comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Non est uictus. nnisi qui sẽ uictũ cͤdic
Cuiꝰ spes obrupta et extinita estieuꝰ
ãĩmꝰ arma deposuit Sispice rõnos
secũdo non tanta deffectione socioꝵ
non conspirticõno regũ ac gentium
Non tot infelicibus prelus at tum
pene ulũs uucci st. nlla unꝙ̃ apd
illos pacis mencio nłlm distaetiẽ
ueseigiũ nulla domꝙ nͥ alta prse
et ruicca consilia hee sane quis ⁊¬
illam ĩ pudorem sui ⁊ amorem tui
hostes tm̃ sues modo trm formida¬
les s totũ mox ex ordine t̾itipo orlẽ
uirtus Illos ac fortuam subiteret᷑.
Dictus sum fateor l Nunc
demium incipe noste foreuam. eet
hoc salcem bomi fugiens inuensti
nemo forme/ Res magnas greites
discit mltos docet exꝑiencia quos
scola non docuie et preceptoribus
surdũ caput hausie oculis qͥs aurib
non ualebat Nulla Rer hũanap
certor magiti ꝙͣ adil sitas nlła dis¬
cuciendis etiorib aptior aãgno
fortue uulneri corrui. Surge

Expanded text:
Non est victus nisi qui se victNon est victus nisi qui se victet extincta est, cuius animus arma deposuit. Aspice Romanos secundo, non tanta defectione sociorum, non conspiratione regum ac gentium, non tot infelicibus preliis ac ruinis pene ultimis victi sunt, nulla unquam apud illos pacis mentio, nullum diffidentie vestigium, nulla denique nisi alta prorsus et invicta consilia. Hoc sane quid illam in pudorem sui et amorem tui hostes tantum suos modo tam formidabiles, sed totum mox ex ordine terrarum orbem, virtus illis ac fortuna subiceret. Victus sum fateor. Nunc demum incipis nosse fortunam, et hoc saltem boni, fugiens, invenisti: nemo ferme res magnas gratis discit; multos docet experientia, quos schola non docuit, et preceptoribus surdum caput hausit oculis quod auribus non valebat. Nulla rerum humanarum certior magistra quam adversitas, nulla discutiendis erroribus aptior. Magno fortune vulnere corr
Abbreviated transcription (Latin):
absequi uoluis/ nec iñ pace nec in bel¬
lo nec in uicri destitues n m morte.
t prelio uictus sum.. Iam tiõr
euanuit speiare incipĩes hoc ẽ
hoꝵ series affeccuũ nam cũ spes ac
metus de futuro fuit iam ut futm
sit fututum esse desut qd timebas¬
h razagno presio uictus sum.tã¬
tum dẽ cũo uĩctus sis/ nempe ille si
decidit᷑ accũ est. Meministi ut̃ mar¬
cessus presio uictꝰ sie̾ ꝓximo ĩ aciẽ
redñs uictoremq suũ maiore ꝙͣ ab
allo p̾die uictus etat prelio uicit Et
Iulis Cesar ad diuachium inferior
as pharsaliam mox ingoiti prelior
uiccor fuit Multi prelio bello uicti
fuere uictores non ccidũs anui ũi¬
roꝵ fortiũ uniꝰ lucis euentu non
uictus hodie eias pugnabis cauti ꝯ̃
Ducis artem infausta prelia qͣĩ
tristes fidiq edocent magt̃i acto¬
ut ubi sit ertatũ plagis admouẽt
Sic agricolam sterilitas Dirchitec¬
tũ lãpsis edium. Equitem casuscͣ¬
bri nautam graues acuũt ꝓcelle
errando distĩtur.. Uũtus sum

Expanded text:
bsequi volueris, nec in pace nec in bello, nec in vita destitues, nec in morte. At prelio victus sum. Iam timor evanuit, sperare incipies: hec est horum series affectuum. Nam cum spes ac metus de futuro sint, iam, ut futurum turum esse desiit quod timebas. Magno prelio victus sum. Tantum ne animo victus sis. Nempe ille si cecidit, actum est. Meministi ut Marcellus prelio victus, die proximo in aciem rediit, victoremque suum maiore quam ab illo pridie victus erat, prelio vicit; et Iulius Cesar, ad Dyrrachium inferior, ad Pharsaliam mox ingenti prelio victor fuit. Multi, prelio victi, bello fuere victores. Non cadunt animi virorum fortium unius lucis eventu: non Victus hodie, cras pugnabis cautius. Ducis artem, infausta prelia, quasi tristes fidique edocent magistri, atque ubi sit erratum plagis admonent. Sic agricolam sterilitas, architectum lapsus edium, equitem casus crebri, nautam graves acuunt procelle: errando discitur. Victus sum
Abbreviated transcription (Latin):
dicõ autẽ unctꝰ utirĩq amietĩt
Quisqͥs ille ergo succumbit uere
uincitur.. Uictus sum .t Qs
stis An illud magno pompero
sit peccati minꝰ solet here qͥ uincit᷑
sucrũ ingens ꝙ optantes quidnõ
uinci mõdo ẜ morietiã elegerunt
et ꝓ fecto unicant᷑ egiegie qͥ morte
corpis q̃rũt aĩe sałm si pleriq ma¬
lis sus gandent. bonis aguntur
tanta homi mentes lice̾t cecitas.
Dictus sum.. Pose Is qͥdem
tibi non scĩe militaris inopia p
fortuito contigisse/ nũꝙͣ enĩ fortuã¬
cõr ut ita dixim est forcũa quã
in p̾lio cũ mlta alibi Illic omnã
posse, illam ꝓhibent.. porelio
uĩatꝰ excessi. Ac non cõtinuo
nusꝰ possũt arma uiccis anferui
uerti art bona q̃ sunt armacũ eciã
qui uidente uicti Retinent ea emm
uit ex ĩcẽdio et naustaigio s  adiio
ex prelio efferunt᷑ nec ilatim ã i¬

Expanded text:
io autem victus utranque amittit; quisquis igitur illi succumbit vere vincitur. Victus sum. Quid scis an illud Magno Pompeio sic peccati minus solet habere qui vincitur: lucrum ingens, quod optantes quidam non vinci modo, sed mori etiam elegerunt. Et profecto mercantur egregie qui, morte corporis, querunt anime salutem; sed plerique malis suis gaudent, bonis anguntur: tanta hominum mentes habet cecitas. Victus sum. Potest id quidem tibi non scientie miltaris inopia, sed fortuito contigisse. Nusquam enim fortunatior, ut ita dixerim, est fortuna, quam in prelio; cum multa alibi, illic omnia posse illam perhibent. Prelio victus excessi. At non continuo nudus: possunt arma victis auferri; vera autem bona, que sunt arma animi, etiam qui videntur victi retinent. Ea enim ut ex incendio ac naufragio, sic adverso ex prelio efferuntur. Nec illa
Abbreviated transcription (Latin):
le incendiũ aluerũt młt eĩ faciut
uñ mox q̃rant᷑ et quasi ab altero
inflictũ uulnꝰ suis manib factũ
lugent mlti iam suo incendio ꝓiere
Qr si tibi nicħ est consciꝰ. pius est do¬
lor bom cius in calami᷑ puͣ s ꝙ̃¬
soletur ĩnocẽn huanis enũ ⁊̃ malis
nłłm flebiliꝰ cuspa est ymo quidã
ut quibusd maxĩs uiris placet
nlłm aᵈ est malum. Cuułi uexã¬
tur bello.. In furore cuuũte seq̃stn
pacis exhibe Siid frustitiẽ at eu
tes fac quod ⁊ si et pat̾e fortassis
ĩuelle, ac cibi certe lauaable ulust
care obtestare Castiga te stare obse¬
era ingere quib potes pub licã rui
ꝯ̃ pͥuãtas in se continet. Et cũ ulliꝰ
etate huic teriorib aĩo placa simꝭ
apd hoĩes ꝓficis deum ora optiai¬
uium Respiscen ͣ⁊ sałmn patrie mo¬
disq oĩb boni ciui officiũ ĩple
Bello cuuli Res. p. in extreino est.

