comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ciores eloquio s ⁊ modestie cultores uoluptatẽ fugiũt/ ⁊ ceterl
quibꝰ uoluptas in p̾cio ẽ modestiam asꝑñat᷑. Sic ⁊ quos augẽdert
familiaris studiũ tenet sepe rem publicã ⁊ amiticias cõtemĩ¬
⁊ tthilliberaliꝯ uitã ducũt at qui liberalitati animu aplicãt quire
publite curã habent sepe urdcas rei domestice nͨ ligẽtes / non põt
tꝰ idm̃ ex equo placere huis quorũ nagatõ diu̾rtos fines spẽtat
amica silencio ẽ q̃q sese fimbꝰ suis tenet ⁊ uice u̾ra illa silencus
odit hec strepitũ/ quenã tucior uiã ẽ hot ẽ pat̾ quod hodierno
loquio uestigamor
ssgi michi ex hiis ip̃is quorũ mencio nõł oborta est / quociens¬
ptas pastorẽ offiçio ꝑiirse/ quoçiẽs ouẽ ⁊ dum nagã alligat ĩ
liqueñ incidirre/ ⁊ dñ ꝓfugam sequit᷑ corriuste O uociens c̾ dis aut

Expanded text:
tiores eloquio; sic et modestie cultores voluptatem fugiunt, et tiores eloquio; sic et modestie cultores voluptatem fugiunt, et quibus voluptas in pretio est modestiam aspernantur; sic et quos augende rei familiaris studium tenet sepe rempublicam atque amicitias contemnunt, et illiberalius vitam ducunt; at qui liberalitati animum applicant quique reipublice curam habent, sepe videas rei domestice negligentes. Non potest ventus idem ex equo placere his quorum navigatio contrarios fines spectat. Que amica silentio est, queque se finibus suis tenet; et vice versa, illa silentium odit, hec strepitum. Quenam vero tutior via est, hoc est, pater, quod hodierno colloquio vestigamus. Dic igitur michi: ex his ipsisputas pastorem officio periisse, quotiens ovem et dum vagam alligat in laqueum incidisse, et dum profugam sequitur corruisse? quotiens credis aut
Abbreviated transcription (Latin):
Unaũt aĩo lum̃e ueri equitas ꝙ indicii aliunde ꝓcul dubis Utaꝵ
quod de locis dixi d̾ aĩo repẽtã eẽ ĩ illo aliqͥd multũ ẽẽ torũ mim̃
S ĩ eo tantũ qui opportiutates locis tͥbuit ⁊ animo ratõem: magua
sit ꝙ soliꝯ dei s ꝙͣ repiꝰ illã largiri foleat ĩ politudine cõstitutisde
monstratũ e⁊ mox ex hiis illustͥbꝰ astruet᷑ / quod si forte dam̃so
ut aliquis ueri capax nõ ad lingã ẜ adcor horũ ciuꝯpĩo quosd¬
lũ uulgꝰ stup̃t penitꝰ autẽcordis ad moueat puto sine ꝯtẽciõn fal¬
bitur ꝙ ꝯstiencia nũdã ingenue ꝯfitẽtem audierit felicitatẽ ũ
uerbis sonãtibꝰ ẜ rebꝰ tacitis ⁊ ueritate ĩtima nõ ext̾ns plausils
aut fallacissima homiũ opmioñ cõstare multa quidm̃ illit̃ aubie
multũ hips ꝯͣria q̃ in pulpitiᷤ cũ populo mirabat᷑ ⁊ prceligent l¬
diose relaꝑsit adarcũ tardiores ⁊ qui res magnas agũt sint ĩ cil¬

Expanded text:
utem animo lumen veri equitasque iudicii? aliunde proculdubio. Itaque quod de locis dixi, de animo repetam: esse in illo aliquid, multum esse, totum minime, sed in Eo tantum, qui oportunitatem locis tribuit, animo rationem. Magna sit quam solius Dei, sed quam sepius ille largiri soleat in solitudine constitutmonstratum est, et mox exemplis illustribus astruetur. Quod si forte datum sit, ut aliquis veri capax non ad linguam sed ad cor horum cuiuspiam, quos credulum vulgus stupet, penitus aurem cordis admoveat, puto sine contentione fatebitur, quod conscientiam nudam ingenue confitentem audierit, felicitatem non verbis sonantibus sed rebus tacitis et veritate intima non externis plausibus aut fallacissima hominum opinione constare. Multa quidem illic audiet multum his contraria, que in pulpitis cum populo mirabatur, et intelstudiosi sepe sint ad actum tardiores, et qui res magnas agunt sint incul
Abbreviated transcription (Latin):
i audire/ p̾sertĩ cũ unꝰ idm̃q locꝯ sit/ ubi conuuluꝰ aꝑuit̾ ⁊ medica¬
mẽta ꝯposuit Ait .n. magni aũt ẽ ingemii reuocare mentẽ asensibꝰ ⁊
cogitationẽ a ꝯsuetudine abducere In hoc gͦ. sumis ⁊ nos uiribꝰ ĩnita¬
mur ut sensibꝰ domitis ⁊ uicta ꝯsuetudĩe aliquid aĩo uideaꝰ Aꝑiamꝰ
pn tãdm̃ atq purgenio occules illos pnt̾secas quibꝰ ĩ iusibilia cernut
xp̃m adẽe iudebimꝰ Et si de marco catone seprũ ẽ ꝙ puduit gemẽtem
illo teste mori quãto mag̃ pudebit xp̃o spc̃tante male uiu̾e male mors
ant omino facinorosũ aut turpe aliqͥo sb teste tanto comitte/ Sane testis
hit nr̃ in fallibilis ac ꝑpetuꝰ ut ad ꝓpoitũ fermo redeat ⁊ si ubiq pͥns

Expanded text:
um unus idemque locus sit ubi et vulnus aperuit et medicamenta composuit. Ait enim: «Magni autem est ingenii revocare mentem a sensibus, et cogitationem a consuetudine abducere». In hoc ergo summis et nos viribus enitamur ut, sensibus domitis et victa consuetudine, aliquid animo videamus. Aperiamus iam tandem atque purgemus oculos illos intrinsecos, quibus invisibilia cernuntur: Cristum adesse videbimus. Et si de Marco Catone scriptum est quod puduit gementem illo teste mori, quanto magis pudebit Cristo spectante male vivere, male mori, aut omnino facinorosum ac turpe aliquid tanto sub teste committere. Sane noster hic testis infallibilis atque perpetuus, ut ad propositum sermo redeat, etsi ubique presens
Abbreviated transcription (Latin):
sones Quod ip̃m saciꝰ extẽdens nemo ẽ inquit ex inprudñtibꝰ qui
celuqui fe sibi debeat q̃d uniq nerũ ẽẽ quis nõ ibet Duis expm
mpos suiẽ ⁊ mox ut sibi relinquit᷑ o ut ruat ualibꝰ eñt eg qͥdem
tgo nõ mimitam mͦ tolitudinẽ ẜ nͨ amicã urbem iudico eo tame don¬
ciore ꝙ illa ut cͥminũ ministros sic̃ ⁊ strutatores hab ⁊ uindices. hec
inpuintatis ⁊ larrebrarũ spe reicit legũ mẽtũ ⁊ reu̾enciã honstat
Ceterũ altera libertãtẽ impndẽciãq pẽcad altera fautores celerũ

Expanded text:
x imprudentibus, qui relinqui sibi debeat». Id utique verum esse quis non videt? Qui enim impos sui est, mox ut sibi relinquitur, oportet ut ruat. Talibus quidem ego non inimicam modo solitudinem, sed nec amicam urbem iudico, eo tamen amiciorem, quod illa ut criminum ministros sic et scrutatores habet et vindices, hec impunitatis et latebrarum spe reicit legum metum et reverentiam honestatis. Ceterum altera libertatem impudentiamque peccandi, altera fautores sceleru
Abbreviated transcription (Latin):
ta comemoro Multũ tp̃r posterior Dipͥanꝯ fide aũt pͥor ⁊ mari¬
rio clarꝰ nec obscurꝰ eloquio tale quidd̃a renssise iudet᷑ ⁊ seosti¬

