comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
posita.⁊ con uinctione copulata imaginẽ ꝙ enuttens plura
sig̃ficandi. Un ã uͦrẽsignificans orõ. ut sidicamus. Sidies est
luxest. Cũ gͦ hecsit distributio c̃positaꝵ. ⁊ simpli ũ oroũm
duplicamõ une oroẽs st̃. ⁊ dupli multe. Simpliciaut᷑ in conpo¬
site. ⁊ simplici con posite. ⁊ uno ꝙͥ mͦ una orõ dr̃ eũsine c̃uinctio

Expanded text:
posita et conjunctione copulata, imaginem quidem emittens plura significandi, unam vero rem significans oratio, ut si dicamus, si dies est, lux est. Cum ergo haec sit distributio compositarum et simplicium orationum, duplici modo unae orationes sunt, et duplici multae. Sive autem incompositae,
Abbreviated transcription (Latin):
Uere ab enuntiationib dicebãt᷑. Qd siħ inpossibile ẽ: ⁊ st̃ que¬
dã res que inne cessitate ñs̃. uideamus aut̃ quasdã eẽ casu.
quasdã ex uoluntate quaᷤdã exꝓpͥa possibilitate nature
frustraputat᷑ sic̃ inp̃tĩtis ita qͦq in futuris enuntationiba
aliauꝰ quasi ipse sopponens quq̃lã questionẽ ingͣdit᷑. uali¬
diore tractatu. amplius. Si ẽ albũ nc̃ ueꝵ erat pꝰrimo dicẽ¬

Expanded text:
ab enuntiationibus dicebatur. Quod si hoc impossibile est, et sunt quaedam res quae necessitate non sunt. Videmus aut quasdam esse casu, quasdam ex voluntate, quasdam ex propria possibilitate naturae, frustra putatur sicut in praeteritis, ita quoque in futuris enuntiationibualiam vero quasi ipse sibi opponens aliquam quaestionem ingreditur validiore tractatu. Amplius si est album nunc, verum erat dice
Abbreviated transcription (Latin):
negociari .i. actu inciꝑe. att negotiũ gerere. Priorueñ consci¬
cuncta que adnegotiationis subdidit int̃ posirionẽ. Lest
uut ordo hoc iñ. Si oiã inquit necessitas agit ñ oport⁊ consilia¬
ri qm̃silioc facimus ꝓueni et h̃ nob̃. Siũ hoc non facimus. non
ꝓueniet. Nichuil eñi ꝓlub⁊ frustra unũ clicẽ. altũm negare

Expanded text:
consit negotiationis subdidit interpositionem. Est autem ordo hoc modo: Si omnia, inquit, necessitas agit, non oportet consiliari, quoniam si hoc facimus proveniet hoc nobis, si vero hoc non facimus, non proveniet. Nihil enim prohibet frustra unum dicere, alterum negare
Abbreviated transcription (Latin):
cuius det̃minatione ad p̃dicatũ sẽꝑ apponit᷑ particula ne¬
gatua ut ẽ hõ uustus est. nemo enĩ cdicit ñ hõ instũ .x. s hõ iustũ
nest. Insingularib qq̃ nondico. Ñ socͣtes iustu̾ẽ s socrates
iustus ñ.x. ⁊ nisi aliquotiens ambiguitas inpediret ad p̃di¬
catũ semꝑ negõ poneretͦ. S⁊ Ioiã quȩcũq indet̃minatioẽ
ponunt᷑ taliast̃ quȩ aut totũ colligant in affirmatiuo ut ẽoĩs.

Expanded text:
apponitur particula negativa, ut est, homo justus non est. Nemo enim dicit non homo justus est, sed homo justus non est. In singularibus quoque non dico, non Socrates justus est, sed Socrates justus non est, et nisi aliquoties ambiguitas impediret ad praedicatum semper negatio poneretur. Sed omnia quaecunque in determinatione ponuntur, talia sunt, quae aut totum
Abbreviated transcription (Latin):
neret. Qdũ dicimus platonũ quã eẽ potit uniũsale.⁊ Iam ⁊
siẽ nom̃ hoc plato plurib inponat᷑. nontñ hoc noñ idẽco
erit uenuersale. Namq humanttas ex singnloꝵ hoiũm collecta
naturis. inunã quadã mͦ redigit᷑ intellegentiã attnaturam.
erat ꝓ pͥetatis iut naturał ei platonis. quifuit soerates auditor

Expanded text:
neret, quod vero dicimus Plato nunquam esse poterit universale. Nam etsi quando nomen hoc Plato pluribus imponatur, non tamen hoc nomen idcirco erit universale. Namque humanitas ex singulorum hominum collecta naturis in unam quodammodo redigitur intelligentiam atque naturam. erat proprietatis aut naturae ejus Platonis qui fuit Socratis auditor,
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙ erat factũ. sieri ñualebat. ãplius possibile ẽ scindi hane quã
uestior tunicã: si hesterno die scissaẽ: cũ sindebatur aut post¬
quã excisa ̃ ẽ. ur ñ scindat᷑. aut ñ eẽt scissa : fieri neꝗbat
tũꝙ eẽ euentũ. Infuris autẽ unũ ꝙ libꝰ: duoꝵfieri posse. unũ
uͦ definitũ ñ ẽe. S⁊ inutraꝙ parte uegere.⁊ aut h̃ꝗd. aut illud
exnecessitate euenire. Ut aut̃ ħ ꝙ lib definite. ł ꝙ lib aliud
definite fieri : ñ posse : que aũt contingentias̃ inutraꝙ parte
contingunt. ꝙ aut̃ dicotale ẽ. egrediente mehodie dedomo

Expanded text:
 erat factum, fieri non valebat. Amplius, possibile est scindi hanc quam vestior tunicam; si hesterna die scissa est, cum scindebatur, aut postquam scissa est, ut non scinderetur aut non esset scissa, fieri nequibat. tumque esse eventum. In futuris autem unum quodlibet duorum fieri posse, unum vero definitum non esse, sed in utraque parte vergere, et aut hoc quidem aut illud ex necessitate evenire. Ut autem hoc quodlibet definite, vel quodlibet aliud definite fieri non posse, quae enim contingentia sunt, in utraque parte contingunt, Quod autem dico, tale est: Egrediente me hodie domo
Abbreviated transcription (Latin):
dictio nos docere. ꝑrius ubi eẽt ostendit. In oppositione
enĩ contra dictionẽ omẽm neceẽ est eẽ. Qr̃ qm̃ contradiclio
in oppositione est. quał aut̃ oppositio hanc contra dictioẽm
faciat. ad huc ignota ẽ. Equer hec oppositio aut inqualita
quantitate dicet᷑ ut ir ea quoqͦ cognita ꝑspiciat᷑ an in qͣlitati
an inquantitare. aninutroq ꝓpositionũ contra dictiosite¬

Expanded text:
dictio nos docere, prius ubi esset ostendit. In oppositione enim contradictionem omnem necesse est esse. Quare quoniam contradictio in oppositione est, qualis autem oppositio hanc contradictionem faciat adhuc ignota est. Estque haec oppositio aut in qualitaquantitate dicetur, ut ea quoque cognita perspiciatur an in qualitate, an in quantitate, an in utroque propositionum contradictio sit
Abbreviated transcription (Latin):
itasemꝑsignificant. ut tlictiones. ñ ut affoẽs. aut quedã oro ẽs.
Qr hãc diffinitionẽ aristoteles recte constituit. Ad hanc gͦ sen¬
tentiã locũ huc̃ alexander expedit. Illud ꝗq̃ addens sepe
aristotelẽ. delaffõib dicẽtẽlictionẽs ꝙ distiguere
uolens eũ diceret itasignuficare partẽ orõis tanquã dictionẽ
ne forte dictionẽ hanc aliꝗs in᷑formationẽ susciꝑet addidit
uttdlictio non it affõ. tanquã si diceret. duplex ꝙ̃ est dictio

