comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
.n. noxia ꝯcupiscimꝰ. nec despicere qͣm
ꝑnitiosa sunt licet. qr iuditiumi int̾¬
pellat affictꝰ. s cũ subsedit cupiditas
cũ impetꝰ ille flagnͣtis aĩ qui ꝯsilum
fugat cetidit. de restamͦ ꝑuitiosos ma¬
loꝵ mun̾um auctores. ut frigida egͥł
negamꝰ ⁊ lugentib ac sibi iratis ferũ
petit. sic oĩm que nocitura sũt impẽ se
ac submisse ñ nunqͣm ⁊̃ miserabłr ro¬
gantib ꝑseuerabimꝰ nõ dare. cũ initia
bñfitioꝵ suoꝵ spectare cũ ⁊̃ exitus
accepisse delectet. multi sunt qͥ dicant.
scio hoo illi nõ ꝓfutu᷑m. s qͥd fatiam:
rogat resistere p̾cib eiꝰ nõ possũ. ui¬
dent de se nõ de me queret᷑ͦ. falsum
℥. immo de te. ⁊ n̾nto quidem cũ ad
mentem bonã redierit. cũ actessio
illa que aĩm inflaminabat remiserit¬
se. qͥd ni eum oderit a qͦ in dampnũ ac
lentes q seruare. ita rogantib pesti¬
sira largiri blandũ ⁊ affabłe odiũ.

Expanded text:
enim noxia concupiscimus, nec dispicere, quam enim noxia concupiscimus, nec dispicere, quam perniciosa sunt, licet, quia iudicium interpellat adfectus ; sed cum subsedit cupiditas, cum impetus ille flagrantis animi, qui consilium fugat, cecidit, detestamur perniciosos malorum munerum auctores. Ut frigidam aegris negamus et lugentibus ac sibi iratis ferrumpetit, sic omnino, quae nocitura sunt, impense ac summisse,non numquam etiam miserabiliter rogantibus perseverabimus non dare. Cum initia beneficiorum suorum spectare tum etiam exitus , sed etiam accepisse delectet. Multi sunt, qui dicant : " Scio hoc illi non profuturum, sed quid faciam ? Rogat, resistere precibus eius non possum ; viderit : de se, non de me queretur." Falsum est : immo de te et merito quidem; cum ad mentem bonam redierit, cum accessio illa, quae animum inflammabat, remiserit, quidni eum oderit, a quo in damnum ac lentesque servare, ita rogantibus pestifera largiri blandum et adfabile odium est.
Abbreviated transcription (Latin):
dedecent qͦ altł te subleuasti. hoc depre
quib tm̃ inflaris. qͥcq̾d das torrumpis
Licet itaq in t̾rogare qui se tanto pere
resupinet. qͥd uultũ hĩtum q oris ꝑu̾¬
da sunt que humana fronte certe leui pla¬
cida q tribuunt᷑. q̃ cum daret mͥ suꝑre
ñ exultauit supͣ me. s qͣm potuit benig¬
nissimꝰ fuit. descendit q in etfũ ⁊ de¬
traxit num̾̾ suo pomp̃a si obseruauit.
ydoneum tempꝰ. ut in occ̃one potiꝰ qͣm
in nc̃citate sucturr̾e̾t. Uno mͦ isti ꝑsita¬
debimꝰ ne bñfitia sua insolentia ꝑdant.
si ostend̾iꝰ nõ iõ uideri maiora qͦ tu¬
multuosius data fant. ne ip̃os qͥdẽ ob
id cinqͣm posse maiores uideri. uanã tẽ
suꝑbie maguitudine. ⁊ q̃ ⁊̃ in odium
amanda ꝑducat. Sunt q̃dam noci¬
tura impetͣnͣtib . q̃ nõ dare s negare
bñficium ÷. Estimabimꝰ itaq utilita¬
tem potiꝰ qm uoluntatẽ potentiũ. Sepe

Expanded text:
dedecent ! Quoque altius te sublevasti, hoc depresdedecent ! Quoque altius te sublevasti, hoc depresquibus tantum inflaris ; quidquid das, corrumpis. Libet itaque interrogare, quid se tanto opere resupinet, quid vultum habitumque oris perverIucunda sunt, quae humana fronte, certe leni placidaque tribuuntur, quae cum daret mihi superior, non exultavit supra me, sed quam potuit benignissimus fuit descenditque in aequum et detraxit muneri suo pompam, sic observavit idoneum tempus, ut in occasione potius emam in necessitate succurreret. Uno modo istis persuadebimus, ne beneficia sua insolentia perdant, si ostenderimus non ideo videri maiora, quod tumultuosius data sunt ; ne ipsos quidem ob id cuiquam posse maiores videri; vanam esse superbiae magnitudinem et quae in odium etiam amanda perducat. Sunt quaedam nocitura impetrantibus, quae non dare sed negare beneficium est ; aestimabimus itaque utilitatem potius quam voluntatem petentium. Saepe
Abbreviated transcription (Latin):
da ÷ iuanis iactatio. res loqñtur nobis
tacentib. Non tiu ingratũ s inuisum ÷
bñfitium suꝑbe datum. G. cesar dedit iu¬
tam. pompeio pono. si dat qͥ ñ aufert.
Deinde absoluto ⁊ agenti gr̃as porre¬
xit ostłandum sinistr̃u pedem. Qͥ excusãt
et negant id insolentie cã ftm aiuut sto¬
culum auratũ. funmo aureum margarius
distinctũ ostend̾e eum uoluisse. Ita ꝓrsꝰ.
tatis ꝑsica seruitute monstraret. parũ
iudicauit si senator senex submissis ho¬
norib in cõspectu pͥncipũ̃ supplex sibi eo
more iacuisset qͦ hostes uictis hostib ra¬
cuere. Inueuit aliqͥd infra genua quoli
nere sinistro pede. parum .n. fede furio¬
se q insolens fuerat qui de capite ꝯsula¬
ris uiri soccatus audiebat nͥ in os senato¬
ris ingessisset imꝑator pigros suos: Ofr̾¬
bia magne fortime. o stultissimũ malum
ut a te nicħ acciꝑe iuuat. ut om̃e bñfi¬
tium in iurrtam ꝯu̾teris. ut te om̃ta

Expanded text:
da est inanis iactatio; res loquentur nobis da est inanis iactatio; res loquentur nobis tacentibus. Non tantum ingratum, sed invisum est beneficium superbe datum. C. Caesar dedit vitam Pompeio Penno, si dat, qui non aufert ; deinde absoluto et agenti gratias porrexit osculandum sinistrum pedem. Qui excusant et negant id insolentiae causa factum, aiunt socculum auratum, immo aureum, margaritis distinctum ostendere eum voluisse. Ita prorsutatis Persica servitute mutaret, parum iudicavit, si senator, senex, summis usus honoribus in conspectu principum supplex sibi eo more iacuisset, quo hostes victi hostibus iacuere ; invenit aliquid infra genua, quo lnere, sinistro pede ? Parum enim foede furioseque insolens fuerat, qui de capite consularis viri soccatus audiebat, nisi in os senatoris ingessisset imperator epigros suos ! O superbia, magnae fortunae stultissimum malum ! Ut a te nihil accipere iuvat ! Ut omne beneficium in iniuriam convertis! Ut te omnia
Abbreviated transcription (Latin):
narrasti. Quid opꝰ ÷ eloqui. qͥd alieñ
occupare offitiũ : est quiistd̃ facere
honestiꝰ possit. qͦ narrante. ⁊ hoc lau¬
dabit᷑ qd̾ ip̃e nõ narras. ingratũ me
iudicas. si istud te tacente ne mosci¬
turus est. Q̾ adeo nõ ÷ ꝯmittendũ
ut ̾ si qͥs toram nob̾ narrabit respõ¬
dend̾ sit. Dignissimꝰ qͥdem ille ÷ ma¬
iorib bñficũs. s ⁊ ego mag̃ uelle me
stio om̃ia illi p̾stare: qͣm adhuc p̾sti¬
tisse. ⁊ hec ip̃a nõ u̾uulit̾ nec ea fi¬
gura q̃ quidam reitumt q̃ mag̃ ad
se uolunt attrahe. de ide aditienda oĩs
humanitas. ꝑdet agricola qd̾ sparsit si
labores suos destruit in semine. multa
cura sata ꝑducunt᷑ ad segetẽ. Nichil in
fructum ꝑuenit qd̾ nõ apͥmo usq ad
ꝯditio ÷. nͥ illa adiuoris ꝑdes. parũ÷
dedisse. fouenda sunt. si gratos uis hr̾e
qͦs obligas. nõ tm̃ des oꝑtet bñfitia: s
ames. p̾cipue ut dixi ꝑcamꝰ aurib. Am
monitio tedium facit. exꝓbratio odiũ

Expanded text:
narrasti." Quid opus est eloqui, quid alienum occupare officium ? Est, qui istud facere honestius possit, quo narrante et hoc laudabitur, quod ipse non narras. Ingratum me iudicas, si istud te tacente nemo sciturus est ! Quod adeo non est committendum, ut etiam, si quis coram nobis narrabit, respondendum sit : " Dignissimus quidem ille est maioribus beneficiis, sed ego magis velle me scio omnia illi praestare quam adhuc praestitisse " ; et haec ipsa non verniliter nec ea figura, qua quidam reiciunt, quae magis ad se volunt adtrahere. Deinde adicienda omnis humanitas. Perdet agricola, quod sparsit, si labores suos destituit in semine; multa cura sata perducuntur ad segetem ; nihil in fructum pervenit, quod non a primo usque ad isi illa adiuveris, perdes; parum est dedisse, fovenda sunt. Si gratos vis habere, quos obligas, non tantum des oportet beneficia, sed ames. Praecipue, ut dixi, pareamus auribus ; admonitio taedium facit, exprobratio odium.
Abbreviated transcription (Latin):
p̾cessit. hii docendi sũt nichil imputa¬
re uł plus debere. ad hoc honestissimã
ꝯtentione bñficiis bñfitia uincendi.
Sic nos adhortatur chrysippꝰ. ut di¬
car uerendum ẽẽ. ne quia charites io¬
nis filie sunt parum sacrate gerere sacͥ¬
legium sit ⁊ tam bellis puellis fiat i¬
iuria. Tu me aliqͥd eoꝵ doce ꝑ que bñ¬
ficentior gratior q adu̾sus bene m̾entes
fiam. ꝑ q̃ obligantiũ obligatoꝵ q aĩ
certent. ut qui p̾stit̾unt obliuistant᷑
ꝑtinax sit memoria debentium. Iste uͦ
meptie poetis relingnͣtur quib aures
oblectare ꝓpoĩtum ÷ ⁊ dulcem fabłam
nectere. at si ingenia sanare.⁊ fidem
in reb humanis retin̾e. memoriã offi¬
tioꝵ ingere auinus uoluit. serio loꝙͣ.¬
tur et magnis uirib agant. nͥ forte
existimas leui ac fabłososermone. et
a uilib argum̃tis ꝓhiberi posse rem
ꝑniciosissimã bñfitioꝵ nouas tabłas.
ita exponã ncc̃e ÷. hoc pͥmũ nob̾ esse¬

Expanded text:
i docendi sunt nihil imputare, illi plus debere. Ad hanc honestissimam contentionem beneficiis beneficia vincendi sic nos adhortatur Chrysippus, ut dicat verendum esse, ne, quia Charites Iovis filiae sunt, parum se grate gerere sacrilegium sit et tam bellis puellis fiat iniuria ! Tu me aliquid eorum doce, per quae beneficentior gratiorque adversus bene merentes fiam, per quae obligantium obligatorumque animi certent, ut, qui praestiterunt, obliviscantur, pertinax sit memoria debentium. Istae vero ineptiae poetis relinquantur, quibus aures oblectare propositum est et dulcem fabulam nectere. At qui ingenia sanare et fidem in rebus humanis retinere, memoriam officiorum ingerere animis volunt, serio loquantur et magnis viribus agant ; nisi forte existimas levi ac fabuloso sermone et anilibus argumentis prohiberi posse rem perniciosissimam, beneficiorum novas tabulas. ita exponam necesse
Abbreviated transcription (Latin):
Non .n. tm̃ fieri debet. s rõe fieri. hac
dute ꝑ totam uitam eundũ ÷. minims
suaserit dandũ. ħ añt hoc pͥmũ cen¬
sebit ne ab oĩb accipiendũ. Aquib
gͦ accipiemꝰ. ut breuit̾ tͥ responde am¬

Expanded text:
nim tantum fieri debet, sed ratione fieri. Hac nim tantum fieri debet, sed ratione fieri. Hac duce per totam vitam eundum est, minima suaserit, dandum. Haec autem hoc primum censebit non ab omnibus accipiendum. A quibus ergo accipiemus ? Ut breviter tibi responde
Abbreviated transcription (Latin):
uideri recepisse suꝑbi ⁊ imputatores.
int̾pretari gr̃as agentẽ nõ ałr qͣm si
referat audire: prebere se facilem ad
hoo ut qñe obligauit ⁊̃ exsolui uelit.
male audire solet fenerator si acerbe
exigit eque si in recipiendo tardus
ac difficilis moras querit. Bñfitium
tam recipiendũ÷ ͣ nõ exigendum.
exiget. reddi gauisus ÷ bonafide qͥd
p̾stitisset oblitus qui accipientis aĩo
recipit. Quidam nõ tm̃ dant bñficia
tum. Iam .n. tnͣseamꝰ ad alt̾am ꝑtemi
tractatiͦ qͦmͦ se g̾ere hoies in accipiẽ.¬
dis bñfitiis debeant. Ꝙcumq ex duo¬
b constat offitiũ tm̃dem ab utroq e
exit. qͣlis pr ẽẽ debeat cũ inspexeris
scies nõminꝰ oꝑis illi suꝑeẽ ut despici¬
as qͣlem eẽ oꝑteat filiũ. Sunt alique
ꝑtes mariti s nõ minores uxoris. In
uitem ista qͣntum exigunt p̾stant:
et parem desid̾at regłam que ut ait
hecaton difficilis ÷. om̃e .n. honestũ
in arduo ÷. ⁊̃ qd uicinũ honesto℥.¬

Expanded text:
tatores. interpretari, gratias agentem non aliter, quam si referat, audire, praebere se facilem ad hoc, ut, quem obligavit, etiam exsolvi velit ! Male audire solet fenerator, si acerbe exigit, aeque, si in recipiendo tardus ac difficilis moras quaerit. Beneficium tam recipiendum est quam non exigendum. exegit, reddi gavisus est, bona fide, quid praestitisset, oblitus, qui accipientis animo recepit. Quidam non tantum dant beneficia dum. Iam enim transeamus ad alteram partem tractaturi, quomodo se gerere homines in accipiendis beneficiis debeant. Quodcumque ex duobus constat officium, tantundem ab utroque exigit. Qualis pater esse debeat, eum inspexeris, scies non minus operis illic superesse, ut dispicias, qualem esse oporteat filium ; sunt aliquae partes mariti, sed non minores uxoris. In vicem ista, quantum exigunt, praestant et parem desiderant regulam, quae, ut ait Hecaton, difficilis est ; omne enim honestum in arduo est, etiam quod vicinum honesto
Abbreviated transcription (Latin):
tam qr late petentis matͥmonii scit
bñfitia diuid̾e̾ tanqͣm mr̾i pꝰ filias
soleat nom̃ imponi. aut poete u̾a
noĩa reddant. que admodũ nomĩ de¬
nõ put̾ant ad rẽ ꝑtin̾e u̾m ditere.
s aut nccitate coacti. aut dedecore
torrupti. id qũeq uocari iubent ꝙ uel
censum detuler̃t. ꝓrimiꝰ .n. poeta suñ
illas ferre nom̃ iubet. hoc ut stias eẽ
etce talia de qͣ tum maxĩe agit᷑ apud
hesiodũ. charis ÷ apd̾ hom̾nm mitsa
S ne fatiam qd̾ rep̾hendo oĩa ista q̃
ita ext᷑ rem sũt. ut nͣ tͥca rõ qͥdem¬

Expanded text:
tam, quia late patentis patrimonii sit tam, quia late patentis patrimonii sit beneficia dividere ; tamquam matri post filias soleat nomen imponi aut poetae vera nomina reddant ! Quemadmodum nomenclanon putant ad rem pertinere verum dicere, sed aut necessitate coacti aut decore corrupti id quemque vocari iubent, quod censum detulerunt ; proximus enim poeta suum illas ferre nomen iubet. Hoc ut scias ita esse, ecce Thalia, de qua cum maxime agitur, apud Hesiodum Charis est, apud Homerum Musa. Sed ne faciam, quod reprehendo, omnia ista, quae ita extra rem sunt, ut ne c
Abbreviated transcription (Latin):
eu frosiñe. t̾ciam thaliaui. hoꝵ no¬
minũ interp̾tatõem ꝓut cuiq uisũ
⁊ deflectit. ⁊ ad rõem aliqͣm conatur
ꝑducere. cũ hesiodus puell̾ suis qd̃
uoluit nom̃ imposuerit. Itaq home¬
rus uni nuitauit. pasitheam appella
ueniam alium poetã apd̾ qũe p̾cin¬
gant᷑. ⁊ spissis. aut phrixianis ꝓde¬
pictori ita uisum ÷. Chrysi ppꝰ qͦ penes
quẽ subtile. illud acumen÷. ⁊ ĩ unam
penetrans u̾itatẽ qui rei agende cã
loquit᷑. ⁊ u̾bis nõ ultra qͣm ad intlłm
satis ÷ ntit᷑. totũ libru suũ hiis mepti¬
ił replet. ita ut de ip̃o bñfctio dandi
accipiendi. reddendiq bñficii pauca
ad modũ dicat. ne hiis fabłas. s hec fa-¬
bulis inserat. Nam p̾ter ista q̃ echaton
tnͣscribit tres chrysippꝰ gr̃as ait. Iouis ⁊
eurinomes alias eẽ. etate aũt minore̾
qͣm horas. s meliuscula fatie ⁊ iõ ue¬
neri datas comites. matris qͦ nomen
ad r̃e indicat ꝑtin̾e. Eurinom̃ .n. dic¬

Expanded text:
. Horum nominum interpretationem, prout cuique visum est, deflectit et ad rationem aliquam conatur perducere, cum Hesiodus puellis suis, quod voluit, nomen imposuerit. Itaque Homerus uni mutavit, Pasithean appellavInveniam alium poetam, apud quem praecingantur et spissis aut Phryxianis prodepictori ita visum est. Chrysippus quoque, penes quem subtile illud acumen est et in imam penetrans veritatem, qui rei agendae causa loquitur et verbis non ultra, quam ad intellectum satis est, utitur, totum librum suum his ineptus replet, ita ut de ipso officio dandi, accipienda reddendi beneficii pauca admodum dicat ; nec his fabulas, sed haec fabulis inserit. Nam praeter ista, quae Hecaton transcribit, tres Chrysippus Gratias ait Iovis et Eurynomes filias esse, aetate autem minores quam Horas, sed meliuscula facie et ideo Veneri datas comites. Matris quoque nomen ad rem iudicat pertinere : Eurynomen enim dic
Abbreviated transcription (Latin):
gͣue tñ torm̃tũ ÷ debe̾ cũ uolis. ꝯtra
locondissimũ ab eo accepisse bñficiũ
qñe amare ⁊̃ post iniuriã possis. ubi
si eum amare oꝑtet qũe nõ iuuatt
totiens ãmoneã ntc̃e ÷ nõ loqͥ me sapt¬

Expanded text:
en tormentum est debere, cui nolis ; contra iucundissimum ab eo accepisse beneficium, quem amare etiam post iniuriam possis, ubi si eum amare oportet, quem non iuvat. Totiens admoneam necesse est non loqui me de sapi
Abbreviated transcription (Latin):
uł aliqͦ casu discussos reponi reponi sͥ¬
passus nõ erit hec unitas. ⁊ ħ maximi
imꝑii ꝯtextus ui ꝑtes multas dissiliet.
qui parendi fui̾t. Ideoq pͥncipes regesq
et quoq alio noĩe sunt tutores status
publici. nõ ÷ mir amari ultra pͥuatas
Nam uͥ illi uirib opꝰ ÷ ⁊ huic capite.
longiꝰ uidet᷑ recessisse a ꝓpoĩto or̃o nr̃a
at me hercule rẽ ip̃ani p̾mis. Namsi
es. illa corpꝰ tuũ. uides ut puto quam
guentib. Et si q̃n misso sanguine
opuis est sustmendum ne ultra cm̃¬

Expanded text:
vel aliquo casu discussos reponi sibi vel aliquo casu discussos reponi sibi passus non erit, haec unitas et hic maximi imperii contextus in partes multas dissiliet, qui parendi fuerit. Ideo principes regesque et quocumque alio nomine sunt tutores status publici non est mirum amari ultra privatas nam et illi viribus opus est et huic capite. Longius videtur recessisse a proposito oratio mea, at mehercules rem ipsam premit. Nam si, es, illa corpus tuum, vides, ut puto, quamguentibus, et, si quando misso sanguine opus est, sustinenda est m
Abbreviated transcription (Latin):
tet intertꝰ. tñ manꝰ pedes. ocłi negotiũ
ilu g̾unt. illũ ħ cutis miuit. illiꝰ iussu
iacemꝰ. aut inquieti disturrimꝰ cum ille
imꝑauit. siue auarꝰ dñs est mare lucͥ
cã strutam᷑. Que ambitiosus tam dudum¬
dextram flamnus obiecisi. aut uolim
tariam subsiluimꝰ. Sic hec inm̃sa mł¬
titudo uniꝰ aĩa circundata. illrus spu
regit᷑. illiꝰ rõe flectit᷑. p̾ssura se ac finc¬
tura uirib sure nͥ ꝯfilio sustin̾ot᷑. Suã
itaq incolumitatẽ amãt. cũ ꝓ uno ho¬
mine denas legiones in atiem deducũt
cũ in pͥma fronte ꝓcurrunt. ⁊ adi̾sa
uuln̾ib pectora ferũt ne imꝑatoris
qũe hec tot milia trahũt. nichil ip̃a
ꝑ se futa nͥ honꝰ et p̾da si mens illa mi¬
perii subtrahat᷑. Rege incolum mẽs
om̃ib una amissio ruꝑe fidem. ħͥ cadꝰ
romane pacis exitium erit. hic tanti
fortimã pͥp in ruinas aget. ẽam diu
sciet ferre frenos. qͦs si qñ arruꝑit

Expanded text:
tet incertus, tamen manus, pedes, oculi negotium tet incertus, tamen manus, pedes, oculi negotium illi gerunt, illum haec cutis munit, illius iussu iacemus aut in- quieti discurrimus, cum ille imperavit, sive avarus dominus est, mare lucri causa scrutamur, sive ambitiosus, iam dudumdextram flammis obiecimus aut voluntarii terram subsiluimus, sic haec immensa multitudo unius animae circumdata illius spiritu regitur, illius ratione flectitur pressura se ac fractura viribus suis, nisi consilio sustineretur. Suam itaque incolumitatem amant, eum pro uno homine denas legiones in aciem deducunt, cum in primam frontem procurrunt et adversa vulneribus pectora ferunt, ne imperatoris quem haec tot milia trahunt nihil ipsa per se futura nisi onus et praeda, si mens illa imperii subtrahatur. Rege incolumi mens omnibus una; amisso rupere fidem. Hic casus Romanae pacis exitium erit, hic tanti fortunam populi in ruinas aget ; tam diu m diu sciet ferre frenos, quos si quando abruperit
Abbreviated transcription (Latin):
uiris decori głe q sũt si ilł salutaris po¬
tentra÷. Nam pestifera uis: uale̾ ad no¬
cendũ. Illiꝰ de mũ magnitudo stabłis fũ¬
sciunt. cuiꝰ curã excubare ꝓ salute singu¬
tẽdente ñ tanqͣm malũ aliqd̾ aut noxiũ
aĩal e cubili ꝓsilierit diffugiunt. s ra¬
qͣm ad clarũ ac bñficiũ sydus certatim
aduolant. obic̾e se ꝓ illo mucronib i¬
sidiantiũ ꝑatissimi ⁊ substern̾e corpora
sua. si ꝑ stragem illi humana iter ad fa¬
lutẽ struendũ sit. Somnũ eiꝰ noct᷑nis
excudiis muniunt. latera obiecti cͥcũ¬
susi q defendunt. incurrentib ꝑ iculis
ges ⁊ se sua q iactandi qͦcumq defidera¬
ferr̃. ⁊ multis mortib unã aĩam redi¬
mere. ñ nunqͣm senis. ⁊ inualidi. Qñe¬
admod̾ totũ corpꝰ aĩo seruit. ⁊ cum hoc
tanto maiꝰ tanto q spetiosius sit. ille ĩ
occulto maneat tenus: ⁊ in qͣ sede lati¬

Expanded text:
vires decori gloriaeque sunt, si illis salutaris povires decori gloriaeque sunt, si illis salutaris potentia est ; nam pestifera vis est valere ad nocendum. Illius demum magnitudo stabilis funsciunt, cuius curam excubare pro salute singurocedente non, tamquam malum aliquod aut noxium animal e cubili prosilierit, diffugiunt, sed tamquam ad clarum ac beneficum sidus certatim advolant. Obicere se pro illo mucronibus insidiantium paratissimi et substernere corpora sua, si per stragem illi humanam iter ad salutem struendum sit, somnum eius nocturnis excubiis muniunt, latera obiecti circumfusique defendunt, incurrentibus periculis ges et se suaque iactandi, quocumque desideraferrum ac multis mortibus unam animam redimere nonnumquam senis et invalidi. Quemadmodum totum corpus animo deservit et, cum hoc tanto maius tantoque speciosius sit, ille in occulto maneat tenuis et in qua sede lati
Abbreviated transcription (Latin):
qͥdem ꝯditõe temꝑũ incidunt q̃dam q̃
possunt laudate puniri. ad ice ꝗ mag
hibenda mod̾atio÷ q̃ sanabłia ingenia
distinguere a deploratis sciat. ni ꝓmis¬
cuã hr̃e ac uulgarẽ clem̃tiã oꝑt nͦ
abscisam. stam t̃a oĩb ignosc̾e crudeli¬
tas est qm nlłi. modũ tenere debemꝰ
S qr difficile est temꝑam̃tũ q̃cqͥd eqͦ
plus futum est in ꝑtẽ humaniorem
¶Quic in tres ꝑtes omñẽ hanc mat̾ian
dundam. Prima erit manumissionis.
stret. stam cã sint uitia q̃dam uir tu¬
tes mutantia. nõ possinit secer ni nisi
signa quib dinoscant᷑ impͥsseris. Ter¬
tio loco q̃rimꝰ qͦmi ad hanc uirtut̃e per
suã factat. Aiallam ex oĩb uirtutib¬
mag̃ homini ꝯuenire. cumsit ulla hu¬
manior constet. nc̃ce est nõ solum inter
nos qui hoĩen sociale aĩal ꝯmuni bono ge¬
nitũ uideri uolumꝰ. s. ⁊̃ int̾ illos qͥ hoĩem
uoluptati donãt. quoꝵ oĩa dc̃a fc̃a q ad u¬
tilitatẽ suã spectant. Nam si quietem

Expanded text:
dem condicione temporum incidunt quaedam, quae possint laudata puniri. Adice, quod mhibenda moderatio est, quae sanabilia ingenia distinguere a deploratis sciat. Nec promiscuam habere ac vulgarem clementiam oportet nec abscisam; nam tam omnibus ignoscere crudelitas quam nulli. Modum tenere debemus; sed quia difficile est temperamentum, quidquid aequo plus futurum est, in partem humaniorem Nunc in tres partes omnem hanc materiam dividam. Prima erit manumissionis ; stret : nam cum sint vitia quaedam virtutes imitantia, non possunt secerni, nisi signa, quibus dinoscantur, impresseris ; tertio loco quaeremus, quomodo ad hanc virtutem per- suam faciat. Nullam ex omagis convenire, cum sit nulla humanior, constet necesse est non solum inter nos, qui hominem sociale animal communi bono genitum videri volumus, sed etiam inter illos, qui hominem voluptati donant, quorum omnia dicta factaque ad utilitates suas spectant ; nam si quietem
Abbreviated transcription (Latin):
et qͦs paulo post mun̾is sui peniteat
alias q̃ruli. ⁊ minima mom̃ta calũp¬
niantes grãm omñe corrumpimꝰ. nõ
tm̃ postqͣm dedimꝰ bñfitia: s dum da¬
mꝰ. Quił nr̃m ꝯtemptꝰ fuit aut le¬
nit̾ rogati. aut semel: Quis ñ cũ
aliqͥd a se peri suspicatꝰ ÷ frontẽ addu¬
xit. multũ au̾tit. occupatões simła¬
uit. longis sermonib. ⁊ de industͥa
ñ inuenientib exitũ. occ̃onẽ peten¬
di abstulit. ⁊ uariis artib ncc̃itates
ꝓperantis elusit : In angusto ui ꝯp̾s¬
sus aut distulit .i. timide negauit:
aut ꝓmisit. s difficult̾. s subductꝰ

Expanded text:
et quos paulo post muneris sui paeniteat, et quos paulo post muneris sui paeniteat, alias queruli et minima momenta calumniantes. Gratiam omnem corrumpimus non tantum postquam dedimus beneficia, sed dum damus. Quis nostrum contentus fuit aut leviter rogari aut semel ? Quis non, cum aliquid a se peti suspicatus est, frontem adduxit, vultum avertit, occupationes simulavit, longis sermonibus et de industria non invenientibus exitum occasionem petendi abstulit et variis artibus necessitates properantes elusit ; in angusto vero comprensus aut distulit, id est timide negavit, aut promisit, sed difficulter, sed subductis
Abbreviated transcription (Latin):
riter multos ac uarios errores temere¬
qd benefitia nec dare stimiꝰ nͭ accipere.
Sequit᷑ .ii. ut male tollocata male de¬
beantur. de quib nõ redditis sero que¬
riuꝰ. Ista .n. ꝑierunt cum darentur.
Net mirum ÷ int̾ płima maxĩa q uicia
ult̾m eẽ frequentiꝰ qmͣ ingrati animi.
Id euenire ex causis płib uideo. pͥma
c̃a ÷. qd nõ eligimꝰ dignos quib tribu¬
amus. s nomina fact᷑i diligenter
patrimoniũ ⁊ uiam debitoris inquiri¬
mꝰ. femina in solum effetum ⁊ sterile
nõ spargimꝰ. benefitia sine ullo delec¬
tu magis ꝓicimꝰ qͣm damꝰ. Nec facile di¬
xerimiutrum turpiꝰ sit inficiari an re¬
potere bñfitium. Id .n. gentis huiꝰ cre-¬
diti estis. ex quo tm̃ recipiend̾ sit qntũ
ultro refert᷑ de quo queri uͦ fedidissi¬
nn. ob hoc ip̃m qr ñ opꝰ ÷ ad lib̾andam
fidem facultatib s aĩo. Reddit .n. be¬
nefitium qui debet. S cum sit in ip̃is
crimeu qui nec ꝯfessione qͥdem grati

Expanded text:
ter multos ac varios errores temerod beneficia nec dare scimus nec accipere. Sequitur enim, ut male collocata male debeantur ; de quibus non redditis sero querimur ; ista enim perierunt, cum darentur. Nec mirum est inter plurima maximaque vitia nullum esse frequentius quam ingrati animi. Id evenire ex causis pluribus video. Prima illa est, quod non eligimus dignos, quibus tribuamus. Sed nomina facturi diligenter in patrimonium et vitam debitoris inquirimus, semina in solum effetum et sterile non spargimus ; beneficia sine ullo dilectu magis proicimus quam damus. Nec facile dixerim, utrum turpius sit infitiari an repetere beneficium ; id enim genus huius crediti est, ex quo tantum recipiendum sit, quantum ultro refertur. Decoquere vero foedissimum ob hoc ipsum, quia non opus est ad liberandam fidem facultatibus sed animo ; reddit enim beneficium, qui debet. Sed cum sit in ipsis crimen, qui ne confessione quidem grati
Abbreviated transcription (Latin):
modꝰ eque peccat qd̾ excedit qͣm qd̾ de¬
sicit. liceat istd̾ sane tͥ ⁊ te in tñ for¬
tuna sustulerit. nt ꝯiugia tua urbes
sint qͣs qͣnͣto maioris aĩ fuit nõ tã¬
caꝑe qͣm sꝑg̾e. est tñ aliqͥs minor qͣm
in sinu eiꝰ ꝯdenda ÷ ciuitas. Ab anti¬
gono cynicꝰ petiit talentũ. redit
plus ẽẽ qͣm qd̾ cynitꝰ per̾e deb̾et. Re¬
pulsus petiit denariũ. R̾dit minꝰ eẽ
qͣm qd̾ regem deceret dare. eurpissi¬
ma eiꝰ modi cauillatio ÷. Inuenit qͦmͦ
neutr̃u daret. In denario regẽ. in
talento cynitũ respexit. cñ posset et
denariũ tanqͣm cẏnito dare. ⁊ talẽ¬
tum tantͣm rex. ut sit aliqͥd mag̃
qͣm qd̾ tynitꝰ accipiat. Sticħ tamexi¬
guum ÷ qd̾ nõ honeste regis huma¬
nitas tribuat. Si me int̾rogas: ꝓbo.
Est .n. intolerabłis res postere mĩ¬
mos.⁊ ꝯtempn̾e. Induxisti pecunie
cduni. hoc ꝓfessus es hanc ꝑsoña.
induisti agenda est. Inguissimũ est
te petuniam sub gła egestatis acqͥr̾e̾.

Expanded text:
modus, aeque peccat, quod excedit, quam quod deficit. Liceat istud sane tibi et te in tantum fortuna sustulerit, ut congiaria tua urbes sint quas quanto maioris animi fuit non cae ! : est tamen aliquis minor, quam in sinu eius condenda sit civitas ! Ab Antigono Cynicus petit talentum; respondit plus esse, quam quod Cynicus petere deberet. Repulsus petit denarium; respondit minus esse, quam quod regem deceret dare. " Turpissima eiusmodi cavillatio est ; invenit, quomodo neutrum daret. In denario regem, in talento Cynicum respexit, eum posset et denarium tamquam Cynico dare et talentum tamquam rex. Ut sit aliquid maius, quam quod Cynicus accipiat, nihil tam exiguum est, quod non honeste regis humanitas tribuat." Si me interrogas, probo ; est enim intolerabilis res poscere nummos et contemnere. Indixisti pecuniae odium; hoc professus es, hanc personam induisti : agenda est. Iniquissimum est te pecuniam sub gloria egestatis adquirere.
Abbreviated transcription (Latin):
do eximet. ⁊ cadauer ⁊̃ noxium sepeliet.
s fatiet ista tnͣquilla m̃te uultu suo.
gͦ nõ miserebit᷑ sapiens s sucurret. s
ꝓderit in ꝯmune auxiliũ natꝰ. at publi
tum boũ ex quo dabit cuiq partẽ. ⁊̃ ad
dandos bonitatẽ suã ꝑmittet. afflictiᷤ
uͦ ⁊ fortiꝰ laborantib multo libentius
subueniet qͦtiens pot̾it fortune int̾ci¬

Expanded text:
do eximet et cadaver etiam noxium sepeliet, do eximet et cadaver etiam noxium sepeliet, sed faciet ista tranquilla mente, vultu suo. Ergo non miserebitur sapiens, sed succurret, sed proderit, in com- mune auxilium natus ac bonum publicum, ex quo dabit cuique partem. Etiam ad dandos bonitatem suam permittet ; adflictis vero et forte laborantibus multo libentius subveniet. Quotiens poterit, fortunae interce
Abbreviated transcription (Latin):
p̃ qd̾ iliam obducat. Nichil q eq̃ hoĩem
qͣm maguꝰ animꝰ decet. nõ pͭ aũt mag¬
mis ẽe id̾. si metus.⁊ meror ꝯtondit.¬
si mentẽ obducit ⁊ contrahit. hoc sapi¬
enti ne in suis qͥdem accidet calamita¬
tib. s om̃e fortune iram reu̾bera¬
bit. ⁊ ante se franget. Eand̾ semꝑ
fatiẽ seruabiti placid̾a. incõcussam.
qd̃ fac̾e nõ poss si tristitiam reciꝑet.
tia ihabitabłis ÷ ad dispiciendas res.
ut illa excogitando ꝑicłosa uitanda
eque estimanda. gͦ ñ miseret᷑. qr ⁊.
sine miseria aĩ nõ fit. Cet̾a om̃ta
queq miserent᷑ uolo fac̾e libens.
et alius aĩo fatiet. sucturret aliem᷑
lacrimis nõ accedet. dabit mauum
nanfrago. exuli hospitiũ. egenti
stipem nõ hanc ꝯtumeliosam ꝙͣ ꝑs
maior hoꝵ qͥ misericordes uideri uo¬
lunt abicit. ⁊ fastidit qͦs adiuuat. cõ¬
tingiq ab hus timet. s ut hs hõi
ex ꝯmuni dabit. Donabit lacrinus ma¬
t̾nis filiũ. ⁊ cathenas solui uidebit. ⁊ lu¬

Expanded text:
m quam magnus animus decet; non potest autem magnus esse idem ac maestus. Maeror contundit mentes, abicit, contrahit ; hoc sapienti ne in suis quidem accidet calamitatibus, sed omnem fortunae iram reverberabit et ante se franget; eandem semper faciem servabit, placidam, inconcussam, quod facere non posset, si tristitiam reciperettia inhabilis est ad dispiciendas res, utilia excogitanda, periculosa vitanda, aequa aestimanda ; ergo non miseretur, quia id sine miseria animi non fit. Cetera omnia, quae, qui miserentur, volo facere, libens et altus animo faciet ; succurret alienis lacrimis, non accedet ; dabit manum naufrago, exuli hospitium, egenti stipem, non hanc contumeliosam, quam pars maior horum, qui misericordes videri volunt, abicit et fastidit, quos adiuvat, contingique ab iis timet, sed ut homo homini ex communi dabit ; donabit lacrimis maternis filium et catenas solvi iubebit et lu
Abbreviated transcription (Latin):
neris comp̾hendit te sibiamor. ñ tupidi¬
tate aliqͣ. nõ temeritate incendii. nõ
pͥoꝵ pͥncipũ exemplis corruptis. qͣntũ
in tiues suos liceat exꝑiendo temptare.
s hebetare a tiem imꝑii sui. Prestitisti
tesar cuutatẽ incruentã. et hoc ꝙ mag¬
no aĩo głatꝰ es. ulłam te toto orde stillã
cruoris humani misisse. qͦ maiꝰ ÷ mirabłiꝰ
Clem̃tia gͦ nõ tm̃ honestioree s potiores
nuerint. liberis q at nepotib tͣdid̾int
regna: tyrannoꝵ execrabłis at brenis
potestas est. Quid int̾est int̾ tyramitum
ac regẽ : Sp̃es .n. ip̃a fortune ac licen¬

Expanded text:
neris comprendens ut sui amor non cupiditate aliqua, non temeritate ingenii, non priorum principum exemplis corruptum, quantum sibi in cives suos liceat, experiendo temptare, sed hebetare aciem imperii sui. Praestitisti, Caesar, civitatem incruentam, et hoc, quod magno animo gloriatus es nullam te toto orbe stillam cruoris humani misisse, eo maius est mirabiClementia ergo non tantum honestiores sed tutiores nuerint liberisque ac nepotibus tradiderint regna, tyrannorum exsecrabilis ac brevis potestas sit ? Quid interest inter tyrannum ac regem species enim ipsa fortun
Abbreviated transcription (Latin):
equi meliꝰ facili fre no regunt᷑ ita de¬
m̃tia uoluntaria innocentiã impetu
suo sequit᷑. ⁊ digña putat cuutas qͣm
seruet sibi. plus itaq hac uia ꝓfistit᷑.
Crudelitas minine humanũ malũ est
indignũ tã miti aĩo. ferina ista rabi¬
es est sanguine gaud̾e. ac uulm̾b et
abiecto hoĩe in siluestre ał tfsire.
Oaud .n. int̾est oro te alexander. leo¬
ni lysimachũ obitias. au ip̃e laceres
rictũ illum edendoꝵ hõm capacẽ. stã
exigimꝰ a te ut manꝰ ista exttum fa¬
młiariũ certissimũ ulli sabutaris sit.
ut iste animꝰ feror insatiabłe genti¬
un malũ cit sangumie cedem q sati¬
etur. Clem̃tia inuocat᷑ ad occidendũ
amicũ. carnisex int̾ hoĩes eligitur.
hoc est qͣre ł maxĩa ab hominanda sit
deũ humanos. noua supplitia ꝯqͥrit.

Expanded text:
equi melius facili freno reguntur, ita cleequi melius facili freno reguntur, ita clementiam voluntaria innocentia impetu suo sequitur, et dignam putat civitas, quam servet sibi. Plus itaque hac via proficitur. Crudelitas minime humanum malum est indignumque tam miti animo ; ferina ista rabies est sanguine gaudere ac vulneribus et abiecto homine in silvestre animal transire. Quid enim interest, oro te, Alexander, leoni Lysimachum obicias an ipse laceres rictum illum edendorum hominum capacem ! Non exigimus a te, ut manus ista, exitium familiarium certissimum, ulli salutaris sit, ut iste animus ferox, insatiabile gentium malum, citra sanguinem caedemque satietur ; clementia iam vocatur, ad occidendum amicum cum carnifex inter homines eligitur. Hoc est, quare vel maxime abominanda sit deinde humanos, nova
Abbreviated transcription (Latin):
posse fi̾. Itaq parricide cum a lege ce¬
ꝑunt ⁊ ilł facinꝰ pena monstrauit:
pessimo uͦ loco pictas fuit post qͣm sepi
culleos uidimꝰ qmͣ cruces. In qͣ cuittate
raro hoĩes puniunt᷑. in ea ꝯcessus sit
innocentie. ⁊ indulgetͦ uelut publico
bono. putet se uinocentẽ cuictas erit.
magis irascet᷑ a ꝯmuni fragilitate de¬
sciscentib si paucos et̃ uiderit. Peri¬
cłosum est mͥ crede ostend̾e curtati
qͣnto płes malisint. Indicta ÷ aliqñ
a senatu snĩa ut seruos aliberis cultꝰ
distingueret. De iñ apparuit qnͣtum
ꝑicłm immin̾et si serui nr̃i num̾a¬
re nos cepissent. Id̾ scito metuendũ
ẽẽ si nlłi ignoscit᷑. Cito apparebit
pars ciuitatis deterior qͣnto pregrauet.
Aon miꝰ pͥncipi turpia sunt multa sup¬
plitra: cm̃ medico multa fimera. Re¬
missius imꝑanti meliꝰ paret᷑. Natura
atq arduũ nitens. sequit᷑ q facilius
qͣm ducit᷑. et ut generosi ac nobłes

Expanded text:
posse fieri; itaque parricidae cum lege coeposse fieri; itaque parricidae cum lege coeperunt, et illis facinus poena monstravit ; pessimo vero loco pietas fuit, postquam saepius culleos vidimus quam cruces. In qua civitate raro homines puniuntur, in ea consensus fit innocentiae et indulgetur velut publico bono. Putet se innocentem esse civitas, erit ; magis irascetur a communi frugalitate desciscentibus, si paucos esse eos viderit. Periculosum est, mihi crede, ostendere civitati, quanto plures mali sint. Dicta est aliquando a senatu sententia, ut servos a liberis cultus distingueret ; deinde apparuit, quantum periculum immineret, si servi nostri numerare nos coepissent. Idem scito metuendum esse, si nulli ignoscitur; cito apparebit, pars civitatis deterior quanto praegravem Non minus principi turpia sunt multa supplicia quam medico multa funera ; remissius imperanti melius paretur. Natura atque arduum nitens sequiturque facilius quam ducitur ; et ut generosi ac nobiles
Abbreviated transcription (Latin):
pene locũ. Ciuitatis aũt mores mag̃ corrip̃
parcitas aduimadu̾sionũ. Fat̃ .ni. ꝯsuetu
dine petcandi multitudo peccantiũ. ⁊ mi¬
mis gͣuis nota ÷ qmͣ turba dampnatioñ
leuat. ⁊ seueritas qd̾ maximũ remediũ
ht̃: assiduitate amittit auctoritate i
Constituit bonos mores ciuitati pͥnceps.
⁊ uicta eiꝰ ꝯpescit. si patiens eoꝵ ÷ non
no torm̃to ad castigand̾ ueniat. U̾etõ¬
diam pettandi fac̃ ip̃a cdementia regẽ¬
tis. Grauior multo pena uidet᷑ que a
miti uiro ꝯstituit᷑. pret̾ea udedis ea
sepe ꝯmitti q̃ sepe uindicant᷑ . pr tuus
płes intͣ qͥnquenn ium cubleo insuit
qͣm oĩb scłis insutos accepimꝰ. multo
minꝰ aude bant liberi nefas ultĩm ad¬
mitr̾e qͣm diu sine lege tͥmen fuit.
Sumina .n. prudentia altissimi uiri
et rer̃ nͨ ꝑuissimi maluer̃t uelut ĩcre¬
dibłe scelue iultͣ audatiã põitun pre¬
terire qͣm dum uindicant ostendere

Expanded text:
poenae locum. Civitatis autem mores magis corrigit poenae locum. Civitatis autem mores magis corrigit parcitaantium, et minus gravis nota est, quam turba damnationum levat, et severitas, quod maximum remedium habet, adsiduitate amittit auctoritatem. Constituit bonos mores civitati princeps et vitia eluit, si patiens eorum est, non no tormento ad castigandum veniat. Verecundiam peccandi facit ipsa clementia regentis ; gravior multo poena videtur, quae a miti viro constituitur. Praeterea videbis ea saepe committi, quae saepe vindicantur. Pater tuus plures intra quinquennium culleo insuit, quam omnibus saeculis insutos accepimus. Multo minus audebant liberi nefas ultimum admittere, quam diu sine lege crimen fuit. Summa enim prudentia altissimi viri et rerum naturae peritissimi maluerunt velut incredibile scelus et ultra audaciam positum praeterire quam, dum vindicant, ostendere
Abbreviated transcription (Latin):
fert intolums qͣm si ex ocłis ablatus
eẽt. assiduũ .n. spectacłm aliene uͥ¬
tutis ÷ in tͥumphũ cito tͣnsisse. Si uͦ
regnũ qͦ suũ tuto relinqͥ apud eum
potuut poniq eo uim̃ decid̾at. Ing̾e¬
ti increm̃to surgit laus eiꝰ qͥ ꝯtentꝰ
fuit ex rege uicto nicħ p̾ter głam
sum̾e. hoc ÷ ⁊̃ ex uictoria sua tͥupha¬
re. testariq nicħ se qd dignũ esset
uictoria apud uictos iuenisse. Cum
ciuib ⁊ ignotis atq hułib eo modera¬
tius agend̾ ÷. qͦ minoris afflixisse eol.
Quibdam libent̾ parcas a qnib dã te
ducenda manꝰ ÷. at in hus q̃ more
ciuitatis seruatipimiti q erũt occ̃o¬
ne note clem̃tie utend̾ ÷/ Transea¬
mꝰ ad alienas iniurias in quib uindi¬
candis ħ tria lex secuta ÷. q̃ pͥnceps
enĩdet. aut pena eiꝰ cet̾os meliores
reddat. aut ut sublatis mał securio¬
res cet̾i uiuant. Ip̃os faciliꝰ em̃da¬
bis minore pena. Disigentiꝰ.n. uinit
cui aliqͥd integri suꝑest. Nemo dignitati

Expanded text:
tus esset. Adsiduum enim spectaculum alienae virtutis est ; in triumpho cito transisset. Si vero regnum quoque suum tuto relinqui apud eum potuit reponique eo, unde deciderat, ingenti incremento surgit laus eius, qui contentus fuit ex rege victo nihil praeter gloriam sumere. Hoc est etiam ex victoria sua triumphare testarique nihil se, quod dignum esset victore, apud victos invenisse. Cum civibus et ignotis atque humilibus eo moderatius agendum est, quo minoris est adflixisse eos. Quibusdam libenter parcas, a quibusdam te ducenda manus est; at in iis, qui in ore civitatis servati punitique erunt, occasione notae clementiae utendum est. Transeamus ad alienas iniurias, in quibus vindicandis haec tria lex secuta est, quae princeps emendet, aut ut poena eius ceteros meliores reddat, aut ut sublatis malis securiores ceteri vivant. Ipsos facilius emendabis minore poena ; diligentius enim vivit, cui aliquid integri superest. Nemo dignitati
Abbreviated transcription (Latin):
queq aut pauci habuerint. aut panci
uitra haut etatẽ. aut hoc mͦ quo ⁊̃ si¬
nat᷑a p̾ciosa nõ funt: temꝑe aut lito
fiant. uideamꝰ qͥd oblatũ maxime uo¬
luptati fut᷑m sit. qͥd freqñter occur su¬
rum hũti. ut totiens nob̾cum qͦtiens
cum illo fuit. Utiq cauebimꝰ ne mune¬
ra suꝑuatua nutamꝰ. nt femine aut
seni arma uenatoria. ant rustico li¬
bros. aut studiis aut litt̾is dedito:
rethia. Eque ꝗx ꝯͣrio circlispitie mꝰ
ne dumgͣta mitt̾e uolumꝰ suũ tuniq
morbum ex ꝓbrat᷑a mittamꝰ. sit̃ edri¬

Expanded text:
quaeque aut pauci habuerint aut pauci quaeque aut pauci habuerint aut pauci intra hanc aetatem aut hoc modo, natura pretiosa non sunt, tempore aut loco fiant. Videamus, quid oblatum maxime voluptati futurum sit, quid frequenter occursurum habenti, ut totiens nobiscum quotiens cum illo sit. Utique cavebimus, ne munera supervacua mittamus, ut feminae aut seni arma venatoria, ut rustico libros, ut studiis ac litteris dedito retia. Aeque ex contrario circumspiciemus, ne, dum grata mittere volumus, suum cuique morbum exprobratura mittam
Abbreviated transcription (Latin):
hoꝵ discusserimꝰ quo maiꝰ ac t̾ribłms
erit hoc maiorem nubimꝰ gr̾am. Su¬
bit .n. cogitatio qnͣtis suit liberati ma¬
lis. ⁊ lenocimum ÷ numi̾is autecedens
qͣm possumꝰ. ut muneri nr̃o timor mi¬
ponat pond̾. ꝓxima ab hiis sunt sine
quib possimins qͥdem uiu̾e. s ut moes
potior sit tanqͣm lib̾tas et pudititia ⁊
mens bona. Post hec habebimꝰ ꝯiunctõe
⁊ sanguine. ustiq ⁊ ꝯsuetudĩe longa
cura ut liberos. ꝯiuges penates. cetera
q usq eo animꝰ sibi applicuit ut ab illis
qͣm acuta diuelli gͣuius existimet. subse¬
cunt᷑ utilia quoꝵ uaria ⁊ lata materia
3. hic erit pecuma ñ suꝑfluens. s ad
sanũ mod̾ habendi parata. hic erit
honor ⁊ ꝓcessus ad altiora tendentiumm
Nec .n. utiliꝰ qͥcqͣm ÷: qͣm sͥ utilem fieri
dam cet̾a ex habundanti ueniunt. deli¬
catos factura. In hiis sequem᷑ ut opor¬
tunitate grata sint ut nõ uulgaria

Expanded text:
horum discusserimus, quo maius ac terribilius horum discusserimus, quo maius ac terribilius erit, hoc maiorem inibimus gratiam ; subit enim cogitatio, quantis sint liberati malis, et lenocinium est muneris antecedens quam possumus, ut muneri nostro timor imponat pondus. Proxima ab his sunt, sine quibus possumus quidem vivere, sed ut mors potior sit, tamquam libertas et pudicitia et mens bona. Post haec habebimus coniunctione ac sanguine usuque et consuetudine longa cara, ut liberos, coniuges, penates, cetera, quae usque eo animus sibi applicuit, ut ab illis quam vita divelli gravius existimet. Subsecuntur utilia, quorum varia et lata materia est ; hic erit pecunia non superfluens sed ad sanum modum habendi parata ; hic erit honor et processus ad altiora tendentium ; nec enim utilius quicquam est quam sibi utilem fieri. Iam cetera ex abundanti veniunt delicatos factura. In his sequemur, ut opportunitate grata sint, ut non vulgaria,
Abbreviated transcription (Latin):
responsuri erunt. Ita q̃dam et iã si
male de ilł sꝑabit᷑. fatienꝰ tribuemꝰ¬
q nõ solum si indicabimꝰ ingratos fo¬
re. s si sciemꝰ fuisse. tanqͣm si filios
alicui restituere potero liberatos mag
no ꝑitło sine ullomeo nõ dubitabo.
Dignuni ĩ impendio sangunus mei
tuebor. ⁊ in ꝑtem discriminis ueniã.¬
Indignum si eripe latronib latronibus
porer clamore sublato salutarẽ uocem
inde icconda. atq mansura. Incipien
aut instruit. pͣ in eo aliqͥs fastidiosꝰ
eẽ estimator quo facile caritus:. de qͦ
dic̾e licet. Reciꝑe nõ desidero. meo con¬
tentꝰ sum. Int̾mi nõ redd̾e tm̃ libet qđ̵
acceꝑis s abit̾e. ex hiis que ncc̃ta funt
q̃dam p̾ͥmum obtinent locum sine qͥb
nõ possumꝰ uiu̾e. q̃dam scd̾m sine qͥb
nõ debemꝰ. q̃dam t̾cium sine quibus
nolumꝰ. Prima huiꝰ note sũt hostiũ
tioni ⁊ aliis ꝑicłis q̃ uaria ⁊ incerta
humanã uitam obfident. Quitqͥd

Expanded text:
responsuri erunt, ita quaedam, etiam si responsuri erunt, ita quaedam, etiam si male de illis sperabitur, faciemus tribuemusque, non solum si iudicabimus ingratos fore, sed si sciemus fuisse. Tamquam si filios alicui restituere potero magno periculo liberatos sine ullo meo, non dubitabo. Dignum etiam impendio sanguinis mei tuebor et in partem discriminis veniaindignum si eripere latronibus potero clamore sublato, salutarem vocem inde iucunda, utique mansura. Incipiendaut instruit. Potest in eo aliquis fastidiosus esse aestimator, quo facile cariturus est, de quo dicere licet : " Recipe, non desidero ; meo contentus sum." Interim non reddere tantum libet, quod acceperis, sed abicere. Ex his, quae necessaria sunt, quaedam primum obtinent locum, sine quibus non possumus vivere, quaedam secundum, sine quibus non debemus, quaedam tertium, sine quibus nolumus. Prima huius notae sunt : hostium tioni et aliis periculis, quae varia et incerta humanam vitam obsident. Quidquid
Abbreviated transcription (Latin):
datiã erumpit male dispensata libertas.
siunc in crudelitatẽ ac publicami ibũt.
delloꝵ q ciuilium insaniam qͣ om̃e satr̃u
ac st̃m ꝓfanetur: habebit᷑ aliqñ ebrieta¬
ti honor ⁊ płimũ meti cepisse. uirtꝰ eriti
Non expectant uuo loco uitia s mobi¬
lia ⁊ int̾ se dissidentia t inmmiltuantur:
pellunt inuicem fugantur q. Cet̾m
item semꝑ de uob̾ ꝓmuntiare debebimꝰ
malos eẽ uos malos fuisse inuitꝰ addi¬
tiam ⁊ futos ẽe. Erunt homicide tpr̃a¬
iii. fures. adult̾i. raptores. sacrilegr
ꝑditores. Infra omia ista ingratꝰ est
ñ qd̾ omĩa ista ab ingiato sũt. sine qͦ
iux ullum magnũ facinꝰ accreuit.
hoc tu caue tanqͣm maxim trim̃. ne
admitas ignosce tanqͣm leuissimo
si ammissum ÷. ħ ÷ .n. inuirie sũma
benesitiũ ꝑdidisti. Salumm  etenim
tibi ex illo qd̾ ÷ optĩm dedisti. Qũe¬
ad modũ aut̃ curand̾ ÷ ut in eos po¬
tissimũ bñfitia ꝯferamꝰ qui grate

Expanded text:
daciam erumpet male dispensata libertas daciam erumpet male dispensata libertas ; nunc in crudelitatem privatam ac publicam ibitur bellorumque civilium insaniam, qua omne sanctum ac sacrum profanetur ; habebitur aliquando ebrietati honor, et plurimum meri cepisse virtus erit. Non expectant uno loco vitia, sed mobilia et inter se dissidentia tumultuantur, pellunt in vicem fuganturque ; ceterum idem semper de nobis pronuntiare debebimus, malos esse nos, malos fuisse, — invitus adiciam, et futuros esse. Erunt homicidae, tyranni, fures, adulteri, raptores, sacrilegi, proditores ; infra omnia ista ingratus est, nisi quod omnia ista ab ingrato sunt, sine quo vix ullum magnum facinus adcrevit. Hoc tu cave tamquam maximum crimen ne admittas ; ignosce tamquam levissime, si admissum : beneficium perdidisti. Salvum est enim tibi ex illo, quod est optimum : dedisti. Quemadmodum autem curandum est, ut in eos potissimum beneficia conferamus, qui grate
Abbreviated transcription (Latin):
nere. suũ qmͣ ullũ aliud uereri ma¬
lum. pacem iniuruis ꝑturbare. im¬
bocilliores ui ac metu p̾mere. Nam
ꝓuintias spoliari ⁊ nũmariũ tribu¬
nal audita utrnq licitatione alt̾i
addici nõ mirũ qm̃ que emeris uẽ¬
dere gentium ius ÷. s longiꝰ nos ĩ¬
petus euehit ꝑuocante mat̾ia. Itaq
sic finiamꝰ ne in nr̃o scło culpa sub¬
sidat. hoc maiores nr̃i questi sunt.
hoc nos querii. hoc posteri nr̃i que¬
rentur. Eũsos mores regnare neqͥ¬
tiam in det̾ius res humãnas. ⁊ om̃e
nefas labi. aut ista ecdem stant loco sta¬
bunt q paulũ dimitarat. ultͣ ant citͣ
mota. ut ftuctꝰ qͦs estꝰ accedens longnis
extulit. recedens int᷑ore litoꝵ uestigio
tenuit. Slumc in adulteria mag̃ qͣm ĩ alia
peccabit. abrumpet ꝙ frenos puduttia.
nunc ꝯuuuoꝵ nigebit furor. ⁊ fedissim̃
patͥmonioꝵ exitum culina. stunc cultus
corꝑum nimiꝰ ⁊ fteme cura p̾ se ferens
cũ deformitatẽ. nũc in petulantiã ⁊ au¬

Expanded text:
 quam ullum aliud vereri malum, pacem iniuriis perturbare, imbecilliores vi ac metu premere. Nam provincias spoliari et nummarium tribunal audita utrimque licitatione alteri addici non mirum, quoniam, quae emeris, vendere gentium ius est ! Sed longius nos impetus evehit provocante materia ; itaque sic finiamus, ne in nostro saeculo culpa subsidat. Hoc maiores nostri questi sunt, hoc nos querimur, hoc posteri nostri querentur, eversos mores, regnare nequitiam, in deterius res humanas et omne nefas labi. At ista eodem stant loco stabuntque, paulum dumtaxat ultra aut citra mota, ut fluctus, quos aestus accedens longius extulit, recedens interiore litorum vestigio tenuit. Nunc in adulteria magis quam in alia peccabitur, abrumpetque frenos pudicitia ; nunc conviviorum vigebit furor et foedissimum patrimoniorum exitium, culina ; nunc cultus corporum nimius et formae cura prae se ferens animi deformitatem ; nunc in petulantiam et au
Abbreviated transcription (Latin):
animũ. et omñẽ iuuenũ opulentoꝵ
munificentiã. uides qͦm animꝰ mue¬
nat liberalitatis mat̾iam. ⁊̃ inter
angustias. uidet᷑ mͥ dixisse. nichu
egisti fortuna qd̾ pauꝑem eẽ uolui¬
de meo dabo. Neq ÷ qd̾ existime̾ il¬
lum ulem sͥ fuisse. Precium sui se
fecit ingeniosus adolescens. muenit

Expanded text:
animum et omnem iuvenum opulentorum animum et omnem iuvenum opulentorum munificentiam. Vides, quomodo animus inveniat liberalitatis materiam etiam inter angustias. Videtur mihi dixisse : " Nihil egisti, fortuna, quod me pauperem esse voluissum, de meo dabo." Neque est, quod existimes illum vilem sibi fuisse : pretium se sui fecit. Ingeniosus adulescens invenit,
Abbreviated transcription (Latin):
ter. qui pauꝑtatis sue oblitꝰ ÷. dñ me¬
am respit̃. qui n̾õ uoluntatẽ tm̃ iuitã¬
di habuit. s cupiditatẽ qui accipere
set qui occ̃onẽ qͣ prodesset occupauit.
et quesiit. Contͣ. ingͣta sũt ut dixi
licet re ac spetie magna uide antur.
q̃ danti aut extorquent᷑ aut exridũt
multo q gratiꝰ uenit qd facili qͣm
qd̵ plena manu dat᷑. Exignũ ÷ qd̾ in
me ꝯtulit. s ampliꝰ nõ potuit. Ad hoc
qd̃ dedit magnũ ÷ s dubitauit. s di¬
stulit. s cũ daret gemuit. s superbe
dedit. s circunitulit. ⁊ plat̾e nõ ei cͥ
p̾stabat uoluit. ambitioni dedit ñ mͥ.
Socrati cũ multa ꝓ suis qͥsq facul¬
tatib offerret. aeschines pauper
auditor nichil inqͥt dignũ te ꝙ dare
tͥ possim inuenio.⁊ hoc uno mͦ pau¬
multũ tͥ darent plus sibi reliquisse.
habeo itaq cure ut te meliorem tibi
reddam qͣm accepi. uicit aeschines
hoc mun̾e. meihiadis pare diuitiis

Expanded text:
ter, qui paupertatis suae oblitus est, dum meter, qui paupertatis suae oblitus est, dum meam respicit, qui non voluntatem tantum iuvandi habuit sed cupiditatem, qui accipere set, qui occasionem, qua prodesset, et occupavit et quaesiit. Contra ingrata sunt, ut dixi, licet re ac specie magna videantur, quae danti aut extorquentur aut excidunt, multoque gratius venit, quod facili quam quod plena manu datur. Exiguum est, quod in me contulit, sed amplius non potuit ; at hic quod dedit, magnum est, sed dubitavit, sed distulit, sed, cum daret, gemuit, sed superbe dedit, sed circumtulit et placere non ei, cui praestabat, voluit; ambitioni dedit, non mihi. Socrati cum multa pro suis quisque facultatibus offerrent, Aeschines, pauper auditor: " Nihil," inquit, " dignum te, quod dare tibi possim, invenio et hoc uno modo paumultum tibi darent, plus sibi reliquisse." Habebo itaque curae, ut te meliorem tibi reddam, quam accepi." Vicit Aeschines hoc munere Alcibiadis parem divitiis