Expanded text:
gata commemoro. Multum tempore posterior Cyprianus, fide autem prior et martgata commemoro. Multum tempore posterior Cyprianus, fide autem prior et martyrio clarus nec obscurus eloquio, tale quiddam et sensisse videtur et
Abbreviated transcription (Latin):
nio sese atollut nẽpe sͣ humanũ modũ rap̃ĩat᷑ oporte si s̾ heũ
loqui uolũt id gane locis aꝑtissimis expediciꝰ fieri mt dũ ⁊ alacͥ
aĩadu̾ti unde sepe mõtanũ camẽ qͣi edũ a toto g̾ge letismmũ
lectissimũ iudi ⁊ nitore ĩsito admonitꝰ originis dixi mecũ gea
piũ gapis ex alto uenis Equidm̃ ut huit tãdem articu lo fiĩ
fatiã ⁊ marcꝮ tuliq ⁊ uirgiliꝮ uaro hure quos eloquẽçil pͥmer
latine nemo eloquens negabit huec ꝯsilio herebant słi alt̾ cũ rea
ał. tũ p̾fertĩ ad tractatũ legũ cuuiliũ accessurꝰ fr̃odoras quercu
i sulã parũa ⁊ huit nr̃e similima quereret alt̾ añt suũ ale
qui quis hipõ ẽ pastorio carmũe laudaturꝰ int̾denras umbrotat
cumina fagos asidue ueniẽs solꝰ ĩ oõtibꝰ ⁊ siluis id facere i
tonẽ feguti mibo qui int̾ ociorra cup̃reta ⁊ spacia siluest̾a d̾ rnsni
uerũ publicarũ seq optiiis legibꝰ disputarat. Nora nrimiũ ⁊ uil¬

Expanded text:
nio se se attollunt. Nempe supra humanum modum rapiantur oportet si supra hominem loqui volunt: id sane locis apertissimis expeditius fieri interdum et alacrius animadverti. Unde sepe montanum carmen quasi hedum e toto grege letissimum atque lectissimum vidi et, nitore insito admonitus originis, dixi mecum: «Gramen alpinum sapis, ex alto venis». Equidem ut huic tandem articulo finem faciam, et Marcus Tullius et Virgilius Maro, quos eloquentie principes latine nemo eloquens negabit, huic consilio herebant: dum alter cum sepe alias tum presertim ad tractatum legum civilium accessurus, frondosas quercus insulam parvam et huic nostre simillimam quereret; alter autem suum Alexim, quisquis is est, pastorio carmine laudaturus, «inter densas umbrosa cacumina fagos» assidue veniens, solus in montibus et silvis id faceret: Platonem secuti ambo, qui inter otiosa cupresseta et spatia silvestria de institutis rerum publicarum deque optimis legibus disputarat. Nota nimirum et vul
Abbreviated transcription (Latin):
calib rerũ a fluencia s ne ĩ celo quidm̃ p̾renti siderũ ꝯspccũ nuibi¬
qr noticiã felit̾ẽ eẽ posse nisi hãt cũ quo illa ꝑticipet sic natiña m
ghil oĩo politariũ amare. Idm̃ famosiore alio quodõ loco si nõb̃oĩa
iquit q̃ ad uiccũ cultũq ꝑtinẽt ꝙi uirgula diũa ut arũt surẜ¬
ditarẽt᷑ bũ optĩo quisq ingenio oibꝰ abiuissis se ĩfcientia ꝯ gnuiti¬

Expanded text:
uantalibet rerum affluentia, sed ne in celo quidem presenti siderum conspectu mundiuantalibet rerum affluentia, sed ne in celo quidem presenti siderum conspectu mundique notitia felicem esse posse, nisi habeat cum quo illa participet; sic naturam nichil omnino solitarium amare. Idem famosiore alio quodam loco «Si omnia nobis» inquit «que ad victum cultumque pertinent, quasi virgula divina, ut aiunt, suppeditarent
Abbreviated transcription (Latin):
q̃ aburbibꝰ exulat siluas ĩcolere req urros ĩ uenire ĩ populis at
leones / infolitudĩe angelicũ hoĩem iueniire ita plane senciõ an̾
hũc mediũ int̾ ext̾ma calłe teneo alter nõ nisi int̾ curbas gaũli
huit misicordiã magis ꝙ redargucio uidet᷑ debet᷑. Alt̾ aũt fuge
inquit eciã unũ huic nescio qd̾ dic̃ã Gangis fateor geneca ⁊ aucto¬
uitate pͥmis rua / inclinaturꝰ forsitã nisi alter obsisteret / nõ te iinor
⁊ si maiorẽ dip̃o nõ indignabere Marcus Cicero amicicie legem
tracc̃as nõ hos tantũ quibꝰ amicitia post iurtũte Iocũdissimare¬
tes quorũ uix unicũ exempłũ toto orbe reꝑꝑit pati no possealt
nisi acquirãt aliquẽ nõ dipit amnicũ natura n. obstabat s apud fũ
euomãt uirꝰ sue acerbitatis guitaq hĩc ocasione Garentum ar¬
chite diccũ defert ouiꝯ ea sentẽcia est neminẽ nõ mͦ in terris ꝙ¬

Expanded text:
at, silvas incolere, seque ursos in populis ac leones, in solitudine angelicum hominem invenisse. Ita plane sentio, atque hunc medium inter extrema callem teneo. Alter nonnisi inter turbas gaudet: huic misericordia magis quam redargutio debetur. Alter autem «Fuge» inquit «etiam unum»: huic nescio quid dicam. Tangis, fateor, Seneca, et autoritate premis tua, inclinaturus forsitan, nisi alter obsisteret non te minor, et si maiorem dixero credo non indignabere. Marcus Cicero amicitie legem tractans, non hos tantum quibus amicitia post virtutem iucundissima retes — quorum vix unicum exemplum toto orbe repperit — pati non posse ait, nisi «acquirant aliquem» non dixit amicum, natura enim obstabat, sed «apud quem evomant virus sue acerbitatis». Sumptaque hinc occasione, Tarentini Archite dictum refert, cuius ea sententia est: neminem non modo in terris q
Abbreviated transcription (Latin):
tũ ⁊ eloquẽtie gustũ ponit q̃ in eo quãta d̃e potuerit insi grari¬
ni uerũ deditꝰ uerborũ neclexifet ornatũ loci illiꝰ oomemoracio
notũ nõb eẽ uoluit ubi ingeniũ ex̃cens nõ ait hũc talamũ los
dicũ cintũ muris comunitũ feris marmorea opacũ celatũ ꝙ
nes baiulas repũt in tẽa porticũ frondea tecta fecerũt E¬

Expanded text:
uerit, nisi gravitati rerum deditus verborum neglexisset ornatum, loci illius commemoratione notum nobis esse voluit. Ubi ingenium exercens non ait hunc thalamum loco abditum, cinctum muris, communitum seris, marmorea opacum celatumque r arundines baiulas repunt, viteam porticum frondea tecta fecerunt
Abbreviated transcription (Latin):
quociens ad eam integri acrẽfecci uenimꝰ / oꝑtimũ sec̾ti gonꝰ s siłucus
⁊ recerrꝰ ⁊ undiq liber aĩq ut sũt mapĩe aptada ita nõ posũt semꝑ
conñgere ideoq statĩ siqͥd abstrepet abiciẽdi codices exũt ⁊ deplor̾ad dac¬
ueꝵ. in in comodis repugnadũ ⁊ hic̃ faciẽda nisq ut oĩo q̃ inpetient
uindat intẽciõ. quã si tota mẽtẽ in aꝑꝯ ip̃m drgx̾is nichil eorũ q̃ auril¬
uł oculis in cursant ad anrmũ ꝑueniẽt an u̾o fcequẽt᷑ ⁊e fortuita het̃
cogitãto pͥstat ut obiuos nõ iudeamꝰ ⁊ ita ne deerremꝰ nõ ꝯseq̃ mur
idm̃ gi ꝯͣuoluerimꝰ nõ ẽ indulgẽdũ ccũs desibiẽ / nã sinõ rusi refectinõ¬
nisi hilares nõ nisi oĩbꝰ curis uacãtes studñdũ extima u̾mĩq semꝑ enit
ꝓpt̾ qd̾ nõb̃ ignoscamꝰ/ quare in turba itm̾e/ cõuiuiis ti faciat sibitos¬

