comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
habuerit uolet ⁊ ip̃e pr̾are aliqͥd. nõ
tanqm soluendi ncc̃itatẽ hãt. s tan¬
qͣm incipiendi cãm. Reperi a pr̃e bñ¬
ficiũ nõ debet. si qͥd ꝓ hoc benigne fac̃
uistꝰ nõ ingratꝰ ÷. Nam illd̾ finri

Expanded text:
habuerit, volet et ipse praestare aliquid, non habuerit, volet et ipse praestare aliquid, non tamquam solvendi necessitatem habeat, sed tamquam incipiendi causam. Repeti a patre beneficium non debet ; si quid pro hoc benigne facit, iustus, non gratus est. Nam illud finiri
Abbreviated transcription (Latin):
tã tue p̾fers. ⁊ iam nr̃ cũ filiũ tiumi
seruani. ad genua ꝓcumbis. diis uo¬
ta solius. tanqͣm ip̃e fernatꝰ. ille noces
exeunt tͥ. Nicħ mea int̾est an me ser¬
uau̾is. duos seruasti. inimo me mag̃.
Quare ista dicis sinõ accipis bñficiũ :
qr ⁊ si filiꝰ m̃s pecuniã nutuã sump
buero. qr ⁊ si filiꝰ m̃s inadult̾i̾o depre¬
hensus erit erubescam. nõ so ego ero
adult̾. Dito me tͥ obligatũ ꝓfilio. nõ
qr sum s qr nolo me offerre tͥ debito¬
rem uoluntariũ. aut ꝑuenit ad me
summa ex incolumitate eiꝰ iroluptas
sumia utilitas. ⁊ orbitatis gͣnissimũ
uulnꝰ effugi. Non querit᷑ nt̃ an ꝓfue¬
ris mͥ. s an bñficiũ dederis. ꝓdest .n.
dant. qd̾ muqͣm datur nͥ a uolente.
T̃naut̃ nõ uis pr̃i s filio dare. ⁊ inte.¬
rim me nosti quidẽ pr̾em. Itaq cum
filiũ serues. bñficiũ ei uideb̾is dedisse
dantis bñficiũ ei dedit cui datũ uoluit
si obligat᷑ ⁊̾ si fruit᷑. si tñ occ̃onem

Expanded text:
iamnunc, cum filium tuum servavi, ad genua procumbis, dis vota solvis tamquam ipse servatus ; illae voces exeunt tibi : " Nihil mea interest, an me servaveris ; duos servasti, immo me magis." Quare ista dicis, si non accipis beneficium ? " Quia et, si filius meus pecuniam mutuam sumpsbuero ; quia et, si filius meus in adulterio deprensus erit, erubescam, non ideo ego ero adulter. Dico me tibi obligatum pro filio, non quia sum, sed quia volo me offerre tibi debitorem voluntarium. At pervenit ad me summa ex incolumitate eius voluptas, summa utilitas, et orbitatis gravissimum vulnus effugi. Non quaeritur nunc, an profueris mihi, sed an beneficium dederis ; prodest enim dant, quod numquam datur nisi a volente. Tu autem non vis patri, sed filio dare, et interim ne nosti quidem patrem. Itaque cum filium serves ? Beneficium ei videberis dedisse,dantis ; beneficium ei dedit, cui datum voluit. non obligatur, etiam si fruitur. Si tamen occasionem
Abbreviated transcription (Latin):
tant .n. acumen aĩoꝵ ⁊ intentionẽ
excitant. ita hec q̃ uidentur calida et
insidrosa securitatẽ ac segnitiem in¬
genuis auferunt. quib mͦ campus
in quo uagent᷑ st̾uendus ÷. mͦ crebͣ
aliqͥd ⁊ ꝯfragosi obitiend̾ ꝑ qd̾ crepãt
et sollicite uestigiũ faciant. Dictt᷑
nemo ingͣtus eẽ. Id sic colligit᷑. bñfi
dere qͥdem debet ⁊ iõ ñ fit ingratus.
bonus bñficiũ reddit. malus ñ accip̃
Q si est: nec bou̾ quiscrm̃ ingratus est
nec maliis. ita ngratus in rer̃ nat᷑a ne
honestum. Id ꝑuenire ad malũ nõ pͥ.
de sinet .n. malus ẽẽ si ad illum uirtus
intrau̾it. Q mͣ du aũt malus÷ nemo
illi dare bñficiũ p. qr mala bona dissẽ¬
tiunt. nͨ in unũ eunt. Ideo nemio illi
usu corrumpit᷑. Qũead mod̾ stomacus
morbo uitiatꝰ ⁊ colligens hilem qͦsq ac¬
cepit cibos mitrit.⁊ om̃e alimentum
ni cãm doloris trahit. ita animꝰ tecus

Expanded text:
tant enim acumen animorum et intentionem tant enim acumen animorum et intentionem excitant, ita haec, quae videntur callida et insidiosa, securitatem ac segnitiam ingeniis auferunt, quibus modo campus, in quo vagentur, sternendus est, modo creperi aliquid et confragosi obiciendum, per quod erepant et sollicite vestigium faciant. Dicitur nemo ingratus esse ; id sic colligitur: " Bendere quidem debet, et ideo non fit ingratus. Bonus beneficium reddit, malus non accipit ; quod si est, nec bonus quisquam ingratus est nec malus. Ita ingratus in rerum natura ehonestum. Id pervenire ad malum non potest ; desinet enim malus esse, si ad illum virtus intraverit ; quam diu autem malus est, nemo illi dare beneficium potest, quia mala bonaque dissentiunt nec in unum eunt. Ideo nemo illi usu corrumpitur. Quemadmodum stomachus morbo vitiatus et colligens bilem, quoscumque accepit cibos, mutat et omne alimentum in causam doloris trahit, ita animus scaevus,
Abbreviated transcription (Latin):
sotialis res. nemñe conciliat. nemine
obligat. neminẽ in spem inducit ut
dicat. hic homo colendusz. illi bñficiũ
dedit. dabit. ⁊ mͥ. Bñficium ÷ qd̾ quis
ñõ sua cã dat. s eiꝰ cui dat. Is aũt quisͥ
bñficium dat sira cã dat. Non eͦ÷ bñfi¬
cium. uideor tͥ iam ilid̾ qd̃ in pͥncipro
dix̾am m̃titus. Dicis me abẽe ab eo qͥ
oꝑe p̾cium fac̃. immo totan oꝑam
bona fide ꝑdere. Expecta ⁊̃ hoc ueriꝰ
dices. si te ad has latebras ꝑduxero. ex
eris. qͣm ut eas difficultates effugias
in quas licuit nõ destend̾e. Quidni bo¬
ni ÷ nodos oꝑoso solu̾e qͦs ip̃e ut solu̾es
feceris. s qũeadinod̾ quedam in oblec¬
tam̃tum ac locum. sic illigant᷑ ut eoꝵ
solutio imꝑito difficilis sit. que illi ex
plituit sine ullo negotio spirat. quia
ꝯmissuras eoꝵ ⁊ moras nouit. nichilo
minꝰ illa hñt aliqͣm uoluptatẽ. temp¬

