comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
q: postint̃ calationẽ subu ttgebant. Credo: uo e¬
re religionis suȩ more ut febro ariũ omi modo¬
martius consequeroe: S cũ sepe eueniroe : ut nun¬
hocauerter&ꝰ: excogitatũ ÷. quod aperiemꝰ : si pri¬
uis ostenderim: curmnundinȩ.uel primis calenis.
uel nonis om̃ib rauebantur: Nã quotiens in ci¬
piente anno. dies coepit qui addictus ÷ nundinis:
amĩs ille annꝰ. infaustis casib luctuosus fuit. ma
ximeq lepidiano tumultu: opinioasta firma¬
ta est: Nonis aut̃: conuentus uniuersȩ multi¬
tudinis uitandus estimabatar. qm̃ populus ro¬
manus exactis &iã regib: die hunc non arũ.
ixne celebrabunt. quẽ natalt᷑ serui tulli exsuma¬
ban qui d e uĩ incer tũ ec̃e : quo mense seraus tellus
fuis se :̃ nonis tam̃ natuã esle constarse ans tellis saet¬
nequid nundinis collecta uniuer sitas. obde sider
regis nouarae : cauisse : ut nonȩ anundinis segreoa¬

Expanded text:
que, post intercalationem subiungebant: credo veteque, post intercalationem subiungebant: credo vetere religionis suae more, ut Februarium omni mMartius consequeretur. Sed cum saepe eveniret ut nunhoc averteretur excogitatum est: quod aperiemus, si prius ostenderimus cur nundinae vel primis Kalendis vel Nonis omnibus cavebantur. Nam quotiens incipiente anno dies coepit qui addictus est nundinis, omnis ille annus ximeque Lepidiano tumultu opinio ista firmta est. Nonis autem conventus universae multitudinis vitandus existimabatur quoniam populus Romanus exactis etiam regibus diem hunc Nonarum maxime celebrabat quem natalem Servii Tullii existimabat; quia cum incertum esset quo mense Servius Tullius natus fuisset, Nonis tamen natum esse constaret, omnes ne quid nundinis collecta universitas ob desiderium regis novaret, cavisse ut Nonae a nundinis segrega
Abbreviated transcription (Latin):
uicenos alternis : ternos oc iucenos intͣbcalantes :¬
expensabant int̃lealationib: quattuor. S octa¬
uo quoq anno: int̾ kalares octo affluebant dies ex deĩtlalã¬
singulis. quib uertentis anni numerũ. apud ro di pͥncipio¬
manos. supͣ grecũ habuisse iã diximus. Hoc quoq
errore iã cognito: hȩc species em̃dationis indu¬
cta ÷ Tercioqͦoque octoennio ita int̾ bealandos
dispensabant dies : ut ñ non aginta : s: sexaginta
sex intercalarent. cõpensatis uiginti & quattuor
dieb. ꝓ illis. qui ꝑ totidẽ annos supra gręcoꝵ nu¬
merum creuerant. Om̃i aut̃ inter calationi m̃sis
febrit arius deputatus est. qm̃ is ultimꝰ anni erat.
quod &tiã ipsũ : de gęcoꝵ imitatione faciebant
NNã ce illi.: ultimo anni sui mensi. suꝑfluos int̾serebanT
dies: ut refert glaucippus. quide sacris athenensiũ
scribit. Uerũ unare : agrecis differebant Nã
illi: confecto m̃se. romani ñ confecto februario.

Expanded text:
icenos, alternis ternos vicenosque intercalantes expensabant intercalationibus quattuor. Sed octavo quoque anno intercalares octo affluebant dies ex singulis quibus vertentis anni numerum apud Romanos super Graecum abundasse iam diximus. Hoc quoque errore iam cognito haec species emendationis inducta est. Tertio quoque octennio ita intercalandos dispensabant dies, ut non nonaginta sed sexaginta sex intercalarent, conpensatis viginti et quattuor diebus pro illis qui per totidem annos supra Graecorum numerum creverant. Omni autem intercalationi mensis Februarius deputatus est, quoniam is ultimus anni erat: quod etiam ipsum de Graecorum imitatione faciebant. Nam et illi ultimo anni sui mensi superfluos interserebant dies, ut refert Glaucippus qui de sacris Atheniensium scripsit. Verum una re a Graecis differebant. Nam illi confecto ultimo mense, Romani non confecto Februario s
Abbreviated transcription (Latin):
Causa uͦ huiꝰ uaricatis apud graniũ licianũ libro scdõ
uiligens lector inuenia. Ait enĩ nundinas iouis ferias
eẽ. Si qͥdẽ flaminica om̃ib nundinis in regia ioui ariaẽ
solat immolare. s lege hortensia effectũ ut fastȩ eent.
uti rustiea qͥ nundinandi causa in urbẽ ueniebant lites
cõponerent. ne fastoenĩ die p̃tori fari ñ licebat. Ergoqͥ
ferus dict̃ am̃datio undicant᷑ patrocinio uoeustatis. qͥ c̃tra
sentiunt: estimatu aetatis quȩ legẽ sequita ÷ uera deꝓ¬
munt. Harũ originẽ quidã romulo assignant. quẽ comi¬
municato rego cũtito tatio sacrificiis & sodalitatib
institutis. nundinas quoq ad ietisse cõmemorant. sic̃ tuti¬
banus affirmat. s cassius seruũ tulliũ fecisse nundi¬
nas dicit. ut ii urbẽ edcagris conuenirent urbanas ru¬
sticasq res ordinaturi. Geminꝰ ait diẽ nundinarũ exac¬

Expanded text:
Causam vero huius varietatis apud Granium Licinianum libro secundo Causam vero huius varietatis apud Granium Licinianum libro secundo diligens lector inveniet. Ait enim nundinas Iovis ferias esse, siquidem flaminica omnibus nundinis in regia Iovi arietem soleat immolare: sed lege Hortensia effectum ut fastae essent, uti rustici, qui nundinandi causa in urbem veniebant, lites conponerent: nefasto enim die praetori fari non licebat. Ergo qui ferias dicunt a mendacio vindicantur patrocinio vetustatis: qui contra sentiunt aestimatu aetatis quae legem secuta est vera depromunt. Harum originem quidam Romulo adsignant, quem communicato regno cum T. Tatio sacrificiis et sodalitatibus institutis nundinas quoque adiecisse commemorant, sicut Tuditanus adfirmat. Sed Cassius Servium Tullium fecisse nundinas dicit, ut in urbem ex agris convenirent urbanas rusticasque res ordinaturi. Geminus ait diem nundinarum exac
Abbreviated transcription (Latin):
noliũ quinto ddadẽ illã uastis fuarã pugnȩ canmensis factã
peser qi ante diẽ quartũ nonas seretibs: Adrẽ sane miltare
i sil at tinere notae uarro utrũ fastus uel nefastus diessit.
s ad solas hactiones respicere priuatas daut̃ nundinas
fcrus dixi: potest argui. quia titus deferus seribens nun¬
Ainiarũ dies ñ int̾ ferias retulit .s. tantũ sollẽ pnes uocauit
Qe q iulius modost affirmat. mesfala augure consulen¬
ti pontifices annundinarũ romanarũ nonarũq dies
ferus tenerent᷑. respondisse eos nundinas sibi ferias ñ
uider: & quod trebatius in libro pͥmo religionũ ait.
nundinis magistratũ posse manu mittere. indicia ꝙ addi¬
cert S c̃tra iulius cesar sexeto decimo. auspicioꝵ libro ne¬
gat nundinis contionẽ ad uocari posse. id⁊ cũ populo agi.
idetq nundinis romanoꝵ haberi comicia m̃ posse : Corneliꝰ
coiã labeo pͥmo fastoꝵ libro nundinis ferias eẽ ꝓnunciat

