comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
adhut pari aĩo in ex̾citatũ milite młr uidebitur Cur tm̃ in esse
int nouũ ⁊ uetere ex̾citũ ꝙͣtũ exꝑti sumus Etas tyronũ ple¬
rũq melior s ferre labores ꝯtẽnere uulnus ꝯsuendo doçet t
Quĩ enã uidemus ex acie afferr sepe saucios ⁊ ꝗdẽ rudẽ illum
et ĩexcitatũ ꝙͣuis leui ietu ploratus turpissimos edere. At uͦ
exeititatus ille ⁊ uetus obeaq rẽ forcior medicũ mͦ reqiurẽs
a quo colligetur. O patricolos inqͥd ad uos aduemẽs auxiliu ⁊
urãs manus peto prius ꝙͣ oppeto. mala peste mãtutã hostili
respodat rõne ⁊̃ afferattiar equo aĩo sibi ferrendũ sit. Qui al¬
resr exiciũ par̾at eũ scire oportet sibi ꝑatã peste ut ꝑticipet
prro atducit patricoles credo ut collocet in cubili ut uul¬
po ⁊ iulisas alliga ctia si euriphilus posset nõ posset eso¬

Expanded text:
adduc pari animo inexercitatum militem: mulier videbitur. cur tantum interest adduc pari animo inexercitatum militem: mulier videbitur. cur tantum interest inter novum et veterem exercitum, quantum experti sumus? aetas tironum plerumque melior, sed ferre laborem, contemnere volnus consuetudo docet. quin etiam videmus ex acie efferri saepe saucios, et quidem rudem illum et inexercitatum quamvis levi ictu ploratus turpissimos edere: at vero ille exercitatus et vetus ob eamque rem fortior medicum modo requirens, a quo obligetur: O Pa/tricoles inquit, ad vo/s adveniens au/xilium et vestra/s manus Peto/, prius quam oppeto/ malam pestem ma/ndatam hostili/ rationem etiam adferat cur aequo animo sibi ferendum sit: Qui a/lteri exitiu/m parat, Eum sci/re oportet si/bi paratum, pe/stem ut participe/t parem. abducet Patricoles, credo, ut conlocet in cubili, ut voligitur et volnus alliga. etiamsi Eurypylus posset, non posset Aeso
Abbreviated transcription (Latin):
reꝵ publiciꝵ forma dederũt corpora iuuenu firmai̾ laboe̾
uoluerũt. Quod spartiate ⁊̃ ĩfeminas trãstulerũt q̃ ceteris
ĩ urbibꝰ mollissimo cultu paxietũ umbris occulũt᷑. Illi aute
stra seu rota. sol. puluis. labor milicia ĩ studio est ꝙͣ fertili
tas baebara. Gͦ. hiis laboioͬsis excitationib ⁊ delor incurrit. nõ
cedit admodu ao tibiã nec adhibet᷑ ulla sine an apestis pedibꝰ
ꝙͣtus agminis ferre plus dimidiati mensis cibana ferre. Siqui
ad usu uelĩt ferre uallu. Nã scutũ gladiu galcã ĩ onere nostri
milites nõ plus nuant ꝙͣ humeros lacertos manus. Arman.
mẽbra milltis ẽẽ dicũt. Que quide ita gerũtur apte ut st
ulisus foret abiectis onerib expeditis armis ut mẽbris pugrͥe
pessent. Quid ex̾citatio legionu ꝗd ille cursus. ꝯcursas. cla¬
mor. ꝙͣti laboris est. Ex hoc ille aĩis in pliis ꝑatus ed ułnera

Expanded text:
rum publicarum dederunt, corpora iuvenum firmari labore voluerunt; quod Spartiatae etiam in feminas transtulerunt, quae ceteris in urbibus mollissimo cultu parietum umbris occuluntur. illi autem stra Euro/ta sotas barbara. Ergo his laboriosis exercitationibus et dolor incurrit nonnucedit ad modum, et tibiam, necadhibetur ulla sine anapnde qui labor, quantus agminis: ferre plus dimidiati mensis cibaria, ferre, si quid ad usum velint, ferre vallum nam scutum gladium galeam in onere nostri milites non plus numerant quam umeros lacertos manus: arma enim membra militis esse dicunt; quae quidem ita geruntur apte, ut, si usus fuerit, abiectis oneribus expeditis armis ut membris pugnare possint. quid? exercitatio legionum, quid? ille cursus concursus clamor quanti laboris est! ex hoc ille animus in proeliis paratus ad volnera.
Abbreviated transcription (Latin):
dolor at motus asꝑ ĩcorꝑe allenus a sensib. Nec duo greci illi
qͣri copiosior ẽ lingua ꝙͣ nrã uno nor̃e appellãt. Itaq industries
hoĩes illi studiosos uł pocius amãtes dolores appellant. Nos como¬
dius laboriosos. Aliud ẽ enĩ laborare aliud dolere. o u̾bor ĩõps
aliud laborape. Cũ uarices secabant᷑ G. matiꝰ dolebat cũ estu
magno ducebat agmẽ. laborabat. Est int̾ hec tñ q̃dã silitudo. Co¬

Expanded text:
sibus. haec duo Graeci illi, quorum copiosior est lingua quam nostra, uno nomine appellant. itaque industrios homines illi studiosos vel potius amantis doloris appellant, nos commodius laboriosos: aliud est enim laborare, aliud dolere. o verborum inops ialiud laborare. cum varices secabantur C. Mario, dolebat; cum aestu magno ducebat agmen, laborabat. est inter haec quaedam tamen
Abbreviated transcription (Latin):
sũt ꝗ sũmu malũ dolorem dicerẽt. At tu adolescens cũ id
In ip̃o enĩ dedecore mali nicheẽ nͥ sequãt᷑ dolores. Quis gͥ
Epicuru seꝗt᷑ dolor cũ hoc ip̃m dicit sũmũ malũ ẽẽ dolorẽ
Quo dedetus maiꝰ a pħo nullu expecto. Quar̃ satis mͥ dedisti
cũ pespondisti maius tibi uederi malũ dedecus ꝙͣ dolorẽ.
Hoc enĩ ip̃m si tenebis intelliges ꝙͣ sit obsistendũ dolori.
Nec tã q̃rendũ est dolor malũ ne sit ꝙͣ firmãdus aĩus
ad dolore ferrendu. Concludũt raciunculas stoyci cur
nõ sit malũ qiͣ de uerbo nõ de re laboretur. Quid me de¬
cipis ceno. Nã cũ co qd̾ mͥ orribile uidet᷑ tu aĩo ma¬
lũ negas ẽẽ capio ⁊ scire cupio quomͦ id qd̾ ego miẜimũ
existimẽ an ne malũ ꝗde sit. Nich ẽ inꝗt malũ nͥ qd̾ tur¬
re atq uiciosu ẽ. Ad in eptias redis. Illud enĩ quod me
angebat nõ eximis. Scio dolore nõ eẽ neꝗtiã. desinrelo

Expanded text:
sunt, qui summum malum dolorem dicerent. at tu, adulescens, cum id in ipso enim dedecore mali nihil esse, nisi sequantur dolores. quis igitur Epicurum sequitur dolor, cum hoc ipsum dicit, summum malum esse dolorem? quo dedecus maius a philosopho nullum expecto. quare satis mihi dedisti, cum respondisti maius tibi videri malum dedecus quam dolorem. hoc ipsum enim si tenebis, intelleges quam sit obsistendum dolori; nec tam quaerendum est, dolor malumne sit, quam firmandus animus ad dolorem ferendum. Concludunt ratiunculas Stoici, cur non sit malum; quasi de verbo, non de re laboretur. quid me decipis, Zeno? nam cum id, quod mihi horribile videtur, tu omnino malum negas esse, capior et scire cupio, quo modo id, quod ego miserrimum existimem, ne malum quidem sit. nihil est inquit malum nisi quod turpe atque vitiosum est. ad ineptias redis; illud enim, quod me angebat, non eximis. scio dolorem non esse nequitiam; desine id
Abbreviated transcription (Latin):
uocant quã soleo eꝗde tũ tẽꝑancia tũ moderationẽ appellare nõ
nũꝙͣ ⁊̃ modestia. Set haico scio an recte ea uircus frugalitasi
appellari possit. Quod̾ angustius apico grecos ualet ꝗ frugi hore
eni ab stinencia omĩs ĩnocentia q̃ ap̃ grecos usitatũ nomẽ nul
et ⁊ si hiis angustiis quibꝰ pleriq putant tenẽtur nũꝙͣ eẽt
lucii pisonis cognomẽ tãto oꝑe laudatu. S qr nec ꝗ ꝑp metũ¬

