comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
post int̾itum agile quid̃ luci¬
dumq et inuiolabile multa
tum glia nesmuẽdi et quod
cã dignitatẽ suꝑenuiẽt ipã qu¬
mãtas sic ꝯm̃ita dininitati
ut qui deus erat homo fiẽt ilq
ues nat᷑as ẽẽ intiꝑet deus et
homo ut honniuẽ deun facẽt
factꝰ homo/ meffabilis dei pietas
atq huimilitas sñma hoĩs s
licitas ac gloria altum uudiq
tare cõmcin quod nestio an
celestis sed piofecto mortalis ã¬
gna nõ equet parũ ne tibi
aut̃ uł hoc uuo nobisitata cõ¬
dicio humana parumq expur¬
gata miẜia uidetar seu quidoio
altius nõ ditam sꝑare/ s optaie
sed cogitare homo potuit ꝙ ut
eẽt deus ecce iã deus est quid iã
iestat oro quo uota uestra suspi¬
g̾e mauis aliquid ielictum certe¬
cũ ad salutem br̃am se diuinitas
incliuaret nõ aluid cõposs nisi
humauũ corpus huanãq anna
assimpsit nec augelice speĩ asta¬
ui uoluit s humane ut sic quãtũ

Expanded text:
post interitum, agile quidem lucipost interitum, agile quidem lucidumque et inviolabile, multa cum gloria resumendi; et, quod cam dignitatem supereminet, ipsa humanitas sic coniuncta divinitati, ut qui Deus erat, homo fieret, idemque, iens naturas, esse inciperet Deus et Homo, ut hominem Deum faceret, factus homo. Ineffabilis dei pietas atque humilitas, summa hominis felicitas ac gloria! altum undique tarem commercium, quod nescio an celestis, sed profecto mortalis lingua non equat. Parumne tibi autem vel hoc uno nobilitata conditio humana, parumque expurgata miseria videtur? seu quid, oro, altius non dicam sperare, sed optare, sed cogitare homo potuit quam ut esset Deus? ecce iam deus est. Quid iam restat, oro, quo vota vestra suspingere maius aliquid relictum? certecum ad salutem vestram se divinitas inclinaret, non aliud, cum posset, nisi humanum corpus humanamque animam assumpsit, nec angelice speciei ascribi voluit, sed humane, ut sic quantum
Abbreviated transcription (Latin):
gẽmãcia et cõmoditates orbui
et nius ocia et solitudinũ liber¬
tatem. quid spectaculoꝵ om̃̃ su¬
cidissiniũ atq augustissimũ stillã¬
tis celi ambitum incẽphensibili
celi̾tate nolubilem atq incõpara¬
bili decore mirabilem noq illos si¬
uas et eirãtes quas dicitis seu
uagantes stillas solem in pums
ac liuiã clarissima mũdi sinmã
ut maio cen lucidum celi decus
ut flactꝰ ait huic terre fiuges
huic uigor aĩantiũ huit uauetas
tempestatũ huic uos ãnũ et hic
uiẽses dies ⁊ nottes ⁊ momiẽta
metim̃i sine quib iita fastidio
nõ care̾t hus accedit coipus li¬
cet caducum ⁊ fragile imꝑio¬
aptũq celestib contẽplandis ac¬
cedit ñuortasitas aĩe gt ad cesũ
iter ac p̾cio exiguo m̾ces mex¬
tumabiles et que in finẽ stiẽs
distuli qr tam magna erant
ut ꝓ me illa nõ cape̾m insi fi¬
dei magistio didicissem iesuigẽ¬
di spes et hoc iysum corpus

Expanded text:
gemmantia, et commoditates urbium, gemmantia, et commoditates urbium, et ruris otia, et solitudinum libertatem? Quid spectaculorum omnium lucidissimum atque angustissimum stellantis celi ambitum, incomprehensibili celeritate volubilem atque incomparabili decore mirabilem, inque illo fixas et errantes quas dicitis, seu vagantes stellas, solem in primis ac lunam clarissima mundi lumina, ut Maro ait, seu lucidum celi decus, ut Flaccus ait. Hinc terre fruges, hinc vigor animantium, hinc varietates tempestatum: hinc vos annum, hinc menses et dies, et noctes et momenta metimini, sine quibus vita fastidio non careret. His accedit corpus, licet caducum et fragile, imperioaptumque celestibus contemplandis; accedit immortalitas anime, et ad celum iter, ac pretio exiguo merces inextimabilis, et que in finem sciens distuli, quia tam magna erant, ut per me illa non caperem, nisi fidei magisterio didicissem: resurgendi spes, et hoc ipsum corpus
Abbreviated transcription (French):
tationi ẜuiẽtium nmis et iu¬
effabilib modis tãta bis ra¬
dicinu tot herbaꝵ succt tot sto¬
rimi tan iocũda uauetas tot
odorp et colorp tot sonoꝵ et
saporp ex contrarus orta ꝯcor¬
dia tot aĩalia celo terus ac re¬
lago non nisi uñs usio dedita
honũsq soluis ad obsequiũ cie¬
bata insi eñĩ pectati iugum sp̃o¬
te subussetis om̃i que sus celo
sunnt dominiũ hrẽtis adde cel¬
lũi aspecta apricatões Gallium
umbiosds salices algentesq alyos
et tepẽtia litoia: adde tot salu¬
bies squatebras aquarp tot fui¬
yhuieos fimiãtesꝙ tot intidos
ac gelidos fontes tot infusa et
tricĩfusa terris maria tot ãnes
assidue mobiles et ñobili sta¬
bilitate certissimos regnorum
fines adde latꝰ marie enui¬
los et stãgna iatẽtia et nuos
int̾ montiũ quexa p̾cipites et
floreas ripas npaꝵ q thoios
es piata recẽcia Quus ot ougi¬
luis ait quio sonoris lutoribus
symmãtes scopulos antraq iosti¬
da et flauestẽtes agros et umeta

Expanded text:
entium miris et ineffabilibus modis? tanta vis radicum, tot herbarum suci, tot florum tam iocunda varietas? tot odorum et colorum et saporum et sonorum ex contrariis orta concordia? tot animalia celo, terris ac pelago, non nisi vestris usibus dedita, hominisque solius ad obsequium creata? nisi enim peccati iugum sponte subiissetis, omnium que sub celo sunt dominium haberetis. Adde collium prospectus, apricationes vallium, umbrosos saltus, algentesque Alpes, et tepentia litora. Adde tot salubres scatebras aquarum, tot sulphureos fumantesque, tot nitidos ac gelidos fontes, tot infusa et circumfusa terris maria, tot amnes assidue mobiles, et immobili stabilitate certissimos regnorum fines. Adde lacus, maris emulos, et stagna iacentia, et rivos inter montium convexa precipites, et floreas ripas, riparumque thoros, et prata recentia rivis, ut Virgilius ait. Quid sonoris litoribus spumantes scopulos, antraque roscida, et flavescentes agros, et vineta
Abbreviated transcription (Latin):
huic ut uides fece solida nũce¬
tiam mũdus exubãt ꝙͣ nulla un¬
ꝙͣ pestis nulla mortis manꝰ ex¬
hauricet tam concieta est Oye¬
stem metuo Q̾ dic quod est uꝰ
mori tines de quo uobis ut te
uideo in quelas pronũ auteꝙͣ ies
desiat disceptand̃ reor pietͤ hoc

