comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ horrendi a quib sepe clarissimi
uictores turpissime uicti sunt. G¬
uici RNondũ te uocat ad calculũ
creditrix uiolenta ⁊ ꝑtinax. dum
qua t̾ nũc q negocũ multũ restat
mutuũ reposce̾ solita ẽ magno
cũ fenore Gmagno p̾lio uici E
uictor pͦlio sepe uictꝰ est bello G uici

Expanded text:
et horrendi, a quibus sepe clarissimi et horrendi, a quibus sepe clarissimi victores turpissime victi sunt. Vici. Nondum te vocat ad calculum creditrix violenta et pertinax, cum qua tibi nunc quoque negotii multum restat: mutuum reposcere solita est magno cum fenore. Magno prelio vici. Victor prelio sepe victus est bello. Vici
Abbreviated transcription (Latin):
s̾ ambos duces spa uictorie frau¬
datos constati uniẽ nempe frau¬
dari. tam cõe tamq cotidianũ est. ꝙͣ
ĩ aciem ꝓficisci. quid̃ scis autẽ an
unus alle tu sis. hac t̾ blandiris
uictorie spe fraudandꝰ O bello uĩcã¬
L ut anceps semꝑ sic sepe trists
⁊ sanguinolenta uictoria est. non
hetur gͣtꝭ qd uite dist̾mĩe querit¬
Care emnt᷑ auꝰ sanguis ẽ p̾cium cariꝰ
cuius mors̃. fieri pt̾ ut pars nuitrix
ducem ꝑdat ita cuis uincentib uĩet
potes. Quid de uictorie sceli̾b dicam:
nõ sũt tot uicti miẜrie quot sũt pec¬
cata uic̾torꝭ. qd si pcc̃o miẜiꝰ nchil
nec uictꝰ eo qd uĩcit᷑ uictorie ii
ẜior s eo minꝰ miẜ quo nõrum
rerũ dap̃nis aficẽ. G unicam R
ut ad suma redigã ⁊ an uĩtas et
an meliꝰ sit ucisse si uici̾s in dubioe.
Tuici RCaue ne te uicat.
Ira suꝑbia Crudelitas. furor
Rabies ln sũt enĩ uictorie rabies¬
conntes ⁊ uictoꝵ hostes inuisiblẽs

Expanded text:
igitur ambos duces spe victorie frauigitur ambos duces spe victorie fraudatos constat. Unum nempe fraudari tam commune tamque quotidianum est quam in aciem proficisci. Quid scis autem, an unus ille tu sis hac qua tibi blandiris victorie spe fraudandus? Bello vincam. Ut anceps semper, sic sepe tristis et sanguinolenta victoria est: non habetur gratis quod vite discrimine queritcare emitur, cuius sanguis est pretium, carius cuius mors; fieri potest, ut pax victrix ducem perdat: ita tuis vincentibus vinci potes. Quid de victorie sceleribus dicam? Non sunt tot victi miserie quot sunt peccata victoris. Quod si peccato miserius nichil est nec victserior, sed eo minus miser quo minorum rerum damnis afficitur. Vincam. Ut ad summam redigam: et an vincas et an melius sit vicisse, si viceris, in dubio est. vici. Cave ne te vincat ira, superbia, crudelitas, furor, rabies. Hi sunt enim victorie comites et victorum hostes invisibiles
Abbreviated transcription (Latin):
uictoria. G bello uictor ero Qad
si uictus. hec spes multos ĩ exiciũ
egit sine uictorie spe nemo uolẽs
in aciem descendit. G bello supi¬
or euadam R futuri uerbũ tprĩs
oĩs eni de futuro sꝑes ⁊ futura oĩa
semꝑ ambigna. O bello uictor re¬
meãbo E o spes homni manes nc
uictor fortasse nec uictꝰ remeab̾
sic cibi reditum spondes aptũq ĩ¬
cergladis Nt̾ acri deuotũ classico
marti caput. G Esse uictor spo.
Lest qui contrariũ speret ut fal¬
li uel utrũq uel alt̾utrum sit nc̃ce
potest uel alt̾ uel uterq duo ꝑciũ
seu alit̾ seu mutuis lolm̾b sit
occũbere/. qđ ⁊ sepe credo alibi ⁊ qd
nũc memimm chebis ultio int̾
fr̃es impios congressu ⁊ rome qͥ¬
mo post exactõs retces accidisso ꝓ¬
ditũ est bello. ubi suꝑbi regꝭ filiũ
brutꝰ consul ad inferos ꝑsecutꝰ ẽ.
amisso autẽ spũ iam uictoria ulłã
est/ quo ẜuato sepe tamẽ ex acie
pari marte discessũ tenes. utbiq

Expanded text:
victoria”. Bello victor ero. Quid victoria”. Bello victor ero. Quid si victus? Hec spes multos in exitium egit: sine victorie spe nemo volens in aciem descendit. Bello superior evadam. Futuri verbum temporis: omnis enim de futuro spes et futura omnia semper ambigua. Bello victor remeabo. O spes hominum inanes! Nec victor fortasse nec victus remeabis; sic tibi reditum spondes apertumque inter gladios iter, acri devotum classico Marti caput. Esse victor spero. Est qui contrarium speret, ut falli vel utrunque vel alterumutrum sit necesse. Potest vel alter vel uterque dux partium, seu aliter seu multis vulneribus simul occumbere, quod et sepe, credo, alibi et, quod nunc meminerim, Thebis ultimo inter fratres impios congressu et Rome primo post exactos reges accidisse proditum est bello, ubi Superbi regis filium Brutus consul ad inferos prosecutus est. Amisso autem spiritu iam victoria nulla est; quo servato, sepe tamen ex acie pari Marte discessum tenes; utrobique
Abbreviated transcription (Latin):
net ignoro ꝙͣ sit promptiꝰ uide̾
ista ꝙͣ facere quid is obici possit
Intelligo difficilius in suis ꝙͣ ia
lienis miurns mittem esse difici¬
le fateor.s bonũ. de bono autẽ aut
dificili omnnẽ esse uirtutẽ nec tu
neges uirtutꝭ amatorib sũt cũcta
faciłia. O fixũ est ulcsti. R uincͭ
pars det̾ior / obsta illi dñ adhuc po¬
tes uictoriãq illi pͥusꝙͣ ea uti ce¬
p̾it eripe Etratãꝙ mansuetudinẽ
Aitolle. Memento te hoĩem multos
quid uindicasse penituit neminẽ
pepercisse. G ultus sum. Ruinci
ab hosce pr̃abat hostis iuctorem
Ello uictoriam sꝑo RCum
fallax ubił tamẽ in bello
fallatissima spes est fere nichil
ex p̾meditato agitur inopine e¬
unt oĩa prudentissimꝰ atq ex̾citis¬
simꝰ militariũ rerũ fuit qui dixis¬
se fertur nusꝙͣ minꝰ ꝙͣ in bello e¬
Pacem hr̃es utiliꝰ eiusd̾ ducis b̾¬
bum memorabile traditur meli¬
or / tucior q est c̾ta pax ꝙͣ sꝑata

