comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
etas illa ꝑfeccior qua ꝑmanen¬
tem phusir falso appellant mox
omes pariter senectus abscon¬
dit ita ut si intinissa ꝯuersacio
fuerit brem Incognostibiłis sit
amcꝯ cum tamen si post anoꝵ
milia dardanꝰ troyani Ronut¬
lus roma redeat sine cunctrai¬
one uantu illesit cogniturus
hic tiberim tanto euidencior
est hom̃̃is iutacio ⁊ fuga ꝙ
flum̃is. illud pleno ore lauda¬
uerii ꝗd seneca idemhis dic¬
tis et ideo inquit admiror de¬
mencianram ꝙ tantope ama¬
mo xem fugitissima corpo ꝙ
si gentitis ꝯomo dicere austis
est ie reꝑabilem iactura cor¬
poris expectans et licet ĩ hoc
uarie sepe de mortatitate aĩe
dubius quid nos dicere equum
est. Quirde futirro statu ae
certi sumꝯ ⁊ corruptibilis ac
caduci corporis si eo caste ac so¬
brie usi ermiꝯ/ in corxipçionez¬
sempiternam cum ingenti fidu¬
cia ueniamus. Cogitate nũt et
ante occulos pom̃te cuntates qͣs
Inhabitastis s sic illas cogitare

Expanded text:
etas illa perfectior quam permanenetas illa perfectior quam permanentem phisici falso appellant, mox omnes pariter senectus abscondit; ita ut si intermissa conversatio fuerit, brevi incognoscibilis sit amicus, cum tamen si post annorum milia Dardanus Troiam, Romulus Romam redeat sine cuntatione Xantum ille sit cogniturus, hic Tyberim; tanto evidentior est hominis mutatio et fuga quam fluminis. Illud pleno ore laudaverim, quod Seneca ipse his dictis: «Et ideo» inquit «admiror dementiam nostram quod tantopere amamus rem f gentilis dicere ausus est, irreparabilem iacturam corporis expectans et licet in hoc varie sepe de immortalitate anime dubius, quid nos dicere equum est, qui et de futuro statu anime certi sumus et corruptibilis et caduci corporis, si eo caste ac sobrie usi erimus, incorruptioneem cum ingenti fiducia veniamus. Cogitate nunc et ante oculos civitates ponite quas inhabitastis, sed sic illas cogitate
Abbreviated transcription (Latin):
et nitrimur euo prolixiore
ꝑdurant quas tñ i seniestere
dernnimo et pire nec ulla ta¬
uros imnortafitatem speret
cu caput irebnim uidemo
esse mortalem Equidem ut pu¬
eris nouicrisq uestris placeam
ista lecturis/ nõ in eleganiter illd
nt ꝓsper nam inichi quis pro¬
dest ꝙ longo fliine cursu sẽꝑ
i exhanstis prona ferinturx
aqis Eiuueratisq aliis ad
hunt modum intulit. Ista ma¬
nent nr̃is non manere pare¬
tes Exigni uitam tpris hospes
ago ut uero grandiustutis pla¬
cẽam seneta idem post memo¬
ratam heracliti smam Cuius
prouime mençio est habita hͦ
hot ampliꝯ uidetur ut hõiem
⁊ uelocior rapiat cursus et ma¬
infestior cum fugientibus aqs
flumis eadem facies sit lors
aut amnis labentibꝰ tam diuer¬
sa tamq alia prorsuO ut post
paulutum Internosti nequeat
uł ab his quious cumi anncici¬
a et familiaritate ꝯiũctꝰ erat.
Ita ut puericia infanciã pue¬
riciam adolescençiam utraq

Expanded text:
et nutrimur evo prolixiore et nutrimur evo prolixiore perdurant, quas tamen et senescere cernimus et perire? Nec ulla urbs immortalitatem speret, cum caput urbium videamus esse mortale. Equidem ut pueris novitiisque vestris placeam ista lecturis, non ineleganter illud ait Prosper: Nam michi quid prodest quod longo flumina cursu semper inexhaustis prona feruntur aquis? enumeratisque aliis ad hunc modum intulit: Ista manent nostri sed non mansere parentes. Exigui vitam temporis hospes ago. Ut vero grandiusculis placeam, Seneca idem post memoratam Heracliti sententiam cuius proxime mentio est habita hochoc amplius videtur ut hominem et velocior rapiat cursus et manifestior, cum fugientibus aquis fluminis eadem facies sit, hominis autem annis labentibus tam diversa tamque alia prorsus, ut post paululum internosci nequeat vel ab his quibus cum amicitia et familiaritate coniunctus erat, ita ut pueritia infantiam, pueritiam adolescentia, utranque
Abbreviated transcription (Latin):
m eis insi consitioru circune
et flame lilndimi et tenebre
Iudiciorũ ⁊ inscabititas accio¬
mĩ inquietam et turbidam
efficuit uitam Tind uero ali¬
ud existimen Sabilonis flu¬
men insi hũc que assidue cer¬
nimꝰ discuesu ueru non ma¬
nentem. hec est fluinims
natiurra fugit et stat aque
fugiunt flumen manet ⁊
hõs est quod uolint dicerehe¬
uaclitus ille qui oronis oscu¬
ritate delectatus ob hoc dic
ñõ desçendima. Euod expõnes
seneca manet eĩti inquit ĩdẽ
Elumis nomen aqua trans¬
misra est. Intret aliquis ex¬
empti causa in huc ip̃m cino
hec uobis ad ripam striboh
in ortuo suo pͥmoq desteri¬
su satis inpigruac uolocer
Eliuĩni et egressus mox eõdẽ
redeat flũmen est idez eade
pars aluer aque alia Et q̃d
hoc atiquis ut sensu predite
sint ꝙ maneat flum̃e cũ ille
Incerim rapiantitr autqs
magis prodest hommi ꝙeo
labente m̃udus stat ꝙͣ ꝙ ne
his quidem si uer fateri uo¬
lumꝰ manet s licet occulaiꝯ
urbes i qubus nastirur

Expanded text:
 eis nisi consiliorum circuitus, et flamme libidinum et tenebre iudiciorum et instabilitas actionum inquietam et turbidam efficiunt vitam. Quid vero aliud existimem Babilonis flumen, nisi hunc quem assidue cernimus discursum rerum non manentium? Hec est fluminis enim natura: fugit et stat; aque fugiunt, flumen manet, et hoc est quod voluit dicere Heraclitus ille, qui orationis obscuritate delectatus ob hoc dictnon descendimus». Quod exponens Seneca «Manet enim» inquit «idem fluminis nomen: aqua transmissa est». Intret aliquis exempli causa in hunc ipsum, cuius hec vobis ad ripam scribo, hic in ortu suo primoque descensu satis impigrum ac velocem fluvium, et egressus mox eodem redeat: flumen est idem, eadem pars alvei, aque alie. Et quid hoc aquis, ut sensu predite sint, quod maneat flumen cum ille interim rapiantur? Aut quid magis prodest homini quod eo labente mundus stat, quanquam ne is quidem, si verum fateri volumus, manet, sed licet occultius urbes in quibus nascimur
Abbreviated transcription (Latin):
studiũ deflectãt cogitet Inuenis
pudicicia in iuuentute pulche x ⁊
nectutẽ libidinem cõgitet formo¬
sus ornari pulceitudine castita¬
te Togitet deformis am ⁊ pui
uiciis deformarialle deformita¬
te caueat hic forma ꝯcupistat
interm hois Suat se puer m̃c
cepisse norit semor mundun
hic susceptam Tollicitudinenꝰ
nõ deponat querat diues con¬
tmeneie laudenispcup lastnue
uitet instuman pudeat mo/¬
nachum nõ actui modo s cogi¬
locũ esse exuitent ⁊ rigido limi¬
ne mouos cire et desideria deli-¬
cata aduris cubilibus arcean¬
tin stitu est illud apli qd angus¬
tino ad uite mutaciõne acutis¬
simũ calcar fint / ut egdem ip̃o