Expanded text:
est socialis res, neminem conciliat, neminem est socialis res, neminem conciliat, neminem obligat, neminem in spem inducit, ut dicat : " Hic homo colendus est ; illi beneficium dedit, dabit et mihi. " Beneficium est, quod quis non sua causa dat, sed eius, cui dat ; is autem, qui sibi beneficium dat, sua causa dat ; non est ergo beneficium. Videor tibi iam illud, quod in principio dixeram, mentitus. Dicis me abesse ab eo, qui operae pretium facit, immo totam operam bona fide perdere. Expecta, et iam hoc verius dices, simul te ad has latebras perduxero, ex adsecutus, quam ut eas difficultates effugeris, in quas licuit non descendere. Quid enim boni est nodos operose solvere, quos ipse, ut solveres, feceris ? Sed quemadmodum quaedam in oblectamentum ac iocum sic inligantur, ut eorum solutio imperito difficilis sit, quae illi, qui implicuit, sine ullo negotio paret, quia commissuras eorum et moras novit, nihilo minus illa habent aliquam voluptatem temp
Abbreviated transcription (Latin):
hoc ⁊ płib exemplis p̃ ꝓsequi. Quid c̃
int̾ ea sit hñdũ bñficiũ q̃ scd̾am ꝑsonam
desid̾ant. q̃dam cũ sit honesta. pulcħri¬
ma. sũme uirtutis. nͥ malt̾o nõ habent
locum. laudat᷑. ⁊ int̾ maxĩa humani ge¬
sic̃ qui soluit pecuniam. Nicħ aut̃ imp̃e¬
dit qui gram dͥ refert nõ mag̃ qͣm con¬
sequit᷑. qui bñsicium a se accepit. Bñf̾m̾
et gr̾e relatio ultro citro q ire debent.
Intra unũ homiñe nõ ÷ uitissitudo. Qͥ
bñsicium togitat : qͥ gr̃am refert sibi
qd̾ cum illo nõ ꝯtraxi societatẽ. Cum ħ
dicimꝰ laudamꝰ nos. ⁊ ut fc̃m nr̃m comp¬
bemꝰ gr̾as agentium u̾bis abutim᷑. Bñfi¬
cium ÷ qd̃ pͣ cum datũ ÷ ⁊ nõ reddi. Qͥ dͥ¬
bñficium dat. nõ pͭ nõ reciꝑe qd̾ dedit. gͦ
nõ ÷ bũficiũ. Alio temꝑe bñficiũ accipit᷑
tis int̾im sue oblitꝰ ÷ qd̾ alteri dedit ab¬
latͦus sͥ. hoc nõ facit qui bñficiũ sͥ dat.
liat. aliquem obligat. Sibi dare ñ

Expanded text:
hoc et pluribus exemplis licet prosequi. Quidni ? cum inter ea sit habendum beneficium, quae secundam personam desiderant. Quaedam, cum sint honesta, pulcherrima, summae virtutis, nisi in altero non habent locum. Laudatur et inter maxima humani gesicut, qui solvit, pecuniam ; nihil autem impendit, qui gratiam sibi refert, non magis quam consequitur, qui beneficium a se accepit. Beneficium et gratiae relatio ultro citro ire debent ; intra unum hominem non est vicissitudo. Qui beneficium cogitat ? Qui gratiam refert sibi,' quod cum illo non contraxi societatem.' " Cum hoc dicimus, laudamus nos et, ut factum nostrum comprobemus, gratias agentium verbis abutimur. Beneficium neficium dat, non potest non recipere, quod dedit ; ergo non est beneficium. Alio tempore beneficium accipitur, tis interim suae oblitus est, quod alteri dedit ablaturus sibi. Hoc non facit, qui beneficium sibi dat. liat, aliquem obligat , sibi dare non
Abbreviated transcription (Latin):
rus si saluum filiũ habuerit. infelitior
si amiserit. Quid gͦ : Qui ⁊ felicior sit
a me. ⁊ infelicitatis maxĩe ꝑicło libe
nos usq ꝑmaneant. ab eo aũt exigi
qͥdq debet in qũe ꝯfert᷑. sic̃ pecunia
ab eo petit᷑ cui credita ÷. qͣnnus ad me
illa aliqͦ mͦ uou̾it. Nullum bñficiũ est
ficiũ ab eo cui datũ ÷ tͣnfferat᷑. s uͥ pͥmo
collocetur. areo tͥ ip̃o ⁊ a capite repeti¬
tio÷. Quid gͦ oro te ñ dicis filiũ mͥ
donasti. ⁊ si hic peꝑisset uictus non¬

Expanded text:
rus est, si salvum filium habuerit, infelicior, rus est, si salvum filium habuerit, infelicior, si amiserit. Quid ergo ? Qui et felicior fit a me et infelicitatis maximae periculo libernos usque permanant ; ab eo autem exigi quidque debet, in quem confertur, sicut pecunia ab eo petitur, cui credita est, quamvis ad me illa aliquo modo venerit. Nullum beneficium est, ficium ab eo, cui datum est, transierit, sed ubi primo collocetur ; a reo tibi ipso et a capite repetitio est." Quid ergo ? Oro te, non dicis : " Filium mihi donasti, et, si hic perisset, vic
Abbreviated transcription (Latin):
stit̾unt. In infinitũ eiꝰ inqͥt me obli
finem. Qui filto bñficiũ dat ut dicis. ⁊
als uti mͥ det̾minari uolo. si ⁊ prĩ
patruo. nũqͥd ⁊ auo. nuĩqͥd uxori ⁊ so¬
cero: Dic mͥ uͥ debeã desui̾e. quonsq
ꝑsonaꝵ seriem seqff. Si agrum tuum
coluero tͥ bñfitium dedero. Si domũ
tuã ardenẽ restrinxero. aut ne cadat
exceꝑo: iͥ bñficiũ dabo. Si strnũ tuũ
sanau̾o: tͥ imputabo. si filiũ tuũ
seruau̾o. ñ habebis bñficiũ meum.
Dissiłia ponis exempla. qr qͥ agrum
meũ tolit. nõ illũ s me demereri uult.
Idem de seruo ditã. mei mancipii res est
mͥ seruat᷑. sõ ego ꝓ illo debeo. filiꝰ ipse
bũficii capax ÷. Itaq ille accipit. ego
bñficio letor ⁊ contingor. nõ obligoe.
uelim tñ tu qui deb̾e te nõ putas. res¬
pondeas mͥ. filii bona ualitudo. felicitas
patͥmoniũ ꝑtinet ad pł̃em. felicior fimi¬

Expanded text:
aestiterunt. " In infinitum ius," inquit, " me obligaestiterunt. " In infinitum ius," inquit, " me oblige aliquem finem. Qui filio beneficium dat, ut dicis, et illud utique mihi determinari volo : si et patri patruo ? Numquid et avo ? Numquid et uxori et socero ? Dic mihi, ubi debeam desinere, quousque personarum senem sequar." Si agrum tuum coluero, tibi beneficium dedero ; si domum tuam ardentem restinxero aut, ne concidat, excepero, tibi beneficium dabo ; si servum tuum sanavero, tibi imputabo ; si filium tuum servavero, non habebis beneficium meum ? " Dissimilia ponis exempla, quia, qui agmeum colit, non illum, sed me demereri vult. Idem de servo dicam : mei mancipii res est, mihi servatur ; ideo ego pro illo debeo. Filius ipse beneficii capax est; itaque ille accipit, ego beneficio laetor et contingor, non obligor." Velim tamen, tu, qui debere te non putas, respondeas mihi. Filii bona valetudo, felicitas, patrimonium pertinet ad patrem ; felicior futu
Abbreviated transcription (Latin):
tm̃ ⁊ cupidi om̃s ⁊ maligni om̃s. ⁊ ti¬
midi om̃is. illi qui in p̾mis uidentur
audates. Adice: ⁊ amibitiosi om̃s sunt.
et impii om̃s. s nõ ÷ qd̾ irascaris ignos¬
ce illis. om̃s insaniunt. Nolo te ad incer¬
deratꝰ sit expectat. ut pus cogitat. qͦtꝰ
quisq uroris optime mortẽ timet. ut
ñ ⁊ computet. cui rogo litigatori defen¬
so. tam magni bñficii ultra res ꝓxĩas
memoria durauit: illd̾ in ꝯfesso est.
Quis sine q̃rela moritur: Quis ex tͤmo
die dicere audet: uixi. ⁊ qũe dederat
tursum fortuna ꝑegi. Quis ñ retusans.
quis si gemens exit: at qͥ ingrati est
nõ eẽ ꝯtentũ p̾terito temꝑe. Semper
paucidies erunt. si illos num̾aueris.
Cogita nõ ẽẽ sũmũ bonũ in temꝑe qͣnͣ¬
tuncũq ÷. boni ꝯsules. ut ꝓroget᷑ tͥ
dies mortis. nicħ ꝓficit᷑ ad felicitatẽ
suos benigne estimare. ⁊ in lutro po¬
nere. hoc me dignũ iudicauit d̾s. hoo
hoĩes. gͣti adu̾sus eos qui aliqͥd nobis