Expanded text:
Nec ignoro quam sit promptius iubere Nec ignoro quam sit promptius iubere ista quam facere, et quid obici possit intelligo: difficilius in suis quam in alienis iniuriis mitem esse; difficile, fateor, sed bonum; de bono autem ac difficili omnem esse virtutem nec tu neges. Virtutis amatoribus sunt cuncta facilia. Fixum est ulcisci. Vincit pars deterior: obsta illi, dum adhuc potes, victoriamque illi priusquam ea uti ceperit eripe stratamque mansuetudinem attolle. Memento te hominem: multos quidem vindicasse penituit, neminem pepercisse. Ultus sum. Vinci ab hoste prestabat, hostis victorem ello victoriam spero. Cum fallax ubilibet, tum in bello fallacissima spes est. Nichil ex premeditato agitur, inopine eunt omnia; prudentissimus atque exercitatissimus militarium rerum fuit, qui dixisse fertur nusquam minus quam in bello ePacem haberes utilius; eiusdem ducis verbum memorabile traditur: “Melior tutiorque est certa pax quam sperata
Abbreviated transcription (Latin):
nõ ꝑua trudelitatis in uerbis est
Crudelis pes crudelior manꝰ crude¬
lissima lingua est. Sepe amnni ne¬
quitiã quam manꝰ nõ equau̾at sin¬
gua transcendit Illa bero optima
ut crudelitatis sic clemencie testis
est Sonet i᷑. ad aurẽ tibi illa cuiꝰ
nõ multe ante memũmꝰ adriam
uox simulq illa tyberñ de qͦ sc̾ptĩ
est ꝙ cum audisset unũ e iris car¬
niliũ noĩe antic̃ipasse mortem.
exclamauit carmiliꝰ me euasit
O uox ferox ⁊ si dici pt̃ ip̃o uocie
actore ferotior quid usitati supplicn
cogitabat/ quẽ se in uinculis manu
sũa ꝑimiens euasisset. Ecce duo ẽ
uniꝰ statꝰ sed menciũ diu̾saꝵ uno
⁊ eod berbo ꝙͣ uarie usi sũt ¶Ille ad
pñtem hostem euasisti ait hic de
absente euasit inꝙͣ ille suo hosti
uicam donauit hic mucdit mortẽ
elige ꝙͥ horũ pociꝰ ate dc̃m uelis an
cranquillũ illud uere pͥncipis an
illud alterũ in mane carnficis

Expanded text:
non parva crudelitatis in verbis est: non parva crudelitatis in verbis est: crudelis pes, crudelior manus, crudelissima lingua est. Sepe animi sevitiam, quam manus non equaverat, lingua transcendit. Illa vero optima ut crudelitatis sic clementie testis est. Sonet igitur ad aurem tibi illa cuius non multo ante meminimus Hadriani vox simulque illa Tiberii, de quo scriptum est quod, cum audisset unum e reis, Carnulium nomine, anticipasse mortem, exclamavit: “Carnulius me evasit”. O vox ferox et, si dici potest, ipso vocis auctore ferocior! Quid inusitati supplicii cogitabat, quem se in vinculis manu sua perimens evasisset? Ecce duo igitur unius status sed mentium diversarum: uno et eodem verbo quam varie usi sunt! Ille ad presentem hostem “evasisti” ait, hic de absente “evasisti” inquit; ille suo hosti vitam donavit, hic invidit mortem. Elige quid horum potius a te dictum velis dici, an tranquillum illud vere principis, an illud alterum immane carnificis.
Abbreviated transcription (Latin):
sucꝰ. Expecta paululũ subsiste. fiet
qd fieri optas ⁊ qd metius fiet. Ce¬
terum mors ꝙ̃ hosti paras sine tuo
illi scelere ꝑp̃ata est. Qͥs niuat fati
cuesum proꝑantis impelle̾ ⁊ mori¬
turi sanginane moritilras manus
Infice̾. non scelestum modo si suꝑuatu¬
um est impietate tua ꝓxinium ac
festinans tempꝰ arcesẜẽ. Qͦs si uali¬
de uelis nulla possis pietate repelle
aut differre. quanto tranquillius
atq honestiꝰ ille integer ⁊ illesus
tu siccus ⁊ ãnocens ꝙͣ ut̾q cruentꝰ
⁊ cu noxiꝰ hĩc abibis. G uigeor ula¬
scendi stimulis. LCaue ne cesserꝭ
s oppone illis memoriã eor qui
nõ tm̃ mittes hostib s fauẽt ᷑ ac
benefici fuere. Contͣq illos t̾ ꝓpone
qui mẽbratin cesis hostib adhuc
rabiem spirantes ne ꝙͥ ꝙͣ in non
sensura cadau̾a seuierut. de hĩc teꝯ
elige quorũ siłis esse malis neq ac¬
tus soles sz ⁊ berba confer. Pars.n

Expanded text:
surus; expecta paululum, subsiste: fiet surus; expecta paululum, subsiste: fiet quod fieri optas — et quod metuis fiet. Ceterum mors quam hosti paras, sine tuo illi scelere preparata est: quid iuvat fati cursum properantis impellere et morituri sanguine morituras manus inficere? Non scelestum modo, sed supervacuum est impietate tua proximum ac festinans tempus arcessere, quod, si valde velis, nulla possis pietate repellere aut differre; quanto tranquillius atque honestius ille integer et illesus, tu siccus et innocens quam uterque cruentus, et tu noxius hinc abibis. Urgeor ulciscendi stimulis. Cave, ne cesseris; sed oppone eis memoriam eorum qui non tantum mites hostibus, sed faventes ac benefici fuere contraque illos tibi propone, qui membratim cesis hostibus, adhuc rabiem spirantes, nequicquam in non sensura cadavera sevierunt: dehinc tecum elige quorum similis esse malis neque actus solos, sed et verba confer. Pars enim
Abbreviated transcription (Latin):
micũ quere̾ ꝙ̃ hostem tolle̾ s utrũq
simul optimũ ꝙ nulla arte melius
ꝙͣ ꝑcendo fit cum ulcisti possis Aipcis¬
simũ tollendis hostib instrm est le¬
nntas In quo si creditũ esset herẽmo
seni sapientissimo nec samniciũ exc̾¬
titus modo uictor collo iugũ rõnũ
nec ugũ ꝓͥmo cũ reliquis mox secu¬
r̃im solꝰ imꝑator ponciꝰ ꝑtulisset.¬
G ulciscendi pũgor aculeis. Lre¬
siste cogitacoĩb pñs exemplisq oĩb iulil
q̃ lemorem in partem mclmare
am̃i possunt ⁊ in pͥmis memoria
uite breuia ⁊ ambigne. hc̃ enm
seͭ ͤ cui assencõr efficatissiã uidetur
ad iracũdiam lemendam/. Cui is ipse
quẽ mẽoraui doctor accedit Nã iuid
eliud senciebat ubi ait. Memiẽto no¬
uissimors ⁊ desmne mimitari. Sic est
enim nlq inimit̾icias magꝭ alit ꝙ
ꝯdicoĩs obliuio. Siquid iste cuiꝰ mor¬
ꝙ illũ forsitã qd nõ cogitas p̾cur¬

Expanded text:
micum querere quam hostem tollere, sed utrunque micum querere quam hostem tollere, sed utrunque simul optimum, quod nulla arte melius quam parcendo fit cum ulcisci possis. Aptissimum tollendis hostibus instrumentum est lenitas, in quo si creditum esset Herennio seni sapientissimo, nec Samnitium exercitus modo victor collo iugum Romanum, nec iugum primo cum reliquis, mox securim solus imperator Pontius pertulisset. Ulciscendi pungor aculeis. Resiste cogitationibus piis exemplisque omnibus que leniorem in partem inclinare animum possunt, et invite brevis et ambigue: hec enim Senece, cui assentior, efficacissima videtur de iracundia lenienda, cui is ipse quem memoravi doctor accedit. Nam quid aliud sentiebat, ubi ait: “Memento novissimorum et desine inimicari”? Sic est enim nilque inimicitias magis alit quam conditionis oblivio. Si quidem iste cuius morque illum forsitan, quod non cogitas, precur
Abbreviated transcription (Latin):
ulcio uecita. Scriptũ est qui uñidi¬
cari wblt a deo muemẽt iudictam
⁊ rursus ut paulo ante dixi mea
offensi Solet inter ẜuos diñ coĩs
esse cognic̃o si quid ingenui hẽs si qͣ
tibi ꝑfectionis habitꝰ cura ẽ opta
pociũs / atq ora ut ne ille quid uin¬
dicet. Sic hostis connẽ in tuã uerte¬
ris salutem. G ulcisa ẽ animꝰ R
da ire spaciũ da consilio tempꝰ frena
impetum. difer. aut desmet aut lente¬
scet. breius hora sedat iratũ equor.¬
O ulascar ¶ Runo actu multos offẽ¬
deris/ una miuria sepe iniuabiles ho¬
stes fecit Ci ulciscar. R plus teipsiõ
leẜs ꝙͣ hostem illi corpus forsitan
aut oꝑes tibi aĩam famamq corru¬
ꝑis G ulcistar . R Qͦcens blaiscẽdi
scudio miuria geminata est. sess se¬
pe unicũ dissimulasse remediũ sepe
uel questũ esse uel uictu tacito sensũ
miuriẽ precendisse ꝑialũ fuit. G¬
Perdere hostem possum. Qmeliꝰ esta¬

