comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Id aꝑtiꝰ repͥmere nõ possũ. qͣm si repeti¬
uero q̃ dixi. Non uis redd̾e acceptũ bñfi¬
cum s effug̾e. hoc dic̾e uideris. qñ isto
carebo : qͦciiq mͦ mͥ laborandũ÷ ne isti
obligatꝰ sun. di optares ut illi de suo sol¬
ueres: multũ abesse uid̾eris a grato. hoo
existimo de immanitate aĩ tui dubita¬
ret. si aꝑte illi pauꝑratẽ. si capacitatem.
si fam̃. ac metũ. imp̾caneris. Aliqͥd int̾÷
utru uox ista sit uoti tui. Saniꝰ aliqͥd .n.
hoꝵ opta. Sii nõ. ⁊ hoc gratũ ẽẽ puta. qͥd¬
ne ingratꝰ qͥdem fac̾e̾t qui mͦ nõ usq in
ediumi. s tm̃ usq ad inficiatione bñ sicũ
ꝑueniret. Quis pium dicet eneam si
patͥam capi uoluerit. ut captiuitati pa¬
trem eripiat. Q uis siculos uuenes ut
bona liberis exempla monstrarent. si op
dio raptis. uicħ debet scipioni roma
si punicum bellum ut finiret ꝑseu̾auit
aluid. sticħ deeris qd̵ morte patͥam ser¬
nau̾uut. si pͥus optau̾aut ut deuotõi

Expanded text:
 quam si repetivero, quod dixi. Non vis reddere acceptum beneficium, sed effugere. Hoc dicere videris : " Quando isto carebo ? Quocumque modo mihi laborandum est, ne isti obligatus sim." Si optares, ut illi de suo solveres, multum abesse videreris a grato. Hoc,existimo, de immanitate animi tui dubitaret, si aperte illi paupertatem, si captivitatem, si famem ac metum imprecareris ; at quid interest, utrum vox ista sit voti tui an vis ? Aliquid enim horum optas. Ine ingratus quidem faceret, qui modo non usque in odium, sed tantum usque ad infitiationem beneficii perveniret ! Quis pium dicet Aenean, si patriam capi voluerit, ut captivitati patrem eripiat ? Quis Siculos iuvenes ut bona liberis exempla monstrabit, si optadio raptis ? Nihil debet Scipioni Roma, si Punicum bellum, ut finiret, aluit ; nihil Deciis, quod morte patriam servaverunt, si prius optaverant, ut devotioni
Abbreviated transcription (Latin):
a quo acciꝑes indignus uideat᷑ cuidiu
debeas. in magnis errorib sũt qͥ ingẽ¬
tis aĩ credũt ꝓferre. donare. pluriũ
suũ ac dom̃ impłe. cũ ista int̾dũ non
magnꝰ aĩmꝰ faciat s magna fortuna.
Nesciunt qͣnto int̾i maiꝰ ac difficiliꝰ
sit caꝑe qͣm fund̾e. Nam ut nicħ alt̾i

Expanded text:
a quo acciperes, indignus videatur, cui diu a quo acciperes, indignus videatur, cui diu debeas ? In magnis erroribus sunt, qui ingentis animi credunt proferre, donare, plurium sinum ac domum implere, cum ista interdum non magnus animus faciat, sed magna fortuna ; nesciunt, quanto interim maius ac difficilius sit capere, quam fundere. Nam, ut nihil alteri
Abbreviated transcription (Latin):
est ⁊ int̾ se duos alligat. Dic nichil
moror qͦ munꝰ tuũ reu̾tat᷑. opto hyla¬
ris accipias. Si ncc̃itas alt̾utri nr̃m im¬
minet. fato q qͦdam datũ ÷. ut aut tu
mora in turno÷. ostendam huic aĩm
cũ pͥmũ tempꝰ aduenerit int̾im dii te¬
stes sunt. Soleo mi liberał notare hc̃
ad te asfc̃m ⁊ qͣi manũ p̾nd̾e u̾entis.
et estuantis ne mullo officio sistardioe.
son licet gͣtum aĩm sollicitudo ꝯͣ sum¬
mam fidutiã sui. ⁊ ex ꝯscĩa ueriamoris
demissa om̃is anxietas. tanqͣn ꝯuici
dati sit ius ut recipiendi tempꝰ eligat
qui dedit. At uereor ne hoĩes de me setͦi¬
us loqͣntur. male agit qui fame nõ
ꝯstĩe gratꝰ ÷. Duos istiꝰ rei uidices ħs.¬
ne queri nõ potes. qͥd gͦ : Si ulła in¬
t̾uenerit occasiosemꝑ debebo. debeb̾.
s palam debebis. s libent̾ debebis. s
cũ magna uoluptate apd̾ te depõitũ
intueb̾is. Penitet accepti bñficii qũe
nũdum. Quare qui tͥ dignꝰ uisus est

Expanded text:
est et inter se duos adligat ! Dic : " Nihil moror, quominus tuum revertatur; opto, hilaris accipias. Si necessitas alterutri nostrum imminet fatoque quodam datum est, ut aut tu mora in Turno est; ostendam hunc animum, cum primum tempus advenerit ; interim di testes sunt." Soleo, mi Liberalis, notare hunc in te adfectum et quasi manu prendere verentis et aestuantis, ne in ullo officio sis tardior. Non decet gratum animum sollicitudo, contra summa fiducia sui et ex conscientia veri amoris dimissa omnis anxietas. Tam conviciumm beneficii dati sit ius, ut recipiendi tempus eligat, qui dedit. " At vereor, ne homines de me sequius loquantur." Male agit, qui famae, non conscientiae gratus est. Duos istius rei iudices  quem non potes. " Quid ergo ? Si nulla intervenerit occasio, semper debebo ? " Debebis ; sed palam debebis, sed libenter debebis, sed cum magna voluptate apud te depositum intueberis. Paenitet accepti beneficii, q. Quare, qui tibi dignus visus est,
Abbreviated transcription (Latin):
eo qͥdem oꝑosius hoc qͣm iud̾ qͦ maiore
diligentia custodunt᷑ accepta qmͣdã¬
tur. Itaq nõ ÷ trepidandũ qmͣ cito
reponamꝰ. ni ꝓcurrend̾ intempestiue
qr eque delinqͣt qui ad referendã gr̃am
suo temꝑe tessat qͣm qui alieno ꝓꝑat.
Positum illi apd̾ me si allꝰ noĩe nec
dendo bñficio cogitat: nnis cogitare
alt̾m de recipiendo putat. prestet se
in utrũq facilem. siuult reciꝑe bñsi¬
cium referamꝰ reddamꝰ q leti. Iud̾ ap̃¬

Expanded text:
m operosius hoc quam illud, quo maiore diligentia custodiuntur accepta, quam dantur. Itaque non est trepidandum, quam cito reponamus, nec procurrendum intempestive, quia aeque delinquit, qui ad referendam gratiam suo tempore cessat, quam qui alieno properat. Positum est illi apud me ; nec illius nomine nec dendo beneficio cogitat, nimis cogitare alterum de recipiendo putat. Praestet se in utrumque facilem. Si vult recipere beneficium, referamus reddamusque laeti ;
Abbreviated transcription (Latin):
qͥcqͥd optas. sat ÷ tͥ nõ alit̾ debemꝰ iras¬
ci qͣm si ꝓfeceris. Si uota inqͥt ualus¬
seut et in hoc ualuissent ut tutꝰ eẽs.
auxiliũ. de si ntr̃uq tertũ puta quod
nocet pͥus ÷. p̾terea tu ꝯditioñẽ tui
nosti. me tempestas occupauit portꝰ
ro cam̃ dixisse. nulliꝰ metꝰ tam gratꝰ
est finis. ut nõ gratior sit solida ⁊ in¬
ꝯcussa seturitas. Opta ut redd̾e mͥ
bñficium possis cum opꝰ fui̾t. ñ ut opꝰ
sit. si cẽt un tua potestate qd̵ optas ip̃e
fetisses. Qnͣto hoc honestiꝰ uotũ est.
opto in eo statꝰ sit qd̾ semꝑ bñficia
distribuat. nuqͣm desid̾e̾t. seqͣtur
illum mat̾ia qͣ tam benigne utatur.
largiendo: iuuando q. ut nunqͣm
illi sit daudoꝵ bñficioꝵ inopia. dato
nlłi implacabłis sit. xp̃i nemo placã¬
dus. tã eqͣli in eũ fortuna indulgen¬
tia ꝑseu̾et : ut nemo i illũ possit