Expanded text:
studium deflectat. Cogitet iuvenis studium deflectat. Cogitet iuvenis pudicitiam in iuventute pulcerrimamssimam libidinem, cogitet formosus ornari pulcritudinem castitate, cogitet deformis animum ipsum vitiis deformari. Ille deformitatem caveat, hic formam concupiscat interni hominis; sciat se puer nunc cepisse, norit senior nondum suscipiat, hic susceptam solicitudinem non deponat. Querat dives continentie laudem, pauper lascivie vitet infamiam, pudeat monachum non actui modo, sed cogilocum esse. Exulent a rigido limine molles cure et desideria delicata a duris cubilibus arceantur. Scitum est illud Apostoli, quod Augustino ad vite mutationem acutissimum calcar fuit, ut eodem ipso
Abbreviated transcription (Latin):
uel aplici precepti uel phyti con¬
silii memores insistamo/ Con. cet
secũ quisq seci si quid uirtuose ges¬
sit in uita quanta ilsu gloxia et
quanta setuta delectacio est siqd
libidinose uł turpiter ꝙͣtus pudor
quanta penitencia quatꝰ dolor
et ex preteritoru memoria eli¬
gat / quid agendum uitandu ue
sit Comparet tinpitudines mag¬
intudinẽ feuctui exigno seu uerĩꝰ
milli /simul⁊ fame dampnum
extimet et corporis areq iactu¬
ram intendatq aceiter /quid est
qd ganco precio uenale ꝓponit
midmanlibus mundo carne de¬
momis ⁊ mortales occulos fuco
mulcente fallentibus tendat In-¬
tima rerũ introspice suꝑficiemq
contempnere neq ꝯcupistencie
ĩ ẜinat / s saluti m omibus lap¬
sum reru presenciũ consideret
pͥncipii memor finemq ꝓspici¬
ens/ et meminerit pudoris acris
se ꝙ ius in latebris lu
tes iliocebras masculo suꝑcilio rei/¬
çiens/omes cogitatus ad honesti

Expanded text:
vel apostolici precepti vel philosophici convel apostolici precepti vel philosophici consilii memores insistamus. Cogitet secum quisque, siquid virtuose gessit in vita, quanta illum gloria et quanta secuta delectatio est; siquid libidinose vel turpiter, quantus pudor, quanta penitentia, quantus dolor; et ex preteritorum memoria eligat quid agendum vitandum ve sit: comparet turpitudinis magnitudinem fructui exiguo, seu verius nulli, simul et fame damnum extimet et corporis animeque iacturam, intendatque acriter quid est quod tanto precio venale proponitur nundinantibus mundo, carne, demoniis et mortales oculos fuco mulcente fallentibus; tendat intima rerum introspicere superficiemque contemnere neque concupiscentie inserviat, sed saluti. In omnibus lapsum rerum presentium consideret principii memor finemque prospiciens, et meminerit pudoris atris se quamvis in latebris luctes illecebras masculo supercilio reiciens omnes cogitatus ad honesti
Abbreviated transcription (Latin):
caçionem/ fine uero uitam eternã.
stipendia eni pccimors est/ gratla
tres mei an erubescere malit/ an
bitare couemet/ an carnian spu
sit parendum. Cũ inde corrupao
et mors/ hinc scitas ⁊ eterna uita
puemiat. libet insexere uñu luis
consentanen /gentilis s sapientis¬
simi uiri dictũ qđ noq̾ila in ꝑte
mutauermynerba ip̃a ponami
ex oraçione marci Catonis mi¬
mancio hica ad milites/ cogitato
cum aĩs uris inquid si quduos
per laborem recte feceritis/ la¬
dor ille a uobis cto xecedet bene¬
factu a uobis dum uiitis non
abstedet siqua per uoluptatem
nequiter feçeritis uoluptas çico
abibit nequlter fam illud apud
uiuenciu mortuos sequi nc̃ penas
aut premia morte furi Edillis
quoq licet non tã ualide ꝑsuasu
fuisse inulta indicant que libelu
huiꝯ brenitas nõ capit/ hac sane
catomns exortaçione/qua posuior¬
nanius aliquid fortasse nil nexo
me iudice ueriꝯ nil penetrabiliq

Expanded text:
cationem, finem vero vitam eternam. cationem, finem vero vitam eternam. Stipendia enim peccati mors est, gratia tres mei? An erubescere malit, an bitare conveniet, an carni an spiritui sit parendum, cum inde corruptio et mors, hinc sanctitas et eterna vita proveniat. Libet inserere unum his consentaneum gentilis sed sapientissimi viri dictum, quod nequa in parte mutaverim, verba ipsa ponam ex oratione Marci Catonis Numantie habita ad milites: «Cogitate in animis vestris» inquit «siquid vos per laborem recte feceritis, labor ille a vobis cito recedet, beneficium a vobis dum vivitis non abscedet; siqua per voluptatem nequiter feceritis, voluptas cito abibit, nequiter factum illud apud viventium mortuos sequi, nec penas aut premia morte finiri, quod illis quoque, licet non tam valide, persuasum fuisse multa indicant, que libelli huius brevitas non capit. Hac sane Catonis exhortatione quam posui ornatius aliquid fortasse, nil vero, me iudice, verius, nil penetrabilius
Abbreviated transcription (Latin):
quit cãm penitendi /ꝙͣ recordandi
tas omns stiilis agit fruentes
mis tenaci ferit icca corda mor¬
des queritur / flut ⁊ fugit btruq
ꝓpiu est flumis quod afluendo
nom̃e trahit. utrobiq aũt mnchł
nouis quod p̾dem sciebamꝰ/ an¬
duiniꝰ uoluptatem fliidam et
uolantem/ Iam atis erat et si
nil ampliꝰ mali ess̾ s in fine
audiens ponitendi cam morsu¬
q aĩset longam amaritudine
breui dulcedin succedentem q̃d
mina sapienti ꝯuenire dixeriz
caciterq peniteat. preclare quide
aplus eadem ad romanos epla.
situt exhibinstis inquit mẽbra
tati ad iiquitatemita nec exhi /¬
bite menbra ura ẜuire nsticie i
scificacione. Cum em̃ ẜuiessetis
peccati / liberi firistis iusticie. hec
cum dixisset ꝙ ad ꝑsuasionem ef¬
ficatissimu robatire adiecit. et que
ergo feuctu inquit habuistis tũs
in illis in quibus mĩc erubescitis.
nam futis illorũ mors est minc
uero liberati apeccato /ẜuiante¬

