comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
om̃ium bonorum sumus ui
missa est ⁊effluxit. Nemo ꝙͣ
beneuiuat. s quã diu curat: cũ
om̃ib possit contingere. ut be¬
tibi scriptiuum quã humane
uob̾cum hyemps egerit. que ⁊
remissa fuit. ⁊breuis. ⁊⁊ quam
malignum uer. sit quam p̃po¬
stum frigus. ⁊ alias incptias u̾

Expanded text:
omnium bonorum sumus, vimissa est et effluxit. Nemo quam bene vivat, sed quam diu, curat, cum omnibus possit contingere, ut betibi scripturum, quam humane nobiscum hiemps egerit, quae et remissa fuit et brevis, quam malignum ver sit, quam praeposterum frigus, et alias ineptias
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ ⁊ assiduum. Illa contẽpnit
quib lesus est. nec obliuiscitũ
ꝑnegligentiam.s uolens nõ
uertit omĩa impeius nec q̃rit
cui imputet casum et peccata
hominum ad fortunam potĩ
refert nõ calũpniatur uerba. nͦ
uultus. quicqd accidit benigne

Expanded text:
est et adsiduum. Illa contemnit, est et adsiduum. Illa contemnit, quibus laesus est, nec obliviscitur per neglegentiam, sed volens. Non vertit omnia in peius nec quaerit, cui inputet casum, et peccata hominum ad fortunam potius refert. Non calumniatur verba nec vultus; quicquid accidit, benigne
Abbreviated transcription (Latin):
illum statim. miser est. Itaq in¬
grati ẽẽ uitemus. nõ aliena cau¬
sa set nr̃a numinu exnequitia
lenissimumꝙ adalios redũdat
quod pessimum cxilla est. et ut
ita dicam spississimu domi re¬
manet et p̃mit h̃ntem. qũead¬
modum attallus ur̃dicere sole¬
bat. malicia ip̃am maximam
ꝑtem uenenisinbibit. ¶ Il
uenenum quod serpentes in
alienam ꝑniciez ꝓferunt sine
sua continent. nõ est hinc siłe
hoc habentib pessimum est.tõ¬
quet ingratus se et macerat .o¬
dit qr accepit. qr redditurus est
et extenuat. In iurias uero dil¬
latat atq auget. ¶Quid ãt
comiserius. cui bnficia excid̃t
berentiniurie. ¶At contra
sapia exornat oṁe beneficiũ
acsibi ipa comindat. et se assi¬
dua eiis cõmemoratẽe delectat
malis una uoluptas et hoc bre¬
us dũ accipĩt bñficia cxquibꝰ sa¬
pienti loguz gaudiũ manz ac ꝑ¬
hempne. No enĩ illud accipẽ se
accepisse dełctat quod ĩmortale

Expanded text:
illum, statim miser est. Itaque inillum, statim miser est. Itaque ingrati esse vitemus, non aliena causa, sed nostra. Minimum ex nequitia levissimumque ad alios redundat. Quod pessimum ex illa est et, ut ita dicam, spississimum, domi remanet et premit habentem, quemadmodum Attalus noster dicere solebat: "malitia ipsa maximam partem veneni sui bibit." Illud venenum, quod serpentes in alienam perniciem proferunt, sine sua continent, non est huic simile; hoc habentibus pessimum est. Torquet ingratus se et macerat; odit, quae accepit, quia redditurus est, et extenuat, iniurias vero dilatat atque auget. Quid autem eo miserius, cui beneficia excidunt haerent iniuriae ? At contra sapientia exornat omne beneficium ac sibi ipsa commendat et se adsidua eius commemoratione delectat. Malis una voluptas est et haec brevis, dum accipiunt beneficia, ex quibus sapienti longum gaudium manet ac perenne. Non enim illum accipere, sed accepisse delectat, quod inmortale
Abbreviated transcription (Latin):
Gratus sine nõ quia expechit. s
quia iuuat. hoc ut scias ita eẽ
sigratum ẽẽ nõ licebit. nisi ita¬
ut uidear in gratu. si redtere
bñficium no aliter quã ꝑspẽm
iniurie poto. equissimo aninx
ad honestum osilium ꝑ mediã
mifamia tendam. Nemo enim¬
michi uidetur pluris extimare rã¬
tutem.nemo illos magis ẽẽ ḋuo¬
tus. quãquã boniuiri famã ꝑdi¬
dit. nec consciam ꝑderet. Itaq ũ
dixi maiore tuo quam alterius
bono gratus es. illi enim uulga¬
ns et cotidiana res ꝯtĩgit recipe
que decdãt tibi magnaͦ et exbt̾is¬
si animi statu ꝓfecta gratum i¬
fuisse. nam simalicia miseros
facit. iurtus beatos. gͣtum aũt
cẽ uirtus est rem usitatam red¬
didisti. ¶ In estimabilez cõse¬
cutus es conscĩa grati que nõ
manimum diuinum fortũa¬
tumq non ꝑuenit. ¶Inotra¬
rium aũt hiuc affectu summx
infelicitas urget. ¶Nemo sũ
gratus est misererit nõ differo

Expanded text:
gratus sum, non quia expedit, sed gratus sum, non quia expedit, sed quia iuvat. Hoc ut scias ita esse, si gratum esse non licebit, nisi ut videar ingratus, si reddere beneficium non aliter quam per speciem iniuriae potero, aequissimo animo ad honestum consilium per mediam infamiam tendam. Nemo mihi videtur pluris aestimare virtutemtus quam qui boni viri famam perdidit, ne conscientiam perderet. Itaque, ut dixi, maiori tuo quam alterius bono gratus es. Illi enim vulgaris et cottidiana res contigit, recipere, quod dederat, tibi magna et ex beatissimo animi statu profecta, gratum fuisse. Nam si malitia miseros facit, virtus beatos, gratum autem esse virtus est, rem usitatam reddidisti, inaestimabilem consecutus es, conscientiam grati, quae nisi in animum divinum fortunatumque non pervenit. Contrarium autem huic adfectum summa infelicitas urget; nemo si ingratus est, miser erit. Non differo
Abbreviated transcription (Latin):
illa crescent moaͣ tantoq plus
soluendum ẽ quanto tardius
Ingratus est qui b̃nficium red¬
dit᷑ꝰ sine usura. Ita quoq huiꝰ
quop rei he̾bitur rõ cum cõfen¬
tur accepta. et expensa omnia
facienda sunt. ut quam gratis¬
surm simus. nostrum enim ħ
bonum est quemadinoduz
iusticia non est ut uulgo credi¬
tur adalios ꝑtines. magnai
ꝑs eius inse redlit nemo non
cum alfi. ꝓdest sibi ꝓfuit. nõ eo
nominedico quo uolet adiu¬
uare aduitus. ꝓdegere defensꝰ
quod bonum exemplum cir¬
cuitu ad facientem reu̾titur. sic
mala exempla recidunt mnanc¬
tores. nec ulla misatio contĩ¬
git hiis qui patiũtur in iuri¬
as quas posse fieri fier  facien¬
do docuerunt. S quod uartu¬
tum om̃ium p̃tium in ip̃is
ẽ nõ erm exercẽtur ad p̾miy
recte fcĩ. fecisse merces est. Gra¬
tus siue nõ ut alius michilibẽ¬
tius prestet. priori irritatus
exemplo.s utrem iocundis¬
simam acpulcerimã faciam

Expanded text:
illa crescunt mora tantoque plus illa crescunt mora tantoque plus solvendum est, quanto tardius. Ingratus est, qui beneficium reddit sine usura. Itaque huius quoque rei habebitur ratio, cum conterentur accepta et expensa. Omnia facienda sunt, ut quam gratissimi simus. Nostrum enim hoc bonum est, quemadmodum iustitia non est, ut vulgo creditur, ad alios pertinens; magna pars eius in se redit. Nemo non, cum alteri prodest, sibi profuit, non eo nomine dico, quod volet adiuvare adiutus, protegere defensus, quod bonum exemplum circuitu ad facientem revertitur, sicut mala exempla reddunt in auctores nec ulla miseratio contingit iis, qui patiuntur iniurias, quas posse fieri faciendo docuerunt, sed quod virtutum omnium pretium in ipsis est. Non enim exercentur ad praemium; recte facti fecisse merces est. Gratus sum, non ut alius mihi libentius praestet priore inritatus exemplo, sed ut rem iucundissimam ac pulcherrimam faciam;
Abbreviated transcription (Latin):
ĩiuirie uir bonuc uidicabitgo
quod erit cquissimum. Set be¬
neficio fauebit. ¶Inhac erit
ꝑtem ꝓcliuior plurimuman̾
momenti ꝑsona solet afferre ĩ
reb eius modi declisti michi
b̃nficium in ẜuo iniuriã fecisti
inpatre ẜuasti michi filium.
s patri abstulisti. alia deinceps
quetur.Sidpusillum eritꝙ
int̾sit dissimulabir. etiam si
multum fui̾t. s suddonaĩ sal¬
ua pietate acfide potit. re.nittet
idem si adiꝑ̃a tota ꝑtincbit in¬
iuria. ¶Suma rei bec est faci¬
liserit inꝯmutando paticturi
plus imputari sibi. Inuitus be¬
neficium ꝑopensatoẽm inin¬
nie soluet. ¶Inhanc partem ĩ¬
cdinabit. huc uerget ut cupiat
debere gram cupiat referre.
¶Errat enĩsiquis b̃nficiu accip̃
ubẽtius quam reolit. quãto
larior est qui soluit quã ꝯ i
honerat. quam qui cum accipiẽs¬
maxime obligatur. na inhecqͦ
fullũtur ingrati. quod creditori
quidem pret sortem cetraordi¬
nem nuimerãt. b̃ñficioru ãt
usum ẽẽ gratuitum putant⁊

Expanded text:
iniuriae vir bonus iudicabit quidem quod erit aequissimum, sed beneficio favebit; in hanc erit partem proclivior. Plurimum autem momenti persona solet adferre in rebus eiusmodi: " Dedisti mihi beneficium in servo, iniuriam fecisti in patre. Servasti mihi filium, sed patrem abstulisti." Alia deinceps, quitur et, si pusillum erit, quod intersit, dissimulabit. Etiam si multum fuerit, sed si id donari salva pietate ac fide poterit, remittet; id est, si ad ipsum tota pertinebit iniuria. Summa rei haec est: facilis erit in conmutando. Patietur plus inputari sibi. Invitus beneficium per conpensationem iniuriae solvet. In hanc partem inclinabit, huc verget, ut cupiat debere gratiam, cupiat referre. Errat enim, si quis beneficium accipit libentius quam reddit. Quanto hilarior est, qui solvit quam qui onerat, quam qui cum maxime obligatur. Nam in hoc quoque falluntur ingrati, quod creditori quidem praeter sortem extra ordinem numerant, beneficiorum autem usum esse gratuitum putant. Et
Abbreviated transcription (Latin):
et iũculum sccictatis humane.
In hac nõ est quod estimemus ⁊
ut ameris adeo. Amabis enim de¬
um. si in hoc illum imitabĩs. ut
õs sequẽtur. uencrabũtur ⁊ diligẽt
iustus enim ut sis. nõ solum non
hiis ergo incipe. ut ñ auferas. et ut
stituas. Raptoresq ip̃os. ne aliis timẽ¬
disint. castiga et cohibe exnulla uo¬
cis ambiguitate ꝯtrou̾siã u̾tes. s qͣli
tatem animi speculare. nichil int̾sit
scias agiubicumꝙ deui̾tate t̃ctatur
inuocanti testis sit. tñ nõtnͣsies uĩta¬
tem. neq iusticie tnͣseas legem. ꝙ si
aliq̃n ꝯtigerit uti indatio. ut̾e no ad
falsi. s ad ueri custediam. Et si ꝯtin¬
gĩt fidelitatem m̃datio redimẽ ñ mẽ¬
tiers. set potius excusabibis. qr ubi
honesta causa ẽ iustus secrera pan
dit. Tacenda enimtacet. loquenda
loquitur. atq illi ita apta par est
secura tr̃quilitas. Hoc ergo sistutẽ

Expanded text:
est, vinculum societatis humanae. In hac non est quod aestimemus quut ameris a Deo. Amabilis eris Deo, si in hoc illum imitaberis, utomnes, sequentur, venerabuntur et diligent. Justus enim ut sis, non solum non his ergo incipe, ut non auferas, ut stituas. Raptores quoque ipsos ne aliis timendi sint, castiga et cohibe. Ex nulla vocis ambiguitate controversiam nectes, sed animi qualitatem speculare. Nihil tibi intersit, scias agi, ubicunque de veritate tractatur: invocanti testis est, amen non transies veritatem, ne justitiae transeas legem. Quod si aliquando coarcteris uti mendacio, utere non ad falsi sed ad veri custodiam. 16 Et si contigerit fidelitatem mendacio redimere non mentieris, sed potius excusaberis, quod ubi honesta causa est, iustus secreta non prodit: tacenda enim tacet, loquenda loquitur atque ita illi pax est secreta tranquillitas». 17 Veritate
Abbreviated transcription (Latin):
uita nõ quãta sit sisimulata
occurrunt molesta et tͣnquillit.
turbantia emittit se nec hoc tan¬
tum innecc̾itate ultima facit. s
cum pͥmum illi ceꝑit molesta su¬
specta c̃ẽ fortuna diligent̃ circũ¬
spicit. num quid illo tesmẽdu
sit nichil existimat sua referre
faciat finem an incipiat taroiꝰ
fiat.ancicius. nõ tamꝙͣ d̾mag̾
detrim̃to timet. Nemo multu
exstillicidio põt ꝑdere. cicius mo¬
riantardius adrem no ꝑtinet
bñ moriant male adrem ꝑtinz
bñ aũt mori est effuge̾ ma le
uiuẽdi ꝑiculum.Itaq effẽma¬
tissimam uocem illius rodii ⁊¬
existimo.qui cum incaueam
adenti ꝗdem. ut abstinẽt a
cibo ꝯm̃ĩa inquid hominidũ
uiuit sꝑanda sunt ut sit hoc ⁊¬
uerum. nõ om̃i pcio uita em̃¬
da est. qͥdam licet magna. licz
certa sint tam̃ ad illa turpi in¬
firmitatis ꝯfessione nõ uenia
Ego cogitem meo qui uiuit
omĩa posse fortunam potius
qua cogitẽ. meo quiscit mori

Expanded text:
vita, non quanta sit. Si multa vita, non quanta sit. Si multa occurrunt molesta et tranquillitatem turbantia, emittit se. Nec hoc tantum in necessitate ultima facit, sed cum primum illi coepit suspecta esse fortuna, diligenter circumspicit, numquid ideo desinendum sit. Nihil existimat sua referre, faciat finem an accipiat, tardius fiat an citius. Non tamquam de magno detrimento timet; nemo multum ex stilicidio potest perdere. Citius mori aut tardius ad rem non pertinet, bene mori aut male ad rem pertinet. Bene autem mori est effugere male vivendi periculum. Itaque effeminatissimam vocem illius Rhodii existimo, qui cum in caveamadenti cuidam, ut abstineret cibo: " omnia," inquit, " homini, dum vivit, speranda sunt." Ut sit hoc verum, non omni pretio vita emenda est. Quaedam licet magna, licet certa sint, tamen ad illa turpi infirmitatis confessione non veniam. Ego cogitem in eo, qui vivit, omnia posse fortunam, potius quam cogitem in eo, qui scit mori,
Abbreviated transcription (Latin):
ad modum inmai̾ ut ait uir¬
gilius noster t̾re irbesq reced̃t
Sic ĩ occursu rapidissimi tp̃ris
primum puericiam abscondi¬
mus. deinde adolescentiam. de¬
inde quicquid ẽ illud. int̾ inuc¬
nem et senem. medium ĩutri¬
q consimo positum. de in de iẜiꝰ
senectutis optimos annes. nouis¬
sime incipit ostendi publicus
sinis gniͣs humani. scopulu
eẽ illum putamꝰ demẽtissimi
portus ẽ aliqñ petendus. nunqͣ¬
queri deb quã quicito nauiga¬
uit alium eĩ ut scis uẽti segnes
ludũt ac detinẽt et tranquili¬
tatis lẽtissimo telio lassant.
alium ꝑtinax flatus celerime
ꝑfert. Idem cuenire nobis pu¬
ta alios uita uelocissime addu¬
xit quo ueniẽdu erat.⁊ cũctã¬
tib. alios macerauit ⁊ coxit. q̃¬
ut scis nõ semper recineda ẽ nõ
enĩ iuuẽ bonum est. S bene
iuuere. Itaq sapies uiuit. q̃¬
tum debet nõ quãtum uidebit
ubiuicturus sit cũ quib quõ
quid acturus cogitat semꝑ qͣl

Expanded text:
admodum in mari, ut ait Vergilius noster, Terraeque urbesque recedant, sic in hoc cursu rapidissimi temporis primum pueritiam abscondimus, deinde adulescentiam, deinde quidquid est illud inter iuvenem et senem medium, in utriusque confinio positum, deinde ipsius senectutis optimos annos. Novissime incipit ostendi publicus finis generis humani. Scopulum esse illum putamus dementissimi; portus est, aliquando petendus, numqqueri debet quam qui cito nauigauit. Alium enim, ut scis, uenti segnes ludunt ac detinent et tranquillitatis lentissime taedio lassant, alium pertinax flatus celerrime perfert. Idem euenire nobis puta. Alios uita uelocissime adduxit quo ueniendum erat etiam cunctantibus, alios macerauit et coxit. ut scis, non semper retinenda est. Non enim vivere bonum est, sed bene vivere. Itaque sapiens vivit, quantum debet, non quantum potest. Videbit ubi victurus sit, cum quibus, quomodo, quid acturus. Cogitat semper, qualis
Abbreviated transcription (Latin):
tutum loco numerant. Ideo
quãtum potes te ipẽ argue in¬
quire inte accusatoris primũ
ꝑtib funge̾. De inde iudicis i
scirequid agat raro adnos ue¬
nit nulla alia excausa. quam
quod audire.uerum timet a
quo ꝑiculo iam ab est. Nulli
cium nisi audituro dicendu
est. Ideo de dicgene. nec in u¬
nus de aliis cynicis quilib̾¬
tate promiscua usisunt. et¬
que q obiuos monuerunt
dubitari solet an hoc facere
debiũnt. Quia enim si quis
surdos obuirget aut

Expanded text:
tutum loco numerant ? Ideo quantum potes, te ipse coargue, inquire in te; accusatoris primum partibus fungere, deinde iudicis, nscire, quid agat. Raro ad nos venit, non ulla alia ex causa quam quod audire verum timet, a quo periculo iam abest. Nulli enim nisi audituro dicendum est. Ideo de Diogene nec minus de aliis Cynicis, qui libertate promiscua usi sunt et obvios monuerunt, dubitari solet, an hoc facere debuerint. Quid enim, si quis surdos obiurget aut
Abbreviated transcription (Latin):
fracta saxis est. ⁊adu̾sus mortẽ to
tam munita. lacularis subula leo¬
nem excipit. Aeuta sunt ista que¬
dicis. Nichil ẽ acutius arista. Que

Expanded text:
fracta saxis est. Et adversus mortem tu tam minuta iacularis? Subula leonem excipis dicis. Nihil est acutius arista. Qu
Abbreviated transcription (Latin):
quo maiore diligentia custodiui
accepta quam dantur. Itaq non
est trepitadum quam cito repõam
nec ꝓcurãdum intempestiue quã
eque delĩquit. qui ad ferẽdum
gram suo tp̃re cessat. quam qui

Expanded text:
quo maiore diligentia custodiuntur accepta, quam dantur. Itaque non est trepidandum, quam cito reponamus, nec procurrendum intempestive, quia aeque delinquit, qui ad referendam gratiam suo tempore cessat, quam qui
Abbreviated transcription (Latin):
est mus aũt cascum redlit. sylla
ergo caseum roclit. Puta nunc
me illud nõ posse soluẽ. Qd̾ mͥ
exista sententia picł imminet
quod incõmodum: siñ du¬
bio uendum est. neqn ĩmu

Expanded text:
est. Mus autem caseum rodit; syllaba ergo caseum rodit." Puta nunc me istuc non posse solvere. Quod mihi ex ista inscientia periculum inminet ? Quod incommodum ? Sine dubio verendum est, ne qu
Abbreviated transcription (Latin):
cere et implete uitam nõ annis
adiciẽdum est. S cuprditatibus
dethẽdum. Inẜac uoces nõ ẽ qd
epituri ec̃ iudices. publice sunt.
quod fien in senatu solet facien¬
dum ego inphilosophia quoq
eristimo. Cum su censuit aliqe
quod exꝑte michiplaceat mb

Expanded text:
cere et inplere vitam, non annis adiciendum est, sed cupiditatibus detrahendum. Has voces non est quod Epicuri esse iudices; publicae sunt. Quod fiedum ego in philosophia quoque existimo: cum censuit aliquis quod ex parte michi placeat
Abbreviated transcription (Latin):
dum ẽ. ¶Adhuc argum̃cis ac¬
tũ est an poss aliquid dolori resistẽ.
Anmors magnos quoq aĩos ad¬
mota sumittet. ¶ Quid opꝰ ẽ u̾bic

Expanded text:
dum est. Adhuc argumentis actum est, an posset aliqui dolori resistere, an mors magnos quoque animos admota summittere. Quid opus est verbi
Abbreviated transcription (Latin):
int̾ studia ac uicia nõ equa ꝓportõẽ
diidimus. Itaq ꝑsuccessiones lõ¬
gas ista exemplicabũtur. ueniet tp̃e¬
illito quo posteris nr̃i nos tam apta
nescisse mirẽtur. Harum .u. stellaꝵ
quare agantur retid mõ cepimus
scire utrum mergẽt iupit̾ an occitẽt
an retro gradꝰ eẽt: nam hoc illi nomẽ
imposuere cedentiante paucos an

Expanded text:
inter studia ac uitia non aequa portione diuidimus? Itaque per successiones ista longas explicabuntur. Veniet tempus quo posteri nostri tam aperta nos nescisse mirentur. Harum quinque stelquare agantur retro, modo coepimus scire; utrum mergeretur Iupiter an occideret an retrogradus esset nam hoc illi nomen imposuere cedenti, ante paucos an
Abbreviated transcription (Latin):
Tuncscito te om̃ib cupiditatib¬
ẽẽ solutum. cñ eo pueneris ut nẽ
dm̃ roges nisi quod rogare possis

Expanded text:
Tunc scito. te omnibus cupiditatibus solutum, cum eo perveneris, ut nihil Deum roges, nisi quod rogare possis
Abbreviated transcription (Latin):
licet rõ istirer prepoĩta ẽ. Illi que¬
admodũ debeat debita quead
deu̾tute de hoesto sic ⁊ debono.i
maloq cõstitui. Nam apud istoᷤ
uillissime parti datur de melioẽ
sẽtentia. ut de bono ꝓnũtiet sẽ¬
sus. obtunsares ⁊ hebes ⁊ ĩhoĩe

Expanded text:
ita est; illa quemadmodum de beata vita, quemadmodum de virtute, de honesto, sic et de bono maloque constituit. Nam apud istos vilissimae parti datur de meliore sententia, ut de bono pronuntiet sensus, obtunsa res et hebes et in homine
Abbreviated transcription (Latin):
tibi płimum ꝯferunt fiducia et
adtollerãdum om̃e obfirmata ⁊¬
mens põt fortunam cauere. qui
põt ferre certe intranquillo ñ tu¬
multuat. ¶Nichil ẽ nec miseri
nec stultius quã pretimere q̃ ista
dementia ẽ malum suũ ante cedẽ.
deniq ut breuit includam quod
sentio et istos satagios et sibimo¬
lestos describam tibi tam intẽꝑãtes
imp̃is miseriis quã sunt ante illaᷤᷤ
demeñ infirmitate dolorem ñ ex¬
timat qua nõ expectat. ¶ Eadẽ ĩ¬
temꝑãtia fĩgit sibi perpetuã felicita¬
tem suã figit sibi crescere debere q̃sz

Expanded text:
tibi plurimum conferet fiducia et tibi plurimum conferet fiducia et ad tolerandum omne obfirmata mens. Potest fortunam cavere, qui potest ferre. Certe in tranquillo non tumultuatur. Nihil est nec miserius nec stultius quam praetimere. Quae ista dementia est malum suum antecedere ? Denique ut breviter includam quod sentio, et istos satagios ac sibi molestos describam tibi, tam intemperantes in ipsis miseriis quam sunt ante illas. dem enim infirmitate dolorem non aestimat, qua non exspectat; eadem intemperantia fingit sibi perpetuam felicitatem suam, fingit crescere deber
Abbreviated transcription (Latin):
frequent᷑ et sinc quercla int̾sm¬
głas dãpna dixers diis alit̾ u¬
sum est. ĩmo me hercule ut car¬
men fortius aciustius peta quo
animũ tuũ magis fulcias hoc di¬
cito quotiẽs aliquro alitqua
cogitabas euenerit.diimelius
sic composito nicħ accidet. ¶ Sic̃
aut ꝯponetur. siquid humana¬
rum reꝵ uarietas possit cogita¬
uerit ante quam senserit. ¶Si
et liberos cõiugem et patrimory
sic habuerit tamqua nõ utq seꝑ
habiturus et tanquã no fufus
obhoc miserior sihabere desierit.c
¶Calamitosus est animus futi an¬
xius et ante miserias miser qͥ soli¬
citus est. ut ea quib delectatur at
extremũ usq ꝑmancãt.¶Allo
enum tp̃re conquiescet. et pecta¬
tione uenturi p̃sentia quib frui
poterat amittet. ĩcquo est auter
ideo p̾cipio tibi negligentiã. tuuõ
metuẽda  declina. ¶Quicd osilio
ꝓspici põt ꝓspice. ¶ Quicũq lesu¬
rum est multo ante quã accidat
speculare et auerte. ¶ In hocip̾m

Expanded text:
frequenter et sine querella inter sifrequenter et sine querella inter singula damna dixeris: " dis aliter visum est." Immo mehercules ut carmen fortius ac iustius petam, quo animum tuum magis fulcias, hoc dicito, quotiens aliquid aliter quam cogitabas evenerit: " di melius." Sic composito nihil accidet. Sic autem conponetur, si, quid humanarum rerum varietas possit, cogitaverit, antequam senserit, si et liberos et coniugem et patrimonium sic habuerit tamquam non utique semper habiturus et tamquam non futurus ob hoc miserior, si habere desierit. Calamitosus est animus futuri anxius et ante miserias miser, qui sollicitus est, ut ea, quibus delectatur, ad extremum usque permaneant. Nullo enim tempore conquiescet et expectatione venturi praesentia, quibus frui poterat, amittet. In aequo est autem ideo praecipio tibi neglegentiam. Tu vero metuenda declina. Quidquid consilio prospici potest, prospice. Quodcumque laesurum est, multo ante quam accidat, speculare et averte. In hoc ipsum
Abbreviated transcription (Latin):
lucili qui aut boni aligo nobis
aut mali iudicãt tribuere fortu¬
nam. mat̾iam dat bonorumac
malorum et inicia rerum apud
nos ĩmalu bonum ue exituraꝵ
Ualentior enĩ enĩ omi efortuna
animus est.et in utrãq partez
ip̃e res suas ducit. beateq acmm¬
sere uite sibi causa. est malus oĩa
in malum uertit etia quecũ spẽ
optimi uenerãt. ¶Retro atq in¬
teger corngit praua fortune et
dura atq aspera ferendi scia mo
modesteq. ⁊ ad uersa constanter
ac fortit᷑. ¶Quilicet prudens
sit licet ex acte faciat cuncta ui¬
dicio.licet nicħ sup̃uires suas
tẽptet nõ cotinget illi bonũ illud
integru et extra minas positũ nisi
certus aduersus incerta est. ¶Siue
alios obseruare uolueris liberiꝰeĩ
int̾ aliena iudiciũ est siue te ip̃m
fauore se posito et senties hoc ⁊ co¬
fiteberis nichil exhis optabilibꝰ
et caris utile ẽe nichilte contra
leuitatem casus reiumq casuz
sequ̾etium instruxeus nisi illud

Expanded text:
Lucili, qui aut boni aliquid nobis Lucili, qui aut boni aliquid nobis aut malum iudicant tribuere fortunam; materiam dat bonorum ac malorum et initia rerum apud nos in malum bonumve exiturarum. valentior enim omni fortuna animus est et in utramque partem ipse res suas ducit beataeque ac miserae vitae sibi causa est. Malus omnia in malum vertit, etiam quae cum specie optimi venerant; rectus atque integer corrigit prava fortunae et dura atque aspera ferendi scientiamodesteque et adversa constanter ac fortiter. Qui licet prudens sit, licet exacto faciat cuncta iudicio, licet nihil supra vires suas temptet, non continget illi bonum illud integrum et extra minas positum, nisi certus adversus incerta est. Sive alios observare volueris—liberius enim inter aliena iudicium est, sive te ipsum favore seposito—et senties hoc et confiteberis, nihil ex his optabilibus et caris utile esse, nisi te contra levitatem casus rerumque casum sequentium instruxeris, nisi illud
Abbreviated transcription (Latin):
nulli nõ etiam inr̃ tuta timor est
multos fortuna libãt pena metu
neminem. ¶Quare nis quia
infixa nobis eius rei au̾satio est
quam natura dap̾naiit. ¶I
numquã sides latendi sitetia
latentib. quia eo arguit illecs
scia et ip̃os sibi ostendit ꝓprium
aũt est nocentium trepitare ma¬
le de nob̾ actum erat quod młta
s̃celera legem et uindictara ef¬
fugiunt et scripta supplicia nisi
illa naturalia et grauia repsenti¬
bus soluerera et in locum patiẽ¬
tie tirior cederet. uale.
Umqua credideris
felicem queq̃m cxfeli¬
citate suspen sum fragilib ĩnitit᷑
qui ꝯ duenticio letus est. ¶ Exibit
gaudium quod intrauit. at illõ
exse ortum fitele fumũq ⁊ crescit
teraquorum amiratio est uulge
indiem bõa sunt. ¶Quid ergo nͣ
usui ac uoluꝑtati eẽ possunt. q̃re
negas. ¶S ita sulla ex nob p̃ce
datpendent nõ exillis nos. ¶or̃a
q̃ fortuna intuetur ita fructifera
ac iocunda fiunt. ¶ Siquis h̃t

Expanded text:
nulli non etiam inter tuta timor est. nulli non etiam inter tuta timor est. Multos fortuna liberat poena, metu neminem. Quare nisi quia infixa nobis eius rei aversatio est, quam natura damnavit ? Ideo numquam fides latendi fit etiam latentibus, quia coarguit illos conscientia et ipsos sibi ostendit. Proprium autem est nocentium trepidare. Male de nobis actum erat, quod multa scelera legem et vindicem effugiunt et scripta supplicia, nisi illa naturalia et gravia de praesentibus solverent et in locum patientiae timor cederet. VALE. umquam credideris felicem quemquam ex felicitate suspensum. Fragilibus innititur, qui adventicio laetus est; exibit gaudium, quod intravit. At illud ex se ortum fidele firmumque est et crescit tera, quorum admiratio est vulgo, in diem bona sunt. " Quid ergo ? Non usui ac voluptati esse possunt ? " Quis negat ? Sed ita, si illa ex nobis pendent, non ex illis nos. Omnia, quae fortuna intuetur, ita fructifera ac iucunda fiunt, si qui habet
Abbreviated transcription (Latin):
et comspic ip̃a nequicia tenct̃
timet. ¶Eleganter itaq ab eyy¬
curo dictum p̾uto põtnorenti
tingere ut lateat latenti fides ñ
põt ¶Aut sihoc modo melius
hunc explicari posse iudicas sonr¬
sũ. ¶Ideo nõ ꝓdest latere peccan¬
tib. qr latendi etiã si felicitatem
habẽt frouci ã nõbabec. ¶Ita ẽ
pedaacurno uroico. ¶Quare
accãtium est pena peccasse
is licet tueatur ac uindicet ĩ¬
punitum ẽ. qm sceleris insce¬
lerr supplicrum ẽ ¶ S nicho¬
minus et hee illam ethee ye
pene premunt ac sequut tuẽ
fidere. ¶Quare ergo hoc suppli¬
cio nequicuã liberes⁊ ¶Quare
nõ semꝑ illam in suspenso reli¬
quam. ¶Ilic dissentiamꝰ cum
epicuro uoi diẽ nichil iustum
cc̃natura et crimĩa iutada esse
qr uitari metus nõ possit bic
ꝯsentiam is mala facinora oscĩa
rib securitatis sue nõ põt credere
hoc enim ip̃m argum̃tũ est epicuĩ
natura nos ascelere ab horrẽ qd̃

Expanded text:
et conspici; ipsas nequitia tenebras et conspici; ipsas nequitia tenebras timet. Eleganter itaque ab Epicuro dictum puto: " potest nocenti contingere, ut lateat, latendi fides non potest," aut si hoc modo melius hunc explicari posse iudicas sensum: " ideo non prodest latere peccantibus, quia latendi etiam si felicitatem habent, fiduciam non habent." Ita est: pediatur, non iudico. Quare ccantium est poena peccasse,is, licet tueatur ac vindicet, inpunitum est, quoniam sceleris in scelere supplicium est. Sed nihilominus et hae illam secundae poenae premunt ac secuntur, tifidere. Quare ego hoc supplicio nequitiam liberem ? Quare non semper illam in suspenso relinquam ? Illic dissentiamus cum Epicuro, ubi dicit nihil iustum esse natura et crimina vitanda esse, quia vitari metus non posse; hic consentiamus mala facinora conscientia ribus securitatis suae non potest credere. Hoc enim ipsum argumentum est, Epicure, natura nos a scelere abhorrere, quod
Abbreviated transcription (Latin):
solutus c̃ multis ¶ Omẽtieclo¬
dios nõ omẽcatores feret. ¶A
detiora faciles sumꝰ. ¶ Eui nec
dux põt. nec comes deẽe ¶Errẽs
ip̃a ⁊ sine duce. sine comite pcedit
et quod plerosꝙ ĩcmdabiles fa¬
cit. ¶ oĩum aliarum artiũ poc̃a
artisicib putorisir̃t. offendũtq
dumeirate uite pcc̃a delectant
¶Nõ gandet nauigio gub̾nator eu̾¬
so. ¶Nõ gaudetergo medicus
clato. ¶No gaudet orator sipa¬
troni culpa reus cecidit. ¶Atotra
om̃ib crimen suum uoluptati ẽ
letatur ille. adult̾io in quod urita¬
tus est ip̃a dicultate letatur illecͥ¬
cumscͥptõe furtoq. ¶Nec illi cul¬
pa qua culpe fortuna displicuit ¶Id
praua ꝯsuetudĩe euenit ¶Alicꝗn
ut scias subẽẽ animis etia inpessi¬
ma abductis boni sensum nec igno¬
rari turpe. set negligi om̃s pcc̃a dis¬
simulãt et quaius felicit̾ cesserit
fructuillorum utunt ip̃a subdu¬
cũr. ¶At bona oscia prodire ułc

Expanded text:
solutus est multis. Omne tempus Closolutus est multis. Omne tempus Clodios, non omne Catones feret. Ad deteriora faciles sumus, quia nec dux potest nec comes deesse, et res ipsa etiam sine duce, sine comite procedit. et quod plerosque inemendabiles facit, omnium aliarum artium peccata artificibus pudori sunt offenduntque deerrantem, vitae peccata delectant. Non gaudet navigio gubernator everso, non gaudet aegro medicus elato, non gaudet orator, si patroni culpa reus cedidit; at contra omnibus crimen suum voluptati est. Laetatur ille adulterio, in quod inritatus est ipsa difficultate. Laetatur ille circumscriptione furtoque, nec ante illi culpa quam culpae fortuna displicuit. Id prava consuetudine evenit. Alioquin ut scias subesse animis etiam in pessima abductis boni sensum nec ignorari turpe, sed neglegi; omnes peccata dissimulant et, quamvis feliciter cesserint, fructu illorum utuntur, ipsa subducunt. At bona conscientia prodire vult
Abbreviated transcription (Latin):
b credis quib libido nõsacris
inhiberi nõ udiciis pot̾at quib
senatus consulto excebatur plus
post ad ult̾ium aliquis possertutꝰ
apparuit sine adult̾io tutum ẽẽ
ño posse. hic inter põpeium et ce¬
sarem. int̾cic̾onem catonemq
ꝯmissum est. ¶Catonẽ ĩquaz
illum quo sedente negatur ppłe¬
ꝑ misisse sibi postulire florales
iocos nudadarum meretricũ. ¶ Si
credis spectasse. tũc seuerius hoĩes
quã iudicasse et fient et facta ista
sunt et licentia urbium aliq̃n
disciplina metuq nũquã spon¬
te considet. ¶Non est itaq ꝙ
credas nõ plurimum libioi per¬
misse. legib minimum longe
enim frligalior hec iuuenis est
quã illa. ¶Cunreus aoult̾ro
apud iudices negaret urdice
apud eum ꝯfipetetur cũ stru¬
prum cõmittẽtoir reiurore¬
de causa. ¶Cu clodrus il dero
uiciis gratiosus quib necens
giliaturas exercet in ip̃a cause
dictõe credat hoc quisquã. ¶Q
dampnabatur uni adultio ab¬

Expanded text:
bus credis, quibus libido non sacris bus credis, quibus libido non sacris inhiberi, non iudiciis poterat, quibsenatusconsulto exercebatur, pluspost adulterium aliquis posset tutus esse; apparuit sine adulterio tutum esse non posse. Hoc inter Pompeium et Caesarem, inter Ciceronem Catonemque commissum est, Catonem inquam illum, quo sedente populus negatur permisisse sibi postulare Florales iocos nudandarum meretricum, si credis spectasse tunc severius homines quam iudicasse. Et fient et facta sunt ista, et licentia urbium aliquando disciplina metuque, numquam sponte considet. Non est itaque quod credas nos plurimum libidini permisisse, legibus minimum. Longe enim frugalior haec iuventus est quam illa, cum reus adulterium apud iudices negaret, iudices apud reum confiterentur, cum stuprum committeretur rei iudicandae causa, cum Clodius isdem vitiis gratiosus, quibus nocens, conciliaturas exerceret in ipsa causae dictione. Credat hoc quisquam ? Qui damnabatur uni adulterio, ab
Abbreviated transcription (Latin):
sepromisit. int̾cessit. dedit. ¶Iã
uero odii boni rem ꝑditam etiã
nocte scortoru mulierum atq
adolescentuloꝵ nobili ut intro¬
ductões nõ nullis iudicib ꝓmer¬
cedis cum ulo fuerunt. ¶nõ ua¬
cat de precio quen plus inaccessi¬
omb fuit. ¶Uis seuen illius uxo¬
rem dabo. ¶Illauis dutis.huiꝰ
modi quoq tibi prestabo xubitũ.¬
¶ Adult̾ium nisi fecĩs dampna.
¶Illa formosa quam desideras ueĩ¬
et. ¶Illius tibi noctem ꝓmitro
nec differointra cõpareandi uatio¬
nem fides ꝓmissi meexitabit plus
distribuere ad ult̾ia quam facere
hii uidices clodiani asenatu peti¬
erant presidum quod no erat
nisi dapnaturis necc̃ium et im¬
petrauerant. ¶Itaꝙ e leganter
illis catulus absoluto reo. quid
uos inquid p̃sidium anobis pe¬
tebatis. ¶An ne numi uob̾ eri¬
pentur. ¶Inter hos tam̃ iocos um¬
punc tulit. ante iudicium adult̃
inuidicio leno qui dap̾natõem x¬
peius effugit quã meruit. ¶Qd¬
quã fuisse corruptius illis mori¬

Expanded text:
promisit, intercessit, dedit, Iam vero—o di boni, rem perditam !—etiam noctes certarum mulierum atque adulescentulorum nobilium introductiones nonnullis iudicibus pro mercedis cumulo fuerunt." Non vacat de pretio queri, plus in accessionibus fuit. " Vis se veri illius uxorem ? Dabo illam, vis divitis huius ? Tibi praestabo concubitum. Adulterium nisi feceris, damna. Illa formonsa, quam desideras, veniet. Illius tibi noctem promitto nec differo; intra comperendinationem fides promissi mei stabit. " Plus est distribuere adulteria quam facere;Hi iudices Clodiani a senatu petierant praesidium, quod non erat nisi damnaturis necessarium, et inpetraverant. Itaque eleganter illis Catulus absoluto reo, " quid vos," inquit, " praesidium a nobis petebatis ? An ne nummi vobis eriperentur ? " Inter hos tamen iocos inpune tulit ante iudicium adulter, in iudicio leno, qui damnationem peius effugit quam meruit. Quicquam fuisse corruptius illis mori
Abbreviated transcription (Latin):
purgemus aĩum sequamurq ⁊
naturam aqua ab erranti cupien¬
dum tim̃dum q est et fortuitis
ẜuiẽdum licet reu̾ti inꝑam lic
iĩtegru restitui. ¶Restitua¬
mur ut possimus dolores quos
modo corpus in uaserit ꝑferre
et fortune dicere. cum uiro tibir
negocium est. ¶Quere quẽ iũ¬
cacꝰ biis sermonib. ⁊ hiis similibꝰ
lenitur illa ius ulcerib quã opto
mehec de mitigari. ⁊ aut sanari
ant stare et cum ip̃o senescere. set
securus de illo suide nrõ dampno
agitur quib senex egregius eri¬
pitur. ¶Nam ip̃e uite plenus
est cui adici nichil desiderat sua
causa. set corũ quib utił ẽ liba¬
liter facit quod uiuit. ¶ alius
iam hiis eniciatꝰ finis est. hictã
turpe putat morte fugere qua
admortem ꝯfugere. ¶Quro
crgd nõ si sua dabit res exibit
¶ Qu̾idni excat sinemoiar.i co
uti potĩt. sinichil aliid quam
dolori oꝑam dabit. hoc est mi
lucili phylosophya inopere

Expanded text:
purgemus animum sequamurque purgemus animum sequamurque naturam, a qua aberranti cupiendum timendumque est et fortuitis serviendum. Licet reverti in viam, licet in integrum restitui; restituamur, ut possimus dolores, quocumque modo corpus invaserint, perferre et fortunae dicere: " cum viro tibi negotium est; quaere, quem vincas." His sermonibus et his similibus lenitur illa vis ulceris, quam opto mehercules mitigari et aut sanari aut stare et cum ipso senescere. Sed securus de illo sum; de nostro damno agitur, quibus senex egregius eripitur. Nam ipse vitae plenus est, cui adici nihil desiderat sua causa, sed eorum, quibus utilis est. Liberaliter facit, quod vivit. Alius iam hos cruciatus finisset ; hic tam turpe putat mortem fugere quam ad mortem confugere. "Quid ergo? Non, si suadebit res, exibit ? " Quidni exeat, si nemo iam uti eo poterit ? Si nihil aliud quam dolori operam dabit ? Hoc est, mi Lucili, philosophiam in opere
Abbreviated transcription (Latin):
casum usũfructũꝙ apud ix
reliqui qm nos iniquitate de¬
siderii ꝑdidimus dictibi. ¶ Ex
istis que t̾ribilia iudetur nichil
est in uictum sigula uice̾ iam
multi. ¶ Ignem mutius.
¶Crucem regulus. Uenenũ socͣ¬
tes. ¶Exiliu rutilius mortẽ ferro
adactam cato.et nosuincamus
aliquid. ¶Ruisus ista quent
speciosa. et felicia trahunt uul¬
gum amultis et sepe contenta¬
diuicias imꝑator eiecit censor
notauit tubero pauꝑtatem ẽẽx
dignam. et capitolio indicauit
¶Cũ fictilib inpublica cena usus
ostendit debere hiis hoiem ẽẽ
contẽtum quib dii et nũc u¬
terentur. honores repulit pat̾
sextius quiita natus ut rem pu¬
blicam debere capescere latum
clauum diuo iulio dante ñ re¬
cepit. ¶ Intelligebat enĩ ꝙ da¬
riposset et cripi posse. ¶Nos qͦ
aliquid et ip̃i faciamus. ¶Ani¬
mosi simꝰ. ¶Inter exẽpla quare
deficimus. quare desꝑanius. ¶Qc¬
quro fieri potuit potest. ¶ Nos mͦ

Expanded text:
casus, usum fructumque apud nos casus, usum fructumque apud nos relinquit, quem nos iniquitate desiderii perdidimus. Dic tibi: " Ex istis, quae terribilia videntur, nihil est invictum. Singula vicere iam multi: ignem Mucius, crucem Regulus, venenum Socrates, exilium Rutilius, mortem ferro adactam Cato; et nosvincamus aliquid." Rursus ista, quae ut speciosa et felicia trahunt vulgum, a multis et saepe condivitias imperator reiecit, censor notavit. Tubero paupertatem et se dignam et Capitolio iudicavit, cum fictilibus in publica cena usus ostendit debere iis hominem esse contentum, quibus di etiamnunc uterentur. Honores reppulit pater Sextius, qui ita natus, ut rem publicam deberet capessere, latum clavum divo Iulio dante non recepit. Intellegebat enim quod dari posset, et eripi posse. Nos quoque aliquid et ipsi faciamus animose; simus inter exempla. Quare defecimus ? Quare desperantes ? Quicquid fieri potuit, potest, nos modo
Abbreviated transcription (Latin):
peccati quo humana iactantur
sibi uni fortuitorũ ꝯstatiã spon¬
det. ¶Egregie itaꝙ uidetur ⁊
metrodorus dixisse inepła qua
sororem amisso optime indo¬
lis filio alloꝗtur. ¶Mortale est
omĩum mortalium bonum
dehiis loquitur bonis ad que
cocurritur. ¶Nam illud ueꝵ
bonum nõ moritur. ctum ẽ
sempit̾num ꝙ sapientia ⁊ uĩ¬
tus. hoc unum cõtingit ĩmor¬
tale mortalib. ¶Ceterum
tam improbi sunt tamq o¬
bliti quo eant. quo illos sigłi
dies trahant ut mixetur alit
ip̃o amittere amissuri uno ĩ¬
dic omia quicquid est curdo¬
minus inscriberis apudte est
tuum nõ est. nichil firmu ĩfi¬
mo. nichil fragili et̾nium ⁊ ĩ¬
uictu est. tam necẽe est ꝑire ꝙͣ¬
¶Quod ergo aduersus has am¬
missiones auxilii in uenimus
hocut memoria teneamus ã¬
missa nec cum ip̃is fructum
exedere patiamur que exillis
ꝑcepimus hrẽ eripitur huisse
numqua ꝑingratus est qri
cum amisit. pro accepto nicħ
debet. ¶Remi nobis eripit i¬

Expanded text:
petauri, quo humana iactantur, sibi uni fortuitorum constantiam spondet. Egregie itaque videtur mihi Metrodorus dixisse in ea epistula, qua sororem amisso optimae indolis filio adloquitur: " mortale est omne mortalium bonum." De his loquitur bonis, ad quae concurritur. Nam illud verum bonum non moritur, certum est sempiternumque, sapientia et virtus; hoc unum contingit inmortale mortalibus. Ceterum tam inprobi sunt tamque obliti, quo eant, quo illos singuli dies turbent, ut mirentur aliquid ipsos amittere amissuri uno die omnia. Quicquid est, dominus inscriberis, apud te est, tuum non est; nihil firmum infirmo, nihil fragili aeternum et invictum est. Tam necesse est perire Quid ergo adversus has amissiones auxili invenimus ? Hoc, ut memoria teneamus amissa nec cum ipsis fructum excidere patiamur, quem ex illis percepimus. Habere eripitur, habuisse numquam. Peringratus est, qui cum amisit, pro accepto nihil debet. Rem nobis eripit
Abbreviated transcription (Latin):
remediis. ¶Nullus enim ñ
signa premittit utiq qui exso¬
loto reu̾titur. tollerabił est mor¬
bi patientia sicõtẽpseris io qd
extremumminat᷑. noli mala tu¬
a facere tibi ip̃i grauiora et te
querens honerare grauis est dolor¬
leuis si nichil illi oppinio abie¬
cerit. ¶ Contra siexortari te
ceperis acdicere nichilẽ. ant cer¬
te exiguum est.duremus. Iaz
desinet leuem illum dum pͥu¬
tas faciem omĩa exoppinione
suspensa sunt. no ambitio tm¬

Expanded text:
remediis. Nullus enim non signa praemittit, utique qui ex solito revertitur. Tolerabilis est morbi patientia, si contempseris id quod extremum minatur. Noli mala tua facere tibi ipse graviora et te querellis onerare. Levis est dolor, si nihil illi opinio adiecerit; contra, si exhortari te coeperis ac dicere: " Nihil est aut certe exiguum est. Duremus; iam desinet"; levem illum, dum putas, facies. Omnia ex opinione suspensa sunt; non ambitio t
Abbreviated transcription (Latin):
egrum. edet quãtum coquat nõ
iacebit inꝯspectu asꝑ. ut iuł caõ
amensa religatus nec inrepoĩto¬
rio eius pectora auum.¶Totaᷤᷤ
enim uidere fastidium est con¬
gesta ponuintur quid tibi ma¬
lifactum est cenabis tamqua¬
eger. immo aliqn. tanquam
sanus. s omĩa ista facile ꝑfe¬
remus. sorbitõem et aquan ca¬
lidam et quicquid alium in¬
tollerabile ur̃ delicatis ⁊ Luxu
fluentib magisq animo quã
corpore morbidis. tm̃ morte ḋ¬
sinamus horrere desinemus ãt
sifines bonoꝵ ac maloꝵ cogno¬
uerimus ita demum nec uita
tedio erit. nec mors timori iutã
eius orcuꝑare sacictas sui non

Expanded text:
aegrum ! " edet, quantum concoquat. Non aegrum ! " edet, quantum concoquat. Non iacebit in conspectu aper ut vilis caro a mensa relegatus, nec in repositorio eius pectora avium, totas enim videre fastidium est, congesta ponentur. Quid tibi mali factum est ? Cenabis tamquam aeger, immo aliquando tamquam sanus. Sed omnia ista facile perferemus, sorbitionem, aquam calidam et quicquid aliud intolerabile videtur debeatis et luxu fluentibus magisque animo quam corpore morbidis; tantum mortem desinamus horrere. Desinemus autem, si fines bonorum ac malorum cognoverimus; ita demum nec vita taedio erit nec mors timori. Vitam enim occupare satietas sui non
Abbreviated transcription (Latin):
es dant argum̃ta alacrisãi in¬
tis uir fortis apparet habec ꝗd
agas. bñ lucrare cum morbo
Sinichil te coegerit si nichil ex¬
O quã magna erat głie m̃a si
spectaremus egri ipe te expecta
ipẽtelauda. pret̾ea duo gnã st̃
morbus inhibet. nõ tñ extollit
gis uuat biberesitiente. gra¬
tior ẽ cxurientib cib quicquid
exabstinẽtia contingit audiu̾
excipitur. ¶Illas ucro animi
uoluptates que maiores c̾cio¬
resq sunt nemo medicus ergo
negat has quisquis sequitur
et bñ intelligit om̃ia sensuu
blandimenta contẽpnit omĩ¬
felicem egrum quareq quia ñ
uino niuem diluit.quia non
rigorem potõis suequam capa¬
ci sipho miscuit renouat fracta
in suꝑ glacie. qr nõ ostrea illi luc¬
coquorum est. ip̃as tamen obsop̃¬
niis focosq transferetium. ħ ẽĩ¬
iam luxuria ꝯmenta nequis in¬
tepescat cib. nequid palato ia
calloso parum ferueat. Cenar
culina sequitur. ¶Om̃i felicez

Expanded text:
es dant argumenta alacris animi ines dant argumenta alacris animi inntis vir fortis apparet. Habes, quod agas: bene luctare cum morbo. Si nihil te coegerit, si nihil exO quam magna erat gloriae materia, si spectaremur aegri! Ipse te specta, ipse te lauda. Praeterea duo genera sunt morbus inhibet, non tamen tollit.gis iuvat bibere sitientem; gratior est esurienti cibus. Quicquid ex abstinentia contigit, avidius exciditur. Illas vero animi voluptates, quae maiores certioresque sunt, nemo medicus aegro negat. Has quisquis sequitur et bene intellegit, omnia sensuum blandimenta contemnit. " O infelicem aegrum!" Quare? Quia non vino nivem diluit ? Quia non rigorem potionis suae, quam capaci scypho miscuit, renovat fracta insuper glacie? Quia non ostrea illi Luccocorum est ipsos cum opsoniis focos transferentium ? Hiam luxuria commenta est: ne quis intepescat cibus, ne quid palato iam calloso parum ferveat, cenam culina prosequitur. " O infelicem
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑ seu̾auerit. Ille qui nõ desiit ei¬
deiectum hec ip̃m irati tortores
cum omia instrum̃ta crudelita¬
tis suc exꝑirẽtur. nõ uicentur do¬
lor ratõn: qui uictus est risu
dicas distillationes etium con¬
tinue tuscis egerente iuscerũ
ꝑtes et febrem ip̃a p̃cordia tor¬
rentem. et sitim et arͥtus et indi¬
u̾sum articulis excuntib tor
tortos plus est fama et equuleꝰ
et lamina et uulnerib ip̃is ĩ¬
tumescentib. quod illa renora¬
ret et altius urge̾t imp̃ssum.
Item hectamen aliquis non
ab duxit officiis corpus tuum
ualitudo tenet nõ et ãium ita¬
q cursoris moratur pedes sudo¬
ris aut fabri manus impediet
Si aius eẽ tibi inusu solet. sua¬
debis. docebis. audies. dices. que¬
res recordaberis. ¶Quid porro
nichil agentem te credis sitem¬
pans egersis ostendẽs morbũ
posse suiꝑari uł certe sustineri.
¶Est michycrede uirtute ctiam
inlectulo locus. nõ tin arma aci¬

Expanded text:
perseveravit; ille, qui non desiit riperseveravit; ille, qui non desiit ridere, cum hoc ipsum irati tortores omnia instrumenta crudelitatis suae experirentur. Non vincetur dolor ratione, qui victus est risu dicas, destillationes et vim continuae tussis egerentem viscerum partes et febrem praecordia ipsa torrentem et sitim et artus in diversum articulis exeuntibus tortos; plus est flamma et eculeus et lammina et vulneribus ipsis intumescentibus quod illa renovaret et altius urgeret inpressum. Inter haec tamen aliquis non abduxit officiis." Corpus tuum valetudo tenet, non et animum. Itaque cursoris moratur pedes, sutoris aut fabri manus inpediet; si animus tibi esse in usu solet, suadebis docebis, audies disces, quaeres recordaberis. Quid porro ? Nihil agere te credis, si temperans aeger sis ? Ostendes morbum posse superari vel certe sustineri. Est, mihi crede, virtuti etiam in lectulo locus. Non tantum arma et aci
Abbreviated transcription (Latin):
mitas animi et pax in celum
pata sisemel mnaliquo certami¬
ne debellata fortuna est. dolorẽ
grauem sentio. ¶Quidergo
no sentis sullum muliebriter
tuleris. ¶ Quemadmodum
pniciosior est hostis fugientib
sic ome fortuitum mꝯmodum
magis instat cedenti et au̾so. set
graue est quid nos adhec fortes
F. mus ut leuia portemus. Uer
ius lõgum ec̃ morbum an cohar¬
tutum et breuem. ¶ Si long̾
est habet int̾capedinem dat re¬
fectõni locum multum tpris
donat necẽe est ut exsurgat et
deficiat breuis morbus ac pre¬
ceps alt̾utrum faciet aut extĩ¬
guetur. ant extinguet. ¶Qo
aut interest nõ sit aut nõ sim
Inutꝰq finis dolendi est. Illuo
quoq ꝓderit ad alias cogitato¬
nes Adu̾tere aĩum et adolore
discedere. ¶ Cogita quid hõc
ste quã fortit̾ feceris bonas par¬
tes tecum ip̃c tracta memori
am mea que maxime miratus
quisq et iuctor doloris occur¬
rat. ¶Ille qui dum uaries
.execrãdas p̾beret legere librum

Expanded text:
as animi et pax in ceterum as animi et pax in ceterum parta, si semel in aliquo certamine debellata fortuna est. " Dolorem gravem sentio." Quid ergo ? Non sentis, si illum muliebriter tuleris? Quemadmodum perniciosior est hostis fugientibus, sic omne fortuitum incommodum magis instat cedenti et averso. " Sed grave est." Quid ? Nos ad hoc fortes sumus, ut levia portemus ? Utrum vis longum esse morbum an concitatum et brevem ? Si longus est, habet intercapedinem, dat refectioni locum, multum temporis donat, necesse est, ut exurgit, et desinat. Brevis morbus ac praeceps alterutrum faciet: aut extinguetur aut extinguet. Quid autem interest, non sit an non sim ? In utroque finis dolendi est. Illud quoque proderit, ad alias cogitationes avertere animum et a dolore discedere. CSTE, QUID FORTITER FECERIS; BONAS PARTES TECUM IPSE TRACTA; MEMORIAM IN <EA> QUE MAXIME MIRATUS quisque et victor doloris occurrat: ille, qui cum varices exsecandas praeberet, legere librum
Abbreviated transcription (Latin):
cruciatus. quãta mala ꝑtuli
Nemo me surrecturum puta¬
uit.¶Quotiẽs deploratus
adicit et sibi ip̃i m̃titur. de iñ
quod acerbum fuit retulisse¬
ꝙ iocundum est. naturale est
mali sui fine gautere circu uitẽ¬
denda ergo duo sunt et suturi
tinor et uereris in cõmodi me¬
moria. hoc adme iam no ꝑti¬
net. illud ñodum in ip̃is po¬
situs difficultatib dicat. forsi
tanhec olim meminisse iu¬
nabit. toto ꝯtra illum repugn
aĩo. Uincetur si cesẜit. uincit
sise ꝯtra dolorem suum inten¬
derit. nõ hic pluriq facuint
attrahunt inse rumam cui ob¬
standum est. Illud quod p̾mit
quod impedit. quod urget.
si subducere te ceperis sequetũ
et grauiris imobet. si ꝯtra stete¬
as et obmitti uolũis repelletur
atlete. quãtum plagarum ore
qũatam toto corpore excipiũt.
ferunt tñ om̃e torm̃tum glie
cupiditate. nec tm̃ quia pugnt
ista patitur. set ut impugnẽt.
excitatio ista torm̃tum ẽst.¬
¶ Nos quoq euincamus omia
quorum p̃mium. nõ corona

Expanded text:
cruciatus, quanta mala pertuli! Nemo me surrecturum putavit. Quotiens deploratus adicit et sibi ipse mentitur ? Deinde quod acerbum fuit ferre, tulisse iucundum est; naturale est mali sui fine gaudere. Circumcidenda ergo duo sunt, et futuri timor et veteris incommodi memoria; hoc ad me iam non pertinet, illud nondum. In ipsis positus difficultatibus dicat: Forsan et haec olim meminisse iuvabit. Toto contra ille pugnet animo; vincetur, si cesserit, vincet, si se contra dolorem suum intenderit. Nunc hoc plerique faciunt, ad trahunt in se ruinam, cui obstandum est. Istud quod premit, quod inpendet, quod urget, si subducere te coeperis, sequetur et gravius incumbet; si contra steteris et obniti volueris, repelletur. Athletae quantum plagarum ore, quantum toto corpore excipiunt ? Ferunt tamen omne tormentum gloriae cupiditate nec tantum quia pugnant, ista patiuntur, sed ut pugnent. Exercitatio ipsa tormentum est. Nos quoque evincamus omnia, quorum praemium non corona