Expanded text:
d optas. Sat est ; tibi non aliter debemus irasci, quam si profeceris. " Si vota," inquit, " valuissent, et in hoc valuissent, ut tutus esses." auxilio. Deinde utrumque certum puta : quod nocet, prius est. Praeterea tu condicionem voti tui nosti, me tempestas occupavit portus ro, causam dixisse ? Nullius metus tam gratus est finis, ut non gratior sit solida et inconcussa securitas. Opta, ut reddere mihi beneficium possis, cum opus erit, non, ut opus sit. Si esset in tua potestate, quod optas, ipse fecisses. Quanto hoc honestius votum est : " Opto, in eo statu sit, quo semper beneficia distribuat, numquam desideret ; sequatur illum materia, qua tam benigne utitur, largiendi iuvandique ; numquam illi sit dandorum beneficiorum inopia, datornulli implacabilis sit, ipsi nemo placandus ; tam aequali in eum fortuna indulgentia perseveret, ut nemo in illum possit
Abbreviated transcription (Latin):
ter gratũ ⁊ mimitũ p̾ diuidi qd̾ nõ
dubites adu̾sariũ et hostem fecisse.
si extrema tateant᷑ hostes qͦ optane¬
rant caꝑe qͣsdam ur bes ut ser uarẽt.
et uint̾e qͦsdam ut ignost̾ent. nec ĩo
nõ hostiliola uota in quib qd̾ mitissi¬
mũ ÷ post crudelitatẽ uenit. Deniq
qͣlia ẽe iudicas uota q̃ nemo tͥ minꝰ
uolet. qͣm hiis ꝓ quo fiunt succed̾e.
pessime cũ eo agis cui uis adiis noc̾i.
a te succurri. Imq .n. ip̃is diis. illis
.ni. durissimas ꝑtes imponis tͥ huma¬
nas ut tu ꝓsis. dii nocebunt si accusa¬
torem submitt̾es. qũe deinde remo¬
ueres. si aliqͣ illum lite implicares
qͣm subim̃ discuteres. nemo de tuo fe¬
lere dubitaret. Quid int̾est utrũ
istud frande temptet᷑ an uoto uisi
qd̾ potentiores illi adu̾sarios querie ⁊
ñõ ÷ qͥd dicas. qm .ii. illi inuiriã facio.
uotum tuũ aut suꝑuacuũ ÷ aut inui

Expanded text:
ter gratum et inimicum potest dividi, quod non ter gratum et inimicum potest dividi, quod non dubites adversarium et hostem fecisse, si extrema taceantur ? Hostes quoque optaverunt capere quasdam urbes, ut servarent, et vincere quosdam, ut ignoscerent, nec ideo non hostilia vota, in quibus, quod mitissimum est, post crudelitatem venit. Denique qualia esse iudicas vota, quae nemo minus tibi volet, quam is, pro quo fiunt, succedere ? Pessime cum eo agis, cui vis a dis noceri, a te succurri, inique cum ipsis dis ; illis enim durissimas partes imponis, tibi humanas ; ut tu prosis, di nocebunt. Si accusatorem submitteres, quem deinde removeres, si aliqua illum lite implicares, quam subinde discuteres, nemo de tuo scelere dubitaret. Quid interest, utrum istuc fraude temptetur an voto, nisi quod potentiores illi adversarios quaeris ? Non est, quod dicas : " Quam enim illi iniuriam facio ? " Votum tuum aut supervacuum est aut in
Abbreviated transcription (Latin):
manũ erat uotũ. Qnͣtum in huma¬
mꝰ ei optas cui bñficium debes simul
inqͥt ut possem ferre ili opem p̾coe.
Primũ ut te in media ꝑte uoti tui co¬
cupeni. iam ingratus es. Nundũ audio
qͥd illi uelis p̾stare. stio qͥd illum nelis
pati. Sollicitudinẽ illi ⁊ metũ ⁊ maiꝰ
tua idigeat. hoc ꝓte z. Non sucturt̾e
uis illi s solu̾e. Qui sic ꝓꝑat. solui i¬
uult nõ solu̾e. Itaq qd̵ unũ in uoto
tuo honestñ uideri pot̾at. ipm tͦpe
et ingratũ ÷ nolle deb̾e. Optas enĩ
nõ ut tu facultatẽ habeas referẽde
gr̃e. s ut ille ncc̃tiatẽ implorande.
suꝑioeem te facis ⁊ qd̾ nefas ÷ bñ m̾itũ
ad pedes tuos mittił. Qnͣto saciꝰ÷ hone
tatẽ solu̾e. Si inficiareris qd̵ acceꝑas
amitt̾et. Nunc ius illũ subici tͥ iact᷑a
rer̃ suaꝵ ⁊ statꝰ mutatio ne in id de¬
uocare ut infra bñficia sua iaceat.
Gatum te deputabo coram eo cui ꝓdesse
uis opta. uotum tu istud uocas qd̾ in¬

Expanded text:
manum erat votum ; quanto inhumamanum erat votum ; quanto inhumanius ei optas, cui beneficium debes ! Simul," inquit, " ut possim ferre illi opem, precor." Primum, ut te in media parte voti tui occupem, iam ingratus es ; nondum audio, quid illi velis praestare, scio, quid illum velis pati. Sollicitudinem illi et metum et maius tua indigeat : hoc pro te est. Non succurrere vis illi, sed solvere : qui sic properat, solvi vult, non solvere. Ita, quod unum in voto tuo honestum videri poterat, ipsum turpe et ingratum est, nolle debere; optas enim, non ut tu facultatem habeas referendae gratiae, sed ut ille necessitatem implorandae. Superiorem te facis et, quod nefas est, bene meritum ad pedes tuovere ! Si infitiareris, quod acceperas, amitteret. Nunc vis illum subici tibi, iactura rerum suarum et status mutatione in id devocari, ut infra beneficia sua iaceat. Gratum te putabo ? Coram eo, cui prodesse vis, opta! Votum tu istud vocas, quod in
Abbreviated transcription (Latin):
portis infesta signa constituat quo ma¬
lore cum gła reb lassis ꝓfligatis q suc¬
currat. om̃s isti bñficia sua derestabłi
uiã ducant. qui deos ꝯͣ eum aduocant cui
ip̃i affuturi sunt ⁊ ante illos sterni qmͣ
exigi uolunt. In humana ista. ⁊ ꝑu̾sa
grati aĩ nat᷑a est cont᷑ eum optare tiu
honeste deesse nõ possis. Non nocet in¬
quit illi uotum meũ. qr simł opto et
ꝑicłm ⁊ remediũ. hoc dicis nõ nicħ te
peccare. s minꝰ qͣm si sine remedio ꝑi¬
cłm optares. Nequitia ut extͣ has m̾¬
gere. eu̾tere ut suscites ut enuitas ĩ¬
cludere. Non est bñficium iniurie finis.
nͨ imqͣm so detraxisse m̾itum ÷ qd ip̃e
qui detraxit intulerat. Non iuln̾es
me malo qͣm sanes. potest inire gra¬
tiã. s qr uuln̾atꝰ sum sanas. nõ si nul¬
nerał ut sanandꝰ sim. nuniqͣm cicatͥx
nͥ cũlocata uuln̾i placuit. qd̾ ita cois¬
se gaudemꝰ. ut nõ fuisse mallemꝰ.Si