Expanded text:
quit causam penitendi quam recordandi»; quit causam penitendi quam recordandi»; tas omnis, Stimulis agit fruentes mis tenaci Ferit icta corda mordes queritur, fluit et fugit; utrunque proprium est fluminis, quod a fluendo nomen trahit. Utrobique autem nichil novi, sed quod pridem sciebamus audivimus voluptatem fluidam et volantem. Iam satis erat et si nil amplius mali esset, sed in fine audiens penitendi causam morsumque animi et longam amaritudinem brevi dulcedini succedentem, quid minus sapienti convenire dixerim caciterque peniteat? Preclare quidem Apostolus eadem ad Romanos epystola: «Sicut exhibuistis» inquit «membra tati ad iniquitatem, ita nunc exhibete membra vestra servire iustitie in sanctificatione. Cum enim servi essetis peccati, liberi fuistis iustitie». Hec cum dixisset, quod ad persuasionem efficacissimum rebatur adiecit: «Et quem ergo fructum» inquit «habuistis tunc in illis, quibus nunc erubescitis? Nam finis illorum mors est, nunc vero liberati a peccato
Abbreviated transcription (Latin):
mixilm̃ sentit terrena fagilitas
itaq et in aliis et in hoc mauie
uictoria et triumphus adeo sũt᷑
multa quidem fres babilonis flu¬
mina nouimꝰ magne transna¬
denda piculo sm quorũ transitu.
nr̃i duas dexteram poscentes.
u piano ore poeticu illud exclame¬
mo ad inuictũ uere quod ad si
uere uictum ⁊ profiigu ille nau̾¬
fragus apud ungiliũm exclama¬
bat. Eripe me hĩs in uicte malis
da dexteram miẜo et tecum me
tolle per umbras / Sedibus ut sal¬
tem placidis in morte quiescan
uel si religiosior ẜmo Iiuat illus
daniticũ uepetamꝰ salinũ me fac
deus qm̃ reritanerut aque usq
ad nam meam⁊ que sequũtur
ut de limo profutndi et de altitu¬
dine maris illiꝯ auxitio eruam
nullu tñ ex oĩbũs flumenhos
in quo mic stilus hic uenigat
aut ꝓpetuũ magis/ aut rapidu.
possum id pretẽr expiencia ma¬
gistra reri/ anccoritatibus quor
doccoꝵ hoium assexere. fluit In¬
quit Ticero uoluptas corpis et
pͥa queq auolat sepiusq relin¬

Expanded text:
auxilium sentit terrena fragilitas, itaque et in aliis et in hoc maxime victoria et triumphus a Deo sunt. Multa quidem, fratres, Babilonis flumina novimus magno transvadanda periculo, in quorum transitu nostri ducis dexteram poscentes cristiano ore poeticum illud exclamemus ad invictum vere, quod ad suum vere victum et profugum ille naufragus apud Virgilium exclamabat: Eripe me his, invicte, malis... Da dextram misero et tecum me tolle per undas, sedibus ut saltem placidis in morte quiescam; vel, si religiosior sermo iuvat, illud daviticum repetamus: «Salvum me fac, Deus, quoniam intraverunt aque usque ad animam meam» et que sequuntur, «ut de limo profundi et de altitudine maris» illius auxilio eruamur. Nullum tamen ex omnibus flumine hoc, in quo nunc stilus hic remigat, aut perpetuum magis aut rapidum. Possum id preter experientiam magistram rerum autoritatibus quoque doctorum hominum asserere. «Fluit» inquit Cicero «voluptas corporis et prima queque avolat sepiusque relin
Abbreviated transcription (Latin):
miant secũq discordes ⁊ feliceti
sumil et miferam uicadicins
⁊ ingemo armati ꝑ acuti ꝯ cliesio¬
 meus suas muniuntas guent
ambages/ qui si ad se ip̃os uites
sne cuesum occulos aliqu refle¬
uerit intelligent credo speciosa
crupnas que ure non taunote
oib̃us nõbis essent s eab Cicero
quantũ potint in consolaciode
expticint ⁊ post eu cinuos acu¬
gustio libro cnntatis dei ultio
selus brene s ad probandigo
Incenditin sacis efficax actingã
ad in libro que de deo pacorsus
de nobis quib anc miẜqne⁊iliomes¬
niquit deont plaudentes oreore por¬
lerites nmortaugus aĩa moromne¬
tisuo oritis ⁊ obnoxiis corpoiibo¬
endo piole mutabiles uerulam

Expanded text:
niant secumque discordes et felicem niant secumque discordes et felicem simul et miseram vitam dicunt et ingenio armati peracutis conclusionibus suas muniunt ac tuuntur ambages, qui si ad se ipsos viteque sue cursum oculos aliquando reflexerint intelligent, credo, speciosa erumnas, que utinam non tam note omnibus nobis essent! sed eas Cicero quantum potuit in Consolatione explicuit et post eum curiosius Augustinus libro Civitatis Dei ultimo. Illud breve, sed ad probandum quod intenditur satis efficax attingam, quod in libro quem De deo Socratis de nobis qui hanc miseramratione plaudentes, oratione pollentes, immortalibus animis, morintibus, brutis et obnoxiis corporibenda prole mutabiles; uolucri
Abbreviated transcription (Latin):
socno pti magi et laborit¬
S hoies aquibus igemo uitii
q nuinerbus laborastis en
esan aut odio babirit Quidũ
multa uob mustaꝵq rerucas
ostenderet sumni acar oꝑttim
sese occultauit unde e nm
est ut acciꝰ nõ uidentes sumu
seu ecia solu bom̃i in uiitute po¬
neretis sit ad fine ꝑuerisse rati
fien hõiem oꝑmantes ognfelio
o uidiculosa felicitas o diffioncio
uana soctoꝵ hõni imcendioe
peigeriũ ⁊ in media morte toita
ponere at felicem dicere uatere
Inter tot in uia tot pruptatod
Euorica tot latrom̃ insidias de
piulo ac labore certissam dede
qine eubitantẽ de ho sꝑiciat incei¬
tu. Sinsꝙͣ ne igitur se bentpesi¬
cere audeittot casibus exposi¬
tus tanteq suc sortis nesauio qr¬
.s. interimꝰ secũdu moraler uneu¬
tem uideatui intedere quoifer
certus ideo folixsit lant ouobia¬
torem uia non cermiꝯ apotue
possit cum profecto doctessmor
seant ut quis dici felix queat
ip̃itiꝰ nescio qua felicitate sorrp¬

Expanded text:
sophi magni et laboriosi homines a quibus ingenio victi que muneribus. Laborastis, en Esau autem odio habuit», qui dum multa vobis multarumque rerum causas ostenderet, summum atque optimum se se occultavit. Unde effectum est ut altius non videntes, summum, seu etiam solum bonum in virtute poneretis; sic ad finem pervenisse rati fieri hominem opinantes. O infelix et ridiculosa felicitas! o diffinitio vana doctorum hominum, in incendio refrigerium et in media morte vitam ponere ac felicem dicere viatorem inter tot invia, tot prerupta, tot lubrica, tot latronum insidias, de periculo ac labore certissimum, de requie dubitantem, de hospitio incertum. Quisquam ne igitur se beatum dicere audebit tot casibus expositus tamque sue sortis nescius, q interim secundum mortalem virtutem videatur incedere, quo iter certus ideo felix sit aut omnino viatorem via non terminus compotire possit, cum profecto doctissimi seant ut quis dici felix queat, Ipsi tamen nescioquam felicitatem som
Abbreviated transcription (Latin):
aut potuerunt nocere no¬
centissimi. hominũ innocenti
puero et bom mĩcy uitem hãt
referre quid hoc magni est :
ymo non nchillo mĩꝰ. Siem
e nchil quo ptcm maiẽ Ita
pctĩ magnitudo si dici pos.
magnitudo nichi ẽ hoc modo
magntudine. uiri fortes et
sins artibꝰ inisi sunt potue¬
runt quod scorpius qd ara¬
nea potiusẜ / nocuerunt
uin ex tuis ⁊ qͦd ẽ in hac
minanitate ꝯsperꝯ tibi nocẽ
noluerunt / nec tibi ut tibi.
ẜ nt libertatis et iusticie.
defensori,te. enin non insi.
ꝓpe̾ illas odio habent ĩllas
aut̃. ppse ut quas pnusto.
quo suꝑbiunt imꝑio cont᷑¬
rias norũt tu si aliqͣmid
magintudine ar̃ tui reddis
horum tumidum ⁊ mane
aggitur hec cũ uinui̾sitate
Cransibunt ⁊ ẜu tui ulcio
lacebit sus rei publite
uidicta. uale ⁊ ꝑsice qͥd