Expanded text:
latu, civile incendium aluerint. Multi enim faciunt latu, civile incendium aluerint. Multi enim faciunt unde mox queratur, et, quasi ab altero inflictum, vulnus suis manibus factum lugent. Multi iam suo incendio periere. Quod si tibi nil es conscius, pius est dolor boni civis in calamitate soletur innocentia. Humanis enim malis, nullum flebilius culpa est, immo quidem, ut quibusdam maximis viris placet, nullum aliud est malum. Civili vexamur bello. In furore civium te sequestrum pacis exhibe. Si id frustra est, at tu artes fac, quod et si patrie fortassis inutile, at tibi certe laudabile. Utricare, obtestare, castiga, obsecra, ingere quibus potes publicam ruinam, que privatas in se continet, et, cum nullius etate, hinc terroribus animo placa. Si nil apud homines proficis, Deum ora, opta civium respicentiam et salutem patrie, modisque omnibus boni civis officium imple. Bello civili Respublica in estremo est.
Abbreviated transcription (Latin):
leonidam non tam urnctũ ꝙͣ uĩcẽdo
facigricũ int̾ ingentes feratoꝵ host i
cumlos acidisse cũ sis grece mẽb¬
rant hysto quã deiphe bo famam
maro applicat et in cãpis emachus
si lucano credit᷑ stetit ordiẽ cͥto ĩfeli
acies et nouissio pͥlio qͦdin xifflica
cũ hanp̾bale gestũ ẽ n meliꝰ ĩstcra
aciem nͨ acͥus potuisse pugnatint
de uictore uictus sic de uicto itidem
u̾ictor ip̃e ꝯfusus est utq ingẽs Re
caliũ extimator qͥd amisie qui uer
artis sue gloriam Et bñ geste Rei
consciam non amisie
ello quatimur Guuli.
men hoc a ciib trrictũ et tu
unus es ciuiũ uide gͦ ne ⁊ unꝰ siõ
huic malo fomenta p̾bentiͫ et ui¬
rili ꝑte culpe non ꝑeas/ hic ẽ enu
mos alt̾ alc̾m inflamat donee sin¬
głi furorem publicũ extinerint
tũ demũ furor publicus singulos
urget ac precipitat nͨ uñꝙ pu ͨ ̃
loꝵ in eridrib Rcidicatum est hoc c̃
aut̃ ꝙ caiuend̾ moneo ne tu q uns

Expanded text:
incendo fatigatum, inter ingentes stratorum hostium cumulos occidisse, cum suis Grece memorant historie; quam Deiphebo famam Maro applicat; et in campis Emathiis, si Lucano creditur, stetit ordine certo infelix acies. Et novissimo prelio quod in Africa cum Hannibale gestum est, nec melius instrui aciem, nec acrius potuisse pugnari, ut de victore victus, sic et de victo itidem victor ipse, confessus est, uterque ingens rerum talium extimator. Quid amisit autem, qui veram artis sue gloriam et bene geste rei conscientiam non amisit? ello quatimur civili. Nomen hoc a civibus tractum, et tu unus es civium. Vide ergo ne et tu unus sis huic malo fomenta prebentium, et virili parte culpe non careas. Hic enim est mos: alter alterum inflammat, donec singuli furorem publicum exciverint; tum demum furor publicus singulos urget ac precipitat, nec unquam publicum lorum in erroribus radicatum est. Hoc est autem quod cavendum moneo, ne tu quoque unus
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑomiũ est ꝯpelli creptam mͥ bmi
dutam doles ⁊ bemet cempus cito fõre
quo traudeas noq ałi cicodiste usso uesie
mõdo q̃doni ad que coacti benunt uelle
mnapunnt et amare et de nc̃citate ꝯgꝯ̃.
oritur dũꝙ boluntas ficri mapit᷑ desit
ehe nccitas d bidebar ulasti posre nec
potu i uon peste mallim agere mag̃

Expanded text:
mum est conpelli. Ereptam michi vindictam doleo. Veniet tempus cito, forte, quo gaudeas, neque aliter accidisse ullo velis modo. Quidam ad que coacti veniunt, velle incipiunt et amare, et de necessitate consensus oritur, dumque voluntas fieri incipit, desinit esse necessitas. Videbar ulcisci posse, nec pot
Abbreviated transcription (Latin):
uelis. De magistro milicie ꝑcon
alicie mnconsultus et preceps
gionee urab incloga Iacentes ad
trebiam ad tñsimenũ ⁊ ad cãnas
inłtisꝙaluẽ in locis si remediũ uie
dubiam luique miliciam si id forte
non datur/ ac tu fortit᷑ acq ĩ duste
nusteriũ tuũ age ut int̾ cui ducie
eribres tua uirtus emineat n ͨ te
fuia opprimiat aliena S tu pociꝰ
si qua ost uia publice huerds subi¬
cidis Ruie Rem difficilem s neq
impossiblem ne in sucetĩ iubeo ut
ei sepe młtis milib̾ obsine uni ꝰ aucis
punieo pͥmo diffricanꝰ mĩor bello
huciũq et excituũ ẜuatores tãtaẽe
uirtus ⁊ felicitas potest ut aliena
inftimia eximiam in głiam uergat
auceps sane negociũ S extirmaĩ

Expanded text:
velis. 72 DE MAGISTRO MILITIE INCONSULTO velis. 72 DE MAGISTRO MILITIE INCONSULTO litie inconsultus ac preceps.giones vestras interroga iacentes ad Trebiam, ad Thrasumenum, et ad Cannas multisque aliis in locis. Si remedium vis, dubiam linque militiam; si forte non datur, at tu fortiter atque industrie ministerium tuum age, ut inter tui ducis errores, tua virtus emineat, nec te ruina opprimat aliena, sed tu potius, siqua est via, publice humeros subicias ruine. Rem difficilem, sed neque impossibilem, neque insuetam iubeo. Ut enim sepe multis militibus obfuit unius ducis Punico primo, Africanus minor belloucumque et exercituum servatores; tanta esse tua virtus ac felicitas potest, ut aliena infamia eximiam in gloriam tuam: anceps sane negotium, sed extrema in
Abbreviated transcription (Latin):
mimicium. Et arit se sponte subiciat
honestiore suffiagio ꝙͣ si eum tibi po¬
pulus subiecissẽt. aut oẽs int̾e̾gãt¬
eum illum tibi parem noĩe rẽbus
imꝑem/ et ꝯͥquis bene gesẜitis tuũ
esse quis secus illiꝰ.. Collega mͥ
stultus obtigit ac ꝑuersus.2. Qd¬
ecit distentis ingemͫad ũa faciliꝰ
retrtihat᷑ Redit̃ ad memoriam obstĩ
hõĩs clarũ ubum ante non magnũ
sp̃s cũ florentina cruitas seatũ mu¬
tasset. quos crebro nimis ac libẽter
facit atq ad yͥmam plebem frena
ror .p. puenissent uius ex insoleto
huilitatem sꝑnens. Et tu ii qͥt qr
fines excesẜris uili semꝑ artificio
qualr̃ hanc tãtam ⁊ tam noblem
Sribem Reges Ille aut̃ nicħ metus
Et qͥs hĩc negocii inquit est qͥs uos
egitie nlls ignorat si ꝑ oĩa hͣrium
aigimꝰ abecitire non possumꝰ u ubu
dignũ docti hõis ex ingonio ꝓdusse
Tu mrũt gͦ in collega t̃uo ꝯͣrium tibi
statuaes exemplar cui dissimiliꝰ fi