Expanded text:
ita semper significant, ut dictiones non ut affirmationes, aut quaedam orationes. Quare hanc diffinitionem Aristoteles recte constituit. Ad hanc ergo sententiam locum hunc Alexander expedit. Illud quoque addens saepe Aristotelem de affirmationibus dicere dictiones, quod distinguere volens, cum diceret ita significare partes orationis tanquam dictionem, ne forte dictionem hanc aliquis in affirmationem susciperet, addidit, ut dictio non ut affirmatio, tanquam si diceret: Duplex quidem est dictio,
Abbreviated transcription (Latin):
tiatio. ħ enĩ retulit ad genu̾. Qduͦ addidit alicui de aliqͦ
enũtiando p̃dicat᷑. Ut ineo ꝙ est diesẽ eẽ diẽ. Negͦ qq̃
tta diffinita.ẽ. Negõ est enu̾ntiatio aliciũ. ab aliqu̾o.
quantũ ad enutiatioẽ rursus agnẽ. Quantũ alicuuis
ab aliquo rursus adt̃minos. In bac enĩ negatione que ẽ dies
ñ est eẽ adie enũtiando tollimus. S ut nonsolũ p̃sentis
tpĩs. enuntiationẽ diffinisse uideret᷑. addidit enuntia¬
tionis diffoẽm dealiis quoꝙ tẽpĩb intelligi. Ait enĩ. Enũ¬

Expanded text:
tiatio. Hoc enim retulit ad genus, quod vero addidit alicujus de aliquo enuntiando praedicatur, ut in eo quod est, dies est, esse diem. Negatio quoque ita diffinita est: negatio est enuntiatio alicujus ab aliquo, quantum ad enuntiationem rursus a genere, quantum alicujus ab aliquo, rursus ad terminos. In hac enim negatione quae est, dies non est, esse a die enuntiando tollimus; sed ut non solum praesentis temporis enuntiationem diffinisse videretur, addidit enuntiationis diffinitionem de aliis quoque temporibus intelligi; ait enim: enun
Abbreviated transcription (Latin):
sib .U. sentiunt᷑. ead̃ ap̃ õss̃. Neq enĩ ꝙ ital dulce ẽ sensu. id
nigrũ ẽ. nisiforte aliqua sensus egreu tudine. ꝑ mu tet᷑. f ħ
nichil attinet ad naturam. ꝑ Igit᷑ qm̃ istast̃ naturalit᷑ ap̃õs
ap̃ os gnãs. nec ullã susciꝑent mutationẽ. Nẽ aut̃ ipsũ
hoẽn. alio uocabulo latini alio gͣci. diu̾sis qq̃ uocabulis bar¬
þare gentes appellãt. que iponendis noĩb dissensio. signũ ẽ
non natã liter. s⁊ adponentium placitum. uoluntatẽꝙ reb
noa suisse conposita. Idõ qq̃ monstrat ꝙ sepe singuloꝵ hominũ
nc̃a pmit tamuocabula. Quẽ eñi nẽ uocamus platonẽ. an

Expanded text:
ore accipiunt gustatus, tactu calidum vel frigidum, lene vel asperum nigrum est, nisi forte aliqua sensus aegritudine permutetur; sed hoc nihil attinet ad naturam. Igitur quoniam ista sunt naturaliter, apud omnes apud omnes gentes, nec ullam susciperent mutationem. Nunc autem ipsum hominem alio vocabulo Latini, alio Graeci, diversis quoque vocabulis barbarae gentes appellant, quae in ponendis nominibus dissensio signum est non naturaliter, sed ad ponentium placitum voluntatemque rebus nomina fuisse composita, idem quoque monstrat quod saepe singulorum hominum permutata sunt vocabula. Quem enim nunc vocamus Platonem, Ari
Abbreviated transcription (Latin):
atip plurib dixit. ⁊ unũ ꝙ apposuit. quȩ aut con iunctio¬
ne una cẽt scdm ꝓlationẽ. aut sig̃ficatione scdm̃ ꝓpͥanina¬
turam. Plures uͦ que aut con iunctione carent aut multa
significatione sua conplecterent̃. Qm̃ ꝙ aliud erat una orõ.
aliud simplex. aliud conposita. aliud plures. Post illã ad sumi¬
plicem conpositãꝙreuertit᷑. dicens. Simpliȩ cẽ et̃ oroẽm
enunti atiuã quetluob t̃minis cantinet᷑. quoꝵ unũ sub̃tũ
cer orationẽ dix̃. Quarũ hec ꝙ simplex ẽ enũtiatio.
⁊ que simplex est enuntiatio ipse ꝓposuit dicens. ut
ali ꝗd de aliquo sub audiendũ ẽ p̃dicemus. Utsit hio
sonsus. haꝵ aut̃ enuntiatiuaꝵ orationũ ẽ simplex ora¬
tionũ enuntiatio si aliquid unũ de uno aliquio p̃dice

Expanded text:
 quidem posuit, quae aut conjunctione una esset secundum prolationem, aut significatione secundum propriam naturam. Plures vero quae aut conjunctione carerent, aut multa significatione sua complecterentur, quoniamque aliud erat una oratio, aliud simplex, aliud composita, aliud plures post illa ad simplicem compositamque revertitur dicens simplicem esse orationem enuntiativam quae duobus terminis continetur, quorum unum subjectum cet orationum, dixit quarum haec quidem simplex est enuntiatio, et quae simplex est enuntiatio, ipse proposuit dicens, ut aliquid de aliquo subaudiendum est praedicemus, ut sit hic sensus. Harum autem enuntiativarum orationum est simplex enuntiatio, si aliquid unum de uno
Abbreviated transcription (Latin):
que plura ⁊ ñ unũ uł. in coniuncte. ad hocretulit enelo¬
ceret quã una eẽ orationes putare oportet. expediens
aũt que unũ sig̃fic arẽt. ut quas con uinctio unas faceret
quas plures. aut que multa insigficatione retinerent. ara
qua corpus nulla eẽt cenuinctione cõpo sitũ. Qd u̾po
oratio quedã iam c̃posita ad simplices orationes retula. attp
conpositas. Simplices dicimus duob soł t̃minis iunetas.
õpositas que exsimpli cib orõnib enuntiatiuis con iunge

Expanded text:
plura, et non unum vel inconjunctae, ad hoc retulit, ut doceret quas unas esse orationes putari oporteret, expediens aut quae unum significarent, aut quas conjunctio unas faceret. Et quas plures, aut quae multa in significatione retinerent, aut quarum corpus nulla esset conjunctione compositum. Quod vero oratio quaedam jam composita, ad simplices orationes retulit, atque compositas. Simplices dicens duobus solis terminis junctas, compositas, quae ex simplicibus orationibus enuntiativis conjun
Abbreviated transcription (Latin):
noꝵ mulutudinẽ egrediant᷑. ille cõposite o̾roẽs di¬
cunt᷑. ⁊ enĩ enũ tiatio conposita huis moĩ est. Sidies
est lux est. Dies enĩ est. ⁊lux ẽ. duest̃ simplices. enuntia¬
tiones. que con uincte unã conpositã ꝑfecerunt. atq ħ ẽ¬
ꝙ ait. ħ̃ aut̃ .i. alia orõ. exhis con uincta .i. ex simplicib
enuntiationib uelut oratio quedã iam conposita est
l̃ eñi non simpleꝰ est orõ.: Simplex eñi oratio. solas dictio
deunis orationib deplurib dixit. Postremo desimplicib

