comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
⁊̃ nũc standũ est nõ sinc spe certe uiccorie militãdũ ꝙ nõ folis ẜ suffiis
ingelico comitatu Et quibꝰ ĩdutis armaturã dei loricã q iusticiẽ dot u̾bo
utar apostoli. munitis scuto fidei gladio sp̃s ⁊ falutis galea adusa pͥci
fauore xp̃o q iħũ spetatulis p̾sidente pugnãdũ ẽ Quenã illa sus¬
priorũ quies d̾ ꝓfundis ad excelꝑa tẽdenciũ fatigato aĩo gratissima
Dueña suanitas lacͥmarũ d̾ purissimo cordis fonte cadnciũ Que¬
ꝙ ⁊ castra seruaciũ loco arduo ⁊ munito ubi nͨ pabulũ deficit nec
aquatio ubi fidant hostilibꝰ ĩsidiis tentari se posse/ nõ obrui / eoq se
gr̃e sb̃uectos ut ferocissimi hostis ĩ cursꝰ ip̃is obrequiũ supliciũ illi
sit ut qui saluti tam ampliꝰ nõ obest fepe possit ad glorĩa ex̃cende
fiat caucior milicia forcior uattoria clarior t̾unphꝰ xp̃i pugillũ
in uite huiꝯ agone certãciũ qd̾ ilłi polatiũ qñta iucũditas gaude¬

Expanded text:
 standum est, non sine spe certa victorie, militandumque non solis, sed suffultis angelico comitatu; et quibus indutis armaturam Dei loricamque iustitie, ut verbo utar Apostoli, munitis scuto fidei, gladio spiritus et salutis galea, adversus pfavore, Cristoque Iesu spectaculis presidente pugnandum est. Quenam illa suspiriorum quies de profundis ad excelsa tendentium, fatigato animo gratissima; quenam suavitas lacrimarum de purissimo cordis fonte cadentium; queque et castra servantium, loco arduo et munito, ubi nec pabulum desit nec aquatio, ubi fidant hostibus insidiis tentari se posse non obrui; eoque se gratie subvectos, ut ferocissimi hostis incursus ipsis obsequium supplicium illi sit, ut, qui saluti iam amplius non obest, sepe prosit ad gloriam, exercendoque fiat cautior militia, fortior victoria, clarior triumphus Cristi pugilum in vite huius agone certantium. Quod illud solatium, quanta iucunditas gaude
Abbreviated transcription (Latin):
dũ tenẽt q̃ occupatorũ ẽẽ possũt eorũq aium s illorũ quibꝰ occupa¬
cionũ finis uirtꝰ ꝑꝑia ⁊ multo maxiẽ rei . pub. palꝯ ẽ Cerns adqͣm
þaucos uno u̾bo tota occupatorũ innum̾abilis acies sit redacta/ ꝓxĩũ
ascendẽdo gradũ posident purga torie urrtutes haud dubie linquẽ
qd̃m animi quas pͥme tẽꝑant he cõuellũt Terciꝰ gradꝰ alcior illarũ
T̃ quas purgati aĩ uirtũtes uocat quarũ munꝰ ẽ ꝓpiũ passionũ qua̾
politice mollexũt purgatorie ꝯͣulseeĩt obliuici he ꝑfectõrũ sũt / qui
ubi sinmestio ẜ ⁊ qui fuerint politudinẽ amarũt ⁊ si qͥs usꝙ̃. suꝑ est
ꝓ̃uis hoc uirtutũ tabernaculo tutꝰ ĩ alto nauiget puto tamẽ solitu¬
dinis portũ amet duartꝰ ac sup̾mꝙ ex̃riũ fñt ẽ locꝰ qui s̃ hoiem
sũt ⁊ ut aiũt in mẽte foliꝰ dei habitãt / unde ꝙ ip̃m nõ indicat taꝙ

Expanded text:
rum quibus occupationum finis virtus propria et multo maxime reipublice salus est. Cernis ad quam paucos uno verbo tota occupatorum innumerabilis acies sit redacta. Proximum ascendendo gradum possident purgatorie virtutes, hauddubie linquentiones quidem animi, quas prime temperant, he convellunt. Tertius gradus altior illarum est, quas purgati animi virtutes vocant, quarum munus est proprium, passiones, quas politice mollierunt, purgatorie convulserint, oblivisci. Hec perfectorum sunt, qui ubi sint nescio; sed et qui fuerunt, solitudinem amarunt, et siquis usquam superest, quamvis hoc virtutum gubernaculo tutus in alto naviget, puto tamen solitudinis portum amet. Quartus ac supremus exemplarium est locus, que supra hominem sunt et, ut aiunt, in mente solius Dei habita
Abbreviated transcription (Latin):
p̾ces nr̃as exaudis anreꝙ̃ rouẽt nescessitates nr̃as̃ aspicat añt ẜ
Uemĩat exitus mͦbuts specułãt᷑ ant ꝙ̃ nati simꝰ s ita nos aspitit ut
indignos lic ĩueniat misereat᷑ tam̃e inisi forte qd̵ procul absit añob
cõtumacia ꝑtinaci miseritordiã rẽplłamꝰ ħbntes gͦ patẽt testẽ ꝑa¬
tr̃e iudicẽ/ teste illo ymaginario nõ egemꝮd̾ quo alibi scͥysi Quẽ phar¬

Expanded text:
 sonent; necessitates nostras aspicit antequam veniant; exitus nostros speculatur antequam nati simus. Sed ita nos aspicit ut, indignos licet inveniat, misereatur tamen, nisi forte, quod procul absit a nobis, contumacia pertinaci misericordiam repellamus. Habentes ergo testem Patrem iudicem, teste illo imaginario non egemus de quo alibi scripsi, quem ph
Abbreviated transcription (Latin):
pẽciã u̾as ꝙ oppiniones asfequi posit In oĩ quidm̃ ordine mutãde q uire
asiłio ilłd in pͥmis aũt oculos habendũ. Ut nõ cõcupisciencia ĩ ani ẜ narura
duce freti uĩa teneamꝰ nõ ꝗ q̃ speciossisima uidet᷑ ẜ q̃ aptissima nõberit
ili maxĩe recc̃ũ ac seuẽrũ su ip̃is extimatorẽ ac censorẽ exhigo. ne
oculorũ aut auriũ uoluptate deceptꝰ abereret/ qd quibꝯ̃dã accidile¬

Expanded text:
rdiende mutandeque vite consilio, illud in primis ante oculos habendum ut, non concupiscentia inani sed natura duce freti, viam teneamus non que speciosissima videbitur, sed que aptissima nobis erit. Ubi maxime rectum ac severum sui ipsius extimatorem ac censorem exigo, ne oculorum aut aurium voluptate deceptus aberret. Quod quibusdam accidi
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ si minꝯ cũ multis Erud exp̃ctas ut dicã / inͥ si nõ pereo sat̾is est
multis ẽ abñde felicit᷑
T heu ꝙ̃ u̾eor ne qui forsan ex hirĩ qui se custodes ĩ firmarũ ouiis
dici uolũt lupi suñt sanasq dilament / at ne diucis me ꝯsidera.¬
cioñ nõ mea implitẽ de se illi nos de nõb libret unꝯquisq qͥd r̃ferat
inposibile ẽ gñi ⁊ si unũ om̃s fine ulrimũ inoendamꝰ ut uña oĩbꝰ uitẽ
uiam expediat sequi  qua ĩ re cuiq acͥt̾ cogitãdũ erit qualẽ cũ naciur
qualẽ ip̃e se fecerit/ sũt eñ quibꝰ uitã rolitaria morte grauior sit
⁊ mortẽ alatura uideat᷑ qd̾ p̾cipue lit̾arũ ignaris enenire solet quibꝰ
si ꝯfabulator desit quid fecũ qͥd ue cũ libris loqͥ ualẽat nõ habũt itaq
muti sũt Equidm̃ solitudo sine lit̾is exiliũ ẽ carcer eqͣuleꝰ ad bibe lit̾a ᷤ
pat̾a ẽ libertas delectãto. Nam d ocio illd ciceroniꝰ nocũ qͥd dulciꝰ ocio¬

