comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
actib et uerb̾ ⁊ cogitacõib modũ
q termios ip̃a constituit. Est tam̃
cui nec ip̃a noũit terminũ p̾fire
Est cui ĩ eo p̃scribit modũ ut ñ hãt
modu Quitꝙͣ agit aut loquiti
t̾minetur. Si ei .ẜ. platone̾ ph̃s a¬
mator dei ẽ quid aluid ẽ ph̃ia ni¬
si diumitatis amator. Poc ẽ itaq
quod t̾iari ñ uult ne et ip̃a quoda
nõ expedit finiat᷑. Qd eĩ finitur
nata sapia dei cũ multis presc̾bat
modũ deũ sine mo p̾cipit diligẽ¬
dum Nisi quia caritati modus il¬
le pcipit p̃scribr ut ds sñ tĩo amo¬
ris diligatur Oui eĩ ait Diliges
ꝓximũ tuũ sicut te ip̃ prenusit

Expanded text:
actibus, et verbis, et cogitationibus modum, et terminos ipsa constituit. Est tamen cui nec ipsa novit terminum praefinire. Est cui in eo praescribit modum, ut non habeat modum. Quidquid agit aut loquitur, terminetur. Si enim secundum Platonem, phmator est, quid aliud est philosophia, nisi divinitatis amor? Hoc est utique quod terminari non vult, ne et ipsa, quod non expedit, finiatur. Quod enim finitur, nata sapientia Dei, cum multis praescribat modum, Deum sine modo praecipit diligendum: nisi quia charitati modus ille praescribitur, ut Deus sine termino amoris diligatur. Qui enim ait: Diliges proximum tuum sicut te ipsum ,
Abbreviated transcription (Latin):
Sic rõnalis creatura bruteicit. sic
ymago creatoris q̃da moꝵ siłitu¬
dinc defoͣmat᷑ ĩbestia sic acondi¬
tõis sue dignitate degnãt homo
uanitati siłis fcũs. eo qd̾ ex ronõe
collato ĩtumuit. ⁊ atumore ꝑdidit
ĩtellectu. Q.uis eĩ eo ĩdignior qui
ꝙ parca manu datũ est ad mẽsurã
raria quada accessione ⁊ penalire¬
petẽou ĩ uite dispẽdia prodigit nĩ
cõtumeliꝗ̃ auctoris effũdit. Quit
su libidinis dimissis ꝓpiis aliena
negocia curat. ⁊ nõ modo negociis
s ⁊̃ alienis ociis igiter occupatur.
Quid eo bestialius ꝗ omisso offitio
de media nocie surgit. ut sagacitate
canu uenatoꝵ ĩ dustria. stuoio co¬
militonu ẜuuloꝵ fretus obsequio
tp̃is ⁊ famc iactura. rerũlaboris ꝙ
dispẽdio. de nocte ad noctẽ pugnẽt

Expanded text:
Sic rationalis creatura brutescit, sic Sic rationalis creatura brutescit, sic imago Creatoris quadam morum similitudine deformatur in bestiam, sic a conditionis suae dignitate degenerat homo, vanitati similis factus, eo quod ex honore collato intumuit, et a tumore perdidit intellectum. Quis enim eo indignior, quitempus, quod parca manu datum est, ad mensuram raria quadam accessione et poenali repetendum in vitae dispendia prodigit, et in contumeliam auctoris effundit? Quid su libidinis, dimissis propriis, aliena negotia curat, et non modo negotiis, sed et alienis otiis jugiter occupatur? Quid eo bestialius, qui omisso officio, de media nocte surgit, ut sagacitate canum, venatorum industria, studio commilitonum, servulorum fretus obsequio, temporis et famae jactura, rerum laborisque dispendio, de nocte ad noctem pugnet a
Abbreviated transcription (Latin):
Iiter om̃ia que uͦiris
solẽt obẽe pͥncipibus.
tror. ꝙͣ ꝙ eis fortune
blandictis illeçebra
aspectũ sb̾thit u̾itatis.
di diuitias suas ⁊deli¬
tias cõgerit mũdus. qb
delicati sẽsus pringine
uicissi ret̾ouet ⁊ accedit
ut aĩus młtipliei lenocini¬
oru fraude captus. qͣdam
alienatõe sui abitiore bono
deficiẽs: pextiora mendatia
uaris xupisce̾tus enagetur.
iiou̾ca siqde uͥtutis prosperitas.
beatulis sus sic applandit ut no¬
ceat. ⁊ infeliei successu sic̃ in uia
fortunatis obsequit᷑. ut in fine
puitie opetur. cõuiuis suis ab mi¬
tio propinans dulcia. ⁊ cũ ĩ ebͥati
fuerit letale uirus miscet. ⁊siqd
det̾ius ẽ. Quo specie sui clarescit
ampluis. co stupentib ocłis dẽsiorẽ
ĩtũdit caligie. Inualescẽtib ergo
erroꝵ tenebris u̾itas euanescis. a
u̾tutu radice succisa seges g̾minat
uicioru. lumẽ r̃nis extiguit᷑. ⁊ tot̾
homo caũ miẜabłi fertur inp̾ceps.

Expanded text:
Inter omnia quae viris solent obesse principibus, tror, quam quod eis fortunae blandientis illecebra aspectum subtrahit veritatis, dum divitias suas et delicias congerit mundus, quibus delicati sensus pruriginem vicissim refovet, et accendit, ut animus multiplici lenociniorum fraude captus, quadam alienatione sui, ab interiore bono deficiens, per exteriora mendacia variis concupiscentiis evagetur. Noverca siquidem virtutis prosperitas, beatulis suis sic applaudit, ut noceat: et infelici successu sic in via fortunatis obsequitur, ut in fine perniciem operetur, convivis suis ab initio propinans dulcia, et cum inebriati fuerint, lethale virus miscet, et si quid deterius est: quo specie sui clarescit amplius, eo stupentibus oculis densiorem infundit caliginem. Invalescentibus ergo errorum tenebris, veritas evanescit, et virtutum radice succisa, seges germinat vitiorum, lumen rationis exstinguitur, et totus homo casu miserabili fertur in praeceps.
Abbreviated transcription (Latin):
dicendi dcã pensantes gratũ hñt
quidꝗd ũdecũꝙ elicitũ ꝓficit ad uͥ¬
tutẽ Nõ ergo quis s quid qua ue
de causa scribam diligẽs lector at¬
tendat et ubi maledicta ĩuenent
sĩcerus uidex et nec ĩuidie n ͨ oclii
nec altenus affectionis motu con¬
cussus testimoiu de malo ꝑhibeat
tis detrabitur aꝑusis quos emẽ¬
dari uellem Si me tamẽ benigni¬
tatis tue fauor exceperit. Saudꝙ̃
deo et caritate qua urgeor ad seri¬
bendu michi p̾stante fidutiam
ꝙ labori meo grã nõ de erit postor
Odio siquidẽ uel amore ĩ partẽ al¬