Expanded text:
ocant, quam soleo equidem tum temperantiam, tum moderationem appellare, non numquam etiam modestiam; sed haud scio an recte ea virtus frugalitas appellari possit, quod angustius apud Graecos valet, qui frugi hoenim abstinentia, omnis innocentia quae apud Graecos usitatum nomen nullesset, et si is angustiis, quibus plerique putant, teneretur, numquam esset L. Pisonis cognomen tanto opere laudatum. sed quia, nec qu
Abbreviated transcription (Latin):
mus. Itaq m semp ꝑypatheticoꝵ achademieq ꝯsuetuddo de qĩb
reb ĩ ꝯtrarias ꝑtes disẜendi nõ ob ea cã solu placuit ꝙ alr¬

Expanded text:
mus. Itaque mihi semper Peripateticorum Academiaeque consuetudo de omnibus mus. Itaque mihi semper Peripateticorum Academiaeque consuetudo de omnibus rebus in contrarias partis disserendi non ob eam ca
Abbreviated transcription (Latin):
st mlluntome q sccipẜũt. Eader enĩ dicũs amlis exquo libo
oiã refaserũt. qs accłaet ⁊̃ nr̃is si ad hec studia plures ꝯfluxe¬
rint u eos si possumus excitemus ꝗ libalr eruditi adhibita
ꝯteno eqdei ꝓppe quos nũꝙͣ legeri s qr ꝓfitent ip̃i illi ꝗ eo
scribunt se neq distincte neq distaibute neq eleganter
neq ornate scribert lectione sine ulla delectactione negligo.
Qutd enĩ dicãt ⁊ ꝗd sentĩãt hii ꝗ sũt ab ea disciplina nemo
sentiũt nõ intelligo. Nã ut platone peliquosq secraticos
e deinceps eos ꝗ ab hiis ꝓfecti sut legãt legunt om̃s ⁊̃ ꝗ illa a
nõ approbãt aut nõ sticoiosissime ꝯsectantur¶ Epicurũ aut̃ et
Mletrodoꝵ nõ fere p̃tͥ suos ꝗsꝙͣ ĩ manus sumit/ sichos latinos¬
detur id ꝯmendai̾ oiu ericoitoꝵ lectione decere. Nec to ip̃e si
minus ꝯseꝗ possumus idcrto minus id ita faciendũ eẽ senti¬

Expanded text:
tudinem, qui scripserunt. eadem enim dicuntur a multis, ex quo libris omnia referserunt. quod accidet etiam nostris, si ad haec studia plures confluxerint. sed eos, si possumus, excitemus, qui liberaliter eruditi adhibita contemno equidem, quippe quos numquam legerim; sed quia profitentur ipsi illi, qui eos scribunt, se neque distincte neque distribute neque eleganter neque ornate scribere, lectionem sine ulla delectatione neglego. quid enim dicant et quid sentiant i qui sunt ab ea disciplina, nemo ne sentiunt, non intellego. nam, ut Platonem reliquosque Socraticos et deinceps eos, qui ab his profecti sunt, legunt omnes, etiam qui illa aut non adprobant aut non studiosissime consectantur, Epicurum autem et Metrodorum non fere praeter suos quisquam in manus sumit, sic hos Latinosdetur, id commendari omnium eruditorum lectioni decere; nec, si id ipsi minus consequi possumus, idcirco minus id ita faciendum esse senti
Abbreviated transcription (Latin):
sbi pesie siciris etꝙ est cui non possit. Iti fit ut oĩo nemo
pos at ce bectue Atredorus ꝗdẽ eũ ꝑfecte beatũ putat cui cor¬
pus bene cõstiutian sit et exploratum ita semꝑ fore. A. quis at̃
est ⁊ ste ciu io exploratũ possit eẽ: M. Epicurus uoͣ ei dicit ut
sapiens si cruciet᷑ expectas fortasse dũ dicat paciet̾ ꝑferret no
dio tauro sł ecit dicet ꝙͣ suaue est. ꝙͣ hoc nõ curo suaue ⁊
an parũ est si nõ amaꝵ. At to ꝗdẽ illi ip̃i ꝗ dolorẽ malũ ẽẽ ne¬

Expanded text:
sibi posse evenire? et quis est, cui non possit? ita fit, ut omnino nemo esse possit beatus. Metrodorus quidem perfecte eum beatum putat, cui corpus bene constitutum sit et exploratum ita semper fore. quis autem est iste, cui id exploratum possit esse? Epicurus vero ea dicit, ut sapiens, si crucietur—expectas fortasse, dum dicat: patietur, perferet, non idis tauro si erit, dicet: quam suave est, quam hoc non curo! suave etiam? an parum est, si non amarum? at id
Abbreviated transcription (Latin):
pere. gẽtes nras flebũt miẜias. heu uirginalẽ me ore plora¬
tu edere. Quẽ nemo uroit ulli ingemi scente malo sic effemi¬
nata uirtus afflicta occidit. accede nate assiste misandũ aspi¬
anxiferi torq̃nt uertices. Nũc ẜpit ardor o ante uctrices ma¬
nus. opectora oterga olacertoꝵ thori ur̃o ne p̃ssu qͣnoã ne¬
meus leo frendens efflauit grauiter extremũ alitu. hec dex
mãtia. Hec uastisica abiecit belua. hec ⁊ tartarea tenebrica ab¬
tractu plaga tricipite eouxit ydra genãtũ cane hec ĩtemt
tortu multplicabli dracone aurifera obtutu asẜuãte arborẽ
mlta alia uict nra lust᷑uit manius nͨ ꝗsꝙͣ enrĩs spolia cep̾ laudibꝰ¬

Expanded text:
re/re: gentes no/stras flebunt mi/serias. Heu, vi/rginalem me o/re plorare/re: gentes no/stras flebunt mi/serias. Heu, vi/rginalem me o/re ploratum e/dere, Quem vi/dit nemo ulli i/ngemescente/m malo! Ecfe/minata vi/rtus adflicta o/ccidit. Acce/de, nate, adsi/ste, miserandum a/spi, nu/nc dolorum anxi/feri torquent ve/rtices, Nunc se/rpit ardor. o a/nte victrice/s manus, O pe/ctora, o terga, o/ lacertoru/m tori, Vestro/ne pressu quo/ndam Nemeaeu/s leo Frende/ns efflavit gra/viter extremum ha/litum? Haec dma/nthiam haec vasti/ficam abiecit be/luam? Haec e/ Tartarea te/nebrica abstractu/m plaga Trici/pitem eduxit Hy/dra generatu/m canem? Haec i/nteremit to/rtu multiplica/bili Draco/nem auriferam optu/tu adservantem a/rborem? Multa a/lia victrix no/stra lustravi/t manus, Ne
Abbreviated transcription (Latin):
ptuli Nec mͣ iunonis terpor ĩplacabił nec tũtũ inuexit tri¬
sus Curisteus mali quãtũ una uecors oenei partu edita.
lacerat iuscera urgũesq grauiter pulmonũ haurit sp̃s. Iã
decolor ẽ sanguine oẽ exorbiut sic borpus clade horribili
ab suptũ extabuit. Spẽ alligatus peste interimor textili. hoc
nõ hostilis dextua non tra edita moles gigantũ/ non biffor¬
mato impetu centaurus corpori ictus infixit meo nõ graia
uis nõ barbara ulla ĩmanitas nõ seua terris gẽs relegata
ultimis quas pagrãs undiq om̃e hic feritate expulit S fe¬
minea uiꝰ feminea interimor manu Onate uere hoc nom̃
usurꝑa pltri ne me occidente matris suꝑet caritas huc arn¬
pe abie manibꝰ absbaicta pips. Iam cernã mene ã illã
potiore putes. perge aude nate illacrima patris pestibꝰ mise¬

