comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
timens euacuari posse scientiam
immutabilem. Econtra epicurus
ecrum que eueniunt nichil proui¬
deutie ratione dispositum ne for¬
te necc̃itatem mmutabilib rẽb in¬
ducat: opinatur. Pari gͦ errore
desipuuit. cum alter casui alter
necessitati unu̾sa subiciat. Mu¬
tabilium gͥ rerum dispositio un¬
mutabilis est ⁊ et̾ne ꝓuidentie
umimittabilis status: omnium
mutabilium continet cursum
sum uͦ ipsa ab et̾nitatis sue sta¬
tu mou̾i ñ possit: contingentiũ
seriem ab omni nexli necessitatis
absoluit. E licet lux in accessibił
sapientie dei. humane scĩe tenebͣs
in comꝑabtłr autecedit: est tamen
in quo claritati illiuis. caliginiᷤᷤ nr̃e
ocłs quod ad aliquid coequatur.
Sicut enim qđ uideo imminere.
nulla ex eo qr uidetur necessitate
ꝓueniet. sic ⁊ quod illuis ocłs con¬
templat᷑. non est nec̃cium euenire.
Scio equicdem uł lapictem uł sa¬
gutam qmͣ in nubes iaculatus sũ.
exigente natura recasuram in t̾¬

Expanded text:
timens evacuari posse scientiam timens evacuari posse scientiam immutabilem. Econtra Epicurus, eorum quae eveniunt nihil providentiae ratione dispositum, ne forte necessitatem mutabilibus rebus inducat, opinatur. Pari ergo errore desipiunt, cum alter casui, alter necessitati universa subjiciat. Mutabilium igitur rerum dispositio immutabilis est; et aeternae providentiae immutabilis status, omnium mutabilium continet cursum. Cum vero ipsa ab aeternitatis suae statu moveri non possit, contingentium seriem ab omni nexu necessitatis absolvit. Et licet lux inacessibilis sapientiae Dei humanae scientiae tenebras incomparabiliter antecedat, est tamen in quo claritati illius, caliginis nostrae oculus quoad aliquid coaequatur. Sicut enim quod video imminere, nulla ex eo quia videtur, necessitate proveniet, sic et quod illius oculus contemplatur, non est necessarium evenire. Scio equidem lapidem vel sagittam, quam in nubes jaculatus sum, exigente natura recasuram in te
Abbreviated transcription (Latin):
omnib arbitror infinita. cum ui
omnib que sunt ⁊ que ñ sunt: ab
inicio ẽe necesse sit uł non ẽẽ. ⁊ eoꝵ
que contractitorie opponunt᷑. alt̾m
semꝑ ex necessitate sit u̾um. Tanta
gͦ num̃ositate semel ⁊ simul ueroꝵ
excreuit aut pocius extitit uume¬
rs. ut ommino minui nequeat uł
infinitus: isi apud infuittã sapi¬
entiam di. Indeficiens gͦ scĩa est.
cui nicħ eoꝵ elabitur. ⁊ ominno ag¬
mentum non recipit. que ea om̃¬
ma comprehendit. Rationẽ uen
uingenito u̾bo disposuit creaus
ibi omnia simul. qmͣ postmnodum
tem qua fluctuare uident᷑ casib a
corruptionem que qͣsi existentit
lium prescidens retrudit ad non eĩ.
paichas uł fata antiquis placuit
appellari. eoqd̾ constitutiones ꝓu¬
dentie dei quin effectui mancipe¬
tur nenuim parcant. ⁊ au̾bo dei qͥ
ecermaliter omiia chixit ⁊ factal
executionis firmam̃tum accipiant.
Unde stoicus omnia necc̃ia credit.

Expanded text:
in omnibus arbitror infinita: cum in in omnibus arbitror infinita: cum in omnibus quae sunt et quae non sunt, ab initio esse necesse sit, vel non esse; et eorum quae contradictoriae opponuntur, alterum semper ex necessitate sit verum. Tanta ergo numerositate semel et simul verorum excrevit, aut potius exstitit numerus, ut omnino minui nequeat velinfinitus, nisi apud infinitam sapientiam Dei. Indeficiens ergo scientia est, cui nihil eorum elabitur, et omnino augmentum non recipit, quae ea omnia comprehendit. Rationem vero unigenito verbo disposuit, creans ibi omnia simul, quam postmodum tem, qua fluctuare videntur casibus ad corruptionem, quae quasi existendi filum praescindens, retrudit ad non esse, Parcas vel Fata, antiquis placuit appellari, eo quod constitutiones providentiae Dei, quin effectui mancipentur, nemini parcant, et a verbo Dei, quo aeternaliter omnia dixit, et facta sunt, exsecutionis firmamentum accipiant. Unde stoicus omnia necessaria credit,
Abbreviated transcription (Latin):
apłs. Quos predestinauit: hos ⁊ uoca¬
nite. ⁊ in lumine tuo idebimꝰ litm̃.
Ut gͦ reu̾enti qͣdam audam auda¬
tia scientia di que sinem nescit. uł
sermone finem muemat.: scĩa di ẽ
eummum que sunt. fuerunt ⁊ fut᷑a
sunt. uera comprehensio. ⁊ plena
noticia. Omnia siquidem u̾ano¬
uit ⁊ sola. nullamq dignanter
agnoscere falsitatem. Eam tam̃
auudicat ⁊ condempnat. Est gͥ
neccĩo infinita que unu̾sa uera cõ¬
plectitur. quorum utiq ñ ẽ mime¬
riis. aut adeo infinitus: ut sinẽ nõ
innemat nisi in fapientia dei que
sola seipsam quanta sit nouit. Ni
euanescit. omniumq dispositorum
p̃scĩa sint. pret̾ta an futura miciũ
⁊ causa u̾itas est. Psalmista siqui¬
tuorũ u̾itas. que nullo defectu sus
tñsibunt. Transibunt tam̃ celũ ⁊
gata. reformabitur celum nouum
⁊ t̾ra noua. S eutiat unus quisq qd̾
ei fides uł ratio ꝑsuadet. ego sine p̃¬
inchicio sentencie melioris uera medis

Expanded text:
Apostolus: Quos praedestinavit, hos et vocaApostolus: Quos praedestinavit, hos et vocain lumine tuo videbimus lumen . Ut ergo reverenti quadam audacia scientia Dei quae finem nescit, vel sermone finem inveniat: scientia Dei est omnium quae sunt, fuerunt, et futura sunt, vera comprehensio, et plena notitia. Omnia siquidem vera novit, et sola, nullamque dignatur agnoscere falsitatem. Eam tamen dijudicat et condemnat. Est igitur necessario infinita, quae universa vera complectitur, quorum utique non est numerus, aut adeo infinitus, ut finem non inveniat, nisi in sapientia Dei, quae sola se ipsam quanta sit, novit. Nim vera sunt, evanescit, omniumque dispositorum, praesentia sint; praeterea, an futura, initium et causa veritas est. Psalmista siquituorum veritas , quae nullo defectu sui transibunt. Transibunt tamen coelum gata, reformabitur coelum novum et terra nova. Sentiat unusquisque quod Dei fides vel ratio persuadet; ego sine praejudicio sententiae melioris, vera modis
Abbreviated transcription (Latin):
sñ iniuria nature conuelli ñ pos¬
sit: habitu suo conformat aĩam. fa¬
citq scientem. Hic gͦ habitus rectis¬
sime scia appellatur. licet ⁊̃ i  sũb¬
iecte int̾dum scientie noͣmine cen¬
seantur. Unde ⁊ uicissim nomini¬
b mutuatis qd̾ unius ẽ tñsit ad
alt̾um. Sic utiq ⁊ scientia dicitur
multa. cum tñ multituido: rerum
pocius qm scĩe sit. Si gͦ sap̾ĩe d̃ĩ mmi¬
mensitas ⁊ simplicitas attendat᷑:
una ẽ sim le ꝯ⁊̃. ncdiuidua. Si
subiacentium multitudo: multi¬
plex ẽ ⁊ multiforms. Sic etiam
si sub̃am uolentis aut potentis q̃
uult aut potest att̃das. una est
uolinitas ⁊ potestas. Si que uult ⁊
que potest: infinitus ommun nu¬
m̾us est uixta illud ꝓpħicum. Mag¬
nus dñs ⁊ magua uirtus eius. et
loquetur potentias dñi: Hec autẽ
res unifoemis ⁊ uaria. licet totiꝰ ua¬
rieta tis ignara sit: uariis tanen
nominib appellati. ⁊ s ex uariꝰ cau
uidentia gub̾nandorum. p̃destinatio

