comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
exegit. Qua porro spectatus ciuis quã probatꝰ cuiꝰ ex oĩ uita nich ẽ honestiꝰ¬
ꝙͣ ꝙ mima fetit diuortiu. At ꝙͣ ccebro usurpit ⁊̃ ꝯsul ⁊ antonius. hoc est
dicͥere ⁊ ꝯsul ⁊ impicoitissimus et ꝯsul ⁊ hõ nequissimus. quid eĩ ẽ aliuo anto¬
nius: nã si dignitas si gͥficaret᷑ in noiẽ dixisset credo aliqñ auus tuus se con¬
sulẽ ⁊ antoniũ nũꝙͣ dix̾it dixisset ⁊ iã collega meus patriuis tuus n soł sol
P. uexausti. ad ip̃as tuas ꝑtes redeo ioest ad cuule bellu qdͣ natũ ꝯflatur¬
sti: gustanis ciuile sanguine uł pocius exorbueras. fileras ĩ acie phursali
antesignanus. lutiti domitiu clarissimu uiꝵ ⁊ nobilissimũ occideras. młtos
trucidauenis. Quib reb tantis talibꝰ gestis quid fuit caẽ cur ĩ affrca cesarem

Expanded text:
exegit. quam porro spectatus civis, quam probatus! cuius ex omni vita nihil est honestiexegit. quam porro spectatus civis, quam probatus! cuius ex omni vita nihil est honestist dicere, et consul et impudicissimus, et consul et homo nequissimus. quid est enim aliud Antonius? nam si dignitas significaretur in nomine, dixisset, credo, aliquando avus tuus se et consulem et Antonium. numquam dixit. dixisset etiam conlega meus, patruus tuus, nisi si tpublicam vexavisti: ad ipsas tuas partis redeo, id est ad cisti. gustaras civilem sanguinem vel potius exsorbueras; fueras in acie Pharsalica antesignanus; L. Domitium, clarissimum et nobilissimum virum, occideras multosqtrucidaras. quibus rebus tantis talibus gestis quid fuit causae cur in Africam Caesarem
Abbreviated transcription (Latin):
tunissimũ ostendere: quã domũ aliꝙͣdiu nemo aspitere poterat nemo sine
lacrimis p̃terine. Iac te ĩ domo tam diu diuersa nõ putet᷑ ĩ qͦ ꝙͣius nichal
sapias eñ nichil tibi pot̃ ẽẽ iocundum. An tu illa uestibula. postra. spolia cũ
aspexisti domu tua te introire putas: fieri nõ pot̃. ꝙͣuis eĩ sine mẽte sine
sensu sis ut es. tam̃ et te ⁊ tua ⁊ tuos nosti. Nec uͤ te ũꝙͣ neq iugilãter
neq ĩ sõnis credo mẽte posse ꝯsistere. Necesse ẽ ꝙͣuis sis ut es iuolentus ⁊
furens cũ ibi obiecta sit species singłaris uiri ꝑterritũ de somno excitari.
neq peb externis mag̃ laudandus ꝙͣ institutis domestitis. Huiꝰ ĩ sedibꝰ pro
cubiculis stabula ꝓbrcliniis popine sũt. Et si iã negat nolite indice q̃reͣ
frugi fts est. illã suu suas res sibi hr̃e iussit. ex uuodetim tabłis dausa ademit

Expanded text:
urissimum ostendere? quam domum aliquamdiu nemo aspicere poterat, nemo sine urissimum ostendere? quam domum aliquamdiu nemo aspicere poterat, nemo sine lacrimis praeterire, hac te in domo tam diu deversari non pudet? in qua, quamvis nihil sapias, tamen nihil tibi potest esse iucundum. an tu illa in vestibulo rostra cum aspexisti, domum tuam te introire putas? fieri non potest. quamvis enim sine mente, sine sensu sis, ut es, tamen et te et tua et tuos nosti. nec vero te umquam neque vigilantem neque in somnis credo posse mente consistere. necesse est, quamvis sis, ut es, violentus et furens, cum tibi obiecta sit species singularis viri, perterritum te de somno excitari, neque rebus externis magis laudandus quam institutis domesticis. huius in sedibus pro cubiculis stabula, pro conclavibus popinae sunt. etsi iam negat. nolite quaerere; frugi factus est: illam suam suas res sibi habere iussit, ex duodecim tabulis clavis ademit,
Abbreviated transcription (Latin):
cis dieb nicħ erat. Que caribdis tã uorax: carbdim dico que si fuit fuit
aĩal uiuu. Oceanus medifdoiꝰ uix ui et tot res tã oissipatas tã distãtibꝰ in
nicħ scriptu. apothece tote neꝗssunis homĩb ꝯdonabãtur. alia mimi rapie¬
bant alia mime. domus erat aleatoribꝰ referta. plena ebrioꝵ. totus dies po¬
tabatur atq eo locis płib. Suggerebãt᷑ ⁊̃ sepe. Nõ eĩ semꝑ ip̃e felix dãna ale¬
atoria cõchiliatis pompei ꝑ istcionatis ẜuoꝵ ĩ cellis lectos stratos uideres.t
Quã obre desinite mirari hec tã celiter eẽ ꝯsũpta. nõ mẽ unius patrimonium
ꝙͣuis amplũ ut ilbo fuit s urbes ⁊ pegna cełiter tãta nequitia deuorare petu¬
isset. at eldem edes ⁊̃ iã ⁊ ortos. O audatiã ĩmane tu ingredi illadomũ au¬
sus es: tu illud scĩssimũ limen inerare: gu illaꝵ ediũ diis penatib os impõ¬

Expanded text:
cis diebus nihil erat. quae Charybdis tam vorax? Charybdin dico? qucis diebus nihil erat. quae Charybdis tam vorax? Charybdin dico? quanimal unum: Oceanus, medias fidius, vix videtur tot res, tam dissipatas, tam distantibus id nihil scriptum. apothecae totae nequissimis hominibus condonabantur; alia mimi rapiebant, alia mimae; domus erat aleatoribus referta, plena ebriorum; totos dies potabatur atque id locis pluribus; suggerebantur etiam saepe—non enim semper iste felix—damna aleatoria; conchyliatis Cn. Pompei peristromatis servorum in cellis lectos stratos videres. quam ob rem desinite mirari haec tam celeriter esse consumpta. non modo unius patrimonium quamvis amplum, ut illud fuit, sed urbis et regna celeriter tanta nequitia devorare potuisset. at idem aedis etiam et hortos. O audaciam immanem! tu etiam ingredi illam domum ausus es, tu illud sanctissimum limen intrare, tu illarum aedium dis penatibus os imp
Abbreviated transcription (Latin):
ul ut uerius dica tãtus furor ut primũ cũ sector sis isto loconatus
deuide pompei sector nõ te execrandu pͦ. rͦ. nõ detestabłe nõ om̃s tibi deos
om̃s hoĩes et eẽ inimicos ⁊ duros scias. At ꝙͣ insolenter statim bellua ĩuasͭ¬
ĩ cius uiri fortunas cuiꝰ iurtute terribilior erat ppłs .r. exteris gentib
iusticia carior. In eus gͥ copias cũ se subito ingurgitauisset exultabat gau¬
dio ꝑsona de minimo mõ egens repente diues. S ut ẽ apito poetã nescio
quẽ male ꝑata male dilabũt᷑. In credibile ac sile portẽti si quonã modo
illa tã młta ꝙͣ paucis nõ dico m̃sib s dieb efficdent. odaximꝰ uini numerꝰ
fuit. ꝑmagnu optimi pondus argenti. p̃ciosa uestis. młta ⁊ lauta suppellex
et magnifica młtis locis/ nõ illa ꝗde luxuriosi hoĩs s tñ habundãtis. hoꝵ pau¬