Expanded text:
bratio, quotiens ad eam integri ac refecti venimus, optimum secreti genus. Sed sbratio, quotiens ad eam integri ac refecti venimus, optimum secreti genus. Sed s secessus et undique liber animus ut sunt maxime optanda, ita non semper possunt contingere, ideoque non statim, si quid obstrepet, abiiciendi codices erunt et deploranduverum incommodis repugnandum et hic faciendus usus, ut omnia quae impedient vincat intentio; quam si tota mente in opus ipsum dvel auribus incursant ad animum perveniet. An vero frequenter etiam fortuita hoc cogitatio prestat, ut obvios non videamus, et ita, ne deerremus, non consequemur idem, si et voluerimus? Non est indulgendum causis desidie. Nam si nonnisi refecti, nonnisi hilares, nonnisi omnibus curis vacantes studendum extimaverimus, semper erit propter quod nobis ignoscamus; quare in turba, itinere, conviviis etiam cogit
Abbreviated transcription (Latin):
uia nõ ñ tranquilior ẜ alcior ẽ atq fecurior⁊ ut extimare alios
luas red iudeo ⁊ ut ip̃e res meas noui ualbe solitudiñe atq ocium
Squibꝰ musta te hodie tẽcũ ueluti quasdã scasas ad id quo iuengnr̃a
susparat amplctor atq teneo Turbas atq solicitudines ceu repagula
nectes q ꝑ metuo S ira ut si qua me necessitas ĩ urbẽ cogat soli¬
nudĩẽ iupopulo atq ĩ medio tempstatis portũ michi ꝯflare didicer̃i
artificio nõ oĩbꝰ noto sensibꝰ nꝑitãdi ut qdͣ fentiũt non sencĩat qd̾ cũ
pine lp̃m exꝑiencie creditũ in ꝯsuerudine adduxisfe multoq post tpr̃¬
icunssii ciuiꝯdã doctissimi ꝙ uiri ꝯsiliũ ẽẽ ꝯgnoui memorieq madai
es quidẽ acrenciꝰ quo gaudebã factũ mẽu uerustat uenustate ful¬
çiri Nempe Quiutiliãꝗ ĩ alo libro ubi arator̃ẽ a cicerone armatit̃

Expanded text:
ria non modo tranquillior sed altior est atque securior. Et ut extimare alios ria non modo tranquillior sed altior est atque securior. Et ut extimare alios iubeo suas res, et ut ipse res meas novi, valde solitudinem atque otium, de quibus multa hodie tecum, veluti quasdam scalas ad id quo mens nostra suspirat amplector ac teneo, turbas atque solicitudines ceu repagula vectesque permetuo: sed ita ut, siqua me necessitas in urbem cogat, solitudinem in populo, atque in medio tempestatis portum michi conflare didicerim, artificio non omnibus noto sensibus imperitandi ut quod sentiunt non sentiant. Quod cum per me ipsum experientie creditum in consuetudinem deduxisacutissimi cuiusdam doctissimique viri consilium esse cognovi memorieque mandavi, eo quidem attentius quo gaudebam factum meum vetustatis autoritate fulciri. Nempe Quintilianus in eo libro ubi oratorem a Cicerone armatum b
Abbreviated transcription (Latin):
⁊̃ mͥ gecũdũ qd̾ uel politarĩa uel urbana uitã siue aliam ꝙlib̃t natu¬
re moribꝰ ꝙ suis ꝯparans/ norit qͥrq qͥd suũ sit quod si ing̾diẽtibꝰ ẽ
utile quãto ꝓg̾sis utiliꝰ quibꝰ suꝑ eligẽdi laborẽ exnepãde ⁊e uens¬
radicate q rentẽciẽ / labor ẽ
pud me sane cui nichil qd̵ quidẽ nou̾im comũe cũ populo ⁊ cui
lralaxũ rãtũ obueuit quãtũ nõ inpl ãnnũ ẜ deleccet ⁊ soli¬
tudinis amicũ faciat ubi illas didici sine loquace doctore didict s sine
tenaci torpõr atq utinã sine sequati luore gidici quẽ nõ amica nõ ꝯiux
nõ uadimõiũ nõ usura nõ sepoitũ nõ lucellũ nõ rostra nõ baluẽũ nõ
taberna nõ cena nõ partica in urbe deiũcũt apud me nꝙͣ̃. cui
it uer̃ũ fatear nõ tam ꝓpio studio alieno ue monitu ut ita sentirẽ ꝙ
narare ñio ꝑ suasione ꝯsultũ ẽ uita ꝓcul dubio siñgularis ut folita¬

Expanded text:
 secundum quod vel solitariam, vel urbanam vitam, sive aliam quamlibet nature moribusque suis comparans, norit quisque quid suum sit. Quod si ingredientibus est utile, quanto progressis utilius, quibus super eligendi laborem, extirpande eradicateque sententie labor est! Apud me sane cui nichil, quod quidem noverim, comune cum populo, et cui literularum tantum obvenit, quantum non inflet animum sed delectet et solitudinis amicum faciat, ubi illas sine loquaci doctore, sed et sine tenaci torpore, atque utinam sine sequaci livore didici, quem non amica, non coniunx, non vadimonium, non usura, pud me sane cui nichil, quod quidem noverim, comune cum populo, et cui taberna, non scena, non porticus in urbe devinciunt; apud me, inquam, cui, ut verum fatear, non tam proprio studio alieno ve monitu ut ita sentirem quam nature ipsius persuasione consultum est, vita proculdubio singularis ac solita
Abbreviated transcription (Latin):
redo ego geñosũ aĩmu pͣter deũ ubi finis ẽ noster pt¬
se ip̃m ⁊ arcanas curas suas aut p̾t̾ aliqũt̃imulta siłmdĩe
dibi doniuctũ animũ nusꝙ ac quie̾stere Et si em̃ uoluptas tenass¬
simo uasto illira ⁊ blandis ac dulciba plena sit laq̃is fortes tam̃ẽ co
rerã alas detiñe duiciꝯ̃ nõ p̃t at qui siue deũ suũ nos ip̃os ⁊ hon¬
esta scudia quibꝰ utrũq ꝯrequimur siue cõformẽ nõb querrmꝗ an¬
mũ decurbis hõinũ urbiũ q̃ turbinibꝰ ꝙ longissime recedendĩ
T. Id sit ẽẽ ut dico illi ip̃i etꝭ forte nõ neg̃et qui cõcursu populi
mulcẽtux ac murmure gni mͦ ita obruti dep̃ssiq falsiq opinioid
nõ sunit qͥn intͣdũ ad se ip̃os redeant/ req ad excelrã ueri remitã
tił reptãdo cõ u̾tant / quod ut nõ tam multis accidee ⁊ ut agrim¬
ultarũ q rerũ uiliũ sic saltẽ excolũdi aniii mortalibꝰ eura foc

