comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ĩ ꝗbꝰ egritudiẽs ire libidĩesq uersant᷑ quas is ꝯͣ quẽ hoc dicat᷑
semotas a mente ⁊ disclusas putat. Iaz allitido magis apparet
i bestiis quaꝵ aĩ sũt rõnis exꝑtes. Roĩu ãt siłitudo ĩ odͥ r pore
figũra mag̃ extat et ip̃i animi magni refert quali ĩcorpe
locati sit Multa eĩ ĩ corpore existũt. que acuãt mẽte multa
que ebtudant. Anstotiles ꝗdẽ ait om̃s ingeniosos melãcolices
ẽẽ ut ego me tardiorẽ eẽ nõ moleste feram. Enumerat mł
m̃tis in his q̃ gignũt᷑ a corpore ea sũt at᷑ q̃cũq sũt q̃ siłitudie
faciũt nicħ net̾itatis affert cur nascat᷑ aĩ similitudo. OmittoIu
uita oũis p̃dĩtoꝵ ita siłis ut eẽt facile deterimus. Cuiꝰ ⁊ simil
p crassi ⁊ sapiẽtis et eloquẽtis ⁊ pͥmi hor̃s nepos orulte sa alios
elaroꝵ uiror quos nichil attinet noiãre nepotes uł filii. Bed
A ego uͦ meminera s te de efrtate dicenter a berare ⁊ pro¬

Expanded text:
in quibus aegritudines irae libidinesque versentur, quas is, contra quem haec dicuntur, semotas a mente et disclusas putat. iam similitudo magis apparet in bestiis, quarum animi sunt rationis expertes; hominum autem similitudo in corporum figura magis exstat, et ipsi animi magni refert quali in corpore locati sint. multa enim e corpore existunt, quae acuant mentem, multa, quae obtundant. Aristoteles quidem ait omnis ingeniosos melancholicos esse, ut ego me tardiorem esse non moleste feram. enumerat mulmentis in is quae gignuntur in corpore, ea sunt autem, quaecumque sunt, quae similitudinem faciant, nihil necessitatis adfert, cur nascantur animi, similitudo. omitto divita omnium perditorum ita similis, ut esset facile deterrimus; cuius etiam similis P. Crassi, et sapientis et eloquentis et primi hominis, nepos multorumque aliorum clarorum virorum, quos nihil attinet nominare, nepotes et filii. Sed ? Ego vero memineram, sed te de aeternitate dicentem aberrare a pro
Abbreviated transcription (Latin):
hec poetaꝵ ⁊ pictoꝵ portenta ꝯuincere. Atꝗ pleni libri sũt ꝯtra
ista ip̃a dissetentiũ pħoꝵ. M. inepte sane. Quis enĩ tã excora
ap inferos ulli  N ita prorsus existimio. Al. ubi sũt gͦ hes
quos misos dicis aut qule lecu incolũt: si eĩ sũt nusꝙͣ eẽ ñ ps
deniq mipos qui hac luce carcãt.M. reuolueris eodẽ. sit eĩ ꝯpõtet

Expanded text:
haec poëtarum et pictorum portenta convincere? Atqui pleni libri sunt contra haec poëtarum et pictorum portenta convincere? Atqui pleni libri sunt contra ista ipsa disserentium philosophorum. Inepte sane. quis enim est tam exct quidem apud inferos ulli. Ita prorsus existimo. Ubi sunt ergo i, quos miseros dicis, aut quem locum incolunt? si enim sunt, nusquam esdenique miseros, qui hac luce careant. Revolveris eodem. sint enim oportet,
Abbreviated transcription (Latin):
.M equidẽ si tibi ꝯstare uis õs ꝗtũq nati sũt erũt ue nõ solũ mi¬
sempiterna. Necce̾ ẽ eĩ misos eẽ eos ꝗ cẽtũmillib añor añ occiderũt
uł pociꝰ om̃s ꝗcũq nati sũt. N ita ꝓrsus existimo. Al die q̃lo nũ
te illa terrent᷑. taceps apud infepos cerberus: Gocychi fpemitus. tns¬
uectio acherontis: mento sũma aquã actingens enectus siti tãtal.
tũ ilbo̾ qd̾ sisipħ uersat saxu sudans nitendo neq ꝓficit illũ: fortaᷤᷤ¬
se etia ĩexorabiles udoices oinos ⁊ Radamãthus apud qͦs nec te
.l. crassus deffendat nec.M. antonius. Nec qm̃ ap̃ grecos iudices
res aget᷑ poteris adhibere demostene. tibi ip̃i ꝓt̾e erit maxiã
corona ca dicenda. Hoec fortasse metius et pocirco mortem ten¬
ses eẽ sempiternũ malũ. A. Adeone me delinare conses utistle
eẽ crcdam  M. an tu hec nõ credis: A. minime uo. Aa male
sigͣ ista dicere &ius eĩ nõ in huĩmoi cã aut ꝗd negacii est

Expanded text:
i tibi constare vis, omnes quicumque nati sunt, eruntque, non solum mimilibus annorum ante occiderunt, vel potius omnis, quicumque nati sunt. Ita prorsus existimo. Dic quaeso: num te illa terrent, triceps apud inferos Cerberus, Cocyti fremitus, travectio Acherontis, mento summam aquam attingens enectus siti Tantalus? tum illud, quod Sisyphus versat saxum sudans nitendo neque proficit hilum? fortasse etiam inexorabiles iudices, Minos et Rhadamanthus? apud quos nec te L. Crassus defendet nec M. Antonius nec, quoniam apud Graecos iudices res agetur, poteris adhibere Demosthenen; tibi ipsi pro te erit maxima corona causa dicenda. haec fortasse metuis et idcirco mortem censes esse sempiternum malum. Adeone me delirare censes, ut ista esse credam? An tu haec non credis? Minime vero. Male a dicerem. Quis enim non in eius modi causa? aut quid negotii est
Abbreviated transcription (Latin):
discensto ẽ Aliis cor ip̃m aĩus uĩdet ex quo excordes uecordes con¬
cordesq dñr et nasici ille prldens bio osul torculu ⁊ egregie cot¬
datias ho cautus eluis sextus Empededes aĩi censet ẽẽ cordi suf¬

Expanded text:
dissensio est. aliis cor ipsum animus videtur, ex quo excordes, vecordes condissensio est. aliis cor ipsum animus videtur, ex quo excordes, vecordes concordesque dicuntur et Nasica ille prudens bis consul Corculum et egregie cordatus homo, catus Aelius Sextus. Empedocles animum esse censet cordi suf
Abbreviated transcription (Latin):
ciꝰ puciẽnds̃ eẽ ad to qd̾ nõ eẽ malũ ꝯfitemur. A. uberiꝰ istã q̃so.
ber ẽ spinosiora p̾us ut ꝯfitear me cogũt ꝙͣ ut assentiar. S q̃
det nichil te interpellabo. ꝯtinẽte orõne auorre malo. M Qr
si te pegauers aliꝗd nõ ne respõdebis: A suꝑbũ id ꝗdẽ ẽ s nͥ ꝗd
neccͣs erit: malo nõ roges. M geram tibi more. et ea q̃ uis ut
potero explicabo Nec tñ qiͣ phicius apollo certa ut sint ⁊ sixa q̃
birero. s ut homũ culus unus ex multis ꝓbabilia ꝯiectura seꝗ̃s.
oltra enĩ quo ꝓgrediar ꝙͣ ut uerisimilia uidea nõ hẽo. Certa di¬
cent hii ꝗ ⁊ ꝑcipi posse ea dicũt et se sapiẽtes eẽ ꝓfitent᷑. A. tũ ut
putant fieri disẽssum s una aĩ ⁊ corpus occidere aiuq ĩ corpore
extingui. Qui discedere aĩi censent alii stañ dissipari alii diu ꝑma¬
nere alii semp. dudd sit porio ip̃e aũis aut ubi aut unde magna