Expanded text:
dicentis dicta pensantes, gratum habent dicentis dicta pensantes, gratum habent quidquid undecunque elicitum proficit ad virtutem. Non ergo quis, sed quid, quave de causa scribam, diligens lector attendat, et ubi male dicta invenerit, sincerus judex, et nec invidiae, nec odii, nec alterius affectionis motu concussus, testimonium de malo perhibeat,atis detrahitur a perversis, quos emendari vellem, si me tamen benignitatis tuae favor exceperit. QuidquiDeo et charitate, qua urgeor ad scribendum, mihi praestante fiduciam, quod labori meo gratia non deerit posterorum. Odio siquidem, vel amore, in partem al
Abbreviated transcription (Latin):
Olent qui maree¬
nauigant illis bre
gratiam et referre
dutur ignes clão¬
res excitantur en¬
t̾ractus et tenacitas sirciũ a nam¬
gantib queant salubrit nauiģa¬
re declinari Sic et hiis qui ea i¬
minere d̾nuciant quib salus
ꝑiclitatur humana rectissĩe gr̃a
debetur ex merito et qui ea merẽ¬
tib nõ rependit ĩ dic gratus bñfi¬
ci dignus ẽ sauitis dispẽdĩ sus¬
tinere. Nemo autẽ ẽ qui salutẽ
uiciis nesciat ĩpedin ea q ex ao¬
re ꝓximoꝵ notari ad fuga publi¬
ce int̾ est Aita siquide humana
quouis freto ꝓcellosior ẽ nec posst
uitari discrimma nisi suis d̾nũ¬
ciẽtur indiciis. Adhãc uo operar
publice utilitatis et tue iussios
stimuł urgeor ucet ĩ me nichil
cunt ad exẽplũ Unde ĩme a plu¬
rimis &clamatur ut tacea dicẽ
Peccatoris hoc hii soli facuĩt quib
uicia placent curretes ĩ mortẽ neĩe
renocante aut qui salna̾tur i uitia
Nam quib bona placẽt nõ aquo
s quid dicatur attendũt et ex caus

Expanded text:
olent qui mare enavigant, illis habere gratiam et referre,duntur ignes, clamores excitantur, ertractus et tenacitas Syrtium, a navigantibus queant salubriter declinari. Sic et his, qui ea imminere denuntiant, quibus salus periclitatur humana, rectissime gratia debetur ex merito: et qui eam merentibus non rependit, ingratus beneficii, dignus est salutis dispendium sustinere. Nemo autem est, qui salutem vitiis nesciat impediri, eaque ex amore proximorum notari ad fugam, publice interest. Vita siquidem humana, quodvis freto procellosior est, nec possunt vitari discrimina, nisi suis denuntientur indiciis. Ad hanc vero operam, publicae utilitatis, et tuae jussionis stimulis urgeor, licet in me nihil tunt ad exemplum. Unde in mea plurimis conclamatur ut taceam, dicenpeccatoris. Hoc hi soli faciunt, quibus vitia placent, currentes in mortem, nemine revocante, aut qui salvantur inviti. Nam quibus bona placent, non a quo, sed quid dicatur attendunt, et ex causis,
Abbreviated transcription (Latin):
mc̃ta cõcuit reb adimut spẽs sias
uetura plerũq pͥnuciat tbãt m̾tes
hoĩu ĩ mittũt sonnia hoĩqs q molẽ¬
cia carm̃s dũ taxat occidũt. ꝙ̾ ⁊lu¬
canu nrm nõ latuit. Ait ciz. es
hausti nulla same poluta uenemi
ĩcãtata perit. Et ne tibi paua uid̾at᷑
illuis auctoricas nosti ꝙ ianues et
mãbit magi pharaonis egyptus ⁊¬

Expanded text:
s suas, ventura plerumque praenuntiant, turbant mentes hominum, immittunt somnia, hominesque violentia carminis duntaxat occidunt, quod et Lucanum nostrum non latuit. Ait enim: Mens hausti nulla sanie polluta veneni, Incantata perit. Et ne tibi parva videatur illius auctoritas, nosti quod Jamnes et Mambre, magi Pharaonis fu
Abbreviated transcription (Latin):
restitisse sz cũ çosignis ⁊ miraculis
cotendisse l pͥmo modũ uł ĩuiticoac¬
ti sit digitu dei ĩsignis moysi con¬
fiteri. De speciebus magice.

Expanded text:
restitisse, sed cum eo signis et miraculis contendisse, licet postmodum vel inviti coacti sunt, digitum Dei in signis Moysi confiteri. CAP. XI. De speciebus magicae.
Abbreviated transcription (Latin):
quidẽ aĩu acuris redimit soluit
mẽtẽ cõcepta leticiam dissiłare ñ
pocest Prumpit ĩ cantica q. b eis
ad libidinẽ uergit Eychara crini¬
cus icppas nõ stulticinia uł buco¬
lica personat amatoꝵ Sed ea que
cuulis ꝯuentus uenustatẽ deceat¬

Expanded text:
quidem animum a curis redimit, solvit quidem animum a curis redimit, solvit mentem, conceptam laetitiam dissimulare non potest. Prorumpit in cantica, et ab eis ad libidinem vergit. Cithara crinitus Iopas, non stultissima vel bucolica personat amatorum, sed ea quae civilis conventus venustatem decea
Abbreviated transcription (Latin):
stituta ꝯuiuii ꝓcessum et exitu su¬
ꝑflua si quide ꝓcessisse et luxũ epu¬
Tax graue fuisse indicat ꝙd p̾mi¬
sit postꝙͣ p̾ͥma quies epulis qui
alibi ꝑcioris mense sobrietatẽ no¬
tans et que solis necessariis q an¬
det ait postꝙͣ exempta fames epu¬
lis Ueꝵ qr cibus hoĩes tacitos eff̾ic̃
Potus loquaces strepitũ ⁊ cetea lux
insignia que de licẽtia bibe̾di pro¬
ueiunt prudẽter aduixit In ipsa
quoq agapetaꝵ consuctudiẽ plañ
est ĩueur suꝑsticio qua mĩmis so¬
licitatur gr̃a et quaĩ religios p̾cibꝰ
inuitatur qui luxu et ĩ mũditia pi¬
is mẽtib i imica ꝓcul abigitur Siq¬
dem aut deus sobrius nõ ẽ aut ei
ebrietas displicet sinc mensua bi¬
bitur admensurã et hiis ceteis p̃¬
ualet qui aut gula aut dolo stia¬
uit aut uicit ꝯpotores Inuemes
illic qui nestoris ebibat annos qͦt
sit ꝑcalices fc̃a sibilla senex Potus

Expanded text:
stituta convivii, processum, et exitum? Sustituta convivii, processum, et exitum? Superflua siquidem praecessisse, et luxum epularum gravem fuisse indicat, quod praemisit: Postquam prima quies epulis. Qui alibi parcioris mensae sobrietatem notans, et quae solis necessariis gaudet, ait: Postquam exempta fames epulis. verum quia cibus homines tacitos efficit, potus loquaces, strepitum, et caetera luxus insignia, quae de licentia bibendi proveniunt, prudenter adjunxit. In ipsa quoque agapetarum consuetudine planum est invenire superstitionem, qua numinis sollicitatur gratia, et quasi religiosis precibus invitatur, qui luxu et immunditia, piis mentibus inimica, procul abigitur. Siquidem aut Deus sobrius non est, aut ei ebrietates displicent. Sine mensura bibitur ad mensuram, et is caeteris praevalet, qui aut gula, aut dolo stravit, aut vicit compotatores. Invenies illic qui Nestoris ebibat annos. Quot sit per calices facta Sibylla senex. Potus
Abbreviated transcription (Latin):
fimalia uincũt H regina grauẽ ge¬
minis anro ꝙ poposcit Impleuitq
mero pathera quã belus et om̃es
a belo soliti tũc facta silentia tecti
Iupiter hospitib nã te dare iura lo¬
quntur Hũc letũ tiriis q diẽ troia¬
q pfectis Esse uelis nõs ꝙ huins
meisse minores assit lecicie bachꝰ
dator ⁊ bona uina et uos o cetum
tirii celebrate fanẽtes Dixit ⁊ ĩ mẽ¬
su laticu libauit honorẽ p̾maꝙ
ubato sũmo tenus attigit ore tu
bicie dedit ĩ crepitans ille ipiger hau¬
sit spumãtẽ patera et pleno se pol¬
luit amo Post alii ꝓceres cythara
crinitus ioppas ꝑsõnat aurata do
ignis aiturñ paliadasq hyadas
Bemmosꝙ triones Quidtãtur
occeano ꝓperẽt se tĩguere soles hy¬
berni uel que tardis mora noctib
obstet Igemmãt plausu trui troesq
sequtur Nec nõ et uario noctẽ foe
trahebat Infelix dido longũ ꝙ bi¬
bebat amorẽ. Aides ne delicati in¬

Expanded text:
funalia vincunt. Hic regina gravem gefunalia vincunt. Hic regina gravem gemmis auroque poposcit, Implevitque mero pateram, quam Belus et omnes A Belo soliti: tum facta silentia tectis, « Jupiter hospitibus nam te dare jura loquuntur Hunc laetum Tyriisque diem, Trojaque profectis, Esse velis, nostrosque hujus meminisse minores. Adsit laetitiae Bacchus dator, et bona Juno. Et vos o coetum Tyrii celebrate faventes. » Dixit, et in mensa laticum libavit honorem, Primaque libato summotenus attigit ore. Tum Bitiae dedit increpitans: ille impiger hausit Spumantem pateram, et pleno se proluit auro. Post alii proceres: cithara crinitus Iopas Personat aurata, doignis: Arcturum, Pleiadasque Hyadas, geminosque triones. Quid tantum oceano properent se tingere soles Hiberni, vel quae tardis mora noctibus obstet. Ingeminant plausu Tyrii, Troesque sequuntur. Nec non et vario noctem sermone trahebat Infelix Dido, longumque bibebat amorem. Videsne delicati in
Abbreviated transcription (Latin):
lubrimas ꝯmendat utilitates boc
aut eleganter et uere aic portũia.¬
neier cuulit̾ ꝯuiari nisi qui ĩ cibo
sͥ et potu frugalitatis ⁊ molestie p̾¬
scribit forma Inmoderado cibi
et potus dispẽsatͥcẽ oĩm officiorũ
tẽꝑantia abigit ea ĩpellete fit hõ
ad audiẽdũ tardus ad loquẽdũ ue¬
lox et uelox ad iram fit ad libidier
pnus et ad queius flagitia p̾ceps
Qui modestia deserit ad plebeiaz
ꝯiuandi ꝯsuetudĩe facile ꝓlabit̾
a cuuli Iumnuit bor maro homeice
ꝑfectionis fidelissiꝰ imitator qui
dũ a rege pheacũ ulirxẽ exceptũ reꝑit¬
recolit eneã naufragũ ĩ ꝯuiuũ dy¬
donis ĩtroducit et pheacũ et affroꝵ
luxuria ĩ uno ꝯmuio eleganter ex¬
pressit postꝙͣ prima quies epulis
meseꝙ remote createras magnos
statut et uina coronant Eit strep¬
tus tectis uocẽq ꝑ ampla uolutãt¬
ethera atria dependẽt ligni laquea¬
b amreis ĩcensi ꝗ noctem fla̾mis

Expanded text:
luberrimas commendat utilitates. Hoc luberrimas commendat utilitates. Hoc autem eleganter et vere ait Portuniaer convivari, nisi qui in cibo sibi et potu, frugalitatis et modestiae praescribit formam. Immoderatio cibi et potus, dispensatricem omnium officiorum temperantiam abigit. Ea impellente fit homo ad audiendum tardus, velox ad loquendum, et velox ad iram. Fit ad libidinem pronus, et ad quaevis flagitia praeceps. Qui modestiam deserit, ad plebeiam convivandi consuetudinem facile prolabitur a civili. Innuit hoc Maro Homericae perfectionis fidelissimus imitator, qui dum a rege Phaeacum Ulyxem exceptum recolit, Aeneam naufragum in convivium Didonis introducit, et Phaeacum et Afrorum luxuriam, in uno convivio eleganter expressit: Postquam prima quies epulis, mensaeque remotae, Crateras magnos statuunt, et vina coronant. Fit strepitus tectis, vocemque per ampla volutant Atria, dependent lychni laquearibus aureis Incensi, et noctem flammis
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯnaluisse Caruerãt eĩ sollicitudĩẽ
dispensande domus et epulax lar¬
gitate que et corpus frangũt ⁊ aĩa
uoluptates nocet empta dolore uo¬
luptas Et cũ ĩ ameĩssĩo agro ĩ mõ¬
suz uoluptuosoꝵ hoiuz se crassũ ⁊¬
pigue dscriberet lusit hiis u̾sibus
Me pĩguẽ et intidũ bñ curata cute
uises cũ ride̾ uoles epicuri d̾ g̾ze po¬
cũ S ⁊ exuilissis çibis uitada sa¬
cietas est Nichil eĩ ita obruit aĩu
ut plemis ueter et exestuas et huc
illucꝙ se uertẽs et ĩructus uł ĩ cre¬
pitus uẽtoꝵ efflatiõe respiras qua¬
le illud ieuiniu ã qualis illa ref¬
cio post ieumiũ cũ pridiais epulis
distendim̃ et guttur nr̃m medita¬
plixioris ĩ edie famẽ querẽ tatum
uoramus ꝙͣtũ uix altiꝰ diei noxi
digerat Itaq nõ tã ieuiniũ appel¬
landũ ẽ ꝙͣ crapula ac fetẽs ⁊ mo¬
Ieunii faciat mẽtione ⁊̃ religioe de¬
ducta frugalitatis maximas qsa¬

Expanded text:
convaluisse. Caruerant enim sollicitudine convaluisse. Caruerant enim sollicitudine dispensandae domus, et epularum largitate, quae et corpus frangunt et 342 avoluptates, nocet empta dolore voluptas. Et cum in amoenissimo agro in morsum voluptuosorum hominum se crassum pinguemque describeret, lusit his versibus: Me pinguem et nitidum, bene curata cute, vises, Cum ridere voles, Epicuri de grege porcum. Sed et ex vilissimis cibis vitanda satietas est. Nihil enim ita obruit animum, ut plenus venter et exaestuans, et huc illucque se vertens, et in ructus vel in crepitus ventorum efflatione respirans. Quale illud jejunium est, aut qualis illa refectio post jejunium, cum pridianis epulis distendimur, et guttur nostrum meditaprolixioris inediae famam quaerere , tantum voramus, quantum vix alterius dieidigerat. Itaque non tam jejunium appellandum est, quam crapula, ac fetens et mo Et licet jejunii faciat mentionem, etiam religione deducta, frugalitatis maximas et sa
Abbreviated transcription (Latin):
cibo abstinet aut sĩplicissĩa dieta tnͣs¬
igit uita Sũt adhuc qui sextã fe¬
riam ĩ ieuimo sine cibo trãsigant
uel eo utantur mimo ꝙd quidẽ re
ligioi et ĩ columitaci sicut experti
Loqu̾tur certissime ẜuit Refert põ¬
peuis trogus q teterrimus sicilie
trranus dyonisius dũ gule ⁊ eda¬
citati deditus erat oculoꝵ lumen
amiẜit Nichil ei ẽ quod certiorer
aut ciciorẽ ĩducat caligiẽ ugi in¬
gluuie qr ut ait porti̾anus edaci¬
tas cibos terit s oculos uorat Ea
lienus auctoe̾ ionimo et doctissim
ĩterpres ypocratis dicit ĩ exbortaco
medicĩe adlethas quoꝵ uita ⁊ ars
sagina est nec uiuere posse nec du
eẽ sanos aias ꝙ eor ita nĩo sãge
et adipib .q. luto ĩ uolutas nichil
tenue nicbil celeste s de carmbus¬
gliurie Legĩmus q̃ quosda mõbo
articulari et podagre hũorib labo¬
rantes ꝓsc̃ptione bonoꝵ ad sĩplicẽ
mensaz et pauꝑes cibos redactos

Expanded text:
cibo abstinet, aut simplicissima diaeta transcibo abstinet, aut simplicissima diaeta transigit vitam. Sunt adhuc qui sextam feriam in jejunio sine cibo transigant, vel eo utantur minimo: quod quidem et religioni et incolumitati, sicut experti loquuntur, certissime servit. Refert Pompeius Trogus quod teterrimus Siciliae tyrannus Dionysius, dum gulae et edacitati deditus erat, oculorum lumen amiserit. Nihil enim est quod certiorem aut citiorem inducat caliginem jugi ingluvie: quia, ut ait Portunianus, « edacitas cibos terit, sed oculos vorat. » Galenus, auctore Hieronymo, et doctissimus interpres Hippocratis, dicit in exhortatione medicinae, athletas, quorum vita et ars sagina est, nec vivere posse, nec diu esse sanos, animasque eorum ita nimio sanguine et adipibus, quasi luto, involutas, nihil tenue, nihil coeleste, sed sempLegimus quosdam morbo articulari et podagrae humoribus laborantes, proscriptione bonorum, ad simplicem mensam et pauperes cibos redactos,
Abbreviated transcription (Latin):
hiis p̾cipue iuxĩa emmet et ꝑ mel¬
osuis nocet quoꝵ meditacio ⁊ inge
exciciũ est ut epulẽtur coctidie spie¬
dice Hec ei ĩteꝑantia bonos moe̾s
ꝑuertit et tocuis hoĩs saluti p̾idi¬
cat et nisi coherceatur ꝓrsus huai
corꝑis fab̾cam soluit Auctor ẽ ut y¬
pocrates crassa et esa corpora cũ
cres ce̾di modũ ĩpleuerit necessaĩa
ẽe sanguinis demptionẽ ut heant
ĩ que rursus cresce̾ possint Alioquĩ
pleĩtudis distẽte sacietas ĩꝑalisi
et pessima gnã morboꝵ erumpit i
Impossible est eĩ ĩ uno statu corpo¬
rũ ꝑmaere natura s motu suo
crescere uł decrescere necesse est et
nisi crescendi capax sit aĩal oĩo sub¬
sistere nequit Ferũt et galienũ de¬
xime sẽper diei abstinẽtia loco effi¬
cacissĩe et salub̾rĩe medicinał cure
ĩdixisse nec facile posse nisi corrup¬
tionis natũẽ fui̾t morb̾ grauiori¬
bus subiaceͬ qui decia ꝙͣ die aboĩ

Expanded text:
his praecipue luxuria eminet, et pernihis praecipue luxuria eminet, et perniciosius nocet, quorum meditatio, et juge exercitium est, ut epulentur quotidie splendide. Haec enim intemperantia bonos mores subvertit, et totius hominis saluti praejudicat, et nisi coerceatur, prorsus humani corporis fabricam solvit. Auctor est Hippocrates, crassa et obesa corpore cum crescendi modum impleverint, necessariam esse sanguinis demptionem, ut habeant in quae rursus crescere possint. Alioquin plenitudinis distentae satietas in paralysin, et pessima genera morborum erumpit. Impossibile est enim in uno statu corporum permanere naturam, sed motu suo crescere vel decrescere necesse est: et nisi crescendi capax sit animal, omnino subsistere nequit. Ferunt et Galenum semper decimae diei abstinentiam, loco efficacissimae et saluberrimae medicinalis cura indixisse; nec facile posse, nisi corruptioris naturae fuerit, morbis gravioribus subjacere, qui decima quaeque die ab omni
Abbreviated transcription (Latin):
uidecur accomolus. Sane ñ quod
sordidũ dixerim si diliges pater¬
familias id agit ut ei ratio ostet
ĩpense Si tamen h̾ gradus a digni¬
tas ꝑsone nõ adimit s ĩ eo uita
terrere et tota mẽte uersari et sic
quidẽ ut alius sit et alius uid̾at᷑
nequaꝙͣ arbitror a sordib alienũ
Et quidẽ ꝯiuuoꝵ ciuiliũ teste por¬
tuniano regula ẽ ut hiis pliũmũ
ꝓmore cõdigẽtiũ liceas sobrietate
hylari nõ soluta Nõ cõuiuẽtibus
sic morẽ gen opportet ut licencia le¬
cior nequaquã ĩ turpitudie lux¬
urie ꝓruat qula siquidẽ quaĩ dĩur
gẽtur hostis tetermma et acerbissia
uitanda est Orogenes tyrãnos
subusioẽs urbiũ bellaq uel hostilia
bellor hostiluii uel cuuliũ matrezꝯ
altricẽ luxia que nõ ĩ sola gulai
placanda consistit posuiss s cotũ
ĩ tellexit ĩ parte dũ illã que ĩ potu
⁊ cibo et uenere et cultu splẽdido cõ¬
stet ad gule spem coartauit nã in

Expanded text:
videtur accommodus. Sane non quod videtur accommodus. Sane non quod sordidum dixerim, si diligens paterfamilias id agit, ut ei ratio constet impensae: si tamen hoc gradus aut dignitas personae non adimit. Sed in eo vitam terere, et tota mente versari, et sic quidem ut alius sit, et alius videatur, nequaquam arbitror a sordibus alienum. Et quidem conviviorum civilium, teste Portuniano, regula est, ut his plurimum more condegentium liceat, sobrietate hilari non soluta. Nam conviventibus sic morem geri oportet, ut licentia laetior nequaquam in turpitudinem luxuriae proruat. Illa siquidem quasi omnium gentium hostis teterrima et acerbissima, vitanda est. Diogenes tyrannos et subversores urbium, bellaque vel hostilia,bellorum hostilium, vel civilium matrem et altricem luxuriam, quae non in sola gula placanda consistit, posuisset, sed totum intellexit in parte, dum illam quae in cibo, et potu, et Venere, et cultu splendido constat, ad gulae speciem coarctavit. Nam et
Abbreviated transcription (Latin):
liaruis sit ꝙͣ uite cuili Siquidẽ¬
ꝯuiuoꝵ cuuliũ rõ media ẽ ut ecia
sobrietatẽ exhylaret et ĩsacietatis
cpulẽcia crapulã uitet nã et hñda¬
ciam cibi et potus ht̃ et quaĩ copie
cornu dispensas oĩa sic parcit ut
effundat sic effũdit ut parcat et
quã hc̃ penes se rõz nõ negligit q¬
dem s ut ait portunianus fidesi
rõnẽ nõ ostentat ĩpẽse Nichil eĩz
melestius est ꝙͣ si triclinii presul i
cõuiuio sedere uideatur ad calcu¬
lu Ande nõ satis michi uidẽtur
eẽ ciules quid̾ d lib̾alicate ĩ epta
glañciu qui sigulis noctib eu
ẜuis suis calculũ ponũt ⁊̃ ꝙ effu¬
derũt usu uel abuisu diurno qua
nocturius lacͥmis deflent subori¬
que euasit suspiriis et doloeͬ ꝓseqͥ¬
tur Sepe eciar eueĩt ut qui ab re¬
quisiti natuẽ ĩgssus ẽ ibidẽ quo
cũ mistris exactissima sumptuu
heat rõne Recte quidẽ qr nullus
locus tractandis sordib eis ing̾

Expanded text:
liarius sit, quam vitae civili. Siquideliarius sit, quam vitae civili. Siquideo media est, ut etiam sobrietatem exhilaret, et in satietate opulentia crapulam vitet. Nam et abundantiam cibi et potus habet, et quasi copiae cornu dispensans omnia, sic parcit ut effundat, sic effundit ut parcat, et quam habet penes se rationem non negligit quidem, sed, ut ait Portunianus, « fides rationem non ostentat impensae. » Nihil enim molestius est, quam si triclinii praesul in convivio sedere videatur ad calculum. Unde non satis mihi videntur esse civiles quidam de liberalitate inepta gloriantes, qui singulis noctibus cum servis sui calculum ponunt, et quod effuderunt usu vel abusu diurno, quasi nocturnis lacrymis deflent. Suboriquae evasit, suspiriis et dolore prosequitur. Saepe etiam evenit, ut qui ad requisita naturae ingressus est, ibidem quo cum ministris exactissimam sumptuum habent rationem. Recte quidem, quia nullus locus tractandis sordibus eis magis
Abbreviated transcription (Latin):
scĩtillusa roĩs se totos ĩmudicie
quid nã possunt faĩliarius ĩ mo¬
lare Ceterũ st̃ qui ista ocẽpnant
Quoĩa hoc uulgariũ et ut ita di¬
uilia alia dicũtur ẽẽ plebeia ĩ hii
laudi plerũꝙ ducit᷑ si sic tua ꝓcl¬
gas semel ut trimẽstruo tocoes u¬
rẽs cõuiuia ĩpudes mẽsas cͥcũe¬
as alienas Hoc quid sepe ꝓcligali¬
tatis iterdũ et auaricie nota est ⁊
Nã ut dici solet auarus cũ ĩcipit
excedit modũ Poteris uide̾ ꝙͣ plui¬
mos qui fere ano toto ꝑsimoie stu¬
dent et ad purgandã auaricie labẽ
epulones cõuocat ⁊ ꝑ̾asitos ⁊ colle¬
giũ nugatoꝵ qui aliene nidore cu¬
line capiũtur et quos magis hõra¬
re uoluerit maiorib oneratos mi¬
norib ꝑiculis igurgitant ꝙ distedũt
Et donec rapidaz orexim excuciã
aliquid amicicie aut festiuati credĩ
ẽẽ subtractũ Ad hoc ab oĩ urbaĩtae
adeo ꝓcul ẽ ut barbariei uiciis faĩ¬

Expanded text:
scintillulam rationis, se totos immunditiae scintillulam rationis, se totos immunditiae quidnam possunt familiarius immolare? Caeterum sunt qui ista contemnant. Quoniam haec vulgarium, et ut ita divilia, alia dicuntur esse plebeia. In his laudi plerumque dicitur, si sic tua prodigas semel, ut trimenstruo toto esuriens conviva impudens, mensas circumeas alienas. Hoc quidem saepe prodigalitatis, interdum et avaritiae nota est. Nam, ut dici solet, avarus cum incipit, modum excedit. Poteris videre quamplurimos, qui fere anno toto parcimoniae student, et ad purgandam avaritiae labem, epulones convocant, et parasitos, et collegium nugatorum, qui alienae nidore culinae capiuntur, et quos magis honorare voluerint, majoribus oneratos minoribus poculis ingurgitant et distendunt, et donec rabidam orexin excutiant, aliquid amicitiae aut festivitati credunt esse subtractum. At hoc ab omni urbanitate adeo procul est, ut barbariei vitiis fami
Abbreviated transcription (Latin):
minus et hystrionib et rumig¬
nilis placet Pec eĩ nõ adueritate
s ad opĩonẽ oĩa fũt Eoquorũ
sollicitudo feruet arte multiplici
Elicuitur uira quid quo die geri
ꝙporteat et coctidi anis mĩstrai
ꝯiuuiis domesticus dictator noc¬
te dieꝙ deliberat unũcũq ꝯꝗrit
uritamẽta gule et unde palati
uires excitet ebrietati nichil ar¬
bitras expelitũ nisi cũ ĩtẽꝑantie
fuerit satisfcũz Sunt ⁊ qui po¬
culis fercula subruant et quasi
homerici auc̃te decreti ĩcẽtinum
ĩgẽr et fomite uirtutis et qued̾
ylaritatis fontẽ opinãtur si se oĩc
mero sicera ue polluerit Pheacũ
ergo more ꝯsurgũt et qui ĩ exhau¬
riendis pocuł perditior est pociori.
iudicatur Dici solet qr aleator q̃¬
to ĩ arte doctior tanto nequior q̃
plane qui bibatior est alios ma¬
licia et siquitate trascendit Imi¬
molauit ifrł̃ apostatas a salutari
suo filios et allias suas ḋmoiis
Et isti du ĩgurgitacione ium a
sicere spm̃ deprimut extingunt

Expanded text:
 et historionibus, et rumigerulis placet. Haec enim non ad veritatem, sed ad opinionem omnia fiunt. Coquorum sollicitudo fervet arte multiplici, eliciuntur jura, quid quo die geri oporteat, et quotidianis ministrari conviviis domesticus dictator nocte dieque deliberat. Undecunque conquerit irritamenta gulae, et unde palati vires excitet hebetati, nihil arbitrans expeditum, nisi cum intemperantiae fuerit satisfactum. Sunt et qui poculis fercula subruant, et quasi Homerici auctoritate decreti incentivum ingenii, et fomitem virtutis, et quemdam hilaritatis fontem opinantur, si se omnino mero sicerave proluerint. Phaeacum ergo more consurgunt, et qui in exhauriendis poculis perditior est, potior judicatur. Dici solet, quia aleator quanto in arte doctior, tanto nequior; et plane qui bibacior est, alios malitia et iniquitate transcendit. Immolavit Israel apostatans a salutari suo, filios et filias suas daemoniis, et isti dum ingurgitatione vini aut sicerae spiritum deprimunt, exstingunt
Abbreviated transcription (Latin):
bis inquit absolue cũ et de albis
et deigris loris siles macule gig¬
nantur Cõmendat scoma et ꝯ¬
dicio dicentis si ĩ eadẽ causa sit ut
si aliũ de pauptate pauꝑ urideat
si doscie natũ natus oscure Nã¬
et tarseus amphias cũ ex ortolano
diues cẽt et ĩ amicĩ quaĩḋge¬
nerẽ nõniui a dixisset mox sub¬
iecit s et nos de eisdẽ seĩb sumꝰ
et omes pariter letos fecit Illaz
uero scomata directa leticia eum
ĩ quẽ dicũtur ĩfundũt ut si iirũ
fortẽ uicupes quasi salutis sue
pdigum ẽc ꝑ aliis mori uolẽtem
aut si obieceris lib̾ali ꝙ res suas
pfundat minꝰ sibi ꝙͣ aliis ꝯsuiẽ¬
do Sie et drogenes antistenẽ ciui¬
cum ngrm̃ suũ solebat uelut u¬
tupando laudare Ip̃e me aiebat
cũ unũ nomẽ scomatis sit leo di
uersi continẽtur effectus ¶doo ap̃
lacedemoios ĩter cetera exacte in¬
te ĩstituta Hoc quoꝙ excia genꝰ
a ligurgo ĩsticutũ ẽ ut adolescẽtes

Expanded text:
bis, inquit, absolve, cur et de albis, bis, inquit, absolve, cur et de albis, et de nigris loris, similes maculae gignantur. » Commendat scomma et conditio dicentis, si in eadem causa sit, ut si alium de paupertate pauper irrideat, si obscure natum, natus obscure. Nam Tarseus Amphias cum ex hortulano dives esset, et in amicum quasi degenerem nonnulla dixisset, mox subjecit: « Sed et nos de eisdem seminibus sumus, et omnes pariter laetos fecit. » Illa vero scommata directa laetitia eum in quem dicuntur infundunt, si virum fortem vitupere quasi salutis suae prodigum et pro aliis mori volentem, aut si obieceris liberali quod res suas profundat minus sibi quam aliis consulendo. Sic et Diogenes Antisthenen Cynicum, magistrum suum, solebat veluti vituperando laudare. Ipse me, aiebat,cum unum nomen scommatis sit, diversi in eo continentur effectus. Ideo apud Lacedaemonios inter cetera exactae vitae instituta hoc quoque exercitii genus a Lycurgo est institutum, ut adolescentes
Abbreviated transcription (Latin):
et senex p̃sens ẽ habes occõnẽ ꝙͣ płi¬
arisDat uero ad scomata redeame
illa que plus urbanitatis ⁊ minus
tia doloris ut si ĩ caluiciũ cunisꝙͣ di¬
cas. aut nasũ uel curuã erectionem
seu socratica dep̾ssionẽ Hec eĩ ꝙͣto
minoris ĩ fortuni st̃ tanto suauiꝰ
ledunt. Contra oculoꝵ orbitas ñ
sine excitacione ꝯmocionis obici¬
tur Siuppe antyogonus rex teoc¬
tum chium de quo uirauerat ꝙ
ei passurus eẽt occidit ꝓp̃. scoma⁊
ab eodem dese dictum Eũ eĩ qyaĩ
pumendus ad antrogonũ rapetu
solantib eñ amicis ac spẽ posucẽ
ueniss respondit Ergo ĩpossibilẽ
michi dicitis spe̾ salutis Erat atͣ
antiogonus uno orbatus oculo et
libertus ad nouas ad nouas di¬
uicias nuper erectus ph̾yos ad cõ¬
iuuiũ congiass et irridendo eor
miruitulas quones scire se uelle
dixiss Cur et exnigra et ex alba ⁊¬
faba pulmẽtũ unius coloris eda
Ardices ph̾s ĩdigne ferens Tu no¬

Expanded text:
et senex praesens est, habes occasionem qua pluriet senex praesens est, habes occasionem qua pluriaris. Ut vero ad scommata redeamus, illa quae plus urbanitatis, et minus tia doloris, ut si in calvitium cujusquam dicas, aut nasum, vel curvam erectionem, seu Socraticam depressionem. Haec enim quanto minoris infortunii sunt, tanto suavius laedunt. Contra oculorum orbitas sine excitatione commotionis obicitur: quippe Antigonus rex Theocritum Chium, de quo iuraverat quod ei parsurus esset, occidit propter scomma ab eodem de se dictum. Cum enim quasi puniendus ad Antigonum raperetur, solantibus eum amicis ac spem pollicenvenisset, respondit: Ergo inpossibilem mihi dicitis spem salutis. Erat autem Antigonus uno orbatus oculo. Et libertus, ad novas divitias nuper erectus, philosophos ad convivium congregasset, et irridendo eorum minutulas quaestiones scire se velle dixisset, cur et ex nigra, et ex alba faba, pulmentum unius coloris edat: Aridices philosophus indigne ferens: « Tu no
Abbreviated transcription (Latin):
fecerant. Adeo aut̃ io genus narͣ¬
tionis ht quedã gle saporẽ ut si
lidi uel enuili forte pntes sunc
tales ĩterrogacones cbstrependo
discuciant et alias ĩ serendo fabu¬
las ꝓhibent illa nauari que solẽt
laudem creare narrãti pericula ⁊¬
quoꝙ p̃terita uel erũpnas peitus
absolutas que enasit ut referat
gratissime ꝓuocatur Ilam qui
adhuc i ipis uel paululũ dtinef
Horret admoicione et formidat
relatum ut iuirgilnus forsan et hoc
olim mẽisse uiuabit suuat siquẽ
dicẽ uisseris amici sui repẽtinã feli¬
citatem quam sponte nõ audeba
oicẽ uel tacere mõ iactantie mõ
Imalicie mõ metu Qui uenatib
gaudet ĩterrogatus de silue ambi¬
tu de ambage lustroꝵ ḋ uen acioĩs
euentu Religiosus si adest da illi
referendi copiam quibꝰ obẜnacio¬
nib meruerit auxisia deoꝵ quãt
illic derimoiaꝵ fructus quia et hs
genus religionis existimãt numi¬
nũ bñficia nõ tacere. Adle qr uolt
se amicos numĩb estimari Si nẽõ

Expanded text:
enus narrationis habet quemdam gloriae saporem, ut si invidi vel aemuli forte praesentes sint, tales interrogationes obstrependo discutiant, et alias inserendo fabulas, prohibent illa narrari, quae solent laudem creare narranti. Pericula quoque praeterita, vel aerumnas penitus absolutas qui evasit, ut referat gratissime provocatur. Nam qui adhuc in ipsis vel paululum detinetur, horret admonitionem, et formidat relatum, ut Virgilius: Forsan et haec olim meminisse juvabit. Juvat si quem dicere jusseris amici sui repentinam felicitatem, quam sponte non audebat dicere, vel tacere, modo jactantiae, modo malitiae metu. Qui venatibus gaudet, interrogatus de silvae ambitu, de ambage lustrorum, de venationis eventu. Religiosus si adest, da illi referendi copiam, quibus observationibus meruerit auxilia deorum, quantus illic caeremoniarum fructus, quia et hoc genus religionis existimant, numinum beneficia non tacere. Adde quod volunt se amicos numinibus aestimari. Si vero
Abbreviated transcription (Latin):
amica perderet et ĩ se risur plane
instũ moueret Ergo p̾ma eius obẜ¬
ubi sibi patere locũ uiderit nõ d̾ ipĩs
ꝓfunditatis sue ĩter pocula secretis
loquetur nec nodoxas et anxi.s
nes Nam sicut ĩter illos qui hoc
excicii genus hñt ĩ mediis salt. iẽ cõ¬
uiuiis siquis ut se amplius ce̾ce¬
at scdales uel ad cursu uel adpu¬
gillatũ lacessinit quãi ĩ eptus rele¬
gabitur ab alacritate couiui sic ap̃
liquoris ad ietia am nati adhibeat̃
no mõ urphar s musar quor adi¬
mrxtione temperies Na si ut fatei
necesse est ĩ om̃i ꝯuentu a tacend
est a loquẽdũ queramꝰ silenci¬
ne ꝯuiuiis an opportuno ẜmo cõ¬
ueĩat Si ei ut aput athenas athi¬
cas ariopagite tacentes iudicant
ita ĩter epuias opportet sileri nõ ẽ
ultra querẽdii ĩter mesas ph̾andũ
ꝙ dulcedo iuim hylarẽt uba ꝯuim¬

Expanded text:
amicam perderet, et in se risum plane amicam perderet, et in se risum plane justum moveret? Ergo prima ejus obsubi sibi patere locum viderit, non de ipsis profunditatis suae inter pocula secretis loquetur, nec nodosas et anxias, nes. Nam sicut inter illos, qui hoc exercitii genus habent in mediis saltare conviviis, si quis ut se amplius exerceat, sodales vel ad cursum, vel ad pugillatum lacessiverit, quasi ineptiis relegabitur ab alacritate convivii: sic apliquoris ad laetitiam nati adhibeatur non modo nympharum, sed musarum quoque admistione temperies. Nam si, ut fateri necesse est, in omni conventu aut tacendum est, aut loquendum; quaeramus, silentiumne conviviis, an opportunus sermo conveniat. Si enim, ut apud Athenas Atticas Areopagitae tacentes judicant, ita inter epulas oportet sileri; non est ultra quaerendum inter mensas philosophandum quam dulcedo vini, hilarent verba
Abbreviated transcription (Latin):
tatẽ uniuersitate cunũ ꝯuoc.ata ait
sileçesuisse quid̃ se filiis nõ adqui¬
tea uisũ ẽẽ paterne apcuis pietxi
ut ĩ sentẽcia liberoꝵ ip̃e concedẽt
Gciret igit᷑ ciuitas scbolem regis
cũ patre concordem Hoc cõmento
spem detraxit ĩsidiantib regnãciũ
quieti Ita ĩ omi gne̾ uite precipue
absonũ ĩ una concordia som sal¬
ua ĩnocentia redigendũ ẽ Sic ãçia¬
chonis ouiinũ qr socrates phedros
pausanias et hresimacos hũit uer¬
dũ nullũ nisi philophicũ sensit i
At uero altiom uel dydonis mesa
quai solis apta deliciis huit ħ yo¬
pam illã poliphemũ cythara canẽ¬
tes noc deerant aput altionũ sal¬
tatores uiri et aput dydonẽ bicias
sic hauriẽs meru ut se totũ super¬
flua eius ĩ fusioe̾ plucret Hõne si
quis ant ĩter phecas a ap̃ penos f¬
mones de sapia erutos de ꝯuiuali¬
b fabuł miscuiss et gra̾r ill cetib

Expanded text:
tatem, universitate civium convocata, ait, tatem, universitate civium convocata, ait, succensuisse quidem se filiis, non acquitea visum paternae aptius esse pietati, ut in sententiam liberorum ipse concederet: sciret igitur civitas sobolem regis cum patre concordem. Hoc commento spem detraxit insidiantibus regnantis quieti. Ita in omni vitae genere praecipueabsonum, in unam concordiam soni, salva innocentia, redigendum est. Sic Agathonis convivium, quia Socratas, Phaedros, Pausanias et Herisimacos habuit, verbum nullum nisi philosophum sensit. At vero Alcinoi vel Didonis mensa, quasi solis apta deliciis, habuit haec Iopam illa Polyphemum cithara canentes: nec deerant apud Alcinoum saltatores viri, et apud Didonem Bitias sic hauriens merum ut se totum superflua eius effusione prolueret. Nonne, si quis aut inter Phaeacas aut apud Poenos mones de sapientia erutos, convivalibus fabulis miscuisset, et gratiam illis coetibus
Abbreviated transcription (Latin):
estimet pnciũ ĩgenia ꝯiuuaꝵ Et
si plures peritos uel saltẽ amatocͬs
sui ĩ ꝯmni socictatẽ reperit ẜmo¬
nem dese pacictur agitari qr ueld
pauce lr̃e mute disperse ĩt̾ multas
Uuocales ĩsocietatẽ uocis facile mã¬
suescunt ita rariores ĩꝑiti gaudẽ¬
tes consorcio peritoꝵ aut ꝯsonãt
si qua possũt aut rer taliũ capiũ¬
tur auditu Si uero plures ab ĩsti¬
tucioẽ discipline euis aliem sunt
prudẽtib qui pauciores ĩter erunt
fanciet dissiłatioe sui et pacietur
loquacitatẽ maiori parti amiciorẽ
sonare ne rara nobilitas a plebei
s. alua et ĩtra se questiõe migrabũt
ut oĩs discordie suspicio facessat
Flec miru si doctus faciet quod
fecit quõdã pisistratus athenarũ
trrãnus qui cũ filiis suis rectur
dando consiliũ nõ obtimuiss assẽ¬
sum et ideo eẽt ĩ simultate cũ libĩs
nisi h emulis cansar fuisse gaudii
cõperit ex illa discordia speratib
idomo regnantis nasci posse noui¬

Expanded text:
esentium ingenia convivarum, et si plures peritos, vel saltem amatores sui in convivii societate repererit, sermonem de se patietur agitari. Quia velut paucae litterae mutae, dispersae inter multas vocales, in societatem vocis facile mansuescunt, ita rariores imperiti, gaudentes consortio peritorum, aut consonant si qua possunt, aut rerum talium capiuntur auditu. Si vero plures ab institutione disciplinae ejus alieni sunt, prudentibus qui pauciores intererunt, sauciet dissimulatione sui, et patietur loquacitatem majori parti amicitiorem sanare, ne rara nobilitas a plebe i, salva et inter se quaestione migrabunt, ut omnis discordiae suspicio facessat. Nec mirum, si doctus faciet, quod fecit quondam Pisistratus Athenarum tyrannus. Qui cum filiis suis rectum dando consilium non obtinuisset assensum, et ideo esset in simultate cum liberis: ubi hoc aemulis causam fuisse gaudii comperit, ex illa discordia sperantibus in domo regnantis nasci posse novi
Abbreviated transcription (Latin):
desiderass nõ ũti iusẜat maiorez
O: qm magis eẽ ydoncuz aptio¬
re q faciendo. aneti faciliorez q
portatu existimabat. minorẽ misit.
¶rassus euz uocari iusit ⁊ cũ ĩt̾ro¬
gasset cur non qum̃ iusserat misiss
dãis rõib q q̃s dictabat spretis.
uestimẽta de trahi uissit uirgisq
niltuz cecidit. cormũpiatq dissol¬

Expanded text:
uti jusserat majorem, sed quem magis esse idoneum, aptioremque faciendo arieti, facilioremque portatu existimabat, minorem misit. Crassus eum vocari jussit, et cum interrogasset cur non quem jusserat, misisset, causis rationibusque quas dictabat spretis, vestimenta detrahi jussit, virgisque multum cecidit, cor
Abbreviated transcription (Latin):
tit ⁊ ociandi lib̾tas ⁊ securitas qui¬
ctis plenĩq extollẽcia pant. Cĩ¬
gulu gͦ indiciu ẽ laboris labor ho¬
nons merituz ut liqueat õib ꝙ qͥ
labore ĩ dictu mulicie subire d̾trec¬
tat honorẽ gladii ĩmilitan cĩgło
frustra portat. Ip̃ius quoq ciguli
cassa ẽ sigͥficatio. nisi fide eiꝰ roboret¬
⁊ solidet labor. uideas młtꝙ cĩguli
honore tumẽtes s n honorer labo¬
nosa ĩpleãt mita. idez ẽ. ac si ꝓ soli¬
da suba quis uẽdicet spumã. Pro¬
fecto dignus ẽ pͥuilegii perdere
qui cõcessa sͥ abutitur pot̾ate. q̃b¬
utit aũt quis uł nõ faciẽdo ꝙ or. ł¬

