comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
contra insidiantiũ pugnas sc̃s pachomi me confir¬
mans: forciorẽq faciens ad cestam̃ ad ũsũ spm̃ fornica¬
tionis diuina grã tolerandũ: sufficient̃ me ex hostatũ
remisit adcellam.
Tephanus qͥ dã oriundus exlybia: in parte eoꝵ locoꝵ
quib marmarice & mareotidis nom̃. est ꝑsexaginta
annos sedens:usq adeo ꝑfectus factus : monachus. tan¬
tũq habuit indiscernenda: rũ rerũ ambiguitate
iudiciũ : ut eiꝰ modi diuinã gr̃m mereret᷑.. hoc ÷ ut
qͥ cũq ad ipsũ ex quacũq re tristis aliꝗdo ueniss&. post
uisionẽ eius atq sermonẽ lȩtus absceder&. Notus aũ
temporis dies. Quẽ ego qͥdẽ uidere non potui : eo quod
separabant nos longa in t̃ualla t̾rarũ. Sc̃s autẽ antoniꝰ
et euagiꝰ et qͥcũ ipsis erant :m aliꝗdo referebañ: dicen¬
tes qđ repꝑissent eum quondã tali egritudine laborin¬
tẽ. ut in ipsis naturȩ uerendis quodã ulcere: qđ qͥdã

Expanded text:
ntium daemonum pugnas sanctus Pachomius me confirmans fortioremque faciens, ad certamen adversum spiritum fornicationis, divina gratia tolerandum, sufficienter me exhortatum remisit ad cellam. tephanus quidam oriundus ex Lybia in parte eorum locorum quibus Marmaricae et Mareotidis nomen est, per sexaginta annos sedens, usque adeo perfectus factus est monachus, tantumque habuit in discernenda rerum ambiguitate judicium, ut ejusmodi divinam gratiam mereretur: hoc est, ut quicunque ad ipsum, ex quacunque re tristis aliquando venisset, post visionem ejus atque sermonem laetus abscederet. Notus autem  ad nostri temporis dies: quem ego quidem videre non potui, eo quod separabant nos longa intervalla terrarum. Sanctus autem Ammonius et Evagrius, et qui cum ipsis erant, mihi aliquando referebant, dicentes quod reperissent eum quodam tempore tali aegritudine laborantem, ut in ipsis naturae verendis quodam ulcere quod quidam
Abbreviated transcription (Latin):
tates discedat. biennio eũ ad trienni
si uoluerit qͥs illic manere. non ꝓhis¬
tes. Unĩus septimanȩ ex qͦ uenis s&. ei
obtiũ dabant. Reliqͦs uͦ dies qđ cum
opꝰ eundẽ facere cogebant. deputa¬
bantq eũ aut pistrinis. aut ortulis
modi oꝑib uidet᷑ : legendũ ei codicẽ
dabant : omĩsq usq in horã sextã a cors

Expanded text:
ntate discedat, biennio ac triennio, ntate discedat, biennio ac triennio, si voluerit quis, illic manere non prohibentes. Unius autem septimanae ex quo venisset, ei etium dabant, reliquos vero dies quodcunque opus eumdem facere cogebant; deputabantque eum aut pistrinis, aut hortulissmodi operibus videretur, legendum ei Codicem dabant, omnesque usque in horam sextam a
Abbreviated transcription (Latin):
ossentq uiuebanł. Ita ut alii qͥdẽ lice
e.tã memoratis. quã illis qͥ adultimas
ẽ solitudines contulere sex centis uiris
ꝓptẽ pistrinis alim̃ta p̾bent᷑. Huiꝰ igit᷑
montis ꝑ totũ annũ usus hospitio. pluri¬
iũq ab eatis patrib infuncͣ tus & doct¬
abarsisio maiore. & putubasto & agion
rant incitatꝰ usq ad alia solitudinis
loca interioris: accessi. In ipso aut̃ nre
montȩ unã eccłam marimã uidi. inqu
st̃ tres arbores dactiloꝵ. ex qͥb: singulis
sin gula flagra dependent. quoꝵ uno
hĩ qui peccant monachi uerberant᷑. ali
latronessi inciderint forte ceduntus
fercio: delicta eoꝵ qͥundecunq con¬
uicti in peccato. uapulari meruis ser
tas tergo accipientes plagas dimittes¬
bant᷑. Est ȩtiã circa ipsã eccłam cell
suscipiens ꝑ egrinos ac pauꝑes fr̃s. Inq
cũ acceꝑint aduenã quelib&. ꝑ totu
illic tẽpꝰ alunt. donec ipse ꝓpͥa uolu¬

Expanded text:
possentque vivebant, ita ut alii quidem licepossentque vivebant, ita ut alii quidem licete tam memoratis quam illis, qui ad ultimas se solitudines contulere sexcentis viris, septem pistrinis alimenta praebentur. Hujus igitur montis per totum annum usus hospitio, plurimumque a beatis Patribus instructus et doctab Arsisio majore, et Putubasto, Agione, rant, incitatus, usque ad alia solitudinis loca interioris accessi. In ipso autem Nitriae monte unam ecclesiam maximam vidi, in qua sunt tres arbores dactylorum, ex quibus singulis singula flagra dependent: quorum uno ii qui peccant monachi verberantur, alio latrones si inciderint forte caeduntur; tertio delicta eorum qui undecunque convicti in peccato vapulari meruissent, certas tergo accipientes plagas dimittebantur. Est etiam circa ipsam ecclesiam cella, suscipiens peregrinos ac pauperes fratres: in qua cum acceperint advenam quemlibet, per tantum illic tempus alunt, donec ipse propria volu
Abbreviated transcription (Latin):
s& ingeniosa uiri scĩs simi necessitate cor¬
pulsa. Paulo post aut̃ maximas prbogs
egit: ꝓpt̃ qđ puella cuiꝰ nimiã curã gers¬
bat nupta qͥdẽ s& sine filioꝵ educatione
defuncta .ẽ. Cuo igͥ ꝑtrienniũ inmonas¬
eriis quȩ circa alex andriã sita st̃ cõmo¬
atus fuis sẽ: & optimos illic uiros abstinen¬
le uirtutib ad ornatos usq ad duo milia
ominũ sc̃issimosq uidissẽ: inde descendens
amontẽ cui nr̃triȩ nom̃. ẽ. ueni: In medio
uit᷑ istĩus montis & alexandrine ciuitatis
it̃ iac& lacꝰ qͥ mariȩ uocabulo nominat᷑
septuaginta miliũ spatia diffusus. Quẽ cũ¬
noac medio trans fretassẽ die: ad meridi¬
nã partẽ p̃faci montis accessi. Qui monci
enitꝰ deserta ad iacent loca. quȩ ethiopiã
sq tendunt᷑. & usq ad mãticũ ac mauri¬
aniũ solũ. In qͦ monte degebant quinq
ti sui institutũ tenentes ꝓut uellent

