comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
nasit & a&na maiestas. hominẽ c̃seqͥt᷑ aliquando nũ quan
comitat᷑ diuinitas. herculẽ modo & patrẽ liberũ c̃secrates
in morta litatis exempla re fixbas credes ne illos unius c̃uiu
de cr&õ deos factoꝰ : prius ab oculis mortaliũ amolica na¬
tura.ẽ. quã in cȩlũ sama ꝑ ueher &: scilic& ego & tucleo deq
fucimꝰ: a nob̵ diuinitatis suae auctoritatẽ acceptur us .ẽ
r ex potentiã tuã experiri lib&: facaliquẽ regẽ sidm̃pos¬
tes facere. facilius ẽ. caelũ dare quã imperiũ. diꝓpicu
sine inuidia quȩ d eodix̃ audierint e odẽq cursu quosle¬
re adhuc resire paciant᷑. nrĩs morib uelint nos. eẽ. ẽ tend
ñ pud& patriae net desidero adquẽ modũ rex mihi colena
uiuamꝰ accipimus A equis aurib calles chenes ueluti ui¬
dex pub licȩ libertatis audiebat᷑ exprȩs serat ñ ad seuse¬

Expanded text:
rna sit et aeterna maiestas. Hominem consequitur aliquando, numquam rna sit et aeterna maiestas. Hominem consequitur aliquando, numquam comitatur divinitas. Herculem modo et Patrem Liberum consecratae inmortalitatis exempla referebas. Credisne illos unius convivii decreto deos factos? Prius ab oculis mortalium amolita natura est, quam in caelum fama perveheret. Scilicet ego et tu, Cleo, deos facimus, a nobis divinitatis suae auctoritatem accepturus est rex. Potentiam tuam experiri libet: fac aliquem regem, si deum potes facere! Facilius est caelum dare quam imperium? Di propitii sine invidia, quae Cleo dixit, audierint eodemque cursu, quo fluxere adhuc res, ire patiantur. Nostris moribus velint nos esse contentos. Non pudet patriae, nee desidero, ad quem modum rex mihi colendus vivamus, accipimus.” Aequis auribus Callisthenes veluti vindex publicae libertatis audiebatur. Expresserat non adsensi
Abbreviated transcription (Latin):
re c&eros & in primis scipientia p̃ditos ab illis enĩcults
in regẽ exemplũ. eẽ. ꝓdendũ. haud ꝑ plexe in callesthe¬
nen dirigebat᷑ oratio grauitas uiri & prompta lib̾tas in¬
uisaerat regi quasisolus macedonas paratos ad tale obseqͥ
morar&. istũ silentiũ facto unũ illũ in tuentib o&eris
Sirex inquit sermonituo ad fuis s& nullius ꝓfecto uoxre¬
ponsuritibi desidenar&᷑ ipse enĩp&er & ne in peregrinos riq
ex t̃nosq degenerare se cogeres. neureb felicissime gestis in¬
uidiã tali adulactione ẽ traberes sadqm̃ ab .ẽ. ego abi ꝓ illo
res pondeo nullũ. eẽ. eundẽ & diuturnũ. & p̃co quẽ fruc tu
cȩlestesq honores ñ dare seregi sed of ferre. int̃ uallo enĩ o
ẽ. ut credat᷑ ds̃. sẽꝑq hanc gratiã magnis uiris posterire¬
dunt. Ego aut̃ serã in mor talitatẽ p̃cor regii& ut uita diutu¬

Expanded text:
re ceteros et in primis sapientia praeditos: ab illis enim cultus re ceteros et in primis sapientia praeditos: ab illis enim cultus in regem exemplum esse prodendum. Haud perplexe in Callisthenen dirigebatur oratio. Gravitas viri et prompta libertas invisa erat regi, quasi solus Macedonas paratos ad tale obsequium moraretur. Is tum silentio facto unum illum intuentibus ceteris: “Si rex,” inquit, “sermoni tuo adfuisset, nullius profecto vox responsuri tibi desideraretur: ipse enim peteret, ne in peregrinos ritus externosque degenerare se cogeres neu rebus felicissime gestis invidiam tali adulatione contraheres. Sed quoniam abest, ego tibi pro illo respondeo nullum esse eundem et diuturnum et praecoquem fructum, caelestesque honores non dare te regi, sed auferre. Intervallo enim opus est, ut credatur deus, semperque hanc gratiam magnis viris posteri reddunt. Ego autem seram inmortalitatem precor regi, ut et vita diutu
Abbreviated transcription (Latin):
nue ꝓ pinquis &iã maximoꝵq: exercituũ ducib: arege fere¬
unt᷑ hitũ elũ illic periebant ber culeq & patre siberũ
icũ polluce castorẽ nouo numini cessuros et. uac tabant
ire festodie omni opulentia c̃uiuiũ exornari iub& eut
obiles ad hiberent᷑ cũ qͦb: cũ discubuis s& rex paulisper
pulttꝰ c̃ uiuio egralit᷑. cleo si c̃ p̃pa ratũ erat sermone cũ
orratione. laudũ q̃ inslicuit merita deinde ꝑcensuit qͥb
omodo referrigraciã posse siquẽ in tellegerent dm̃. eo
siceneut auigua turis in penia tanta bene ficia pensatur
sas qͥdẽ ũ pie solũ sed &ia prudent̃ reges suos inc̃lcosco¬
ne maiestatẽ enĩ imperu salutis cẽ. tutela nebet lusco
de a paerẽ liberũ prius dicatos deos quã uicis sent secum
uen tiũ iuuliã. tantumde quoq postero scredere quantũ
sens adas spopondis sce. qđ sicaer dubitnt seirre. qpuant̃
cũ rex iniss& c̃uiuiũ. prostraturũ humi corp. debere idẽ face¬

Expanded text:
mque exercituum ducibus a rege inserebantur. Hi tum caelum illi aperiebant Herculemque et Patrem Liberum et cum Polluce Castorem novo numini cessuros esse iactabant. Igitur festo die omni opulentia convivium exornari iubet, cui iam hostium nobiles adhiberentur. Cum quibus cum discubuisset rex, paulisper epulatus convivio egreditur. Cleo, sicut praeparatum erat, sermonem cum admiratione laudum eius instituit. Merita dein de percensuit: quibus uno modo referri gratiam posse, si, quem intellegerent deum esse, confiterentur exigua turis inpensa tanta beneficia pensaturi. Persas quidem non pie solum, sed etiam prudenter reges suos inter deos colere: maiestatem enim iet Patrem Liberum prius dicatos deos, quam vicissent secum viventium invidiam: tantum de quoque posteros credere, quantum praesens aetas spopondisset. Quodsi ceteri dubitent, semetipsum, cum rex inisset convivium, prostraturum humi corpus. Debere idem face
Abbreviated transcription (Latin):
ã maturũ quonã modo cȩlestes honores usurpare tor¬
oit agitane ⁊ͥ ouis filiũ ñ dicitantũ se sed &ĩã crediuo lebag
tãquã ꝑ inde animis impe rare posi& aclingua la que
more ꝑ sarũ macedonas uenerabundos ipsũ salitar pros¬
cornentes h umi corpora ñ deerat talia ẽ cupiscenti pnitio¬
saadulatio ꝑ p&uũ malũ iegũ quoꝵ opes sepsus ad senito¬
no quã bostis euerat nec macedonu haec eratculpai ne¬
moenũ lloꝵ quic quã expa triomore libere sustinuit sedgre¬

