comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
lam certe ⁊ luxuriam/ cões ẽẽ nõb
cũ belius maxĩeq bestialem uitã
niam face̾ sapientib uisum est Itaq
sint alla giauiora mala mlłm uiliꝰ
Libidine Rapior. ⁊ Quonam
uero nisi ad mortem aĩe et corporis
et infainam notã seramq peĩtẽcia
et forcasse mutilem .i. nunc ergo ⁊
raptantem sequere. que te tales rap
singlarium hoim s urbiũ ac regnoꝵ¬
maxĩe Icone d̾ ẽẽ notissimi Raptãti
nequaꝙͣ ut arbittor manũ dabis/
audi enĩ quid hruc doccissimi uiri
senẜunt ac scripserũt. Doluptates
ait Cicero/ blandissime dñe maio¬
res ꝑtes aĩ a uir ͭ ͤ de torquent. In hoc
inquit Seneca nos cõpleccuntur ⁊
ualde ꝓderit si iᵈ preclarissime apd
liuium a Serpione affriecino din¬
masmisse dictũ sͥ quisquis ac peste

Expanded text:
lam certe et luxuriam communes vobis esse lam certe et luxuriam communes vobis esse cum beluis, maximeque bestialem vitam vestram facere, sapientibus visum est; itaque cum sint alia graviora mala, nullum vilius. Libidine rapior. Quoniam, vero, nisi ad mortem anime et corporis et infamem notam, seramque penitentiam et fortasse inutilem? I nunc igitur, et raptantem sequere, que te tales raptsingularium hominum, sed urbium et regnomaxime lectione debent esse notissimi: raptanti nequaquam, ut arbitror, manum dabis. Audi enim quid hinc doctissimi viri senserint ac scripserint. “Voluptates, ait Cicero, blandissime domine, maioris partis animos a virtute detorquent.” “In hoc, inquit Seneca, nos complectuntur ut valde proderit, si illud preclarissime apud Livium a Scipione Africano Masinisse dictum, sibi quisq
Abbreviated transcription (Latin):
adamata q̃ talis esq ut si corꝑe¬
id oculis / cerui poss quo uult pło
Mirũ sui amorem ꝑitura ez hĩc
te amor igit᷑. Illic metus exeitet¬
riciriq res in sompnis neq qui
amat emin neqz qui metuit tor¬
pore solet. Et tamen hoc ip̃m ne
torpor soporq nos noxiꝰ premat
ad dĩnas laudes surgetis nocte
precamini non est sompno locus
aut m̃cie ubi uos huit mors t̾ri¬
tat hinc honestas allicit qͥs emĩ
iiter magna ꝑicula magnaq
p̾mia consopitur ubi ad ista Res¬
pexeris redibit uigor / ad aĩmum
fugiet sompnus ab oculis cogitã
spĩcimus et senes acconicos et stu¬
pentes dice̾ quid hic in tot ãnis egi¬
mus comedimꝰ do bibimꝰ dormmꝰ
seio tandem exꝑrecti sumꝰ cuiima¬
li p̾cipua causã est Torpor iste ꝙ̃
q̃reris abigendus in tp̃e scunłis in¬
dustrie fiẽno ꝓuidentiẽ ne cunctãdo
ad inglorium finem cũ młcitudine
stu quacior libidinum
igitur filiam post ꝑentes sequigu¬

Expanded text:
adamata que talis est, ut si corporeadamata que talis est, ut si corporeis oculis cerni posset, quod vult Plato, mirum sui amorem paritura esset. Hinc te amor igitur, illinc metus excitet, utraque res insomnis; neque qui amat enim, neque qui metuit torpere solet; et tamen hoc ipsum, ne torpor soporque vos noxius premat, ad divinas laudes surgentes nocte precamini. Non est somno locus aut inertie, ubi vos hinc mors territat, hinc honestas allicit. Quis enim inter magna pericula, magnaque premia consopitur? ubi ad ista respexeris, redibit vigor ad animum, fugiet somnus ab oculis, cogitanspicimus et senes attonitos ac stupentes dicere: “quid hic in tot annis egimus? Comedimus, bibimus, dormivimus, sero tandem experrecti sumus.” Cuius mali precipua causa est torpor iste, quem quereris: abigendus in tempore, stimulis industrie, freno providentie, ne cunctando ad inglorium finem, cum multitudine, stu quatior libidinum.igitur, filiam post parentes sequi? Gu
Abbreviated transcription (Latin):
qui belloꝵ duces ac pħi et Rectoreᷤ
ur̃bium/ ac patres patrie ẽẽ solẽt
uenatores atq ancupes facti funt
utq intelligas ullam esse aliquã
spem salutĩs noblitati tribuit qͦs
est gule, aut ꝓeril dubro uanitatꝰ
hoe malum nullo meliꝰ modo ꝙͣ
generosa quedam ex indignacoe
et rei ip̃ius extunacoe contẽdit
uelsensim ut Ciceroni placuit
ul repente ut Aipꝰͣ uisum ẽ ml¬
orpeo in agendis. Quid
miret᷑ si potest gule studiͫ
pregrauatũq corpũ sculũ aim
torpor obreꝑat. Amini agguor
torpore. Torpor hic ex imꝑfc̃a
uoluntate orieur mox ut bonũ b̃ñ¬
uelle ceperis ardor erit atq ĩpetꝰ
qui cũ ad mlta sic pessimꝰ ẽ oꝑtiꝰ
as uirtutem.s Torpeo et ad boͣ
opera lentus assurgo. Est tor¬
por quid aĩs in situs ut minus
ardor qui dam genero sa ꝑs amine
ẜ et hic ardor accendit᷑. Et ille tor¬
por excutitur fuga iꝑ̃is intelleti
q̃ tanta est ut iux metiri eam

Expanded text:
qui bellorum duces ac philosophi et rectores qui bellorum duces ac philosophi et rectores urbium ac Patres Patrie esse solent, venatores atque aucupes facti sunt; utque intelligas nullam esse reliquam spem salutis, nobilitati tribuitur, quod est gule, aut proculdubio vanitatis. Hoc malum nullo melius modo, quam generosa quadam indignatione, et rei ipsius existimatione contunditur, vel sensim ut Ciceroni placuit, vel repente, ut Aristoteli visum est. Mulorpeo in agendis. Quis miretur, si post gule studium pregravatumque corpusculum, animi torpor obrepat? Animi aggravor torpore. Torpor hic ex imperfecta voluntate oritur; mox ut bonum velle ceperis, ardor erit atque impetus, qui cum ad multa sit pessimus, est optimus ad virtutem. Torpeo et ad bona opera lentus assurgo. Est torpor quidem animis insitus, nec minus ardor quidam generosa pars anime; sed et hic ardor accenditur, et ille torpor excutitur, fuga temporis intellecta que tanta est, ut vix metiri eam
Abbreviated transcription (Latin):
ritm d̃. ne sequaces suos ut solita
est in infamiam cladẽq p̾cipitet.
ula uellicor. ⁊ uixi iam hns
mederiMeq inuitis accidũt
Nam quis sponce egiotantib mede¬
atur. Gula sollicitor. ꝓpriẽ
id quidem nulsa res tam uĩlis tã
sollicitos nos habet stupor et pudor
est cogitare qd se huanũ inclinat
ingẽmũ ced maiora crcatũ in res¬
pueret teriaꝵ titictus celiq et ma¬
ris ab dita penetiritis ax ditati est
Recia et hamos et uistum ⁊ laq̃os
predicari uobis docuistĩs aͣmi
alius insi ut gule saccisticiati/ quã
non nͦ explendo s oueitindo faci¬
gtitꝭ Et angustũ uentrem uarra
arte laxatĩs at pmicis obse qũe co
eui aliqñ utilior fames essec uͣtilissiã
uero sobrietas et fedo illiac mifo
saculo simłq et siliuis ⁊ nubib ⁊
fluctib/ pacem luiquens Itaq tñ
eunt res. hic est mox nobłiũ ante
alios. hee sunt artes que libãles
fuerant mechanice euasere. Ip̃iq

