenditur, si ne id quideingredi vel curvatus intende. Solent ceci in via manu retrahi. Subito senui. Immo sensim, pedetentim, paulatim, leniter; sed nichil cogitantibus omnia subito eveniunt, sicut, econtra, cogitantibus omnia nichil est subitum; quod si flenda tibi fuerat senectus, singuli dies vite flendi erant: illis enim passibus ad hunc terminum ibas. Heu senui. O votorum instabilitas: huc maxime anhelabas, huc pervenire optabas, huc non posse pertingere formidabas, quo, cum perventum esset, ingemisceres. Monstrum incredibile, nisi tam crebrum esset: senes fieri volunt omnes, senex esse vult nemo; immo vero senex esse ad miseriam, senes dici ad iniuriam trahunt, quasi sit probrum senuisse, quod profecto nullis videri debet, nisi quibus dedecus
Abbreviated transcription (Latin):
nucr loricam penetrat non aminũ. Ille
iisi ultro sius sese armis spoliet inuiola¬
bilis ferix est. disputatũ hiẽs a magno qͦ¬
dd̃ iuro ꝑuo quid̃ s arguto uolumiẽ ne¬
minẽ ledi posse insi ledatur a serpo cui

Expanded text:
mucro loricam penetrat, non animum: ille, mucro loricam penetrat, non animum: ille, nisi ultro suis sese armis spoliet, inviolabilis ferro est. Disputatum habes a magno quodam viro, parvo quidem, sed arguto volumine, nemi
Abbreviated transcription (Latin):
fragñs ne de hoc quid̃ ip̃o si ꝙͣ t̾ ex¬
ambiguitas ip̃ã ⁊ uirtꝰ que te int᷑
incerta c̾cũ faciat c̾ta ẽ. cui cũ te
trtũ dederis ꝓuisa oĩa nichil erit
ambigui. Dambiguus statꝰ meꝰ est
mͥ. Nat nõ ambignus deo Id sac
est Illi terp̃m fidens crede ⁊ dic ei ĩ
manib tuis sortes mẽ/ Id cũ pie
fecis pone metũ pone ambiguitatẽ
pone solicitudinẽ. ille scit᷑ quid de
ce accurꝰ sit̾ nulliꝰ rei dubiꝰ pua
quid̃ s firma in nauicła magnũ
sultas mare fidꝰ tueq salutꝭ amã¬
tissimus gubernator est. Quis re¬
fert an uia uoctor ignoret si ma¬
gr̃o nauigii nota est. ¶ De bulm̾bꝰ
ulm̾b crucior grauissimis
ꝓ si aĩe tue ublnꝰ aspicias ꝙͣ
tibi hec leuia iudeant᷑ si bos delicatisiã¬
A
corꝑa inseusibiles pene aiãs hẽtir̃ alta¬
pati / oiã ꝑatiꝰ qdq ẽ funestiꝰ nõ senti¬
ie D uolnil inflictꝭ aficõr. Nhostilis

Expanded text:
fragiis? Ne de hoc quidem ipso, si qua tibi exfragiis? Ne de hoc quidem ipso, si qua tibi exambiguincerta certum faciat, certa est, cui cum te totum dederis, provisa omnia, nil erit ambigui. Ambiguus status est michi. At non ambiguus Deo. Id sat est: illi te ipsum fidens crede, et dic ei: “in manibus tuis sortes mee”; id cum pie feceris, pone metum, pone ambiguitatem, pone sollicitudinem. Ille scit quid de te acturus sit. Nullius rei dubius, parva quidem, sed firma in navicula magnum sulcas mare: fidus tueque salutis amantissimus gubernator est. Quid refert an viam vector ignoret, si magistro navigii nota est? 77 DE VULNERIBUS us crucior gravissimis. O, si anime tue vulnus aspicias, quam tibi hec levia videantur! Sed vos delicatissima corpora, insensibiles pene animas habetis, altpati omnia parati, quodque est funestius non sentire. Vulneribus inflictis afficior. Hostilis
Abbreviated transcription (Latin):
mbigno statu sũ RQuid ẽ q̃so
de quõ ambigꝭ. moriend ne mor¬
talib. an sꝑnanda q̃ fugiut ⁊ nullã
in ꝓsperis spem hendam. An meuita¬
biles casus reꝵ dẽ s colla̾blẽs nͨ flecti
quid̃ s frangi posse fortimã:. at hc
omiã cerca sũt Dambiguo in statu
positꝰ quid de me futurũ nestio R
ubi qñ qualit̾ moriaris ambigere
quid potes mori autẽ oportere nͨ
male mori posse qui usq ĩ finem
bene iuixit᷑ nec cito mori qui quib¬
ius in spacñs uite niri boni munꝰ
impleuit. bel si id nõ licuit᷑ ac spem
dedit nec alibi ꝙͣ in pria qui nũ¬
dũ omñẽ sibi pr̃iam fecit neq alibi
ꝙͣ in exilio qui uerã suspirat ad pr̃i¬
am / dubicare iir si sapis nullo po¬
tes modo/ bnde ĩ iste ambages. de
fortuna forsitan an tibi fidem ꝙ uix
ulli unꝙͣ fecit an suos pociꝰ mores
ẜuet tamꝙͣ pelagns ꝓcellosũ nũc
ficta tranquillitate fallax. nũc fluc¬
tib ales minax nũe horrenda nau¬

