comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
insꝑato ⁊nec opinato malo. Est do ꝗdem nõ mediocre ad egri¬
tũdine augendã. Uidẽt᷑ eĩ oiã repẽtina grauiora. Ex hoc ⁊ illa iure
laudantur. Ego cũ genui tũ morituros sciui et ei rei sustuli.
maloꝵ lenit eoꝵ aduentum q̃ ueĩentia longe ante uideris. ⁊¬
Itaq ap̃ euripidem atheseo deã laioãt᷑ licet enĩ ut sepe facimus
ĩ latinu illa ꝯu̾tere. Nã ꝗhec audita a docto meminisses iuro fu¬
turas mecũ ꝯmentabar miẜias aut mortẽ acerba aut exilii
mestã fugam aut semꝑ aliquã molẽ medicabar mali ut siqua ĩ uecta
diritas caũ foret me ne imparatum cura laceraret repens. Ques
uĩt theseus e docto se audisse dicit tode se ipõ loꝗtur Curipides. ⁊¬
fuerat eĩ auditor Anaxagore quẽ ferunt nũciata morte filis dixis¬
se sciebã me genuisse mortale q̃ uor declarat hiis ẽẽ hec acerba t¬

Expanded text:
insperato et necopinato malo. est id quidem non mediocre ad aegriinsperato et necopinato malo. est id quidem non mediocre ad aegritudinem augendam: videntur enim omnia repentina graviora. ex hoc et illa iure laudantur: E/go cum genui, tu/m morituros sci/vi et ei rei su/stuli. malorum lenit eorum adventum, quae venientia longe ante videris. itaque apud Euripiden a Theseo dicta laudantur; licet enim, ut saepe facimus, in Latinum illa convertere: Nam qui hae/c audita a do/cto meminisse/m viro, Futu/ras mecum co/mmentabar mi/serias: Aut mo/rtem acerbam aut e/xili maesta/m fugam Aut se/mper aliquam mo/lem meditaba/r mali, Ut, si/ qua invecta di/ritas casu/ foret, Ne me i/nparatum cu/ra lacerare/t repens. quod autem Theseus a docto se audisse dicit, id de se ipso loquitur Euripides. fuerat enim auditor Anaxagorae, quem ferunt nuntiata morte filii dixisse: sciebam me genuisse mortalem. quae vox declarat is esse haec acerba, q
Abbreviated transcription (Latin):
Tarqͣmo uoͣ ꝗd impudẽti : qui bellu gereret cũ hiis ꝗ eiꝰ nõ tu¬
lerant suꝑbia. is cũ restitui ĩ regnũ nec ueͣlentu rec latinoꝵ
armis potiusset cumas contulisse se dr᷑ ĩq ea urbe senio et
egritidoine ẽẽ ꝯfectus. hoc tu igͥ cenles sapiẽti posse accidere
ut egritiorne opprimatur.i. miẜia. Nam cũ om̃is ꝑturbatõ
miẜia est tũ carni ficina ẽ egritidoo. ht̃ ardorẽ libido leiuitatẽ
leticia gestiens humilitatẽ metus. S egritudo maiora q̃dã tabe
cruciatũ afflictionẽ. feditatem. lacerat extenuat aiũs planeq cõ¬
ficit. hãt nisi exiumus sic ut abiciamus. miẜia carere nõ possu¬
mus. Atq hoc ꝗdem s ꝑspicuũ est tũ egrticoinẽ existere cũ quid
ita usum sit ut magnĩce qoda malũ adẽc ⁊ urgere iudeat᷑.
ĩegntũdine. Cypenaici nõ oĩ malo egritidoine effici censẽt set

Expanded text:
Tarquinio vero quid impudentius, qui bellum gereret cum is qui eius non tuTarquinio vero quid impudentius, qui bellum gereret cum is qui eius non tulerant superbiam? is cum restitui in regnum nec Veientium nec Latinorum armis potuisset, Cumas contulisse se dicitur inque ea urbe senio et aegritudine esse confectus. Hoc tu igitur censes sapienti accidere posse, ut aegritudine opprimatur, id est miseria? nam cum omnis perturbatio miseria est, tum carnificina est aegritudo. habet ardorem libido, levitatem laetitia gestiens, humilitatem metus, sed aegritudo maiora quaedam, tabem cruciatum adflictationem foeditatem, lacerat exest animum planeque conficit. hanc nisi exuimus sic ut abiciamus, miseria carere non possumus. Atque hoc quidem perspicuum est, tum aegritudinem existere, cum quid ita visum sit, ut magnum quoddam malum adesse et urgere videatur. in aegritudine. Cyrenaici non omni malo aegritudinem effici censent, sed
Abbreviated transcription (Latin):
mia raptus nactis nuptiis iouis iste ꝗdẽ ꝓnepos. Tam ne ergo
abiectus tãq fractus. Nolite inꝗt hospites ad me adire illicõ
istic ne ꝯtagio mea bonis umbraue obsit. Tanta uis scelens ĩ cor¬
pore heret. Tu te thiesta dãnabis orbabisq luce ꝑꝑ iũ sceleris
alieni: Quco illũ filiu solis nõ ne patris iprũs luce indignum
putas: Refuge̾ oculi corpus macie extabuit. lacrime ꝑdidere
humorẽ. Exangues genas situ nitoris barba pedore orreda atq
intonsa infuscat pectus illiuue scabꝵ os. Nec mala o stultissiẽ
poeta tota tibi ip̃e addidisti. nõ merãt ĩ hiis q̃ tͥ caũs ĩuerenit
et quidẽ inuecerato malo cũ tuor aĩ reledisset. Est aut̃ egri¬
aiõ carebas. Est aut̃ impudens luctus merore se afficientis ꝙ
imꝑare nõ liceat liberis. Dionisius ꝗde tyrãnus sy racusis ex¬
pulsus corĩchi pueros docebat usq eo imꝑio carere nõ poterat.

Expanded text:
meam ra/ptis nanctus nu/ptiis—? Iovis iste quidem pronepos. tamne ergo meam ra/ptis nanctus nu/ptiis—? Iovis iste quidem pronepos. tamne ergo abiectus tamque fractus? Noli/te inquit hospite/s ad me adi/re, ilico i/stic, Ne co/ntagio/ mea boni/s umbrave o/bsit. Tanta vis sce/leris in co/rpore hae/ret. tu te, Thyesta, damnabis orbabisque luce propter vim sceleris alieni? quid? illum filium Solis nonne patris ipsius luce indignum putas? Refu/gere oculi, co/rpus macie exta/buit, Lacrimae/ peredere u/more exangui/s genas, Situm i/nter oris bárba paedore hórrida atque Intónsa infuscat péctus inluvié scabrum. haec mala, o stultissime Aeeta, ipse tibi addidisti; non inerant in is quae tibi casus invexerat, et quidem inveterato malo, cum tumor animi resedisset—est autem aegrianimo carebas. est autem inpudens luctus maerore se conficientis, quod imperare non liceat liberis. Dionysius quidem tyrannus Syracusis expulsus Corinthi pueros docebat: usque eo imperio carere non poterat.
Abbreviated transcription (Latin):
motus aut honi aut mali opinione citet᷑ bifariã quatuor ꝑturbattẽs
equalr distribute sũt nã due sũt ex opinione boni quaꝵ altera uo
Ergo hec duo gnã uoluptas gestiens ⁊ libido bonoꝵ opinione tuo¬
bantur ut duo reliqua metus regritudo maloꝵ. Nã ⁊ metͦ opi¬
nio magni mali ĩpendentis ⁊ egretudo ẽ opinio magni mali pre¬
sentis. Et ꝗdẽ rectns oppinio talis mali ut ĩ eo rectũ uideat᷑ eẽ
angi. Io aut̃ ẽ ut is ꝗdoleat oportere opinetur se dolere. Hiis
aut̃ ꝑturbationib quas ĩ uita hoĩu stultitia quasi quastiã furia
ĩmictit atq ĩcitat omibꝰ uirib atq opibꝰ repugnãdũ ẽ si uo¬
lumꝰ hoc qd̾ datũ ẽ uite trãꝗlle placideq traouõe. S cetera alias
Nũc egritudinẽ si possumus depellamus. Idenĩ sit ꝓpoĩcũ qñ¬
quidẽ cã tu iudci᷑ tͥ in sapiẽte cadere dixisti qd̾ ego nullo modo
prognatus pelope natus qui ꝗdẽ a socero denamao rege ypeda¬