Expanded text:
pe/rtuli! Nec mi/hi Iunonis te/rror inplaca/bilis Nec ta/ntum invexit tripe/rtuli! Nec mi/hi Iunonis te/rror inplaca/bilis Nec ta/ntum invexit tri/stis Eurystheu/s mali, Quantum u/na vaecors Oe/nei partu e/dita.lacerat vi/scera Urge/nsque graviter pu/lmonum haurit spi/ritus: Iam de/colorem sa/nguinem omnem exo/rbuit. Sic co/rpus clade horri/bili absumptum e/xtabuit, Ipse i/nligatus pe/ste interimor te/xtili. Hos no/n hostilis de/xtra, non Terra e/dita Mole/s Gigantum, no/n biformato i/mpetu Centau/rus ictus co/rpori inflixi/t meo, Non Gra/ia vis, non ba/rbara ulla inma/nitas, Non sae/va terris ge/ns relegata u/ltimis, Quas pe/ragrans undique o/mnem ecferitatem e/xpuli, Sed fe/minae vir fe/minea interimo/r manu. O na/te, vere hoc no/men usurpa/ patri, Ne me o/ccidentem ma/tris superet ca/ritas. Huc a/rripe ad me ma/nibus abstracta/m piis; Iam ce/rnam, mene an i/llam potiore/m putes. Perge, au/de, nate! inla/crima patris pe/stibus, Mise
Abbreviated transcription (Latin):
Udiosie ꝙͦ nã dicũt nec tñ malũ. hic ꝗ solũ hoc malũ dicit⁊
codao oñꝰ extreinũ sapiẽte censet id suaue dicturũ. Ego
dis tauro toꝵ ꝙ sĩ eẽt ĩ lectulo. Ego tãta ui nõ tribuo sapre ꝯͣ¬
dolorey si fortis in ꝑferrendo offõ satis ẽ ut letet᷑ ⁊̃ nõ postu¬
Lo Tuistis enĩ res est sine dubio amara asꝑa inimica neͣ
au paciendũ tollerãdũq difficilis. Aspice philotetã cui cõcededũ
tetpos crugiatus aeͣnt. Itaq exclamat auxiliũ expetens mo¬
ri cupiẽs sheũ ꝗ salsis fluctib mãdet me ex sublimi uertice
saxi. Iã ia assũmor. cõficit aĩa us uulnĩs ulceris estus.
cũ ĩmortalitate ip̃a morte querebat quas hic uoces aput
sophod  ĩ trachinis edit. cui cũ deianira sanguẽ centu¬
ri ticta tunita irouiss ĩhesissetq ea iuscerib ait ille o
młta dictu grauia ꝓpessu asꝑa q̃ corpore exanclata atq uiõ

Expanded text:
ontra naturam dicunt, nec tamen malum. hic, qui solum hoc malum dicit et malorum omnium extremum, sapientem censet id suave dicturum. ego idis tauro, quod, si esset in lectulo; ego tantam vim non tribuo sapiedolorem. si fortis est in perferendo, officio satis est; ut laetetur etiam, non postulo. tristis enim res est sine dubio, aspera, amara, inimica naturae, ad patiendum tolerandumque difficilis. Aspice Philoctetam, cui concedendtae/tros cruciatu/s cient. itaque exclamat auxilium expetens, mori cupiens; Heu, qui/ salsis flucti/bus mandet Me ex su/blimo verti/ce saxi! Iam iam a/bsumor; confi/cit animam Vis vo/lneris, ulceris ae/stus.cum inmortalitatem ipsa morte quaerebat: quas hic voces apud Sophoclem in Trachiniis edit! cui cum Deianira sanguine Centauri tinctam tunicam induisset inhaesissetque ea visceribus, ait ille: “O mu/lta dictu gra/via, perpessu a/spera, Quae co/rpore exancla/ta atque animo
Abbreviated transcription (Latin):
cione ẽẽ uult temaria atq ĩꝯsiderata et plerũq peccatoꝵ
uicior ꝙ laudatx fama popularis simłatiõe honestatis formã
ruis pulartudinẽq cormipit. Qua cecitate hoĩes cũ queda
⁊u pelara cupent᷑. eaq nescirẽt nec ubi nee qualia eẽnt fun¬
dibus euterunt᷑ alii suas quitates alii ip̃i occiderũt. Atq hi ꝗdẽ
optima petentes nõ tã uolũtate ꝙͣ cursus errore fallũt᷑. Quto
ꝗ petuni ⁊ eupiditate qui uoluptatũ libidine ferũt᷑ qͦꝵ ita ꝑtur

Expanded text:
tricem esse volt, temeraria atque inconsiderata et plerumque peccatorum tricem esse volt, temeraria atque inconsiderata et plerumque peccatorum vitiorumque laudatrix, fama popularis, simulatione honestatis formam eius pulchritudinemque corrumpit. qua caecitate homines, cum quaedam etiam praeclara cuperent eaque nescirent nec ubi nec qualia essent, funditus alii everterunt suas civitates, alii ipsi occiderunt. atque hi quidem optuma petentes non tam voluntate quam cursus errore falluntur. quid? qui pecuniae cupiditate, qui voluptatum libidine feruntur
Abbreviated transcription (Latin):
uersamur ut pene eũ lacte nutricis erpore suxisse uideam᷑ sũ uõ
parentib redditi deinde magñs traditi sumus tũ ita uariis ĩ bui¬
mur erforib ut uaniciti ueritas ⁊ opinioni ꝯfirmata nã ipĩ cedat
Accedut ĩ poete ꝗ cũ magnã spẽ uoctrine sapiẽq p̃se tulerit audi
młticido tũ plane inficimur opinionũ p̃uitate a nãq descisimꝰ
magis expetẽdũ nicħ p̃stãciꝰ honorib Imꝑiis ppłeri głia iudicaue¬
rim ad quã fertur optimus ꝗsq uerãq illã honestatẽ expetens
quã una nã max inꝗnit. ĩ suma inanitate u̾sat᷑ cõsectaturq n
nullã ⁊minentẽ effigie urtutis s adumbratã ymaginẽ glorie.
est enĩ gloria solida q̃d̃ res ⁊ exp̃ssa ⁊ nõ adumbrata. Ea ẽ cõsen¬
cieno lauo honoꝵ ⁊ ĩcorrupta uox bene uidicãtiũ de excellẽtie ui¬