Expanded text:
tissimam pugnae Cannensis factam refert ante diem quartum Nonas Sextiles. Ad rem sane militarem nihil attinere notat Varro, utrum fastus vel nefastus dies sit, sed ad solas hoc actiones respicere privatas. Quod autem nundinas ferias dixi potest argui, quia Titus de feriis scribens nundinarum dies non inter ferias retulit sed tantum sollemnes vocavit: et quod Iulius Modestus adfirmat Messala augure consulente pontifices, an nundinarum Romanarum Nonarumque dies feriis tenerentur, respondisse eos nundinas sibi ferias non videri: et quod Trebatius in libro primo Religionum ait nundinis magistratum posse manu mittere iudiciaque addicere. Sed contra Iulius Caesar sexto decimo Auspiciorum libro negat nundinis concionem advocari posse, id est cum populo agi: ideoque nundinis Romanorum haberi comitia non posse. Cornelius etiam Labeo primo Fastorum libro nundinis ferias esse pronuntiat.
Abbreviated transcription (Latin):
hoc numero anuna mundana generataest. sicut timȩus platonis edocuit. Monade enim inuertice loca¬
ta. terni numeri abeadem exutraq parte fluxerunt. abbac pares. abilla impares. id est postmonadem apar¬
te altera duo. inde quattuor. deinde octo. Ab altera uero parte tria. deinde nouẽ. & inde uuginti septe¬
Et exhis numeris facta contextio: generationem animȩ imperio creatoris effecit. Non parua ergo hinc
potentia numeri huius ostenditusꝰ. quia mundanȩ animę origo. septem finibus continetur. Septem
septimam numerus septenarius mouet. ꝙ sumq eius ipse dispensat. Quod cũmultis modis ꝓbetur̾.
endi. Luna octo xuiginti ꝓpe diebus totus todiaci ambitũ conficit: Nã & siꝑtri

Expanded text:
hoc numero anima mundana generata est, sicut Timaeus Platonis edocuit. Monade enim in uertice lοcata, terni numeri ab eadem ex utraque parte fluxerunt, ab hac pares, ab illa impares; id est post monadem a parte altera duo, inde quattuor, deinde octo, ab altera uero parte tria, deinde nouem, et inde uigenti septem: ex his numeris facta contextio generationem animae imperio creatoris effecit. Non parua ergo hinc potentia numeri huius ostenditur quia mundanae animae origo septem finibus continetur, septem septimam, numerus septenarius mouet cursumque eius ipse dispensat. Quod cum multis modis probetur, ab hoc incipiat ostendi: luna octo et uiginti prope diebus totius zodiaci ambitum cοnficit. Nam etsi
Abbreviated transcription (Latin):
arbor ꝓ inde dicta ÷ ac iouis glans. Nã quia id arboris
genus nuces hib& quȩ sunt suauiore saport quã glans
hunc fructũ antiqui illi qui egregiũ glandiq simile
ipsaq. arborẽ dõ dignã existimabant iouis glandẽ appl¬
lauerunt. quȩ nc̃ litteris int̾li sis iuglans nominatur
cloatius aut̃ uerus ib libro agrecis tractoꝵ ita memorat.

Expanded text:
arbor proinde dicta est ac "Iovis glans". Nam quia id arboris arbor proinde dicta est ac "Iovis glans". Nam quia id arboris genus nuces habet quae sunt suaviore sapore quam glans est, hunc fructum antiqui illi, qui egregium glandique similem ipsamque arborem deo dignam existimabant, "Iovis glandem" appellaverunt, quae nunc litteris interlisis iuglans nominatur. Cloatius autem Verus in libro a Graecis tractorum ita memorat:
Abbreviated transcription (Latin):
rius unionis aurẽ similiter ad mouit. nisi munacius plancꝰ
colligi poterit. qͣd qui suꝑ fuit postea uicta regina & capta
egipto romã delatus desectusq ÷ & factȩ exuna margarita
duȩ. impositeq simulaero ueneris ut monstruosȩ magni¬
tuciinis in tẽplo qd pantthoũ ar̃. Ad hac dicente furio. sde
m̃sȩ in lata bellaria. nouo sermoni principiũ dederunt
Sr̃machus enĩ ad trectans manu nuces. uelle inquit exte
audire serui tanta nucib: nromina quȩ causa ueł origo uari¬
auerit. aut unde tot mala cũ hac una appellatiene uocatit᷑
fiunt tam̃ scorsũ diuersa tã uocabulo quã sapore: Acprus
de nucib ab soluas uolo. quȩ tibi memoria crebrȩ lectionis
occurrunt. & seruius. Nux ista iuglans scdm noniiulloꝵ
opinionẽ auiuando & agharde dicta existimatur. Gabius uͦ
bassus in libro designificatione uerbor hoc refert. luglaus

Expanded text:
rius unionem auris similiter admovit, nisi Munatius Plancus rius unionem auris similiter admovit, nisi Munatius Plancus colligi poterit, quod qui superfuit postea victa regina et capta Aegypto Romam delatus dissectusque est et factae ex una margarita duae impositaeque simulacro Veneris ut monstruosae magnitudinis in templo quod Pantheum dicitur.» Adhuc dicente Rufio secundae mensae inlata bellaria novo sermoni principium dederunt. Symmachus enim attrectans manu nuces, «vellem», inquit, «ex te audire, Servi, tanta nucibus nomina quae causa vel origo variaverit aut unde, tot mala cum hac una appellatione vocitentur, fiunt tamen seorsum diversa tam vocabulo quam sapore. Ac prius de nucibus absolvas volo quae tibi memoria crebrae lectionis occurrunt.» Et Servius: «nux ista iuglans secundum nonnullorum opinionem a iuvando et a glande dicta existimatur. Gavius vero Bassus in libro de significatione verborum hoc refert: iuglans
Abbreviated transcription (Latin):
dã ingluuiẽ suã natũ existimans faucib acdentib suis
subder& eaq. re captus de romano impario facere uel¬
l& egiptiũ regnũ. deo patra uxor quȩ uinci aromanis
nec luxuria dignarteur. sponsione ꝓuocauit insumere
se posse inunã eenã sesterciũ centies. lomurũ anto¬
nio uisũ.
Neo moratus sponsione contendit. dignus sculna munacio plinco
quitã honesti certaminis arbit̃ electus ÷. Altera dis deo¬
patra ꝑtẽp̃tis antoniũ pollucibilẽ sane cenã parauit. s quã
ñ miraroeur antonius. & uippe qui omiã quȩ apponebant᷑
ex cotidianis opib agnoscer&. Tuno adridens regina.
fialã poposeit. cuiaceti ñ nibnl acris infudit . atq illuc uini¬
onẽ dẽptũ ex aure altera festinabunda demisit. eũq ma¬
ture dissolutũ uti natura: eius lapidis ab sorbuit. & quã uis
eo facto sponsione uiciss&. quippe cũ ipsa margarita centies
sesterciũ sine contentione. eualuss&: manũ tam̃ & ad alte¬