Expanded text:
esse maturum, quonam modo caelestes honores usurparet, coepit agitare. Iovis filium non dici tantum se, sed etiam credi volebat, tamquam perinde animis imperare posset ac linguis, iussitque more Persarum Macedonas venerabundos ipsum salutare prosternentes humi corpora. Non deerat talia concupiscenti perniciosa adulatio, perpetuum malum regum, quorum opes saepius adsentatio quam hostis evertit. Nec Macedonum haec erat culpa — nemo enim illorum quicquam ex patrio more labare sustinuit — sed Gr
Abbreviated transcription (Latin):
dere si fracre regis ñ opor tuit diligia nob sintũt in illo
fortune gradupositũ &iã uenerar inecesse erat. utrũ quȩ
soqđ ñ diuina uireus sũ animpioꝵ amicis insontibus
quoq: moriendũ ẽ : qđ si aequum .ẽ. curtãdiu uiuosi in¬
siustũ. cur nunc demũ occidor: at enim scripsimiserere me
coꝵ qͥb uiuendũ e& subeo qͥse iouis filiũ creder&. fides ami¬
citiae. ueric̃ silii periculosa liber tas medecepistis: uos quę
sentiebã ner&icerẽ in pðlistis. scripsis seme hace fateor regi:
ñderege scripsis se: ñ enĩ faciebã inuidiã: sed ꝓeo timebã dig
morm alexander uidebat᷑ qͥ iouis stirpẽ tacitꝰ agnoscer&.¬

Expanded text:
dere, si fratrem regis non oportuit diligi a nobis. Sin autem in illo dere, si fratrem regis non oportuit diligi a nobis. Sin autem in illo fortunae gradu positum etiam venerari necesse erat, utrum, quaeso, quod non divinavi, reus sum, an impiorum amicis insontibus quoque moriendum est? Quod si aequum est, cur tam diu vivo? si iniustum, cur nunc tamen occidor? At enim scripsi misereri me eorum, quibus vivendum esset sub eo, qui se Iovis filium crederet. Fides amicitiae, veri consilii periculosa libertas, vos me decepistis! vos, quae sentiebam, ne reticerem, inpulistis! Scripsisse me haec fateor regi, non de rege scripsisse. Non enim faciebam invidiam, sed pro eo timebam. Dignior mihi Alexander videbatur, qui Iovis stirpem tacit
Abbreviated transcription (Latin):
ule si conscius drmno tanti sceleris fuis sẽ biduo illo pro¬
disscẽ nos dissimulare ñ debui: cebalinꝰ ipse tollit demedio.
nulloq negotio potuigdeniq postde latũ indiciũ operi¬
crus erã: cubiculũ regis solus intraui ferro qͥdẽ cinetus.
curdistuli facinus ansine dymno ñsũ ausus. illȩ igi ie prin¬
cips c̃iurationis fuit. subillius ũbra filotas latebã. qui
regnũ macedonũ ad fecto ec qͥs: uob corruptꝰ .ẽ. donis.
que ducẽ quẽ p̃ fectũ inpensius colui: mibiqͥdẽ obicit᷑ quod
soci&atẽ patrii sermonis asꝑner. qđ macedonũ mores
sastidiã: sic ego imperio qđ dedignor. immineo: iã pridem
atiuus ille sermo cõmertio aliarũ gentiũ exoleuientã
uictorib quã uictis peregrina lingu& discenda ẽ: ñ. her¬
cule ista me magis ledunt: quã qđ amyntas ꝑdiccę filius
insidiatꝰ ẽ regi. cũ quo qđ a micitia fueritmͥ ñ recuso defen¬

Expanded text:
cules, si conscius Dymno tanti sceleris fuissem, biduo illo, procules, si conscius Dymno tanti sceleris fuissem, biduo illo, proditos esse nos, dissimulare non debui: Cebalinus ipse tolli de medio nulloque negotio potuit. Denique post delatum indicium, quod operturus eram, cubiculum regis solus intravi, ferro quidem cinctus. Cur distuli facinus? An sine Dymno non sum ausus? Ille igitur princeps coniurationis fuit! sub illius umbra Philotas latebam, qui regnum Macedonum adfecto! Ecquis e vobis corruptus est donis? Quem ducem, quem praefectum inpensius colui? Mihi quidem obicitur, quod societatem patrii sermonis asperner, quod Macedonum mores fastidiam. Sic ego imperio, quod dedignor, immineo! Iam pridem nativus ille sermo commercio aliarum gentium exolevit: tam victorious, quam victis peregrina lingua discenda est. Non, mehercule, ista me magis laedunt, quam quod Amyntas, Perdiccae filius, insidiatus est regi. Cum quo quod amicitia fuerit mihi, non recuso defen
Abbreviated transcription (Latin):
as mihi securitatẽ primũ in nocentia mea: de inde tua
dextera obtulerat: ñ timui neplus ali enȩ eredulitati apud
telicer & : quã clem̃ tiae tue: sed ne te mihi credi dissepenite¬
at: resadme deferebatur apuero: qͥ ñ testẽ . ñpignꝰ indicui
exiberepoterat impl&urus om̃s m&u si cepiss& audiriama¬
touis & scorti iurgio int̃poniaures meas credidi infelix &
fidẽ q̃ suspectã habui qͥđ ñ ipse de ferr&. sed fratrẽ potius
subor nar&: timuine negar& mandassese cebalino & ago
uiderer multis amicoꝵ regis fuis sepericulica usa: sic quoq
cũ leserim neminẽ inueni qͥ mall& perireme. quã in cold mẽ
u: quidinimiciciarũ creditis excepturũ fuisse. sun sontes
laces sis sem : ađ enĩ drmnꝰ seoccidit: nũ uigitꝰ facturũ eum
diuincre potui: minime: ita qđ solũ indicio fidẽ fecit. id
Inccũ aceba lino in t̃pellatus sũ mouereñ poterat: atber

Expanded text:
At mihi securitatem primum innocentia mea, deinde tua At mihi securitatem primum innocentia mea, deinde tua dextera ob tul erat: non timui, ne plus alienae crudelitati apud te liceret quam clementiae tuae. Sed ne te mihi credidisse paeniteat, res ad me deferebatur a puero, qui non testem, non pignus indicii exhibere poterat, inpleturus omnes metu, si coepisset audiri. Amatoris et scorti iurgio interponi aures meas credidi infelix et fidem eius suspectam habui, quod non ipse deferret, sed fratrem potius subornaret. Timui, ne negaret mandasse se Cebalino et ego viderer multis amicorum regis fuisse periculi causa. Sic quoque, cum laeserim neminem, inveni, qui mallet perire me quam incolumem esse: quid inimicitiarum creditis excepturum fuisse, si insontes lacessissem? At enim Dymnus se occidit! Num igitur facturum eum divinare potui? Minime. Ita, quod solum indicio fidem fecit, id me, cum a Cebalino interpellate sum, movere non poterat. At heris
Abbreviated transcription (Latin):
cũ suo supplicio eruci&: at qui escit alieno.tot conscunec in
aeculeũ qͥdẽ in positi. uerũ fatebunt᷑: at qͥ nemopa rcit
morituro: nec cuiquã moriturus ut opinor: aduerũ cri¬
men & adunũ  uertendũ milnẽ: currẽ delatã adte a¬
cuistiꝰ curtã securus audisti. hoc quale cũq ẽ.: c̃fesso mibi
ubicũq es alexander remis isti : dexterã tuã plexus recon¬
ciliatipignꝰ animic̃ uiuio quoq: int̾fui: sicredi distimihi ab¬
solutus sũ: si peꝑcistidimissus: uł udiciũ tuũ serua: quid ac
ꝓxima nocte qua digressussũ am̃s&ua feci: qđ nouũ faci¬
nus delatũ. mutauit animũ tuũ : grixuis opere ad quiesce¬
bã cũ memalis indor mientẽ meis. inuiciendo excitauer:
undȩ & parricide & ꝓditoritã alti quies somni scelerati
conscientia obstrepente cmdor mire ñ possunt. agitant
cos furiae . ñ cogitato modo: sed &iã consuto parricidio