Expanded text:
iendum esse ad id, quod non esse malum confitemur. Uberius ista, quaeso. haec enim spinosiora, prius ut confitear me cogunt quam ut adsentiar. sed quae sed nihil te interpellabo; continentem orationem audire malo. Quid, si te rogavero aliquid? nonne respondebis? Superbum id quidem esnecesse erit, malo non roges. Geram tibi morem et ea quae vis, ut potero, explicabo, nec tamen quasi Pythius Apollo, certa ut sint et fixa, quae dixero, sed ut homunculus unus e multis probabilia coniectura sequens. ultra enim quo progrediar, quam ut veri similia videam, non habeo; certa dicent i, qui et percipi ea posse dicunt et se sapientis esse profitentur. Tu, ut censeant fieri discessum, sed una animum et corpus occidere, animumque in corpore extingui. qui discedere animum censent, alii statim dissipari, alii diu permanere, alii semper. quid sit porro ipse animus aut ubi aut unde, magna
Abbreviated transcription (Latin):
aũi ꝗd inꝙͣ tũ agimus nisi aĩ ad se ip̃ aduocamꝰ secũ ẽẽ cogimꝰ
maxĩe q a corpore abducimus. secernere aut̃ a corpore aiũ nͦ ꝗcꝙͣ¬
m alucs ꝙͣ emori se discere. Qua pe hoc ꝯmentemur mͥ crede dis¬
uigantusq nos a corporib idest ꝯsuescamꝰ mori. hoc ⁊ dũ euimus
ułrio erit᷑ illi celesti uite simile. Et cũ illuc exhis iunelis emissi
ferremu minus tardabit᷑ curlus aĩoꝵ. Na ꝗ ĩ ꝯpedibꝰ corporis
semꝑ fuerũt ⁊̃ cũ soluti sũt tardi ingredũt ut hii ꝗ ferro uĩcti¬
młtos anios fuerũt. Nã hec ꝗdẽ uita mors ẽ quã lamẽtai possẽ si liberet
adatis tu ꝗdẽ ĩ ꝯsolatoe es lam̃tatus quã cũ lego nichil mallo ꝙͣ
has res relĩquẽ. hiis uo̾ moto auditis młto mag̃. M. ueniet
tp̃s ⁊ ꝗde celiter et suit retractabis siue ꝓꝑabis/ uolat eĩ etas.
tãtũ at̃ ab est ab eo ut malũ mors sit qd̾ tibi duoũ uidebas

Expanded text:
uid, inquam, tum agimus nisi animum ad se ipsum advocamus, secum esse cogimus maximeque a corpore abducimus? secernere autem a corpore animum, nec quicquam aliud, est mori discere. quare hoc commentemur, mihi crede, disiungamusque nos a corporibus, id est consuescamus mori. hoc, et dum erimus in terris, erit illi caelesti vitae simile, et cum illuc ex his vinclis emissi feremur, minus tardabitur cursus animorum. nam qui in compedibus corporis semper fuerunt, am lamentari possem, si liberet. Satis tu quidem in Consolatione es lamentatus; quam cum lego, nihil malo quam has res relinquere, his vero modo auditis multo magis. Veniet tempus, et quidem celeriter, sive retractabis sive properabis; volat enim aetas. tantum autem abest ab eo ut malum mors sit, quod tibi dudum videbatur,
Abbreviated transcription (Latin):
inctderet ĩ mortis malũ sempitnũ. Portũ pociꝰ ꝑatũ nobis ⁊ ꝑfugũ
putemꝰ quo ut̃ uelis passis ꝑuchi liceat. sin reflantibꝰ uentio rei¬
ciemur cñ code paulo tardius refferam᷑ necceͣ est. Quod ãt oĩbꝰ
aut relictu putes. D. ego uͦ et qde fecit ⁊̃ iste ͤ pylogus firmio¬
rei Al optime inꝙͣͣ s nũc ꝗoe ualicuomũ tribuamꝰ aliquid.
cras at ⁊ quot dies erimus in tusculano agamꝰ hec ⁊ea potis¬
simũ q̃ eleuatione hãnt egriticoinũ fortitũdinũq cupiditatẽ

Expanded text:
incideret in mortis malum sempiternum: portum potius paratum nobis et perfugium incideret in mortis malum sempiternum: portum potius paratum nobis et perfugium putemus. quo utinam velis passis pervehi liceat! sin reflantibus ventis reiciemur, tamen eodem paulo tardius referamur necesse est. quod autem omnibus aut relictum putes. Ego vero, et quidem fecit etiam iste me epilogus firmiorem. Optime, inquam. sed nunc quidem valetudini tribuamus aliquid, cras autem et quot dies erimus in Tusculano, agamus haec et ea potissimum, quae levationem habeant aegritudinum formidinum cupiditatum,
Abbreviated transcription (Latin):
Bic ens ni riemo mie lacrimis decoret inꝗo nẽc funera fletu
farit At ũ ille sapiens oors mea necareat lagrnus liqͣmus
amicis axrere uf celebrent funera cũ gemitu. Nos uo̾ siꝗd
ana acitoent ut a deo Denũciatũ uideatur ut exeamꝰ e uita le¬
ti ⁊ agentes grãs pareamꝰ emittiq nos e custodia ⁊ leuari iũ¬
clis arbitremur ut aut ĩ eterna ⁊ pene nr̃a domũ demigre¬
us s auit omisensu molestaq cãneamus. Sin aũt nichil de¬
nũciabit eo tñ simus ũo ut horribile illu die aliis nobis fau¬
nũm putemus nichq ĩ malis ducimus qd̾ sit uł adiis ĩ mor¬
calib ułanã parenteꝰ oũi ꝯstitutũ. Non eĩ temere ac̃ fortiuto
sati ⁊ creati sumus s ꝓfecto fuit q̃dã uis q̃ gn̾i ꝯsuleret huãno
ncc co gignẽt aut aleret qd̾ cũ exanclauisset om̃s labores tũ

Expanded text:
hic enim noster: nemo me lacrimis decoret inquit nec funera fletu hic enim noster: nemo me lacrimis decoret inquit nec funera fletu faxit! at vero ille sapiens: Mors mea ne careat lacrimis: linquamus amicis Maerorem, ut celebrent funera cum gemitu. nos vero, si quid tale acciderit, ut a deo denuntiatum videatur ut exeamus e vita, laeti et agentes gratias pareamus emittique nos e custodia et levari vinclis arbitremur, ut aut in aeternam et plane in nostram domum remigremus aut omni sensu molestiaque careamus; sin autem nihil denuntiabitur, eo tamen simus animo, ut horribilem illum diem aliis nobis faustum putemus nihilque in malis ducamus, quod sit vel a diis inmortalibus vel a natura parente omnium constitutum. non enim temere nec fortuito sati et creati sumus, sed profecto fuit quaedam vis, quae generi consuleret humano nec id gigneret aut aleret, quod cum exanclavisset omnes labores, tum
Abbreviated transcription (Latin):
ris. ait enĩ trinantũ quẽda eliseu cũ grauiter filii mortẽ mere̾t
ueĩsse ĩ Sichomãtiũ querẽte q̃ fusset tãte calamitatis cã. huicĩ
tubellis tes humoĩ u̾siculos datos. Ignans hoiẽs ĩ uita mentib
crant EUTNUNOUS. potitur fatoꝵ numine leto. S̾ie fuit utilius
sinim ip̃iq tibiq. Miis ⁊̃ talib auctorib usi ꝯfirmãt cãm rebus
N a gnosa si cẽt ornati regio ꝙ oraculũ erat datũ si rexinter¬
sectu ot sucerices athenas fore. ad eneaicus nõ p̃timit̃t ꝗoda¬
ulo coieo laugit e pattie suũ sangunes. In phugenia aultoe du¬
prariliuore u sistant Nã si suppremꝰ ille dies nõ extĩctiones
 amutacone affert loci ꝗd optabili : Sin at ꝑimit ac delet or̃o¬
s dc̃ meluos ꝙͣ in mediis ut laberib obdormiscere: rita ꝯueĩen¬
e seno ꝯsopiri sempitno ꝗd si fiat melior ennii ꝙͣ Solors orõ.

Expanded text:
ris: ait enim Terinaeum quendam Elysium, cum graviter filii mortem maereret, ris: ait enim Terinaeum quendam Elysium, cum graviter filii mortem maereret, venisse in psychomantium quaerentem, quae fuisset tantae calamitatis causa; huic in tabellis tris huius modi versiculos datos: Ignaris homines in vita mentibus errant: Euthynous potitur fatorum numine leto. Sic fuit utilius finiri ipsique tibique. his et talibus auctoribus usi confirmant causam rebus et adgnosci, si esset ornatu regio, quod oraculum erat datum, si rex interfectus esset, victrices Athenas fore; Menoeceus non praetermittulo edito largitus est patriae suum sanguinem; nam Iphigenia Aulide ducerte timere desistant? nam si supremus ille dies non extinctionem, sed commutationem adfert loci, quid optabilius? sin autem perimit ac delet omnino, quid melius quam in mediis vitae laboribus obdormiscere et ita coniventem somno consopiri sempiterno? quod si fiat, melior Enni quam Solonis oratio.
Abbreviated transcription (Latin):
dedisse/. mane inuentos eẽ mortuos. S hac p̃catioẽ triponius
et agamedes usi dicũt᷑ ꝗ cũ apollini delphis templũ hedificas
boris sui nichil certi s qd̾ eẽt optimũ hõr ꝗb apollo sẽ co latuꝵ
oñdit pest eius diei die terciũ ꝗ ut illuxit mortui sũt reꝑti
usdicauisse deu dicũt et eu qde deũ. cui reliꝗ dii ꝯcessissẽt
ut p̃tor ceteros diuinaret. Affertur ⁊̃ de silleno fabella quedam
qͥ cuł amida captus eẽt hoc ei munĩs ꝓ sua missione dedisse saͥ¬
bit᷑ dociusse rege Nõ nasci hoĩ lõge optimũ ẽẽ pximũ at̃ ꝙͣ pti¬
mũ tnori. Qua ẽ sma ĩ crespente usus Curipides. Nã nos decebit
ceus celebrãtis domũ lugere ubi eẽt aliꝗo ĩ luce editus. huãẽ
uite uaria reput nus mala. at qui labores morte finiss graues
hũt oẽs amicos laude ⁊ leticia exequi. sile ꝗdda ẽ ĩ ꝯselatiõe crãto¬

Expanded text:
dedisse, mane inventos esse mortuos. simili precatione Trophonius dedisse, mane inventos esse mortuos. simili precatione Trophonius et Agamedes usi dicuntur; qui cum Apollini Delphis templum exaedificaboris sui: nihil certi, sed quod esset optimum homini. quibus Apollo se id daturum ostendit post eius diei diem tertium; qui ut inluxit, mortui sunt reperti. iudicavisse deum dicunt, et eum quidem deum, cui reliqui dii concessissent, ut praeter ceteros divinaret. adfertur etiam de Sileno fabella quaedam; qui cum a Mida captus esset, hoc ei muneris pro sua missione dedisse scribitur: docuisse regem non nasci homini longe optimum esse, proximum autem quam primum mori. qua est sententia in Cresphonte usus Euripides: Nam no/s decebat coe/tus celebranti/s domum Luge/re, ubi esset a/liquis in lucem e/ditus, Huma/nae vitae va/ria reputanti/s mala; At, qui/ labores mo/rte finisse/t gravis, Hunc o/mni amicos lau/de et laetitia e/xsequi. simile quiddam est in Consolatione Cranto
Abbreviated transcription (Latin):
eo fu fortasse lengior. D. Tu lõgior nõ m ꝗdez. por enĩ paro
oronis tue façiebat ut mori cuꝑer/ postenor ut modo uellez no¬
les mõ nõ laborarẽ. om̃i at̃ orõe illud corte ꝑfectũ ẽ ut mortem
nõ ducere ĩ malis. M Nũ gͥ r̾ethoꝵ epilogu desiceramꝰ an hanc
iã arte plane relĩquamus. D. tu uoͣ ista ne relĩquas quã sẽꝑ
ornasti ⁊ ꝗdẽ iure. Illa enĩ te/ ueꝵ si loꝗ uolumus ornau̾at. S ꝗnã
e iste epylogus heo enĩ audire: M. ꝗcꝗd ẽ deoꝵ ĩmortaliu iudica
solent in scolis ꝓferre de morte nͨ lͦ ea finge̾ ipĩ s herodocto aucto
uehi ius eẽt satis lõge ab oppido ad fanũ morarent᷑ qr iumẽta⁊
tũ iuiuenes hii quos modo nominaui ueste poĩti corꝑa olco per¬
filiis p̃cata ab ea dr᷑ ut illis p̃miũ daret ꝓ pietate qd̾ maximũ
hoĩ dai possit adeo. post epulatis cũ mat̾re adolescentes sõno se

Expanded text:
eoque fui fortasse longior. Tu longior? non mihi quidem. prior enim pars eoque fui fortasse longior. Tu longior? non mihi quidem. prior enim pars orationis tuae faciebat, ut mori cuperem, posterior, ut modo non nollem, modo non laborarem; omni autem oratione illud certe perfectum est, ut msideramus? an hanc iam artem plane relinquimus? Tu vero istam ne reliqueris, quam semper ornasti, et quidem iure; illa enim te, verum si loqui volumus, ornaverat. sed quinam est iste epilogus? aveo enim audire, quicquid est. Deorum inmortalium iudicia solent in scholis proferre de morte, nec vero ea fingere ipsi, sed Herodoto auctorvehi ius esset satis longe ab oppido ad fanum morarenturque iumenta, tum iuvenes i quos modo nominavi veste posita corpora oleo perfiliis, precata a dea dicitur, ut id illis praemii daret pro pietate, quod maxumum homini dari posset a deo; post epulatos cum matre adulescentis somno se
Abbreviated transcription (Latin):
pionices nebilis uno die duos filios uictores olĩpie udisset
accessit ad sene ͫ gratulatus morere diagora inꝗd.nõ eĩ in
celũ ascensurus es. magna hec ⁊ nimiũ fortasse greci putãt
uł tũ pocius pritabãt. Isq ꝗ hoc diagore dixit ꝑmagnũ exi¬
stimãs tres olĩpionicas una edomo prodire cũctari illu
diutiꝰ ĩ uita fortune obiectũ ĩ utile putabãt ip̃i ¶ego at tibi ꝗ¬
dẽ qd̾ satis eẽt paucis u̾bis ut mͥ uidebatur ⁊espondera.¬
Concessus enĩ nullo ĩ malo mortuos eẽ s ob eã cã ꝯodi ꝙ ꝑ
pła dicẽm ꝙ ĩ desiderio ⁊ luctu hec ẽ ꝯsolato max̾. Nostrum
ei ⁊ nr̃a cã susceptũ delorem modice ferre debemꝰ nenos megat
ipos amare uidramur . D. Illa suspicio ĩtollerablidolore orutrat
si opinam̃ eos ꝗͥb orbuti sumꝰ eẽ cũ aliqͦ sensu ĩ hirs malis ꝗbus
uurgo oppinãt᷑. Aa hãc excutere mͥmet oppitionẽ uolui radicitus

Expanded text:
pionices nobilis, uno die duo suos filios victores Olympiae vidisset, accessit ad senem et gratulatus: 'morere, Diagora' inquit; non enim in caelum ascensurus es. magna haec, et nimium fortasse, Graeci putant vel tum potius putabant, isque, qui hoc Diagorae dixit, permagnum existimans tris Olympionicas una e domo prodire cunctari illum diutius in vita fortunae obiectum inutile putabat ipsi. Ego autem tibi quidem, quod satis esset, paucis verbis, ut mihi videbar, responderam—concesseras enim nula dicerem, quod in desiderio et luctu haec est consolatio maxima. nostrum enim et nostra causa susceptum dolorem modice ferre debemus, ne nosmet ipsos amare videamur; illa suspicio intolerabili dolore cruciat, si opinamur eos quibus orbati sumus esse cum aliquo sensu in is malis quibus volgo opinantur. hanc excutere opinionem mihimet volui radicitus,
Abbreviated transcription (Latin):
ita sit certe nec secerni nͨ diuidi nec discerpi nec distrahi põt nec
ꝑtiu que ante interitu iũctione aliqua tenebint᷑.
Is ⁊ talib põnibꝰ addactus socrates nec patronũ q̃siuit ad iudiciũ capi¬
tis nec Iudicibꝰ supplex fuit adhibuitq liba ꝯtumatiã a magͥtu¬
dine aĩ ducta nõ a suꝑbia. Et suppremo uite die de hoc ip̃o multa
unsbuit. et pantis añ dieb cũ facile poss educi e custodia noluit.
et cũ pene ĩ manu iã mortiferũ illito teneret poculũ ita locutꝰẽ
Utaq disẜuit duas ẽẽ uias dupplices q cursus aĩoꝵ corpore ex¬
redentũ Nã ꝗ se huanis uiciis cõtaminauissent et se totos libidi

Expanded text:
ita sit, certe nec secerni nec dividi nec discerpi nec distrahi potest, nita sit, certe nec secerni nec dividi nec discerpi nec distrahi potest, npartium, quae ante interitum iunctione aliqua tenebantur. His et talibus rationibus adductus Socrates nec patronum quaesivit ad iudicium capitis nec iudicibus supplex fuit adhibuitque liberam contumaciam a magnitudine animi ductam, non a superbia, et supremo vitae die de hoc ipso multa disseruit et paucis ante diebus, cum facile posset educi e custodia, noluit, et tum, paene in manu iam mortiferum illud itaque disseruit duas esse vias duplicesque cursus animarum corpore excedentium. Nam qui se
Abbreviated transcription (Latin):
itmaria patencia. Nec igͥ ⁊ alia ĩnũabilia cũ cernimꝰ possumꝰ ne du¬
bitare quĩ hiis p̃sit aliꝗs uł effector si hec nata sũt ut platoni udet᷑
uł si semꝑ fuerũt ut aristotili placet moderator tãti oꝑis et muncĩs.
dic mente hoĩs ꝙͣuis ea nõ uideas ut deũ nõ uides tamẽ ut deũ agno¬
scs ex opibꝰ eius sic ex memoria peꝵ ⁊ inuencione ⁊ celitate motus oĩ¬
dĩq ploritudine uirtutis ui diuina m̃tis agnoscito. In quo gͥ loco ẽ
sredo eqde ĩ capite et cur creda afferre possu s alias. ubi sit auĩs.
spirabile Nich ad id de quo agimus. Illud modo uideto ut deũ noris
et si eius ignores ⁊ locũ ⁊ faciem. sic aĩu tuũ tibi notũ eẽ oporte̾ ⁊̃ si
ignores ⁊ locũ ⁊ forma. In aĩ at̃ cognitione dubitare nõ possumus
nisi plane ĩ physicis plumbei sumus qn nicħ sit aĩs admixtũ. nichil
ꝯcpetu. nicħ copłatum. nichil coaugm̃tatũ. Nicħ dupplex. Quod cũ

Expanded text:
aria parentia—: haec igitur et alia innumerabilia cum cernimus, possumusne dubitare quin is praesit aliquis vel effector, si haec nata sunt, ut Platoni videtur, vel, si semper fuerunt, ut Aristoteli placet, moderator tanti operis et muneris? sic mentem hominis, quamvis eam non videas, ut deum non vides, tamen, ut deum adgnoscis ex operibus eius, sic ex memoria rerum et inventione et celeritate motus omnique pulchritudine virtutis vim divinam mentis adgnoscito. In quo igitur loco est? credo equidem in capite et cur credam adferre possum. sed alias, ubi sit animus;spirabilem: nihil ad id de quo agimus. illud modo videto, ut deum noris, etsi eius ignores et locum et faciem, sic animum tibi tuum notum esse oportere, etiamsi ignores et locum et formam. in animi autem cognitione dubitare non possumus, nisi plane in physicis plumbei sumus, quin nihil sit animis admixtum, nihil concretum, nihil copulatum, nihil coagmentatum, nihil duplex: quod cum
Abbreviated transcription (Latin):
sciaz. Ilito si ulla alia de re obscura affirmare posses siue aĩa
siue ignis sit aĩus eũ iurare ẽẽ diuinu. Qͥd enĩ obsecro te t̾ra¬
ne tibi hoc caliginoso ⁊ nebuloso celo aut sata aut ꝯcreta iudetur
tãta uis memorie: Biꝗd sit hoc nõ uides at quale sit uides. Si
nõ id ꝗde at ꝙͣtu sit ꝓfecto iudes. &uid gͥ utrũ capacitatem
aliqua ĩ aĩo putamus eẽ qͦ tãꝙͣ ĩ aliꝙ uas ea que meminimus
in fundãt᷑: absurdu id quide. Qui eni fundus aut que talis aĩ
figura intelligi potest aut q̃ tãta orõ capacitas. An ipͥmi qua¬
si cera aĩo putamus: ⁊ ẽẽ memoriã signataꝵ reꝵ ĩ mẽte uesti¬
mensa magnitudo que illa tã mlta possit effugere. Qued eĩ illa⁊
uis q̃ tandẽ ẽ que inuestigat oculta q̃ inuencio atq excogita¬
cio dr Ex hac ne tibi t̾rena mortali q naͣ ⁊ caduca cõcreta ei u¬

Expanded text:
sciam: illud, si ulla alia de re obscura adfirmare possem, sive anima sciam: illud, si ulla alia de re obscura adfirmare possem, sive anima sive ignis sit animus, eum iurarem esse divinum. quid enim, obsecro te, terrane tibi hoc nebuloso et caliginoso caelo aut sata aut concreta videtur tanta vis memoriae? si quid sit hoc non vides, at quale sit vides; si ne id quidem, at quantum sit profecto vides. quid igitur? utrum capacitatem aliquam in animo putamus esse, quo tamquam in aliquod vas ea quae meminimus infundantur? absurdum id quidem; qui enim fundus aut quae talis animi figura intellegi potest aut quae tanta omnino capacitas? an inprimi quasi ceram animum putamus, et esse memoriam signatarum rerum in mente vestissit effingere? Quid? illa vis quae tandem est quae investigat occulta, quae inventio atque excogitatio dicitur? ex hacne tibi terrena mortalique natura et caduca concreta ea v
Abbreviated transcription (Latin):
ãppellat ille nos spẽi  ñ potuit añis hoc ĩ corꝑe inclusus agnosce
crrgnita astulit ex quo tã młtaꝵ reꝵ cogutienis admiratio tollit.
seq eã plane uidet aĩus cũ repente in tã in solitu tãq ꝑturbatũ
domiciliu ĩmigrauit s cũ se colligit atq recpeauit tũ agnoscit
illa reminiscendo. Ita nicħ est aliud discere nisi recordari.
Go aũt maiore ⁊̃ quodãmodo memoria admiror. Quid ẽ enim
illuo quod meminimꝰ aut quã uim aut unde nari. Nõ quero
quãta memoria Simonides fiusse dicat᷑ quãta diedectes/ quãta
coĩ oũu memoria loquor ⁊ eoꝵ maxͣ ꝗ ĩ aliqͦ maiore studio ⁊ ĩarte
u̾sant᷑ qͦꝵ ꝙͣta mẽs sit difficile ẽ extim are ita młta meminerũt.
A orsus igit᷑ hec spectat or̃o: que sit illa ius ⁊ unde sit intlligeduꝵ
puto. so est certe nec cordis noc sangiũs nec cerebri nͤ athomoꝵ
piã sit ignis ue nescio nec me pudet istud fater̾ nescire qs̾ ne¬

Expanded text:
appellat ille, nos speciem—, non potuit animus haec in corpore inclusus adgnoscere, cognita attulit; ex quo tam multarum rerum cognitionis admiratio tollitur. neque ea plane videt animus, cum repente in tam insolitum tamque perturbatum domicilium inmigravit, sed cum se collegit atque recreavit, tum adgnoscit illa reminiscendo. ita nihil est aliud discere nisi recordari. Ego autem maiore etiam quodam modo memoriam admiror. quid est enim illud quo meminimus, aut quam habet vim aut unde naturam? non quaero, quanta memoria Simonides fuisse dicatur, quanta Theodectes, quanta communi hominum memoria loquor, et eorum maxume qui in aliquo maiore studio et arteum quanta mens sit, difficile est existimare; ita multa meminerunt. Quorsus igitur haec spectat oratio? quae sit illa vis et unde sit, intellegendum puto. non est certe nec cordis nec sanguinis nec cerebri nec atomorum; animae sit ignisne nescio, nec me pudet ut istos fateri nescire quod ne
Abbreviated transcription (Latin):
nente emari fixũ ĩ medio unuisi mũdi loco duab oris distãtibꝰ
hitabilẽ ⁊ cultam. Quaꝵ altera quã nos incolimus sub axe posita
ad stellas septe unde horrifer aquilonis stridor gelidus molit᷑ ni¬
ues Altera australis ignota nobis quã greci uocant antixcona. co¬
teras ꝑtes incultas quod aut frigore rigeant aut urantur calore.
deic at ubi habitamus nõ int̾mittuͣnt suo tp̃r celũ nitescere arbores
fcondescere uites letifice pampinis pubescere Ram̾i bactaꝵ ub̾tate
incuruesce̾ segetes largiri fruges. florere omĩa fontes scatuire ħbis
prata ꝯuestier tũ młtitudinẽ pecudu partĩ ad uescendũ ꝑtĩ ad cultꝰ¬

Expanded text:
 mari, fixum in medio mundi universi loco, duabus oris distantibus habitabilem et cultum, quarum altera, quam nos incolimus, Sub a/xe posita ad ste/llas septem, unde ho/rrifer, Aquilo/nis stridor ge/lidas molitu/r nives, altera australis, ignota nobis, quam vocant Graeci anti/xqona, ceteras partis incultas, quod aut frigore rigeant aut urantur calore; hic autem, ubi habitamus, non intermittit suo tempore Caelu/m nitescere, a/rbores fronde/scere, Vite/s laetificae pa/mpinis pube/scere, Rami/ bacarum ube/rtate incurve/scere, Segete/s largiri fru/ges, florere o/mnia, Fonte/s scatere, herbis pra/ta convesti/rier, tum multitudinem pecudum partim ad vescendum, partim ad cult
Abbreviated transcription (Latin):
sudia ꝙͣ ille latere pendens cui se hoc cruciatu ceuset optane
pͣ cẽnt. dura si sentirent. Nulla sine sensu. Illud uͦ ꝑꝙͣ inanẽ
la humana uici corpus requiescat malis.
Ides ꝙͣto hec ĩ errore uersent᷑ portu ẽẽ corporis ⁊ regestere
in sepulcio putat mortuu. magna culpa pelopis ꝗ nõ eru¬
dierit siliu nec docuerit quatenus eẽt ꝗcꝗd curandũ. Bed
quid singłoꝵ oppiniones adu̾ta. Nationũ uarios erores ꝑspice̾

Expanded text:
 omni vacabunt quam ille latere pendens, cui se hic cruciatum censet optare.  omni vacabunt quam ille latere pendens, cui se hic cruciatum censet optare. quae essent dura, si sentiret, sunt nulla sine sensu. illud vero perquam issa huma/na vita co/rpus requiesca/t malis. vides, quanto haec in errore versentur: portum esse corporis et requiescere in sepulcro putat mortuum; magna culpa Pelopis, qui non erudierit filium nec docuerit, quatenus esset quidque curandum. Sed quid singulorum opiniones animadvertam, nationum varios errores perspic
Abbreviated transcription (Latin):
dormire nõ sinat. Mater te appello tu que curar sõno suspẽso
leuas necte mei miẜet. Surge ⁊ sepelli natũ tuũ. Hec cum
pssis ⁊ flebilib modis ꝗ totis cheatas mesticia inferant cõctin
nũt᷑ difficile est nõ eos ꝗ ĩhumati sũt miẜos iudicare pͥus
ꝙͣ fere uolucoesq metuit ne laceratis mẽbris minꝰ bñ utat᷑
ne abustis nõ extimescit neu reliꝗas semiassi regis denudi¬
tis ossib ꝑ t̾ͥra sanie oelibutas fede deuexarier. Nõ ĩtelligo
ꝗo metuat cũ ta bonos septenaĩos fundatad tybra. Tenendũ
igit᷑ nichil curandu eẽ post morte. Cũ młti inimitos etiã
mortuos puniũt execrant᷑. luculentis sane u̾sib ap̃ Eñiu
thiestes primũ ut naufragio pereat atoeus: Duru hoc sane.
talis enĩ interitus nõ est sine graui sensu. Illa inania. ille
sũmis saxis fixus asꝑis eusceratus latͣerͣt pendens saxa

Expanded text:
dormire non sinat: Mate/r, te appello, tu/, quae curam so/mno suspensa/m dormire non sinat: Mate/r, te appello, tu/, quae curam so/mno suspensa/m levas, Neque te/ mei miseret, su/rge et sepeli na/tum—! haec cum pressis et flebiuntur, difficile est non eos qui inhumati sint miseros iudicare. prius qua/m ferae volucre/sque— metuit, ne laceratis membris minus bene utatur; ne combustis, non extimescit. Neu re/liquias seme/sas sireis de/nudatis o/ssibus Per te/rram sanie de/libutas foe/de divexa/rier— non intellego, quid metuat, cum tam bonos septenarios fundat ad tibiam. Tenendum est igitur nihil curandum esse post mortem, cum multi inimicos etiam mortuos poeniuntur. exsecratur luculentis sane versibus apud Ennium Thyestes, primum ut naufragio pereat Atreus: durum hoc sane; talis enim interitus non est sine gravi sensu; illa inania: Ipse summis sa/xis fixus a/speris, evi/sceratus, La/tere pendens, sa/xa
Abbreviated transcription (Latin):
den ex eshe denere stoto nichil laborare Durior diogenes ⁊
Tunc amiti uolucrib ne ⁊ feris: adinime uͦ inꝗt s bacillum
uagoras qui cũ lanĩsati moreret᷑ q̃rentib amicis uelletne ⁊¬
Calaxomenas ĩ patria siꝗd acndisset afferri Nichil neg̃e est
inꝗt ondiq enĩ ad inferos tãtũ dez uie est Totaq de rõe hua¬
tionis unũ tenendu est ad corpus illa ꝑtinere. siue ccnident
aĩus siue iugeat. In corꝑe at̃ ꝑspicuũ est uł extincto aiõ ull
elapso nullũ residere sensu s plena erroꝵ sũt oĩa. stabit
Hectore ad curru religatum Achilles. lacerari eũ ⁊ sentromacha¬
eo putat gͦ. hic ulaiscitur ut qutoe sibi iudet᷑. At illa si c aced¬
bissima rem meret. Uidi utoere qd̾ su passa egei̾me hecto¬
re currui quadrugo raptai̾er que hectore: aut ꝙͣdiu ille
erit hector. adelius accius ⁊ aliqn̾ sapiẽs Achilles. ymo eñĩ uo
corpus priamo peddidi. hectore abstuli. Non gͥ hectora traxi

Expanded text:
de hoc toto genere nihil laborare. durior Diogenes, etum amici: volucribusne et feris? minime vero inquit, sed bacillum xagoras, qui cum Lampsaci moreretur, quaerentibus amicis, velletne Clazomenas in patriam, si quid accidisset, auferri, nihil necesse est inquit, undique enim ad inferos tantundem viae est. totaque de ratione humationis unum tenendum est, ad corpus illam pertinere, sive occiderit animus sive vigeat. in corpore autem perspicuum est vel extincto animo vel elapso nullum residere sensum. Sed plena errorum sunt omnia. trahit Hectorem ad currum religatum Achilles: lacerari eum et sentire, credo, putat. ergo hic ulciscitur, ut quidem sibi videtur; at illa sicut acerbissimam rem maeret: Vidi/, videre quo/d me passa aege/rrume, Hecto/rem curru qua/driiugo rapta/rier. quem Hectorem, aut quam diu ille erit Hector? melius Accius et aliquando sapiens Achilles: Immo enimvero co/rpus Priamo re/ddidi, Hectora a/bstuli. non igitur Hectora traxis
Abbreviated transcription (Latin):
tudo ⁊ in cerris patria illa ⁊ auitam ut ait Theophirastus phya
Despicere cupiebat̃. Et enĩ si nũc aliꝗd asseꝗ se putãt ꝗ ostiũ ponti
uoderũt et eas angustis ꝑ quas penetrauit ea q̃ ẽ noĩata argo qr
argiui ĩ ea delecti uiri uecti petebãt pellẽ ĩauratã arietis aut hii
q occrani freta illa uiderũt Eupopam libiãq rapax ubi diudit
unda quod tande spectaculũ fore putamus cũ totã tͥra ꝯtuti
licebit eiꝰq ꝯsitũ formã arcũscriptione stũ ⁊ ħĩtabłes regiones
et rursu oĩ cultu ꝑꝑ uĩ frgoris aut caloris uacãtes: Nos enĩ
ne nũc ꝗdẽ cernimus oculis caque iudemus. noq est ecũ ullus sen¬
et patefacta uiderũt ue qiͣ quedã sũt ad oculos adarnenãd na¬
res a scde aĩ ꝑforate. Itaq sepe aut cogitacione aut aliqua nec
morbi impediti aꝑtis atq in tegris oculis ⁊ aurib nec uidemꝰ nec

Expanded text:
tudo etiam in terris patritam illam et avitam, ut ait Theophrastus, philosophiam tudo etiam in terris patritam illam et avitam, ut ait Theophrastus, philosophiam dispicere cupiebant. Etenim si nunc aliquid adsequi se putant, qui ostium Ponti viderunt et eas angustias, per quas penetravit ea quae est nominata Argo/, quia Argivi i/n ea delecti/ viri Vecti/ petebant pe/llem inauratam a/rietis, aut i qui Oceani freta illa viderunt, Europam Libyamque rapax ubi dividit unda, quod tandem spectaculum fore putamus, cum totam terram contueri licebit eiusque cum situm, formam, circumscriptionem, tum et habitabiles regiones et rursum omni cultu propter vim frigoris aut caloris vacantis? nos enim ne nunc quidem oculis cernimus ea quae videmus; neque est enim ullus senet patefacta viderunt, viae quasi quaedam sunt ad oculos, ad auris, ad naris a sede animi perforatae. itaque saepe aut cogitatione aut aliqua vi morbi impediti apertis atque integris et oculis et auribus nec videmus nec
Abbreviated transcription (Latin):
dore solis fempato i gnibꝰ insistit et finẽ altius se efferendifiot
dum etu sui pamile ⁊ leuitatez ⁊ calores adeptus ẽ tãꝙͣ pamb
examunatus ponderib millã ĩ ꝑte mouetur. saq erdemũ
nalis ⁊ sedes Eũ ad sui siłe penetiauit ĩ quo nulla re egens ale¬
tiuals sustentabit᷑ hisdes reb quib astra alũt᷑ ⁊ sustentãt᷑. cũq¬
corporso facib ĩ fiãmaĩ soleamus ad om̃s fere cupiditatesr eop
mag incetoiꝰ ꝙ his emulamur ꝗ ea hãnt que nos hr̃e cupiam
profecto beati erimus cũ corporibꝰ relictis ⁊ cupiditatũ reriun¬
Lationũ erimus exꝑtes: quodq nũc facimꝰ cũ laxati curis sumꝰ
ut spectare aliqd uelimꝰ ⁊ iu sere id młto tũ faciemsꝰ liberius to
in est mentib nris insaciabilis queda cupiditas ueri uidẽdi et
ore ip̃e locoꝵ ip̃oꝵ quo ꝑuenimꝰ quo faciliorẽ nobis cognitiõereꝵ
celestiu eo maiore cegnoscendi cupiditate dabũt. Hec eĩ płcri¬

Expanded text:
finem altius se ecferendi facit. cum enim sui similem et levitatem et calorem adeptus est, tamquam paribus examinatus ponderibus nullam in partem movetur, eaque ei demum naturalis est sedes, cum ad sui simile penetravit; in quo nulla re egens aletur et sustentabitur isdem rebus, quibus astra sustentantucorporis facibus inflammari soleamus ad omnes fere cupiditates, eoque magis incendi, quod iis aemulemur, qui ea habeant, quae nos habere cupiamus: profecto beati erimus; cum corporibus. et cupiditatum, et aemulationum erimus expertes. quodque nunc facimus, cum laxati curis sumus, ut spectare aliquid velimus et visere, id multo tum faciemus liberius, toinest mentibus nostris insatiabilis quaedam cupiditas veri videndi, et orum illorum, quo pervenerimus, quo faciliorem nobis cognitionem rerum caelestium, eo maiorem cognoscendi cupiditatem dabant. haec enim pulchri
Abbreviated transcription (Latin):
da geometrica de dimẽsione quadrati. ad ea sic ille respondetiᷤ
pue Et tam̃ ita faciles interogationes sũt ut gratati respon¬
bes code ꝑueniat qiͣ geometria didicisset. Ex quo effici uult so¬
crates ut discere nicħ aluto sit nͥ recordai᷑. Qũe locũ młto etia
accuratius explicat ĩ eo ẜmone quẽ hũit eo ip̃o die qͦ excessite uiti¬
Docet enĩ quẽius ꝗ oĩu reꝵ rudis uddeat᷑ ẽẽ bene interogãti res¬
pondente declarare se nõ eũ illa discere s reminiscendo cogno¬
fcere. Net ũ fier posse ullo modo ut a pueris tot reꝵatqs fĩtari
insitas ⁊ qiͣ ꝯsignatas ĩ ãs notiones quas ẽnoras nocrnt hiemꝰ¬

Expanded text:
aedam geometrica de dimensione quadrati. ad ea sic ille respondet ut aedam geometrica de dimensione quadrati. ad ea sic ille respondet ut puer, et tamen ita faciles interrogationes sunt, ut gradatim respondens eodem perveniat, quo si geometrica didicisset. ex quo effici volt Socrates, ut discere nihil aliud sit nisi recordari. quem locum multo etiam accuratius explicat in eo sermone, quem habuit eo ipdocet enim quemvis, qui omnium rerum rudis esse videatur, bene interroganti respondentem declarare se non tum illa discere, sed reminiscendo recognoscere, nec vero fieri ullo modo posse, ut a pueris tot rerum atque tantarum insitas et quasi consignatas in animis notiones, quas ennoi/as vocant, habere
Abbreviated transcription (Latin):
telligent Sentit gͥ aius se moueri Qui cũ sentit illo una sentit
se ui sua nõ aliena moueri Nec accidere posse ut ip̃e a se unꝙͣ
defutur ex quo efficitur eternitas nisi ꝗͥd habes ad hec. A. ego uͦ
ueo sinẽ. A Quid illa tande: Nũ leuiora censes q̃ declarãt
ẽ ĩ aĩs hoĩu diuina queda: que si cernierẽ ꝙͣadmodũ nasci pos¬
tuitaz ossa neruos. uenas omẽ deniq mẽbroꝵ ⁊ tociꝰ corpois
figurã uideor possedicere unde ꝯcreta ⁊ quomꝰ facta sint Aui
ipm si nichił eẽt in eo nisi id ut ꝑ eũ uiueremus tã naͣ puta¬
rem hois uitam sustentaĩ ꝙͣ uitis ꝙͣ arboris. hec enĩ ⁊̃ dicimus
uiuere. It̃ si nicħ hret aĩus hoĩs nͥ ut appeteret aut fuge̾t id qͦ¬
ei cõe eẽt cũ bestiis ht̃ pͥmũ memoriã et eã in finita re ĩnuãbi¬
liũ quã ꝗde plat̾o recordationẽ ẽẽ uult uite suꝑioris. Nã ĩ ille
libro ꝗ inscribit menon pusione quẽda socrates in teragat q̃¬

Expanded text:
gent. sentit igitur animus se moveri; quod cum sentit, illud una sentit, se vi sua, non aliena moveri, nec accidere posse ut ipse umquam a se deseratur. ex quo efficitur aeternitas, nisi quid habes ad haec. Ego vero veo sententiae. Quid? illa tandem num leviora censes, quae declarant inesse in animis hominum divina quaedam? quae si cernerem quem ad modum nasci postuitam ossa nervos venas, omnem denique membrorum et totius corporis figuram videor posse dicere unde concreta et quo modo facta sint: animum ipsum—si nihil esset in eo nisi id, ut per eum viveremus, tam natura putarem hominis vitam sustentari quam vitis, quam arboris; haec enim etiam dicimus vivere. item si nihil haberet animus hoei commune cum bestiis. Habet primum memoriam, et eam infinitam rerum innumerabilium. quam quidem Plato recordationem esse volt vitae superioris. nam in illo libro, qui inscribitur Menon, pusionem quendam Socrates interrogat qu
Abbreviated transcription (Latin):
rõe nullaqr doctrina. Maximũ uͦ argum̃tu est naͣ ip̃asd̾ in¬
mortalitate aĩoꝵ tacita iudicare ꝙ om̃ib cure sũt ⁊ maxĩẽ
qde q̃ post morte futura sunt. Serit arbores q̃ alti seculo
psint ut ait Accius in fine pheb̾. ꝗd spectans nisi ⁊̃ futura se¬
cula adse ꝑtinere: Ergo arbores seret diligens agricola quaꝵ
aspiciet bacha ip̃e nũꝙͣ. Uir magnus leges instituta .u. pͥ. cõ¬
filioꝵ ꝗd testam̃toꝵ diligentia ꝗd ipã sepulcroꝵ monum̃ta qd
culogia significãt nͥ nos futura ⁊̃ cogitare: Quid illud nũ dubi
tas qn specimẽ nature capi deccat ex optiã quaq naͣ᷑ Que est
uãdes tutandos ascxuãdos arbitruane: Abiit ao deos ħcules. Nũquã
abisset nͥ cũ inter hoĩes eẽt eã sibi uiã muniuisset. Uetera iã ista

Expanded text:
ratione nullaque doctrina. Maxumum vero argumentum est naturam ipsam de inratione nullaque doctrina. Maxumum vero argumentum est naturam ipsam de inmortalitate animorum tacitam iudicarequidem, quae post mortem futura sint. Serit arbores quae alteri saeculo prosint, ut ait Scatius, in Synephebis, quid spectans, nisi etiam postera saecula ad se pertinere? Ergo arbores seret diligens Agricola, quarum adspicier baccam ipse numquam, vir magnus leges, inslituta, Rempubl. defiliorum, quid testamentorum diligentia, quid ipsa sepulchrorum monumenta, quid elogia significant, nisi nos futura eriam cogitas, quin specimen naturae capi deceat ex optima quaque natura? quae est vandos tutandos conservandos arbitrantur? abiit ad deos Hercules: numquam abisset, nisi, cum inter
Abbreviated transcription (Latin):
misteriis tũ deniq ꝙͣ hoc late pateat intelliges. S ꝗ nõdũ ea que¬
młtis post añis tractare cepissent physica didicessent tãtũ sibi ꝑsua¬
tur cur deos ẽẽ credamus ꝙ nulla gẽs tã fera nemo oĩu tam
sit ĩmanis cuiꝰ mente nõ imbuerit deoꝵ opinio. Alulti de hiis
praua senciũt. Id enĩ iucioso more effici solet om̃s tñ eẽ ui et
nã diuina arbitrant᷑. Nec uͦ id collocutio hoiu aut ꝯsensus ef¬
ficit. nõ institutis opinio ẽ ꝯfirmata nõ legib. Omĩat̃ ĩ re cõ¬
sensio oiu gentiũ lex naͣ putanda est. Quis est gͥ ꝗ suoꝵ mortem
hãc opinione luctu sustuleris. Nemo eĩ meret suo ĩcomodo.
dolent fartisse ⁊ angũt᷑. S illa lugubris lam̃tacio stetusq me¬
rens ex eo est ꝙ cũ quẽ dileximꝰ uite comodis pͥuatũ aubi¬
tramur doq sentire. Atq hec ita sentimus nã duce nullar

Expanded text:
mysteriis: tum denique quam hoc late pateat intelleges. testatus est umysteriis: tum denique quam hoc late pateat intelleges. testatus est umultis post annis homines tractare coepissent physica didicissent, tantum sibi persuatur cur deos esse credamus, quod nulla gens tam fera, nemo omnium tam sit inmanis, cuius mentem non imbuerit deorum opinio multi de diis prava sentiunt—id enim vitioso more effici solet—, omnes tamen esse vim et naturam divinam arbitrantur, nec vero id conlocutio hominum aut consessus efficit, non institutis opinio est confirmata, non legibus; omni autem in re consensio omnium gentium lex naturae putanda est—quis est igitur, qui suoruhanc opinionem, luctum sustuleris. nemo enim maeret suo incommodo: dolent fortasse et anguntur, sed illa lugubris lamentatio fletusque maerens ex eo est, quod eum, quem dileximus, vitae commodis privatum arbitramur idque sentire. atque haec ita sentimus natura duce, nulla
Abbreviated transcription (Latin):
iure ⁊ cerimoniis sepłcreꝵ intelligi licet quas maxĩs ingeniis
p̃diti nec tãta curra coluissent nec uiolatas tã ĩexpiabili religiõne
sanxissent nͥ hereret ĩ eoꝵ mẽtib morte nõ interitã et̃ oĩa tol¬
uite que ĩ claris uiris ⁊ feminis dux ĩ celũ soleret eẽ. ĩ ceteris humi¬
et retineret᷑ ⁊ ꝑmaneret tñ. Ex hec ⁊ nr̃oꝵ opinione Romulus ĩ celo
cũ diis agit eiuu ut fame assentiẽs dixit Enni. Et ap̃ grecos indeq
ꝑlapsus ad nos ⁊ usq ad occeanu hercules tãtus ⁊ cã pñs habet dẽ
hine liber deus semele natus eadeq fame celebrita te tyndaride
a grecis matura ħtur a nrĩs: Quid totu ꝓpe celũ ne plures ꝑse¬
gentiũ dii ꝗ ħnt hinc a nobis ꝓfecti ĩ celũ reꝑient᷑. Quare qͦ
demõstrant᷑ seplera ĩgrecia reminiscere qm̃ es iniciatꝰ q̃ tradũtur