Expanded text:
portis infesta signa constituat, quo maportis infesta signa constituat, quo maiore cum gloria rebus lassis profligatisque succurrat ? Omnes isti beneficia sua detestabili via ducunt, qui deos contra eum advocant, cui ipsi adfuturi sunt, et ante illos sterni quam erigi volunt. Inhumana ista perverse grati animi natura est contra eum optare, cui honeste deesse non possis. " Non nocet," inquit, " illi votum meum, quia simul opto et periculum et remedium." Hoc dicis non nihil te peccare sed minus, quam si sine remedio periculum optares. Nequitia est ut extrahas mergere, evertere ut suscites, ut emittas includere. Non est beneficium iniuriae finis, nec umquam id detraxisse meritum est, quod ipse, qui detraxit, intulerat. Non vulneres me malo quam sanes. Potes inire gratiam, si, quia vulneratus sum, sanas, non, si vulneras, ut sanandus sim. Numquam cicatrix nisi conlata vulneri placuit, quod ita coisse gaudemus, ut non fuisse mallemus. Si
Abbreviated transcription (Latin):
diu̾so ninis gͣti qui aliqͥd incominodi
p̾cari solent. hiis quib obligati sũt aliqͥ
adu̾si in quo affectu merorem accepti
bñficii approbent. an hoc recte faciãt
et pia uolunntate q̃ritur. quoꝵ animꝰ
sinulimꝰ ÷ prauo amore flagrantibus.
qui amite sue optant ex ilium. ut de¬
sertam fugientem q comitentur. optãt
inopiã ut magis desid̾anti donent. optãt
mordum: ut assideant. ⁊ qͥtqͥd mimitꝰ
optaret amantes uouent. fẽre id̾ itaq
exitus est odii et amoris insani. tale
qͥddam ex hiis accidit qͥ amicis incõmoda
optant q̃ detrahant. ⁊ ad bñficiũ iniu¬
ria ueniunt. cũ faciꝰ sit uł cessare qͣm
ꝑ stelus officio locum quer̾e. Quid sigu¬
berrator a diis tempestates infestissi¬
mas ⁊ ꝓcellas petat. ut gratice ars suo
ꝑicło fiat. Quid si imꝑator deos oret.⁊
magna uis hostiũ cirtũ fusa castris. fos¬
sas subito iipetu compleat. ⁊ uallum
trepidante exercitu ꝯuallant.⁊ ĩ ip̃is

Expanded text:
grati, qui aliquid incommodi precari solent iis, quibus obligati sunt, aliquid adversi, in quo adfectum memorem accepti beneficii approbent. An hoc recte faciant et pia voluntate, quaeritur ; quorum animus simillimus est pravo amore flagrantibus, qui amicae suae optant exilium, ut desertam fugientemque comitentur, optant inopiam, ut magis desiderant donent, optant morbum, ut adsideant, et, quidquid inimicus optaret, amantes vovent. Fere idem itaque exitus est odii et amoris insani. Tale quiddam et his accidit, qui amicis incommoda optant, quae detrahant, et ad beneficium iniuria veniunt, cum satius sit vel cessare, quam per scelus officio locum quaerere. Quid, si gubernator a dis tempestates infestissimas et procellas petat, ut gratior ars sua periculo fiat ? Quid, si imperator deos oret, ut magna vis hostium circumfusa castris fossas subito impetu compleat et vallum trepidante exercitu vellat et in ipsis
Abbreviated transcription (Latin):
certe cui głetur. Qnͣtus iste furor est
ꝯtrou̾siam diis muru̾s sui fac̾e. qͦmͦ ad¬
u̾sus eos hic erit gratꝰ quib gr̃a ref̾ri
sine impendio nõ pͭ. qui negat se ab
ip̃am seriem q bñficioꝵ argum̃tũ uo¬
care nc̃tario dantis. Nolo sͥ hãt. qͥs illũ
rogat. ⁊ om̃s alias impudentis aĩ uoces.
hiis astrue nõ io minꝰ de te u̾etur. is cuiꝰ
libemalitas ad te ⁊̃ dũ negas ꝑuenit.
cõquerenti dat᷑us ÷. Non uides quẽ ad¬
modũ ten̾am liberoꝵ infantiã parẽ tes
ad salubrium rer̃ patiam cogant. flen¬
tium corꝑa ac repugnantiũ diligenti
cura fouent. ⁊ m̃bra lib̾tas ĩmatura
detorqueat in rectũ exitura ꝯstr̃igũt.
et mox liberalia studia inculcant. adhi¬
bito timore nolentib. ad ultimũ auda¬
cem inuentã frugalitati. pudori. mori¬
b bonis. si par̃ sequit᷑ coactam applicãt.
Adolestentib qͦ ac iam potentib sui. si
remedia metu aut intemꝑantia rei¬

Expanded text:
certe, cui glorietur. Quantus iste furor est certe, cui glorietur. Quantus iste furor est controversiam dis muneris sui facere ! Quomodo adversus eos hic erit gratus, quibus gratia referri sine impendio non potest, qui negat se ab ipsam sedemque beneficiorum argumentum vocare necessario dantis! "Nolo! Sibi habeat! Quis illum rogat ? " et omnes alias impudentis animi voces his adstrue. Non ideo de te minus meretur is, cuius liberalitas ad te etiam, dum negas, pervenit, am querenti daturus est. Non vides, quemadmodum teneram liberorum infantiam parentes ad salubrium rerum patientiam cogant ? Flentium corpora ac repugnandum diligens cura fovent et, ne membra libertas immatura detorqueat, in rectum exitura constringunt et mox liberalia studia inculcant adhibito timore nolentibus ; ad ultimum audacem iuventam frugalitati, pudori, moribus bonis, si parum sequitur, coactam applicant. Adulescentibus quoque ac iam potentibus sui, si remedia metu aut intemperantia rei
Abbreviated transcription (Latin):
q actꝰ fructꝰ. qm seruare mortalia. fñ
in nr̃as qͦ utilitates apncipiorerũ p̾¬
missamẽs ÷ ⁊ uł ordo mundo datꝰ. ut
appareat turam ur̃i nõ int̾ ultima
habitã. rebemꝰ parentib nr̃is pie¬
tatẽ. ⁊ multi nõ ut gign̾ent coier̃ci.
Dii nõ possunt uideri nescisse qͥd effic¬
turi eẽt̃ cũ om̃ib alim̃ta ꝓtinꝰ. ⁊ ex
tiam genuere quib tã multa gen̾a¬
bant. Cogitauit nos aute nat᷑a qͣm
fecit. nͨ tã leue opꝰ suũ ut illi potue¬
rimꝰ extid̾e. uide qnͣtum uob̾ ꝓmise¬
rit qmͣ nõ int᷑ hoĩes humani imꝑii
conditio sit. uide in qnͣtum corꝑib
uagari liceat q̃ coħ̾cuit fine t̾raꝵ
s in omnẽ ꝑtẽ sui misit. uide ani¬
mi qͣntum audeant. qũe admodũ
aut nou̾it deos ant q̃rant. aut
m̃te in altumdata. diuina comitẽ¬
tur: scies nõ ẽẽ hoĩem tumłtuariũ
et incogitarum opꝰ. Int̾ maxima rerimy
suaꝵ nat᷑a nicħ ht̃ quo magis głet᷑. aut

Expanded text:
 sui fructus, quam servare mortalia, tamen in nostras quoque utilitates a principio rerum praemissa mens est et is ordo mundo datus, ut appareat curam nostri non inter ultima habitam. Debemus parentibus nostris pietatem, et multi non, ut gignerent, coierant. Di non possunt videri nescisse, quid effecturi essent, eum omnibus alimenta protinus et tiam genuere, quibus tam multa generabant. Cogitavit nos ante natura, quam fecit, nec tam leve opus sumus, ut illi potuerimus excidere. Vide, quantum nobis permiserit, quam non intra homines humani imperii condicio sit ; vide, in quantum corporibus vagari liceat, quae non coercuit fine terrarum, sed in omnem partem sui misit ; vide, animi quantum audeant, quemadmodum soli aut noverint deos aut quaerant et mente in altum elata divina comitentur : scies non esse hominem tumultuarium et incogitatum opus. Inter maxima rerum suarum natura nihil habet, quo magis glorietur, aut
Abbreviated transcription (Latin):
unt q ista tua cã. ⁊ si maior ilł alia
Itaq nõ possunt inderi fcũri qͣus¬
rare uoluerunt. uͨ unqͣm pͥmi ꝯfilii de¬
os penitit. Sine dubio stare ill. ⁊ destis¬
cere in ꝯͣrium nõ licet. s nõ obandio
qd̾ qr uis sua illos in ꝓpõĩto tenet. nͨ mi¬
becillitate ꝑmanent. S qr nõ licet ab
optinis aderrare: ⁊ sit ire decretũ est