Expanded text:
sed ingeniosa viri sanctissimi necessitate comsed ingeniosa viri sanctissimi necessitate compulsa. Paulo post autem maximas presram gerebat, nupta quidem, sed sine filiorum educatione defuncta est. Cum igitur per triennium in monasteriis quae circa Alexandriam sita sunt commoratus fuissem , et optimos illic viros abstinentiae virtutibus adornatos usque ad duo millia hominum, sanctissimosque vidissem, inde descendens, ad montem cui Nitriae nomen est veni. Iistius montis et Alexandrinae civitatis, interjacet lacus qui Mariae vocabulo nominatur, per septuaginta millium spatia diffusus. Quem cum uno ac medio transfretassem die, ad meridianam partem praefati montis accessi. Cui monti penitus deserta adjacent loca, quae Aethiopiam usque tenduntur, et usque ad Mazicum ad mauritanum solum. In quo monte degebant quinque um propositi sui institutum tenentes, prout vellent
Abbreviated transcription (Latin):
osdẽ in hospitio meo: illic enĩ iacent.
eni & uide si possunt tͥ placere.
Minusne: aurũ referes qđ dedisti. Quo
illa libent̃ audito.: ad pr̃s biterii domis
ꝑgit . Incuiꝰ suꝑiorib feminȩ debiles ha¬
bebant᷑. in inferiorib aut̃ uiri. Ubi
statĩ cũ ea intra pͥmas fores ingressi
dic̃ eidẽ. Quid uis pͥmũ uidere. Uad¬
thos an smaragdos .: atilla. Quod iusse
Ducit itaq eã ad suꝑiores domꝰ parte
ostenditq ei conscissis feminas menbr
& uultib totis uaria morbositate las¬
ratis. dicens ad eã. Isti sunt iacinthi
Inde descen dens ostendit ei similesi
inferiorib uiros. & ait. Isti sunt sma¬
ragdi. Si placent tͥ ipsa consi dera
Minꝰ ne : aurũ recipe qđ dedisti. Itaq
egressa ẽ. domũ nimio rubore confusa. &
plurimũ tristis quia uider& sẽ illa uoli¬
isse facere quȩ dõ placere non possent.
Moxq egritudinẽ incurrit: ut rediu
non enĩ hoc scđm dĩ fecerat uoluntatẽ

Expanded text:
eosdem in hospitio meo illic enim jacent, eosdem in hospitio meo illic enim jacent, veni et vide si possunt tibi placere; minus, aurum referes quod dedisti. Quo illa libenter audito, ad presbyteri domum pergit, in cujus superioribus feminae debiles habebantur; in inferioribus autem viri. Ubi autem cum ea intra primas fores ingressus, dicit eidem: Quid vis primum videre, hyacinthos an smaragdos? At illa: Quod jusseris. Ducit itaque eam ad superiores domus partes, ostenditque ei conscissis feminas membris, et vultibus totis varia morbositate laceratis, dicens ad eam: Isti sunt hyacinthi. Inde descendens, ostendit ei similes in inferioribus viros, et ait: Isti sunt smaragdi: si placent tibi, ipsos considera; sin minus, aurum recipe quod dedisti. Itaque egressa est domum, nimio rubore confusa, et plurimum tristis, quia videret se illa voluisse facere quae Deo placere non possent. Moxque aegritudinem incurrit, ut rediit; non enim hoc secundum Dei fecerat voluntatem,
Abbreviated transcription (Latin):
er&. Qui ille sc̃s dũ auide hortatꝰ: hȩc
ideas. Ad qđ illa non ac qͥescens. s&e ma¬
is quingentos solidos insinũ illiꝰ fundens
it Quẽ ad modũ uis ipse : eosdẽ lapi¬
es tolle. Eigo enĩ nolo eũ uidere qͥuen¬
it: Acceptos ille igͥ quingentos solidos
iuꝑib debilibq mox diuidit. Post
liquantũ uͦ tẽporis spatiũ. q magna
pinio ipsiꝰ apud oms alex andriȩ erat.
uippe cũ & misericoꝵs ẽẽt & incultura
p̃clarus & senior qͥiã usq ad centesimi
q anni curricula ꝑueniss&. qͦd ego ȩtiã
cũ illo diu fuerã satis agnouerã : eru¬
escebat eũ uirgo memor ata suꝑ ipsis
lidis ad monere. Ad postremũ cũ illi
orte in eccłia repperiss&. alloqͥtur
uid inquit iubes p̃cor delapidib illis
qͥb quingentos solidos dedimꝰ Acui
le respondit. E qͦ mͥ inquit aurũ
edisti. ex eo illud ꝓp̃tio ipsorũ lapidũ
edi. Et si uenire desideras. ac uidere.

Expanded text:
acciperet. Cui ille sanctus, dum avide hortatur, haec acciperet. Cui ille sanctus, dum avide hortatur, haec videas. Ad quod illa non acquiescens, sed magis quingentos solidos in sinum illius fundens, ait: Quemadmodum vis, ipse eosdem lapides tolle, ego enim nolo eum videre qui vendit. Acceptos ille igitur quingentos solidos, pauperibus debilibusque mox dividit. Post aliquantum vero temporis spatium, quia magna opinio ipsius apud omnes Alexandriae erat quippe qui et misericors esset, et in cultura Dei praeclarus et senior, qui jam usque ad centesimi quoque anni curricula pervenisset, quod ego etiam qui cum illo diu fueram, satis agnoveram, erubescebat eum virgo memorata super ipsis solidis admonere. Ad postremum cum illum forte in ecclesia reperisset, alloquitur: Quid, inquit, jubes, precor, de lapidibus illis, pro quibus quingentos solidos dedimus? Cui ille respondit: Ex quo, inquit, mihi aurum dedisti, ex eo illud pro pretio ipsorum lapidum dedi, et si venire desideras, ac videre
Abbreviated transcription (Latin):
sc̃s̃ machariꝰ ille prbit̃ detractione sa¬
guinis: ut dici in ꝓuerbis sol& : facere
accupiditatis onere ut cũq leuior ẽ. ta
erga eã usus ingenio ẽ. Ke erat aut̃ u
priꝰ dixi cellulis fr̃m pauꝑũ atq debi
Id ẽq in pͥmis iuuentutis suȩ aunis in
pidib & margaritis ꝓbandis ui debs¬
tur ꝑitus. Accessit igit᷑ ad eã dicens
Dapides ad me neces saru atq p̃tiosi
smagradi. & iacithi : subito uenert̃.
Et sine quis inuenerit eos. suie furatus
sit. scire non possũ. Statuere aut̃ ipso
p̃ciũ nequeo.qr cuiꝰ lib& sũ mã quanti¬
tatis excedunt. Oms enĩ simul quinge¬
tis solidis distrahunt᷑. Si ergo eos tib
placuerit cõparare: poteris unũ ex ips
quingentis uendere solidis : & reliquo
neptis tuȩ monilib deputare.. Suspe¬
sa igͥomĩe modis illa quȩ dicebatus
uirgo : in affec tu puellȩ decipit᷑ huiꝰn¬
di ornatu. & complexa illiꝰ pedes oras
& petit. neqͥs memoratos lapides a eꝰ

Expanded text:
s, ex Palladio  presbyter detractione sanguinis ut dici in proverbiis solet facere a cupiditatis onere utcunque leviorem, tali erga eam usus ingenio est. Praeerat autem, ut prius dixi, cellulis fratrum pauperum atque debilium, idemque in primis juventutis suae annis in lapidibus et margaritis probandis videbatur peritus. Accessit igitur ad eam, dicens: Lapides ad me necessarii atque pretiosi smaragdi et hyacinthi subito venerunt; et sive quis invenerit eos, sive furatus sit, scire non possum; statuere autem ipsorum pretium nequeo, quia cujuslibet summam quantitatis excedunt, omnes enim simul quingentis solidis distrahuntur. Si ergo eos tibi placuerit comparare, poteris unum ex ipsis quingentis vendere solidis, et reliquos neptis tuae monilibus deputare. Suspensa igitur omnimodis illa quae dicebatur virgo in affectu puellae, decipitur hujusmodi ornatu, et complexa illius pedes orat et petit, ne quis memoratos lapides alter
Abbreviated transcription (Latin):
seuis simi demonis spũ laborabat. Sũq una
suꝑ caput eiꝰ posuis s& manũ & ad cor ipsi
aliam : tã diu dep̃catus ẽ. dm̃ quã diusus¬
pendi in aere eũ facererQui puer in more
utris totus inflatꝰ. supͣ quã estimare quis
poss& inturnuit: & subito aquã ex omi
parte m̃broꝵ cũ clamore maximo uocis
efsudit. Itaq paulatĩ omĩ illo tumore re¬
sid ente. ad pristinã sui corporis redi it
patri: p̃cepit q: ut per quadraginta
dies. nec carnes eũ edere. nec uinũ potans
ꝑ mit ter&. et sic eũ ꝑ fectȩ r&didit sania