Expanded text:
redo ego generosum animum, preter Deum ubi finis est noster, pretseipsum et archanas curas suas, aut preter aliquem multa similitudine sibi coniunctum animum, nusquam acquiescere; etsi enim voluptas tenacissimo visco illita et blandis ac dulcibus plena sit laqueis, fortes tamen circa terram alas detinere diutius non potest. Atqui sive Deum, sive nos ipsos et honesta studia, quibus utrunque consequimur, sive conformem nobis querimus animum, a turbis hominum urbiumque turbinibus quam longissime recedendum est. Id sic esse ut dico, illi ipsi etiam forte non negent qui concursu populi mulcentur ac murmure, si modo ita obruti depressique falsis opinionibus non sunt, quin interdum ad seipsos redeant seque ad excelsam veri semitam vel reptando convertant. Quod utinam non tam multis accideret, et ut agri multarumque rerum vilium sic saltem excolendi animi mortalibus cura foret.
Abbreviated transcription (Latin):
aborẽ alcerno solatõ liuirt/ legere qd scͥpserunt pͥmi st̾bere qd̾ legãt
ultimii seͥbere qdͣ legãtꝰ ⁊ bñficii lit̾arũ amaioribꝰ acepti qua in illos
nĩ posumꝰ in posterĩs saltẽ gratũ at memorẽ aĩnu habere in eos quoꝙ
ma posumos nõ ingratũ ẜ noĩa illorũ uł ignota uulgãr uł uł obso¬
lefaicta renouare uel seuio obruta eruere/ ⁊ ad ꝓnepotũ populos

Expanded text:
re quod scripserunt primi, scribere quod legant ultimi, et beneficii literarum a maioribus accepti, qua in illos non possumus, in posteros saltem gratum ac memorem animum habere, in eos quoque qua possumus non ingratum, sed nomina illorum vel ignota vulgare, vel obsolefacta renovare, vel se
Abbreviated transcription (Latin):
tͦmemoriã/ ꝑ q omĩa recula ⁊ ꝑ om̃s terras aĩo uagari/ uerrari pasure
cõ colloqui cũ oib̃ꝰ qui fuerũt głoriosi uiri atq ita p̾rentes malorũ ous
opifices obliuisci nõ nũꝙ̃ ⁊ te ip̃m ⁊ supͣse elenatũ aĩmũ inferre res
ethereis meditari qͥd illit agitur cũ meditatõe desideriũ ĩflamarites
uicissim cohortari ⁊ ardenciũ qͣi uerborũ faculas calidis ad moue
pͥcordiis / qui ꝓͦ in exꝑti nõ inceligũt/ nõ ultimiꝰ solitarie uire srutꝰ¬

Expanded text:
gari; versari passim et colloqui cum omnibus, qui fuerunt gloriosi viri; atque ita presentes malorum omnium opifices oblivisci, nonnunquam et teipsum, et supra se elevatum animum inferre rebus ethereis, meditari quid illic agitur, et meditatione desiderium inflammare, teque vicissim cohortari, et ardentium quasi verborum faculas calidis admovere precordiis. Qui, quod inexperti non intelligunt, non ultimus solitarie vite fru
Abbreviated transcription (Latin):
uenit eligar hoc eñĩ iubentibꝰ nõ obsisto ꝙ diurno se̾ptar diccũ nec¬
uonꝰ nõ respiuat lu cubrator Qua in re ip̃iq Qũitiliani ꝯsiliũ nõ
ueflcax exꝑtꝰ recũ studiossifime pat̾ ⁊cũ lectore cõmunicõ ille eñi
lindans demostenis hũc morẽ ad ex̃emũ ait / Ideo lucubrãtes siłe¬
unoctis ⁊ clausit cubiculũ ⁊ lumẽ unũ uelut recaᷤ teneat ił

Expanded text:
venit eligat; hoc enim iubentibus non obsisto; quod diurno scriptori dictum nocturnus non respuat lucubrator. Qua in re ipsius Quintiliani consilium non inefficax expertus, tecum, studiosissime pater, et cum lectore comunico. Ille enim, laudans Demosthenis hunc morem, ad extremum ait: «Ideo lucubrantes silentium noctis, et clausum cubiculum, et lumen unum vel
Abbreviated transcription (Latin):
eoudiꝯ euettꝰ si loci opcio inte gra ẽ se ꝑturũ noui aliqd admo
cquociens se exomylo demostenis includt̃ . Illd ant ꝓuisui sit
rost seaõs pgoni succesꝰ eg̃ su facili ĩ siluas ⁊ loqua uurẽ¬
esꝙ roq atesul ẽ nuisis amiciciꝰ q̃xusiam nis ĩ rirã graued mẽ
sit fangacionẽ ꝙ depon̾e nͨ ideo iinꝰ ĩ ariũ ingeniirerũ se¬
mnina raçere / ⁊ rut̃ ipm quietis reꝑandi ꝙ animi tp̃s uenturo
labori mat̾iam p̃parare urile simul ⁊ rocũdũ opꝰ ⁊ accuora reio
⁊ quietꝰ labor ut cũ ad angustã illã demostenis atq sec̾tã arean

Expanded text:
us evectus, si loci optio integra est, scripturum novi aliquid admoneo, quotiens se exemplo Demosthenis includet, illud ante provisum sit ut, post secundos ingenii successus, egressu facili in silvas et loca vire Musis amicius, queruli amnis in ripam gravedinem possit fatigationemque deponere; nec ideo minus in arvum ingenii rerum semina iacere, et inter ipsum quietis reparandique animi tempus venturo labori materiam preparare, utile simul et iucundum opus, et actuosa requies et quietus labor, ut cum ad angustam illam De
Abbreviated transcription (Latin):
fat inquit oĩa tãꝙͣ spẽtẽt epicurꝰ. marcus Cicoro ĩ epistolis qus
ad Sũrtũ ciceronẽ fratr̃e suũ se̾bit post adhortatõnes magnifice
ad uirtũtẽ ꝯclubñs. Id inqͥt facilime fricies si me cui remꝑ uni mago
ꝙ uniu̾sis placere uoluisti tecũ semꝑ eẽ pucabis ⁊ oĩbꝰ hirs reł
qs dices ⁊ facies int̾ eẽ multũ haud dubie ꝯfidebat. u̾am p̾renee
ꝓfutur̃a ẽẽ germ̃ao. qui memoria sui solã eficatẽ adeo usuts de
studiũ excunaret Sequtꝰ hos seneca S nõ aurꝰ sͥ tãtum tͥbueri

Expanded text:
it «omnia, tanquam spectet Epycurus». Marcus Cicero in epystolis quas ad Quintum Ciceronem fratrem suum scribit, post adhortationes magnificas ad virtutem, concludens: «Id» inquit «facillime facies, si me, cui semper uni magis quam universis placere voluisti, tecum semper esse putabis, et omnibus his rebus quas dices et facies interesse». Multum hauddubie confidebat veram presentiam profuturam esse germano, qui memoriam sui solam efficacem adeo virtutis ad studium extimaret. Secutus hos Seneca, sed non ausus tantum sibi
Abbreviated transcription (Latin):
nñ curiã quid ĩforo quid ĩ officinis artificũ quid ĩ thalanus ꝓcerũ qͥd in
publicis pͥuatisq ꝯfiliis agat᷑ aut siꝗr. pͥmũ porte religiosismi tompᷝ
limẽ artigit id t̾eo quitqd amictuũ uł uatorũ ymuis penet᷑ libꝰ abdĩtũ
fonil ege adiic aut ipłm / ego repe solitudine is ext̾iꝰ sbsistit ego ĩceoi
ille mox abiit/ ego ꝑmãsi Quid tam̃ẽ ego c̾ciꝰ noui qualis rolitariẽn¬
te statꝰ interior sit antra colles ⁊ nemora eque oiba patẽt/ nemo aril¬
ingr̃ates intrates nemo pellit ĩ gͦtos / deserci nuliꝰ ẽ ianitor nullꝰ cuse
S qͥd locorũ tolꝰ ĩ tooitꝰ Quid abiti uehũt amnes qͥd lustrare ruũat sil¬
ue quid inffesi prosũt mortes gi quoqũq iero mimꝰ me meꝯ ĩ seq ͭ