Expanded text:
hinc, ut vides, fece solita nunc ehinc, ut vides, fece solita nunc etiam mundus exuberat, quam nulla unquam pestis, nulla mortis manus exhauriet, tam concreta est. Pestem metuo. Dic quod est verius: mori times. De quo nobis, ut te video in querelas pronum, antequam res desinat discept
Abbreviated transcription (Latin):
stigia deuote mentis afflix̾it iã
in solido ac in tuto erit neq am¬
pluis aut ip̃e mouebit᷑ aut illos
metuet tene motꝰ Q nõ possũ
terre motib non mou̾i R potes
aut a terra omnẽ syem aut ome
desideriũ remou̾e hoc fac ut se¬
cuius uiuas eaq ul tiemẽte ue
rriẽte consistas stultum est fuma
iii ie tienuila spem habere in
Estem latissime seuientem
horreo L Et hic quoq ml
amplius ꝙͥ mortis est metꝰ quo
depoĩto plana securitas paita erit
eni u̾õ is magnis aninus nõ de¬
positus iͦ sed ne admissus quidẽ
õẽ debet nã quid minꝰ uui est ꝙ̃
horĩe coĩa D pestem tuneo H
at quid aliud tibi si morieus adu¬
dcoi̾t ꝙͣ ut comitatior moriare st̃
euasis ut dultior uita sit tot cͣ¬
cũfusis erepta ꝑiculis si mori pe¬
riculid nõ nata est ueq enĩ ẽs
pestis ꝑuint alioquin exhac re¬
ste nouissima cui ꝑar aseculis
uo fuit luulsis hom̃i euasesset
Guaẜmit nulti qui meliꝰ obissẽt

Expanded text:
stigia devote mentis affixerit, iam stigia devote mentis affixerit, iam in solido et in tuto erit, neque amplius aut ipse movebitur, aut ullos metuet terremotus. Non possum terremotibus non moveri. Potes autem a terra omnem spem atque omne desiderium removere. Hoc fac ut securus vivas, eaque vel tremente vel ruente consistas: stultum est firmam in re tremula spem habere. 92Pestem latissime sevientem horreo. Et hic quoque nil amplius, quam mortis est metus, quo deposito, plena securitas parta erit. Enimvero is magnis animis, non depositus modo, sed ne admissus quidem esse debet. Nam quid minus viri est quam horrere comunia? Pestem timeo. At quid aliud tibi, si morieris ad uiderit, quam ut comitatior moriare, sin evaseris, ut dulcior vita sit, tot circumfusis erepta periculis si mori periculum non natura est? neque enim omnes pestis perimit, alioquin ex hac peste novissima, cui par a seculis non fuit, nullus hominum evasisset. Evaserunt multi, qui melius obiissent;
Abbreviated transcription (Latin):
consilii suma est quĩ et adusd
fuliuẽ aliquid diximꝰ ẽẽ ieme¬
dii it et utcũq uł obstãdo uel
cedendo ieliquis malis occutur
contra hoc unũ nec fuga balet
nec ingeniũ nec uis ulla hẽt
qui uiuis horubilia cũcta facit
ponẽd aute omia metũ mortis
aliꝙͣto nõ inflcior factu diffici
ullum nec locus ñnuns est oĩb
locis atq temporib ad om̃i q̃
pũt cosanciã pparand̃ arman¬
duum q anii ꝙ nisi uirtutis a¬
mor uitiiq odiũ accesẜit utiq
fieri nequit deniq qñ nõ ce¬
lum mõ quod in contuuio mo¬
tu est et elem̃ta bndiq cõnu¬
uãt᷑ sed et terra cui iusstitis
Et que ꝑiculoꝵ om̃i furmissimũ
p̾sidium sꝑabatar ip̃as quoq ꝯtu¬
titur iicolasq suos fallit ac t̾u¬
tat ad celum anum uolatib astẽ¬
dendum intqz hos rerũ motꝰ at
hom̃i omuẽ in illo spem hũdam
qui Respitit terram ⁊ facit eã tie¬
me de quo scuptum est / ego dñs
et nõ mttor, quisquis in illo ue¬

Expanded text:
summa est: quando et adversus fulmen aliquid diximus esse remedii, et utrunque, vel obstando vel cedendo, reliquis malis occurritur; contra hoc unum nec fuga valet, nec ingenium, nec vis ulla; hunc qui unus horribilia cuncta facit, ponendum ante omnia: metum mortis. Aliquanto non inficior factu difficilullum, nec locus immunis est, omnibus locis atque temporibus ad omnium que tolerantiam, preparandum armandumque animum, quod nisi virtutis amor vitiique odium accesserit, utique fieri nequit. Denique quando non celum modo, quod in continuo motu est, et elementa undique comminantur, sed et terra cui insistitis, et que periculorum omnium firmissimum presidium sperabatur, ipsa quoque concutitur, incolas que suos fallit ac territat, ad celum animi volatibus ascendendum, interque hos rerum motus atque hominum, omnem in illo spem habendam, qui respicit terram, et facit eam tremere, de quo scriptum est: “Ego dominus et non mutor”. Quisquis in illo ve
Abbreviated transcription (Latin):
aut quid fiet si et supra berti¬
cem celum touat et suẜ pede¬
uus terra tremit iusi foite quis
iii pelagus fugiend̃ dicat qd
et celestis et t̾restris bauetatis
est ꝑticeps et suis insuꝑ moti¬
bus inquietum Onõ tu i᷑
iemediũ das ut soles s ꝑicu¬
lum exaggas/ M Sentiebã
ita tibi uisum in ⁊ sit haud
dubie se ies habet sunt que
dissimilan queñt et udis exte¬
nuari, ut que fama terubilia
uisa eiant ie ip̃a nũc tolera¬
uilia nũc contẽptiilia uideant᷑
id saue de quo agit᷑ tale est
ut sua qued ui humam eloq̃i
arguiũta discutiat unũ est so¬
lãniẽ ut dicebam raritas uia¬
sti etatem peue iutegiã tene¬
uiotib uacantẽ quo in spacio
mliabiles obusse non ẽ dubĩ
qui in uita solum rei t̾ubilis noĩn
audieũt nullum ies uisa t̾ru̾it
alioquu quẽ nõ conspecta ꝑmo¬
neãt ut antiqua illa uĩ hec no

Expanded text:
aut quid fiet si et supra vertiaut quid fiet si et supra verticem celum tonat, et sub pedibus terra tremit? nisi forte quis in pelagus fugiendum dicat, quod et celestis et terrestris varietatis est particeps, et suis insuper motibus inquietum. Non tu michi remedium das ut soles sed periculum exaggeras. Sentiebam ita tibi visum iri, et sic haud dubie se res habet. Sunt que dissimulari queunt et verbis extenuari, ut que fama terribilia visa erant, re ipsa nunc tolerabilia, nunc et contemptibilia videantur; id sane de quo agitur tale est, ut sua quadam vi humani eloquii argumenta discutiat. Unum est solamen, ut dicebam: raritas. Vidisti etatem pene integram terremotibus vacantem, quo in spatio innumerabiles obiisse non est dubium, qui in vita solum rei terribilis nomen audierint, nullum res visa terruerit; alioquin quem non conspecta permoveant, vel antiqua il
Abbreviated transcription (Latin):
et segni udicio la boio Q did
quis menta transactio et insi
ut litem funat et tarditatẽ
iudicii autecedat O mesto et
turbido actor litigio. S pro ie
aptis epytetis usus es ubi enĩ
lis ibi nec gaudiũ nec traus¬
quillitas ẽẽ pt tusi litibus uis
carere litiũ dõtempne mat̾ia
auancia lites parit ⁊ ꝑ tas alit
Eire motum tnieo
Magnũ fateor nate paiẽ¬
tis mcõmod nec ĩu̾to ap̾ce¬
dentib seggatum nempe
cũctis grauiꝰ sed rauꝰ id q¬
lemedii loco sit sepe quid in¬
stãs tonitiu celi facies mesta
ꝓnũciat tene motꝰ p̾sagium
uullum est et sienn pheietides
aqua pucei hausta piedixisse
refatur adde ꝙ adiisue cea imi¬
uas aliquod fortasse iefugiũ
subtranee offu̾̃t cau̾ne quale
illud legitui augusti cesarie
fulgura metuẽtis quod adhuc
Rome uia ceruit᷑ flaminia et
nomen ẜuat auctoris contra
teue motum nulle sũt latese
uulla fuga/ quo enĩ extra ter¬
rãt fugiat tenenꝰ honiũtio

Expanded text:
et segni iudicio laboro. Ad et segni iudicio laboro. Ad quid inventa transactio est, nisi ut litem finiat, et tarditatem iudicii antecedat? Mesto et turbido atteror litigio. Pro te aptis epithetis usus es: ubi enim lis, ibi nec gaudium nec tranquillitas esse potest. Tu, si litibus vis carere, litium contemne materiam: avaritia lites parit, et partas alit. erremotum timeo. Magnum, fateor, nature parentis incommodum, nec immerito a precedentibus segregatum: nempe cunctis gravius, sed rarius, idquremedii loco sit. Sepe quidem instans tonitru celi facies mesta prenuntiat, terremotus presagium nullum est, etsi eum Pherecydes aqua putei hausta predixisse referatur. Adde quod adversus celi minas aliquod fortasse refugium, subterranee offerunt caverne, quale illud legitur Augisti Cesaris fulgura metuentis, quod adhuc Rome via cernitur Flaminia, et nomen servat auctoris. Contra terremotum nulle sunt latebre, nulla fuga: quo enim extra terram fugiat terrenus homuncio?
Abbreviated transcription (Latin):
leticie datorem, et si dauid
uirgiliusq nõ dic̾ent notum
est et ꝙͣuis illud que uerũ
sit quod qorũ nõ faciuidior s
sauctior uates ait flamis
impetꝰ letificat ciuitatẽ plũs
tai seruidi gaudii seu leccie
gestientis ut ph̃i bocãt pauta
potentis unii dolia ꝙ̃ multa in¬
tentis aque flumĩa contment
fateor q ebriorũ leticia me tristiꝯ¬
nichil opifitib et tabernarus
ques m̾to ciuitatũ fecẽ titero
ul̃ urbib abenudi ul̃ foro sal¬
tem ac plateis et tãbnaꝵ scenis
tanꝙͣ scopulis abstinend̃ Odur¬
bis p̾mor fiequẽtiaq cuuũ im¬
portima k Trux et inquãnũ
botum est optaie prĩe solitua¬
uem / quo ip̃e sis laxior os q̃o
enĩ illa olmmi ut nosti soror appu
claudii mulitata et ista mõces
ultio apicd striptores celebrata
est ut uõ istud inquũ et suppli¬
cio dignũ sic uitandi studio
fastidii se turbis eupe, et si ies
postat uĩbi cedere modestũ ac
sapiẽtib usitatum est d longo

Expanded text:
letitie datorem, etsi David letitie datorem, etsi David Virgiliusque non dicerent, notum est. Et quamvis illud quoque verum sit, quod horum non facundior, sed sanctior Vates ait: “Fluminis impetus letificat civitatem Dei”, plus tamen fervidi gaudii seu letitie gestientis, ut Philosophi vocant, pauca potentis vini dolia, quam multa nitentis aque flumina continent. Fateorque ebriorum letitia nil tristius, nil opificibus et tabernariis, quos merito “civitatum fecem” Cicero vel urbibus abeundem, vel foro saltem ac plateis tabernarum scenis, tanquam scopulis abstinendum. Turbis premor frequentiaque civium importuna. Trux et inhumanum votum est, optare Patrie solitudinem, quo ipse sis laxior. Ob hoc enim illa olim, ut nosti, soror Appii Claudii mulctata et illa in voces ultio apud scriptores celebrata est; ut vero istud iniquum et supplicio dignum, sic vitandi studio fastidii se turbis eripere et, si res poscat, Urbi cedere modestum ac sapientibus usitatum est. Longo
Abbreviated transcription (Latin):
aniens hec nõ metuat ꝯ tãtũ
apud fortissimes hom̃i Romaõs
uideat uet̾i statato ut quicia po¬
puli ioue touante nõ teneant
Ceteꝵ metꝯ hic insi ad enien¬
dationẽ uite spectet m̃itilis est
rei, huc uetanda ies agit᷑ ut
licet nalibus causis tonet at
fulmuẽt, in chilomĩꝰ tam ꝯuiõi¬
toriũ extimet᷑ ilsis qui nullis
obstrictis causis ip̃e fons om̃i¬
est causarũ ille quid iõ tonat
in celis ut tu in t̾us bene bi¬
uas et obliuone discussa ia¬
scentẽ dnm recognostas quod
amore debuãs saltẽ meta faci¬
as/ nolite queri omĩa eq̃ bona
et mala expedit uobis, mͥ
ciedite ut sepius tonet et ꝙͣ
est eo año quo berus dei ad¬
issarius at pietatis hostis do¬
mittanꝰ int̾it nõ ut clamẽ¬
tis sit ut ille ferat ia quem
uolet s ut iram dei pus la¬
conus at humili p̾ce uinca¬
tis D Eoriorũ congressil le¬
titiaq contastor H uniũ le¬
tificare cor homis et bachã

Expanded text:
amens hec non metuat, cum cautum amens hec non metuat, cum cautum apud fortissimos hominum Romanos videat, veteri statuto, ut comitia populi Iove tonante non habeantur? Ceterum metus hic, nisi ad emendationem vite spectet, inutilis est.rei? Huc vertenda res igitur ut, licet naturalibus causis tonet ac fulminet, nichilominus tamen commonitorium existimetur illius, qui nullis obstructus causis, ipse fons omnium causarum est. Ille quidem ideo tonat in celis, ut tu in terris bene vivas, et oblivione discussa, irascentem dominum recognoscas, quodque amore debueras, saltem metu facias. Nolite queri omnia eque bona et mala; expedit vobis, michi credite, ut sepius tonet; et quam est eo anno, quo verus Dei adversarius ac pietatis hostis Domitianus interiit, non ut exclametis, sicut ille “Feriat iam quem volet”, sed ut iram Dei piis lacrimis ac humili prece vincatis. Ebriorum congressibus letitiaque contristor. Vinum letificare cor hominis, et bacchum
Abbreviated transcription (Latin):
tam uieue est D Offensor nu¬
bibus/ S Offensio admonitõ
quedain est ut iain huic tibi
yiouideas ne tenebras quas
moniẽtaneas egie fers aliqñ
ppetuo paciaris Digne celi
turbor et gũdine et piocessis¬
S hec et hus simlia ad tuuoiẽ
salutiserum uel si sꝑnitis ad uĩ¬
dictam sunt audi unũ iguis
sufrgur et spũs procellaꝵ pais
calicis eorp audi altin ignis
grando famnes ⁊ mors hoc oĩã
ad uindutam T empestatib
turbor equoreis N noli hic
sed tuam naturam ũ stultitiã
uł auauciam accusare quis que
te coegit/ D Tenebiosis nui¬
bibus ac contrauis uentis af¬
ficior BIn tenebus uatꝰ et
n tenebris moriturꝰ int̾ ieiũ
contrarios uentos uiuis diste
quod semꝑ pat̾is tandem pati
Conitru ac fulmiẽ quatior¬
B plus hie aliud ꝙͣ tediũ est
in p̾mo equis metꝰ ingens nͥ
stultis quibusd contẽptorib in
secũdo aut̃ mors/ itaq quibusa
uisum est de fulmĩe non insi ĩ¬
exꝑtum queri at quis queso nͣ

Expanded text:
tam breve est. Offendor nutam breve est. Offendor nubibus. Offensio admonitio quedam est, ut iam hinc tibi provideas, ne tenebras, quas momentaneas egre fers, aliquando perpetuas patiaris. Igne celesti turbor et grandine et procellis. Hec et his similia ad timorem salutiferum, vel, si spernitis, ad vindictam sunt. Audi unum: “Ignis, sulphur et spiritus procellarum pars calicis eorum”, audi alterum: “Ignis, grando, fames et mors, hec omnia ad vindictam”. Tempestatibus turbor equoreis. Noli hic naturam sed tuam vel stultitiam vel avaritiam accusare; quis huc te coegit? Tenebrosis nubibus et contrariis ventis afficior. In tenebris natus, et in tenebris moriturus, inter rerum contrarios ventos vivis: disce quod semper pateris tandem pati. Tonitru ac fulmine quatior. Plus hic aliquid quam tedium est, in primo equidem metus ingens, nisi stultis quibusdam contemptoribus, in secundo autem mors. Itaque quibusdam visum est de fulmine non nisi inexpertum queri. At quis, oro, nisi
Abbreviated transcription (Latin):
tibi aer om̃i carens uento ye¬
ne sennaĩs uideatar ut non
mepte quid uentũ ammã di¬
cant sine sp̃m puluerem c̾te
apud multos uius fortib dulcẽ
uides Idq ut de luto eciã cie¬
di possit diu̾sorũ operũ una ẜ¬
tus effitiat tomciua uo̾ et cõ¬
citationes celi motꝰ quid nnsi
cõminatões et monitꝰ miẜ̾antꝭ
dei suit qui certe nõ minaiet᷑
insi amaiet homme sed feruẽt
cum młte et grãnes nũꝙͣ desit
feuendi cause ad teuoĩem n̾õ
hec fornudiuẽq mortaliũ specta¬
ie. Sed ante illo alios illors qͥ
reuellant deo non solum natẽ
gnarus menunt poeta sod
uates illa etĩa duuni coustiã
consilii que ait duniĩ formida¬
uunt a du sarn eius et surer
ip̃os in celis tonabit formidate
berum tonãtem adusarii eni
et quelas mutite. D fusto et
nubiloso contastor aere Bna
tempestas durat et ẜeno nu¬
bes succedunt et ẜenũ nubib
fiequens ymo iugis alt̾natio
et feiendum sine questib quod

Expanded text:
tibi aer omni carens vento, petibi aer omni carens vento, pene semianimis videatur, ut non inepte quidam, ventum animam dicant sive spiritum? pulverem certe apud multos viris fortibus dulcem vides, idque ut de luto etiam credi possit, diversorum operum una virtus efficiet. Tonitrua vero et concitatiores celi motus, quid nisi comminationes et monitus miserantis Dei sunt? qui certe non minaretur, nisi amaret hominem sed feriret, cum multe et graves nunquam desint feriendi cause. Ad terrorem vero hec formidinemque mortalium spectare, sed, ante alios, illorum qui rebellant Deo, non solum nature gnarus meminit poeta, sed vates illa etiam divini conscia consilii, que ait: “Dominum formidabunt adversarii eius, et super ipsos in celis tonabit”. Formidate verum tonantem, adversarii! Eniet querelas mittite. Fusco et nubilo contristor aere. Nulla tempestas durat: et sereno nubes succedunt, et serenum nubibus. Frequens immo iugis alternatio, et ferendum sine questibus quod
Abbreviated transcription (Latin):
uali cur nõ uel aliquam tibi
ut dissmilĩs parton laudis ar¬
ripias eque ille btrũq potuit
feue tu nentiũ hoc uobis pͣ¬
nĩu t̾suit᷑ uoluptas emuollit̃
ensliatꝙ et̾ ut ue̾ dicã castrat
animos ut nõ hostiles tũ gla¬
dios aut mortem sed impssio¬
nes aereas formidetis clamo
autẽ sepe frustra quid qnĩ sui¬
dis clamo luiquite suũ offe¬
ciũ nature nichil sine etorius
agit illa consilus stulti et in¬
grati ne una prorsus eque
stincillula plus minq ue ꝙͣ ex¬
pedit in terram cadit et si
non singuloꝵ libidim ac sa¬
luci om̃ consulit᷑ .d. hic lu¬
to hic pulue tuibor hic nibi¬
Atqui tere uaxietas celi uaue¬
tatem sequit᷑ hmindus aerlu¬
tum parit sicus pulu̾em sicde
motu aeuis uenti de uaporib
nbes de uentis ac nubibz tem¬
pestates ac fulmmina ꝓdeunt
qui rerum causas nouit et na¬
ture se piebuit obsequẽtem con¬
sequẽtiã nõ effectuũ deflebit
et de uentis licet apud quosd
magna sit questio nõne tam̃

Expanded text:
ibali. Cur non tu aliquam tibi vel dissimilis partem laudis arripias? eque ille utrunque potuit ferre, tu neutrum. Hoc vobis primum tribuit voluptas que emollit enervatque, et, ut vere dicam, castrat animos, ut non hostiles tantum gladios aut mortem, sed impressiones aerias formidetis. Clamo autem sepe; frustra quidem, quoniam surdis clamo. Linquite suum officium nature: nichil sine eternis agit illa consiliis. Stulti et ingrati, ne una prorsus aque stillula plus minusve quam expedit in terram cadit, etsi non singulorum libidini, at saluti omnium consulitur. Hic luto, hic pulvere turbor, hic nubiAtqui terre varietas, celi varietatem sequitur: udus aer lutum parit, siccus pulverem, sic de motu aeris venti, de vaporibus nubes, de ventis ac nubibus tempestates ac fulmina prodeunt. Qui rerum causas novit et nature se prebuit, obsequentem consequentiam effectuum non deflebit. Et de ventis licet apud quosdam magna sit questio, nonne tamen
Abbreviated transcription (Latin):
lem trenuisse atq in npis basi¬
seam Gibeni fiuditꝰ et octeg̃ita
eoq amplius castella uno sũl
temꝑis momiẽto corruisse uotũ
est horrend̃ plane negociũ nͥ
aitem terubiliũ mors teneret
hant qui tuu̾e desient iultiẽbit
utq elegaut̾ ait flacta si fractꝰ
illabat᷑ orbis in pauidum ferie¬
ut Rine nan quid iefert au
iii te lapis exiguꝰ sic destẽdat
ut ꝑmiat an in te ingens ob¬
ruat aẜẽmꝰ seu pociꝰ fracta or¬
uis ut diccum est si utrobiq in¬
chil amplus est ꝙ mori iusi qr
quibusd̃ fortasse mors clarior

Expanded text:
lem tremuisse atque in ripis Basileam urbem funditus, et octoginta eoque amplius castella, uno simul temporis momento corruisse notum est, horrendum plane negotium, nisi arcem terribilium mors teneret. hanc qui timere desierit, nil timebit, utque eleganter ait Flaccus: Si fractus illabatur orbis. impavidum ferient ruine. Nam quid refert an in te lapis exiguus sic descendat ut perimat, an te ingens obruat Apenninus, seu potius fractus orbis, ut est dictum, si utrobique nil amplius est quam mori? nisi quia quibusd
Abbreviated transcription (Latin):
cõcussa hodus et noue insule
e ꝓfiuido maris em̾ẜunt et
Getuste iubes asse duodeaĩ coriu¬
erunt nõ nulle etiã tenrs hiati¬
uus hauste sunt dehuit eadem
pestis in achaia macedonia q de¬
a illa pulcheronia nõ ytalietã¬
tum sed tocius eciã mũdi ꝑte
cuta senece etatem qui inter q̃¬
stiones nales Rei huiꝯ menũt
quando et herculaneũ et rõpei¬
legis/ ac ne ccũcta sequar que
iufiuita mat̾ia est nuꝑ alpes
aerias que ytalos agĩianis se¬
ꝑant quarũ motꝰ iunsolitos ma¬
io ait et motas multis ini lo¬
tio disiectas terue poriusti et ꝯ

Expanded text:
ule e profundo maris emerserunt, et vetuste urbes Asie duodecim corruerunt, nonnulle etiam terre hiatibus hauste sunt. Dehinc eadem pestis in Achaia Macedoniaque dea illa pulcherrima, non Italie tantum, sed totius etiam mundi parte, circa Senece etatem, qui inter Questiones Naturales rei huius meminit, quando et Herculaneum et Pompeivexatam legis. Ac ne cuncta sequar, que infinita materia est, nuper Alpes aerias, que Italos a Germanis separant, quarum motus insolitos Maro ait, et motas et multis in locis disiectas
Abbreviated transcription (Latin):
collisione testari ubi subrectis
ignib cepit aqua feruestere
ille lamẽtis ac genutu impaci¬
enciã talorum exyrime̾ contra
nũotꝰ ad utrũq et touo illũ
uultu iespiciens senex uilissi¬
me inquit metucis fia nec
fugus igitir nec calorẽ pati
potes uerbum mali forsitan s
constantis taniẽ solidiq aninii
dignũq quo illesus euaso mor¬
tifero prosiliet Ceteꝵ uris ñc
adolestentib quemẽtissimũ quib
athlantes solent hieme ignem
adorantibus ut caltei O nix
me tedio asficit ħ Selitati e¬
tiã iocũda fastidũct ac qui in¬
nẽ sine uentis destendentẽ qui¬
dam int̾ pulcherrĩa ierꝭ po¬
nũt porio si quidẽ nũe pultriꝰ
ił certe candidius Brunc
estibus nũe fugoribus innus
nũc siccitate nũc ymbrib angi¬
mui R Imꝑaciẽtissimũ całores
alexandrũ ferunt nonpe qui ⁊

Expanded text:
collisione testari; ubi subiectis collisione testari; ubi subiectis ignibus cepit aqua fervescere, ille lamentis ac gemitu impatientiam caloris exprimere, contra immotus ad utrunque et torvo illum vultu respiciens senex: “Vilissime, inquit, meretricis fili, nec frigus igitur nec calorem pati potes?” verbum mali, forsitan, sed constantis solidique animi, dignumque quo illesus e vase mortifero prosiliret, ceterum vestris nunc adolescentibus convenientissimum, quibus Athlantes solent, <hieme> ignem adorantibus ut Caldei. Nix me tedio afficit. Delicati etiam iucunda fastidiunt: atqui nivem sine ventis descendentem, quidam inter pulcherrima rerum ponunt; porro si quid est nive pulchrius, nil certe candidius. Nunc estibus, nunc frigoribus nimiis, nunc siccitate, nunc imbribus angimur. Impatientissimum caloris Alexandrum ferunt, nempe qui et
Abbreviated transcription (Latin):
tum uestis cibum labor ex̾cier¬
iusi uuta ihercia piget guẽ
int̾ iemedia iu̾aie magnum
mortalis ignauie argiiuẽtum nõ
tam facile uini e dolio inuxtag
aqua linteo madente etrahitur
ꝙe tuiba homi hyeme accenso
igue ihiertes ei fortibz seggie¬
gant᷑ om̃s eo ꝯfugiĩt quibus
nichil sangnnis nũoꝵ q aniiui
est uidere licet sed non libet
Iuirenes uiõs ut formesi uide¬
ant᷑ deformatos abstisos q pube
tenus sese iguibus ing̾entes ꝙ̃to
erat honestius pudenda contege
ꝙͣ se nustis natibus mamenũ
Maribus iudoiem inspirare. P¬
. Tũt tiemo nũt estuo m̃ Ciedo
id facile mores noui/ et te loꝙ̃¬
te quid occaat dicã recens at
breiuis hystoria est pater in galli¬
is pio capitali causa ꝯ adoles¬
cente filio comp̾hensus et scdm
litumm gentis .iii. aeuũ nussus
ac dequoqui uissus erat tum
forte igit᷑ in aquã hyeme geli¬
dam ncd ac unicti panter di¬
sceudissent cepit ad olestẽs tie¬
nie et frigus magna deutiũ

Expanded text:
cibus, labor, exercinisi victus inertia. Piget ignem inter remedia numerare, magnum mortalis ignavie argumentum: non tam facile vini e dolio immixta aqua, linteo madente detrahitur, quam e turba hominum <hieme> accenso igne, inertes a fortibus segregantur. Omnes eo confugiunt, quibus nichil sanguinis nervorumque animi est. Videre licet, si non libet, iuvenes vestros ut formosi videantur, deformatos abscissosque pube tenus sese ignibus ingerentes; quanto erat honestius pudenda contegere, quam semiustis natibus, inamenum naribus nidorem inspirare. Nunc tremo, nunc estuo. Credo id facillime: mores novi, et te loquente quid occurrit dicam. Recens ac brevis historia est: pater in Galliis pro capitali causa cum adolescente filio comprehensus, et secundum ritum gentis in ahenum missus ac decoqui iussus erat, cum forte igitur in aquam hieme gelidam nudi ac vincti pariter descendissent, cepit adolescens tremere, et frigus magna dentium
Abbreviated transcription (Latin):
omia homĩs ad obsequiũ facta
sunt pais uc pastat pais ut
uostiat pars ut uehat alia ut
doffendant alia ut ex̾ceant
doceantq et condicionis admo¬
ueant qued deniq ut descent
fessum q iebus añi leuent que¬
dam ueio ut delectationẽ no¬
uiam frenẽt ac salubrib tedus
contemptũ quiꝰ luais suułq de¬
sideriũ uite melioris nicutiãt
ꝓͣtum enĩ queso mors tuueret᷑
ꝙ̃tũ ue si tedus bacua ẽẽt placita
mortałil. erat hec uita ꝯtedi¬
is plena sit placeat sic abitus
treat᷑ nec uite iotũditas biuẽ¬
ti nec amenitas bie sꝑ ẽ utilis
uiatori. expeditq nõ nũꝙͣ diuũ
aliquid occune/ quo optabilior
finis sit᷑ U yociane aues flebi¬
lib uotis infeste sunt Qno ut
arbitior philomena quẽ apud
uicgiliũ fiet noctery ramoq se¬
deus miẜabile carmẽ integoat
et mestis late leca questib ĩplẽt
dulces enĩ fleto et suaue carmẽ
et delcãbiles sunc qu̾ele mesti¬