Expanded text:
dam ingluviem suam natum existimans faucibus ac dentibus suis subderet eaque re captus de Romano imperio facere vellet Aegyptium regnum, Cleopatra uxor, quae vinci a Romanis nec luxuria dignaretur, sponsione provocavit insumere se posse in unam cenam sestertium centies. Id mirum Antonio visum, nec moratus sponsione contendit, dignus sculna Munatio Planco, qui tam honesti certaminis arbiter electus est. Altera die Cleopatra pertemptans Antonium pollucibilem sane cenam paravit, sed quam non miraretur Antonius, quippe qui omnia quae apponebantur ex cotidianis opibus agnosceret. Tunc regina adridens fialam poposcit, cui aceti nonnihil acris infudit, atque illuc unionem demptum ex aure altera festinabunda demisit eumque mature dissolutum, uti natura est eius lapidis, absorbuit. Et quamvis eo facto sponsione vicisset, quippe cum ipsa margarita centies sestertium sine contentione evaluisset, manum tamen et ad alte
Abbreviated transcription (Latin):
iuglandes. germina atq. flores agunt similit̃ isdẽ tẽporib
quib grecȩnuces. Nunc dicendũ ÷ quȩ sit gretanux.
ac simul hoc dicens amigdalã debance tulit & ostendit.
Nux greca hȩc ÷ quȩ & amigdale dr̃. si & thasia eadẽ nux
uocatur. Testis : doatius in ordinatoꝵ grecoꝵ libro quar¬
to. cũ sic ait. Nux greca amigdale. Atta uero insupplica¬
tione. nucẽ gretã inꝗt fabũq. ad de quantũ lib&. Nucẽ
mollusca lica hiemis Nobis tẽpus inuideat quia denucib
loquim. indictã ñ relinquam. Plautus inchalceolo sic
eiꝰ meminit. Molluscã nucẽ suꝑ eius dixit impendere
tegulas. Ecce plautꝰ nominde quidẽ .s. quidsit nux mol

Expanded text:
iuglandes germina atque flores agunt similiter isdem temporibus iuglandes germina atque flores agunt similiter isdem temporibus quibus Graecae nuces. Nunc dicendum est quae sit Graeca nux. Ac simul hoc dicens amygdalam de lance tulit et ostendit. Nux Graeca haec est quae et amygdale dicitur, sed et Thasia eadem nux vocatur. Testis est Cloatius in Ordinatorum Graecorum libro quarto, cum sic ait: Nux Graeca amygdale. Atta vero in Supplicatione: Nucem Graecam, ait, favumque adde quantum libet. Nucem molluscam licet hiemis nobis tempus invideat, tamen, quia de nucibus loquimur, indictam non relinquemus. Plautus in Calceolo sic eius meminit: — Molluscam nucem Super eius dixit inpendere tegulas. Ecce Plautus nominat quidem, sed quae si
Abbreviated transcription (Latin):
ci&iã basilicã uocant. Nux hȩc abellana seu prenestira
quȩ ÷ eadẽ exarbore ÷ quȩ dr̃ corilos: Dequa uirgilius dic̃
corylũ sere. Estaut̃ natio hominũ uixta agrũ prenestis
qui carsitani uocantur. ano⁊ VN ΚapION cuiꝰ rei me¬
minit uarro in logistorico . qui inscribitur marius defen¬
tuna. Inde scilic& p̃nestinę nuces. Est & illud apud
neurũ in fabula ariolo. Quis heri apud te p̃nestini&
lanuuni hospites. Suopte utrosq decuit acceptosciba
alteris in anẽ bulbã madidã dari. alteris nuces in ꝓdius
ꝓfundere. Hanc aut̃ nucẽ greciponticã uocant. du
una quȩq natio indit huic nuci nom̃ ex loco inqͦ nascitur co¬
piofior Nux castanea de qua uirgilius. castaneasq nuces. uocat᷑
ethera deotica. Nã uir doctus opius in libro quẽ fecit de sil¬
uestrib: arborib: sicait. Heraleotica hȩc nite quã quid
castaneã uocant. itẽq. pontica nux atq &iã quȩ dicunt᷑ basilice

Expanded text:
iam basilicam vocant. Nux haec Abellana seu Praenestina, quae est eadem, ex arbore est quae dicitur corylus, de qua Virgilius dicit: Corylum sere. Est autem natio hominum iuxta agrum Praenestinum qui Carsitani vocantur ἀπὸ τῶν καρύων, cuius rei meminit Varro in logistorico qui inscribitur Marius de fortuna: inde scilicet Praenestinae nuces. Est et illud apud Naevium in fabula Ariolo: Quis heri Apud te? Praenestini et Lanuvini hospites. Suopte utrosque decuit acceptos cibo, Alteris inanem bulbam madidam dari, Alteris nuces in proclivi profundere. Hanc autem nucem Graeci Ponticam vocant, dum unaquaeque natio indit huic nuci nomen ex loco in quo nascitur copiosior. Nux castanea, de qua Virgilius: Castaneasque nuces, vocatur et Heracleotica. Nam vir doctus Oppius in libro quem fecit de silvestribus arboribus sic ait: Heracleotica haec nux, quam quidam cataneam nominant, itemque Pontica nux atque etiam quae dicuntur basilicae
Abbreviated transcription (Latin):
conscius doleat inisã: exẽplũ tam̃ sto lidȩ rep̃ hensionis uitans. excitari narraturũ quã reuiuis ere malute
U prius qua soni uerba consulam enodandũ nob÷ aquo genere hominũ tullius memoret. uł irrisã plato¬
nis fabulã ł ne sibi ide eueniat. ñ ueren. nec enĩ his uerbiꝰ uult imperitũ uulgus intelligi. sed genꝰ hominum
uen ignarã subperitie ostentatione. quipꝑe quos & legisse talia & ad rep̃hendendũ animatos conslar&a

Expanded text:
conscius doleat irrisam, exemplum tamen stolidae reprehensionis uitans excitari narraturum quam reuiuiscere maluit. conscius doleat irrisam, exemplum tamen stolidae reprehensionis uitans excitari narraturum quam reuiuiscere maluit. Ac priusquam somnii uerba consulimus, enodandum nobis est a quo genere hominum Tullius memoret uel irrisam Platonis fabulam uel ne sibi idem eueniat non uereri. Nec enim his uerbis uult imperitum uulgus intellegi, sed genus hominum ueri ignarum sub peritiae ostentatione, quippe quos et legisse tal
Abbreviated transcription (Latin):
anamis  qpee inmos talib: subiturisq iudiciũ seruari docera.  Hunc ordinẽ tullius ñmi nore uis
reserilanspqua ingenioreꝑtus ÷̃ postquã uomirei publicȩ otio acnego cio ꝑal m̃a iusticue dispirandis edidi sa¬
cras inmnor taliu. animarũ sedes & celestiũ arcana regionũ: inipso con sematiopis fastigio locautt. indicans
quolus ꝑueniendũ ⁊ potius reuertendũ sit. quire publicã cũ pridentia iusticia foraraidire. nlmodicaet. qrie
qussas ppemendiaed ale plasoni cus secretoꝵ relator: Er. qͥdã nomine fuit natione pãplulus muiles officio. qͥcũ
uul nerib inplio accepts uitã effudisse iusus: duo decimo dic. demũ int̃ ceteros una ꝑemptos ultumꝰ tet hono ran¬
dus une subito scu recepta anima. seuretenta. quic quid xemisis int̾ utrãq uitã dieb egerat. uideratue. ta quã pu¬
cum ꝓfessus in diciũ. humano generi enuntiauit: H anc fabulã cicero lic& ab indocts quasi ipse ueri