Expanded text:
vel, ut verius dicam, tantus furor, ut primum cum sector obscene sis isto loco natus, vel, ut verius dicam, tantus furor, ut primum cum sector obscene sis isto loco natus, deinde cum Pompeii sector, non te execrandum Pop. R. non detestabilem, non omnes tibi Deos, omnes homines, et esse inimicos, et futuros scias? 5. At quam insolenter statim helluo invasit eius viri fortunas, cuius virtute terribilior erat Pop. Roman, exteris gentibus, iustitia carior? In eius igitur copias cum se subito ingurgitasser, exsultabat gaudio persona de Mimis, modo egens, repente dives. Sed, ut est apud Poetam nescio quem, male parta male dilabuntur; incilla tam multa quam paucis non dico mensibus sed diebus effuderit. maximus vini numerus fuit, permagnum optimi pondus argenti, pretiosa vestis, multa et lauta supellex et magnifica multis locis, non illa quidem luxuriosi hominis, sed tamen abundantis. Horum pau
Abbreviated transcription (Latin):
gnẽ leuitatis. Tu istis faucibꝰ istis lateribꝰ ista gladiatoria tocius cõpis
firmitate tãtum uini in hippye nuptiis exhausas ut tibi necceͣ eẽt ĩ
Si inter cena ĩ tius ĩmanib illis poculis hoe tibi accidisset quis nõ tur¬
cui ruetare turpe ẽẽt is uomẽs frustis esculentis iinu redolẽtib
aremiũ suũ ⁊ totum tribunal impleuit. S hec ip̃e fatetur eẽ ĩ suis
felix ẽẽ nemo pot̾ hasta posita prece ioius statoris. bona enꝙͣ Enei¬
una illa re ẜuitutis oblita ciuitas ingemuit ẜuentibq aĩs gemitus
demens tam diis homĩb q hostis qui ad illud scelus sectionis aidoeret
accedere: Inuentus ẽ nemo p̃ter antoniũ. pstĩ cũ tot eẽnt circa i¬
hastã illã qui alia omĩa auderẽt. unus inientus ẽ ꝗ id aitoeret.
quod oĩui fugisset ⁊ formidasset aitoacia. Tantus gͥ te scupor oppssit

Expanded text:
genere levitatis. tu istis faucibus, istis lateribus, ista gladiatoria totius corporis genere levitatis. tu istis faucibus, istis lateribus, ista gladiatoria totius corporis firmitate tantum vini in Hippiae nuptiis exhauseras ut tibi necesse esset isi inter cenam in ipsis tuis immanibus illis poculis hoc tibi accidisset, quis non turgister equitum, cui ructare turpe esset, is vomens frustis esculentis vinum redolentibus gremium suum et totum tribunal implevit. sed haec ipse fatetur esse in suis felix esse nemo potest. hasta posita pro aede Iovis Statoris bona Cn. Una in illa re servitutis oblita civitas ingemuit, servientibusque animis,demens, tam Diis hominibusque hostis, qui ad illud scelus sectionis auderer accedere. Inventus est nemo praeter Antonium: praesertim cum tot essent circa hastam illam, qui alia omnia auderent; unus in ventus est, qui id auderet, quae omnium fugisset et formidasset audacia: Tantus igitur te stupor oppressit,
Abbreviated transcription (Latin):
te. iudiera młta ambo hetis quib satis moueri ꝑmoleste fero. ꝗd eni
gladiatori clamores ĩnua̾błiu ciu̾iu: quid ppłi uersus: Quto pompei
di ⁊ sexagesimo tũ anno palmã dani nõ putabitis bruto. quid is suis
ita caruit ut ĩ illo appapatissimo spectatulo stidoiũ.p.r. tribuerit ab¬
senti desideriũ libatores sui ꝑpetuo plausut. et clamore liuiret. Eꝗdem
istũ ꝗ istos plausus cũ ppłarib ciuibꝰ tribuerent᷑ semꝑ ꝯtẽpserit doẽq
cũ a sũmus mediis ĩfimis cũ demq ab uniu̾sis hoc cõem fit cũq hni

Expanded text:
satis moveri permoleste fero. quid enim gladiatoribus clamores innumerabilium civium? quid populi versus? quid Pompei di et sexagesimo post anno palmam dari, non Bruto putabatis, qui ludis suis ita caruit ut in illo apparatissimo spectaculo studium populus Romanus tribueret absenti, desiderium liberatoris sui perpetuo plausu et clamore leniret. equidem is sum qui istos plausus, cum popularibus civibus tribuerentur, semper contempserim; idemque cum a su
Abbreviated transcription (Latin):
ternam ipãm uolitantir nec hunt ĩ locum nisi multis exagitati seculis re¬
uertuntur. Ille discessit ego sõno solutus sum ÷ Explicit de semnio Scipioĩs¬

Expanded text:
terram ipsam volutantur nec hunc in locum nisi multis exagitati saeculis reterram ipsam volutantur nec hunc in locum nisi multis exagitati saeculis revertuntur. Ille discessit; ego somno solutus sum. Librorum de Re Publi
Abbreviated transcription (Latin):
mo inpulsu meueati. Sum pateat igitur et̾nutm id ẽẽ quodass ip̃e moue¬
acur qpis est qui hãt naͣ animis eẽ tributam neget. In aĩo ẽ enĩ ot̃e quod
pulsu agitatur etc̃rno. quod aut̃ est animal id motu cietur inceriore in suo N ã
pes sst qimi ppria natura ac uis que si est una ex om̃ibꝰ q̃ se se moueat
neꝙ nata certe est s⁊ eterna est: Manc tu exexce optimis ĩ rebꝰ. dũt aũt opti¬
me cure de salute patrie quib agitatus ⁊ exertitatus aĩis uelocius ĩ hãc se¬
dem ⁊ domũ suam ꝑuolabit. toq ocius faciet si iam cum cũ erit inclusus in
corpore emiebit foras. et ca que extra erũt ꝯtemplãs ꝙͣ maxĩe se a cor¬
pore absbrahet. Naq eoꝵ animi qui se coepoꝵ uoluptatib dedioerunt
caꝵq se quasi ministors prebuerunt impulsuq libidinum uoluptatibus
obedientum deoꝵ ⁊ hominum iura iuolauerũt corporibus elapsi tatum

