comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
audiat sed tanẽ causas aĩo tez
delcãtionem intellectꝰ haud dubi
ep̾feret aurlũ uoluptati, fiigãt
⁊ hos ip̃os musicos mĩos surdo
ignotos mͦ untutis niiͦi noti
sint teq in illis exceat uñ est
iul hic quoq surditas nocet me¬
lius enim multo est bouũ fi̾
ꝙͣ doccum et si habũde docto ac
Iapiens sit quisquis habũde bo¬
nus est ac qui malus id insi¬
pieus ac iuidocta est om̃i licet q̃
sus celo sunt eruditissimꝰ lute¬
rarum Dauditꝰ elanguit E
bene ꝙ hoc tibi priue nõ accidͭ
ꝙͣ fidem que auditu maxnue cõ¬
stat acciperes illam habens q̃d
quens seu quid queris si homi
cantꝰ aut uolucium nõ ꝑcipis
cantib cor intende celestib int̾¬
nãq aurem deo applita Onon
aiedio Hat cogita et dic tibi
snõ audio quid seu adme seu
A me homiẽs loquant᷑ audiã
quis loquat᷑ in me domnnus
deus meꝰ illi enim sepe bellũ
hic loquit᷑ pacem semꝑ Qnl
penitꝰ audio E Multi silẽtiũ

Expanded text:
audiat, si tamen causas animo tenet, audiat, si tamen causas animo tenet, delectationem intellectus haud dubie prefert aurium voluptati. Finge autem et hos ipsos musicos numeros surdo ignotos: modo virtutis numeri noti sint, seque in illis exerceat, bene est; nil hic quoque surditas nocet. Melius enim multo est bonum fieri, quam doctum, etsi abunde doctus ac sapiens sit, quisquis abunde bonus est, at qui malus, idem et insipiens, et indoctus, omnium licet que sub celo sunt eruditissimus literarum. Auditus elanguit. Bene quod hoc tibi prius non accidit, quam fidem que auditu maxime constat, acciperes; illam habens, quid quereris, seu quid queris? si hominum cantus aut volucrum non percipis, cantibus cor intende celestibus, internamque aurem Deo applica. Non audio. At cogita, et dic tibi: “si non audio quid seu ad me, seu de me homines loquantur, audiam quid loquatur in me dominus Deus.” Illi enim sepe bellum, hic loquitur pacem semper. Nichil penitus audio. Multi, silentium
Abbreviated transcription (Latin):
p̾ncipib qui per illam adulatoꝵ
aq ꝑuicie crepuerunt Dauditꝰ
hebet N Si cum alus colloqͣͥ
piohibitum tecum loquere ꝙco¬
maii menior illus qui secũ
loqui p̃t ẜmonem alteruis uen
requiret ꝙ̃us et colloqui surdo
quoq pinssum legendo scil sta¬
bendoqz cum antiquis nẽpe loq̃t᷑
qui legit ac cum post̾is qui scu¬
uit adhuc cofestis phĩe libios
et qui legit deum audit ⁊ qui
orat alloquit᷑ in hoc quid̃ geĩo
cossoquio nec lingna nec auubs
opus est sed oculis digitisꝙ ac
deuoto ammo et hoc igit᷑ in
nultis nostri consiliũ ꝙcero¬
nis amplectini᷑ ut sicut cecus
auriũs sic se suidus oculorum
subsidio consolet᷑ tu ꝓuide si
audue homies non potes srup¬
tos ab hominib libios lege et
legendos ab hom̃ib libios stube
cẽsum prrt̾ea ac terras ac ma¬
tractant᷑ a musitis nosse uĩ suidꝰ
potest et ꝙͣuis humane uocis fi¬
diũq uĩ orgam modos aurib nõ

Expanded text:
principibus, qui per illam adulatoruprincipibus, qui per illam adulatoruaque pernicie crepuere. Auditus hebet. Si cum aliis colloqui prohibitum est, tecum loquere, Ciceroniani memor illius: qui secum loqui potest, sermonem alterius non requiret, quamvis et colloqui surdo quoque permissum, legendo scilicet scribendoque; cum antiquis nempe loquitur qui legit, et cum posteris qui scribit; ad hec, celestis philosophie libros et qui legit Deum audit, et qui orat alloquitur. In hoc quidem gemino colloquio nec lingua, nec auribus opus est, sed oculis digitisque ac devoto animo. Et hic igitur, ut in multis, nostri consilium Ciceronis amplectimur, ut sicut cecus aurium, sic se surdus oculorum subsidio consoletur. Tu proinde, si audire homines non potes, scriptos ab hominibus libros lege et legendos ab hominibus libros scribe. Celum preterea ac terras et matractantur a musicis nosce vel surdus potest; et quamvis humane vocis fidiumque vel organi modos auribus non
Abbreviated transcription (Latin):
aliĩ hus uenenũ iest semper
illud ergo sepe mordendo sanat
hoc mulcendo inqͣnat atq ita
peior est fassus amor uero odio¬
D dmisi auditum BIam
quod ars ulixi p̾stitisse fertur tͥ
uel natura p̾stitit uel calĩs ali¬
quis ut syienũ cantꝰ surda tu¬
tus aure ꝑtrãseas felicem te si
nide mẽdacia quot euoies qͦt
deniũ molestie subiere Baud¬
tum amisi Ephilomenã cre
Sũt ꝙtaram tybiasq nõ au¬
dies sed nec indentes itid a¬
sellos nec grinuẽtes sues nec
ululantes hyyos nec latrãtes
caues nec seuientes uisos nec
iugiẽtes audies leones, nec ge¬
mẽtes puos nec alttantes a¬
uiculas nec postremo hus oĩ
grauiores undiq ꝑsonãtes stul¬
torum usus meptissimos et in¬
conditos fleta/ et cõfusas uoces
quo millus usꝙ̃ sonus manie¬
mor D õluditu careo Q mul¬
re crebuus fallunt᷑ homines ꝙͣ der¬
bis nichil huit ꝑiculi est surdo
DObtorpile autes michi E¬
piculosa pars corporis p̾cipue qr

Expanded text:
aliquando, his venenum inest semper. aliquando, his venenum inest semper. Illud ergo sepe mordendo sanat, hoc mulcendo inquinat, atque ita peior est falsus amor vero odio. Amisi auditum. Iam quod ars Ulyxi prestitisse fertur, tibi vel natura prestitit, vel casus aliquis, ut Syrenum cantus, surda tutus aure pertranseas; felicem te, si inde mendacia, quot errores, quot demum molestie subiere! Auditum amisi. Philomenam credo, vel cytharam tibiasque non audies, sed nec rudentes itidem asellos, nec grunientes sues, nec ululantes lupos, nec latrantes canes, nec sevientes ursos, nec rugientes audias leones, nec gementes pueros, nec altercantes aniculas, nec postremo, his omnibus graviores, undique personantes stultorum risus ineptissimos, et inconditos fletus et confusas voces, quo nullus usquam sonus inamenior. Auditu careo. Mulre crebrius falluntur homines quam verbis; nichil hinc periculi est surdo. Obtorpuere aures michi. Periculosa pars corporis, precipueque
Abbreviated transcription (Latin):
quem uutꝰ ac natura nutabi¬
lẽ fecant stupẽdam cecitas sa¬
ceiet. D Cecus sum N Ioca¬
ri ncipiam in desistas queri
nam quid aliud si uires actu¬
lisse tibi cecitas q̃uit ꝙ̃ ꝙ de se
ipso ceca effectꝰ aselepiades ait
Erdia auditum QIterecce
aliud tedio p̾clusum ml̃ta
oculis mł̃ta aurib hauriũtar
tedia multa btioq talle fasti¬
dia in añi penetrant quib eurr¬
tandis ex equo pene eptabiles
uideant᷑ cecitas suiditasꝙ hũt
tamen hee suas inc̃omoditates
ut ielique fere cũcta mortaliũ
amarũq aliquid non nego sed
paciã mollius ac uirtiti impar
obi q̃nam sit has int̾ ꝓportio in¬
cõmodorũ haud facile dixerim
nisi ꝙ illa ꝑiculesior ista ridicu¬
lo sior noo quodmꝰ amentes
sunt cecr ue magis imẜi iudi¬
cantur Itaq surdos isu cecos
imẜatione prosequimĩ sapiens
utrũq contempinit nec quid alus
uideat᷑ extimat ẜ quid sit s
dluditum perdidi Budulãtiũ
aures illio nãq medicamentũ