Expanded text:
 multis; ultimo quid expectas ut dicam: michi si non pereo satis est, multum est, abunde, feliciter? Et heu quam vereor nequi forsan ex his, qui se custodes infirmarum ovium dici volunt, lupi sint sanasque dilanient. At ne diutius me consideratione non mea implicem, de se illi, nos de nobis libret unusquisque quid preferat; impossibile est enim, etsi unum omnes finem ultimum intendamus, ut unam omnibus vite viam expediat sequi. Qua in re cuique acriter cogitandum erit qualem eum natura, qualem ipse se fecerit. Sunt enim quibus solitaria vita morte gravior sit et mortem allatura videatur. Quod precipue literarum ignaris evenire solet, quibus si confabulator desit, quid secum, quid ve cum libris loqui valeant non habent, itaque muti sunt. Equidem solitudo sine literis exilium est, carcer, eculeus; adhibe literas, patria est, libertas, delectatio. Nam de otio quide
Abbreviated transcription (Latin):
umitatibꝰ abreccũ puritatẽcordis. uecordie abfencĩa ⁊ domitͥcẽ caxins ab¬
uen̾at᷑ ⁊ panti pp̃us postit adnerũ ling̃ã quoq ⁊ mẽte ꝯfessione ꝑto¬
nãte salurifera ⁊ Caritatẽ celito igne flãmantẽ at ꝓximos accenssu¬
iñ q̃ si deuote postulat ram hab hec multũ mẽtis aedore ꝙͣ quol au¬
ii sen genimarũ splendore felicior inde aũt ꝑederẽtim sua releges
uestigia. standence iam ĩ altũ ⁊ qui mane nouũ illustrau̾at meridiẽ
accedente polis radio nil pociꝰꝙ. extingui flamas litiũ quas cer¬
tati platu ⁊ fomẽtis alter suscitat ⁊ quo ille cupide ꝑ uritꝭ hat
oñe malarũ cupidinũ calorẽ noxiũ auferri plagitat dõns ꝗba
nũ poeta satiritꝰ sine ꝑiculo posei docet / in corpõe sio mẽte rana

Expanded text:
vanitatibus obiectum, puritatem cordis, vecordie absentiam et domitricem carnis abvanitatibus obiectum, puritatem cordis, vecordie absentiam et domitricem carnis abntum, linguam quoque et mentem confessione personantem salutifera, et caritatem celico igne flammantem ac proximos accensuram. Que si devote postulat iam habet, multum hoc mentis ardore quam quolibet auri seu gemmarum splendore felicior. Inde autem pedetentim sua relegens vestigia, scandente iam in altum et qui mane novum illustraverat meridiem accendente solis radio, nil potius quam extingui flammas litium, quas certatim flatu et fomentis alter suscitat, et quo ille cupide peruritur, hic omnem malarum cupidinum calorem noxium auferri flagitat. Denique quod unum poeta satyricus
Abbreviated transcription (Latin):
Ille ut adpotẽtũ suꝑba palaciã sine ad formidata pudicũ sb̃reliã uẽñs
ueris palra ꝑmiscens aut iusticiã pͥmit in sontis aut nostẽris rerpa¬
iI u̾bera ꝑ iterbis referẽns plenꝯq ruboris aut paloris seꝑe ꝑ̃ui¬
cisim ĩcꝓpitas ꝙ nõ pociꝰ deserti fam̃e ꝙͣ desertł ^ cõcupierit ⁊ arator
pocis ꝙͣ orator ẽẽ maluerit rap̃ti ĩ fecto negocio domũ redit̾ ⁊ tuepl¬
bꝯ lacebris nõ magis hostiũ q̃ clienciũ suorũ se furat᷑ aspc̃cib̃ꝰ Iste
ubi pͥmũ ploreũ redile falubrẽq nactꝰ eolleꝰ cõsistit iubare fam so
exorto ĩ diurnas dei laudes piõ lem ore ꝓrũpens eoq suauiꝯ si deue¬
tis forte suspiriis lene murmur proni gurgitis aut dulces auũg
cong̾nant q̃ relłe innocẽciã in pͥmus lingue frenũ litis nesciũ uisuꝰ tegm̃e

Expanded text:
Ille, ut ad potentium superba palatia sive ad formidata iudicum subsellia ventum est, Ille, ut ad potentium superba palatia sive ad formidata iudicum subsellia ventum est, veris falsa permiscens, aut iustitiam premit insontis, aut nocentis rei parbis referens, plenusque ruboris aut palloris, seque vicissim increpitans, quod non potius deserti famem quam diserti famam concupierit, et arator quam orator esse maluerit, raptim infecto negotio domum redit, et turpibus latebris, non magis hostium quam clientium suorum se furatur aspectibus. Iste ubi primum floreum sedile salubremque nactus collem constitit, iubare iam solis exorto, in diurnas Dei laudes pio letus ore prorumpens eoque suavius si devotis forte suspiriis lene murmur proni gurgitis aut dulces avium concinnant querele, innocentiam in primis, lingue frenum litis nescium, visus tegmen
Abbreviated transcription (Latin):
umorũ nuũũ memoriã euãnicat Et repe int̾ea mirũ dittu recur tinor¬
At rrepide spei ac trepide spei plenꝰ memor q p̾t̾iti ac futuri ꝓuidũs leo
dolore cũ felicibꝰ laomis abũsat Qiuẽ statũ mille uoluptas occupatoiũ
nulle umꝙ̃ urbane delicie nullũ regnorũ faustꝰ equau̾iñt inde sus¬
piciens celũ at stellas ⁊ illit habitãte dominũ deũ suũ tota m̃e esõ¬
parãs ⁊ pat̾am cogĩtas de exilii sui loco ꝓtinꝯ ad honeste ciꝯpĩa ioc̃
pace amini uenture lucis miciũ p̃stolat᷑
in̾sis uotis ꝑ expc̃cata lux adest Ille hostibꝰ anncio silũ obsẽ¬
ssũ hab galutat᷑ postit᷑ adtrahit᷑ G̃rudit᷑ arguit᷑ latera
p̾mordiũ ał itibꝰ auspitat᷑. uadit iste alacer in ricnam silũa plenꝰ
ocui plenꝰq silencii ⁊ cũ gaudio faustũ lunẽ serene lucis ingͦditul

Expanded text:
vinorum munerum memoria evanescat. Et sepe interea mirum dictu securi timovinorum munerum memoria evanescat. Et sepe interea mirum dictu securi timoris ac trepide spei plenus memorque preteriti ac futuri providens, leto dolore et felicibus lacrimis abundat. Quem statum nulla voluptas occupatorum, nulle unquam urbane delitie, nulli regnorum fastus equaverint. Inde suspiciens celum ac stellas, et illic habitantem Dominum Deum suum tota mente suspirans, et patriam cogitans, de exilii sui loco, protinus ad honeste cuiuspiam iocpace animi venture lucis initium prestolatur. iversis votis expectata lux adest. Ille hostibus amicis limen obsessum habet, salutatur, poscitur, attrahitur, truditur, arguitur, laceratur. primordium alitibus auspicatur. Vadit iste alacer in vicinam silvam, plenus otii plenusque silentii, et cum gaudio faustum limen serene lucis ingreditur.
Abbreviated transcription (Latin):
depꝑarõe gelatꝰ Ita pesimꝰ artifex añt luc̃e duiturni telam negocii or
ua sese atq alios inuoluat
urgit splitariꝰ atq ociosꝰ felix / modica quiete rec̾at sopnoc¬
brem nõ fracto ẜ expleto ⁊ int̾dũ ꝑ nõctatꝭ philoniene cãub¬
xꝑcẽtꝰ tͥoro ꝙ ^ dũ leuit᷑ excusꝰ pulsis corpõribꝰ / quietis horiaralle¬
re incipĩes ianitorẽ labiorũ suõrũ. ut eg̾ssuris inde maturiusi
udibꝰ aꝑiat deuotꝰ exposeit ⁊ cordis sui dñm ĩ adiutõriũ suũ uocal
nichilq iam iribꝰ suis fidens / ⁊ minẽciũ oseiq̾ metũesq distͥmm¬
nũ ut festinet abfecrat nullis texẽdis fraudib̃ꝰ intẽtꝰ. g dei glo¬
riã ⁊ santorũ lauds nõ indies tantũ s ĩ horas ⁊ ĩ deferto linguefa¬
mulatu ⁊ pio mẽtiꝰ afectu obrequio repetens nequõ forsitã ing̃to aĩ bi¬