Expanded text:
motus aut boni aut mali opinione citetur bifariam, quattuor perturbationes aequaliter distributae sunt. nam duae sunt ex opinione boni; quarum altera,genera, voluptas gestiens et libido, bonorum opinione turbantur, ut duo reliqua, metus et aegritudo, malorum. nam et metus opinio magni mali inpendentis et aegritudo est opinio magni mali praesentis, et quidem recens opinio talis mali, ut in eo rectum videatur esse angi, id autem est, ut is qui doleat oportere opinetur se dolere. his autem perturbationibus, quas in vitam hominum stultitia quasi quasdam Furias inmittit atque incitat, omnibus viribus atque opibus repugnandum est, si volumus hoc, quod datum est vitae, tranquille placideque traducere. Sed cetera alias; nunc aegritudinem, si possumus, depellamus. id enim sit propositum, quandoquidem eam tu videri tibi in sapientem cadere dixisti, quod ego nullo modo progna/tus, Pelope na/tus, qui quondam a/ socru Oe/nomao rege Hi/ppoda
Abbreviated transcription (Latin):
arbitoẽt᷑ siue illa ante ꝓuisa sint ⁊ expectata sue ĩpiusa uene¬
rint. Nã neq uetustatt minui mala nec fie̾i̾ p̃meditata le¬
iora. stultãq ⁊̃ meditacionẽ futuri mali aut fortasse ne futu¬
ri ꝗde satis eẽ odiosum malũ om̃e cũ uenisset. Qui aut̃ sẽꝑ
cogita uisset accide̾ posse aliꝗd aduerli ei fieri illud sempitnũ
malũ. Si uoͣ ne futuꝵ ꝗde sit frustra suscipi miẜia uolũta¬
riã Ita semꝑ angi aut accipiendo aut cogitando malo. leuatio¬
ne aut̃ egritudinis ĩ duab peb ponit a uocatioe a cogitanda
molestia ⁊ reuocatione ad ꝯtemplandas uoluptates. parere eĩ¬
censet oĩu roĩ posse ⁊ quo illa ducat sequi etat igͥ rõ intu¬
en molestias abstrrahit ab acerbis cogitationib hebete aciem

Expanded text:
arbitrentur, sive illa ante provisa et expectata sint sive inveteraverint. nam neque vetustate minui mala nec fieri praemeditata leviora, stultamque etiam esse meditationem futuri mali aut fortasse ne futuri quidem: satis esse odiosum malum omne, cum venisset; qui autem semper cogitavisset accidere posse aliquid adversi, ei fieri illud sempiternum malum; si vero ne futurum quidem sit, frustra suscipi miseriam voluntariam; ita semper angi aut accipiendo aut cogitando malo. Levationem autem aegritudinis in duabus rebus ponit, avocatione a cogitanda molestia et revocatione ad censet animum rationi posse, et, quo illa ducat, sequi. Vetat igitur ratio intucri molestias: abstrahit ab acerbis cogitationibus. Hebetem aciem
Abbreviated transcription (Latin):
mus ĩmortales futuri tñ extingui hoĩ suo tpr̃e est optabile. Na
habet natura ut aliaꝵ oĩu reꝵ sicuiuendi modũ. Senectus at̃
etatis est ꝑfectio tanꝙͣ fabule cuiꝰ uefatigatione fugere debemꝰ¬
p̃ẜtim adiuncta sacietate. Hec habui de sen ectute que dicerẽ
ad quã utinã ꝑueniatis ut ea que ex me audistis pe exꝑti
probare possitis ⁊ Marci tullii ciceronis de Senectute lib̾ expłioi

Expanded text:
mus immortales futuri, tamen exstingui homini suo tempore optabile est. nam mus immortales futuri, tamen exstingui homini suo tempore optabile est. nam habet natura, ut aliarum omnium rerum, sic vivendi modum. senectus autem aetatis est peractio tamquam fabulae, cuius defetigationepresertim adiuncta sacietate. Hec habui de senectute que dicerem, ad quam utinam perveniatis, ut ea, que ex me audistis, re experti probare possitis». Hec Tullius De senectute, ut supra
Abbreviated transcription (Latin):
cũq ex hac turba ⁊ colluuione discedam. Proficiscar enĩ nõ solũ ad
iuros illos de quib ante dixi ueꝵ ⁊̃ ad catone mcũ. quo uiro michi
melior nemo natus/ nemo pietate p̃stancior/ cui a me corpus est ⁊¬
crematum qd̃ ꝯͣ decuit ab illo meu. Animus eius me nõ deserens
s respectans ĩ ea ꝓfecto loca discessit quo mͥ ip̃e cernebat ueniendũ
ẽẽ. Qm̃ ego meũ casum fortiter ferre uisus sum ĩ quo equo ani mo
ferrem. S me ip̃e ꝯsolabar existimans nõ longinquũ int̾ nos di¬
gressum ⁊ discessum fore. Uiis mͥ reb scipio Iderũ tecũ lelium i¬
admirari solere dixisti. leuis est senectus. nec solũ nõ molesta s
etiam iocunda. Ꝙ si in hoc erro ꝙ aĩos hoĩu ĩmortales eẽ credam:
libent̾ erro. nec mͥ hũc errorem quo delector dũ uiuo ex torqueri
uertor ut ĩ hũc errorem meũ pħy mortui irrideant. Ꝙ si nõ su¬

Expanded text:
cumque ex hac turba et conluvione discedam! Proficiscar enim non ad eos cumque ex hac turba et conluvione discedam! Proficiscar enim non ad eos iros, de quibus ante dixi, verum etiam ad Catonem meum, quo nemo vir melior natus est, nemo pietate praestantior, cuius a me corpus est crematum, quod contra decuit ab illo meum, animus vero non me deserens sed respectans, in ea profecto loca discessit quo mihi ipsi cernebat esse veniendum. quem ego meum casum fortiter ferre visus sum, non quo aequo animo ferrem, sed me ipse consolabar existimans non longinquum inter nos digressum et discessum fore. His mihi rebus, Scipio, id enim te cum Laelio admirari solere dixisti, levis est senectus, nec solum non molesta, sed etiam iucunda. quod si in hoc erro, qui animos hominum immortalis esse credam, libenter erro nec mihi hunc errorem, quo delector, dum vivo, extorqueri vereor ne hunc errorem meum philosophi mortui irrideant. quod si non su
Abbreviated transcription (Latin):
patres ur̃os quos colui ⁊ dilexi uidendi.Neq eĩ eos solos ꝯuenpo habes quos
ip̃e cognoui s ⁊̃ illos de quib audiui ⁊ legi ⁊ ip̃e scripsi. Q uo ꝗd̾e me prosi
ciscente haud sane facile quis retraxerit neq tãꝙͣ recoxerit pelia. et si
quis deus mͥ largiat᷑ ut ex hac etate repueriscam ⁊ ĩ cunas uagia uabo̾
recusem : nec uoͣ uelim quasi decurso spacio ad carceres a calc̾e reuotan.
te sacietatem aut modu. Non licet eĩ mͥ deplorare uitã quod multi ⁊¬
docti sepe fecerunt. neq me uixisse penitet qm̃ ita iuxi ut nõ srustra
me natum existime et ex hac uita ita discedo tãꝙͣ ex hospicio nõ tãꝙͣ
de domo. Cõmorandi enĩ natura diu̾sorium nobis nõ hĩtandi dedit.
O preclaꝵ die cũ ad illũ diuinu animoꝵ ꝯcilium cetumq profiascar