Expanded text:
sine injuria naturae convelli non possit, habitu suo informat animam, faciatque scientem. Hic ergo habitus, rectissime scientia appellatur, licet et res subjectae interdum scientiae nomine censeantur. Unde et vicissim nominibus mutuatis, quod unius est, transit ad alterum. Sic utique et scientia dicitur multa, cum tamen multitudo, rerum potius quam scientiae sit. Si ergo sapientiae Dei immensitas et simplicitas attendatur, una est simplex et individua. Si subjacentium multitudo, multiplex est et multiformis. Sic etiam si substantiam volentis aut potentis qua vult, aut potest, attendas, una est voluntas et potestas. Si quae vult et quae potest, infinitus omnium numerus est; juxta illud propheticum: Magnus Dominus et magna virtus ejus, et loquetur potentias Domini? Haec autem res uniformis et varia, licet totius varietatis ignara sit, variis tamen nominibus appellatur, sed ex variis causvidentia gubernandorum, praedestinatio
Abbreviated transcription (Latin):
uacuari possit euentus: auteceden¬
tis quoq u̾itas potest infirma¬
ri. ut ⁊ tu qui precesseras ñ p̃cessis¬
se possis. Quo tamen ingressus es:
ñ potes ñ fuisse ingressus. neq quod
factum est. connum̾ari potest it ⁊¬
fectis. neq qd̾ pret̾iit. ne fu̾it pot̾it
reuocari. Inhis enim omnib que
mente concepta. uł u̾bis expressa ł
actu completa transierunt: ñ posst̃
nec pot̾unt ex inide ñ fuisse. ⁊ si qͣ¬
lia futura erant: dum eadem suz
natura certus ñ fixit euentus: ua¬
leant ñ fuisse. Talium uͦ daudumm¬
tur ambitu ommia: que cuiuscũꝙ
gei̾s imminentis appellationẽ
clancdunt᷑. licet fammiliarnus ad qͣn¬
titatem. aut ad aliquuł. aut quod.¬
libet alioꝵ naturalit̾ applicentur.
¶rit gͦ mirum si ille qui omnia
potest᷑. ⁊ que preuictit ñ preuidis¬
se potest. cum constet fidei qd ea que
preuisa sunt ñ eneuire possunt. ⁊

Expanded text:
edentis quoque veritas potest infirmari, ut et tu qui praecesseras, non praecessisse possis. Quo tamen ingressus es, non potes non fuisse ingressus, neque quod factum est connumerari potest infectis, neque quod praeteriit, ne fuerit, poterit revocari. In his enim omnibus quae mente concepta, vel verbis expressa, vel actu completa transierunt, non possunt, nec poterunt exinde non fuisse, etsi qualia futura erant, dum eadem sui natura certus non fixit eventus, valeant non fuisse. Talium vero clauduntur ambitu omnia, quae cujuscunque generis imminentis appellatione clauduntur, licet familiarius ad quantitatem, aut ad aliquid, aut ad quodlibet aliorum naturaliter applicentur. Quid ergo mirum, si ille qui omnia potest, et quae praevidit, non praevidisse potest; cum constet fidei quod ea quae praevisa sunt non evenire possunt, et
Abbreviated transcription (Latin):
eugemo presidente dissensi. nõ
ob pret̾iti temporis gr̃am a fidei
⁊ confessionis illuis integritate di¬
u̾ti. Cet̾um qr q̃ndoq uerum fu¬
it dicere. nunc urno sic sentio.e¬
legant̾ ⁊ uere fateor in sequenti¬
bus: quia tunc uixi. ⁊ sic sensi. nes
tamen uitam p̃terisse uł sensũ
Scio tam̃ quis dixerit: quia in hoc
erramus. qd̾ mortem ꝓspicimꝰ. Mag¬
na pars euis iam p̃tist. Quicqͥd eta¬
tis retro ẽ: moes tenet. S certe semil
semel si ei fuisset utta elapsa: ant
hoc omnino non diferet. aut di¬
ceret recłiuurus. Non ẽ gͦ necces¬
se pret̾iiss qnicquid p̾ceriti tem¬
poris significatur u̾bo. ⁊ licet

Expanded text:
on ob praeteriti temporis gratiam a fidei et confessionis illius integritate diverti. Caeterum, quia quandoque verum fuit dicere: Nunc vivo, sic sentio, eleganter et vere fateor in sequentibus, quia tunc vixi, et sic sensi, nec tamen vitam praeteriisse vel sensum. Scio tamen quis dixerit, quia in hoc erramus, quod mortem non prospicimus. Magna pars ejus jam praeteriit. Quidquid aetatis retro est, mors tenet. Sed certe si ei semel fuisset vita elapsa, aut hoc omnino non diceret, aut diceret redivivus. Non est ergo necesse praeteriisse quidquid praeteriti temporis significatur verbo, et li
Abbreviated transcription (Latin):
grtͣliuntur ad uitam. E si possibi¬
lesit cosctem preuaricationis m̃ito.
a iusticia que uia uite ẽ aberrare.
Simͥ ñ credis. audi uł illum cui fi
angłs de celo contracdix̾it. dignissi¬
mo anethemate condempnabitut.
Pater inquit ex eis quos dedisti mͥ
ñ ꝑdicdi quemqͣm. sed serua eos. No̾¬
ne queso iam illos ꝑdid̾at qui ret̾s¬
sum abierant: N Ionne etiam quo¬
dammͦ iam uidam ꝑdid̾at: S cer¬
te ñ acceptau̾at eum in archano ꝯ¬
silii filius. nec pater seruandũ int̃
conscriptos filios cded̾at illum: qͥ
ñ fuerat predestinatus ad uitam.
Si uͦ alii pre ordinati erant. si labi
ñ pot̾ant. quare ꝓ eis tanta sectulita¬
te filius ut̾cedit: Saluaudi gͦ erãt.