Expanded text:
iram debent, ne sequaces suos, ut solita iram debent, ne sequaces suos, ut solita est, in infamiam clademque precipitet. la velicor. Dixi iam: his medemur que invitis accidunt. Nam quis sponte egrotantibus medeatur? Gula sollicior. Proprie id quidem: nulla res tam vilis, tam sollicitos vos habet. Stupor et pudor est cogitare, quo se humanum inclinat ingenium, ad maiora creatum, nisi respueret terrarum tractus, celique et maris abdita penetratis. Meditati estis retia et hamos, et viscum et laqueos, predari vobis docuistis, ad nil aliud, nisi ut gule satisfiat, quam non modo explendo, sed onerando fatigatis; et angustum ventrem varia arte laxatis, ac premitis obsequendo, cui aliquanto utilior fames esset, utilissima vero sobrietas, et fedo illi ac misero sacculo, simulque et silvis et nubibus et fluctibus, pacem linquens. Ita tamen eunt res, hic est mos nobilium, ante alios, he sunt artes, que liberales fuerant, mechanice evasere, ipsique
Abbreviated transcription (Latin):
qui obsequiũ non friebat.s. qc᷑¬
or qr offendor.⁊ hac in ꝑte wlgo
plimũ erititur querunt᷑ ⁊uu tħ
gunt᷑ offeuse Inq hũs ip̃is quler
sunt cause. ire modus erce ditus tn
obtendit᷑ et est excusaco ip̃a pctm
Tu qr non tibi ut deo pouentut
ac rebus offendit᷑ nec semputis¬
citur. uos om̃e ubulum casũ elap¬
sum ad iniuriam capitalẽ titiłr¬
tis impaciens genus.s. Ircistor
sic mitis. Si de te quid maler
zi de Re publica modo non irti ses
iusticia Illa fit optiẽ et ad fumam¬
in ordine ut dici solet Ciceionua
Illud est tenend ira ꝓcul ut ab̾sit
cũ qua nichil Recte fieri inchił cõ¬
siderare potest/ Iuis gͥ lauaitur.
pͥmꝰ dum se studũs dedico possres
suas culpa uillici destructas aspi¬
ce̾q in eum usus sierem Inguit
Ex te de bitas penas nisi tibi uritꝰ
dimisit ut dirchitas s amito tõ¬
misit ut suppliciũ exigẽs uitus
ne se ir̃e impetus quo non dceret
impelleret hec horq siłia fienare

Expanded text:
qui obsequium non ferebat? Irascqui obsequium non ferebat? Irascor quia offendor. Hac in parte vulgo plurimum erratur, queruntur cause, finguntur offense, inque his ipsis que vere sunt cause ire, modus exceditur, in obtenditur, et est excusatio ipsa peccatum. Tu quia non tibi, ut Deo paretur ac rebus offenditur, nec semper irascitur. Vos omne verbulum casu elapsum, ad iniuriam capitalem trahitis, impatiens genus. Irascor sic meritis. Si de te quidem male, si de Republica, modo non ira sed iustitia illa sit, optime. Et, ad summam, mordicus, ut dici solet, Ciceronianum illud tenendum: “Ita procul ut absit cum qua nichil recte fieri, nichil considerare potest”; iure ergo laudatur s, dum se studiis dedito, possessiones suas culpa villici destructas aspiceret, in eum versus. “Sumerem, inquit ex te debitas penas, nisi tibi iratus dimisit ut Architas, sed amico commisit ut supplicium exigeret, veritus ne se ire impetus quo non deceret impelleret. Hoc horumque similia frenare
Abbreviated transcription (Latin):
tuita eĩ illa s uolũtaria sant iet
in m̃ti pt̃ate quid te igitur cogit
uasci. iuistor offeñsus.r q̃s for¬
tasse qui offendisse te arguit: seos¬
est offensaꝵ quãtũ insolẽtie.
Iia estuo. furis gͦ irci futor bre¬
ius est. inquie flactus fit autem
a plerisq mala consuetudiẽ et ĩ¬
pacĩa/ longus fuior Enius autẽ
risq nimis illam seꝙitib sius ⁊ ĩsa¬
me sit ⁊ uite si quidem hec etiã peste
ut suꝑior et si sepe alios semꝑ tũ
ance alios possessorem suui torq̃t
et cruciat ut miror unde qͥbusda
uideri potuerit huñc nestio qs melle
dulciꝰ inẽẽ habet fortassẽ ultio dus¬
ce aͥs efferum in huanum Irai inch
nͥamarũ habet. Irastor ob iniũ
retur/ nisi forte Celus senator ut¬
cũdissimꝰ Ille mortalium qͥcliẽti
suo in õĩb fibi consentienti atq or̃a
confitenti/ ua sceno exclam anit
dic aliquid contiti ut sinus duo
durũ caput quałr tulisset imurias

Expanded text:
tuita enim illa, sed voluntaria sunt, et tuita enim illa, sed voluntaria sunt, et in vestra potestate. Quis te igitur cogit irasci? Irascor offensus. Is fortasse, qui offendisse te arguitur, se ofest offensarum, quantum insolentie. Ira estuo. Furis ergo. Ira furor brevis est, inquit Flaccus. Fit autem a plerisque mala consuetudine et impatientia longus furor. Ennius autem risque nimis illam sequentibus finis et insanie sit et vite. Si quidem hec etiam pestis ut superior, etsi sepe alios, semper tamen, ante alios, possessorem suum torquet et cruciat, ut mirer unde quibusdam videri potuerit, huic nescio quid melle dulcius inesse: habet fortasse ultio dulce aliquid, efferum, inhumanum; ira nichil nisi amarum habet. Irascor ob iniuricetur, nisi forte Celius Senator, iracundissimus ille mortalium, qui clienti suo in omnibus sibi consentienti, atque omnia confitenti, irascens exclamavit: “Dic aliquid contra ut simus duo”, durum caput: qualiter tulisset iniurias
Abbreviated transcription (Latin):
pecciũam. Et ut scias qm uo omia
sapientu consonat secularis pcuĩ
inqͣt Cicero fugienda. Cupiditas
nichil est enĩ tam angusti cĩ tcĩq¬
DE Inuidia. C.ui.
mudeo. Suꝑior afectꝰ ut bene
tibi ẽẽt optabat Hic ut male fit̃
asñs tanto hic illo. Et auaritia
tormencũ flactꝰ ait Idq ad ir̃õs
tyrãnos pestillenti austio impell¬
tetitinslatũ est Inucdiã eracor
Simł et pecctio ⁊ plecteris expe¬
parit enuidiam.. Credo hercle
non satis est urĩs ꝓpͥis malis augi
que tam mlt̃a sũt insi ⁊ alienã bõ
nos erucient. undiq miẜi ⁊ ĩsam
Uicinis Inuideo. Tritꝰ mor
rentes. Inuideo aliems bonis¬
ł Si es inuidus et pusillanimis
inuidia altos in aĩos non ascendit
nullum quoq mniẜ̾iũs itciq resiqua
oĩa bo ͫ ał iquos / licet falsum pͥsup¬
ponũt. hec solis malis pascitut ⁊
corquetur bonis Et quod alns op¬
tortores suos ꝓprios leiis ado lestẽt
es inistor. Ego asuẜ opẽ
pelliceor non uicñs iaion for¬