Expanded text:
patres vestros quos colui et dilexi videndi, neque vero eos solum convenire aveo, quos patres vestros quos colui et dilexi videndi, neque vero eos solum convenire aveo, quos ipse cognovi, sed illos etiam, de quibus audivi ciscentem haud sane <quid faci>le retraxerit, nec tamquam Peliam recoxerit. Et si quis <deus michi> largiatur et ex hac etate repuerascam et in cunis vagiam, valde recusem, nec vero velim quasi decurso spacio ad <carceres> a calce revocari. rte tamen aut sacietatem <aut modum>. Non libet enim michi deplorare vitam, quod multi indocti <sepe fe>cerunt, neque me vixisse penitet quoniam ita vixi ut non <frustra me> natum existimem et e vita ita discedo tamquam ex hospicio, <non tamquam> e domo. Commorandi natura diversorium nobis, non habitandi dedit. O preclarum diem, cum ad illud divinorum animorum concilium cetumque proficiscar
Abbreviated transcription (Latin):
aut młtos prestantes uiros quos enuare nõ est necce̾ tanta esse
conatos que ad posteritatis memoriã ꝑtinerent nͣ aĩo cernerent
posteritate ad se ꝑtiuere. An censes ut de me ip̃o aliꝗd more senu
glorier me tantos labores diurnos nocturnosq domi milicieq su¬
sceptuꝵ fuisse si hiisoe finib głia meã quib uitã eẽm terminaturus.
Non ne multo melius fuisset ociosam etate ⁊ quietam sine ullo la¬
bore aut ꝯtencione traducere: S nescio quomodo aũis erigens se
posteritatem semꝑ ita prospiciebat qiͣ cum exiss euita tũ deniq uic
turus eẽt. Quod quide nisi ita se hrẽt ut animi ĩmortales eeñt
Quid ꝙ sapientissimus ꝗsq equissimo aĩo morit᷑ stultissimus iniꝗssimo:
Nõ ne uobis uidet᷑ is aĩus qui plus cernit ⁊ longius uedere se ad meliora
proficisci. Ille aũt̃ cuiꝰ obtusior sit acies nõ uidere. Equide efferor studio t¬

Expanded text:
aut multos praestantis viros, quos enumerare non est necesse, tanta esse aut multos praestantis viros, quos enumerare non est necesse, tanta esse conatos quae ad posteritatis memoriam pertinerent, nisi animo cernerent posteritatem ad ipsos pertinere. anne censes, ut de me ipse aliquid more senum glorier, me tantos labores diurnos nocturnosque domi militiaeque suscepturum fuisse, si isdem finibus gloriam meam quibus vitam essem termina- turus? nonne melius multo fuisset otiosam et quietam aetatem sine ullo labore et contentione traducere? sed nescio quo modo animus erigens se posteritatem ita turus esset quod quidem ni ita se haberet, ut animi immortales equod sapientissimus quisque aequissimo animo moritur, stultissimus iniquissimo, nonne vobis videtur is animus, qui plus cernat et longius, videre se ad meliora proficisci, ille autem, cuius obtusior sit acies, non videre? equidem efferor studio
Abbreviated transcription (Latin):
pshad emor slec uc̃ tũ aĩ eẽ insipienter cũ ex in suiensu corpore enasis¬
eo his eos oites aomixtione corporis libatues puruoliu titeger ẽẽ cepis
esmimũo atꝰ solus nec cũ adest nec cũ oiscedit apparet iłtot la nũ etis ei¬
me duumnitatem suam. adulta eĩ cũ remissi ⁊ liberi sũt futura ꝓspio¬
cuĩt e quo intelligitur quales futiri sint cũ plane se uinculis corpo¬
ris relaxauerint. Quare si hec ita sũt sic me colitote inquit ut deũ.
sin una ẽ interituxus animus cũ corpore uos tamẽ das uecenteo
qui hanc om̃e pulcrituoine tuent᷑ ⁊ regunt memoaã nñ pie ĩiuo¬
lateq seruabitis. cyrrus ꝗdem ħ moriens. Nos si placet nr̃a uidea¬
mus. Nemo inꝙͣ michi scipio ꝑsuadebit aut patrem tuũ .p. aut
duos auos paulũ ⁊ affricanu aut affricani patre aut patruum

Expanded text:
corpore evasiscorpore evasisset, sed cum admistione corporis liberatus, purus et integer esse coepisset, Animus autem solus, nec cum adest, nec cum discedit, apparet. Jam vero videtis ni divinitatem suam; multa enim, cum remissi et liberi sunt, futura prospiciunt; ex quo intellegitur quales futuri sint, cum se plane corporis vinculis relaxaverint. qua re, si haec ita sunt, sic me colitote,” inquit, ut deum, sin una est interiturus animus cum corpore, vos tamen, deos verentes, qui hanc omnem pulchritudinem tuentur et regunt, memoriam nostri pie inviolateque servabitis. Cyrus quidem haec moriens; nos, si placet, nostra videamus. nemo umquam mihi, Scipio,persuadebit aut patrem tuum Paulum, aut duos avos Paulum et Africanum, aut Africani patrem aut patruum,
Abbreviated transcription (Latin):
rũs ᷑ Et aũ simplex aĩ natura eẽt neq hrẽt in se ꝗcꝙͣ abimixturidispar su
ctq dissimules nõ posse cũ diudi. Quod si nõ diuioi poss ꝑrõ posseuiritire ma¬
gnoq cẽ argum̃to hoĩes scire pleraq añ ꝙͣ nati sũt. ꝙ  ia prieri qi artes
Sifficiles discant ita celiter res ĩnuabiles arripiant ut eas nõ tũe pͥmu
ar rure uuideant s reminisci ⁊ recordari. Iec sũt platonis fere. Ap̃ xenorõ¬
temat moriens cyrrus maior hec dicit. Nolite arbitrari omͥ carissimi
febui me cũ a uebis discessero nusꝙͣ aut nullu fore. Neq eĩ dum eram
uobiscum aĩmũ incũ uidebatis s eũ eẽ ĩ hoc corpore ꝙ hiis reb quas ge¬
mi eficerent quo duicius memoriam sui teneremu i adichi ꝗdes ciũ ꝙ
psuatoeripotuit aĩos dum ĩ corporib eẽnt mertalibuuen eotugxisuusis¬

Expanded text:
simplex animi natura esset neque haberet in se quicquam admixtum dispar sui simplex animi natura esset neque haberet in se quicquam admixtum dispar sui atque dissimile, non posse eum dividi, quod si non posset, non posse interire; magnoque esse argumento homines scire pleraque ante quam nati sint, quod iam pueri, cum artis difficilis discant, ita celeriter res innumerabilis arripiant, ut eas non tum primum accipere videantur, sed reminisci et recordari. haec Platonis fere. apud Xenophontem autem moriens Cyrus maior haec dicit: “nolite arbitrari, o mihi carissimi filii, me, cum a vobis discessero, nusquam aut nullum fore. nec enim, dum eram vobiscum, animum meum videbatis, sed eum esse in hoc corpore ex eis rebus quas gemi efficerent, quo diutius memoriam sui teneremus. mihi quidem numquam persuaderi potuit animos dum in corporibus essent mortalibus vi
Abbreviated transcription (Latin):
corporis munere quodam neccessitatis ⁊ graui oꝑe ꝑfungimur. Est eni
aũis celestis ex altissimo domicilio deppressus et quasi demersus ĩ f̾ra .i. lo
cum diune nature eternitatiq ꝯtrariu. S credo deos ĩmortales spar¬
sisse aĩs ĩ corpora humana ut ẽẽnt ꝗ terras tuerentur. ꝗq celestiũ ordinem
dieba pithagorã pithagoreosq incelas pene nr̃os ꝯ essent ytalici ꝓħo ꝯdam¬
noĩati nũꝙͣ dubitasse qn ex uniuersa mente diuina delibatos al̃os. hremus.
diserusset is qui eẽt oũi sapientissimus apollinis oraculo iudicatꝰ. Quid
multa: sic mͣ ꝑ suasis sic sencio cũ tanta celebritas aĩoꝵ sit tãta memoria pre
ritroꝵ futuror q ꝓucdentia tot artes eot scĩe tot ĩuenta nõ posse eã natuiã
qͥ ues eis ꝯtincat eẽ mortalẽ. cũq semꝑ añis agitetur nec prĩcipiũ motus