Expanded text:
 Potuerunt nocere nocentissimi hominum innocenti puero et boni nuntii vicem hanc referre. Quid hic magni est, imo quid non nichilo minus? Si est nichil, quo peccatum maius. Ita peccati magnitudo, si dici potest magnitudo, nichil est. Hac modo magnitudine viri fortes et suis artibus usi sunt. Potuerunt, quod scorpius, quod aranea potuisset. Nocuerunt uni ex tuis, et quod est in hac immanitate conspectius, tibi nocere voluerunt, nec tibi ut tibi, sed ut libertatis ac iustitie defensori. Te enim non nisi propter illas odio habent; illas autem propter se, ut quas iniusto quo superbiunt imperio contrarias norunt. Tu, si ad magnitudinem animi tui redis, horum tumidum et inane agitur. Hec cum universitate transibunt, et servi tui ultio latebit sub reipublice vindicta. Vale et perfice quod
Abbreviated transcription (Latin):
plausu et fauore om̃iuz milla¬
chenꝰ expedire uenenata dif
les in publico ꝑorabis ꝓplo
romano meis nbis mĩtia
Ge incelligat, que sunt hors
quatitate. decegunt. dũqͦs
de nobis cupiñt ta behemẽ¬
e cupĩt ut dissimulare.
non possit ⁊ uotũ inqͥssi¬
mum ac hostile ꝓpor̃tum suũ
in nois locum tranffere con¬
tendunt cecitate turpissima
S ip̃i quidm ineiroribus
suis moriẽtur nos ĩ maĩb
dei sumꝰ. fortimã nõ qũa ilti
uolue ẜ. quã ille nobisꝰ

Expanded text:
plausu et favore omnium: ‘Nullaplausu et favore omnium: ‘Nullatenus expedire’ venenata diffles, in publico perorabis, populo romano meis verbis nuntia, ut intelligat, que sunt horumquacitate detegunt, dum, quod de nobis cupiunt, tam vehementer cupiunt, ut dissimulare non possint, et votum iniquissimum ac hostile propositum suum in rationis locum transferre contendunt cecitate turpissima. Sed ipsi quidem in erroribus suis morientur; nos in manibus Dei sumus, fortunam non quam ipsi volu
Abbreviated transcription (Latin):
mit egendum tñne
neglectum scomacho
lulem excitat ⁊ parũ lit ingẽ¬
tis nausee maliamn fert. Olet
nempe ũrrus abdictũ ꝓfundi
uerustiq odii ita michi iusũ
ẽ Ita tͥ uisum reicertꝰ sum
⁊ si alc̃iꝰ innotestat tociꝰ ppli
romam atq oñnum ptalorum
aĩs incussors iustissime indiz¬
nacionis aculeos sꝑo excus¬
surũ q̃ grauedine corpons
q̃ nũc presens genose indo¬
lis iungor tepet cui ii nł sp̃o¬
ce totꝰ orbis cessit, mĩt pudor
ulenni hormm insultant nõ
mutile opus rey publice si
succesẜit ut opto breus scm¬
Itill a magnũ cepe nomt
incendiũ ubum nonũ mul¬
taro ac magnarereꝵ fuit
idiciũ ẜ iam res ipã tracta¬
randa ẜmoi̾bus ꝙͣ indigna¬
tõe legenciũ Nuꝑ equidm
Int quosd̾m̃ ex hns qui uidẽ
tui sibi sapientes alii forte.
non ita dubitatũ ͤ ⁊ in qõnis
form̃a ꝓpoi̾tum fuit / Expeduret¬
ne terrarum orbi urbem ro¬
ultro citroꝙ ictatis is qͥ oñu
sapientissimꝰ hebatur Cum

Expanded text:
mit, egerendum tamen, ne neglectum stomacho bilem excitat et, parvum licet, ingentis nausee materiam fert. Olet nempe virus abditum profundi vetustique odii. Ita michi visum est, ita tibi visum iri certus sum; et si latius innotescat, totius populi romani atque omnium Italorum animis incussurum iustissime indignationis aculeos spero, excussurumque gravedinem torporis, quo nunc priscus generose indolis vigor tepet. Cui vi vel sponte totus olim orbis cessit, nunc — pudor! — ultimi hominum insultant. Non inutile opus reipublice, si successerit, ut opto. Brevis scintilla magnum sepe movit incendium: verbum unum multarum ac magnarum rerum fuit indicium. Sed iam res ipsa tractamonibus quam indignatione legentium. Nuper equidem inter quosdam ex his, qui sibi videntur sapientes, aliis forte non ita, dubitatum et in questionis formam propositum fuit: expediretne terrarum orbi, urbem Roultro citroque iactatis is, qui omnium sapientissimus habebatur, cum
Abbreviated transcription (Latin):
mueos furũ uolit are corm¬
pedes auro instratos airro tet¬
tos aurum madentes aurode¬
luxum cohercear caltiandos
orari oporteat /quos salu
nĩtum sẽuistis quibꝰ sata
unquissimam amnci aliud for¬
te ẜ hoc certesu ꝑlieuĩ non
In locis ubi puer fuerã iã semor
sũ facto me lib̾um ut putabam
ad puerilia me rursum fastidi¬
a retrahente. hec ita confertꝰ
a fectꝰ ⁊ defecta sum ut iam
sensim be.boai. in corpꝯ tͣnsla¬
to totq ager nl pͬt̾ nros dolo¬
res et rancores loqui possum
Itaq inlta que in animo
erant diferre. habui uterqz m̃t
in̾stomachꝰ dolet Nichil ex⁊
ne hodie placut um sꝑes nõ ꝑ¬
por̾ ex amaro fonte ruius
ut exult̾ati pectoris inferta
suspiria et offensi di uerba
siml et indignandi ne
Sicam silendi mat̾ia data est
Quid ius dicam picet incepisse
ẜ et desme itide pudt̃ Itaq
om̃e in p̾cipiti uicium scetit in¬
ut iam sine publica ruina
transiri ullius non possit
IIntempesciue gͥ alienã q̃relã