Expanded text:
grediuntur ad vitam, etsi possibile sit eosdem praevaricationis merito a justitia, quae via vitae est, aberrare. Si mihi non credis, audi vel illum, cui si angelus de coelo contradixerit, dignissimo anathemate condemnabitur. Pater, inquit, ex eis quos dedisti mihi, non perdidi quemquam, sed serva eos . Nonne, quaeso, jam illos perdiderat, qui retrorsum abierant? Nonne etiam quodammodo jam Judam perdiderat? Sed certe non acceptaverat eum in arcano consilii Filius, nec Pater servandum inter conscriptos Filio dederat illum, qui non fuerat praedestinatus ad vitam. Si vero alii praeordinati erant, si labi non poterant, quare pro eis tanta sedulitate Filius intercedit? Salvandi ergo erant:
Abbreviated transcription (Latin):
conseq ̃ consequentis ꝓpo¬
site enunciationis ueritas constet.
Nec me artab̾ ut licet lispositaix
rerum mutabilem fatsar c̾e naturã.
scientiam disponentis ob hoc dicã
eẽ mutabilem. cum sccłm ipsius
u̾itatis archanum ioħm filium
touitru loquor. fidei. constet. qr
qnͣtacunq sit labilitas sub̃tors:
qd̾ factum ẽ in eo uita erat. ꝑ quẽ
facta sunt uniu̾sa. Enis itaq dis¬
positio tanta sue stabilitatis inco¬
lumiitate iuget ⁊ uiuit: ut ulło
motu rerum concuti nulla pos¬
sit temꝑis aut casus mutabilita

Expanded text:
consequendi, quam consequentis propoconsequendi, quam consequentis propositae enuntiationis veritas constet. Nec me arctabis, ut licet dispositarum rerum, mutabilem fatear esse naturam, scientiam disponentis ob hoc dicam esse mutabilem; cum secundum ipsius veritatis arcanum Joannem filium tonitrui loquor fidei constet, quia quantacunque sit labilitas subjectorum; quod factum est in eo vita erat, per quem facta sunt universa. Ejus itaque dispositio tanta suae stabilitatis incolumitate viget et vivit, ut nullo rerum motu concuti, nulla possit temporis, aut c
Abbreviated transcription (Latin):
quod nou ẽ: non scĩa. s opinio ẽ. Ce¬
t̾um ⁊ si ñ eẽ possit: nicħ impedit
ẽẽ scĩam. que non necessariorum tã¬
tum. s quorumlibet existentrum
est nisi forte ⁊ tu cum stoicis exis¬
tentia censeas necessariis compa¬
randa. Sic ⁊ que ille prenouit oĩa
proculdubio implebunt᷑. Contingẽ¬
tra tñ omnia ⁊ non enenire possibile
est. Adeo quidem ut ad eueniẽdũ
res quas cum eo futuras prenomi¬
mus. ñ magis ipsius qm nr̃ uisus
astringat. licet ab illuis dispositio¬
ne subfistendi formam omnia sor¬
tiantur: quatemis bona sunt. Ali¬
as autem ñ forme existendi unagi¬
nem gerunt. s defectum illuis e
est presciendi. ne aut temꝑaliũ
motus. et̾ne ꝓuidentie causa sit:
aut a purissimo fonte bonitatis
uͦ in compitis nulgo obicttur. qr
nec̾io si quid prescitur eueniet:
nullo u̾itatis robore subnixum
est nsi forte reb ab omii neces¬
sitate absolutis modum ꝯplȩxio¬
modns qms tibuat. ut pocuis nec̃citate

Expanded text:
non est, non scientia, sed opinio est. Caeterum etsi non esse possit, nihil impedit esse scientiam, quae non necessariorum tantum, sed quorumlibet existentium est, nisi forte et tu cum stoicis existentia censeas necessariis comparanda. Sic et quae ille praenovit, omnia procul dubio implebuntur. Contingentia tamen omnia et non evenire possibile est. Adeo quidem ut ad eveniendum res, quas cum eo futuras praenovimus, non magis ipsius, quam noster visus abstringat, licet ab illius dispositione subsistendi formam omnia sortiantur, quatenus bona sunt. Alias autem non formae existendi imaginem gerunt, sed defectum illius, eest praesciendi, ne aut temporalium motus aeternae providentiae causa sit, aut a purissimo fonte bonitatis vero in topicis vulgo objicitur, quia necessario, si quid praescitur eveniet, nullo veritatis robore subnixum est, nisi forte rebus ab omni necessitate absolutis, modum complexioni quis tribuat, ut potius necessitate
Abbreviated transcription (Latin):
t quidem magi sunt. ⁊ ob mag¬
nituctm̾e maleficioꝵ sic appel¬
lantur. qui dño ꝑmittente elemen¬
ta concutiunt. reb adimunt sp̃es
suas. uentura plerimq preniuitiãt.
turbant nientes hominum. im¬
intecunt somina. honiesq uiolen¬
tia carmis duntaxat occidunt.
quod ⁊ luicanũ nr̃m ñ latuit. Aat
enim. Mens hausti nulla same
polluta uenen: incantata perit.
nosti inqm̃ eos ñ modo moysi restĩs¬
se: s ⁊ m eo signis ⁊ miracłis conten¬
disse. lice: postmodum uł inuiti co¬
acti sunt digitum dei in signis mo

Expanded text:
t quidem magi sunt, et ob magnitudinem maleficiorum sic appellantur, qui Domino permittente, elementa concutiunt; rebus adimunt species suas, ventura plerumque praenuntiant, turbant mentes hominum, immittunt somnia, hominesque violentia carminis duntaxat occidunt, quod et Lucanum nostrum non latuit. Ait enim: Mens hausti nulla sanie polluta veneni, Incantata perit. Nosti, inquam, eos, non modo Moysi restitisse, sed cum eo signis et miraculis contendisse, licet postmodum vel inviti coacti sunt, digitum Dei in signis Mo
Abbreviated transcription (Latin):
securum quiesc̾e. cuius tuirpitudi¬
nem ꝓducere potes in lucem. ⁊ ꝓ¬
ferre in publicum: Certe omnis qͥ
malus est odit lucem. E opus om¬
ne artificis sui hab̾e uitet᷑ imagi¬
grnem. Meretricantiũ mulierum
fucus dum argu u̾er᷑ alicimne:
petit umbras. ⁊ tunet ne se ipsis de¬
formiores suit: si in mectiata luce
indentium obtutib pateant.

Expanded text:
securum quiescere, cujus turpitudisecurum quiescere, cujus turpitudinem producere potes in lucem et proferre in publicum? Certe omnis, qui malus est, odit lucem. Et opus omne, artificis sui videtur habere imaginem. Meretricantium mulierum fucus dum argui veretur a lumine, petit umbras, et timet ne se ipsis deformiores sint, si immediata luce videntium obtutibus pateant.
Abbreviated transcription (Latin):
langor infirmantiũ denigret dolo¬
rem lat̾um. Alioquin si benignion.
deliramenta eius familiares qua¬
si clitellariz quibdam nominis
siu hum̾is portant. S recte gestoꝵ¬
nichil uisi benignitati aut ciuli¬
tati potents ascribitur. E si qnͣdo
calculus grauior immuinet. quasi
pellem ꝓpelle animam tuam da¬
bit diues ꝓ fama sua. Et ut in te
retorqueat culpami suam: caput
tuum mitis criminii penis ñ uere¬
bitur obiectare. S quod magis mi¬
rab̾ilẽ. gratulabitur si astutia sua
industrie tue labores ⁊ sollicitucłies
hac m̾cede donau̾it: ut te reddat in¬
famem. ⁊ fecerit aut finx̾it te cri¬
minib in auditis obnoxiũ. Nõ
ẽ enim malum in ciuitate quod
ñ incdiutitis consiliarios impingua¬
tur. cum inanis sit excusatio. eo
quod omue officium sibi potenta¬
tus conformat. nenioq sapiens
dni fluctuat consilio impeudẽtũ.
Omtira nanq discernit ⁊ uidicat.
An eum putas in conscientia tua