Expanded text:
quem virtus et natura mirabilem fecerant, stupendum cecitas faceret? Cecus sum. Iocari incipiam, ni desistas queri. Nam quid aliud, si vir es, attulisse tibi cecitas quivit, quam quod de se ipso cecus effectus Asclepiades ait,erdidi auditum. Iter ecce aliud tedio preclusum est. Multa oculis, multa auribus hauriuntur tedia; multa utroque calle fastidia in animum penetrant, quibus evitandis ex equo pene optabilis videantur cecitas surditasque; habent tamen he suas incommoditates, ut reliqua fere cuncta mortalium amarumque aliquid non nego, sed patientia mollius ac virtuti impar. Ubi quenam sit has inter proportio incommodorum haud facile dixerim, nisi quod illa periculosior, ista ridiculosior; nam quodammodo amentes sunt, ceci vero magis miseri iudicantur, itaque surdos risu, cecos miseratione prosequimur. Sapiens utrunque contemnit nec quid aliis videatur extimat sed quid sit. Auditum perdidi. Adulantium aures: illis namque medicamentum
Abbreviated transcription (Latin):
fecissent illo oquo semuilis a dacto
eo se p̾cipitem dedit quo spectaie
alii cecum ꝙ oculis prosequi uix
audeuant ubi confestim hostiu
in acie nõ fortit̾ ncͦ ħ horufice
pugnãs it ipĩs innantib ac¬

Expanded text:
fecissent, ille equo stimulis adacto, eo se precipitem dedit, quo spectare alii cecumque oculis prosequi vix audebant, ubi consertissima hostium in acie non fortiter modo, sed horrifice pugnans
Abbreviated transcription (Latin):
aͭ sapiẽtem nc elõquẽtem q̃dẽ tffici¬
ant oratoiẽ. euis q artificiũ qd
profecto rarius altiueꝰ est ꝙ̃ putẽt
qui in mttiloquio sitũ sꝑant
Tu igͦ sieratons nomen ⁊ eloꝙp̃a¬
e ueram laud̃ quens birtutisr
sapiẽ primũ stude O Elo ꝙcia¬

Expanded text:
loquentem quidem efficiant oratorem eiusque artificium, quod profecto rarius atque altius est quam putent qui in multiloquio situm sperant. Tu ergo, si oratoris nomen et eloquentie veram laudem queris, virtuti et sapientie primum stude. Elo
Abbreviated transcription (Latin):
tur asẜ̾cione hom̃i quod nõ hab
amctit. G uulgus om̃e me pie¬
dicat Hdixi ⁊ lepeto. quicquid
Gulgus cogitat uanũ est ꝙͥ quid
loquit᷑ falsum est:. quicꝙ̃ npro¬
bat bonũ est/. quicꝙ appiobat ma
lũ. quidquid p̾dicat infame est
quicquid agit stultũ est / arunt
iisanorꝓ simõculis gliãte
q se sapiẽcia capiG

Expanded text:
e hominum quod non habet, amittit. Vulgus omne me predicat. Dixi et repeto: quicquid vulgus cogitat vanum est, quicquid loquitur falsum est, quicquid improbat bonum est, quicquid approbat malum est, quicquid predicat infame est, quicquid agit stultum est. I nunc, insanorum sermunculis gloriare! 12 DE SAPIENTIA Sapi
Abbreviated transcription (Latin):
uendo sollicitã uidemꝰ. diceiem
se liceiet auarani. aut cte aua¬
nçie silem̃ eẽ uirtutem iugiter sistit¬
sitit. cotidie Iuardescit. quo pla
⁊ pũs appetit nullus illi desi¬
derii modus est. muillus sat
sluꝑbie sit ista professio nõ birtutꝭ
Quintus longe clanssinia est¬
N fondam̃cũ ne̾ uirgutis humui¬
litas nͨ tanta clantas ulla est
ꝙ̃ elacio non obseuret. Scit ille
qui claussime creatus se ꝙ ip̃m
effeiens nõ obscura tm̃. si prĩceps
fien meruit tenebiaꝵ. quod se illĩ
accidit. quod alii dese fperent¬
O uirtus exmna est snõ solũ
untus esse iactati aut miratux
rogat. scit hoc tempus cẽ auili¬
cie nõ triũphi. atq iõ nũꝙͣ tor¬
pet. ⁊ semꝑ ini actu est semper
quasi in cipiene nũt. actiugit᷑
que oĩa ꝑfecisse se q undiq q̃sũ¬
matã ciedit Crede nchi nõ
est ui tus error est surtuti
obmi ꝯͥ atq adũsue. quisqͥs ad

Expanded text:
Dicerem, si liceret, avaram aut certe avaritie similem esse virtutem: iugiter sitit, quotidie inardescit; quo plusdetur et plus appetit; nullus illi desiderii modus est, nullus sat mreor ne superbie sit ista professio, non virtutis. Virtus longe clarissima est. Fundamentum vere virtutis humilitas, nec tanta claritas ulla est quam elatio non obscuret: scit ille qui clarissimus creatus seque ipsum efferens non obscurus tantum, sed princeps fieri meruit tenebrarum. Quod si illi accidit, quid alii de se sperent? Virtus eximia est. Non solet virtus esse iactatrix aut miratrix rogat, scit hoc tempus esse militie, non triumphi atque ideo nunquam torpet et semper in actu est, semper quasi nunc incipiens accingitur. Que omnia perfecisse seque undique consummatam credit, crede michi, non est virtus, error est virtuti obvius atque adversus. Quisq
Abbreviated transcription (Latin):
nũ fatror instrmũtũ głie
s auceps cuspide genuna⁊
hit quoq quali. uti stias restrt
rapidũ P haud inepte quid stul¬
t atq nupiobi eloquẽtiam funis¬
diũ G p̾fulgidũ eloquiũ est ꝓ
Et lugubres comete. ⁊ infesti gla¬
dii ⁊ hostiles galee fulgent/ ot ful¬
gor eloquẽcie gloriosus sit scita¬
te ⁊ sapiã tẽpent᷑ O Copia elo¬
quii iugens est E Si quidẽ iuc̃ta
mũtũ eẽ p̾stabat GEloquẽtie
satie est I. Satis cẽ eloquẽtie.
parid sapiẽ fuisse in hoĩe ilłs sce¬
lestissimo apud crispũ legis neq
it quid gliam̃. eloquẽtie l suit