Expanded text:
corporis, munere quodam necessitatis et gravi opere perfungimur; est enim corporis, munere quodam necessitatis et gravi opere perfungimur; est enim animus celestis ex altissimo domicilio depressus et quasi demersus in terram», id est «locum divine nature eternitatique contrarium. Sed credo deos immortales sparsisse animos in corpora humana, ut essent qui terras tuerentur quique celestium ordinediebam Pictagoram Pictagoreosque, incolas pene nostros, qui essent italici nominati, numquam dubitasse quin ex universa mente divina delibatos animos haberemudisseruisset, is qui esset omnium sapientissimus oraculo Apollinis iudicatus. quid multa? Sic mihi persuasi, teritorum futurorumque prudencia, tot artes, tante sciencie, tot inventa, non posse eam naturam, que res eas <contineat>, esse mortalem cumque semper agi
Abbreviated transcription (Latin):
stras quas sccipsi in originib ĩ eũ locum sepe profectas alacri aĩo ⁊ erecto
unde nũꝙͣ se redituras arbitrarent᷑. Quod gͥ adolescentes ⁊ hii ꝗdẽ ñ solũ
docti s ĩ rustici ꝯtẽnũt / id docti senes extimescent. Sĩo ut mͥͣ qͣde uidet᷑ reꝵ¬
oĩu sacietas uite facit sacietatem. Sũt pueritie certa studia. Nũ gͥ ea desioe¬
rent adclescentes: Sũt ⁊ ineuritis adolescentie.nũ ea ꝯstans iã reꝗrit etas
que media dr᷑: Bũt ⁊̃ eiꝰ etatis. ne ea quide querũtur a senectute. Sũt extͤ¬
ma studia queda senectutis. Ergo ut suꝑioꝵ etatũ studia occidũt sic occidunt
etĩa senectutis. Quod cũ euenit sacietas uite tp̃s maturũ mortis affert ꝗdẽ.
Non enĩ uideo cur quod ip̃e sentia de morte nõ audeam uob̾ dicere. qd̾ eo me¬
tuq .E. leli uiros clarissimos mͣq amicissimos uiuere arbitror ⁊ ea ꝯdem

Expanded text:
stras, quod scripsi in Originibus, in eum locum saepe profectas alacri animo et erecto, stras, quod scripsi in Originibus, in eum locum saepe profectas alacri animo et erecto, unde se redituras numquam arbitrarentur. quod igitur adulescentes, et ei quidem non solum indocti sed etiam rustici omnium satietas vita facit satietatem. Sunt pueritiae certa studia: num igitur ea desiderant adolescentes? sunt et ineuntis adolescentiae: num ea iam constans requirit aetas,  etiam eius aetatis: ne ea quidem quaeruntur in senectute. sunt extrema quaedam studia senectutis: ergo, ut superiorum aetatum studia occidunt, sic occidunt etiam senectutis; quod cum evenit, satietas vitae tempus maturum mortis affert. non enim video, cur, quid ipse sentiam de morte, non audeam vobis dicere, quod eo cetuque, C. Laeli, viros clarissimos mihique amicissimos, vivere arbitror et eam quidem
Abbreviated transcription (Latin):
nullus est. S hec meditatũ ab adolescentia ẽẽ debet: morte ut negligamus¬
sine qua meditacione trãquillo aĩo nemo ẽẽ pet̃.Mdoriendũ ẽ enĩ certe et
to incertum an eo ip̃o die. Morte gͥ omĩb horis impendente timens ⁊
quis pot̃ aĩo traquillo ꝯsistere.de qua nõ ita longa disputacione opus eẽ
tum ꝗ ĩ lib̾anda patria ẽ intetẽptus / nõ duos decios ꝗad uolũtariã mortẽ
cursu equoꝵ incitauerunt. nõ .M. atiliu ꝗͣ ad suppliciũ ẽ profectus ul fi¬
dez hostidatam ꝯẜuaret. Non duos scipiones qui iter penis uł corporibus
sius obstruere uoluerũt. Non auũ tuũ .l. paulũ qui mortẽ luit college
t̃ canensi agnominia temeritatem. Nõ. M. marcellũ cuiꝰ interitũ nͨ cru¬
delissimus ꝗdem hostis honore sepulture carere passus est/ s legiones no¬

Expanded text:
nullus est. sed hoc meditatum ab adulescentia debet esse, mortem ut neglnullus est. sed hoc meditatum ab adulescentia debet esse, mortem ut neglsine qua meditatione tranquillo esse animo nemo potest; moriendum enim certe est, et id, incertum, an eo ipso die. Mortem igitur omnibus horis impendentem times, qui poteris animo consistere? de qua non ita longa disputatione opus esse tumcursum equorum incitaverunt, non M. Atilium, qui ad supplicium est profectus ut fidem hosti datam conservaret, non duos Scipiones, qui iter Poenis vel corporibus suis obstruere voluerunt, non avum tuum L. Paulum, qui morte luit collegae in Cannensi ignominia temeritatem, non M. Marcellum, cuius interitum ne crudelissimus quidem hostis honore sepulturae carere passus est, sed legiones no
Abbreviated transcription (Latin):
lone responsu est cũ illiꝰ querenti qua tande spe fretus sibi tã audactꝰ pesiste¬
tisq sensib opus iꝑã suui eade q̃ coagmentauit naͣ dissoluit. Iam omĩs
ꝯglutinatio pecens egre inueterat facile diuellit᷑. Ita fit ut illud breue uite
reliquũ nec auide appetendu ẽ senib nec sine cã deserendũ. Uetatq pi¬
thagoras ĩiussu imꝑatoris .i. dei de presidio ⁊ statione uite decedere. Solorus
quide sapiẽtis eulogiũ est quo se negat uelle mortẽ suã dolore amicoꝵ ⁊ la¬
mentis uatare. Uult credo eẽ se caru siuis. S haud scio an melius Ennius¬
ait. Nemo me inꝗt lacrimis decoret nec funera fletu faxit᷑. Nõ censet lugẽ¬
da ẽẽ morte qua ĩmortalitas ꝯsequif᷑. Iam sensus moriendi aliꝗs ẽẽ pot̃.
isq ad exigau tp̃s p̃ẜtim seni. post morte ꝗdẽ sensus aut optandus aut ⁊¬