Expanded text:
Minucium, et aut te sponte subiciat Minucium, et aut te sponte subiciat honestiore suffragio, quam si eum tibi populo subiecisset, aut omnes intelligant, illum tibi parem nomine, rebus imparem, et quicquid bene gesseritis tuum esse, quicquid secus illius. Collega michi stultus obtigit ac perversus. Qerit discentis ingenium, ad vera facilius retrahatur. Redit ad memoriam obscuri hominis clarum verbum. Ante non magnum tempus, cum Florentia civitas statum mutasset quod crebro nimis ac libenter facit, atque ad imam plebem frena Reipublice pervenissent, unus ex insolenti humilitatem spernens: “Et tu, inquit, qui fines excesseris, vili semper artificio qualiter hanc tantam et tam nobilem urbem reges?” Ille autem, nichil motus. “Et quid negotii, inquit, est? Quid vos egeritis nullus ignorat: si per omagimus, aberrare non possumus”. O verbum dignum docti hominis ex ingenio prodisse! Tu nunc igitur in collega tuo contrarium tibi statuas exemplar, cui dissimillimus fieri
Abbreviated transcription (Latin):
po abstine uix bene agus geritur
quis paride agitur sic affeitꝰ ĩ aciẽ
a deseendas tẽcum erit qui ꝯt̾ dim¬
let tui eium ip̃iꝰ adu̾ sus te melior
tultum habeo/ ac semerarium
collega.⁊ Est aliquid cause
fateor ut timças s ex diiso aliquid
¶t ut speres ho emm ne quibusdam
ccilaemitatis sic alns glorie prebuit
mltium temeritas. Terencii uat¬
rons ꝙnulio paulo mortẽ peꝑit
furio canulo et. Q. fabio maxĩo
finglarem głiam que snue. note sut
hostorie⁊ Est michi collega pcepo
et inconstans:. Esto tu conscans
et modestuo/ Nusꝙͣ uietus clariore¬
minet ꝙͣ suo admota contrario cut
non tu potiꝰ illum reges ꝙͣ te ille p̾ci¬
puet. Est insolentissimꝰ collega
Hm tibi excidit ut ip̃i de quo minc
diornꝰ canullo tribum ansitum cõ¬
sulari ptãte hͥnq simiłcollege Impio
pares ultir se submife. habet ho
college insolenciam Repͥsseris ꝙͣ in¬
dustriã ac uirtute sic efficiẽs ut illũ
tibł parem dici pudeat / sicut pudiut

Expanded text:
po abstine: vix bene geritur, quod pavide geritur. Sic affectus, in aciem si descendas, tecum erit qui contra te dimicet: tui enim ipsius adversus te melior tultum habeo ac temerarium collegam. Est aliquid cause fateor, ut timeas, sed, ex diverso, aliquid est ut speres: hoc enim ut quibusdam calamitatis, sic aliis glorie prebuit materiam. Temeritas Terentii Varronis, Emilio Paulo mortem peperit, Furio Camillo et Quinto Fabio Maximo singularem gloriam quesivit. Note sunt historie. Est michi collega preceps et incostans. Esto tu costans et modestus: nusquam virtus clarior eminet, quam suo admota contrario; cur non tu potius illum regas quam te ille precipitet? Est insolentissimus collega. An tibi excidit, ut ipsi de quo nunc diximus Camillo tribuni militum consulari potestate quinque simul college, imperio pares, ultro se submisere? Habet hoc college insolentiam represseris, quam industria ac virtute. Sic efficies ut illum tibi parem dici pudeat, sicut puduit
Abbreviated transcription (Latin):
intiai muros pat̾e eauctatꝰ su
Ita hoc dicis quasi nulle nobit
Sic assidui in curia atq in foro
portas urbis aspiciant. adde no¬
men obsidionis etũpere gestient
sinus non hoc facit obsi dio s opr̃¬
qua ml est in ur̃e morecilis uite
fluccuacõne potentiꝰ fablam locꝰ
postici decrepitũ quẽdam senem
fuisse omꝑ uur tni fama est, qui nũ¬
ꝙ patiii timen excossertat Idcum
ad aures presidentium ꝓuenisset
ludendi studio hoĩem ad se uoccit et
sibi ꝯꝑcum dicut Illũ clam ur be egͤ¬
di solitũ occulta cum hostib habẽre
colloquia Ille autem ꝑ sance Iura
se non solum tũc pñtis belli tẽpe
sum concia illi incieduliccitẽ fui¬
ge̾ et suspeccũ eum rei ꝑ dice̾ Qs¬

Expanded text:
Intra muros patrios coartatus sum. Intra muros patrios coartatus sum. Ita hoc dicis, quasi nulle maioresic assidui in curia atque in foroportas urbis aspiciant! Adde nomen obsidionis: erumpere gestient, ssimis; non hoc facit obsidio sed opl est in vestre mortalis vite fluctuatione potentius. Fabulam locus poscit. Decrepitum quendam senem fuisse nuper Aretii fama est, qui nunquam patrium limen excesserat; id cum ad aures presidentium pervenisset, ludendi studio hominem ad se vocant et sibi compertum dicunt, illum clam urbem egredi solitum, occulta cum hostibus habere colloquia. Ille autem per sanctos iurare, se non solum tunc presentis belli temporsum; contra illi incredulitatem fingere, et suspectum eum Reipublice
Abbreviated transcription (Latin):
illos. mors hos inimicicie illos curo
hos negocia illos occia. Illos diui¬
cie hõs pauꝑtas/ Illos infanialo
laboriosa ce lebritas/ oes corpꝰ qd
tantoꝑe colitis ⁊ amatis. Ille uos
caicer arctissimꝰ circũcindit atq
obsidet obsi dione ꝑpetua Ip̃e orbis
t̾re ubi fremitis. et bellis assidiuis
hͣs magnũ quod occeanũ qͦd diclã¬
ticum appollati in t̾rie qd tamen
tainto noĩe ꝙͣ sit ꝑuũ uides undiq
ob sessi estio om̃es tute obsessumi
ut tem nouam narias Uide potiꝰ
si quis in te oꝑis aue confilii est qd
possis ad tutelam patrie ꝯferre
Hoc fac potiꝰ. et memento Siracusi
Sichrmodis Eꝑosi semẽ q̃rele eñ
nec tebi nec pacrie ꝓfuerins.
Osideor intra pat̾am ⁊ ur̃is iuid
tibi gͥ analibi malles obstderi pos¬
ses Is fateor malle, et quid̃ pie
amunis. Ceterũ ꝙ ad ce accinet
an solamen exignũ uide̾t᷑ ꝙͥ quis
ses in patria tũa pati/ ut ꝙͣ tũ ledic
adu̾ sicas tantũ leuat locus .¶i