Expanded text:
eos furum volitare cornipedes, auro instratos, auro tectos, aurum mandentes, auro deluxum coerceat, calciandos.orari oporteat, quos “saluminicum sevistis, quibus seta re sortem iniquissimam amici aliud forte, sed hoc certe supplicium non in locis, ubi puer fueram, iam senior sum, fato me, liberum ut putabam, ad puerilia rursum fastidia retrahente. Hic ita confectus et affectus et defectus sum, ut, iam sensim morbo animi in corpus translato totus eger nil preter meros dolores ac rancores loqui possim. Itaque multa, que in animo erant, differre habui. Uterque michi nunc stomachus dolet, nil ex me hodie placidum speres. Non potest ex amaro fonte dulcisut exulcerati pectoris infecta suspiria et offensi animi versimul et indignandi, ne dicam flendi, materia data est. Quid vis dicam? Piget incepisse, sed et desinere itidem pudet. Itaque, «Omne in precipiti vitium stetit», inut iam sine publica ruina transiri ulterius non possit. Intempestive igitur alienam querelam
Abbreviated transcription (Latin):
mint mendaces. in quas
sptare menbranas no. uatuas
⁊uendini plombulo usas in
recia. quibus in noĩe eodem
s in opibus belial credula
gpianorum turba conclude
ut moxsquanuis exuta cura¬
ꝑ flamis et desolatorn car/¬
bomibus exurat᷑ auau uen¬
tris ex pleta᷑ uoraginem
cerne ꝓ sancta solitudine.
fieq̃ciam steleratã. et eu¬
tũfusas acies satellitũ
pessimors, pro sobrus Ie¬
uimis uoluptuosa conuinia
pio pegrinationib. pus
ocium Inhinanũ ⁊ obsce

Expanded text:
nunc mendaces linguas, spectare membranas vero vacuas et pendenti plumbulo versas in retia, quibus in nomine eodem, sed in operibus Belial, credula cristianorum turba concluditur, ut mox, squamis exuta, curarum flammis et “desolatoriis carbonibus” exuratur, avari ventris expletura voraginem; cernere pro sancta solitudine frequentiam sceleratam et circumfusas acies satellitum pessimorum, pro sobriis ieiuniis voluptuosa convivia, pro peregrinationibus piis otium inhumanum et ob
Abbreviated transcription (Latin):
ista de menciaͬ sic modico ẜe
mortuã credidisti ⁊ uelut
moite dñe libercati ueddita
ad huc ẜnam ce pucasci insi
libtatem ipcon slagiens ap¬
bares ẽẽ a li quid posse a quid
uideri eupis. Fos Aliꝙ̃du
te uon compotem delirado¬
fecimus tempus est ut nobis
admonentib resipistas mul¬
torum nempe potencia nõ in
syis uiribus s in aliena debli¬
tate sundata ẽ /Gerum hec
adũsano conualescente cor¬
bi est qui uindicecet int̾us annta
dei quem tu nescis. Sunt ui¬
res quas nec suspitan quid
pores ah miẜa. Sz expire il¬
Iniune reddide. Cum pͥmium
dolere cepsnꝯ magno tratta¬
iu et as rantatemet ad robor
accessima Tu uõ res nras
imẜate. uir illustus erighs.
siigentem patriam et gheuba
Incre dulis quid uie eerema
roma possi u oñdedereliq̃
em̃m sptalla cui dubiũ est

Expanded text:
ista dementia? Sic modico serenista dementia? Sic modico serenmortuam credidisti, et velut morte domine libertati reddita adhuc servam te putasti, nisi libertatem ipsam flagitiis approbares. Esse aliquid, posse aliquid videri cupis. Nos aliquamdiu te voti compotem delirafecimus; tempus est, ut nobis admonentibus resipiscas. Multorum nempe potentia non in propriis viribus, sed in aliena debilitate fundata est; verum hec adversario convalescente cors, est qui vindicet in terris amicus Dei, quem tu nescis. Sunt vires quas ne suspicari quidem potes. Ah misera! sed experiere iliniurie reddidere. Cum primum dolere cepimus, magno tractu et ad sanitatem et ad robur accessimus. Tu vero res nostras miserate, vir illustris, erige surgentem patriam et gentibus incredulis, quid nunc etiam Roma possit, ostende! De reliqua enim Italia, cui dubium est
Abbreviated transcription (Latin):
reos aios mollire poruissent
disceltas esundere En hospita¬
litas/ En ccaritas ad durẽti¬
uertice cuuentato redut. O
uere durentia ut milgus
appellat duricies encii siueut
quidm̃ scriptors uocant nen¬
cia a ruendo dixĩs preceps
nchil. undis et alueo micõ¬
res. et ipi canto impetui ꝙl
e lati /O. irreuerentes et
in deuoci amnes O non tua sor¬
bens et tunde in dñm surgens
sorga O Rodanus rodens oñnia
it Tiberim recognostitis sit dm̃n
honoratis: O Quimo cq̃ uinea
si quid coniectoribus fidei est
si illa inceꝑit exꝑgisti ymo
uosi caput exculent et dormi¬
euti sibi illatas innirias. ac
dãpna ꝑspexit̾. Exꝑrecta eiꝰ
iam mĩc est. crede michi non
surgens. accura fit cogitat
Expecta paululum et idebis
Imagualia in orbe terra rum
fienq mirabere. que antestin
impossibilia iudicasses. An
quid sis an uhi sis / an cuisus¬
sis Iguoras: an yuincie no¬
men nescis. unde deftendat
Cuis nam furor hec. Quonã

Expanded text:
reos animos mollire potuissent, reos animos mollire potuissent, discerptas effundere! En hospitalitas, en caritas! Ad Durentivertice cruentato rediit. O vere Durentia, ut vulgus appellat: durities antium, sive ut quidam scriptores vocant, Ruentia: a ruendo diceris, preceps nichil undis et alveo mitiores et ipsi tanto impetu in quelati, o irreverentes et indevoti amnes! O non tua sorbens, et tumide in dominum surgens Sorga! O Rodanus rodens omnia! Sic Tyberim recognoscitis? Sic dominum honoratis? O Avinio, cuius vinea, si quid coniectoribus fidei est,si illa ceperit expergisci, imo vero, si caput extulerit et dormienti sibi illatas iniurias ac damna perspexerit! Experrecta enim iam nunc est, crede michi; nonsurgens actura sit cogitat. Expecta paululum, et videbis magnalia in orbe terrarum, fierique mirabere que ante factum impossibilia iudicasses. An quid sis, an ubi sis, an cui subsis ignoras? An Provincie nomen nescis unde descendat? Quisnam furor hic, quenam
Abbreviated transcription (Latin):
uãdit pro nĩtis acceptꝯ et
Cambꝰ esta mantus, Iele
iocꝯ ꝙ mensare postremo
omĩbus hoc mare sultãtib
inet̾ium fabula/ De nõs
aut quid putas certesi adclauũ
simul nauclera atresẜit salꝯ
nos ipã si uelit saluarre uyo
pot̾it una nobis in tantis en o¬
nbus spes salutis tale nusꝙͣ ẽẽ
portentũ Tu u̾o cͥcunspice. si qua
ead enatandum tabula. quam
complexi insiccum euadanius
Si comsiliũ meum postis in
rure tuo si liceat optime mane¬
bimꝰ Ibi silenciũ optatum et
portus in quietissimꝰ uidecur
hit ani intende et uale:
uid hinc humaitatis¬
aut glementie. seu quis
omino iusticie spare.
possis excellencie tue nuntiꝯ
ex ptus testabit᷑. s onum genꝰ
senicie puerum incomitatũ incau¬
tum innocentem hosti lit᷑ egredi
uirgam quã si quid sain eẽt et
uereri et tuniere debuerant
refe rtam in caput in meritũ
donet utrimq frangeretur al¬
lidere ĩpasq lrãs ꝙ marmo¬