Expanded text:
tit, et otiandi libertas et securitas quietis plerumque extollentiam parit. Cingulum ergo indicium est laboris, labor honoris meritum, ut liqueat omnibus, quod qui laborem indictum militiae subire detrectat, honorem gladii in militari cingulo frustra portat. Ipsius quoque cinguli cassa est significatio, nisi fidem ejus roboret et solidet labor. Videas multos cinguli honore tumentes, sed nisi honorem laboriosa impleant merita, idem est ac si pro solida substantia quis vindicet spumam. Profecto dignus est privilegium perdere, qui concessa sibi abutitur potestate. Abutitur autem quis,
Abbreviated transcription (Latin):
xa lacertis. illa l pẽitus tolli ꝙͣ ius¬
sens urbez roma sit. Quio neqͥus
dici potuit. ⁊ unde magis deberet
si fidelis ẽẽt romanꝰ ĩꝑator offẽdi.
n eo nãq sceleratus nles fidei
sue fidẽ facere studuit. Uñ se ip̃
maxie ĩficelẽ ⁊ ꝑfidu ẽẽ cõuicit.
MDagna quide reu̾encia debetu
duci. s fidei religione ẜuata. Nue¬
da itꝰ neccĩa sũt ut mandatũ uͦ
ex poctẽt ailia sic detestabilia ut nł¬
lu õĩo mãdatu ad mittãt. MDe¬
dia quidẽ q̃ neq sut neccͣia bõa nec
detestabilia mala cõsistũt ĩ arbito
p̃sentis. Nelit nolit p̾fectus ex nec¬
cessitate boi diligẽdus ẽ deus. Delic
nolit p̾fectus exmalicia iniqͥtatis
est adult̾iu declinãdu. At milita¬
re uł nõ militare egͥdi uł nõ egredi.¬

Expanded text:
xa lacertis. Illa licet, penitus tolli quam jusseris urbem, Roma sit Quid nequius dici potuit, et unde magis deberet, si fidelis esset, Romanus imperator offendi? In eo namque sceleratus miles fidei suae fidem facere studuit, unde se ipsum maxime infidelem et perfidum esse convincit. Magna quidem reverentia debetur duci, sed fidei religione servata. Quaedam ita necessaria sunt, ut mandatum non exspectent; alia sic detestabilia, ut nullum omnino mandatum admittant. Media quidem quae neque sunt necessaria bona, nec detestabilia mala, consistunt in arbitrio praesidentis. Velit nolit praefectus, ex necessitate boni, diligendus est Deus. Velit nolit praefectus, ex malitia iniquitatis, est adulterium declinandum. At militare, vel non militare, egredi vel non egredi
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ ꝑꝓmouẽda ducis u̾titur taz opera
ꝙͣ iudiciu. Gignatis nãq tirõibꝰ.
ꝑ cotidiana ex̾cicia armor ẽ ḋmo¬
stranda  doctrina. ut leu armatã
⁊gͣni t̾ra itẽ ⁊ pelago. pedites sint
an equites. strenuu militẽ possit
roldus. ualesçens sb̃egenit.
Et huiꝰ discipline usus ĩ d̾su¬
etudinẽ abiit ant ex ĩ dul¬

Expanded text:
da, ducis vertitur tam opera, quam judicium. Signatis namque tironibus, per quotidiana exercitia armorum est demonstranda doctrina, ut levi armatura et gravi, terra item et pelago, pedites sint an equites, strenuum militem possintraldus Walenses subegerit. Sed hujus disciplinae usus in desuetudinem abiit
Abbreviated transcription (Latin):
assumãt cicero ⁊ demostenes. si ĩ
tefensione eor liguq acuat ⁊ tociꝰ
igenui sui iures exhauriat quĩtili
capita qn legittimis suppliciis
feriant᷑ tueri nõ potenit. Sd s
gladiu suu aduersus tales nõ
oxent pͥnceps ĩse ip̃ ꝓcul dubio
pronocat gladiu bis acutu ꝙͣ
pn ore suo gent filius hõĩs gladiũ
utiq qui u̾ius ⁊ efficax est qͥ cor¬
pus fudit ⁊ aĩa ⁊ mittit ĩ geren¬
na ad ꝙ obtusus ẽ oĩs gladuis ⁊
dis arcitura fragilis ⁊ tluida ⁊ĩ

Expanded text:
assumant Cicero, et Demosthenes, si in defensione eorum linguam acuat, et totius ingenii sui vires exhauriat Quintiliacapita, quin legitimis suppliciis feriantur, tueri non poterunt. Quod si gladium suum adversus tales non exerit princeps, in se ipsum procul dubio provocat gladium bis acutum, quem in ore suo gerit filius hominis, gladium utique, qui vivus et efficax est , qui corpus findit et animam, et mittit in gehennam; ad quem obtusus est omnis gladius, et omnis armatura fragilis
Abbreviated transcription (Latin):
malu ut dr pecẽm delicto graui
cẽ solet. Delinquit eiz qui non
ĩplet officiuz s: planc peccat. qͥsos
cõmittit ꝯͣriu. albo siquidẽ nigrur
mag̾ opponit ꝙ nõ albu ⁊ tͥsticia
leticia mag̾ ĩpug̃t ꝙͣ spes aut ti
ei maxime ad u̾sant̃. Et cuigulo
quide abutitur tã ille qͥ nõ ĩplet
ꝙ oportet exmilicie sacramento
ꝙͣ ille qui ĩpug̃t milicie sac̾mẽtur
Delĩquit tñ grauiꝰ qui ĩpug̾t sic̃
hostis uerus ignauo milite odibi¬
lior ẽ. uñ qui rez ꝑ. ⁊ ĩermẽ mauz
militarib armis ĩpugnat iustissi¬
me exauctorat. tãꝙͣ ille qͥ figura

Expanded text:
ur, peccatum delicto gravius esse solet. Delinquit enim qui non implet officium; sed plane peccat, quisquis committit contrarium. Albo siquidem nigrum magis opponitur, quam non album, et tristitia laetitiam magis impugnat, quam spes aut timei maxime adversantur. Et cingulo quidem abutitur, tam ille qui non implet quod oportet ex militiae sacramento, quam ille qui impugnat militiae sacramentum. Delinquit tamen gravius, qui impugnat, sicut hostis verus ignavo milite odibilior est. Unde qui rempublicam et inermem manum militaribus armis impugnat, justissime exauctoratur, tanquam ille qui figuram
Abbreviated transcription (Latin):
insignirẽt. aDilites qui excanensi
pugna cedẽtes ĩ scicilia fuerãt rele¬
gati. postulau̾ãt a marco marcello
cõsule ut ĩp̃liu ducerẽtur. Ille se¬
in ytalia. dũ peni mea fuissẽt. Dũ
uo cĩgulo spoliati sũt cis nec era ꝓ¬
cedunt. nec militanb pͥuilegiis qa¬
udent. nec hñt aliq cu gladio telo¬
ue cõmerciu. Ideoq prouida ꝯsti¬
tutõe maioꝵ est gladius ĩrtus cĩ¬
gulo ut collato honore cĩguli po¬
testas quoq ip̃iꝰ gladĩ aliquate¬
nus ĩtelligat᷑ collata. Et recte
cingulo decorat᷑ ad milicia quisꝗs
accẽdit qr eu expͥeditu cẽ ad mu¬
nia iei .p. officii sui neccitas exigit.

Expanded text:
insignirent. Milites, qui ex Cannensi insignirent. Milites, qui ex Cannensi pugna cedentes, in Siciliam fuerant relegati, postulaverant a M. Marcello consule, ut in praelium ducerentur. Ille sein Italiam, dum Poeni in ea fuissent. Dum vero cingulo spoliati sunt, eis nec aera procedunt, nec militaribus privilegiis gaudent, nec habent aliquod cum gladio telove commercium. Ideoque provida constitutione majorum est gladius insertus cingulo, ut collato honore cinguli, potestas quoque ipsius gladii aliquatenus intelligatur collata. Et recte cingulo decoratur, ad militiam quisquis accedit, quia eum expeditum esse ad munia reipublicae, officii sui necessitas