Expanded text:
in statu sum. Quid est, queso, de quo ambigis? Moriendum ne mortalibus, an spernanda que fugiunt et nullam in prosperis spem habendam, an inevitabiles casus rerum esse sed tolerabiles, nec flecti quidem sed frangi posse fortunam? At hec omnia certa sunt. Ambiguo in statu positus, quid de me futurum nescio. Ubi, quando, qualiter moriaris, ambigere quidem potes; mori autem oportere, nec male mori posse qui usque in finem bene vixerit; nec cito mori, qui quibusvis in spatiis vite viri boni munus implevit, vel, si id non licuit, at spem dedit; nec alibi quam in patria, qui mundum omnem sibi patriam fecit; nec alibi quam in exilio, qui veram suspirat ad patriam dubitare, ni desipis, nullo potes modo. Unde igitur iste ambages? De fortuna forsitan. An tibi fidem, quod vix ulli umquam fecit? An suos potius mores servet tamquam pelagus procellosum, nunc ficta tranquillitate fallax, nunc fluctibus altis minax, nunc horrida nau
Abbreviated transcription (Latin):
stas ᷑ q cũ uolgo iure dr̃. nõ seuiusse
sub uite finẽ tã in epte dice̾s. pati
lentes ire sub imꝑiũ ne᷑. nichil flen¬
dum qd illiꝰ ĩmota lex scatuit. Qͥd
fuit. Pacimimi senescentib statim
membris aĩõs aliqũ seneste. neq
semꝑ in uobis ꝓu̾bũ uerũ sit posse
unũ añi/ corꝑa multa consumere
Sinite sine murmure corpꝰ simul
atq anui ad exͥmũ fieri simul in¬
crarunt simul exeant neq alto ad
metam ꝓperante alt̾ ⁊ ecrorsid inti
uelit. alterũq retraħe frustra ter¬
giu̾samim. tre o. nec redur licet
nec subsiste̾ idq uobis faciliꝰ d ẽẽ
minortalitatẽ aĩe/ ⁊ cotꝑis ĩscau¬

Expanded text:
quoque cum vulgo iure dicitur non senuisse sub vite finem tam inepte diceres. Parcite volentes ite sub imperium nature: nichil flendum quod illius immota lex statuit. Quid fuit. Patimini, senescentibus statim membris, animos aliquando senescere, neque semper in vobis proverbium verum sit: “Posse unum animum corpora multa consumere”; sinite, sine murmure, corpus simul atque animum ad extremum ferri: simul intravere, simul exeant; neque altero ad metam properante alter retrorsum niti velit alterumque retrahere. Frustra tergiversamini: ire oportet, nec redire licet, nec subsistere; idque vobis facilius debet esse, immortalitatem anime et corporis instau
Abbreviated transcription (Latin):
alienũ in corpꝰ ius hr̃e qd suũ nõ hẽ¬
at in metallũ. uelle sibi licitũ alioꝵ ui¬
tam/ ne dicã peciũam ex torq̃re suam
tange̾ nõ audenti. Prima quid̃ igẽ ad
securitatem ⁊ quietem uia ẽ nõ modo
tyrãmdis appetitũ s cõe regnandicu¬
pidinem abiecisse. Nam quid stulcius

Expanded text:
alienum in corpus ius habere, quod suum non habealienum in corpus ius habere, quod suum non habeat in metallum, velle sibi licitum aliorum vitam, ne dicam pecuniam extorquere, suam tangere non audenti. Prima quidem igitur ad securitatem et quietem via est, non modo tyrannidis appetitum, sed omnem regnandi cupid
Abbreviated transcription (Latin):
cus ait neq uiõs hodie maiꝰ iue¬
nre res loquitur. Poscremo nulla
tyrãnop aut maior pestꝭ aut crebor
auaricia ẽ. Itaq reliq̃ singulorũ.
h ͨ est om̃m. Relique singulos ciues
iuidia ip̃os int̾ eyrãnos regnant.
Crudelitas int̾ paucos seuit. auari¬
cia int̾ onĩs. quiestit illa nõ nũꝙͣ
ac minuitꝰ. hec semꝑ c̾scit ⁊ bigilat
pͥ preesse igit̾ in pplis uolũt uita¬
re in pͥmis hoc uiciũ decet onmẽ
q uicu ha infamiam omnẽq sus¬
picõnem. Nichil ẽ enm ꝙodiosi
eq̃ faciat tyrãnũ eq̃ presidencia
ac dominio indignũ. reliqua int̾¬
dum magnamimitatꝭ aut iusticie
sese uelo tegũt. hoc bnũ ullitatẽ
omnẽ huãni morseriorẽ ut iul
miẜius mluiliꝰ auaricia est Sit il qͦ
niẜiũs creditur ml uiliꝰ. iõ q hͦ uicio la¬
borantes indignissimi honore atq imꝑio
iudicantur Indignant᷑ hoẽs illi subici
qui auaricie sit subiectus atq illum