Expanded text:
lone responsum est, cum illi quaerenti qua tandem re fretus sibi tam audaciter obsistelone responsum est, cum illi quaerenti qua tandem re fretus sibi tam audaciter obsistequae conglutinavit natura dissolvit. iam omnis conglutinatio recens aegre, inveterata facile divellitur. ita fit ut illud breve vitae reliquum nec avide appetendum senibus nec sine causa deserendum sit; vetatque Pythagoras iniussu imperatoris, id est dei, de praesidio et statione vitae decedere. Solonis quidem sapientis est elogium, quo se negat velle suam mortem dolore amicorum et lamentis vacare. volt, credo, se esse carum suis. sed haud scio an melius Ennius: nemo me lacrumis decoret, neque funera fletu faxit. non censet lugendam esse mortem, quam immortalitas consequatur. iam sensus moriendi aliquis esse potest, isque ad exiguum tempus, praesertim seni: post mortem quidem sensus aut optandus aut
Abbreviated transcription (Latin):
dolendu est ꝙ agricoledolent p̃terita uermi tꝑrĩs suauitato estatemic
aucunu q deuenisse .Uer enĩ tãꝙͣ adolescentiã significat ostenditq srs
tus futuros. Reliqua uoͣ tpr̃a de metendis fructib ⁊ ꝑcipiendis actomo¬
tuea sunt fructusat᷑ senectutis ẽ ut sepe dixi ante partoꝵ bonoꝵ rar¬
sũptus igius extingũit᷑ et qiͣ ponia ex arborib si crũda sũt auellũt ui
sĩmatura ⁊ cocta decidunt. Sic uis aedolescentib aufert uitam senibꝰ
maturitas que mͣ ꝗde tã iocunda ẽ ut quo ꝓpius ad morte accedam
qiͣ terra uidere uidear aliqñ ĩ portu ex longa nauigatione uenturus.
Benectutis aut̃ nullus ẽ tertus t̃minus. recteq ĩ ca uiuit᷑ quoad munꝰ
osficii excqui ⁊ tueri possit᷑ ⁊ tam̃ morte ꝯfenere. ex quo fit ut aĩosior¬
etia senectus sit ꝙͣ adolescentia ⁊ fortior. Noc illud ẽ qd̾ pisistrato tyrãno a Ro¬

Expanded text:
 agricolae dolent, praeterita verni temporis suavitate, aestatem, autumnumque venisse. ver enim, tamquam adolescentia, significat ostenditque vitae fructus futuros: reliqua tempora de metendis fructibus, et percipiendis accommodata sunt. Fructus autem senectutis est, ut saepe dixi, ante partorum bonorum mesumptus ignis exstinguitur. Et quasi poma ex arboribus, si cruda sunt, vi avelluntur; si matura et cocta, decidunt: sic vitam adolescentibus vis aufert, senibus maturitas: quae mihi quidem tam iucunda est, ut quo propius ad mortem accedam quasi terram videre videar aliquandoque in portum ex longa navigatione esse venturus. senectutis autem nullus est certus terminus, recteque in ea vivitur, quoad munus offici exsequi et tueri possit mortemque contemnere, ex quo fit ut animosioretiam senectus sit quam adulescentia et fortior. hoc illud est, quod Pisistrato tyranno a So
Abbreviated transcription (Latin):
dicere audet deus et ꝗdẽ si deus aut aĩa aut ignis ẽ ide ẽ auis
hoĩs. Nã ut illa naͣ celestis ⁊ t̾ra uacat ⁊ huõre sic utriusqur
har rer humanus aĩus exꝑs ẽ. Sin at est ꝗnta q̃dã nã ab an
atq ꝯcretum aut quod ex t̃ra natu atq fictu eẽ uideatur
nichue aut humidu ꝗdẽ aut flabłe aut igneur. his enĩ ĩ natu

Expanded text:
dicere audet, deus. Et quidem, si deus aut anima aut ignis est, idem est animus dicere audet, deus. Et quidem, si deus aut anima aut ignis est, idem est animus hominis. nam ut illa natura caelestis et terra vacat et umore, sic utriusque harum rerum humanus animus est expers; sin autem est quinta quaedam natura, ab atque concretum aut quod ex terra natum atque fictum esse videatur, nihil ne aut umidum quidem aut flabile aut igneum. his enim i
Abbreviated transcription (Latin):
stinctu pute fundere aut el oquẽtia sine maiore quadã ui
fluere habundante sonãtib uerbis uberib q sñs Nħui uͦ
tum deoꝵ: hec nos primũ ad illoꝵ cultu deinde ad ius hõiur qd̾
situm est ĩ gni̾s humani societate tũ ad modestiã magnia boi¬
nẽq aĩ erudiuit eadẽq ab aĩo tãꝙͣ ab oculis caliginẽ dispu¬
lit ut omĩa suꝑa infera pͥma. media ultiã uideremꝰ ꝓrsus
hec diuina mͣ uidet᷑ uis q̃ tot yes efficiat ⁊ tantas. Epfoie
enĩ memoria reꝵ atq u̾boꝵ: Quto porro inuentio. profecto
aut nectare aut̃ iuuentute pocula ministrãte letari arbitror
bibere ministraret. Nõ iusta cã cur laumedonti tãta fieretũ
inuiria fingebat hec homerus ⁊ humana ad deos trãsferebat.
diuina malles ad nos. Que at̃ diuina: uigere. saꝑe inueĩre.
meminisse. Ergo aĩus ꝗ ut ego dico diuinus ẽ ut euripides

Expanded text:
stinctu putem fundere, aut eloquentiam sine maiore quadam vi stinctu putem fundere, aut eloquentiam sine maiore quadam vi fluere abundantem sonantibus verbis uberibusque sententiis. tum deorum? haec nos primum ad illorum cultum, deinde ad ius hominum, quod situm est in generis humani societate, tum ad modestiam magnitudinemque animi erudivit, eademque ab animo tamquam ab oculis caliginem dispulit, ut omnia supera infera prima ultima media videremus. prorsus haec divina mihi videtur vis, quae tot res efficiat et tantas. quid est enim memoria rerum et verborum? quid porro inventio? profecto aut nectare aut Iuventate pocula ministrante laetari arbitror,er formam, ut Iovi bibere ministraret; non iusta causa, cur Laomedonti tanta fieret iniuria. fingebat haec Homerus et humana ad deos transferebat: divina mallem ad nos. quae autem divina? vigere, sapere, invenire, meminisse. ergo animus qui ..., ut ego dico, divinus est, ut Euripides
Abbreviated transcription (Latin):
inuenerũt a quib mansuefacti ⁊ extulti a neccĩis artificiis ad
elegantiora defluximus Nã ⁊ aurib oblectatõ magna ꝑta ẽ
et inuẽta ⁊ temꝑata uarietate ⁊ natura sonoꝵ et astra sus¬
peximus tũ ea que sũt infixa certis locis tũ illa nõ re s uoca¬
bulo errantia. qͦꝵ ꝯuersioẽs oĩsq motus ꝗ aũis uidit is docuit
siłe aiũ suũ eius fuisse ꝗ ea fabricatus eẽt ĩ celo. Nã cũ archi¬
medes lune solis ꝗnq errãtiũ motus ĩ sperã illigauit effe¬
cit ide qd̾ ille ꝗ ĩ timeo mũdũ edificauit platonis deus ut tar¬
ditate ⁊ celeritate dissimilimos motus una reget cõuersio ⁊
Qo si in hoc mũdo sici sine deo nõ põt nec ĩ spera ꝗde eosde motꝰ
apchimeoes sine diuino ingenio potuisset imitaiͣ. Aichi. uero
ne hec ede notiora ⁊ illustriora carere ui diuina uidẽt᷑ uͭ ego
aut poeta graue plerũq carmẽ sine celesti aliquo mẽtis in¬