Expanded text:
in curia, quid in foro, quid in officinis artificum, quid in thalamis procerum, quid in in curia, quid in foro, quid in officinis artificum, quid in thalamis procerum, quid in publicis privatisque consiliis agatur. Aut si quia primum forte religiosissimi templi limen attigit, idcirco quicquid amictuum seu vasorum imis penetralibus abditum semel adiit aut templum, ego sepe solitudinem; is exterius substitit, ego introii; ille mox abiit, ego permansi? Quid tamen ego certius novi, qualis solitarie vite status interior sit? Antra, colles et nemora eque omnibus patent; nemo arcet intrantes, nemo pellit ingressos, deserti nullus est ianitor, nullus custos. Sed quid locorum solus introitus, quid ambiti vehunt amnes, quid lustrate iuvant silve, quid inses
Abbreviated transcription (Latin):
rolicudine ren̾tor Quiꝯ ego uerã ptim̃a q dulcedine uimna
ꝓfũdiꝯ hausissom ut fidẽcis̃ in hoc tecũ ẜ mone usarer nĩc de reso¬
tissima ꝓfaũ ingeniũ fari pudet Quis ĩfando equet qd̾ uye ꝑai¬
pit cogitãdo. Celestis ⁊ prorsꝰ angelica uita ẽ dequa terenꝯ ne
dicã tereꝰ homũciõ loqui uiult splendore nominis captꝰ fama ꝑtti
opñe ⁊ ut uere dĩca odore magis ꝙ̃ sapore delc̃tatꝰ / haud alit̾ ꝙ̃ si
natꝰ ĩ silus pastor ⁊ ĩ silius educatꝰ sitim̃ fluuio herbis fam̃e sedas
Siluestbꝰ humi cibũ sum̃ solitꝰ dumoroq requĩe st antro caũ aliquo
ad amplissime cuiꝯpĩa atq opolentissime urbis muros aceeẜ̃it ⁊dũ
Ĩ uestibulo fessꝰ redet oculos q auidos cͥ cũ pleccit᷑ inq urbem ip̃m
ĩ icit tustodũ domo ᷤᷤ aut coherens portis angi porns uiderit / eyinbe iti¬
t insiluas rociis naret qͥd̾ in ea urbe ꝯspex̾it quid ĩ atirs qd ĩ uicis qͥd̾

Expanded text:
solitudinem revertor. Cuius ego veram intimamque dulcedinem, utinam profundius hausissem, ut fidentius in hoc tecum sermone versarer. Nunc de re sanctissima, profanum ingenium fari pudet. Quis enim fando equet, quod vix percipit cogitando? Celestis et prorsus angelica vita est, de qua terrenus, ne dicam terreus, homuncio loqui vult, splendore nominis captus, famaque rei optime, et ut vere dicam, odore magis quam sapore delectatus. Haud aliter quam si natus in silvis pastor, et in silvis educatus sitim fluvio herbis famem sedare silvestribus, humi cibum sumere solitus dumosoque requiem sub antro, casu aliquo ad amplissime cuiuspiam atque opulentissime urbis muros accesserit et, dum in vestibulo fessus sedet oculosque avide circumflectit inque urbem ipsam inicit, custodum domos aut coherens portis angiportum viderit; exinde reversus in silvas, sociis narret quid in ea urbe conspexerit, quid in atriis, quid in vicis, quid
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑꝑam q̃tꝭ lic saluti sus ꝯferat unũ sciens naturã totã haud facille
porre ꝯuelli Cuiaũt ĩing̃su uie huiꝰ qño ut dixi scintilla cõsilii nuilla
erat celerte aliqd̃ lume affulserit ut uel recurũ uł ꝑicul minorid
⁊ facile remeabile iter arriper unb̃t unde somꝑ deo gr̃as agat ds
⁊ eirores uł in sentute corig̃e/ memuũitq terr̃eciã semo ĩ ade¬
phis qui mutãde ib ex̃mũ uite ꝯsultor ydoneꝰ simul ⁊ delectabu

Expanded text:
speram quantum licet saluti sue consulat, unum sciens, naturam totam haud facile speram quantum licet saluti sue consulat, unum sciens, naturam totam haud facile posse convelli. Cui autem in ingressu vie huius, quando, ut dixi, scintilla nostri consilii nulla erat, celeste aliquod lumen affulsit, ut vel securum vel periculi minoris et facile remeabile iter arriperet, habet unde semper Deo gratias agat. At et errores vel in senectute corrigere, memineritque terrentiani senis in Adelphis qui, mutande sub extremum vite consultor ydoneus, simul et delectabit
Abbreviated transcription (Latin):
qb odoerat ẜ mescto quonã mudta ndi studis frequerare ceꝑar. Inc̾tũ ai
sibr ip̃i ꝙ molestior anmithi. uerũ ille ꝯfestĩ tedio locorũ ⁊ urla¬
satũ desiderio uosuptatũ uietꝰ abiit. quod ñ sit euẽturũ auimo
ẜuidisem ultro ip̃e cessirrem loc tam milla uerũ opmionũ ne ꝓpor¬
uio erat. quauis amnitũ ille se diceret. ⁊ eẽmꝰ hurdm ĩ studii apue¬
ucia u̾tati e ut res docuit studiorũ fimb longe disparib redeo aũt
optimũ qͥdm̃ eẽt iisiꝯsili in opia rugis adolestẽcie comes obtut
uitab meunte etate ẽt̃ unũ aliquod uite genꝰ app̾hñdentũ
quitq nẽm accuratissime agitaret nec ab eo calle quẽ semele¬
legiset nisi magnis ex tãĩs aut g̃ii necesitate diũteret quod inicis
ideo ꝑdeuia raptamur ⁊ q̃i ꝑ tenebras alienis uestigiis infistẽtes sepe
potuiͭ quisq secũ senex cogitet ⁊ quod errãs mator sole añt ue¬

Expanded text:
 oderat, sed nescio quonam imitandi studio frequentare ceperat, incertum an sibi ipsi molestior an michi; verum ille confestim tedio locorum et urbanarum desiderio voluptatum victus abiit. Quod nisi sic eventurum animo previdissem, ultro ipse cessissem locis, tam nulla rerum opinionum ve proportio erat, quamvis amicum ille se diceret et essemus iisdem in studiis a pueritia versati, sed ut res docuit studiorum finibus longe disparibus. Redeo autem Optimum quidem esset, nisi consilii inopia iugis adolescentie comes obstaret, ut ab ineunte etate circa unum aliquod vite genus apprehendendum quisque nostrum accuratissime cogitaret, nec ab eo calle quem semel elegisset, nisi magnis ex causis aut gravi necessitate diverteret. Quod initio adeo per devia raptamur et, quasi per tenebras alienis vestigiis insistentes, sepe potuit, quisque secum senex cogitet, et, quod errans viator solet, ante ve
Abbreviated transcription (Latin):
quillũ euũ placidas noctes ociosos dĩes ⁊ secura ꝯuiuia Id liber ses
intrepidꝰ mullas struit aut cauat infidias sc̃it se nnari nõ sua gcit ie¬
xtẽ sũa nulli utile / nulli dammõsã uĩta nͨ multis in̾tẽe arbitratur ꝙͦ dũ