Expanded text:
cus ait, neque vestros hodie maius invecus ait, neque vestros hodie maius invenire res loquitur. Postremo nulla tyrannorum aut maior pestis aut crebior, avaritia est, itaque relique singulorum, hec est omnium; relique singulos cives invidia ipsos inter tyrannos regnant, crudelitas inter paucos sevit, avaritia inter omnes. Quiescit illa nonnunquam ac minuitur, hec semper crescit ac vigilat. Qui preesse igitur in populis volunt, vitare in primis hoc vitium decet, omnemque vitii huius infamiam omnemque suspitionem: nichil est enim quod odiosum eque faciat tyrannum, eque presidentia ac dominio indignum. Reliqua interdum magnanimitatis aut iustitie sese velo tegunt, hoc unum vilitatem l vilius; avaritia est, sic nil quoque miserius creditur, nil vilius. Ideoque hoc vitio laborantes, indignissimi honore et imperio iudicantur. Indignantur homines illi subici, qui avaritie sit subiectus, atque illum
Abbreviated transcription (Latin):
mũ tirãnũ qui cũ ip̃e sibi subditos
spoliasset ad sploliandas eoꝵ uxores
auarissimã suã ꝯiugem destinabat.
q̃ sibi causa nõ ultĩã esse potuit
maturande calamitatꝭ. qnͣus hic a¬
ristotili notꝰ esse nequiu̾t qui eta¬
ce floruit alexandri, neqz tã longe¬
uus fuit / ut ad huiꝰ etatẽ ꝑuonire
pocuisse uideatur. Cũ tanien eusq
in libris nõ sine admiracõe quad hie¬
ronis ac gelonis nomẽ inueniam.
qui qualit᷑ sͥ noti esse pocuerint
accenta ĩe tempoꝵ/ nõ sacꝭ ex pe¬
dio. Dnec ego alienis miuiriosus
uxorib. nec mea bxot a licui cy¬
rauinde tamen excidi. R sepe se no¬
cencissum innocentes putant. ⁊ alio
indee indis insolencia .s. que iulio
cesari apud hyscoricos obicitur Illa
p̃scim ꝙ senatui se innocẽtissime ad¬
metenciũ apud uirgiliũ / ad supplici¬
um reposcebat. gayũ uo̾ caligulam
⁊ neronẽ ⁊ domicianũ. ad suppliciũ
traxit iuidia qua marꝰ tormẽtũ
nõ inuenisse sicculos tyrãnos flac¬

Expanded text:
num tyrannum, qui cum ipse sibi subditos spoliasset, ad spoliandas eorum uxores avarissimam suam coniugem destinabat, que sibi causa non ultima esse potuit maturande calamitatis; quamvis hic Aristoteli notus esse nequiverit, qui etate floruit Alexandri, neque tam longevus fuit, ut ad huius etatem pervenire potuisse videatur, cum tamen eisdem in libris, non sine admiratione quadam, Hieronis ac Gelonis nomen inveniam, qui qualiter sibi noti esse potuerint, attenta ratione temporum, non satis expedio. Nec ego alienis iniuriosus uxoribus, nec mea uxor alicui: tyrannide tamen excidi. Sepe se nocentissimi innocentes putant. Sunt tannidis: insolentia scilicet, que Iulio Cesari apud Historicos obicitur, illa presertim, quod senatui se honorificentissime adMezentium apud Virgilium ad supplicium reposcebat, Gaium vero Caligulam, et Neronem, et Domitianum ad supplicium traxit. Et invidia, qua maius tormentum non invenisse Siculos Tyrannos Flac
Abbreviated transcription (Latin):
manitate Int̾m ac uirtutib nudi
sũe. D Ciies in tyrãnidem extor¬
serunt. Rlib̾t̾atẽ sibi debitã receꝑũt.
uitã tibi indebitã reliq̃rũt. hanc
tu cuub ciuis debes. qui t̾ pret̾ cõiũ
nichil debent. Ita pro grãrũ actione
q̃rimoniam institus. ac iam pudẽ
mos iste ꝑcrebuit ut qui fecit inui¬
riã q̃ratur / qui passus esileat . N¬
longa tyrãnide spoliatꝰ sũ Rgerui¬
erunt tibi quib forsicante ẜ iure di¬
gnius fuit. nũc inucriã longi ⁊
iniusti ẜuicii finẽ uocas cũ iustiẽ
pͥncipiũ iniusticie finis sit ut si mł¬
torũ calamitates ppłoꝵ. unius ho¬
minis pauisse licenciã curpe fuit
pulc ͫ sit pasce̾ desusse. deq hoc
conq̃ri impudenciẽ sic extreme. S¬
longa tyrãinde sco deiectꝰ l Spõ

Expanded text:
manitate interim ac virtutibus nudi manitate interim ac virtutibus nudi sunt. Cives michi tyrannidem extorserunt. Libertatem sibi debitam receperunt, vitam tibi indebitam reliquerunt: hanc tu civibus tuis debes, qui tibi preter odium nichil debent; ita pro gratiarum actione querimoniam instituis, at iam pridem mos iste percrebruit, ut qui fecit iniuriam queratur, qui passus est sileat. Longa tyrannide spoliatus sum. Servierunt tibi, quibus forsitan te servire dignius fuit; nunc iniuriam longi et iniusti servitii finem vocas, cum iustitie principium iniustitie finis sit, ut si multorum calamitates populorum unius hominis pavisse licentiam turpe fuit, pulchrum sit pascere desiisse, deque hoc conqueri impudentie sit extreme. Longa tyrannide sum deiectus. S
Abbreviated transcription (Latin):
egent ꝯpecient᷑ artificõ ⁊ qui cetbꝵ¬
scelerũ famã querut̃ huiꝰ infamia
reformident. O proditꝰ sũ. L ꝓd̾it forsin
ne tam facile prodi possos / multi sepe ⁊ i̾¬
ꝑuis dampnis admoniti magnis occ̃¬
amisi . LSi utile dampnũ est
amisisse regnũ. qͣnto est utili
iytãuidem amisisse ⁊̃ si enĩ ut dixi ꝙ
de rege sine filio loqͣuiur/ pene omia
regna tyraindes fu̾nt temꝑe tañ
quesierũt robur ⁊ obliuione hom̃
uelid sibi iusticie texuere tyrãindis
iniusticia simil/ ac nouitas odiosa ẽ¬
D Tiramindem deposui. ESarcinam
rei publice gͣuem / tibi ꝑitulosãq ulłi
bons ucilem dampnosam multꝭ oĩb
odiosam.DTyrannndem exui Quesis
nudꝰ indue iusticiã modestã parsimo¬
mã honestatem pietatẽ clemẽtiam
caritatem / uestes opcimas. quib cõꝑã¬
dis nullo opꝰ est auco. s sola ammi
uolũtate uestes ꝑatas benis omibcy
rãuis uel incognitas uel inuisas qͣ
margarits ac purpura obuoluti hu¬

Expanded text:
ificem, et qui ceterscelerum famam querunt, huius infamiam reformident. Proditus sum. Proditus es ne tam facile iterum prodi possis: multi sepe parvis damnis admoniti, magnis occuamisi. Si utile damnum est amisisse regnum, quanto est utilius tyrannidem amisisse? Etsi enim, ut dixi, cum de rege sine filio loqueremur, pene omnia regna tyrannides fuerunt, tempore tamen quesierunt robur, et oblivione hominum velum sibi iustitie texuere; tyrannidis iniustitia simul ac novitas odiosa est. Tyrannidem deposui. Sarcinam Reipublice gravem, tibi periculosam, nulli bono utilem, damnosam multis, omnibus odiosam. Tyrannidem exui. Ne sis nudus, indue iustitiam, modestiam, parsimoniam, honestatem, pietatem, clementiam, caritatem, vestes optimas, quibus comparandis, nullo opus est auro, sed sola animi voluntate; vestes paratas bonis omnibus, tyrannis vel incognitas vel invisas, qui margaritis ac purpura obvoluti, hu
Abbreviated transcription (Latin):
in ꝑnitiem ꝯquirentes ⁊ ad quid .ii.
arces iste nͥ ad ur̃as siae aliehamp
molestiam ut neq uos ĩꝙͣ qͥescatis
⁊ instar araneaꝵ muscas captãçi¬
um p̃tereuntib insulcetꝭ. Atqui cũc¬
tis aiãntib lustra sufficiũt᷑ ac indi.
solꝰ homũcio arces querit. quo nlłm
aĩal suꝑbiꝰ nuillũq cumdius ¶ De
se te penitot. an ꝙͥ aᵈ rei estͭ¬
D Semu Rqbas assidue
eundo ꝓcesẜis. An tu etatẽ ietͦgͣdã
expectabas ut belox utq instable
sic irremeabłe tempꝰ est. D belo¬
cissime senui E dicebã tibi tempꝰ
suge̾ iam crede̾ incipis dici ne ꝙͣ
eiusdq opioĩs quid int̾sit iuer̃s añ
oculos etatẽ hñs longissimã opiãt᷑.
hant ipãm̃ semor a t̾go respicies̃
uidet esse breuissimã. sẽꝑ fut᷑a p̃t̾itꝭ
longiora iubentͣ. cũ uel eq̃ sut bre¬
ma bel eo breuiora / quo ad finẽ ꝑpã¬

Expanded text:
in perniciem conquirentes! Ad quid enim arces iste, nisi ad vestram simul alienamque molestiam, ut neque vos unquam set, instar aranearum muscas captantium, pretereuntibus insultetis; atqui cunctis animantibus lustra sufficiunt ac nidi: solus homuncio arces querit, quo nullum animal superbius nullumque timidius. 83 DE se te penitet. An quid aliud rei est? Senui. Ibas assidue, et eundo processeris? an tu etatem retrogradam expectabas? ut velox utque instabile, sic et irremeabile tempus est. Velocissime senui. Dicebam tibi tempus fugere: iam credere incipis. Dici nequit, uid intersit. Iuvenis ante oculos etatem habens, longissimam opinatur; hanc ipsam senior a tergo respiciens, videt esse brevissimam. Semper futura preteritis longiora videntur, cum vel eque sint brevia, vel eo etiam breviora, quo, ad finem p
Abbreviated transcription (Latin):
cũ it̾ uicia senusti / aut si besias uł¬
tiũ surrex isti. bona t̾ ⁊ util est se¬
nectꝰ nec exignũ diuim fauoria in¬
diciũ. meministi ut egypciũ illũ se¬
nom cesar alloqͥt᷑ / nec ingͣtũ deis e¬
tatꝭ affit argumẽto. H Semu R
hac r̃e saltẽ unus ex pautꝭꝰ/ ex tot

Expanded text:
 inter vitia senuisti, aut si vel ad ultimum surrexisti, bona tibi et utilis est senectus, nec exiguum divini favoris indicium. Meministi ut Egyptium illum senem Cesar alloquitur, nec ingratum deis, etatis asserit argumento? Senui. Hac in re saltem unus ex paucis: ex tot
Abbreviated transcription (Latin):
se bonũ io qr iustũ. meliorq coat¬
ta iusticia ꝙ uolũtaria iusticia ẽ.
audite impnꝰ tyrãnũ aps ĩferos
exclamãcem. Siscite iusticiã mom¬
ai. audite ⁊ me apud supos ex¬
hortantem discite iusticiã bel coacti
hec enim tempestiua/ hic utilisqrnͥ
respuit᷑. Illa ibi amonicõ utiq sera
e. frustra enim dr̃ qd fieri ampliꝰ nõ
potest Ponite bero iam cumẽtes am¬
mos suꝑbũq ⁊ ferox dnandi uotũ
ponite ⁊ si nõ pͥus saltem pꝰ txran¬
iudem amissã / ⁊yrãm esse desinite ⁊
optandi / qd iã assequi nõ potestis fi¬
nem facite. Si nõ iusticie saltẽ uete¬
cũdie hͦ p̾state ut muitatꝭ morib ⁊
nouo habitu mentꝭ a supto amissiõe
diuiciarũ diciõres fã quantũ fortuẽ
detrahit᷑ cm̃ aĩs addidisse iudeañ. Nuĩ¬