Expanded text:
pecunias”, et ut scias quoniam vero omnia sapienti consonat secularis: “Pecunie, inquit Cicero, fugienda cupiditas; nichil est enim tam angusti animi tamqDE INVIDIA ACTIVE Invideo. Superior affectus, ut bene tibi esset optabat, hic ut male sit aliis; tanto hic illo et avaritia tormentum, Flaccus ait, idque ad vestros tyrannos pestilenti austro impellente, translatum est. Invidia crucior. Simul et peccas et plecteris, expeparit invidiam. Credo hercle;non satis est vestris propriis malis angi, que tam multa sunt, nisi et aliena bona vos crucient, undique miseri et insani? Vicinis invideo. Tritus mos: rentes. Invideo alienis bonis. Si es invidus, et pusillanimis invidia altos in animos non ascendit, nullum quoque miserius. Itaque reliqua omnia bonum aliquod licet falsum presupponunt, hec solis malis pascitur et torquetur bonis, et quod aliis optortores suos proprios”, levis adolescentis ed irascor. Ego adversis opem polliceor, non vitiis; non for
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓuenerit defendũ pucant ac tu
preme uista contende genosũ ar
plus muenit fa̾ccũ studio Ingeĩosu
facititem legio di sercumq Aemostenẽ
se qͣnettis qdin accidit singulare qͥd¬
etcmen pauci ocũpant Rtiriorẽ sam
ꝙ̃ mitum Ingenio hebes sum
hon tibi ꝓuectus Ideo spes crepta ẜ

Expanded text:
provenerit deserendum putent; at tu provenerit deserendum putent; at tu preme, insta, contende: generosum animum plus invenit. Factum studio ingeniosum Socratem legis, disertumque Demosthenem; et quam multis idem accidit! Singulare quidem nomen pauci occupant; rarior est fama quam meritum. Ingenio hebes sum. Non tibi provectus, ideo spes erepta, sed
Abbreviated transcription (Latin):
Ne grauis ingenii tarditate.
sum ingenio. Erauedomo¬
lestior. S hec quoq minuit᷑ si di¬
ligenter intenderis. Ac pigio
obeusoꝙ sum ingenio. 2. Qͥ ᷤ tu
igit huic morbo indĩgnacõe an la¬
mentis succurrend̃ putas longe a̾
ccuuse. Et Re flexa in natiutĩ clpa
meltie subcũben s uigiland̾ cogi¬
et assurgens Incicenda uix aĩ excu¬
ciendũs corpor ꝓpellenda segnicies
diestinens uoluptatib mcũbend̾̃
stitenco nil tam̃ durũ qdmõ leuiat
mistam obtusum qd non accuat
nis tãpigtũ qd non urgeat nil
delocitatem ingenii laudem dicũt
tolditatem ducturos infamiam
certe stio Malim tñ ingeniũ cardũ
ac modestum ꝙ ue loxac preruptã
nam ut indẽ non insignis glorle n
giaiuiũ. et turpis ignominie metꝰ
ost tollerabilius autem młto est fĩ¬
esiclorium ꝙͣ infanem. Ingeio
siqnisum q Quos equis segibe fi
selet / stimłos ad hibe/ Non huic tibi
torporis exeusaco s laboris accasio
data est Sunc qui statim qd nõ ule

Expanded text:
E GRAVIS INGENII TARDITATE sum ingenio. Gravedo molestior, sed hec quoque minuitur si diligenter intenderis. At pigro obtusoque sum ingenio. Quid tu igitur, huic morbo indignatione an lamentis succurrendum putas? longe alio cause, et reflexa in naturam culpa inertie succumbendum, sed vigilandum, cogium, assurgendum, incitanda vis animi, excutiendus torpor, propellenda segnities, abstinendum voluptatibus, incumbendum t, nil tam durum quod non leniat, nil tam obtusum quod non acuat, nil tam pigrum quod non urgeat, nilvelocitatem ingenii laudem dicunt, tarditatem dicturos infamiam certe scio; malim tamen ingenium tardum ac modestum quam velox et preruptum. Nam ut inde non insignis glorie nerum gravium et turpis ignominie metus est, tolerabilius autem multo est fieri inglorium, quam infamem. Ingenio segni sum. Quod equis segnibus fieri solet, stimulos adhibe, non hinc tibi torporis excusatio, sed laboris occasio data est. Sunt qui statim quod non ultro
Abbreviated transcription (Latin):
rib lelurunt ᷑ tedia młta utͦq
calle fastidia in aim penetiant
quib euitandis exquo pene opta
Uideantur cecitas surditas hens t̃ñ
q̃ nam sit has int̾ ꝓporcõ in cõmodor
ista ⁊ ridiculosior / nam quodã modo
amentes uideri solent qui sur dista
sant/ Ceci uero magis misere iudicã¬
tur Ita ꝙ surdos Risu cecos mifacõe
ꝓsequinumi sapiens utrũq cõtẽp̃i
nec qͥs alñs uideat᷑ extĩãs s qͥs sit
Audicũ ꝑdidi. Adulantium
iam susurigs acq obtrectãtiũ iuigia
euasisti du̾simod ẜ par malumnsi¬
aliꝙ̃to uiriliꝰ est iurgñs ꝙͣ blãdic̃
acq ita peior est falsus amor uero
odio Amisi auditum. ⁊ Iã qđ
ars ulixr prestitisse fectur t uel
natura preseitit nł casus as ut
Sirenũ cantus. Surda tutꝰ aure
ptianseas felicem te si extimas qͦt
unde ꝑicła penetitire in am potuisset
qͦtq olim in dementia qͦtͦ eriores qͦt
demũ molestie subiere. Nuditũ
amisi. P̾hilomenã credouł cicha

Expanded text:
ribus hauriuntur tedia; multa utroque calle fastidia in animum penetrant, quibus evitandis ex equo pene optabilis videantur cecitas surditasque; habent tamen quenam sit has inter proportio incommodorum riculosior, ista ridiculosior; nam quodammodo amentes videri solent, qui surdastri sunt, ceci vero magis miseri iudicantur, itaque surdos risu, cecos miseratione prosequimur. Sapiens utrunque contemnit nec quid aliis videatur extimat sed quid sit. Auditum perdidi. Adulantium iam sussurros, atque obrectantium iurgia evasisti, diversimode sed par malumanto virilius est, iurgiis quam blanditiis  inquinat, atque ita peior est falsus amor vero odio. Amisi auditum. Iam quod ars Ulyxi prestitisse fertur, tibi vel natura prestitit, vel casus aliquis, ut Syrenum cantus, surda tutus aure pertranseas; felicem te, si extimas, quot inde pericula penetrare in animo potuissent, quotque olim inde mendacia, quot errores, quot demum molestie subiere! Auditum amisi. Philomenam credo, vel cytharam
Abbreviated transcription (Latin):
ex more ceci gressum durgeniciuꝰ
Suctu non modo Rectũ Itaq non¬
uite nobilem et pclare uirtutis alt
ułcios ac fastigia sũma ꝑuenias
neq nͥ uis aĩ de fuerit generd sum
facinꝰ lux amissa pͥpedĩat/mhem̃sti
qͣsacris Sanson in łris qͥs cuuli bel¬
ło apd lucanũ maxille tyrrenus
agat in equore/ de quoquid si poe¬
tice ininꝰ est fidei iᵈ certiꝰ atq re¬
centiꝰ Recordare ꝙ etate tuagestũ¬