Expanded text:
illos morbi, hos inimicitie, illos cure, illos morbi, hos inimicitie, illos cure, hos negotia, illos otia, illos divitie, hos paupertas, illos infamia, hos laboriosa celebritas, omnes corpus quod tantopere colitis et amatis: ille vos carcer arctissimus circumcingit atque obsidet obsidione perpetua. Ipse orbis terre, ubi fremitis et bellis assiduis quod magnum, quod occeanum, quod athlanticum appellatur in terris? quod tamen tanto nomine, quam sit parvum vides. Undique obsessi estis omnes: tu te obsessum ut rem novam narras? Vide potius, si quid in te opis aut consilii est, quod possit ad tutelam patrie conferre. Hoc fac potius ac memento Syracusii Archimedis operosi senis, querele enim nec tibi nec patrie profuerint. Obsideor intra patriam meam. Quid tu igitur? an alibi malles obsideri? Posses id, fateor, malle, et quidem piemunis. Ceterum, quod ad te attinet: an solamen exiguum videtur, quicquid sit, in patria tua pati, ut quantum ledit adversitas, tantum leniat locus ipse?
Abbreviated transcription (Latin):
nec futuras p̾uides/ nec pteritas
meministi Sic est usus quid te
p̾mit de fles ualde sensib de dice
Estis beluaꝵ more. In patria
sum obsessus.. Dicebam te mnc̃o¬
modum tuũ flere iam optabile ui¬
deri possit exilium eoꝙ minꝰ offi¬
cias libertati neucrum tam efficie
Ez lib̾tas aĩ uaest Ille ⁊ melusus
egredi et exclusus Regredi et ubi uo¬
Luerit esse potest.. Obsessus in
patria mea sum. Obsessus cet pͥ¬
amus non ciuis. Sz Rex in patria
sua fuit cum tota illa famo sa ing̃i
ꝙͣ forcunata familia obsessus Aligi
Antigonꝰ mracedum rex/ Et Cume¬
nes ꝑgam obsessus hac etato ⁊nt̾
urbem. Ianne rex syeilie Robertus
ullo uecin regũ mior Si que ueros
Reges facit uera uirtus accenditur
Tu honiũcõ sortem Regiã lamẽtars
epistopii sui muros. quo tempore
miRatꝰ Lat̾mas suas deus a t̾rena
illũ obsidione ad celeste Regnum
ciainstalit. Obsideor. Et qͥs
oro non obsi detur. hos peccaiobsidet

Expanded text:
nec futuras prevides, nec preteritas nec futuras prevides, nec preteritas meministi; sic est usus: quod te premit defles. Valde sensibus dediti estis, beluarum more. In patria sum obsessus. Dicebam te incommodum tuum flere: iam optabile videri possit exilium, eo quod minus officiat libertati; neutrum tamen officit, si libertas animi vera est. Ille et inclusus egredi, et exclusus regredi, et ubi voluerit esse potest. Obsessus in patria mea sum. Obsessus et Priamus, non civis, sed Rex, in patria sua fuit, cum tota illa famosa magis quam fortunata familia. Obsessus Argis Antigonus Macedonum rex, et Eumenes Pergami; obsessus, hac etate, intra urbem Genue rex Sicilie Robertus, nullo veterum regum minor, si que veros reges facit, vera virtus attenditur. Tu, homuncio, sortem regiam lamentaris? em, intra episcopii sui muros: quo tempore, miseratus lacrimas suas, Deus a terrena illum obsidione, ad celestem regnum transtulit. Obsideor. Et quis, oro, non obsidetur? Hos peccata obsident,
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑ asꝑitates incesẜunt ut sequẽtib
bectũ itet oscenderent. Siue ryrãno
seuire siue ppłmi furẽ sine hosces ac
fortũam fremẽ pelli potes capice¬
di ꝑimi uinci. ac̃ infi manum
ex tuleris non potes neq ornam̃¬
tis tuis spoliati eũ quib quocunq
ieris ⁊ ciuis ⁊ pacrie pͥncipium
unꝰ eris. Exulatũ ꝑgo. ⁊ ꝑge
alacer .I. securꝰ nescis ꝙ longastꝭ
brachia tui regis nichil ill longe
est ubiq te ꝓtẽget qui ꝓtex in priã
bsessa est pacria.: Osessa
fuit Troia Obsessa tyrus car
que iam pudeat obsideri / Ip̃a ur̃¬
bium caput. Roma obsidione tẽp¬
tata est. S cũ iam Roma ẽẽ desus¬
set quid capuam qͥs Tarentum
quid Sirricusas quid dichenas qͥs
ueros mmores ue alias loquar Sut
et sua urbib frita ⁊ pauce factum
obsidionis euasere s longitudo te¬
porum noticie reꝵ obstat ut ipẜ
etiam cirib suaꝵ fata urbiũ sic
ignota. Tu putem sentis obsi dionẽ

Expanded text:
per asperitates incesserunt, ut sequentibus per asperitates incesserunt, ut sequentibus rectum iter ostenderent. Sine tyrannos sevire, sine populum furere, sine hostes ac fortunam fremere: pelli potes, capi, cedi, perimi, vinci autem, nisi manum extuleris, non potes, neque ornamentis tuis spoliari, cum quibus, quocunque ieris, et civis et patrie principum unus eris. Exulatum pergo. Perge alacer, i securus: nescis quam longa sint brachia tui regis. Nil illi longe est, ubique te proteget qui protexit in patria. bsessa est patria. Obsessa fuit Troia, obsessa Tyrus, obs omnes: quem iam pudeat obsideri? Ipsa urbium caput Roma obsidione tentata est, sed cum iam Roma esse desiisset; quid Capuam, quid Tarentum, quid Syracusas, quid Athenas, quid Veios minoresve alias loquar? Sunt et sua urbibus fata, et pauce fatum obsidionis evasere; sed longitudo temporum notitie rerum obstat, ut ipsis etiam civibus suarum fata urbium sint ignota. Tu presentem sentis obsidionem,
Abbreviated transcription (Latin):
ciues tui tedio sułq pñtiso dio
ac suspicõne careant bom autom
amore absentis ac de siderio teneãt
sequant q ecłis atq amimis abeũtem
illi se solos liqui doleant tu te cõĩeatũ
gaudeas ꝓficisti neq int̾gũ respicias
tecupiunt abesse neqs denrum qͦs
ate fieri de buit/ ab alio factũ egre
feras de buisti cedere ciuilim miudie
aut que illam fug̾e̾s ultro in exilium
rre. huiꝰ ego con silii duxeram nec
exempli duces deerant clarissimi
Nam in pͥmis tres magnos selpiada ᷤ
ut patriam sua pñci qua mł cla¬
riue hebat sporiatt̃i indignã qͦ
cinerib deffunctoꝵ qui aẽinsilp
famoso dignã epygiamate iudictaret
noĩa sec in mortali memoriã que
tibi ꝑ samam ꝑ que oĩs histo ͤ fidem
nasica Leneulls. Mieor ĩ epili
ẜ̃mo in exꝑimentũ tui uiderit
quem cu mexilio prebeais si sucũ bĩs
exul uerus si consistis exilio clarus
ut mlciolim qui inuicei ⁊ fulgidi