Expanded text:
bonum ideo, quia iustum, meliorque coacta iustitia, quam voluntaria iniustitia est. Audite, impii, tyrannum apud inferos exclamantem: Discite iustitiam moniti. Audite et me apud superos exhortantem: “Discite iustitiam vel coacti”. Hec enim tempestiva, hic utilisque ni respuitur, illa ibi admonitio utique sera est: frustra enim discitur, quod fieri amplius non potest. Ponite vero iam tumentes animos, superbumque et ferox dominandi votum ponite, et, si non prius, saltem post tyrannidem amissam, tyranni esse desinite, et optandi, quod iam assequi non potestis, finem facite; si non iustitie, saltem verecundie hoc prestate, ut mutatis moribus et novo habitu mentis assumpto, amissione divitiarum ditiores facti, quantum fortune detrahitur, tantum animis addidisse videa
Abbreviated transcription (Latin):
ta fide ab auis tãq felicr̃ diu cłtã
cum sua utqs ꝓnicio altꝰ insolẽtia
alt̾ ꝑfidia molauit. Non hẽs ir suctes¬
torem. bene tecũ egisse fortimã credito
⁊ meliꝰ multo ꝙ filiũ tibi uel abstulit
bel negauit ꝙͣ ꝙ regnũ dedit. U Sine
filio rex sum Rnuc̃ honestis ac libiꝰ
regnas sepe amor filior ab amores
tutis añm deflexit. legisti ut apud
ꝓthobanen insulam ingentẽq loge
transindiã in orientali sed occeano ꝑ
cransu̾sum dyamet᷑^ obiecta britãme
rex arbit̾o ppłi consenciẽtꝭ eligr̃ iur ex
om̃ib optimꝰ nichil sanguis nichil
opes ꝓsũt Om̃e suffragiũ de u̾tute orit᷑
ita ut nũꝙͣ iudicõ fauor aficiat. Scã
⁊ felix elcõ que ad brõs reges utinam
ꝑuenisset. neq malis peiores ⁊̃ peiori¬
bus pessum succedentes orbem t̾rarũ
tradita ꝑ manus nequiciã ac suꝑbia cor¬
rũpissent. Illic tamẽ quãtũlibet optiꝰ
prolatus ad regnũ tamẽ nõ ꝑuenit

Expanded text:
tamque feliciter diu cultam, cum sua uterque pernicie alter insolentia, alter perfidia, violavit. Non habes igitur succestorem. Bene tecum egisse fortunam credito, et melius multo, quod filium tibi vel abstulit vel negavit, quam quod regnum dedit. Sine filio rex sum. Nunc honestius atque liberius regna; sepe amor filiorum ab amore virtutis animum deflexit. Legisti ut apud Taprobanem insulam ingentem, que longe trans Indiam in orientali sedet Occeano, per transversum diametrum obiecta Britannie, rex arbitrio populi consentientis eligitur vir ex omnibus optimus: nil sanguis, nil opes prosunt, omne suffragium de virtute oritur, ita ut numquam iudicio favor officiat. Sancta et felix electio, que ad nostros reges utinam pervenisset, neque, malis peiores et peioribus pessimi succedentes, orbem terrarum, tradita per manus nequitia ac superbia, corrupissent. Illic tamen quantumlibet optimus probatus, ad regnum tamen non perveniat,
Abbreviated transcription (Latin):
tune huilioris agnoste/ cũ honeseꝭ
tũd tuciꝰ int̃ ciues boros ꝙͣ suꝑ om̃s
ciues iuuit᷑. Iam t̾ tranquillior ierũ
status iam securior uita erit sine me¬
tu sine suspicõib sine excubus sinef¬
ro quib in malis q̃ nã uite suauitas
sꝑanda sit nestiẽD Tyrãiide ꝑditapͥ¬
natus dego. RElige an lamẽtꝭ ac̾bare
fortunã mais an equalitate lenut.
Profecto eñĩ si nõ Wblgi screpitũ s am̃
ip̃e tuũ in silentõ pret̾itiq mẽõnam

Expanded text:
gnosce; cum honestius, tum tutius inter cives bonos, quam super omnes cives vivatur. Iam tibi tranquillior rerum status, iam securior vita erit, sine metu, sine suspitionibus, sine excubiis, sine ferro; quibus in malis, quenam vite suavitas speranda sit nescio. Tyrannide perdita privatus dego. Elige an lamentis acerbare fortunam malis, an equabilitate lenire. Profecto enim si non vulgi strepitum, sed animum ipse t
Abbreviated transcription (Latin):
ooilio piuliũ lrãcuem scolas tenusse
dr̃ ut quã in ciues non pot̾at in
pu̾s tyrãmdem ex̾cẽt. trux ĩgenũ
afixũq ꝓposito honestꝭꝙ ĩsciũ at
equi uiris impaciens. D Cyrãmde̾
amissam ualde doleo. QQuiãtumdo¬
leres  iuste possessoys amissionem
qui tã doleas iuiste qñtũ dole̾s
re ꝓpͥa expoliari / qui sic doleas alie¬
na. DTyrãide me eiecctũ grauit̾ fo̾¬
R feres leuius si cam̃ libres multi
quiq̃ tyrãnoꝵ solo noĩs odio cecid̾u̾nt.
plures tñ c̾cas cadendi cãs huisse
notissimũ est ⁊ cotidie fit nocis. a
ꝑierunt. Id q mͦ seu passiue seu
acciue acceptũ fu̾i̾t uerũ ceit. hoc
ẽ seu ꝓpt̾ iiurias uyrãnis illatas
uxorib alienẽ seu alns illatas