Expanded text:
omnia hominis ad obsequium facta omnia hominis ad obsequium facta sunt, pars ut pascat, pars ut vestiat, pars ut vehat, alia ut defendant, alia ut exerceant doceantque et conditionis admoneant, quedam denique ut delectent fessumque rebus animum levent, quedam vero ut delectationem noxiam frenent, ac salubribus tediis contemptum huius lucis simulque desiderium vite melioris incutiant. Quantum enim, queso, mors timeretur, quantumve, si tediis vacua esset, placitura mortalibus erat hec vita, cum tediis plena sic placeat, sic abitus timeatur? nec vite iucunditas viventi, nec amenitas vie semper est utilis viatori, expeditque nonnunquam durum aliquid occurrere, quo optabilior finis sit. Nocturne aves flebilibus notis infeste sunt. Non ut arbitror philomena, que apud Virgilium: Flet noctem, ramoque sedens miserabile carmen integrat, et mestis late loca questibus implet. Dulcis enim fletus, et suave carmen, et delectabiles sunt querele. Mesti
Abbreviated transcription (Latin):
musta et pulex et uuito ⁊ culex
et cinifes et becusta ceta ꝙ ħ uqi
nõ siue t̾ca causa treata sut̃ as
illo qui uidit cũcta q̃ fetat et
erant uona ualde et si nulla ez
alia illa sola suffice̾t Et hus ar¬
nis quãna supoia domaretur
potuit eñ deus egiptus loones
tigiesq uł drachõnes m̃uctere
minuta et uilia musit aĩan¬
tia quo clariꝰ et celestis poa
et teriena fragilitas nota ẽẽt¬
D pulicib inquietor E Saiuis
cogitatibus conquieste cogita
pulices abuent sopor mimiꝰ
aut male libidines subuent
Ciede bene in omnib tecũ agi
bene erit᷑ U nocturno pulitã
p̾lo uictꝰ sum h Cuud suꝑ¬
uis ergo umbra et cnus quid
erig̾is inhers lutum a pulicib
bitꝰ Contra deũ calcittas In¬
miẽtũ indonutũ ac stolidũ P
ꝓffendor pulicis Suis ne
tu homĩes offende̾ a pulicib
te deffende a gilissimo imꝑar ai¬
mali nobilissimũ aggiederis
et pulicum aibum hoĩes Goras¬
D pulccib agitor B Cleuenaꝰ

Expanded text:
musca et pulex, et bruchus, et culex, musca et pulex, et bruchus, et culex, et cinifex, et locusta, ceteraque huinon sine certa causa creata sunt ab illo qui vidit cuncta que fecerat, et erant bona valde; et si nulla esset alia, illa sola sufficeret, ut his armis humana superbia domaretur; potuit enim Deus Egyptiis leones, tigres, vel dracones immittere; minuta et vilia immisit animantia, quo clarius et celestis potentia et terrena fragilitas nota esset. Pulicibus inquietor. Sanis cogitatibus conquiesce. Cogitapulices abirent, sopor nimius, aut male libidines subirent? Crede bene in omnibus tecum agi: bene erit. Nocturno pulicum prelio victus sum. Quid superbis igitur, umbra et cinis? quid erigeris, iners lutum? a pulicibus victus contra Deum calcitras, iumentum indomitum ac stolidum. Offendor pulicibus. Visne tu homines offendere? a pulicibus te defende; vilissimo impar animali, nobilissimum aggrederis, et, pulicum cibus, homines voras? Pulicibus agitor. Terrena
Abbreviated transcription (Latin):
tissimis mõtib pͥcipitat uẽ ubi
similit ut feuint hister .in. euxt¬
mũ Ruit deniqz uel ubi ligustice
Ruppes thuenis fluctibus fluẽte
austro uł caribdis olatrãti stille
si tauis beiticib torta ppũdet
cõsuetudo pͤstabit ut quod tedie¬
sissimũ sentis quad̃ ꝯ uoluptate
ꝑtipias. O latratib canũ bexor¬
dẜ Qui bulgi lattratꝰ feue di¬
dicit nullos horrebit tanes nã
neq tã multi alii neq tã rabi¬
di aut mordaces D Immitie
equus ac fiemẽs ngidus seruus
et contumax nõ tũi tedio sed
ꝑitulo etian michi funt E de
utroq aiali quid sentur dixi oli¬
nũt inth̃ nuito addo aliquid ut
uitare quid possis/ equi tediũ
si iul aliud ped̾es tibi ut fuanẽ
Manus daie pũt nec lamentie
as alio ꝙ̃ a deo cieatã niustã cie¬
dens in illuis qui mustaꝵ fu¬
ceps dicit᷑ potestatẽ uenias qd
affc̃o cuid̃ tedus sinilib accidisse
auctor est augꝰ ỹncipiũ illudio¬
hãnis famosissimũ expõnes et

Expanded text:
tissimis montibus, precipitat; vel ubi similiter, ut ferunt, Hister in Euxinum ruit; denique ubi vel Ligustice rupes thirrenis fluctibus furenti austro, vel Charybdis oblatranti Scylle Sicanis vorticibus torta respondet, consuetudo prestabit ut quod tediosissimum sentis, quadam cum voluptate percipias. Latratibus canum vexor. Qui vulgi latratus ferre didicit, nullos horrebit canes; nam neque tam multi alii, neque tam rabidi aut mordaces. Immitis equus ac fremens, infidus servus et contumax, non tantum tedio, sed periculo etiam michi sunt. De utroque animali quid sentirem dixi olim, et nil nunc muto. Addo aliquid; ut vitare quidem possis equi tedium, si nil aliud, pedes tibi, ut servi autem, manus, dare possunt; nec lamentis ab alio quam a Deo creatam muscam credens, in illius qui muscarum princeps dicitur potestatem venias; quod affecto cuidam tediis similibus accidisse, auctor est Augustinus, Principium illud Ioannis famosissimum exponens. Et
Abbreviated transcription (Latin):
uite ꝑteni alus daie ut tua
utc̃itate post habita aliene
ntẜmas boluptati. quod ma¬
lum siab micio maidisset ñ¬
ꝙͣ ad qanc ipsam famã q̃ me
nũc cruciat uentũ eẽt sed
et p̾claros amuii conatꝰ et
eggregia potens est impedue
negocia importuũ D Id qͥd
ita esse non nego durũ certe
sed tolãbile ymo et nuudioste
et optabile Ceter uicũq tuo
Iudicio acceptum exit pene in¬
euitabile namq ad euadeudũ
uia nisi uel suꝑbia uł ignaui¬
a alt̾a honestũ desidiũ te petẽ¬
cĩt arcebit alta eciã extĩguet
si quod est aliud cemediũ uibi¬
ũ fuga est ꝙ̃ꝙ̃ si claritas u̾a
sit nec fuga sufficiet sequit᷑ tla¬
utas possessorem suũ quotũq
ꝑrexit̾ et ubicũq constitent
secũ eut nec fure unꝙͣ̃ net
in siluis quidẽ desmet clarus
esse qui in uibibz clarus fuit
nõ pt̾ fame fulgor absceudi
int̃ tenebras enmiet et ad se
oculos atq aĩos trassit/ nũquid
nõ audisti daudaniũ bragiua¬