Expanded text:
rediantur, illae compositae orationes dicuntur, et est enuntiatio composita hujusmodi: si dies est, lux est, dies enim est, et lux est. Duae sunt simplices enuntiationes, quae conjunctae unam compositam perfecerunt, atquet ex simplicibus enuntiationibus, velut oratio quaedam jam composita est, haec enim non simplex est oratio. Simplex enim oratio solas dictionde unis orationibus, et de pluribus dixit, postremo de simplicibus
Abbreviated transcription (Latin):
fuit. aut aliꝗd huiu̾ moi illi addatꝰ nondũ est enuntiatio. hoc uͦ
insoł simplicib enũtiationib uenit. In hisaut̃ que conuine tio¬
ne unt st̃ ut supiam ait ñ oĩno ẽ. Cũ eñidico dies est iustota in
ãbo est. Si aut cũ coniunctiõe ꝓferã si dies est luxẽ. torauis in
coniuctid eosistit ist. Neritatis eni iut falsitatis rationẽsola
emnctiosten quȩe dictione ꝓponit. cũdicit. Si diese laxe
si eni illud est illud euenit. G incõ uinctione ois ius hñmoĩ ꝓpoĩsẽ¬
Oisaut sumplex ꝓposietio totã uuĩ inũbo ht̃ positã. ⁊ quẽ admodũ ̃lis.
que hypotheticȩ. ł conditionales dnr̃ conuinctiones uĩ ꝓpõts
tenent. sic insimplicib ꝓpositioĩb p̃dicatiouĩ optinet.

Expanded text:
fuit, aut aliquid hujusmodi illi addatur, nondum est enuntiatio, hoc vero in solis simplicibus enuntiationibus evenit. In his autem quae conjunctione unae sunt ut supra jam ait non omnino est. Cum enim dico, dies est, vis tota in verbo est. Si autem cum conjunctione proferam, si dies est, lux est, tota vis in conjunctione consistit. Veritatis enim aut falsitatis rationem sola conjunctio tenet, quae conditionem proponit, cum dicit, si dies est, lux est, si enim illud est, illud evenit. Igitur in conjunctione omnis vis hujusmodi proposis autem simplex propositio totam vim in verbo habet positam. Et quemadmodum in his quae hypotheticae vel conditionales dicuntur, conjunctiones vim propositionis tenent, sic in simplicibus propositionibus praedicatio vim obtinet,
Abbreviated transcription (Latin):
con iungit᷑. Multas enĩ orones uocamũ eas. quest̃ multiplic̃e
łsig̃fic atioĩs pluralitat c̃ teneant. ł p̃ter conuinctiones sint.
Qdꝰ aut̃ ait ł inconincte totũ conplexiis est. multiplex est
enĩ ꝓpositio. ł si fuĩt in conposita quẽ ad modũ ẽ. Cato phy¬
loso phusẽ. Mlultplex eñi ł si fuĩt cõposita ex t̃minis. ⁊ p̃t̾ con

Expanded text:
enim orationes vocavit eas quae sint multiplices, et vel significationis pluralitatem teneant, vel praeter conjunctiones sint. Quod autem ait, vel inconjunctae, totum complexus est, multiplex est enim propositio vel si fuerit incomposita, quemadmodum est, Cato philosophus est. Multiplex etiam vel si f
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙ est homo. Aliauͦẽ cõposita. ext̃minis nulla coniunctione. eo¬
pulatis. multiplex. mon unã si g̃ficans ꝓpositionẽ : ut esti
Platpatheniensis philoso phus disputat. Aliud enĩ ẽ eẽ platonẽ:
aliuo eẽ phylosophũ. alnid eẽ atheniensẽ. alnid disputantẽ. ⁊bi
est. s eã manifestũ ẽ nulla con iunctione. copulari. Aliauꝰ
c̃ cõposita. exꝓpositionib inconuinctis multiplex. Ut ellipit̃
optimus maximus ẽ. Iuno reina est minerua deasapientia est.
quas siꝗs sub unũ continuet ꝓferat. plures ꝗ ꝓpositiones s̃¬

Expanded text:
onjunctione copulatis, multiplex, et non unam significans propositionem, ut est, Plato Atheniensis philosophus disputat. Aliud enim est esse Platonem, aliud esse philisophum, aliud esse Atheniensem, aliud disputantem, et hest, sed eam manifestum est nulla conjunctione copulari. Alia vero est composita ex propositionibus inconjunctis multiplex, ut est Jupiter optimus maximus est, Juno regina est, Minerva dea sapientiae est, quas si quis sub unum continueque proferat, plures quidem propositiones s
Abbreviated transcription (Latin):
utcũ dicimus incarta scribitur. illã dicimũ unam. Gunaq̃
sit. ł multiplex oratio ex his intelligit᷑ quesig̃ficant᷑. Si enĩ
unã sig̃ficaretrẽ. una est. Sinmultas multiplex. Simplices
aut̃ ⁊ conposite orationes non ad sig̃ficationẽ. s ad t̃minos
ipsos. dictionesq que in ꝓpositionib sumuntur referen¬
desunt. ⁊ est ꝙ simplex or̃o. enuntiatua que exsolis duob¬
que t̾minis constat. uͭ x hõuiuit. Siue aut̃ hisppositionibus

Expanded text:
ut cum dicimus in charta scribitur, illam dicimus unam. Ergo una quae ut cum dicimus in charta scribitur, illam dicimus unam. Ergo una quae sit vel multiplex oratio, ex his intelligitur quae significantur; si enim unam significat rem, una est, si multas, multiplex. Simplices autem et compositae orationes non ad significationem, sed ad terminos ipsos dictionesque quae in propositionibus sumuntur, referendae sunt. Et est quidem simplex oratio enuntiativa, quae ex solis duobus terminis constat, ut est, homo vivit. Si
Abbreviated transcription (Latin):
ñ ad oroem quep̃t̃ con iunctionẽ unaẽ retulisse. st ad affr¬
mationẽ. quenegatione pͥorẽ eẽ constaret. Sedħiam suꝑius
dictumest. Qͥd autẽ sibi ueł enũ ciatio paucis expͥmã. Multas
enĩ confusiones multosq inorationib errores. hiclocus non¬
optime intellectus ueracit̾tp ꝑ ceptus sustulit. quã nullus¬
ante porphyriũ expositoꝵ uidit. ñ est iđ namq unam eẽ
orationẽ. ⁊ multiplicẽ. ꝙ simplicẽ. ⁊ conpositã ⁊ distat una
asimplici. distat etiã. multiplex a conposita. E gͦ una orõ
que unũ significat. Multiplex aut̃. quenon unũ s⁊ plura
fit aut̃ ħ in huus mõi orationib uttlico. catophy losophusest.
h̃ oratio non est una. tĩ eñĩ unũ sigĩficat. Potest enĩ monstrare
⁊ catonẽ uticẽsey eẽ phylosophum potest enĩ ostendere
catonẽ censorinũ oratorẽ eẽ phylosophũ. Qr̃ nonuna est
hui moĩ gͦ orationes multas uocamũ. Sinuͦ unũ significat.