Expanded text:
cives tui tedio simulque presentis odio cives tui tedio simulque presentis odio ac suspitione careant, boni autem amore absentis ac desiderio teneantur, sequanturque oculis atque animis abeuntem. Illi se solos linqui doleant, tu te comitatum gaudeas proficisci, neque te in tergum respicias, te cupiunt abesse: neque demum quod a te fieri debuit, ab alio factum egre feras. Debuisti cedere civium invidie, utque illam fugeres, ultro in exilium ire. Huius ero consilii dux eram. Nec exempli duces deerant clarissimi: nam in primis tres magnos Scipiadas ut patriam sua presentia, qua nil clarius habebat, spoliatam indignam quoque cineribus defunctorum, quidam insuper, famoso dignam epigrammate iudicarent. Nomina sunt immortali memoria, que tibi per famam perque omnis historie fidem Nasica, Lentulus. Mittor in exilium. Immo in experimentum tui: videris quem tu in exilio prebeas; si succumbis exul verus, si consistis exilio clarus, ut multi olim qui invicti et fulgidi
Abbreviated transcription (Latin):
pachia tua sie. Ire in exilim
Iubeor. . sponte pegldeoͣ
erit non exilium/ et memento qui¬
busdam exicum quibuss uero re¬
ditũ ꝓ exilio fore sũc quibrs mis¬
ꝙͣ penis ꝙ̃ͣ in patria sua fiti.e q̃n
exiliũ cogor.⁊. Cupiendo ꝙ cog̾is
efficies ne cogeris om̃e uio leu̾tũ
pacieñ uincit ⁊ de sinie esse uiolẽtũ
quod uolenti sit Itc in exilum
est necesse. ⁊. Tu fac uoleus q
tu nolens faceres fac letus omia
ne ꝙͥ mestus paciaris Icci dem unĩi
neccessictitis om̃es clauos quo as¬
amãtiuos illi tribuunt. cachenasq
ome tediũ molestiãq discusserit
S uos impossiblia cupitis / nccͣia
fugitis utrũq ne quidꝙͣ .s. In exi¬
limeo.⁊ ymo forsanan reqͥem
tutis ⁊ honestis lacerib nichilese
dulcius nulle hũs conferri possũt
urbium platee.. pellor ex pata
pulsum te pessums optĩs ĩ fe
neq te patria ẜ pat̾r te ⁊̃dignã
reb ꝓba Sentiat illa quid ꝑdidie
tu nichil ꝑdidisse te sentias mali

Expanded text:
patria tua sis. Ire in exilium iubeor. I sponte: peregrinatio erit non exilium. Et memento quibusdam exitum, quibusdam vero reditum pro exilio fore. Sunt quibus nusquam peius quam in patria sua sit. In exilium cogor. Cupiendo quod cogeris, efficies ne cogaris. Omne violentum patientia vincitur, et desinet esse violentum quod volenti fit. Ire in exilium est necesse. Tu fac volens, quod vel nolens faceres; fac letus omnia, ne quid mestus patiaris: ita omnem vim necessitatis, omnes clavos quos adamantinos illi tribuunt, catenasque, omne tedium molestiamque discusseris. Sed vos impossibilia cupitis, necessaria fugitis, utrunque nequicquam. In exilium eo. Immo forsan in requiem: Tutis et honestis latebris nil est dulcius: nulle his conferri possunt urbium platee. Pellor e patria. Pulsum te pessimis, optimis insere, neque te patria, sed patriam te indignam rebus proba. Sentiat illa quid perdidit, tu nil perdidisse te sentias. Mali
Abbreviated transcription (Latin):
uno in corpore mlta eẽ non possut
giauia uł leuia sint oportet t̾b
et uiginei doln̾ib confixus cesar
Snũm nł non ampliꝰ lecale ħuit
ut sane fuerũt cuncea letalia plꝰ
neꝙͣ semel mori potuit multa
licet ac ꝓfunda fine doluera unꝰ
est uulnerũ effectꝰ quoꝵ sepe st
in corpꝰ extinctũ in hũana repeti

Expanded text:
ossunt; omnia levia sint oportet. Tribus et viginti vulneribus confixus Cesar, unum non amplius letale habuit; ut sane fuerint cuncta letalia: plus ne quam semel mori potuit? Multa licet ac profunda sint vulnera, unus est vulnerum effectus, quorum sepe, etiam in corpus extinctum, inhumana repeti
Abbreviated transcription (Latin):
deuũciant sole mẽe aĩs p̾saga queda
uis cui obstare fortassie non sit usqtq̃
consilium non est exemploꝵ numd
seu uet̾oꝵ seu nouoꝵ cdarissis trib
uti sãtis habui.⁊ Instantis pugne
casum timco.. Exeute Res tuas q̃s
te meliꝰ nemo est qui nou̾it iude ne
non Rei natura uel uiriũ de fectus
s̃ p̾sagiũ fibi fingat ignania cui
mt ũsꝙͣ ut foruudolosum ac difficile
est hec si libtati igit᷑ si głie si saluti
euc officit uit᷑ auxilio cõp̾menda ẽ
exeitandusq ãimꝰ et mõstnͣd illi
sepe paucõra ẽẽ ac leuiora ꝑcula ꝙͣ
pauores obẜuari sepe ocłos flens y¬
magines Lerum t̾ribłim quib cõst¬
mati quidam sine ferio parcitã sibi
uiccoriam tradidere hosti non enu
maiora oĩa sͥ fingens error pcipi¬

Expanded text:
denuntiant. Solet inesse animis presaga quedam denuntiant. Solet inesse animis presaga quedam vis, cui obstare fortassis non sit usquequaque consilium. Non est exemplorum numerus, seu veterum seu novorum, clarissimis tribus uti satis habui. Instantis pugne casum metuo. Excute res tuas, quas te melius nemo est qui noverit. Vide ne non rei natura, vel virium defectus, sed presagium sibi fingat ignavia: cui nichil usquam non formidolosum ac difficile est. Hec si libertati igitur, si glorie, si saluti tue officit, virtutis auxilio comprimenda est, excitandusque animus, et monstrandum illi, sepe pauciora esse et leviora pericula quam pavores; obversari sepe oculis falsas imagines rerum terribilium, quibus consternati quidam, sine ferro paratam sibi victoriam tradidere hosti. Non estmaiora omnia sibi fingens error
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑasset ꝙ fetisse Tollega uir ela¬
rissimꝰ ⁊ culpe om̃is illiꝰ expars
uidebatur Si alius nichil est et¬
Re liqui ac tu saltem cũbianee bõ
tua tecũ portans ꝙͣuis mdꝰ mu¬
ads patrie cadentis egrcde̾ et ad illã
patriam aspiiti. Cuĩꝰ. Regni non
erit finis. Quo cũ tande iñ deo te uo¬
cante. conscenderis/ nec opsidionẽ
De Metu ꝑdendi in bello. lxix.¬
esso uinci axtuo.  Pacem
quere.s. Balde unici metuo.
Tmnor mode stus caucõem uehe¬
mens uero desperticõem parit qͣꝵ
alt̾a nil in bello meliꝰ alterc perꝰ
nil in reb om̃ib.d. Magns pt̾ii
quacõr teriore .E. Qͥd bellantiũ
timor mali ferat acq ex tiõre oriẽ
mescicia flamimꝰ ad eusimenum
crassus a pd̾ cciritis Pompeiꝰ in
chessalici ex ꝑtus est. quib in locis
et sepe alibi uerum poeticum allus
apparuit pessimum in dubns augur
timor. Euentũ pugne mimis hor¬
reo ⁊. differ interim̃ dũ spes redit
male ꝑgitur und absciᵈ mens t̾torq