Expanded text:
num, fateor, instrumentum glorie, num, fateor, instrumentum glorie, sed anceps, cuspide gemina; et hoc quoque qualiter uti scias refert rapidum. Haud inepte quidam stulti atque improbi eloquentiam furiodium. Prefulgidum eloquium est. Et lugubres comete et infesti gladii et hostiles galee fulgent. Ut fulgor eloquentie gloriosus sit, sanctitate et sapientia temperetur. Copia eloquii ingens est. Si quidem iuncta mutum esse prestabat. Eloquentie satis est. Satis eloquentie, parum sapientie fuisse in homine illo scelestissimo Catilina apud Crispum legis, neque is quidem gloriam eloquentie quesivit
Abbreviated transcription (Latin):
des. cũ ei quid̃ memoiãdi artẽ
a symomide tũc inuẽtã pollice̾t᷑
malle se ait. obliuionis artẽ ꝙ
memorie disce̾ ⁊ licet hoc ille qͦd
suo uire respondisse uideat᷑ ut
qui natiuie dour illo. sup̃ fidem
excellẽt. cuiusq meõnrã mũe̾ qͥd¬
⁊ dediscenda discitis ⁊ discẽda di¬
dicitis In huis tñi quoꝵ Gtilis
esset oblimo memoriã ex̾cẽtes
in ꝙ id natẽ fibus nõ ꝗdẽti in¬
samiã arte laxastis O menioⁿ.¬
op̃s est B Titulus huic. uiii
sius est dõ. nłtipoteus dioe̾ uo¬
lusti. Si qua tũ insignuis meno¬
ne uis est. quod om̃i curiosita¬
te melius fu̾it. dãpnosa reiciat
striugat utilia. neqtã sedulo
que delectent agget ꝙ̃ q̃ prosit̾.
OMenioͬ optuua est ¶ Optiõ
nichil est melus. ꝙ si fidẽ dcõ
queris. ut in optimis te menio-¬
iem prebeas oportet memĩto pͤ¬
tati tui. ut doscas meuĩto mor¬
tis ut desinas meuĩco diuiue
iusti ͤ ut tuneas mem̃to nuẽ¬
T p̾clarũ est eloquiũ iMag¬

Expanded text:
cles, cum ei quidam memorandi artem a Simonide tunc inventam polliceretur, malle se ait oblivionis artem quam memorie discere; et licet hoc ille suo quodam iure respondisse videatur, ut qui nature dono illo supra fidem excelleret cuiusque memors et dediscenda discitis et discenda dediscitis, in his tantum quorum utilis esset oblivio memoriam exercentes inque id nature finibus non contenti insaniam arte laxatis. Memos est. Titulus hic uni suus est Deo: multipotens dicere voluisti; si qua tamen insignis memorie vis est, quod omni curiositate melius fuerit, damnosa reiciat, stringat utilia, neque tam sedulo que delectent aggreget quam que prosint. Memoria optima est. Optimo nichil est melius. Quod si fidem dicto queris, ut in optimis te memorem prebeas oportet, memento peccati tui ut doleas, memento mortis ut desinas, memento divine iustitie ut timeas, memento t preclarum est eloquium. Mag
Abbreviated transcription (Latin):
Ed ꝑuicitas mlta est B.
Reseit quonã cursꝗ mtẽdit᷑
ml̃tre sua belocitas in exicũd cu¬
nte moitales ut libet . Celi ue¬
locitas urs pͤcunit. ⁊ ad seiuũ et
ad mortem applicat. illus nobie
cursũ enpiet motũ illa. G per¬
ncitas sũma est ħ Eo tẽditũsi
desinat. G ꝑuicitas muandita est¬
B Isluc ꝓpeiat ubi tarditas aẽ¬
ta ent Sꝑmatas infinita est
mestunabilis est Hhet angemi
laus est. cui maria. ⁊ celud retiꝰ¬
tas ⁊ nate̾ spaciũ. Recessus ꝙ. et
archana om̃i ierp patent/ Cor¬
piu piũcti mom̃tiꝙ amibitũ ci¬
cũstptũ. quo saa ꝑuicitas latu¬
ra atq ubi deposicuia est nõue
eñi ut latissime patrat hoc spa
sue ullie aut asciologicis oicu¬
ris aut geometrcie demõstrã¬
cõmibus note sũt̾ ita eo curritur
stapenda est R het rlciosqr pẽ¬
bẽtibus ac prupcie locis oomita¬
ta plauo calle destituit quosd
ꝑ propugnatula turriũ yet¬

Expanded text:
ed pernicitas multa est. Refert quonam cursus intendatur: multos sua velocitas in exitium tuite mortales ut libet: celi velocitas vos precurrit et ad senium et ad mortem applicat; illud vobis cursum eripiet, motum illa. Pernicitas summa est. Eo tendit ubi desinat. Pernicitas inaudita est. Illo properat ubi tarditas multa erit. Pernicitas infinita est.inextimabilis est. Hec ingenii laus est, cui maria et celum et eternitas et nature spatia recessusque et arcana rerum omnium patent: corpus puncti momentique ambitu circumscriptum quo sua pernicitas latura atque ubi depositura est? Nonne enim, ut latissime pateat hoc spatsine ullis aut astrologicis coniecturis aut geometricis demonstrationibus note sunt; ita eo curritur, stupenda est. Hec plerosque pendentibus et preruptis locis comitata plano calle destituit, quosdam per propugnacula turrium, pe
Abbreviated transcription (Latin):
minor iipietas. nõ mani gͦ. uoĩe
glorietur s illud eiusd̃ sapiẽtis au¬
diat. nõñ in quit impioꝵ putrescet
Et illud allius. głia nrã hec est
testimoniũ conscĩe nr̃e ilła siintꝰ
tibi obscrepit quid tibi prodernt
adulantiũ susurri quid ulãdicus
aut fictionib partũ nomẽ. Cladi¬
ce mala anchil boni orit᷑ neq hĩc
gͦ ortũ nom̃ bonũ dixeris. cũbe¬
rũ dicere non possis Obens de
me senciit ciues mei ł rõ Reft

Expanded text:
minor impietas. Non inani igitur nomine minor impietas. Non inani igitur nomine glorietur, sed illud eiusdem sapientis audiat: “Nomen” inquit “impiorum putrescet” et illud alterius: “Gloria nostra hec est, testimonium conscientie nostre”. Illa si intus tibi obstrepit, quid tibi proderunt adulantium susurri, quid blanditiis aut fictionibus partum nomen? E radice mala nichil boni oritur; neque hinc igitur ortum nomen bonum dixeris, cum verum dicere non possis. Bene de me sentiunt cives mei
Abbreviated transcription (Latin):
dendi ꝯͦ tps est. Iot nũc eciam
uite ꝑiculis cirꝯfusis. si optandi
pocius sꝑandi ꝙ ganisumd̃ te sꝑa¬
ie potes. Sic tiĩ ut metuas doltu¬
rũ Si quid uoni est sençio bude
sit. ⁊ in illo gaudeo. quieꝙ̃ aut̃ de¬
est scio unde posdendi sit ⁊ de illo
spo Mꝑhec est birta ⁊ iã tutum
ster ad uerũ gaudiũ inuemisti:¬
Uisquis ego sum. opĩo de me
facsa est. sciẽtem cte ft̃o gandeie
demẽçia est GOpiõne Gulga¬
N bonus dicor ¶ ꝓrrichil est
qd nõ sibi finge possit opinio bo¬
iũ aut̃ sen matũ. qd in aĩs hĩtat
tulis Gariat ᷑ nõ si cucti g̾ te mor
tales bouũ dixenit bonus es.¬
Melius ẽẽ nomẽ uonũ. ꝙ̃ diuicias
m̃ltas  ebreorp sapiens ait id¬
q alibi. melius est noñ bonũ
ꝙ̃ unguẽta p̾ciosa. Et ualorẽ boni
noĩs godorem faine hus ubis ex¬
pressit comꝑacõne scilicet auri. et
unguẽti. quo ͦ aut̃ nom̃e. seu aliud̃
lecũq sit gͦ. nomẽ impii. nõ fitidõ

Expanded text:
ndi tempus est, tot nunc etiam vite periculis circumfusis, sed optandi potius sperandique; gavisurum te sperare potes, sic tamen ut metuas doliturum. Si quid boni est, sentio unde sit et in illo gaudeo; quicquid autem deest, scio unde poscendum sit et de illo spero. Hec est virtus et iam tuum iter ad verum gaudium invenistiuisquis ego sum, opinio de mefalsa est? Scientem certe falso gaudere dementia est. Opinione vulgari bonus dicor. Nichil est quod non sibi fingere possit opinio; bonum autem seu malum quod in animis habitat culis variatur. Non si cu bonus fies.Melius esse nomen bonum quam divitias multas Hebreorum sapiens ait, idemque alibi: “Melius est nomen bonum quam unguenta pretiosa”. Et valorem boni nominis et odorem fame his verbis expressit, comparatione scilicet auri et unguenti. Quomodo autem seu nomen seu aliud lecunque igitur sit nomen impii, non sit ideo
Abbreviated transcription (Latin):
ceat. si p̾cipuũ eẽnciale defuit. ini¬
chil penitꝰ. aut nichilo ꝓximũ ui¬
deri debet G Sloquẽciẽ fiducia sũ¬
ma est Rny magnasepe fidudcia
magnis ꝑiculis uiam fecit . Et aĩ¬
uiũ accollat atq adiuuet. fiemt̃
accipiat se sc uorit. qđ agendũ in¬
stat examinet absit iusblẽcia ꝑit̾
⁊ ꝯcemptus. sin progiessa libenus.
uiriũ obliuisti cepit iani nõ fidu¬
cia. s temĩtas ⁊ audacia est quo ni¬
chil est a sapiente Remocius. hecin
Reb om̃ibus agendis. ut aspcũ spe-¬
ciosior. sir effectu ꝑiculosior igna¬
uia est. illa enĩ domi pigios ⁊ in¬
glorios tenet hec impellit arben¬
tes. ⁊ quos estimabat ꝓmotura pͤ¬
cipitat. hec sepe bellatissimos. bnos
ondit imbecilles. cantissuos pro¬
bauit incantos utq ad te redeͣm qͥ
disertissimi. uidobant᷑ infautissimos
pateferit ¶ Eloquẽcia ingeus est
Sut sit fides hisconco int̾ uicia
infinita eloquẽtiã habitasse. Geri¬
q locũ teneat auctoritas. neq du¬

Expanded text:
iale defuerit, nichil penitus aut nichilo proximum videri debet. Eloquentie fiducia magna est. Magna sepe fiducia magnis periculis viam fecit; ut animum attollat atque adiuvet, frenum accipiat, sese norit, quid agendum instat examinet: absit insolentia pariter et contemptus. Sin progressa liberius virium oblivisci ceperit, non iam fiducia, sed temeritas et audacia est, quo nichil est a sapiente remotius. Hec in rebus omnibus agendis ut aspectu speciosior, sic effectu periculosior ignavia est: illa enim domi pigros et inglorios tenet, hec impellit ardentes et quos extimabatur promotura precipitat, hec sepe bellacissimos viros ostendit imbelles, cautissimos probavit incautos utque ad te redeam, qui disertissimi videbantur, infantissimos patefecit. Eloquentia ingens est. Ut sit fides historico inter vitia infinita eloquentiam habitasse verique locum teneat auctoritas neque du
Abbreviated transcription (Latin):
est ¶ Si nuocẽt᷑ absq iactãcia
utare uix ulla le citiꝰ m̃titudi¬
uis amoĩe tibi consilies ⁊ gl̾ian
queras. si quo insi ane uireutis
artificio queri p̃t Smn auogant̾
atq improbe ꝑ facile tibi discri¬
men. ⁊ multorp odia conflauens
Sapiẽtis dc̃m̃ est cuiusd̃. mors et
uita in manu lingne nõ uni iu̾o
gue trtas enceie Res publicas. en¬
tent q pessimũ nocẽtissimũ ꝙ ma¬
li honĩs mẽbrũ luigna est nl
hac mollius nl durius Q Glo¬
quẽcia sonora est ̃ Et souorꝭ
fuliuẽ. G Eloquẽçia flonda est
Het flonidũ aconitũ demq u
habes arduã et nuidie ꝓiram
tute gloraoi H ut liceat in
illo tñi licet qui uirtutis ⁊ oĩim bonop
auctor, solus atq largitor est.¬
bide aut̾. ne quo maior creditur
minor sit G Sycata uirtꝰ in
Rebus dubus E ꝓpͥũ est uirtutis
non quid accũ si quid agẽdũ sit
neq quid assit sibi. s quid desit

Expanded text:
t. Si innocenter et absque iactantia utare, vix ulla re citius multitudinis amorem tibi concilies et gloriam queras, si quo nisi mere virtutis artificio queri potest; sin arroganter atque improbe, perfacile tibi discrimen et multorum odia conflaveris. Sapientis dictum est cuiusdam: “Mors et vita in manu lingue”, non unius vero gue totas everterunt respublicas evertentque; pessimum nocentissimumque mali hominis membrum lingua est: nichil hac mollius, nichil hac durius. Eloquentia sonora est. Et sonorum fulmen. Eloquentia florida est. Et floridum aconitum. Denique habes arduam et invidie pronam licet gloriari? Ut liceat, in illo tantum licet qui virtutis et omnis boni auctor solus atque largitor est.Vide autem ne quo maior creditur minor sit. Spectata virtus in rebus dubiis est. Proprium est virtutis non quid actum sed quid agendum sit, nec quid a
Abbreviated transcription (Latin):
ent O ruchil hus uiyrbi metu¬
eud Hmno nũt maxine in ma¬
gr̃a enĩ uiriũ fiduciã magnis
unibus actingit᷑ fortuna ⁊ itdũ
ex equo congredi indignãs. ut oũ¬
dat ꝙ̃ fragile aial est homo. dumi
sibi eciã robustissimꝰ uidet᷑ gigari¬
ters uirrs leui prelio confẽcit. h¬
culem ab hom̃ib mictũ. uio latẽ¬
tie mali uicit. milonẽ ip̃m̃ cunctie
celebratũ. ⁊ cognitũ palestus. arbor
una detinuit. lacand̾ q fens obtulit
sit ibbur illud exumiũ siue exẽplo.
tu uiribus tuis sdis. O uies mñe¬
se suppetũt N Om̃e m̃iesũ labo

Expanded text:
 metuendum. Immo nunc maxime! In magnam enim virium fiduciam magnis viribus accingitur fortuna et interdum ex equo congredi indignans, ut ostendat quam fragile animal est homo, dum sibi etiam robustissimus videtur, giganteos viros leni prelio confecit: Herculem ab hominibus invictum vis latentis mali vicit, Milonem ipsum cunctis celebratum et cognitum palestris arbor una detinuit lacerandumque feris obtulit. Sic robur illud eximium sine exemplo tu viribus tuis fidis! Vires immense sup
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑiculi memĩsse iiuat insi quietũ
aut securũ. pauꝑtatẽ lete menũt.
s dines / morbũ ẜ̃ incolumnis / ẜuicu¬
tem sed liber./ caroem si solutus.
exillã ẜ ieu̾sus. Sola ignomimie
memoria in mediis licet honori¬
bus tustie est. a deo nchil delitatis
nichil incurabilius est ꝙ̃ fama G
Menoͣ mc̃tiformis est. ⁊ ml̃toꝵ tẽ¬
mlxloo molestia. quedi nõpe ꝯstiam
Gellicãt. qued̃ pũgut̃. qued bulue¬
rant. alia confũdũt alia expbiẽt ie
alia deiciũt. Gñ fit ut memoiãcũd
ora Rubor pallor ꝙ uicissu in si¬
lencio occupent qd yessimis hom̃i
plerũq accidit. incessus ꝙ fit ua¬
nus. uox incta ⁊ que sũt̾ emsis¬
modi sunt mẽorie la boiãt siudi¬
cia OMemora piompta est E

Expanded text:
eminisse iuvat, nisi quietum ac securum. Paupertatem lete meminit, sed dives; morbum, sed incolumis; servitutem, sed liber; carcerem, sed solutus; exilium, sed reversus. Sola ignominie memoria in mediis licet honoribus tristis est: adeo nichil delicatius, nichil incurabilius est quam fama. Memoria multiformis est et multorum temmultiplex molestia. Quedam nempe conscientiam vellicant, quedam pungunt, quedam vulnerant, alia confundunt, alia exterrent, alia deiciunt; unde fit ut memorantium ora rubor pallorque vicissim in silentio occupent, quod pessimis hominum plerumque accidit, incessusque sit varius, vox incerta et que sunt eiusmodi animi memoria laborantis indicia. Memoria prompta
Abbreviated transcription (Latin):
ad enoiemi. atq ad pͨcipicud sia
est ꝙ̃ ꝑ uulgi uestigia. quic quid
pene uulgue laudat. uituꝑio de¬
guũ est GCuctis hom̃ib placeo¬
B placẽtes hom̃bz deus spuit
⁊ place̾ q̃ om̃bus place dõ est ꝗtra¬
na contrans gandent Quni
uoni noñ heo Q uite ꝯstancia
⁊ honestate ẜuand̃ est alioquin
facile enauesat uentꝯ est eniu
GMulte sũt in populo laudes mee¬
¶ Senisti in agio ando arboies
caducas. G Mague mt̾ doctos e¬
ciã laudes mee sunt QSi nẽ.
durabũt. ⁊ ut ait cico. Radices
agent. ⁊ ꝓpagabũt᷑ ac si ficte. ce¬
sent᷑ taqua frosculi decidẽt G
Sine g̃no ore meã p̾dicat̃ uirtu¬
tem Bnõ in hõmũ flatu. neq

Expanded text:
ad errorem atque ad precipitium via ad errorem atque ad precipitium via est quam per vulgi vestigia: quicquid pene vulgus laudat, vituperio dignum est. Cunctis hominibus placeo. Placentes hominibus Deus spernit et placea contrariis gaudent. Viri boni nomen habeo. Vite constantia et honestate servandum est, alioquin facile evanescet; ventus est enim. Multe sunt in populo laudes mee. Sevisti in agro arido arbores caducas. Magne inter doctos etiam laudes mee sunt. Si vere, durabunt et, ut ait Cicero, radices agent et propagabuntur; at si ficte, celeriter tamquam flosculi decident. Omnes uno ore meam predicant virtute
Abbreviated transcription (Latin):
decipit. om̃s te O bonũ mͥ testi¬
moniũ ciues dant Rebst intꝯii
aiã. testis incoriuptior cior ꝙ. cõ¬
sciam tuam intloga illi ciede h
bene de me hõmes opiñatur. E¬
Opmir ambigne nouiẽ est łai. cer¬
tissima Res est uirtus G Egoiyse
malus boni enĩ sibi displicẽt. seq
accusant G Et iͥ uideor. et alus
uouus E Quid si tu malus. illi ã
stulti O bene de me speiat ciues.
He ura ne spes ciuud falsa sit.
Turpe est de te spantes. cũ tupossie
alius frristiar G Ciedo siiii. de qͦ
uon fiustra sperent mułtis Sud
esses. non id crede̾t. malũ est alios
pessimũ aut̃ semetipm̃ fale̾ G
Oũe me unrũ bonũ putãt Q
uirũ uouũ dicũt ẜ Et tu credis oĩ¬
uns. nõ te aut̃ dici pudet. quod nõ
es. S est hoc nobis in sitũ it̾
cũcta annabile. de nobis nr̃eq
de Rebus. ꝙuis occultis plus cuiꝙ̃¬
⁊ mẽdacẽ tuu̾e infamiã. ⁊ falsa
gliã delc̃ãr G Totũ uulga uua
uoce me laudat Bnulla ꝓuior

Expanded text:
decipit, omnes te. Bonum michi testimonium cives dant. Est intus in anima testis incorruptior certiorque: conscientiam tuam interroga, illi crede. Bene de me homines opinantur. Opinio ambigue nomen est rei, certissima res est virtus. Ego ipse malus: boni enim sibi displicent seque accusant. Et michi videor et aliis bonus. Quid si tu malus, illi autem stulti? Bene de me sperant cives. Cura ne spes civium falsa sit; turpe est de se sperantes, cum possis aliud, frustrari. Credo, sim de quo non frustra sperent multi. Si id esses, id non crederes; malum est alios, pessimum autem se ipsum fallere. Omnes me virum bonum putant. virum bonum dicunt. Et tu credis omnibus: num te autem dici pudet quod non es? Sed est hoc vobis insitum inter cuncta mirabile, de vobis vestrisque de rebus quamvis occultis plus cuiet mendacem timere infamiam et falsa gloria delectari. Totum vulgus una voce me laudat. Nulla pronior
Abbreviated transcription (Latin):
acies sit. nõ peneriet auͦ si subsistat
Gꝓmptũ ac bersabile ingemũ est¬
P hoc matcho cathoni cesono
bellicis ꝙ om̃ib. ⁊ bi banis nchusti¬
cis artibue eque foret y donens
quos axpto q̾ci suo tribuũt. cepamni¬
Ntõde. ꝑ se aut̾ cro tuud hoc usabile
quonã uergat. nen bersatũ sit
nese aliquid nõ agile ẜ leue potiꝰ
⁊ miqͥstans heãt caueto a di esten

Expanded text:
acies sit: non penetret modo, sed subsistat. Promptum ac versabile ingenium est. Hoc Marco Catoni censorio bellicisque omnibus et urbanis ac rusticis artibus eque foret idoneus, quod ex parte Greci suo tribuunt Epaminonde, Perse autem Cyro. Tuum hoc versabile quonam vergat, neu versutum sit neve aliquid non agile, sed leve potius et inconstans habeat caveto. Aliud est en
Abbreviated transcription (Latin):
quãtarp ip̃e sis uiriũ. iste enĩ nõ
tue sũt. si hospicii. ymo cartis tui
uies. uanũ est aut̃. cũ ip̃e sie fr̃agi¬
lis foiti habitaculo. dicã melius
soiti adũsano gloriari G unibus
ieie letor HQuid hic dicam
nisi poeticũ illud. nõ lõgũ leta¬
bere. in q leticie locũ ueniẽt lete¬
tie queule. Mem̃isti. ut ie irẽ tam
ualidus quẽ uil mͦ. memorani

Expanded text:
sis virium; iste enim non tue sunt, sed hospitii, immo carceris tui vires. Vanum est autem, cum ipse sis fragilis, forti habitaculo, dicam melius, forti adversario gloriari. Viribus meis letor. Quid hic dicam, nisi poeticum illud: Non longum letabere, inque letitie locum venient querele? Meministi ut is ipse tam validus, quem bis modo memoravi
Abbreviated transcription (Latin):
Seide ꝙ ill̃c serontem biã aber¬
rãdo deẜuit. dũ ꝙ qd nõ h̾abet
anticipat. quod hiẽ potuisset
spõte sua negligit. Siquid̃ ul
tat: cuor qic̃ seꝑe magua paba¬
tibue ossistit . iãq asta pẽsũtibus
onta pio huãna capacitate
plena est Ri Sionniẽ uitã aute
oailos poius. ꝑ qi dies suigulos
actuũ ac u̾borꝓ ⁊ cogitatuid nõnẽ
atr ip̃o exigis incorrapta nsũ
arbit tuaꝵ. Gidebis quãtũ uacui
M aiã sit. quãtũ uicia occupent.
Gat saltẽ. oiẽ ⁊ mediocus est
uirtus R n Rebus altissimis uix
mediocritas bocũ ht̃. uer heãt /
nõ hec tñ gandii mat̾ia ẜi laborꝵꝭ
ac studii est. nã qui ad sũma dis¬