Expanded text:
untque ista tua causa, etiam si maior illis alia itaque non possunt videri facturi alirare voluerunt, nec umquam primi consilii deos paenitet. Sine dubio stare illis et desciscere in contrarium non licet, sed non ob aliud, quam quia vis sua illos in proposito tenet ; nec imbecillitate permanent, sed quia non libet ab optimis aberrare et sic ire decretu
Abbreviated transcription (Latin):
stat. notum ÷ illas turres ꝓ securitate
publica ꝓpugnacła hĩturas excitat᷑us
faber: quid ni diẽ m̾eat᷑. infinitũ erit
si latiꝰ exempla cõquir̾a quib appareat
ꝑuo magna constare. Quid gͦ : quare
ñ medico ⁊ p̾ceptori plus qͥddam debeo
nͦ adu̾sus illos m̃cede defungor. qr ex me¬
dico ac p̾ceptore in amicũ tuͣseunt. et
nos nõ arte qͣm uendunt obligant.
s benigna ⁊ famłiari uoluntate. Itaq
meditꝰ nitħ ampliꝰ qnẽ manũ tangit.
et me init̾ eos quos ꝑambłat ponit
sine ullo affectu facienda uitanda
ne ꝑcipiens. Nich ampliꝰ debeo quia
me nõ nunqͣm amicũ uidit. s tanqͣm
imꝑator̃e. ne p̾ceptorẽ qͥdeni habeo cͤ
uenerer. si me ingrege discipuloꝵ ha¬
buit. si nõ putauit dignũ ꝓpͥa ⁊ pe¬
culiari tura. si nunqͣm in nie direxit
aĩm ⁊ cũ in mediũ effund̾et que sci¬

Expanded text:
tat ; notum est tamen, illas turres pro securitate tat ; notum est tamen, illas turres pro securitate publica propugnacula habituras excitaturus faber quid in diem mereat. Infinitum erit, si latius exempla conquiram, quibus appareat parvo magna constare. Quid ergo ? Quare et medico et praeceptori plus quiddam debeo nec adversus illos mercede defungor ? Quia ex medico et praeceptore in amicum transeunt et nos non arte, quam vendunt, obligant, sed benigna et familiari voluntate. Itaque medico, si nihil amplius quam manum tangit et me inter eos, quos perambulat, ponit sine ullo adfectu facienda aut vitanda praecipiens, nihil amplius debeo, quia me non tamquam amicum videt, sed tamquam imperatorem. Ne praeceptorem quidem habeo cur venerer, si me in grege discipulorum habuit, si non putavit dignum propria et peculiari cura, si numquam in me derexit animum, et, cum in medium effunde
Abbreviated transcription (Latin):
landau̾is tanti sunt qͣnto plus uenire
nõ possunt. p̾terea nicħ uenditori deb
qui bñ emit. Deinde ⁊̃ si pluris ista
sunt. nõ tñ ullum istic tim̃ munus esti
ut nõ ex usu effectu ue. s ex ꝯsuetudi¬
ne ⁊ annona estimet᷑. Qͣ tu p̾cium po¬
nis trahicienti maria ⁊ ꝑ medios fluctꝰ
cũ e t̾rore conspectu recessit. certã seq̃ñ¬
ti uiam ⁊ ꝓspicienti futas tempestates
et securis oĩb subito iubenti uela strin¬
gi. armam̃ta dimiti. paratus ad incͦ¬
sum ꝓcelle. ⁊ repentiñi impetũ stare.
huic tñ tante rei p̾mium uitt᷑a ꝑ soluit.
Qnͣti estimas in solitud̾ie hospitium
in ymbre tectũ. in frigore balneum.
aut ign̾e. scio tñ qnͣti ista ꝯsecut᷑us
diu̾sorium subeam. qͣnͣtum nobis
prestat qui labente domum suspicit.
et agent̃e ex imo rimas insulam incre¬
dibłi arte suspendit. certo tñ ⁊ leui p̾cio
fultura subducit᷑. murus nos ab hostibus
tuos. ⁊ a subitis latronũ icursionib pre

Expanded text:
laudaveris, tanti sunt, quanto pluris venire non possunt ; propterea nihil venditori debet, qui bene emit. Deinde, etiam si pluris ista sunt, non tamen ullum istic tuum munus est, ut non ex usu effectuve, sed ex consuetudine et annona aestimetur. Quod tu pretium ponis traicienti maria et per medios fluctus, cum terra e conspectu recessit, certam secanti viam et prospiciens futuras tempestates et securis omnibus subito iubenti vela substringi, armamenta demitti, paratos ad incursum procellae et repentinum impetum stare ? Huic tamen tantae rei praemium vectura persolvit ! Quanti aestimas in solitudine hospitium, in imbre tectum, in frigore balneum aut ignem ? Scio tamen, quanti ista consecuturus deversorium subeam! Quantum nobis praestat, qui labentem domum suscipit et agentem ex imo rimas insulam incredibili arte suspendit ! Certo tamen et levi pretio fultura conducitur. Murus nos ab hostibus tutos et a subitis latronum incursionibus praes
Abbreviated transcription (Latin):
an mͥ daret. Nichonimꝰ aliqͥd mͥ depen¬
dendũ stiam. qr ad me qͦ circuitu lon¬
go ꝑuenit. p̃p̃ me debet fc̃m ẽe qd me
debes. nõ .n. pp̃ te mouentur. s cũ in
hoc moueant᷑ ut uiuu̾sa ꝯseruent. et
ꝓ me mouent᷑. uniu̾soꝵ .n. pars sum.
milis est. Nam qui mͥ ꝓdest ut ꝑ me ꝓ¬
sit sͥ. nõ dedit bñficiũ qr instrim̃tum
utilitatis sue fec̃. Sol aũt et luna ⁊̃ si
nobis ꝓsunt sua cã. nõ in hoc tñprosũt
ut ꝑ nos ꝓsint gͥ. Quid .n. nos conferre
nobis uelle ꝓdesse. si nolle potuerint.
Illis aũt nõ licet nõ mou̾i ad sumiam
ꝯsistant et opꝰ snum int̾mitant. ħ uide
qͦt modis refellatur. nõ ĩõ inmꝰ uiat qͥñ
porest nolle. gͦ maxĩm argumentũ÷ fir.¬
ma uolinitas ne murare qͥdem posse. uir

Expanded text:
an mihi daret; nihilo minus aliquid mihi dependendum sciam, quia ad me quoque circumitu longo pervenit. Propter me debet factum esse, quod me non enim propter te moventur." Sed cum in hoc moveantur, ut universa conservent, et pro me moventur ; universorum enim pars sum. o dissimilis est ; nam qui mihi prodest, ut per me prosit sibi, non dedit beneficium, quia me instrumentum utilitatis suae fecit; sol autem et luna, etiam si nobis prosunt sua causa, non in hoc tamen prosunt, ut per nos prosint sibi ; quid enim nos conferre nobis velle prodesse, si nolle potuerint ; illis autem non licet non moveri. Ad summam consistant et opus suum intermittant." Hoc vide quot modis refellatur. Non ideo minus vult, potest nolle ; immo maximum argumentum est firmae voluntatis ne mutari q
Abbreviated transcription (Latin):
litate. negauit illi iam ap̃ platoñe põi¬
tum officil̃. stam ut tͥ debeam aliqͥd ꝓ
eo qd̾ p̾stas. debes nõ tm̃ mͥ p̾stare. sed
tanqͣm mͥ. Non potes ob id qũe qͣm applła¬
re qd̾ spargis in ppt̃m. Quid gͦ : nicħ̾ tͥ
debebit᷑ ꝓ hoc tanqͣm ab uno nich̾cum
ulfm dare bñficiũ eũ qui me gratuita
naue ꝑ flum̃ padum tulit nego. aliqͥd
boni facit. bñficiũ uõ dat. fat̃ .n. suacã.