Expanded text:
doceret. Hunc ordinem Tullius non minore iudicio reseruans quam ingenio repertus est: postquam in omni rei publicae otio ac negotio palmam iustitiae disputando dedit, sacras immortalium animarum sedes et caelestium arcana regionum in ipso consummati operis fastigio locauit, indicans quo his perueniendum uel potius reuertendum sit qui rem publicam cum prudentia, iustitia, fortitudine ac moderatione tractauerint. Sed ille Platonicus secretorum relator Er quidam nomine fuit, natione Pamphylus, miles officio, qui, cum uulneribus in proelio acceptis uitam effudisse uisus duodecimo demum die inter ceteros una peremptos ultimo esset honorandus igne, subito seu recepta anima seu retenta, quicquid emensis inter utramque uitam diebus egerat uideratue, tamquam publicum professus indicium humano generi enuntiauit. Hanc fabulam Cicero licet ab indoctis quasi ipse ueri
Abbreviated transcription (Latin):
Depqdett licbinił aqe qrib aureis. Sicitt ennius in .uii.
Lihto lummna bersg & lucraeius inquinto. Quinccia
nõe  natib terrestria que sunt haimina pendentes
das lusmosꝙ ut diximꝰ cemnoc antepedes lecti ato. lu¬
cernas: ocqd dixit nec lutious ex hra siderea polus.
ennuspiuor dixerat in sreto decuno. Interta faxoc¬
tide oce anũq rubra tractĩ obrut aetbra. & ilivs
ulicurante. Flãma paenra alte feruidã ferrifacẽ
Dedala rece. quia licrorius dixerat dedala tellus
Robian siluȩq & longus olimpus. qr ⁊ apud lucroei¬
u itet erthara reboant laqueata aurata qreeeta.
uerbis usisunt uoxoros. Ꝙ nq imitatione uirgilius pe¬
regrina uerba: non respuit: ut in illo. siluestres uri adsi¬
dnȩ. Urienĩ galliea uoxest qua feri boues significantur.
ramisis hiros sub cornib aures. Camuris peregrinũ¬

Expanded text:
Dependent lychni laquearibus aureis, sicut Ennius in nono: lychnorum lumina bis sex, et Lucretius in quinto: quin etiam nocturna tibi, terrestria quae sunt, lumina, pendentes das" "lychnosque" ut diximus σεμνῶς ante "pedes lecti" atque "lucernas". Et quod dixit, nec lucidus aethra siderea polus. Ennius prior dixerat in sexto decimo: interea fax occidit Oceanumque rubra tractim obruit aethra. Et Iulius in Teuthrante: flammeam per aethram late fervidam ferri facem. Daedala Circe, quia Lucretius dixerat: daedala tellus. Reboant silvaeque et longus Olympus, quia est apud Lucretium: nec cithara reboant laqueata aurataque tecta. verbis usi sunt veteres, quorum imitatione Vergilius peregrina verba non respuit, ut in illo silvestres uri adsidue "uri" enim Gallica vox est, qua feri boves significantur. Et camuris hirtae sub cornibus aures "camuris" peregrinu
Abbreviated transcription (Latin):
Uerbis pauculis respondit tristis. uoce udeducta
malleq se ñ quiessodrenit. Itẽ apud carnificiũ. Dedu¬
ctam uoce grrienti. Sedhec ab illo fluxer̃. Ad põpo¬
nius in atellanta quȩ Rcalende martiȩ inscribit᷑. ait.
Uocẽ deducas oport&. ut mulieris uideant᷑ uerba
lubemꝰ adferatur unꝰ. ẽgo uocẽ reddã tenuẽ & tinnu¬
lã & infra. & iã nc̃ uocẽ deducã. Prorectaq saca¬
tellegit᷑ abiecta. Si scd̃m ueceres. ꝓiecta porro iacta
ut alibi ait . ꝑ iestodũ pede łeuo aptat se pugnae.
S &e sisenna in scdo dixit. & marsi ꝓpius succedunt
atq̃ ita scutis piectis tectis. saxa certatĩ lenta ma¬
nibi conĩciunt in hostes. & in eodẽ. Uetus atq ingens

Expanded text:
verbis pauculis respondit tristis voce deducta verbis pauculis respondit tristis voce deducta mihi malleque se non quiesse dixit. Item apud Cornificium: deducta mihi voce garrienti. Sed haec ab illo fluxerunt quod Pomponius in Atellania quae Kalendae Martiae inscribitur ait: vocem deducas oportet, ut mulieris videantur verba. —Iube modo adferatur munus, ego vocem reddam tenuem et tinnulam, et infra: telligitur "abiecta", si secundum veteres, "porrecta" "porro iacta", ut alibi ait, proiecto dum pede laevo aptat se pugnae. Sed et Sisenna in secundo dixit: "et Marsi propius succedunt atque ita scutis proiectis tecti saxa certatim lenta manibus coniciunt in hostes." Et in eodem: "vetus atque ingens
Abbreviated transcription (Latin):
quȩ restant in illis alnoꝵ umbraculis ꝓsequam. Si mi¬
lit inbruto. S ut & theo prasti doctissimi hominis ũ¬
braculis Trans mictune cursu cãpos atq agmina cer¬
ui. Puluerulenta fuga glomerant:. Qdaite specrose
transmittunt ꝓtranseunt sic &. lucraeius in scðo &i
circũ uolitant equites mediosq. repente. TansmictuN
ualido quatientes impete cãpos. S & pestanꝰ in bonen
Sic furius inprimo. Illugrani subito deuictus uulnere
habenas Misit oqui lapsusq inunũ defluxit &e armis.
Reddit aeratis sonatũ: Iu durare solũ & discludere
nerea ponto eoepit. Ferit aures nras hoc uerbũ disclu¬
dere ut nouũ. s prior lueraeius inquinto . Diffugere
inde loci partes coepereparesq. Cũ parib: uisigires &edis¬
cludere mundũ. Pastore trtirę pinguos pascere opor
t& oues deductũ ducere carm̃. Dedue iũ ꝓ tenui ce
subtilȩ olegant᷑ positũ et. Sicaut̃  a franius in uirgine