Expanded text:
t. Cumque unam super caput ejus posuisset manum, et ad cor ipsius aliam, tandiu deprecatus est Deum, quandiu suspendi in aere eum faceret, qui puer in morem utris totus inflatus, supra quam aestimare quis posset intumuit, et subito aquam ex omni parte membrorum cum clamore maximo vocis effudit. Itaque paulatim omni illo tumore residente, ad pristinam sui corporis rediit spatri, praecepitque ut per quadraginta dies nec carnes eum edere, nec vinum potare permitteret, et sic
Abbreviated transcription (Latin):
dnõ p̃ces effudit. Dnẽ inquit ds̃ qui
oninẽ iudicas terrã. cui nihil unquã.¬
plac& in iustũ. ascendat adtẽ oratio
mea: & adueniat uirtus sua: quȩ in

Expanded text:
ces effudit: Domine inquit Deus, qui omnem judicas terram, cui nihil unquaplacet injustum, ascendat ad te oratio mea, et adveniat virtus tua, quae in e
Abbreviated transcription (Latin):
non nocte. non die: unquã hic ame mor¬
b abscessit usq: ad eo ut pͥuatũ me iã
dĩ auxilio suspicarer: ob quod merito mie
putarẽ demonis uirtutẽ superari .
Nalui tam̃ eo tẽꝑe irrationabili qua¬
dã morte desicere: quã tali corporis mor.
bacutẽ obscẽnã deformitati succũ bere.
Moxq ꝓgressus: ac ꝑagrans solitudines to¬
ba abegredientib ex ea bestiis deuorarer.
Num aut̃ ad uesꝑtinas usq horas sic iacen¬

Expanded text:
non nocte, non die unquam hic a me mornon nocte, non die unquam hic a me morbus abscessit, usque adeo ut privatum me jam Dei auxilio suspicarer, ob quod merito me putarem daemonis virtute superari. Malui tamen eo tempore irrationabili quadam morte deficere, quam tali corporis morbo cum tam obscoena deformitate succumbere; moxque progressus ac peragrans solitudines tobam, ab egredientibus ex ea bestiis devorarer. Cum autem vespertinas usque ad horas sic jacen
Abbreviated transcription (Latin):
confident̃ ad eũ detuli animi mei anp
qđ non exneglegentia mentis atq desida
inqͥid quo turbaris incurreris. ⁊ sufficient᷑ ab
testimoniũ p̾bent. & locoꝵ natura & inops
om̃ium rerũ. & ipsarũ qͦd nemini dubus
est. absentia feminarũ: Sed magis tẽpa¬
tione ista laboras : ꝓpt̃ studiũ ac desidu
castitatis: Triplex enĩ exfornicationis i¬
cursu nascit᷑ pugna : & ali equando qde
caro nra: si in nob fuerit nimis sana lasci¬
uit. Sȩpe aut̃ excogitationib uanis morb
iste ꝓteredit procedit. Int̃ dũ contra nos¬
demon dũ nob̵ inuid& p̃liat᷑. E goͦ enĩ frequen¬
t̃ ista ꝑtractans. ⁊ ita semꝑ inueni. Nã ut
ipse uides ad modũ senex ꝑ quadraginta
annos in ista cellula degens: maximã q:
salutis ꝓpriȩ gerens curanq. ȩtiã usq ad p̃¬
sens tẽpus huiꝰ modi teptatione sollicitor.
Qu sacram̃to aut̃ istud sc̃s ipse dicebat.
Per duodecĩ annos post quinquagesimũ

Expanded text:
, fidenter ad eum detuli animi mei anxi, fidenter ad eum detuli animi mei anxiquod non ex negligentia mentis atque desidia in id quo turbaris incurreris, sufficienter tibi testimonium praebet et locorum natura, et inopia omnium rerum, et ipsarum, quod nemini dubium est, absentia feminarum; sed magis tentatione ista laboras propter studium ac desiderium castitatis. Triplex enim ex fornicationis incursu nascitur pugna: et aliquando quidem caro nostra, si in nobis fuerit nimis sana, lascivit; saepe autem ex cogitationibus vanis morbus iste procedit; interdum daemon contra nos, dum nobis invidet, praeliatur. Ego enim frequenter ista pertractans, ita semper inveni. Nam, ut ipse vides, admodum senex per quadraginta annos in ista cellula degens, maximamque salutis propriae gerens curam, etiam usque ad praesens tempus hujusmodi tentatione sollicitor. Cum sacramento autem istud sanctus ipse dicebat: Per duodecim annos post quinquagesimum,
Abbreviated transcription (Latin):
tẽ uerba mea. Y solent enĩ miserrimi ac
uilissimi demonũ amagnis uiris solo fidei
robore: magni aut̃ demones asimplicib
uł humilib fugari : Hȩc sunt miracula
simplicis atq humillimi pauli. alia que
ȩtatis suȩ annũ agens. in eaquȩ scytin
dicitur. regione degebat. Contigit ita¬
q dũ grandis cupiditas feminei cõitus me
cepiss&e urgere. grauit̃ q ac moleste-
plus ferrẽ aduersus sordidas cogitatio¬
nes: & contra im somna noc tuirna confu¬
gens : qđ me abhis ubi erã solitudinib uis
ipsiꝰ cõpellebat exire . Sicinis quidẽ mes
nihil depestilentia & tali ardore dicebi
ne euagrio quidẽ magistro meo. tale ali¬
quid consicebar: Ecculte tam̃ ad interio¬
ra acuastiora deserti ꝑrexi . ubi ꝑ quin¬
decĩ dies. in eo qui scytin dicitur loco uenen¬
biles multos qͥ ibidẽ consenuerant patresuidi
Inter quos & cũ supͣdito pachomio. potui
habere colloquiũ. & quia repperi eũ int̃
ceteros monachos prope palame̾m tenere¬

Expanded text:
e LXVI? Solent enim miserrimi ac vilissimi daemonum a magnis viris solo fidei robore, 959 magni autem daemones a simplicibus vel humilibus fugari. Haec sunt miracula simplicis atque humilis Pauli, aliaque caetatis suae annum agens, in ea quae Scythin dicitur regione degebat. Contigit itaque, dum grandis cupiditas actus venerei me coepisset urgere, graviterque ac moleste plus ferrem, adversus sordidas cogitationes et contra insomnia nocturna confligens, quod me ab his ubi eram solitudinibus vis ipsius compellebat exire. Vicinis quidem meis nihil de pestilentia et tali ardore dicebam, nec Evagrio quidem magistro meo tale aliquid confitebar; occulte tamen ad interiora ac vastiora deserti perrexi, ubi per quindecim dies in eo qui Scythin dicitur loco, venerabiles multos, qui ibidem consenuerant Patres vidi; inter quos et cum supradicto Pachomio potui habere colloquium. Et quia reperi eum inter caeteros monachos prope palmam tenere
Abbreviated transcription (Latin):
enlogiũ dixiss&. qͥa ꝑtotũ annũ dm̃ dep̃catus fuis¬
s& : ut ostenderent᷑ ei ꝑ reuelationẽ loca peccatoꝵ
gigantẽ : tetri coloris extensas habentẽ ad celii manꝰ.
atq in fra pedes ipsiꝰ lacum adspeciem maris fusum.
ubi tãꝗ aues inquit animas uolantes uidit antoni.
conseruabant᷑. Quetũq aut̃ manib ipsiꝰ reꝑcussȩ
suissent: mergebant᷑ in lacum. Uocẽ autẽ tunc sibi
talẽ uenisse referebat. Hlas om̃s animas quas uides
uolantes scias animas. eẽ. iustoꝵ. quȩ in paradisi¬
habitacione requiescunt: Ille autẽ animȩ ad in¬
ferna mittunt᷑. Qđ paciunt᷑ qͥcũq carnali oboc