Expanded text:
languor infirmantium denigret dololanguor infirmantium denigret dolorem laterum. Alioquin si benignior, deliramenta ejus familiares, quasi clitellarii, quibusdam nominis sui humeris portant. Sed recte gestorum nil nisi benignitati, aut civilitati potentis ascribitur. Et si quando calculus gravior imminet, quasi pellem pro pelle, animam tuam dabit dives pro fama sua, et ut in te retorqueat culpam suam, caput tuum meritis criminum, poenis non verebitur objectare. Sed quod magis mirabile, gratulabitur, si astutia sua industriae tuae labores et sollicitudines, hac mercede donaverit, ut te reddat infamem, et si fecerit, aut finxerit te criminibus inauditis obnoxium. Non est enim malum in civitate quod non in divitis consiliarios impingatur, cum inanis sit excusatio, eo quod omne officium, sibi potentatus conformat, nemoque sapiens diu fluctuat consilio imprudentum. Omnia namque discernit et judicat. An eum putas in conscientia sua
Abbreviated transcription (Latin):
loquentur. se cauis ⁊ postes.⁊ mar¬
mora. claude fenestias. Uela tegant
Qd̾ tamen ad galli cantum facit il¬
le sccłi: ꝓximus ante diem. caupo.
sciet. ꝓcedo. Si t̾re secretum suum ĩ¬
fodiat. uł arundo subcrescens hoc
ꝓducet in publicum.⁊ leui flatu
mauras ꝓferet. qm̃ auricłas asi¬
ni nudas ht. Pallas quoq erictomi¬
um siuim occultare ñ potuit. qͥn
ipsum iam cognitum cornicis gar¬
talitas publicaret. Unde qr alieni
admissi delatrix fuit ⁊ conscia: co¬
loris ꝑdidit uenustatem.⁊ garru¬
litats incurit notam. Preterea
secretarii diuitum quasi quidã
tholutarii uł clitellarii sunt. ⁊ qͥ
errum delictis onerentur. Quicqͣd
ab eis delinquit᷑. in istoꝵ istoꝵ in¬
famiam cuditur: insi forte ea sit
de potente opinio. ut nullo possit
consilio de prauari. Si enim ẽ sol¬
lempnis malicia eius. si frauctis
⁊ ddi uulgata opinio: tocius fa¬
uilis fama puigatur. ac si capiaĩ

Expanded text:
loquentur, Et canis, et postes, et marloquentur, Et canis, et postes, et marmora: claude fenestras, Vela legant Quod tamen ad cantum galli facit ille secundi, Proximus ante diem caupo sciet. Procedo. Si terrae secretum suum infodiat, vel arundo succrescens hoc producet in publicum, et levi flatu in auras proferet, quoniam Auriculas asini Midas habet. Pallas quoque Erichthonium suum occultare non potuit, quin ipsum jam cognitum cornicis garrulitas publicaret: unde quia alieni admissi delatrix fuit et conscia, coloris perdidit venustatem, et garrulitatis incurrit notam. Praeterea secretarii divitum, quasi quidam tolutarii vel clitellarii sunt, et qui eorum delictis onerentur: quidquid ab eis delinquitur in istorum infamiam cuditur; nisi forte ea sit de potente opinio, ut nullo possit consilio depravari. Si enim solemnis est malitia ejus, si fraudis et doli vulgata opinio, totius familiae fama purgatur, ac si capitis
Abbreviated transcription (Latin):
uotio ⁊ fortuna totius gr̾e sue ⁊ fel¬
atatis auram uidetur beatulis it¬
sima quo uis absintio amariora fi
E si int̾im ñ amarescunt. uistam¬
hñt amaritudinis supitionẽ. Ro
siquidem ꝑicłosa ẽ. diuitum aut
potentum communicare secrens.
Si quid enim eis ꝑ incuriam fac
elabitur: cui nisi constio imponit.
Quod cubicularii aut cuiflonos. ⁊¬
mi ue. aut quicunq nebulonim
quib delicatus diitis sensus aitꝰ
furor carere ñ potest in lupanat
uł tab̾na sparsert. aut ut se uend¬
tarent a familiaritate potentis
chiuulgau̾unt in ppło: in illuuss
lumimam recorquetur. qui ma
siliis aliquem locum uifusẽ tͥ¬
musse. Si motus reram p̃sut de
trensium inquire sententias. Ni¬
chil enuim adeo occultum ẽ: quod
eis ex aliqua parte non reueletur.
Simͥ ñ credis: uł a qui nati nr̃o au¬
res accommoda. Ait enim. O coridon.
coridon secretum diuitisullum eẽ
putase  Serui ut taceant. iumenta

Expanded text:
votio, et fortuna totius gratiae suae, et felvotio, et fortuna totius gratiae suae, et felicitatis auram videtur beatulis inissima quovis absinthio amariora sunt, et si interim non amarescunt, justam amaritudinis habent suspicionem. Res siquidem periculosa est, divitum aut potentum communicare secretis. Si quid enim eis per incuriam forte elabitur, cui, nisi conscio imponetur? Quod cubicularii, aut ciniflones, mimive, aut quicunque nebulonum, quibus delicatus divitis sensus, aut furor carere non potest, in lupanari vel taberna sparserunt, aut ut se vindicarent a familiaritate potentis, divulgaverunt in populo, in illius calumniam retorquetur, qui in consiliis aliquem locum visus est tenuisse. Si motus rerum praesciretrensium inquire sententias. Nihil enim adeo occultum est, quod eis ex aliqua parte non reveletur. Si mihi non credis, vel Aquinati nostro aures accomoda. Ait enim. O Corydon, Corydon, secretum divitis ullum Esse putas? servi ut taceant, jumenta
Abbreviated transcription (Latin):
tium eos qui diuites fieri cupiunt
in laqueum diaboli.⁊ temptationez
dicit incictere. E qui utroq maior
est p̾mogenitus mortuoꝵ ⁊ pͥnceps
regum t̾re. asserit deo ⁊ mamone si
imil seruri ñ posse. Qm̃ impat aut
seruit colsata pecunia ciiq. Sed
ctiuiti nunqͣm seruit aut raro. uñ
liquet.diuites frequentius iniquoᷤ
ẽẽ qmͣ heredes miquoꝵ. Quomͦ ergo
regnat kantas il iniquitas dñat᷑.
Utiq diues familiaris c̾e nouit. a¬
micus mnqͣm aut raro. Hinc tam̃
ñ de eo qui ht̾ diuitias sermo ẽ. sec
qui amat. Ex quib liquet. qi qnͣa¬
cunq ex familiaritate potentioris
grã uideatur: diligentem cautelam
exigit subcłitoꝵ. Alioquit: ouinis qͥ
alecebra plus aloes qmͣ melł iu extu
habitura ẽ. At expedit płunum ad
successus esse conscium secretorum.
Quict ni: Reu̾entia crescit. Inualt̾at
autottas. Arcentur incominoda.
Prouemunt utilitates. Amicoꝵ a
getur nim̾iis. Cultorib accecti de¬