Expanded text:
quae restant in illis alnorum umbraculis persequamur?" Simiquae restant in illis alnorum umbraculis persequamur?" Similiter in Bruto: "Sed ut e Theophrasti doctissimi hominis umbraculis " Transmittunt cursu campos atque agmina cervi pulverulenta fuga glomerant. Quod ait speciose "transmittunt" pro "transeunt", sic et Lucretius in secundo: et circumvolitant equites mediosque repente transmittunt valido quatientes impete campos. Sed et "Paestanum et VSic Furius in primo: ille gravi subito devinctus vulnere habenas misit equi lapsusque in humum defluxit et armis reddidit aeratis sonitum. Tum durare solum et discludere Nerea ponto coeperit. Ferit aures nostras hoc verbum "discludere" ut novum, sed prior Lucretius in quinto: diffugere inde loci partes coepere paresque cum paribus iungi res et discludere mundum. Pastorem, Tityre, pingutet oves, deductum dicere carmen. "Deductum" pro "tenui et subtili" eleganter positum est: sic autem et Afranius in Virgine:
Abbreviated transcription (Latin):
tecrematur :: Tũ ferreus hastis horrae ager. Horr&
mire se habre. sed & ennius in quarto decimo. Horrescit
telis excorcitus asꝑ itrĩq. & inerecteo. arma arrigtꝰ
horrescunt tela & in scipione. Spassis bastis longis
cãpussolend& ae horr&. Sice ante om̃s homerꝰ eꝓpizen¬
lo sub lumine pontus. Tremulũ lum̃ de imnagine rei
ipsius expressum ÷ .S. prior ennius in menalippe. Lu¬
mine sic tremulo terrace caua cȩrula candent lucre¬
tius in sexto. Pr& erea solis radis iactatur aqua i. Humor
& in lucẽ tremulo rarescit abȩstu. Hic candida populus
antro. Inimin& & lentȩ text̃ umbracula uites: Sunt
quiestimant ħ uerbũ umbracula uirgilio auctore cõ¬
positũ cũ uarro rerũ diuinarũ libro decimo dixerit.
ñ nullis magistratib: in oppioo ad genꝰ umbraculi c̃cessũ.
ameridie iã deuexus uid&᷑ neq dũ facis ab his nouel¬
lis arborib: om̃is hic loc opacat᷑ descendat᷑ ãd liri eaq

Expanded text:
te crematur. Tum ... ferreus hastis horret ager. 'Horret' te crematur. Tum ... ferreus hastis horret ager. 'Horret' mire se habet, sed et Ennius in quarto decimo: horrescit telis exercitus asper utrimque, et in Erectheo: arma arrigunt, horrescunt tela, et in Scipione: sparsis hastis longis campus splendet et horret. Sed et ante omnes Homerlo sub lumine pontus. "Tremulum lumen" de imagine rei ipsius expressum est. Sed prior Ennius in Melanippe, lumine sic tremulo terra et cava caerula candent, et Lucretius in sexto: praeterea solis radiis iactatur aquai umor et in lucem tremulo rarescit ab aestu. Hic candida populus antro imminet et lentae texunt umbracula vites. Sunt qui aestiment hoc verbum "umbracula" Vergilio auctore compositum, cum Varro rerum divinarum libro decimo dixerit: "nonnullis magistratibus in oppido id genus umbraculi concessum"; a meridie iam devexus videtur, neque dum satis ab his novellis arboribus omnis hic locus opacatur— descendatur ad Lirim eaque
Abbreviated transcription (Latin):
bitriosuo nouũ uerbũ sibi uoluis se fabricari s nita ÷
Nã qd ait nec teucris addita uno usquã aberit. id÷ ad¬
fixa & ꝑhoc infesta hoc iã dixerat lucilius in libro quar¬
todetimo his uersib: Si m ñ prȩor sice additꝰ atq
agite me. Nonmale sit ille ut dico me extenterat unꝰ
Mlane salutantũ totis uomit ȩdib undã. Pulchreuo¬
mit undã & antique. Nã enniusait. & trberis flum̃
uomit in mare salsũ. Unde & nc̃ uomitoria inspecta¬
culis dicimꝰ. unde homines glomeratĩ ingredientes
insedilia sefundunt. Agmꝰ ꝓactu& ductu quodã po¬
nere ñ inelegans est. ut lenifluit agmine tybris
lmmo &e antiquũ ÷. Enniusenĩ quinto ait. qd ꝑamȩnã
urbẽ lenifluit agmine flum̃. Qd ait crepitantib
urere flãmis ñ nouũ usurpauit uerbũ .s prior
lucrerius in sexto posuit Nec res ulla magis qua
phoebi delfica laur. Terribili sonitu flãma crepitan¬

Expanded text:
bitrio suo novum verbum sibi voluisse fabricari? Sed non ita est. bitrio suo novum verbum sibi voluisse fabricari? Sed non ita est. Nam quod ait: nec Teucris addita Iuno usquam aberit, id est adfixa et per hoc infesta, hoc iam dixerat Lucilius in libro quarto decimo his versibus: si mihi non praetor siet additus atque agitet me, non male sit: ille, ut dico, me exenterat unus. Mane salutantum totis vomit aedibus undam. Pulchre "vomit undam" —et antique, nam Ennius ait, et Tiberis flumen vomit in mare salsum, unde et nunc vomitoria in spectaculis dicimus, unde homines glomeratim ingredientes in sedilia se fundunt. Agmen pro actu et ductu quodam ponere non inelegans est ut: leni fluit agmine Thybris — immo et antiquum est, Ennius enim in quinto ait, quod per amoenam urbem leni fluit agmine flumen. Quod ait crepitantibus urere flammis, non novum usurpavit verbum, sed prior Lucretius in sexto posuit: nec res ulla magis quam Phoebi Delphica laurus terribili sonitu flamma crepitan
Abbreviated transcription (Latin):
sicut equus qui de presepib: fartus. Uindla suis magnis
a bruptt & inde Fere sese cãpi ꝑcȩrula lxeaq prata
Celso pectore sepe iuba quassat simul altã. Sp̃s ex
anima calida spumas agit albas. Uirgilius
Qualis ubi abruptis fugit p̃sepia uindis. & cetera
Nemo ꝑ hoc uiles putte poeeres poceas qd uersus eoꝵ
scabrĩ nobis uidentur. Ille enĩstilus ennii scłi au¬
rib solus placebat. & diu laborauit oeas sequuta
ut magis huic molliori filo ad quiescerae᷑. S ulterius
non moror cȩcinã quince ipse ꝓdat quȩ meminit ma¬
ronẽ exantiquitate transtulisse. Tũ cȩcina. In uer¬
sib: uel in locis quantũ sibi maro ex antiquitate
quȩ siuerit furius ut memor & u&eris & nouȩ auctoꝵ
copiȩ disseruit. Ego conabor ostendere hunostudio¬
sis simũ uatẽ & desingulis uerbis uoterũ aptissime
uidicasse . & inseruisse electa operisuo uerba quȩ
nob̵ noua uideri facit incuria uoustatis. Ut eccead¬
dita ꝓ inimica & infesta. Qui ñ estim&s poceꝙ̃ ar¬