Expanded text:
ultio vetita. Scriptum est: “Qui vindiultio vetita. Scriptum est: “Qui vindicari vult, a Deo inveniet vindictam”. Et rursus, ut paulo ante dixi, “Meoffensi: solet inter servos domini communis esse cognitio. Si quid ingenui habes, si qua tibi perfectionis habitus cura est, opta potius atque ora ut ne ille quidem vindicet: sic hostis crimen in tuam verteris salutem. Ulcisci est animus. Da ire spatium, da consilio tempus, frena impetum, differ: aut desinet aut lentescet. Brevis hora sedat iratum equor. Ulciscar. Uno actu multos offendes; una iniuria sepe innumerabiles hostes fecit. Ulciscar. Plus te ipsum leseris quam hostem: illi corpus forsitan aut opes, tibi animam famamque corruperis. Ulciscar. Quotiens ulciscendi studio iniuria geminata est, leso sepe unicum dissimulasse remedium: sepe vel questum esse vel nutu tacito sensum iniurie pretendisse periculum fuit. Perdere hostem possum. Melius est a
Abbreviated transcription (Latin):
tã cõe ꝙͣ uenia. Nemo ẽ enĩ qui nõ
negata / quis tam multos c̾minũ ⁊
culpaꝵ ext̾cabit nodos aut dissutũ
diruptũq societatis humane fedus
sarciet . Semꝑ int̾ sese homines sẽꝑ¬
q in illos decertabit ira dei. nullus
erit aut litiũ aut penaꝵ finis nec
cessabunt arma nec fulimã Parce
adeo uis impudentꝰ a dño ueniã pet ͭ
qui ꝯẜuo illã suo negat. Eccãsticꝰ
doctor clamat indignans hõ hõiẜ
uat iram ⁊ adeo querit medelto.
In hõem sibi silẽm nõ habet mĩam¬
⁊ de pccis suis dep̾catur. Nõ infero
miuriam s ulciscor. QOaud rest᷑
pͥmꝰ pecces an ultimꝰ: Nõ est equũ
ut qd in alio imꝑrobas in te ꝓbes
uis ne seuitiã in hoste dampnatã
sequi fieriq illi similis morib cui
dissimilis aĩo sis. qdq ille pessinud
hec tuũ face̾. G uolo quid̃ ⁊ licitũ
ẽ ulcisti. R nec debes uelle nec ulla
id licitũ lege est / ut deferisio licita sit

Expanded text:
tam commune quam venia: nemo est enim qui non tam commune quam venia: nemo est enim qui non  sit: qua negata, quis tam multos criminum et culparum extricabit nodos aut dissutum diruptumque societatis humane fedus sarciet? Semper inter sese homines semperque in illos decertabit ira dei. Nullus erit aut litium aut penarum finis, nec cessabunt arma nec fulmina. Parcea Deo vis. Impudenter a Domino veniam petit, qui conservo illam suo negat. Ecclesiasticus doctor clamat indignans: “Homo homini iram servat et a Deo querit medelam. In hominem sibi similem non habet mi de peccatis suis deprecatur.” Non infero iniuriam, sed ulciscor. Quid refert, primus pecces an ultimus? Non est equum ut quod in alio improbas in te probes. Visne sevitiam in hoste damnatam sequi fierique illi similis moribus, cui dissimilis animo sis quidque ille pessimum habet, tuum facere? Volo quidem et licitum est ulcisci. Nec debes velle nec ulla id licitum lege est: ut defensio licita, sic
Abbreviated transcription (Latin):
in hoiem conuetit asprꝰ. quod si oĩo
uindicte nomẽ dulce est oñdam tͣ
quo multa cũ głã uti possis nobilis¬
simũ uidicts gͣxnꝰ est parad. G.
Ulasti licet Rmulto est saa ꝯ multoq¬
dei formiꝰ obliuisti auriam ꝙͣ ultisci
gnosior nulla ẽ obłiuio ꝙͣ offense hac̃
sũmus orator sũmo duci sũme laudi
tribuit ꝙ scil inl soleret nisi auri¬
as obliisti nichil autẽ ꝑhibet uiiꝰ
laudem illi nõ creptã ad plurimos
ꝑuenie. h ͦ int̾ multa p̃cipuũ pre
cunctꝭ opib hñc aĩ bona nõ decres¬
cunt sparsa nec peunt Sũme i᷑ ⁊ tu
tibi nobilissimã hanc obluuonem
cesaream que te multo faciet clariorẽ
ꝙͣ cmeã charmadãq memoria sua.
Illa emĩ ne fu̾it hec uirtutꝭ G ulai¬
sci uiuat I ulc̃ois moniẽtanea de¬
bene gestarũ recordacõe orit᷑ G hoẽstũ
est ulcisti Lhonestiꝰ imẜeri: multos
clemẽtia honestauit nullũ ultio nich
cam ncc̃ium int̾ mortales nichil

Expanded text:
in hominem committit asperius. Quod si omnino vindicte nomen dulce est, ostendam tibi quo multa cum gloria uti possis: nobilissimum vindicte genus est parcere. Ulcisci licet. Multo est satius multoque formosius oblivisci iniuriam quam ulcisci: generosior nulla est oblivio quam offense. Hanc summus orator summo duci summe laudi tribuit, quod scilicet nil soleret nisi iniurias oblivisci. Nichil autem prohibet unius laudem illi non ereptam ad plurimos pervenire. Hoc inter multa precipuum pre cunctis opibus habent animi bona: non decrescunt sparsa nec pereunt. Sume igitur et tu tibi nobilissimam hanc opinionem cesaream, que te multo faciet clariorem quam Cyneam Carmadamque memoria sua. Illa enim nature fuerit, hec virtutis. Ulcisci iuvat. Ultionis mobene gestarum recordatione oritur. Honestum est ulcisci. Honestius est misereri: multos clementia honestavit, nullum ultio. Nichil tam necessarium inter mortales, nichil
Abbreviated transcription (Latin):
cõtumax ac rebelle. S diuicias mul¬
tas s Grauẽ sutinã ex lappis ac tri¬
bulis S E diu̾sis equorib uent᷑as na¬
ues s late disꝑsam sortem int̾ mõ¬
stra maris ac scopulos agitatã fluc¬
tib fractam fumb pulsam uentis. S¬
tua sollicicudinẽ capiat. lucroq unico
in multa credulũ dãp̃na precipitet.
M̾cator nouus est facilis ad credendi.
exꝑtus multa cirispicit. S honestas filie
nupcias filio be Ri nulla serme res tr̃
crebio fallit ⁊ tam grauit᷑ Smagnã
potenciã Rimudiosã imiẜiam opu¬
lentã inopiam pauidã suꝑbiã. Sre¬
⁊ substellanti diademate fuscũ suꝑciliũ
cor auxiũ infelicẽ uitã. Shonores
sori Epulu̾em ac strpitũ. S. Cõui¬
giũ ⁊ natos Rlitigiũ ⁊ curas S mͥ¬

Expanded text:
contumax et rebelle. Divitias mulcontumax et rebelle. Divitias multas. Gravem sarcinam ex lappis et tribulis. E diversis equoribus venturas naves. Late dispersam sortem, intra monstra maris ac scopulos agitatam fluctibus, tractam funibus, pulsam ventis. tua sollicitudine capiat lucroque unico in multa credulum damna precipitet: mercator novus est facilis ad credendum, expertus multa circumspicit. Honestas filie nuptias filiove. Nulla ferme res tam crebro fallit et tam graviter. Magnam potentiam. Invidiosam miseriam, opulentam inopiam, pavidam superbiam. Reet sub stellanti diademate fuscum supercilium, cor anxium, infelicem vitam. Honores fori. Pulverem ac strepitum. Coniugium et natos
Abbreviated transcription (Latin):
st̾um euaẜe Illud iude /ne aut tͥ ꝓbo¬
nis ducib malos elig̾i̾s errore ali¬
quo aut bonors flebili raritate et
uirtutũ hꝰ etatꝭ mopia ꝓrsus asse¬
qui neq̃as quod intendis. ¶ De mł¬
ulta spero R multa in spe¬
multa ẽ uanitas multꝰq fal¬
lendi aditꝰ fortuẽ. S spero mul¬
ta Rspem multiplicem multa
destituit qui modicũ speratit̾ casi¬
b arctauit. At qui nichil obstruo ͭ.
Sealitudinẽ bonã spero Rmortali
obliuionẽ. S longã uitã. Rduit᷑¬
nũ carc̾e ubi multa fera multa
uideas q̃ nolis. S mẽbra uiuacia¬
L uncla tenacia gͣta tñ uñ metu¬
as absolui E formã corꝑis elegãtẽ¬
Li uoluꝑtatũ stimulos S amor ꝓspos
exitꝰ. Apudendi mat᷑iam dolendiq
Samice quẽtam noctẽ. ħ breue se¬
dĩq nestio qͥd Epeccandi licenciã
Nonfelix gaudiũ pnia longenam.¬
ẜ ulcionis occasionem. E aditud seuicie
Slgile corpus ⁊ balidũ Rmãcipiũ

Expanded text:
strium evasere. Illud vide, ne aut tibi pro bostrium evasere. Illud vide, ne aut tibi pro bonis ducibus malos elegeris errore aliquo aut bonorum flebili raritate et virtutum huius etatis inopia prorsus assequi nequeas quod intendis. 120 DE MUulta spero. Multa in spemulta est vanitas multusque fallendi aditus fortune. Spero multa. Spem multiplicem multa destituunt. Qui modicum sperat, iter casibus artavit atque nichil obstruxit. Valitudinem bonam spero. Mortalitatis oblivionem. Spero longam vitam. Diuturnum carcerem, ubi multa feras, multa videas que nolis. Membra vivacia. Vincula tenacia, grata tamen, unde metuas absolvi. Formam corporis elegantem. Voluptatum stimulos. Annorum prosperos exitus. Pudendi materiam dolendique. Amice convectam noctem. Breve fedumque nescio quid. Peccandi licentiam. Infelix gaudium, penitentiam longevam. Ultionis occasionem. Aditum sevitie. Agile corpus ac validum. Mancipium
Abbreviated transcription (Latin):
uel familiaritatem solam glorie
inͥ fore. R Est id quid̃ in adoles¬
cente p̃cipue signũ optimũ qͥ insi
bonũ ammũ hrẽt ne quaquã igi
bonis optaret. Est eni amic̾iciariõ
ac familiaritatũ fere om̃ cã nexꝰ¬
q silitudo qued̃. Age gͦ si quo mui¬
taris equwetꝭ bene erit. si mĩꝰ modo
ꝙ inte est nichiil omiẜis. ipa uolũ¬
tas bona laudis ⁊ glorie p̃mio nõ
carebit. pͥma eñ ⁊ maxiã pars
iur̾tutꝭ ẽ bonũ uelle qd nͥ p̃cesserit
nõ sequetur uirtꝰ. G familiaritate
bonoro glorior il laudo id quid /modo
nec te lucri cuiꝰ piam / nec alia spes
inducat. eoq tm̃ tua ꝑgat intẽcio
ut similis illis fras. alioq̾n qd ꝓpt᷑
gloriã solam fit /uerã gloriã non
me̾tur. S Ex bonoꝵ quictu głam
spero .R Spes qͥd magna n ͨ imꝓba
qñ ⁊ in stiã e in eloꝙ̃cia ⁊ belli pa¬
cis q artib obẜuando ⁊ imitando.
multi olim illustres ex quictu illu¬

Expanded text:
vel familiaritatem solam glorie vel familiaritatem solam glorie michi fore. Est id quidem, in adolescente precipue, signum optimum qui, nisi bonum animum haberet, nequaquam iungi bonis optaret: est enim amicitiarum ac familiaritatum fere omnium causa nexusque similitudo quedam. Age ergo: si quos imitaris equaveris, bene erit; si minus, modo quod in te est nichil omiseris, ipsa voluntas bona laudis et glorie premio non carebit. Prima enim et maxima pars virtutis est bonum velle; quod nisi precesserit, non sequetur virtus. Familiaritate bonorum glorior. Laudo id quidem, modo nec te lucri cuiuspiam nec alia spes inducat eoque tua tantum pergat intentio, ut similis illis fias. Alioquin quod propter gloriam solam fit, veram gloriam non meretur. Ex bonorum convictu gloriam sn scientia et in eloquentia et belli pacisque artibus observando et imitando fit. Multi olim illustres ex convictu illu
Abbreviated transcription (Latin):
cum. G Relinquo oꝑa edisicõrũ
quib moriens ip̃e mecũ głior ⁊
a posters gloriã spero R bloriatꝰ
est augustꝰ ip̃e/ de quo dixi ꝙur¬
bem marmoream reliq̃ret ꝙͣ lat̾i¬
ciam accepiss. q̃ tamẽ glã insi
alus reb adiu̾ta esset quonã sui̾t
ꝓuentura ꝯspicimꝰ. p roinde cũ
meliorib curꝭ more̾ scabilesq spe¬
⁊ amplecte̾. Ista ⁊ enĩ quib fidie i
nulliꝰ p̃cũ sunt ⁊ te illico ꝯseꝙ̃t᷑.
Inq ip̃am uñ supta t̾tam reu̾ta ᷑¬
G Edificaui domos unde laudem
spero. Rlaudabũt forsitã qui il¬
las inhicabut. broius laus ⁊ an¬
gusta. qui post lemẽt / uel illas nõ
muement/ uel a pagaĩs ut wblgo
dr̃ factas dicent. tuũ nomẽ igno¬
tum erit. ¶ De sꝑata głia ex ꝯuictũ
cõuictu R refert multum
Scio nusi somis artibi lut bonoꝵ
ꝯtubermo gloriã nõ queri ego hͦ
ultimo subnxus sꝑo uel bonore exͦ
bonus fieri uel si nichil aᵈ. eorĩ