Expanded text:
perasset; quod fecisse collega eius, vir clarissimus, et culpe omni illius expers, videbatur si aliud nil est reliqui. At tu saltem cum Biante bona tua tecum portans, quamvis nudus muros patrie tue cadentis egredere, et illam patriam aspira, cuius regni non erit finis. Quo cum tandem, Deo te vocante, conscenderis, non obsidionem DE METU PERDENDI IN BELLO Bello vinci metuo. Pacem quere. Valde vinci metuo. Timor modestus cautionem, vehemens vero desperationem parit, quarum altera nil in bello melius, altera peius nil in rebus omnibus. Magno prelii quatior terrore. Quid bellantium timor mali ferat atque ex timore oriens mestitia, Flaminius ad Thrasumenum, Crassus apud Carras, Pompeius in Thessalia expertus est, quibus in locis, et sepe alibi verum Poeticum illud apparuerit: Pessimus in dubiis augur timor. Eventum pugne nimis horreo. Differ interim dum spes redit. Male pergitur, unde abstinendum mens terrorque
Abbreviated transcription (Latin):
mentis aut iusticiã te ip̃m cõsola ͤ
nam si ĩiuste torqueris gaudend
est exꝑimentũ tisi acq̃ alnõ. et fl¬
gor quid tue uirtutis accesẜit uccree¬
tati ac sublati firigrancõr ac nocõe
fama erit ut bene oleant terũtur
aromata et plehetruma rerum
ne lateant acedllunt᷑ Eii sidiuste
pateris acquieste remedio et con¬
aete sordes flamis aut asꝑieatib
eluuntur et magis mali medicina
sic oportet quẽm membroꝵ tedet
amara respuat quem scelerũ pe¬
intet supplicia non recuset. In
ecuselim tolsor. Si ĩmeritꝰ un
ac si meritus. unde a t̾ra diuul sus
Ip̃e tuũ clarius aspicias/ crimen qͦ
cõmissum doles. non doleas ꝑ lecci
Torqueor.. Suut tẽptatur
uirtus. aut punitur uicium alc̾m
sepe utile alterũ semꝑ expediens
bona exc̃itacõ uisa est pessiã nacẽ¬
tis impunitas.. Torqueor.
Disto iter ad pacĩam ⁊ ad mortem.
Ne iniusto Iadicio. lxu.¬
niusto iudic̃o Aampnatus sũ.

Expanded text:
mentis, aut iustitia te ipsum consolare. mentis, aut iustitia te ipsum consolare. Nam si iniuste torqueris, gaudendum est: experimentum tibi atque aliis, et fulgor quidam tue virtutis accesserit attractati ac sublati; fragrantior ac notior fama erit. Ut bene oleant, teruntur aromata; et pulcherrima rerum, ne lateant, attolluntur. Sin id iuste peteris, acquiesce remedio: et concrete sordes flammis aut asperitatibus eluuntur, et magni mali medicina tristior sit oportet. Quem morborum tedet, amara non respuat. Quem scelerum penitet, supplicia non recuset. In equuleum tollor. Si inmeritus, hdespicias, at si meritus, unde a terra divulsus, ipse tuum clarius aspicias crimen, quodque commissum doles, non doleas plecti. Torqueor. Aut tentatur virtus, aut punitur vitium: alterum sepe utile: alterum semper expediens. Bona exercitatio iusti est, pessima nocentis impunitas. Torqueor. Disce iter ad patientiam et ad mortem. 66 DE INIUSTO IUDICIO Iniusto iudicio damnatus sum.
Abbreviated transcription (Latin):
uixisti Int̾ tormenca morieris.
Qͥs nũt noui accidit mutantur
tormentoꝵ spẽs tormenta non
desinunt. Exente totũ tp̃s etatis
quem sine tormentis diem recorai
uliqua falsis forsan gaudns adum¬
brata reperis ueris autẽ plena
tormentis quib si acriter extiẽs
ulłam uite ꝑtem uoccire fateleris
uide non ĩmerito quibusdcm oĩs
herens quidem aurium uestibulo
mencis claustiai non subeunt hic̃
ad oẽm corꝑis offersiũclam̃
miscitie amiil iuge morti ferũ¬
ꝙ supplicium non sentitis Illic ĩ¬
pacientes hic hebetes .s. In ecu¬
leum leuor.. Quis Refert me
culeum an in lecculum corquendꝰ
ascenderis/ te cariificis nodꝰ pͥmet
hunc filius. hunc amica. hũc duui¬
cie hunc pauꝑtas hũc infinita cu¬
pidicas spesq anhela hunc tortoͤ
quolz peior metus ꝑquire mortaliͫ
status, uix ullum nuenies nõ in
eculeo pendentem Sz cũ nulle sint
eculei nͥ lignegeũ non cunccis.
Torqueor.. Aut ĩnocentia ĩ tor¬

Expanded text:
vixisti, inter tormenta moriturus: vixisti, inter tormenta moriturus: quid nunc novi accidit? Mutantur tormentorum species, tormenta non desinunt. Excute totum tempus etatis, quem sine tormentis diem egeris recordare: aliqua falsis forsan gaudiis adumbrata reperies, veris autem plena tormentis; quibus, si acriter extimes, nullam vite partem vacare fateberis. Unde non inmerito quibusdam omnisherent quidem aurium vestibulo, mentis claustra non subeunt. Hic ad omnem corporis offensiunculam ingemiscitis, animi iuge mortiferumque supplicium non sentitis, illic impatientes, hinc hebetes. In equuleum levor. Quid refert in equuleum an in lectulum torquendus ascenderis? Te carnificis nodus premet, hunc filius, hunc amica, hunc divitie, hunc paupertas, hupiditas spesque anhela, hunc tortore quolibet peior metus. Perquire mortalium status: vix ullum invenies non in equuleo pendentem. Sed, cum mille sint equulei, nisi ligneum non timetis. Torqueor. Aut innocentia, in tor
Abbreviated transcription (Latin):
uł subc̾raneis cunicłis uł ꝑ tene¬
bras amice noccis elapsus est qͥdan
patrũ menioria t̾ie motus et tapͣ¬
naccuteris uiam fecit ud postmũ
quos nichil emifit moreas solut
nec minꝰ uariiͣ euadentiũ euẽcus
Marium consulatii carrer dedi
Iuliem cesarem Pyratarum custo¬
dia suinũ misit ad imꝑiũ hace¬
tate quidam de limine carteritad
dñium traensiuere. et cathenam eͭ
excusam miecere, alus demq Regi¬
lum ⁊ sociritem/ Multosq allos nõ
tamen carcer excmxit uc uisus ẽ
ꝙͣ carceri clarus finis eripuit et
ad sumã quosd carcet ad insignẽ
gliam, Alios ad eximã fortuam
hec ext̾na despicito intrate est cõ¬
solator tuus. Torqueor prsus
indigne.e. Tortoris mifere cui Il¬
le tẽ gitauꝰ torquetur ꝙnis enim
muñdꝰ obscirpat minꝰ malum pate
iniuiriam ꝙͣ inferte.. Torqueor¬
f.. Nouum mali ueceris lamẽtũ
nũquid erũ non antea corq̃baris
inter tormenta natus. Inter torͭ

Expanded text:
vel subterraneis cuniculis, vel tenevel subterraneis cuniculis, vel tenebras amice noctis elapsus est; quibusdam, patrum memoria, terremotus et ruina carceris viam fecit; ad postremum, quos nichil emiserit, mors absolvit. Nec minus varii evadentium eventus: Marium Consulatui carcer dedit, Iulium Cesarem Pyratarum custodia summum misit ad imperium; hac etate quidam de limine carceris ad dominium transivere, et catenam sibi excussam iniecere aliis; denique Regulum et Socratem multosque alios, non tam carcer extinxit, ut visus est, quam carceri clarus finis eripuit. Et, ad summam, quosdam carcer ad insignem gloriam, alios ad eximiam fortunam, hec externa despicito: intra te est consolator tuus. Torqueor prorsus indigne. Tortoris miserere tui: ille te gravius torquetur. Quamvis enim mundus obstrepat, minus mali est pati iniuriam quam inferre. Torqueor. Novum mali veteris lamentum: numquid enim non antea torquebaris? Inter tormenta natus, inter tormenta
Abbreviated transcription (Latin):
clipeo fuit/ et ꝙ intrtisse posuertit
exisse nocuit. uł exicu admonitiq
carcer s ut dicicut custodia sit ꝯciẽã
uinelis explicitos hoscilis mucio
sine hoste semor pauꝑtas inuasie
quociens euasisse penituit ⁊ cart̾em
tuũ questi sunt uidimꝰ in ecutere
quosdam lauce ħĩtos mox inde di¬
grossos tunen ac difficilem uitam
mesto siue clausisse mMiẜam in
carcerem uitam dego.x. Quidam
libros in carc̾e̾ texũerunt tu q̃relas
texis mutiles Quidam lrris ĩcarte̾
dediscerunt tu pacientiã Adiscis ⁊
Carcera li custodia custodia uñtꝰ
teneor.. Pleriq cau̾ius ⁊ spelũ¬
cis dilii se murop angustus inclu¬
sere, carcerem spontaneum uł dei
amore. uel mundi odio uulgiq stu¬
dio fostidio eligentes tu si hoc lũõ
non es tuiq ccuceris finem cupis
expetcai aue te huic halmo eruet aue
mors q̃ clauem carteris altertĩ het
unus quidem intigitus exitꝰ mlti
euasie aliꝰ precio aliꝰ ingõnio et

Expanded text:
clipeo fuit, et quod intrasse profuerat, clipeo fuit, et quod intrasse profuerat, exisse nocuit, ut exitu admoniti, quod carcer, sed, ut dicitur, custodia sit? Quotiens vinculis explicitos hostilis mucro, sive hoste sevior paupertas, invasit? Quotiens evasisse penituit? Et carcertuum questi sunt? Vidimus in carcere quosdam laute viventes, mox, inde digressos, tenuem ac difficilem vitam mesto fine clausisse. Miseram in carcere vitam dego. Quidam libros in carcere texuerunt, tu querelas texis inutiles; quidam literas in carcere didicere, tu patientiam dediscis. Carcerali custodia vinctus teneor. Plerique cavernis ac speluncis, alii se murorum angustiis inclusere, carcerem spontaneum, vel Dei amore vel mundi odio vulgique fastidio, eligentes. Tu si hoc animo non es, tuique carceris finem cupis, expecta: aut te hinc homo eruet, aut mors, que clavem carceris alteram habet; unus quidem introitus, exitus multi evasit, alius pretio, alius ingenio, et
Abbreviated transcription (Latin):
patum . Panguste hito. uis
ne trbi donis amplissima uidea se¬
pulcrum cogieci m
artere cludor indigno.
affluere quẽꝙͣ nec mala illa dici
de beant neq hec bona s loquor ut
uulgus ꝙ doloꝵ malum ingẽs uolup¬
taitem sumũ bo ͫ indicat.. Carce᷑
clausiem sum. Qͥs non cartere
claudit᷑ aut quis inde digreditur
ñ dum moritur uetus hec tua om̃p
sors est unde ꝓp̾e uñde noue g q̃rele
Ita eĩ cito ex quo die nacus es. et ante¬
ꝙ nasceteris in ccuterem atq ĩ uĩcłã
missum te illiꝰ imꝑio. Cui om̃is celi
ambitus exigũa domꝰ est et si qͣs
sũmo cceditur poete tenebrosum uei
caice̾m et tecum illiꝰ carceris exitũ
si felicem cupis huiꝰ angustias non
horrebis ficut n ͨ supplicia nec mor¬
tem n ħuani allquid ad quoꝵ pa¬
cientiam ⁊ contemptũ nͥ preꝑatus
armatusq erit ãmꝰ et quaeũq for¬
detineor ĩꝑtimo. Multos ꝑicło
instanti atq hoscim manib carcet
eripuit multis lunen carteris pro

Expanded text:
anguste habito. Vis ne tibi domus omnis amplissima videatur? Sepulchrum cogita. 64 arcere claudor indigno. affluere, quamvis nec mala illa dici debeant, neque hec bona; sed loquor ut vulgus, quod dolorem malum ingens, voluptatem summum bonum iudicat. Carcere clausus sum. Quis non carcere clauditur, aut quis inde digreditur, nisi dum moritur? Vetus hec tua omniumque sors est: unde proprie, unde nove igitur querele? Ita enim scito: ex quo die natus es, et antequam nascereris, in carcerem atque in vincula missum te, illius imperio, cui omnis celi ambitus exigua domus est. Et si quid summo creditur Poete, tenebrosum utique carcerem et cecum. Illius carceris exitum si felicem cupis, huius angustias non horrebis; sicut nec supplicia, nec mortem, nec humani aliquid, ad quorum patientiam et contemptum nisi preparatus armatusque erit animus, in quacunque fordetineor importuno. Multos periculo instanti, atque hostium manibus carcer eripuit: multis limen carceris pro
Abbreviated transcription (Latin):
siad naturam Ror non ad opiõce
hoñ aspices, ualde ẽĩ angust est̃
animꝰ qui sic ad unũ tẽrre ãglm
se appliccit. ut ꝙͥquid exͣ sic exi lũ
putes .⁊ Mustum abest exilii a¬
plorator.⁊. Ad illa ãi magnitr̃
qui totus orbis carcer exignus
mundans. Inquit sum uere Socͣ¬
ticum Rsum A thenensem se aͤ¬

Expanded text:
si ad naturam rerum non ad opiniones si ad naturam rerum non ad opiniones hominum aspiceres: valde enim angustus est animus, qui sic ad unum terre angulum se applicat, ut, quicquid extra sit, exilium putet. Multum abest exilii deplorator ab illa animi magnitudine, cui totus orbis carcer exiguus “Mundanus, inquit, sum”. Vere Socraticum responsum; Atheniensem se a
Abbreviated transcription (Latin):
ĩiuria ingrate salucom patrie le¬
pendit non facile aluid camiclari
exulis exe ͫ fateor ẜ et rutilius ⁊
metellus tam nichil exilio faci
sunt ut rutilius reuoetitus, ab illo
cuiꝰ nutui non parere caepitale
errit exiliũ amplexus reditum
contempstit seu ne ulla in parte
senaeue mnistieq licet legibus
patrie obstaret seu ne forte exul
iterum fieri posset iac metelluo
eodem qlio iñ exiliũ ꝓ fectꝰ erat
uoltu atq aĩo Remearet hñs Mar¬
cellus accedit. hic ultimꝰ qui in
libelli ciuilis tempꝰ incidite płsus
nempe non solicam mͦ ꝯstantiam
honescaꝵq artiũ scudiũ nõ ob̾mi¬
sit sed scriuxit arcius ⁊ publicis
liber curis. uii excolendo aiõ tã
ardenter meubuit ut ad scolas i¬
maior facit non exilii mͦ s carc̾is
dulce solacium.. Exiliũ pacõr¬
.Exilium breue cito te patrie
tue Reddet longũ ueto altã tibi
patriam dabĩt. unde exulent qui
exulem uolue̾ dedisset q iam nuc