Expanded text:
cum suo supplicio crucietur, adquiescit alieno. Tot conscii ne in cum suo supplicio crucietur, adquiescit alieno. Tot conscii ne in eculeum quidem inpositi verum fatebuntur? Atqui nemo parcit morituro nec cuiquam moriturus, ut opinor. Ad verum crimen et ad unum revertendum mihi est: cur rem delatam ad te tacuisti? cur tam securus audisti? Hoc, qualecumque est, confesso mihi, ubicumque es, Alexander, remisisti: dexteram tuam amplexus, reconciliati pignus animi, convivio quoque interfui. Si credidisti mihi, absolutus sum, si pepercisti, dimissus: vel iudicium tuum serva. Quid hac proxima nocte, qua digressus sum a mensa tua, feci? quod novum facinus delatum ad te mutavit animum tuum? Gravi sopore adquiescebam, cum me malis indormientem mei inimici vinciendo excitaverunt. Unde et parricidae et prodito tam alti quies somni? Scelerati conscientia obstrepente condormire non possunt: agitant eos Furiae non cogitato modo, nedum consummato parricidio.
Abbreviated transcription (Latin):
q lc& me dicereme m& ipse ñ deserã necomitt̃ ut dã na¬
tus &iã mea sententia uidear: eqͥdẽ cuius criminis r eus
sum n uideo: iter c̃iuratos ne mome nominat: deme nico¬
na hus nihil dixit cebalinꝰplus quã audierat scire nõ
pocuit: at qͥ ẽiurationis capud me fecisse creditrex potu¬
it ergodymnus eũ p̃terire que se quebat᷑ p̃sertim cũ que¬
s entisocios uł fulso fuerim nomina ndus quo facilius qui
temptabatur poss& inpellę: nõ enĩ detecto facinore nom
meũ p̃terͥit : ut possłt uideris ociope ꝑcisse: nicomachus quem
taciturũ arcana dese m& ipso credebat confessus cliis no¬
minatis me unũ sub trahebat᷑ quȩso cõmilitones. sicebalinus
meñ acdiss& nihilme de coniuratis scire uoluis s&: nũbo¬
die dicerẽ causã nullome nominante : dỹmnꝰsane &uiu&
ad huc & uelut mͥparceret : qd c&eriqͥ dese efitebunt᷑ me
uide lic& sub trahunt: maligna ẽ. cala mitas. & fere noxius

Expanded text:
committam, ut damnatus etiam mea sententia videar. Equidem, cuius criminis reus sim, non video: inter coniuratos nemo me nominat, de me Nicomachus nihil dixit, Cebalinus plus, quam audierat, scire non potuit. Atqui coniurationis caput me fuisse credit rex! Potuit ergo Dymnus eum praeterire, quem sequebatur, praesertim cum quaerenti socios vel falso fuerim nominandus, quo facilius, qui temptabatur, posset inpelli? Non enim detecto facinore nomen meum praeteriit, ut possit videri socio pepercisse: Nicomacho, quem taciturum arcana de semetipso credebat, confessus aliis nominatis me unum subtrahebat. Quaeso, commilitones, si Cebalinus me non adisset, nihil me de coniuratis scire voluisset, num hodie dicerem causam nullo me nominante? Dymnus sane ut vivat adhuc et velit mihi parcere, quid ceteri? Qui de se confitebuntur, me videlicet subtrahent! Maligna est calamitas, et fere noxius,
Abbreviated transcription (Latin):
cogita tũ .eẽ. torm̃ta &iã deposcebat insem& ipsũ. cũ
phi lotas circũ latis oculis ut incidere incalinquendã
haud peul stantẽ ꝓpius cũ iussit accidere ille ꝑ cur¬
bato & recusanti transire ad eũ patieris inquit deme trĩ mentis
rur susq meex crutiari calix uox sanguis defecerat & maced¬
nes philotan inqͥnare in noxios uelle supplicabant᷑ qͥqͦlec ani¬
cho machonec ab ipsophilata cũ torquer& nominatꝰ c& ad¬
ulescens qͥ ut p̃fectos regis circũstantes seuidit dem&rium
& sem& ipsũ id facinꝰ cogitas se c̃fessus ẽ. Om̃s ergo anicoma¬
chonominatimore patrio datosigno saxis obruerunt.
Magno ñ salutis. sed &iã uite periculo libent tꝰ erat alexand
quippeparmȩnio & philotas princ ipes amicoꝵ nisi palã fontes
sine in dignatione cotius exercitꝰ ñ potuis sent dã nari. itaq
anceps questio fuit dũ inficiatꝰ .ẽ. facinꝰ crudelit̃ torqueri uid¬

Expanded text:
cogitatum esse, tormenta etiam deposcebat in semetipsum : cum cogitatum esse, tormenta etiam deposcebat in semetipsum : cum Philotas circumlatis oculis, ut incidere in Calan quendam haud procul stantem, propius eum iussit accedere. Illo perturbato et recusante transire ad eum: “Patieris,” inquit, “Demetrium mentiri rursusque me excruciari?” Calan vox sanguisque defecerant, et Macedones Philotan inquinare innoxios velle suspicabantur, quia nеc a Nicomacho nec ab ipso Philota, cum torqueretur, nominatus esset adulescens: qui ut praefectos regis circumstantes se vidit, Demetrium et semetipsum id facinus cogitasse confessus est. Omnes ergo a Nicomacho nominati more patrio dato signo saxis obruti sunt. Magno non salutis, sed etiam mvidiae periculo liberatus erat Alexander: quippe Parmenio et Philotas, principes amicorum, nisi palam sontes sine indignatione totius exercitus non potuissent damnari. Itaque dum anceps quaestio fuit, dum infitiatus est facinus, crudeliter torqueri vid
Abbreviated transcription (Latin):
motis cũ ipsis quoq: hastis hosoculosq eĩ euerberar& ex¬
pres sere ut hocquoq erim̃ c̃fiter & exigentib deinde uta
or dinẽ cogitatis sceleris exponer& cũ diu bacta s&enturoc
regẽ uiderent᷑ timuisse respondit nepat̃ Hexnatꝰ annos can¬
tiexercitꝰ dux tantꝰ tante pecuniȩ custos interim ex tingue¬
r& ipsiq spoliato tanti uirib: occidendi regis causa ñ e&
festinas seergo sedũ p̃miũ in manib: haber& rep̃sentes se
c̃siliũ cuius patrẽ fuis se nisi crederent torm̃ta quã qua m
iã tolerare ñposs& tam̃ ñ recus ar& illi collo cuti satisq si¬
tũ uideri ad regẽ reuertunt᷑ qͥpostero die &quȩ c̃fessus erat
philotas recitari & ipsũ qͥa ingrediñ poterat ius sit ad ferri.
omã agnoscente eodẽ & prius qͥ ꝓximi sceleris particeps
tẽ ar guebatꝰ ꝓducit᷑ multa ad firmatione animiq: pa¬
rit̃ & constantia & uultuabnuens quic quã sibi in regẽ