Expanded text:
m scholas tenuisse dicitur, ut quam in cives non poterat, in pueros tyrannidem exerceret: Trux ingenium affixumque proposito, honestique inscium atque equi iuris impatiens. Tyrannidem amissam valde doleo. Quantum doleres iuste possessionis amissionem, qui tam doleas iniuste? Quantum doleres re propria expoliari qui sic doleas aliena? Tyrannide me deiectum graviter fero. Feres levius, si causam libres; multi quidem tyrannorum, solo nominis odio ceciderunt; plures tamen certas cadendi causas habuisse notissimum est et quotidie fit notius. Apperierunt; id quoquo modo, seu active seu passive acceptum fuerit, verum erit. Hoc est seu propter iniurias a tyrannis illatas uxoribus alienis, seu aliis illatas
Abbreviated transcription (Latin):
AIam solacui genꝰ est filiũ
non habere Oregno excidi s
utilis casus in p̾cipiti sedebas salius
in plano depositꝰ ⁊ ꝑiculosã alcitu ͤ
post t̾ga respiciens uidebis te regni
solio descendentẽ ad pͥuate uite reqͥ¬
em ascendisse ⁊ si nulla ẽ sũ secuci¬
tate iocũditas nulla felicitas aliꝙ̃
sum Rhẽto gram̃ depellenti durum
aurib aĩo liquid qd iubeo. depulsq̃
enim es unde erat abendũ. ⁊ qd sps̃¬
te debu̾as coactꝰ facis. optanda lus
quid̃ nõ deflenda. Nam quis pudor
hoẽm natũ aut regnũ suꝑhõss opta¬
re aut si parem scm̃ hõib indigna¬
ri.si excellel puleͫ atq opta ᷝ ͤ quid
In oñm pulcherrime rei excellenciã op¬
canda sit  Non suꝑbie it neq licẽtie
s uirtutꝭiex qua uera dyademata regũ
nõ ex gẽinis auroq fieri nemo tam
auti cupidꝰ aut gẽmaꝵ ẽ quisqͥs aũt
queso hom nõ bidet int̾ hões ꝙͥnci¬
patũ huãnitati debitũ / nõ opib q̃ o¬

Expanded text:
Iam solatii genus est filium non habere. Regno excidi. Utilis casus: in precipiti sedebas. Salvus, in plano depositus, et periculosam altitudinem post terga respicens, videbis te, regni solio descendentem, ad private vite requiem ascendisse, et, si nulla est sine securitate iucunditas, nulla felicitas, aliqusum. Habeto gratiam depellenti. Durum auribus, animo liquidum quod iubeo: depulsus enim es unde erat abeundum; quod sponte debueras, coactus facis. Optanda vis, equidem, non deflenda. Nam quis pudor, hominem natum aut regnum super homines optare, aut, se parem factum, hominibus indignari? Si excellere pulchrum atque optabile, quid ni omnium pulcherrime rei excellentia exoptanda sit? non superbie igitur, neque licentie, sed virtutis, ex qua vera diademata regum, non ex gemmis auroque fieri, nemo tam auri cupidus aut gemmarum est qui neget. queso hominum non videt, inter homines principatum humanitati debitum, non opibus, que o
Abbreviated transcription (Latin):
enui ⁊ uoluptates corꝑis fugaiẽ
etas D uce̾ anini uolliptatĩb q̃
nec miõres ⁊ ꝓ fecto stabiliores stꝭ
nec imꝙͣ fuguit / nisi cũ amina
huic herent / hanc secũt᷑ hac at
corꝑe uoluptates benientes culpã fe¬
rũt abeũtes ponũam pmã pudoris¬
q ⁊ dolorꝭ mliq̃ut mat̾iam reliqũt̃.
lnuis te explicitũ ac libm gaudere

Expanded text:
Senui et voluptates corporis fugavit Senui et voluptates corporis fugavit etas. Utere animi voluptatibus, que nec minores et profecto stabiliores sunt, nec unquam fugiunt nisi cum anima: huic herent, hanc sequuntur. At corporee voluptates, venientes, culpam ferunt; abeuntes, penitentiam pudorisque et doloris materiam relinquunt. His te explicitu
Abbreviated transcription (Latin):
quib iustĩ senectutꝭ spacũd expł
ditũ sit D Senui ualde R ꝓdigĩ
ac scupor ualde senis occͣsus metiẽti
ammo. quot ille ꝑiculosis passib huc
uen̾it. Insignis quid̃ senũ raritas
ingene casuũ iite mortalis arg
est. D Senui Rdurũ ac difficile
stadiũ tucurristi. mirũ insi iã fessq̃
ñꝙpͣ durꝰsemiꝑ asꝑq ⁊ ambigiuus¬
huiꝰ ultima pars senectꝰ finis aũt
est mors. Quid hic hẽs querimonie
singiaris. Semusti ꝑegisse/ iam debes
uice mũꝰ. uenisti ad exitũ. quieste
aingus mator est. qui labore me ex¬
hausta uelit ad miciũ meare et
nichil fessis grauiꝰ hospico U Semu¬
Razulcum tibi placuit uite labor¬
si eum transisse fers grauit̾. OSemi¬
Q si upuẽ delectabat an iuxisti si
oportebat pariusti /⁊ quis sane ñ¬
tis uel qd fieri optau̾it factũ do¬
leat nisi male se optasse senciãt
labore agi pota̾t accũ esse qħ nõ
gaudeat. bndiq agr̃ gaudend cͥ
est seu uoti compos delectabilis