Expanded text:
vadit pro meritis accepturus et vadit pro meritis accepturus et canibus esca maritimis, ille iocusque mensarum, postremo omnibus hoc mare sulcantibus in eternum fabula. De nobis autem quid putas? Certe si ad clavum similis nauclerus accesserit, Salus nos ipsa, si velit, salvare vix poterit. Una nobis in tantis terroribus spes salutis, tale nusquam esse portentum. Tu vero circumspice, si qua est ad enatandum tabula, quam complexi in siccum evadamus. Si consilium meum poscis, in rure tuo, si liceat, optime manebimus; ibi silentium optatum et portus michi quietissimus videtur. Hic animum intende et vale. II Quid hinc humanitatisaut clementie seu quid omnino iustitie sperare possis, excellentie tue nuntius expertus testabitur. Novum genus sevitie, puerum incomitatum, incautum, innocentem hostiliter aggredi; virgam quam, si quid sani esset, et vereri et timere debuerant,refertam in caput immeritum, donec utrumque frangeretur, allidere, ipsasque literas, que marmo
Abbreviated transcription (Latin):
Quos ngens nauigantibus
solet ẽe ꝑiculum. Idẽ ⁊ peno
ninium fidit demens ⁊ stel¬
las uagas nieuens scabilem
archon fidem pupibꝰ ducem
sꝑuit. hec int̾ uino madido
euo graiis at soponfero rore
ꝑfusq iam mititat iã dormi¬
tatiam sopno p̾ceps atꝙ uil.
sols riit Itam pallorẽ cãdẽtis
aspeximꝰ iam naufragium
fatistens alunꝯ crepuit sp¬
sa iam pelago fluctant ar/¬
mamienta O si pater excel¬
sꝯ amisso fluitante errare
mag̃ro senciens ip̃e eciãratẽ
suam noct᷑us in undis regat ac ten¬
nͨ mergi sinat quã tanto
p̃cio redemit ab hostibus Alio¬
quin ualde metuendũ est ne
urgente estu int̾ spirritas er
stopulos ꝑeamus, hur nos
gubnatoris nrĩ ꝑdupiem¬
suiã micius loquor pͥmo uero
turpis inhercia ⁊ ꝓcellosi
littons feriuidus appetitus
⁊ ronis imꝑium fortime dra¬
dĩm ⁊ hortatu fede cupidims
pondus in fame susceptũ heu
quanto felicius patuo terram
Sed quid ampliꝰ fiat iilre q

Expanded text:
quod ingens navigantibus quod ingens navigantibus solet esse periculum. Idem et sereno nimium fidit demens, et stellas vagas intuens, stabilem Arcton, fidam puppibus ducem, spernit. Hec inter vino madidus, evo gravis ac soporifero rore perfusus, iam nutitat, iam dormitat, iam somno preceps — atque utinam solus! — ruit. Iam pallorem cadentis aspeximus, iam naufragantium fatiscens alvus crepuit, sparsa iam pelago fluitant armamenta. O si Pater excelsus, amisso fluitantem errare magistro sentiens, ipse etiam ratem suam nocturnis in undis regat nec mergi sinat, quam tanto pretio redemit ab hostibus! Alioquin valde metuendum est, ne urgente estu inter piratas et scopulos pereamus. Huc nos gubernatoris nostri peia, mitius loquor, imo vero turpis inertia et procellosi litoris fervidus appetitus et rationis imperium fortune traditum et hortatu fede cupidinis pondus infame susceptum. Heu quanto felicius patrio terramSed quid amplius fiat? Ille igitur
Abbreviated transcription (Latin):
pot. suꝑesse qui uindicet hic
in quem uindicet᷑ utiq iam
non est sic lz odiosa u̾itas sit
pestifera su fimesca/ ip̃e iam
In portu naingat utait Coica
et in tuto est Iam terribili ar
cuncta transgressꝰ/ om̃s mor¬
taliũ minas sꝑuit si quid qͥ
pro responso heant illd plau/
In oratons elegans doctũ / ad¬
ũsus a sumpolionem Ctum myor¬
tius non insi laruas luttare
siui in hunt seu alios libellos
qeos acringunt ubi illos huic
cala mo uel mea indignacio
nl eoꝵ obiecu indigntas / nõ
ses cum uitate certamẽ deo
iuidice mundo teste:
Did agis bone iue. quid
igas pater opinie qͥd
agas orote. quid cochi¬
ras quẽm rebus exitum que
p̃nti naufiagio finem spas
portum ne tenebuꝰ. an oñ
mediis tempestatibꝰ obruem̃
Equore senis cim̃ba tantis est¬
impar sluctibꝰ nunꝰ carbasa
uentus impleuit et garma
gra uissmio fasce depͥmit. re¬
inos gunt mex ꝑti elaui aut
rector ut uides artis nautue.
p̾cepta despiciens t̾ram amat

Expanded text:
potest superesse qui vindicet; hic, potest superesse qui vindicet; hic, in quem vindicetur, utique iam non est. Sit licet odiosa veritas, sit pestifera, sit funesta: ipse iam «in portu navigat», ut ait Comicus, et in tuto est; iam terribilia cunta transgressus, omnes mortalium minas spernit. Si quid tunc poratoris elegans dictum adversus Asinium Pollionem: «cum mortuis non nisi larvas luctari». Sin in hunc seu alios libellos meos accinguntur, ubi illos huic calamo vel mea indignatio vel eorum obiecit indignitas, non sed cum Veritate certamen, Deo iudice, mundo teste. I Quid agis, bone vir? quid agis, pater optime? quid agis, oro te, quid cogitas? Quem rebus exitum, quem presenti naufragio finem speras? Portumne tenebimus an in mediis tempestatibus obruemur? Equorei senis cimba tantis impar est fluctibus, nimius carbasa ventus implevit et carina gravissimo fasce deprimitur. Remos agunt inexperti. Clavi autem rector, ut vides, artis nautice precepta despiciens, terram amat,
Abbreviated transcription (Latin):
unã sine tocius oꝑis deformitate
conuellẽ E in r̃e et lectori ꝯsue¬
tum uolu et mͥ ut sit̾ in pastono
de quo le quebar opustlosie ĩ
isto illit obstiuitate quad̃i. ħ.
si supantiaut odio si obierĩt
illis sit quasi h ͨ eis potissimum
instrripẜim. quos stirẽ libẽtiꝰ
audicos/ Equidem libenille.
ad quorridã manus maxĩo /¬
rum homniũ me pñte ꝑuenit.
Dumq eam ꝑtem legerent qͣ
maximie tangebant᷑ quid ibi
fensissem ꝑcuinctatos mommmi
meq de industria transtulisse
cemiͦ uelum erat promidebosi
potero, ne uuuo. me cuiisꝙͣ ca¬
luĩ in manus ueniar fi fesel/¬
lit̃. Ego tamen ueri scubio.
quesitũ odiũ non uerebor. et
mentis partam muidiam
int̾ citulos munabo/ Sm usq
dum abiero. bona fide latuent᷑
postmodum ni libet seuiant
nastantͣ touent fue minẽt
quid ad me / Certe si ut satorco
placer, uiuenti de morcius lo¬
qui cutum est / multũ ẽ tucius
mortuo. de uinis allit enim