Expanded text:
, dixisset quia per totum annum deprecatus fuis, dixisset quia per totum annum deprecatus fuisset, ut ostenderentur ei per revelationem loca peccatorud nubes gigantem, tetri coloris, extensas habentem ad coelum manus, atque infra pedes ipsius lacum ad speciem maris fusum, ubi tanquam aves inquietas animas volantes vidit Antonius: conservabantur; quaecunque autem manibus ipsius repercussae fuissent, mergebantur in lacum. Vocem autem tunc sibi talem venisse referebat: Has omnes animas quas volantes vides, scias animas esse justorum, quae in paradishabitatione requiescunt; illae autem animae ad inferna mittunt
Abbreviated transcription (Latin):
pace uenissent: intra quad raginta dies eulogiũ
pͥor obiit. & post aliud triduũ supͣdictus deferu
egoctis animo uehȩm̃t̃ in columis: Chroniꝰ autẽ
ã plurimũ tẽporis inthebaidis feciss& locis: ad mo¬
nasteria alexan drina descendit. euenitq ut ad illũ
ocuorrero& diem. qͥ unius qͥdẽ quadragesimꝰ alterius
aut̃ tercius celebratus tunc afrĩb dicebat᷑. Cũ igit
hoc chroniꝰ didiciss& : obstupuit. sũptoq euꝰglio sc̃o
aq in medio frm̃ posito. cũ sacram̃to ipsis ꝑ ordinẽ
cuncta exposuit dicep. Hoꝵ om̃iũ quos cõmemora¬
ui interpres sui ipse sermonũ. eo qđ gece loqͥ sc̃s anto¬
nius nesciebat: Ego autẽ utrãq nouerã linguã. atꝙ
inter ipsos loquebar. illis qͥdẽ greco. istis autẽ aegiptio
ore responderꝰ: Hoc qͦq chroniꝰ ipsenobreferebat.
qđ eisc̃s antoniꝰ in illa ipsa nocte quabeatũ dimisit

Expanded text:
pace venissent, intra quadraginta dies Eulogius pace venissent, intra quadraginta dies Eulogius prior obiit, et post aliud triduum supradictus defecit aegrotus, animo vehementer incolumi. Chronius autem cum plurimum temporis in Thebaicis fecisset locis, ad monasteria Alexandrina descendit: evenitque ut ad illum occurreret diem qui unius quidem quadragesimus, alterius autem tertius, celebridicisset, obstupuit; sumptoque Evangelio sancto, atque in medio fratrum posito, cum sacramento ipsis per ordinem cuncta exposuit, dicens: Horum omnium quos commemoravi, interpres fui ipse sermonum, eo quod Graece loqui sanctus Antonius nesciebat; ego autem utramque noveram linguam, atque inter ipsos loquebar, illis quidem Graeco, isti autem Aegyptio ore respondens. Hoc quoque Chronius ipse nobis referebat , quod ei sanctus Antonius, in illa ipsa nocte qua beatum dimisit
Abbreviated transcription (Latin):
re maximo loqui. Plephantiose cȩno ac luto
horride. Nec t̾ra digne nec cęlo: Non desinis in in¬
iuriam dĩ uociferari: nescis qr qͥ ministrat tͥ xpx
est. Quẽ ad modũ ausus es contra xpm̃ ttilia loqͦ
iugauit. Iuẽ &ipsũ mordaci sermone laceratũ
reliquit: Conuersisq ũbis ad fr̃s alios ad unũ quẽ¬
q ita ut ratio singuloꝵ exhibebat locatus. rursis
adeulogiũ & egotũ redit. dicitq eis. Nequis ur̃n
õfilii quoquã seuertat: Nec uter ab altero seꝑari᷑
sed adallã urãm in qua ꝑtantũ tẽpus A uixists
reditecũ pace omnẽ tristiciam deponentes. lã nͨ
enĩ aduos dñs ds̃ mitt&. Nã tẽptacio ista. id¬
circo accidit uobis: qͥa adfinẽ uite ambo uenis¬
tis. &iam ut̃q ur̃m merebit᷑ coronari. Nihil gͦ
alit̃ feceritis. Nefosteuos angłs uenien in eo qͦ dix
loco inuenire Non possit. urĩsq coronis fraudemini
Quicũ ad cellã suã uelocit̾ redeundo redintega

Expanded text:
re maximo loqui: Elephantiose, coeno ac luto re maximo loqui: Elephantiose, coeno ac luto horride, nec terra digne nec coelo, non desinis in injuriam Dei vociferari. Nescis quia qui ministrat tibi Christus est? quemadmodum ausus es contra Christum talia lojugavit. Quem et ipsum mordaci sermone laceratum reliquit. Conversisque verbis ad fratres alios, ad unumquemque ita, ut ratio singulorum exhibebat locutus, rursus ad Eulogium et aegrotum redit, dicitque eis: Ne quis vestrum, o filii, quoquam se vertat, neuter ab altero separetur, sed ad cellam vestram in qua per tantum tempus vixistis redite cum pace, omnem tristitiam ponentes; jam nunc enim ad vos Dominus meus mittet. Nam tentatio ista idcirco accidit vobis, quia ad finem vitae ambo venistis, et jam uterque vestrum merebitur coronari. Nihil ergo aliter feceritis, ne forte vos angelus veniens in eo in quo dixi loco invenire non possit, vestrisque coronis fraudemini. Qui cum ad cellam suam velociter redeundo redintegrata
Abbreviated transcription (Latin):
omĩ: Istũ el ephantiosũ in platẽa publica
repperi ꝓlectũ. Cuiꝰ curã nullus hominũ
gerebat. & ꝓmisi dõ ut deseruiru negritu
ꝑ illum¬
me ille saluari. Ex quo autẽ pariter
post plurimos an nos çũ ame nibil mali
pertulerit. ii ariis me ꝓcellis ac tẽpesta¬
tib uexat: ob quod & ego ipsũ ame pro¬
icere cogitaui: Ropterea adscĩtatem
tuã ueni ut quid ex hoc faciã digneris
mẽ tuis edocere consiliis. & orationib ad¬
iuuare: pessimis enĩ motib totus fatigor
& crucior. Cui hoc tunc antoniꝰ seuera
aeq iracunda uoce. respondit. Tu illũ
ate proicis. enlogi sed ille : ionpicit eum: qui ase
factũ. eẽ. cognascit. Proicis eum. meliorẽ te inue¬
ni&. & elig& es qui colligat destitutũ. Cũq ꝑter¬
ritus adhec eulogius ũba tacuiss&.. relicto sc̃s anto¬
nius eulogio rursus coepit egrotũ ꝓpriism sermo¬
nibus rursus uerberare: & haec ad eum cũ clamo¬