Expanded text:
ex more ceci, gressum dirigens, cuius ex more ceci, gressum dirigens, cuius ductu non modo rectum iter invite nobilem et preclare virtutis actus, ultimos ad fastigia summa pervenias; neque, nisi vis animi defuerit, generosum facinus, lux amissa prepediet. Meministi quid sacris Sanson in literis, quid civili bello apud Lucanum Massylie Tyrrhenus agat in equore? de quo quidem si poetice tube minus est fidei, illud certius atque recentius recordare, quod etate gestu
Abbreviated transcription (Latin):
sũ ꝑdicũ auditꝰ solacõ lemebas
cũ eiut Cicero Is ait Libri noc¬
tes et dies legẽntur/ quib ĩ stu¬
Sño geulis non egebat. hic ⁊ pħie¬
siuił et phi dibũs ꝙ q sine ocłis
fieri posse uix credeits geome¬
trices quoq destripcõrib oꝑam
rebat/ Gayus drusus absq ocdis
S Iuris cuulis notieia etinta
fuit ut domꝰ eiꝯ consulcoꝵ fre¬
quentia cotidie repleretur. Et
uidebeent illi qua irat᷑ ad forũ
rectiꝰ quã iretur ad cause uuto
non uidebant atq ideococi ducis
patideiniͫ Implorabat E claris¬
simꝰ om̃i quas famosas cecitas ha¬
buit Appiꝰ laudiꝰ et R cecus ⁊
noĩe qͥ ceci ͭ ͭ pͥssus ac semo nõ pͥuatis
modo confilus a ppło noscebat᷑ qͥcͣ
in iure uł in facto scrupulus mci¬
disset s auc̃ce ac senteñ senatum
nabat. Tu confestm uno desc̃ieut ꝰ
sensu reliquos omes atqz insuper
quo ꝑgam uideo.⁊ Sc Dux tuus
uidet siue is est aiꝰ siue unꝰ aliqs

Expanded text:
sum perditum auditus solatio leniebat, sum perditum auditus solatio leniebat, cum ei Cicero idem ait, “libri noctes et dies legerentur, quibus in studiis oculis non egebat”? Hic et phisimul et fidibus, quodque sine oculis fieri posse vix crederes, geometricis quoque descriptionibus operam rebat. Gaius Drusus absque oculis, sed iuris civilis notitia tanta fuit, ut domus eius consultorum frequentia quotidie repleretur, et videbant illi qua iretur ad forum rectius, qua iretur ad cause victoriam non videbant, atque ideo ceci ducis patrocinium implorabant. Sed clarissimus omnium quos famosos cecitas habuit Appius Claudius, et re cecus et nomine, qui, cecitate pressus ac senio, non privatis modo consiliis a populo noscebatur, quisquis in iure vel in facto scrupulus incidisset, sed auctoritate ac sententia Senatum nabat. Tu confestim, uno destitutus sensu, reliquos omnes atque insuper quo pergam video. At dux tuus videt, sive is est animus, sive unus aliquis,
Abbreviated transcription (Latin):
Didimo quem cecũ ab infantia in q
hac cecitate usq ad exitum. sum̃o uit ᷑
ex̾cico insignem sacersinconiꝰ senẽ
uistus nichil moueri deberi tut eoq
tomanũ ue cẽlestisq magr̃i disci¬
pulo dignũ Sin ad libecaliũ studi¬
orũ decus asprras homerũ ec demo¬
tricũ contemp lare quop alcer ⁊it̃
fama est dũ mira illa ac diuina
dictaret. oculis non uidebat añno
lincens alter sͥ oculos eruiti ne ur̃¬
deret mlta. que ut ip̃e arbit̾bat
ueri uisus aciem impedirent. auꝰ
fuerit nõ disputo s ĩueiit ĩuita¬
tores. ꝙ si prccurã forte sculptam¬
ueappellis, aut phydie artem tibi
metrice de legeras amisisse/ te ad
non negem nisi hoc ip̃m lucrũ
ab incẽpto ħuili reteactũ cogial¬
tius.ͦ Ceci ͭ ͤ impo et aut ilis sũ
Quis te ip̃mn cece defis nam
tyresias de quo sup̃ dixiꝰ uisu
cecus uaticinio clarus fuit nũ
dixdorus stoyeus s familiariͭ ͤ
Ticeioins ꝙͣ secta nocior sua ui¬

Expanded text:
Didymo, quem cecum ab infantia, inque Didymo, quem cecum ab infantia, inque hac cecitate usque ad exitum summo virtutum exercitio insignem, sacer Antonius senem visens, nichil moveri debere ait, eo quod tonianum vere celestisque magistri discipulo dignum verbum. Sin ad liberalium studiorum decus aspiras, Homerum et Democritum contemplare, quorum alter, ut fama est, dum mira illa ac divina dictaret, oculis non videbat, animo linceus; alter sibi oculos eruit, ne videret multa, que, ut ipse arbitrabatur veri visus aciem impedirent; cuius fuerit, non disputo, sed invenit imitatores. Quod si picturam forte sculpturamve, Apellis aut Phidie artem tibi mente delegeras, amisisse te aliquid non negem; nisi hoc ipsum lucrum est: ab incepto humili retractum cogi altius. Cecitate inops et inutilis sum. Quid te ipsum, cece, deseris? Non Tiresias de quo supra diximus, cecus visu, vaticinio clarus fuit? Non Diodotus Stoicus sed familiaritate Ciceronis, quam secta notior sua, vi
Abbreviated transcription (Latin):
duob alnis accutissime uideas et tu¬
uin facias cyrefieceti uatis s frõsi
obruit oradens totaq in p̾torem
lucem detulit In felicem te ueq cecã
et ꝓrsus exoculatũ si hanc etiam p¬
didisci ꝙ ut suspicer tue si ꝑgis fa¬
ns peuũtib ad int̾na reflectẽ ilł
Michi crede. non in oculis ħĩcct fe¬
sicitas ⁊lla quã q̃ ritis.. Lumen
oculis non uideo.⁊ Disce in tene
deplorarent. Iocans nlla ne inquit
nobrs uidet. uoluptas esse facete fa¬
cete ille quid breuiterq mlca eĩ sũt
et in obscuro gaudia sicut in luce
dolor mltus/ Ego aut̃ tibi honesti so¬
lius hortatrix sun.d Amissos ocłos
q̃ror. Si usurũ malegaudend
potiꝰ pret̾ea tibi ne quiciẽ ĩstrum̃ta
sui bene ne scis qͥs est ꝙ doleas rẽ
decorem uisu. s et precati ac sc̃o ꝓpo
mĩme neccessariã amisisti mõ mẽ¬
bra s aim q̃rit deꝰ puru illũ totũq
Si ad celum niteris consolare cũ

Expanded text:
duobus aliis acutissime videas, et tuduobus aliis acutissime videas, et tuum facias illud Tiresie ceci vatis, sed famosi: Obruit ora deus totamque in pectore lucem, detulit? Infelicem te, vereque cecum et prorsus exoculatum si hanc etiam perdidisti; quod, ut suspicer, tue si pergis farnis pereuntibus ad interna reflectere: illic, michi crede, non in oculis habitat, felicitas illa quam queritis. Lumen oculis non video. Disce vel in tenebdeplorarent, iocans: “Nulla ne, inquit, vobis videtur voluptas esse nocturna?”. Facete ille quidem breviterque: multa enim sunt et in obscuro gaudia, sicut et in luce dolor multus. Ego autem tibi honesti solius hortator sum. Amissos oculos queror. Si usurus male, gaudendum potius: prerepta ea tibi nequitie instrumenta; sin bene, ne sic quidem est quod doleas: rem decoram visu, sed minime necessariam, amisisti. Non membra, sed animum querit Deus: purum illum totumque Si ad celum niteris, consolare cum
Abbreviated transcription (Latin):
est quocũq teriaꝵ uerteris ꝑ ĩianie
deulos fuge ac solacii genꝰ esto.
uisũ ꝑdidi Et felei uoltꝰ aspc̃u
gaude g clause uñ mors ĩticibat stc̾
fenestre iltisq uicns obstructum
Iter Auarieia gula luxuꝰ pestesq
alie suos mĩstros ac sacallites amise
nisti tibi credito. Pdidi oculos
a pdidisti duces malos qͥin p̾cipiũ
te ducebant mirũ dictu sepe quidem
lucidissima pars corporis cotã aĩam
in tenebras trahit. Iam uocantẽ ad¬
ad meliora sp̃m sequi incipe et ui ͭ
p̾be aurem clamanci nolite q̃rere
que uidentur s q̃ nõ uidet eterna¬
Lumĩb ccrro. Culpis care̾o
płimus si hũs ꝓpetuo caruisses nc̃
uenturis malis occurecit uircus ac
cecitas p̾t̾ea doleat dolor/ ac peĩteh
neu lugeas ceci ͭͤmentis oculos aꝑ¬
turã lugendũ forsitã qd dilata est
Lum̃en ocloꝵ ꝑdidi .⁊ Lumen
aĩe uerũ ẜua. Solent qui alt̾m ocłim
amifunt. alt̾o ut auint acutiꝰ uide̾