Expanded text:
sicut equus qui de praesepibus fartus vincla suis magnis animis abrupit et inde fert sese campi per caerula laetaqua prata celso pectore: saepe iubam quassat simul altam, spiritus ex anima calida spumas agit albas. Vergilius: qualis ubi abruptis fugit praesepia vinclis et cetera. Nemo ex hoc viles putet veteres poetas, quod versus eorum scabri nobis videntur. Ille enim stilus Enniani saeculi auribus solus placebat, et diu laboravit aetas secuta ut magis huic molliori filo adquiesceretur. Sed ulterius non moror Caecinam quin et ipse prodat quae meminit Maronem ex antiquitate transtulisse.» Tum Caecina: «In versibus vel in locis quantum sibi Maro ex antiquitate quaesiverit, Rufius ut memor et veteris et novae auctorum copiae disseruit. Ego conabor ostendere hunc studiosissimum vatem et de singulis verbis veterum aptissime iudicasse et inseruisse electa operi suo verba, quae nobis nova videri facit incuria vetustatis. Vt ecce "addita" pro inimica et infesta quis non aestimet poetam ar
Abbreviated transcription (Latin):
abstinat Ofama ingens ingentior armis. Uir troiane
Nerehi ait eneani fame suã factis fortib suꝑgressam
cũ plerũq fama sit mauorreb. Sensus hic incatorie
ciceronuis ÷ his uerbis. Contirgesꝗ in eo qͥd plerisq contra
solee ut maiora om̃a requã samduiterentur id q̃d ñ sepe
euenit ut exx pectatio cognitione aures ab oculis uicerea
brato Duob igitur sũmis crasde antonio lucius phi¬
lippus ꝓrximuis accedebat slongo int᷑ uallo tam̃¬
ꝓximꝰ. Sunt quȩdã apud uirgiliũ quȩ ab homero
tr aditur transtulisse s eado cepo anrĩs auetorib
sũpta qui priores hȩc ab homero n carmina sua tran¬
stulerant . Q uod quidẽ sũmꝰ homericȩ laudis cumulus ÷
q̃d̾ cũ ita aplu̾rib aduersus eũ uigilatũ sit. coaetȩq om̃u
uires monũ contra fecerint ille uelut pelagi rupes
im mota resistit. homerus de aiacis forti pugna ato¬

Expanded text:
abstinuit: O fama ingens, ingentior armis, Vir Troiane abstinuit: O fama ingens, ingentior armis, Vir Troiane Nempe hoc ait, Aeneam famam suam factis fortibus supergressum, cum plerumque fama sit maior rebus. Sensus hic in Catone Ciceronis est his verbis: Contingebat in eo, quod plerisque contra solet, ut maiora omnia re quam fama viderentur: id quod non saepe evenit, ut expectatio cognitione, aures ab oculis vincerenBruto: Duobus igitur summis, Crasso et Antonio, L. Philippus proximus accedebat, sed longo intervallo tamproximus." Sunt quaedam apud Vergilium quae ab Homero creditur transtulisse, sed ea docebo a nostris auctoribus sumpta qui priores haec ab Homero in carmina sua traxerant. Quod quidem summus Homericae laudis cumulus est quod cum ita a plurimis adversus eum vigilatum sit coactaeque omnium vires manum contra fecerint, "ille velut pelagi rupes immota resistit." Homerus de Aiacis forti pugna a
Abbreviated transcription (Latin):
floent du iunuis torrens feruorib etherius ol
fut subit pimunt unbres gelidȩq priungo E labraq:
Iuentor uiolento turbine uexant. St̃ aliiloe plura¬
icrauen suũ quos maro inopus suũ eũ paucor in mauto¬
tiont uerbe auce erib transtulit. &e q longũ mes
Hrbsos uersus encutroq transcribere. libros uceeres
notba ut quiuolit illic legendo ȩqualitatẽ loceꝵ c̃ fe¬
rerdoo ut cuuuo In prin cipio eneidos tẽpestas describit᷑.
&iciꝰ apud iouẽ querit᷑ depericulis fili. ee iuppit̾ ea
de futurt ꝓsperitate solatur. hic lodꝰ tot sũptus
aneutio cx pro librobelli punic. Illioeni ȩque uenꝰ
t rouanas tẽpistate ł̃ aborantib cũ ioue quertꝰ &e seq̃uirt
uerba iouuis filiã c̃solantis spefuturore. Itẽ de paningo
abita aperientid portas ł ocꝰ accerse exelibro quutis
Selino aibii. quiin durxit histros duos in obsidione erupis¬
se porta dastrago de obsidente hosto fecisse. Net cullio cõ¬

Expanded text:
florent, Aut nimiis torrens fervoribus aethereus sol, Aut subiti perimunt imbres gelidaeque pruinae, Flabraque ventorum violento turbine vexant Sunt alii loci plurimorum versuum quos Maro in opus suum cum paucorum immutatione verborum a veteribus transtulit. Et quia longum est numerosos versus ex utroque transcribere, libros veteres notabo, ut qui volet illic legendo aequalitatem locorum conferendo miretur. In principio Aeneidos tempestas describitur, et Venus apud Iovem quaeritur de periculis filii, et Iuppiter eam de futurorum prosperitate solatur. Hic locus totus sumptus a Naevio est ex primo libro belli Punici. Illic enim aeque Venus Troianis tempestate laborantibus cum Iove queritur, et secuntur verba Iovis filiam consolantis spe futurorum. Item de Pandaro et Bitia aperientibus portas locus acceptus est ex libro quinto decimo Ennii, qui induxit Histros duos in obsidione erupisse porta et stragem de obsidente hoste fecisse. Nec Tullio co
Abbreviated transcription (Latin):
sit sonat ieta securib ilex. Fraxineȩq trabes cuneis
at fissile robur. Scinditur ad uoluunt ingentes mon¬
tib arnos. Enndus in .ui. Incedt̃ arbusta ꝑalta secu¬
ib eędunt. Percellunt magnas quereus exeidit᷑ ulex
fracinus frangit᷑ itq abies consternit᷑ alta. Pinus ꝓee
posuis tunt om̃e sonabat. arbustũ fremitu siluai fron¬
gofa Di uersi magno couquondã turbine uenti
Poiflige tephirusq notusq & loeus eois Caus equis

Expanded text:
ceae, sonat icta securibus ilex fraxineaeque trabes, cuneis ceae, sonat icta securibus ilex fraxineaeque trabes, cuneis et fissile robur scinditur, advolvunt ingentes montibus ornos. Ennius in sexto: incedunt arbusta per alta, securibus caedunt, percellunt magnas quercus, exciditur ilex, fraxinus frangitur atque abies consternitur alta, pinus proceras pervortunt, omne sonabat arbustum fremitu silvai frondosai. Diversi magno ceu quondam turbine venti confligunt Zephyrusque Notusque et laetus Eois Eurus equis
Abbreviated transcription (Latin):
tẽpestas quȩ dã molesq cohorta. Diffugere inde loci
partes coepere paresq Cũ parib: iuingi res &e discludere
mundũ. Mẽ braq diuidere &e magnas disponere partes:¬
& infra. hoc ÷ at̾ris magnũ secernere cȩlũ. & seor su
mare uti secroo humore pater&. Seorsusitẽ puri
seorteiq & heris ignes. & infra. Omã enĩ magis hȩc
ex leuib: atq. rotundis.
i faalis eqais altu sꝑardua uenit. Pergama &e arma¬
Iexona saltu supersuit. Grauib armatis eguus. enui
qͥt fomma poteffis. lrfit eodicente dm̃ domus alta si lesat.
E treue facta filo telsus sil& ar duus ether. Iũuenta
ꝗosiert premit placist ȩquora pontꝰ. En nios inscipi one¬
Quluidus celi uastus ẽltait silentio. & neptunꝰ seuus u ndis
ͥ speris pausã dedit Solequis it̃ rep̃ssit ungulis uolantib
Fensistere amnes ꝑennes arbones uento uacant.
Itur in antiquã siluã stabula alta ferarũ. ꝓcũ bunt pi¬