Expanded text:
omnes: Istum elephantiosum in platea publica omnes: Istum elephantiosum in platea publica reperi projectum, cujus curam nullus hominum gerebat; et promisi Deo ut deservirem aegritu illumme ille salvari. Ex quo autem pariter post plurimos annos, cum a me nihil mali pertulerit, variis me procellis ac tempestatibus vexat, ob quod et ego ipsum a me projicere cogitavi. Propterea ad sanctitatem tuam veni, ut quid ex hoc faciam digneris me tuis edocere consiliis, et orationibus adjuvare; pessimis enim motibus totus fatigor et crucior. Cui hoc tunc Antonius severa atque iracunda voce respondit: Tu illum a te projicis, Eulogi? sed ille non projicit eum qui a se factum esse cognoscit. Projicis eum? meliorem te inveniet, et eliget Deus qui colligat destitutum. Cumque perterritus ad haec Eulogius verba tacuisset, relicto sanctus Antonius Eulogio, rursus coepit aegrotum propriis sermonibus verberare, et haec ad eum cum clamo
Abbreviated transcription (Latin):
Oũq autẽ dixiss& illi sc̃s antoniꝰ. fac ills
lenticulã & suma crbũ una cũ eis. oratio¬
nȩ completa: iubebant᷑ abscedere.. At
cũ hierusolimitas uenisse didicisset.
ꝑ totã cũ ipsis noctẽ sedens ea illisq saluta
eoꝵ ꝓficerent loquebat᷑. Memorata igtͥ
eũ nocte sedisse referebat .i & unũ quen¬
q ad sẽ dehis qui conuenerant euocasse
Cũq a nullo quis illic eiulogiꝰ uocaretur
audiss&e : ipse in tenebris ꝓpria uoce suo¬
dictꝰ scolasticꝰ. non responder&: putans
qͦd. alter aliquis eulogiꝰ uocaret᷑ dicit
ei rurs. Ten uoro culogi qͥ ab alexan¬
drina ci iuitate. uenisti. Dicit enlogi
Quid queso iubes.& antoniꝰ. quid inquil
huc uenisti.⁊ respondit eulogiꝰ dicenꝰ
Q ui tͥ nom̃ meũ reuelare dignatus est.
ipse iam & aduentus mei causam ꝓcul
dubio reuelauit. Tum ille. Quid inqu̾it
ueneris scio : seł ante oins hos fr̃s. ut oms
audiant referi Iussus igitur amagno
antonio seruus xp̃i eulogiꝰ retulit ante

Expanded text:
 illi sanctus Antonius: Fac illis lenticulam, et sumam cibum una cum eis; oratione completa, jubebantur abscedere. At cum Jerosolymitas venisse didicisset, per totam cum ipsis noctem sedens ea illis quae saluti eorum proficerent loquebatur. Memorata igitur eum nocte sedisse referebat, et unumquemque ad se de iis qui convenerant evocasse. Cumque a nullo quis illic Eulogius vocaretur audisset, ipse in tenebris propria voce adictus scholasticus non responderet, putans quod alter aliquis Eulogius vocaretur, dicit ei rursus: Te voco, Eulogi, qui ab Alexandria civitate venisti. Dicit ei Eulogius: Quid, quaeso, jubes? Et Antonius, Quid, inquit, huc venisti? Respondit Eulogius, dicens: Qui tibi nomen meum revelare dignatus est, ipse etiam et adventus mei causam procul dubio revelavit. Tunc ille: Quare, inquit, veneris scio, sed ante omnes hos fratres, ut omnes audiant, refer. Jussus igitur a magno Antonio servus Christi Eulogius, retulit ante
Abbreviated transcription (Latin):
neris efficere: Quo ista dicente. ante qus
ipsa hȩc uerba sui oris impless&: maxima
demon uoce ꝓclamans. ista dicebat: Uade.
uade: exeo uim patior: ecce discedo
ab hõmine. nec accedo ulteriꝰ: Simplici¬
tas mẽ pauli: urg&. ac ꝑsẽquit᷑. & qͦ eã
nescio : Mox q immundus spc̃ egressus
ex homine : atq: in immanẽ draconẽ cubi¬
toꝵ septuaginta conuers: in rubrũ mare
ꝓtinꝰ deuolutus ÷ ut impleret᷑ qđ dictũ ẽ.

Expanded text:
neris efficere. Quo ista dicente, antequam neris efficere. Quo ista dicente, antequam ipsa haec verba sui oris complesset, maxima daemon voce proclamans, ista dicebat: Vade, vade; exeo, vim patior: ecce discedo ab homine, nec accedo ulterius. Simplicitas me Pauli urget ac prosequitur, et quo eam nescio. Moxque immundus spiritus egressus ex homine, atque in immanem draconem cubitorum septuaginta conversus, in Rubrum mare protinus devolutus est, ut impleret
Abbreviated transcription (Latin):
exi. qr hoc ablias antoniꝰ dix̃: In iurio¬
sa aut̃ & in sc̃m antoniũ demon ꝓtulit
uerba: uehem̃tioresq paulo contumelias
irrogabat hoc clamitans. Be testandi
senes. quos obliuio nrã p̾teriit. in sata¬
biles qͥ ꝓpriis contenti non estis. qđ nob
uobis cũ conmune. ẽ. Quid in nos exr¬
cetis uram tirannidẽ ÷ ad postremũ sic
ad eũ locutus ÷ paulꝰ: E grederis ab isto
iłm inquit si exire nolueris. iã nunc eã
demon ferocior: contra diuinitatẽ uoc¬
ferari cepit & dicere. Non egredior
Pratus itaq tunc paulꝰ contra demonẽ
reluctantẽ : egredit᷑ cellã suã in ipsis ne¬
diis flãmis diei Tales aut̃ sunt estus ȩgi¬
tiorũ ut babyloniȩ fornacis ardorib p̃es
credant᷑. In ipso gͥ. scõpulo montis ueluto¬
luna cȩlestis stetit paulus immobilis uas
quod non ante ego ex hãc rũpe desces¬
fecto moriturꝰ. quã ex hoc homine imns¬
dũ sp̃m pellas: liberũq eũ atali morduꝰ¬

Expanded text:
Antonius dixit. Injuriosa autem et in sanctum Antonium daemon protulit verba, vehementioresque Paulo contumelias irrogabat, hoc clamitans: Detestandi senes, quod oblivio nostra praeteriit; insatiabiles, qui propriis contenti non estis; quid nobiscum vobis commune est? quid in nos exercetis vestram tyrannidem? Ad postremum sic ad eum locutus est Paulus: Egredieris ab isto, . Per Jesum, inquit, si exire nolueris, jam nunc ibo daemon ferocior contra Divinitatem vociferari coepit, et dicere: Non egredior. Iratus itaque tunc Paulus contra daemonem reluctantem, egreditur cellam suam in ipsis mediis flammis diei: tales autem sunt aestus Aegyptiorum, ut Babyloniae fornacis ardoribus praeesse credantur. In ipso igitur scopulo montis, velut columna coelestis stetit Paulus immobilis, et his ucifixus es, quod non ante ego ex hac rupe descenprofecto moriturus, quam ex hoc homine immundum spiritum pellas, liberumque eum a tali morte dig
Abbreviated transcription (Latin):
cõpelleret᷑. egessus÷ iterũ dic̃s ei: Tade inquit hinc se¬
nex:. qd molestus es mͥ : habitare non potes metũ. At quẽ
paulus. hoc dixit. Aliud fieri Nonpotest. nisi ut hic ui¬
uã inquit & moriar. Ciraãspiciens gͥhuc atq illuc sc̃s
antoniꝰ uidesq qđ nihil secũ aduitȩ alimenta postar&.
Non panẽ. Non aquã. non aliud quicquã i& qđ quasto
tamen die continuo ieiunio ꝑmaner&. timenꝰq neig¬
narus longi ieiunii nimia defectione moreret᷑: & aliquã
ipsi exhoc relinquer& maculam. tandem suscepit eũ.. Tali
autem conũ satione uitȩ ꝑ om̃s degere dies. coepit antoniꝰ¬
qualẽ se Nonsciebat exꝑtum. fec cũ adhuc iuueris
uideret᷑. In fusos itaq costices dac tiloꝵ optulit ei dis
Accipe & intexe funes sict meipsũ facere uides. Ndu
arripuis s& senex & quindecĩ numero quas orgias¬