Expanded text:
est: quocunque terrarum verteris, par insanie est: quocunque terrarum verteris, par insanie . Visum perdidi. Et feminei vultus aspectum. Gaude igitur: clause unde mors intrabat sunt fenestre, multisque vitiis obstructum iter; avaritia, gula, luxuria, pestesque alie, suos ministros ac satellites amiservisse tibi credito. Perdidi oculos. Perdidisti duces malos, qui in precipitium te ducebant. Mirum dictu: sepe quidem lucidissima pars corporis totam animam in tenebras trahit. Iam vocantem ad meliora spiritum, sequi incipe, et veritati prebe aurem clamanti: “nolite querere que videntur, sed que non videLuminibus careo. Culpis careres plurimis, si his perpetuo caruisses. Nunc venturis malis occurrant virtus ac cecitas, preterita deleant dolor ac penitentia, neu lugeas cecitatem, mentis oculos aperturam. Lugendum forsitan, quod dilata est. Lumen oculorum perdidi. Lumen anime verum serva. Solent, qui alterum oculum amiserunt, altero, ut aiunt, acutius videre:
Abbreviated transcription (Latin):
culos ꝑdidi. ⁊ Oquot simul
uite fastidia ꝓdidisti qͦt feda
speccacłoꝵo lubidria non uidebis.
Aimisi oculos. frõtis forcasse non
peccoris, hii suꝑant bñ hes salua res
est. Cecussũ. Non uidebis so¬
lem ampliꝰ s uidisti et qualis sit aĩo
tenes, aut si non uidisti. ut in tpe
sors durior sic desideriũ lentiꝰ igͣte
Rei.ꝯ Oculis careo . Celũ t̾rãq
non asprcies/ s celi t̾req dñi spcãdi
facultas non eripitur mlcũ illa
sum . non uidebis amͦ frõdosas
ualles/ aerios montes/ floreos ces¬
pites umbrosos specus/ lucidos fon-¬
tes uagai flumina p̃ta uirentiã
ꝙq pulchrimũ uifu dicũt hũani
oris effigiem. Sz nec feni cumłos
n ͨ undantes cloacas nec lamata
cadanla et quitqͥs aspeeru fedo stoma¬
Ut malo huic nchil aᵈ boni insic ꝙͣ
ꝙ hos ludos enormiiũ penitꝰq disforu
ħicuũ non speccabis opccndr cicicas
Et si op tabilem fuisse sepe olim fateor

Expanded text:
perdidi. O quot simul perdidi. O quot simul vite fastidia perdidisti! quot feda spectaculorum ludibria non videbis? Amisi oculos. Frontis fortasse, non pectoris: hi si superant, bene habet, salva res est. Cecus sum. Non videbis solem amplius; sed vidisti, et qualis sit animo tenes; aut si non vidisti, ut in parte sors durior, sic desiderium lentius ignote rei. Oculis careo. Celum terramque non aspicies; sed celi terreque dominum spectandi facultas non eripitur: multum illa sum. Non videbis ammodum frondosas valles, aerios montes, floreos cespites, umbrosos specus, lucidos fontes, vaga flumina, prata virentia, quodque pulcherrimum visu dicunt, humani oris effigiem; sed nec ceni cumulos, nec undantes cloacas, nec laniata cadavera, et quicquid aspectu fedo stomaUt malo huic nichil aliud boni insit, quam quod hos ludos enormium penitusque deformium habituum non spectabis, optanda cecitas, quam etsi optabilem fuisse sepe olim fatear,
Abbreviated transcription (Latin):
documẽtũ ꝙ nulla unꝙͣ mediciã
salubriꝰ reꝑitur. Dibie doloͦ
p̾giauatꝰ sũ. Cõsulẽt medici
ut iaceas nͨ te loco moneais haud
mepte illi quid ũt post aĩpnũ
facias qͦs ante debueias. Egoaut̃
a illoꝵ consilus nil ãpliꝰ dicam
S tu ip̃e ꝙͣti ea sunt p̾cis ituo dis¬
centem fomencis adhibitis ĩstau¬
rari posse faciliꝰ opinãt᷑ dũ ad
locũ dolentem n spus a deo ꝯflu¬
unt nec hũores ut stanti ꝯ fluerẽt
aut enucti Ego te tuo in leculo cõ¬
posicũ quitqͣuis de salute corporea
euentierũ sic. se poitis int̾ea cuuis
oĩb ⁊ tnsquilo tanti speiacubitu
mitigatis angoribus/ de sepłcro aut̃¬
qͥd cõgitare. qualit̾ ne ibi sis Iacit᷑us
e pñtis statꝰ tui condĩcoe metur
uelam mortem ip̃am anteꝙͣ uemat
tam familarem tibi efice̾ ^ ut nõ hor¬
reas uenientẽ. Mors eĩ sola est que
possit mor corpusculam abonini
egritudine liberare De cecitate¬

Expanded text:
documentum, quo nulla unquam medicina documentum, quo nulla unquam medicina salubrior reperitur. Tibie doloribus pregravatus sum. Consulent medici ut iaceas, nec te de lecto moveas, haud inepte illi quidem, ut post damnum facias, quod ante debueras; ego autem de illorum consiliis nil amplius dicam, sed tu ipse, quanti ea sint pretii, tuo discentem fomentis adhibitis instaurari posse facilius opinantur, dum, ad locum dolentem, nec spiritus adeo confluunt nec humores, ut stanti confluerent aut eunti; ego te in tuo lectulo compositum, quicquid de salute corporea eventurum sit, sepositis interea curis omnibus et tranquillo tantisper accubitu, mitigatis angoribus, de sepulcro aliquid cogitare, qualiterve ibi sis iaciturus, et presentis status tui conditionem metiri velim, mortemque ipsam antequam veniat tam familiarem tibi efficere, ut non horreas venientem. Mors enim sola est, que possit mortale corpusculum ab omni egritudine liberare. 96 DE CECITAT
Abbreviated transcription (Latin):
est. Iure gͦ in nos ex uob orta re¬
egressus tuos. Et iꝰ ⁊ alterius pͥ¬
nũ arqu ͫꝰ composite mencis extio
posse consistere/ et secũ morare nez
confisce̾ pocestis neq gressus irds
accende̾ s ut ceci precipites hac ił¬
sac palpitando disturritis. Quid
miti gͥ si nũc ad lapidem nunc
ad lignũ offenditis illus plane
tribuitis nature. qm̃ etiam uõlup¬
tat mira dementie equoꝵ uos fle¬
mẽtiũ turbis ingeritis unde sepe
ferrataꝵ caltium uestigia repor¬
tatis ⁊ iõne tibi uidecũt ꝙ apu
Ciceronem / uni dicit᷑ pene dĩb
cõuenire, hec mala in quit stultis¬
sime tota ip̃e tibi addig̾isti sic ẽ
rns efficiat᷑ ĩcõmodis nõ instũu.
Tibiaꝵ dolorib agitor. ⁊ Si
tu cãm dolorib p̾bi̾sti gaude cł¬
pam plecci si minꝰ exhortẽ elpe
aĩam solare. et si do les molestiã
adesse ac abesse elp̃am gande oticũ
q res ħeat doloꝵ cuspĩdi ꝑacien ͤ
clipeũ oppone ꝓpetuũ in dĩ anxieͭ