Expanded text:
desperatione gelatus: ita pessimus artifex ante lucem diurni telam negotii orditur, desperatione gelatus: ita pessimus artifex ante lucem diurni telam negotii orditur, qua se se atque alios involvat. Surgit solitarius atque otiosus, felix, modica quiete recreatus, somnoqbrevi non fracto sed expleto, et interdum pernoctantis philomene cactus, thoroque vixdum leniter excussus, pulsisque torporibus quietis horis psallere incipiens, ianitorem labiorum suorum ut egressuris inde matutinis laudibus aperiat devotus exposcit, et cordis sui dominum in adiutorium suum vocat, nichilque iam viribus suis fidens et imminentium conscius metuensque discriminum ut festinet obsecrat: nullis texendis fraudibus intentus, sed Dei gloriam et sanctorum laudes non in dies tantum, sed in horas, et indefesso lingue famulatu et pio mentis obsequio repetens, nequando forsitan ingrato animo di
Abbreviated transcription (Latin):
urra Pbnectere ⁊ suamor gustꝰ eptremꝰ ubinã desmẽdũ eẽt ip̃m
anmũ ad moneret. S qͥd opꝯ ẽ multis/ agamꝰ ip̃am rem ⁊ qd̃ ꝓmi
tunꝰ ꝑsoluamꝰ duos hom̃ies ꝯͣriis moribꝰ quos tͥ dere̾bã añt tuem̃e¬
tis oculos pone ⁊ qd̾ in illis iuides ĩ cũctis existima Capitulũ .ii.¬
negit infelix̃ habitator urbiũ nocte media porno ũł suis
curis uł elienciũ uociẜꝰ int̾rupto sepe ⁊ lucis metu / sepe᷑
nocturns uisis exteritꝰ / mox ĩfelici st anno corpꝰ aplicat anim̃ũ mẽda¬
tuis ⁊̃ illis ẽ totꝰ seu ille m̾cibꝰ p̃ciũ facere seu fociũ teu pupillũ fall
ere seu uicim ꝯugẽ pudicicia armat̃a expignãr blandiciis. seu
litigiõ ĩ iusto iusticie uelũ fando p̾tendere seu deniq publici pͥuaci¬
q̃ aliquid cõruꝑe int̾itat᷑ nũt ira preceps nũc ardens desideriõ nũt

Expanded text:
ulciora subnecterem et suavior gustus extremus ubinam desinendum esset ipsum ulciora subnecterem et suavior gustus extremus ubinam desinendum esset ipsum animum adsolvamus: duos homines contrariis moribus, quos tibi describam, ante tue mentis oculos pone et quod in illis vides in cuntis existima. 2 Surgit occupatus infelix habitator urbium nocte media, somno vel suis curis vel clientium vocibus interrupto; sepe etiam lucis metu, sepe nocturnis visis exterritus. Mox infelici scamno corpus applicat, animum mendaciis: in illis est totus, seu illeere, seu vicini coniugem pudicitia armatam expugnare blanditiis, seu litigio iniusto iustitie velum fando pretendere, seu denique publici privatique aliquid corrumpere meditatur. Nunc ira preceps, nunc ardens desiderio, nunc
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑrarũ ⁊ uelut int᷑ portẽta num̾andũ sit tamẽ si accidat mucare fen¬
tenciã nõ pudebit cũ iocũdam ociorãq frequẽcĩa solitudini meste at
solicite preferre nõ metũa / nec eñĩ solitudinis solũ nomẽ s q̃ inso¬
litudine sũt bona laudo nͨ me tã uacui recesus ⁊ silenciũ delectãt ꝙͣ
Ĩ in hiis habitãt ociũ ⁊ libertas nec adeo ĩ humãꝯ sum ut hoĩes
odoĩ quos edicto celesti dilig̾e iubtor ut me ip̃m. s pc̃ca hoiu ⁊ ĩ pͥm¬
lamea atq ĩ populis habicates curas ⁊ posicicudines mestas odi.d̾ qͥbs
dĩbs ni fallor significãciꝰ aget᷑. Si non quit qͥd ad hãc uł aut ad illã ꝑtez
diti potte iudebit᷑ scorsũ explicuero ẜ utõuq miscuero nũc hoc m̃t
ld attingens ut uicissim huc illut plectat᷑ aĩa ⁊ alt̾no uolut oculorũ
reflexu ad leuã dexteraꝙ respicres facile iudicẽt quid int res dũi¬
si medas iux̃ se põitas int̾ssit. Consulto aũt amapra p̃misi quod̾¬

Expanded text:
perrarum et velut inter portenta numerandum sit, tamen, si accidat, mutare sententiam non pudebit et iocundam otiosamque frequentiam solitudini meste ac solicite preferre non metuam. Neque enim solitudinis solum nomen, sed que in solitudine bona sunt laudo. Nec me tam que in his habitant otium et libertas: neque adeo inhumanus sum ut homines oderim, quos edicto celesti diligere iubeor ut me ipsum, sed peccata hominum, et in primis mea, atque in populis habitantes curas et solicitudines mestas odi. De quibus omnibus, ni fallor, significantius agetur, si non quicquid ad hanc aut ad illam partem dici posse videbitur seorsum explicuero, sed utrunque miscuero, nunc hoc nunc illud attingens, ut vicissim huc illuc flectatur animus et alterno velut oculorum flexu ad levam dextramque respiciens, facile iudicet quid inter res diversissimas iuxta se positas intersit. Consulto autem amariora premisi, quo d
Abbreviated transcription (Latin):
uulgari negocia uigũ q̃ reĩt. uł ad lubritos bonorũ gradꝰ popuborã
uentoẜ sufragiis aspirãt Et quibꝰ que ingẽs hiis tp̃ribꝰ turba est
familiaris impẽdio s multo mapĩe lucͥ spe pueri aparẽtibꝰ nõ qͣi adli¬
berale gignasiũ ẜ uelut ad feruile ĩcimoniũ destinãtur ut mra¬
xi nemo ualeat eos uenalit᷑ ⁊ auuare lit̾is utiꝰ quas ut uẽderẽt qs

Expanded text:
 ad lubricos honorum gradus populorum ventosis suffragus aspirant, et quibus que ingens his temporibus turba estfamiliaris impendio, sed multo maxima lucri spe, pueri a parentibus non quasi ad liberale gymnasium, sed velut ad servile mercimonium destinantur, ut mirari nemo habeat
Abbreviated transcription (Latin):
lidã quietẽ mẽtes ĩ tendimꝰ/ nͣ mͥ excedit genec̃a cũ dixisset oĩa in¬
pedmmoẽta dimite ⁊ uacabo ne mẽti/ ꝯfestĩ addidisse/ nemo ad illã per
a ruuãr ꝯtendo. Nam nec ilłõ eiꝯdm̃ accoris obłitꝰ sum / nõ multũ in¬
quit ad tc̃aquilitate locꝰ ꝯfert ut sit ita gine dubio ꝯfert aliqͥd mñ¬