Expanded text:
cum. Relinquo opera edificiorum, cum. Relinquo opera edificiorum, quibus moriens ipse mecum glorior, et a posteris gloriam spero. Gloriatus est Augustus ipse de quo dixi, quod urbem marmoream relinqueret quam lateritiam accepisset; que tamen gloria, nisi aliis rebus adiuta esset, quonam fuerit perventura conspicimus; proinde cum melioribus curis morere stabilesque spes amplectere. Ista eteninullius pretii sunt et te illico consequentur inque ipsam unde sumpta terram revertentur. Edificavi domos unde laudem spero. Laudabunt forsitan qui illas inhabitabunt: brevis laus et angusta! Qui post venient, vel illas non invenient vel a paganis, ut vulgo dicitur, factas dicent: tuum nomen ignotum erit. 119 DE SPERATA GLORIA EX CONVICTU convictu. Refert multum Scio nisi bonis artibus aut bonorum contubernio gloriam non queri: ego hoc ultimo subnixus spero vel bonorum exemplo bonus fieri vel, si nichil aliud, horum
Abbreviated transcription (Latin):
ue eam ꝑ singulos. bi. stꝭ tot luxu¬
rosa pͥncipũ palacia. q̃re in libris
nichil iuemes aut ꝑ exigua tanto¬
rum oꝑm uestigia. Tu de tus quid
uero solum templa deors q̃ par erat
in ipõs edificantes ruere. s pia ecꝭ
soca hac ip̃a etate in eadurbe aͣ
ceciderunt a ͣ tremuerũt ⁊ nũc iux
ponderib suis stant. p̃t̾ unũ pan¬
teon agrippe qd dus ereptũ sc̃i pos¬
sident. ⁊ maria. q̃ anciquissimam
illam domũ sur noĩs uirtute su¬
scentat/. Crede mͥ aliĩs ꝙͣ lapideis
fundamentꝭ eget glã ut mãsura sit.¬
G Ex edificus gloriã quero Rs¬
Cre illam igr̃ ubi est nichil uiiꝙͣ
mnuemes ubi nõ est. ueca quid̃ grã
nõ est in menib neq in saxis. St
fatcor ulgo reꝵ iudices qui dicant
trib modis gloriam q̃ri. gerendo
magnũ aͥd qd de te scribant aucto¬
res ydonei uel scribendo aͥdhid mi
rentur ⁊ legant posteri uel insigne
As opus eptruẽdo ut sit ita ultiͫ

Expanded text:
ve eam per singulos, ubi sunt tot luxuve eam per singulos, ubi sunt tot luxuriosa principum palatia? Quere in libris: nichil invenies aut perexigua tantorum operum vestigia; tu de tuis quid vero solum templa deorum que paraverat in ipsos edificantes ruere, sed pia etiam loca hac ipsa etate in eadem urbe alia ceciderunt, alia tremuerunt et nunc vix ponderibus suis stant, preter unum Pantheon Agrippe, quod diis ereptum sancti possident et Maria, que antiquissimam illam domum sui nominis virtute sustentat. Crede michi, aliis quam lapideis fundamentis eget gloria ut mansura sit. Ex edificiis gloriam quero. Quere illam igitur ubi est: nichil unquam invenies ubi non est; vera quidem gloria non est in menibus neque in saxis. Sunt, fateor, rerum vulgo iudices, qui dicant tribus modis gloriam queri: gerendo magnum aliquid quod de te scribant auctores idonei, vel scribendo aliquid quod mirentur et legant posteri, vel insigne aliquid opus extruendo; ut sit ita, ultimum
Abbreviated transcription (Latin):
aliis edificandi furorib quib om̃s
excessit ad mopiam illũ compulit
⁊ raꝑinas. ubi sũt therme dyoclicia¬
ne: ⁊̃ balneũ ancomianũ ⁊̃ cimbrũ ma¬
rnͣ ⁊ seꝑtizoniũ seueri ⁊ eiusd t̾me
seuiane demũ ut sũmã rerũ attingã
ubi daugusti foꝵ. ⁊ edes martis bł¬
toris. ubi edes conantꝭ Iouis in ca¬
pitolio: ⁊̃ apollius templũ in pala
basilica. Gan luciiq nepotũ sub no¬
mine dedicata ⁊ epstructa. ⁊ põticꝰ
t̾cia liuie ꝯiugꝭꝰ ⁊ sororꝭ octauie. The¬
atrũq marcelli. ubi tot oꝑa ꝑ illus¬
tres uiros iussu eiusꝰ pͥncip̃is ⁊ hor¬
tatu multis urbis in locis tanto
labore tãtꝭ impensis edificata᷑ mar¬
cri philippi edes hculis ⁊ musarum
lucii cornificii. edes dyane a simi pol¬
lionis. at̾um libertatis. Mienacu pla¬
ci. edes sacurma. Theat᷑ balbi corne¬
lu. amphiceatͫ statilu thauri. Imu̾a¬
bilia pret̾ h ͨ oꝑa marci agrippe. ne¬

Expanded text:
aliis edificandi furoribus, quibus omnes aliis edificandi furoribus, quibus omnes excessit, ad inopiam illum compulit et rapinas? Ubi sunt therme Diocletiane et balneum Antonianum et Cimbrum Marii et septizonium Severi et eiusdem therme Severiane? Demum, ut summam rerum attingam, ubi est Augusti forum et edes Martis ultoris, ubi edes Tonantis Iovis in Capitolio et Apollinis templum in Palatbasilica Gaii Luciique nepotum sub nomine dedicata et extructa et porticus tertia Livie coniugis et sororis Octavie theatrumque Marcelli? Ubi tot opera per illustres viros iussu eiusdem principis et hortatu multis urbis in locis, tanto labore, tantis impensis edificata: Marcii Philippi edes Herculis et Musarum, Lucii Cornificii edes Diane, Asinii Pollionis atrium libertatis, Munacii Planci edes Saturnia, theatrum Balbi Cornelii, amphiteatrum Statilii Tauri, innumerabilia preter hec opera Marci Agrippe? Ne
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙ rẽb gestis ⁊ uirtutib q̃reretur. S Edi¬
ficando michi głam paro. RSz fragilem
⁊ caducam. dĩa que manu hõim fcã sut
uel manu hom̃ eu̾tuntur bel stando et
durando deficiũt. hec .n. manus longe
p̃ualidas longa dies. e cuctis ur̃s oꝑi¬
bus nullũ semo resistit Ruẽtib ergo
suꝑ quib hͣ tua gloria fundata est.
ip̃am quoq corruers ẽ ncc̃e. Si forte
non credis respice ad ig antiqua/ q̃
ignota tibi quid esse non pñt ubi ẽ
nue croianũ illud ylion suꝑbũ ũbi
birsa carthaginis. ubi turris ⁊ mem¬
a babilonis . beluaꝵ nũt habitacõ et
ẜpenciũ de babilone loqͦr antiqua.
Alta namq ꝓpuiqͥ̾or atq recencor.
adħ stat cito itid casura. si essetis ui¬
ei. ubi sũt demq septem illa oꝑa gre¬
cis scriptorib celebrata: atq ut ad
ꝓpinquiora ueniamꝰ ubi est quesõ
illa neronis domus aurea. q̃ qͣntũ
fatigauit architectos eogita. lectores
⁊ nũc fatigat / q̃ quid̃ domus una cũ