Expanded text:
vite partem aliis dare, ut tua vite partem aliis dare, ut tua necessitate posthabita, aliene inservias voluptati; quod malum si ab initio incidisset, nunquam ad hanc ipsam famam que me cruciat ventum esset; sed et nunc preclaros animi conatus, et egregia potens est impedire negotia, importunum. Id quidem ita esse non nego, durum certe sed tolerabile, imo et invidiosum et optabile; ceterum utcunque tuo iudicio acceptum erit, pene inevitabile: nam que ad evadendum via, nisi vel superbia vel ignavia? Altera honestum desiderium te petentium arcebit, altera etiam extinguet. Si quod est aliud remedium, urbium fuga est, quanquam si claritas vera sit, nec fuga sufficiet. Sequitur claritas possessorem suum quocunque perrexerit, et ubicunque constiterit, secum erit; nec rure unquam, nec in silvis quidem desinet clarus esse, qui in urbibus clarus fuit. Non potest fame fulgor abscondi: inter tenebras eminet, et ad se oculos atque animos trahit. Nunquid non audisti Dandamum Brachma
Abbreviated transcription (Latin):
gis memorie extrin fecit ma¬
guo p̾cio acciti cum aute yer¬
fectum opus obusset regia ip̃a
tamẽ unamuũt in fine ml
iami aluid ꝙ̃ suũ decus ⁊ facti
memoriã cogitantes ꝓuide õs
honues claritatẽ famãq deside¬
rant solus tu ne ꝑuo illas
tedio emptas uelis Pymo
et ego apud post̾os clabus esse
cupiani int̾ coetaneos recusem¬
S Quidita aun hõc mais e¬
o ꝙ difficiliꝰ ac rabius sit ob¬
stante que pũtiũ famam nit¬
peslat muidia B Quia mt̾
absentes mera est griq̃ nullꝰ
obstrepit nullꝰ obstat iut pie¬
sentes autẽ et contradutio et
labor magnus eni labor est
mague tustodia falue st non
mẽsegant ait quodam iiuis
aut delicatꝰ aut seguis es qui
suie labore maguũ aliqued̾ sꝑ¬
es cum ꝓ añnus tot se offe¬
eant labores. D Ego beio
nõ labores iespuã si tedia E
mam quis ferat assidue ui¬
sitari obsiden posti exagita¬
ri et sui int̾m neglĩgentem
fotos dies ac mãgĩa bieius

Expanded text:
gis memorie extrui fecit, magis memorie extrui fecit, magno pretio acciti, cum ante perfectum opus obiisset regina ipsa finem, nil iam aliud quam suum decus et facti memoriam cogitantes. Proinde omnes homines claritatem famamque desiderant: solus tu, ne parvo illas tedio emptas velis. Imo et ego apud posteros clarus esse cupiam, inter coetaneos recusem. Quid ita, cum hoc maius, eoque difficilius ac rarius sit, obstante que presentium famam interpellat invidia? Quia inter absentes mera est gloria: nullus obstrepit, nullus obstat; inter presentes autem et contradictio et labor. Magnus enim labor est magne custodia fame, ut non ineleganter ait quidam. Nimis aut delicatus aut segnis es, qui sine labore magnum aliquid speres, cum pro minimis tot se offerant labores. Ego vero non labores respuam, sed tedia: nam quis ferat assidue visitari, obsideri, posci, exagitari, et, sui interim negligentem, totos dies ac magnam brevis
Abbreviated transcription (Latin):
Elebrior sum ꝙ̃ uellem notiorq
Ban id spũis quod maxĩ
exoptarunt duces ac p̃ncipes
uus quid tantis bellie ac studus
agit᷑ insi ut celebies uotiq sint
aut quid alud insignes aittfi¬
ces moliũt᷑ declarauit hoc phi¬
dias in miu̾ue statua quod opꝰ
onin que hom̃i manib facta sũt
p̾mũ aut int̾ p̃ma posuerim
ubi cum aliquid scribeie ueritꝰ
fuisset uultum suũ tlipeo sta¬
tue sic instulpsit ut ab omnib
nosteret᷑ et auelli iude insi te¬
to oꝑe dissoluto nulle posẜ inge¬
no nosti in pͤmũ sui laborĩs
optabat si quis enĩ nõ faniã s
pecumã cogitare dixi̾t artisices
iii om̃ib fortasẜ assetiar in illu¬
strib negẽ mĩta sũt rei ħꝯ uidi¬
eciã seye opi insistũt ac ne quid
faie excidat lucrum sꝑuũt
compbauit hot maxĩa nobil
illa cõstancia illorũ quatuor
abtificũ qui ad famosissimũ
illud opus quod archensia
carie Regnia dileccissini cõut¬

Expanded text:
elebrior sum quam vellem notiorque. elebrior sum quam vellem notiorque. An tu hoc spernis quod maximi exoptarunt duces ac principesbus, quid tantis bellis ac studiis aguntur, nisi ut celebres notique sint? Aut quid, demum, aliud insignes artifices moliuntur? Declaravit hoc Phidias in Minerve statua, quod opus omnium que hominum manibus facta sunt, primum aut inter prima posuerim, ubi cum aliquid inscribere vetitus fuisset, vultum suum clipeo statue sic insculpsit, ut et ab omnibus nosceretur, et convelli inde, nisi toto opere dissoluto, nullo posset ingenio: nosci in premium sui laboris optabat. Si quis enim non famam sed pecuniam cogitare dixerit artifices, in communibus fortassis assentiar, in illustribus negem. Multa sunt rei huius indietiam sepe operi insistunt, ac ne quid fame excidat, lucrum spernunt. Comprobavit hoc maxime nobilis illa constantia eorum quattuor artificum, qui ad famosissimum illud opus, quod Artemisia Carie regina dilectissimi coniu
Abbreviated transcription (Latin):
noticiam est neq auditis ftactũ
eclamãtem / prudens uenturi
temporis exitum calignios d
norte p᷑mit deus ridet q si mor¬
talis ultra fas tiepidat ometps
in uĩam trahitis ꝑuiciem de ꝓre¬
tito iesti de pñti auxii de futõ
pauidi tiepidiq deq hus cuus
supuaculs dignos metitis ma¬
inpulos laboĩe uigilãtes conso¬
piti sompia sin illud forte unii
est quod uatãtem quoq curis
annña inquietã sompnus esse¬
uel natura honũs ul̃ petatũ
cogit nõne cũ ex nulle sompius
nec bnũ uerum ẽẽ uerp sit post¬
ꝙͣ allutio falli opoitet/ saciꝰ est
inquietari somynus ꝙͣ mulcere
et amare sompmaie ꝙͣ dultia
mesti enĩ sompii fallacia leta ẽ
leti autem mesta O Sompmis
fatigor B Sꝑne totã hanc in¬
eptĩa et quiestes si id nequis hus
te solgie conitibus qui similia
passi sunt hus duoꝰ noiãtim
quos mͦ dicebã dũ de uigi᷑ quens
¶ de celebtate noĩs ĩportũa cada¬