Expanded text:
mo inpulsa moveatur. Cum pateat igitur aeternum id esse, quod a se ipso movemo inpulsa moveatur. Cum pateat igitur aeternum id esse, quod a se ipso moveatur, quis est, qui hanc naturam animis esse tributam neget? Inanimum est enim omne, quod pulsu agitatur externo; quod autem est animal, id motu cietur interiore et suo; nam haec est propria natura animi atque vis; quae si est una ex omnibus, quae sese moveat, neque nata certe est et aeterna est. Hanc tu exerce optimis in rebus! sunt autem optimae curae de salute patriae, quibus agitatus et exercitatus animus velocius in hanc sedem et domum suam pervolabit; idque ocius faciet, si iam tum, cum erit inclusus in corpore, eminebit foras et ea, quae extra erunt, contemplans quam maxime se a corpore abstrahet. Namque eorum animi, qui se corporis voluptatibus dediderunt earumque se quasi ministros praebuerunt inpulsuque libidinum voluptatibus oboedientium deorum et hominum iura violaverunt, corporibus elapsi circum
Abbreviated transcription (Latin):
dm pte mortalis ip̃e deus eternus sic fragile corpus aũis sempiterdaraone¬
uet Nam qd semꝑ mouet᷑ eternũ est. Quod aut̃ motũ affert alicui. qłq ip̃m
agitatur alicunde quado finẽ ht̃ motus uuestoi fine hat necte est. Solũ igiur
quoo sese mouet qr nũꝙͣ desenit a se nũꝙͣ ne moueu ꝗoentdesinit. quũ etias¬
pctois que mouentur hic fons hoc pͥncipiũ ẽ mouetoi. dĩcpis a uetnla
Et origo nã e principio oruĩtur omĩa. ip̃m aũt nulla ex pe alia nasci põt. niec
enĩ eẽt principiu quoo gigneretur aliunde. Quod si nũꝙͣ oritias mec occtort
quidem unꝙͣ. nam principium extinctum nec ip̃m ab alio renascetur nettas
qr alut arabit. Si quidem ncit̃e est a principio omĩa our ita fie ut otus
oñe celum omioq natuna ⁊ ꝯsistat necẽe est nec ui ullã nãcisase qua apue¬

Expanded text:
dam parte mortalem ipse deus aeternus, sic fragile corpus animus sempiternus modam parte mortalem ipse deus aeternus, sic fragile corpus animus sempiternus movet. Nam quod semper movetur, aeternum est; quod autem motum adfert alicui, quodque ipsum agitatur aliunde, quando finem habet motus, vivendi finem habeat necesse est. Solum igitur, quod sese movet, quia ncipium est movendi. principii autem nulla est origo; nam e principio oriuntur omnia, ipsum autem nulla ex re alia nasci potest; nec enim esset id principium, quod gigneretur aliunde. quod si numquam oritur, ne occidit quidem umquam; nam principium extinctum nec ipsum ab alio renascetur nec ex se aliud creabit, siquidem necesse est a principio oriri omnia. ita fit, ut motusne caelum omnisque natura et consistat necesse est nec vim ullam nanciscatur, qua a pri
Abbreviated transcription (Latin):
ille ⁊ angustus cingit᷑ hiis regionũ quas uides. nec unꝙͣ de ullo ꝑẽnis fuit ⁊ obruit᷑
hoĩu interitũ ⁊ obliuione posteritatis extinguit᷑. Que cũ dixisset ego uo̾ inꝙͣ affricane
si quitẽ benemeritis de patria qiͣ limes ad celi aditum ꝑatet quãꝙͣ a pueritia u¬
stigiis ingressus patus ⁊ tuis decori uestro nõ defui. nuc tam̃ tanto p̃mio exposito
enitar multo uigilantius. Et ille tu uere enitere et sic habeto nõ eẽ te mõtale
s corpus hoc. Net eĩ tu is es quẽ forma ista declanit. s mẽs cui̾q is ẽ ip̃i ꝗso
nõ ea sigura que digito demõstrãi potest. Deũ te gͥ scito ẽẽ. si quidẽ ẽ deus ꝗ uiget
qui sentit qui meminit qui ꝓuidet qui tã regit ⁊ moderat᷑ ⁊ mouet co corpus
tui p̃positus ẽ ꝙͣ hũc mundu ille princeps deus. et ut ip̃e mundus ex qua¬

Expanded text:
ille et angustiis cingitur iis regionum, quas vides, nec umquam de ullo perennis fuit et obruitur ille et angustiis cingitur iis regionum, quas vides, nec umquam de ullo perennis fuit et obruitur hominum interitu et oblivione posteritatis extinguitur. Quae cum dixisset, Ego vero, inquam, Africane, siquidem bene meritis de patria quasi limes ad caeli aditum patet, quamquam a pueritia vestigiis ingressus patris et tuis decori vestro non defui, nunc tamen tanto praemio exposito enitar multo vigilantius. Et ille: Tu vero sed corpus hoc. Nec enim tu is es, quem forma ista declarat, sed mens cuiusque is est quisque, non ea figura que digito monstrari potest. Deum igitur te scito esse; siquidem est Deus, qui viget, qui sentit, qui meminit, qui providet, qui tam regit et moderatur et movet id corpus, cui praepositus est, quam hunc mundum ille princeps deus; et ut mundum ex qua
Abbreviated transcription (Latin):
longis interuallis retuler̃t tũ ille uere uertẽs añus applłaiͣ pot̾ ĩ quo iux dicere
aicceo ꝙͣmulta hoĩ secula teneantur. Nãq ut oli deficere sol omib extingiuq
uisus est cũ romuli aĩus hec ipã ĩ templa penetrauit quãdoq ab eadem ꝑte sol
anu habeto. Huiꝰ ꝗdem ãni nõdũ uicesima ꝑtem scito eẽ ꝯuersa. Quocirca si
reditum ĩ hũc locu despauis ĩ quo omĩa sũt magnis ⁊ p̃stantib iuris quãti tãde
ẽ ista hoĩu głia que ꝑtinẽ uix ao unius ãni ꝑte exigua pot᷑: Igit᷑ alte spectãt¬
si uoles atq hãc sede ⁊ eterna domu ꝯtucri neq te sermonib uulgi dedei̾s nec ĩ
premiis humanis spem posueris tuaꝵ reꝵ. Suis te oportet illecebris ip̃a iurtus tͣhat
to ueꝵ decus. E uto de te alii loquant᷑ ip̃i usoeant. s loquẽt᷑ tam̃. Sermo at̃ oĩs

Expanded text:
longis intervallis retulerunt: tunc ille vere vertens annus appellari potest, in quo vix dicere longis intervallis retulerunt: tunc ille vere vertens annus appellari potest, in quo vix dicere audeo quam multa hominum saecula teneantur. Namque ut olim deficere sol hominibus exstinguique visus est, cum Romuli animus haec ipsa in templa penetravit, quandoque ab eadem parte solannum habeto. Huius quidem anni nondum vigesimam partem scito esse conversam. Quocirca si reditum in hunc locum desperaveris; in quo omnia sunt magnis et praestantibus viris: quanti tandem est ista hominum gsi voles atque hanc sedem et aeternam domum contueri, neque te sermonibus vulgi dedideris nec in praemiis humanis spem posueris rerum tuarum; suis te oportet inlecebris ipsa virtus trahat ad verum decus, quid de te alii loquantur, ipsi videant, sed loquentur tamen. Sermo autem omnis
Abbreviated transcription (Latin):
trẽsnatare: uł quis ĩ reliquis orientis aut obeuntis solis ultimis aut aꝗlonis
austriue ꝑtib tuũ nome aioiet: quib amputatis cernis ꝓfecto ꝗͣtis ĩ angustip
ur̃a se głoria cilatai̾ uelit ip̃i aũt qui de uob loquẽt᷑ ꝙͣdiu loquẽtur: Quĩ etiã
si cupiat ꝓles illa futuroꝵ hoĩu deĩceps laudes uniꝰcuiꝰq ur̃m a patrib acceptas
neccͣe ẽ nõ modo non eternam s nec diuturna quide głia assequi possumus ⁊
Quod aũt interest ab hiis qui postea nascentur ẜmonẽ fore dete cũ abhiis¬
nullus fuerit qui ante nati sũt qui nec pautiores ⁊ certe ineliores suerĩt uiri. p̃sti¬
cũ apido eos ip̃os a quib aitoiri nom̃ ur̃m pot̃ nemo uniꝰ anni memoriã ꝯsequi possit.
aut̃ cd idem unde semł ꝓfecta sũt cũcta astra redierĩt eadẽq tocius celi descriptioẽ