Expanded text:
lidam quietem mentis intendimus. Neque michi excidit Senecam, cum dixisset: «Omnia imlidam quietem mentis intendimus. Neque michi excidit Senecam, cum dixisset: «Omnia impedimenta dimitadiuvare contendo. Nam nec illud eiusdem auctoris oblitus sum: «non multum» inquit «ad tranquillitatem locus confert». Ut sit ita, sine dubio tam
Abbreviated transcription (Latin):
litudine plib qualib sancciores ꝓfitẽtur Scio ẜ quot q̃so te iudi¬
iꝰ qui qd̾ ꝓ ficebant᷑ implerẽt sñt fortase aliqui sũt plurimi. ostẽ¬
de michi unũ ⁊ silebo nõ inficior doctos quosdã ⁊ facũdos uiros
⁊ qui multa sb̃tilit̾ adu̾sꝯ hec dispũtẽt Ceterũ nõ de ingeniõ ẜ de mo¬
ribꝰ ẽ q̃o Amb̾iũt ciuitates declamãt ĩ populis multa de uiciis multa
d uirtutibꝰ loqũt᷑ / uix temꝑare michi potui. quo mĩa unũ satiriadantis
morsũ huit loco ualde misi fallor cangolẽte int̾pon̾em. S cogĩtãs at̾
que sermo michi ẽ stilł pociꝰ aliqͥs ꝙͣ uerẽcũdie strahñdũ credidi
tos liberau̾at interiit uerba studio laborata atq arte cõpoitã ꝓmul¬
sorũ ralure nõ respuo/ ⁊ qui qũq sit opifex utile opꝰ ampleccor / de¬
uũ hec nõb nõ rethorice stola ẜ uice ẽ nͨ manẽ lingue glorĩa ẜ so¬

Expanded text:
nctiores profitentur. Scio; sed quot, queso te, vidimus, qui quod profitebantur impleverint? sunt fortasse aliqui, sunt plurimi; ostende michi unum et silebo. Non inficior doctos quosdam et facundos viros, et qui multa subtiliter adversus hec disputent. Ceterum non de ingenio, sed de moribus est questio; ambiunt civitates, declamant in populis, multa de vitiis, multa de virtutibus loquuntur; vix temperare michi potui, quominus unum satyrici dentis morsum huic loco valde, nisi fallor, congruentem interponerem. Sed cogitans ad quem sermo michi est, stilo potius aliquid quam verecundie subtrahendum credidi.tos liberaverat, interiit. Verba studio elaborata atque arte composita pro multorum salute non respuo et, quicunque sit opifex, utile opus amplector; verum hec nobis non rethorice scola sed vite est, nec inanem lingue gloriam, sed so
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ cupiens illic ẽẽ ubi sine fluxu tp̃oxũ at sine metu moras
degit᷑ iterũ u̾sus iñ p̾ces nõ uniꝰ tam̃e luꝗs ẜ tociꝰ euu clarã ues
⁊ nuĩꝙ occidntis glorie nite gloriã emq nõ suo m̾itõ ẜ satoe x m¬
ortꝭ poscit ĩ pͥmiũ Sciens plus ẽẽ. ꝙͣ qd̾ homini debeat᷑ isi rrõ¬
ualis illa mors petm nõ hab̾ntꝭ tante eẽt eficatie ut de nata ꝓior¬
talibꝰ pẽco q iam mortuis facere pasc et̾nos. Nec ita multo labẽtes
celo dĩe seq simul collabentẽ huimi cogitãs t̾ramq caliginẽ illabete
terio ꝓuidñs suꝑni luminis poseit auxiliũ ⁊ seu ne mens sus¬
rũ cͥminũ p̃fsa ponderibꝰ celo exulet cũ lacͥmis dep̾eat᷑ seufidis
pur̃a lũce sen mẽtis aduste refrig̾iũ abst̾sionẽ sordide elise substẽ¬
raculũ litigiose pacẽ flagitat matutiuo ꝙ laudũ carirss uet¬
nnas p̾ces ⁊ laudes d in exhausto fonte pietatis fonte dõtiaua

Expanded text:
et cupiens illic esse ubi sine fluxu temporum ac sine metu mortis degitur, iterum versus in preces, non unius tantum lucis, sed totius evi claram vesperam et nunquam occidentis  poscit in premium, sciens plus esse quam quod homini debeatur, nisi temporalis illa mors peccatum non habentis tante esset efficacie ut de natura mortalibus peccatoque iam mortuis facere posset eternos. Nec ita multo post labentem celo diem seque simul collabentem humi cogitans, tetramque caliginem illabentem terris previdens, superni luminis poscit auxilium. Et seu ne mens suorum criminum pressa ponderibus celo exulet, cum lacrimis precatur, seu fidei puram lucem, seu mentis aduste refrigerium, abstersionem sordide, elise sustentaculum, litigiose pacem flagitat, matutinoque laudum carmini vespertinas preces et laudes de inexhausto pietatis fonte continuat.
Abbreviated transcription (Latin):
ad re nõ ꝑtinere ẜ sciens te nõ obmitet interogatiq cui serat sb
ẽ apud icerõne diis  sit ĩmortalibꝰ respõ surꝯ reu reccio ⁊o¬
crtasi deo qũãto nuifiores qui serũt unde ip̃i penas solas alid̾o
penałs uoluptates legãt Qui quod mnutilit agũt s̃ alis ĩpum
nõ possũt Non etarisue cui repe numosabõrabo preptã s libertate enho¬

Expanded text:
ui serat, quod est apud Ciceronem, diis sit immortalibus responsurus, seu rectius immortali Deo. Quanto miseriores qui serunt unde ipsi penas solas, alii vero penales voluptates legant! Qui quod inutiliter agunt sibi, aliis imputare non possunt; non etati sue, cui sepenumero laborando prereptam s
Abbreviated transcription (Latin):
smiinis paruita demõibꝰ odiosꝰ p̃t̾a iicinis grauis cuubs ũł forii¬
iutur grabato om̃s q libidinũ species exꝑtꝰ/ ⁊ ad fruẽdũ p̾sentibꝰ
gĩa urit ignis in extingiubilis ⁊ in mortał constienciẽ uermis ro¬
dit.gum diuturna negoca / seceptos clientes opp̃rros paupes pul¬
os fimbꝮ agͥcolas/ grrupatas uiygies Crccũseptos pupillos groli¬
itas uidnas afflictos/ necatoq ĩ noxios cũq hus ly oib̃ꝰ ult̾cesscelerũ
furias uidet sepeꝙ itaq dormiens exclamat sepe ꝯq̃rit᷑ ⁊ sepe
meru sbito sopnꝰ abrumpit᷑
iste aũt᷑ płenꝰ hoñsto gaudio plenꝰ sac̃ta spe plenꝰ amor̃ pio
nõ eurxial ut nisꝰ s ut petrus xͥ plenꝰ cõcientie puritatese

Expanded text:
odiosus preterea vicinis, gravis civibus, vel formilvitur grabato; omnesque libidinum species expertus, et ad fruendum presentibus lat mens anxia quam urit ignis inextinguibilis et immortalis conscientie vermis rodit. Tum diurna negotia, deceptos clientes, oppressos pauperes, pulsos finibus agricolas, stupratas virgines, circumscriptos pupillos, spoliatas viduas, afflictos necatosque innoxios, cumque his omnibus ultrices scelerum Furias videt; sepe itaque dormiens exclamat, sepe conqueritur, et sepe metu subito somnus abrumpitur. Iste autem plenus honesto gaudio, plenus sancta spe, plenus amore pio, non Euriali ut Nisus, sed ut Petrus Cristi, plenus conscientie inte
Abbreviated transcription (Latin):
suis ad habitatul ꝓpͥi custodĩa in uocatis fese ĩ suã domũ recipis ut mt̃
in iusti q̃stꝰ sit mł male cupidinis multũ u̾or decore laudis refer̃t
multũq cotidiẽ ĩ meliꝰ mutati anrimi Ad sum̃a cotꝭ ille diebꝰ uius
spoliat / hic ꝓdefunctis orat ille marr̃ũ ⁊ uregĩnũ pudicic̃ia tepie
hic uͥginẽ matr̃e officiossissime uen̾at᷑. deniq ille martirs facit h
celebrat Ille sanctos ꝑ requit᷑ hic honorat
cte redit nõx ille redit/ ad crapulã. pomya piges antere¬
rroq longũ agm̃e uiui hõĩs fimꝰ pntes p̾cedũt funaas des¬

Expanded text:
uis ad habitaculi proprii custodiam invocatis, se se in suam domum recipit, ut nichil iniusti questus, sic nil male cupidinis, multum vero decore laudis referens multumque quotidie in melius mutati animi. Ad summam, totis ille diebus vivos spoliat, hic pro defunctis orat; ille matrum ac virginum pudicitiam attentat, hic Virginem Matrem officiosissime veneratur. Denique ille martyres facit, hic celebrat; ille sanctos persequitur, hic honorat. Ecce redit nox. Ille redit ad crapulam: pompa ingens, ante retroque longum agmen; vivi hominis funus putes; precedunt fune
Abbreviated transcription (Latin):
hit fames hic nausea temꝑies inꝓͣ. Aule quidm ĩ suauis odor ĩan¬
Idem ⁊ uino lubricũ ⁊ fumo nubilũ ⁊ spumis horridũ ⁊ asꝑgine cepi¬
dũ ⁊ adipe tabidũ ⁊ osibꝰ abbicãs ⁊ sangiũẽ xutilũ deniq ut u̾bo
urar ambrosii nõ coquinã s carnficinã dicas ⁊ lic ut mapribꝰ pla¬
ce aparãdo prãdiũ qͣi parãdiũ dt̃m sit ꝙ bellatores ad p̾liũ paret
nõ parari tamẽ aliqͥd ẜ fieri / uereq p̾liũ ibi gestũ putes ẽẽ / nõ pr̃a¬
Sũi Ita dux saucis at tremes / ita metu ꝑcussi om̃s mitãtẽs ꝙ habunt
mẽra ꝓacie/ fuerit ꝓblando ⁊ fallaci hoste uoluptas eubilia ꝓ se¬
pulcris / ꝯcienciã ꝓ inferno
t huic nr̃o diu̾ra oĩa angelorã aula ꝯuiuiis ꝙ hoiũ apcior
odor colorq optĩo iuder morũ testisq modestie /mẽra pa¬
cifica luxus ac tumultꝰ nestra gule donitx ex ꝑs ĩ mũ¬
dicie ubi gaudia inhabicẽt. Uñ uoluptas feda exulet ubi sit regia

Expanded text:
hic fames, hic nausea, temperies nusquam. Aule quidem insuavis odor, inamque idem et vino lubricum, et fumo nubilum, et spumis horridum, et aspergine tepidum, et adipe tabidum, et ossibus albicans, et sanguine rutilum: denique, ut verbo utar Ambrosii, non coquinam sed carnificinam dicas. Et licet, ut maioribus placet, a parando prandium, quasi parandium, dictum sit, quod bellatores ad prelium paret, non parari tamen aliquid, sed fieri, vereque prelium ibi gestum putes esse, non prandium. Ita dux saucius ac tremens, ita mero percussi omnes nutantesque abeunt; mensa pro acie fuerit, pro blando et fallaci hoste voluptas, cubilia pro sepulchris, conscientia pro inferno. At huic nostro diversa omnia, angelorum aula conviviis quam hominum aptior, odor colorque optimus, index morum testisque modestie, mensa pacifica luxus ac tumultus nescia, gule domitrix, expers immunditie. Ubi gaudia inhabitent, unde voluptas feda exulet, ubi sit regina
Abbreviated transcription (Latin):
hos aster mordati atq liberiꝯ notabat ĩ sanca illa aũe carrad¬
lem uitã airguit ⁊ eũ qui bona ruma putet alien auuere quada
equid̃m int hos ⁊ ꝑpe tuis dñorũ ⁊ regũ carcembq abditss so
it̾sit nescio ñ quia isti ferreis illi aureis cõpediba uicca sua
speciosior catena par feriutꝰ/ culpa maror / sponte ⁊ Eñ suaste¬
ciũit as qd̃ alii uicogũtur/ Ego uero istos ur sentẽciã mẽa berus¬
abrolũa occupatorũ oiu ext̾mos ac u̾e miperimos miferorũ uoeo
quibꝰ nẽ breuissimo faltẽ p̾mio malarũ arciũ uti lituit uixere ali¬
eno imꝑgo suo ꝑiculo moritur e aliis laborãdo pecauũt sibi
felices si fine culpa ⁊ sine pͥmio laborassẽt / nũt cͥme dũ tab
ena ẽ acqui dure ꝯdicrõrs dicimꝰ cõdiciõis agͥcolã qui cũ labore set̾

Expanded text:
Hos alter mordacius atque liberius notabat in satyra illa, qua curialem vitam arguit, et eum qui bona summa putet aliena vivere quadra. Equidem inter hos et perpetuis dominorum ac regum carceribus addictos quid intersit nescio, nisi quod illi ferreis, isti aureis compedibus vincti sunt. Speciosior cathena, par servitus, maior culpa: sponte etenim sua faciunt ad quod alii vi coguntur. Ego vero istos, uxtremos ac vere miserrimos miserorum voco, quibus nec brevissimo saltem premio malarum artium uti licuit: vixere alieno imperio suo periculo morituri, et aliis laborando peccaverunt sibi; felices si sine culpa ut sine premio laborassent. Nunc crimen duntaxaena est. Atqui dure dicimus conditionis agricolam, qui cum l
Abbreviated transcription (Latin):
qui parre conceptuq tartareo edite ꝯfusionẽ ⁊ p̃cipiciũ ⁊ hororẽ ⁊ na¬
nr̃a ꝓpie originis nõ dediscũt. he sũt .n. furie quas nõ in m̾itõ ache¬
hac ch erõtis at noctis filias poere dix̾unt ꝙ ignõrãciẽ tenebros penĩtẽcie¬
ꝑ matiã recũ ferant ⁊ he quidm̃ inferm unde ortas ꝑ ibent nec nõ

Expanded text:
que, patre conceptuque tartareo edite, confusionem et precipitium et horrorem et naque, patre conceptuque tartareo edite, confusionem et precipitium et horrorem et naturam proprie originis non dediscunt. He sunt enim Furie, quas non immerito Acherontis ac Noctis filias poete dixerunt, quod ignorantie tenebras penitentieque materiam secum ferant. Et he quidem inferni, unde ortas
Abbreviated transcription (Latin):
sste fuagilitatꝭ s ꝯeiꝯ oiũꝙ quibꝰ humaũ corpꝰ Iħac seccurꝰ / Ille nł
nascit᷑ uł ludit hic urumꝙ declinãs deo grãs agit stota de hũc illidi¬
es int̃ luxuria sopnũq ⁊ curias anpras ⁊ dura negocia dilabitus
huit uit̾ laudes dei ⁊ liberalia studia / ⁊ nouarũ inuẽcionẽ rerũ
it beterũ memoriã ⁊ necefiam quiẽtẽ / ⁊ hõnsta solacia nichil
aut modicũ perit
am celi mediũ soltenet qnõ ille ᷤ augit᷑. accellerat. oĩa ffillati¬
em depereat / ne ne ullꝰ torpor mahꝯsilii fecũdam aĩam op¬
tatis frustret᷑ efectibꝰ ut latentes doli añt crepusculũ exumr̃at Est
.n. hoc fere malis conatibꝰ a̾ iuctũ ut p̾cipices ⁊ sint. Iniqua mẽs iipaci¬
es ĩ more / ⁊ quid quid optau̾it diferri uł momiẽto tpris egre fert / ñeq
ohauaricie ꝯuenit illo gatirĩcũ diues qui fieri uult ⁊stito uult fieri
hab hoc comũe cupiditas indiuisuq cũ pororeb̾ꝰ suis pera libidine.

Expanded text:
umanum corpus subiacet securus. Ille vel irascitur vel ludit, hic utrunque declinans Deo gratias agit. Tota dehinc illi dies inter luxuriam somnumque et curas anxias et dura negotia dilabitur; huic inter laudes Dei et liberalia studia et novarum inventionem rerum ac veterum memoriam, et necessariam quietem et honesta solatia nichil aut modicum perit. Iam celi medium sol tenet quando ille estuat, angitur, accelerat, omnia fallaciuce depereat, neve ullus torpor mali consilii fecundam animam optatis frustretur effectibus, ut latentes doli ante crepusculum erumpant. Est enim hoc fere malis conatibus adiunctum, ut precipites etiam sint. Iniqua mens impatiens est more et, quicquid optaverit, differri vel momento temporis egre fert; neque soli avaritie convenit illud satyricum: dives qui fieri vult, et cito vult fieri. Habet hoc comune cupiditas indivisumque cum sororibus suis ira et libidine
Abbreviated transcription (Latin):
laq̃ds ingeniiq nodos sero tandim̃ fess rediens ⁊ multũ darisioosẽ
q̃stꝯ bone eftime pureq dõcienciẽ nichil õmino auri forte aliqͥd. plue¬
miũ celeris atq adii refert donũ refert
ste uł apͥitũ fontẽ sił ex herbioram rip̃a uł equoreũ su adni
Irugientis ad u̾sarii uigile sobrietãte atq oraciõĩs ⁊ fidei clipaerã ã duis

Expanded text:
 sero tandem fessus rediens et multum de artificio suo questus, bone fame pureque conscientie nichil omnino, auri forte aliquid, plurimum sceleris atque odii domum refert. Iste vel apricum fontem, vel herbosam ripam, vel equoreum litus adit, rugientis adversarii, vigilem sobrietatem atque orationis et fidei
Abbreviated transcription (Latin):
morũ quãto q ꝑ tyr̃ałs morus accedit᷑ ad ecernitatꝭ statũ ⁊ ui¬
nẽdo ꝓximpr eficit᷑ illi quidm̃ sine fine labor / huic requies
isi forte felicior ẽ illorũ ꝯdiciõ qui alienis negociis occũpat᷑
⁊liem nutꝰ arditͥo regũt ⁊ qͥd agere illos oporteat ĩ ascena
frõte cõdiscũt Ommã illis aliena sũt aliẽnũ hñe alienũ tec¬
tunꝯ alienꝯ soynꝯsalienꝯ cibꝰi ⁊ qd est maxiñu aliena m̃es aliena

Expanded text:
orum, quantoque per temporales motus acceditur ad eternitatis statum et vivendo proximior efficitur illi quidem sine fine labor, huic requies. Nisi forte felicior est illorum conditio, qui alienis negotiis occupantur, alieni nutus arbitrio reguntur, et quid agere illos oporteat in aliena fronte condiscunt. Omnia illis aliena sunt: alienum limen, alienum tectum, alienus
Abbreviated transcription (Latin):
re solitudinis ⁊ huic ꝯrũcto libertatis studio uiciña tͥ nũt ⁊ ꝓpe cõtigu¬
am rom̃ãa qũa uotãt curĩa fugis. ubi nõ mediocr̃e forte hodie sor¬
tiȩris gradũ si qũatũ politudo tͥ remꝑ angelica /tantũ tumultꝰ ille tar¬
raxens ꝑlaciusset
irꝰ aut̃ sum mͥ facilime felicitatẽ politudinis ostẽssurꝰ sisi
mul frequẽcie delores mi ẜias q most̾uero ꝑ curẽs actꝰ hom

Expanded text:
re solitudinis et huic coniuncto libertatis studio vicinam tibi nunc et prope contigure solitudinis et huic coniuncto libertatis studio vicinam tibi nunc et prope contiguam romanam quam vocant curiam fugis, ubi non mediocrem forte hodie sortireris gradum, si quantum solitudo tibi semper angelica, tantum tumultus ille tartareus placuisset. Visus autem sum michi facillime felicitatem solitudinis ostensurus, si imul frequentie dolores miseriasque monstravero, percurrens actus hom
Abbreviated transcription (Latin):
ssimis cõdicibꝰ sic int̾dũ pet̾ damiam opusculis pnt̾ fercũ ud
ut dubiũ me fecerit an bsilii eẽt uel pet̾ ĩ hoc aũt tractatu i¬
gna ex ꝑte soliꝯ exꝑiẽcie ducatũ habu nͨ aliũ ãmũ mẽñ ꝙ alie
na uestigia / plura gͦ audies ab hiis qui uł plura sũt exꝑti
bui nͨ ud necerse intꝯssumm aut defuturã u̾imꝰ matiã de re uberrĩa se̾ benti
qued ad suꝑficĩẽ saltẽ eiꝯ acciñt/ sepe michi haccẽꝯ agitata multimode fami¬
liarit᷑ ꝙ no tissima ¶Non excussi libros gͦ/ nec magno aꝑe stilũ comse sciens
me illũ aloqui cui uł impepus placeo / s. rentẽtiis ueris atq comiubꝰ ⁊ ser¬
mõe domestico cõtentꝰ / ꝑtim emedio uite huiꝰ̃ ꝑtĩ ex alt̾iꝯ recẽti memoria
que legis elicui Quõrũ te añt alios tẽste uõco. Non disimułas int᷑ mu¬
lta quibꝰ ualde me uõlẽtercogis ut te diligã ałd ẽẽ nõ ultimũ ꝙ amo¬

Expanded text:
ssimis codicibus sic interdum Petri Damiani opusculis intersertum vidi, ut dubium me fecerit an Basilii esset an Petri. In hoc autem tractatu magna ex parte solius experientie ducatum habui, nec alium na vestigia. Plura ergo audies ab his qui vel plura sunt expertbui, neque id necesse ratus sum aut defuturam veritus materiam, de re uberrima scribenti, quod ad superficiem saltem eius attinet sepe michi hactenus agitata, multimode familiariterque notissima. Non excussi libros igitur neque magnopere stilum compsi, sciens me illum alloqui cui vel impexus placeo; sed sententiis veris atque comunibus et sermone domestico contentus, partim e medio vite huius, partim ex alterius recenti memoria, que legis elicui. Quorum te ante alios testem voco, non dissimulans inter multa, quibus valde me volentem cogis ut te diligam, illud esse non ultimum, quod amo
Abbreviated transcription (Latin):
re purgabit᷑ utriꝯq sinulit̾ in ip̃o plor fruccꝰ extinguii᷑. S
nõ canrinꝰ surdis / de huis gͦ. alii ut lib. q̃ꝙ facile ꝯsenssuros
uero eruditorũ aĩos atq ora dõfidã / qd si om̃s negẽt tu m sa¬
tẽ nõ negabis/ nempe qui negatẽ pͥmꝰ arguens. git euenet
ot tu in meis uerbis sentẽçiam tuã agnoscas ⁊ ego supͥmã ml
tã cuiꝯlib eloquẽtis attigiste uidear Auditoris aĩmũ mouisse i
uolui Idq nullo negocio ħͣuc̃ eñi suadñti magnꝰ ẽ labor qoͥ
sũã sentẽciam trahere nitit᷑ am̃nũ reluctãtem. Coñt᷑ qͥd difile h l
orato in illiꝰ aũr̃s uentura qui qd̾ audit recũ ꝯferens/ nõ exemi
nnagñe / nõ auctoritatꝭ p̃odꝰ/ nõ ratois aculeũ ut c̾dat / nichil denu