Expanded text:
compelleretur, egressus est, iterum dicens ei: Vade, inquit, hinc secompelleretur, egressus est, iterum dicens ei: Vade, inquit, hinc senex, quid molestus es mihi? habitare non potes mecum. Ad quem Paulus hoc dixit: Aliud fieri non potest, nisi ut hic vivam, inquit, et moriar. Circumspiciens igitur huc atque illuc sanctus Antonius, vidensque quod nihil secum ad vitae alimenta portaret, non panem, non aquam, non aliud quidquam, et quod quarto tamen die in continuo jejunio permaneret, timensque ne ignarus longi jejunii nimia defectione moreretur, et aliquam sibi ex hoc relinqueret maculam, tandem suscepit eum. Tali autem conversatione vitae per omnes degere dies coepit Antoniqualem 958 se non sciebat expertum, nec cum adhuc juvenis videretur. Infusos itaque cortices dactylorum obtulit ei, dicens: Accipe, et intexe funes sicut meipsum facere vides. Quod cum arripuis
Abbreviated transcription (Latin):
Cũsis ad modũ senex sexaginta homo annos agep.
monachus hic sieri Nonpotes. sed magis uade ad uical
tiũ : & operi cultoris incumbe. ut & iuiuere oꝑamoꝵ
aa labori solitudinũ scias. Rursũ adhaet senex ille respen¬
dn. hoc dicens. & uicquid me docueris. id faciam. Et
nrsũ antonius: Dixi tͥ qr senex multũ es. Nec uales im¬
plere qđ queris Discede. & simonachus: eẽ desideras: adleui¬
ora monasteria magisꝑge adeos fr̃s: qͥ possina infirmita.
tẽ corporis tui tolerare pacient̃. Ego enĩ solus hic sedeo..
post quinq dies: & hoc sũma cũ in opia cybũ sumeNꝰ..
uis gͦ &talib uerb excludere paulũ uolebat: Quicũ ille non
ac qͥescer&. in tra hostium cellulȩ serecludit antoniꝰ ꝓpt̃
ipsũ. ꝑcriduũ iuge. Nec inde ꝓgressus. ÷. ętiã cũ necessitas
corꝑał urger&.neq tam̃ ille deforib tam diu exclusus
ab sessit: Quasto gͥ die sc̃s antoniꝰ cũ netessitate naturȩ

Expanded text:
Cum sis admodum senex, sexaginta annos agens, Cum sis admodum senex, sexaginta annos agens, monachus hic fieri non potes, sed magis vade ad vicum tuum, et operi cultoris incumbe, ut et vivere operariac labori solitudinum scias. Rursum ad haec senex ille respondit, hoc dicens: Quidquid me docueris, id faciam. Et rursum Antonius, Dixi tibi, quia multum senex es, nec vales implere quod quaeris: discede, et si monachus esse desideras, ad leviora monasteria magis perge, ad eos fratres qui possunt infirmitatem tui corporis tolerare patienter; ego enim hic solus sedeo, post quinque dies, et hoc cum summa inopia, cibum sumens His ergo et talibus verbis excludere Paulum volebat. Cui cum ille non acquiesceret, intra ostium cellulae se recludit Antonius propter ipsum per triduum juge, nec inde progressus est, etiam cum necessitas corporalis urgeret. Neque tamen ille de foribus tandiu exclusus, abcessit. Quarto igitur die sanctus Antonius cum necessitate naturae
Abbreviated transcription (Latin):
Saulus nomine rusticus qͥdã & agi ailturȩ uacas.
ultra om̃s optimus ac satis simplex: pulcberrimo
qđẽ uultu. sed morib malȩ coniunctus uxori: cũ eã
ꝑ plurimũ tẽpus occulta fraude peccantẽ qͣdã die ex
ago reũtepꝰ. turpit̃ inueniss&: subitoq cũ alio iacente
uiro dep̃hendiss&: unde tam̃ diuina ordinatio memo¬
ratũ paulũ ad meliorẽ uitȩ tramitẽ ꝓuocabat: uere.¬
cunde aliꝗtulũ risit. tali loquens ad utrosq sermone
Bene inquit. bene.. Unde cestũ sciatis ad me hoc nihs
penitus ꝑtinere. Et ꝑ iħm qͥ hac respicit iuro: qđ eo
hanc ulterius non habebo: Uade igit᷑. erit tua cũ filus
suis. Ego enĩ inquit ibo: & dereli quo me monachũ
ꝓfiteor. Et post haec nulli quicquã diceꝰ: ascendit osto
parimas mansiones. & ad scm̃ antoniũ ꝑgit : Quicũ fons
eius abeo ꝑcuterent᷑ egressus ÷ & qͥd cuper&. sciscitanti
ait illi . Mon achus fieri uolo : Respondit antonius dics

Expanded text:
Paulus nomine rusticus quidam et agriculturae vacans, ultra omnes optimus ac satis simplex, pulcherrimae quidem vultu, sed moribus malae conjunctus uxori. Cum eam per plurimum temporis occulta fraude peccantem, quadam die ex agro revertens turpiter invenisset, subitoque cum alio jacentem viro deprehendisset unde tamen divina ordinatio memoratum Paulum ad meliorem vitae tramitem provocabat, verecunde aliquantulum risit, tali loquens ad utrosque sermone: Bene, inquit, bene; unde certum sciatis ad me hoc nihil penitus pertinere, et per Jesum qui haec respicit juro, quod ego hanc ulterius non habebo. Vade igitur, erit tua cum filiis suis; ego enim, inquit, ibo, et de reliquo me monachum profiteor. Et post haec nulli quidquam dicens, ascendit octo proximas mansiones, et ad sanctum Antonium pergit. Qui cum fores ejus ab eo percuterentur, egressus est, et quid cuperet sciscitanti, ait illi: Monachus fieri volo. Respondit Antonius, dicens:
Abbreviated transcription (Latin):
ieiuno tam gaue pondus imponens: ut cũ ille tanto
labori ĩ parem se uider&: ascõ tandem antonio ress¬
sitate tali conpulsus absceder&: uitãq deg sereret
monachoꝵ. Qui econtra forcior ad opus surgens. rede¬
texuit funes eosdem & rursus intexuit: maxime
cũ difficilior iterati oꝑis eet: labor eo quod totũ
semel restem retorquere priꝰ et reuocare ad forma

Expanded text:
uno tam grave pondus imponens, ut cum ille tanto labori imparem se videret, a sancto tandem Antonio, necessitate tali compulsus abscederet, vitamque desereret monachorum. Qui econtra fortior ad opus surgens, detexuit funes eosdem, et rursus intexuit, maxime cum difficilior iterati operis esset labor, eo quod tortum semel restem reto
Abbreviated transcription (Latin):
ille respondit. Idcirco ad huc hoc pa¬
teris qr nec mentẽ tũã ab huiꝰ modi cogi¬
tationib seꝑasti. Si igit᷑ paulis ꝑtẽ uo¬
lueris uigiliis occupare. & orationib puris
ꝑseuerent̃ insistere : facile poteris ex hac
molestia libari. Qui etiã huiꝰ hortatꝰ
suscepto consilio tanquã ab homine tã¬
quã qui hõc experientia didiciss&: ad
ꝓpriã reuertitur cellã : statuitq ꝑ
uniuersã noctẽ nec genua solo flec¬
tere: nec oculis somnũ dare : Atq: ita
ꝑsex ibidẽ annos noctib cunctis. star
in medio cellulȩ sug patentib sẽꝑ oc
culis otare consueuerat: & tam̃ ne sic
quidẽ illo qͦ laborabat malo potuit libari.