Expanded text:
est; iure igitur in vos, ex vobis orta, reant gressus tuos”, et illud alterius: “Primum argumentum composite mentis existimo posse consistere, et secum morari”; neque consistere potestis, neque gressus vestros attendere, sed ut ceci precipites hac illac palpitando discurritis; quid miri igitur si nunc ad lapidem, nunc ad lignum offenditis? Illud planes insonti tribuitis nature. Quin etiam voluptas mira dementie: equorum vos frementium turbis ingeritis, unde sepe ferratorum calcium vestigia reportatis. Nonne tibi videtur quid apud Ciceronem uni dicitur, pene omnibus convenire? “Hec mala, inquit, stultissime tota ipse tibi addidisti”. Sic est, variis afficiatur incommodis, non iniustum est. Tibie doloribus agitor. Si tu causam doloribus prebuisti, gaude culpam plecti; si minus, exortem culpe animum solare. Et si doles molestiam adesse, at abesse culpam, gaude. Utcunque se res habeat, dolorum cuspidi patientie clipeum oppone, perpetuu
Abbreviated transcription (Latin):
ãnos cẽtus belło ħ qd ĩter
gallũ cui ille fauit ac rbritonum
tegem sexram lustris agitꝰ dum
pugna illa oĩm asperrima Cui
quilo Reges int̾erane anelmnare for¬
tuam sue ꝑtis Intellige̾t duces
tuos cara uoe compellens Diri¬
gite me inquit otiq in eam ꝑtõ
ubi Rex osciũ est atq om̃e robur
exeitus suuꝙ cũ mest et trepidi
fecissent Ille eo stimłis adaccoro
p̾cipitem dedici quo speccai᷑ alii
cerũq &sis ꝓ sequi uixau debãt
ubi confertissuna hostiũ in atiẽ

Expanded text:
annos cecus, bello hoc quod inter Gallum, cui ille favit, ac Britannum regem, sex iam lustris agitur, dum pugna illa omnium asperrima, cui ambo reges intererant, inclinare fortunam sue partis intelligeret, duces suos clara voce compellans. “Dirigite me, inquit, ocius in eam partem, ubi res hostium est, atque omne robur exercitus sui”; quod cum mesti ac trepidi fecissent, ille equo stimulis adacto, eo se precipitem dedit, quo spectare alii cecumque oculis prosequi vix audebant, ub
Abbreviated transcription (Latin):
ergo publiꝰ molestũ ocium podagii
pedes dixit/ me smnẽte potes addete
mestũ negociũ stabio si manus ẜĩ
quid dices si quo fedior morb es
pulcrior pacieñ est. Quis si puo
ex malo boͫ ingens elicis hec nmi¬
rũ eaꝵ una ẽst reꝵ q̃ ꝯtemptum
corꝑis maxime pariunt quo nicħ
est meliꝰ mortali. Totũ mesta¬
bies occupat. Tomte uin est Is
quid metuo ẜ plus est forsicã ꝙ
S est nõb̾ ĩuisibłĩs aĩoꝵ scabiẽs cu¬
piditas ac libido ⁊ pruritꝰ quidã
blcistendi querendiq qui qͦ magꝭ
scałpitur acus estuat hũe nͨ tõlli
nec leuiri potestis nec seneitis qͥd

Expanded text:
ergo Publius molestum otium “podagrici ergo Publius molestum otium “podagrici pedes” dixit, me sinente potes addere, mestum negotium scabrosi manus. Sed quid dices, si quo fedior morbus, eo pulchrior patientia est? Quid, si parvo ex malo bonum ingens elicis? hec nimirum una est rerum que contemptum corporis maxime pariunt, quo nichil est melius mortali. Totum me scabies occupat. Totum te, verum est; id quidem metuo; sed plus est forsitan, qSed est vobis invisibilis animorum scabies, cupiditas ac libido, et pruritus quidam ulciscendi querendique, qui quo magis scalpitur, acrius estuat. Hunc ne tolli nec leniri poscitis, nec sentitis quidem,
Abbreviated transcription (Latin):
facere manus ⁊sla non nou̾ĩt.S
ħuanam respexit opĩonem. po¬
dagiti me in lectulo nodis insolublib
pressum tenet. Te Iacente scare
cabie premor ĩoportuna.
iam non mirdresi angores me¬
ros eg̃re fers qñ id suges cuidulc̃e
ad ĩmixtũ est. Traui uexor
sccibie. ⁊ Sunc qui hanc salubrẽ
dicũt Ego aut̃ẽ ne tam meste t̾ei
letũ nõmen tribuã ariam potius
salucis siue ad salutem uiamn dico
Mxllis est qui usꝑieatẽ uie brenem
tespuit cii ꝰ exitus sic iocund
Arida me secibies excet. Iamoro¬
logio non egebis/ Eris tecum q̃ te
nõctib excĩtet: Teq honesto cupiã
forta sẜoffico uigilem redait nes
tam piget ꝙͣ nõn scabies solicitũ
faciat. Eabic torqueor  ax¬
bus agnobilis s nob lis cura est la¬
borestas balnea ꝑuigilũ dieca. Si
nec ista ꝓfuerint as patiẽ medici
Recurrenᵈ erit Illa uĩb morbis
utilissima est. Seabie crucior te¬
diosa ⁊ feda.⁊ Meutrũ nego. ubi

Expanded text:
facere manus illa non noverit, sed facere manus illa non noverit, sed humanam respexit opinionem. Podagra me in lectulo nodis insolubilibus pressum tenet. Te iacente, stare cabie premor importuna. Iam non miror, si angores meros egre fers, quando id luges cui dulce aliquid immixtum est. Gravi vexor scabie. Sunt qui hanc salubrem dicant; ego autem ne tam meste rei letum nomen tribuam, arram potius salutis sive ad salutem viam dico. Mollis est qui asperitatem vie brevem respuit, cuius exitus sit iucundus. Arida me scabies exercet. Iam horologio non egebis: erit tecum que te noctibus excitet, teque honesto cuipiam fortassis officio vigilem reddat. Nemo tam piger, quem non scabies sollicitum faciat. Scabie torqueor. Morbus ignobilis, sed nobilis cura est: labor, estas, balnea, pervigilium, dieta. Si nec ista profuerint, ad patientie medicinam recurrendum erit: illa omnibus morbis utilissima est. Scabie crucior tediosa et feda. Neutrum nego. Ubi
Abbreviated transcription (Latin):
obliuio sum in ꝓsꝑis et ĩgiatum fit
quonil iniquius fieri potest nam
quis equis aurib audiat exempli
causa uł seuerũ ip̃m quẽ diximi ꝰ Be
podtigiti uel domicianũ de caluicõ
quid eg̾rime dicit᷑ tulissẽ uel Augus¬
cũ sen̾em de sinistri deblitate ccułi ic
iuliũ Cesarem de tanore nocturno et
quiete iusis turbida uł postremo a¬
lios fortuatissiõs uños de uña sen
alcera nature si dici licitũ aut for¬
tune ĩuitia sic qͣrentes ut̃ Imperii
atq opum et uictoriarũ ac tãtoꝵ
ingititi atq ĩmenores sint honoꝵ
dum se hoĩes menũerint qͦs plenã
ꝑfectam felicitatemq hec sperare
demencie sie amara dulcib tp̃aus
modestre. Hoe podagie ꝓpͥum ħ mor
boꝵ ꝯũe Remediũ Inuenies sanũq
consilium scm̃q fateberis seie illiꝰ
leca mlta adepti Sura mlta ꝓpessi
qui bonis de manu dei lece acceptis
mala quoq pacienter sustiprenda
censebat/ ꝙuis mali aliqͥs aireuł