Expanded text:
tantum ? Et cupidi omnes et maligni omnes et timidi omnes, illi in primis, qui videntur audaces. Adice : et ambitiosi omnes sunt et impii omnes. Sed non est, quod irascaris ; ignosce illis, omnes insaniunt. Nolo te ad incerderatus sit, expectat ? Ut pius, cogitat ? Quotus quisque uxoris optimae mortem timet, ut non et computet ? Cui, rogo, litigatori defenso tam magni beneficii ultra res proximas memoria duravit ? " Illud in confesso est : quis sine querella moritur ? Quis extremo die dicere audet : Vixi et quem dederat cursum fortuna peregi ? Quis non recusans, quis non gemens exit ? Atqui hoc ingrati est non esse contentum praeterito tempore. Semper pauci dies erunt, si illos numeraveris. Cogita non esse summum bonum in tempore ; quantumcumque est, boni consules. Ut prorogetur tibi dies mortis, nihil proficitur ad felicitatem, suos benigne aestimare et in lucro ponere ! " Hoc me dignum iudicavit deus, hoc homines, grati adversus eos, qui aliquid nobis
Abbreviated transcription (Latin):
tegrũ lidertatẽ q cñ immunitate
reddid̾at. ip̃a tributũ spadonib pen¬
deret. De ficiet dies enum̾antõ ingͣ¬
.p. qm ingrata in optimos ac denotis¬
simos sͥ fui̾t. qmͣq nõ mmꝰ sepe pecca¬
u̾t qmͣ in ip̃am pectatũ ÷. Camillũ in
exilium misit. scipioiẽ dimisit. exula¬
uit post carilinã. Cicero diruti eiꝰ pe¬
nates. bona directa. fcm̃ qͥcqͥid uictor
catilina fetisset. Rutilius innotẽtie
p̾cium tulit masia lat̾e̾. Catoni . R.ꝑ.¬

Expanded text:
ntegrum libertatemque cum immunitate ntegrum libertatemque cum immunitate reddiderat, ipsa tributum spadonibus penderet ! Deficiet dies enumerantem ingripsa res publica quam ingrata in optimos ac devotissimos sibi fuerit quamque non minus saepe peccaverit, quam in ipsam peccatum est. Camillum in exilium misit, Scipionem dimisit; exsulavit post Catilinam Cicero, diruti eius penates, bona direpta, factum, quidquid victor Catilina fecisset; Rutilius innocentiae pretium tulit in Asia latere ; Catoni popu
Abbreviated transcription (Latin):
I. Gu. pompeiꝰ qui ꝓ trib ꝯsulatibus
qͦs ex maxĩa ꝑte ut matus inuaserat.
sionẽ eiꝰ alios qͦ indut̾et qͣi potẽ tie
sue detract᷑us inuidrã. si qd̾ nlłi lic̾e
debeat płib licuisset. Dũ extͣ ordina¬
ria ꝯcupiscit imꝑia. dũ ꝓnũtias ut
ip̃e pompeii hostis ac uictor a gallia
germania q bollum in urbem e̾tum¬
egit. ⁊ ille plebicola. ile ppłarie castra
in circo flamino posuit ꝓpuis qͣ porseu¬
nae fuerant. Temꝑauit qͥdem ius cru¬
delitatẽ q uictorie qd̾ dicere solebat
p̾stitit. neminẽ occidit nͥ armatũ.
Quid gͦ ÷: cet̾i arma truentiꝰ exercue¬
gladiũ cito cõdidit uunqͣm posuit In¬
gratꝰ antoniꝰ in dictatorem suũ qũe
iure tesum ꝓnuntiauit. int̾fectores
am uͦ ꝓscriptõib. intursionib. bellis.
laceratã post tot mala destinauit. ne
romanis qͥdẽ regib ut que acheis.
rhodiis. plerisq urbib claris ius m¬

Expanded text:
 Cn. Pompeius, qui pro tribus consulatibus,  Cn. Pompeius, qui pro tribus consulatibus, quos ex maxima parte immaturus invaserat, sionem eius alios quoque induceret quasi potentiae suae detracturus invidiam, si, quod nulli licere debebat, pluribus licuisset ; dum extraordinaria concupiscit imperia, dum provincias, ut ipse Pompei hostis ac victor ; a Gallia Germaniaque bellum in urbem circumegit, et ille plebicola, ille popularis castra in circo Flaminio posuit propius, quam Porsinae fuerant. Temperavit quidem ius crudelitatemque victoriae ; quod dicere solebat, praestitit: neminem occidit nisi armatum. Quid ergo est ? Ceteri arma cruentius exercuegladium cito condidit, numquam posuit. Ingratus Antonius in dictatorem suum, quem iure caesum pronuntiavit, interfectores iam vero proscriptionibus, incursionibus, bellis laceratam post tot mala destinavit ne Romanis quidem regibus, ut, quae Achaeis, Rhodiis, plerisque urbibus claris ius i
Abbreviated transcription (Latin):
s in medio parricidio posuit ingratꝰ
catilina. parum ÷ illi caꝑe patriam
nͥ eu̾terit. nͥ allobrogũ in illam cohoe¬
tes imiserit. ⁊ tnͣs alpes accitꝰ hostis
ueta ⁊ ingenita odia fatiau̾it at di¬
u debitas in ferias gallicis bustis duces
romani ꝑsolulint. Ingratꝰ.e. mariꝰ
ad ꝯsulatũ a caliga ꝑductus. qui nisi
simbricis cedib omĩa funera eqfuerit
nͥ ciilis exilii ⁊ trucidatõis no tm̃ de¬
multatũ ac repõĩtam in pͥoeem locũ
fretimã suã sentiet. Ingratꝰ .l. sylla.
qui patͥam duriorib remodiis qłi ꝑi¬
cła erant sanauit. Qui cũ ⁊ p̾nestina
arte usq ad collinã ꝑtã ꝑ sangͥnẽ
humanũ incessisset. alia edidit in
urbe edidit p̾lia. alias cedes. legioes
diias qd̾ ciuidele ÷ post uictoriã qd̾ nefas
post fidem iangło comestas ꝯtrucida¬
ut qui tiuĩe romanũ occidisset impuni¬
tatẽ pecumã tm̃ nõ ciuicã actipereit

Expanded text:
sed in medio parricidio posuit. Ingratus sed in medio parricidio posuit. Ingratus Catilina ; parum est illi capere patriam, nisi verterit, nisi Allobrogum in illam cohortes immiserit et trans Alpes accitus hostis vetera et ingenita odia satiaverit ac diu debitas inferias Gallicis bustis duces Romanos persolverit. Ingratus C. Marius ad consulatus a caliga perductus, qui, nisi Cimbricis caedibus Romana funera aequaverit, nisi civilis exitii et trucidationis non tantum demutatam ac repositam in priorem locum fortunam suam sentiet. Ingratus L. Sulla, qui patriam duri oribus remediis, quam pericula erant, sanavit, qui, cum a Praenestina arce usque ad Collinam portam per sanguinem humanum incessisset, alia edidit in urbe proelia, alias caedes : legiones duas, quod crudele est, post victoriam, quod nefas, post fidem in angulo congestas contrucidaut, qui civem Romanum occidisset, impunitatem, pecuniam, tantum non civicam acciperet
Abbreviated transcription (Latin):
hanc mãm tm̃ mͦmationẽ putes ꝓ pessi¬
mo pͣuo q num̾antiũ qͥcqͥd citra recti
formulam cecidit. Etce nescio qui nõ
ex philosophoꝵ domo clamat ex me¬
dio ꝯuentu ppłos gentes q dampnat᷑a
tutus. Non socer a genero. fr̾m qͦ
÷. Gladio ac uenenis bñficia sequimͦ.
ip̃i patͥe manꝰ inferre ⁊ fascib illam
sius p̾mere potentia ac dignitas ẽ.
hułi se ac dep̾sso loco putat stare qͥs.
nate ꝯͣ liberos. aras. focos. penates. ar¬
mis incessite. Qui ne triumphari qͥdẽ
intrare inurbem in iussu senatꝰ deb̾e¬
tis quib q uictorem exercitũ reducẽ¬
tib cura extͣ muros p̾beret᷑ nũc cuu¬
b cesis ꝑfusis cruore cognato urbem
subrectis intrare uexillis. Obmutes¬
cat int̾ militaria signa libertas. et
ille uictor pcc̃or q gentiũ ppꝰ remotiᷤ
ꝓtul bellis om̃i t̾rore ꝯp̾sso. intra
nuros obsessus aguilas suas horre¬
at. Ingratꝰ ÷ coriolauꝰ. sero et post
sceleris penĩam pius. posuit arma

Expanded text:
antum murmurationem putes pro pessimo pravoque numerantium, quidquid citra recti formulam cecidit. Ecce nescioqui non ex philosophorum domo clamat, ex medio conventu populos gentesque damnatum tutus, Non socer a genero. Fratrum qest ; gladio ac venenis beneficia sequimur. Ipsi patriae manus adferre et fascibus illam suis premere potentia ac dignitas est ; humili se ac depresso loco putat stare, quisnate contra liberos ! Aras, focos, penates armis incessite ! " Qui ne triumphatum quidem inire urbem iniussu senatus deberetis quibusque victorem exercitum reducentibus curia extra muros praeberetur, nunc civibus caesis perfusi cruore cognato urbem subrectis intrate vexillis. Obmutescat inter militaria signa libertas, et ille victor pacatorque gentium populus remotis procul bellis, omni terrore compresso, intra muros obsessus aquilas suas horreat. Ingratus est Coriolanus, sero et post sceleris paenitentiam pius ; posuit arma,
Abbreviated transcription (Latin):
bit cui difficile ÷ modũ impon̾e. tr
pausatĩ subrepit ⁊ nõ desiinit ser¬
ꝑe. Ild̃ solet q̃ri. fr̾es diro dissident.
si alt̾m seruo. an dem bñficiũ ei qui
fr̃em inuisum nõ perisse moleste la¬
turus ÷. Non dubiũ qͥn bñficiũ sit
⁊̃ si inuito ꝑdesse. sic̃ nõ dedit bñfi¬
tium qui mnuitꝰ ꝑfuit. Bñficiũ in¬
ram hñt. qũeadinod̾ secare. ⁊ urere.
ut saues. ⁊ uincł̾is cohertere. Non est spec¬
tandũ an dołe aliqͥs bñficio accepto. sed
an gaud̾e debeat. Non÷ malus deuariꝰ
qũe barbarꝰ. ⁊ ignarꝰ forme publice re-¬
iecit. bñficiumn et odit et accepit. si mͦ
id ꝓdest. si is qui dabat ut ꝓdesset dedit.
Nitħ refert an bonã rẽ malo aĩo quis
accipiat. agendũ hoc in ꝯͣrium uerte.
hũt gͦ occidi. Non÷ bñficiũ qͣmnis ille
dicat eẽ ⁊ gaudeat. Insidiosissinre no¬
tet cui gr̾e agunt᷑ ꝓ iniurta. uideo pro¬
nõ ÷ bñficiũ. ecte qd̾ uet ꝑsit uͭ noceat.

Expanded text:
difficile est modum imponere, quia paulatim surrepit et non desinit serpere. Illud solet quaeri: " Fratres duo dissident; si alterum servo, an dem beneficium ei, qui fratrem invisum non perisse moleste laturus est." Non est dubium, quin beneficium sit etiam invito prodesse, sicut non dedit beneficium, qui invitus profuit. " Beneficium," inram habent, quemadmodum secare et urere, ut sanes, et vinclis coercere. Non est spectandum, an doleat aliquis beneficio accepto, sed an gaudere debeat ; non est malus denarius, quem barbarus et ignarus formae publicae reiecit. Beneficium et odit et accepit, si modo id prodest, si is, qui dabat, ut prodesset, dedit. Nihil refert, an bonam rem malo animo quis accipiat. Agedum, hoc in contrarium verte. hunc ego occidi: non est beneficium, quamvis ille dicat esse et gaudeat. Insidiosissime nocet, cui gratiae aguntur pro iniuria ! " Video : pronon est beneficium. Ecce, quod nec prosit nec noceat,
Abbreviated transcription (Latin):
ip̃e qͦ in siłi mat̾ia ingratꝰ ẽẽ debebit.
aes alienũ hr̃e dr̃ ⁊ qui aureos debet
et qui corium forma publica ꝑtusum
quale apd̾ lacedemones fuit qd̵ usum
num̾ate petume p̾stat. Quo gen̾e
obligatꝰ ÷ hoc fidem ex solue. Quid sĩt
bñficia an ⁊ in hant sordidam hułem¬
q mat̾iam deduti magnitudo nõis
clari debeat ad nos ntõ ꝑtinet. In alios
querit᷑ um̾ nos ad sp̃em ueri ꝯponite
aĩm. ⁊ dimi honestum discitis qͥfquid
÷ id qͦ nom̃ honesti iactat᷑ hic colite.
sic rursus om̃s ingͣti sunt. Nam ut di¬
cimꝰ om̃s stulti mali sũt. Qui aũt unũ
ht̃ uitium omt̃a ht̃. om̃s aut stulti
et mali sunt. om̃s gͦ ingrati sunt.
Quid gͦ: nõ sunt. nõ undiq humra¬
no gn̾i ꝯuitiũ fit. nõ publica q̃re la

Expanded text:
ipse quoque in simili materia gratus esse debebit eAes alienum habere dicitur et qui aureos debet et qui corium forma publica percussum, quale apud Lacedaemonios fuit, quod usum numeratae pecuniae praestat. Quo genere obligatus es, hoc fidem exsolve. Quid sint beneficia, an et in hanc sordidam humilemque materiam deduci magnitudo nominis clari debeat, ad vos non pertinet ; in alios quaeritur verum. Vos ad speciem veri componite animum et, dum honestum discitis, quidquid est, in quo nomen honesti iactatur, id colite. sic rursus omnes ingrati sunt." Nam, ut dicimus, omnes stulti mali sunt ; qui unum autem habet vitium, omnia habet ; omnes autem stulti et mali sunt ; omnes ergo ingrati sunt. Quid ergo ? Non sunt ? Non undique humano generi convicium fit ? Non publica querella
Abbreviated transcription (Latin):
ficii spẽn fefelłit tam ingratꝰ ÷ qͣm ue¬
neficus. qui soporem cũ uenenũ cred̾et
mscuit. Cleanthes uehem̃tiꝰ agit. licz
qr ad octidend̾ iam armatꝰ . ⁊ ht̃ spoliã¬
di aiq int̾ficiendi uoluntatẽ. Exercet᷑

Expanded text:
ficii speciem fefellit, tam ingratus est quam veficii speciem fefellit, tam ingratus est quam veneficus, qui soporem, cum venenum esse crederet, miscuit. Cleanthes vehementius agit. " Licet," quia ad occidendum iam armatus est et habet spoliandi atque interficiendi volun
Abbreviated transcription (Latin):
ht̃ dare. hic bñfnciendi uoluntate ca¬
sint quib ñ redditis ingratꝰ erit.
et debet redd̾e. ⁊ si nõ reddit ingratꝰ ÷.
nͨ hoc ex nr̃a tm̃ constitutione. Peripa¬
thetiti qͦ qui felicitatis humane longe
late q t̾minos ponint. aiunt minu¬
ta bñficia ꝑuent᷑a ad malos. ħ qui nõ
reddit ingratꝰ ÷. Nobͥ itaq bñficia et̃ ñ
placet q̃ nõ sũt aũn fractura meliorẽ.
Commoda tñ illa eẽ. ⁊ expetenda nõ ne¬
gamꝰ. ħ ⁊ uiro bono dare malus potest
et acciꝑe a bono. ut pecuniam. uestes.
si0
et argenteã ⁊ aureã dicimꝰ. sic illu̾am̃
nõ ex toto rudem. s ad litt̾as altiores
nõ ꝑductum. Sic qui male uestitum
et pannosum uidit. nudũ se uidisse dic̃.
Bñficia ista nõ sunt. hñt tñ bñficii spe¬
tiem. Quomͦ ista sunt tantͣm bñficia
sic ⁊ ille tanqͣm igͣtus ÷ ñ ingratus.
falsim est qr illa bñfitia. ⁊ quidat ap¬
pellat et qui accipit. Ita qui ueri bñ¬

Expanded text:
habet, dare ; hic bene faciendi voluntate casint, quibus non redditis ingratus erit.et debet reddere, et, si non reddit, ingratus est. Nec hoc ex nostra tantum constitutione. Peripatetici quoque, qui felicitatis humanae longe lateque terminos ponunt, aiunt minuta beneficia perventura ad malos ; haec qui non reddit, ingratus est. Nobis itaque beneficia esse non placet, quae non sunt animum factura meliorem ; commoda tamen illa esse et expetenda non negamus. Haec et viro bono dare malus potest et accipere a bono, ut pecuniam et vestem si et argenteam et auream dicimus ; sic inlitteratum non ex toto rudem, sed ad litteras altiores non perductum ; sic, qui male vestitum et pannosum vidit, nudum vidisse se dicit. Beneficia ista non sunt, habent tamen beneficii speciem. " Quomodo ista sunt tamquam beneficia, sic et ille tamquam ingratus est, non ingratus." Falsum est, quia illa beneficia et qui dat appellat et qui accipit. Ita, qui veri bene
Abbreviated transcription (Latin):
mus qr statim recipimꝰ. acciꝑe bñficium
me oꝑtet. dem̃n debere. deinde referre.
Debendi locue nõ ÷. qr sine ulla morare.¬
cipimiꝰ. deit uemo nͥ alt̾i. debet nemo nͥ
ad alios spectat. Numqͥd nõ demens uide¬
bit᷑ qui aliqͥd uendidisse sͥ se dicet. quia
uenditio alienatio÷. ⁊ rei sue uiris q in
ea sui in aliũ tnͣslatio. at qui qũe admo¬
dum uend̾e fic dare aliqͥd a se dimitt̾e.
et id qd tenueris hñdum alti trad̾e. Ꝙ
si ÷ bñficiũ nemo sͥ dedit. qr nemo dat
sͥ aliqͥd. Duo ꝯͣria in uno coeunt᷑. ut¬

Expanded text:
uia statim recipimus. Accipere beneficium me oportet, deinde debere, deinde referre ; debendi locus non est, quia sine ulla mora recipimus. Dat nemo nisi alteri, debet nemo nis" ad alios spectat. Numquid non demens videbitur, qui aliquid sibi vendidisse se dicet ? Quia venditio alienatio est et rei suae iurisque in ea sui ad alium translatio. Atqui, quemadmodum vendere, sic dare aliquid a se dimittere est et id, quod tenueris, habendum alteri tradere. Quod si est, beneficium nemo sibi dedit, quia nemo dat sibi; alioqui duo contraria in uno coe
Abbreviated transcription (Latin):
qͣre u̾earis. ulła ibi nͦ tribuendi nec
nocendi mat̾ia ÷. in medio int̾uallo hꝰ
et alt̾ius teli defertus sine ałi sĩ hoĩe
sine re ruinas mundoꝵ supͣ se tirta se
cadentiũ euitat nõ exaudiens uota. uͦ
nr̃i curiosus. at qui hunc uis uis ud̾i
cołe nõ alit̾ qm parentẽ gͣto ut opi¬
nof animo. ant si nõ uis uideri gͣtus

Expanded text:
quare verearis ; nulla illi nec tribuendi nec quare verearis ; nulla illi nec tribuendi nec nocendi materia est ; in medio intervallo huius et alterius caeli desertus sine animali, sine homine, sine re ruinas mundorum supra se circaque se cadentium evitat non exaudiens vota nec nostri curiosus. Atqui hunc vis videri colere non aliter quam parentem grato, ut opinor, animo ; aut, si non vis gratus
Abbreviated transcription (Latin):
tam armata sũt. hoĩem mibetilla cin
git nõ uinguinũ uis. nõ dentiũ t̾ri¬
błem cetͥis fec̃. nudũ ⁊ infirmũ socie¬
tas munit. Duas res dedit q̃ illũ ob¬
norio ualidissimũ fat̾ent rõem ⁊ socie¬
tatẽ. Itaq qui par eẽ nlłi posset si se¬
duce̾tur ref̃ ponitur. societas illi dñm
tium in aliene nat᷑e tnͣsmisit imꝑiũ
et dũari ⁊̃ in mari uissit. hoc morboꝵ
impetꝰ arguit. senectuti animinicła
ꝓspexit. solatia ꝯͣ dolores dedit. hoc foe¬
tes nos fec̃. qd̾ licet ꝯͣ fortũa aduoca¬
re. haut sotietatẽ tolle. ⁊ imitatem
gn̾is humani qͣ uita sustinet᷑ scindes.
tolletur aũt si efficis ut ingratꝰ ani¬
mꝰ nõ ꝑ se uitandus sit. s qr asiqͥd illi
tos eẽ tuto licet. Deniq ingͣtum uoco.
qͥsq metu gratꝰ÷. deos nemo sanꝰ timet.
furor ÷ .i. metuere salutaria. uͨ qͥsꝙͣ amat
qͦs timet. tudeniꝙ epycure dm̃ inhm̃e¬
facis om̃ia illi tela omñe detraxisti po

Expanded text:
t, hominem imbecilla cutis cingit ; non unguium vis, non dentium terribilem ceteris fecit, nudum et infirmum societas munit. Duas deus res dedit, quae illum obnoxium validissimum facerent, rationem et societatem ; itaque, qui par esse nulli posset, si seduceretur, rerum potitur. Societas illi dominitum in alienae naturae transmisit imperium et dominari etiam in mari iussit ; hoc morborum impetus arcuit, senectuti adminicula prospexit, solacia contra dolores dedit ; hoc fortes nos facit, quod licet contra fortunam advocare. Hanc societatem tolle, et unitatem generis humani, qua vita sustinetur, scindes ; tolletur autem, si efficis, ut ingratus animus non per se vitandus sit, sed quia aliquid illi atis esse tuto licet ! Denique ingratum voco, quisquis metu gratus est. Deos nemo sanus timet; furor est enim metuere salutaria, nec quisquam amat, quos timet. Tu denique. Epicure, defacis, omnia illi tela, omnem detraxisti pot
Abbreviated transcription (Latin):
sͥ nccm ÷. Quo qͥs pła bñficia dedit: beni¬
ficentior ÷. Quis unqͣm laudatꝰ ÷ qd̾ sͥ ip̃e
suisset auxilio. qd̾ se eripuisset periculo.¬
dat nõ mag̃ qͣm hospitiũ. siemo sͥ dorat
nõ mag̃ qm credit. Si dat sͥ qͥst bñfici¬
um semꝑ dat. sine in t̾missione dat. iu¬

Expanded text:
st. Quo quis plura beneficia dedit, beneficentior est; quis umquam laudatus est, quod sibi ipse fuisset auxilio ? Quod se eripuisset ldat, non magis quam hospitium ; nemo sibi donat, non magis quam credit. Si dat sibi quisque beneficium, semper dat, sine intermissione dat, in
Abbreviated transcription (Latin):
respondebint. Agnosce nõ me h̾cule sci¬
ui hoc te desiderare alioqͥn ultro obtu¬
lissem. Rogo ne me ingͣtum existrmes
nemini qͥd m p̾stiteris. hos gͦ qͣre du¬
bitẽ. ⁊ sibi meliores ⁊ mͥ fac̾e. qũecũq
do. si illum ingratũ ẽẽ nõ patior. nͨ du¬
re illi ea ꝓbabo q̃ pͥstitisti. s qͣm potue¬
ro mellissime ut potestatẽ refende
gr̃e faciam renouabo memoriam eiꝰ
fatiã. Ꝙ si ammonitõis qͦ suggillati¬
oñe ngͣtis remittimꝰ : segniores ad red¬
denda bñficia faciemꝰ. Quoidam uͦ sana¬
błes. ⁊ qui fi̾ possint si qd̾ illos momor¬
derit ꝑire paciem᷑ ammonitione subla¬
ta qͣ et pr̃ filiũ aliqñ correxit. ⁊ uxce
maritũ aberrantẽ ad se reduxit. et
amitus langũetem amici fidẽ erexit.
Quidam ut exꝑgiscant᷑ nõ feriendi sed
ꝯmouendi sunt. eod̾ mͦ quoꝵdam ad
feriendam gr̾am fides nõ cessat s lan¬
guet. hant ꝑuellamꝰ. Ioli mumꝰ tium

Expanded text:
respondebunt : " Ignosce ; non mehercules scirespondebunt : " Ignosce ; non mehercules scivi hoc te desiderare, alioqui ultro obtulissem ; rogo, ne me ingratum existimes ; memini, quid mihi praestiteris." Hos ego quare dubitem et sibi meliores et mihi facere ? Quemcumque do, si illum ingratum esse non patior ; nec dure illi exprobrabo, quod praestiti, sed quam potuero mollissime. Ut potestatem referendae gratiae faciam, renovabo memoriam eiusfaciam. Quod si admonitionis quoque sugillationem ingratis remittimus, segniores ad reddenda beneficia faciemus ; quosdam vero sanabiles et qui fieri boni possint, si quid illos momorderit, perire patiemur admonitione sublata, qua et pater filium aliquando correxit et uxor maritum aberrantem ad se reduxit et amicus languentem amici fidem erexit. Quidam, ut expergiscantur, non feriendi, sed commovendi sunt ; eodem modo quorundam ad referendam gratiam fides non cessat, sed languet. Hanc pervellamus. " Noli munus tuum
Abbreviated transcription (Latin):
exig̾e uetuit. multa legeni ñ hñt.
nec actionẽ. at qui ꝯsuetudo uite hu¬
mane om̃i lege ualentior dat aditũ
silta lex uistet amitoꝵ setreta ñ elocͥ
nlła lex uibet fidem ⁊ inimico p̾ͥ sta¬
re. Que lex ad id p̾stand̾ nos qd̾ alitͥ
eo qui archanũ sermonẽ nõ ꝯtinuerit
et fidem datã nõ seruatã indignabor.
s ex bñficio iiquis creditum facis. mi
niam cũ qͦ du mͥ luctandũ sit. Quis
tam ingͣtus ÷ ut illi nõ sit satis ami¬
moneri: cum tnͣsibo nͦ digñ iudicabo
qui ingratꝰ eẽ cogatur. qͦmͦ fen̾ator
qͦsdam debitores nõ applłat qͦs scit
palam ac ꝑtinatit̾ pret̾ibo. nec ab
ullo bñficium repetã. nͥ a quo ñ abla¬
tus ero s recept᷑us. multi sũt qui nec
negare sciant qd̾ acceꝑunt nͦ ref̾re.
qui nͨ tam bom sunt qmͣ grati. nͨ tã
in aliqͣ igͣti segnes ⁊ tardi lenta no¬
mina nͨ mala. hos gͦ nõ applłabo. sed
cõmone faciam ⁊ ad officium aliud a¬
gentes educam . e. ui statim michi

Expanded text:
exigere vetuit." Multa legem non habent nec actionem, ad quae consuetudo vitae humanae omni lege valentior dat aditum. Nulla lex iubet amicorum secreta non eloqui; nulla lex iubet fidem etiam inimico praestare ; quae lex ad id praestandum nos, quod alicui eo, qui arcanum sermonem non continuerit, et fidem datam nec servatam indignabor. " Sed ex beneficio," inquit, " creditum facis." Miniam, cum quo mihi diu luctandum sit ? Si quis tam ingratus est, ut illi non sit satis admoneri, eum transibo nec dignum iudicabo, qui gratus esse cogatur. Quomodo fenerator quosdam debitores non appellat, quos scit palam ac pertinaciter praeteribo nec ab ullo beneficium repetam, nisi a quo non ablaturus ero, sed recepturus. Multi sunt, qui nec negare sciant, quod acceperunt, nec referre, qui nec tam boni sunt quam grati nec tam mali quam ingrati, segnes et tardi, lenta nomina, non mala. Hos ego non appellabo, sed commonefaciam et ad officium aliud agentes reducam. Qui statim mihi sic
Abbreviated transcription (Latin):
nicħ extremũ. nicħ pͥmũ. qr motu ordo
nuitatur. ⁊ que se quebant᷑ p̾cedunt.
et que occidebant oriuntur. oĩa qͦiłiꝯ
stima fi. cũ illum in multa mutaueris
unꝰ ÷. cecidit se iuuriaꝵ cũ qͦ agat nõ hr̃.
alligauit. ⁊ clusit. de ui nõ tenet᷑. Bñfici¬
um sͥ dedit. danti ꝓtinꝰ reddidit. Rerũ
ẽẽ. nõ ꝑibit bñficiũ. ht̃ illd̾ qui dedit.
puta te reciꝑe nolle. apd̾ te ÷ ante qͣm
dando accipis. Bñficiũ inqͥt dͥ dare oꝑ¬

Expanded text:
nihil extremum, nihil primum, quia motu ordo mutatur et quae sequebantur praecedunt et quae occidebant oriuntur, omnia, quomostima fieri ; cum illum in multa mutaveris, unus est. Cecidit se : iniuriarum cum quo agat, non habet ; adligavit et clusit : de vi non tenetur ; beneficium sibi dedit : danti protinus reddidit. Rerum esse : non perit beneficium, habet illud, qui dedit. Puta te recipere nolle : apud te est, antequam dando accipis. " Beneficium," inquit, "
Abbreviated transcription (Latin):
tendi amor cog̾et morib sins opĩone
ꝯͣriam q̃yere. ⁊ neqͥttam abd̾e. cuiꝰ fruc¬
tus ꝯcupiscit᷑. tp̃a uͦ odio pudoriq est.
libet ex istis qͥ rapto uuu̾it. an ad illa
q̃ latrociniis. ⁊ furtis ꝯsecunt᷑. maluit
rõe bona ꝑuenire obtadit ille tͥ grassa¬
ri ⁊ transeuntes ꝑtut̾e questꝰ ÷ potins

Expanded text:
tendi amor cogeret moribus suis opinionem tendi amor cogeret moribus suis opinionem contrariam quaerere et nequitiam abdere, cuius fructus concupiscitur, ipsa vero odio pudorique est libet ex istis, qui rapto vivunt, an ad illa, quae latrociniis et furtis consecuntur, malint ratione bona pervenire : optabit ille, cui grassari et transeun
Abbreviated transcription (Latin):
an suit honesta interp̾te egent.
hoc expõitum ÷. pulcrꝰq qͣm ut splen¬
dor eiꝰ dubie ac parũ luceat. Quid tã
laudabłe qͥd tã eqͣlit̾ in oi̾m aiõs re¬
ceptũ qͣm referre bñ nu̾tis gr̃am.
ingͣto. huic .ii. uni rei nõ posuimꝰ legẽ
tanqͣm satis nat᷑a claruisset qͦmͦ ulła
lex amare parentes. indulg̾e liberis
li qũeadinod̾ nemo in amorẽ sin cohor¬
tandꝰ÷. qũe admodũ nascitur trahit.
suapte nat᷑a. adeoq gͣtiosa uirtus est
ut insitũ sit ⁊̃ malis ꝓbare meliora.
Quis est qui nõ bñsicus uideri uelit. qͥ
nõ int̾ scelera ⁊ iiurias opĩone boni¬
tatis affectet. qui nõ ip̃is que impotẽ¬
tusime fec̃ spẽm aliqũa induat recti qͥ¬
uelit qͦ ⁊̃ hĩis uideri bñsicium de¬
disse qͦs lesit. gr̾as itaq agi fibi ab hã
qͦs afflix̾e patuuit᷑. bonos q se ac libe¬
rales fingunt qr p̾stare nõ possunt.
Or nõ fac̾ent nͥ illos honesti ⁊ ꝑ se expe¬

Expanded text:
an sint honesta, interprete egent. an sint honesta, interprete egent. Hoc expositum est pulchriusque, quam ut splendor eius dubie ac parum luceat. Quid tam laudabile, quid tam aequaliter in omnium animos receptum quam referre bene meritis gratiam ? ingrato ; huic enim uni rei non posuimus legem, tamquam satis natura cavisset. Quomodo nulla lex amare parentes, indulgere liberis li, quemadmodum nemo in amorem sui cohortandus est, quem adeo, dum nascitur, trahit, suapte natura, adeoque gratiosa virtus est, ut insitum sit etiam malis probare meliora. Quis est, qui non beneficus videri velit, qui non inter scelera et iniurias opinionem bonitatis adfectet, qui non ipsis, quae impotentissime fecit, speciem aliquam induat recti velitque etiam his videri beneficium dedisse, quos laesit ? Gratias itaque agi sibi ab iis, quos adflixere, patiuntur bonosque se ac liberales fingunt, quia praestare non possunt. Quod non facerent, nisi illos honesti et per se expe
Abbreviated transcription (Latin):
Nolo. S qͥd fatiã : Iam illi semel utͥn¬
q affui. Non uides mẽe isti rei ꝓxiam
qͣndam uim. q̃ nos dare bñficia cogit.
ac fou̾e ꝑ seu̾emꝰ sola bñficii caritate.
ip̃os fatentur. nõ qr honestũ ÷. s quia
utile qd̾ nõ eẽ ita minore oꝑa ꝓband̾
dare. ꝑ se rem expetendam ẽẽ isdem ⁊̾
hoc collegimꝰ. fixum ÷ ilid̾ a quo ĩ tet̾a
ꝓbationes nr̃e excunt. honestũ ob iuil¬
lam aliã cãm qͣm qr honestũ sit toli. Qͥs
gͦ ꝯtrou̾siam fac̾e audebit an gͣtumẽe
honestũ sit. qͥs nõ igͣtum detestetur
hoĩem sͥ ip̃m mnutilem: Quid aut̃ cã tͥ¬
narinat᷑ sumina bñficta amiti sui. Ingͣ.¬
turpem fec̾it. an tanqͣm rẽ utilem
sibi ⁊ ꝓfut᷑am omiserit. puto neꝙͣ
hoĩem existimas cui pena ño tͥ cura¬
tore opꝰ sit. qd̾ nõ accid̾e̾t : nͥ gͣtũ ꝑ¬
se expetendũ honestũ q eẽt. alia foe¬
tasse minꝰ dignitatẽ suã p̾fer̃t. et

Expanded text:
nolo, sed quid faciam ? Iam illi semel, iternolo, sed quid faciam ? Iam illi semel, iterum adfui." Non vides inesse isti rei propriam quandam vim, quae nos dare beneficia cogit, ac fovere perseveremus sola beneficii caritate, ipsos fatentur, non quia honestum est, sed quia utile. Quod non esse ita minore opera probadare per se rem expetendam esse, isdem etiam hoc colligimus. Fixum illud est, a quo in cetera probationes nostrae exeunt, honestum ob nullam aliam causam, quam quia honestum sit, coli. Quis ergo controversiam facere audebit, an gratum esse honestum sit ? Quis non ingratum detestetur, hominem sibi ipsum inutilem ? Quid autem cum trsus summa beneficia amici sui ingraturpem fecerit, an tamquam rem utilem sibi et profuturam omiserit ? Puto, nequam hominem existimas, cui poena, non cui curatore opus sit ; quod non accideret, nisi gratum se expetendum honestumque esset. Alia fortasse minus dignitatem suam praeferunt et,
Abbreviated transcription (Latin):
immoti ⁊ neglecti soli duritia laborẽt.
Nemo ad agr̃u tolend̾ ex eqͦ ⁊ bono ue¬
nit. si ad ullam rẽ cuiꝰ extͣ ip̃am fruc¬
tus ÷. ad bñficiũ dandũ nõ adducit co¬
gitatio auara. nͨ sordida. s humana li¬
beralis. cupiens dare ⁊̃ cũ ded̾it ⁊ au¬
istis uera bñficii dandi cupido aduccat.
ad detͥmentũ imecta manu trahit.
et utilitates relinqͥt. ip̃o faciendi oꝑe
nitanda ac fugienda res ℥. fic bñfi¬
ciũ dare ꝑ se expetenda. Illic turpi¬
tudo ꝯͣ oĩa p̾mia inscelus hoetantia
ualet. ad hoc in uita honesti ꝑ se ef¬
ficax sp̃es. Non m̃tiar si dixo̾ nemiuẽ
ñ auiare bñficia sua. neminẽ nõ ita
ꝯpõitũ aĩo ut lidentiꝰ eũ uideat ĩ quẽ
multa ꝯgessit. cui nõ cã sit im dandi
bñfitii semel dedisse. qd̾ nõ attid̾et uͥ
ip̃a nos delectarent bñficia. Qmͣ sẽpe
dicentẽ audias nõ sustineo illũ deser̾e
cui dediuitã. qũe e ꝑicło eripui. Rogat
me ut cãm suã ꝯ hoĩes gͣtiosos agam

Expanded text:
immoti et neclecti soli duritia laborent ! Nemo ad agrum colendum ex aequo et bono venit nec ad ullam rem, cuius extra ipsam fructus est ; ad beneficium dandum non adducit cogitatio avara nec sordida, sed humana, liberalis, cupiens dare, etiam eum dederit, et auistis vera beneficii dandi cupido avocat, ad detrimentum iniecta manu trahit et utilitates relinquit ipso bene faciendi opere vitanda ac fugienda res est, sic beneficium dare per se expetenda. Illic turpitudo contra omnia praemia in scelus hortantia valet ; ad hoc invitat honesti per se efficax species. Non mentiar, si dixero neminem non amare beneficia sua, neminem non ita compositum animo, ut libentius eum videat, in quem multa congessit, cui non causa sit iterum dandi beneficii semel dedisse. Quod non accideret, nisi ipsa nos delectarent beneficia. Quam saepe dicentem audias : " Non sustineo illum deserere, cui dedi vitam, quem e periculo eripui. Rogat me, ut causam suam contra homines gratiosos agam ;
Abbreviated transcription (Latin):
sus ille. ñ ut rnsticꝰ iniiriã tacitus
tulit. contentꝰ qd̃ ⁊ ip̃e donatꝰ nõ eẽt.
si philippo epłam strictã ac liberalem
scripsit. Qua accepta ita exarsit ut
statĩ pausante mandaret. bona pͥori
dño restitueret. tet̾m imꝑbissimo mi¬
liti ingͣtissimo hospiti. auidissimo nau¬
frago. stignata instrib̾et ingͣtum ho¬
minẽ testantia. Dignꝰ qͥdem fuit cui
nõ instrib̾entur ille litt̾e s instulꝑent᷑
qui hospitẽ suũ nudo ⁊ naufrago si¬
milem in id qd iacuerat ip̃e litus ex¬
pulerat. S uidebimꝰ qͥs pene modus

Expanded text:
suis ille non ut rusticus iniuriam tacitus suis ille non ut rusticus iniuriam tacitus tulit contentus, quod non et ipse donatus esset, sed Philippo epistulam strictam ac liberam scripsit ; qua accepta ita exarsit, ut statim Pausaniae mandaret, bona priori domino restitueret, ceterum improbissimo militi, ingratissimo hospiti, avidissimo naufrago stigmata inscriberet ingratum hominem testantia. Dignus quidem fuit, cui non inscriberentur illae litterae, sed insculperentur, qui hospitem suum nudo et naufrago similem in id, in quo iacuerat ipse, litus expulerat. Sed videbimus, quis modus
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓmisi retinebo. s qd̃ nõ recte dedi repe¬
tam. demens ÷ qui fidem p̾stat errori
Philippꝰ matedonũ rex hẽbat militem
manu fortẽ cuiꝰ in multis expeditionib
ntilem exꝑtꝰ oꝑam. sub iñ ex p̾da aliqͥd¬
inde illi uirtutis cã donau̾at ⁊ hoĩem
uenał aĩe crebris auctoram̃tis accende¬
bat. hic naufragꝰ in possessiones cruꝰda
macedonis ex pulsus ÷. qd ut nuntiam̃
est accurrit. sp̃m eiꝰ recollegit. ĩ uillã
suam illum tnͣstulit. lectulo suo cesfit.
affectum senuianimẽ q recreauit. di¬
eb .xxͣx. sua impensa curauit. refeciti
um suũ. auxilm̃ tacinit. ⁊ ꝓtinꝰ petiit
ut sͥ cuidam p̾dia donaret. Iue gͥdem
erat hospes eiꝰ is ip̃e a quo receptus erat
a quo sanatꝰ. multa uit̾un reges ĩ bel¬
lo p̾sertim aꝑtis ccłis donant. Non suf¬
ficit homo uistꝰ tot armatis cupidita
lippꝰ sibi dixit: Cum illũ induci in bona
que petebat uissit. Expulsus bonis

Expanded text:
promisi, retinebo, sed, quod non recte dedi, repepromisi, retinebo, sed, quod non recte dedi, repetam ; demens est, qui fidem praestat errori. Philippus Macedonum rex habebat militem manu fortem, cuius in multis expeditionibus utilem expertus operam subinde ex praeda aliquid illi virtutis causa donaverat et hominem venalis animae crebris auctoramentis accendebat. Hic naufragus in possessiones cuiusdam Macedonis expulsus est ; quod ut nuntiatum est, accucurrit, spiritum eius recollegit, in villam illum suam transtulit, lectulo suo cessit, adfectum semianimemque recreavit, diebus triginta sua impensa curavit, refecit, um suum, auxilium tacuit et protinus petit, ut sibi cuiusdam praedia donaret. Ille quidam erat hospes eius, is ipse, a quo receptus erat, a quo sanatus. Multa interim reges in bello praesertim opertis oculis donant. " Non sufficit homo iustus tot armatis cupiditatlippus sibi dixit, cum illum induci in bona, quae petebat, iussit. Expulsus bonis
Abbreviated transcription (Latin):
Ior fĩ mutatio pͣ. qͣm si te malũ uirũ et
ingͣtum comꝑi. qd̾ tanqͣm dignio dabam
indigno negabo. ⁊ irascendi cͦs cãm
habeo deceptꝰ. Inspiciam tñ ⁊ qͣntũ sit
de qͦ agit᷑. dabit mͥ ꝯsiliũ ꝓmisse rei mo¬
dus. si exiguũ ÷ dabo ñ qe dignꝰ es. sed
qr ꝓmisi. nec tanqͣm munꝰ dabo: s u̾ba
mea redim̃ã. ⁊ aurẽ mͥ ꝑuellam. dãpuo
castigabo ꝓmittentis tem̾itatẽ. Ette ut
doleat tͥ ut postea ꝯsideratiꝰ loqͣris. qd
dit̾e solemꝰ lingariũ dabo. Si malus erit
nõ ꝯmittã. qũe ad modũ mecenas aiti
ut sest̾cio centies obuirgatꝰ sim. int̾ẽẽ
.n. utruq comꝑbabo. Est aliqͥd in eo cd̾
ꝓmiseris ꝑseuerare. est rursus multũ
in eo nͨ inde bñficiũ des. hoc tñ qͣntũ est
si leue conueamꝰ. Si uͦ magno mͥ ant
detͥmenio. ant rubori fut᷑m. malo semel
ded̾im. totũ inqͣm in eo÷ qͣntũ ꝓmissi
mei u̾ba taxent᷑. Non tm̃ qd̾ temere

Expanded text:
ior fieri mutatio potest, quam si te malum virum et ior fieri mutatio potest, quam si te malum virum et ingratum comperi ? Quod tamquam digno dabam, indigno negabo et nascendi quoque causam habebo deceptus. Inspiciam tamen et, quantum sit, de quo agitur; dabit mihi consilium promissae rei modus. Si exiguum est, dabo, non quia dignus es, sed quia promisi, nec tamquam munus dabo, sed verba mea redimam et aurem mihi pervellam. Damno castigabo promittentis temeritatem : " Ecce, ut doleat tibi, ut postea consideratius loquaris ! " Quod dicere solemus, linguarium dabo. Si maius erit, non committam, quemadmodum Maecenas ait, ut sestertio centies obiurgatus sim. Inter se enim utrumque comparabo. Est aliquid in eo, quod promiseris, perseverare ; est rursus multum in eo, ne indigno beneficium des ; hoc tamen quantum est ? Si leve, coniveamus ; si vero magno mihi aut detrimento adederim. Totum, inquam, in eo est, quanti promissi mei verba taxentur. Non tantum, quod temere
Abbreviated transcription (Latin):
nẽ acced̾e. qꝑ p̾simit aĩo posse aliquid
int̾uenire qd̃ destinata ꝓhideat. Impru¬
dentiũ ista fidutia÷. fortuã sͥ spond̾e.¬
qui sapiens ÷ utranq ꝑte eiꝰ cogitat.
Scit qͣnͣtum liceat errori. qͣm incerta
sint humana. qͣm multa ꝯsiliis obstẽt.
ingredit᷑. ⁊ hic illum tuet᷑ͦ. ꝓmisi
bñficiũ. nͥ si qͥd intidisset qͣro nõ de be¬
rem dare. Quid .n. si qd̃ illi pollicitꝰ
sum pat̾am sͥ dare uisserit. silex data
erit. ne id qͥsqͣm faciat qd̾ ego. me a¬
Ead̾ res me defendit q̃ uetat. tũt fidẽ
fallam. tc̃ incõstantie tͥmen audiam.
nõ p̾stitero ꝓmissũ. Alioqͥ qͥcq̾d mu¬
tatur libertate facit de integͦ ꝯsulẽdi
et me fide liberat. ꝓmissi aduocatioñe
post ea apparuit ꝑ illam cãm p̾iudiciũ
in pr̃em meum queri. ꝓmisi me ꝑegre¬
una exiturũ. s iter infestari latrocini¬
is mintiat᷑. In rem p̾sentẽ uenturus
fui. s eger filiꝰ et pauꝑa uxor tenet.

Expanded text:
nem accidere, quia praesumit animo posse aliquid intervenire, quod destinata prohibeat. Imprudentium ista fiducia est fortunam sibi spondere ; sapiens utramque partem eius cogitat ; scit, quantum liceat errori, quam incerta sint humana, quam multa consiliis obstent ;ingreditur, et hic illum tuetur. Promisi beneficium, nisi si quid incidisset, quare non deberem dare. Quid enim, si, quod illi pollicitus sum, patria sibi dare iusserit ? Si lex lata erit, ne id quisquam faciat, quod ego me aeadem res me defendit, quae vetat. Tunc fidem fallam, tunc inconstantiae crimen audiam, non praestitero promissum ; alioquin, quidquid mutatur, libertatem facit de integro consulendi et me fide liberat. Promisi advocationem : postea apparuit per illam causam praeiudicium in patrem meum quaeri; promisi me peregre exiturum : sed iter infestari latrociniis nuntiatur ; in rem praesentem venturus fui : sed aeger filius, sed puerpera uxor tenet.
Abbreviated transcription (Latin):
sũmã utilitatẽ aliis afferũt. p̾cio gͣm
ꝑdunt. Mercator urbib ꝓdest. medi¬
cus egris. mango uenalib. Ss õs isti
qͥ ad alienũ ꝯmodũ ꝓ suo ueniut: ñ
obligant eos quib ꝓsunt. Non bñ¬
ficiũ qd̾ in q̃stum mntit᷑. hoc dãbo. ⁊
hoc recipiã actio ÷. Non dicam pudicã

Expanded text:
summam utilitatem aliis adferunt, pretio gratiam summam utilitatem aliis adferunt, pretio gratiam perdunt. Mercator urbibus prodest, medicus aegris, mango venalibus ; sed omnes isti, quia ad alienum commodum pro suo veniunt, non obligant eos, quibus prosunt. Non est beneficium, quod in quaestum mittitur. " Hoc dabo et hoc recipiam " auctio est. Non dicam pudi