Expanded text:
tranatare? Quis in reliquis orientis aut obeuntis solis ultimis aut aquilonis tranatare? Quis in reliquis orientis aut obeuntis solis ultimis aut aquilonis austrive partibus tuum nomen audiet? quibus amputatis cernis profecto quantis in angustiis vestra se gloria dilatari velit. Ipsi autem, qui de nobis loquuntur, quam loquentsi cupiat proles illa futurorum hominum deinceps laudes uniuscuiusque nostrum a patribus acceptas,necesse est, non modo non aeternam, sed ne'diuturnam quidem gloriam assequi posiumus. qu d autem interest, ab iis, qui postea nascentur, sermonem fore de se, cum abnullus fuerit, qui ante nati sint: qui nec pauciores, et certc mcliores fuerunt viri? cum apud eos ipsos, a quibus audiri nomen nostrum potest, nemo unius anni memoriam consequi possit. autem recta cum ad idem unde semel profecta sunt, cuncta astra redierunt, eademque totius coeli descriptionem
Abbreviated transcription (Latin):
haouatur uastas soliticdines inteuectas hosꝙ ꝗ incolũt t̃ra nõm̃o int̃cuptos
quasi quibustu redimita ⁊ circundatam cinglis equib duos max̃ int̾ seduusds¬
et celi uertitib ip̃is ex utraq ꝑte subnixos obrigusse pruina. ides ãt mediũ
illũ ⁊ maximu solis ardore torreri. duo sũt hĩtabłes. quoꝵ australis ille ĩ quo
qui insistũt aouersa uebis urgent uestigia nichil ad ur̃m genus. Hic at̃ alte.
subiectus aquiloni quẽ incolitis cerne ꝙͣ tenui uos ꝑte contingat. om̃is enĩ ter¬
ra q̃ eolitur auobis angustata uorticib laterib latior ꝑua q̃dam insula ẽ circũ¬
fusa illo mari ed athłanticũ qd̾ magnũ qd̾ occeanũ appellatis ĩ t̾ris. qd̾ tame
tanto noĩe ꝙͣ sit ꝑuũ udoes ex ipĩs cultis notisq locis uł t̾us. Nũ at̃ tuũ aut¬
cuiꝰꝙͣ ur̃m nomen uł cautasu hũc quẽ cerrus tcascendere potuit ul illũ gange

Expanded text:
habitatur, vastas solitudines interjectas, hosque qui incolunt non modo interruptos quasi quibusdam redimiram et circumdatam cingulis: e quibus duos maxime inter se det caeli verticibus ipsis ex utraque parte subnixos obriguisse pruina vides, medium autem illum et maximum solis ardore torreri. Duo sunt habitabiles, quorum australis ille, in quo qui insistunt, adversa vobis urgent vestigia, nihil ad vestrum genus; hic autem alter subiectus aquiloni, quem incolitis, cerne quam tenui vos parte contingat. Omnis enim terra, quae colitur a vobis, angustata verticibus, lateribus latior, parva quaedam insula est circumfusa illo mari, quod Atlanticum, quod magnum, quem Oceanum appellatis in terris, qui tamen tanto nomine quam sit parvuum nomen vel Caucasum hunc, quem cernis, transcendere potuit vel illum Gangen
Abbreviated transcription (Latin):
buennus leuiter arridens scipio queso inquit neme a sõno excitetis et pex sit neb
audnt tetert. S quo sis asfricane alaccior ad tutandas rẽp. sic habeto. Onub qui¬
ruo sempuno fruant. Nich ẽ enĩ illi pͥncipi deo qui ome mũdeũ resit qd̾ qusce
er is siat accteptuis ꝙͣ ꝯilia cetusꝙ hoiu uire seciati q̃ ciuitates appłłantur : Pare

Expanded text:
teri, leniter arridens Scipio: St! quaeso, inquit, ne me e somno excitetis, et parumper teri, leniter arridens Scipio: St! quaeso, inquit, ne me e somno excitetis, et parumper audite cetera. Sed quo sis, Africane, alacevo sempiterno fruantur. Nichil est enim illi principi deo qui omnem mundum regit, quod quidem in terris fiat acceptius, quam concilia cetusque hominum iure sociati, que civitates
Abbreviated transcription (Latin):
ipło .uo. coacta ꝑ me penouat pristina hella nec pot̾ ꝗescere: ostẽdebat at̃ carta¬
guiẽ de. excelso ⁊ pleno stelaꝵ illustri ⁊ claro qͦdã loco ad quã tu oppugnãdã nũc ue¬
rus pene miles. hãc hoc biẽnio ꝯsul euertes ei̾tq cognom̃ co tibi ꝑte partũ quod
habes adhuc a nobis hrditariũ. Cũ ãt cartagine deleu̾s ⁊ riũphu egeris cẽsorq
fiũs et obieris legatus egiptũ ⁊sya Syria ⁊ gretia delegere iteꝵ ꝯsul absẽs bellũq
maximũ ꝯficies numãtia excides. S cũ enis curru ĩ sapitoliũ inuectus offendes
lumenꝰ ai ingenii ꝯsiliiq tui. s eiꝰ tprĩs ancipitẽ uedco qrͣ fatoꝵ uiã. Nã cũ etasi
muertet ciuitas. tẽ senatus te om̃s boni. te socii te latini intuebũtur. tu eris unus
paquoꝵ manus effugeris. Nic cũ exclamauisset leluis ingemuissẽtq ecceri ue he¬

Expanded text:
populo Romano coacta per me renovat pristina bella nec potest quiescere? ostendebat autem Karthapopulo Romano coacta per me renovat pristina bella nec potest quiescere? ostendebat autem Karthaginem de excelso et pleno stellarum illustri et claro quodam loco ad quam tu oppugnandam nunc venis paene miles. Hanc hoc biennio consul evertes, eritque cognomen id tibi per te partum, quod habes adhuc a nobis hereditarium. Cum autem Karthaginem deleveris, triumphum egeris censorque fueris et obieris legatus Aegyptum, Syriam, Asiam, Graeciam, deligere iterum consul absens bellumque maximum conficies, Numantiam excindes. Sed cum eris curru in Capitolium invectus, offendeslumen animi, ingenii consiliique tui. Sed eius temporis ancipitem video quasi fatorum viam. Nam cum aetas nvertet civitas, te senatus, te omnes boni, te socii, te Latini intuebuntur, tu eris unus, pinquorum manus effugeris. Hic cum exclamasset Laelius ingemuissentque vehementius ce
Abbreviated transcription (Latin):
Um ĩ asfricã uẽnisse.a. mallio ꝯsult ad quartã legionẽ tͥbunus
uenirem familie nr̃e iustis de causis amicissimũ. Ad que̾ ut.
ueni ꝯplexus me senex collatrimauit aliꝙͣtoq post susperit⁊
ad celir̃ et grates inquid tibi ago sũm e sol uobq reliꝗ celites
ꝙ añ ꝙͣ ex hac uita migro ꝯspitio ĩ meo regno ⁊ hus tettis .p. cornelũ scipiõe
duꝰnoie ego ip̃e recreor. Itaq nũꝙͣ ex aĩo meo discedit illiꝰ optimi atq ami¬
cissimi iun memoria. Seinde ego illũ de suo regno ille me de nr̃a re. pͣ
aut̃ aꝑpatu regio accepti ẜmonẽ ĩ młtã nocte. ꝓduximꝰ cũ senex nich
gitatões ẜmonesq nr̃i pariãt aliꝗd ĩ sõno tale quale d̾ hemeto scribit Entuiꝰ de qͦ¬
ex ymagiẽ eius ꝙͣ ex ip̃o erat notior. Quẽ ubi uidi egoẽ cohorru. S ille ades inꝗt
dis ⁊ omitte timorẽ scipio ⁊ que dicã trade memorie. uides ne illã urbẽ q̃ parere