Expanded text:
motis, cum ipsis quoque hastis os oculosque eius everberarent, exmotis, cum ipsis quoque hastis os oculosque eius everberarent, expressere, ut hoc quoque crimen confiteretur. Exigentibus deinde, ut ordinem cogitati sceleris exponeret, cum diu Bactra retentura regem viderentur, timuisse respondit, ne pater LXX natus annos, tanti exercitus dux tantus, tantae pecuniae custos, interim extingueretur, ipsique spoliato tantis viribus occidendi regis causa non esset. Festinasse ergo se, dum praemium in manibus haberet, repraesentare consilium: cui patrem afuisse nisi crederent, tormenta, quamquam iam tolerare non posset, tamen non recusare. Illi conlocuti satis quaesitum videri ad regem revertuntur, qui postero die et, quae confessus erat Philotas, recitari et ipsum, quia ingredi non poterat, iussit adferri. Omnia agnoscente eo Demetrius, qui proximi sceleris particeps esse arguebatur, producitur. Multa adfirmatione animique pariter et constantia et vultus abnuens, quicquam sibi in regem
Abbreviated transcription (Latin):
sumꝰ adis adoptabim quis  auũ huius alexan drũ quis¬
de inde archelauquis ꝑdiccan occiso sultꝰ .ẽ. hic qͥde int̃fectori¬
u patris ignouit. haec ege lochus dix̃ suꝑ caenã & postero die
prima luce apatre accersor. tris userat & me męstũ uidebat
audieramꝰ enĩquȩ sollicit udinẽ in cuterent. Itaq ut experire¬
m utrũ neuino grauatꝰ effudis s& illa analtiore c̃cepta
c̃silio acersieũ placuit ac uenire eodẽq sermone ultro
p&ito adiecit se siue aud eremꝰ duces. eẽ ꝓximas aa nobis
partes uindicaturũ siue de e& animꝰ c̾siliũ silentio. eẽ
icturũ par menion iurio adhucdare intẽpestiua resuide¬
bat᷑ nõ enĩ sibi sed hosti eẽ. occisuros alexandrũ dareo uero sub¬
lato premũ regis occisi asiã & totũ orientẽ int̾ fec torib eẽ
censura ad ꝓbatoq c̃silio inhȩc fides & data .ẽ. & accepta
qđ ad damnũ ꝑtin& nihilscio & hec c̃fessus intellegoñ

Expanded text:
s, a dis adoptabimur. Quis proavum huius Alexandrudeinde Archelaum, quis Perdiccan occisos ultus est? Hic quidem interfectoribus patris ignovit.” Haec Hegelochus dixit super cenam: et postero die prima luce a patre accersor. Tristis erat et me maestum videbat: audieramus enim, quae sollicitudinem incuterent. Itaque, ut experiremur, utrumne vino gravatus effudisset illa an altiore concepta consilio, accersi eum placuit. Advenit ille eodemque sermone ultro repetito adiecit, se, sive auderemus duces esse, proximas a nobis partes vindicaturum, sive deesset animus, consilium lentio esse tecturum. Parmenioni vivo adhuc Dareo intempestiva res videbatur: non enim sibi, sed hosti esse occisuros Alexandrum, Dareo vero sublato praemium regis occisi Asiam et totum Orientem interfectoribus esse cessura. Adprobatoque consilio in haec fides et data est et accepta. Quod ad Dymnum pertinet, nihil scio et haec confessus intellego no
Abbreviated transcription (Latin):
gracias agant qͥ uota ꝓ in colomitate regis optimiꝑsoluant:
s ũ uero uniuersa contio accensa .ẽ. &a corporis custodib ini¬
tiũ fuctũ cla mantib discerpendũ eẽ. parricidã manib eoꝵ
id qͥdẽ philotts qͥ grauiora supplicia m& uer& haud sane ini¬
quo animo audiebatrex in contionẽ reuersus si ueut incustodia
queq: torquer& siue ut diligentius cuncta cognoscer& con¬
ciliũ in posterũ diem distulit & quã quã inuesperã indinabat
dies. cam̃ amicos c̃uocariiub& &c& eris qͥdẽ placebit mace¬

Expanded text:
gratias agant, qui vota pro incolumitate regis optimi persolvant. gratias agant, qui vota pro incolumitate regis optimi persolvant. Tum vero universa contio accensa est, et a corporis custodibus initium factum clamantibus, discerpendum esse parricidam manibus eorum. Id quidem Philotas, qui graviora supplicia metueret, haud sane iniquo animo audiebat: at rex in contionem reversus, sive ut in custodia quoque torqueret, sive ut diligentius cuncta cognosceret, concilium in posterum diem distulit et, quamquam in vesperam inclinabat dies, tamen amicos c
Abbreviated transcription (Latin):
de uersoruis quas occupassent ꝓturbatꝰ e& uc purgam̃ ta
seruoꝵ philote reciperent᷑ eo unde cõmilitones ex palis sen
auro argentoq uehiculaq̃ onustatotis uicisst&issa at ne
inuicinicꝰ qͥdẽ diuersorii quẽ quã cõmilitonũ receptũ. eẽ. sed ꝑdis¬
potos quos supra somniũ habebat om̃is ꝓcul religa tos nefemi¬
Ina illa mur murantiũ int̃ sesilentio uerius quã sono excita¬
ra iudibrioei fuis se rusticos homines phrygasq & phaphla¬
gonas appellatos qͥ ñ erubescer& macedo natus homines
linguesuȩ ꝑ int̾ p̃tẽ audire mecũ hammonẽ c̃suli uell& cundẽ
iouis arguis se m̃datiũ alexandrũ filiũ agnoscentis scilic&
& amici ñ c̃suluisse eũ iouẽ. Nunc ad oraculũ mittere dũpat̃ eius
ꝑditos homines ad soci&atẽ sceleris impellat ipsos missuros
adora culũ qͥ iouẽ interrogent qđ exrege cognouerint: sed qͥ

Expanded text:
deversoriis, quae occupassent, proturbatus esset, ut purgamenta deversoriis, quae occupassent, proturbatus esset, ut purgamenta servorum Philotae reciperentur eo, unde commilitones expulissent. Auro argentoque vehicula eius onusta totis vicis stetisse, ac ne in viciniam quidem deversorii quemquam commilitonum receptum esse, sed per dispositos, quos supra somnum habebat, omnis procul relegatos, ne femina illa murmurantium inter se silentio verius quam sono excitaretur. Ludibrio ei fuisse rusticos homines Phrygasque et Paphlagonas appellatos, qui non erubesceret, Macedo natus, homines linguae suae per interpretem audire. Nunc eum Hammonem consuli velle: at eundem Iovis arguisse mendacium Alexandrum filium agnoscentis, sciliceet amici, non consuluisse eum Iovem: nunc ad oraculum mittere, dum pater eiia commissa sit, perditos homines ad societatem sceleris impellat. Ipsos missuros ad oraculum, non qui Iovem interrogent, quod ex rege cognoverint, sed qui
Abbreviated transcription (Latin):
regiparari de t̾rere cũ uoluit epistola scripta quominꝰ med¬
cam̃ tũ biber& qđ nedicus dare constituer&: nunc creditũ ẽ po¬
trimeo: nũ ullã auc toritatẽ q̃ littere habuer᷑ ego ipsequo tens
quȩ audierã detuli &cũ ludibrio crudelicatis repulsus sĩ si&cu
indicamꝰ inuisi & cũ tacemꝰ sus pectisumꝰ quid facere nos oportas
Cũq: unꝰ ecircustantiũ turba exclamas s& benemerius ñin¬
sidiariphilotas. recte inquit quis quis es ducis itaq: siinsidiatꝰ
sũ penã ñ dep̃cor & finẽ facio dicendi qm̃ ultima uerba gni¬
uicis̃ uisa aurib abducit᷑ deinde abiis qͥ custodiebant eum.
rat int̃duces manꝰ strenuus bolon qͥdãpacis arciũ aci¬
uilis habitꝰ rudis u&us miles ab humili ordine ad cum
gra dũ in quo tc̃ erat ꝓmotꝰ qͥ tacentib c&crisstolida au¬
datia ferox ad mouere eos coepit quotiens siusquis que