Expanded text:
versamur, ut paene cum lacte nutricis errorem suxisse videamur. cum vero versamur, ut paene cum lacte nutricis errorem suxisse videamur. cum vero parentibus redditi, dein magistris traditi sumus, tum ita variis imbuimur erroribus, ut vanitati veritas et opinioni confirmatae natura ipsa cedat. accedunt etiam poëtae, qui cum magnam speciem doctrinae sapientiaeque prae se multitudo, tum plane inficimur opinionum pravitate a naturaque desciscimus, magis expetendum, nihil praestantius honoribus, imperiis, populari gloria iudicaverunt. ad quam fertur optumus quisque veramque ilersatur consectaturque nullam eminentem effigiem virtutis, sed adumbratam imaginem gloriae. est enim gloria solida quaedam res et expressa, non adumbrata; ea est consentiens laus bonorum, incorrupta vox bene iudicantium de excellenti vi
Abbreviated transcription (Latin):
Uidnã brute ẽẽ cause pute ꝙ cũ ꝯstemꝰ ex aĩo ⁊ corꝑe
corporis curandi tuendiq cã q̃sita sit ars eiꝰ atq utilitas
deoꝵ ĩmortaliu inuẽcioni ꝯsecrata animi aũt medici¬
na nec tã destderata sit ante ꝙͣ uiuẽta nec tã culta
postea ꝙͣ cognita ẽ nec tã młts grata ⁊ ꝓbata pluribꝰ ⁊̃ suspecta et
iniusa/ An ꝙ corporis grauitate ⁊ dolore aĩo iudicamꝰ. Animi mor¬
bu corpore nõ sentimꝰ. Ita sit ut aĩus de se ip̃e tũ uidicet cũ to ip̃
que iudicatur egrotet. Quod si tales nos na genuisset ut eã ip̃a
bis dedit igniciclos qͦs celeriter malis morib opinionibꝰq depra¬
uatis sic restinguimus ut nusꝙͣ nature lumẽ appareat. Qũt
eĩ ĩ ingeniis nãs semena ĩnata uixtutũ q̃ si adolescere lice̾t ipã nos
ad beata uita naͣ ꝑdueeret. Nũc at̃ simłatq editi ĩ lucẽ ⁊ suscepti
sumus ĩ om̃i ꝯtinuo prauitate et ĩ fũma oppinionis ꝑuersitate

Expanded text:
 Brute, causae putem, cur, cum constemus ex animo et corpore, corporis curandi tuendique causa quaesita sit ars atque eius utilitas deorum inmortalium inventioni consecrata, animi autem medicina nec tam desiderata sit, ante quam inventa, nec tam culta, posteaquam cognita est, nec tam multis grata et probata, pluribus etiam suspecta et invisa? an quod corporis gravitatem et dolorem animo iudicamus, animi morbum corpore non sentimus? ita fit ut animus de se ipse tum iudicet, cum id ipsum, quo iudicatur, aegrotet. Quodsi talis nos natura genuisset, ut eam ipsam bis dedit igniculos, quos celeriter malis moribus opinionibusque depravati sic restinguimus, ut nusquam naturae lumen appareat. sunt enim ingeniis nostris semina innata virtutum, quae si adolescere liceret, ipsa nos ad beatam vitam natura perduceret. nunc autem, simul atque editi in lucem et suscepti sumus, in omni continuo pravitate et in summa opinionum perversitate
Abbreviated transcription (Latin):
pene ab ip̃o foro orisi ꝗd futuꝵ putamꝰ cu aduitore populo
quo utebant᷑ antea nũc minime uti posse uidemꝰ. Et eniz¬
ph̾ya pancis ꝯtenta iudicibꝰ młtitudine ipã ꝯsulto fugiẽs eiq
ip̃i ⁊ suspecta ⁊ ĩuisa ut uł siꝗs uniu̾sa uelit uituꝑare scdo ed
ppło facere possit uł si ĩ ea quã nos maxie seꝗmur conet᷑ inua
Pro achademia aut̃ q̃ oicenda eent satis accurate ĩ acbsedait¬
micis. uiiͣ. libris explicata arbitram᷑. S tñ tm̃ abest ut
pissensionib ue iuguisset. Quã obres hortor om̃s q sapias de
possut ut ħꝰ quoq gnis laude ia langũcti gretie eripiãtret
braffexat ⁊ hãc urbe sicut reliquas om̃s q̃ ꝓdes cenãt expe¬
tende stuadio atq inoustria sua maiores ip̃ teaustulerinue:
deq orator q̃dẽ laus ita ducta ab humili uenitoa disũtom

Expanded text:
paene ab ipso foro inrisi: quid futurum putamus, cum adiutore populo, quo utebamur antea, nunc minime nos uti posse videamus? est eniphilosophia paucis contenta iudicibus, multitudinem consulto ipsa fugiens eique ipsi et suspecta et invisa, ut, vel si quis universam velit vituperare, secundo id populo facere possit, vel si in eam quam nos maxime sequimur conetur invadpro Academia autem quae dicenda essent, satis accurate in Academicis quattuor libris explicata arbitramur; sed tamen tantum abest ut dissensionibusque viguisset. Quam ob rem hortor omnis, qui facere id possunt, ut huius quoque generis laudem iam languenti Graeciae eripiant et transferant in hanc urbem, sicut reliquas omnis, quae quidem erant expetendae, studio atque industria sua maiores nostri transtulerunt. atque oratorum quidem laus ita ducta ab humili venit ad summum,
Abbreviated transcription (Latin):
tu ferũt atq ut ĩ eode siłi uerser ut ager ꝙͣuis fertilis sine cultu¬
ra fructuosus cẽ nõ pot̃ sic sine doctrna aũis. Itaq ẽ utraq re
sine altera debilis. Cultura ãt aĩ pħya ẽ. Nec extrahit uicia ra¬
dicitus ⁊ p̃ꝑat aĩos ad satus accipiendos Eaq mũdat hiis et ut ita
dica serit que adulta fructus s ub̾imos ferãt. Agamus gͥ ut
cepimus dic si uis de quo disputari uelis.A.¬
olorẽ existimo maxiu inaloꝵ oñ.A. Eciãne maiꝰ qͣ dedecus:
Anen audeo co dicere goẽ ⁊ me pudet tã cito de siã eẽ deiectu.

Expanded text:
tum ferunt. atque, ut in eodem simili verser, ut ager quamvis fertilis sine cultutum ferunt. atque, ut in eodem simili verser, ut ager quamvis fertilis sine cultura fructuosus esse non potest, sic sine doctrina animus; ita est utraque res sine altera debilis. cultura autem animi philosophia est; haec extrahit vitia radicitus et praeparat animos ad satus accipiendos eaque mandat is et, ut ita dicam, serit, quae adulta fructus uberrimos ferant. Agamus igitur, ut coepimus. dic, si vis, de quo disputari velis. Dolorem existimo maxumum malorum omnium. Etiamne maius quam dedecus? Non audeo id dicer
Abbreviated transcription (Latin):
cri quas p̃ceptis ꝯfirmat uim fortituoĩs. Te pa excelsur quẽ¬
da ludel ⁊ altu ⁊ humana despiciente genuit. Itaq facile ĩ aio
forti ꝯtra morte hĩta insedit oro. S hec cade nũ censes apud
Rodipõs ualert nͥ comooũ paucos a quib iruenta disputata
ita aĩo ac uita ꝯstitut᷑ ut rõ postulat ꝗ disciplinã suã nõ osten¬
paroit Srdere licet alios tãta leuitate ⁊ iagatione utihis sũit
ho didiasse meluis alios pecunie cupidos glie nõ nullos mltos
ubidini ẜuos ut cũ eoꝵ uita mirabiłr pugnet or̃o. qd̾ ꝗdẽ mͥ¬
uidr᷑ eẽ turpissimũ. Ut eĩ si gramaticũ se ꝓfessus ꝗspiã barbare
loguat᷑ aut si absurde canitis ꝗ se ħu uelit musicũ hoc tur¬
to ꝗde arguintu est nich eã ꝓdesse. Nã ut agri nõ om̃s frugi¬
feri sũt ꝯ colũtur falsũq illico ac improbe et si ĩ segete sũt dete¬
nore dare fouges tñ ip̃e suapte n᷑aͣ enitẽt sic aĩ nõ om̃s culti finc¬