Expanded text:
um in Africam venissem M'. Manilio consuli ad quartam legionem tribunus, rem regem, familiae nostrae iustis de causis amicissimum. Ad quem ut veni, conplexus me senex conlacrimavit aliquantoque post suspexit ad caelum et: Grates, inquit, tibi ago, summe Sol, vobisque, reliqui Caelitesam ex hac vita migro, conspicio in meo regno et his tectis P. Cornelium Scipionem, cuius ego nomine ipso recreor; itaque numquam ex animo meo discedit illius optimi atque invictissimi viri memoria. Deinde ego illum de suo regno, ille me de nostra re pautem apparatu regio accepti sermonem in multam noctem produximus, cum senex nihil gitationes sermonesque nostri pariant aliquid in somno tale quale seex imagine eius quam ex ipso erat notior; quem ubi agnovi, equidem cohorrui, sed ille: Ades, inquit, animo et omitte timorem, Scipio, et, quae dicam, trade memoriae. Videsne illam urbem, quae parere
Abbreviated transcription (Latin):
reram ¶Cũq intem pesta nox eẽt mãsissemq ĩ uilla .ꝑ. ualerii co¬
mitis ⁊ familiaris mei postridieq apud eundem uẽtum expec¬
tans manerem municipes regni ꝯplures ad me uenerũt ex
que ita mͦ placuit ut ea lecta de reu̾sione primũ ceꝑi cegitane
qee ita młto post edictum bruti affertur ⁊ cassii. quod qdem me¬
nũ equitatis utdebat. Aodebant preterea fit eni plerũq ut hei
qui honi qd uolũt afferre affingant aliꝗd qͦ faciãt id qd nũciãt leti¬
peri prouenturam hł sextilibꝰ senatũ srequẽtem fore. Antoniũ per¬
pitt iatis malis suasorib remissis galliis ꝓiũtiis ad auet̾e senatꝰ¬

Expanded text:
deram. Cumque intempesta nox esset mansissemque in villa P. Valeri, coderam. Cumque intempesta nox esset mansissemque in villa P. Valeri, comitis et familiaris mei, postridieque apud eundem ventum exspectans manerem, municipes Regini complures ad me venerunt, ex , quae mihi ita placuit ut ea lecta de reversione primum coeperim cogitare. nec ita multo post edictum Bruti adfertur et Cassi, quod quidem minum aequitatis videbatur. addebant praeterea—fit enim plerumque ut ei qui boni quid volunt adferre adfingant aliquid quo faciant id quod nuntiant laetius—rem conventuram: Kalendis senatum frequentem fore; Antonium, repudiatis malis suasoribus, remissis provinciis Galliis, ad auctoritat
Abbreviated transcription (Latin):
iugum ẜuile deiccerãt. quos tñ ip̃i cõsules et ĩ ꝯtionibꝰ ⁊ ĩ oĩ ẜmone
laudabant. Ueterani qui appellabãt᷑ quibꝰ hic ordo diligẽtissiẽ time¬
bat cauerat nõ ad ꝯẜuatione eaꝵ reꝵ quas hẽbãt s ad spe nouaꝵi
p̃daꝵ incitabant᷑. que cũ audipe malle ꝙͣ uldere. hr̃emq ius legatio¬
nis libeꝵ ea mente discessi ut adeẽ klł Ianuariis qd̾ initiu senatus
quod tritu ĩ gretiã ẽ nõ sine cã uitauissem kł sextilib ueni Siracusis¬
plus una me nocte cupiẽs petinere nõ potuit. ueritus su ne m̃s
repentinus ad meos necessaios aduentus / suspitioĩs aliꝗd afferpet. si
cẽm ꝯmoratus. Cũ ãt me ex sicilia ad leucopetra qd̾ ẽ ꝓmũctoiu
agrigenti uenti detulissent: ab eo loco ꝯscendi ut trãsmittẽ nec ita
mltum ꝓuectus reiectus austro sum ĩ eũ ip̃m locum unde ꝯsten¬

Expanded text:
iugum servile deiecerant, quos tamen ipsi consules in contionibus et in omni sermone iugum servile deiecerant, quos tamen ipsi consules in contionibus et in omni sermone laudabant. veterani qui appellabantur, quibus hic ordo diligentissime caverat, non ad conservationem earum rerum quas habebant, sed ad spem novarum praedarum incitabantur. quae cum audire mallem quam videre haberemque ius legationis liberum, ea mente discessi ut adessem Kalendis Ianuariis, quod initium senatus quod tritum in Graeciam est non sine caplus una me nocte cupiens retinere non potuit. veritus sum ne meus repentinus ad meos necessarios adventus suspicionis aliquid adferret, si essem commoratus. cum autem me ex Sicilia ad Leucopetram, quod est promunturium agri Regini, venti detulissent, ab eo loco conscendi ut transmitterem; nec ita multum provectus reiectus austro sum in eum ipsum locum unde conscen
Abbreviated transcription (Latin):
piculo paucis pest dieb senatus iũctus ĩ paucis effugitiuo illi qui in¬
.e marii noñ ĩuaserat. atq hec omĩa coĩter cũ collega. alia porro ꝓpͥa
dolabelle. q̃ nisi collega ab fiusset credo eis fuisse futura comunia. Nã
cũ serperet ĩ urbe infinitu malu doq maneret ĩ dies lanus idẽq¬
bustu ĩ faro sacerent qui illa ĩsepulta sepultura effecerãt. ⁊ cotidie
magis ac magis pditi hoĩes cũ sius similib ẜuis tectis ac templis urbis
minarent᷑. talis aĩaduersio fuit dolabelle tũ ĩ audaces scelatosq ẜuos
uideat᷑ tam ualde reliquũ tp̃s ab illo uno die dissensisse. Ecce eĩ kalł
iuñ quib ut adcẽmꝰ edixerant mutata oĩa. nicħ ꝑ senatũ. młta ⁊ magͣ
ꝑ ppłm et absente pplo ⁊ inuito. consules designati se audere negabant
in senatum ueĩre. patre lib̾atores urbe carebãt ea cuiꝰ a ceruitibus

Expanded text:
tus; uncus impactus est fugitivo illi qui in Mari nomen invaserat. atque haec omnia communiter cum conlega; alia porro propria Dolabellae quae, nisi conlega afuisset, credo eis futura fuisse communia. nam cum serperet in urbe infinitum malum idque manaret in dies latius, idemqi illam insepultam sepulturam effecerant, et cotidie magis magisque perditi homines cum sui similibus servis tectis ac templis urbis minarentur, talis animadversio fuit Dolabellae cum in audacis sceleratosque servos,  ut mihi mirum videatur tam valde reliquum tempus ab illo uno die dissensisse. ecce enim Kalendis Iuniis, quibus ut adessemus edixerant, mutata omnia: nihil per senatum, multa et magna per populum et absente populo et invito. consules designati negabant se audere in senatum venire; patriae liberatores urbe carebant ea cuius a cervicibus
Abbreviated transcription (Latin):
quẽda de exilio peducere adiurasq id te iniito me nõ ẽẽ fcũꝵ. ioq ame
impetras. qd enĩ interponere audatie tue: que neq auctoritas hꝰ orduus
erat ꝙ me pogares si erat is dequo rogabas cesanis lege reductꝰ. S do¬