Expanded text:
tium eos, qui divites fieri cupiunt, tium eos, qui divites fieri cupiunt, in laqueum diaboli, et tentationis dicit incidere. Et qui utroque major est, primogenitus mortuorum, et princeps rimul serviri non posse. Quoniam. Imperat, aut servit collecta pecunia cuique. Sed diviti nunquam servit, aut raro. Unde liquet divites frequentius iniquos esse quam haeredes iniquorum. Quomodo ergo regnat charitas, ubi iniquitas dominatur? Utique dives familiaris esse novit, amicus nunquam, aut raro. Hic tamen non de eo, qui habet divitias, sermo est, sed qui amat. Ex quibus liquet, quia quantacunque ex familiaritate potentioris gratia videatur, diligentem cautelam exigit subditorum. Alioquin omnis ejus illecebra, « plus aloes, quam mellis » in exitu habitura est. At expedit plurimum ad successus esse conscium secretorum. Quidni? Reverentia crescit, invalescit auctoritas, arcentur incommoda, proveniunt utilitates, amicorum augetur numerus, cultoribus accedit de
Abbreviated transcription (Latin):
tum ⁊ potentũ amare contingat.
Tandemq receptum ẽ eoscdem nun¬
qm amare uł raro. ⁊ in eis precipue
causis in quib se pocius qñ alios
amare uideant᷑. Contria siqͥd ĩ eod̾
eẽ ñ possunt. & quo diuites pluri¬
mum cupicditatis. eo hñt minimũ
karitatis. Hec ⁊ enim sibi inuicem
maxime a du̾santur. Porro ut ait
quidam. Omnis diues imquus est¬
aut migui heres. s irissimum est
ut diuicie ñ defluant: nsi amoris
⁊ cupiditatis glictino solident᷑. Cas
desicterantis animi iugilantia et la¬
bor adquirit. s egrior sollicitudo reti¬
nec. ⁊ conserue̾t. Inquit ethicus. Nõ
minor ẽ uirtus qmͣ querere parta
tueri. Casus in est illic:. hic erit artis
opus. Cum gͦ istud ars. illudͥ casus
nomine censeatur. quis eas sine ap¬
plicatione mentis intensa dutius
tio. ibi fixa ccedis positio ẽ. Unde licet
inuito ⁊ repugnanti animo plerũ¬
ꝙ affluant: cor tam̃ apponere fide¬
lis philosophus ꝓhibet. ⁊ doctor gen¬

Expanded text:
tum et potentum, amare contingat. tum et potentum, amare contingat. Tandemque receptum est, eosdem nunquam amare, vel raro, et in eis praecipue causis, in quibus se potius, quam alios amare videantur. Contraria siquidem in eodem esse non possunt. Et quo divites plurimum cupiditatis, eo habent minimum charitatis. Haec etenim invicem maxime adversantur. Porro ut ait quidam: « Omnis dives iniquus aut iniqui haeres est; et rarissimum est, ut divitiae affluant, nisi amoris et cupiditatis glutino solidentur. » Eas desiderantis animi vigilantia et labor acquirit; sed aegrior sollicitudo retinet et conservat. Inquit ethicus: Non minor est virtus, quam quaerere, parta tueri: Casus inest illic, hic erit artis opus. Cum ergo istud ars, illud casus nomine censeatur, quis eas sine applicatione mentis intensa diutiustio, ibi fixa cordis positio. » Unde licet invito et repugnanti animo plerumque affluant, cor tamen apponere fidelis philosophus prohibet, et Doctor gen
Abbreviated transcription (Latin):
ri. qui u̾rem temꝑe quo uult: ac¬
cusare potest. Sitam̃ int̾ malos ka¬
ritas aut amicicia ẽẽ potest: hoc
⁊ enim quesitum ẽ. S tandẽ pla¬
cuit eam insi in bonis ẽẽ ñ posse.
Magna utiq int̾ molles ⁊ malos
concorctia. s ea tantum a karitate
discedit. qnͣtum lux distat a tene¬
beis. ⁊ licet uit̾dum mali sicut ⁊
bomi idem uelle idemq nolle pos¬
suit: amicicie tam̃ titulũ ñ asse¬
quunt᷑. Unde ⁊ crispo historicorũ
int̾ latmnos potissimo. s ⁊ ipsi ci¬
ceroni placuit: in malis factionẽ
eẽ qd̾ in uiris bonis uera amicicia
est. S qmͣuis uiciosus p̃pediente
malicia amicus e̾ẽ ñ possit. ⁊ si ñ
uen̾abilisi uerendus tam̃erit. qui
conscĩa secretoꝵ conscio t̾rorem po¬
test ucutere. Scitum ẽ illuit ethici
quia iul tibi se deb̾e putat. nil cõfe¬
ret ũqm̃: aui te participem secreti
fecit honesti. Hoc quoq iam pridem
uenit indubium. an quemqͣm diui¬

Expanded text:
rri, qui Verrem, tempore quo vult, Acrri, qui Verrem, tempore quo vult, Accusare potest. Si tamen inter malos charitas aut amicitia esse potest; hoc etenim quaesitum est. Sed tandem placuit, eam nisi in bonis esse non posse. Magna utique inter molles et malos concordia; sed ea tantum a charitate discedit, quantum lux distat a tenebris. Et licet interdum mali, sicut et boni, idem velle, et idem nolle possint, amicitiae tamen titulum non assequuntur. Unde et Crispo, historicorum inter Latinos potissimo, sed et ipsi Ciceroni placuit, in malis factionem esse, quod in viris bonis vera amicitia est. Sed quamvis vitiosus, praepediente malitia, amicus esse non possit, etsi non venerabilis, verendus tamen erit, qui conscientia secretorum, conscio terrorem potest incutere. Scitum est illud ethici, quia Nil tibi se debere putat, nil conferet unquam Participem qui te secreti fecit honesti. Hoc quoque jam pridem venit in dubium, an quemquam divi
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ aliquid adiciendum ẽ qmͣttati.
que iugi parcium deductione de¬
crescit. s licet usu defluant uncio¬
le patrimonii: gratum ẽ diligenti
patrifamilias. si uł ratiocinii cal¬
culo teneantur. peritq ctupplicit̾
quod elabitur nescienti. Ad ħ lu
la sententia tuo semꝑ in ore: u̾setur.
diis atq ipso ioue cdigna poete. Uñ
habeat querit nemo. s oportet ha¬
bere. In his quidem u̾sari ẽ arcio¬
risgr̾e funib uincire diuitem. li¬
cet u̾sibilitate ingenii lubricum
prothea uincat. Aut siu̾itatis
deficit gr̃a. uł ult̾ioris familiari¬
tatis exhibitio constat. Cet̾um li¬
cet utrumq ñ possis assequi.⁊ re¬
rum pͥuatarum participationẽ
i calculi cautiones: te secretis itz¬
gere quauis arte. An nescis quod
qui ꝑgunt ipsis imꝑatorib im¬
ꝑare. scire uolunt secreta domus.
atq inde tinu̾e E quo studiosins
occultantur. eo sunt cdiligentius
ꝑscrutanda. Nempe carus erit u̾¬

Expanded text:
et aliquid adjiciendum est quantitati, et aliquid adjiciendum est quantitati, quae jugi partium deductione decrescit. Et licet usui defluant unicolae patrimonii, gratum est diligenti patrifamilias, si vel ratiocinii calculo teneantur, peritque dupliciter, quod elabitur nescienti. Ad haec tuo sententia semper in ore Versetur, diis atque ipso Jove digna, poetae: « Unde habeat quaerit nemo, sed oportet habere! » In his quidem versari, est arctioris gratiae funibus vincire divitem, licet versibilitate ingenii lubricum Protea vincat. Aut si veritatis deficit gratia, vel ulterioris familiaritatis exhibitio constat. Caeterum licet utrumque non possis assequi, et rerum privatarum participationem, et calculi cautiones, te secretis ingere, quavis arte. An nescis quod qui pergunt ipsis imperatoribus imperare, Scire volunt secreta domus, atque inde timeri? Et quo studiosus occultantur, eo diligentius sunt perscrutanda. Nempe Carus erit Ve
Abbreviated transcription (Latin):
ed siñ mͦ ꝓmissores xiii.
sed munuscłarios in gr̃a illꝰ
quen captas antecedere ꝑgis. ten
tiociniis enis immisceas. parras lo¬
tib. eoqd̾ secretoꝵ conscius qui locll
parcit. diligenti patrifamilias al¬
plicere ñ potest. Grata funt uicus
tus qui deformitatẽ moꝵ siump¬
tium parcitate compensat. Dyi¬
mum ut ait cicero si nescis uecl¬
gal: parsimonia est. Tenruis par¬
cus impletur facile. ⁊ facillune e¬
nanitur ꝓcligus diues. Arcasans
copia defluit: fontisq habundãtia
tollitur scaturientis uene fecundi¬
tate sublata. Exili plerumq meatu
incdusum egerit urna liquoiẽ. Sic
mimitissimis dum frequentibus
⁊ continuis sumptib amplissime
exhauriunt᷑ opes. ⁊ breuium subtͣ¬
dione municiarum maxima he¬
recdi expilatur. Nisi focte ꝓdigus
pecunam inueniat rectiuiuam:
est luxus populator opum cui sẽꝑ
adherens Infelix humili gressu co¬
mitatur egestas. Illis gͦ parrentũ
est quoꝵ necc̃us imminet usus:

Expanded text:
ed si non modo promissores, sed munuscularios, in gratia illius quem captas, antecedere pergis, te ratiociniis ejus immisceas, parcas sumptibus, eo quod secretorum conscius, qui loculis parcit, diligenti patrifamilias displicere non potest. Grata sunt vitia ejus, qui deformitatem morum, sumptuum parcitate compensat. « Optimum, ut ait Cicero, si nescis, vectigal parcimonia est. » Tenuis parcus impletur facile, et facillime exinanitur prodigus dives. Arca sane copia defluit, fontisque abundantia tollitur, scaturientis venae fecunditate sublata. Exili plerumque meatu inclusum egerit urna liquorem. Sic minutissimis, dum frequentibus et continuis sumptibus, amplissimae exhauriuntur opes, et brevium subtractione minutiarum, maxima haereditas expilatur, nisi forte prodigus pecuniam inveniat redivivam. Est luxus populator opum, cui semper adhaerens Infelix humili gressu comitatur egestas. Illis ergo parcendum est, quorum necessarius imminet usus,
Abbreviated transcription (Latin):
lienum ꝓfecto ẽ quod
ratio nature uł offici ñ inducit.
si tameu int̾ctum recte dicit᷑ alenũ.
quod rectius fuerat semꝑ fuisse nul¬
hus. Que uͦ nature sunt ꝑ eque sũt
omnium que officii sunt suasit¬
głorum. alud itaq ex officio. iliud
ex natura. licet nature uis. ex offi¬
cio debeatur. Parricitii siquid̃ spẽs
ẽ impugnare uira nature. ⁊ acrile¬
gii ĩstar. parentis leges euacuare.⁊ ma¬
tͥmonio honorẽ debitũ ñ referre.
Quod cum ratio ex honestis causis
admittit: non est simpliciter alienũ.
Si modesta forte iocunditas uł utilitaᷤᷤ

Expanded text:
lienum profecto est, quod ratio naturae vel officii non inducit, si tamen interdum recte dicitur alienum, quod rectius fuerat semper fuisse nullius. Quae vero naturae sunt, peraeque sunt omnium; quae officii, sua sunt singulorum. Aliud itaque ex officio, aliud ex natura: licet naturae vis ex officio debeatur. Parricidii siquidem species est, impugnare jura naturaegii instar, parentis leges evacuare, et matri omnium honorem debitum non referre. Quod tamen ratio ex honestis causis admittit, non est simpliciter alienum. Si modesta forte jucunditas, vel utilita
Abbreviated transcription (Latin):
modi. ꝑsone. ⁊ cause. suꝑius me¬
morata discretio qm̃ forte minis
reuoluere potest lingua u̾bosior:
sed eam mens cauta reuoluere:
numis aut continere non potest.
hec ẽ enim fonspio ⁊ ceigo totius
modestie. si ne qua nichil in offi¬
tiis recte exercetur. Ab hacialios
alia decere uł dedecere certum ẽ.
Nam quod turꝑo bonis seio t̾cioq:
decebit crispinum. ꝑspicui gͦ erro¬
ris est ad fundamentum fame ⁊
głe cousumere uitam in talib. que
aait ociose occupationes sunt: aut
flagiciosa negocia. ꝓfecto sic delin¬
quentium particeps ẽ. qui eorum
lasciuuiam exhibet. ⁊ auctor uidetur
ẽe luxurie aliene: qui eam mauult.
sumptib ꝓsequi uł fauore. qͣm ꝑse

Expanded text:
modi, personae, et causae superius memodi, personae, et causae superius memorata discretio, quam forte nimis revolvere posset lingua verbosior, sed eam mens cauta revolvere nimis, aut continere non potest. Haec est enim fons et origo totius modestiae, sine qua nihil recte in officiis exercetur. Ab hac alios alia decere vel dedecere certum est. Nam quod turpe bonis Seio, Titioque, decebit Crispinum. Perspicui ergo erroris est, ad fundamentum famae et gloriae, consumere vitam in talibus, quae aut otiosae occupationes sunt, aut flagitiosa negotia. Profecto sic delinquentium particeps est, qui eorum lasciviam exhibet, et auctor videtur esse luxuriae alienae, qui eam mavult sumptibus prosequi, vel favore, quam pe
Abbreviated transcription (Latin):
dum uacasse traditui: cum bene ac
diu iura cuciũ cerimomiãq deorum
ordinasset. Ut enim in reb seriis sce¬
uolam: tta in lusib hommẽ agebat
quem rerum natura continiu la¬
boris pacientem non sinit eẽ. Ioq
tudit socrates qui nullam sapientie
partem dicitur habuisse ignotam.
ideoq non erubuit tunc cum int̾¬
posita arundine currib suis cum
paruulis filiolis ludens ab alcipia¬
de risus est. Homerus quoq celtstis
uates ingenii non aliuct seutit ue¬
hementissimis achillis manib ca¬
noras fides oltando. nisi ut earum
militare robur leui pacis stuctiõ re¬
laxaret. In sumina histrioniam sal¬
toriam ⁊ huinsmͦ lenocunua exer¬
cere. leuitatis aut turpituclins
est. Sed delectari in eis: nunc ad o¬
cia nunc ad flagitia accedit. Sic e¬
num modeste fiat ad recreationem.
sub ociandi licentia excusatur
Si ad lascuientis animi uolup¬
temicadit in crunen. hec autem
facillime distinguit loci. temꝑis.