Expanded text:
unam sine totius operis deformitate unam sine totius operis deformitate convellere. Qua in re et lectori consultum volui et michi, ut sicut in pastorio, de quo loquebar, opusculo, sic in isto, illic obscuritate quadam, hic si supererant, aut odio, si obierint, illis sint, quasi hec eis potissimum inscripserim quos scirem libentius audituros. Equidem liber ille ad quorundam manus maximorum hominum me presente pervenit. Dumque eam partem legerent qua maxime tangebantur, quid ibi sensissem percontatos memini meque de industria transtulisse scemodi velum erat, providebo si potero, ne vivo me cuiusquam talium in manus veniat. Si fefellerit, ego tamen veri studio quesitum odium non verebor et meritis partam invidiam inter titulos numerabo. Sin, usque dum abiero, bona fide latuerit, postmodum, ut libet, seviant, irascantur, tonent, fulminent. Quid ad me? Certe si, ut Satirico placet, viventi de mortuis loqui tutum est, multo est tutius mortuo de vivis. Illic enim
Abbreviated transcription (Latin):
un semper o diosa fuie
nnt capicalis esti
u̾itas crescentibus
Mempe flagions
ho minum creuit
ueri hodiũ ⁊ reg¬
num blandiciis. ac mẽdacio
datum est id me sepe dixisse ⁊ int̾di
es scripsisse. menum ẜ dicendum
sepus stribendum ꝙ est ⁊ ion
ante fletꝰ desinet ꝙ̃ dolor ¶a
me pridem cogitacio induxit
ut bucolicum carmen poema¬
tis genis ambigui scriberem
lectaret, Est eñ nonullis cor¬
nuptꝰ a deo gustꝰ ingenii ut
ros notꝰ sapor ꝙͣuis idem sua¬
uissimꝰ ofendat᷑ ignota oniã
rum dictu dificultas rerum
sepe ecꝭ fragilib humeris gta:
est/ Idem me hodie respeccus
inducit, ut huis lrĩs pauca
quidm̃. S quo uenora eo ma¬
lis odiosiora concludam, bonis
tas quas unũ in locũ iõ ꝯeci
ne. ut erant spse. Tocum eplãt
corpus spargerent ac ueri
hostib odiosum facerent
Et ut qui has lege nolm̃e
stiat ubi eas querat. qͥ uoluĩt
Inelligat quid decliẽt Si qͥs ãt
eiradendas obiciendasq cen¬
sueris possit facilius ꝑtem

Expanded text:
odiosa fuerit, nunc capitalis est eritas. Crescentibus nempe flagitiis hominum, crevit veri odium, et regnum blanditiis ac mendacio datum est. Id me sepe dixisse, interdum etiam et scripsisse memini; sed dicendum sepius scribendumque est. Non ante fletus desinet quam dolor. Ea me pridem cogitatio induxit, ut Bucolicum carmen, poematis genus ambigui, scriberem,lectaret. Est enim nonnullis corruptus adeo gustus ingenii, ut eos notus sapor, quamvis idem suavissimus, offendat, ignota omnia, rum dictu, difficultas rerum sepe etiam fragilibus humeris grata est. Idem me hodie respectus inducit, ut his literis pauca quidem, sed quo veriora eo malis odiosiora concludam, bonis tas, quas unum in locum ideo conieci ne, ut erant sparse, totum epistolarum corpus aspergerent ac veri hostibus odiosum facerent, et ut qui has legere voluerit, sciat ubi eas querat; qui noluerit, intelligat quid declinet; si quis autem eradendas abiciendasque censuerit, possit facilius partem
Abbreviated transcription (Latin):
hec ꝙͦ in legatis nrĩs fallax
⁊ in fidacarchagietiũ plebs
S prohibita ius ẽ. magrã/¬
tuũ int̾uentu hant uim
queso quis ꝓhibuit qͥs stam
puiniuit. dunor sum ymouo
quis pumire arguit uel
rep̾hendit: quanto tucior
cis crassis ⁊ legionibus mĩs
fusis: quando nctactior Nẜ.
in germaniam cesis theutho¬
intis et mario tͥimphante:
ꝙͣ hur uenit te romanam
eccliam filiali uenante./ Cer¬
te net uictons insolencia
nec uicti hostis dolor cm̃ p̃
p̾sumpsit inuidia facilius
puer tuuis nemorosũ pelion
⁊ alcentes thauu colees
hyeme media ꝙ orgonis
plainciem autupnali tẽpĩe
et hxberum qͣ durenciã tͣlisua¬
tasẜ. hes leuandi aĩ h̾cia
dixisse. uolui Te nõ iur
magnifice nec inuu̾ria
nec miurie illatores, nec
ulla prorsa falsa magni¬
tudinis simulat᷑ ꝑmone¬
ant /non ẽ uera magnis¬
tudo. nec uerum robin
posse nocere/ Id enim mi¬
miuis. acq infirinissimis.¬

Expanded text:
legatis nostris fallax legatis nostris fallax et infida Carthaginiensium plebs, sed prohibita vis est magistratuum interventu. Hanc vim, queso, quis prohibuit? quis factam punivit? Durior sum: imo vero quis arguit vel reprehendit? Quanto tutior am, truncis Crassis et legionibus nostris fusis! Quanto intactior isset in Germaniam, cesis Theutonis et Mario triumphante, quam huc venit, te Romanam Ecclesiam filialiter venerante! Certe nec victoris insolentia nec victi hostis dolor tantum presumpsit invidia. Facilius puer tuus nemorosum Pelion et algentes Tauri colles hyeme media quam Orgonis planitiem autumnali temperie et Hyberum quam Durentiam transnatasset. Hec levandi animi gratia dixisse volui. Te vero, vir magnifice, nec iniuria nec iniurie illatores nec ulla prorsus false magnitudinis simulacra permoveant. Non est vera magnitudo nec verum robur posse nocere, id enim minimis atque infirmissimis
Abbreviated transcription (Latin):
quam steagem puciẽq de¬
nĩtio Tu inꝙͣ que tante rer
dncem facia ꝯstitunt̃ perghe
qua ce pisti / miluil formda¬
ueris / mibeule iste sole ra¬
diante dissilient uulpeculap
astucie le oms impetum nõ fe¬
renr. Ingressus es glonose.i.
pior. fallacie ꝙͣ stulta sic
obiecca pridencie uoluptati
ꝙͣ tur pis admota tempancie
ac decori dignoscat iã tande
futꝰ ypocrisis ꝙ. nchil su
ubiuera uirtus a fluxit cy
mollem sollidi bois murã¬
tem. protere frange conculca
non loquor ut maitem nec
impulsore nec linitore indi¬
ges. ⁊ calcar et frenũ in yo¬
cestate hes ẜ dolorem ammi
tacitꝯ serre nõ potu dolor.
loquedo auctꝯ querelain au¬
xit ⁊ iuitissim ẜmo indigna¬
ciom alimentum p̾buit ⁊ in¬
quilla het uideat uiolatum
ius genciũ spreta huãm¬
tatis federa in mincni cui
psona. O. nmenior hones¬
tatis ira melius‸ barbairs
cinos et beniuolos mere
Inquirant ⁊ michi ⁊ ndeãt
que barbanes lecaros
uiolat iuꝙͣ nisi ꝑ raro mlla pre¬