Expanded text:
quibus iustum senectutis spatium explere datum sit. Senui valde. Prodigium ac stupor valde senis occursus, metienti animo quot ille periculosis passibus huc venerit; insignis quidem senum raritas, ingens casuum vite mortalis argumentum est. Senui. Durum ac difficile stadium cucurristi: mirum nisi iam fessus  durus semper asperque et ambiguushuius ultima pars senectus, finis autem est mors: quid hic habes querimonie singularis? Senuisti? peregisse iam debes vite munus. Venisti ad exitum? Quiesce. Amens viator est, qui labore vie exhaustus, velit ad initium remeare. Nichil fessis gratius hospitio. Senui. Multum tibi placuit vite si eum transisse fers graviter. Senui. Si vivere delectabat, en: vixisti; si oportebat, paruisti. Et quis, sane mentis, vel quod fieri optaverit factum doleat, nisi male se optasse sentiat, labore agi poterat, actum esse non gaudeat? undique igitur gaudendum tibi est, seu voti compos delectabilis,
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ ꝙͣ corꝑis ilłũ gaude regni mitantꝭ
impendio redemisse dem magnã ꝑuo
p̾tio neq rem unã tr̃ nõ modo eium
cecitas cũ regno abñt s lib̾tas redũt
maiestare R clannis rogia sceptriay
⁊ dyadema crede exꝑtis pondosissiã reꝵ
sunt. mulciplici leuatꝰ faste q̃ ri desme
Drgnũ amisi. Qymo quid euasisci⁊
nudꝰ ex ingenti naufragio enacasu So¬
lent terir reddici querelas p̃mere
uota q solu̾e̾. O regni felicitatẽ ꝑdidi¬
E Seu felicitatem mmiẜam seu felicem
misxm dici maiꝰ hanc faceor ꝑdidi¬
sti seu utrũq simul falsam felicitatẽ
ueraq imiẜiaurO regnũ simul ac
potenciã regias q opes ꝑdidi. R Gau¬
dendũ ꝑdicꝭ que te ꝑdere pocuissent.
Dregni ptãte careo. Ret regni cu

Expanded text:
is. Illum gaude regni nutantis impendio redemisse, rem magnam parvo pretio, neque rem unam tantum: non modo enim cecitas cum regno abiit, sed libertas rediit: maiestate. Chlamys regia sceptrumque et diadema, crede expertis, ponderosissima rerum sunt: multiplici levatus fasce, queri desine. Regnum amisi. Immo quidem evasisti, et nudus ex ingenti fastigio enatasti: solent terre redditi querelas premere, votaque solvere. Regni felicitatem perdidi. Seu felicitatem miseram, seu felicem miseriam dici mavis, hanc fateor perdidisti, seu utranque simul falsam felicitatem veramque miseriam. Regnum simul ac potentiam, regiasque opes perdidi. Gaudendum perditis que te perdere potuissent. Regni potestate careo. Et re
Abbreviated transcription (Latin):
cis ĩ medio ꝓuidenciã Sup̾me t¬
ns in iurtute bonã famã in c̾cuitu
ai atq honm assit̾ amor absit metꝰ
Signos cole cet̾os p̃ceri neq cultos
neq offeusos ita nec te aliꝰ nec tu
alũs contremistes ⁊ in domo hũili
tuciꝰ unes ꝙ in aroe iuxisti. hõc
tibi accẽ nemo tibi usꝙͣ muido᷑¬

Expanded text:
cis in medio, providentiam supreme turris in vertice, bonam famam in circuitu. Dei atque hominum adsit amor, absit metus; dignos cole, ceteros preteri, neque cultos neque offensos; ita nec te alius, nec tu alium contremisces, et in domo humili tutius vives, quam in arce vixisti. Hanc tibi arcem nemo
Abbreviated transcription (Latin):
ut app ͤ placot ⁊ michi fit durabilior
pͥncipatꝰ. Ita ta lem uidiꝰ ex pedit ut
uere ⁊ talis sit simulacõ enm tot
sub ocłis homi quos res tangit qͣlib
arte / bel ingomo longa esse nõ potest.
uide nũt igr̃ an in ꝑte horo allqͣ er¬
rau̾is ⁊ q̃ri desine/ ⁊ mirari: neq eñ
tyrãudem hus biens obnoxiam desi

Expanded text:
teli placet, et michi, fit durabilior principatus. Ita tamen talem videri expedit, ut vere etiam talis sit. Simulatio enim, tot sub oculis hominum, quos res tangit, qualibet arte vel ingenio, longa esse non potest. Vide nunc igitur, an in parte horum aliqua erraveris, et queri desine et mirari; neque enim tyrannide
Abbreviated transcription (Latin):
Dregia de pede cecidi. R Si mcolumis.
ꝑ rarũ. Solẽt eni qui sic decident decidũt¬
ꝑire. regnoq simul ⁊ aĩa spoliãri. qͥb
illa relinqͥtur tranquillior gracor̃q si sa¬
piut uita est ꝙ illos mĩme latuit qui
nõ colapsi aut depulsi s stantes aut lo¬
lences & imꝑio cessere aut pontificatũ
Am sublimiorẽ regnis ⁊ imꝑiis reliqͣrt̃.
In quib dyocleciariꝰ clarũ nũ qqͣ¬
dimisso bltͤ ad imꝑiũ reuocatꝰ spuit
opes turpidas anceps fastigiũ ⁊ que¬
sicũ ab alus q̃rend q̃ cantꝭcedib rur¬
sus oblatũ exꝑtꝰ ex horruit. ⁊ pħĩte gͣ¬