Expanded text:
quillum evum, placidas noctes, otiosos dies et secura convivia; it liber, sedet quillum evum, placidas noctes, otiosos dies et secura convivia; it liber, sedet intrepidus, nullas struit aut cavet insidias, scit se amari et non sua. Scit mortem suam nulli utilem, nulli damnosam vitam, neque multum interesse arbitratur
Abbreviated transcription (Latin):
gratꝰ ⁊ asidenti ꝯsurgẽtiq dulcissimꝰ ẽ canta ẽ bñdiccio ⁊ gẽa¬
rũ accio uillitꝰ si repposeat piio̾na cocꝰ ⁊ uerna ẽ qdqͥd huisa¬
posuit equanmitate ⁊ modstia p̾ciossũ facit /cibũ om̃e peregͥnis
siluis aut litoribꝰ aduecꝭ om̃e potũ ligurũ atq picẽciũ collibꝰ ex¬
pressum dicas / ea fros ẽ is ꝙ aĩꝯ urẽtis sit̃ indẽũ inq homies grach
sic cõibꝰ memptiaq lemꝰ dapibꝰ nõ tantũ ut maroneꝯ ille renitulꝰ
regũ oped equat᷑ ẜ trãscendit nulli penitꝰ ĩ iudet nuillũ odit forteꝰ
tẽtꝰ sua ⁊ fortũe iniuriis i accessꝰ nichil metuit nichil eupit gcit
nõ spargi uenẽa ficcilibꝰ. Scit uite homĩis pauca suficere Et sũmas
u̾as ꝙͣ diuicias mił optare. gumũ imꝑiũ młtimere lecũ agit atqtr̃a¬

Expanded text:
gratus et assidenti consurgentique dulcissimus cantus est benedictio et gratiagratus et assidenti consurgentique dulcissimus cantus est benedictio et gratiarum actio. Vilicus, si res poscat, piic equanimitate et modestia preciosum facit. Cibum omnem peregrinis silvis aut litoribus advectum, omnem potum Ligurum atque Picentium collibus expressum dicas; ea frons est, isque animus utentis, sic in Deum inque homines gratus, sic comunibus inemptisque letus dapibus, non tantum, ut Maroneus ille seniculus regum opes equat animo sed transcendit. Nulli penitus invidet, nullum odit; sorte contentus sua et fortune iniuriis inaccessus, nichil metuit, nichil cupit; scit non spargi venena fictilibus, scit vite hominum pauca sufficere, et summas verasque divitias nil optare, summum imperium nil timere; letum agit atque tran
Abbreviated transcription (Latin):
insita polerter arbusculis ⁊ qͣi uoluptuaria ex arce ꝯ̃ mor̃tẽ miserimi¬
ra res mors excubat ille aũt fedet obducta fronte grauibꝰ oculs
suꝑ Cilicio umbroso ruguora nare genis q palentibꝰ egee iuscosa
labra disglutias uix capud attollitis fulgoribꝰ q ⁊ odoribꝰ atonitꝰ
ubi sit neseit uesꝑcĩa tumẽs crapula ⁊ maturini co negoca ofl¬
sꝯ euetu futurꝙ̃q iam fallaçis intẽtꝰ quo re u̾tat ⁊ qͥd agattsuda
olet ructat obseitat singula morsicans uniu̾rca fastidiers
iste u̾o uł paucis uł uno uł nullo famulo cõtentꝰ hest̾ra
cũi hab ꝓ multitudĩẽ se ĩm ip̃e gibi com̃s ip̃e gͥ fabulator at
ꝯiuua ẽ nec metuit solꝰ ẽẽ dũ secũ ẽ ꝓ auleis nudꝯ paries exa¬
gͦsti cemẽto ꝑ solio eburneo quercus ẽ sibi uł fago pura ũł abued
Celũ spc̃tare nõ auxũ terrã amat calcare nõ purpurã. fidicen

Expanded text:
insita solerter arbusculis, et quasi voluptaria ex arte contra mortem miseri, miinsita solerter arbusculis, et quasi voluptaria ex arte contra mortem miseri, mira res, ipsa mors excubat. Ille autem sedet obducta fronte, gravibus oculis, supercilio umbroso, rugosa nare genisque pallentibus, egre viscosa labra disglutinans, vix caput attollens, fulgoribusque et odoribus attonitus. Ubi sit nescit, vespertina tumens crapula, et matutini negotii confusus eventu, futurisque in fallaciis intentus — quo se vertat, aut quid agat? — sudat, olet, ructat, oscitat, singula morsitans, universa fastidiens. Iste vero vel paucis vel uno vel nullo famulo contentus, hestertium habet, pro multitudine seipsum; ipse sibi comes, ipse sibi fabulator ac conviva est, nec metuit solus esse, dum secum est. Pro auleis nudus paries ex agresti cemento, pro solio eburneo quercus est sibi, vel fagus pura, vel abies; celum spectare non aurum, terram amat calcare non purpuram, fidicen
Abbreviated transcription (Latin):
mẽtes firmãt ip̃is edñtibꝰ stupẽda fercula ⁊ om̃e cocorũ q̃ siqͥõ
h epuriẽs cernar qña fede quãto q̃ sint coagulata le nocimõ/ polospc̃¬
tatulo satur abcedat ita mixta uidebit inuicẽ q certãtiã nostra ext̾is
manã terestͥbꝰ ingra cãdidis aca dulcibꝰ hrofuca pennatis mã sueta
ferocibꝰ ⁊ Quasi ouidianũ chaos ilło intiqũ renouatũ atq ĩ an¬
gustias sit erattis nõ polũ corpor ĩ uno ẜ ĩ una parapside frigidat
pugnabãt calidis humẽcia sictis mollia duris. sine pondere habũ¬
ia põbꝰ gb hat tanca colluue diũirrarũ simul ⁊ adu̾ssarũ reẽu¬
b tot croceis atq atris liuẽtibꝰq pulmẽtis bspccũ nõ in m̾ito uentiũ
Sedulꝰ p̾gustator explorat qͥn ⁊ adu̾rꝰ cecas insidias aliud remedii gei
iuuetũ ẽ int̃ uina dapesq liuida ferpẽtũq cormia ꝓminẽt aureis

Expanded text:
tinentes. Fumant ipsis edentibus stupenda fercula et omne cocortinentes. Fumant ipsis edentibus stupenda fercula et omne cocor esuriens cernat quam fede quantoque sint coagulata lenocinio, solo spectaculo satur abscedat. Ita mixta videbit invicemque certantia nostra exteris, marina terrestribus, nigra candidis, acria dulcibus, hirsuta pennatis, mansueta ferocibus et, quasi ovidianum chaos illud antiquum renovatum atque in angustias sit coactum, non solum corpore in uno, sed in una paropside, frigida pugnabunt calidis, humentia siccis, mollia cum duris, sine pondere habentia pondus. Sub hac tanta colluvie diversarum simul et adversarum rerum, sub tot croceis atque atris liventibusque pulmentis, suspectum non immerito venenum sedulus pregustator explorat. Quin et adversus cecas insidias aliud remedii genus inventum est: inter vina dapesque livida serpentum cornua prominent, aureis
Abbreviated transcription (Latin):
uerrit᷑ putre solũ ⁊ fedo pullle cuc̃ta ꝯplentur. uolat ateiis argetã
auro ĩ fec̾tũ ⁊ pocula cauis genus exp̃tta Scamiũ rerico uestit᷑ osteo
paries tera tapetibꝰ dũ feruorũ nuda cohors tremit in structa aciel
dat᷑ tandm̃ lituo signũ pugne Coquine duces aule ducibꝰ ꝯcurut
ingens fragor eporit᷑ / ꝯnẽhũterta mariq ꝯ quisite epule ⁊ doni
pcis calcata ꝯsulibꝰ/ aedñt runlo ĩ aura nr̃e graieꝙ uindene
uno ĩ cipho gnoras ⁊ m̾oe uertius faleruꝰq miscẽtur surr̃etini ꝙ
colles ⁊ calabri n rar ẽ ansi bachus auroma uł ibleo melle ul eoe su¬
cu medicatꝰ harudinis baccis q̃ ingr̃atibꝰ odoratꝰ nõ arte muta¬
nerit Parte alia par diu̾si genis ponꝑa ꝯspicit᷑ fere horibiles rr¬
ces incogniti uolutres ĩ audite pulu̾e p̾ciore oblite ⁊ oblite ueteris
pate duedã noce tẽstantes originẽ nomẽq ram polũ d̃ phasite re¬

Expanded text:
entur, volat atriis argentum auro infectum et pocula cavis gemmis expressa, scamnum serico vestitur, ostro paries, terra tapetibus, dum servorum nuda interim cohors tremit. Instructa acie datur tandem lituo signum pugne. Coquine duces aule ducibus concurrunt, ingens fragor exoritur, convehuntur terra marique conquisite epule et vina priscis calcata consulibus. Ardent rutilo in auro nostre graieque vindemie, uno in scipho Gnosos et Meroe, Vesevus, Falernusque miscentur, Surrentinique colles et Calabri. Nec satis est, nisi Bachus Ausonius, vel Hibleo melle vel Eoe suco medicatus harundinis, baccisque nigrantibus odoratus, naturam arte mutaverit. Parte alia par diversi generis pompa conspicitur: fere horribiles, pisces incogniti, volucres inaudite, pulvere precioso oblite et oblite veteris patrie, quedam voce testantes originem, nomenque iam solum de phaside re
Abbreviated transcription (Latin):
qui dubitet nͨ ab oĩ dedetore tanti testis metu saltẽ ⁊ uen̾acionedesis¬
nt᷑ Quid hic p̾stigis ẽ msi qr. quẽ pꝰsentẽ corde credimꝰ oculis nõ ui¬
lemꝰ eaq relabimur in quo ueteres Ocero qui xp̃m certe nõ nonat
agueb̾t ub ait̃ nichil aĩo iudere poterãt ad oculos oĩa referebãt Dad
⁊ si nõs accidit / ⁊ cõsiliũ optamꝰ id̾ẽ nõb̾ audiẽd̾ꝰ ẽ cicero nõ ꝙ alii¬

Expanded text:
qui dubitet; nec ab omni dedecore, tanti testis metu saltem et veneratione, desistitur. Quid hic prestigii est, nisi quia quem presentem corde credimus oculis non videmus, eoque relabimur in quo veteres Cicero, qui Cristum certe non noverat, arguebat ubi ait: «Nichil animo videre poterant, ad oculos omnia referebant»? Quod si et nobis accidit et consilium optamus, idem nobis audiendus est Cicero, non
Abbreviated transcription (Latin):
eypediã parũ habest qͥn meo certe iudicio oĩs occupatꝰ miẜ / occupatꝰ
słalio bis mis ꝙ ⁊ miseriã sũa hab ⁊ ip̃o miserie fructu caret
on ꝙ ignorẽ fiuste ⁊ fortaꝑẜ ẽẽ occupanissimos quos dã sinul
sanctisimos uiros qui se rp̃os ⁊ pecũ xp̃o deuias animas addu¬
cerent quod ubi accidit ingens faceor ⁊ in extimabile bonũ ẽ at
gem̃ata felicitas duplici s qua mulca diximo obrecta miseriẽ qͥd
iͥ felitiꝯ ꝗd aut hoĩe digniꝰ aut similiꝰ deo ẽ ꝙͣ feruarẽ ⁊ adui¬
iure ꝙ̃ płurimos quod qui põt ⁊ nõ facit p̾clarũ ꝙ mͥ quidiñ hu¬
manitatꝭ officiũ abrecisse ⁊ ob eam rẽ hoĩs nom̃ẽ ac naturã amii

Expanded text:
expediam, parum abest quin, meo certe iudicio, omnis occupatus miser, occupatusque expediam, parum abest quin, meo certe iudicio, omnis occupatus miser, occupatusque sub alio bis miser quod et miseriam suam habet et ipso miserie fructu caret. Non quod ignorem fuisse, et fortassis esse, occupatissimos quosdam simulque sanctissimos viros, qui seipsos et secum Cristo devias animas adducerent; quod ubi accidit, ingens, fateor, et inextimabile bonum est ac geminata felicitas, duplici de qua multa diximus obiecta miserie. Quid enim felicius, quid aut homine dignius aut similius Deo est, quam servare et adiuvare quam plurimos? Quod qui potest et non facit, preclarum michi quidem humanitatis officium abiecisse, et ob eam rem hominis nomen ac na
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑrecti qui cũ magne alios eptulerĩt ip̃i concinus iacuere ebeis dm̃
illis quos sepe iam iudimꝰ forsicãoꝓpͥmẽdi interim cũ multaaliasͥ
sierĩt multa cupidĩnu ĩsturmẽta ꝯplau̾it tantorũ semꝑ comodis co¬
ruere facinõrũ hãc una feralis indust̾e glorĩa ꝯrequn pͥcipũ au¬
ricias dñorũ ꝙ libidinus ꝯsiliorũ suorũ panisse successibꝰ Su
ũ ideri solet imp̃cato Cuin enĩ sono u̾borũ nentra teribilis su
¶best uirꝰ utiq mortiferũ. Illi hostibꝰ suis optãt ut mala ꝯsuen¬
dine deletentur / nr̃i aũt ut occupat atq foliciti ẽẽ nũꝙͣ de fiũ¬
Q uodsi ꝓfundiq nõ u̾ba ẜ ip̃am r̃ẽ inspicias qͥd t̾stiꝯ dici posi
nro inuemo d hus octuyans loquor quos uidemꝰ ⁊ quorũ ple
ĩuita uulgaris alii enĩ nulli uel tam rari sũt ut nuꝙͣ apareant ubi
ane u̾itas q̃uit᷑ ficta fantasmata loqui piget IItaq ut iam tandm gẽmẜ

Expanded text:
um alte alios extulerint ipsi continuo iacuere, ab eisdem illis, quod sepe iam vidimus, forsitan opprimendi. Interim cum multa aliis quesierint, multa cupidinum instrumenta conflaverint, tantorum semper commodis caruere facinorum, hanc unam feralis industrie gloriam consecuti: principum avaritias dominorumque libidines consiliorum suorum pavisse successibus. ium videri solet imprecatio. Cum enim sono verborum neutra terribilis sit, subest virus utrique mortiferum; illi hostibus suis optant ut mala consuetudine delectentur, nostri autem ut occupati atque soliciti esse nunquam desiQuo, si profundius non verba sed ipsam rem inspicias, quid tristius dici possit vix invenio. De his occupatis loquor, quos videmus, et quorum plena est vita vulgaris: alii enim nulli vel tam rari sunt, ut nusquam appareant; ubi sane veritas queritur, ficta fantasmata loqui piget. Itaque, ut iantandem semel
Abbreviated transcription (Latin):
ql secutꝰ sum quale ẽ qd pacior/ quale qd̃ exp̃cco / quatũ ẽ qd se ui qͣtũ
dimisis oĩu fastidiis urbiũq p̾iculis ubi uere ĩ inferuꝰ ille uiuẽ¬
ciũ cuiꝰ memint ysalmista ad suꝑnã patͥam ꝓperates iam huicte¬
ꝑiñt eẽ folices/ siquidm̃ miferie fiis felicitatꝭ iniciũ ẽ nat᷑a ꝯri¬
orũ exhigẽte ut ubi hoc desinit ilło incipiãt / postremo ⁊ cogitatꝰ
alrissimos ⁊ collocutores sp̃s ⁊ uisiones beatifitas habere ⁊ seye p̃¬
sente xp̃m familiariꝰ conp̃lłare. sonꝑ eñ p̾sens ẽ qui ubiq semꝑẽ