Expanded text:
regi parari, deterrere eum voluit epistula scripta, quo minus medregi parari, deterrere eum voluit epistula scripta, quo minus medicamentum biberet, quod medicus dare constitueret. Num creditum est patri meo? num ullam auctoritatem eius litterae habuerunt? Ego ipse quotiens, quae audieram, detuli et cum ludibrio credulitatis repulsus sum! Si et, cum indicamus, invisi et, cum tacemus, suspecti sumus, quid facere nos oportet?” Cumque unus e circumstantium turba exclamasset: “Bene meritis non insidiari!” Philotas: “Recte,” inquit, “quisquis es, dicis. Itaque si insidiatus sum, poenam non deprecor et finem facio dicendi, quoniam ultima verba gravia sunt visa auribus.” Abducitur deinde ab iis, qui custodiebant eum. Erat inter duces manu strenuus Bolon quidam, pacis artium et civilis habitus rudis, vetus miles, ab humili ordine ad eum gradum, in quo tunc erat, promotus: qui tacentibus ceteris stolida audacia ferox admonere eos coepit, quotiens suis quisque
Abbreviated transcription (Latin):
sicerciora oraculis creditis cẽ torm̃aa nehanc qͥdẽ ehiꝰ¬
bende ueritatis fidẽ dep̃cor: solent reicapitis adhibere uob
parentes: duos fratres ego nuꝑ amiss patrẽ nec ostende¬
repossũ nec in uocare audeo : cũ & ipse tanticriminis reus
sit parũ ẽ enĩ tot modo liberũ parentẽ in unicofilio ad qu¬
escentẽ eo quoq orbarĩnisi ipse in rogũ meũ inpona : ego ca¬
ris sime pat̃ & ꝓpt̃me morieris & mecuegotibi uitã aadimo :
egosenec tutẽ tuct̃ extingo: quid enĩ me ꝓcreabas infelicẽ ad¬
uersantib dus anꝰhos ex mefructꝰ ꝑciperes qͥ temanent n escio
ad ulescentia mea miserior sit÷ in senectꝰ tugego in ipso robore
acatis eripior tibi carnifex sp̃m̃ adim&: quesi fortuna expe¬
tare uoluiss&: na ture poscebat: admonuit me patris mei met
quã timide & cunctant̃ quȩ cebalinꝰ d&ulerat adme indicare
debuerim :ꝓar moenio enĩ cũ audis s& uenenũ aphilippomȩdico

Expanded text:
Si certiora oraculis creditis esse tormenta, ne hanc quidem exhibendae veritatis fidem deprecor. Solent rei capitis adhibere vobis parentes. Duos fratres ego nuper amisi, patrem nec ostendere possum nec invocare audeo, cum et ipse tanti criminis reus sit. Parnm est enim tot modo liberum parentem, in unico filio adquiescentem, eo quoque orbari, nisi ipse in rogum meum inponitur. Ergo, carissime pater, et propter me morieris et mecum: ego tibi vitam adimo, ego senectutem tuam extinguo. Quid enim me procreabas infelicem adversantibus diis? an, ut hos ex me fructus perciperes, qui te manent? Nescio, adulescentia mea miserior sit an senectus tua: ego in ipso robore aetatis eripior, tibi carnifex spiritum adimet, quem, si fortuna expectare voluisset, natura poscebat. Admonuit me patris mei mentio, quam timide et cunctanter, quae Cebalinus detulerat ad me, indicare debuerim. Parmenio enim, cum audisset venenum a Philippo medico
Abbreviated transcription (Latin):
rent᷑ aliis se int̾ficiunt alii indeuios mones ucstasq solitud¬
nes fugiunt ingentiptota castra t̃rore diffuso donecrextu¬
multu cognito legẽse supplicio ẽ iunc toꝵ sontib remit cere
edix̃ philotas uero ne anm̃datio liberare. sed aruciatu uolue
niũmaloꝵ nob fuit causa nã cũ primũ iouis filiũ sesalutari
ius sitrex idindigne ferens ille hunc igit regẽ agnos cimus
simꝰ cilexa ndrũ amisim̃ regẽ incimꝰin suꝑbiã necds qͥbose
exequat eximit tolerabilẽ nr̃o nesanguinei dm̃ fecumꝰ qͥ nosri¬

Expanded text:
rentur, alii se interficiunt, alii in devios montes vastasque solitudrentur, alii se interficiunt, alii in devios montes vastasque solitudines fugiuntingenti per tota castra terrore diffuso, donec rex tumultu cognito legem se de supplicio coniunctorum sontibus remittere edixit. Philotas verone an mendacio liberare se a cruciatu voluernium malorum nobis is fuit causa. Nam cum primum Iovis filium se salutari iussit rex, id indigne ferens ille: “Hunc igitur regem agnoscimus,”Amisimus Alexandrum, amisimus regem : incidimus in superbiam nec dis, quibus se exaequat
Abbreviated transcription (Latin):
oculidũ uestis exuit᷑ deos pactrios gentiũ iura nequiquã aput sur¬
descures inuocabat ꝑ ultimos de inde cruciatos ut pote &dina¬
tus & inimicis ingratiã regis torquentib lacerat᷑ ac primo quã¬
quã hinc ignis illinc uerbera iã ñ ad questionẽ. sed ad poena
inge rebantur. nõ uocẽ modo. sed &iã gemitꝰ habuit in potesta¬
te sed postquã intumescens corpus ulcerib fla gelloꝵ u
tus nudis ossib incustos ferre ñ poterat. si torm̃tis ad hibitu¬
ri modũ essent dicturũ se quescire expeterent pollic&. sed
finẽ questioni fere iurare eos ꝑ alexandri salutẽ uolebar.
remoueriq tortores & utroq in p&ratoena tero inquit dic
quid meuellis dicere. illo indignante ludifica ricũrur susre
uocante terrores cẽp p&ere coepit dũ reciper & spm cunctaque
tantorqueri stma uulgouerat legẽ macedonum ueritiquo
cautũ erat ut ꝓpinqͥ coꝵ qͥ regi insidi tiessent cũ ipsis neca¬

Expanded text:
oculi, dum vestis exuitur, deos patrios, gentium iura nequiquam apud surdas aures invocabat. Per ultimos deinde cruciatus, utpote et damnatus et inimicis in gratiam regis torquentibus, laceratur. Ac primo, quamquam hinc ignis, illinc verbera iam non ad quaestionem, sed ad poenam ingerebantur, non vocem modo, sed etiam gemitus habuit in potestate: sed postquam intumescens corpus ulceribus flagellorum ictus nudis ossibus incussos ferre non poterat, si tormentis adhibituri modum essent, dicturum se, quae scire expeterent, pollicetur. Sed finem quaestioni fore, iurare eos per Alexandri salutem volebat removerique tortores. Et utroque inpetrato: “Cratere,” inquit, “dic, quid me velis dicere.” Illo indignante ludificari eum rursusque revocante tortores tempus petere coepit, dum reciperet spiritum, cuncta, quae tan torqueri fama vulgaverat, legem Macedonum veriti, qua cautum erat, ut propinquieorum, qui regi insidiati essent, cum ipsis neca
Abbreviated transcription (Latin):
cũ cratero ecero E & sermone habito cuius suma ncditio
s iiitimũ diuersorupar tẽseces sit & temotis arbitris inmul¬
u noe tẽ quesbionis expectauit euentũ torcores inconsps tum
pbilo te omã crudelitats instrũm̃ta ꝓponunt & illo siltro quio
cei satis inquit regis inimicũ int̃ fectore c̃fitettẽ loceidetu
questione opusẽ. cogitaui uolui craterus exigere ut quȩ c̃fi¬

Expanded text:
 Cratero accersito et sermone habito, cuius summa non edita est, in intimam deversorii partem secessit et remotis arbitris in multam noctem quaestionis expectavit eventum. Tortores in conspectum Philotae omnia crudelitatis instrumenta proponunt. Et ille ultro: “Quid cessatis,” inquit, “regis inimicum, interfectorem confitentem occidere? Quid quaestione opus est? cogitavi, volui.” Craterus exigere, ut, quae confi
Abbreviated transcription (Latin):
eccessit: Tũ philotas uerba inquit. in nocenti repperire fa¬
cile. ̃: modũ uerboꝵ miser o tenere. difficile: itaq: int̃optimã
conscientiã & iniquissimã fortunã distitutus. ignoro & quo¬
modo animomeo & tẽporiptreã: ab est qͥdẽ optumus causȩ
mee iudexqͥcur meipse audire noluerit ñ mehercule ex¬
ogito cũ illi utrimq cognitacausa tãdã nareone licgagerte
qua obsoluere : ñ cogita uero liberari ab senteias snquapr esert

Expanded text:
excessit. Tum Philotas: “Verba,” inquit, “innocenti reperire faexcessit. Tum Philotas: “Verba,” inquit, “innocenti reperire facile est, modum verborum misero tenere difficile. Itaque inter optimam conscientiam et iniquissimam fortunam destitutus ignoro, quomodo et animo meo et tempori paream. Abest quidem optimus causae meae iudex: qui cur me ipse audire noluerit, non, mehercule, excogito, cum illi utrimque cognita causa tam damnare me liceat quam absolvere, non cognita vero liberari absenti non p
Abbreviated transcription (Latin):
iudi caripassurũ seadfirmans: tũdicererursus philotas
siue conscientia sceleris. sue periculi magnitudine a mens
& ad tonitꝰ : ñ at toͥlere oculos noniscere eiudelat : lacri¬
mis deinde manantib linquente animoaneũ aquo tene¬
bant incubuit: abs tersisq: a miculo es̃ oculis. paulatim
recipiens sp̃m acuocẽ. dicturus uid ebatur.
Iaq rex intuens eũ: macedones inquit dete iudicaturis.
quȩ uero anpatrioser monesis apud eos usurus:
uphilotas: p̃t̃ macedonas inquit: pleriq ad sunt quos faci¬
lius quȩ dicã ꝑcepturos arbitror: sieadẽ lingua fuerousus
quatu egisti: ñ obaliud credo quã ut oratio tua intellegi
poss& apluribus. Tũrex: e quid uid&is ad eo &iã sermonis
patrui philotan tederesolus quippe fastidit eũ discere:sos
dicat sane ut cũq ei cordi ẽ: dũ memineritis aeque illum
anromore quosermone abborrere: atq: ita contione

Expanded text:
iudicari passurum se adfirmans. Tum dicere iussus Philotas, iudicari passurum se adfirmans. Tum dicere iussus Philotas, sive conscientia sceleris sive periculi magnitudine amens et attonitus, non attollere oculus, non hiscere audebat. Lacrimis deinde manantibus, linquente animo in eum, a quo tenebatur, incubuit abstersisque amiculo eius oculis paulatim recipiens spiritum ac vocem dicturus videbatur. Iamque rex intuens eum: “Macedones,” inquit, “de te iudicaturi sunt: quaero, an patrio sermone sis apud eos usurus.” Tum Philotas: “Praeter Macedonas,” inquit, “plerique adsunt, quos facilius, quae dicam, pereepturos arbitror, si eadem lingua fuero usus, qua tu egisti, non ob aliud, credo, quam ut oratio tua intellegi posset a pluribus.” Tum rex: “Ecquid videtis adeo etiam sermonis patrii Philotan taedere? Solus quippe fastidit eum discere. Sed dicat sane, utcumque ei cordi est, dum memineritis aeque illum a nostro more quam sermone abhorrere.” Atque ita contione
Abbreviated transcription (Latin):
riciuis fortuna: qͥ quo modo duob filiis haectore acni¬
canore orbatꝰ cumeo quẽ reliquũ calamitas fecerat.:
oratione cõmouit: ꝓditos eos eẽ barbaris neminẽ ad com¬
iugẽ suã. neminẽ in patriã & ad parentes fuisse reditu¬
rũ. uelut truncũ corp dempto capite. si ne sp̃s sineno¬
mine. aliena tra ludibriũ hostis futuros: haudqua¬
quã prospere ipsius admintae oratio grata regi fuit
qđ c̃iugũ qđ patriae ad monies prigriores adc&era
munia ex sequenda feciss& : tũ coenꝰ quã quã philotae
sororẽ matrimonio secũ c̃iunerat: tam̃ acrius quã
quis quã in phi lotan inuentus. ẽ : parricidã eẽ regis pa¬
triȩ exercitꝰ clamitans saxũq qđ forte. ante pedes. ace¬
bat eripuit. emissurus in eũ ut pleriq: credider̃ tor¬
m̃tis sub trahere cupiens: sed rex manũ q̃ inhibuit:
dicendȩprius cause deberefieri potesta tẽ reonec aliter

Expanded text:
ri civis, fortuna, qui quo modo duobus filiis, Hectore ac Niri civis, fortuna, qui quo modo duobus filiis, Hectore ac Nicanore, orbatus cum eo, quem reliquum calamitas fecerat, oratione commovit: proditos eos esse barbaris: neminem ad coniugem suam in patriam et ad parentes suos esse rediturum, velut truncum corpus dempto capite sine spiritu, sine nomine aliena terra ludibrium hostis futuros. Haudquaquam pro spe ipsius Amyntae oratio grata regi fuit, quod coniugum, quod patriae admonitos pignores ad cetera munia exequenda fecisset. Tum Coenus, quamquam Philotae sororem matrimonio secum coniunxerat, tamen acrius quam quisquam in Philotan invectus est parricidam esse regis, patriae, exercitus clamitans saxumque, quod forte ante pedes iacebat, corripuit emissurus in eum, ut plerique crediderunt, tormentis subtrahere cupiens. Sed rex manum eius inhibuit dicendae prius causae debere fieri potestatem reo nec aliter
Abbreviated transcription (Latin):
cui capud meũ credã: a eqͥ tatu optimȩqexercitus parti.
princib nobilis sime iuuentutis unũ p̃fecĩ salutẽ.spem.
uic toriã meã fidei es̃ tutelȩq commisi: patreminidem fas¬
ugiũ inquo meipsi posuistis ad moui mediaqua nulla
opiulentio regio ẽ: ut totciuiũ socioꝵq miliimperio
q̃ ditioni quȩ subieiunde p̃sidiũ p&i erã periculuriperio
quã felicit̃ in acie occidgs sepotius. hostis p̃dar quã ciuis uic¬
tim aͦ nunc seruaatꝰ expericulis que sola timui in hec incidi
quȩ timere ñ debui solais identidem ame mulites p&ere ut
uelatũ iussit induci stcile apparebat motoscẽ tam mise¬
rabili habitu ñ si ne inuidia paulo ante conspectiducẽ
eq ta tꝰ pridiȩ uiderant: sciebant regis in t̃fuis sec̃ uiuio
repente : qͥdẽ: sed &iã dã natũ. ̃ uinctũ in tuebantur:
subibat animos par moenionis quoq: tantiducis tãcla¬

Expanded text:
cui caput meum credam? Equitatui, optimae exercitus parti, cui caput meum credam? Equitatui, optimae exercitus parti, principibus nobilissimae iuventutis, eum praefeci, salutem, spem, victoriam meam fidei eius tutelaeque commisi. Patrem in idem fastigium, in quo me ipsi posuistis, admovi, Mediam, qua nulla opulentior regio est, et tot civium sociorumque milia imperio eius dicionique subieci. Unde praesidium petieram, periculum extitit. Quam feliciter in acie occidissem, potius hostis praeda quam civis victima! Nunc servatus ex periculis, quae sola timui, in haec incidi, quae timere non debui. Soletis identidem a me, milites, petere, ut velatum iussit induci. Facile adparebat, motos esse tam miserabili habitu non sine invidia paulo ante conspecti. Ducem equitatus pridie viderant, sciebant regis interfuisse convivio : repente reum quidem, sed iam damnatum, immo vinctum intuebantur. Subibat animos Parmenionis quoque, tanti ducis, tam cla
Abbreviated transcription (Latin):
se fate ant᷑. illũ tam̃ celent: c&erũ philo tan ipsius indicat
uita: hic amyntȩ qͥ mihi c̃ sobrinꝰ fuit. & in macedonia capi¬
timeo impias cõparauit insidics. sotiũ se& consciũ adiunx̃
hic at talo quo grac uirẽ inimicũ ñ abui sororẽ sut̃ in ma¬
trimoniũ dedit: hiccũ scripsissẽ & ꝓuretã familiaris usus
atq amititiae. qualis sors edita e& iouis ham monis Sie¬
culo sustinuit rescribere mͥ. seqͥdẽ gractulari qđ in nume¬
rũ deoꝵ receptus essẽ c&erũ misereri eoꝵ qͥb uiuendũ e&.
sub eo qͥ modũ hominis exceder&: haecs &iã pridẽ animi
aliencti a me. & inuidentis gloriȩ meȩ inditia: quȩ : qͥ dem
milites quã diulicuit in animomeo pressi: uide bar enim
mͥpar temuiscerũ meoꝵ abrũ pere. siinquos tã magna
c̃tulerã ui lqͦres mͥ facerẽ: sediã ñ uerba punienda sunt
linguȩ: te meritas ꝑuenit ad gladios: hos simihi creditis
philotas in meacuit: supsi admisit quome c̃ferã milites.

Expanded text:
se fateantur, ilium tamen celent. Ceterum Philotan ipsius indicat vita. Hic Amyntae, qui mihi consobrinus fuit et in Macedonia capiti meo impias conparavit insidias, socium se et conscium adiunxit. Hic Attalo, quo graviorem inimicum non habui, sororem suam in matrimonium dedit. Hic, cum scripsissem ei pro iure tam familiaris usus atque amicitiae, qualis sors edita esset Iovis Hammonis oraculo, sustinuit rescribere, mihi se quidem gratulari, quod in numerum deorum receptus essem, ceterum misereri eorum, quibus vivendum esset sub eo, qui modum hominis excederet. Haec sunt et iam pridem animi alienati a me et invidentis gloriae meae indicia. Quae equidem, milites, quamdiu licuit, in animo meo pressi. Videbar enim mihi partem viscerum meorum abrumpere, si, in quos tam magna contuleram viliores mihi facerem. Sed iam non verba punienda sunt: linguae temeritas pervenit ad gladios. Hos, si mihi creditis, Philotas in me acuit, si ipsi, admisit. Quo me conferam, milites?
Abbreviated transcription (Latin):
seder ratphilotas in uoł liberoͥs parentes c̃sanguineos habeo:
uob suluis orbus et n possũ. Epistola de inde par moc nionis in¬
taercepiã quã cdfilios nicanorẽ & philotanscripseratrecitat.
haudsane indiciũ grauioris c̃sili i p̃ferentẽ : Hãq sũ ma ẽ haec
erat primũ ur̃i curã agitȩ : de inde ur̃oꝵ: sic enĩ quȩ distinaui¬
mꝰ ef ficiemꝰ: adiecit qͦ rexsi ee scriptã. ut siue adfilios ꝑue¬

Expanded text:
Sed errat Philotas. In vobis liberos, parentes, consanguineos habeo: Sed errat Philotas. In vobis liberos, parentes, consanguineos habeo: vobis salvis orbus esse non possum.” Epistulam deinde Parmenionis interceptam, quam ad filios Nicanorem et Philotan scripserat, recitat haud sane indicium gravioris consilii praeferentem. Namque summa eius haec erat: “Primum vestri curam agite, deinde vestrorum: sic enim, quae destinavimus, efficiemus.” Adiecitque rex sic esse scriptam, ut, sive ad filios
Abbreviated transcription (Latin):
incaput meũ subor naũ fremitꝰ undiq indignantiũ quȩ¬
rentiũq tota c̃tione obstrepebat: qua lessol& eẽ. multi¬
tudinis & maxime militaris ubi aut studio agit᷑ aut ira
nico machus deinde & m&ron& cebalinꝰ ꝓductique quis¬
q: d&ulerat exponunt: nullius eoꝵ inditiophilotas in par¬
ticeps sceleris distinabat  Itaq: indignatione ex presauoꝵ
indicũ silentio excepta est Tũ rex qualis inquit erga ani
qđ ñ fuis se uanũ drmni exitꝰ declarat incer tãrem deferens
ex honerare scuteo ubi lababar in rũper&: philotassolus
nibil timuit. nihilcredidit: Omagniani miuirũ isteregi¬
periculo cõuemer& : uultũ mutar& in dicẽ tantȩrei solliꝰ¬
citꝰ audir&: sub ẽ nimirũ silentio fucinꝰ & auida spesreg¬
nip̃cipitẽ animũ ad ultimũ nefas inpulit: pat̃ mediae p̃.c̃.
ipse aput multos copiarũ duces. meis p̃potens uirib: maiora
quã capit spirat: orbitas quoq mea qđ sine liberis sũ sꝑnitur:

Expanded text:
dique indignantium querentiumque tota contione obstrepebat, qualis solet esse multitudinis et maxime militaris, ubi aut studio agitur aut ira. Nicomachus deinde et Metron et Cebalinus producti, quae quisque detulerat, exponunt. Nullius eorum indicio Philotas ut particeps sceleris destinabatur. Itaque indignatione expressa vox invicem silentio excepta est. Tum rex: “Qualis,” inquit, “ergo Quod non fuisse vanum Dymni exitus declarat. Incertam rem deferens exonerare se, ut eo, ubi lavabar, inrumperet: Philotas solus nihil timuit, nihil credidit. O magni anioveretur, vultum mutaret, indicem tantae rei sollicitus audiret! Subest nimirum silentio facinus, et avida spes regni praecipitem animum ad ultimum nefas inpulit. Pater Mediae praeest: ipse apud multos copiarum duces meis praepotens viribus maiora, quam capit, spirat. Orbitas quoque mea, quod sine liberis sum, spernitur.
Abbreviated transcription (Latin):
quã sp̃s: immo unꝰ uite meȩ fructꝰ ẽ toc fortis simis uiris
& deme meritis optime referre ad huc gratiaã posse : Inc̃¬
rupit orationẽ militũ gemitus ab orteqs omnib: lacrime
Tũ rex. Quanto inquit maiorẽ in animis ur̃is motũ exu¬
taibo cũ tanti sceleris auctores ostendero quoꝵ m̃tionẽ ad¬
huc reformido & tã quã salui et̃ possent nominib: abstinco
sed uincenda ẽ. memoria pristinȩ caritatis & c̃iuratiom¬
pioꝵ ciuiũ d&egendo: quomodo aut̃ tantũ nefas sileam
par menio illa &ate totmeis tot parentis ieimeritis
de uinctꝰ omniũ nob̵ amicoꝵ u&ustissimꝰ ducẽ se sceler
tanto p̃buit: minist̃ eĩ philotas. leuco laum & de m&rium

Expanded text:
us, immo unus vitae meae fructus est, tot fortissimis viris et de me optime meritis referre adhuc gratiam posse.” Interrupit orationem militum gemitus, obortaeque sunt omnibus lacrimae. Tum rex: “Quanto,” inquit, “maiorem in animis vestris motum excitabo, cum tanti sceleris auctores ostendero! Quorum mentionem adhuc reformido et, tamquam salvi esse possint, nominibus abstineo. Sed vincenda est memoria pristinae caritatis et coniuratio impiorum civium detegenda. Quomodo autem tantum nefas sileam? Parmenio, illa aetate, tot meis, tot parentis mei meritis devinctus, omnium nobis amicorum vetustissimus, ducem se sceleri tanto praebuit. Ministe
Abbreviated transcription (Latin):
rius miles ad iui aduenerat cũ cectis oc toginta eqͥtib ido
amentas ad duxerat .L. principiũ macedoniae liberos
adultos ad custodiã corporis quippe int̃epulcs hisregis
ministriidemq equos in euntib p̃liũ ad mouent uena noss¬
q: comitant᷑ & uigiliarũ uies ante cubi culi fores seruant.
magnoꝵq p̃fectorũ & ducũ haec increm̃ta s̃ & rudim̃ta
Igit᷑ rex irca babylonȩ agcitone p̃sideẽe socũ septingos

Expanded text:
rius miles ad IIII milia advenerat cum trecentis octoginta equitibus. Idem Amyntas adduxerat L principum Macedoniae liberos adultos ad custodiam corporis. Quippe inter epulas hi sunt regibus ministri idemque equos ineuntibus proelium admovent venantesque comitantur et vigiliarum vices ante cubiculi fores servant: magnorumque praefectorum et ducum haec incrementa sunt et rudimenta. Igitur rex arci Babylone Agathone praesidere iusso cum septing
Abbreviated transcription (Latin):
ritiq paciunt᷑ c̃uiuales luditota ꝑsidae regib purpura¬
cisq cordis̃: baby loniimaxime inuinũ & quȩ a ebritatt̃ se¬
quunt᷑ effusis: feminarũ c̃uiuia in eunciũ i n principio mo¬
oe sius est habitus. de insũmaquȩq amicula exuunt pau¬
latimq pudorẽ ꝓftinant adultimũ honas aurib habitus
sit. una corpoꝵ uela m̃ta ꝓiciunt nec mer& ricũ hoc dede¬
cus ẽ sed matronarũ uiroꝵq apud quos comitas ba¬
b& uulgati corporis uilitas.
Int̃ haec flagiti exercitus ille dominator asiae ꝑxxxiui
dies saginatus cidea quȩ seque bunt᷑ diseriminah aud
dubiae de bilior futurus fuit si hostẽ habuiss& e&erũ quo
minus dã nũ sentirent identidẽ increm̃to renouabat᷑ ad
amynitis andromoenia bantri pectro macedonũ peditũ ui

Expanded text:
ritique patiuntur. Convivales ludi tota Perside regibus purpuraritique patiuntur. Convivales ludi tota Perside regibus purpuratisque cordi sunt, Babylonii maxime in vinum et, quae ebrietatem sequuntur, effusi sunt. Feminarum convivia ineuntium in principio modestus est habitus, dein summa quaeque amicula exuunt paulatimque pudorem profanant, ad ultimum — honos auribus habitus sit — ima corporum velamenta proiciunt. Nec meretricum hoc dedecus est, sed matronarum virginumque, apud quas comitas habetur vulgati corporis vilitas. Inter haec flagitia exercitus ille domitor Asiae per XXIIII dies saginatus ad ea, quae sequebantur, discrimina haud dubie debilior futurus fuit, si hostem habuisset. Ceterum, quo minus damnum sentiret, identidem incremento renovabatur. Namque Amyntas Andromeni ab Antipatro Macedonum ped
Abbreviated transcription (Latin):
quae ualidas arbores sustinent moles ut sfipites earũ uiii.
cubit oꝵ spaciũ crassitudine equent inlpedũ alatudi nẽ
emineant frugifer& &eq sint ut sitra sua alerent᷑ & cum
uetustas nopera solũ manufacta sed &iã ipsa nuturã pau¬
latim exedendo perꝑmat haec moles qu& ot arboꝵ racibus
ut ꝓcul uisentib siluȩ montib suis inminere uideant᷑ sy¬
na regẽ babylone regnantẽ hoc opus . eẽ. molitũ memorie
oditũ ẽ a more c̃ungis uictũ quȩ desiderio nemoꝵ silua¬
ruq: incã pestrib locis. uirũ c̃pulit amoenitatẽ naturȩ.
genere hui: operis imita ridiutius in bac urbe quã usquã
constitit rex nec alio loco disciplinȩ militarimagis nocuit
Nihil urbis eĩ corruptius morib: nibil adirritandas illicien¬
dasq: in modicas cupiditates. intructius liberos c̃iugesq cũ
hospitib: stupro coire modo p̃ciũ flagitũ d& parentes ma¬

Expanded text:
que validas arbores sustinet moles, ut stipites earum VIII que validas arbores sustinet moles, ut stipites earum VIII cubitorum spatium crassitudine aequent, in L pedum altitudinem emineant frugiferaeque sint, ut si terra sua alerentur. Et, cum vetustas non opera solum manu facta, sed etiam ipsam naturam paulatim exedendo perimat, haec moles, quae tot arborum radicibus ut procul visentibus silvae montibus suis inminere videantur. Syriae regem Babylone regnantem hoc opus esse molitum memoriae proditum est, amore coniugis victum, quae desiderio nemorum silvarumque in campestribus locis virum conpulit amoenitatem naturae genere huius operis imitari. Diutius in hac urbe quam usquam constitit rex, nec alio loco disciplinae militari magis nocuit. Nihil urbis eius corruptius moribus, nihil ad inritandas inliciendasque inmodicas cupiditates instructius. Liberos coniugesque cum hospitibus stupro coire, modo pretium flagitii detur, parentes ma