Expanded text:
dum vacasse traditur, cum bene ac dum vacasse traditur, cum bene ac diu jura civium, caeremoniasque deorum ordinasset. Ut enim in rebus seriis Scaevolam, ita in lusibus hominem agebat, quem rerum natura continui laboris patientem esse non sinit. Idque vidit Socrates, qui nullam sapientiae partem dicitur habuisse ignotam; ideoque non erubuit tunc, cum interposita arundine cruribus suis, cum parvulis filiolis ludens, ab Alcibiade risus est. Homerus quoque, coelestis vates ingenii, non aliud sentit, vehementissimis Achillis manibus canoras fides aptando, nisi ut earum militare robur, levi pacis studio, relaxaret. In summa, histrioniam, saltatoriam, et hujusmodi lenocinia exercere, levitatis aut turpitudinis est. Sed delectari in eis, nunc ad otia, nunc ad flagitia accedit. Si enim modeste fiat ad recreationem, sub otiandi licentia excusatur; si ad lascivientis animi voluptatem, cadit in crimen. Haec autem facillime distinguit, loci, temporis,
Abbreviated transcription (Latin):
dam quod qui satirum incduit sati¬
rus ẽẽ uelit. sed nec illi qui seipsos
poliunt: pauonis in se pot̾unt trauͦ¬
formare colores. Concinant hi ⁊ roci¬
us musice melos ꝓuirib expleant:
nemo eorũ philomienami equabit
ant psitacum. Nonue gͦ uidecens ⁊
probrosum ẽ humane celsitudur.
si postposita dote sua inqua p̃ualet
ad alienas in quib suꝑatur aspurt:
Uerum si moderatio adhibeatitr. in
his ut̾dum sensuum uoluptate
u̾sari: sapienti ñ arbitror indecorũ.
ut sepe numo dictum est: nichil
decorum est sine mocdo. Nã
iociari interdum sapienti fa¬
miliare est: non tamen ut
uirtutis exercitium euaneᷤ. E cat.
S quod magis iugeat ⁊ quodã mͦ
rec̾etur. Si quidem leluis ⁊ scipio illd̾
par amoris infigne: sumil lectitabãt¬
⁊ sicut remissionis eorum certissimꝰ
testis scenola ẽ: auctor ẽ: ciuilib fati¬
gati negotizs. pila ludebant. Idem
quoq sceuola alce ⁊ calculis inter¬

Expanded text:
dam, quod qui satyrum induit, satydam, quod qui satyrum induit, satyrus esse velit; sed nec illi qui se ipsos poliunt, pavonis in se poterunt transformare colores. Concinant hi, et totius musicae melos pro viribus expleant, nemo eorum philomenam aequabit, aut psittacum. Nonne ergo indecens et probrosum est humanae celsitudini, si postposita dote sua, in qua praevalet, ad alienas, in quibus superatur, aspirat? Verum si moderatio adhibeatur, in his interdum sensuum voluptatem versari, sapienti non arbitror indecorum, ut saepenumero dictum est, nihil decorum est sine modo. Nam et otiari interdum sapienti familiare est, non tamen ut virtutis exercitium evanescat, sed quo magis vigeat, et quodammodo recreetur. Siquidem Laelius et Scipio, illud par amoris insigne, simul lectitabant, et sicut remissionis eorum certissimus testis Scaevola auctor est, civilibus fatigati negotiis, pila ludebant. Idem quoque Scaevola aleae et calculis inter
Abbreviated transcription (Latin):
hec omnnia. fallacem meretͥcis fu¬
cum ⁊ maliciam mnttantur. sst
gͦ uiro cum specło. nisi in eo calu
quod illud platonem gestasse es¬
tis est flamamis: ut iud̾et in ei
qnͣtum ꝑegrinatio. stuctii fea¬
uor. acumen temporis. ꝓcessuꝰ e¬
tatis. de naturali stiatũ mnuitas¬
set faciei indicio que bona ⁊ mala
fidelissime ꝓtestatur. Hoc quidẽ
egix ut seruaret ac releuałet na¬
turam. ne labore ⁊ dieta insueta
corrumꝑetur. Ut autem ad alia
transeamus. quis istoꝵ qui dott̃
brutoꝵ affectat brutus ẽẽ dig.¬
netur: Aut cui ñ preponderare
nulebitur. Si collatam sibi pre
illis confenit rationem: Nun¬
quid iurium amator leo uellet
ẽẽ aut parclus: Dicunt phisiologi.
quia lincis aut palitere odorem a¬
nimalia cetera sequuntur. istos ta¬
men qui musco ⁊ sp̃eb exot̾is pla¬
cant olfactum ⁊ ꝓuocant: uelle si pꝰ¬
sent non arbitror in panteram aut
lincem transformari. Non utiq cre¬

Expanded text:
haec omnia fallacem meretricis fuhaec omnia fallacem meretricis fucum, et malitiam imitantur. Quid ergo viro cum speculo, nisi in eo casu, quo illud Platonem gestasse testis est Flavianus, ut videret in eo quantum peregrinatio, studii fervor, acumen temporis, processus aetatis, de naturali statu mutasset, faciei indicio, quae bona, et mala fidelissime protestatur? Hoc quidem egit, ut servaret, aut relevaret naturam, ne labore, et diaeta insueta corrumperetur. Ut autem ad alia transeamus, quis istorum, qui dotes brutorum affectant, brutus esse dignetur? Aut cui non praeponderare videbitur, si collatam sibi prae illis conferat rationem? Nunquid virium amator, leo vellet esse, aut pardus? Dicunt physiologi, quod lyncis aut pantherae odorem animalia caetera sequuntur: istos tamen qui musco, et speciebus exoticis placant olfactum, et provocant, velle, si possent, non arbitror in pantheram aut lyncem transformari. Non utique cre
Abbreviated transcription (Latin):
fecerit ad notam scłi sui. Uir utiꝙ
alloquio ex ꝓfesso mollis. ⁊ in pretin¬
auponens omnem decorem suum.
fuit enim uestitu ad immundici¬
am curioso. ⁊ ut bene amictus ires:
faciem querebat in specła ubi se in¬
tuens toggam coeꝑi si applicabat:
ut rugas ne forte sed indirsitia lo¬
catas arcifex nodus asstingeret.⁊
simis ex composito defluens modu̾
lateris ambirot. Is quondam cum
incederet eloboratus ad spem: colle¬
ge de murriis diem diem dixit. qd̾
sibi in angustiis obuius offensu for¬
tutto structuram toge destruxerit.
⁊ capitale putauit: quod in hicm̾o
suo locum ruga mutasset. Nicħ ta¬
le sapientem decet. aut uirum ꝓbu̾.
immo ⁊ matrone honeste. ⁊ uirgi¬
nes nupture. facilius ⁊ felituis ob.
dotem forme tantam cultus sursal¬
licitudinem erubostunt. Mirum
itaq est quia impudentia etatis
nr̃e. cultus gestare decoros uix mi¬
rib: rapuere mares. Quid gͣ quod
milites. quid quod cłici᷑ Si quidẽ

Expanded text:
fecerit ad notam saeculi sui; vir utique fecerit ad notam saeculi sui; vir utique alloquio et professo mollis, et in praecinctu ponens omnem decorem suum. Fuit enim vestitu ad munditiem curioso, et ut bene amictus iret, faciem quaerebat in speculo. Ubi se intuens, togam corpori sic applicabat, ut rugas non forte, sed industria locatas, artifex nodus astringeret, et sinus ex composito defluens, modum lateris ambiret. Is quondam cum incederet elaboratus ad speciem, collegae de injuriis diem dixit, quod sibi in angustiis obvius offensu fortuito, structuram togae destruxerat, et capitale putavit, quod in humero suo, locum ruga mutasset. Nihil tale sapientem decet, aut virum probum: imo et matronae honestae, et virgines nupturae, facilius et felicius ob dotes formae, tantam cultus sui sollicitudinem erubescunt. Mirum itaque est, qua impudentia aetatis nostrae: Cultus gestare decoros, Vix muribus rapuere mares. Quid ergo quod milites? Quid quod clerici? Siquidem
Abbreviated transcription (Latin):
conglobatus in orbem rotulari ꝙͣ
incetere magis idoneus est. Iue
nunc utitur ponula. nunc cam¬
pestri. id solum agens: ut aliis
dissimilis habeaitur. Ille tantas exqͥsi¬
tiornatus affectat mundicias. ut
nmio splendore cultus oꝑosi: ad
sorctes uicdeatur accectere. Quicqͥt
eim declecet. ⁊ quodam mͦ polluit
aut pocins expellit honostatem:
scectictum ẽ. ⁊ habentum in sordi¬
bus. Non tamen aiguit᷑ quod uec¬
cessitas introducit. quia non om̃s
ommna possinit: ⁊ est cunis natura
exigit. unde alins onatur aut qd̵
ommino ferre non potest. Hoc aut̃
in omnib fugiat notam: indicẽs
actiom reditudinem uec sit repte¬
heusibilis. sermomi cantelam ne sit
contemptibilis. habitui modestiã.
ne sit notabilis. Intemꝑam nanꝙ
nota coniuntit. In hodiernum diẽ
arguitur intemꝑies hortensi a qͦ
isti dealbati adhuc dicinitur hortẽ.¬
siam. non quod primus sed quod
p̃cipiuus talium fuertr: ad eo ut suf.¬