Expanded text:
iure et e caerimoniis sepulcrorum intellegi licet, quas maxumis ingeniis iure et e caerimoniis sepulcrorum intellegi licet, quas maxumis ingeniis praediti nec tanta cura coluissent nec violatas tam inexpiabili religione sanxissent, nisi haereret in eorum mentibus mortem non interitum esse omnia tolvitae, quae in claris viris et feminis dux in caelum soleret esse, in ceteris humi retineretur et permaneret tamen. ex hoc et nostrorum opinione Romulus in caelo cum diis agit aevum , ut famae adsentiens dixit Ennius, et apud Graecos indeque perlapsus ad nos et usque ad Oceanum Hercules tantus et tam praesens habetur deus; hinc Liber Semela natus eademque famae celebritate Tyndaridaea Graecis Matuta habetur a nostris? quid? totum prope caelum, ne pluris persegentium di qui habentur hinc a nobis profecti in caelum reperientur. quare quoniam demonstrantur sepulchra in Graecia, reminiscere, quoniam es initiatus, quae tradantur
Abbreviated transcription (Latin):
sepiꝰ. S nescio quomodo dũ lego assentior cũ posui libꝵ ⁊ mẽtu
ipẽ de ĩmortalitate aiõꝵ cepi cogitare assensio dĩs illa elabit. ai.¬
ꝓo hoc : das ne aut manere aĩos post morte aut morte ip̃a inte
ꝯcessimꝰ. M quomode igit᷑ aut cur morte malũ uł tibi utoei uel
dics que aut beatos nos efficiet aĩs manẽtib aut nõ miẜos sẽsu
catentes . A expone mͥ igͥ nͥ molestum ẽ pͥmũ aiõs si potes ma
nere post mortem tũ si minꝰ id optinebis Est enĩ arduũ docebis
carere oĩo malo post mortem. Ego eĩ istuc ip̃ uereor ne malum
et solet ualere plurimũ. Et pͥmũ ꝗdẽ onuĩ antiꝗtate que quo ꝓpiꝰ
aberat ab ortu ⁊diuna ꝓgenie hoc meluis ea fortasse que erat
uera cernebat. Itaq unu illud erat insitũ p̾scis illis quos tastos
appellat Eñius eẽ ĩ morte sensu neq excessu uite sic deleri.
hoĩe ut funditꝰ in teriret. Ioq tũ młtis aliis rebꝰ tũ e pontificio

Expanded text:
epius; sed nescio quo modo, dum lego, adsentior, cum posui librum et mecum ipse de inmortalitate animorum coepi cogitare, adsensio omnis illa elabitur. Quid? hoc dasne aut manere animos post mortem aut morte ipsa interconcessimus. Quo modo igitur aut cur mortem malum tibi videri dicis? quae aut beatos nos efficiet animis manentibus aut non miseros sensu carentis. Expone igitur, nisi molestum est, primum, sinere post mortem, tum, si minus id obtinebis—est enim arduum—, docebis carere omni malo mortem. ego enim istuc ipsum vereor ne malum et solet valere plurimum, et primum quidem omni antiquitate, quae quo propius aberat ab ortu et divina progenie, hoc melius ea fortasse quae erant vera cernebant. Itaque unum illud erat insitum priscis illis, quos cascos appellat Ennius, esse in morte sensum neque excessu vitae sic deleri hominem, ut funditus interiret; idque cum multis aliis rebus, tum e pontificio
Abbreviated transcription (Latin):
it pondeaut st hee rurfum rettis lineis ĩ celestem locũ s buolent
siue ip̃a ña suꝑiora appetente siue ꝙ agrauiorib leuiora nã depelłat.
Que tũ ꝯstent̃ ꝑspicuu debet eẽ aiõs cũ e corpore excesẜint siue
mag̾ ꝙͣ nõ intellecta natura młto ⁊̃ integriora ac puriora sũt ut a
aut ĩ corde cerebroue aut ĩ empẽdocleo sanguine dem̾sa iacelta
diccartum uo̾ cũ aristoreno equali ⁊ ꝯdisciplo suo doctos sanehorẽs
õmittamꝰ. quoꝵ alter ne ꝯdoluisse ꝗde unꝙͣ uidet᷑ qui aĩu se habe
nõ sentiat alter ita delectat᷑ sius cantib ut eos ⁊̃ adͥ oc trafferre co

Expanded text:
et pondere, sic hae rursum rectis lineis in caelestem locum subvolent; sive ipsa natura superiora appetente, sive quod a gravioribus leviora natura repellantur. Quae cum constet, perspicuum debet esse animos, cum e corpore emagis quam non intellecta natura, multo etiam integriora ac puriora sunt, ut a aut in corde cerebrove aut in Empedocleo sanguine demersa iaceat. Dicaearchum vero cum Aristoxeno aequali et condiscipulo suo, doctos sane homines, omittamus; quorum alter ne condoluisse quidem umquam videtur, qui animum se habere non sentiat, alter ita de
Abbreviated transcription (Latin):
ut finib nomes siũ quib uita t̾minaretur: Nemo ũꝙͣ sine magna sie
ĩmortalitatis se ꝓ patria offerpet ad morte. Licuit ẽẽ ocioso Themisto¬
di . Sdem licuit Epaminiũde. licuit ne ⁊ uetera ⁊ externa querãt᷑. S
nescio quomͦ inheret mentib qiͣ secũloꝵ ꝙda auguriũ futuro Ioc¬
⁊ maxĩs ingeniis altissimisq aĩs ⁊ excitit max ⁊ apparet facilime.
Quo ꝗde demp̃to ꝗs tã eẽt amens qui semꝑ ĩ laborib ⁊ ꝑiculis uiuẽt
loquo de principib. Quto poete non ne post morte nobilitał uolũt.
unde gͦ illico: Aspicite ociues senis eñii ymaginis formã.dic ur̃m
pinxit maxiã facta patru. adercede głie flagitabat ab hirs qͦe papoes
funera fletu faxit cur qm̃ uolito uenus ꝑ ora uiru. S ꝗd patas:

Expanded text:
ut finibus nomen suum quibus vita terminaretur? Nemo unquam sine magna spe immortalitatis se pro patria offerret ad morte`, Licuit esse orioso Themistocli, licuitEpaminondae, licuit ne et vetera, et externa quaeram mihi. Sed nescio quomodo inhaeret in mentibus quasi saeculoium qu maximis ingeniis altissimisque animis et existit maxime et apparet facillime. quo quidem dempto quis tam esset amens, qui semper in laboribus et periculis viveret? loquor de principibus; quid? poëtae nonne post mortem nobilitari volunt? unde ergo illud: Aspicite, o cives, senis Enni imaginis formam: Hic vestrum panxitfunera fletu faxit. Cur? Quoniam uolito uiuus per ora uirum. – et
Abbreviated transcription (Latin):
ctoit ut ẽo facilus aũis euatat ex hoc aere quẽ sepe iã appello⁊
eũq ꝑ rũpat. ꝙ nich ẽ aĩo uelocus. Nulla ẽ enĩ celentas q̃ pos¬
sut suł auĩ tełitate ꝯͥtendere. Qui si ꝑmanet ĩcorruptus suiqe sũ¬
milis necte est ita feratur ut penetret ⁊ diudad om̃e celũ
pi i quo nubes imbres uentiq cogũtur qd ⁊ humidu ⁊ calis¬
nosu est ꝓpexalationes t̃re. Qua uegione cũ fuꝑauit aẽpa

Expanded text:
cedit ut eo facilius animus evadat ex hoc aëre, quem saepe iam appello, cedit ut eo facilius animus evadat ex hoc aëre, quem saepe iam appello, eumque perrumpat, quod nihil est animo velocius, nulla est celeritas quae possit cum animi celeritate contendere. qui si permanet incorruptus suique similis, necesse est ita feratur, ut penetret et dividat omne caelum hoc, in quo nubes imbres ventique coguntur, quod et umidum et caliginosum est propter exhalationes terrae. Quam regionem cum superavit