Expanded text:
quasi praeceptis confirmat vim fortitudinis. te natura excelsum quendam videlicet et altum et humana despicientem genuit; itaque facile in animo forti contra mortem habita insedit oratio. sed haec eadem num censes apud eos ipsos valere nisi admodum paucos, a quibus inventa disputata ita animo ac vita constitutus, ut ratio postulat? qui disciplinam suam non ostenpareat? Videre licet alios tanta levitate et iactatione ut eis fuerit non didicisse melius; alios pecunie cupidos, glorie nonnullos, multos libidinum servos, ut cum eorum vita mirabiliter pugnet oratio, quod qur esse turpissimum. ut enim si grammaticum se professus quispiam barbare loquatur, aut si absurde canat is qui se haberi velit musicum, hoc turid quidem argumentum est. nam ut agri non omnes frugiferi sue Fruge/s, tamen ipsae sua/pte natura e/nitent , sic animi non omnes culti fruc
Abbreviated transcription (Latin):
noctãt᷑ ai egrotationes ꝙͣ corporis an ꝙ corpora curał possĩt¬
uoꝵ aũt nulla medicina sit. At ⁊ morbi ꝑniciosiores pluresq
sut aĩ ꝙͣ corporis. hii enĩ ip̃i odiosi sũt ꝙ ad animũ ꝑtinent
cũ q solicitant. Animꝰq eger ut ait ennuiꝰ semꝑ errat nͨ pati
net ppeti pot̃ cuꝑe nũꝙͣ desinet. Quibꝰ duob morbis ut o¬
puttamꝰ alios egrituoine ⁊ cupdoitate ꝗ tãde̾ possũt ĩ cõpore¬

Expanded text:
 aegrotationes quam corporis, an quod corpora curari possint, animorum medicina nulla sit? at et morbi perniciosiores pluresque sunt animi quam corporis; hi enim ipsi odiosi sunt, quod ad animum pertinent eumque sollicitant, animusque aeger, ut ait Ennius, semper errat neque pati neque perpeti potest, cupere numquam desinit. quibus duobus morbis, ut omittam alios
Abbreviated transcription (Latin):
nos corpora sumus nec ego tibi dicens hoe corpori tuodico. Su
ꝯ noste te dicit hoc dicit noste aĩr tuũ. Nã corpus qoꝵ quuadẽ
nosce a diuinu eẽt nõ eẽt accioris cuida aĩ p̃ceptũ tributũ a¬
deo sib hoc se ip̃m posse cognoscere s si qualis sit aĩus ip̃e qĩs
nesciet dic q̃se ne bẽ ꝗdẽ se sciet ne moneri ꝗde se. Ex quo illã
ratio nata est platonis q̃ a socrate ẽ ĩ fedro explicata aͥ me ãt posi¬
ta est in sexto libro de re publica.¬
uos semꝑ mouet eternũ ẽ. Quodat᷑ motũ affert alicui qpr ip̃e¬
agitatr fabic̃de quãdo finez ht motus uiuendi sines hat neadẽ.

Expanded text:
nos corpora sumus, nec ego tibi haec dicens corpori tuo dico. cum nos corpora sumus, nec ego tibi haec dicens corpori tuo dico. cum igitur nosce te dicit, hoc dicit: nosce animum tuum. nam corpus quidem n esset hoc acrioris cuiusdam animi praeceptum tributum deo sc. hoc se ipsum posse cognoscere . Sed si, qualis sit animus, ipse animus nesciet, dic quaeso, ne esse quidem se sciet, ne moveri quidem se? ex quo illa ratio nata est Platonis, quae a Socrate est in Phaedro explicata, a me autem posita est in sexto libro de re p.: “Quod semper movetur, aeternum est; quod autem motum adfert alicui qgitatur aliunde, quando finem habet motus, vivendi finem
Abbreviated transcription (Latin):
aciẽ Hec reputet᷑ isti ꝗ negãt aĩu sine corpore se intelligere posse
Uidebũt quẽ ĩ ip̃o corpore intelligat᷑ ꝯdichi ꝗde riã aĩo intuoit ⁊
młto difficilior occurrit cogitacio młteq obscunor qualis auis in
corpore sit tãꝙ aliene domui ꝙͣ qualis cũ exierit et ĩ libeꝵ celũ
qr pomũ sua uenĩt. Nisi .n. quod nũꝙͣ udimus id quale sit in¬
telligere nõ possumus. certe ⁊ deũ ip̃m ⁊ diuitiũ aũc corporee
libatum: cogitatioe ꝯplecti possumus. Dictarchus ꝗde ⁊ Aristore¬
nus quia difficilis erat aĩ quid aut qualis cẽt intelligencia nul¬
lũ oĩõ aiũ ẽẽ dixerũt.
st̃ istu diq̃de uł marimũ aĩo ip̃o aĩu uidert. Et nimirũ hac hab
um p̃ceptũ apollinis quo monet ut se ꝗso noscat. No eĩ pedo
ido p̃cipi ut in embra nostra aut statura figurãue nostamꝰ neꝙ

Expanded text:
aciem? Haec reputent isti, qui negant, animum sine corpore se intelligere posse, aciem? Haec reputent isti, qui negant, animum sine corpore se intelligere posse, videbunt, quem in ipso corpore intellegant. mihi quidem naturam animi intuenti multo difficilior occurrit cogitatio, multo obscurior, qualis animus in corpore sit tamquam alienae domi, quam qualis, cum exierit et in liberum caelum quasi domum suam venerit. si enim, quod numquam vidimus, id quale sit intellegere non possumus, certe et deum ipsum et divinum animum corpore liberatum cogitatione complecti possumus. Dicaearchus quidem et Aristoxenus, quia difficilis erat animi quid aut qualis esset intellegentia, nullum omnino animum esse dixerunt. est illud quidem vel maxumum animo ipso animum videre, et nimirum hanc habet vim praeceptum Apollinis, quo monet ut se quisque noscat. non enim credo id praecipit, ut membra nostra aut staturam figuramve noscamus; neque
Abbreviated transcription (Latin):
na sint ꝙ het sine doctria creditiũ fuerũt. p̃claꝵ aũt̃ nescio
qđ a creptiꝰ sũt ꝗ didicerũt se cũ tp̃o mortis uenisset totos eẽ pe¬
pirarer &ugdut iasit nich enĩ pugno ꝗd ħt̃ ista res aut leta
sit ⁊ platonis uera stũa. Ut enĩ rõne plato nullã afferret iude
quid hõĩ tribuã ip̃a auctoritate ne frũgeret. Tot aũt rões actulit
ut uelle ceteris sibi certe ꝑsuasisse uideat᷑. S plurimi ꝯtra nitut᷑
aiõsq qiͣ capite dãnatas morte młctant. Neq aliud ẽ ꝗcꝙͣ cur in¬
credibilis his aĩoꝵ uideat᷑ eternitas nͥ ꝙ neq̃unt qualis aĩs sit
uatans corpore intelligere ⁊ cogitatione ꝯphendere. Quasi uõ in¬
telligant qualis sit ĩ ipõ corpore que ꝯformatõ q̃ magnitudo. ꝗd
locus . Ut si iã possẽt ĩ hoiẽ uno cerni osa que nũo tecta sũt cas¬
rus ne ĩ ꝯspectu uidẽat᷑ añis an tanta sit eius tenuitas ut fugiat¬

Expanded text:
e doctrina credituri fuerunt. praeclarum autem nescio quid adepti sunt, quod didicerunt se, cum tempus mortis venisset, totos esse perituros. quod ut ita sit —nihil enim pugno—, quid habet ista res aut laetasit et Platonis vera sententia. ut enim rationem Plato nullam adferret—vide, quid homini tribuam—, ipsa auctoritate me frangeret: tot autem rationes attulit, ut velle ceteris, sibi certe persuasisse videatur. Sed plurimi contra nituntur animosque quasi capite damnatos morte multant, neque aliud est quicquam cur incredibilis is animorum videatur aeternitas, nisi quod nequeunt qualis animus sit vacans corpore intellegere et cogitatione comprehendere. quasi vero intellegant, qualis sit in ipso corpore, quae conformatio, quae magnitudo, qui locus; ut, si iam possent in hourus ne in conspectum videatur animus, an tanta sit eius tenuitas, ut fugiat
Abbreviated transcription (Latin):
lisimachus rex gucez minaret istis queso inꝗt ista horribilia
minitare purpuratis tius. Theodori ꝗde nichil interest hu¬
mine an sublime putrescat. Cuiꝰ hoc dicto admoncor ut aliqd
enãde humatione ⁊ sepultura dicendu existime Rem nõ dit
De qua sacrates qdẽ ꝗd senẜit appetuĩ eo bibrsĩ quo uororat degiso
dẽ tam multa dlximus. Cũ eni de ĩmortalitate aĩoꝵ despuduss

Expanded text:
Lysimachus rex crucem minaretur, istis, quaeso inquit ista horribilia minitare purpuratis tuis: Theodori quidem nihil interest, humine an sublime putescat. Cuius hoc dicto admoneor, ut aliquid etiam de humatione et sepultura dicendum existimem, rem non difde qua Socrates quidem quid senserit, apparet in eo libro in quo moritur, de quo iam tam multa d
Abbreviated transcription (Latin):
at᷑ melius extremo. d tp̃s ẽ inꝗd iã hĩc abire me ut monriar
uos ut uitar agitis. Strũ at sit melius diꝑ ĩmortales sciunt.
hoĩe qoe arbitror scire nemine. Ne ego at paulo malĩ hunc
aĩu mali ꝙͣ eoꝵ oĩu fortunas ꝙ de hoc iudicauerũt.
Tsi ꝗte pccr deos negat scire quenꝙͣ id scit ipẽ utrũ sit melius¬
Nam dixit ante set suu illud nichil ut affirmet teuet ad extre¬
mũ Nos aut̃ teneamus ut nicħ censeamus ẽẽ malũ qd̾ sit a natua̾
datũ om̃ibꝰ intelligamꝰq si moes malũ sit eẽ sempiternũ malu

Expanded text:
autem melius extremo: sed tempus est inquit iam hinc abire, me, ut moriar, autem melius extremo: sed tempus est inquit iam hinc abire, me, ut moriar, vos, ut vitam agatis. utrum autem sit melius, dii inmortales sciunt, hominem quidem scire arbitror neminem. Ne ego haud paulo hunc animum malim quam eorum omnium fortunas, qui de hoc iudicaverunt. etsi, quod praeter deos negat scire quemquam, id scit ipse utrum sit melius—nam dixit ante—, sed suum illud, nihil ut adfirmet, tenet ad extremum; nos autem teneamus, ut nihil censeamus esse malum, quod sit a natura datum omnibus, intellegamusque, si mors malum sit, esse sempiternum malum.
Abbreviated transcription (Latin):
chu Eacu tciptolomũ. ꝯueireq cos ꝗ iulte cũ fide uixent. bec
peqrinatio inedioeris nobis uedẽ pot̃. Ut uͦ colloꝗ cũ orpheo. museo.
homero. hesiode liceit quãti tante extimatis: Et ꝗde sepe emori
si fici᷑ poss uelle ut ea q̃ dico mͥ liceret ĩueĩre. Quãta delectatiõe
aut afficerer cũ palamede cũ aiate cũ alios iudicio iniquoꝵ
circũuentos ꝯueĩrem : tẽptare ⁊̃ sũmi regis ꝗ maxĩas copias du¬
uit ad treiã et ulixis sisifiq prudentia nec ob ea re cũ ħ exꝗ¬
terem sicut hic facieba capite dãnarer. Nec uos ꝗde utdices
hii ꝗme absoliustis morte timeretis. Nec ẽĩ cuiꝙͣ bono mali.
ꝗcꝙͣ cueĩre pot nec iuuo net mortuo. nec ũꝙͣ eus res adiis imt¬
mortalib negligent᷑. nec mͥ ip̃i hoc accidit fortuito. nec u hiis ̃¬
sor n ꝙ mnichi nacere se crediderunt. Et hec ꝗde hoc mͦ i lichil

Expanded text:
ste et cum fide vixerint— haec peregrinatio mediocris vobis videri potest? ut vero conloqui cum Orpheo Musaeo Homero Hesiodo liceat, quanti tandem aestimatis? equidem saepe emori, si fieri posset, vellem, ut ea quae dico mihi liceret invisere. quanta delectatione autem adficerer, cum Palamedem, cum Aiacem, cum alios iudicio iniquo circumventos convenirem! temptarem etiam summi regis, qui maximas copias duxit ad Troiam, et Ulixi Sisyphique prudentiam, nec ob eam rem, cum haec exquirerem sicut hic faciebam, capite damnarer.—Ne vos quidem, iudices i qui me absolvistis, mortem timueritis. nec enim cuiquam bono m evenire potest, nec vivo, ne mortuo; Nec unquam eiva ICS a Diis immortalibus negligentur, nec mihi ipsi hocaecidit fortuito, nec vero iod mihi nocere se crediderunt.” et haec quidem hoc modo; nihil
Abbreviated transcription (Latin):
sequs uer mlnacoinis udiçiũ de bonis si quãdo ẽ mag
laudandũ est ꝙͣ illi ob eã rẽ beati. Nõ possumus ãt dicere
quomodo hoc actipiat᷑ ligirrgũ solonẽ legũ ⁊ puͣ discipliẽ
carere głia. Themistode Epaminũda bellice uirtutis dente
enĩ salamina ip̃a neptunus obruet ꝙͣ salamini trophei
memoria pͥusq boetia leutra tollent̃ ꝙ pugne leutͥce gła.
Multo aũt tardius fama deẜet curiu. fabriciũ. Calatinum
duos scipiones duos affiicanos. Maximũ. Marcellũ. pau¬
lu. Catone leliũ. ĩ nũabiles alios quoꝵ silitudine aliquã
qͥ arripuerit nõ ea fama ppłari s uera bonoꝵ laude n¬
metiẽs fidenti aĩo si ita res ferpet gradiet ad mortem¬
et cognouimus. Scdis uͦ sius reb uolet ⁊ mori. Nõ eĩ tam
cumłs bonoꝵ iocũdꝰ eẽ pot̾ ꝙͣ molesta decessio. Hãc siua sigͥ¬
ficari udet Iaconis illa uox ꝗ cũ redius Diagoras olim

Expanded text:
udicium de bonis bonum si quando est, magis laudandum est quam illi ob eam rem beati. non possum autem dicere, quoquo modo hoc accipietur, Lycurgum Solonem legum et publicae disciplinae carere gloria, Themistoclem Epaminondam bellicae virtutis. ante enim Salamina ipsam Neptunus obruet quam Salaminii tropaei memoriam, priusque e Boeotia Leuctra tollentur quam pugnae Leuctricae gloria. multo autem tardius fama deseret Curium Fabricium Calatinum, duo Scipiones duo Africanos, Maximum Marcellum Paulum, Catonem Laelium, innumerabilis alios; quorum similitudinem aliquam qui arripuerit, non eam fama populari, sed vera bonorum laude metiens, fidenti animo, si ita res feret, gradietur ad morteme cognovimus. secundis vero suis rebus volet etiam mori; non enim tam cumulus bonorum iucundus esse potest quam molesta decessio. hanc sententiam significare videtur Laconis illa vox, qui, cum Rhodius Diagoras, Olym
Abbreviated transcription (Latin):
aniusi ere atus de ño dubiã morte ꝯcurrerũt. Que qõe si timeref
iiust us biutus ancens cũ editu tyranu quẽ ip̃e expulenitin
plio onoissut. Nocũ latinis decertans pater deciuis cũ etruscis
plies cũ psero nepos se hostiũ telis obiecissent Nõ uno bello pro
filuesa cu pontes sciriones yspania uidisset paulũ ⁊ geminũ sãne.
penusia mattellũr latini albinũ lucani grachũ. Nlũ ꝑ hor mises

Expanded text:
am exercitus ad non dubiam mortem concurrerunt! quae quidem si timeretur, non Lucius Brutus arcens eum reditu tyrannum, quem ipse expulerat, in proelio concidisset; non cum Latinis decertans pater Decius, cum Etruscis filius, cum Pyrrho nepos se hostium telis obiecissent; non uno bello pro patria cadentis Scipiones Hispania vidisset, Paulum et Geminum Cannae, Venus
Abbreviated transcription (Latin):
T̃. Qiuis hãc aĩ maxĩa eꝗtatẽ ĩ ip̃a morte laudaret si mortẽ ma¬
lũ udi caret: utoit cĩ i eũde captere atq ĩ eũde paucis
post añis sciphu docrates eodẽ scelere iudicũ qͦ tyrãnoꝵ Et
mittar ad morte. Recc̃e ẽ eĩ sit alteꝵ de duob ut aut sensas
om̃s oĩo mors auferat aut ĩ aliũ quẽꝙͣ ał quẽdã locũ ex hiĩs lo¬
cis morte migret᷑. Quã obre siue sensus extĩguit᷑ more̾q ei
affert: dii boni ꝗo lucri ẽ mori aut ꝙͣ młti dies reꝑiri possũt
nereẽ mortẽ in eas horas quas ꝗ euita excessũt ĩ colũt o mlł¬
ro i braci cẽ tone cũ ab hiis ꝗ se iudicu nuõ hr̃i uolũt eua

Expanded text:
est. Quis hanc animi maximi aequitatem in ipsa morte laudaret, si mortem, maest. Quis hanc animi maximi aequitatem in ipsa morte laudaret, si mortem, malum iudicaret? vadit enim in eundem carcerem atque in eundem paucis post annis scyphum Socrates, eodem scelere iudicum quo tyrannorum re, quod mittar ad mortem. necesse est enim sit alterum de duobus, ut aut sensus omnino omnes mors auferat aut in alium quendam locum ex his locis morte migretur. quam ob rem, sive sensus extinguitur morsque eiadfert, di boni, quid lucri est emori! aut quam multi dies reperiri possunt, nem esse mortem in eas oras, quas qui e vita excesserunt incolunt, id multo
Abbreviated transcription (Latin):
uut pobore at magnitudiẽ et ĩ oĩu ueꝵ humanaꝵ ꝯtẽptios¬
ũa desprientia et ĩ om̃i uͥtute ponamus iussu tyrãnorum
magnas abusdã bonis illusi destitutiq uidetm᷑. Ꝙ si expec¬
tasdo ⁊ destderando pendemꝰ aĩs cruciamꝰ angim᷑. ꝓħ dii ĩ¬
mortles ꝙ illud iter iocundu õẽ debet quo ꝯfecto nulla
resliqua cum nulla solicitudo futura sit. Qua me delectat
rheraenes ꝙͣ clato aĩo ẽ. Et si enĩ flemꝰ cũ legimꝰ tñ non
miserabiłt uir clarus emoritur. Qui cũ ꝯiectus ĩ carcere̾ tri¬
ginta iussu tyrãnoꝵ uenenũ ut siciens obdĩixisset reliquũ¬
sic e poculo ciecit ut to resonaret quo sonitu redoito arridens
ꝓpino inꝗt hoc puloro eritie ꝗ ĩ eũ fuerat detrimus. Greti enĩ
gius extremo sp̃ũ cũ iã p̃cordiis cõceptã morte ꝯtinẽt uereq
ei ꝙ uenenũ p̃buerat mortẽ tũ ẽ auguratꝰ que breui ꝯsecuta

Expanded text:
mi robore ac magnitudine et in omnium rerum humanarum contemptione ac despicientia et in omni virtute ponamus. nam magnis quibusdam bonis, inlusi destitutique videamur. quodsi expectando et desiderando pendemus animis, cruciamur, angimur, pro di inmortales, quam illud iter iucundum esse debet, quo confecto nulla reliqua cura, nulla sollicitudo futura sit! quam me delectat Theramenes! quam elato animo est! etsi enim flemus, cum legimus, tamen non miserabiliter vir clarus emoritur: qui cum coniectus in carcerem triginta iussu tyrannorum venenum ut sitiens obduxisset, reliquusic e poculo eiecit, ut id resonaret, quo sonitu reddito adridens propino inquit hoc pulchro Critiae, qui in eum fuerat taeterrimus. Graeci enim gius extremo spiritu, cum iam praecordiis conceptam mortem contineret: vereque ei, qui venenum praebuerat, mortem est eam auguratus, quae brevi secuta
Abbreviated transcription (Latin):
u edit suucot cũ xł ꝯfecenit reliquos dormiat Ne sues quide
u ucłit nõ mõ ip̃e. Endimion uͦ si fabulas audire uolumus
nescio quãdo ĩ lachino obdormiuit ꝗ ẽ mõs carie/ nõdũ opinor
est exꝑrectus. Nũ ig eũ curare censes cũ luna laboret a qua
cum sopitus putatur ut eu dormiente oscularet᷑. Ruid curet
autẽ qui nec sentit ꝗde: habes somnũ ymaginẽ mortis ⁊¬
eazq cotrdie indius ⁊ dubitas ꝗn sensus ĩ morte nulł sit.
cũ eius simłacro uideas ẽẽ nullu sen su. Pellãt᷑ gͦ iste ĩeptie
pene aniles ante tẽpꝰ mori miẜu ẽẽ. Qudo tãde tẽpꝰ: na¬
fure ne: at ea ꝗde dedit usura uite tãꝙͣ pecunie nulla
pstituta die. Quid ẽ igͣ ꝙ q̃rare si repetit cũ uult. Ea enim
sdcc̃e accepas. Ide si pues ꝑuus occiderit equo aĩo ferrendu
putãt siu incunis ne ferendũ ꝗde. Atꝗ ab hoc acerbus

Expanded text:
um sexaginta confecerit, reliquos dormiat. Ne sues quidem id velint, non modo ipse. Endymnion vero, si fabulas audire volumus, nescio quando in Latmio obdormivit, qui est mons Cariae, nondum, opinor, est experrectus. 864. I, IX, consopitus putatur, ut eum dormientem oscularetur? quid curet autem, qui ne sentit quidem? habes somnum imaginem mortis eamque cotidie induis: et dubitas quin sensus in morte nullus sit, cum in eius simulacro videas esse nullum sensum? Pellantur ergo istae ineptiae paene aniles, ante tempus mori miserum esse. quod tandem tempus? naturaene? at ea quidem dedit usuram vitae tamquam pecuniae nulla praestituta die. quid est igitur quod querare, si repetit, cum volt? ea enim condicione acceperas. Idem, si puer parvus occidit, aequo animo ferendum putant, si vero in cunis
Abbreviated transcription (Latin):
paciare. Carerx ĩ morte nõ dr̃. Nec eĩ eẽt dolendũ. dicit᷑ illico bono
sue ur llo ꝑ qd Carere enir sencientis est nec sensus ĩ mortuo n

Expanded text:
ita carere in morte non dicitur; nec enim esset dolendum; dicitur illud: bono ita carere in morte non dicitur; nec enim esset dolendum; dicitur illud: bono ne intellegi quidem. carere enim sentientis est; nec sensus in mortuo: n
Abbreviated transcription (Latin):
qi plures fortunati sint ꝙͣ infelice aut aerte ꝗcꝙͣ sit fuũ ĩ reb
da sũt carentis caret oculis odiosa cecitas. liberis orbĩtas. ua¬
let sũc ĩ iius  a ortuoꝵ at̃ nõ mͦ uite comodis s ne uita ꝗdem
ipã qsꝙͣ caret de mortius loquor ꝗ nulli sũt. Nos ꝗ sumꝰ nu
aut q cornib caremꝰ aut pẽtus sit ꝗ io dixerit certe nemo
ꝓoita : ꝗa cũ tonõ has qd̾ tibi nec usu nec natura sit aptũ nec
ꝯformato illo de quo si mortales cuĩ sũt dubitare nõ possumus
ꝯmeatus interitus t̃ morte sit ut ne minima ꝗde sensus suspi
do relĩquat᷑. hoc ig̾ ꝓbe stabilito ⁊ fixo illud excuciẽdũ est ut.
sciatur qͥd sit carere ne relĩquat᷑ aliꝗd erporis ĩ uerbo. Carere gͥ
hoc signisicat egere eo qt̾ hr̃e uelis. In est eĩ uelle ĩ carendo nec
cũ sit tãꝙͣ ĩ febri dr̃ alia quada notioẽ uerbi. Dicit᷑ enĩ alio mõ
enã carere cũ aliꝗd nõ ħas et nõ hre te sencias etiã si id facle