Expanded text:
obliviosum in prosperis et ingratum sit, obliviosum in prosperis et ingratum sit, quo nichil iniquius fieri potest. Nam quis equis auribus audiat, exempli causa, vel Severum ipsum quem diximus de podagra, vel Domitianum de calvitio, quod egerrime dicitur tulisse, vel Augustum senem de sinistri debilitate oculi, vel Iulium Cesarem de timore nocturno et quiete visis turbida, vel postremo alios fortunatissimos viros, de una seu de altera nature, si dici licitum sit, aut fortune iniuria sic querentes, ut imperii atque opum, victoriarum ac tantorum ingrati atque immemores sint honorum, dum se homines meminerint, quos plenam perfectamque felicitatem hic sperare dementie sit, amara dulcibus temperare modestie. Hoc podagre prommune remedium invenies; sanumque consilium sanctumque, fateberis, senis illius leta multa adepti, dura multa perpessi, qui bonis de manu Dei lete acceptis, mala queque patienter suscipienda censebat, quamvis mali aliquid dare vel
Abbreviated transcription (Latin):
morbo cũq alũs mltis pacem heas
non bacho solũ s et ueneri bellum
indrxisse ꝑ fuerit quis agim ꝰ aĩo
remedia pͥmisimꝰ non corpin hẽs
eam quã puto unicam morbi huiꝰ
mũ et sepe unicũ Remediĩ genꝰ est
Aodagre uicio curuatꝰ sam.
rei pu ͦ⁊ sũmi si iea sors tulent Im¬
ꝑii cuitĩ potes Itaq memorans ual¬
de septũ seueri rolu pͥncipis diccũ
unũ qui senex et põdigrieus dñ cõi¬
racõem noblium quuĩse iuno filium
Emꝰ Augustũ dixetant de plendiss
comprehensis auctorib se dicõms
ac filio oĩbq añ solĩĩ elꝰ affusĩs i
axtuq ulcum fuppliciĩ treme factis
ac c̾titis/ Ip̃e manuad capus relata
Tandem inquit sentitis caput ampa
non pedes. Podgia me miẜriam
miris modis torquet᷑. Noli solas
asꝑitates roꝵ flere S memẽto si
quis dulce ac Iocũdũ tĩbi abtigit qu
incõmodum hoc sõlari possis unus
ex mltis pessimis uulgi mos est ut
in adusis q̃rulum atq impaciens

Expanded text:
morbo, cunque aliis multis pacem habeas, non Baccho solum, sed et veneri bellum indixisse profuerit. Sed quid agimus? animorum remedia promisimus, non corporum? Habes tamen quam puto unicam morbi huiusmum atque optimum, et sepe unicum remedii genus. Podagre vitio curvatus sum. reipublice et summi, si ita sors tulerit, imperii curam potes. Itaque memorandum valde Seac podagricus, dum coniurationem nobilium, qui se vivo filium eius Augustum dixerant, deprehendisset, comprehensis auctoribus seditionis ac filio, omnibusque ante solium eius affusis, metuque ultimi supplicii tremefactis ac territis, ipse manu ad caput relata, “tandem, inquit, sentitis caput imperare, non pedes.” Podagra me miserum miris modis torquet. Noli solas asperitates rerum flere, sed memento, si quid dulce aut iucundum tibi obtigit, quo incommodum hoc solari possis. Unus ex multis pessimis vulgi mos est, ut in adversis querulum atque impatiens,
Abbreviated transcription (Latin):
uercnti opus est aĩo Qmisẜigit ͦ
neglectis q oĩb hic incunibe̾ Iaq
fiẽti alacriꝰ sic menueris semꝓq
descriptũ. añ oculos habuerio us
hoc unũ atq ad nichil aᵈ te ueĩsse
in hanc t̾renam hitacõem. Et ha
te unũ exigi ut̃ uirtutũ gixcdib

Expanded text:
veranti opus est animo. Omissis ergo veranti opus est animo. Omissis ergo neglectisque omnibus, hic incumbe, idque fiat alacrius, si memineris semperque descriptum ante oculos habueris, ad hoc unum atque ad nichil aliud, te venisse ad hanc terrenam habitationem, et hoc a te unum exigi, ut vir
Abbreviated transcription (Latin):
uinu̾sum tẽpus om̃e scudiũ ĩpẽ de
qd reb sepe uilissĩs impendisti iet
ad menioriã refer Illus sanum
magis efficaxq ꝙͣ comptũ uerbũ
Marci uaridnis ex sacutiꝵ eius
libro si quã in oꝑe sumpsisti ĩqt
bonus iam p̾dem esses factꝰ quos
sic accipias uelim. non ut tre̾ne
cũ spondes cuuiꝰ ꝙͣta sit ꝓmisi fi¬
des exꝑti scuint. S ce lesti sapiẽ
hospitatrici optĩe siusq confilne
atq auxi lus te uirtutis que ne
ꝑsanc querit᷑ salutis debitorem
statuas sentiusq piã cõfessiõne
alde quid̃ esse Cmii¬
cupio nec sum bons Sin ual¬
de cupras res Acebit Intense uo¬
lunttitis Iicdiciũ. ꝑ seu̾encia ẽ siue
autem gratuitũ donũ dei uirtus
et ꝓfectio. largitor ille Eẜdereus nͥ
constanter õptantib Instant᷑ q
p̾eantib uix tribuit siue tanta
Iure ulle sũt ꝑtes ingenii huam
et cũ intencc̃e feruida res egeat
cũ ⁊ continua eget et dũturna
nam qd studio querit᷑ repente nõ

Expanded text:
iversum tempus, omne studium impende, quod rebus sepe vilissimis impendisti; et ad memoriam refer illud sanum magisque efficax quam comptum verbum Marci Varronis, ex Satyrarum eius libro. “Si, quantum opere sumpsisti, inquit, bonus imapridem esses factus;” quod sic accipias velim, non ut terrene tum spondet cuius quanta sit promissi fides experti sciunt, sed celesti sapientie sospitatrici optime, suisque consiliis atque auxiliis te virtutis, queve per hanc queritur salutis, debitorem statuas, sentiasque, pia confessione, alde quidem esse cupio, nec sum, bonus. An valde cupias, res docebit; intense voluntatis indicium, perseverantia est. Sive autem gratuitum Dei donum virtus et profecto eam largitor ille sidereus, nisi constanter optantibus instanterque precantibus vix tribuit, sive in tanta re ulle sunt partes ingenii humani, et cum intentione fervida res egeat, tum et continua eget et diuturna nam quod studio queritur, repente non
Abbreviated transcription (Latin):
seguiciem uita. Sienĩ mĩma reꝵ
non hẽtur gititis quid de uir ͭ spes¬
qua nl in Reb hom maius est nił
altiꝰ non tu illam quasi duĩticłam
cuiaꝵ s ut rectũ atq unicũ iter
as felicitatem cogita uaca illiet
in siste sũmo uisu totoq aĩ poce̾ neq
uelo temꝑis ꝑticula ut iocũdo culis
ex̾cic̃õ s ut ordiario uite offico qđ