Expanded text:
 secutus sum, quale est quod patior, quale quod expecto, quantum est quod sevi, quantum dimissis hominum fastidiis urbiumque periculis, ubi vere est infernus ille viventium cuius meminit Psalmista, ad supernam patriam properantes iam hinc ceperint esse felices; siquidem miserie finis felicitatis initium est, natura contrariorum exigente ut ubi hoc desinit illud incipiat. Postremo et cogitatus altissimos, et collocutores spiritus, et visiones beatificas habere, et sepe presentem Cristum familiarius compellare. Semper enim presens est qui ubique semper
Abbreviated transcription (Latin):
texat cui demũ rese aꝑꝑbet Qui placere studeat p̾t̾ illũ Curiitma
solitudines penetẽati solitariũ nichil ẽ/ neminẽ illa uult fallere nͥ
simulat aut disiiulat nichil ornat nichil palliat. nichil fuigil
xerũq oĩi deũ unicũ restẽ hab nec uulgo ceco comẽdãti s constientieẜ ᷤ¬

Expanded text:
texat? cui demum se se approbet? cui placere studeat, preter Illum, cui in intimas texat? cui demum se se approbet? cui placere studeat, preter Illum, cui in intimas solitudines penetranti, solitarium nichil est? Neminem illa vult fallere, nichil simulat aut dissimulat, nichil ornat, nichil palliat, nichil fingit.rerumque omnium Deum unicum testem habet, nec vulgo ceco
Abbreviated transcription (Latin):
nitiõ ⁊ respõdend gibi/ fareor/ait Itaq ego ex hoc loco inigͣbo qͣi q̃p̃
dipat Et necessarie more solaciã hoc ultimu uolũtarie ꝑfectiõis cõ¬
siliũ daret ⁊ ꝓfecto sic ẽ nã ⁊ ego hoc unũ in necessitate remid̾i¬
um ĩ ueni ut in ip̃is urbiũ tumultibꝰ imagiaria anͥ solitudie sece¬
ssu aliquo ꝙ̃tꝭ sinor ⁊ cogitatõe cõficiã unic̃es ingenio forruña Dui
dicio ẽ au abhut usurꝯ sim nescio Certe libera si cõtingat elecciõ po¬
litudinẽ uera ꝓpiis ĩ redibꝰ q̃ siturꝰ / qd ⁊ dñ licuit romꝑ feci ⁊ ꝙͣ cu
pide nũt facia iudes Solitudo equidm̃ sancta sim̃pħe ĩ corrupta ue¬
neq pirissima ẽ rerũ oium humaarũ Qui ⁊ oñi sese ostẽdet ĩsiluiꝰ
cui se comat int̾ uepr̃s/ quẽ p̾cer pices amo quẽ pt̾ feras ⁊ uolutñ
uisto fallat aut laq̃o quẽ canta uel gesca mulceat quẽ coloribꝰ del̃c̃h
cui purpurã explicet ui oleũ uẽdicet/ cuit oerborũ plorida ẜtacõ¬

Expanded text:
convitio?». Et respondens sibi: «Fateor» ait «itaque ego ex hoc loco migrabo»; quasi, quecunque dixerat necessarie more solatia, hoc ultimum voluntarie profectionis consilium daret. Et profecto sic est. Nam et ego unum hoc in necessitate remedium inveni, ut in ipsis urbium tumultibus imaginariam michi solitudinem secessu aliquo, quantum sinor, et cogitatione conficiam, vincens ingenio fortunam — quo ditio est, an adhuc usurus sim nescio —; certe, libera si contingat electio, solitudinem veram propriis in sedibus quesiturus. Quod et dum licuit semper feci, et quncta, simplex, incorrupta vereque purissima rerum est omnium humanarum. Cui etenim se se ostentet in silvis? cui se comat inter vepres? quem preter pisces hamo, quem preter feras ac volucres visco fallat aut laqueo? quem cantu, quem gestu mulceat, quem coloribus delectet? cui purpuram explicet, cui oleum venditet, cui verborum florida serta con
Abbreviated transcription (Latin):
ta clemẽcia ẜamultis ip̃u respuit᷑ Ip̃ã em̃i humae filoloso pħie insti¬
tutio gradaria ẽ non possũt om̃s sumũ locũ p̾hendere Alioqͥn yma
oĩã uacarẽt tantũ ut uideret᷑ obcenitas ⁊ q̃ in ymis ẽẽ polent sordõ
dec̾urũt git obstena uitare : Sebitũ ĩ altũ iiti urrtꝰ ẽ ꝑuenire felicita̾
nõ sumoblitꝰ disciciõnẽ illam quadruplicẽ uretutũ aplotonio ingẽti pla

Expanded text:
ta clementia, sed a multis ipsa respuitur —; ipsa etiam humane philosophie instita clementia, sed a multis ipsa respuitur —; ipsa etiam humane philosophie institutio gradaria est; non possunt omnes summum locum prehendere, alioquin ima omnia vacarent; tantum ut vitetur obscenitas, et que in imis esse solent sordes decreverunt. Sic obscena vitare debitum, in altum niti virtus est, pervenire felicitas. Non sum oblit
Abbreviated transcription (Latin):
inficordia autẽ dñi abet̾no ⁊ usq ĩ et̾nũ qm̃ ip̃e fecit nos ⁊ nichilodit
iuq̃ q̃ fecit̾ Atq ita hĩc minãtibꝰ scͥpturis hĩc spem dantibꝰ de seĩ¬
terta ⁊ nesciens an amore an odio digna sit trepidat s ⁊ sꝑat at seip̃am
de certa ⁊ nota sui regis nuẜicordia ꝯsolat᷑/ git se sic demõnũ iugilĩ¬
sit̾ias inqͣue id sołũ occupata cͥcũspicit ⁊ diuĩo p̾sidio fulta contẽnit
sic undiq felix ac tr̃aquilla / ⁊ ut ꝑꝑia dĩcã arte niũta temp̃statũ
ꝑ oĩ portꝰ ẽ Ꝙuẽ qui fugit quid s̾ aliua pt̾ portu careat uoluatͦ
rerũ pelago uiuat ĩ scopolis moriat᷑ in fluctibꝰ
et tamẽ urq adeo ꝓpoiti ĩ ꝓbꝰ fentẽcieq tenax sim ut defipe
aliquos pũte uł in uerba iurarare cogã mea / ad fatiẽdum
multi ad c̾dndũ nemo cogit᷑ nulla mapor ꝙͣ iudicii libertas
nudx nolim ⁊ posũt om̃s deo largiete tene uiuere / nullũ respuit ĩfii¬

Expanded text:
quoniam ipse fecit nos, et nichil odit omnium que fecit. Atque ita hinc minantibus scripturis, hinc spem dantibus, de se incerta, et nesciens an amore an odio digna sit, trepidat sed et sperat, ac seipsam de certa et nota sui regis misericordia consolatur. Sic se sic demonum vigil insidias inque id solum occupata circumspicit et divino presidio fulta contemnit. Sic undique felix ac tranquilla et, ut proprie dicam, arx munita tempestatumque omnium portus est. Quem qui fugit, quid sibi aliud preter portu careat, volvatur rerum pelago, vivat in scopulis, moriatur in fluctibus? Nec tamen usque adeo propositi improbus sententieque tenax sim ut desipere alios putem, vel in verba iurare cogam mea; ad fatendum multi, ad credendum nemo cogitur. Nulla maior quam iudicii libertas,iudex nolim. Et possunt omnes Deo largiente bene vivere — nullum respuit infini
Abbreviated transcription (Latin):
it p̾sentibꝰ sperare meliora ꝑ breui solitũdĩe hõinũ ꝑpetũa frequẽ¬
cã angelorũ ⁊ diuini unltꝰ aspctũ ubi tociꝰ̃ racre ꝯcupistiẽcie ⁊ de

Expanded text:
re presentibus, sperare meliora: pro brevi solitudine hominum perpetuam frequenre presentibus, sperare meliora: pro brevi solitudine hominum perpetuam frequentiam angelorum et divini vultus aspectum — ubi totius sac