Expanded text:
quam stragem pernitiemque denuntio. Tu, inquam, quem tante rei ducem fata constituunt, perge qua cepisti! Nichil formidaveris: nubecule iste sole radiante dissilient; vulpecularum astutie leonis impetum non ferent. Ingressus es gloriose. Ipauperior, fallacie, quam stulta sit obiecta prudentie, voluptati, quam turpis admota temperantie ac decori. Agnoscat iam tandem fucus ypocrisis, quam nichil sit, ubi vera virtus affulserit. Eymolem solidi bovis imitantem protere, frange, conculca! Non loquor ut incitem, nec impulsore nec lenitore indiges, et calcar et frenum in potestate habes, sed dolorem animi tacitus ferre non potui. Dolor loquendo auctus querelam auxit et vicissim sermo indignationi alimentum prebuit et innquillus hec videat: violatum ius gentium, spreta humanitatis federa in nuntii tui persona? O immemor honestatis ira! melius inter barbaros tinos et benivolos merebinquirant et michi respondeant: que barbaries legatos violavit unquam, nisi perraro, nulla pre
Abbreviated transcription (Latin):
q me nos fidẽ sed leuare ocilos
in montes unde ueret auxiliũ
uos, non tñ a montibꝯ auxi¬
liũ nr̃m sed a dño qui fecit
celum et terram / Solent bello¬
re duces suos milites iintere
nos añ om̃e selm Nouit ẜ lõnos
ut ceci et ingrati nob tribua¬
mus / q̃ illius sunt p̾clare
marcha tullis quod̾ loco
Dribuã q̃urã sunt/ Quidre¬
ligiosiq quid gratiꝰ/ aut qd
oñno modestiꝰ modo / non
deos iste ẜ deum ꝯsiliore suore
reroꝙ gestarefaceret auttorẽ
quos fortasse facere si nemĩ¬
ingemo spes ut et si uel metu
calamus torrente ra ꝑetur
erorum ammus tamẽ inso¬
catorem mũdi deum a plone
⁊ a discipulo. eius anstotile
unũ pͥncipẽ in entib dedi cisẜ
¶uos si ille dino mune. re¬
coggnoseit ⁊ ꝑ̾dicat oiratoez
ditatã et opp̾ssã ꝯiuratom
fateor grauematꝙ pestiferã
⁊ adomestico q̃dꝰ ẜ mortali et
uisibili hoste conflictã deuid
xpianꝯ dicet ho cꝯ̃ in morte
hic domesticus ⁊ mortalis

Expanded text:
los in montes unde veniet auxilium nobis». Non tamen a montibus auxilium nostrum, sed a Domino «qui fecit celum et terram». Solent bellorum duces suos milites in pericnos ante omne seculum novit, sed ideo nos u ceci et ingrati nobis tribuamus que illius sunt. Preclare Marcus Tullius quodam loco: tribuam que vestra sunt». Quid religiosius? quid gratius? aut quid omnino modestius? modo non deos ille, sed Deum consiliorum suorum rerumque gestarum fateretur auctorem. Quod fortasse faceret, si meminisingenio spes est, ut et si vel metu calamus vulgarium torrente raperetur errorum, animus tamen in socatorem mundi Deum a Platone et discipulo eius Aristotile unum principem in entibus didicisset. Quodsi ille divini muneris recognoscit et predicat coniurationem ndicatam et oppressam – coniurationem, fateor, gravem atque pestiferam et a domestico quidem sed mortali et visibili hoste conflatam –, quid cristianus dicet homo cuius in mortem hinc domesticus et mortalis
Abbreviated transcription (Latin):
nemsicco pede ꝑtransit solita
uude tondem ad celum stinm̃a¬
te uehiclo. raptꝰ est obi erat
helises qũo geninũ rapti du¬
cis. consequta est sp̃m./ Quãdo
ferrũ. contra natruam et
ꝯsnetudinem suam natans
pbenti restituit amnico. Qiuo
tribus regibꝰ totidemq re¬
gns exctitibus. ne ꝑirent si¬
t repleto sine ullis ꝓͥmbri¬
bus torrente subueit pͥo¬
rn quidm̃. ad iordanis. rippã
sciũ in deẜta ydumee cõtigit
pllud quesnsse. suꝑuacuũ ubi
erat comitatus ubi erant
et tam p̾sagis uisionisꝰ il¬
lustrati sunt. de quiba sigil¬
latim minc agere. longũ

Expanded text:
nem sicco pede pertransit, solitanem sicco pede pertransit, solitaunde tandem ad celum flammante vehiculo raptus est. Ubi erat Heliseus, quando geminum rapti ducis consecutus est spiritum? Quando ferrum contra naturam et consuetudinem suam natans flenti restituit amico? quando tribus regibus totidemque regiis exercitibus, ne perirent siti, repleto sine ullis imbribus torrente subvenit? Priora quidem ad Iordanis ripam, tertium in deserto Ydumee contigit. Illud quesisse supervacuum: ubi erat comitatus? Ubi erant et tam presagis visionibus illustrati sunt? De quibus singillatim
Abbreviated transcription (Latin):
uis singula replicem¬
plena. exemplorum sũt
oima ubi er at helyas
quo clanoribꝰ. poͬtentis enn¬
cuit. quõ ppłis intrdeurbes
fame ꝑemitibꝰ illũ iussu dei
in solitudine latitãtem. cor¬
ui pau̾e soliclͥ quomodo esu¬
mo caic meli montis promis
humi tͥennẽ. sic titatem terras
as ppłos afligentem insꝑato
imibre. liniuit quõ octingentos
eodem monte. carmeli deo iu¬
dice sacrificio teste suꝑaros in
toirente a son ppło fauente mat¬
tauit. Qͣ obcausam frate regine
minis ac fittori cedens cũ
defci lacebram peciisẜ sub u¬
pra. iumiꝑi consopitũ exĩtau
angelus et ut manducaret
admonuit. non magm p̾cii a¬
bum ẜ tance uirtutis ut in
fortitudine illiꝯ quadgnita
diere iter ac botidem noccium
ut in speligica manens do¬
inincouisitritus alloquio re¬
ges. nniug̾e mictis ac pphas ⁊
ut in cacumie montis sedens un¬
pat moprrabil fiducia upor
ignis de celo destendat super¬
recgios et paret᷑ statum u
scisso anine tactu pallui rorda¬

Expanded text:
uid singula replicemPlena exemplorum sunt omnia. Ubi erat Helias, quando clarioribus portentis emicuit? Quando populis intra urbes fame pereuntibus illum iussu Dei in solitudine latitantem corvi pavere soliciti? Quando ex summo Carmeli montis, pronus humi, triennem siccitatem terras ac populos affligentem insperato imbre lenivit? quando octingentos eodem monte Carmeli Deo iudice sacrificio teste superatos, in torrente Cyson populo favente mactavit? Quam ob causam irate regine minis ac furori cedens, cum deserti latebram petiisset, sub umbra iuniperi consopitum excitavit angelus, et ut manducaret admonuit, non magni precii cibum sed tante virtutis, ut in fortitudine illius quadraginta dierum iter ac totidem noctium ut in spelunca manens, dominico visitatus alloquio, reges inungere mittitur ac prophetas; ut in cacumine montis sedens, imperat inopinabili fiducia, ut ignis e celo descendat superregios, et paretur statim; ut, scisso amne tactu pallii, Iorda
Abbreviated transcription (Latin):
xp̃i humilitatẽ nõ ẽ adhitus
Hec tibi aũt sit affectꝰ aĩo dĩc¬
taui ut õmis infulsaꝵ uento
frondiũ fragor et om̃is area.
nastenciu souita aquaꝵ hoc
ũu dõe uiderẽt᷑ bene suades
recte consulis uer̃u dicis/¬

Expanded text:
umilitatem non est aditus. Hec tibi autem sic affecto animo dictavi, ut omnis impulsarum vento frondium fragor et omnis circa nascentium sonitus aquarum hoc unum dicere viderentur: bene suades, recte consulis, verum dicis