Expanded text:
conglobatus in orbem rotulari, quam conglobatus in orbem rotulari, quam incedere, magis idoneus est. Ille nunc utitur penula, nunc campestri: id solum agens, ut aliis dissimilis habeatur. Ille tantas exquisiti ornatus affectat munditias, ut nimio splendore cultus operosi, ad sordes videatur accedere. Quidquid enim dedecet, et quodammodo polluit, aut potius expellit honestatem, sordidum est, et habendum in sordibus. Non tamen arguitur quod necessitas introducit, quia non omnes omnia possunt, et est cujus natura exigit, unde alius oneratur, aut quod omnino ferre non potest. Hoc autemin omnibus fugiat notam, indicens actioni rectitudinem, ne sit reprehensibilis; sermoni cautelam, ne sit contemptibilis; habitui modestiam, ne sit notabilis. Intemperantiam namque nota convincit. In hodiernum diem arguitur intemperies Hortensii, a quo isti dealbati adhuc dicuntur Hortensiani, non quod primus, sed quod praecipuus talium fuerit, adeo ut suf
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ implere sorditum histrionem. Ges¬
tus si quidem exprimunt: rerum
itilitate deducta. fertur beatus
reronimus tres a mensa cłicos exclu¬
sisse. quia ipsos in compositos uitłte
turpe ducens honesto ⁊ gram uiro
in eius consortio aliquem incompo¬
situm inueniri. s quidem hoc laud
maiori dignum est: qmͣ si ut ab eis
laudaretur actmiteret. Licet autẽ
aliqua sit uoluptas ocłoꝵ in talib:
iux sine turpitudine ex̾ceri potue¬
rit uł acłmitti. Est ⁊ illa noluptas
in uiro graui notabilis ex causa
luxtirie. que ornatum snũ in pre¬
cio uestium aut colore. aut forma.
ant usus nouitate. consistere opi¬
natur. Ut enim ait echicus mal¬
ẽ qui inguem ad obscenum demis¬
sis usq facetus. Alter solis lineis
beumne horrores exclucdit. ⁊ dum
omnia gelu constricta rigent: te¬
nui sudat inciclade. ⁊ illius delici¬
as etiam bumbicimis urit pan¬
nus aut premit. Hic cepa tumca¬
tior. densatus pellib ⁊ epirogiis:
clamidi penulam suꝑducit. ⁊ qͣsi

Expanded text:
 implere sordidum histrionem. Gestus siquidem exprimunt, rerum utilitate deducta. Fertur beatus Hieronymus tres a mensa clericos exclusisse, quia ipsos incompositos vidit, turpe ducens honesto et gravi viro, in ejus consortio aliquem incompositum inveniri. Et quidem hoc laude majori dignum est, quam si, ut ab eis laudaretur, admitteret. Licet autem aliqua sit voluptas oculorum in talibus, vix sine turpitudine exerceri poterit, vel admitti. Est et illa voluptas in viro gravi notabilis ex causa luxuriae, quae ornatam suum in pretio vestium, aut colore, aut forma, aut usus novitate consistere opinatur. Ut enim ait ethicus: Malest qui Inguen ad obscenum demissis usque facetus. Alter solis lineis brumae horrores excludiomnia gelu constricta rigent, tenui sudat in cyclade, et illius delicias, etiam bombycinus urit pannus, aut premit. Hic caepa tunicatior, densatis pellibus et epitogiis, chlamidi penulam superducit, et quasi
Abbreviated transcription (Latin):
roya auidsm nes
est ꝓfessio u̾itatis. ⁊ que
incursantib erroꝵ tenebs.
aut negligentia ꝓfitentis frequen¬
tissime uiciatur. Qui enim u̾m sit
quis recte examinat reb incogniti:
Noticia autem rerum eo quod uiaᷤᷤ
non dirigit contemptoris iusticie
aculeos exacerbat in penam de¬
linquentis. Est gͦ primus philoso¬
phandi gradus: gen̾a rerum ꝓprie¬
tatesꝙ discutere. ut quid in singri¬
lis uerum sit peudenter aguoscat.
Scłs: ut quisq uł u̾itatis qd̾ ei il¬
luxerit fideliter assequatur. Hec
antem philosophantiũ strata illi
soli ꝑuia est qui de regno uanitatis
ꝓclamat in lib̾tatem̃. qua liberi¬
mientes. colla uigo mniquitatis ⁊
in insticie sub cduxerunt. Ubi enł̾

Expanded text:
rdua quidem res est, professio veritatis, et quae incursantibus errorum tenebris, aut negligentia profitentis frequentissime vitiatur. Quid enim verum sit, quis recte examinat rebus incognitis? Notitia autem rerum, eo quod vias non dirigit contemptoris, justitiae aculeos exacerbat in poenam delinquentis. Est ergo primus philosophandi gradus, genera rerum, proprietatesque discutere, ut quidquid in singulis verum sit, prudenter agnoscat. Secundus, ut quisque id veritatis, quod ei illuxerit, fideliter assequatur. Haec autem philosophantium strata, illi soli pervia est, qui de regno vanitatis proclamat in libertatem, qua libervientes, colla jugo iniquitatis et injustitiae su
Abbreviated transcription (Latin):
bus orbatus. itemq alius cda itus
crure debilis. sedentem ꝓtribuna li
pariter adierunt: mantes opẽ ua¬
litutim en qd̃ sibi faret inquiete
monstratum. ocłos ie̾stituendos.
si eos ille inspiceret. ⁊ crus debili ro¬
borantum: si illud dignaret᷑ caloe
mittingere. Orantib amitis licet
⁊ uit̾tus intellii ⁊ otonis. qui fedo ne¬
roni frccesserant: plurib celestium
signis p̃nuatiatũ ẽ ⁊ ꝓͦ parte stupẽ
plerunq signa ẽẽ ñ ambigit. quis¬
quis enuangłice ꝓmissionis fidelit̾
meminit. cum scriptum sit: erũt
signa in sole ⁊ luna ⁊ stelł. ⁊c̾. E a
tamen que hic prenunciant᷑. sine
p̃iuditio sentenitie melioris ea in¬

Expanded text:
bus orbatus, itemque alius claudus crure debilis, sedentem pro tribunali pariter adierunt, orantes opem valetudini, eo quod sibi foret in quiete monstratum, oculos restituendos, si eos ille inspiceret, et crus debili roborandum, si illud dignaretur calce contingere. Orantibus amicis, invitus et interitus Vitellii et Othonis, qui foedo Neroni successerant, pluribus coelestium signis praenuntiatum est, et pro parte stupendplerumque signa esse non ambigit, quisquis evangelicae promissionis fideliter meminit, cum scriptum sit: Erunt signa in sole, et luna, et stellis, etc. . Ea tamen quae hic praenuntiantur, sine praejudicio sententiae melioris, ea in