Expanded text:
uibus mansuefacti et exculti a necessariis artificiis ad elegantiora defluximus. nam et auribus oblectatio magna parta est inventa et temperata varietate et natura sonorum, et astra suspeximus cum ea quae sunt infixa certis locis, tum illa non re sed vocabulo errantia, quorum conversiones omnisque motus qui animo vidit, is docuit similem animum suum eius esse, qui ea fabricatus esset in caelo. nam cum Archimedes lunae solis quinque errantium motus in sphaeram inligavit, effecit idem quod ille, qui in Timaeo mundum aedificavit, Platonis deus, ut tarditate et celeritate dissimillimos motus una regeret conversio. quod si in hoc mundo fieri sine deo non potest, ne in sphaera quidem eosdem motus Archimedes sine divino ingenio potuisset imitari. Mihi vero ne haec quidem notiora et inlustriora carere vi divina videntur, ut ego aut poëtam grave plenumque carmen sine caelesti aliquo mentis in
Abbreviated transcription (Latin):
suppellectile saluã.Uirtute aut̃ si una amiẜis et si amitti e¬
uirtus nõ pot̃ s si unã ꝯfessus fuiͣs te nõ hr̃e nullã eẽ te hĩtu¬
ru. Nũ gͥ forte uiru nũ magno aĩo nũ paciẽte. nũ gra
a te enĩ malo discere. S ille certe nõ fortis qui iacet ĩ lecto
hunpido qui eiulatu q̃stu gemitu fremitibꝰ resonando młtus
flebiles uoces refert. Nõ enĩ dolorer dolorẽ ẽẽ nego cur eĩ forti¬
eruduit iucientutez uenando currendo exuriendo. siciendo. algẽdo
gͦ  hoc pueri possunt: uira nõ poterũt. ⁊ mos ualet rõ nõ ualebͭ.¬

Expanded text:
supellectilem saluam; uirtutem autem si unam amiseris etsi amitti supellectilem saluam; uirtutem autem si unam amiseris etsi amitti uirtus non potest sed, si unam confessus eris te non habere, nullam esse te habiturum. Num igitur fortem uirteren illum? A re enim molo discere, sed ille certe non fortis, qui iacet in lectulo humido, Qui eiulatu, questu, gemitu, fremitibus Resonando, multum flebiles voces refert. Non ego dolorem, dolorem esse nego, cur enim fortierudiunt iuventutem, venando, currendo, esuriendo, sitiendo, algendo, ergo? hoc pueri possunt, viri non poterunt? et quod mos vale
Abbreviated transcription (Latin):
tidinis malo ꝯꝑanda. Quare si ut ĩ mitio ꝯossisti turpitu¬
do pei est ꝙͣ dolor nicħ ẽ plane dolor. Nã dũ ibi turꝑe nec
dignu iupo uedebit᷑ gemere eiulare. lam̃tũ fr̃ĩgi. de¬
bilitari dolere tũ honestas tũ dignitas tũ decus aderit cũq
ĩ ea intueberis te ꝯtinebis. Cedet ꝓfecto iurtuti dolor ⁊ aĩ induc¬
tiõe lãguescet. Aut enĩ nulla iurtus ẽ aut ꝯtẽnendus oĩs dolor.
prudentiã ne uis eẽ sine qua ne intelligi ꝗde ulla uirtus p̃t̃.
Quid gͦ ea pacietur ne te ꝗcꝙͣ facere nicħ ꝓficientẽ ⁊ laborãtem.
an temꝑancia sinet te ĩmoderate facere ꝗcꝙͣ: An coli iusticia po
młta officia relĩquẽte. Quid fortitudimi comitibq eiꝰ mnagni¬
tudini aĩ grquitati patĩe. reꝵ humanaꝵ despitientie qͦmodo
respondebis afflictusne ⁊ iacẽs ⁊ lamentabli uoce deplorans
Igͥ si que uis de corithiis tius amissis posse te hr̃e aliquam

Expanded text:
tudinis malo comparanda. quare si, ut initio concessisti, turpitudo peius est quam dolor, nihil est plane dolor. nam dum tibi turpe nec dignum viro videbitur gemere, eiulare, lamentaribilitari dolore, tum honestas, tum dignitas, tum decus aderit; cum in ea intueberis, te continebis. Cedet profecto uirtuti dolor et animi inductione languescet. Aut enim nulla uirtus est, aut contemnendus est dolor. Prudentiamne uis esse sine qua ne intelligi quidem ulla uirtus potest? Quid ergo ea? Patieturne te quicquam facere nihil proficientem et laborantem? An temperantia sinet te immoderate quicquam facere? An coli iustitia ab multa officia relinquente? Quid fortitudini comitibusque eius magnitudini animi, grauitati, patientiae, rerum humanarum despicientiae? Quomodo respondebis afflictusne et iacens et lamentabili uoce deplorans igitur, si quid de Corinthiis tuis amiseris, posse te habere reliquam
Abbreviated transcription (Latin):
nolisq natuns. Ita ꝗcꝗd ẽ illud qd̾ sentit quod sapit. quod uiit
qd̾ uiget celeste ⁊ duunu obeãqr rem eternũ sit necce estaꝰ nͤ
ueto dcus ip̃e ꝗ intelligitur a nob̾ alio mõ intelligi pot̃ nisi ut¬
miẽs soluta q̃da ac libera ⁊ segregata a cͥreatione mortali oiã
senciẽs ⁊ mouẽs ip̃aq p̃dita motu sempiterno. hoc e gne atq ead
potes ne dicere. An si orĩa ad intelligendũ nõhec q̃ hr̃e uellez
ne his ꝗdẽ que hx̃o ꝑ te mͥ uti licebit: Nõ ualet tm̃ aũis ut se ip̃m¬
ip̃e uideat. At ut oculus sic aĩus se nõ uedens alia cernit. Nõ uicet
te sagacitate memoriã. motum / celeritate utoet. hec magnashet
diuina. hec sempiterna sũt. Qua facie at̃ sit aut ubi hĩtet ne q̃pẽ¬
du ꝗoe est. Ut cũ uidemus spẽ pͥmũ candorẽq celi deiide cõ¬
uersionis cełitate tãta quãta cogitare nõ possumꝰ tũ uicissitudiẽs

Expanded text:
notisque naturis. ita, quicquid est illud, quod sentit quod sapit quod vivit quod viget, caeleste et divinum ob eamque rem aeternum sit necesse est. nec vero deus ipse, mens soluta quaedam et libera, segregata ab omni concretione mortali, omnia sentiens et movens ipsaque praedita motu sempiterno. hoc e genere atque potesne dicere? an, si omnia ad intellegendum non habeo quae habere vellem, ne is quidem quae habeo mihi per te uti licebit? non valet tantum animus, ut se ipse videat, at ut oculus, sic animus se non videns alia cernit. non videt te, sagacitatem, memoriam, motum, celeritatem videt. haec magna, haec divina, haec sempiterna sunt; qua facie quidem sit aut ubi habitet, ne quaerendum quidem est. Ut cum videmus speciem primum candoremque caeli, dein conversionis celeritatem tantam quantam cogitare non possumus, tum vicissitudines
Abbreviated transcription (Latin):
aũi ꝗd inꝙͣ tũ agimus nisi aĩ ad se ip̃ aduocamꝰ secũ ẽẽ cogimꝰ
maxĩe q a corpore abducimus. secernere aut̃ a corpore aiũ nͦ ꝗcꝙͣ¬
m alucs ꝙͣ emori se discere. Qua pe hoc ꝯmentemur mͥ crede dis
uigantusq nos a corporib idest ꝯsuescamꝰ mori. hoc ⁊ dũ euimus
ułrio erit᷑ illi celesti uite simile. Et cũ illuc exhis iunelis emissi