Expanded text:
quendam de exsilio reducere, adiurasque id te invito me non esse facturum; idque a me quendam de exsilio reducere, adiurasque id te invito me non esse facturum; idque a me impetras. quid enim me interponerem audaciae tuae, quam neque auctoritas huius ordinis erat quod me rogares, si erat is de quo rogabas Caesaris lege reductus?
Abbreviated transcription (Latin):
ut mustele m̃ scio ⁊ tironi numisio uideris qui cũ hoc isto tempore stẽt cũ gla¬
diis ĩ ꝯspectu senatus. Ego qͦ te distu putabo si oñderis qͦmẽ sis eos int̾ sicaios
deffensurus. S go opponas tande si negem me ũꝙͣ istis lict̃as ad te misissi:
quo ĩ teste ꝯisices: an cyrographi ĩ quo habes scĩa questuosa: qui possis / Sũt
eñ liberimanu. Iã inuideo magr̃o tuo qui te tanta mertete quãt iã ꝓferam
nichil saꝑe docuit: Quid enĩ ẽ minus nõ dico oratoris s hoĩs ꝙͣ to obicere ao¬
uersano qd̾ ille si uerbo negarit longius ꝓgredi tiõ possit qui obiecerit: At ego
tãꝙͣ ad bonũ iuꝵ nõ tanꝙͣ ad scelatu ⁊ latrone. At ego tuas littaͣs ⁊ si
uire poterã ate lacescitus tñ nõ ꝓferam quibꝰ petis ut tibi ꝑ me liceat ⁊¬

Expanded text:
ut mustelae tamen Seio et Tironi Numisio videris? qui cum hoc ipso tempore stent cum glaut mustelae tamen Seio et Tironi Numisio videris? qui cum hoc ipso tempore stent cum gladiis in conspectu senatus, ego quoque te disertum putabo, si ostenderis quo modo sis eos inter sicarios defensurus. sed quid opponas tandem, si negem me umquam ad te istas litteras misisse? quo me teste convincas? an chirographo? in quo habes scientiam quaestuosam. qui possis? sunt enim librari manu. iam invideo magistro tuo, qui te tanta mercede quantam iam proferam nihil sapere doceat. quid enim est minus non dico oratoris, sed hominis quam id obicere adversario quod ille si verbo negarit longius progredi non possit qui obiecerit? at ego tamquam ad bonum virum, non tamquam ad sceleratum et latronem. at ego tuas litteras, etsi iure poteram a te lacessitus, tamen non proferam: quibus petis ut tibi per me liceat
Abbreviated transcription (Latin):
turpissimo mercatu oĩa eẽnt uenalia: cũ leges eas que nũ ꝙͣ ꝓmłgate es¬
sent et dete ⁊ ate latas ꝯfiterer: cũ auspitia augur int̾cessioẽ ꝯsul sustu¬
lisses: cũ ẽẽs fedissime stipatus armatis cũ om̃s impuritates piddita in
domo cotidie suscipes uino lustasq ꝯfectus. At ego tãꝙͣ mich cũ. M. crasso cõ¬
tentio eẽt quo cũ młte ⁊ magne fue̾rũt nõ eũ uno gladiatore neꝗssimo de pe
p. grauit᷑ querẽs de hoĩe nichil dixi. Itaq hooie ꝑficiam ut intelligat quãtum
et hũanitatis expo ⁊ uite coĩs ignarus. quis enĩ ũꝙͣ qui paulũ mõ bonoru
ꝯsuetitoine noscet littas ad sc᷑ ab amico missas offensione aliqua interpoita
⁊ mediũ ptulit palãq recitauit: Quid ẽ aluid tollere euita iute societate
nitatis tue stulticia increoible uideo. Quid ħs qo̾ michi opponas hõ diserte:

Expanded text:
cum domi tuae turpissimo mercatu omnia essent venalia, cum leges eas quae numquam promulgatae escum domi tuae turpissimo mercatu omnia essent venalia, cum leges eas quae numquam promulgatae essent et de te et a te latas confiterere, cum auspicia augur, intercessionem consul sustulisses, cum esses foedissime stipatus armatis, cum omnis impuritates impudica in domo cotidie susciperes vino lustrisque confectus. at ego, tamquam mihi cum M. Crasso contentio esset, quocum multae et magnae fuerunt, non cum uno gladiatore nequissimo, de re publica graviter querens de homine nihil dixi. itaque hodie perficiam ut intellegat quantum et humanitatis expers et vitae communis ignarus. quis enim umquam qui paulum modo bonorum consuetudinem nosset, litteras ad se ab amico missas offensione aliqua interposita in medium protulit palamque recitavit? quid est aliud tollere ex vita vitae societatem, nitatis: stultitiam incredibilem videte. quid habes quod mihi opponas, homo diserte,
Abbreviated transcription (Latin):
nõ occideris: Quem ip̃ẽ i̾uctor qui tibi ut tute głiari solebas dẽtu¬
lerat ex latronib suls pͥncipatum saluũ eẽ uoluisset ĩ ytaliã ure
iussisset eũ tu occiteres: fac potuisse. qd̾ ẽ aliud. p .c. bñ ficiũ latronũ¬
nisi ut ꝯmemorare possint hiis s dedisse uitam quib nõ adement.
quod si ẽẽt bñficiũ. nũꝙͣ hii qui illu interfecerũt a quo erãt ẜuati quos
tu. ip̃e clarissimos uiros appellare soles tãta oẽnt głia ꝯsecuti.Qualeat
s sit benesiciũ qñ quidẽ maius accipi a latrone nullu potuit. in quo potes
me ditere ingratu: an de interitu rei .p. queri nõ debui ne ĩ te ingratꝰ ui¬
deper: An ĩ illa querela misera ꝗde ⁊ luctuosa s m ꝓ hoc graou ĩ quo me se-
moderate: ꝗo nõ amite: Quod qde cuiꝰ tempantie fuit. M. antonio quentẽ

Expanded text:
non occideris? quem ipse victor qui tibi, ut tute gloriari solebas, detunon occideris? quem ipse victor qui tibi, ut tute gloriari solebas, detulerat ex latronibus suis principatum, salvum esse voluisset, in Italiam ire iussisset, eum tu occideres? fac potuisse. quod est aliud, patres cone vitam quibus non ademerint? quod si esset beneficium, numquam qui illum interfecerunt a quo erant conservati, quos tu ipse clarissimos viros soles appellare, tantam essent gloriam consecuti. quale autem sed sit beneficium, quando quidem maius accipi a latrone nullum potuit: in quo potes me dicere ingratum? an de interitu rei publicae queri non debui, ne in te ingratus viderer? at in illa querela misera quidem et luctuosa, sed mihi pro hoc gradu in quo me senamoderate, quid non amice? quod quidem cuius temperantiae fuit, de M. Antonio querentem
Abbreviated transcription (Latin):
Ntꝰ eru te ĩ disciplinã mea tradideras. Nã ita dixisti. domũ me im
uentitaras. netu si to fecisses meluis fame melius pudicitie tue
ꝯsuluisses: s neq fecisti nec si cuꝑes tibi do.p .c. curionẽ facere licuiss.
Auguratus petitõe mͥ te ꝯcessisse dixisti. D incredibłe aiteaciã. o im¬
prudentia p̃dicanda. Quo enĩ tpr̃e me augarẽ a toto collegio expe¬
titum Gñ pompeus: et .e. ortensius noiauerũt. rieq etũ licebat a płi¬
icolume putabas. poteras aut̃ eo tempore auguratũ petere cũ in
ytalia cumo nõ eẽt aut cũ comes factus unã tribu sie curone
ferre potuisses : cuiꝰ etia familiares de ui ꝯdẽnati sũt ꝙͣ tui nimis
studiosi fuissent. At bñficio sum usus tuo. quõ: quãꝙͣ illo̾ ip̃m qd̾ cõ¬
memoras semꝑ p̃ me tuli. malui metib debere ꝯfiteri ꝙͣ ciuꝙͣ muinꝰ
prudenti nõ satis gratus utocri. s quo bñficio: quo me brundusii

Expanded text:
t enim te in disciplinam meam tradideras—nam ita dixisti—domum meam ventitaras. ne tu, si id fecisses, melius famae, melius pudicitiae tuae consuluisses. sed neque fecisti nec, si cuperes, tibi id per C. Curionem facere licuisset. auguratus petitionem mihi te concessisse dixisti. O incredibilem audaciam, o impudentiam praedicandam! quo enim tempore me augurem a toto conlegio expetitum Cn. Pompeius et Q. Hortensius nominaverunt—nec enim licebat a pluriincolumem fore putabas. poteras autem eo tempore auguratum petere cum in Italia Curio non esset, aut tum cum es factus unam tribum sine Curione ferre potuisses? cuius etiam familiares de vi condemnati sunt, quod tui nimis studiosi fuissent. at beneficio sum tuo usus. quo? quamquam illud ipsum quod commemoras semper prae me tuli: malui me tibi debere confiteri quam cuiquam minus prudenti non satis gratus videri. sed quo beneficio? quod me Brundisi
Abbreviated transcription (Latin):
ut nos ꝯmonefatias ꝙ ꝯuersa res .p. sit cũ ĩ ea domo ħitares honio fla¬
giciosiss me q̃ p̃. cram uiri clanisimi fuit. atq cũ hec ita sint eñ se e
cicero dicit in ꝯcilio deoꝵ ãmortaliũ fuisse. inde missu huic urbi cuubꝰq¬
te
custode absq carnisics noĩe qui ciuitatis incomodũ ĩ głia suã ponis
quasi les mos qllurs ꝯurationis ea fuei̾t ꝯsulatus cuus et cocrco res. pͦ
qusiecta eõ tpre quote custode hebat. S ut opinor illa te mag̾ ex toli¬
das q post ꝯsulatũ cũ terentia uxore de re p. ꝯsulusti cũ legio plau¬
tie domi uidicia faciebatrs. E ꝯuiratis alios pecunia ꝯdẽnabas cũ
tio alus tusculanic ulus popeianã ullã edificabat. Aliuo domniũ
euã oipugnasu urm̃ ent insidias senatui fecerat. Denardexo¬

Expanded text:
ut nos commonefacias, quam conversa res sit, cum in ea domo habites, homo flaut nos commonefacias, quam conversa res sit, cum in ea domo habites, homo flagitiosissime, quae P. Crassi, viri clarissimi, fuit. Atque haec cum ita sint, tamen se Cicero dicit in concilio deorum immortalium fuisse, inde missum huic urbi civibusque custodem absque carnificis nomine, qui civitatis incommodum in gloriam suam ponit. Quasi vero non illius coniurationis causa fuerit consulatus tuus et idcirco res publica disiecta eo tempore, quo te custodem habebat. Sed, ut opinor, illa te magis extollunt, quae post consulatum cum Terentia uxore de re publica consuluisti, cum legis Plautiae iudicia domo faciebatis, ex coniuratis aliquos pecunia condemnabas, cum tibi alius Tusculanam, alius Pompeianam villam exaedificabat, alius domum tuam oppugnatum venerat aut insidias senatui fecerat, denique
Abbreviated transcription (Latin):
Nauiter ⁊ iniquo cio maledcã tua paterer. M. tulli si te
scipem uedicio mag̃ ꝙͣ morbo aĩ petulãtia ista uti: s cũ in
te neq modũ neq modestiã ullã aĩaduerto respondebo tͥ
ut siquã maledicendo uoluptatẽ cepisti. eã male audiento
Sobi ubi adrtus tulliꝰ leges iuidicia ppłi .po. defenoit atq ĩ hoc oroine ita
aoderat᷑ qiͣ unus ueliquus ex familla uiri clarissimi scipionis affatani
ac nõ repticius accitus ac paulo ante insitus huic urbi cuus: An uͦ mãce
tulli fa tua an dcã obscura sũt : An nõ ita a puericia uixisti ut nicħ flagi¬
mirandu est ꝙ eam flagiciose uenditas quã tuxpissime ꝑasti: ueru
ut opino splendor domesticus tibi aĩos attollit. Uxor sacrilegi ac ꝑu¬
nis debilitata. filia matas pellex tibi iocundior atͥq obseꝙͣtior ꝙͣ ꝑenti
par est. domũ ip̃a tua ui et rapinis fun estã tibi ac tius ꝯꝑasti. Uidelioet

Expanded text:
aviter et iniquo animo maledicta tua paterer, M. Tulli, si te scirem iudicio magis quam morbo animi petulantia ista uti. Sed quoniam in te neque modum neque modestiam ullam animadverto, respondebo tibi, ut, si quam male dicendo voluptatem cepisti, eam male audiendo Ubiubi M. Tullius, leges, iudicia, rem publicam defendit atque in hoc ordine ita moderatur, quasi unus reliquus e familia viri clarissimi, Scipionis Africani, ac non reperticius, ac paullo ante insitus huic urbi civis? An vero, M. Tulli, facta tua ac dicta obscura sunt? An non ita a pueritia vixisti, ut nihil flagimirandum est, quod eam flagitiose venditas, quam turpissime parasti. Verum, ut opinor, splendor domesticus tibi animos tollit, uxor sacrilega ac periuriis delibuta, filia matris paelex, tibi iucundior atque obsequentior quam parenti par est. Domum ipsam tuam vi et rapinis funestam tibi ac tuis comparasti; videlicet,
Abbreviated transcription (Latin):
uo de optimis ⁊ huic omĩ frequẽtie ꝓbatissimis frĩb. Ut ꝯcessisa illũ
senatiu sic di hũc ppło cuiꝰ uolũtate carissimã semꝑ hũisti. Et si ille
dies tibi głosissimus ⁊ ppło romano gratissimus fuit noli obsecro du¬
buare caiecesar siłe illi głie laudem ꝙͣ sepissime querere. Nicħ eĩ
est tã ppłare ꝙͣ bonitas. Nulla de uirtutib tuis plurimis nec admi¬
enbłior nec g̃ratior misicordia ẽ. hoiẽs enĩ ad deb nulla re ꝓpͥiꝰ acce¬
dut ꝙ salute hoĩb dando. Nicħ eĩ ht̃ nec fortuna tua maiꝰ ꝙͣ ut possis
nec natium inclius ꝙͣut uelis ẜuare ꝙͣplurimos. Iongiore orõne
ta forsitan postulat tua certe natura breuiorẽ. Quare cũ utilius:

Expanded text:
tiae probatissimis fratribus. ut concessisti illum senatui, sic da hunc populo, cuius voluntatem carissimam semper habuisti, et, si ille dies tibi gloriosissimus, populo Romano gratissimus fuit, noli, obsecro, dubitare, C. Caesar, similem illi gloriae laudem quam saepissime quaerere. nihil est tam populare quam bonitas, nulla de virtutibus tuis plurimis nec admirabilior nec gratior misericordia est. homines enim ad deos nulla re propius accedunt quam salutem hominibus dando. nihil habet nec fortuna tua maius quam ut possis, nec natura melius quam ut velis servare quam plurimos. longiorem orationem causa forsitan postulet, tua certe natura breviorem. qua re cum utilius
Abbreviated transcription (Latin):
pauca dicamus. contra rem suã me nestio qñ uenisse questus ẽ. An
ego nõ uenirẽ ꝯ alienum ꝓ familiari ⁊ netãc meo: Nõ uenue ꝯtͣ¬

Expanded text:
pauca dicam. contra rem suam me nescio quando venisse questus est. an pauca dicam. contra rem suam me nescio quando venisse questus est. an ego non venirem contra alienum pro familiari et necessario, non ven
Abbreviated transcription (Latin):
Nec uoͣ necẽe est a me quẽꝙͣ noĩati uob cũ ip̃i recardamĩ.
michi penaꝵ illi plus ꝙͣ optarent dederũt. Te miror an¬
toni quoꝵ fcã imitert eoꝵ exitus nõ phorrescere: atq ħ
in aliis minus mirabar et iõ minus quia nemo illoꝵ mͥ inimicus fuͭ
uoluntarius. om̃s ame rei .p. cã lacessiti. tu ne u̾bo quide uiolatus ut
auoitior ꝙͣ .l. catilina furiosior ꝙͣ .p. dgͥoius uiterere ultro maledc̃is¬
str. & uco putem: cõtemptũ ne me̾ nõ uideo nec ĩ uita nec ĩ gritia
nec ĩ reb gestio nec ĩ huc medioritite ingenii quio despicere possit
antonius. an ĩ senatu facilime detrahi posse c̾ceotoit qui ordo clarissi¬
mis cuub bñ geste rei p. testimoniũ młtis mͣ uni conẜuate dedit.
an decertare mecũ uoluit cõtentioẽ dicendi: hoc qde beneficiu est.
m eẽt ĩnimicus: Cũi priꝰ ꝙͣ de ceteris rebꝰ respondeo: de amicitia
quã a me iolatam eẽ crimitiatus est qd̾ grauissimũ crimẽ uedico

Expanded text:
o necesse est quemquam a me nominari: vobiscum ipsi recordamini. mihi poenarum illi plus quam optarem dederunt: te miror, Antoni, quorum facta imitere, eorum exitus non perhorrescere. atque hoc in aliis minus mirabar. nemo enim illorum inimicus mihi fuit voluntarius: omnes a me rei publicae causa lacessiti. tu ne verbo quidem violatus, ut audacior quam Catilina, furiosior quam Clodius viderere, ultro me maledictison video nec in vita nec in gratia nec in rebus gestis nec in hac mea mediocritate ingeni quid despicere possit Antonius. an in senatu facillime de me detrahi posse credidit? qui ordo clarissimis civibus bene gestae rei publicae testimonium multis, mihi uni conservatae dedit. an decertare mecum voluit contentione dicendi? hoc quidem est beneficium. nisi mihi esset inimicus. cui prius quam de ceteris rebus respondeo, de amicitia quam a me violatam esse criminatus est, quod ego gravissimum crimen iudico,
Abbreviated transcription (Latin):
potentissimus inimicus huic cãe. aliena uoluntas. conuentus firitii atq
magni. Quero ꝗd facturi fuistis qͣꝙͣ quid fcũri fu̾itis nõ dubite cũ uideam
quid feceritis. prohibiti estis in proiũcia ura pedem pone ⁊ ꝓhibit¬
sũma cũ iniuria. quomodo id tulistis: accepte ĩuipie q̃relã ad que
prtulistis: nẽpe ad eũ Eluiꝰ auctẽ secuti ĩ societate belli ueneratis.
O si cesaris ca ĩ prouĩciã ueiẽbatis gd eũ ꝓfecto exclusi ꝓũtia ue¬
missetis Wenistis ad põpeiu. Que ẽ gͦ ap̃ sesarẽ q̃rela: cũ eu
accusens a quo queramini uos ꝓhibitos eẽ ꝙͣ cesare bellu gerere.
atq ĩ hoc quidẽ uł cũ mendatio si uelits głian ꝑ me licet uos¬

Expanded text:
potentissimus inimicus huic causae, aliena voluntas conventus firmi atque potentissimus inimicus huic causae, aliena voluntas conventus firmi atque magni. quaero: quid facturi fuistis? quamquam quid facturi fueritis dubitem, cum videam quid feceritis? prohibiti estis in provincia vestra pedem ponere et prohibitsumma cum iniuria. quo modo id tulistis? acceptae iniuriae querelam ad quem detulistis? nempe ad eum cuius auctoritatem secuti in societatem belli veneratis. quod si Caesaris causa in provinciam veniebatis, ad eum profecto exclusi provincia venissetis. venistis ad Pompeium. quae est ergo apud Caesarem querela, cum eum accusetis a quo queramini prohibitos vos contra Caesarem gerere bellum? atque in hoc quidem vel cum mendacio, si voltis,
Abbreviated transcription (Latin):
orit᷑ uł ira pocius. Nã si crimen ẽ illũ uoluisse non minus magnum
obtinere uoluisse ꝙͣ aliqua se maluisse. Atq is tñ aliꝗs ligariꝰ nõ fuit.
hec querela tubero ur̃a quid ualet: pecepti ĩ ꝓiũtia nõ sumꝰ. ꝗd si cẽtie
cesari ne eã trapituri fuissetis: An ꝯͣ cesarem retenturi: Uioe ꝗdlicẽtie
cesar nobis tua lib̾alitas det uł pocius audatie: Si responderit tubero
affrica quo senatus eũ sorsq miẜat tibi patrẽ suũ tradituꝵ fuisse
nõ dubitabo eũ ap̃ te ip̃m cuiꝰ co eũ facere int̾fuit grauissimis uerb̾
eius ꝯsiliũ rep̃hendere. nõ etĩ si tibi ea res grata fuiss ẽẽt ⁊̃ probata
S iaz hoc totum omitto nõ tã ne offendã tuas pacientissimas aures ꝙͣ
ne tubero qd nũꝙͣ cogitauit facturus fuisse uideat. Ueniebatis gͥ ĩ affri
ca ꝓiũtia una ex omib huic uictorie maxĩe infestam ĩ qua rex erit¬

Expanded text:
oritur vel ira potius. nam si crimen est voluisse, non minus magnum oritur vel ira potius. nam si crimen est voluisse, non minus magnum obtinere voluisse quam aliquem se maluisse. atque is tamen aliquis Ligarius non fuit: ra quid valet? recepti in provinciam non sumus. quid, si essetis? Caesarine eam tradituri fuistis an contra Caesarem retenturi? vide quid licentiae, Caesar, nobis tua liberalitas det vel potius audaciae. si responderit Tubero, Africam, quo senatus eum sorsque miserat, tibi patrem suum traditurum fuisse, non dubitabo apud ipsum te cuius id eum facere interfuit gravissimis verbis eius consilium reprehendere. non enim, si tibi ea res grata fuisset, esset etiam approbata. sed iam hoc totum omitto, non ultra offendam tuas patientissimas auris quam ne Tubero quod numquam cogitavit facturus fuisse videatovinciam, unam ex omnibus huic victoriae maxime infensam, in qua rex