Expanded text:
o flore fructus extinguitur. Sed nos canimus surdis. De his ergo alii ut libet, quanquam facile consensuros vero eruditorum animos atque ora confidam. Quodsi omnes negent, tu michi saltem non negabis nempe qui negantem primus argueres; sic eveniet ut et tu in verbis meis tuam sententiam agnoscas, et ego supremam ris animum movisse quo volui, idque nullo negotio. Tunc enim suadenti magnus est labor, quando in suam sententiam trahere nititur animum reluctantem; contra, quid difficile habet oratio in illius aures ventura qui, quod audit secum conferens, non exempli imaginem, non autoritatis pondus, non rationis aculeum, ut credat, n
Abbreviated transcription (Latin):
illũ putres glebe obruẽt. illũ m̾sio
uoluẽt. uñ illũ uenti pendulũ agita¬
bũt. gnͣdo feriet. lac̾abũt corui. de¬
nũ p̾ciosissiẽ conditos ac uelatos
ꝙͣ qui flens apd̾ poetã ait. Nuẽ
me fluctꝰ ht̃ / bersant ꝙ ĩ lictoro uẽ¬
ti ⁊ si ille errorꝭ pubͭ morẽ segõ
miti sibi t̾tã oret. insi forte nc̃
⁊ fabulis adqͥestis a milil contũ
ãnos errare aias in sepulcoꝵ hoĩ.

Expanded text:
illum putres glebe obruet, illum mersum illum putres glebe obruet, illum mersum volvent unde, illi venti pendulum agitabunt, grando feriet, lacerabunt corvi; demum pretiosissime conditos ac velatos quam qui flens apud Poetam ait: Nunc me fluctus habet, versantque in litore venti, etsi ille, erroris publici morem sequens, inici sibi terram oret? nisi forte nunc etiam fabulis acquiescis anilibus, centum annos
Abbreviated transcription (Latin):
eripere. tu et̾ra semẽs in t̾ram rede
teget. Nat tu illã teges. mudo corꝑe
quid ad te plꝰ ho post mortẽ ꝑtines̃t
ꝙͣ nunt ꝑtinet. ubi olim ungniũ aut
crimũ excremẽta ubi fibris erutum
sanguinẽ / bbi deniq pu̾ilis cumce
seu fascie ĩfantił. fragmẽta dimiẜi
Ain oblitꝰ es theodori arenei aph
tulliũ elegans eñ sũ cui cũ lisimac
rex mortem crucis ut auguior
minaretur. Istis queso in quit ista
horribilia minitate purpuratꝭ tue
theodori quid nichil int̾e̾se humm¬
ne an sublime pucrestat. ¶te nͥ tella
simi excipit ac suꝑficie sustmebit.
huic te gͣmĩa bescient huc orna¬
bunt flores. loci hospite. huic te
aure huic sol uret hinc glacies
pactũ ex qͣtuor ele ͭᷤ corpꝰ in totid̃
dum audicu. Lin opiõne hortor
nõ in re. quo quid̃ apud alios hor
lamari. Inmnmꝰ de hac re stꝭ gẽciũ
ritꝰ. quos curiosiꝰ a c̾ssipo collotõ
strinxit cicero. Tu mida iacebis
humo. Ast illũ p̃met lap̃ horrid̃.

Expanded text:
eripere: tu, e terra veniens, in terram redeateget. At tu illam teges nudo corpore. Quid, ad te, plus hoc post mortem pertinebit, quam nunc pertinet, ubi olim unguium aut crinium excrementa, ubi fibris erutum sanguinem, ubi denique puerilis tunice, seu fascie infantilis fragmenta dimiseris? An oblitus es Theodori Cyrenei, apud Tullium, elegans responsum? cui cum Lysimachus rex mortem crucis, ut auguror, minaretur, “Istis, queso, inquit, ista horribilia minitare purpuratis tuis: Theodori quidem nichil interest, humile an sublime putrescat”. Te nisi tellus sinu excipiat ac superficie sustinebit, hinc te gramina vestient, hinc ornabunt flores leti hospite, hinc te c sol uret, hinc glacies totidem dum auditu. In opinione horror, non in re, quandoquidem apud alios horrlaniari. Innumeri de hac re sunt gentium ritus, quos curiosius a Crisippo collectos strinxit Cicero. Tu nuda iacebis humo, ast illum premit lapis horridus,
Abbreviated transcription (Latin):
Nempe cũ sp̃o quẽ dicelã cito ducẽ¬
ta ꝑsaꝵ milia ⁊ cũ crasso .xui. flo¬
rentiss ne legiones. ⁊ ad cãnas ioͣ¬
noro ciuiũ ac socõꝵ lxxxuͦ ⁊ eo ã¬
plius aĩ. qͥnq̃ginta sex. mͣ. penore
hyspanoꝵ ligurũ ⁊ galloꝵ/ad me¬
taurũ amnes ip̃o cĩo duce hostiũ ⁊
qͥd stꝭ auctores: ut qͥ minꝰ dñe sixa¬
gẽta / nõ ampliꝰ tibor milia ĩsepłcã
iacuerut. Apd philippos uoꝰ regũ gẽ¬
ciũq om̃i auxilia ⁊ ytalice sagiĩs
flos iugor sic placitũ suꝑis bis
sepulc ͦ carens cãpos hemonios ferasꝙ
⁊ bolcures ĩpingnarũt. Qd ad egates
dsulas deleta cartaginẽsiũ classie qs
massiliẽsũ añ portꝰ sui hostia sil¬
spõ fidelio patrie prospectu. Gͥo ue sep̃
ytalos, la bores loquar. classes athem¬
ensium/ ante urbem siracusiã dem̾sa
quale huit sepult.. Sileo salaminã
⁊ maratonẽ trecẽtaq milla illit fusa

Expanded text:
Nempe cum ipso quem dicebam Cyro, ducNempe cum ipso quem dicebam Cyro, ducPersarum milia, et cum Crasso sedecim florentissime legiones, eo amplius, milia, quinquaginta sex milia Penorum, Hispanorum, Ligurum, et Gallorum ad Metaurum amnem, ipso cum duce hostium, eunt auctores, et qui minus dicunt, sexaginta non amplius Cimbrorum milia insepulta iacuerunt. Apud Philippos vero regum gentiumque omnium auxilia, et Italici sanguinis flos vigorque sic placitum superis, bis sepulcro carens, campos Hemonios ferasque et vultures impinguarunt. Quid ad Egeates insulas deleta Carthaginensium classis? quid Massilientium ante portus sui hostia, iso fidelis patrie prospectu? quid ne semper Italos labores loquar classis Atheniensium, ante urbem Syracusiam demersa? quale habuit sepulcrum? sileo Salaminam et Marathonem trecentaque milia illic fusa
Abbreviated transcription (Latin):
Regem. sic hͦ saxũ illo pulcͥꝰ fat̾i̾ o¬
nõn feliciꝰ. q̃ enim ista felic̾itas nõ sẽ¬
cientis seu saxi seu saxo abditi. Alioqn
si sepultͦ felix sit. nemo felicor mãsolo.
¶Inlumatꝰ ero RInhumati eent
paulus emiliꝰ ⁊ clandiꝰ marcellus
tales uiri. insi hostꝭ illos ĩfestissimꝰ
sepeliss. admiracõe iuirtutꝭ insi fallor
⁊ ue̾tundia uictꝰ nõ pie̾tate blla q¬
⁊ illiꝰ uiri p̾cordns nulla fuit. ut se¬
pulturã eͦ. illã pene ĩuisã fut᷑am ip̃ĩs
arbierer sepultꝭ. ⁊ si eis optio data
essi/ ihumatos se iace̾ maluisse. Inse
ti mores / quib ac̾rmiã illl̃ ex ꝓbcce¬
cipes uel ext̾nos reges/ nõ soll̃ sepł¬
cri ultĩo ⁊ optato quid s mam ħo¬
nore spolicͣos: qͥn ecꝭ laceros discrip¬
tos q ⁊ mẽbiritim sparsos ut diudio¬
sid dice̾s integͦ cadau̾e̾ iacuisse. ciem
atq ut ita dix̾im insepultꝰ orbis.