Expanded text:
Ille respondit: Idcirco adhuc hoc paIlle respondit: Idcirco adhuc hoc pateris, quia nec mentem tuam ab hujusmodi cogitationibus separasti. Si igitur paulisper te volueris vigiliis occupare, et orationibus puris perseveranter insistere, facile poteris ex hac molestia liberari. Qui etiam hujus hortatu suscepto consilio, tanquam ab homine qui hoc experientia didicisset, ad propriam revertitur cellam, statuitque per universam noctem nec genua solo flectere, nec oculis somnum dare. Atque ita per sex ibidem annos noctibus cunctis stans in medio cellulae suae, patentibus semper oculis, orare consueverat, et tamen nec sic quidem illo quo laborabat malo potui
Abbreviated transcription (Latin):
hec tuasunt. & id circo buiꝰ modi co¬
Ugitationes tͥ uehement̃ insurgun
Iantiquã consuetudinẽ reqͥrentes.
Hã ut a macello canis quo
ullus in eosteterit a quo aliqͥd
canis sper& abiscedit: ita & tu si ꝑteris in
ꝓposito o abstinentię tuȩ m̃bra tuaque
sunt suꝑ t̾rã mortificans castrimargiȩ ex¬
ciboꝵ non porrigis: ul teriꝰ t molestus.
eẽ. cessabit Quib auditis. regressꝰ ad
ꝓpria : seruus xp̃i mor̃seus. instant᷑ acha¬
tit̾ sui curã gerebat: ante omĩa abstinꝰ
cibo. nihilq aliud accipiens nisi duode¬
cĩ sicci uncias panis: maximo tam̃ oꝑi in¬
cumbens. & quinquaginta diurnas faci¬
ens orationes. Cumq hiis modis suũ con¬
supsis see corpusculũ. tec sic quidẽ somnꝰ
circa ipsũ uana cessabant Rursũ igit᷑
pergitidicitq ei. Quid faciã qđ
ita mͥ pristinã consuretudinẽ semꝑ
insomnis. obscurat᷑. animꝰ sensusq
carnis ex ꝑta memoria non recedit.

Expanded text:
haec tua sunt, et idcirco hujusmodi cohaec tua sunt, et idcirco hujusmodi cogitationes tibi vehementer insurgunt, antiquam consuetudinem requirentes. Nam ut a macello canis, quo  ullus in eo steterit, a quo aliquid canis speret, abscedit; ita et tu si perstiteris in proposito abstinentiae tuae, membra tua quae sunt super terram mortificans, gastrimargiae exciborum non porrigis, ulterius tibi molestus esse cessabit. Quibus auditis, regressus ad propria servus Christi Moyseus, instanter ac fortiter sui curam gerebat, ante omnia abstinens a cibo, nihilque aliud accipiens nisi duodecim sicci uncias panis, maximo tamen operi incumbens, et quinquaginta diurnas faciens orationes. Cumque his modis suum consumpsisset corpusculum, nec sic quidem somnia circa ipsum vana cessabant. Rursum igitur pergit, dicitque ei: Quid faciam, quod ita mihi pristina consuetudine semper in somnis obscuratur animus, sensusque carnis experta memoria non recedit?
Abbreviated transcription (Latin):
ipsũ morseũ qͥ int̃ oms dudũ latrones
ut eoꝵ princeps nominabat᷑. Glorisi¬
cantesq dm̃ ipsi qͦq conuersi s̃ ꝓpt̃
huiꝰ conuersionẽ & facti sunt monahi
ꝓbatissimi. Rationẽ aut̃ hanc suis sen¬
sib colligebant: dicentes quod si iste qͥ
tã potens tamquã inuictus int̾ latro¬
nes erat. sic dm̃ agnouit & timuit. quare
nos animarũ nrarũ salutẽ dilatione
remoram᷑. : huncipsũ beatũ moyseũ. opor¬
t& enĩ tali eũ iã uocabulo nuncupare.
demones quondã urgere ceper̃: ut ad
consuetudinẽ inpuritatis & formcationis an¬
tique reuerteret᷑. Qui tõt actantis modis
ut referebat ipse tẽptatꝰ ẽ. ut pene eum
aꝓposito uitȩ salutaris auertereN.
Tenit iste igit᷑ ad sc̃m illũ & beatũ uirũ
r̃sidorũ. qui in locisqͥb scr̃ti nom̃ . ẽ. mo¬
rabat᷑. referens ei quib: inpugnaret᷑ mo¬
dis. Atille respondit. Nolõ inquiens
eẽ: te tristẽ: ad huc enĩ principia

Expanded text:
ipsum Moyseum, qui inter omnes dudum latrones, ipsum Moyseum, qui inter omnes dudum latrones, ut eorum princeps nominabatur. Glorificantesque Dominum, ipsi quoque conversi sunt propter hujus conversationem, et facti sunt monachi probatissimi. Rationem autem hanc suis sensibus colligebant, dicentes: Quod si iste qui tam potens erat tanquam invictus inter latrones, sic Deum agnovit et timuit, quare nos animarum nostrarum salutem dilatione remoramur? Hunc ipsum beatum Moyseum oportet enim eum tali jam vocabulo nuncupare daemones quondam urgere coeperunt, ut ad consuetudinem impuritatis et fornicationis antiquae reverteretur. Qui tot ac tantis modis, ut referebat ipse, tentatus est, ut pene eum a proposito vitae salutaris averterent. Venit iste igitur ad sanctum illum et beatum virum Isidorum, qui in locis quibus Scythi nomen est, morabatur, referens ei quibus impugnaretur modis. At ille respondit: Nolo, inquiens esse te tristem. Adhuc enim principia
Abbreviated transcription (Latin):
adea inquib collegas suos relique¬
rat loca ꝑmilia quinquaginta re¬
uolauit: Iste igiturtalis qualẽ loqͣ
uix aliquando cõpunctꝰ. ex alicuiꝰ ne¬
cessitatis periculo: ad monasteriũ sẽ
contulit frm suȩ̃q penitentiȩ uitã
sic uehem̃ter arripuit. ut ȩ̨tiã demonẽ
maloꝵ consortẽ suoꝵ qr pͥma cũeo.
ȩtate peccauerat : ad cognoscenda
uirtutẽ xpĩ eminꝰ collocar &. Hoc
qͦq illiꝰ quondã factũ refertur.
Latrones quat tuor numero: qͥ inc&¬
lã ipsiꝰ impetũ fecerant. quis ille
c̾e̾t. qui ibi deger& nescientes inquire¬
bant. Quos ille correptos: parit᷑ &li¬
gatos ueluti sacũ aliquẽ palearũ
impositos dorso suo: ad frs̃ ubi simul
onis morabant᷑ exhibuit hoc dicerꝰ
quia nulli nocẽre iã possũ. quid
de istis iubetis.: Tunc ergo ȩtiã
hii quos illȩ detulerat ad penite¬
tiã uenire ceperunt: confitentes dõ
sua delicta.: maxime cũ agnouissent

