comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
nouembrib octupatuꝵ nocturno ĩpetu ẽẽ ꝯstoeres sensisti ne illam
coloniã mes iussu meis p̃scoiis custrdiis ugiliisq ẽẽ munitar.
Nich agis. nicħ i oliris: nicħ cogitas quod ego nõ modo nõ audia
s ⁊ utdea pleneq sentia. Recognosce mecũ tandẽ illã suꝑierẽ noc¬
te: iã intelliges młtome ĩiugilare acrius co salutẽ ꝙͣ te ad ꝑni
tie rciꝰ .p. dico te priori nocte uenisse int̾ falcarios nõ agã obscu
re i m lece dom u ꝯucĩsse eodem ꝯplures eiusdẽ amẽtie scełis¬
q socios. Nlũ negare aictes: quid tacebis: ꝯũca si neges. Uidoco .n.
hoc ⁊̃ senatu eẽ quostã ꝗ tecu una fuerũt. & dii ĩmortales ubinã
gentiũ sumus : quã rẽ .ꝑͥ. hẽmus: ĩ qua urbe uiuimus. hichio
q de nr̃m oĩu interitu qui de huiꝰ urbis atq adec orbis t̾raru
letim illa nocce cãtilina. distrebuisti ꝑtes ytalie. statinsti quo ꝓ¬

Expanded text:
Novembribus occupaturum nocturno impetu esse confideres, sensistin illam coloniam meo iussu meis praesidiis, custodiis, vigiliis esse munitam? nihil agis, nihil moliris, nihil cogitas quod non ego non modo audiam sed etiam videam planeque sentiam. recognosce mecum tandem noctem illam superiorem; iam intelleges multo me vigilare acrius ad salutem quam te ad perniciem rei publicae. dico te priore nocte venisse inter falcarios — non agam obscurci Laecae domum; convenisse eodem compluris eiusdem amentiae scelerisque socios. num negare audes? quid taces? convincam, si negas. video enim esse hic in senatu quosdam qui tecum una fuerunt. O di immortales! ubinam gentium sumus? quam rem publicam habemus? in qua urbe vivimus? hic, hic que omnium interitu, qui de huius urbis, atque adeo orbis terrarum Leccam et nocte, Catilina: distribuisti partes Italiae: statuisti quo
Abbreviated transcription (Latin):
tes. Crãtor. Archesilaus. lacides. Aristotiles. Theofrastus. geno. Eleãtes.
Crisippus.Ancipater. Carneaoes. panetius. Elitomachus. philo An¬
oĩs oro est cui iuxe co accidere nõ possit nã iure exulantem. ꝯsola¬
luptatem ea referũt que secũtur ĩ uita ut quotũq hec loto suppedi¬
teneur ibi beate queãt uiuere. Itaq ad om̃ẽ rõe ten ẽi uoꝵ a crot¬
cuiã te seͥ er̃ diceret mũdanu inquit. Tocius eñ mũtorse ĩcobã
et ciue arbitrabatur. Quid t albuciꝰ nõ ne aĩo equissimo ashe
bat ꝙͣ ꝙ achenis metrodorus. ut plato xenoerate iũcehat iuit
pelemo dichesilaum quo cẽt beatior. Quãti uõ ista qiuitas extimã
bae &x qua boni sapientesq pelluntur: Damarathus qde t sr qui¬
stultr ampo suit exilii libtatẽ comestice ẜuituti. Iõ uo aĩ anotusie¬

Expanded text:
tes, Crantor, Arcesilas, Lacydes, Aristoteles, Theophrastus, Zeno, Cleanthes, tes, Crantor, Arcesilas, Lacydes, Aristoteles, Theophrastus, Zeno, Cleanthes, Chrysippus, Antipater, Carneades, Panaetitus, Clitomachus, Philo, Anomnis oratio, cui iure id accidere non possit, nam iure exulantem consola ad voluptatem ea ferunt, quae sequuntur in vita: ut quocumque haec loco suppeditent, ibi beate vivere queant. Itaque ad omnem rationem Teucri vox accomcuiatem se esse diceret, mundanum inquit; totius enim mundi se incolam et civem arbitrabatur. quid? T. Albucius nonne animo aequissimo Athenvebat, quam, quod Athenis, Metrodorus? aut Plato Xenocratem vincebat aut Polemo Arcesilam, quo esset beatior? quanti vero ista civitas aestimanda est, ex qua boni sapientesque pelluntur? Damaratus quidem, Tarquistulte anteposuit exilii libertatem domesticae servituti? Iam vero motus
Abbreviated transcription (Latin):
tum prysic̃s toprcipe ephesior hmodero denulspe art epbesiodcesscũ
more mnulctaras ꝙ cu ciuitate expeller̃et ħ moderu ita locuti sũt
Nemo de ncbis unus excellat. Siquis extiterit alio i loco et apito
alios sit. an hoc nõ ita fit oĩ ĩ ppło nõ ne omẽ exuꝑãtiã uirtutis
odrtunt. Quto anstioes. adalo enĩ gretoꝵ ꝙͣ nra ꝓferre Nenitie¬
ob ea cãs expulsus est patria ꝙ p̃te modũ iustus sẽt. Mulãtis isis
melestiis uatant ꝗ nicħ oĩo cũ ppło ꝯtrahũt. Quidẽ enĩ dulcus
tempta petunia ꝗd relĩquitur qued extim escendil sit: Exiliũ credo
quodĩ maximis malis ducitur. Io si ꝑꝑ alienã ⁊ offensa ppli uor¬
i patria peuertuntur At mulctantur honis exules. Quco tum
paꝵ ne multa de tollerãda pauꝑtate dicũcur. Iam uõ exiliũ si
reꝵ naͣ nõ ignomita noĩs querimus ꝙͣtu tande a ꝑpetua ꝑegri
natiõe differt in qua etates suas pħy nobilissimi ꝯsũpẜũt. xenocra¬

Expanded text:
Ephesiorum Hermodoro; universos ait Ephesios esse morte multandos, quod, cum civitate expellerent Hermodorum, ita locuti sint: nemo de nobis unus excellat; sin quis extiterit, alio in loco et apud alios sit. an hoc non ita fit omni in populo? nonne omnem exsuperantiam virtutis oderunt? quid? Aristides—malo enim Graecoer modum iustus esset? quantis igitur molestiis vacant, qui nihil omnino cum populo contrahunt! quid est enim dulcius tempta etiam pecunia quid relinquitur quod extimescendum sit? exilium, credo, quod in maxumis malis ducitur. id si propter alienam et offensam populi voin patriam revertuntur. 'at multantur bonis exules'. quid tum? parumne multa de toleranda paupertate dicuntur? iam vero exilium, si rerum naturam, non ignominiam nominis quaerimus, quantum tandem anatione differt? in qua aetates suas Philosophi nobilissimi consumpserunt, Xenocra
Abbreviated transcription (Latin):
qdꝰ iã prcoẽ factũ eẽ oportuit certa de cã nõdũ adducor ut faciam.
tu deniq intersiciã te cũ iã nemo tã imꝓbus tã ꝑditus tã tui
siłis ĩ ueniri pcterit qui co nõ iure factũ eẽ fateatur. ꝙͣ diu ꝗsqua
ecit qui te deffendere audeat uiues ⁊ uiues ita ut nũc uiiusa
mltis meis ⁊ firmis p̃sidiis oppressus ne cõmouere te ꝯͣ rẽ pitͣ
speculabũt atq custodient. Et enĩ ꝗd ẽ catilina qd̾ iã ampliꝰ expec¬
tes si neq nox tenchris obscurare ceptus nefarios neq p̾uata
domus parictib ꝯtinere uoce ꝯiũrationis tue pͭ. si illustrant᷑
si erũpunt oĩa. muta iã ista mente michi crede m credeobli
uistert cedis atq incendioꝵ. tencris undiq. luce sũt cdariora
mob tua ꝯsilia oĩa que ⁊ metũ licet recognoscas. Meministine
ms ante dies. xii. klłaꝵ nouẽbriu dicere ĩ senatu fore ĩ armis
mptodie quiꝰ dies futurus ẽẽt añ die . uiii. klłaꝵ nouẽtr .G. ⁊¬

Expanded text:
quod iam pridem factum esse oportuit certa de causa nondum adducor ut faciam. tum denique interficiere, cum iam nemo tam improbus, tam perditus, tam tui similis inveniri poterit qui id non iure factum esse fateatur. quam diu quisquam erit qui te defendere audeat, vives, et vives ita ut nunc vivis, multis meis et firmis praesidiis obsessus ne commovere te contra rem puspeculabuntur atque custodient. etenim quid est, Catilina, quod iam amplius exspectes, si neque nox tenebris obscurare coetus nefarios nec privata domus parietibus continere voces coniurationis tuae potest, si inlustrantur, si erumpunt omnia? muta iam istam mentem, miviscere caedis atque incendiorum. teneris undique; luce sunt clariora nobis tua consilia omnia, quae iam mecum licet recognoscas. meministine me ante diem xii Kalendas Novembris dicere in senatu fore in armis certo die, qui dies futurus esset ante diem vi Kal. Novembris,
Abbreviated transcription (Latin):
duces nome reliquisset semꝑ uigilaui ⁊ ꝓuidi quirites ꝙͣadmo¬
dum ĩ tantis ⁊tam absconditis insidiis salui eẽ possem. Nã
cũ ex urbe catilina eicebã. Nõ enĩ iã uereor huiꝰ uerbi ĩuidia¬
orõ mẽa pe ita ꝯp̃hendere ut tũ demũ aĩs saluti ur̃e ꝓuedere¬
tis cũ oculis maleficiũ ip̃m ucoeretis. Itaq ut ꝯperi legatos alo
cũ lictĩs mandatisq ad catilinã eẽ missos comitẽq hiis ad

Expanded text:
duces Romae reliquisset, semper vigilavi et providi, Quirites, quem ad modum in tantis et tam absconditis insidiis salvi esse possemus. nam tum cum ex urbe Catilinam eiciebam — non enim iam vereor huius verbi invidiao mea, rem ita comprehenderem ut tum demum animis saluti vestrae provideretis cum oculis maleficium ipsum videretis. itaque ut comperi legatos Allocum litteris mandatisque ad Catilinam esse missos, comitemque eis ad
Abbreviated transcription (Latin):
qu ex tna obẜuent. alii at hec ne bona ꝗdẽ ducũt ĩ aĩo repoñt
oia. Quloꝵ ꝯtrouersia solebat tãꝙͣ honorari arbiter iudican
carneates Nã cũ quecũq bona ꝑypatheticis eade stouus como¬
da uederentur neq tñ pypathetici plus tribueret diuiciis
bone ualititoini ceteris rebus gñs eiusoẽ ꝙͣ storti cũ ea re
no uerbis ponderẽtur cĩm ẽẽ desioerandi negabat. Quarelẽ
loca cetra poisciplinat pħy que aomodũ obtinere possit cpi ue¬

Expanded text:
ur, alii autem haec ne bona quidem ducunt, in animo reponunt omnia. quorum controversiam solebat tamquam honorarius arbiter iudicare Carneades. nam cum, quaecumque bona Peripateticis, eadem Stoicis commoda viderentur neque tamen Peripatetici plus tribuerent divitiis bonae valetudini ceteris rebus generis eiusdem quam Stoici, cum ea re, non verbis ponderarentur, causam esse dissidendi negabat. quare hunc loc
Abbreviated transcription (Latin):
tã młta ⁊ rapo uident cũ sua ĩ rura uenerũt Quos tam̃ pũgͤ
aliqued cũ illa unde habeãt recordãt᷑. dies deficiet si uele pau¬
ptatis cãm deffendere. Aperta eñ pes est. et cotioie i na uote¬
bilitas aut humilitas aut ⁊̃ ppłaris offensio sapiẽte beacuitir¬
eẽ ꝓhibebit. uide ne plus ꝯmendatio ĩ uulgus ⁊ hec q̃ expetitur
głia molestie hat ꝙͣ ueluptatis. leuiculus sane noster demostenes
qui illo susurro delectaĩ se dicebat ꝯferentis muliercule ut mos
⁊ gretia ẽ ⁊̃ susurrantisq alteri hic est ille demostenes. Qued hoc
lenus at quãtus orator. S ap̃alios loꝗo didicerat nõ multũ¬
agłia se abfuisse. An tibicnes hiiq ꝗ sidibus utuntur suo nõ
mlticiddĩs arbitrio. cãtus nũosq moderãt᷑. uir sapiẽs multo
arte maiore p̃ditus nõ ꝗo uerissimũ sit s quid uelie uulgus

Expanded text:
tam multa et raro vident, cum in sua rura venerunt; quos tamen pungit tam multa et raro vident, cum in sua rura venerunt; quos tamen pungit aliquid, cum, illa unde habeant, recordantur. dies deficiat, si velim paupertatis causam defendere. aperta enim res est, et cotidie nobilitas aut humilitas aut etiam popularis offensio sapientem beatum esse prohibebit? vide ne plus commendatio in vulgus et haec, quae expetitur, gloria molestiae habeat quam voluptatis. leviculus sane noster Demosthenes, qui illo susurro delectari se dicebat aquam ferentis mulierculae, ut mos in Graecia est, insusurrantisque alteri: hic est ille Demosthenes. quid hoc levius? at quantus orator! sed apud alios loqui videlicet  qui glorietur a gloria se abfuisse. An tibicines, iique, qui fidibus utuntur, suo, non multitudinis arbitrio, cantus, numerosque moderantur: vir sapiens, multo arte maiore praeditus, non quid verissimum sit, sed quid velit vulgus,
Abbreviated transcription (Latin):
tolu t pncia s  postero diehocunde sũt. Quso ꝙ nẽ mẽte ꝗdẽ recte
solu posumuss mlto cibo ⁊ potioe ꝯpleti est preclara epistola
pͥla tonis odionis ꝓpĩquos in qua scciptũ ẽ hiis fere uerbis eꝰ
solu ctrraq que comittant huic uite ĩ qua sapiẽs nemo effia¬
etur nũꝙͣ moderatus uẽ młto minus. Que eĩ natura tã mirabi¬
licer tempani pot: Quomi igit᷑ iocunda uita pot̃ ẽẽ aqua absit i¬
pritdentia absit moderatio. Ex quo sarduanapalli opulẽtissimi syne
regis er ror agnoscitur qui incdi inbusto uissit hec. habeo q̃ edi
queq exaturata libioohausit. At illa iacẽt młta ⁊ p̃dara pelicta.
Quco aluco inꝗt aristotiles ĩbonis nõ ĩ regis sepulcro ĩscriberes ⁊
hec hr̃e se mortuũ dicit que ne uiuus queoẽ diuciꝰ hẽbat ꝙͣ frue¬
batur. Cur igͥ diuitie desiderãt᷑ aut ubi pauꝑtas beatos eẽ non
sinit. Signis oredo tabulis. ludis.siꝗs ẽ qui his delectetur nõne

Expanded text:
tiam postero die iucundae sunt. Quid, quod ne mente quidem recte uti possunt, multo cibo, et potione completi? est praeclara epistola Platonis ad Dionis propinquos: in qua scriptum est his fere verbis. Quo, solum: ceteraeque quae comitantur hanc vitam, in qua sapiens nemo effieratus vero multo minus. quae enim natura tam mirabiliter temperari potest? quo modo igitur iucunda vita potest esse, a qua absit prudentia, absit moderatio? ex quo Sardanapalli, opulentissimi Syriae regis, error adgnoscitur, qui incidi iussit in busto: Haec habeo, quae edi, quaeque exsaturata libido Hausit; at illa iacent multa et praeclara relicta. quid aliud inquit Aristoteles in bovis, non in regis sepulcro inscriberes? haec habere se mortuum dicit, quae ne vivus quidem diutius habebat quam fruebatur. Cur igitur divitiae desiderentur, aut ubi paupertas beatos esse non sinit? signis, credo, tabulis studes. si quis est qui his delectetur, nonne
Abbreviated transcription (Latin):
naou epule copiũt Aiq hoc nõ ex hominib solũ s etiã ex bestiisii
nitel eꝓ pot q̃ ut quicꝗo obiectu est qd modo a nã nõ sit alienũ
i obesite nõ quetut ampli. Ciitates quedã unuiso more dete
eissemonia delectant ut de Lacedemonus paulo ante diximuss.
porsan aen ofonte uuctus exponitur quos negat ad panem
adhibesẽ q ulta ex fra atborib q dignũt᷑ tũ copia facili tũ sua¬
dutate ꝓstancia. Aooe sicitate que ꝯsequit hãc ꝯtinẽtiã ĩ uitura
ata inesgritates ualiticdinis. Confer sicdantes. ructantea rm

Expanded text:
niorum epulae condiuntur. Atque hoc non ex hominum more solum, sed etiam ex bestiniorum epulae condiuntur. Atque hoc non ex hominum more solum, sed etiam ex bestist, quod modo a natura non sit alienum, eo contentae non quaerunt amplius. civitates quaedam universae more doctae parsimonia delectantur, ut de Lacedaemoniis paulo ante diximus. Persarum a Xenophonte victus exponitur, quos negat ad panem sideret, quam multa ex terra arboribusque gignuntur cum copia facili, tum suavitate praestanti! adde siccitatem, quae consequitur hanc continentiam in victu, adde integritatem valet
Abbreviated transcription (Latin):
percipe pariter cũ corpore ⁊ ꝓspicere ueĩentem nec p̃terita p̃tflũẽ
sinere. Ita ppetuas ⁊ ꝯtextas uoluptates ĩ sapiẽte fore semꝑ cũ ex¬
epulaꝵ ꝙ paruo cũltu natura ꝯtenta sit. Et enĩ quis hoc nõ uidet¬
desideriis omia ista ꝯdixi. Darius ĩ fuga cũ aquã turbidã ⁊ cada.¬
uesib inqnata utbisset negauit ũꝙͣ se bibisse iocũdius. nũꝙͣ
cet nicħ uisum e illo pane iocũdius. Socratem ferũt cũ usq
ho  esspnoisise quo melius cenaret obsonare ambulãdo famẽ
Qued iuctio sa cedemonioꝵ ĩphylitiis nõ ne uegemus ubi cum
foranus terauisser ormnisius negauit se uuire illo nigro qdcene
hopa mast uelectatu Tum is qui ea coxerat minime mirum
iaguro codimẽta ent desuerunt. Quetande inꝗt ille. laboriue
natu siccor cue sus abeurota fameo sicis hiis enĩ reb lacedemo¬

Expanded text:
percipere pariter cum corpore et prospicere venientem nec praeteritam praeterfluere percipere pariter cum corpore et prospicere venientem nec praeteritam praeterfluere sinere. ita perpetuas et contextas voluptates in sapiente fore semper, cum exepularum, quod parvo cultu natura desideriis ista condiri omnia? Darius in fuga cum aquam turbidam et cadaveribus inquinatam bibisset, negavit unquam se bibisse iucundius. Numquaesset, nihil visum est illo pane iucundius. Socratem ferunt, cum usque t: respondisse, se, quo melius cenaret opsonare ambulando famem. Quid? victum Lacedaemoniorum in phiditiis nonne videmus? ubi cum Tyrannus cenavisset Dionysius, negavit se iure illo nigro, quod cenae caput erat, delectatum. Tum is, qui coxerat, minime mirum, inquit: condimenta defuerunt. Quae tandem, inquit ille? labor in venatu, sudor, cursus ab Eurota, fames, sitis. His rebus Lacedaemo
Abbreviated transcription (Latin):
cile ce censet nec uo ad carendũ Tercias ꝙ eẽnt plane in
duuus paritous putauit. hoc loco młta ab epicurcis dispi¬
tano. heq si bluptates sigillati extenuãtur qͣꝵ gnaͣ nõ cõ¬
te querũt tñ copiã. Nã ⁊ obscenas uoluptates de quibꝰ
multa ab illis hẽturoro faciles coẽs ĩmedio sitas eẽ dicũt
rasq sina reꝗrat nõ gnẽ aut loco aut ordine s forma e¬
case ⁊figura metiendas putãt ab hiisq abstinere minime
caẽ diffiale siaut ualitiato aut officiũ aut fama postulet
oteq genus hoc uoluptatũ optabłe ẽẽ si nõ obsit ꝓdesse nũ¬
ꝙ tetumq hoc de uoluptate sic ip̃e p̃cepit ut uoluptatem
ipam pse qr uoluptas sit semꝑ optandã ⁊ expetendã pu¬
dum. Itaq hac cifuꝵ ꝯpensatiõe sapiente ut uoluptatem
fugiat si ea maiorem bolorem effectura sit ⁊ dolorẽ susci¬
piat᷑ maloeẽ efficiẽte uolupeatem. omĩaq iocũda ꝙͣꝙͣ sen¬
su corporis uditentur ad aiu peferri tñ. Quocirta corpus

Expanded text:
cile esse censet nec vero ad carendum; tertias, quod essent plane inaditus eiciendas putavit. hoc loco multa ab Epicureis disputantur, eaeque voluptates singillatim extenuantur, quarum genera non co quaerunt tamen copiam. nam et obscenas voluptates, de quibus multa ab illis habetur oratio, facilis communis in medio sitas esse dicunt, easque si natura requirat, non genere aut loco aut ordine, sed forma aetate figura metiendas putant, ab isque abstinere minime esse difficile, si aut valetudo aut officium aut fama postulet, omninoque genus hoc voluptatum optabile esse, si non obsit, prodesse numquam. Totumque hoc de voluptate sic ille praecipit, ut voluptatem ipsam per se, quia voluptas sit, semper optandam et expetendam pudum; itaque hac usurum compensatione sapientem, ut et voluptatem fugiat, si ea maiorem dolorem effectura sit, et dolorem suscipiat maiorem efficientem voluptatem; omniaque iucunda, quamquam sensu corporis
Abbreviated transcription (Latin):
Rediamur ab eo si placet quẽ molle quẽ uoluptariũ diuuiꝰ.
quisio tibiꝰ mortẽ ne uidetur an dolorẽ timere᷑ ꝗ eũ dĩe qͦ mori¬
turꝰ beatũ appellat maxĩsq dolorib affectus eos ipõs ĩuentoꝵ
suor memona ⁊ recordatione ꝯfutat Rechor sic agit ut ertõr
quasr effutire uedeatur. De morte eñĩ ista sentit ut dissoluto
qunte sensu extictu putet. quod aũt sensu careaun uħ ao
nõs ceoutoicet ꝑtinẽ. Ide de dolore certa ht̃ que sequat᷑ quoꝵ
magnitudine breuitate ꝯsolatur. Lõgĩꝗtatẽ lenitate Quto tan¬
de isti gradiloriu ꝯ̃ hec duo que maxime angũt meliuonese¬

Expanded text:
luptarium dicimus. quid? is tibi mortemne videtur aut dolorem timere, qui eum diem, quo moritur, beatum appellat maxumisque doloribus adfectus eos ipsos inventorum suorum memoria et recordatione confutat? nec haec sic agit, ut ex tempore quasi effuttire videatur. de morte enim ita sentit, ut dissoluto animante sensum extinctum putet, quod autem sensu careat, nihil ad nos id iudicet pertinere. item in dolore certa habet quae sequatur, cuius magnitudinem brevitate consolatur, longinquitatem levitate. qui tandem isti gra
Abbreviated transcription (Latin):
fere faciũt ut grauitate dignitatẽq iurtutis exaggerẽt. Quã
cũ ad celũ extulerint quod facere eloquẽtes hoĩes copiose solent
reliqua ex cellatiõe facile ẽ ꝯterrere atq ꝯtẽnere. Nec eĩ licet hiis
qui laude cũ dolore petendã ẽẽ dicant negare eos eẽ beatos
qui illã adepti sũt ꝙͣꝙͣ enĩ sint ĩ quibusdã malis tñ hoc nom̃
beati longe ⁊ late patet. Nã ut questuosa mercatura fructuosa
uatio di nõ si altera semꝑ oĩ uãno altera oĩs tempestatis ca¬
lamitate semꝑ uacat s simłto maiore ex ꝑte extat ĩ utraq
felicitas sic uita nõ solũ si undiq referta bonis ẽ. s simulto
maiore ⁊ grauiore ex ꝑte bona ꝓpendẽt beata recte dici pot. Se

Expanded text:
fere faciunt, ut gravitatem dignitatemque virtutis exaggerent. quam fere faciunt, ut gravitatem dignitatemque virtutis exaggerent. quam cum ad caelum extulerunt, quod facere eloquentes homines copiose solent, reliqua ex conlatione facile est conterere atque contemnere. nec enim licet is, qui laudem cum dolore petendam esse dicant, negare eos esse beatos, qui illam adepti sunt. quamquam enim sint in quibusdam malis, tamen hoc nomen beati longe et late patet. nam ut quaestuosa mercatura, fructuosa aratio dicitur, non si altera semper omni damno, altera omni tempestatis calamitate semper vacat, sed si multo maiore ex parte exstat in utraque felicitas, sic vita non solum si undique referta bonis est, sed si multo maiore et graviore ex parte bona propendent, beata recte dici pote
Abbreviated transcription (Latin):
dsputar Q is ut ꝯtra stortos quos studiosissime semꝑ pefel¬
lant et ꝯtra quoꝵ disciplinã ingeniũ eius exarẜat. Nos illud ꝗ¬
de cũ pace agemus. Si enĩ stoyei fines bonoꝵ recte posuerunt
qulãq peliquoꝵ snĩa si feci̾ potest ut hoc p̃clarum qͣiͣ decretum
beate uite possit oĩu snĩis ⁊ disciplinis ꝯuenire.
Unt at hee de finib ut opinor retente deffenseq snĩe pͥmũ sim
bonũ nisi nature primis bonis aut omĩb aut maximis frui
ut Carneades ꝯͣ stoycos disserebat. Hec igit᷑ simplicia. illa mixta
tcia gnia bonoꝵ maxiã aĩ. scd̾a corporis. externa tercia ut ꝑypa¬
tetici. nec młto ueteres a chademici seais. Uoluptate cũ hone¬
state dinomachus ⁊ calippo copulauit. In dolentiã ãt honesta¬
nuerũt. loii quod possint obtinere udeamus om̃issis stoycis:
plicata cã est p̃ter Theofratu ⁊ siqui illũ secuti imbecilluts
horrẽt dolorẽ ⁊ reformidãt. Reliquis quidẽ licet facere ed quod

Expanded text:
sed is ut contra Stoicos, quos studiosissime semper refellebat et contra quorum disciplinam ingenium eius exarserat; nos illud quidem cum pace agemus—si enim Stoici finis bonorum recte posiverunt, quorum sententiam, si fieri potest, ut hoc praeclarum quasi decretum beatae vitae possit omnium sententiis et disciplinis convenire. Sunt autem haec de finibus, ut opinor, retentae defensaeque sententiae: prime primis bonis aut omnibus aut maxumis frui, ut Carneades contra Stoicos disserebat. haec igitur simplicia, illa mixta: tria genera bonorum, maxuma animi, secunda corporis, externa tertia, ut Peripatetici nec multo veteres Academici secus; voluptatem cum honestate Dinomachus et Callipho copulavit, indolentiam autem honestanuerunt. hi quid possint optinere, videamus omissis Stoicis, qplicata causa est praeter Theophrastum et si qui illum secuti imbecillius horrent dolorem et reformidant; reliquis quidem licet facere id quod
Abbreviated transcription (Latin):
tecũ catilina sic ait. et quodãmodo tacita loquitur. Nullũ iam
aliquot añis facinus excitit nisi ꝑte. nullũ flagitiũ sine te. tibi
uni młtoꝵ ciuiu neces tibi uexatio direptioq socioꝵ ĩpunita fuit
ac lib̾a. tu nõ solu ad negligẽdas leges ⁊ quões ueꝵ ⁊̃ ad deiũ cendas¬
ꝑfrĩgendasq ualusti. Suꝑiora illa ꝙͣꝙͣ ferrenda nõ fuerĩt cã
puerit catilina timeri nullũ uideri ꝯͣme ꝯsiliũ iniri posse qd̾
a cuo scele abõreat nõ ẽ ferrendũ. Quã obrẽ discede atq hũc ⁊¬
michi timorẽ eripe si ẽ uerus ne opprimar sin at falsua ut
tande aliquãdo timere desina. hec si cecũ ut dixi patra lo¬
quat᷑ nõ ne impetrare uebeat ⁊̃ si ui adhibere nõ possit. Quid
dũ te hĩtare uelle dixisti a quo nõ receptus ⁊̃ ad me uenire
ausus es atqͣ domi mee te ad ẜuare rogasti. cũ ame qͦ io res¬

Expanded text:
tecum, Catilina, sic agit, et quodammodo tacita loquitur. Nullum iam tecum, Catilina, sic agit, et quodammodo tacita loquitur. Nullum iam tot annos facinus exstitit, nisi per te: nullum flagitium sine te: tibi uni multorum civium neces, tibi vexatio, direptioque sociorum, impunita fuit, ac libera: tu non solum ad negligendas leges, et quaestiones, verum etiaperfringendasque valuisti. superiora illa, quamquam ferenda non fuerunt, tamen puerit, Catilinam timeri, nullum videri contra me consilium iniri posse quod a tuo scelere abhorreat, non est ferendum. quam ob rem discede atque hunc mihi timorem eripe; si est verus, ne opprimar, sin falsus, ut tandem aliquando timere desinam.’ haec si tecum, ut dixi, patria loquatur, nonne impetrare debeat, etiam si vim adhibere non possit? quid, dum te habitare velle dixisti? A quo non receptus etiam ad me venire ausus es, atque ut domi meae te adservarem rogasti. cum a me quoque id res
Abbreviated transcription (Latin):
aurocis rectas qͣtumdia cũsis grauissimo iudicio tãciturã¬
tansonor essuo Quco ꝙas aduentu tuo ista subselia uacua sacas¬
bems aio hoi ibi ferestou putas : Seriu me heule muet sime esrr̃
m ins tuelqu sifcã putarem : tu tibi urbem nõ axbitrares. Et sime
meas culiqn unr a suspectũ fã grauiter atq offoisũ iuderẽ carere
me aspectu cuuu ꝙͣ infestis oculis oĩu conspici mallẽ. tu cum
ꝯscia sceleu tuoꝵ agnoscas coiũ ꝯĩu iustũ et iãdiu tibi debitum
dubitas quoꝵ mentes sensusq uulneras. eoꝵ aspectũ pñtiamq¬
uitare: Si te pentes timerent atq odissent tui neq eos ulla ra¬
tione placare posses ut opinor ab eoꝵ oculis aliquo ꝯcederes. Nc̃
te patria que coĩs est oiũ nr̃m parens odit ac in etuiti Et iãdiu
nich de te uedicat nͥ de parrictoio suo cogitare. Huiꝰ tu neq auc¬
toritate uerebere neq iudiciũ scquere nec iuĩ ꝑtimesces que

Expanded text:
, vocis exspectas contumeliam, cum sis gravissimo iudicio taciturnitatis oppressus? quid, quod adventu tuo ista subsellia vacuefacdem animo tibi ferendum putas? servi mehercule mei si me isto m meam relinquendam putarem: tu tibi urbem non arbitraris? et si me meis civibus iniuria suspectum tam graviter atque offensum viderem, carere me aspectu civium quam infestis omnium oculis conspici mallem: tu, cum conscientia scelerum tuorum agnoscas odium omnium iustum et iam diu tibi debitum, dubitas quovitare? si te parentes timerent, atque odissent tui, neque eos ulla ratione placare posses: ut opinor, ab eorum oculis aliquo concederes: nunc te patria, quae communis est omnium nostrum parens, odit, ac meruit: et iam diu te nihil iudicat, nisi de parricildio suo cogitare. Huius tu neque auctoritatem verebere, neque iudicium sequere, neque vim pertimesces? Quae
Abbreviated transcription (Latin):
etiã si impritoẽtes quicꝙͣ fecerĩt penã nullã pedsentode omil li
loquo  quid resne nũ fagus nũ famẽ nũ mõtiuagos atq silic¬
suoro cursus lustratioẽsq patiũtia᷑. Nũ ꝓ suo partu aixpiusnãt
ut uulnera excipiãt nullos impctus nullos ictus resor nẽtis
omuto que ꝑferant queq patiãt᷑ ambitiosi honoris cã. Lautois
studiosi głie grã amore incens̃ cuptoitatis. plena iutuexeploꝵ
est s adhibeat orõ modu et redeat illuc unde defluxit.
ꝯsistet iurtutib om̃ib sine ullo aĩ terrore ad cruciatũ ꝓfectis
resistit ex fores ut ante dixi limẽq carceris. Quto enĩ ea fedicis
fies nullo pacto põt. Nec enĩ uirtutes sine beata uita coherere pos¬
sũt nec illa sene uirtutibꝰ. Itaq cã tergiui̾ sał nõ sinent secũq rapi¬
nicħ quod penitere possit facere nil ĩuiste. S plendide ꝯstanter gra¬
uiter honeste oia. nich ita expectare qrͣ certo futuꝵ. nichil cũ acctoe¬

Expanded text:
nam nullam recusent. de hominibus loquor; quid? bestiae non frigus, non famem, non montivagos atque silvestris cursus lustrationesque patiuntur? non pro suo partu ita propugnant, ut vulnera excipiant, nullos impetus nullos ictus reformident? omitto, quae perferant quaeque patiantur ambitiosi honoris causa, laudis studiosi gloriae gratia, amore incensi cupiditatis. plena vita exemplorum est. Sed adhibeat oratio modum et redeat illuc, unde deflexit. consistet virtutibusque omnibus sine ullo animi terrore ad cruciatum profectis resistet extra fores, ut ante dixi, limenque carceris. quid enim ea foedius, fieri nullo pacto potest; nec enim virtutes sine beata vita cohaerere possunt nec illa sine virtutibus. itaque eam tergiversari non sinent secumque rapinihil quod penitere possit facere, nihil invitum: sed splendide, constanter, graviter, honeste omnia. Nihil ita expectare quasi certo futurum, nihil cum accide
Abbreviated transcription (Latin):
uenipe nõ põt. stoycoꝵ ꝗde facilius ꝯclusio ẽ ꝗ cũ finẽ bonoꝵ eẽ sen¬
serint ꝯgruere nature cũq ea ꝯueĩent̾ uiuere. cũ tosit ĩ sapiẽtie
sitũ non officio solũ ueꝵ etiã pottãte sequat᷑ neccͣe ẽ ut cui ĩ potã¬
te sũmu bonũ ĩ eiusde uita beata sit. Ita sit semꝑ uita beata sapiẽ¬
tis. Habes q̃ fortissime de heata uta dici putem ⁊ quomͦ nũc ẽ nisi
quio tu melues attuleris. I. Etia uerissime melius afferie eꝗde
nich possum. S ate impetrarem libenter nͥ molestũ sit Qm̃ te nł¬
La uincula impediũt ulliꝰ certe discipline libasq ex om̃ĩb ꝙcũq

Expanded text:
finem bonorum esse senserint congruere naturae cumque ea convenienter vivere, cum id sit in sapientis situm non officio solum, verum etiam potestate, sequatur necesse est, ut, cuius in potestate summum bonum, in eiusdem vita beata sit. ita fit semper vita beata sapientis. Habes, quae fortissime de beata vita dici putem et, quo modo nunc est, nisi quid tu melius attuleris, etiam verissime. Melius equidem adferre nihil possum, sed a te impetrarim lubenter, ut, nisi molestum sit, quoniam te nulla vincula imp
Abbreviated transcription (Latin):
ucorus ipi in oredibili ꝯtentiõe certantes pugnis. calab ungui¬
bus morsil deniq cũ exanimarent᷑ pͥus ꝙͣ se uictos faterentut᷑.
Qru bartaria India uastior aut agrestior ĩ ea tñ gẽte pͥmũ cĩꝗ
sapiẽtes hñtur nuditate agunt ⁊ cautasi niue hremalẽꝙ a
pũt Milieres erũ in India cũ est a uiius eaꝵ uir mortuus ũ cir¬
taniẽ udiciũq ueniũt quã płimũ ille dilexent plures enim
solent singlis ee nupte que est iuctrix ea leta ꝑsequentib silus
una cũ uiro ĩ rogo ĩponit. Illa uicta mesta discedit. Nũꝙͣ naturã
mos uĩ ceret Est eĩ ea semꝑ ĩuicta s nos umbris delics octo
lagore desidia aĩu ĩfecimus opinionib maloos morse delie¬
tum molluumus. &g iptioꝵ morẽ ꝗs ignorat quoꝵ unbũto ñe¬
ten prauis eirorib ꝙͣnus carnificina prius suburene ꝙpͣ abuim

Expanded text:
vidimus ipsi incredibili contentione certantis pugnis calcibus unguividimus ipsi incredibili contentione certantis pugnis calcibus unguibus morsu denique, cum exanimarentur prius quam victos se faterentur. quae barbaria India vastior aut agrestior? in ea tamen gente primum ei, qui sapientes habentur, nudi aetatem agunt et Caucasi nives hiemalemque runtur: Mulietes vero in India, cum est cuiusque earum vir mortuus, in certamen, iudiciumque veniunt, quam nt esse nuptae—; quae est victrix, ea laeta prosequentibus suis una cum viro in rogum imponitur, illa victa maesta discedit. numquam naturam mos vinceret; est enim ea semper invicta; sed nos umbris deliciis otio languore desidia animum infecimus, opinionibus maloque more delenitum mollivimus. Aegyptiorum morem quis ignorat? quorum inbutae mentes pravitatis error
Abbreviated transcription (Latin):
cemt beatam uita in phalaridio tiurũ descensura. Sũt enĩ tria
genera bonoꝵ ut iã a laqueis stoycoꝵ quibꝰ usũ me plibꝰ ꝙͣ soleo ĩtelligo
recedamꝰ. Sint sane illa gn̾a bonoꝵ dũ corporis ⁊ externa iaceãt humi.
et tm̃ mõ qr sumenda sint appellentur bona. Alia aut̃ illa diuina lõge
lateq se pandãt celũq ꝯtĩgant ut ea qui adeptus sit tũ eũ beatu
modo ⁊ nõ beatissimũ ⁊ dixeri. dolorẽ uoͣ sapiẽs extimescet. Ideni
ticome ⁊ reliquas aĩ ꝑturbatioẽs satis eẽ uidem̾ suꝑioꝵ dieꝵ dis¬
putationibꝰ armati ⁊ ꝑati. dolor eẽ utoet᷑ acerimus uirtuti adue¬
sarius. Is ardentes faces ĩtentat. Is fortitudinẽ. magnitudine aĩ
pacĩam se debilitaturũ minat᷑. Huic gͥ suctũbet uirtus. huic beata
sapiẽtis ⁊ ꝯstãtis uici iuta cedet. ꝙͣ turpe dii boni pueri sparciate nõ
ĩgemiscũt uerbeꝵ dolore latuati. A dolescentiũ greges lacedemonie

Expanded text:
cere beatam vitam in Phalaridis taurum descensuram. sint enim tria genera bonorum, ut iam a laqueis Stoicorum, quibus usum me pluribus quam soleo intellego, recedamus, sint sane illa genera bonorum, dum corporis et externa iaceant humi et tantum modo, quia sumenda sint, appellentur bona, animi autem illa divina longe lateque se pandant caelumque contingant; ut, ea qui adeptus sit, cur eum beatum modo et non beatissimum etiam dixerim? Dolorem vero sapiens extimescet? is enim satis esse videmur superiorum dierum disputationibus armati et parati; dolor esse videtur acerrumus virtutis adversarius; is ardentis faces intentat, is fortitudinem, magnitudinem animi, patientiam se debilitaturum minatur. huic igitur succumbet virtus, huic beata sapientis et constantis viri vita cedet? quam turpe, o dii boni! pueri Spartiatae non ingemescunt verberum dolore laniati. adulescentium greges Lacedaemone
Abbreviated transcription (Latin):
dere net ꝗu ao nos ꝑtinere i qd autlene aui aspuo serpore
senciatꝰ. Mui gͣ ut diũ nõ multũ differenti aidicio fepaons
blusci licebit᷑ sui et tũ fortunã ꝯtẽnexe cũ sit oe euor bonũ
et malu ⁊̃ pottate fortune tũ dicere se beatu ĩ sũmogruciatilu
at q cormttis cũ ꝯstitu̾it nõmodo sũniũ malũ eẽ dolorẽ s ⁊̃ solũ.
Ner u sibi illa remedia ꝯꝑauit ad tollerandũ dolorẽ firmitatem

Expanded text:
 quod aut leve aut asperum in corpore sentiatur: huic ergo, ut dixi, non multum differenti a iudicio ferarum oblivisci licebit sui et tum fortunam contemnere, cum sit omne et bonum eius et malum in potestate fortunae, tum dicere se beatum in summo cruciatu atque tormentis, cum constituerit non modo summum malum esse dolorem, sed etiam solum? n
Abbreviated transcription (Latin):
tu ne sarbus solũ atfingamus en que uolumꝰ oñdere ex honestiger
Etenentu qledis quasi mouentia sũt que nos magis ad coguitiõeni
intel artib ioq aĩo parũꝑ ⁊ cogitacione fingatur primũ ingepio
minsao sit nete etaadio enĩ mentib uirtus nõ facile comĩttatur.
cxmde qo iuestigandu uatate studio incitato. Ex quo tuplex ille aĩ
saus existit unus ĩ cogͥnitione reꝵ penitus et ĩ explicatõe natue¬

Expanded text:
e verbis solum attingamus ea quae volumus ostendere, proponenda quaedam quasi moventia sunt, quae nos magis ad cognitionem iumis artibus, isque animo parumper et cogitatione fingatur. primum ingenio eximio sit necesse est; tardis enim mentibus virtus non facile comitatur; deinde ad investigandam veritatem studio incitato. ex quo triplex ille animi fetus existet, unus in cognitione rerum positus et in explicatione natu
Abbreviated transcription (Latin):
nuꝵasi uitẽ medũ actionẽq querimus altecius mẽs põnib agitan¬
dis dequurendisq alebut c̃ oblectatioe aĩoꝵ selerne que ẽ unus sua¬
uussimus pastus  alterius ĩ cede ⁊ ĩiuriis cũ ⁊ diurno ⁊ nocturno me¬
iussanu isriꝰ demacritum. pitagoram. Anaxagorã. q̃ regna quas
pred stuoio coꝵ ⁊ delectacionib añ pones: Et enĩ q̃ pardoptana est

Expanded text:
terius mens rationibus agitandis exquirendisque alebatur cum oblectatione sollertiae, qui est unus suavissimus pastus animorum, alterius in caede et iniuriis cum et diurno et nocturno metu. age confer Democritum Pythagoram, Anaxagoram: quae regna, quas opes studiis eorum et delectationibus antepones? Etenim, quae pars optuma est
Abbreviated transcription (Latin):
uuuebq aeñ signus ant use et oĩo lib ec̃ sibiamicũ arbitrabat
quͣ ego ta cũ husuta qua tetrus miserius detestabiliꝰ exco¬
apuue ego eqlusfor ignoratũ as yracusanis cũ ẽẽ oĩo negarẽt
septũ uitorq ⁊ uestitũ uepribꝰ. ⁊ dumetis in dagaui sepulorum
fenclda ctu qquoreũ senariolos quos ĩ eius monum̃to ẽẽ ĩscͥpto
actipat qui dedarabant ĩ sũmo sepuloro sperã ẽẽ poĩtã cu
chilirore. Ego at cũ oiã ꝑlustrasse oculis est eĩ ad portas a¬
a gragia nas magna frequẽtia sepulcroꝵ aĩaduerti colũnellã
& multã edunus eminẽte ĩ qua ĩerat spere figura chilĩ¬
dui atq ego stani syracusatus erant aũt principes mecũ di
xi me illico ip arbitnũ eẽ quad q̃rerẽt. Inmissi cũ falcib mł¬
ui purgarũt ⁊ aperuerũt᷑ locũ Quo cũ pacefactus ẽt aditus
ad aoueisu tusim accessimus apparelut pygnama exesiene
costemorio ꝑtib ue.siculoꝵ dimrdiatis. fere nobilissima greue

Expanded text:
gnus esset aut vellet omnino liber esse, sibi amicum arbitrabatur. Non ego iam cum huius vita, qua taetrius miserius detestabilius excocuius ego quaestor ignoratum ab Syracusanis, cum esse omnino negarent, saeptum undique et vestitum vepribus et dumetis indagavi sepulcrum. tenebam enim quosdam senariolos, quos in eius monumento esse inscriptos acceperam, qui declarabant in summo sepulcro sphaeram esse positam cum cylindro. ego autem cum omnia conlustrarem oculis—est enim ad portas Agragantinas magna frequentia sepulcrorum—, animum adverti columellam non multum e dumis eminentem, in qua inerat sphaerae figura et cylindri. atque ego srbitrari esse, quod quaererem. inmissi cum falcibus multi purgarunt et aperuerunt locum. quo cum patefactus esset aditus, ad adversam basim accessimus. apparebat epigramma exesis posterioribus partibus versiculorum dimidiatum fere. ita nobilissima Graeci
Abbreviated transcription (Latin):
una sanatio est om̃s opinabiles ẽẽ ⁊ uolũtalos eaq nec susçipi
ꝙ ita rectum iudicatur uideat᷑ hũc errorẽ qiͣ padicem maloꝵ
oĩu stirpitus pħya se extractura pollicetur. Demus igͥ nos ħ¬
huic excollendos patiamurq nos sanaiͣ. Liis etũ malis insi¬
dencib non modo beati set ne sani ꝗde eẽ possumus. Aut igit᷑
et beati uolumus ẽẽ oĩa adium enta ⁊ auxilia petamꝰ bñ bea¬

Expanded text:
s opinabilis esse et voluntarios ea reque suscipi, quod ita rectum esse videatur. hunc errorem quasi radicem malorum omnium stirpitus philosophia se extracturam pollicetur. demus igitur nos huic excolendos patiamurque nos sanari. his enim malis insidentibus non modo beati, sed ne sani quidem esse possumus. aut igituret beati volumus esse, omnia adiumenta et auxilia petamus bene bea
Abbreviated transcription (Latin):
deata gͥ uita urtute ꝯficitur.
dom le ⁊̃ caque nec misa sic nec beata. Et est ĩ aliqua uita
hbis nsẽ laus e At ꝯsclationũ ut affucanus asole exonente
upra meotis palides nemo ẽ qui factis equiꝑare queat. o sib̾ra¬
dicanoũ ⁊ p̃se fer̾endũ sit. Qucb poĩtis ĩtelligis ꝗd sequat᷑. Et ꝗoẽ
uita beata. Quod erit enĩ honestum certe fatebũtur melius. Ita eat
uita beata melius aliquio quo queo dici pot ꝑuersius. Quco cu
fatentur satis magnam iu ẽẽ in uiciis ad miẜa utam nõ ne
fatendũ est cande ui eẽ uirtutũ ad beata uitam. Contrarioꝵ
ꝯrraria sũt ꝯscquentia. Que loco quero quã uim hãt libra illa
Eritelai qui cũ ĩ altera lancem aĩ bona imponat ĩ alterã corporis
et externa tantu prependere illa boͣni lance putet ut terra et
maria deprimat. Quid gͥ aut hũc ꝓhibet aut ⁊̃ xenocrate gra¬

Expanded text:
itur: dum nec in ea, quae nec misera sit nec beata. et est in aliqua vita siliis nostris laus est attonsa Laconum, ut Africanus: A sole exoriente supra Maeotis paludes Nemo est qui factis aequiperare queat. quod sidicandum et prae se ferendum sit. quibus positis intellegis quid sequatur. Et quidem,  melius vita beata; quod erit enim honestum, certe fatebuntur esse melius. ita erit beata vita melius aliquid; quo quid potest dici perversius? Quid? cum fatentur satis magnam vim esse in vitiis ad miseram vitam, nonne fatendum est eandem vim in virtute esse ad beatam vitraria sunt consequentia. Quo loco quaero, quam vim habeat libra illa ritolai, qui cum in alteram lancem animi bona imponat, in alteram corporis et externa, tantum propendere illam bonorum animi lancem putet, ut terram et maria deprimat. quid ergo aut hunc prohibet aut etiam Xenocratem
Abbreviated transcription (Latin):
accipitꝰ n aspnari regis libalitatem uideretur. At uͦ dio¬
aenes liberus ut cynicus alexanoro pogãti ut dieeͣt siquid
grus sc̃a nuo quidẽ paululũ inꝗt a sole uas olei affecerat ap¬
opuneti. et hit ꝗde bisputare solebat ꝙto rege̾ ꝑsaꝵ uita for¬
tunaq suparet. sibi nicħ deẽe. illi nicħ satis unꝙͣ fore. se eius
uoliaptatos nodesiderare quib nũꝙͣ saciar ille posset suao
cĩl sequi nullo modo posse. Uides credo ut epicurus cu

Expanded text:
accepit, ne aspernari regis liberalitatem videretur. at vero Dioaccepit, ne aspernari regis liberalitatem videretur. at vero Diogenes liberius, ut Cynicus, Alexandro roganti, ut diceret, si quid opus esset, nunc quidem paululum inquit a sole. offecerat nti. et hic quidem disputare solebat, quanto regem Persarum vita fortunaque superaret; sibi nihil deesse, illi nihil satis umquam fore; se eius voluptates non desiderare, quibus numquam satiari ille posset, suas eum consequi nullo modo posse. Vides, credo, ut Epicurus cu
Abbreviated transcription (Latin):
rem uectum cirũd edisset ciusq fosse tr̃asitũ põniculo lignico cota¬
uixissertu ip̃m cũ fores cubiculi clauserat detorquebat. Idẽq cũ
atq is cũ pila ludere uellet studiose enĩ io factitabat tuniãꝑ
ponẽt Adolescentulo quem amabat tradidisse gladiũ dicit᷑. hiccũ
quioã familiaris iocans dixiss huic ꝗdẽ certe uita tuã cemuntos
arrisissetq adolescens utrũq ussit interfiai alteꝵq uiã demon¬
struisset inter ficiendi sui alteꝵ quia dictum arrisu approbauisset.
atqͣ eo facto sic doluit nicħ ut tulerit grauius in uita. Qũe eniz
ipe udicauit ꝙͣ cẽt beatus. Nã cũ queda ex eiꝰ assentatorib damodes
ꝯmemoraret in ẜmone eopias eius opes dominatus maiestatẽ¬

Expanded text:
ri lecto circumdedisset eiusque fossae transitum ponticulo ligneo coniunxisset, eum ipsum, cum forem cubiculi clauserat, detorquebat. idemque cumatque is cum pila ludere vellet —studiose enim id factitabat—tunicamque poneret, adulescentulo, quem amabat, tradidisse gladium dicitur. hic cum quidam familiaris iocans dixisset: huic quidem certe vitam tuam committis adrisissetque adulescens, utrumque iussit interfici, alterum, quia viam demonstravisset interimendi sui, alterum, quia dictum id risu adprobavisset. atque eo facto sic doluit, nihil ut tulerit gravius in vita; quem enim ipse iudicavit, quam esset beatus. nam cum quidam ex eius adsentatoribus, Damocles, commemoraret in sermone copias eius, opes, maiestate
Abbreviated transcription (Latin):
p̃cipua uł ꝓducta dicunt que bona issi dicũt᷑. Illi dicũ ꝗde s hiis uitã
pcistã ꝯpleti negant hii aut̃ sine hiis ẽẽ nulla putant aut si sit
beatã bbatissimã certe negant Nõs aut̃ uolumus beatissimã idq
nobis socratica illa ꝯclusione ꝯfirmatur. Sic enĩ pͥnceps ꝑħre disfebat¬

Expanded text:
raecipua vel producta dicunt, quae bona isti. dicunt illi quidem, sed is vitam raecipua vel producta dicunt, quae bona isti. dicunt illi quidem, sed is vitam beatam compleri negant; hi autem sine is esse nullam putant aut, si sit beata, beatissimam certe negant. nos autem volumus beatissimam, idque nobis Socratica illa conclusione confirmatur. sic enim princeps ille
Abbreviated transcription (Latin):
to expetendũ est. Quod aut̃ expetendũ certeto approbandu. Quod uoͣ
approbandũ io gratũ acceptumq hñdum. Ergo etiã dignitas ei trib¬
ugnda ẽ. Quod si ita est lautoibłe sit necteͣ est. bonũ igit᷑ om̃e laicta¬
uile. Ex qͥ efficit᷑ ut quod sit honestu to solu sit bonũ. Quod nͥ itat
tencbimus multa erũt que nobis bona dicenda sint. Omitto diuitiaᷤᷤ¬
quas cũ quis ꝙͣius indignus hr̃e possit ĩ honis nõ nuͣo. quod eni
stultoꝵ  apboꝵ q ꝯsensu excitita Hec q̃ sũt minima eñ bona dicãtu
scat estp Smbiduli dentes. Uenusti ccili. color suauls et ea q̃ anti
deũs olixi pedes abluens. lenituto orõis. mollitudo corporio ea si bona
dicemus quid etit ĩ pħy grauitate ꝙͣ in uulgi opmione stultoꝵq t
turen qd dicatur aut grauius aut grãdius. At enĩ eadẽ stoyci ⁊¬

Expanded text:
id expetendum est; quod autem expetendum, id certe adprobandum; quod vero id expetendum est; quod autem expetendum, id certe adprobandum; quod vero adprobaris, id gratum acceptumque habendum; ergo etiam dignitas ei tribuenda est. quod si ita est, laudabile sit necesse est; bonum igitur omne laudabile. ex quo efficitur, ut, quod sit honestum, id sit solum bonum. Quod ni ita tenebimus, multa erunt, quae nobis bona dicenda sint; omitto divitias—quas cum quivis quamvis indignus habere possit, in bonis non numero; quod enim ue consensu excitatam: haec, quae sunt minima, tamen bona dicantur necesse est, candiduli dentes, venusti oculi, color suavis et ea quae Anticlea laudat Ulixi pedes abluens: Le/nitudo ora/tionis, mo/llitudo co/rporis. ea si bona ducemus, quid erit in philosophi gravitate quam in volgi opinione stultorumque turba quod dicatur aut gravius aut grandius? At enim eadem Stoici p
Abbreviated transcription (Latin):
aq esiã femendum̃ Qtbotale at io aũt gliosu. sluo glorio¬
sunis certe saitnbile sd laudabłe aũt ꝓfecto ⁊̃ honestũ. Quod
suit bonũ co honestum atqui isti bona numerant ne ip̃i
e honesti dicur  olũ gͣ bonũ qd honestũ. Ex quo efficitur
Sn estate una uitam ꝯtinerbeata. Nõ sũt gͥ ea bona dicẽda
nec hñda quib habundante licet eẽ iruẜimũ Andubitas
nn pstanq ualitudine urib forma acerrimus integer
o sensib aode ⁊ si libet ꝑnicitate ⁊ uelocitatẽ da diui¬
kuls Monoros impia opes głoniã si fuit is qui hec habet
liustuo itempas tunidus hebeti in genio atq nullo dubi¬
seberta uiti ⁊ sũi siłib ꝑtib effia debeat. Quoo si ita est ex
bonis que sola honesta siłnt efficiendũ ẽẽ beatum Ea mixta
ex dissimilib si erunt honestũ exhiis effic̃ nichil potent.¬
Quo detracto quto poterit beatũ intelligi ᷤ Et enĩ quicꝗd ẽ qd bonũ sit

Expanded text:
gloriosum; si vero gloriosum, certe laudabile; quod laudabile autem, profecto etiam honestum; quod bonum igitur, id honestum. at quae isti bona numerant, ne ipsi quidem honesta dicunt; solum igitur bonum, quod honestum; ex quo efficitur honestate una vitam contineri beatam. Non sunt igitur ea bona dicenda nec habenda, quibus abundantem licet esse miserrimum. an dubitas quin praestans valetudine, viribus, forma, acer velocitatem, da divitias, honores, imperia, opes, gloriam—si fuerit is, qui haec habet, iniustus, intemperans, timidus, hebeti ingenio atque nullo, dubibeata vita ex sui similibus partibus effici debeat. quod si ita est, ex bonis, quae sola honesta sunt, efficiendum est beatum; ea mixta ex dissimilibus si erunt, honestum ex is effici nihil poterquo detracto quid poterit beatum intellegi? Etenim, quicquid est, quod bonum sit,
Abbreviated transcription (Latin):
nocet set qui nichil noceat sic sine metu hñdus est is nõ ꝗ pãua¬
nõ metuit s qui oĩo inetu uacat. Que ẽ enĩ alia fortitudo nisi aĩ
affectio tũ in adeundo ꝑiculo. ⁊ ĩ dolore ac labore patiẽs tũ ꝓoul ab
d metu ÷ Atqui hec certe nõ ita se hrẽnt ñ om̃e bonũ ĩ una ho
nestate ꝯsisteret᷑ Qui at illa maxiẽ optatã ⁊ expeditã secui̾tate

Expanded text:
nocet, sed qui nihil nocet, sic sine metu is habendus est, non qui parvanocet, sed qui nihil nocet, sic sine metu is habendus est, non qui parva metuit, sed qui omnino metu vacat. quae est enim alia fortitudo nisi animi adfectio cum in adeundo periculo et in labore ac dolore patiens, tum procul ab omni metu? atque haec ceitatem
Abbreviated transcription (Latin):
m ueoentur ⁊ beanssimi. Qiud enĩ beest ad beate ui: Adiont
ei ꝗ ꝯfioit suis bonis aut qui diffidit beatus eẽ qui pot audit¬
sid̃t necce est qui bona diusoit triꝑtito. Quierã potent aabiso¬
poris fremitate aut̃ fortune stabilitate ꝯfideret Aequis ͣ siabibi
re fixo ⁊ ꝑmanente bono beatus ẽẽ nemo pot̃. Quid gͦ eiusmoi
istoꝵ est  ut m laconis illico dictũ ĩ os cadere uideat᷑ ꝗ gloianti
ora nõ sane optabilis ꝗde ẽ ista inꝗt rudentib apea fortuna ⁊
an dubiu est qn nicħ sit hñdu ĩ cogene̾ quo uita beata ꝯplec¬
titur si eo possit amitti. Nich enĩ inueterascere nicħ extingui
nicħ cadere debet coꝵ ĩ quib uita beata ꝯsistit. Nã qui timebit
ne quid ex hiis deꝑdat beatus eẽ nõ pote̾rit Uolumꝰ enĩ eũ qui t¬
beatus sit tutu eẽ ĩexpugnabłe. septũ atq munitũ nõ ut ꝑuo
metu preditus sit s ut nullo. Ut enĩ ĩnocens is dr̃ nõ ꝗ leuiter

Expanded text:
 etiam beatissimi. quid enim deest ad beate vivendum ei, qui confidit suis bonis? aut, qui diffidit, beatus esse qui potest? at diffidat necesse est, qui bona dividit tripertito. qui enim poterit aut corporis firmitate aut fortunae stabilitate confidere? atqui nisi stabili et fixo et permanente bono beatus esse nemo potest. quid ergo eius modi istorum est? ut mihi Laconis illud dictum in hos cadere videatur, qui glorian, non sane optabilis quidem ista inquit rudentibus apta fortuna. an dubium est quin nihil sit habendum in eo genere, quo vita beata compleatur, si id possit amitti? nihil enim interarescere, nihil extingui, nihil cadere debet eorum, in quibus vita beata consistit. nam qui timebit ne quid ex is deperdat, beatus esse non poterit. volumus enim eum, qui beatus sit, tutum esse, inexpugnabilem, saeptum atque munitum, non ut parvo metu praeditus sit, sed ut nullo. ut enim innocens is dicitur, non qui leviter
Abbreviated transcription (Latin):
Putat aliꝗs uoluptate eẽ bonu. alius petunia. tñ ⁊ illeab ĩtem
et opinionẽ falsa tollit ⁊ egritudine detrahit ẽ ea ꝗde utilior s
raro ꝓficit nec est ad uulgus adhibenda. Queda at sũt egritu¬
dines quas leuare illa mediçina nullomõ possit ot siꝗs egre
ferat nicħ ĩ se cẽ uirtutis nicħ aĩ. nicħ officii. nicħ honestatis. ꝑꝑ
mala is quedem angat᷑ s alia sit ad eũ aomouenda curatio et i¬

Expanded text:
putat aliquis esse voluptatem bonum, alius autem pecuniam; tamen et ille putat aliquis esse voluptatem bonum, alius autem pecuniam; tamen et ille et opinionem falsam tollit et aegritudinem detrahit, est ea quidem utilior, sed raro proficit neque est ad volgus adhibenda. quaedam autem sunt aegritudines, quas levare illa medicina nullo modo possit, ut, si quis aegre ferat nihil in se esse virtutis, nihil animi, nihil officii, nihil honestatis, propter mala is quidem angatur, sed alia