Expanded text:
iniuria, ingrate salutem patrie reiniuria, ingrate salutem patrie rependit. Non facile aliud tam clari exulis exemplo fateor: sed Rutilius et Metellus tam nil exilium fracti sunt, ut Rutilius revocatus ab illo, cuius nutu non parere capitale erat, exilium amplexus, reditum contempserit, seu ne ulla in parte Senatui iniustisque licet legibus patrie obstaret, seu ne forte exul iterum fieri posset? At Metellus eodem quo in exilio profectus erat vultu atque animo remearet. His Marcellus accedat: hic ultimus, qui in belli civilis tempus incidit, pulsus nempe, non solitam modo constantiam honestarumque artium studium non omisit, sed strinxit arctius, et publicis liber curis, uni excolendo animo tam ardenter incubuit, ut ad scholas maior facit, non exilii modo sed carceris dulce solatium. Exilium patior. Exilium breve cito te patrie tue reddet, longum vero aliam tibi patriam dabit, unde exulent qui te exulem voluere, dedissetque nunc,
Abbreviated transcription (Latin):
ueccur bonos odit et is qͦ mlticops
tprãnꝰ nuꝙͣ sui similem repulisset
Non tegͥ patriã si maloꝵ cetib
ceri nẽq in exillum si in ꝓtẽ bor
ciuium cogi putes ee si hõstis agͣsti
ãiuirie leuĩcatem non hostił sẽme
quionna cũ posset patriuĩ ab stulie
spem Resiguit Sin tu ip̃e mox ppłi
honestam ⁊ prsus inuidiosam bonis
atq optabilem non iam exilii ses
absentie cãm habes sponte precago¬
Scipio.. Exilio dampnatꝰ sum
Mulcos exiliũ honestauit mł¬
tos acrior. aliqua fortune uis atq
ãiuriam notos reddidit et illustres
Quid te uecct illis inseri qui qliasi
ignem de siliceclartĩ faniam colli¬
fionib que siere.. In exiliũ agor¬
C. habes in historns magnõs Rri
huiꝰ socios quoꝵ specio sissiuꝰ cõĩtatꝰ
non sensum modo doloris ãminuat
s obliuionẽ affercit non mior in
ꝓsꝑitate con spicuos in caipicolium
daxit. Mox huic pulsus ꝓ ꝯccepta

Expanded text:
utitur: bonos odit; et is quoque multiceps utitur: bonos odit; et is quoque multiceps tyrannus nunquam sui similem pepulisset. Non te igitur patria, sed malorum cetibus arceri, neque in exilium, sed in partem bonorum civium cogi putes. At si hostis, agnosce iniurie levitatem, non hostiliter sevit, qui omnia cum posset, patriam abstulit, spem reliquit. Sin tu ipse, mores populi honestam et prorsus invidiosam bonis atque optabilem, non iam exilii, sed absentie causam habes. Sponte PythagoScipio. Exilio damnatus sum. Multos exilium honestavit, multos acrior aliqua fortune vis atque iniuria notos reddidit et illustres. Quid te vetat illis inseri, qui, quasi ignem de silice, claram famam collisionibus quesiere? In exilium agor. Habes in historiis magnos rei huius socios, quorum speciosissimus comitatus, non sensum modo doloris imminuat, sed oblivionem afferat. Non minor in prosperitate conspicuos, in Capitolium duxit! Mox, hinc pulsus, pro accepta
Abbreviated transcription (Latin):
non ãmeritam s mlta ⁊ magna ꝓ¬
meritũ ꝙͣ in allum de quo nũc loq̃¬
lai. et linium ip̃m demq scipiõne
Affricanũ alios ꝙ cornelios cales
uuxs Iniustis iudicns agitatos ad
poluntariũ eoegium exĩliũ.
A Rege innocens condempnor.
Et Regũ plerũq sentencie nõ iusti¬
cie s uindicte sunt. Qͥsquis libuis
ubum contiti licentias regias emi
bbducto ꝑ fu̾it. Is lege reuoerit
magestatis.ͦ. S cõdempnor a
Iudicib .s iiquo Iudice nullũ
uenenosius est aminal a ẜpẽtelesos
uilio pellor inisto.. Qꝰ tu
ergo iusto pelli malles exilio
nempe qd ad iniurie cuiułm ars i
diu̾sum trahit᷑ habes emi iniusti
exiliiͣ solaciũ comitem iusticia h̃
tyrannꝰ an ppło an hostis an tiipẽ
nam si rex aut ñiustũ exilĩ nõn
erit aut pp̃e non iustus atq ita ne
Rex quid si tyrãnꝰ ab Illo te płũ
gaude sub quo boni exulãt furẽs
ãparane si ppłus morib ille fuis

Expanded text:
non inmeritum, sed multa et magna pnon inmeritum, sed multa et magna promeritum Camillum, de quo nunc loquebar, et Livium, ipsum denique Scipionem Africanum, aliosque Cornelios tales viros, iniustis iudiciis agitatos ad voluntarium coegit exilium. A Rege innocens condemnor. Et regum plerumque sententie non iustitie, sed vindicte sunt, quisquis liberius verbum contra licentias regias emisobductior fuerit, is lese reus erit Maiestatis. Sed condemnor a iudicibus. Iniquo iudice nullum venenosius est animal; a serpente lesos ilio pellor iniusto. Quid tu igitur? Iusto pelli malles exilio? Nempe quod ad iniurie cumulum, animum in diversum trahit? Habes enim iniusti exilii solatium, comitem iustitiam, que, tyrannus, an populus, an hostis, an tu ipse? Nam si rex, aut iniustum exilium non erit, aut ipse non iustus, atque ita nec rex quidem. Si tyrannus, ab illo te pulsum gaude, sub quo boni exulant, fures imperant. Si populus, moribus ille suis
Abbreviated transcription (Latin):
tanta innoceñ tancisq uirtutib
in hoc ip̃os Iudiciarii turbins in ei¬
riosus ac scopules incidisse. fal¬
so iudico offendor.. Est qui te uni¬
dicet Ic qui saicit iudicilim iniuriam
pacientib quiq ait Mea est ultio
Et ego retribuam eis in tempore
Est et ubi non cogitas . Ip̃o udici
aut testis in peccore, Magni Illi hĩ¬
tant uleores nllius belue morsus
est acrior ꝙͣ constientie. Iniusto
Icdico lesus sum.. Illatis ãiuru̾s
Bn uti ars non ulcima est qͥa ĩsccto
gi socrrites moriens Bondet młie¬
Briter lamentanei ꝙ is ãnocẽs mo¬
rirrtur/ ac qui et si aliqͥ q̃riũ oppiãti
hari tollerrbłiꝰ ꝙͣ nocentem. hic ei
solum suppliciũ graue est Illic ⁊ causi
supplicii... Iniusto ppłi iIudicõda¬
nacus sum . Expectas ut ppło in
te reccum uideat ꝙ nec in senͨ in
alio nũꝙͣ uidit magnũ cue ãnoce
argumentũ fuerit a nocencib cõ¬
dempnari. Populus ĩmeritu
me condempnauit Idem hercle

Expanded text:
tanta innocentia tantisque virtutibus, tanta innocentia tantisque virtutibus, in hos ipsos iudiciarii turbinis incursus ac scopulos incidisse. Falso iudicio offendor. Est qui te vindicet: “is qui facit iudicium iniuriam patientibus”, quique ait: “Mea est ultio et ego retribuam eis in tempore”. Est et ubi non cogitas: ipso iudicis aut testis in pectore; magni ibi habitant ultores. Nullus belue morsus est acrior quam conscientie. Iniusto iudicio lesus sum. Illatis iniuriis bene uti, ars non ultima est; qua instructo ugi Socrates moriens respondet, muliebriter lamentanti, quod is innocens moreretur. Atqui etsi aliqui contrarium opinatiari tolerabilius, quam nocentem. Hic enim solum supplicium grave est, illic et causa supplicii. Iniusto populi iudicio damnatus sum. Expectas ut populus in te rectum videat, quod nec in se nec in alio unquam vidit? Magnum tue innocentie argumentum fuerit, a nocentibus condemnari. Populus inmeritum me condemnat. Idem, hercle,