Expanded text:
tempestas quaedam molesque coorta. diffugere inde loci tempestas quaedam molesque coorta. diffugere inde loci partes coepere paresque cum paribus iungi res et discludere mundum membraque dividere et magnas disponere partes Hoc est a terris magnum secernere caelum, Et seorsum mare uti secreto humore pateret, Seorsus item puri secretque aetheris ignes Omnia enim magis haec ex levibus atque rotundis Cum fatalis equus saltu super ardua venit Pergama, et armaimo saltu superabit gravidus armacui prima potestas, infit; eo dicente deum domus alta silescit et tremefacta solo tellus, silet arduus aether, tum Zephyri posuere, premit placida aequora pontus: : mundus caeli vastus constitit silentio et Neptunus saevus undis asperis pausam dedit. Sol equis iter repressit ungulis volantibus, constitere amnes perennes, arbores vento vacant. Itur in antiquam silvam, stabula alta ferarum. Procumbunt pi
Abbreviated transcription (Latin):
uestigia lustrans. Aethera ꝑnitidũ tenues sectat᷑
odores Non amnes illã medis non ardua tardant
Perdita nec serȩ meminit decedere nocti.
Nec te tua funera mater: Pduxi pressiue oculos aut
funera laui. Ennius in cresiphonte. Neq. t̾rã in icere
neq eruenta. conuestiremihi corpora licuit. Neq.
miserȩ lauere lacrimȩ sangiunẽ. Nãq canebatuti
magnũ ꝑ inane coacta. Semina t̾rarũq. animȩq ma¬
risq fuissent . & liquidi simul ignis ut his exordia
primis. Om̃a ce ipse tener mundi c̃creuerit orbis
Tũ dnꝰ raresolũ & discludere ponto. Coeperat &e rerũ
panlatĩ sumere formas. lãq nouũ terrȩ stupeant
lucescere solẽ Lucraius inquinto. ubi de confusione
orbis ante hunc statũ loquitur. his neq tũ solis rota
cernitur lum ine clamore. Alti uolans poterat neq¬
magni sidera mundi. Nec mare nec cȩlũ necdeniq t̾ra
necaer Nec similis nr̃is reb: res ulla uideri. S noua

Expanded text:
vestigia lustrans aethera per nitidum tenues sectatur vestigia lustrans aethera per nitidum tenues sectatur odores. Non amnes illam medii, non ardua tardant perdita nec serae meminit decedere nocti. Nec te tua funera mater produxi pressive oculos aut vulnera lavi. Ennius in Cresphonte: neque terram inicere neque cruenta convestire corpora mihi licuit neque miserae lavere lacrimae salsum sanguinem. Namque canebat uti magnum per inane coacta semina terrarumque animaeque marisque fuissent, et liquidi simul ignis, ut his exordia primis omnia et ipse tener mundi concreverit orbis, tum durare solum et discludere Nerea ponto coeperit et rerum paulatim sumere formas, iamque novum terrae stupeant lucescere solem. Lucretius in quinto, ubi de confusione orbis ante hunc statum loquitur: hic neque tum solis rota cerni lumine claro altimagni sidera mundi nec mare nec caelum nec denique terra neque aeraër nec similis nostris rebus res ulla videri, sed nova
Abbreviated transcription (Latin):
oñs m&uentẽ expendere causas. Accius in antigona¬
& uanto magis te istius modi eẽ intellego. Tanto antigona
magis me par est tibi consulere & parcere: alexandro
Oluxdardaniȩ spes ofidissima teucrũ tereł. Ennius in
corpore miser. aut qͥ tesic respectantib: tractauere nob.
Frena pelaehronii lapithe girosq dedere. Impositidorso
atq equitẽ docuere sub armis. insultare solo & gressus
glomerare suꝑbos. Uarius demorte. Quẽ non sinit¬
ille sinit lentȩ moderator habenȩ. Quauenit᷑ ires:
angusto prius orecoertens. Insultare docae fingitq
morando Talis amor dapbnisi qualis cũ fessa uiuenr̃
Pernemora atq altos querendo bucula lucos. ꝓpt̃ aquȩ
riuũ uiridi ꝓcũbit inulua. Perdita nec serȩ memi¬
nit decedere nocti. Uarius demorte. Seu canis um¬
brosã iustrans gortinia uallẽ. Siuoeris potuit
ceruȩ cõprendere lustra. Seuit in absentẽ & circũ

Expanded text:
omnes metuentem expendere causas. Accius in Antigonaomnes metuentem expendere causas. Accius in Antigona: quanto magis te istiusmodi esse intellego, tanto, Antigona, magis me par est tibi consulere et parcere. O lux Dardaniae, spes o fidissima Teucrum et reliqua. Enniucorpore, miser? Aut qui te sic respectantibus tractavere nobis? Frena Peleatque equitem docuere sub armis insultare solo et gressus glomerare superbos. Aille sinit lentae moderator habenae qua velit ire, sed angusto prius ore coercens insultare docet campis fingitque morando. Talis amor Daphnin, qualis cum fessa iuvencum per nemora atque altos quaerendo bucula lucos propter aquae rivum viridi procumbit in ulva perdita nec serae meminit decedere nocti. Varius de morte: ceu canis umbrosam lustrans Gortynia vallem, si veteris potuit cervae comprendere lustra, saevit in absentem et circum
Abbreviated transcription (Latin):
ȩquus & illȩ. Prȩcipites alta uitã sub nube relinquunt.
Luerceius ait. Nec tam̃ omnino temere illis sedib: ulla:
cõparabat auis nec tristia secla ferarũ. Exuperant siluis
languebant pleraq morbo. & moriebant᷑. Non ne uob̃
uident᷑ mẽbra hui deseriptionis uno fonte manasse : S̾.
rursus alios locos cõparemꝰ. Gaudent ꝑfusi sanguine
frm. Exilioq domos & tristia dulcia limina mutant.
Lueraius in .III. Sanguine ciuili rẽ conflant diuitiasq
conduplicant auidi oedẽ cȩde accumulantes. Crudeles
gaudent intristi fr̃ĩs. Multa dies uariusq labor mu¬
tabilis eui. Rettulit in melius multos alt̾na reuisens.
ltsit & in solido rurs fortuna locauit. Ennius in .uiii.
Nulta dies inbello conficit unꝰ Etrurs multȩ fortunae
forte recũbunt. Haud quaquã sẽꝑfortuna sequuta :¬
Oprestans animiii uenis quantũ ipse feroci. Uirtute
exuperas tanto me impensius ȩquũ ÷. Consuloreatq