Expanded text:
uid, inquam, tum agimus nisi animum ad se ipsum advocamus, secum esse cogimus maximeque a corpore abducimus? secernere autem a corpore animum, nec quicquam aliud, est mori discere. quare hoc commentemur, mihi crede, disjungamusque nos a corporibus, id est, consuescamus mori. Hoc et dum erimus in terris, erit illi coelesti vitae simile, et cum illuc ex his vinculis emissi
Abbreviated transcription (Latin):
młtos anios fuerũt. Nã hec ꝗdẽ uita mors ẽ quã lamẽtai possẽ si liberet
adatis tu ꝗdẽ ĩ ꝯsolatoe es lam̃tatus quã cũ lego nichil mallo ꝙͣ
has res relĩquẽ. hiis uo̾ moto auditis młto mag̃. M. ueniet
tp̃s ⁊ ꝗde celiter et suit retractabis siue ꝓꝑabis/ uolat eĩ etas.
tãtũ at̃ ab est ab eo ut malũ mors sit qd̾ tibi duoũ uidebas
ut uerear ne hoĩ nich sit nõ malũ aluco certe s nicħ bonũ abõ

Expanded text:
am lamentari possem, si liberet. Satis tu quidem in Consolatione es lamentatus; quam cum lego, nihil malo quam has res relinquere, his vero modo auditis multo magis. Veniet tempus, et quidem celeriter, sive retractabis sive properabis; volat enim aetas. tantum autem abest ab eo ut malum mors sit, quod tibi dudum videbatur, ut verear ne homini nihil sit non malum aliud certius, nihil bonum a
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙ hit aer quẽ mõ dixi crassu atq ꝯcretũ. od exeo sc̃irĩ pot quia
corpora nr̃ua t̾reno pͥncipioꝵ gnẽ ꝯfecta ardore cũ coalescãt. Ac¬
ctoit ut ẽo facilus aũis euatat ex hoc aere quẽ sepe iã appello⁊
eũq ꝑ rũpat. ꝙ nich ẽ aĩo uelocus. Nulla ẽ enĩ celentas q̃ pos¬
sut suł auĩ tełitate ꝯͥtendere. Qui si ꝑmanet ĩcorruptus suiqe sũ¬
milis necte est ita feratur ut penetret ⁊ diudad om̃e celũ
pi i quo nubes imbres uentiq cogũtur qd ⁊ humidu ⁊ calis¬
nosu est ꝓpexalationes t̃re. Qua uegione cũ fuꝑauit aẽpa

Expanded text:
 hic aër, quem modo dixi crassum atque concretum; quod ex eo sciri potest, quia  hic aër, quem modo dixi crassum atque concretum; quod ex eo sciri potest, quia corpora nostra terreno principiorum genere confecta ardore animi concalescunt. accedit ut eo facilius animus evadat ex hoc aëre, quem saepe iam appello, eumque perrumpat, quod nihil est animo velocius, nulla est celeritas quae possit cum animi celeritate contendere. qui si permanet incorruptus suique similis, necesse est ita feratur, ut penetret et dividat omne caelum hoc, in quo nubes imbres ventique coguntur, quod et umidum et caliginosum est propter exhalationes terrae. Quam regionem cum superavit
Abbreviated transcription (Latin):
compositio ⁊̃ armonias efficit plures. Membroꝵ uõ situs ⁊ figura
corporis uacans aĩo qua possit armonia efficere nõ uideo. S hic
doceat. Bene eĩ illo grecoꝵ prouerbio p̃cipitur. Quã quisq nõ¬
rit arte ĩ hac se ex̾ceat. Illa uͦ funditus eiciamꝰ indiuiduorũ
corpoꝵ leuiũ ⁊ potundoꝵ concursione fortuitam. Quã tñ demo¬
critus cõcalefactam ⁊ etiã spirabile .i. aĩale ẽẽ uult. Is autẽ
aiũs ꝗ si ẽ hoꝵ quatuor gnͣꝵ ex ꝗb̾ omĩa ꝯstare dicũtur ex in¬
flamata aĩa constat ut potissimũ uideo panecio placiusse ⁊
suꝑiora capessat neccͣe ẽ. Nichil enĩ hñt hec duo gnã ꝓni et
suꝑa semꝑ petũt. Ita siuie dissipãtur procul at̾ris id euenit. si¬
ue ꝓmanent ⁊ ꝯẜuant habitum siĩ ꝑ hoc ⁊̃ magis neccesse
est ferant ad celũ ⁊ ab hiis prũꝑat᷑ ⁊ diuidat᷑ erassus hic q
ꝯretus aer qui est t̾re ꝓximꝰ. Calloior ẽ eĩ uł pociꝰ ardentior aiꝰ

Expanded text:
o situs et figura corporis vacans animo quam possit harmoniam efficere, non video. sed hic doceat; bene enim illo Graecorum proverbio praecipitur: quam quisque norit artem, in hac se exerceat. illam vero funditus eiciamus individuorum corporum levium et rutundorum concursionem fortuitam, quam tamen Democritus concalefactam et spirabilem, id est animalem, esse volt. is autem animus, qui, si est horum quattuor geflammata anima constat, ut potissimum videri video Panaetio, superiora capessat necesse est. nihil enim habent haec duo genera proni et supera semper petunt. ita, sive dissipantur, procul a terris id evenit, sive permanent et conservant habitum suum, hoc etiam magis necesse est ferantur ad caelum et ab is perrumpatur et dividatur crassus hic et concretus aër, qui est terrae proximus. calidior e
Abbreviated transcription (Latin):
Crisippus.Ancipater. Carneaoes. panetius. Elitomachus. philo An¬
oĩs oro est cui iuxe co accidere nõ possit nã iure exulantem. ꝯsola¬
luptatem ea referũt que secũtur ĩ uita ut quotũq hec loto suppedi¬
teneur ibi beate queãt uiuere. Itaq ad om̃ẽ rõe ten ẽi uoꝵ a crot¬
cuiã te seͥ er̃ diceret mũdanu inquit. Tocius eñ mũtorse ĩcobã
et ciue arbitrabatur. Quid t albuciꝰ nõ ne aĩo equissimo ashe
bat ꝙͣ ꝙ achenis metrodorus. ut plato xenoerate iũcehat iuit
pelemo dichesilaum quo cẽt beatior. Quãti uõ ista qiuitas extimã
bae &x qua boni sapientesq pelluntur: Damarathus qde t sr qui¬
stultr ampo suit exilii libtatẽ comestice ẜuituti. Iõ uo aĩ anotusie¬

Expanded text:
Chrysippus, Antipater, Carneades, Panaetitus, Clitomachus, Philo, AnChrysippus, Antipater, Carneades, Panaetitus, Clitomachus, Philo, Anomnis oratio, cui iure id accidere non possit, nam iure exulantem consola ad voluptatem ea ferunt, quae sequuntur in vita: ut quocumque haec loco suppeditent, ibi beate vivere queant. Itaque ad omnem rationem Teucri vox accomcuiatem se esse diceret, mundanum inquit; totius enim mundi se incolam et civem arbitrabatur. quid? T. Albucius nonne animo aequissimo Athenvebat, quam, quod Athenis, Metrodorus? aut Plato Xenocratem vincebat aut Polemo Arcesilam, quo esset beatior? quanti vero ista civitas aestimanda est, ex qua boni sapientesque pelluntur? Damaratus quidem, Tarquistulte anteposuit exilii libertatem domesticae servituti? Iam vero motus
Abbreviated transcription (Latin):
tum prysic̃s toprcipe ephesior hmodero denulspe art epbesiodcesscũ
more mnulctaras ꝙ cu ciuitate expeller̃et ħ moderu ita locuti sũt
Nemo de ncbis unus excellat. Siquis extiterit alio i loco et apito
alios sit. an hoc nõ ita fit oĩ ĩ ppło nõ ne omẽ exuꝑãtiã uirtutis
odrtunt. Quto anstioes. adalo enĩ gretoꝵ ꝙͣ nra ꝓferre Nenitie¬
ob ea cãs expulsus est patria ꝙ p̃te modũ iustus sẽt. Mulãtis isis
melestiis uatant ꝗ nicħ oĩo cũ ppło ꝯtrahũt. Quidẽ enĩ dulcus
tempta petunia ꝗd relĩquitur qued extim escendil sit: Exiliũ credo
quodĩ maximis malis ducitur. Io si ꝑꝑ alienã ⁊ offensa ppli uor¬
i patria peuertuntur At mulctantur honis exules. Quco tum
paꝵ ne multa de tollerãda pauꝑtate dicũcur. Iam uõ exiliũ si
natiõe differt in qua etates suas pħy nobilissimi ꝯsũpẜũt. xenocra¬
tes. Crãtor. Archesilaus. lacides. Aristotiles. Theofrastus. geno. Eleãtes.