Expanded text:
 plures fortunati sint quam infelices aut certi quicquam sit in rebus commoda sunt carentis: caret oculis, odiosa caecitas; liberis, orbitas. valet hoc in vivis, mortuorum autem non modo vitae commodis, sed ne vita quidem ipsa quisquam caret. de mortuis loquor, qui nulli sunt: nos, qui sumus, num aut cornibus caremus aut pinnis? ecquis id dixerit? certe nemo. quid ita? quia, cum id non habeas quod tibi nec usu nec natura sit aptum, non t et urguendum confirmato illo, de quo, si mortales animi sunt, dubitare non possumus, quin tantus interitus in morte sit, ut ne minima quidem suspicio sensus relinquatur—hoc igitur probe stabilito et fixo illud excutiendum est, ut sciatur, quid sit carere, ne relinquatur aliquid erroris in verbo. carere igitur hoc significat: egere eo quod habere velis; inest enim velle in carendo, nisi cum sic tamquam in febri dicitur alia quadam notione verbi. dicitur enim alio modo etiam carere, cum aliquid non habeas et non habere te sentias, etiams
Abbreviated transcription (Latin):
ad quẽꝙͣ pot̃ parit̾ enĩ cu uita sensus amittit᷑. nõ sencientis alite
nich est ullã ĩ ꝑte quod int̾sit. Reliquoꝵ suiẽ spe afferutit site foree
hoc delectat posse aĩos cũ e corporib excesfint ĩ celũ qrͣ in domici¬
lui suũ ꝑucĩte. A. me uͦ delectat idq primũ ita cẽ uelĩ deinde ⁊̃¬
si nõ sit michi tam̃ ꝑsuaderi ueli. M. quid tibi ergo oꝑa nra opus ẽꝰ
Ru eloquẽtia platone suꝑare possumꝰ: Euolue diligentꝰ cius eũ libꝵ¬

Expanded text:
entientis autem entientis autem nihil est ullam in partem quod intersit. reliquorum sententiae spem adferunt, si te hoc forte delectat, posse animos, cum e corporibus excesserint, in caelum quasi in domicilium suum pervenire. Me vero delectat, idque primum ita esse velim, deinde, etiamsi non sit, mihi persuaderi tamen velim. Quid tibi ergo opera nostra opus est? num eloquentia Platonem superare possumus? evolve diligenter eius eum lib
Abbreviated transcription (Latin):
ge omĩb platone semꝑ excipio p̃stans ⁊ ingenio ⁊ diligentia cuꝵ
quatuor noti illa gna prĩcipioꝵ eẽt aplexus equib omiã oriẽt᷑
quĩtar quãta na᷑ censet eẽ e qua sit mẽs. Cogitare enĩ ⁊ ꝓuto¬
nisse odisse cũpe timere. angi. letari. hec ⁊ siłia ĩ hoꝵ .iiiͦi. gnͣm
endelichiar appllat nõuo noĩe quasi quãdã ꝯtinuatam motioner ⁊
pusculis efficientem aĩa concursu quodã fortuto omittamꝰ. Richil
est eĩ apͭ istõs qd̾ nõ athomoꝵ turba ꝯficiat. Haꝵ snĩaꝵ que uera sit¬
diueditare malumꝰ an ad ꝓpositũ redire. F. cuꝑe equide utrũq
si posset s est dissicile ꝯfundere. Quar̾ si ut ista nõ disẜantir libe¬
rari mortis metu possumꝰ id agam. sin id nõ pot̃ nisi hac quõe
aĩoꝵ explicata nũc si uidetur hoc. illud alias. M. Quod malle te
guet᷑ si est aristoreni armonia dissoluet᷑. Q uid dedicares dictne¬

Expanded text:
Platonem semper excipio—praestans et ingenio et diligentia, cum quattuor nota illa genera principiorum esset complexus, e quibus omnia orerentur, quintam quandam naturam censet esse, e qua sit mens; cogitare enim et proamare odisse, cupere timere, angi laetari, haec et similia eorum in endele/xeian appellat novo nomine quasi quandam continuatam motionem et pusculis efficientem animum concursu quodam fortuito, omittamus; nihil est enim apud istos, quod non atomorum turba diiudicare malumus an ad propositum redire? Cuperem equidem utrumque, si posset, sed est difficile confundere. quare si, ut ista non disserantur, liberari mortis metu possumus, id agamus; sin id non potest nisi hac quaestione animorum explicata, nunc, si videtur, hoc, illud alias. Quod malle te guetur; si est Aristoxeni harmonia, dissolvetur. quid de Dicae
Abbreviated transcription (Latin):
&e ditas illa ĩ scolis dicere quo młti his auditis mortẽ sibi
ip̃i ꝯsisterent. Calimachi ꝗde epigrama ĩ ambranosa seemar¬
lpotum ⁊̃ quẽ ait cũ ei nĩchil acioisset adusi emuro se ĩ mãĩ
abictisse lecto platonis libro. Eiꝰ aut̃ que dud helesie liber e

Expanded text:
esse dicatur illa in scholis dicere, quod multi is auditis mortem sibiesse dicatur illa in scholis dicere, quod multi is auditis mortem sibiscerent. Callimachi quidem epigramma in Ambraciotam Theombrotum est, quem ait, cum ei nihil accidisset adversi, e muro se in mare abiecisse lecto Platonis libro. eius autem, quem dixi, Hegesiae liber e
Abbreviated transcription (Latin):
poreo facle pacictar M. uideo te alte spectarent iselludselus
ris uite: M mali uͦ ꝗd affert ista sña: fac enĩ aĩ sic inte¬
rire ut corpus nũ igͣ aliꝗs dolor aut oio post morte sensus
ĩ corꝑe ẽ: Nemo ꝗde iouicit et si democritũ ĩsimłat epicutꝰ
guũ ⁊ falsu eẽ arbitror et fit plerũq sine sensu. nõnũ ꝙͣ
ctiã cũ uoluptate totũq hoc leue ẽ qualetũq ẽ fit eĩ ad
pũctũ tprĩs Illud angit uł pocius excruciat discessus ab
om̃ibꝰ hiis que sũt bona ĩ uita. Uide ne amalis dici uerus ⁊¬
possit. Quio ego nũc lugeam uitã hoĩu uere riure possu. set
qd necce est cũ co agam ne post morter misos nos piltemi fore
Qtia uita efficere peploranto mi seriorem secm hoc ĩ colilro
⁊ q nos met ip̃os ꝙͣtũ potuimus ꝯsolati sunuao. Amnabio nice
hebesia sic copiose disputat᷑ ut lo a ree peholomeo phibitia

Expanded text:
posito facile patiebar. Video te alte spectare et velle in caelum posito facile patiebar. Video te alte spectare et velle in caelum ris vitae; mali vero quid adfert ista sententia? fac enim sic animum interire ut corpus: num igitur aliquis dolor aut omnino post mortem sensus in corpore est? nemo id quidem dicit, etsi Democritum insimulat Epicurus, guum! sed falsum esse arbitror, et fit plerumque sine sensu, non numquam etiam cum voluptate, totumque hoc leve est, qualecumque est; fit enim ad punctum temporis. Illud angit vel potius excruciat, discessus ab omnibus is quae sunt bona in vita. vide ne a malis dici verius possit. quid ego nunc lugeam vitam hominum? vere et iure possum; sed quid necesse est, cum id agam miseriorem? fecimus hoc in eo libro, in quo nosmet ipsos, quantum potuimus, consolati sumus. a malis igitur oc a Cyrenaico Hegesia sic copiose disputatur, ut is a rege Ptolomaeo prohibitus