Expanded text:
t, negavit illi iam apud Platonem positum officium. Nam ut tibi debeam aliquid pro eo, quod praestas, debes non tantum mihi praestare, sed tamquam mihi ; non potes ob id quemquam appellare, quod spargis in populum. Quid ergo ? Nihil tibi debebitur pro hoc ? Tamquam ab uno nihil; cum " ullum dare beneficium eum, qui me gratuita nave per flumen Padum tulit ? " Nego. Aliquid boni facit, beneficium non dat ; facit enim
Abbreviated transcription (Latin):
dat. qr fac̃ qd̾ debet. prct̾ea multum
t̾e. nõ debeo ip̃i bñficiũ s togenti. si ut¬
cesse÷ illiuelle ob hoc qr nicħ ht̃ meliꝰ
qd̾ uelit ip̃e se cogit. ita qd tanqͣm coac¬
to nõ deb̾em. tanqͣm cogenti debeo. Desi¬
tam demens est ut eam neget uolũta¬
tẽ eẽ cui nõ est ꝑicłm desinendi u̾ten¬
diq se in ꝯͣrium cũ ex diu̾io uenio eque
uideri debeat uelle. qͣm tuiꝰ uoluntas
qͥ potest statĩ nolle. is nõ uidebit᷑ uelle
in cuiꝰ nat᷑am nõ cadit nolle. agendũ
inquit si possũt resistant. hoc dicis oĩa
ista ingentib int̾uallis diducta.⁊ in
custodiã inuu̾isa dispõita statões suas
deserant subita ꝯfusione rer̃ sydera sy¬
derib occurrant. ⁊ rupta rer̃ gordia
in ruinã diuina labantur. ꝯtextus q i
uelocitatis cicatissime in tot scła ꝓmis¬
sas uices in medio uin̾e destirirat. ⁊ q̃

Expanded text:
 quod debet. Praeterea multum cere, non debeo ipsi beneficium, sed cogenti; si necesse est illi velle ob hoc, quia nihil habet melius, quod velit, ipse se cogit ; ita, quod tamquam coacto non deberem, tamquam cogenti debeo. " Desitam demens est, ut eam neget voluntatem esse, cui non est periculum desinendi vertendique se in contrarium, cum ex diverso nemo aeque videri debeat velle, quam cuius voluntas qui potest statim nolle, is non videbitur velle, in cuius naturam non cadit nolle ? " Agedum," inquit, " si possunt, resistant." Hoc dicis : " Omnia ista ingentibus intervallis diducta et in custodiam universi disposita stationes suas deserant ; subita confusione rerum sidera sideribus incurrant, et rupta rerum concordia in ruinam divina labantur, contextusque velocitatis citatissimae in tot saecula promissas vices in medio itinere destituat, et,
Abbreviated transcription (Latin):
Quid sit hoc : dicam. aliqͥd ista mea c̾a
facis. qͥd me ad fortunã redemptõis ãmit.¬
tis: Qr nom̃ meũ exit sorti debeo. qd̾ exire
potuit: tͥ. aditum tͥ ad bñficiũ dedisti. cꝰ
maiorem ꝑtẽ fortune debeo. s hoc ip̃m tͥ ꝙ¬

Expanded text:
quid sit hoc, dicam. Aliquid istic mea causa quid sit hoc, dicam. Aliquid istic mea causa facis, quod me ad fortunam redemptionis admittis ; quod nomen meum exit, sorti debeo, quod exire potuit, tibi. Aditum mihi ad beneficium tuum dedisti, cuius maiorem partem fortunae debeo, sed hoc ipsum t
Abbreviated transcription (Latin):
iustus nͥ gandeo hoc ili ꝓfuisse qid̵ ꝑcerat
mͥ. Sumine malignitatis ÷ nõ uocare bñ¬
ficium nͥ qd̾ dant̾e aliquo incõmodo affec̃.
alteri illi qui bñficinm dat sua c̾a respon¬
debo usus me. Quare potiꝰ te mͥ ꝓfuisse di¬
cas qm me tͥ : puta inquit alit̾ fieri non
posse me magistratũ. qͣm si decem captos
ciues ex magno captiuoꝵ uunero redeme¬
ro. Nicħ debebis mͥ cum te serurtute ac iũ¬
misse. Itaq debeo nõ redimis me: s qd̾
eligis. poteras .ii. et alt̾ius redemptõe
idem conseqͥ qd̾ mea. utilitatẽ rei par¬
tiris mecum. ⁊ me in bñsicium recipi̾ du¬
ob ꝓfut᷑um. Prefers me aliis. hoc totum
mea cã facis. Itaq si p̾torem te fcura eẽt
decem captiuoꝵ redemptio. decem aut̃ so¬
li captiui eẽmꝰ. nemo tͥ qͥcqͣm deb̾et ex nob̾
qr nicħ hab̾es qd̾ cuidam imputares a tua
ntilitate seductũ. Non sum uides bñficii.
iussissem. ⁊ tuũ nom̃ int̾ redim̃dos exisses.

Expanded text:
 gaudeo hoc illi profuisse, quod proderat mihi. Summae malignitatis est non vocare beneficium, nisi quod dantem aliquo incommodo adfecit. Alteri illi, qui beneficium dat sua causa, respondebo : " Usus me quare potius te mihi profuisse dicas quam me tibi ? " " Puta," inquit, " aliter fieri non posse me magistratum, quam si decem captos cives ex magno captivorum numero redemero ; nihil debebis mihi, cum te servitute ac vinmisse. Itaque debeo, non quod redimis me, sed quod eligis ; poteras enim et alterius redemptione idem consequi, quod mea. Utilitatem rei partiris mecum et me in beneficium recipis duobus profuturum. Praefers me aliis ; hoc totum mea causa facis. Itaque, si praetorem te factura esset decem captivorum redemptio, decem autem soli captivi essemus, nemo quicquam tibi deberet ex nobis, quia nihil haberes, quod cuiquam imputares, a tua utilitate seductum. Non sum invidus beneficii iussissem, et tuum nomen inter redimendos exisset,
Abbreviated transcription (Latin):
lariũ asꝑsimꝰ. In optims uͦ artib que
uitã aut ꝯseruant ant extolunt. qͥ m¬
chil plus existimat se deb̾e qm pepigit
ingratꝰ ÷. adice qd̾ taliũ studioꝵ tradi¬
tio mistet auimos. hoc cum fcm ÷ tam
medico qͣm p̾ceptori p̾cium oꝑe soluitur:
aĩ debet᷑. Platon tũ flum̃ naue tͣnͣsisset
nͦ ab illo qͥcqͣm portitor exggnis. honori ħ

Expanded text:
larium adspersimus. In optimis vero artibus, quae larium adspersimus. In optimis vero artibus, quae vitam aut conservant aut excolunt, qui nihil se plus existimat debere, quam pepigit, ingratus est. Adice, quod talium studiorum traditio miscet animos ; hoc cum factum est, tam medico quam praeceptori pretium operae solvitur, animi debetur. Platon cum flumen nave transisset nec ab illo quicquam p
Abbreviated transcription (Latin):
artis extiluit. nõ fuit ꝯtentꝰ reme¬
dia montrare. ⁊ amouit. In t̾ea sollici¬
tus assedit. ad suspecta temꝑa cccurit.
ulłm minist̾ium illi honeri. nullũ
fastidio fuit. gemitꝰ meos nõ securus
audiuit. In turba multoꝵ uocantium
ego illi potissima curatio fui. tm̃ aliis
uocauit. qͣntum niea ualitudo ꝑmi¬
serat. huic ego nõ tanqͣm medito s
tanqͣm amico obligatꝰ sum. alt̾ rurdꝰ
decendo ad modum labore et tedio fuit.
p̾ter illa que ap̾cipientib in ꝯmune dicũ¬
tur aliqͣ instislauit ac tradidit. hortãdo
bonam indolem erexit. ⁊ mͦ laudib effe¬
cit aĩm. mͦ anintonitionib discussit desi¬
diam. tum ingeniũ lactens et pigrum
nuiecta ut ita dicam manuertraxit ..
nͨ que stiebat maligne dispensauit. quo
diutiꝰ eẽt ncc̃ariꝰ. s cupiit si posset uni¬
tissimas nccitudines diligo. Sordidissi¬
moꝵ qͦ artificioꝵ institutteib supͣ cõ¬
stitutũ aliqͥd adiecimꝰ si nob̾ illoꝵ emxi