Expanded text:
quae praeter conjunctionem una est, retulisse, sed ad affirmationem, quam negatione priorem esse constaret: sed hoc jam superius dictum est. Quid autem sibi velit haec enumeratio, paucis exponam. Multas enim confusiones multosque in orationibus errores, hic locus optime intellectus veraciterque perceptus sustulit, et haorationem et multiplicem, quod simplicem et compositam, et distat una a simplici, distat etiam multiplex a composita. Est ergo una oratio quae unum significat, multiplex autem quae non unum, sed plura. Fit autem hoc in hujusmodi orationibus, ut cum dico: Cato philosophus est, haec oratio non est una, non enim unum significat; potest enim monstrare et Catonem Uticensem esse philosophum, potest etiam ostendere et Catonem Censorium oratorem esse philosophum, qua in re non una est Hujusmodi ergo orationes multas vocamus. Sin vero unum significat,
Abbreviated transcription (Latin):
phlosophyam ñ ineẽ ꝓponit. Gͦqm̃ necẽe .x. aut aliꝗd alicui in¬
eẽ dicẽ. Aut aliꝗd alicui ñ eẽ. illud qq̃ neceẽ est ut intelligamus
cui meẽ aliꝗd dicimus. aut uniuiꝰsale eẽ. utcũ dicimus ho abb ẽ.
Albeclinẽ uniũsali rei ineẽ monstramꝵ .i. hõi. aut certe particu¬
modus ẽ. quĩ contradictionis obtineat. Nãqm̃ singłare atꝙ
indiuiduuĩ nulla sectionẽ diuidit᷑. scdm ipsũ qqͣfacta contra¬
dictio simplex erit. In his aut̃ que uniũ salib fiunt ñ x unus
modus contra dictionis. Nã cũ dicosocͣtes hõ ẽ: socͣtes hõ ñ ẽ. sola
hiu̾ moĩ ꝓ positio si oiã illa conueniant que contra argum̃tatoꝵ
inportunitates supͣiam dictast̃ ad faciendã contradictionẽ
anerad unã ꝓpositionis iũ colligit. utcy constrinige. hec huis nõi

Expanded text:
m necesse est, aut aliquid alicui inesse dicere, aut aliquid alicui non inesse, illud quoque necesse est ut intelligamus cui inesse aliquid dicimus, aut universale esse, ut cum dicimus homo albus est, albedinem universali rei inesse monstramus, id est homini, aut certe particumodus est, quod vim contradictionis obtineat. Nam quoniam singulare atque individuum nulla sectione dividitur, secundum ipsum quoque facta contradictio simplex erit. In his autem quae in universalibus fiunt, non est unus modus contradictionis. Nam cum dico, Socrates homo est, Socrates homo non est, sola hujusmodi oppositio, si omnia illa conveniant quae contra argumentorum importunitates supra jam dicta sunt, ad faciendam contradictionem alitate ad unum propositionis vim colligit atque constringit. Haec hujusmodi
Abbreviated transcription (Latin):
negatio qq̃ ñ ad sub̾tũ. s⁊ ad p̃dicatũ sẽꝑ aptetur. Nãcũ dico
soł. orit᷑. ñ est hec negõ. ñ sol oritͦ. s illa que est sol ñontur.
attpidõ negatio ad sub̃tũ posituñ fac̃ contrariã ꝓpositionẽ: ad p̃¬
dicatũ uͦ reddit contrariã. Rec tegͥ aristoteles de subto nichl
locutus est. Ñ eñ p̃dicatiuã ꝓpositionẽ sub iectus t̃munuste¬
net. s⁊ tantũ p̃dicatus. ꝗ totã enuntiationẽ ꝓpͥauirtute

Expanded text:
um, sed ad praedicatum semper aptetur. Nam cum dico, sol oritur, non est hujus negatio, non sol oritur, sed illa quae est, sol non oritur, atque ideo negatio ad subjectum posita, non facit contrariam propositionem, ad praedicatum vero reddit contrariam. Recte igitur Aristoteles de subjecto nihil locutus est. Non enim praedicativam propositionem subjectus terminus tenet, sed tantum praedicatus
Abbreviated transcription (Latin):
uͦ sig̃ficat. siñ quẽ ad modũ dictũ est. Tidet᷑ aristoteles illas
tm̃ integrũ colligant intellectũ. ut st̃ socaͣtes. ⁊ plato. ⁊ ãbulare.
⁊ dicere h eñĩ quã quã plem intellectus non sut u̾bistñ. ⁊ noĩb¬
conponunt᷑. ⁊ ait enĩ orationẽ eẽ uocẽ significatiuã ciũ partes
significarent. aliꝗd separatĩ. significarent ĩꝗd ñ consig̃ficarent.

Expanded text:
 secundum se, quemadmodum dictum est. Videtur Aristoteles illas tantum quae integrum colligant intellectum, ut sunt Socrates et Plato, et ambulare et dicere; haec enim quanquam pleni intellectus non scomponuntur. Ait enim orationem esse vocem significativam, cujus partes significarent aliquid separatim, significarent, inquit, non consignificarent,
Abbreviated transcription (Latin):
bil Aernetu mnut qaltate. in cõmunis abilẽ alicur
ausbe ł substanie suoficto nõt nũcuport pute lario
cuer forma ꝓpoliti. Age mũ. Inc̃ muni cabił platonis
illapp̾eraso latontas appelletur. Eoecĩm quaus qrẽ han
placontate sicetouo cabulo nũ cupare ꝑo ssumus quopd
hois qualitate dicim ꝗ humanitate. Hes ẜͦ plcg. tuimam̃
uñ fet uttqm̃ platonitas iunũ conuenot ꝓlaton s anclient
ammus platonis uocabulũ ad huna ꝑsonarenã ꝙ particelarẽ

Expanded text:
larem quamdam qualitatem et incommunicabilem alicui alii subsistentiae suo ficto nomine nuncuparem, ut clarior fieret forma propositi. Age enim incommunicabilis Platonis illa proprietas Platonitas appelletur, eo enim modo qualitatem hanc Platonitatem ficto vocabulo nuncupare possumus, quomodo hominis qualitatem dicimus h quoniam Platonitas in unum convenit Platonem, audientis animus Platonis vocabulum ad unam personam unamque particularem
Abbreviated transcription (Latin):
casu. huimoĩ est. Uolens aristoteles distribuere. dictione
affoẽm negationẽ. enũtiationẽ contradictionẽ. sensũ
confusa breuitate ꝓmisscuit. ⁊ nebuł obscuritatis inplicuit.
tit. Nẽ uͦ quẽ admodum constituat᷑ enũtiatio doe dicens.
Ad oĩs enũtiatio const ĩnũ bo̾noẽ qm̃ simplex dictio est
nom̃ aut uerbũ. Oũ enuntiatio simplex huĩ moĩ est. ut seꝑ¬

Expanded text:
volens Aristoteles distribuere dictionem affirmationem, negationem, enuntiationem, contradictionem, sensum confusa brevitate permiscuit, et nebulis obscuritatis implicuit, tit, nunc vero quemadmodum constituatur enuntiatio docet dicens: Quod omnis enuntiatio constet verbo, quoniam simplex dictio est nomen aut verbum. Omnis enuntiatio simplex hujusmodi est, ut se
Abbreviated transcription (Latin):
cũ hoꝵ aliꝗd reꝗrit. ⁊ in u̾bo id cũdico leg̃. ꝗslegat auĩs andienti
reꝗrit. Nondũ gͦ ꝗ dic̃ constituit intellectũ nec ꝗ audit ꝗe¬
fcit. S⁊ adħ aristotelẽ retulisse putandũ est. Qm̃ ꝗlibet
audiens cũ sig̃ficatiuã uocẽ conceꝑit aiõ eiꝰ intelligentianitit̃
utcũ ꝗs auditꝰ hõ ꝗdsit hoc ipsũ ꝙ accip̃ m̃te conp̃hendi con¬
stituitq animo audisse sea alrationale mortale. Siꝗsuꝰ hui moĩ
ꝗe scere. S⁊ hui maĩ q̃stio ab aspõ ꝓposita est ⁊ ab eodẽ resoluta.
Pos quã gͥ aristoteles scđm sedicta uerba noã eẽ constituit

Expanded text:
audientis requirit. Nondum ergo qui dicit constituit intellectum, nec qui audit quiescit. Sed ad hoc Aristotelem retulisse putandum est, quoniam quilibet audiens cum significativam vocem coeperit animo, ejus intelligentia nititur, ut cum quis audit, homo, quid sit hoc ipsum quod accipit mente comprehendit, constituitque animo audisse animal rationale mortale. Si quis quiescere, sed hujusmodi quaestio ab Aspasio proposita est et ab eodem resoluta. Postquam igitur Aristoteles secundum se dicta verba nomina esse constituit,
Abbreviated transcription (Latin):
erit. aut suit appone rent᷑ enuntiationẽ ñ fieridixi. quasi
una ⁊ non multiplex eẽt oratio. eaꝑ quãdicit᷑ aãl gressibile
bipes: dequa fieri possit simplex enuntiatio. Curaut̃ erit
unaorõ. aal gressibile bi pes altius inꝗt est hoctractare negotii
cũ dereb. non deꝓpositionib ꝑspici endũ est. Nam non bicceo

Expanded text:
erit, aut fuit apponetur, enuntiationem non fieri dixi, quasi erit, aut fuit apponetur, enuntiationem non fieri dixi, quasi una et non multiplex esset oratio, ea per quam dicitur animal gressibile bipes, de qua fieri possit simplex enuntiatio. Cur autem esset una oratio, animal gressibile bipes, alterius, inquit, est hoc tractare negotii, cum de rebus, non de propositionibus inspiciendum est. Nam non idcirco
Abbreviated transcription (Latin):
sinon aut est. aut erit. aut fuit aut aliquid hiu̾ moĩ adclat᷑
humane substantie. gͦ hecratio nisi eiẽ. aut erit. autfuit.
aut aliquid libet uerbũ sic̃ supã dictũ est appanat᷑ enũtiatio
nonfit. neꝙ enĩueꝵ netp falsũ est. Si aut̃ dicãtantũ animal gͣs¬
sibile bipes. nullameĩtas m̃daciũ ueconseꝗtur. Sinautem
dixõ aalgressibile bipes est. ł non est affõ mox negõq conficit᷑
quasenũ nũtiationes eẽ quis clubitet. S⁊ cũ desimplicib enũ
nͥ ei aut est. auterit. authui mõi aliꝗd apponatur. Apꝓbansis
scilic⁊ unã eẽ. ⁊ non multiplicẽ orõ diffinitionis humane.
cuisi est. aut erit. aut suit adderct᷑ enũtiationẽ simplicem
tãquã sirta ipse exꝑsona suadiceret. Desimplicib enũtiarionib¬
oĩb loquebar: deꝙ his ꝓposui eas p̃teru᷑bãi eẽ nonposse. ⁊ ad hanc
rem ꝓbandã exemplũ sũpsidiffinitionẽ hõs. cui nisi est. aut

Expanded text:
SI NON AUT 'EST' AUT 'ERIT' AUT 'FUIT' AUT ALIQUID HUIUSMODI ADDATUR, ratio nisi ei est, aut erit, aut fuit, aut quodlibet verbum sicut supra dictum est apponatur, enuntiatio non fit, neque enim verum neque falsum est. Si enim dicam tantum animal gressibile bipes, nulla me veritis mendaciumve consequitur. Sin autem dixero animal gressibile bipes est, vel non est, affirmatio mox negatioque conficitur, quas enuntiationes esse quis dubitet? Sed cum de simplicinisi ei, aut est, aut erit, aut hujusmodi aliquid apponatur, approbans scilicet unam esse, et non multiplicem orationem diffinitionis humanae, cui si est, aut erit, aut fuit adderetur, enuntiationem simplicem tanquam si ita ipse ex persona sua diceret, de simplicibus enuntiationibipse loquebar, deque his proposui eas praeter verbum esse non posse, et ad hanc rem probandam exemplum sumpsi diffinitionem hominis, cui nisi est, aut
Abbreviated transcription (Latin):
ullas̃ passione ita nulla. ilł exiͥnsecus utilitas ualet ad iungi.
Queuͦs passibilia sẽꝑ aliquã causã atq utilitatẽ ꝗb substentm̃
rectȩ passiones aĩmi noãtist̃.łEtde intentione : ꝗd ⁊ delibri in¬
scriptione.⁊ de eo ꝙ hic maximȩ aris totelis libereẽ putandus ẽ.
hec dicta sufficiant᷑. Ꝙduͦ utilitatis hat̃ ñ ignorabitꝙ: suet qua¬

Expanded text:
ulla sunt passione, ita nulla illis extrinsecus utilitas valet adjungi. ulla sunt passione, ita nulla illis extrinsecus utilitas valet adjungi. Quae vero sunt passibilia semper aliquam causam atque utilitatem quibus sustententur recte passiones animi nominati sunt. Et de intentione quidem, et de libri inscriptione, et de eo quod hic maxime Aristotelis liber esse putandus est, haec dicta sufficiant. Quid vero utilitatis habeat, non ignorabit qui
Abbreviated transcription (Latin):
ea tangit. quȩ ab aris totele dicta añcognauit aliasu diligentuꝰ
silogismis scͥb̃e ẽ aĩatus. nũquã idrecte facẽ potuisset nͥquȩdam
deꝓpositioĩs annotaret. Michiqq̃ uidet᷑ hoc subtilit᷑ ꝑpen¬
dentib liquẽ: hunclibrũ ad analeticos ẽẽ p̃paratũ. Nãsicint de¬
ad aliud nͥ ad continens opus aristotelis ꝑtinẽ. uideat᷑. Qr̃ est
audiendus andronicus. ꝗ ꝓpt̾ passionũ nom̃ huclibrũ ab aristo¬
teł oꝑib seꝑat. Aristotelesenĩ ide̾co passiones animȩ intellectus
uocabat. ꝙ intellectus quossermone dicere ⁊ orationt ꝓferre
consutui mͦ eraliqua causa attp utilitate ꝓfectisunt. Ut eñi
chisꝑsi hoẽs colligent᷑. ⁊ legib uellenteẽ sub iecti ciuitatĩq
condẽ utilitas quedam fuit᷑. ⁊ causa. quacͥca que eraliqua uti¬
litatt uenuit expassioẽ qͦꝙ ꝑuenire neceẽ ÷. Nã uttliuina sinẽ

Expanded text:
ea tangit quae ab Aristotele dicta ante cognovit, alias vero diligentius ea tangit quae ab Aristotele dicta ante cognovit, alias vero diligentius eles quidem de syllogismis scribere animatus, nunquam id recte facere potuisset, nisi quaedam de propositionibus adnotaret. Mihi quoque videtur hoc subtiliter perpendentibus liquead aliud nisi ad continens opus Aristotelis pertinere videatur. Quare non est audiendus Andronicus, qui propter passionum nomen, hunc librum ab Aristotelis operibus separat. Aristoteles enim idcirco passiones animae intellectus vocavit, quod intellectus quos sermone dicere et oratione proferre consuevimus, ex aliqua causa atque utilitate profecti sunt: ut enim dispersi homines colligerentur, et legibus vellent esse subjecti, civitatesque condere, utilitas quaedam fuit et causa; quocirca quae ex aliqua utilitate eveniunt, ex passione quoque venire necesse est. Nam ut divina sine
Abbreviated transcription (Latin):
iudiciosit falsus prorsus: magne ãmiratioĩs dignissimũ. ñ eẽ
nãq ꝓpͥũ aristoteł huic conatꝰ. ostendere: qm̃ quędã aristotel
inpͥncipio libri hiũ deinteslectib animitractat. quos uitellec¬
tus anime passiones uocauit. ⁊ dehisseplenius inlibris deaã
disputasse cõmemorat. ⁊ qm̃passiones anime uocabant. uł
tristitia. uł gaudiũ. uł cupiditatẽ. ł ali as huimõi affectiones.
in hoc libro aristotelẽ passiones anime. non ꝓaffectionib s. ⁊ ꝓin¬
tellectib posuisse. his alex̃ multa alia add̾ argum̃ta. Cũnos
ipse scilicet ꝓpt̃ briuitatẽ pressior ab aristotelis obscuritate ñ
discrepat. ł ꝙ theophratus ut maliis solet cũ desiilib reb
tractat q̃scilic ab aristotele añtractatas in libro qͦque de
aris toteles usus ẽ. Ittẽ qq̃ theophratus datsignũ hiic aristo¬
teł librũeẽ. In oĩb enĩ dequib ipse disputat pꝰt magistrũ leuit᷑

Expanded text:
ione dignissimum. Non esse namque proprium Aristotelis hinc conatur ostendere, quoniam quaedam Aristoteles in principio libri hujus de intellectibus animi tractat, quos intellectus animae passiones vocavit, et de his se plenius in libris de anima disputasse commemorat. Et quoniam passiones animae vocabat, vel tristitiam, vel gaudium, vel cupiditatem, vel alias hujusmodi affectiones in hoc libro Aristotelem passiones animae non pro affectionibus, sed pro intellectibus posuisse His Alexander multa alia addit argumenta cur hoc ipse propter brevitatem pressior ab Aristotelis obscuritate non discrepat; et quod Theophrastus, ut in aliis solet, cum de similibus rebus tractat, quae scilicet ab Aristotele ante tractata sunt, in libro quoque de s in hoc libro Aristoteles usus est. Idem quoque Theophrastus dat signum hunc Aristotelis librum esse: in omnibus enim de quibus ipse disputat post magistrum, leviter
Abbreviated transcription (Latin):
ent pfiase rort que simplices hat partes. adec eni fier patest
atp madicit᷑ oratio. que alias orões habebebt̃ inpartibus.
tia nulla pͥma orõ reperit᷑. ⁊ cũ nullasit oratiopͥma neculła
postrema est. qͦ cͥca int̃p̃ta pͥma atq postrema oĩsꝙ intĩmuntur.¬
⁊nulla oĩno erit orõ. Qnͣr ñrecta fuiss diffiõ si itadixisł.
Orõ ẽ uexsignificatiua ciu̾partes aliꝗd extͣa significant ut
pars una. Desine met̃tiuis incendẽ teq quereł. alia. Neuthraꝵ¬
affõẽ quãquã uideat᷑ eẽ orõ. Quoc̾ca nec illa fuiss recta diffiõ
si ita dixiss. Oratioẽ uox sigͣficatiua. Eui partes extraaliꝗd si¬
q̃ficant ut affõ. hui moĩ eñiꝰ orões eũ sint᷑ partesorationib uincte

Expanded text:
e simplices habeat partes. Neque enim fieri potest ut prima dicatur oratio quae alias orationes habet in partibus; tia, nulla prima oratio reperitur, et cum nulla sit oratio prima, nec ulla postrema est. Quocirca interempta prima atque postrema, omnis qunulla omnino erit oratio; quare non recta fuisset diffinitio, si ita dixisset: Oratio est vox significativa, cujus partes aliquid extra significant, utpars una. Desine meque tuis incendere, teque querelis, alia. Neutraatio est, quanquam videatur esse oratio. Quocirca nec illa fuisset recta diffinitio, si ita dixisset. Oratio est vox significativa, cujus partes extra aliquid significant, ut affirmatio. Hujusmodi enim orationes cum sint ejus partes ex orationibus junctae,
Abbreviated transcription (Latin):
dicit intellectũ. ⁊ ꝗaudit ꝗescit. si si ẽ uł ñ ẽ nondũ sig̃ficat.
Neꝙ eñĩ signũ eẽ ẽrei. ł non eẽ nec si hoc ipsũ est purũ dixeris
ipsũ ꝙ michiest. Consignificat aut̃ quandã cõpositionẽ. quã
sine conposits ñ est intelligere. ꝑ hoc in loco porpbyrius. destoi¬
coꝵ dialetica aliaꝵꝙ scolaꝵ multa ꝑmiscens. ⁊ in aliis qͦꝙ huiu̾
gendũ. Sepe eñĩ suꝑflutĩ expositionẽ. magna obscuritas esꝰt¬
scđm se cõparat᷑. Nunc aut̃. aristotelis sententia huiꝰ moĩ ẽ.
orationis cõmunit̃ nom̃ uocat᷑. utdi cimus noãreꝵ. sed qd̃
oẽ uerbũ ꝑsedictũ. neq addito dequo illud pr̃. tale ẽ ut
nõi sit affine. Nãsi dicã socrates ambulat : iõ qd̃ dixi ambulat
totũ ꝑtinet ad soca̾tẽ. Nulla ipsius intelligentia ꝓpͥa est. Atu õ
ũbi significatio. Uñ fit ut ap̃ grecos quoq cũ articularib p̃posi¬
tiuis solauerbadicta ꝓferant᷑. ut est. tonie pitia tes tiebi

Expanded text:
 vel non est, nondum significat, neque enim signum est rei esse vel non esse, nec si ipsum est purum dixeris. Ipsum enim nihil est, consignificat autem quamdam compositionem, quam sine compositis non est intelligere. Hoc in loco Porphyrius de Stoicorum dialectica, aliarumque scholarum multa permiscet, et in aliis quoque hujus gendum. Saepe enim superflua explanatione magis obscuritas comparatur. Nunc autem orationis communiter nomen vocatur, ut dicimus nomina rerum, sed quod omne verbum per se dictum, neque addito de quo praedicatur tale est, ut nomini sit affine. Nam si dicam, Socrates ambulat, id quod dixi ambulat, totum pertinet ad Socratem. Nulla ipsius intelligentia propria est. At vverbi significatio, unde fit ut apud Graecos quoque cum articularibus ptivis
Abbreviated transcription (Latin):
gͦ ut arbitror plene monstratũ est. non semꝑ subiec tũ nom̃
eẽ. s semꝑ aũt p̃dicatũ i insolouerbo conlistere. Ap ꝓbanus
qͦ u̾ba semꝑ inp̃cdicationib poni. ħ addidit. nisi eni aut erit
ant fuit. Aut aliꝗs hui moĩ sit addiditũ. aut ꝙ idẽ
ualeat apponat᷑. enuntiatio ñ fit cũ enĩdicohõ est. ẽ u̾bũ

Expanded text:
 est; ergo ut arbitror plene monstratum est non semper subjectum nomen esse, sed semper praedicatum in solo verbo consistere. Approbans ergo verba semper in praedicationibus poni, hoc addidit, nisi enim aut est, aut fuit, aut aliquid hujusmodi sit additum, aut quod idem valeat apponatur, enuntiatio non fit, cum enim dico, homo est, est verbum
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ cle eo ꝙ ẽ ⁊ deo ꝙ ñ ẽ dr̃. s hechuius moĩ uax. ⁊ designatiua est:
⁊ ad placitũ. ⁊ sine tpr̃. ⁊ utdictũ est partes ei nichil extra designãt
Qr̃ dubia ap̃ antiquos sententia fuit. utrũ nom̃ ħ nondicerent.
qnariuã scdm placitũ. sinetpr̃. circũ scripte significationis
uius partes nichil extra designaret. utqm̃ ñ hõ remcircũ scriptã

Expanded text:
iva est, et ad placitum, et sine tempore, et ut dictum est partes ejus nihil extra designant. Quare dubia apud antiquos sententia fuit, utrum nomen hoc non dicerent,gnativam secundum placitum sine tempore circumscriptae significationis, cujus partes nihil
Abbreviated transcription (Latin):
neg quoq aliqd alicui nonee siglcat. sicotarus ipsiisest
ali qs abnuere. atꝙ dis iuingere. Uł rursus affõ aliꝗd alicui in ẽt̃
designat. Et uĩ ipsiustota ponere aliꝗs est. Cum enĩ aliqd
alicui ineẽ demonstrat ponit aliꝗd. Rursus negatio ꝙ ali¬
quid alicui nonineẽ declarat. sitota uis eiꝰ auferre est
Gͦnunc inquid enuntiationẽ ex totaui affoĩs nega¬
tionisq diffrnͣdicens. Enuntiatioe uox sigficatiua de

Expanded text:
s ipsius est aliquid abnuere atque disjungere, vel rursus affirmatio aliquid alicui inesse designat, sed vis ipsius tota ponere aliquid est. Cum enim aliquid alicui inesse demonstrat, ponit aliquid; rursus negatio quidem aliquid alicui non inesse declarat, sed tota vis ejus auferre est. Ergo nunc, inquit, enuntiationem ex tota vi affirmationis negationisque diffinit dicens: Enuntiatio est vox significa
Abbreviated transcription (Latin):
seꝑate significẽt. nom̃ ab oroẽ disuinctũ est. Postquã
adiectionẽ que est cuui nulla parssignificatiua seꝑata
placitum. Nãqm̃ nulla naturalit᷑ noum significatio est.¬
s oẽ nom̃ positioẽ designet iccͥco dictũ est scđm placitũ
Qđ enĩ placuit ei ꝗpͥmũ noã indidit reb. ħillius uoca¬
buł designat᷑. Age enĩ ꝗs naturalit̃ noã eẽ confirmet.

Expanded text:
unctum est. Postquam adjectionem quae est, cujus nulla pars est significativa separata, placitum. Nam quoniam nulla nominum significatio natsed omne nomen positione designat, idcirco dictum est, secundum placitum. Quod enim placuit ei qui primus nomina indidit rebus, hoc illis vocabulis designatur. Age enim quis naturaliter nomina esse confirmet,
Abbreviated transcription (Latin):
ulla cuiuslib rei collatione iungunt᷑. Qr̃ ñ oĩs uĩtas. neꝙ
falsitas circa cõpositionẽ diuisionẽt consistit. ⁊ in ꝓbatiõe¬
s⁊ solatm̃ que mnintellectuũ multitu dinefit. ⁊ inplatione
dicendi. Nã in ipsa ꝗdẽ habitudine imaginationis ⁊ rei. nulla
cõpositio ẽ. in con uinctione uͦ intellectuũ cõpositio fit
Nãcum dico socrates ambulat. ħ ipsũ ꝗdẽ ꝙ eum ambulare
concepi: nulla cõpositio est. ꝙ uͦ intellectus ꝓ gressione
ambalationẽ cũ socrate : conungo. quedã ianfacta est cõ¬
positio. Qd̾ si hoc orõne ꝓtuło rursus ead cõpositioẽ. ⁊ cͥca
eã iuiꝰ uĩtatis. ⁊ falsitas apparet. Quoc̾ca in his soł cõpositiõib
inuenit᷑ uĩtas attpm̃daciũ. deꝗb tota nc̃ questio ẽ. in noẽ¬

Expanded text:
ulla cujuslibet rei collatione junguntur. Quare non omnis veritas neque ulla cujuslibet rei collatione junguntur. Quare non omnis veritas neque falsitas circa compositionem divisionemque constat, sed sola tantum quae in intellectuum multitudine fit, et in prolatione dicendi. Nam in ipsa quidem habitudine imaginationis et rei nulla compositio est, in conjunctione vero intellectuum compositio fit. Nam cum dico, Socrates ambulat, hoc ipsum quidem, quod eum ambulare concepi, nulla compositio est; quod vero intellectus progressione ambulationem cum Socrate conjungo, quaedam jam facta est compositio. Quod si hoc oratione protulero, rursus eadem compositio est, et circa eam vis veritatis et falsitatis apparet. Quocirca in his solis compositionibus in
Abbreviated transcription (Latin):
nonrti extentis exemplo. uttlicẽret ꝓrcocer uus eñi significat
cõpositionis ł diuisionis parte iĩtas. falsitasꝙ uerset᷑.
Inopinionib nãꝙ uĩtas ẽ. quotiens exsuba rec apitur
imaginatio ł et̃ qͦtiens itautsese res ht̃. imagmationẽ
accipit intellectus. falsitas uͦ ẽ qͦtiens aut ita itseseres ñht̃¬
ñ ex subiecto. imaginatio subicit᷑ intellectui. sadhuc ĩ ũtate
etty falsitate. nihil eꝗdẽ aliudreꝑit᷑. nͥ quedã opinionis habitude
ad sub̃tã rẽ. Quadã eñi habitudine:⁊ quomͦ seht̃. imaginatio¬
nullius dixit̃ cõpositioẽm. In ħ eñi diuisionis nullus neefictũ
ꝗdẽ modus intellegi pot̃. Illud qq̃ considerandũ ẽ. non ne
aut falsa. ut est uã uolũptas bene u nendi. ut est falsa uo¬
luptas bellandi. Etiã illud qq̃ respici endũ est ꝙ in oĩum
in eo accident᷑ potĩt euenire. ipsa uĩtas ds dicendũ est. Uẽgͥ¬
cõpositio. ł diuisio. in hisquesim plicia naturalit̃ sunt. nec̾

Expanded text:
istentis exemplo, ut diceret, hircocervus enim significat positionis vel divisionis parte veritas falsitasque versetur. In opinionibus namque veritas est, quoties ex subjecta re capitur imaginatio vel etiam quoties, ita ut sese res habet, imaginationem accipit intellectus; falsitas vero est quoties aut non ex snon habet imaginatio subjicitur intellectui; sed adhuc in veritate atque falsitate nihil equidem aliud reperitur, nisi quaedam opinionis habitudo ad subjectam rem. Qua enim habitudine et quomnullus dixerit compositionem. In hoc vero divisionis nullus ne fictus quidem modus intelligi potest. Illud quoque considerandum est numne aut falsa, ut est vera voluptas bene vivendi, ut est falsa voluptas bellandi. Etiam illud quoque respiciendum est, quod in omnium in eo accidentaliter poterit evenire, ipsa veritas Deus dicendus est; ucompositio vel divisio in iis quae simplicia naturaliter sunt, nec
Abbreviated transcription (Latin):
nis dralagos uꝰ tñdo ł etiã cõm̃tando inlatinã red ĩgãformã.
his ꝑhactis non eꝗdẽ contep̃serim. aristoteł. platonisꝙ sententiã
sentire demonstrẽ.ħsiuita otiũq suꝑerit. cũ multa opĩs hiu̾
utilitate necñ &̃ laborẽ contñderĩ. Qua uire faueant oport:
quo nulla coꝗd inuidia. S⁊ nc̃ ad ꝓposita reu̾tamꝰ. Aristoles

Expanded text:
nis dialogos vertendo, vel etiam commentando in Latinam redigam formam. nis dialogos vertendo, vel etiam commentando in Latinam redigam formam. His peractis non equidem contempserim Aristotelis Platonisque sententias, sentire demonstrem, haec si vita otiumque supererit, cum multa operis hujus utilitate, nec non etiam laude contenderim, qua in re faveant oportet, quos nulla coquit invidia. Sed nunc ad proposita revertam
Abbreviated transcription (Latin):
genu fructib conplz. sintantu᷑ cura exẽñ de m̃tis insister
nontãraris hoẽs uirtutib uterent᷑. s⁊ ubi desidia dimit tit
ani mos continuo feralib semi nariis aĩuł horescit. Nec hoc
cognitione laboris euenire concesserĩ. s⁊ potius ignorantia.
Qsͦ eñĩ laborandi peritus ũquã labore discessit. Qr̃ intm̃¬
clauis m̃tis est ueꝵq est amitti animũ si remittitur. Miħ
aut̃ si potentior diuinitatis annuerit fauor h fixa sentñtia est
ut quã quã fuint p̃clara ingenia. quoꝵlabor. acstudiũ multa
dã quodã mͦ ordinẽt filũ. ⁊ dispositione disciplinaꝵ gͣdus
ediderint. Ergo ot̾ aristotelis opus ꝙ cũq inmanus inuenĩt
in romanũ stilũ u̾tñs eoꝵ oĩum com̃talatina oroe ꝑscͥbam. Utsi
qdꝰ ex loice artis subtilitate. ⁊ exmorali gͣuitate peritie. ⁊ exna¬
turali accumine ur̃tatis ab aristotile canscripsit. idoẽ ordi¬
natũ tnͣferã. atꝙ ea qͦdã lumine c̃m̃tationis illustrẽ õsꝙ plato¬