Expanded text:
Ephesiorum Hermodoro; universos ait Ephesios esse morte multandos, quod, cum civitate expellerent Hermodorum, ita locuti sint: nemo de nobis unus excellat; sin quis extiterit, alio in loco et apud alios sit. an hoc non ita fit omni in populo? nonne omnem exsuperantiam virtutis oderunt? quid? Aristides—malo enim Graecoer modum iustus esset? quantis igitur molestiis vacant, qui nihil omnino cum populo contrahunt! quid est enim dulcius tempta etiam pecunia quid relinquitur quod extimescendum sit? exilium, credo, quod in maxumis malis ducitur. id si propter alienam et offensam populi voin patriam revertuntur. At multantur bonis exules. Quid tum? parumne multa de toleranda paupertate dicuntur? iam vero exilium, si natione differt? in qua aetates suas Philosophi nobilissimi consumpserunt, Xenocrates, Crantor, Arcesilas, Lacydes, Aristoteles, Theophrastus, Zeno, Cleanthes,
Abbreviated transcription (Latin):
Hra iacuit usq ad hãc etate nec ullũ hũĩt lum̃ littaͬꝵ latinaꝵ que
illustrãda et excitanda neb ẽ : ut si occupati ꝓfumus aliꝗd cuubus
nr̃is presimus ⁊̃ si possumus occiosi. In quo eo mag̾ nobis ẽ elabo¬
rãdũ quo młti iã eẽ libͣ latini dñr ꝯscripti ĩ ꝯsioerate ab optĩs illis
polite eł oꝗ nõ possit. & mãdare quẽꝙͣ littĩs cogiticiões suas ꝗ eati nec
pisponere necaccinate illustrare pessit n delectaciõe aliqua allicere
uolut. Qare saliqo oratorie laidor nr̃a attulimus ioustra mł
gere sic neb placet nͥ pͣstinũ dicẽdi studiũ depone̾ et ĩ hac maiõe

Expanded text:
hia iacuit usque ad hanc aetatem nec ullum habuit lumen litterarum Latinarum; quae hia iacuit usque ad hanc aetatem nec ullum habuit lumen litterarum Latinarum; quae inlustranda et excitanda nobis est, ut, si occupati profuimus aliquid civibus nostris, prosimus etiam, si possumus, otiosi. in quo eo magis nobis est elaborandum, quod multi iam esse libri Latini dicuntur scripti inconsiderate ab optimis illis re quendam literis cogitationes suas, qui eas nec disponere, nec illustrare possit, nec delectatione aliqua allicere volunt. Quare si aliquid oratoriae laudi nostra attulimus industria, gere: sic nobis placet nec pristinum dicendi studium deponcre, et in h
Abbreviated transcription (Latin):
lacẽtq ea semꝑ que ap̃ quosq ĩpbãtur. Sũma eruditionẽ greti si¬
tam censebant in neruoꝵ uocumq cantib Igit᷑ ⁊ Epaminũdas
princeps in eo udicio grecis fidibꝰ p̃clare cecinisse dr᷑/. Temistodesq
aliquot años ante tũ in epulis redisaret liram ẽ hĩtus indoctior
Ergo ĩ grecia musici floruerũt discebãtq id om̃s nec ꝗ nesciebat
satis excultus doctrina putabat᷑. In sũmo ap̃ illos honore geometa
fuit. Itaq nichil matematicis industrius. At nos metiendi rõcinã¬
diq utilitate huiꝰ artis t̾minauimus modũ. At ꝯtra oratorem.
celeriter ꝯplexi sumus nec eum pͥmo eruditum aptũ tñ ad dicẽ¬
du post ⁊ eruditum. Nã galba. Affricanũ. leliũ doctos fuisse
traditũ ẽ studiosũ at̃ eu qui hiis etate anteibat Catone. post
u̾ lepidũ catone grachu inde ita magnos nr̃a ad etatẽ ut nõ

Expanded text:
iacentque ea semper, quae apud quosque improbatur. Summam eruditionem Graeci siiacentque ea semper, quae apud quosque improbatur. Summam eruditionem Graeci sitam censebant in nervorum vocumque cantibus. igitur et Epaminondas, Princeps, meo iudicio, Graeciae, fidibus praeclare cecinisse dicitur: Themistoelesque aliquot ante annis, cum in epulis recusasset lyram, habitus est indoctior. Ergo in Graecia musici floruerunt, discebantque id omnes, nec qui nesciebar, satis excultus doctrina putabatur. In summo apud eos honore Geometria fuit. itaque nihil Mathematicis illustrius. At nos, metiendi, rationandique utilitate huius artis terminavimus modum. At contra Oratorem celeriter complexi sumus: nec eum pdum, post autem eruditum. nam Galbam Africanum Laelium doctos fuisse traditum est, studiosum autem eum, qui is aetate anteibat, Catonem, post vero Lepidum Carbonem Gracchos, inde ita magnos nostram ad aetatem, ut non
Abbreviated transcription (Latin):
grecia nos ⁊ omĩ litta̾ꝵ gne̾ suꝑabat ĩ quo exat facile uincereñ
repugnãtes Nã cũ ap̃ grecos antiꝗssimũ ⁊ dectissimũ geri sit pre¬
taꝵ sicut homerus fuit ⁊ hesiodus ante romã aditar. Archilo¬
tus regnante romulo serius poctam nos accepimꝰ. Añis fere
cdaudio ceci filio. m. tuditano ꝯsulibꝰ. año ante natũ Enniũ qui
fuit maior natu ꝙͣ plautus ⁊ Neuiis. Sero gͥ a nr̃is poete uł co¬
gniti uł recepti.Quãꝙͣ ẽ ĩ originibꝰ solicos eẽ ĩ epulis canere cõ¬
uiuas ad tibicinẽ de claroꝵ hoũi uirtutibꝰ honorẽ tñ hiuc gñi
Ennui. Quo minus honoris erat poetis eo minora studia fuerũt
Nec tñ siqui magnis ingeniis ĩ eo gne̾ extiterũt nõ satis grecor
głie responderũt. An censemus si fabio nõbilissiõ hoĩ laudi datu
eet ꝙ pingeret nõ młtos ⁊̃ ap̃ nos futuros policletos aut para¬
sios fiusse: Honos alit artes omsq incendunt᷑ ad studia gloria

Expanded text:
at facile vincere non repugnantes. nam cum apud Graecos antiquissimum e doctis genus sit poëtarum, siquidem Homerus fuit et Hesiodus ante Romam conditam, Archilochus regnante Romulo, serius poëticam nos accepimus. annis fere Claudio, Caeci filio, M. Tuditano cos. afuit maior natu, quam Plautus et Naevius. Sero igitur a nostris Poetae, vel cogniti, vel recepti. Quamquam est in Originibus, solitos esse in epulis canere convivas ad tibicinem de clarorum hominum virturibus. honorem tamen huic generi Ennium. Quo minus ergo honoris erat Poetis, eo minora studia fuerunt. Nec tamen si qui magnis ingeniis in eo genere exstiterunt, non saris Graecorum gloriae responderunt. An censemus, si Fabio nobilissimo homini laudi datum esset, quod pingeret, non multos etiam apud nos futuros Polycletos, et Parrhasios fuisse? honos alit artes, omnesque incenduntur ad studia gloria: