comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙ tã longo spacio multa hereditatib multa ẽpcioib
multa dotib decinebant̃̾ sine iniuria iudicauit. Neq¬
illis adimi nec his nõ satis fieri quoꝵ illa fuerãt opo¬
tere. Cu gͥ statuisset opus ẽẽ ad ea rez ꝯstituenda
pecuma alexandriã se ꝓficisci dixit. rẽq . integrã ad
reditu suu iussit ẽẽ isq celeriter ad ꝑtholomeũ suũ
hospite uenit. qui tu regnabat alter post alexãdriã
ꝯdita. Qui cũ exposuisset patria se liberare uelle
causamq docuisset a rego opulento uir sũmus facile
inpetrauit ut grãdi pecuna adiuuaret᷑. Quã cũ insi¬
cionez actulisset adhibuit sibi in ꝯsiliu .xu. prĩcipes¬
cũ quib causas cognouit et eoꝵ qui aliena detinebãt
et eoꝵ qui sua amiẜat. pfecitq extimãdis possessiõibꝰ.
et ut ꝑsuaderẽt aliio ut pecunia acciꝑe mallent ⁊ pos
gnu dignũq qui ĩ nr̃a re publica natus ẽẽt. Sic ẽ

Expanded text:
 tam longo spatio multa hereditatibus, multa emptionibus, multa dotibus tenebantur sine iniuria, iudicavit neqillis adimi nec iis non satis fieri, quorum illa fuerant, oportere. Cum igitur statuisset opus esse ad eam rem constituendam pecunia, Alexandream se proficisci velle dixit remque integram ad reditum suum iussit esse, isque celeriter ad Ptolomaeum, suum hospitem, venit, qui tum regnabat alter post Alexandream conditam. Cui cum exposuisset patriam se liberare velle causamque dimpetravit, ut grandi pecunia adiuvaretur, quam cum in Sicyonem attulisset, adhibuit sibi in concilium quindecim I'cum quibus causas cognovit et eorum, qui aliena detinebant, et eorum, qui amiserant, praefecitque aestimandis possessionibus et uti persuaderent aliis, ut pecunignum dignumque, qui in re publica nostra natus esset! Sic par
Abbreviated transcription (Latin):
ret. Ego uõ inꝗt malo uiru qui pecunia egceat q̃z pecir¬
nia que uiro. ¶ Sec corrupti mores deprauatiq sũt
admiracõe diuiciaꝵ. quar magnitudo quide ad unũquẽ¬
q nostrũ ptinet. illũ fortasse adiuuat qui ħt. ne i qͣdẽ

Expanded text:
ret: Ego vero, inquit, malo virum, qui pecunia egeat, quam pecuret: Ego vero, inquit, malo virum, qui pecunia egeat, quam pecuniam, quae viro. Sed corrupti mores depravatique sunt admiratione divitiarum; quarum magnitudo quid ad unum quemque nostrum pertinet? Illum for
Abbreviated transcription (Latin):
bnficiu se dedissẽ arbitrint᷑: cũ ip̃i quãuis magnũ ali¬
qd acceperit eͥque ecia a se aut  postulari aut expectari
aliꝗd suspicant᷑. Patrocinio uõ se usos aut cdientes in¬
portciortis instar pͥutat. ¶At uo ille tenuis cũ ꝯcquid factũ
sit se se spectatu nõ fortunã putat nõ modo illi ꝗ ẽ me ͫ¬
ritus. Set ecia illis a quib expectat Eget eĩ multis
gratũ se uideri studet. ¶ Neq uo uerbis anget suu
munus si quo forte fungit᷑. set ecia extenuat. ¶Ui¬
que magna ĩ ppło multitudo ẽ p̾sidiu sib paratũ uidẽt.
¶Quãobrez melius apud bonos ꝙ apud fortunatos
bñficiu collocari puto. Danda õmo opa ẽ ut oĩ generi
satisfacere possimus. Set si res ĩ ꝯͥtẽcione ueĩet nimiꝵ
thenustodes ẽ autor adhibendus qui cũ ꝯsuleret᷑ utru
bono uiro pauperi aut minus ꝓbato dunti filia colloca¬

Expanded text:
beneficium se dedisse arbitrantur, cum ipsi quamvis magnum alibeneficium se dedisse arbitrantur, cum ipsi quamvis magnum aliquod acceperint, atque etiam a se aut postulari aut exspectari aliquid suspicantur, patrocinio vero se usos aut clientes appellari mortis instar putant. At vero ille tenuis, cum, quicquid factum sit, se spectatum, non fortunam putet, non modo illi, qui est meritus, sed etiam illis, a quibus exspectat eget enim multis, gratum se videri studet neque vero verbis auget suum munus, si quo forte fungitur, sed etiam extenuat. Viquae magna in populo multitudo est, praesidium sibi paratum vident. Quam ob rem melius apud bonos quam apud fortunatos beneficium collocari puto. Danda omnino opera est, ut omni generi satis facere possimus; sed si res in contentionem veniet, nimirum Themistocles est auctor adhibendus; qui cum consuleretur, utrum bono viro pauperi an minus probato diviti filiam colloca
Abbreviated transcription (Latin):
ecia ẽ excusacõe aduersus eos quos inuitus offẽdas
quacũq possis quare id qd̃ feceris necesse fuerit. nec
aliter facere potueris. Ceterisq opis et officus erit
Et cũ in hoibꝰ iuuandis aut mores spec  randa sũt.¬
tari aut fortuna soleat dictu qdez ẽ ꝓdiue. Itaq
milgo loquunt̃ sese ĩ beneficus collocandis mores hõĩu
nõ forcuna sequi. Honesta oracio ẽ. Get quis ẽ tandẽ
qui ĩ opis et optimi uiri cause nõ anceponat ĩ opa dan¬
da gracia fortunati et potentis. ¶ Aquo ei expedicior
et celerior remuneracio fore uidet᷑ in eũ fere ẽ uolũtas
nr̃a ꝓpensior. ¶ Set aĩaduertendu ẽ diligenciꝰ que na¬
t̾ura reꝵ sit. Nimiꝵ ẽĩ mops ille si bonꝰ ẽ uir ecia si re¬
ferre gr̃a nõ potest ħere certe potest. ¶ Comode aũ
ħeat retulisse. ¶ At qui se locupletes honoratos beatos
putat hi ne obligari quide beneficio uolũt: quin eciã

Expanded text:
etiam est excusatione adversus eos, quos invitus offendas, etiam est excusatione adversus eos, quos invitus offendas, quacumque possis, quare id, quod feceris, necesse fuerit nec aliter facere potueris, ceterisque aperis et officiis erit d cum in hominibus iuvandis aut mores spectari aut fortuna soleat, dictu quidem est proclive, itaque volgo loquuntur, se in beneficiis collocandis mores hominum, non fortunam sequi. Honesta oratio est; sed quis est tandem, qui inopis et optimi viri causae non anteponat in opera danda gratiam fortunati et potentis? a quo enim expeditior et celerior remuneratio fore videtur, in eum fere est voluntas nostra propensior. Sed animadvertendum est diligentius, quae natura rerum sit. Nimirum enim inops ille, si bonus est vir, etiamsi referre gratiam non potest, habere certe potest. Commode autem,  habere et, qui habeat, rettulisse. At qui se locupletes, honoratos, beatos putant, ii ne obligari quidem beneficio volunt; quin etiam
Abbreviated transcription (Latin):
uate et gratuito defendentis bñficia ⁊ p̾atrocinia
late patent. Admonebat me res ut hoc quoq lo¬
co intermissionez eloquencie ne dicaz interituz de¬
plorarez ni uererer ne de me ip̃o aliqo uiderer q̃ri.
Ge̾t tñ uidemꝰ quib exfictis oratorib qͣ ĩ paucis spes
quãto ĩ pauciorib facultas q̃ in multis sit audacia.
riti ẽẽ aut deserti licet tñ oꝑa ꝓoesse multis. Bene¬
ficia petente ꝯmendãte iudicib magistratib. Uigilã¬
tez pro re alterius eos ip̃os qui aut ꝯͣsulunt̃ aut defẽ¬
dunt rogante qd qui facuit plurimu gr̃e ꝯsequũt᷑.
latissimeq eoꝵ maͣnat industria. ¶Ia illud nõ sunt
admonẽdi Est eĩ ĩ proptu ut aĩaduertãt cũ uirare ali¬
os uelint ne quos offendãt. ¶ Sepe eĩ aut eos le dũt
quos nõ debent aut cos quos nõ expedit. Si in prudẽ¬
tes negligẽcie ẽ. si scientes temeritatis. ¶Utendu

Expanded text:
vate et gratuito defendentis beneficia et patrocinia vate et gratuito defendentis beneficia et patrocinia late patent. Admonebat me res, ut hoc quoque loco intermissionem eloquentiae, ne dicam interitum, deplorarem, ni vererer, ne de me ipso aliquid viderer queri. Sed tamen videmus, quibus exstinctis oratoribus quam in paucis spes, quanto in paucioribus facultas, quam in multis sit audacia. riti esse aut diserti, licet tamen opera prodesse multis beneficia petentem, commendantem iudicibus, magistratibus, vigilantem pro re alterius, eos ipsos, qui aut consuluntur aut defendunt, rogantem; quod qui faciunt, plurimum gratiae consequuntur, latissimeque eorum manat industria. Iam illud non sunt admonendi est enim in promptu, ut animadvertant, cum iuvare alios velint, ne quos offendant. Saepe enim aut eos laedunt, quos non debent, aut eos, quos non expedit; si imprudentes, neglegentiae est, si scientes, temeritatis. Utendum
Abbreviated transcription (Latin):
augendas ptͣmet et ad gr̃a. ¶ Itaq cũ multa p̃cla¬
ra maioꝵ tũ qͣ optime ꝯstitui iuris ciulis sũmo sẽꝑ
ĩ honore fuit cognicio atq inter pretacio. Qua ꝗde
ante hãc ꝯfusionẽ tẽpoꝵ inpossessione sua prĩcipes
retinuerũt. ¶Nũc ut honores ut oĩs dignitatis
gradus sic oĩs scĩe splendor deletus ẽ. Idqͣ eo ĩdigniꝰ
ꝙ eo tpͣre hoc ꝯtigit cũ is ẽẽt qui oes suꝑiores quib
honore par ẽẽt scĩa facile uicisset. ¶ He̾c gͥ oꝑa gra¬
ta multis ⁊ ad beneficiis ob astringendos hoĩes acço¬
modata. Atq huic arti finictima ẽ dicẽdi grauior
facultas et gracior ⁊ ornacior. ¶ Q̃uid eĩ eloquẽ¬
cia laudabilius ꝓstabilius uł admiracõe audiẽciu
uel spe indigencuuz nel eoꝵ qui defensi sunt gracia.
Huic ergo a maiorib nrͣis ẽ intota dignitate prin¬
cipatus datus. ¶Diserti gͥ hoĩs ⁊ facile laborãtis
qd̃q in patrus ẽ morib multoꝵ causas ⁊ nõ gra¬

Expanded text:
am. Itaque cum multa prara maiorum, tum quod optime constituti iuris civilis summo semper in honore fuit cognitio atque interpretatio; quam quidem ante hanc confusionem temporum in possessione sua principes retinuerunt, nunc, ut honores, ut omnes dignitatis gradus, sic huius scientiae splendor deletus est, idque eo indignius, quod eo tempore hoc contigit, cum is esset, qui omnes superiores, quibus honore par esset, scientia facile vicisset. Haec igitur opera grata multis et ad beneficiis obstringendos homines accommodata. Atque huic arti finitima est dicendi gravior facultas et gratior et ornatior. Quid enim eloquentia praestabilius vel admiratione audientium vel spe indigentium vel eorum, qui defensi sunt, gratia? Huic quoque ergo a maioribus nostris est in toga dignitatis principatus datus. Diserti igitur hominis et facile laborantis, quodque in patriis est moribus, multorum causas et non gra
Abbreviated transcription (Latin):
re. Na predare Enmꝰ. beneficta nule locita malestã
arbitror. ¶ Qd̾ aũ tributũ ẽ bono uiro ⁊ grato ĩ eotu
e ipo frucmils e. tu ecia exceteris. Temeritate eniz
remota gratissima ẽ libe̾ralitas. eõq ea studiosius ꝗ¬
pluriq laudãt ꝙͣ sũmi cuiꝰq bonitas comune ꝓfugi¬
u ẽ õĩuz. ¶ Danda gͥ oꝑa ẽ ut iis bñficiis q̃ pluri¬
mos afficiamꝰ quoꝵr memoria liberis posterisq ꝓdat¬
nti s ilis ingratis ẽẽ nõ liceat. ¶ Om̃es eĩ inmemorẽ
beneficii oderũt. camq muiria indeterrẽda libertate
sibi ecia fieri eũq qui faciat cõez hoste tenuioꝵ pu¬
uulgo solitũ fieri abordine nr̃o ĩ oracõe crassi scriptũ
copiose uidemꝰ. Hanc ergo ꝯsuẽtudine benigniti¬

Expanded text:
cáta male facta árbitror. Quod autem tributum est bono viro et grato, in eo cum ex ipso fructus est, tum etiam ex ceteris. Temeritate enim remota gratissima est liberalitas, eoque eam studiosius plerique laudant, quod summi cuiusque bonitas commune perfugium est omnium. Danda igitur opera est, ut iis beneficiis quam plurimos afficiamus, quorum memoria liberis posterisque prodatur, ut iis ingratis esse non liceat. Omnes enim immemorem beneficii oderunt eamque iniuriam in deterrenda liberalitate sibi etiam fieri eumque, qui faciat, communem hostem tenuiorum puvolgo solitum fieri ab ordine nostro in oratione Crassi scriptum copiose videmus. Hanc ergo consuetudinem benignit
Abbreviated transcription (Latin):
aut es alienu suscipiũt amicoꝵ causa aut infiliaꝵ
collacionez adiuuant aut opitulant̃. uł inre famĩlia¬
ri querẽda uł augẽda. Itaq miror qd in mẽte uene¬
rit Theophrasto in eo libro quẽ de diuiciis scripsit.
Inquo multa p̃dare illud absurde. Est ẽĩ multꝰ ĩ lau¬
danda magnificẽcia et apparacõe populariũ mimeꝵ
taliũq sũptiui facultate fructũ diuiciaꝵ parat: it¬
Michi aũt ille fructus liberalitatis cuiꝰ pauca exẽpla
posui. multo et maior uidet᷑ ⁊ cercior. ¶ Quanto ari¬
stotiles grauiꝰ et uerius nos rep̃hendit qui has pecu¬
niaꝵ effusiones nõ admiram̃ que fui̾t ad multitudĩe
delinienda. At hii qui ab hoste obsident̃ si emere aq̃
sextariu cogerent᷑ moneti. hoc pͥmo auditu ĩcredĩbi

Expanded text:
aut aes alienum suscipiunt amicorum aut in filiarum aut aes alienum suscipiunt amicorum aut in filiarum collocatione adiuvant aut opitulantur in re vel quaerenda vel augenda. Itaque miror, quid in mentem venerit Theophrasto in eo libro, quem de divitiis scripsit; in quo multa praeclare, illud absurde: est enim multus in laudanda magnificentia et apparatione popularium munerum taliumque sumptuum facultatem fructum divitiarum putat. Mihi autem ille fructus liberalitatis, cuius pauca exempla posui, multo et maior videtur et certior. Quanto Aristoteles gravius et verius nos reprehendit! qui has pecuniarum effusiones non admiremur, quae fiunt ad multitudinem deliniendam. Ait enim, qui ab hoste obsidentur, si emere aquae sextarium cogerentur mina, hoc primo incredibile
Abbreviated transcription (Latin):
bonis manus inferre cogunt᷑. Ita cũ beniuolencie ꝯpe¬
rande causa beneficii ẽe uolũt: Nõ tanta studia asse¬
quunt᷑ eoꝵ quib dederũt. quanta odia eoꝵ q̃b ademer̃t.
Q̃obre nec ita claudenda res ẽ familiaris ut eã benigͥ¬
tas aperite nõ possit. Nec ita reseranda ẽ ut patxat
õib. anodus adiebat᷑ isq referat᷑ ad facultates. oino
memisse debemꝰ id qd̾ a nr̃is hõib sepissime usur patũ.
Ia in prouerbii ꝯsuetudine uenit. Largicõe fidu nõ
here. Et eniz quis potest ẽe modꝰ. cũ et ide qui sne¬
Mino duo sũt gnͣa largoꝵ. quoꝵ alteri ꝓdigi al¬
teri liberales. Prodi qui epulis et iu̾sceracõib
et gladiatoꝵ m̾unerib ludoꝵ uenacionũq apparatu
pecunias ꝓfundũt in eas res quaꝵ memoriã aut bre¬
uez aut nullã oĩno sunt relicturi. ¶ Liberales aũt
qui suis facultatib aut captos a predonib redimũt

Expanded text:
bonis manus afferre coguntur. Ita, cum benivolentiae compabonis manus afferre coguntur. Ita, cum benivolentiae comparandae causa benefici esse velint, non tanta studia assequuntur eorum, quibus dederunt, quanta odia eorum, quibus ademerunt. Quam ob rem nec ita claudenda res est familiaris, ut eam benignitas aperire non possit, nec ita reseranda, ut pateat omnibus; modus adhibeatur, isque referatur ad facultates. Omnino meminisse debemus, id quod a largitionem fundum non babere. Etenim quis potest esse modus, cum et iidem, qui consino duo sunt genera largorum; quorum alteri prodigi, alteri liberales: prodet gladiatorum muneribus, ludorum venationumque apparatu pecunias profundunt in eas res, quarum memoriam aut brevem aut nullam omnino sint relicturi, liberales autem, qui suis facultatibus aut captos a praedonibus redimunt
Abbreviated transcription (Latin):
ut eos tibi fideles putares fore quos pecunia cõrupisses.
An tu io agis ut maccedones nõ te regez suu set mi¬
nistru ⁊ p̃bitore existimẽt: Q uid sordidiꝰ regi. ⁊ meliꝰ
eciã qͣ largicionẽ corruptela ẽẽ dixit. fit eĩ deterior
qui accpit atq ad idez sẽꝑ ex pectandu paracior. Hec
ille filio. Set preceptu putemꝰ om̃ib. Q̾obre id qdẽ
nõ ẽ dubiu qn illa benignitas que ꝯstat ex ope et in¬
dustria et honescio. sit ⁊ lãtus pateat et possit ꝓdesse
plurib. s lo᷑ nũq̃ tñ ẽ larglendu nec̃ hoc besignitatis
genus oĩno repudiandu ẽ. Et sepe ydoneus hõibus¬
indigentib de re familiari ĩ ꝑcipiendu ẽ. Get diligẽt᷑
atq moderate: Multi eĩ patrimonia effuderũt ĩ ꝯsulte
largiendo. Quid aũ ẽ ssulcius q̃ qd̾ libenter facias cu¬
rare ut io diuciꝰ facere nõ possis: atq eciã secunt̃ lar¬
gicionez rapine. Cu eĩ dando egere ceperũt alienis

Expanded text:
ut eos tibi fideles putares fore, quos pecunia corrupisses: an tu id agis, ut Macedones non te Regem suum, sed ministrum et praebitorem putent?quo quid sordidius Regi? melius etiam, quod largitionem corruptelam dixit esse. Fit enim deterior qui accipit, atque ad idem semper exspectandum paratior. Hoc ille filio: sed praeceptum putemus omnibus, Quamobrem id quidem non est dubium, quin illa benignitas, quae constat ex opera et industria, et honestior sit, et latius pateat, et possit prodesse pluribus. Nonnunqum tamen est largiendum: nechoc benignitatis genus omnmo repudiandum est: et saepeidoneindigentibus de re familiari impertiendum, sed diligenter atque moderate; multi enim patrimonia effuderunt inconsulte largiendo. Quid autem est stultius quam, quod libenter facias, curare, ut id diutius facere non possis? Atque etiam sequuntur largitionem rapinae; cum enim dando egere coeperunt, alienis
Abbreviated transcription (Latin):
greciã euertit ꝯtagiõib malor que a lacedemoniis ꝓ¬
fecte manariit lacius. Quid nr̃os grachos Tiberii
gracchi sũmi uiri filios africani nepotes nõne agraĩe
ꝯtenciones pdiderũtt uo aratus sichioniꝰ iur̃e
ꝓfectus argis sitione clandestino intrortu ur̃be ẽ poti¬
tus. Cnq tirãpnu modode in prouiso pressisset ser¬
cencos exules qui locupletissimi fuerãt eius ciuitatis
restituit: Remq publica auentu suo liberauit. ¶ S
cũ magna a ĩaduert̾et inbonis et ĩ possessionib diffi¬
cultate ꝙ in eo ͦ quos ⁊ ip̃e resticuerat quoꝵ bona

Expanded text:
eciam evertit contagionibus malorum, quae a Lacedaemoniis profectae manarunt latius. Quid? nostros Gracchos, Ti. Gracchi summi viri filios, Africani nepotes, nonne agrariae contentiones perdiderunt? At vero Aratus Sicyonius iure lofectus Argis Sicyonem clandestine introitu urbe est potitus, cumque tyrannum Nicoclem improviso oppressisset, sescentos exsules, qui locupletissimi fuerant eius civitatis, restituit remque publicam adventu suo liberavit. Sed cum magnam animadverteret in bonis et possessionibus difficultatem, quod et eos, quos i
Abbreviated transcription (Latin):
phospites apud ex̾ternos ppłos ualere opib et gła
Theophrastꝰ quide scribit cimone athenis eciã
ĩ suos curiales latiadas hospitalez fuisse: ita eĩ insti¬
tuisse et uillicis ĩperauisse ut om̃ia preberent᷑ ꝗcũq
latiades muilla sua diuertisset.

Expanded text:
per hospites apud externos populos valere opibus et gratia. per hospites apud externos populos valere opibus et gratia. Theophrastus quidem scribit Cimonem Athenis etiam in suos curiales Laciadas hospitalem fuisse; ita enim instituisse et vilicis imperavisse, ut omnia praeberentur, quicumque Laciades in villam suam devertis
Abbreviated transcription (Latin):
magnor. illa quasi assentatoꝵ ppli. multitudĩs leuita¬
te uoluptate qͣi titillanciu. Conueniet auñ cũ ĩdãdo
munificu ẽẽ tu ĩ exigendo nõ acerbu. ĩ õĩq rei
ꝯtrahenda uendendo emendo ꝯducendo locando ui¬
cinatib ⁊ ꝯfiniis equũ ⁊ facile. multa multis de suo
iure cedente. A litib uo quantu liceat ⁊ nescio
paulo plus ecia q̃ liceat abhorrente. ¶ Est eniz
nõ modo liberale paulũ nõ nũq̃ deiure suo decedere
set interdũ ecia fructuosu. ¶ Habenda aũt racio ẽ
rei familiaris. qͣ quide delabi sinere flagiciosu ẽ
setita ut illiberalitatis auaricieq absit supplicio
¶posse eĩ liberalitate uti nõ spoliante se patrimoĩo
patere domus hoĩu illustriu hospicib illustribꝰ. Idq
ecia rei.pu. ẽ ornamẽto hoĩes externos ħ liberaliti¬
tis genere in urbe nr̃a nõ egere. ¶ Est aũ eciam
uehemẽtẽs utile his qui honeste posse multa uolũt

Expanded text:
magnorum, illa quasi assentatorum populi multitudinis levitatem voluptate quasi titillantium. Conveniet autem cum in dando munificum esse, tum in exigendo non acerbum in omnique re contrahenda, vendundo emendo, conducendo locando, vicinitatibus et confiniis, aequum, facilem, multa multis de suo iure cedentem, a litibus vero, quantum liceat et nescio an paulo plus etiam, quam liceat, abhorrentem. Est enim non modo liberale paulum non numquam de suo iure decedere, sed interdum etiam fructuosum. Habenda autem ratio est rei familiaris, quam quidem dilabi sinere flagitiosum est, sed ita, ut illiberalitatis avaritiaeque absit suspicio; posse enim liberalitate uti non spoliantem se patrimonio valde decorum patere domus hominum illustrium hospitibus illustribus, idque etiam rei publicae est ornamento, homines externos hoc liberalitatis genere in urbe nostra non egere. Est autem etiam vehementer utile iis, qui honeste posse multum volunt,
Abbreviated transcription (Latin):
¶Tota gͥ racio taliuz largicionu gene uiciosa e tẽ
pore necessaria. et tnͣ ip̃a ad facultates accomodanda ⁊
mediocritate moderanda est.¬
Nillo autez genere largiendi qd̾ a liberalitate ꝓfi¬
ciscitur nõ uno modo ĩ disparib causis affecti esse
debemꝰ. ¶ Alia ẽĩ causa ẽ eiꝰ quiͣ calamitate premit᷑.
et alia eius qui res  meliores querit nullus suis rebꝰ
aduersis. ¶ Propensior benignitas ẽẽ debebit ĩca¬
lamitosos nisi forte erũt digni calanutate. ¶ In huo
tam̃ qui se adiuuari uolẽt nõ ne afflĩgant̃ s ut al¬
ciorez gradu ascendãt restricti nullo modo ẽẽ debemꝰ¬

Expanded text:
ratio talium largitionum genere vitiosa est,  necessaria, et tum ipsum et ad facultates accommodanda et mediocritate moderanda est.o genere largiendi, quod a liberalitate proficiscitur, non uno modo in disparibus causis affecti esse debemus. Alia causa est eius, qui calamitate premitur, et eius, qui res meliores quaerit nullis suis rebus adversis. Propensior benignitas esse debebit in calamitosos, nisi forte erunt digni calamitate. In iis tamen, qui se adiuvari volent, non ne affligantur, sed ut altiorem gradum ascendant, restricti omnino esse
Abbreviated transcription (Latin):
gladratorib ẽpͣtis rei. pi. cͥausa que salu̾te nr̃a cõ¬
tinebat̃. Om̃es . P. do᷑dii conatꝰ fuporesq ꝯpressit.
¶Causa igit᷑ largicois ẽ si ant necesse ẽ aut utile
Inhis aũ ip̃is mediocritatis regula optima ẽ.Lͥ qdẽ
phylupus .qͣ. fi. uir magno ingenio in primisq ca¬
rus gloriari solebat se sine ullo nͦunere adeptũ essẽ
oniia que haberent̃ amplissima. Dicebat ide cocta
curio: ¶Nobis quoq licet ĩ hoc quodamͦ gloriri.
Na pro amplitudine honoꝵ quos cũctis suffragiis
adepti sumꝰ nr̃o ꝗde anno qoͦ ꝯtigit eoꝵ nenum qͦs
modo nominaui sane exigiiis sũptus edilitatis fint.
ditq eciĩ ille inpense meliores muri niualia portus.
qundiꝰ rͥe prehendo ꝓpter põpeniz. Get doctissimi nõ pro¬
ba̾it. Ut hic ip̃e panctiꝰ que multu ĩhis libris seaitꝰ
su nõ interp̃tatus. ¶ Et phalerus demetriꝰ ꝗ piclẽ
principer grrecie utupabat ꝙ tanta pecunia ĩ pclara