Expanded text:
artis extimuit ; non fuit contentus remedia monstrare : et admovit ; inter sollicitos adsedit, ad suspecta tempora occurrit ; nullum ministerium illi oneri, nullum fastidio fuit ; gemitus meos non securus audivit; in turba multorum invocantem ego illi potissima curatio fui ; tantum aliis vacavit, quantum mea valetudo permiserat : huic ego non tamquam medico sed tamquam amico obligatus sum. Alter rursus docendo et laborem et taedium tulit ; praeter illa, quae a praecipientibus in commune dicuntur, aliqua instillavit ac tradidit, hortando bonam indolem erexit et modo laudibus fecit animum, modo admonitionibus discussit desidiam ; tum ingenium latens et pigrum iniecta, ut ita dicam, manu extraxit ; nec, quae sciebat, maligne dispensavit, quo diutius esset necessarius, sed cupit, si posset, unitissimas necessitudines diligo. Sordidissimorum quoque artificiorum institoribus supra constitutum aliquid adiecimus, si nobis illorum
Abbreviated transcription (Latin):
postea fecisti. et bñficio grã debet᷑:
et iniuirie ultio. uͦ ego illi grãm de¬
beo. nͨ ille mͥ penam. alt̾ ab altero
absoluit᷑. cum dicimꝰ bñficium istud
reddidi. nõ hoc dicimꝰ ilid̾ nos qd̾ acce
ꝑamꝰ reddidisse. s aluid ꝓ illo redd̾e.
est .n. rem ꝓ re dare. oudui: cũ
om̃is solutio nõ idem reddat s tĩndem
Nam et peciniam dictinur reddidisse ꝗͣ
uis nro int̾uenerint minimi. s delega¬
tione ⁊ uerbis ꝑfecta solutio sit. uid̾is
s ea que ui h̾editate sunt. tanqͣn qͥc¬
qͣm aliud sit h̾editas qͣm ea que in he¬
ditate sunt. Id̾ potiꝰ mͥ distingue qd̾
p̾ ad rem ꝑtin̾e. cũ idem homo bñficiũ¬

Expanded text:
postea fecisti; et beneficio gratia debebatur postea fecisti; et beneficio gratia debebatur et iniuriae ultio ; nec ego illi gratiam debeo nec ille mihi poenam : alter ab altero absolvitur. Cum dicimus : " Beneficium illi reddidi," non hocperamus, reddidisse, sed aliud pro illo. Reddere est enim rem pro re dare ; quidni ? cum omnis solutio non idem reddat, sed tantundem. Nam et pecuniam dicimur reddidisse, quvis non intervenerint nummi, sed delegatione et verbis perfecta solutio sit. Viderissed ea, quae in hereditate sunt, tamquam quicquam aliud sit hereditas, quam ea, quae in hereditate sunt. Illud potius mihi distingue, quod potest ad rem pertinere, cum idem homo b
Abbreviated transcription (Latin):
qͣmuis tabolł manentib qui segetẽ
eiꝰ ꝓculcauit. qui succidit arbustar ñ
qr recepit qd̾ pepig̾at. s qr ne recipe¬
ret effecit. Sic debitori suo treditor
sepe dampnat᷑. uͥ plus ex alia cã abstu¬
lit qͣm ex trediti rõe petit. Non tm̃
int̾ creditorem ⁊ debitorem uidex est¬
s qui dicat. petinuam tredidisti. qͥd
gͦ est: petus abegisti. seruum eiꝰ occi¬
disti. argentũ qd̾ nõ emeras possides.
estimatione fc̃a debitoe distede qui
creditor ueneras. Int̾ bñficia qͦ et
inuirias rõ ꝯfertur. sepe inquit bene¬
ficium manet. net debetur. nec secu¬
ta ÷ dantẽ penitentia. si miserũ se dix̃.
si sua cã aut certe nõ meadedit. Si
nõ desiit insultare. głari. ubiq iac¬
tare. ⁊ aterbum miniꝰ suũ fat̾e. ma¬
net bñficium qͣmius nõ debeatur.
situti q̃dam petunie de quib uis cre¬
ditori nõ dicitur. debentur. s nõ exi¬
guntur. Dedisti bñficum. iniuriã

Expanded text:
quamvis tabellis manentibus, qui segetem quamvis tabellis manentibus, qui segetem eius proculcavit, qui succidit arbusta, non quia recepit, quod pepigerat, sed quia, ne reciperet, effecit. Sic debitori suo creditor saepe damnatur, ubi plus ex alia causa abstulit, quam ex crediti petit. Non tantum inter creditorem et debitorem iudex sedet, qui dicat: " Pecuniam credidisti. Quid ergo est ? Pecus abegisti, servum eius occidisti, argentum, quod non emeras, possides ; aestimatione facta debitor discede, qui creditor veneras " ; inter beneficia quoque et iniurias ratio confertur. Saepe, inquam, beneficium manet nec debetur ; si secuta est dantem paenitentia, si miserum se dixit, si sua causa aut certe non mea dedit, si non desiit insultare, gloriari, ubique iactare et acerbum munus suum facere, manet beneficium, quamvis non debeatur, sicuti quaedam pecuniae, de quibus ius creditori non dicitur, debentur, sed non exiguntur. Dedisti beneficium, iniuriam
Abbreviated transcription (Latin):
debere ei a quo accepimꝰ. gͦ ereptũ est.
nõ qr ablatũ s qr corruptũ ÷. aliqͥs
reum ne defendit. s uxorem meã
ꝑ uim stupro uiolauit. Non abstulit
bñficiũ. s opponendo illi parẽ iuiu¬
riam soluit me debito. ⁊ si plus lefit
qͣm ante ꝓfuerat. ñõ tm̃ gm̃a extin¬
guit᷑. s uscistendi q̃rendi q lib̾tas
uincit᷑. qͥd nõ tam duri qͥdam ⁊ tã
scelerati pr̾es sũt: ut illos aduer sari
⁊ euirare ius fasq sit. Nimiqud gͦ
illi abstuler̃t que ded̾ant: minime.
⁊ impietas seqũetiũ temꝑũ ꝯmen¬
dationẽ om̃is prioris officii substuliti
Non bñficiũ tollit᷑: s bñficũ gratia.
et efficitur nõ ne habeam: s ne de¬
beam. tanqͣm pecuniam aliqͥs mͥ credidit.
et domum meã intendit. Pensatũ est
creditum dampno. nͨ reddidi illi nͦ tñ
debeo. eodem mͦ ⁊ hic qr aliqͥd benigne
adu̾sus me fecit aliqͥd liberalit̾. s postea

Expanded text:
debere ei, a quo accepimus ; ergo ereptum est." debere ei, a quo accepimus ; ergo ereptum est." non quia ablatum sed quia corruptum est. Aliquis reum me defendit, sed uxorem meam per vim stupro violavit ; non abstulit beneficium, sed opponendo illi parem iniuriam solvit me debito, et, si plus laesit, quam ante profuerat, non tantum gratia extinguitur, sed ulciscendi querendique libertas vincitur. Quid ? non tam duri quidam et tam scelerati patres sunt, ut illos aversari et eiurare ius fasque sit ? Numquid ergo illi abstulerunt, quae dederant ? Minime, sed impietas sequentium temporum commendationem omnis prioris officii sustulit. Non beneficium tollitur, sed beneficii gratia, et efficitur, non ne habeam, sed ne debeam. Tamquam pecuniam aliquis mihi credidit, sed domum meam incendit. Pensatum est creditum damno ; nec reddidi illi, nec tamen debeo. Eodem modo et hic, qui aliquid benigne adversus me fecit, aliquid liberaliter, sed postea
Abbreviated transcription (Latin):
dedi. O qͣntum hr̾e potuit si uoluisset.
ħ sunt diuicie certe. in qͣqs sortis hu¬
mane leuitate ino loco ꝑmansure.
q̃ cũ maiores fuint. hoc maiore m habe
elatos obliusti cogunt ur̃e fragilitatis
q̃ ferreis claustris custoditis armati. q̃
ex alieno sanguine rapta nr̃o defendiuᷤ
i adu̾sos fortuna ꝯparet. p̃p q̃ ruptis
totiens affinitatis amititie collegii fe¬
derib int̾ ꝯtendentes duos t̾raꝵ orbis
elisus÷. nõ sunt ur̃a ut depõiti causa
sunt. iam iamq ad aliũ dñm spectãtia.
aut hostes illa aut hostis aĩ fucce ssor in¬
uadet. Queris qͦmͦ illa tua facias dona.
dando. sonsule gͥ reb tuis. ⁊ c̾tam tͥ
eaꝵ atq mexpugnabłem possessionẽ
para. honestiores illas nõ solũ s tutio¬
res fcũrꝰ. Istd̾ qͥdem suspicis quo te diui¬
tem ac potentẽ putas qͣm du possides
sub nõie sordido iacet. domꝰ ÷. seruus
fateris inqͥt nos aliqñ bñficiũ non