Expanded text:
ad ea in quibus collegas suos reliquead ea in quibus collegas suos reliquerat loca, per millia quinquaginta revolavit. Iste igitur talis qualem loquor, vix aliquando compunctus, ex alicujus necessitatis periculo ad monasterium se contulit fratrum, suaeque poenitentiae vitam sic vehementer arripuit, ut etiam Clemonem malorum consortem suorum, qui a prima cum eo aetate peccaverat, ad cognoscendam virtutem Christi eminus collocaret. Hoc quoque illius quondam factum refertur. Latrones quatuor numero, qui in cellam ipsius impetum fecerant, quis ille esset qui ibi degeret, nescientes inquirebant. Quos ille correptos pariter et ligatos, veluti saccum aliquem palearum impositos dorso suo, ad fratres ubi simul omnes morabantur exhibuit, hoc dicens: Quia nulli nocere jam possum, quid de istis jubetis? Tunc ergo etiam ii quos ille detulerat, ad poenitentiam venire coeperunt, confitentes Deo sua delicta, maxime cum amarent
Abbreviated transcription (Latin):
latrocinia eiꝰ factũ memorabat᷑. Pastorẽ
quendã qͥ inre quadã una cũ canib suis
morabat᷑ nocte ei adscelestũ eunti nego¬
ciũ impedim̃to fuisse. Qui tantũ irascebat᷑
ut eũ uell& occidere. Obseruabat ergo
illũ locũ inqͦ ouessuas ille claudebat
sũq eidẽ nunciatũ fuiss&: qđ trans flu¬
uiũ nili cũ grege suo ẽẽt : atq intantũ flu¬
uiꝰ ille creuiss&. ut suꝑ alueũ suũ millȩ
passus tener&: gladiũ suũ morsu teners.
&lieste suꝑcaput imposita. totũ fluuiũ
natando transmisit: quousq ad ouiũ
cubile ꝑuenit. Dũq: eũ natantẽ respi¬
ciens. mers inarena pastor later&: tunc¬
illȩ arietes quat tuor electos. atq iu¬
gulatos: & fune conexos : tenens : ita
rurs natando remeauit. Reꝑto aut̃
parua & occulto loco in qͦ nudatis pelle
ouib carnibq que uidebant᷑ optimȩ
deuoratis: & reliquis uenditis. ac uini
conmutatione distractis. decẽ & octo
ita licos ipsiꝰ uini solus ex hausit. & sic

Expanded text:
latrocinia ejus factum memorabatur: pastorem quemdam, qui in regione quadam una cum canibus suis morabatur, nocte ei ad scelestum eunti negotium impedimento fuisse; qui tantum irascebatur, ut eum vellet occidere. Observabat ergo illum locum in quo suas oves ille claudebat. Cumque eidem nuntiatum fuisset quod trans fluvium Nili cum grege suo esset, atque in tantum fluvius ille crevisset, ut super alveum suum mille passus teneret, gladium suum mord cus tenens, et veste super caput imposita, totum fluvium natando transmisit, quousque ad ovium cubile pervenit. Cumque eum natantem respiciens, mersus in arena pastor laterille arietes quatuor electos, atque jugulatos, et fune connexos tenens, ita rursus natando remeavit. Reperto autem parvo et occulto loco, in quo nudatis pelle ovibus, carnibusque quae videbantur esse optimae devoratis, et reliquis venditis, ac vini commutatione distractis, decem et octo Italicos ipsius vini solus exhausit, et sic
Abbreviated transcription (Latin):
habitans cũ iã neq artẽ discere p̃uali¬
r& senio p̃peditꝰ ȩtatis: neq abstinentuã
pis pecuniis atq laborib omẽm remedia
spetiẽ atq cellaria in alex andria cõps¬
nonã usq horã. uniuersa tã uiroꝵ quã
feminarũ monasteria ꝑ a grantẽ: & ꝑss
gula egrotos hostia uisitantẽ . portan¬
tẽq secũ uuam passã: mala granãto
oua. silĩgines. Quȩ maxime. necessa¬
ria uident᷑ infirmis: Ad talẽ sẽse uis¬
insti tuerat in senecta: Qui tamen
pite obitũ suũ cũ aliquẽ sui siile ueppe¬

Expanded text:
habitans, cum jam neque artem discere praevaleret senio praepeditus aetatis, neque abstinentiam ropriis pecuniis atque laboribus, omnem remediorum speciem atque cellaria in Alexandria companonam usque horam universa tam vivorum quam feminarum monasteria peragrantem, et per singula aegrotos ostia visitantem, portantemque secum uvam passam, malogranata, ova, siligines, quae maxime necessaria videntur infirmis. Ad talem viinstituerat senectam; qui tamen ante obitu
Abbreviated transcription (Latin):
aut̃ illȩ inultimo solitudinis. int̾ loca
quȩ babilonis & herculis hab& nom̃ uno
itur ad rubrũ mare: ꝓpe triguita mi¬
lib a fluuio seꝑata. Oũ ergo uenissẽ ad
monasteriũ eiꝰ : qđ ꝓpinquũ fluminis
rat. ubi discipłi ipsiꝰ in eo qͥpĩs pir appella
loco machariꝰ & amatas sedebant: quiq
uidẽrẽ. Dicebat᷑ aut̃ ad monasteri
ipsũ uenire sepissime: aliquando pot
monasteriũ ꝓfuturũ: Plures igit᷑ tui
diuersis lab̾orantes necessitatib cos¬
uener̃ fr̃s : Inter quos & eulogiꝰ quidã
monacꝰ alex andrinꝰ cũ alio qͥ elephanti

Expanded text:
autem ille in ultimo solitudinis, inter loca autem ille in ultimo solitudinis, inter loca quae Babylonis et Herculis habent nomen, unde itur ad Rubrum mare, prope triginta millibus a fluvio separata. Cum ergo venissem ad monasterium ejus, quod propinquum flumini erat, ubi discipuli ipsius in eo qui Pispir appellatur loco, Macarius et Amatus sedebant, quiqueviderem. Dicebatur autem ad monasterium ipsum venire saepissime, aliquando postmonasterium profuturum. Plures igitur tunc diversis laborantes necessitatibus convenerunt fratres, inter quos et Eulogius quidam monachus Alexandrinus erat , cum alio qui elephanti
Abbreviated transcription (Latin):
dies gustando transigere: cotidie aut̃¬
facere septingentas numero orationes.
uo cognito: se desperasse dicebat. eoquod
cũ ipse eẽt uir & sani corporis : plus quã
trecentas orare non poss&. Cui scs̃ ma¬
chariꝰ adista respondit dic ensi fego
sexagesimũ annũ agens: centenas orati¬
ones ꝑdies singulos facio : & tantũ oꝑis
exerceo : quantũ sufficere muhi possit
aduitã. Certũ mihi ȩtiã tẽpꝰ excipio qͦ
salutationẽ atq sermonẽ frib: r& dome
mẽ suꝑhoc ut neglegentẽ in cusant: atq
rep̾hendunt cogirationes meȩ : Si aut̃
tuqͥ trecentas orationes facis insuꝑ a cons¬
cintia tua redargi dicis: manifestũ .ẽ.
aut has fine aliqua rep̃hensione non
facias. aut quod plures nolis facere cĩ
referebat: cũ essẽ inquiens ad huc
ui uenis & fatigatꝰ sp̃u ac ediȩ quoda¬
modo mente languerẽ : de archima¬
dritȩ mei monasterio fugi: & usq ad
antonii montẽ errando ꝑueni. Sedebat

Expanded text:
dies gustando transigere, quotidie dies gustando transigere, quotidie facere septingentas numero orationes. Quo cognito se desperasse dicebat, eo quod cum ipse esset vir, et sani corporis, plus quam trecentas orare non posset. Cui sanctus Macarius ad ista respondit, dicens: Ego sexagesimum annum agens, centenas orationes per dies singulos facio, et tantum operis exerceo, quantum sufficere mihi possit ad vitam: certum mihi etiam tempus excipio, quo salutationem atque sermonem fratribus reddo, nec me super hoc ut negligentem incusant atque reprehendunt cogitationes meae. Si autem tu qui trecentas orationes facis, insuper a conscientia tua te redargui dicis, manifestum est quod aut has sine aliqua reprehensione non facias, aut quod plures nolis facere cum referebat: Cum essem, inquiens, adhuc juvenis, et fatigatus spiritu acediae, quodammodo mente languerem, de archimandritae mei monasterio fugi, et usque ad Antonii montem errando perveni . Sedebat