Expanded text:
vestram est; neque auditis Flaccum vestram est; neque auditis Flaccum exclamantem: Prudens venturi temporis exitum caliginosa nocte premit Deus ridetque si mortalis ultra fas trepidat. Omne tempus in vestram trahitis perniciem, de preterito mesti, de presenti anxii, de futuro pavidi trepidique; deque his curis supervacuis dignos metitis manipulos, laborem vigilantes, consopiti somnia. Sin illud forte verum est, quod vacantem quoque curis animam, inquietam somniis essevel naturcogit, nonne, cum ex mille somniis nec unum verum esse verum sit, postquam alterutro falli oportet, satius est inquietari somniis quam mulceri, et amara somniare quam dulcia? mesti enim somnii fallacia leta est, leti autem mesta. Somniis fatigor. Sperne totam hanc ineptiam et quiesces; si id nequis, his te solare comitibus, qui similia passi sunt, his duobus nominatim, quos modo dicebam, dum de vigilia quereris. 88 DE CELEBRITATE NOMINIS IMPORTUNA
Abbreviated transcription (Latin):
dixisse dudum bideor/ dũ de
ocio et quiete disẜerẽ inter
cet̾as uite molestias queritar
ꝙ terreant eũ sompnia et Gi¬
fiones horrore ꝯcuttãt Uso¬
lito minꝰ dormio B Solito
igitur magis biuis uẽpe quod
doctis placet ut mors sopuꝰ
sic uita uigilia est A Sõp¬
nus morbum expulit E¬
tas reducet L Somꝑnũ a¬
mor exclusit N uis se unã
dicis morbus est enĩ amor et
morboꝵ maxiinꝰ D Sop̃nũ
metꝰ extiuxit B Securitas
suscitabit ¶ Sompnũ senectꝰ
eripuit Emors uicina restituet
Ompnus inquietor Q Si
bberum est quod sayiẽs qͥd
suit multas curas secunt᷑ somp¬
na quod uñ quoq approbant
auttores/ radicem mali amputa
curas pelle sompnia quoq repu¬
lis/ quo enĩ queso tot curas ⁊
tam nichil ꝓfut᷑as in tã bieui
uita de qua iam ab nucio ꝓui¬
sum est quid torqueri iiuat et
turbidam curis uitam et infe
insame ur̃ẽ q delibationes illo de
tempore quod nõ solum epxtra

Expanded text:
dixisse dudum videor, dum de dixisse dudum videor, dum de otio et quiete dissererem, inter ceteras vite molestias, queritur quod terreant eum somnia et visiones horrore concutiant. Solito minus dormio. Solito igitur magis vivis, Nempe quod doctis placet, ut mors somnus, sic vita vigilia est. Somnum morbus expulittas reducet. Somnum amor exclusit. Bis rem unam dicis. Morbus est enim amor, et morborum maximus. Somnum metus extinxit. Securitas suscitabit. Somnum senectus eripuit. Mors vicina restituet. omniis inquietor. Si verum est quod sapiens quidam ait, multas curas sequuntur somnia; quod vestri quoque approbant auctores. Radicem mali amputa, curas pelle: somnia quoque pepuleris; quo enim queso tot curas, et tam nichil profuturas, in tam brevi vita, de qua iam ab initio provisum est? quid torqueri iuvat? et turbidam curis vitam et infesinsanie vestreque deliberationes, illo de tempore, quod non solum extra
Abbreviated transcription (Latin):
blaudicus repetẽdus est si iicũ¬
bas ꝑdis oꝑam cogi nequit
age aluid da requiẽ temꝑib
tus animo curas leues imꝑ¬
uisus aderit facile amnũs
uagis et corꝑib fessis obrepͭ¬
d. Sepe m sompuꝰ int̾oũpil¬
Dac ꝙ solitꝰ fert᷑ augusta
cesar lt̃orib aut fabultitorib
accersitis int̾ruptum remtegia
Sin grauiorib curis hoc acci¬
dit poue illas, hũc recipis
de hiiꝯnõi enĩ loquebatur
maio bb̃i ait salubres sõpnos¬
curam abrumpe L Sompni
Requiem amisi N Et teuro¬
dẽ sompnior nocturuos ꝙ are¬
tas ꝙ̃uis eñ sapiẽtis meli¬
ora fantasmata areͭ ͤ ᷤ opnie¬
tus et uerum sit tamẽ et bir
ille ingenio eq̃ magnꝰ et ĩꝑi¬
o et ille alter sauctitate ac
patĩa eque insignis de quil
paulo ante suũl dixiuiꝰ sõp¬
moꝵ graues sensere molestias
nã quid alii sentĩãt quisq no¬
uit in se et lectulũ ꝓpu suaꝵ
testem habet illusiduũ atq

Expanded text:
blanditiis repetendus est; si incumblanditiis repetendus est; si incumbas, perdis operam: cogi nequit; age aliud, da requiem temporibus tuis, animo curas leves: improvisus aderit; facile animis vagis et corporibus fessis obrepit. Sepe michi somnus interrumpid solitus fertur Augustus Cesar: lectoribus aut fabulatoribus accersitis, interruptum reintegra; sin gravioribus curis hoc accidit, pone illas: hunc receperis; de huiusmodi enim loquebatur Maro ubi ait salubres curam somnos abrumpere. Somni requiem amisi. Et terrorem somniorum nocturnosque metus. Quamvis enim sapientis meliora fantasmata Aristoteles opinetur, et verum sit, tamen et vir ille ingenio eque magnus et imperio, et ille alter sanctitate et patientia eque insignis, de quibus paulo ante simul diximus, somniorum graves sensere molestias. Nam, quid alii sentiant, quisque novit in se, et lectulum proprium suarum testem habet illusionum atque
Abbreviated transcription (Latin):
manus sed quid dices si quo
fedior morbus es pulcrior pa¬
tiençia est qued si ꝑuo exmalo
bonũ ingeus elicis hec mniuiꝵ¬
earui una est Reruin que cõ¬
temptũ corꝑis maxuue parũt
quo nichil est meluis mortalt¬
S. Totum me stabies occripat¬
B Iotum te uerũ est id quid̃
metuo sed plus est forsitã ꝙ̃
qued dicere uoliuisti totũ eñi
corpus intelligis sed est nobĩs
iisibias aĩoꝵ stabies cupidi¬
tas ac cap libido et ꝓburitꝰ
quid ulcistendi querẽdiq qui
quo magie stalꝑit᷑ atrĩq estu¬
at hũc uic tolli uec len yo
scitis nec sentitis quid̃ tanto
Miuor bobis est semꝑ uii cura
Ormire nõ possum uige¬
la et gaude uite tibt tẽ¬
pus auctum int̾ obdormue e¬
nĩ atq emori quid int̾est insi
ꝙ aster temporasis ꝑpetuꝰ ast̾
est sopor Itaq nescro an non
satis ppe et sompnus bieuis
mors et mors sompuꝰ longa
siue etornus dici possit O sõp¬
nũ ꝑdidi B nõ ui quid sed

Expanded text:
manus. Sed quid dices, si quo manus. Sed quid dices, si quo fedior morbus, eo pulchrior patientia est? Quid, si parvo ex malo bonum ingens elicis? hec nimirum una est rerum que contemptum corporis maxime pariunt, quo nichil est melius mortali. Totum me scabies occupat. Totum te, verum est; id quidem metuo; sed plus est forsitan, quam quod dicere voluisti, totum enim corpus intelligis. Sed est vobis invisibilis animorum scabies, cupiditas ac libido, et pruritus quidam ulciscendi querendique, qui quo magis scalpitur, acrius estuat. Hunc ne tolli nec leniri poscitis, nec sentitis quidem, tanto minor vobis est semper vestri cura ormire non possum. Vigila et gaude: vite tibi tempus auctum; inter obdormire, enim, atque emori quid interest, nisi quod alter temporalis, perpetuus alter est sopor? Itaque nescio an non satis proprie, et somnus brevis mors, et mors somnus longus sive eternus dici possit. Somnum perdidi. Non vi quidem, sed