Expanded text:
 rebus gestis et virtutibus quereretur. Edificando michi gloriam paro. Sed fragilem ac caducam: omnia que manu hominum facta sunt, vel manu hominum evertuntur vel stando et durando deficiunt. Habet enim manus longe prevalidas longa dies; e cunctis vestris operibus nullum senio resistit. Eventibus ergo super quibus hec tua gloria fundata est ipsam quoque corruere est necesse; si forte non credis, respice ad antiqua que ignota tibi quidem esse non possunt: ubi nunc est Troianum illud Ilion superbum, ubi Byrsa Carthaginis, ubi turris et menia Babylonis, beluarum nunc habitatio et serpentum? De Babylone loquor antiqua: altera nempe propinquior atque recentior adhuc stat, cito itidem casura, si essetis viri. Ubi sunt denique septem illa opera Grecis scriptoribus celebrata? Atque, ut ad propinquiora veniamus, ubi est, queso, illa Neronis domus aurea — que quantum fatigaverit architectos cogita: lectores etiam nunc fatigat —, que quidem domus una cum
Abbreviated transcription (Latin):
clamor atq letissimꝰ undiq sublatꝰ
ip̃m ꝙͦ tiberiũ excitauit ꝯcursus¬
q in capitoliũ ingens st̃s̃ l⁊ pene
ꝯuulse templor fores ad ꝑsoluẽda
uota/ agendasq diis grãs uicta
nocte lumĩb fractoq uocib silencio
graculando canẽciũ salua roma sal¬
na prĩa saluuis ẽ germanicꝰ. Qs
uero tandi ra exitꝰ is nempe qui
humaĩs in reb ẽ crebrimꝰ / uenit
nũtiꝰ c̾cior / obusse gͥmanicũ hunc
puͨͣ dolor ac gemitꝰ nõ edictꝭ
aut dieb festis aut ullis omio ꝯ¬
solacoĩb coherc̾i quiuit. noͣ ẽ hystõ¬
asubũ R̾ an hũ pars iiuenes de
quib dixi. Iccipe Iumorẽ marcellinꝰ
eusd duui agisti nepos ex sorore.
quantũ putas expectaret᷑ ab auid̃lo.
qui eũ sic dilexit ut uirgilianũ.d
carmẽ nobilissimũ quo sum ꝰ uates
adolestentꝭ illꝰ pene pui meoriam
honestauit, sine lacͥmis audire nõ
poss ⁊ auctori silenciũ imꝑaret quõ

Expanded text:
clamor atque letissimus undique sublatus clamor atque letissimus undique sublatus ipsum quoque Tiberium excitavit concursusque in Capitolium ingens factus et pene convulse temporum fores ad persolvenda vota agendasque diis gratias, victa nocte luminibus fractoque vocibus silentio gratulando canentium: Salva Roma, salva patria, salvus est Germanicus! Quis vero tandem rei exitus? Is nempe qui humanis in rebus est creberrimus: venit nuntius certior obiisse Germanicum; hinc publicus dolor ac gemitus, non edictis aut diebus festis aut ullis omnino consolationibus coerceri quivit. Nota est histoversurum. An hi parum iuvenes de quibus dixi? Accipe iuniorem. Marcellinus eiusdem divi Augusti nepos ex sorore quantum putas expectaretur ab avunculo — qui eum sic dilexit, ut Virgilianum illud carmen nobilissimum, quo summus vates adolescentis illius pene pueri memoriam honestavit, sine lacrimis audire non posset et auctori silentium imperaret —, quomodo
Abbreviated transcription (Latin):
st̃ ip̃e qualiscũq erga alios tanti
l̾te frĩs amancissiꝰ ad poscrenũ
qͣlicer .s Roma ipa atq uiiu̾sares¬
pu ͨͣ que de nulle tuc̃ homi sic pẽ¬
debat. Quid ergo quis tam multi¬
plicis spei finis expectatũ deusũ
mexpectata mors abstulit morbo
qͥd constat raptus ⁊ qd magnistꝭ
auctores ex fractura ceutꝭ equo sẽ¬
labente suscepta qui unius uictorq
reu̾surus sꝑabatur in priti exam¬
mis ẽ reuectꝰ Cuud filiũ hꝰ loqͣrͣ gͥ¬
manicũ.: Nulliꝰ credo unꝙͣ hoĩs expͭ¬
tacõ maior fuit. Nõ huc pacer nõ
augustꝰ ambo iam defuc̃ti s roma
oĩs expectabat tanto desid̾io qiͣ tociꝰ
insi unicũ hñtꝭ filiũ mris ess itaq
ad pͥmũ egritudinis sue miciũ acto¬
nta penicꝰ ac deiecta ciuitas bblcꝰ¬
tota urbe silençiũ fuit. ubi autem
lecor̃ fama / inc̾tꝭ licet auctorib se¬
uenit qualuisse illũ ⁊ uiu̾e̾ subitꝰ

Expanded text:
frater ipse, qualisfrater ipse, qualiss, ad postremum qualiter Roma ipsa atque universa respublica, que de nullo tunc hominum sic pendebat? Quid ergo? Quis tam multiplicis spei finis? Expectatum Drusum inexpectata mors abstulit; morbo, quod constat, raptus et, quod magni sunt auctores, ex fractura cruris equo superlabente suscepta, qui vivus victor reversurus sperabatur, in patriam exanimis est revectus. Quid filium huius loquar Germanicum? Nullius credo unquam hominis expectatio maior fuit; non hunc pater, non Augustus, ambo iam defuncti, sed Roma omnis expectabat tanto desiderio quasi totius nisi unicum habentis filium matris esset; itaque ad primum egritudinis sue nuntium attonita penitus ac deiecta civitas vultutota urbe silentium fuit. Ubi autem letior fama, incertis licet auctoribus, supervenit convaluisse illum et vivere, subitus
Abbreviated transcription (Latin):
b eo fortasse uicimor quo it̾ ⁊ uecta¬
cio ⁊ locorũ cõmutacõ plurib ca¬
amicũ prospero exacto negocio rru̾¬
surũł teͣ gloriose ꝙͣ prospe res ges¬
serat drusus no̾ diui augusti pri¬
uignus ut oĩb ⁊̃ hostib domitꝭ
carus esset ita ut eũ paulominꝰ
adorarent quoꝵ mirisicos a feceꝰ
erga illiꝰ memoriã usꝙͣ ad hec
tprã si nuũꝓ g̾manor int̾ pro¬
ceres fuisti, te sentire pocuisse ar¬
uitrer. Certe illã gesẜat quib u̾e
gloriarecuri Eͦt iomanis in saxit
Nunc et̾ sculptum iuget hiis u̾sicu¬
lis ad diuorca them persuasi hosti¬
les depopulatꝰ agros dũ tibi roma
decus et̾naq sudo trophea. hister
pacratꝭ lenor ibit aquis. talem
hũc iuuenem qualit̾ expectabat
mundi dñs Augustꝰ. qui eũ s̾ͥ fi¬
lium fec̾at amando qualit᷑ mat̾
luua augusta cui na illũ carũ
sec̾at / cariorẽ uirtꝰ. carissimum
iror frĩs ignauia. Qualit̾ demq

Expanded text:
ior, quo iter et vectaior, quo iter et vectatio et locorum commutatio pluribus caamicum prospero exacto negotio reversurum. Quam gloriose, quam prospere res gesserat Drusus Nero divi Augusti privignus, ut omnibus etiam hostibus domitis carus esset, ita ut eum paulominus adorarent, quorum mirificos affectus erga illius memoriam usque ad hec tempora, si unquam Germanorum inter proceres fuisti, te sentire arbitror potuisse! Certe illa gesserat quibus vere gloriaretur, quod Romanis in saxis nunc etiam sculptum viget his versiculis: ad divortia Rheni pervasi, hostiles depopulatus agros dum tibi Roma decus eternaque sudo trophea Hister pacatis levior ibit aquis. Talem hunc iuvenem qualiter expectabat mundi dominus Augustus, qui eum sibi filium fecerat amando, qualiter mater Livia Augusta, cui natura illum carum fecerat, cariorem virtus, carissimum, reor, fratris ignavia, qualiter denique
Abbreviated transcription (Latin):
uigoris clemẽcia/ adilsariũ ab exi¬
liõ reuocantꝭ. Potuit i. cesar p̾cib
senatꝰ marcello beiam dare/ nõ potuit
marcelli cliens gn̾e̾ magiꝰ pati ut
is cesarꝭ benesicio btetur. S Sꝑo a¬
micum ⁊ expecco hosto quol tarẽ¬
tem. N Qs est hic homi hoste cares:
ut sit a̾s priuatars expars an pu¬
blicis numicicus quisꝙͣ uacat sicca¬
riorũ dico ⁊ predonũ qui auariciã
duce bellum humano gm indixe̾.
finge aͦd tã bengnũ sindus aut
gt pests t̾ris exulet alias quis arce¬
bit. uehiclõꝵ ⁊ equoꝵ lapsus fluui¬
orũ ac torrenciũ lapsus insultus.
⁊ ruinas põciũ ac cectoꝵ equoreas¬
q ⁊ aereas tempestates. adde fero¬
ciũ n̾cursus aiãliũ quib nõ sin¬
gulos tm̃ hoes dicearchꝰ curiosis¬
simꝰ indagator rerũ taliũ s q̃l
honũ gn̾a docet occubuisse et as
possint s extĩgue̾ ut nichil int̾ue¬
mat mors ꝙͣ dixi ⁊ eũtib ⁊ stanti¬
bus ubiq contigua est. nisi itin̾anti

Expanded text:
clementia adversarium ab exilio revocantis. Potuit igitur Cesar precibus senatus Marcello veniam dare, non potuit Marcelli cliens Gneus Magius pati ut is Cesaris beneficio uteretur. Spero amicum et expecto hoste quolibet carentem. Quis est hic hominum hoste carens? Ut sit aliquis privatarum expers, an publicis inimicitiis quisquam vacat, sicariorum dico et predonum, qui avaritia duce bellum humano generi indixere? Finge aliquod tam benignum sidus, ut hec pestis terris exulet: alias quis arcebit, vehiculorum et equorum lapsus, fluviorum ac torrentium insultus et ruinas pontium ac tectorum, equoreasque et aereas tempestates? Adde ferocium incursus animalium, quibus non singulos tantum homines Dicearchus curiosissimus indagator rerum talium, sed quedam hominum genera docet occubuisse. Et, apossint, sed extinguere. Ut nichil interveniat, mors quam dixi et euntibus et stantibus
Abbreviated transcription (Latin):
Tu uero quid pͥuatim sꝑes iuderf.
In quo ip̃o facile falli potest. spes
hec rei. p. stulta est. quis enm
insi amans speret aut cupiat qd
pesciferum tociens sit ex ꝑcꝰ᷑. S
Epero pͥncipem uenturũ R Et seꝯ
simul motus reꝵ uarios mutatõ¬
nes/ urbiũ. noxias / nouitates. fa¬
mẽ pestẽ bella discordias h. bel
unisa uel singula mod̾nis cam
principib lonire sũt solita. si hᵒ
placent pͥncipem spera ut iul ho¬
rũ formidabile sit ipño c̾te mano
iam imꝑti nomẽ est plenũ fa¬
me ac rumor. boni autẽ omĩs
efetũ ⁊ soliꝰ uncbe umbre uetusta

Expanded text:
Tu vero quid privatim speres videris, in quo ipso facile falli potes; spes hec reipublice stulta est: quis enim nisi amens speret aut cupiat, quod pestiferum totiens sit expertus? Spero principem venturum. Et secum simul motus rerum varios, mutationes urbium, noxias novitates, famem, pestem, bella, discordias: hec vel universa vel singula modernis cum principibus venire sunt solita. Si hec placent, principem spera; ut nichil horum formidabile sit, ipsum certe inane iam imperii nomen est, plenum fame et rumorum, boni autem omnis effetum et solius umb
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ spero et̾nam. R rem bonam imo
Ioptimam speras illud uide ut qd
bonũ agis / agas bene. Sut̾ ⁊ qui
bona malo agũt nec minꝰ infal¬
librat ac noĩa s oꝑo bicam et̾ nã¬
R nõ celestes tins t̾restres hõẽs
caros ac dilectos scuunt, aut qui si
quõ forsitan odiosi fu̾i̾nt. ac rebel¬
les redur in grãm optantes ad
mĩãm confugerunt. S uitã eter¬
nam spero Euitam temporalem
corrige. hac ad illam ꝑgitur.S
Spero uicam et̾nam Rbna om̃
spes est. que si rite illam concipis
utramq sobrie ac modeste. S¬
Spero eternam uitam. Re felix
nisi te spes ista fefellerĩt.¬

Expanded text:
 spero eternam. Rem bonam, immo  spero eternam. Rem bonam, immo optimam speras; illud vide, ut quod bonum agis, agas bene. Sunt et qui bona male agant, nec minus infallibrat ac nomina. Spero vitam eternam. Non celestis tantum sed terrestres domini caros ac delectos sciunt aut qui si quando forsitan odiosi fuerint ac rebelles, redire in gratiam optantes ad misericordiam confugerunt. Vitam eternam spero. Vitam temporalem corrige; hac ad illam pergitur. Spero vitam eternam. Una omnium spes est, que si rite illam concipis, utranque sobrie ac modeste. Spero eternam vitam O felix, nisi te spes ista fefellerit
Abbreviated transcription (Latin):
bonisq se suis interim spoliantes dt̃
irritas spes senescant. quo uel sic in¬
telligant manit̾ se sperasse ut int̾gũ
uersi uideant frustra se alibi q̃suusse
qd secum erat. S Spero reqͥenq ad.¬
Rmagna pars rerũ hũanarũ unibͣ
est/magna pars mortaliũ bento uẽ¬
to pascitur ⁊ in sop̃nis gaudet O ꝙͣ
mulci cum hac spe ⁊ ad et̾ nos lalb¬
res ac bella descendunt. ¶ De lpe uite e¬
pero et̾nam uitam Rulla
maior nulla pulc̾or, nulla
sanctor spes. modo nõ ceca p̾ceps be
sit. Sũt eni qui semꝑ male agẽdo
bonũ sꝑent. quo nichil est sculciꝰ¬
SEt̾nam uitam spero. R Ca ẽ iuir¬
tucum consanguinitas atq quexio
sicut a phĩs disputatũ ẽ ut ncc̃e
sit eum qui unã habet om̃s hrẽ
talib berũ ẽ. quid de theologitꝭ opi¬
nemur Itaq si spom hẽs caritatem
simul hẽas oportet/ ac fidem si qͣ
harum iam desit nõ est spes illa sed
presũp̃cio inconsulta est. S uitam¬

Expanded text:
bonisque se suis interim spoliantes, inter bonisque se suis interim spoliantes, inter irritas spes senescant, quo vel sic intelligant inaniter se sperasse et in tergum versi videant frustra se alibi quesivisse quod secum erat? Spero pacem Magna pars rerum humanarum umbra est, magna pars mortalium vento pascitur et in somniis gaudet. O quam multi cum hac spe ad eternos labores et bella descendunt! 122 DE SPE VITE Ero eternam vitam. Nulla maior, nulla pulchrior, nulla sanctior spes, modo non ceca precepsve sit: sunt enim qui semper male agendo bonum sperent, quo nichil est stultius. Eternam vitam spero. Ea est virtutum consanguinitas atque connexio, sicut a philosophis disputatum est, ut necesse sit eum qui unam habet omnes habertalibus verum est, quid de theologicis opinemur? Itaque si spem habes, caritatem simul habeas oportet ac fidem; si qua harum desit, non iam spes illa, sed presumptio inconsulta est. Vitam
Abbreviated transcription (Latin):
amini E pacem sꝑare bellantꝭ est.
qͥs amio tuo bellũ inst nnisi unꝰtu.
qd ip̃e t̾ͥ abstuli̾s impudent᷑ ab alto̾
postules / aut sꝑes. S Sꝑo aĩ pacẽ R
unde p̾cor aut quõ sꝑes. qd ip̃e tͥ
nũt potes dare. sic. ut illã tͥ nemo
aliꝰ ꝙͣ tu possit eriꝑe. pone arma
itid bix tĩ debe̾nt niti homines
Ut salui ẽent quantũ intuntur ut ꝑe¬
ant pluris pene bellum iuge amñi
laborq emitur ꝙ emenda pax esset
ac requies. sic pugnant spes morͣliũ.
ac uota cũ scudus ut nõ uniꝰ hõis unũ
pectus s mulcoꝵs eorũq de omib dis¬
sidencium uideatur. S Qetem spero R
Mirũ unde bobis hͨ libido sꝑandi semꝑ
o morͣle genus Si quid̃ qͥd sꝑatꝭ̃ adep¬
ti estĩs rursus spem in longniquã
cransmiccitꝭ. ⁊ ind rursus alio ita¬
ne crastinꝰ dies hodierno clarior. ⁊
spem ip̃am sꝑataꝵ rerũ nullis euen¬
tib ꝑmutatam uelint / quib ego qͥd
optauim /nisi ut ꝓcrastmãtes om̃ia

Expanded text:
cem sperare bellantis est: quis animo tuo bellum infert, nisi unus tu? Quod ipse tibi abstuleris, impudenter ab altero postules aut speres. Spero animi pacem. Unde, precor, aut quando speres quod ipse tibi nunc potes dare, sic ut illam tibi nemo alius quam tu possit eripere? Pone arma niteris? Vix tantum deberent niti homines ut salvi essent, quantum nituntur ut pereant. Pluris pene bellum iuge animi laborque emitur quam emenda pax esset ac requies. Sic pugnant spes mortalium ac vota cum studiis, ut non unius hominis unum pectus, sed multorum eorumque de omnibus dissidentium videatur. Quietem spero. Mirum unde vobis hec libido sperandi semper, o mortales genus! si quidem quod speratis adepti estis, rursus spem in longinqua transmittitis et inde rursus alio: itane crastinus dies hodierno clarior et spem ipsam speratarum rerum nullis eventibus permutatam velint; quibus ego quid optaverim nisi ut procrastinantes omnia
Abbreviated transcription (Latin):
instabilitas secũ assidue nõ minꝰ ꝙͣ
cum hoste pugnanciũ. G pax q̃ sita
est. E s amissa caucõ ⁊ disciplma mi¬
litaris fida urbium cutela. quesita
autem lenta segnicies ⁊ semꝑ ꝑiculo¬
sa securitas. eũ in multꝭ nempe fit me¬
lior bello pax. In hͦ bno bellũ meliꝰ
tus abrsset si bellũ carthaginẽse mã¬
sisset/ pax punica romane bebis ex¬
cidiũ fuit urbibq aliis documentum
sem̃pit̾uũ. Non semꝑ pplis atq ĩꝑ̃iis
optimã padem esse idqs uir optimꝰ na¬
sica male nõ sibi creditũ iurabit et
uera locutũ docti om̃s fatebunt᷑. G
pacẽ habeo R modeste ut̾e̾. bello qͣlib

Expanded text:
instabilitas, secum assidue non minus quam instabilitas, secum assidue non minus quam cum hoste pugnantium. Pax quesita est. Sed amissa est cautio et disciplina militaris, fida urbium tutela, quesita autem lenta segnities et semper periculosa securitas: cum in multis nempe sit melior bello pax, in hoc uno bellum melius, rtus abiisset, si bellum Carthaginense mansisset. Pax Punica Romane urbis excidium fuit urbibusque aliis documentum sempiternum non semper populis atque imperiis optimam pacem esse idque vir optimus Nasica male non sibi creditum iurabit et vera locutum docti omnes fatebuntur. Pacem habeo. Modeste utere: bello
Abbreviated transcription (Latin):
uobis audiendũ iuidisse sat ẽ sepis¬
sime uidend̃ ⁊ exꝑiendi dicam ꝓprie
ut discatis aͥd sepissime uapulãs
est. S bellũ pax sequit᷑ R melus
p̃cessisset bello at̾ obstructura ncħ
se offerri/ auxiliũ nõ tamẽ dant
fomenta lblm̾b. egro salutẽ opta¬
re nͨa est. sano egritudinẽ spe salu¬
tis insama. S. Pax futura est R
dolet pax urbib mutacõe rerum
afferre pesciferam. optiã quid ip̃a
s pessimis c̾guallata conitib. im¬
quis legib fluxis morib occultis
odns apta tyramude. recordare. ꝙͣ
ciuili ołim bello p̃sagus ille dt nec
sefellit suꝑos quid prodest poscere
pacem. cum dnr̃o pax ista uenit. Me¬
lius ẽ autẽ bellicosa lib̾tas uiris
fortib ꝙͣ pacifica ẜuitꝰ. S pacẽ
hẽlo R int̾mi bellum habes. ¶ De
cem habeo Rbonũ ingẽs
si sincerũ esset atq ꝑꝑpetuũ
neutrum sane est nã neq nouũ¬
bmbra pacis bellum lateat. neq pacem

Expanded text:
vobis audiendum; nec audisse sat est, sepisvobis audiendum; nec audisse sat est, sepissime videndum et experiendum; dicam proprie: ut discatis aliquid, sepissime vapulandum est. Bellum pax sequetur. Melius precessisset bello iter obstructura: nicse offerre. Auxilium, non causam dant fomenta vulneribus: egro salutem optare natura est, sano egritudinem spe salutis insania. Pax futura est. Solet pax urbibus mutationem rerum afferre pestiferam: optima quidem ipsa, sed pessimis circumvallata comitibus, iniquis legibus, fluxis moribus, occultis odiis, aperta tyrannide. Recordare quid civili olim bello presagus ille dixit, nec fefellit: Superos quid prodest poscere finem? Cum domino pax ista venit. Melior est autem bellicosa libertas viris fortibus quam pacifica servitus. Pacem habeo. Interim bellum habes. 106 DE cem habeo. Bonum ingens, si sincerum esset atque perpetuum: neutrum sane est. Nam neque novuumbra pacis bellum lateat neque pacem,
Abbreviated transcription (Latin):
q ẜmones ferro sepe frangũtur aĩos
acuit bellũq asꝑat pacis spes. sit
amicicie mencõe irritã qiͣ artẽm¬
ł cotem
dixi̾s odionõ S de pace agit᷑ pax et ͭ¬
R de pace crobro no ꝙͥꝙ agitur nõ¬
nũꝙͣ uero ꝑiculose de pace agebãt
atq egerãt ⁊ galloro ⁊ penoro duces
qñ illos camiliꝰ opp̾ssit hos scipio.¬
S post belli finẽ pax firmabitur.¬
L auãto firmata esset utiliꝰ/ añ belli
principiũ. quot dãpnis ac mortib
tempestiua pace ess occursũ. S uos
puu̾ contumaces ac discoli sine uerbio
non sapitis in pace bellũ in bello pa¬
cem queritis neq umꝙͣ insi bello af¬
flicti/ pacem uel noscere incipitis uł
amare. eãq ut ꝑdicã fletis sic mox
reditã pari leuitate ꝯtẽpnigꝭ/ doni
uos it̾m acq it̾m amissa ꝑ doceat bo¬
na urã non sꝑne mala urã non
cuꝑe deniq nõ ineptire nõ furere
q añꝙͣ assequamĩ pudeat sepissie id

Expanded text:
que sermones ferro sepe franguntur animosque que sermones ferro sepe franguntur animosque acuit bellumque asperat pacis spes. Sic amicitie mentionem irritam quasi cotem dixeris odiorum. De pace agitur, pax erit. De pace crebro nequicquam agitur, nonnunquam vero periculose; de pace agebant atque egerant et Gallorum et Penorum duces, quando illos Camillus oppressit, hoc Scipio. Post belli finem pax firmabitur. Quanto firmata esset utilius ante belli principium! Quot damnis ac mortibus tempestiva pace esset occursum! Sed vos pueri contumaces ac discoli sine verberibus non sapitis; in pace bellum, in bello pacem queritis neque unquam nisi bello afflicti pacem vel noscere incipitis vel amare eamque ut perditam fletis, sic mox redditam pari levitate contemnitis, donec vos iterum atque iterum amissa perdoceat bona vestra non spernere, mala vestra non cupere, denique non ineptire, non furere; quod antequam assequamini pudeat. Sepissime idem