Expanded text:
sede cecidi. Si incolumis, perrarum. Solent enim qui decidunt perire, regnoque simul atque anima spoliari; quibus illa relinquitur, tranquillior gratiorque si sapiunt vita est. Quod illos minime latuit, qui non collapsi aut depulsi sed et stantes et volentes, aut Imperio cessere, aut Pontificatum iam sublimiorem regnis et imperiis reliquere. In quibus Diocletianus clarum ndimissum ultro ad Imperium revocatus, sprevit opes turbidas, ancepsque fastigium et quesitum ab aliis, querendumque tantis cedibus, rursus oblatum expertus exhorruit; et
Abbreviated transcription (Latin):
u̾a̾t /post hũdũ censuit¶O Regia ar¬
te descrusus sũ.  latonciũ illa distri¬
minũ plena erat in qͣ dudũ cecus aĩ¬
qͥbusd uelut arireis nec minꝰ bigẽ ł
q fulgidis manib atq compedib tene¬
baris. quib nũc solutꝰ nou lumĩe ied¬
dito ꝙ fortuna sius auf̾re seqͣtib so¬
lita ẽ. Illiꝰ c̾cũlatricis instabiles ludos
uides. quis auarꝰ adeo ut nõ auroui¬
sũ irdimiat / eligatq mopẽ magꝭ

Expanded text:
verat, post habendum censuit. Regia arce detrusus sum. Latentium illa discriminum plena erat, inter que dudum cecus aniibusdam velut aureis nec minus urgentibus quia fulgidis manicis atque compedibus, tenebaris; quibus nunc solutus, lumine reddito, quod fortuna suis auferre sequacibus solita est, illius circulatricis instabiles ludos vides. Et quis avarus adeo, ut non auro visum redimat, eligatque inopem magis
Abbreviated transcription (Latin):
ta sus manib olera cenantes fictilib
ato arantes ad uesꝑam ieium qͥnteꝰ
ac ẜanꝰ aut pꝰ hos cato sensoriꝰ ꝯsus
In yspaniã naiugãs unde t̾umphator
redut / nõ alio ꝙͣ quo remiges nino
ũsus om̃s notissi hostes boluptatis oc¬
ad rippam missũ celitꝰ ꝑciẽtes pane
nõ uerecũdia ac dolore fancib hdi
inhers cibus ⁊ acconiti gustꝰ titillas
illa lancesce̾t cogitãtꝭ ab hñs uiris
uictu tr̃ tenui tamq hũili labore
gaudentib ⁊ ẜuatã prĩam subactos¬
q nobilissimos reges / ac pplõs ⁊ que
uictoriarũ difficilima ẽ carnẽ ꝓpͥã
ac mũdum inuisibiles hostes amme
debellatos te int̾ amplas dapes ac

Expanded text:
ta suis manibus olera cenantes fictilibus, ta suis manibus olera cenantes fictilibus, atque arantes ad vesperam ieiuni Quintius ac Serranus aut post hos Cato censorius consul in Hispaniam navigans, unde triumphator rediit, non alio quam quo remiges vino usus, omnes notissimi hostes voluptatis ocad ripam missum celitus partientes panem, non verecundia ac dolore faucibus hereret iners cibus et attoniti gustus titillatio illa lentesceret cogitantis ab his viris victu tam tenui tanque humili labore gaudentibus et servatam patriam subactosque nobilissimos reges ac populos et, que victoriarum difficilissima est, carnem propriam ac mundum et invisibiles hostes anime debellato
Abbreviated transcription (Latin):
auidiꝰ. Nõ iocor tecũ nec te t̾teo. Scis
⁊ si forte dissimules te illo cõuiuio
p̃patam escam ⁊ forte iam cene tp̃s
nõ posse Nã ⁊ breuis ẽ lux fame¬
litiq cõuiuie ⁊ q̃ mẽsam instrint
mors impig. Quuid t̾ tuc̃ iste laucie
iste ꝓfuturr suit. uidrĩs. O lautissiã
as infanciã educatꝰ sum R O pessiã
puitie rudim̃ta neglectꝭ boĩs artib
exquisitꝭ cibis ⁊ ꝑeg̾nis põtib assue¬
factꝰ a pud p̾clarissiã in spẽ ado¬
leuisti sapores acq odores nosse mi¬
rariq doctꝰ exiue ⁊ opiparas mẽ¬
sas ⁊ uasa aurea meõrari uenari¬
Neq secout uiroꝵ forciũ mos fuit
sa semꝑ nausea ⁊ da p̾nosis scoͣchi sar¬
tĩnis iuane illis occilrrẽ cũ tot in
he̾mo sancti uii esurierint Tot d̃cascẽ
gliosi duces parce sobue atq aspere ui¬
ueruit an si tibi gẽmis acq epulis
obsesso hinc curiꝰ fabriciꝰ corũtam ꝰ lec¬

Expanded text:
avidius? Non iocor tecum nec te terreo. Scis, avidius? Non iocor tecum nec te terreo. Scis, etsi forte dissimules, te illi convivio preparatam escam et forte iam cene tempus non posse. Nam et brevis est lux famelicique convive et que mensam instruit mors impigra: quid tibi nunc lautitie iste profuture sint videris. Lautissime ab infantia educatus sum. O lectis bonis artibus, exquisitis cibis et peregrinis poculis assuefactus a puero, preclarissimam in spem adolevisti! Sapores atque odores nosse mirarique doctus eximie, opiparas mensas et vasa aurea venerari neque sero, ut virorum fortium mos fuit, sa semper nausea et damnosis stomachi sarcinis mane illis occurrere, cum tot in heremo sancti viri esurierint, tot in castris gloriosis duces parce, sobrie atque aspere vixerint! An si tibi gemmis atque epulis obsesso hinc Curius, Fabritius, Coruncanius lec