comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
inmin fortune regno qui premorit̾ comitem fallt.¬
D iAorte prepedior ut cepta ꝑficiam. R Sriste
id ꝗdem agitis ei semꝑq peregisse pridem decuit pa¬
ctiq nichil est ht maxime uobis grauẽ morte
facit ac miẜam et siꝗdem absq tua culpa cepta
pagere nequisti sufficiat uoluisse sin ꝑ ienauia
distulisti displiceat neglexisse/ Q si forsam he
lamentis causa pretendit᷑ uere aũt nichil alid
qͣ uite prolixitas et dilatio mortis optatar
in anis licet pp̾ uoti tandem te uł sero pudeat
audite ei me mortales usq adeo uite cupidiq
ro exuobis sequestrato uirtutũ exercitio ꝗd oĩo
aliud uita hec q̃ segnis et inunlis mora est
que quatulacumq fuĩt neꝗt non esse breu¬
ssima dictũ eigo placet illrus cu augustis
memunit quẽ in extremis agentem cũ aĩci
solarentur ac dicerent ex eo morbo muune
piturũ ee̾ respondit si nũꝙͣ bene ati si aliqt
cur nõ mͦ. D.Int̾rupio rebus morior. ̃¬

Expanded text:
immiti fortune regno, qui premoritur comitem fallit. Morte prepedior ne cepta perficiam. Iuste id quidem. Agitis enim semper que peregisse pridem decuit; peractique nichil est: hoc maxime vobis gravem mortem facit ac miseram. Et si quidem absque tua culpa cepta peragere nequivisti, sufficiat voluisse; sin per ignaviam distulisti, displiceat neglexisse; quod si forsan hec lamentis causa pretenditur, vere autem nichil aliud quam vite prolixitas et dilatio mortis optatur inanis, licet publici voti tandem te vel sero pudeat. Audite tamen me mortales usque adeo vite cupidi; quero ex vobis, sequestrato virtutum exercitio, quid omnino aliud vita hec, quam segnis et inutilis mora est? que, quantulacunque fuerit, nequit non esse brevissima. Dictum ergo placet illius, cuius Augustinus meminit; quem, in extremis agentem, cum amici solarentur ac dicerent ex eo morbo quam minime periturum esse, respondit: “Si nunquam bene, at si aliquando cur non modo?” Interruptis rebus morior.
Abbreviated transcription (Latin):
dibaturã sperant et abesse procul fingũt
casuum humanoꝵ crecunfusa uarietas
et io/ ceçitas mira qd̾ ꝗd uobis sit sꝑandu
malis saltem aliqn non distitis/ s suic est
egre ad amaras cogitationes aĩus redit. Itaq
dum sibi ꝗsq lomgissimũ uite spatiũ sp̃on¬
det dumq uł euum nestoris ułut ait Eiẽo
metelli fortuna sꝑat deniq dũ se ꝗsẜ pre¬
dilectum natẽ filui credit depͥmordiis agi¬
tantes finis occupat et multa deliberantes
inprouisa repente mors aggͣditur mediosq
intcipit apparat᷑. D. Uiridi morior etase.¬
R Uninil in hoc aliud boni sit prouisũ
çibi ẽ saltẽ senio ne marçestas senectus ei
q̈s uis nõ sit grauis ut aṕ ciceronẽ alt le¬
lius utq anobis supͣ disputarũ ẽ auifert
tñ eam uiriditatẽ in qua quidem ut stipi¬
onem ille sic tu nũc etiam te fuisse qrme¬
moras multis tu fortasse desiderio nullu
icm fastidio futurus sis qd̾ inlonga eta¬

Expanded text:
dilaturam sperant, et abesse procul fingunt dilaturam sperant, et abesse procul fingunt casuum humanorum circumfusa brevitas. Et, o cecitas mira, quod quid vobis sit sperandum, in aliis saltem aliquando non discitis! Sed sic est: egre ad amaras cogitationes animus redit. Itaque dum sibi quisquis longissimum vite spatium spondet, dumque vel evum Nestoris, vel ut ait Cicero, Metelli fortunam sperat, denique dum se quisque predilectum nature filium credit, de primordiis agitantes finis occupat, et multa deliberantes, improvisa, repente mors aggreditur, mediosque intercipit apparatus. Viridi morior etate. Ut nil in hoc aliud boni sit, provisum tibi est saltem, senio ne marcescas; senectus enim, quamvis non sit gravius, ut apud Ciceronem ait Lelius, utque a nobis supra disputatum est, aufert tamen eam viriditatem, in qua quidem, ut Scipionem ille, sic tu nunc etiam te fuisse commemoras. Multis tu fortasse desiderio, nulli iam fastidio futurus sis, quod in longa eta
Abbreviated transcription (Latin):
moro p̃uertat ap̃ ceca hoĩ̾ iuditia fortasse
aliꝗd s sp̃nendũ ap̃ infallibile eerum exti¬
matore̾ nultibi subirahit᷑ integra merces
ma ẽ non actii mͦ s uotorũ. D. In medro
rerũ apparatu morior. R. Hec nõ mortis
s morientiũ culpa est/ qui breuissimã uite
telam tum maxime ordiuntꝰ dum p̃cidẽ¬
da erat qd̾ ñ sic ẽeti nõ tansere inexple¬
tis uite muneriu morte preuenirentꝰ s ꝙ¬
pletis ac transactis uiuerẽt qua profecto nlla
dulcior uita d hañc tñ dulcedinẽ no tam ui¬
te breuitas qͣ uuentiũ torpor hoib eripit
quibus nulla ideo longa ẽ uita qr ꝙͣtũ cũq sit
iam senex int̾ noua uite consilia fluitantes
celeri fine serum pͥncipium an̾cedũt. D¬
Morior dum magna parare. ¶R. Hoc
multis magnio uiris fereq oib accidit fa¬
llunt᷑ hoĩes cũ in mulus tum inmorte pre¬
cipue quã uenturã nemo est q nestiat/

Expanded text:
mors prevertat, apud ceca hominum iudicia fortasse mors prevertat, apud ceca hominum iudicia fortasse aliquid sed spernendum, apud infallibilem rerum extimatorem, nil tibi subtrahitur; integra merces tua est, non actuum modo sed votorum. In medio rerum apparatu morior. Hoc non mortis sed morientium culpa est, qui brevissimam vite telam, tum maxime ordiuntur, dum precidenda erat; quod nisi sic esset, non tam sepe inexpletis vite muneribus morte prevenirentur, sed expletis ac transactis viverent, qua profecto nulla dulcior vita est. Hanc tamen dulcedinem, non tam vite brevitas, quam viventium torpor hominibus eripit, quibus nulla ideo longa est vita, quia quantumcunque sit iam senes, inter nova vite consilia fluitantes, celeri fine serum principium antecedunt. Morior, dum magna pararem. Hoc multis magnis viris, fereque omnibus, accidit: falluntur homines cum in multis, tum in morte precipue; quam venturam nemo est qui nesciat,
Abbreviated transcription (Latin):
auiditate uite nec fastidio qd indocti ingra¬
tiq om̃es fãciũti denature legibus queraf
et ẽ plane modicũ ꝗcꝗd hic uiuit᷑/ Utaq
si diu iuiue̾ delectat uitã illam querite ubi
et incerta sunti Unũ oib ẽ cõe cunta st̾
breuia Uixit aliquis octoginta annos. ꝗd
hic queso plus ht̃ qͣ qui octo. Uerte acrit᷑
te inte ñ tesallat uulgi furor ꝗd plus ĩqͣ¬
ht ꝗdiutius uixit/ ñ forte curas labores¬
q et dolores et tedia ac peccata inlucro poni¬
tis aut qd plus haberet siuixisset octingeͤ¬
tos Est imexpectatione fateor plustulũ aliꝗd
at cũ spatiũ uirumq transierit mͥ crede nich
inuenies quo plus iuxisse felicius sit. E¬
Morior dum bene agere cogitabam. N¬
Quidagere cogitabas nec agebas sic forsi¬
tam inꝑpetuũ cogitasses. Sunt ꝗ bñ agere
semper cogitent nũꝙͣ m̃ incipiãt Qr sibñ
agore ceꝑas ne dubita ꝙͣ iuis boniopis finẽ

Expanded text:
aviditate vite, nec fastidio quod indocti ingraaviditate vite, nec fastidio quod indocti ingratique omnes faciunt, de nature legibus queratuet est plane modicum quicquid hic vivitur. Itaque, si diu vivere delectat, vitam illam querite ubi et incerta sunt; unum omnibus est commune: cuncta sunt brevia. Vixit aliquis octoginta annos: quid hic, queso, plus habet quam qui octo? Verte acriter te in te, nec te fallat vulgi furor. Quid plus, inq diutius vixit, nisi forte curas laboresque, et dolores et tedia, ac peccata in lucro ponitis? aut quid plus haberet si vixisset octingentos? Est in expectatione fateor plusculum aliquid, at cum spatium utrunque transierit, michi crede, nichil invenies quo plus vixisse felicius sit. Morior dum bene agere cogitabam. Quid agere cogitabas nec agebas? sic forsitan in perpetuum cogitasses. Sunt qui bene agere semper cogitent, nunquam tamen incipiant; quod si bene agere ceperas, ne dubites: quamvis boni operis finem
Abbreviated transcription (Latin):
dit ut uł mortis incusare celeritatẽ desina
uel molestias uite prolixioris q̃ de morte ip̃i
tarditate proueniũt s uos uobis cũ dissi¬
dentes nec mori uultis nec senestore cũ u¬
trumq certe uł alterutrũ sit necesse D.
Amplius uiue̾ potrã. R Iyno corte nõ
poteras nã siposses puto uine̾s s hoc dice̾
uis uolebã sen spectabã et ut ẽ animus
mortaliũ uite auidus spei credulus utrobiq
ꝑfacile tibi assentrar at sidice̾ uis debebam
qr pauculos ad huc dies uiue̾ etan nõ inde¬
bitum uiderenr non eque ꝯsenseriz quida
eĩ serius obeũt multi otius/ nũq nullus
hec int̾ nichꝰ in cõe proiusũ nͥ ut oẽs morta¬
les una lex teneat unũ mortis inꝑium alio
t̃ atq alio moriendi gñe diu̾sisq ute spa¬
siis sic rei unius modus multplex tpus¬
q ꝑuariũ ẽ / equo aĩo igit᷑ quisq suũ mor¬
tis genus suũ diem mortis expectet nec

Expanded text:
dit, ut vel mortis incusare celeritatem desinas, dit, ut vel mortis incusare celeritatem desinas, vel molestias vite prolixioris, que de mortis ipsius tarditate proveniunt. Sed vos vobiscum diffidentes, nec mori vultis nec senescere, cum utrunque certe vel alterutrum sit necesse. Amplius vivere poteram. Immo certe non poteras; nam si posses, puto viveres. Sed hoc dicere vis: “volebam” seu “sperabam”. Et ut est animus mortalium vite avidus, spei credulus, utrobique perfacile tibi assentiar. At si dicere vis “debeam”, quia pauculos adhuc dies vivere etati non indebitum videretur, non eque consenserim: quidam enim serius obeunt, multi ocius, nunquam nullus. Hec inter nichil in commune provisum, nisi ut omnes mortales una lex teneat; unum mortis imperium, alio tamen atque alio moriendi genere diversisque vite spatiis; sic rei unius modus multiplex tempusque pervarium est. Equo animo igitur quisque suum mortis genus, suum diem mortis expectet; ne
Abbreviated transcription (Latin):
sit porte tps accipis qd tu tibi non natura se¬
a fortuna p̃fixerat añ ailld̾ eĩ sic nõ mori
potes sicut nec post illd̾ uiuere / dia adioo¬
rior añ ip̃us. R Quis nͥameris quera¬
tue añ tpus/ absolui uincdis et carco rela¬
xari letandũ medius fidius siañ tous ac¬
cidisset sed nec acciditi nec accidere potuit
suũ tpũs hñt oĩa hic te terminꝰ manebat
hic metam fixerat qui te in hoc uite fapti¬
dium induxit si de hoc fine quereris etd
alio quolibt queri posses d. Cito moĩor¬
R Cito natus eras non moritur cito ꝗ
iã senuit ꝙ sinõ senueras cessat altera po
querele qͣ ius siportitio uite ultima ẽ fe¬
nectus ño senuisse non põt ꝗsquais morit᷑
sẽt intelligo senectutẽ ut uulgus annoꝵ
congeriem multoꝵ cui non ut reliquis fini
est Alius q̃ mors de mitio discrepãt uariis
sententiis s prouirib senestentũ proq ua¬
Atudine corpoꝵ atq aorũ habitu adcõcõ¬
diam redigendis Tota deniq res huc Re¬

Expanded text:
sic tempus accipis, quod tu, tibi, non natura seu fortuna prefixerat. Ante illud enim sic mori non potes, sicut nec post illud vivere. Morior ante tempus. Quis nisi amens queritur ante tempus absolvi vinculis et carcere relaxari? Letandum mediusfidius, si ante tempus accidisset; sed nec accidit nec accidere potuit: suum tempus habent omnia. Hic te terminus manebat, hic metam fixerat, qui te in hoc vite stadium induxit. Si de hoc fine quereris, et de alio quolibet queri posses. Cito morior. Cito natus eras. Non moritur cito qui iam senuit; quod si non senueras, cessat altera pars querele, quamvis, si portio vite ultima est senectus, non senuisse non potest, quisquis moritur. Sed intelligo senectutem, ut vulgus, annorum congeriem multorum, cui non, ut reliquis, finis est alius quam mors; de initio discrepant variis sententiis, sed pro viribus senescentium, proque valitudine corporum atque animorum habitu, ad concordiam redigendis; tota denique res huc re
Abbreviated transcription (Latin):
diem nemo moritur s non oĩb dies
sua cuiq dies ad quã quisq cũ ueneĩt metã
attigit et qm̃ nec redire datũ nec sbsistere
rranscundũ est/ d. Añ diem morior. R¬
posset iduerũ ẽẽ si indiem debitor fiuisses
purus debitor semꝑ debet semꝑ ita mitum
Pui creditoris obsuet et semꝑ innumato hat
qd̾ debet ht̃ au̾t semper dũ mortale corpus
habet nullo mutuo nullo opus ẽ fenore
nature amplius et mł iam celestibus ullis
debt̃ ut uirgilius ait pone igitur hanc que¬
relam añ diem nõ repostitur qd̾ oĩ debetꝰ die
qn pro eo qd̾ dicebã gr̃as age qr stilz adid de¬
bitun nec prece nec pignore nec usura in¬
diges qd̾ ultimũ dixissẽ fertur spartanus
ille uir fortis incognitus s dignus agnose
cum ad mortẽ ductus obhat ip̃m imꝑteritus
iret atq alacer ꝙ capite suo satfface̾ ligũ¬
gi legibus posset. D. Rorior añ dien.
que exercitips eius quã nũc agis aĩe aptissia
hora ẽ Alioꝗn qs oio hoĩa añ suũ diem

Expanded text:
non omnibus dies sua cuique dies: ad quam quisque, cum venerit, metam attigit; et quoniam nec redire datum, nec subsistere, transeundum est. Ante diem morior. Posset id verum esse, si in diem debitor fuisses; purus debitor semper debet, semper itaque nutum sui creditoris observet, et semper in numerato habeat quod debet. Habet autem semper, dum mortale corpus habet: nullo mutuo, nullo opus est fenore,nature amplius, et nil iam celestius ullis debet, ut Virgilius ait. Pone igitur hanc querelam. Ante diem non reposcitur, quod omni debetur die, quin pro eo quod dicebam gratias age, quia scilicet ad id debitum nec prece, nec pignore, nec usura indiges; quod ultimum dixisse fertur Spartanus ille vir fortis incognitus, sed dignus agnosci; cum, ad mortem ductus, ob hoc ipsum imperterritus iret atque alacer quod capite suo satisfacere Lycurgi legibus posset. Morior ante diem. que exercitiis eius quam nunc agis anime aptissima hora est. alioquin quis omnino hominum ante suum diem
Abbreviated transcription (Latin):
agunt quos diffiniũt felices quosq felici¬
tati proximos non nego. uitam ip̃am perpe¬
tus tentationũ preliis patiunt infestam
periculis semꝑ multis ⁊ grauibus expositi
nec umqͣ añ exitum securi qd̾ siue nesti¬
unt siue stiũt eque miseri sunt hñdi n¬
ulla eĩ cum errore nulla sine securitate fe¬
liçitas. G. Felix ip̃c mͥ uideor. Ri Sam
responsum habes si felicem error faceret
pauassimi non felices essent falsa ergo
felicitas cua est ⁊ ea ip̃a ꝑbreuis nulli erro¬
re diu contingit gaudere sola quidem ue¬
ritas solita est error timue ꝗddam et in¬
ane qd̾ int̾amplectentiũ manus quasi fu¬
mus aut umbra dissiliat. Ueniet que
umbras ambigat. falsaq gaudia iaptuz
protrahat que felicitati humane uerum
pretium somniis finem ponat. Quere in¬
terim ab his ipĩs quoꝵ proxime mentio ẽ
habita quere abomibus qui felices uł sibi
uł aliis nͥ sunt ubinam gentium quo ue

Expanded text:
agunt, quos diffiniunt felices quosque feliciagunt, quos diffiniunt felices quosque felicitati proximos non nego, vitam ipsam perpetuis tentationum preliis patiuntur infestam, periculis semper multis et gravibus expositi nec unquam ante exitum securi; quod sive nesciunt sive sciunt, eque miseri sunt habendi: nulla enim cum errore, nulla sine securitate felicitas. Felix michi ipse videor. Iam responsum habes: si felicem error faceret, paucissimi non felices essent; falsa ergo felicitas tua est et ea ipsa perbrevis: nulli errore diu contigit gaudere, sola quidem veritas solida est, error tenue quiddam et inane, quod inter amplectentium manus quasi fumus aut umbra dissiliat. Veniet que umbras abigat falsaque gaudia in apertum protrahat, que felicitati humane verum pretium, finem somniis ponat. Quere interim ab iis ipsis quorum proxime mentio est habita, quere ab omnibus qui felices vel sibi vel aliis visi sunt, ubinam gentium quove
Abbreviated transcription (Latin):
nec imperio. Si horum ergo nemo felix
uł felicem alium da mͥ cũ quo felix sis ul
sine consorte felix esto. ul iam tandem ue¬
riori sententie aurem prebe secdm quã di¬
co iterum ante mortẽ nemo hominũ felie.¬
dõ. Ego animo felix sum. R Bentio
quam felicitatẽ dicis. aut felix igitur ex¬
rore tuo es ut ait ille que felicitas ut di¬
ꝑi miseria esti. aut uirtute animi felix
que nec ip̃a felicitas plena est.qͣ uis sit
ad felicitatem uia. Adpostremũ cunta di¬
scutiens me mirari non dissimulo quam
mͥ felicitatem quidã sonĩat. Promictũt
aliis accutissimi homines in multis ac
inparte cecissimi nam sine om̃iu cumu¬
lus bonorum ad felicitatẽ is indeficiens
astabilis requiritur. et ꝙͣ multa desint hõi
uite staidium hoc agenti prose quisq sentit
et hec ip̃a que assunt qͣ incerta qͣ q labilia
sint agnostit. siue qd̾ aliis uidet᷑ꝰ sola uirtuy.
hot prestat certe ipi qui ẜ̾m uirtutem uita

Expanded text:
nec imperio. Si horum ergo nemo felix, nec imperio. Si horum ergo nemo felix, vel felicem alium da michi cum quo felix sis vel sine consorte felix esto vel iam tandem veriori sententie aurem prebe, secundum quam dico iterum ante mortem nemo hominum felix. Ego animo felix sum. Sentio quam felicitatem dicis: aut felix igitur errore tuo es, ut ait ille, que felicitas, ut dixi, miseria est; aut virtute animi felix, que nec ipsa felicitas plena est, quamvis sit ad felicitatem via. Ad postremum cuncta discutiens, me mirari non dissimulo, quam michi felicitatem quidam somniant promittuntque aliis, acutissimi homines in multis hac in parte cecissimi: nam sive omnium cumulus honorum ad felicitatem isque indeficiens ac stabilis requiritur — et quam multa desint homini vite studium hoc agenti pro se quisque sentit et hec ipsa que adsunt quam incerta quanque labilia sint agnoscit — sive, quod aliis videtur, sola virtus hoc prestat, certe ipsi, qui secundum virtutem vitam
Abbreviated transcription (Latin):
gnum exilium. indigna quoq alt̾ius eł
multa mors minuit. longum ẽ euolue¬
re singulorum fortunas ad supremũ ueĩo.
unus oĩum fere omib felix uisus est a¬
ugustus cesar. monarchia om̃iu altissia
diuturna pace. uite spatio ac fine suasi¬
ssimo qd̾q om̃ia superat morum atq ani¬
mi tranquilitate perperua / quis hunc fe¬
licissimũ negauerit ẜ felicem negant ꝗͥb
hec scrutandi studrum fuit. obstat ẽi ex¬
trinsecis fulgoribus interioris ac dome¬
stice uite status et fortuna longe alra na¬
turalis ac uirilis sobolis defectus adopti¬
uorum ac nepotum inmature mortes.
et quorumdam morte peior contumatia
Adhec et uilissimorũ quoq hominũ in¬
sidie et suorum in se rrebre conspirationes
et dilectissime atq unice filie ac neptis
adultia crebriora. deniq nõ scuis heres. si¬
uctessorq non placitus et necessitate ma¬
gis q̃ iuditio electus. nec oĩo set dignus

Expanded text:
gnum exilium, indigna quoque alterius et gnum exilium, indigna quoque alterius et inulta mors minuit. Longum est evolvere singulorum fortunas; ad supremum venio: unus omnium fere omnibus felix visus est Augustus Cesar, monarchia omnium altissima, diuturna pace, vite spatio ac fine suavissimo quodque omnia superat, morum atque animi tranquillitate perpetua. Quis hunc felicissimum negaverit? Sed felicem negant, quibus hec scrutandi studium fuit. Obstat enim extrinsecis fulgoribus interioris ac domestice vite status et fortuna longe alia, naturalis ac virilis sobolis defectus, adoptivorum ac nepotum immature mortes et quorundam morte peior contumacia; ad hec et vilissimorum quoque hominum insidie et suorum in se crebre conspirationes et dilectissime atque unice filie ac neptis adulteria crebriora, denique non suus heres successorque non placitus et necessitate magis quam iudicio electus, nec omnino se dignus
Abbreviated transcription (Latin):
it es felix. qd̾ nemo umqͣ fuit. nemo e¬
rit. ut auguror. Nam quis queso homi¬
num felix in miseriis. nemo igitur felix ⁊
priusq exhac miseriarum ualle migraue¬
rit. duos quidam e cuntis mortalibus co¬
lligũt felices in quibus opinatissimus est
quintus metellus et apud stͥptores zerum.
en uulgo etiam felix. s huic tñ qͣ uis late
iactatura felicitatis nõmen in quibussam ex¬
actioribus scriptis ereptum scio in uiriis
aliqñ grauissimis et quod dolorem gemin¬
an uli ab auctore susceptis am reliquorũ
falsa feliçitas in aperto est. Silla felix trñ
dictus est. infelicem tñ uite illum ac mor¬
tis atroçitas probat. Alexandri macedoĩs
ac iulii cesaris et si fortuna prosperima
uita tñ inquieta semꝑ ac turbida. atq io
numq̃ felix. Utriusq mors rapida ille in
medio bellorum cursu hic post uictoriam
repente ille ueneno periit. lac fereo. Sci¬
pionum bellicam felicitatẽ alterius indi¬

Expanded text:
ic es felix, quod nemo unquam fuit, nemo eic es felix, quod nemo unquam fuit, nemo erit, ut auguror. Nam quis, queso, hominum felix in miseriis? Nemo igitur felix, priusquam ex hac miseriarum valle migraverit. Duos quidem e cunctis mortalibus colligunt felices, in quibus opinatissimus est Quintus Metellus et apud scriptores rerum et vulgo etiam felix; sed huic tamen quamvis late iactatum felicitatis nomen in quibusdam exactioribus scriptis ereptum scio, iniuriis aliquando gravissimis et, quod dolorem ingeminat, vili ab auctore susceptis. Iam reliquorum falsa felicitas in aperto est: Silla felix tantum dictus est, infelicem tamen vite illum ac mortis atrocitas probat; Alexandri Macedonis ac Iulii Cesaris, etsi fortuna prosperrima, vita tamen inquieta semper ac turbida atque ideo nunquam felix, utriusque mors rapida, ille in medio bellorum cursu, hic post victoriam; repente ille veneno periit, hic ferro. Scipionum bellicam felicitatem alterius indi
Abbreviated transcription (Latin):
Um felie.R̾.. Pontificatu forsam
aut imperio aut oĩno potentia atq
opibus felicem fieri credis. falleris.
non felicem fatiunt ista uł miserum s dete¬
gunt atq ostendũt et si quid facerent mi¬
serum poniusqͣ felicem fãcerent. sunt eĩ pl¬
ena periculis quibus humanarum est affi¬
xa miseriarum radix. G.. ꝑelix sumiłe.
Omiser qui intot malis te felicem speres.¬
G. dum felix. Ri Opinione fortassis
tua. que qm̃ falsa est felicitati nicħ adclide¬
rit. s miserie multum siquidem propriam
non nosse miseriam miseria sũma est.o
Relis sum. R ldoc int̾ carnificum glad¬
ios magnus ille pompeius dese predicat. q¬
uod tn si profundius uerum fodis nũqͣ fu¬
erat ne tum quidem dum florentissimo
in statu felicissimus uideretur. G. Sum
felie. R. felix es ⁊ uiuis. uiator insolit¬
us mirus cursor qui in hot strupeo et di¬
fficili calle sis felix. inter mille pericula cap¬
tatus iugiter et ignorans quo siquidem h¬

Expanded text:
um felix. Pontificatu forsan aut imperio aut omnino potentia atque opibus felicem fieri credis. Falleris: non felicem faciunt ista vel miserum, sed detegunt atque ostendunt; et, si quid facerent, miserum potius quam felicem facerent: sunt enim plena periculis, quibus humanarum est affixa miseriarum radix. Felix sum. O miser, qui in tot malis te felicem speres! Sum felix. Opinione fortassis tua que, quoniam falsa est, felicitati nichil addiderit, sed miserie multum, si quidem propriam non nosse miseriam miseria summa est. Felix sum. Hoc inter carnificum gladios magnus ille Pompeius de se predicat; quod tamen, si profundius verum fodis, nunquam fuerat, ne tum quidem, dum florentissimo in statu felicissimus videretur. Sum felix. Felix es et vivis? viator insolitus, mirus cursor, qui in hoc scrupeo et difficili calle sis felix, inter mille pericula raptatus iugiter et ignorans quo, si quidem h
Abbreviated transcription (Latin):
nõ stat magna felicitas. et ingenib
animis breue nichil optabile est. Ex¬
pergiscimini cõsopiti tõs ẽ. caligante¬
q oculos aperire. Assuescite iarn tan¬
dem ecterna cogitare ⁊ amare et opta¬
re simul aũt ꝑitura comtẽp̃nẽ. Con¬
discite abhis sponte discere. qͥ uobistũ
duu ẽẽ nõ possunt. et at̃no illa relim¬
quere añq ⁊elinquamini . U. et .S.¬
Etas est Otabilis iurensq. Ratio.¬
entiuntur qui nesçio quã etate̾ stabilez
Dicunt. nil uolubilius tpr̃e. Rp̃s uero
uehiculum ẽ etatũ omĩu. lyc stabile
fingitis. O. uanitas. Nichil estabile.
¶ de forma corpis eximia

Expanded text:
non stat magna felicitas et ingentibus non stat magna felicitas et ingentibus animis breve nichil optabile est. Expergiscimini consopiti, tempus est, caligantesque oculos aperite, assuescite iam tandem eterna cogitare et amare et optare, simul autem peritura contemnere, condiscite ab his sponte discedere, que vobiscum diu esse non possunt et animo illa relinquere ante quam relinquamini. Etas est stabilis virensque. Mentiuntur, qui nescio quam etatem stabilem dicunt. Nil volubilius tempore, tempus vero vehiculum est etatum omnium: hoc stabile fingitis? O vanitas! Nichil est stabile: 2 DE FORMA CORPORIS EXIMIA
Abbreviated transcription (Latin):
si ad hot pauci animũ adu̾tant tñ exquo
loqui cepimus mutatio aliqualis ince¬
ssit. et mͦ ꝑsingłos silabarũ td̾actus ui¬
Re aliꝗd excidit. aliꝗd decaduco etatis
flore subtrahit᷑. Quid aũt queso plus
Habet hic mollis et nitidus adolestes
quã ille durus et exquamosus senex ⁊¬
pret̾ hunc quẽ loquimur etatis breuẽ
scilicet et caducum u̾no assidue cadentẽ
florem ubi ꝗd tam dulce tam iccundũ
nõ intelligo cum strat dicto citius se fu¬
tũm qd̾ ille nũc ẽ uł sinescit insamat
Nisi forte e duob. capitali simul suppli¬
tio addictis ille felitior est habendus. ꝯ
nouissime issus est dare colla securibus
qui michi quodam mͦ ip̃a dilactione m¬
isior uideatꝰ. qͣ q nõ ẽ par horum condi¬
ctio ⁊ illorum. Nuic enim int̾uenire
aliꝗd pot̃. uñ college supplitiũ euadat
et iuuat. Iuuenẽ sesuo eripere sola mõs
põt. Ad sũmam paruo tpr̃is inspatio.

Expanded text:
si ad hoc pauci animum advertant, tamen ex quo si ad hoc pauci animum advertant, tamen ex quo loqui cepimus, mutatio aliqualis incessit et modo per singulos syllabarum tractus vite aliquid excidit, aliquid de caduco etatis flore subtrahitur. Quid autem, queso, plus habet hic mollis et nitidus adolescens quam ille durus et squamosus senex preter hunc, quem loquimur, etatis brevem scilicet et caducum, immo assidue cadentem florem? Ubi quid tam dulce, tam iucundum non intelligo, cum sciat dicto citius se futurum quod ille nunc est vel, si nescit, insaniat; nisi forte e duobus capitali simul supplicio addictis ille felicior est habendus, qui novissime iussus est dare colla securibus, qui michi quodammodo ipsa dilatione miserior videatur; quamquam non est par horum conditio et illorum: huic enim intervenire aliquid potest, unde college supplicium evadat et vivat, iuvenem senio eripere sola mors potest. Ad summam, parvo temporis in spatio
Abbreviated transcription (Latin):
mͦ indecerpta est. que ex quo esse cepit
assidue carpitur que minutissimis por¬
ti unculis dũ datur eripitur. Si quidẽ
motu ꝑpettio celũ rotat momenta hor¬
as hore diem rapiũt is aliũ diem tru¬
dit. isq alium et nũꝙͣ quies. sic mẽ¬
ses pretereut. sic anni sic it etas sic
curxit et proꝑat. et ut cicero ait ⁊
uolat qd̾q aĩt maro celeres neq con¬
mouet asas Ita ceu naui iter agen¬
tibus nec sentientib qui uehũtur se¬
pe nec cogitantib finis adł ⁊ adest¬
G. et .S. Etasancipiens ab exkemo
procul ab est. R̾. Intra breuis uic
spatium nichil estꝰ procul .G. et. x̃¬
At nulla pars afine distrantior q
principium .R. Nulla quidem sed
lũc recte diceretur qnͥ om̃s equis sp¬
atis uiuerent. Nũc pluribus uiis
et sepius prima etas inmortem incid¬
it. quo fit ut plerumq iicinior sit ex¬
lemo qui remotior udebatur..G. et¬
S. Certe florentissima est etas. Re. Et¬

Expanded text:
modo indecerpta est que, ex quo esse ceperit, modo indecerpta est que, ex quo esse ceperit, assidue carpitur et que minutissimis portiunculis dum datur eripitur? Si quidem motu perpetuo celum rotat, momenta horas, hore diem rapiunt, is alium diem trudit, isque alium et numquam quies. Sic menses pretereunt, sic anni, sic it etas, sic currit et properat et, ut Cicero ait, volat quodque ait Maro: Celeres neque commovet alas. Ita ceu navi iter agentibus nec sentientibus qui vehuntur, sepe nec cogitantibus finis adest. Etas incipiens ab extremo procul abest. Intra brevis vite spatium nichil est procul. At nulla pars a fine distantior quam principium. Nulla quidem; sed tunc recte diceretur, quando omnes equis spatiis viverent. Nunc pluribus viis et sepius prima etas in mortem incidit, quo fit ut plerumque vicinior sit extremo qui remotior videbatur. Certe florentissima est etas. Et
Abbreviated transcription (Latin):
ut infine sic in principio nota esset. N¬
unt intrantibus infinitũ quodã exeũti¬
bus nichil. et quot secula iudebant᷑ uix.
tocidem sunt momenta. Oit̃ tum dem¬
um fraus noscitur dum uitari nequit
Unde est ꝙ sepe frustra binc cosulit᷑
etati. incredula simul et inexꝑta est
et contemptrix alieni cõsilii in ops sui
itaq iuueniles enores l iumerabileᷤᷤ
et in mensos his ip̃is tñ octultos et
incognitos quoꝵ sũt nil melius ꝙ se¬
nectus detegit. et dissimiliantiũ omue¬
ntũq luminib ingerit. nec pͥus ꝗd
esse debustis adu̾titis qͣ qd̾ ẽẽ uoluisti
effecti estis. fieriq iam aliud nõ potestis
qd̾ siquis intpre aut ꝑ se met ip̃m unt¬
elligere posset/ aut docenti credere ille
mͥ unus exmilibus preclarus at felix
surgeret adolescens nec tam multis
an fractib ageret uitam. cuius unica
tua. et recta perurtutẽ ma est. G.¬
et. S. Etas indecerpta est.R. Quo¬

Expanded text:
ut in fine sic in principio nota esset! Nut in fine sic in principio nota esset! Nunc intrantibus infinitum quiddam, exeuntibus nichil; et quot secula videbantur, vix totidem sunt momenta: tum demum fraus noscitur dum vitari nequit. Unde est, quod sepe frustra huic consulitur etati: incredula simul et inexperta est, et contemptrix alieni consilii, inops sui. Itaque iuveniles errores, licet innumerabiles et immensos, his ipsis tamen occultos et incognitos quorum sunt, nichil melius quam senectus detegit et dissimulantium conniventiumque luminibus ingerit, nec prius quod esse debuistis advertitis quam quod esse voluistis effecti estis fierique iam aliud non potestis. Quod si quis in tempore aut per semetipsum intelligere posset aut docenti credere, ille michi unus ex milibus preclarus ac felix surgeret adolescens nec tam multis anfractibus ageret vitam, cuius unica tuta et recta per virtutem via est. Etas indecerpta est. Quo
Abbreviated transcription (Latin):
Q ut sit omĩu qd̾ paucorũ est quantu¬
tum sane est eni Iiuenũ uita secur¬
ior et asenectute remotior et amorte.¬
R. Falleris et si nil tutum homini.
illa tñ ꝑiculotior ute pars qͣ securitas
nimia. reddit incautã. Nil est alt̾i ui¬
cinius qͣ mors uite cũ distantissime.
uideant᷑. contigue sunt semꝑ illa p̾t̾abr᷑.
semꝑ hec instat. quotuq sugeritis p̾sto
est et ceruicib ĩminet.G. et. S. Inu¬
enta nuc saltem presens est et senec¬
cus absens. R. Nichil mobilius iu¬
uenta. Nich insidiosius senectute. Illa
non stat mulcendoq fugiens abit. Ista
por tenebras atq silentiũ pedetentim su¬
biens inprouidos ferit et duya longin¬
qua fingitur inforibus est.G. et .s. E¬
tas mascensu est. R̾. Insidiosissime rei
fidis. Ascensus iste descensus est. Uita
breuis tp̃s instabile. furtim nullo pedũ
screpitu int̾somnũ et iocos effluit.etio
si hec temporũ celeritas uiteq breuitas

Expanded text:
Sed, ut sit omnium quod paucorum est, quantuSed, ut sit omnium quod paucorum est, quantutum sane! Est enim iuvenum vita securior et a senectute remotior et a morte. Falleris: etsi nichil tutum homini, illa tamen periculosior vite pars quam securitas nimia reddit incautam. Nichil est alteri vicinius quam mors vite: cum distantissime videantur, contigue sunt. Semper illa prelabitur, semper hec instat: quocunque fugeritis, presto est et cervicibus imminet. Iuventa nunc saltem presens est et senectus absens. Nichil mobilius iuventa, nichil insidiosius senectute; illa non stat mulcendoque fugiens abiit, ista per tenebras atque silentium pedetentim subiens improvidos ferit et, dum longinqua fingitur, in foribus est. Etas in ascensu est. Insidiosissime rei fidis: ascensus iste descensus est; vita brevis, tempus instabile furtim, nullo pedum strepitu, inter somnum et iocos effluit. Et o si hec temporum celeritas viteque brevitas
Abbreviated transcription (Latin):
Tas florida est. multum suꝑ est
uite. Ratio. En prima morta¬
lium spes q̃ multa hominũ milia.
et fefellit ⁊ fallet. Gaudium et spes.¬
⁊ breue flos iste dum loquimur arescit.¬
G. et . S. Etas integra est. R̾e. Quis
integram uocet cui multũ de est. et qͣ¬
tulũ sit qd̾ restat incertũ est. G. et.¬
.S. At qui lex est certa uiuendi .R̾x. ⁊¬
Quis hãc legem tulit. Aut qd̾ istud legi¬
timu tp̃s est urte. iniquissima uͦ lex.
que nõ om̃ib una est imo tam uaria
ut nichil incertius in hominũ uita qͣz
ip̃ius uite modus sit .G. et . S. Est m̃
et modus aliquis et uite meta quam
sapientes statuerũt uiri .R. Metom
uite statuere non qui accipit ẜ qui dat
illam deus põt. Intelligo aut. Oeptua¬
gesimũ. Aut sina potentior. Octuagesi¬
mum cogitatis annũ. atq ibi metam
figins. quo prouectos maneat labor ⁊
dolor. Nisi forte longius spem promouit
is ꝗ ait. numͣus dieꝵ hoĩu ut multũ
centũ anni quo qͣ rari ueniãt uide

Expanded text:
tas florida est, multum superest vite. En prima mortalium vana spes, que multa hominum milia et fefellit et fallet! Florida eset breve! flos iste, dum loquimur, arescit. Etas integra est. Quis integrum vocet cui et multum deest et quantulum sit quod restat incertum est? Atqui lex est certa vivendi. Quis hanc legem tulit, aut quod istud legitimum tempus est vite? Iniquissima vero lex, que non omnibus una est, immo tam varia, ut nichil incertius in hominum vita quam ipsius vite modus sit. Est tamen et modus aliquis et vite meta, quam sapientes statuerunt viri. Metam vite statuere, non qui accipit, sed qui dat illam Deus potest. Intelligo autem: septuagesimum aut, si natura potentior est, octogesimum cogitatis annum atque ibi metam figitis quo provectos maneat labor et dolor; nisi forte longius spem promovit is qui ait: “Numerus dierum hominum, ut multum, centum anni”: quo quam rari veniant videmus.
Abbreviated transcription (Latin):
mollitiem animoꝵ atq om̃s illecebras uo¬
luptatũ extinturus aduenerat passus est
no uiguento quidem sed pictate delectat᷑
ac lacrimis offerentis Iam u̾o pedetentim
usus hic habiit ut eũ in multis etas urã
maioru glorie impar fit in hoc excellere ui
delectabilia sunt natura et illitiant et
dum p̾sentia sint delectent. Sapientis he¬
brei dictum est .Oiguento et uariis
odorib delectat᷑ cor qͣ ius ninguento ꝗdẽ
nõ tam mͥ delectatio uideat inesse q̃ fasti¬
dium. s ut insit odorib. meo certe ꝯfilio
absentib resistendũ conteptu et obliuiore.
presentib utendũ modice. neq ullũ hiis
studiis inpendendũ ne te ułtacitus ulti¬
marum uiliũq rerũ mancipium fateare
Neue hũc articułu longius traham in ho¬
nestis odorib ut rebus om̃ib irile effe¬
minantib animũ uetitis ac sedusĩs inre¬
liquis augustini sententia amplector. deille¬

Expanded text:
mollitiem animorum atque omnes illecebras vomollitiem animorum atque omnes illecebras voluptatum extincturus advenerat, passus est, non unguento quidem sed pietate delectatus ac lacrimis offerentis. Iam vero pedetentim usus hic abiit, ut cum in multis etas vestra maiorum glorie impar sit, in hoc excellere viddelectabilia sunt natura et illiciant et, dum presentia sunt, delectent. Sapientis Hebrei dictum est: “Unguento et variis odoribus delectatur cor”, quamvis unguento quidem non tam michi delectatio videatur inesse quam fastidium; sed, ut insit, odoribus meo certe consilio absentibus resistendum contemptu et oblivione, presentibus utendum modice neque ullum his studium impendendum, — ne te vel tacitus ultimarum viliumque rerum mancipium fateare neve hunc articulum longius traham — inhonestis odoribus, ut rebus omnibus virilem effeminantibus animum, vetitis ac seclusis; in reliquis Augustini sententiam amplector: “De ille
Abbreviated transcription (Latin):
Huic pesti ex asia uenienti qͣi armate ho¬
scium legioni ferreis morib atq edictis
obstiterint ad extremũ tñ mollis ungue¬
torum simulq uitiorũ acies fẽfellit excu¬
bias in europam transiit et fortissimad
gentes uicit. et qm̃ singula prosequi lo¬
nigum ẽ eximius asperimi ac laboriosissi¬
mi uiri mollita duritie. de reliquis con¬
iectura facio. siquidem in medio belloru
estu ille inuictus ac barbarus eruento
cum exercitu uinctus est anibal. pene¬
trabilia uinguẽta. s penetrabiliora sunt
uitia. itaq eneruati ducis ac miłitu quo¬
rum tam stupenda primordia fuerant
qualem decuit exitus fuit quo effectũ est
pediebat illis ut sicti essent uobis ut un¬
gerent̾ ex illo sane multis seculis sic iste
mox ĩualuit ut labor scuporq sit legere
que dehac re inutrisq hĩs scͥpta sũt et ꝗd
plurib morer usq adillius pedes quo nil
altius uniguentu uenit ꝙ ip̃e qui omẽm

Expanded text:
huic pesti ex Asia venienti quasi armate hohuic pesti ex Asia venienti quasi armate hostium legioni ferreis moribus atque edictis obstiterint, ad extremum tamen mollis unguentorum simulque vitiorum acies fefellit, excubias in Europam transiit et fortissimas gentes vicit. Et quoniam singula prosequi longum est, ex unius asperrimi atque laboriosissimi viri mollita duritie de reliquis coniecturam facito, si quidem in medio bellorum estu ille invictus ac barbarus cruento cum exercitu unctus est Hannibal; penetrabilia unguenta, sed penetrabiliora sunt vitia. Itaque enervati ducis ac militum, quorum tam stupenda primordia fuerant, qualem decuit exitus fuit. Quo effectum estpediebat illis ut sicci essent, vobis ut ungerentur. Ex illo sane multis seculis sic iste mos invaluit, ut labor stuporque sit legere que de hac re in utrisque literis scripta sunt. Et quid pluribus morer? Usque ad illius pedes, quo nil altius, unguentum venit, quod ipse, qui omnem
Abbreviated transcription (Latin):
recissis inm concesse greͣ kĩs bñ olidũ
dimisĩt. Ita eum semꝑ dedecori sint o¬
dores huiuscemodi intͣdũ etiã damno
sunt maxime ubi mox grauis ac ma¬
tulus censor sit. Q iudq quibusda
fuere periculo. Nam et illud nosti ut
plantiꝰ senatorii uir ordinis triumiurali
prostͥptione metu mortis salernitanrs
latebris abditus unguẽti proditus odore
sibi quidem ꝑuitiem ꝓscͥptorib aut suis.
excusatione senitie quesiuit. Nam qs
non iure cesum diceret eum qui eo tpr̃e
rei . p. tantoq suo pͥuato descͥmine umi¬
guenta etĩa nũc oleret .G. Artfitiosis
odorib assueni. R̾. De sueste si ꝯsilum
meum uis. Turpius est enim artifi¬
nosis qͣ simplicib assueuisse. om̃e qd̾
turpe est. quo artificiotius eo fit turpi¬
us. Monestatis ornamentũ ars. in ho¬
nestatis ẽ cumulus. Adde ꝙ et fedius
hodie qͣ olim qͣ uis eĩ roma ut dixi
et ꝙͣ grecorũ romã ꝓpe dixerim. lacede mõ

Expanded text:
rescissis iam concesse gratie literis, bene olidum rescissis iam concesse gratie literis, bene olidum dimisit. Ita cum semper dedecori sint odores huiusmodi, interdum etiam damno sunt, maxime ubi morum gravis ac masculus censor sit; quid, quod quibusdam fuere periculo? Nam et illud nosti, ut Plautius, senatorii vir ordinis, triumvirali proscriptione metu mortis Salernitanis latebris abditus, unguenti proditus odore sibi quidem perniciem, proscriptoribus autem suis excusationem sevitie quesivit. Nam quis non iure cesum diceret eum, qui eo tempore rei publice tantoque in suo privato discrimine unguenta etiam nunc oleret? Artificiosis odoribus assuevi. Desuesce, si consilium meum vis; turpius est enim artificiosis quam simplicibus assuevisse. Omne quod turpe est, quo artificiosius, eo fit turpius: honestatis ornamentum ars, inhonestatis est cumulus. Adde quod et fedius hodie quam olim; quamvis enim Roma, ut dixi, et quam Grecorum Romam prope dixerim, Lacedemon,
Abbreviated transcription (Latin):
quib aliꝙ᷑ diu rigidam patrũ et inui¬
cta sobrietas obstitit usq adeo ut quĩ¬
urbis condite graui edicto acensorib
caueret᷑ nequis inurbem ip̃am unguẽ¬
ta ext̾na conueheret. nõ multo aũt post
modernoꝵ uitiis ut assolet uet̾um stita
rumpentib insenatum ip̃m edicti ta¬
lis anctorẽ uictix lastiuia. penetrauit.¬
G. Ribenter bene oleo. R.Pereguni
odores atq omẽ artifinium bene olendi
proprii naturalis nõ boni odoris argumẽ¬
ta et latentium sũt signa defectuu
Ob hoc ipm atq obillam ne dum uird
s ne honesta quidẽ fẽmina dignã curã
scolita sensuũ iuri fortis offendere/ Me¬
ministi adoloscetis illius qui dum ut
erat unguento illitus pro collata p̾fectu¬
ra. Wespatiano principi grãs acturus⁊
añ eum staret ille hausto mox odore sub¬
stomacans acri suꝑcilio uoce aspera ma¬
llem inquit alium adoleuisses. Si incre¬
pitum sine odore honore inhibitis seu

Expanded text:
quibus aliquamdiu rigida patrum et inviquibus aliquamdiu rigida patrum et invicta sobrietas obstitit, usque adeo, uurbis condite gravi edicto a censoribus caveretur nequis in urbem ipsam unguenta externa conveheret. Non multo autem post, modernorum vitiis ut assolet veterum scita rumpentibus, in senatum ipsum edicti talis auctorem victrix lascivia penetravit. Libenter bene oleo. Peregrini odores atque omne artificium bene olendi proprii naturalis non boni odoris argumenta et latentium sunt signa defectuum: ob hoc ipsum atque ob illam nedum viro sed ne honesta quidem femina dignam curam, solita sensum viri fortis offendere. Meministi adolescentis illius, qui dum, ut erat unguento illitus, pro collata prefectura Vespasiano principi gratias acturus ante eum staret, ille hausto mox odore substomachans acri supercilio, voce aspera “mallem” inquit “alium obolevisses”. Sic increpitum, sine honore inhibitis seu
Abbreviated transcription (Latin):
obstenũ aut inane. Ei ualitudinis cu¬
ram geris excusabile mͦ condimentum
rerum oĩum modus assit confortat
eĩm tabescentẽ spiritũ odor lenis. ẜad
omia ualet illd comicũ. nequid nimis
Est aũt in multis in hoc quoq natu¬
rarum infinita uarietas nõ solũ in¬
t̾hominẽ atq homine̾. s int̾ gentem
etiam ac gentẽ. Oiquidem uera fama
est quaq magni nõ respuunt ducto¬
res genq gangis fontem accolit oĩs
cibi expers solo mali siluestris odore
alitꝰ. Pegre profecturi nil nͥ bonu
illud mału ac iutale circũferũt tam
fetoris inpatientes. ut sicut cos purus
nutrit sic infectus odor int̾imat deli¬
cata complexioq sic uiuat et pareat
hinc gens om̃is ad ortum solis obu̾sa ce¬
liq mollinie delinita. ut ciborum negli
gentior atq appetẽtior ẽ odorũ et inde m¬
mrum hec pͥmũ curiositas uos inua¬
sit. Assirii. Arabes. et Sabei uestris a¬
mis edomiti suis uos odorib domue̾

Expanded text:
obscenum aut inane; si valitudinis cuobscenum aut inane; si valitudinis curam geris, excusabile, modo condimentum rerum omnium, modus, adsit. Confortat enim tabescentem spiritum odor levis, sed ad omnia valet illud comicum: “ne quid nimis”. Est autem, ut in multis, in hoc quoque naturarum varietas infinita, non solum inter hominem atque hominem, sed inter gentem etiam ac gentem: si quidem vera fama est, quam magni non respuunt auctores, gens que Gangis fontem accolit, omnis cibi expers, solo mali silvestris odore alitur; peregre profecturi nil nisi bonum illud malum ac vitale circumferunt, tam fetoris impatientes ut, sicut eos purus nutrit, sic infectus odor interimat: delicata complexio, que sic vivat et pereat! Hinc gens omnis ad ortum solis obversa celique mollitie delinita, ut ciborum negligentior, sic egentior atque appetentior est odorum; et inde nimirum hec primum curiositas vos invasit. Assyrii, Arabes et Sabei, vestris armis edomiti, suis vos odoribus domuere,
Abbreviated transcription (Latin):
Hi uł uictui uł uestitui sb ẜuiũt
dequib quid sentram audiusti.¬
Gandium. Sdorib studeo .R̾. Odorũ
Alii gulam. Alii libidinem irritant. hoꝵ
appetitus incontinentie notam subit. et
pẜtim uehemens Alii ꝑp se ipõs expe¬
runtꝰ. Horum studium nõ turpitudinis.
nempe sed uanitas arguitꝰ. Uñ est ut
muliebriũ unguentorũ odorum. ac aut
dapium qͣ florũ turpior. aut pomoru
sit. Eadem ratio est caru delectationu
que aurib oculisq ꝑcipiũt᷑. Ei umq̃
ethicis applicuisti aĩu nosti hec neq te
nũc doceo s note ueritatis ad memoria
retaho ut huiꝰ gn̾is oblectamẽta uideas
uel feda ẽe ul seuia .G. Odorib oꝑaz
do .Rx. Rrne utinã fame cuiꝰ odor
bonũs quoq dicit᷑ malusq. maior mlto
latius q sensibilis q̃ aromatũ siterant᷑
aut sulphuru si cremẽtur de his odorib
nõ nares s mens iuidicat/. G. Ronis
odoribus delector.Ry. Oi sensui par¬
es et uoluptan inhras et dictũ ẽ aut

Expanded text:
victui vel vestitui subserviunt, de quibus quid sentiam audivisti. Odoribus studeo. Odorum alii gulam, alii libidinem irritant; horum appetitus incontinentie notam subit, et presertim vehemens. Alii propter seipsos expetuntur; horum studium non turpitudinis nempe sed vanitatis arguitur, unde est ut muliebrium unguentorum odor aut dapium quam florum turpior aut pomorum sit. Eadem ratio est earum delectationum que auribus oculisque percipiuntur. Si unquam ethicis applicuisti animum, nosti hec neque te nunc doceo, sed note veritatis ad memoriam retraho, ut huius generis oblectamenta videas vel feda esse vel levia. Odoribus operam do. Bone utinam fame, cuius odor bonus quoque dicitur malusque maior multo latiusque sensibilis quam aromatum si terantur aut sulphurum si crementur! De his odoribus non nares sed mens iudicat. Bonis odoribus delector. Si sensui pares et voluptati, inhias, ut dictum est, aut
Abbreviated transcription (Latin):
uistitur. inqua et siforte aliquid dele¬
ctatiois intͥdum sepe mñ anxietatis est
plurimũ. Nec immerito themistodes
cum ei quidam memorandi artem .a.
simonide tũt inuentã polliceretur ma¬
lle se ait obliuonis artem qͣ memo¬
rie distere. Et licet hot ille suo quo¬
dam iure respondisse uideat᷑ ut ꝗ
nate dono illo supͣ fidem excelleret
cuiusq memoriã ĩnumẽ quidem re¬
rum atq uerboꝵ imagines pregra¬
uarent. fere tñ om̃ib conuenit. ita
om̃s et dedistenda discitis ⁊ discẽda
dedistitis inhis tm̃ quorum utilis eẽt o¬
bliuio memoriam exercentes inq id na

Expanded text:
viscitur? In qua etsi forte aliquid deleviscitur? In qua etsi forte aliquid delectationis interdum, sepe tamen anxietatis est plurimum. Nec immerito Themistocles, cum ei quidam memorandi artem a Simonide tunc inventam polliceretur, malle se ait oblivionis artem quam memorie discere; et licet hoc ille suo quodam iure respondisse videatur, ut qui nature dono illo supra fidem excelleret cuiusque memoriam innumere quidem rerum atque verborum imagines pregravarent, fere tamen omnibus convenit, ita omnes et dediscenda discitis et discenda dediscitis, in his tantum quorum utilis esset oblivio memoriam exercentes inque id na
Abbreviated transcription (Latin):
nrecordactione multiplici multiplex mo¬
lestra. quedam nempe cõscientiã uellicãt.
quedam pungu̾t. quedam uulnerant.
Alia confundũt. Alia extrent. Alia dei¬
ciunt. Und̾ fit ut memorantiũ ora
rubor pallorq uicissim insilentio occu¬
pent. qd̾ pessimis hominũ plerũq ac¬
cidit. incessusq sit uarius uox incerta
et que sũt eiusmodi animi memoria.
laborantis inditia. G. Memoria pronp¬
ta est. R̾. Mallem uoluntas pra castũ¬
q desiderun et honesta cosilia et act
in nocui. et uita probri nescia.G. M¬
emoria apprime tenax est. R̾. Unde
hec igitur obliuo celestiũ. preceptorum
que tam pauca sunt numero unde ob¬
liuio dei unius unde obluno sui met.¬
G. Memoria ad modum tenax est .Rx.
Terrenarũ et inutiliũ rerum credo.
quena uo et quo uaga hec uolatilis¬
q memoria. que cũ celũ terramq ꝑa¬
grauerit. in se ipãm nestiens reu̾ti qd̾
unum necessariũ ac salubre erat obli¬

Expanded text:
recordatione multiplici multiplex morecordatione multiplici multiplex molestia. Quedam nempe conscientiam vellicant, quedam pungunt, quedam vulnerant, alia confundunt, alia exterrent, alia deiciunt; unde fit ut memorantium ora rubor pallorque vicissim in silentio occupent, quod pessimis hominum plerumque accidit, incessusque sit varius, vox incerta et que sunt eiusmodi animi memoria laborantis indicia. Memoria prompta est. Mallem voluntas pia castumque desiderium et honesta consilia et actus innocui et vita probri nescia. Memoria apprime tenax est. Unde hec igitur oblivio celestium preceptorum, que tam pauca sunt numero, unde oblivio Dei unius, unde oblivio suimet? Memoria admodum tenax est. Terrenarum et inutilium rerum credo; quenam vero et quo vaga hec volatilisque memoria, que cum celum terramque peragraverit, in se ipsam nesciens reverti, quod unum necessarium ac salubre erat obli