Expanded text:
deinde quod illuc ferentem viam aberrando deseruit dumque quod non habet anticipat, quod habere potuisset sponte sua negligit. Si quidem nil tat. Error hic sepe magna parantibus obsistit iamque alta prensantibus. Virtus pro humana capacitate plena est. Si omnem vitam ante oculos ponis perque dies singulos actuum ac verborum et cogitatuum rationem a te ipso exigis, incorruptus rerum arbiter tuarum videbis quantum vacui in anima sit, quantum vitia occupent. At saltem communis et mediocris est virtus. In rebus altissimis vix mediocritas locum habet; verum habeat, non tamen hec gaudii materia sed laboris ac studii est. Na
Abbreviated transcription (Latin):
quirũt᷑ quod ut sit eẽ nõ in¬
telligas dicam s memineris du¬
and̃ de quibus loquor ierũ diffe¬
uicõnes in mẽtẽ iedeant quarũ
alta cachonis. cicbins est altera
ille ait. Oiator est uir bonus. di¬
dẽd ꝓitus. iste aut̃ nichil estinꝙͥ
aluid eloquẽcia. isi copiose loqp̃s
sapia. Ex hus uides. ad oratord
atq esoquẽçie eençiam. ⁊ bonita¬
tem ⁊ sapiãm epigi. n ͨ tñ suffice̾.

Expanded text:
sic esse non intelligas, dicam. Sed memineris duarum, de quibus loquor, rerum: diffinitiones in mentem redeant, quarum altera Catonis, Ciceronis est altera. Ille ait: “Orator est vir bonus dicendi peritus”; iste autem “nichil est” inquit “aliud eloquentia nisi copiose loquens sapientia”. Ex his vides ad oratoris atque eloquentie essentiam et bonitatem et sapientiam exigi nec tamen sufficere,
Abbreviated transcription (Latin):
huisem̃ ꝙͣ u̾b ficnifica᷑ uaga est
berp ꝙ ẽ id ubi intẽderie ingeniũ
uatere. Malo qͥ nigeniũ bonũ q̃ ex¬
collens. ꝙ idin malũ slecti nequit᷑
lutiro catisimã magna ui aũ fuisse
geniũ magiũ est R bonũ cupiõ¬
sio nestũ modestũ magnitudo
sola suspta est.  Sepe mag
ingenũ. magnor iiciũ maloꝵ
fiut raro aut̃ magui emeue
a e magnie igemis ꝓrodiere
Emoria ingene data est Ri
ampła gͦ. domus tedii eac abi¬
ñ sumosare ymagiuũ obr usta
Sispliceant M Memona e paea¬
tũ ropsd multue in Rebus pauca
desectant p̃lima cruciat᷑ ⁊ seꝑe
deltãbliu mesta recordacõ est G
rerũ ad est Gariarꝭ memona ra
Sihonand uene. si malar. quib
hius gaudet: parũ ne tusticie est
ul tulisse mala uel iudisse insi
ul̃ cotidie iecursent. uł sub ocalis¬

Expanded text:
t verumque est ubi intenderis ingenium valere. Malo igitur ingenium bonum quam excellens, quod illud in malum flecti nequit, Lucium Catilinam magni vi animi fuisse genium magnum est. Bonum cupio et modestum: magnitudo sola suspecta est; sepe magnum ingenium magnorum initium malorum fuit. Raro autem magni errores nisi ex magnis ingeniis prodiere. emoria ingens data est. Ampla ergo domus tedii et atrium fumosarum imaginum ubi multa displiceant. Memoria est multarum rerum. Multis in rebus pauca delectant, plurima cruciant et sepe delectabilium mesta recordatio est. Rerum adest variarum memoria. Si bonarum, bene; si malarum, quid hinc gaudes? Parumne triste est vel tulisse mala vel vidisse, nisi vel quotidie recursent
Abbreviated transcription (Latin):
riũ sacis ĩo mt̃tũ ꝯtigit
HQme de forma ac ualitudi¬
ne dicta sut̃ Relege. scl̃iũ siuilie dis¬
ciplina est O Multũ est uirũdl
uide ne quid agh̾diare uirud fidua¬
a quo mubeallie appaieas O ha¬
bũde est uiriũ H Caurna ẽ gliã
faclie crediderim id̃ quid̃ suꝑ excẽssus
ant̃ in uiciũ uergit seu ip̃m est bi¬
mietas hec si ad medio crrtatem¬
uemi̾t redeat. bene ent. quid si
ad descni trãseat quid si ħoc mo¬
uur fi agilitas insignis eꝑcipiat
Grede michi. nille tãte usꝙ̃ corꝑui
uires / q̃ uł labore in modico. uel
morbo acri. uł cuc̃ta uiuẽte seuio
no seanigãt᷑ infatigabiaie et
micta uie añni est Gͣngens
Robur est corporis ꝓ neuio mi¬
loue robustior clariores multi¬
O uascũ ⁊ p̾uasidũ corpus est
A ystãcissima ierp uirtus. mole
coneang̃ eget in amnnis habi¬
tane O ruichil que uiib diffici

Expanded text:
rium satis, immo multum contigit. Que de forma ac valitudine dicta sunt relege: similium similis disciplina est. Multum est virium. Vide ne quid aggrediare virium fiducia, quo imbecillis appareas. Abunde est virium. Taurina gloria est. Facile crediderim id quidem; superexcessus autem in vitium vergit, seu ipsum est vimietas hec, si ad mediocritatem redeat, bene erit; quid si ad defectum transeat, quid si hoc robur fragilitas insignis excipiat? Crede michi, nulle tante usquam corporum vires, que vel labore immodico vel morbo acri vel cuncta vincente senio non frangantur; infatigabilis et invicta vis animi est. Ingens robur corporis est. Nemo Milone robustior, clariores multi. Vastum et prevalidum corpus est. Prestantissima rerum virtus mole corporea non eget, in animis habita
Abbreviated transcription (Latin):
solidum anme bonũ ẜuitꝰ ĩp̃e¬
diet/ que nec aduẽtiaa studia
que maiorem domimo ẜuũ facit
et est qand dubie ẜuiis eruditꝰ
eo maior indocto dommo qͦ fortu¬
na qualib maior est animꝰ et
in lib̾o corꝑe sua mens habitat
et in suio libra obstare ẜuitꝰ p̃t
fori artibus nõ animi at nõ uir

Expanded text:
solidum anime bonum, servitus impesolidum anime bonum, servitus impediet, que nec adventitia studia,que maiorem domino servum facit. Et est haud dubie servus eruditus eo maior indocto domino, quo fortuna qualibet maior est animus. Et in libero corpore serva mens habitat, et in servo libera. Obstare servitus potest fori actibus, non animi: cur
Abbreviated transcription (Latin):
sponte ecian subige Et ꝙ alios ẜ¬
uicio libarent sibi ẜuiciui deleg̾e
ini quibus est clanssimi paulmi
nomen uolam pͣsulis cuiꝰ sponta¬
nee ẜuitutis exitus felix ilt de¬
biut᷑ quidam ꝓuo se p̾cio uendi¬
pectati uniclis ag̃soluerent atq
ad ueram reducent libertatem
In quibus serapion quid̃ egiptia
hemicola nobilitatus est hec tibi
Anag̾es exempla ꝓfu̾it ꝙͣ lanẽta
eperro et tu tale aliquid quo uel
utilie alt̃i uł facilis tibi saltem ẜ¬
intus tua sit nõ id quidẽ qd non
qeas optare sed eo quod habeas
bene uti sapientis est ⁊ illud oĩb
contingit hoc paucis. E mor¬
tali dommo mortalis ẜuio. Ꝙ¬
Immortali ẜuire mcipe ille tibi
et libertatem spondet ⁊ regnũ
ꝙ̃uis i in hot statu honestis arti¬
bus oꝑam daie nec spaie melio¬
ra sit betitim et terẽtius ẜuus
fuit et didicit haud ẜuia quidẽ
ingenio et comedias seupsit
haud ẜuili fulo quo ⁊ libeltatem
⁊ int poetarum duces menut
locimi quomͦ ergo uirtutem

Expanded text:
sponte subiere, utque alios servitio liberarent, sibi servitium delegere; in quibus est clarissimum Paulini nomen Nolani presulis, cuius spontanee servitutis exitus felix, ut debuit, fuit. Quidam parvo se pretio vendipeccati vinculis absolverent, atque ad veram reducerent libertatem; in quibus Serapion quidam Egyptius, heremicola nobilitatus est. Hec tibi magis exempla profuerint quam lamenta. Experire et tu tale aliquid, quo vel utilis alteri, vel facilis tibi saltem servitus tua sit. Non id quidem quod non habeas optare, sed eo quod habeas bene uti sapientis est. Illud omnibus contingit, hoc paucis. Mortali domino mortalis servio. Immortali servire incipe: ille tibi et libertatem spondet et regnum, quamvis et in hoc statu nec honestis artibus operam dare, nec sperare meliora sit vetitum. Et Terentius servus fuit et didicit, haud servili quidem ingenio, et Comedias scripsit, haud servili stilo, quo et libertatem et inter Poetarum duces meruit locum. Quomodo ergo virtutem,
Abbreviated transcription (Latin):
ille autem gemene hgiena inqͥt
patri non pecimia est sim̃s hec
dicens apertos patri sacculos o¬
stentabat / tum senex fronte n¬
chil mota quid inquid iẽfert
cuma plemi sint. memorabile
dictum pclarq sentencie siqui¬
dem apud młtos ociosa peca¬
ma est nlq agit alius insi
ꝙ locum oicupat atq animũ
apud plures male atq nuꝓbe
oꝑosa apud̃ paucos demiũ frri¬
ttuosa est DAmusi pecumã
quã amabani. Surpi a¬
more ielaxatꝰ as. nã amor
pecums auancia est minꝰ
hanc amabis ininus hanc opta¬
bis nam et illud satyricũ ex ꝑi¬
mẽto cognitumi ꝙ minq qanc
optat qui non ht optanda aut̃
anussio est magni etiã boni
tii in seꝑabilit maliii mauis
adiuctum sit D deuisi dulce
uite p̾sidiumi. H. Qid stis
an aniarp potius excidiũ plte¬

Expanded text:
Ille autem gemens: “Harena, inquit, Ille autem gemens: “Harena, inquit, pater non pecunia est”. Simul hec dicens, apertos patri sacculos ostentabat. Tum senex, fronte nichil mota, “quid, inquit, refert, cunia pleni sint?” Memorabile dictum, preclareque sententie: si quidem apud multos otiosa pecunia est, nilque agit aliud, nisi quod locum occupat atque animum, apud plures male atque osa, apud paucos demum fructuosa est. Amisi pecuniam quam amabam. Turpi amore relaxatus es: nam amor pecunie avaritia est. Minus hanc amabis, minus hanc optabis: nam et illud Satyricum experimento cognitum, quod “minus hanc optat qui non habet”: optanda autem amissio est magni etiam boni, cui inseparabiliter malum maius adiunctum sit. Amisi dulce vite presidium. Quid scis an a
Abbreviated transcription (Latin):
mctiplici at iegĩo ẽẽ uestitu Ma¬
gis ille magisq singla nuira
N qude ubi patue domus limuẽ
artigit uix parentes uix q iyõs
pietes iecoguoscens net admi¬
racõne iani simiplici s stupore
plenus atq exthasi talaniũq¬
et aiculani festudis adurꝰ wbi
cum extius nl mutatũ cerneret
parũꝑ ammo conquieuit et qũi
collegaro pñtia ac festinaçio ã¬
plius nõ furebat raptim arca¬
lam apuit sacculisq conspectis
solito more turgẽtib atq obsiru¬
sis, Iam securus abut mox ne¬
gocio publico expedito doniũ
rediens in thalaono se inclusit
arculxm apuit sagulos intro¬
spexit a urum qr in haienam
bersumi reꝑiens exclamauit
acccit pater et quod inquit rei
est fili: quid quererie qͥd fłes:
amisi inquit ille peciiã quã
multis quesitam uigilus mul¬
tis ꝙ laboribus in hus sacculis
dunẜam / spoliatus tua sum
in domo pater / ad qet genitor
quont̾ ait spoliatus es: nonne
sacculos ommes plenos uideo.

Expanded text:
multiplici ac regio esse vestitu; mamultiplici ac regio esse vestitu; magis ille magisque singula inde, ubi paterne domus limen attigit, vix parentes, vix ipsos parietes recognoscens, nec admiratione iam simplici, sed stupore plenus atque extasi thalamum atque arculam festinus adiit, ubi cum exterius nil mutatum cerneret, parumper animo conquievit. Et quoniam collegarum presentia ac festinatio amplius non sinebant, raptim arculam aperuit, sacculisque conspectis solito more turgentibus atque obstrusis, iam securus abiit; mox negotio publico expedito, domum rediens, in thalamo se inclusit, arculam aperuit, sacculos introspexit, aurumque in harenam versum reperiens exclamavit! Accurrit pater, et “quid inquit rei est, fili? Quid queris, aut quid fles?” “Amisi inquit ille pecuniam, quam multis quesitam vigiliis, multisque laboribus in his sacculis dimiseram, spoliatus tua sum in domo, pater!”. Ad hec genitor “quomodo, ait, spoliatus es? nonne sacculos omnes plenos video?”
Abbreviated transcription (Latin):
leq clauibus introgressus thesau¬
rum nulli utilem e latebus eruit
seq et comugem et filies famia¬
amq omnem ex quisitissime in¬
duit / enut equõs ornatissimos
basa argentea. suppellectile specio¬
sam ultmio donũ amplam sed
nũme cultam nouis auxit edi¬
ficus et puturis insignib ador¬
nauit minintq rebus omnib
quas libalis et latica et habun¬
dans uita exigit mlta pieterea
pauperibuẽ dedit sacculos uero
in quibus auꝑp illud filii fu̾at
garena lapillis flumleis, yleues
obstrictos q et selata om̃ĩa queq
prius in statu fua̾nt dimisit q̃
tuncta bieussimo tp̃ẽ gesta suiit
ꝙ et uoluntas egiegii seme et
pecuma piompta ẽẽt redeuiti
delime fllio fraties obiui fu̾it
quorp ille ecclirsu hesit uestes
atq habitum miratꝰ/. qualem
anbra non uidisset quesiut ꝙ
cuis eẽnt equi unde ille uestes
set atq om̃i ignari simplicitate
alios domi in stabulo substitisse

Expanded text:
leque clavibus introgressus, thesauleque clavibus introgressus, thesaurum nulli utile e latebris eruit, seque coniugem et filios familiamque omnem exquisitissime induit, emit equos ornatissimos, vasa argentea, suppellectilem speciosam, ultimo domum amplam, sed minime cultam, novis auxit edificiis, et picturis insignibus adornavit munivitque rebus omnibus, quas liberalis et lauta et abundans vita exigit. Multa preterea pauperibus dedit. Sacculos vero in quibus aurum illud filii fuerat, harena lapillisque flumineis plenos obstrictosque, et obserata omniaque quo prius in statu fuerant, dimisit. Que cuncta brevissimo tempore gesta sunt, quod et voluntas egregii senis et pecunia prompta esset. Redeunti dehinc filio fratres obvii fuere, quorum ille occursu hesit, indumenta atque habitum miratus, qualem antea non vidisset, quesivitque cuius essent equi, unde ille vestes; leti atque omnium ignari, simplicitate alios domi in stabulo substitisse
Abbreviated transcription (Latin):
aui ini loculis consignatã nõ mue¬
mo. B. Dicam tob̃i nõ antiquã
rem fuit inꝑ apud ꝓtalos nobi¬
sie et egͣgius quidam possessionũ
antiquaro dines satis. dicior uir¬
tutum sed pocimie nõ ita ut ciuiꝰ
nõ custas ẜꝰ dispẽsator ac dominus
eẽ didicisset erat illi filuis pͥmo¬
genitus fori negocus app̃me in¬
Sustrius qui uigili cura/ et persi¬
moma ingenti magnas opes
mltum ꝙ aun quesierat et erat
nmꝑ uisu in patre sene Iuuem¬
lis largitas/ in Inuene filio se¬
uiles tenacitas Seꝑe ibil pater
hortabat᷑ ne suñ geniũ frauda¬
iet ne pietatis obliuiscet᷑ at sa¬
me neue in comꝑacõnem auu
et decus et debitũ et naturasia
si Iura uilestent deniq ut
osuo non ini custodiam tũi ac
sa ppliciũ paitas eẽ dicebat hec
pater s frustra uł furdo cauit᷑
publita filium abẽe et cũ elcĩe
bms ad Romanũ pocifica ꝓficisti
quo disgiesso statin pater occasio¬
ne arrepta nouis thalanii arcit¬

Expanded text:
am in loculis consignatam non inam in loculis consignatam non invenio. Dicam tibi non antiquam rem. Fuit nuper apud Italos nobilis et egregius quidam vir, possessionum antiquarum dives satis, ditior virtutum, sed pecunie non ita, ut cuius non custos, sed dispensator ac dominus esse didicisset. Erat illi filius primogenitus, fori negotiis apprime industrius, qui, vigili cura et parsimonia ingenti, magnas opes multumque auri quesierat, et erat mirum visu, in patre sene iuvenilis largitas, et in iuvene filio senilis tenacitas. Sepe illum pater hortabatur, ne suum genium fraudaret, ne pietatis oblivisceretur ac fame, neve, in comparationem auri, et decus et debitum et naturalia sibi iura vilescerent, denique ut usus, non custodiam tantum ac supplicium partas esse dicebat; hoc pater, sed frustra vel surdo canipublica filium abesse, et cum electis viris ad Romanum pontificem proficisci, quo digresso, statim pater, occasione arrepta, novis thalami arcu
Abbreviated transcription (Latin):
tateniq ꝯferre /utor in re certa
Can tostibus et o utinã suũ mͥ¬
q illis dunibus fides eẽt / nusẜ̃
enim humanũ genus tam nͣ¬
credulum seu tam sindũ ẽẽ in¬
exohaustus labor honn queren¬
diqi aidor tradq et mana uer¬
sails piobat aualicia atq amore
custun diuitiaꝵ nõ uͦ uirtuti¬
uus s uite odium indictiu
pocunã magua amusi ¶ ma¬
gnũ pondus et durũ et graue
sunãl custodis officũ ut iucipi¬
eus dipi nempe de dñis bos
custodes imꝑiosa tupiditas fecait
onũa faceie atq omnia pati Iu¬
bens sosa ut peciua cuniulet᷑
ae ẜuet᷑ Itaq incportunitateᷤ
ufus q homm inuenta erat / in
muetud at solicitudinẽ uersa est
tim̾e et angi et crcũspice domo¬
nuim incendia furũ insidias et
ẜuorp fugam / neq alus prodesse
neq sibi sed exanime tantũ et
abstulit nescio quis. H uile et ca¬
ducum est et certe nõ ꝓpͥum qd
furto Gel ui enpi pt̃ E pecuni¬

Expanded text:
tatemque conferre”. Utor in re certa tatemque conferre”. Utor in re certa claris testibus, et o utinam michi simulque illis omnibus fides esset! Nusquam enim humanum genus tam incredulum, seu tam surdum esset, inexhaustus labor hominum, querendique ardor terrasque et maria versans, probat, avaritia atque amore cultuque divitiarum non modo virtutibus, sed vite odium indictum. Pecuniam magnam amisi. Magnum pondus, et durum et grave simul custodis officium, ut incipiens dixi. Nempe de dominis vos custodes imperiosa cupiditas fecit, omnia facere atque omnia pati iubens, sola ut pecunia cumuletur ac servetur. Itaque in opportunitates ususque hominum inventa erat, in metum ac sollicitudinem versa est. Timere et angi et circumspicere domorum incendia, furum insidias, et servorum fugam, neque aliis prodesse neque sibi, sed exanime tantum et sam, abstulit nescio quis. Vile et caducum est, et certe non proprium quod furto vel vi eripi potest. Pecuni
Abbreviated transcription (Latin):
temptus quidquid uulgatis ob¬
stat eiroribus uł simłatũ cre¬
Sit᷑ uel insanũ d. perdidi pe¬
uiriam. S Exꝑrectus es. te de¬
uitem sompniabas. O pecuma
quam amabam ꝑut. N pecu¬
me neq amorem neq odium
si fragilitatis studium auarici¬
eq fugani lando. ut amaie e¬
nimi pusilli animi sic pati nõ
posse aurum infirmi est parpqr
sibi fidentis atq auro succnuoe
metuentis magnus ille ẽ inquit
annens qui futilib sit utit᷑ quẽ¬
admodum aigento nec ille mi¬
noi est qui sic argento utitur
quẽ admodum fictilib ut intelli¬
gas seu uiciũ seu uirtutẽ non
in nbus eẽ sed in animis nec
amatorem pecinie nec osorem
seo absentis contemptorẽ/ pre¬
entisq dispensatorem eggiegi¬
u magnũ putes hant sentẽ¬
cian me diitante striꝓsit cyco
rum angusti ꝑuiq anum di¬
uisset ad up̃oit et nichil inquit
qosiestius magntficẽtioq ꝙͣ pe¬
cimiam dontempne si nõ qabeas
et si qeas ad uñfitẽtiã aibali¬

Expanded text:
temptus, quicquid vulgatis obtemptus, quicquid vulgatis obstat erroribus, vel simulatum creditur vel insanum. Perdidi pecuniam. Experrectus es, te divitem somniabas. Pecunia quam amabam periit. Pecunie neque amorem neque odium, sed frugalitatis studium avaritieque fugam laudo. Ut amare enim pusilli animi, sic pati non posse aurum, infirmi est parumque sibi fidentis, atque auro succumbere metuentis. “Magnus ille est”, inquit Anneus, “qui fictilibus sic utitur quemadmodum argento, nec ille minor est, qui sic argento utitur quemadmodum fictilibus: ut intelligas, seu vitium, seu virtutem, non in rebus esse, sed in animis. Nec amatorem pecunie nec osorem, sed absentis contemptorem presentisque dispensatorem egregium, magnum putes.” Hanc sententiam me dictante scripsit Cicero; rum angusti parvique animi dixisset, adiunxit: “Et nichil, inquit, honestius magnificentiusque quam pecuniam contemnere, si non habeas, et si habeas ad beneficentiam liberali