Expanded text:
aequus et illae praecipites alta vitam sub nube relinquunt. aequus et illae praecipites alta vitam sub nube relinquunt. Lucretius ait: nec tamen omnino temere illis sedibus ulla comparebat avis nec tristia saecla ferarum exsuperant silvis, languebant pleraque morbo et moriebantur. Nonne vobis videntur membra huius descriptionis ex uno fonte manasse? Sed rursus locos alios comparemus: gaudent perfusi sanguine fratrum, exilioque domos et dulcia limina mutant. Lucretius in tertio: sanguine civili rem conflant divitiasque conduplicant avidi, caedem caede accumulantes; crudeles gaudent in tristi funere fratris. Multa dies variusque labor mutabilis aevi rettulit in melius: multos alterna revisens lusit et in solido rursus fortuna locavit. Ennius in octavo: multa dies in bello conficit unus ... et rursus multae fortunae forte recumbunt. Haud quaquam quemquam semper forexsuperas, tanto me impensius aequum est consulere atque
Abbreviated transcription (Latin):
dura resistit. Lueraeius ait. Multaq pr&erea mortis
tc̃ signa dabantur. Pertur bati animi. mens in merore
motuq. Triste suꝑciliũ. furiosus uultꝰ & acer. Sollicitȩ
pleneq. sonorib aures. Creber spiritus aut ingens raroq
coortus. Sudorisq mãdens ꝑ collũ splendidus humor.
Tenuia sputa minuta crociq contacta eruore. Salsaq.
ꝑfauces raucas uixedita tussis. Wirgilius ait
ꝑfuit in serto latices infundere cornu. Lȩ neos ea uisa salus
morientib: una. & oxerat hoc ipsũ exicio . lucretiusait.
Nec ratioremedis cõmunis certadabat᷑. Nã qd alis dederat
uitalis aeris auras. Uoluere in ore licera & cęli tẽpla
tueri. Hoc aliis erat exitio loceũq parabat. Uirgił ait
Preterea nec mutari iã pabula refert. Quȩ sitȩ ꝗ nocent
artes cessere magistri. Iiuer&ius ait. Nec requies erat
ulla mali defessa iacebant. Corpora mussabat tacito
medicina timore. Uirgilius ait. Ipsis: aer auib ñ

Expanded text:
dura resistit. Lucretius ait: multaque praeterea mortis dura resistit. Lucretius ait: multaque praeterea mortis tunc signa dabantur: perturbati animi, mens in maerore metuque, triste supercilium, furiosus vultus et acer, sollicitae porro plenaeque sonoribus aures, creber spiritus aut ingens raroque coortus, sudorisque madens per collum splendidus umor, tenuia sputa, minuta, croci contacta colore salsaque, per fauces raucas vix edita tussis. Vergilius ait: profuit inserto latices infundere cornu Lenaeos: ea visa salus morientibus una. Mox erat hoc ipsum exitio. Lucretius ait: nec ratio remedi communis certa dabatur: nam quod alis dederat vitalis aëris auras volvere in ore licere et caeli templa tueri, hoc aliis erat exitio letumque parabat. Vergilius ait: praeterea nec mutari iam pabula refert quaesitaeque nocent artes, cessere magistri. Lucretius ait: nec requies erat ulla mali: defessa iacebant corpora, mussabat tacito medicina timore. Vergilius ait: ipsis est aër avibus non
Abbreviated transcription (Latin):
pis funestos reddidit agros. Uastauitq uias ex haust cui¬
b urbẽ. S quatenus totũ locũ utriusq. ponere satis lon¬
gũ ÷ excerpã aliqua ex quib: similitudo geminȩ descripto¬
nis appareat. Uirgilius ait. Tũ uero ardentes oculi atq ad¬
tractus ab alto. Sprritus int̃dũ gemitu grauis imaq longo.
lla singultu tendunt it narib: ater. Sanguis & oppresses
fauces premit aspera lingua. Lucretius ait.
Principio caput incensũ feruore gerebant. & duplices
oculos suffusa luce rubentes. Sudabant &iã fauces intrin¬
secus artȩ. Sanguine &e ulcerib: uocis uia septa coibat.
Atq animi int̃pres manabat lingua eruore: Debilitata
malis motugrauis. aspera tactu. Uirgilius ait.
Hȩc ante exxiciũ primis dant signadieb & quȩ darent supͣ¬
letulit idẽ. Demissȩ aures incertusibidẽ. Sudor & ille
quidẽ morituris frigidus ar&e. Pellis & ad tactu tractanti

Expanded text:
pis funestos reddidit agros vastavitque vias, exhausit civipis funestos reddidit agros vastavitque vias, exhausit civibus urbem. Sed quatenus totum locum utriusque ponere satis longum est, excerpam aliqua ex quibus similitudo geminae descriptionis appareat. Vergilius ait: tum vero ardentes oculi atque attractus ab alto spiritus, interdum gemitu gravis, imaque longo ilia singultu tendunt, it naribus ater sanguis et oppressas fauces premit aspera lingua. Lucretius ait: principio caput incensum fervore gerebant, et duplices oculos suffusa luce rubentes. Sudabant etiam fauces intrinsecus artae sanguine, et ulceribus vocis via saepta coibat, atque animi interpres manabat lingua cruore, debilitata malis, motu gravis, aspera tactu. Vergilius ait: haec ante exitium primis dant signa diebus, et quae darent serit; demissae aures, incertus ibidem sudor et ille quidem morituris f
Abbreviated transcription (Latin):
domꝰ argento fulgens auroq renitins. Nec atharã rebo¬
ant q laqueata aurataq tẽpe. Cũ tam̃ int̾s ꝓstrati ingra¬
mine cãpimolli. ꝓpt̃ aquȩ ruũ subramis arboris alts
Non magnis opib idcunde corporacurant. Psertiem
tẽpestas arrido & anni Tẽpora c̃spergunt uirdantes
elorib: herbas. Nonumbrȩ alteꝵ nemoꝵ ñ mollia posst̃.
prata uomere animũ oñ qui psagxa uolutꝰ Purior elestro
cãpũ poeit amnis. Lucrorius in scdo. Nec tenere sa¬
lices atq. herbe rore uirentis. Fluminaq ulla que u
sũmis labentiaripis. Oblectartanimũ subitãq. auer¬
tero curã. Ipsius uͦ pestilentiȩ que est unt do grerg¬
coꝵ color totus oe liniam̃ta pentomã tracta sunt
de desriptione pestilentiȩ quȩ ẽ in .v.lucretii
Nã urgiliana incipit. hic quond& morbo cęlimi¬
seranda coorta est. Tẽpestas totoq autũni incanduit
Hecratio quondã morboꝵ & mortiser pstis Finib incetro¬

Expanded text:
domus argento fulgens auroque renidens nec citharam rebodomus argento fulgens auroque renidens nec citharam reboant laqueata aurataque templa, cum tamen inter se prostrati in gramine molli propter aquae rivum sub ramis arboris altae non magnis opibus iucunde corpora curant, praesertim cum tempestas arridet et anni tempora conspergunt viridantes floribus herbas. Non umbrae altorum nemorum, non mollia possunt prata movere animum, non qui per saxa volutus purior electro campum petit amnis. Lucretius in secundo: nec tenerae salices atque herbae rore virentes fluminaque ulla queunt summis labentia ripis oblectare animum subitamque avertere curam. Ipsius vero pestilentiae, quae est in tertio Georgicorum, color totus et liniamenta paene omnia tracta sunt de descriptione pestilentiae quae est in sexto Lucretii. Nam Vergiliana incipit: hic quondam morbo caeli miseranda coorta est tempestas, totoque autumni incanduit ic incipit: haec ratio quondam morborum et mortifer aestus finibus in Cecro