Expanded text:
dedi. O ! quantum habere potuit, si voluisset ! dedi. O ! quantum habere potuit, si voluisset ! Hae sunt divitiae certae in quacumque sortis humanae levitate uno loco permansurae; quae cum maiores fuerint, hoc minorem habebuelatos oblivisci cogunt vestrae fragilitatis, quae ferreis claustris custoditis armati, quae ex alieno sanguine rapta vestro defenditin aversos fortuna comparet, propter quae ruptis totiens adfinitatis, amicitiae, collegii foederibus inter contendentes duos terrarum orbis elisus est, non sunt vestra. In depositi causa sunt iam iamque ad alium dominum spectantia ; aut hostis illa aut hostilis animi successor invadet. Quaeris, quomodo illa tua facias ? Dona dando. Consule igitur rebus tuis et certam tibi earum atque inexpugnabilem possessionem para honestiores illas, non solum tutiores facturus. Istud, quod suspicis, quo te divitem ac potentem putas, quam diu possides, sub nomine sordido iacet. Domus est, servus Pateris," inquit, " nos aliquando beneficium non
Abbreviated transcription (Latin):
auud qd̾ ad unũquemq nr̃m bñficio ꝑ¬
uenit. Id̾ incorꝑale ÷. irritum nõ siti
matia uĩ eiꝰ huc ⁊ illuc iactat᷑. ⁊ dñm
mutat. Itaq cum eripis ip̃a rer̃ nat᷑a
reuocare qd̵ dedit nõ pͭ. bñsicia suaĩ¬
t̾rumpit. nõ rescindit. qͥ mortt᷑ tũ
uixit. qui amisit ocłos tñ uidit. que
ad nos ꝑuen̾unt ne sint effici potesti
ne fu̾int nõ pꝰ. Pars aũt bñficii ⁊ qͥ¬
dem certissima ÷ q̃ fuit. nõ numqͣm
nsu bñficii longiore ꝓ hibem᷑. Bñficiũ
qͥdem ip̃m ñ eraditur. licet om̃s in hoc
uires suas nat᷑a aduocet retro illi ag̾e
se nõ licet. pͭ eripi dñs domꝰ ⁊ pectinia
⁊ mancipiũ. ⁊ qͣcq̾d ÷ in qͦ hesit bñficii
uis efficiet ne hic ded̾it. ne ille acce¬
ꝑit. Egregie mͥ udet᷑ .m. antoniꝰ
apd̾ napyrium poetã cũ fortimã suã
tͣuseuntem alio uideat ⁊ sͥ nichil re¬
lictũ pret̾ uis mortis. id qͦ cito occupa¬
uerit exclamare. hoc habeo qd tumq

Expanded text:
ud quod ad unumquemque nostrum beneficio pervenit. Illud incorporale est, irritum non fit ; materia vero eius huc et illuc iactatur et dominum mutat. Itaque eum eripis, ipsa rerum natura revocare, quod dedit, non potest. Beneficia sua interrumpit, non rescindit : qui moritur, tamen vixit ; qui amisit oculos, tamen vidit. Quae ad nos pervenerunt, ne sint, effici potest, ne fuerint, non potest ; pars autem beneficii et quidem certissima est, quae fuit. Non numquam usu beneficii longiore prohibemur, beneficium quidem ipsum non eraditur. Licet omnes in hoc vires suas natura advocet, retro illi agere se non licet. Potest eripi domus et pecunia et mancipium et quidquid est, in quo haesit beneficii vis efficiet, ne hic dederit, ne ille acceperit. Egregie mihi videtur M. Antonius apud Rabirium poetam, cum fortunam suam transeuntem alio videat et sibi nihil relictum praeter ius mortis, id quoque, si cito occupaverit, exclamare : Hoc habeo, quodcumque
Abbreviated transcription (Latin):
Q undiq in se ꝯu̾sum ÷. uendit mͥ aliqͥs
frum̃tũ. uiu̾e nõ possum uͥ emero. s nõ
debeo uitam qi. emi. nͨ qͣm nẽt̃ in fu̾it
estimo. sine qͦ uictus nõ fui. s qͣm ingra¬
tum qs ño habuissem nͥ emissem in quo
inuehendo m̾cator nõ cogitauit qͣntum
auxilii allatͦus ẽẽt mͥ. s qͣnͣtum lutri
sibi qd̾ ei nõ debeo. Isto m inqͥt nec me¬
dico qͥcqͣm deb̾e te m̾cedulam dicis. nͨͦ pre-¬
ceptori qr aliqͥd num̾au̾is. at qui oĩm
hoꝵ ap̃ nos magna caritas. magna reue¬
rentia ÷. adu̾sus hoc respondet᷑ q̃dam plu
ris qͣm emittit᷑. Emis a medico rẽ me
tum. Itaq hiis nõ rei p̾cium s oꝑe sol¬
uitur. Q si descruiunt qd a reb sius
auocati nob̾ uacant. m̾cedem nõ m̾iti s
occupatõis sue fer̃t. Aliud tñ dici p ue
rius qd̾ statĩ poña si pͥus qͦmͦ istud refel¬
li possit ostendero. Quedam ingͥt plimꝰ
sunt qͣm uen̾unt. ⁊ ob hoc aliqͥd mͥ extͣ

Expanded text:
i aliquis frumentum ; vivere non possum, nisi emero ; sed non debeo vitam, quia emi. Nec, quam necessarium fuerit, aestimo, sine quo victurus non fui, sed quam ingratum, quod non habuissem, nisi emissem, in quo invehendo mercator non cogitavit, quantum auxilii adlaturus esset mihi, sed quantum lucri sibi. Quod emi, non debeo. " Isto modo," inquit, " nec medico quicquam debere te nisi mercedulam dicis nec praeceptori, quia aliquid numeraveris. Atqui omnium horum apud nos magna caritas, magna reverentia est." Adversus hoc respondetur quaedam pluris esse, quam emuntur. Emis a medico rem inatum ; itaque his non rei pretium, sed operae solvitur, quod deserviunt, quod a rebus cedem non meriti, sed occupationis suae ferunt. Aliud tamen dici potest verius, quod statim ponam, si prius, quomodo istud refelli possit, ostendero. " Quaedam," inquit," pluris sunt, quam venierunt, et ob hoc aliquid mihi extra
Abbreviated transcription (Latin):
tem platoñe qñe nõ guesienat inuenit.
Illum inq̾t laudanimꝰ puerũ qui qͣntũ
in se erat qd iussus ÷ fecit. hunc felicit̾
inhertem castigabimꝰ. uolmitas ÷ que
apud nos pouit officium. tuiꝰ usde que
conditio sit. ut me debito obstringat. pa¬
rum est illi uelle nͥ ꝓfuit. parum ÷ pro¬
fuisse nͥ uoluit. Puta .n. aligu̾e donare
uoluisse. nͨ donasse. aĩm qͥdem eiꝰ habeo:

Expanded text:
Platonem, quem non quaesierat, invenit. Illum, inquit, laudabimus puerum, qui, quantum in se erat, quod iussus est, fecit; hunc feliciter inertem castigabimus." Voluntas est, quae apud nos ponit officium ; cuius vide quae condicio sit, ut me debito obstringat. Parum est illi velle, nisi profuit ; parum est profuisse, nisi voluit. Puta enim aliquem donare voluisse nec donass
Abbreviated transcription (Latin):
dum nescit. Nam si qͥs coactꝰ aliqͥd bom
fecit qͥn nos nõ obliget manife stiꝰ ÷ qͣm
ut ulla in hec u̾ba impendenda sint.
fert. deinde amica ⁊ benigna. Itaq
nec fluminib gr̾as agimꝰ. qͣmͣuis aut
magna nauigia patiant᷑. ⁊ ad subuehẽ.¬
das copias largo ac ꝑhenni alueo currãti
aut piscola ⁊ amoetia pinguib ar¬
uis int̾fluant. Nec qͥstͣm uilo bñficiũ
debere se uidicat. nõ mag̃ qͣm odium
si immoditꝰ defluxit tarde q decessit.
Nec uentus bñficiũ dat licet lenis et
scd̾s aspiret nec utilis. ⁊ salubris cib.
Nam qͥ bñficium mͥ datus ÷. debet ñ tm̃¬

Expanded text:
dum nescit. Nam si quis coactus aliquid boni dum nescit. Nam si quis coactus aliquid boni fecit; quin nos non obliget, manifestius est, quam ut ulla in hoc verba impendenda sint. fert, deinde amica et benigna. Itaque nec fluminibus gratias agimus, quamvis aut magna navigia patiantur et ad subvehendas copias largo ac perenni alveo currant aut piscosa et amoena pinguibus arvis interfluant ; nec quisquam Nilo beneficium debere se iudicat, non magis quam odium, si immodicus superfluxit tardeque decessit ; nec ventus beneficium dat, licet lenis et secundus adspiret, nec utilis et salubris cibus. Nam qui beneficium mihi daturus est, debet non t
Abbreviated transcription (Latin):
mea÷. ego iudico itaq nõ separo il¬
la nͦ diduco. s iniuirias. ⁊ bũficia ad
eundem iudicem mitto. Alioquimi¬
iubes me eodem temꝑe et amare. ⁊ odisse
et queri.⁊ gr̾as agere qd̾ nat᷑a nõ recip̃.
potiꝰ tomꝑatõe fc̃a int̾ se bñfiti ⁊ ĩ iu¬
rie uidebo an ⁊̃ mͥ ultro debeat᷑. Qͦ mͦ si
qͥs scriptis nr̃is alios suꝑne impͥmit u̾¬
sus pͥores litt̾as nõ tollit. s abscondit.
S bñficumi ꝑueniens iniuria appare̾
nõ patitur: uultꝰ tuns tui regendũ me
tradidi colligit rugas.⁊ attrahit fr̃o tẽ.
qͣsi longiꝰ exeam uideris mͥ dic̾e. quo tm
mͥ dexter abis: huc dirige cursum. litꝰ
ama. nõ possum magis. Itaq si huic sa¬
tis fc̃m existimas illo tͣuseamꝰ an ei de¬
beatur aliqͥd qui nob̾ iuitus profuit.
fusior. ut distinctio statim subsecuta
ostend̾et utr̃uq queri an ei deberemꝰ
qui nob̾ dum nõ uult ꝓfuit an ei qui

Expanded text:
mea est, ego iudico. Itaque non separo ilmea est, ego iudico. Itaque non separo illa nec diduco, sed iniurias et beneficia ad eundem iudicem mitto. Alioquiiubes me eodem tempore et amare et odisse et queri et gratias agere, quod natura non recipit. Potius comparatione facta inter se beneficii et iniuriae videbo, an mihi etiam ultro debeatur. Quomodo, si quis scriptis nostris alios superne imprimit versus, priores litteras non tollit, sed abscondit, sic beneficium superveniens iniuria apparere non patitur. Vultus tuus, cui regendum me tradidi, colligit rugas et trahit frontem, quasi longius exeam. Videris mihi dicere : Quo tantum mihi dexter abis ? Huc derige cursum, litus ama. Non possum magis. Itaque, si huic satis factum existimas, illo transeamus, an ei debeatur aliquid, qui nobis invitus profuit. fusior, ut distinctio statim subsecuta ostenderet utrumque quaeri, et an ei deberemus, qui nobis, dum non vult, profuit, et an ei, qui,
Abbreviated transcription (Latin):
nichominꝰ uindicare. ac ueluti duob
nominib seꝑatim respond̾e̾. an alt̾m
alteri ꝯtribuere. ⁊ nicħ negocii hr̾e.
ut bñficium iniuria tollatur. bñsitio
iniuria. Illd̾ .n. uideo in hoc foro fieri
qͥd i nr̃a scola iuris sit uos sciatis. Se¬
ꝑantur actões. ⁊ de eo qd̾ agimꝰ de eo
dem nob̾cum agitur. Confunditur for¬
mula. si qͥs apd̾ me pecuniã deposuerit
sdem post ea furtũ mͥ fecerit. ⁊ ego tũ
illo furti agam ⁊ ille mecũ depoĩti. q̃
ꝓposuisti mͥ liberasti. Exempla certis
legib ꝯtinent᷑ quas ncc̃e ÷ sequi. lex
legi nõ miscetur. utraq sua uia it.
Depõĩtum ht̃ actionem ꝓpͥam tã me¬
h̾cule qͣm furtũ. bñficiũ nłł legi sub¬
iectũ ÷. me arbitro utimur. Licet me
inter se comꝑare qͣntum ꝓfuerit mͥ
qͥsq. aut qͣntum nocuerit. cũ ꝓnnti¬
are utr̃u plus debeat᷑ mͥ an debeam.
In illis nicħ ÷ nr̃e potestatis. eundũ
⁊ qͣ ducimur. In bñficio tora potestas

Expanded text:
eluti duobus nominibus separatim respondere an alterum alteri contribuere et nihil negotii habere, ut beneficium iniuria tollatur, beneficio iniuria. Illud enim video in hoc foro fieri ; quid in vestra schola iuris sit, vos sciatis. Separantur actiones nec de eo, quod agimus, et de eo, quod nobiscum agitur, confunditur formula. Si quis apud me pecuniam deposuerit, idem postea furtum mihi fecerit, et ego cum illo furti agam et ille mecum depositi." Quae proposuisti, mi Liberalis, exempla certis legibus continentur, quas necesse est sequi. Lex legi non miscetur, utraque sua via it. Depositum habet actionem propriam tam mehercules quam furtum. Beneficium nulli legi subiectum est, me arbitro utitur ; licet mihi inter se comparare, quantum profuerit mihi quisque aut quantum nocuerit, tum pronuntiare, utrum plus debeatur mihi an debeam. In illis nihil est nostrae potestatis, eundum est, qua ducimur ; in beneficio tota potestas
Abbreviated transcription (Latin):
cleantes a bñficio distat uegotiatio. Rur¬
sus nõ sum tam iuiqus ut nichil ei debe¬
am. qui tum mͥ utilis eẽt. fuit et gͥ. Non
.n. exigo ut sine respectu sui mͥ consulat.
Immo ⁊ iam opto ut bñficium mͥ datum
ł mag̃ danti ꝓfuerit dũ mͦ id qͥd dabat
duos intuens dederit. ⁊ nnt̾ me se q diui¬
serit. licet id ip̃e ex maiore ꝑte possideat.
Si uͦ me in consortium admisit. si duos
cogitauit. ingratus sum u̾o solum sed in

Expanded text:
Cleanthes, a beneficio distat negotiatio. RurCleanthes, a beneficio distat negotiatio. Rursus non sum tam iniquus, ut ei nihil debeam, qui, cum mihi utilis esset, fuit et sibi; non enim exigo, ut mihi sine respectu sui consulat, immo etiam opto, ut beneficium mihi datum vel magis danti profuerit, dum modo id, qui dabat duos intuens dederit et inter me seque diviserit. Licet id ipse ex maiore parte possideat, si modo me in consortium admisit, si duos cogitavit, ingratus sum, non solum in