Expanded text:
negem. Si hoc saxum illo pulchrius, fateri onegem. Si hoc saxum illo pulchrius, fateri onon felicius. Que enim ista felicitas non sentientis seu saxi, seu saxo abditi? Alioquin si sepulcro felix sit, nemo felicior Mausolo. Inhumatus ero. Inhumati essent Paulus Emilius et Claudius Marcellus tales viri, nisi hostis illos infestissimus sepelisset, admiratione virtutis, nisi fallor, et verecundia vict viri precordiis nulla fuerat; ut sepulturam ego illam pene invisam futuram ipsis arbitrer sepultis, et, si eis optio data esset, inhumatos se iacere maluisse. Insepti mores, quibus acerrimam illam excipes vel externos reges, non solum sepulcri ultimo et optato quidem, sed inani honore spoliatos, quin etiam laceratos discerptosque et membratim sparsos, ut invidiosum diceres integro cadavere iacuisse, cum atque, ut ita dixerim, insepultus orbis.
Abbreviated transcription (Latin):
sedũ uisu. ħ fedũ fortasse alnẽ tͥ
nõ il iuoꝵ cã insticutã esse docto¬
rum hoñi auccoritas ⁊ res ipa tõ¬
sencuit. Idq sie esse sepulcͦs spẽs
indicõ est q incrorsi inculta ⁊ hor¬
tida rude incolis suis saxũ abicitiex¬
teriꝰ multa ĩpensa ⁊ artificũ in¬
gemo elabo rata marmoreas spec¬
tantib autꝰ atq aureas p̃tend ͭ
ymagnies. ¶insepulta ero tpo a¬
spectu Ri paro ne oro/ negoen tui
hẽs in suscipias alienũ ꝓuideant
quos irs tangit.hanc tu enĩ turpi¬
ucdinẽ nõ uidebis. ¶ Insepultus
mõne cua sc̃s ille sit felicor sit se¬
pulcͦ. Sicꝭ nec collega eiꝰ marcꝰ¬
marcꝰ cssus infelicor ꝙ qͥ euni
sepeliri iubet. nẽo a fuit . ĩ reliqͥs
enim pene pares exitu fuere. nͥ ꝙ
Crassi capd / ut ditissimũ auarissimũq
om̃i decebat. Auro grauiꝰ fuit.ẜuatũ
tni utrũq ludibrio: isi forte teraꝯ
horum collega felicior. ꝙ alnssimi
bello quid̃ fortuãciorem fatear busto

Expanded text:
 visu. Fedum fortasse aliis, tibi non nisi vivorum causa institutam esse, doctorum omnium auctoritas et res ipsa consentiunt; idque sic esse, sepulcrorum species indicio est, que introrsus, inculta et horrida, rude incolis suis saxum obicit; exterius, multa impensa et artificum ingenio elaborata, marmoreas spectantibus atque aureas pretendit imagines. Insepultus ero, turpe aspectu. Parum ne, oro, negotii tui habes, ni suscipias alienum? provideant quos res tangit, hanc tu enim turpitudinem non videbis. Insepultus nione tua factus ille felicior sit sepulcro; sicut nec collega eius Marcus Crassus infelicior, quod qui eum sepeliri iuberet nemo affuit. In reliquis enim pene pares exitu fuere, nisi quod Crassi caput, ut ditissimum avarissimumque omnium decebat, auro gravius fuit servatum; tamen utrunque ludibri;, nisi forte tertius horum collega felicior, quod altissimi bello quidem fortunatiorem fateor, busto
Abbreviated transcription (Latin):
fetit. feciss ł ille aliũ quẽcũq feliciꝰ
ꝙͣ comod genuisset. nlli comodum.
fortumũ. unũq ex pautꝭ roͣm ĩpern
ꝓbrũ ingens. atq aꝑtissimũ argieᵈ ͧ
qnͣto adopeio fit felicior genit᷑a. ꝙ cũ
pͥmi ex oi ͤ diũ ac felicit̾ imꝑassẽt.
hic cantoꝵ uestigus ducũ spretꝭ iter
deuiũ ingͥ̾ssus byeui ⁊ tarpi non
imꝑio s tyrannndem cũ rem .p. fe¬
dasset/ miẜo quid s se digno fine ꝓcu¬
buit/ publicũq ludibriũ in se u̾tit᷑.
fulmen belli punici malleũq carta¬
gĩs aftit̾am illiꝰ magni filiꝰ ĩ decꝰ
milia in corneliã translatꝰ urtꝰ¬

Expanded text:
fecit; fecissetque ille alium quemcunque felicius fecit; fecissetque ille alium quemcunque felicius quam Commodum genuisset, nulli comfortunium, unumque ex paucis Romani Imperii probrum ingens. Atque apertissimum argumentum, quanto adoptio sit felicior genitura, quod cum primi, ex ordine, diu ac feliciter imperassent, hic, tantorum vestigiis ducum spretis iter devium ingressus, brevi et turpi non imperio sed tyrannide, cum Rempublicam fedasset, misero quidem sed se digno fine procubuit, publicunque ludibrium in se vertit. cundum illum fulmen belli Punici, malleumque Carth“Africani illius magni filius, in decus milia in Corneliam familiam t
Abbreviated transcription (Latin):
D nati qͦs optabã. sꝑabãq siꝑsti¬
tes p̾cesẜunt. Qhẽs ad qͦs ire cupi¬
as. nõ a quib doleas abire nõ exi¬
guũ solanen. D Mors acerba fllioꝵ
orbus ut moriar oogit᷑. Rhͦ si miẜũd
censes quid ẽ ꝙ uel orbũ mori cõ¬
gat. uel iuxisse coeg̾it᷑ cũ uñ tibi
filios eligas ingenuoꝵ iuuenũ̃tã¬
ta sit copia. ẽo fortassis obseꝙciõres
guine genuisses qd illos caũ quod
ħos c̾to uedicio q̃ suusti filu illi añꝙͣ
noti hn autẽ noti ⁊ dilecti ⁊ electi
Antequam filu btiq totum illi hoc ne̾.
hn beneficio tuo imputent. ꝙ filn tui
sint unde fit ut sepe hec fu̾it fausta
successio/ cui toto non mediotre tm̃ pa¬
tͥmonium. s sũmũ imꝑiũ crederetur.
Nosti ut iuliꝰ cesar ꝓle carens sibi au¬
gustũ ille tibium pene inuictꝰ quid̃.
ut post miã bel pium traianũ. ille
heliũ adrianũ. ut is cursꝰ antoniũ
piũm Ille marcũ aureliũ sibi filiũm

Expanded text:
. Nati quos optabam sperabamque superstites precesserunt. Habes ad quos ire cupias, non a quibus doleas abire, non exiguum solamen. Mors acerba, filiorum orbus ut moriar, cogit. Hoc si miserum censes, quid est quod vel orbum mori cogat, vel vixisse coegerit, cum, unde tibi filios eligas, ingenuorum iuvenum tanta sit copia, eo fortassis obsequentiorede sanguine genuisses? quod illos casu quodam, hos certo iudicio quesivisti: filii illi antequam noti, hi autem noti et dilecti et electi antequam filii. Itaque totum illi hoc nature, hi beneficio tuo imputent, quod filii tui sint, unde fit ut sepe hec fuerit fausta successio, cui tuto non mediocre tantum patrimonium, sed summum imperium crederetur. Nosti ut Iulius Cesar prole carens, sibi Augustum, ille Tiberium pene invitus quidem, ut post Nerva Ulpium Traianum, ille Elium Hadrianum, ut is rursus Antoninum Pium, ille Marcum Aurelium sibi filium