Expanded text:
 fructibus complet, si in tantum cura exercendae mentis insisteret, non tam raris homines virtutibus uterentur, sed ubi desidia demittit animos, continuo feralibus seminariis, animi uber horrescit. Nec hoc cognitione laboris evenire concesserim, sed potius ignorantia; quis enim laborandi peritus unquam a labore discessit? Quare intendenda vis mentis est, verumque est amitti animum, si remittitur. Mihi autem si potentior divinitatis annuerit favor, haec fixa sententia est, ut quanquam fuerint praeclara ingenia, quorum labor ac studium multamdam quodammodo ordinem filumque disponendo disciplinarum gradus ediderunt. Ego omne Aristotelis opus quodcunque in manus venerit, in Romanum stylum vertens, eorum omnium commenta Latina oratione perscribam, ut si quid ex logicae artis subtilitate, et ex moralis gravitate peritiae, et ex naturalis acumine veritatis ab Aristotele conscriptum est, id omne ordinatum transferam, atque id quodam lumine commentationis illustrem, omnesque Plato
Abbreviated transcription (Latin):
tioe designãt. s ꝗpͥus recip̃ ut eͦ aristoteles ait ⁊ ea quȩ serbunt᷑ ita
dictũ itum eẽ. tãqͣ sidiceret sic̃ ea que scͥbunt᷑. ꝗc ꝗd ad hanc
sententiã uidet᷑ ad iungere equalit̃ nondubitatur errare
se applicabunt. Aspasius qq̃ scdẽ sententiȩ alexandri. ꝗͣ supͣ¬
ꝓ posuimus ualde consereit. ꝗa nobis in eodẽ qͦ⁊ alexander

Expanded text:
 Aristoteles ait: Et ea quae scribuntur, ita dictum esse tanquam si diceret, sicut ea quae scribuntur, quidquid ad hanc sententiam videtur adjungere, aequaliter non dubitatur errare. s applicabunt. Aspasius quoque secundae sententiae Alexandri, quam supra posuimus, valde consentit, qui a nobis in eodem quo Alexand
Abbreviated transcription (Latin):
niat᷑ ad decimã partẽ pͥoris effecti eõ positiꝙ partessunt. nulla
est in ꝑfecte reiratio partes dici non posse. Netp em̃ dr̃ posse
totias cõpositi partes esse quesint inꝑfecti. utsisit integrũ
demã dicãꝙ metensi ł suinã rursuq: duasponã ut sũme¬
gen hu̾i tñ utraꝙ sylła mescilicet. ⁊ gen. partess̃. ⁊cũsit co¬
positio i psasensu uacua. ac sit inꝑfecta tñ partib continet᷑
Sorianus q minime audiendus est. setporphorius potius. ꝗita

Expanded text:
niatur ad decimam partem prioris effecti compositique partes sunt, nulla ratio niatur ad decimam partem prioris effecti compositique partes sunt, nulla ratio est imperfectae rei partes dici non posse. Neque enim dicitur totius compositi partes esse, quae sint imperfecti, ut si sit integrumdemam, dicamque mezenti, vel si unam rursus duasque ponam, ut sunt mezen, hujus tamen utraque syllaba me scilicet et zen partes sunt, et cum sit compositio ipsa sensu vacua, ac sit imperfecta, tamen partibus continetur. Syrianus igitur minime audiendus est. Sed Porphyrius potius, qui ita
Abbreviated transcription (Latin):
partes dictiones qdsimplices non et̃ asfõnes ut et̃ orationes
que hant̃. hetñ hñt in partes simplices dictiones. Cur aut hanc
questionẽ in aristotelis iaciat ratione relinꝗt᷑. Sy rianu s uͦ
qui p̾ylarenus cognominit᷑ nonputat orationes eẽ quoꝵ in¬
tellectus sit inꝑectus. att ideo nec eas aliquã hrẽ partes.
continĩ. atꝙ idõ cũdicit aristoteles. Orõ ẽ uorsigni ficatiua
ciũ partes aliꝗd extra significaent illã orõnẽ constitiuputat
que ꝑfectũ retinet sensum. ipsaꝵ eiũ partes eẽ uꝰba.⁊ noã. S
hoc ridi culũ est. neꝙ enĩ aliquid conpositũ fieri pot̾ nisiꝓpͥis
partib. Qd si quelib⁊ res. ut ponat᷑. hãt decẽ partes. eastñ
sigillatĩ apponi neceẽ sit. añquã ad decimã ueniamus partẽ.
nichilotam̃ minus partes erunt quassibimet ad cõponendam
totiũ corporis sũmã. singillatĩ suꝑponimus ⁊̃ si adillud ꝙ
componendũ fuit minime ꝑuentũ ẽ. Quocͥca si añ quã ꝑue¬

Expanded text:
tiones habent, habeant in partibus simplices dictiones, cur hanc quaestionem in Aristotelem jaciat, ratione relinquitur. Syrianus vero, qui Philoxenus cognominatur, non putat orationes esse quarum intellectus sit imperfectus, atque ideo nec eas aliquas habere partes. contineri, atque ideo, cum dicit Aristoteles, oratio est vox significativa, cujus partes aliquid extra significant, illam orationem constitui putat, quae perfectum retinet sensum, ipsius enim partes esse verba et nomina. Sed hoc ridiculum est. Neque enim aliquid compositum fieri potest, nisi propriis partibus. Quod si quaelibet res ut componatur habeat decem partes, eas tamen sigillatim apponi necesse sit, antequam ad decimam veniamus partem, nihilo tamen minus erunt partes quas sibimet ad componendam totius corporis summam sigillatim superponimus, etiam si ad illud quod componendum fuit minime perventum est. Quocirca si antequam perve
Abbreviated transcription (Latin):
prĩ pot̃. Possũ nãq dicerehõ nancurrit. ⁊ idꝙ aio ñcurrit. Enon
ruscurrit. ⁊ de eare scilic⁊ que ẽ.⁊ de ea que ñ est. Et dep̃tõ¬
ammirabiliq sermone usus est ꝙ ait conplectit᷑ ⁊ nos id in quantũ
latinitas passa ẽ trans ferre diumultũ ꝙ laborantes. hosolũ potium.
gca uͦ oratione luculentius dictũ ẽ. Ita eñi est ꝙ ꝗgrece lingue¬

Expanded text:
ri potest. Possum namque dicere, homo non currit, et id quod aio non currit, vel non rus currit, et de ea re scilicet quae est, et de ea quae non est. Et quoadmirabilique sermone usus est, quod ait complectitur, sed nos id quantum Latinitas passa est, transferre diu multumque laborantes, hoc solo potuimus, Graeca vero oratione luculentius dictum est. Ita enim se habet
Abbreviated transcription (Latin):
clcẽt easres quas naturalit᷑ eẽ p̃ponebat. non eotales eẽ manꝰ¬
straret : ꝙ ap̃ os easdẽ eẽ cantenderet. Quocirca alexander.
uł ꝓpͥa sententia. ł porphrii auctoritate ꝓbandus est. S qm̃
ra di xit ari stuteles quoꝵ aut̃ hepͥmoꝵ note. eedẽ oĩb passioes
intlcimus homo. signisicamus ꝗd intellectũ rei. tam̃ nom̃ esta.

Expanded text:
esse non diceret, eas res quas naturaliter esse proponebat, non eo tales esse monstraret, quod apud omnes easdem esse contenderet. Quocirca Alexander, vel propria sententia, vel Porphyrii auctoritate probandus est. Sed quoniam ita dixit Aristoteles, Quorum autem hae primo notae, eaedem omnibus passiones cum dicimus homo, significamus quidem intellectum, rei tamen nomen est,