Expanded text:
segnitiem vita. Si enim minima rerum segnitiem vita. Si enim minima rerum non habentur gratis, quid de virtute sperqua nil in rebus hominum maius est, nil altius? non tu illam quasi diverticulum curarum, sed ut rectum atque unicum iter ad felicitatem cogita; vaca illi et insiste summo nisu totoque animi pondere, neque vero temporis particulam, ut iucundo cuidam exercitio, sed ut ordinario vite o
Abbreviated transcription (Latin):
nos facit in du̾i sum malos uti licet
hac ut libec. Et siut bene uti libeat
haus dubie dei donũ, aut male ꝑ
licet. Ut non ⁊ uõs bona uireutis
qñ prima et maxĩã ꝑs uirtutis
est uelle. Quid ꝙ uirtutẽ uolo
non assequor. ⁊. Multi se id pucãt
uelle qͥd nollunt Id nolle qd uolũt
Sic quisq se fallit seq bom auidũ
nõ modu aliis s ibi etiã ꝑ suadere
nititur nec cuiꝙͣ faciliꝰ ꝑ surdet
ꝙͣ de leccabilis uera uirtus frilsa
uirtꝰ opĩo sic deleccat ut ⁊ ppłm et
amicos fallẽ, et falli in suꝑ dulco
sit. Scio me uelle nec posse pas
bonũ fieri. ut sic ita uelle nõ
sufficit de siderio opus est eonon
modico s uehementi ues autem
mala ur̃a feruentissime cupitis
bona uolcis tepedissime unde sic
ut diuites mlci sine boni aut̃ pau¬
cissinu nã qͥd uiri est si cicius ad
optatũ ardens intencõ ꝙͣ uolutus
lenta ꝓuehit᷑. Uellem bonꝰ essoe
si possem. ⁊ Situde nam poteris ec
si bena fide uis ẽẽ Iam incipis. S

Expanded text:
nos facit, in diversum, malos. Uti licet hac ut libet: etsi ut bene uti libeat haud dubie Dei donum, ut male autlicet, ut non et voluntas bona virtutis,quoniam prima et maxima pars virtutis est velle. Quid, quod virtutem volo nec assequor? Multi se id putant velle quod nolunt, id nolle quod volunt; sic quisque se fallit, seque boni avidum non modo aliis, sed sibi etiam, persuadere nititur, nec cuiquam facilius persuadet, quam delectabilis vera virtus. Falsa virtutis opinio sic delectat, ut et populum et amicos fallere, et falli insuper dulce sit. Scio me velle, nec posse ideo bonum fieri. Ut sit ita, velle non sufficit: desiderio opus est, eoque non modico, sed vehementi. Vos autem mala vestra ferventissime cupitis, bona vultis tepidissime, unde fit, ut divites multi sint, boni autem paucissimi; nam quid miri est, si citius ad optatum ardens intentio, quam voluntas lenta provehitur? Vellem bonus esse si possem. Stude; nam poteris; et, si bona fide vis esse, iam incipis, sed
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑtem illam que noblior hẽtur et tocã
s. rhem uallem tiemusse atq in rapis
ba sileam urbem faudieus et Oeto giẽti
eoq ampliꝰ. cascella uno simił tẽpĩs
momenito corruisse notum est hrrẽd
hanc que timẽ desierit nl timebrt
Ut q eleganter ait flactꝰ Si ficiteꝰ
illabatãr orbis. in paridum feriẽti
Rayne,. Nam quid refert an uite la¬
prs exiguus sic descendat ut ꝑimat
an te ingens obruat Aipẽninꝰ seu
potiꝰ ficictꝰ orbis ut est dictũ si utis¬
que maiore infligitut instrumento
hec tandem nr̃ consilii sũma est qm
et adu̾sus fuimen aliquid diximus
esse remedii. Et ut cũq uł obstãdo
Nel cedendo Reliquis malis accritu
contra hoc unum / nec fuga ualet n ͨ
ingeniũ nec uĩs ulla. hũc qui unꝰ
horribilia cuneta facit ponend ante
om̃̃ia metũ mortis aliquanto non
inficior factu difficiliꝰ ꝙͣ ditu ses
tempus ullum nec locus ⁊̃munisẽ

Expanded text:
partem illam, que nobilior habetur, totam partem illam, que nobilior habetur, totam scilicet Rheni vallem tremuisse atque in ripis Basileam urbem funditus, et octoginta eoque amplius castella, uno simul temporis momento corruisse notum est, horrendhanc qui timere desierit, nil timebit, utque eleganter ait Flaccus: Si fractus illabatur orbis. impavidum ferient ruine. Nam quid refert an in te lapis exiguus sic descendat ut perimat, an te ingens obruat Apenninus, seu potius fractus orbis, ut est dictum, si utroqua maiore infligitur instrumento. Hec tandem nostri consilii summa est: quando et adversus fulmen aliquid diximus esse remedii, et utrunque, vel obstando vel cedendo, reliquis malis occurritur; contra hoc unum nec fuga valet, nec ingenium, nec vis ulla; hunc qui unus horribilia cuncta facit, ponendum ante omnia: metum mortis. Aliquanto non inficior factu difficilius, quam dictutempus ullum, nec locus immunis est,
Abbreviated transcription (Latin):
sa c̾ruerit alioqͥn quẽ non ꝯspecta
ꝑmoueant ul antiqua illa uł hec
noua quoꝵ uł in libris uelin aĩs
heim qui uiderunt memoria Recẽs
est qñ ⁊ olim uno eodꝙ diẽ motu
horrifico et concussa ⁊hodus et no¬
ne iisule de ꝓfundo maris emĩẜũt
hauste sunt de huic ead pestis in di¬
chaya. Mache domaq d senũe demum
in Campania illa pulchrimia non
Senece etctem qui int̾ q̃stiones nãles
rei huiꝰ menĩt. qñ et hecculaneum
et idom pepos ur̃bes tractus elliꝰ noblis¬
simas Ipãmq Partheno pem ea peste
uexatam legis ac ne cuncca sequar
que infinita mat̾ia est uꝑ Alpes
Nerias que ptalos a germanis sepãe
quaꝵ motus insolitos maro ait Et
motas et młtis in locis de ficcas cerne
potiusti Et confescun postea ipsam
uĩbim. Reginã grciuiter agitatam
usq ad Rũynãm turrium ⁊ tẽplor
aliquot q̃ alias humi ꝓstratas axx¬
q uelut ꝓpetuo maloꝵ ordiẽ g mame

Expanded text:
sa terruerit; alioquin quem non conspecta sa terruerit; alioquin quem non conspecta permoveant, vel antiqua illa, vel hec nova, quorum vel in libris vel in animis hominum qui viderunt, memoria recens est? Quando et olim uno eodemque die, motu horrifico et concussa Rhodus, et nove insule e profundo maris emerserunt, hauste sunt. Dehinc eadem pestis in Achaia Macedoniaque deseviit, demum in Campania illa pulcherrima, non Senece etatem, qui inter Questiones Naturales rei huius meminit, quando et Herculaneum et Pompeios urbes tractus illius nobilissimas, ipsam quoque Parthenopem ea peste vexatam legis. Ac ne cuncta sequar, que infinita materia est, nuper Alpes aerias, que Italos a Germanis separant, quarum motus insolitos Maro ait, et motas et multis in locis disiectas cernere potuisti. Et confestim postea ipsam urbium reginam, graviter agitatam usque ad ruinam turrium ac templorum, aliquotque alias humi stratas; moxque velut perpetuo malorum ordine, Germanie