Expanded text:
atoribus emptis rei publicae causa, quae salute nostra continebatur, omnes P. Clodi conatus furoresque compressit. Causa igitur largitionis est, si aut necesse est aut utile. In his autem ipsis mediocritatis regula optima est. L. quidem Philippus Q. f., magno vir ingenio in primisque clarus, gloriari solebat se sine ullo munere adeptum esse omnia, quae haberentur amplissima. Dicebat idem Cotta, Curio. Nobis quoque licet in hoc quodam modo gloriari; nam pro amplitudine honorum, quos cunctis suffragiis adepti sumus nostro quidem anno, quod contigit eorum nemini, quos modo nominavi, sane exiguus sumptus aedilitatis fuit. Atque etiam illae impensae meliores, muri, navalia, portus,cundius reprehendo propter Pompeium, sed doctissimi non probant, ut et hic ipse Panaetius, quem nultum in his libris secutus sum, non interpretatus, et Phalereus Demetrius, qui Periclem, principem Graeciae, vituperat, quod tantam pecuniam in praeclara
Abbreviated transcription (Latin):
ut sua tenerent̾ res publice ciuitatesq ꝯstitute st̃.
¶Na ⁊ si dͣuce ᷑ natura ꝯgregabant᷑ hoĩes tñ spe cu¬
stodie reꝵ suaꝵ u rbiu p̾sidia querebant. Dãda ea¬
az oꝑa ẽ ne qd̃ apud maiores nrͣos sepe fiebat ꝓpter
erarii tenuitate assiduitatẽq belloꝵ tributu sit cõ¬
ferendu. Ioq ne eueniat multo ante erit ꝓͥudeou.
¶Sin qua necessitas huiꝰ miieris alicui rei publi

Expanded text:
ut sua tenerentur, res publicae civitatesque constitutae sunt. ut sua tenerentur, res publicae civitatesque constitutae sunt. Nam, etsi duce natura congregabantur hominess, tamen spe custodiae rerum suarum urbium praesidia quaerebant. Danda etiam opera est, ne, quod apud maiores nostros saepe fiebat propter aerarii tenuitatem assiduitatemque bellorum, tributum sit conferendum, idque ne eveniat, multo ante erit providendum. Sin quae necessitas huius muneris alicui rei publi
Abbreviated transcription (Latin):
eiusmodi sunt ut ad uniu̾sos ciues ꝑtineãt ꝑtiͣ sin¬
gulos ut actingat. que sũt ecia graciora. ¶ Dãda
opa ẽ õmo si possit utrisq: nec minus ut eciã singłis
ꝯsulat᷑. set ita ut ea res aut ꝓsit aut certe nõ obsit i¬
rei .pu. ¶ G. gͥrachi frumentaria magna largicio.
Ex hauriebat gͥ erariu. Modica a.oetauii ⁊ rei pu.
tollerabilis ⁊ plebi necessaria. Ergo et cub rei pͥn.
salutaris. Inprimis aũ uidendu erit ei qui rez. pupꝰ
administrabit ut suũ quisq teneat: sleq de bonis
priuatoꝵ publice mminucio fiat. ¶ Perniciose eĩ
phylippus intribumnatu cũ lege agraria ferret. qͣz
tn antiquari faaile p̾assus ẽ. eciã ĩ co uehemẽter se mo¬
detatũ p̾buit. Eeͣt cũ ĩ agendo mułta ppłarit tu uso
male. nõ ẽe inciuitate duo milia hoĩu ꝗ rez herent.
Capitalis or̃o ẽ. adequacõe bonoꝵ ptinẽs. quipe¬
ste que potest ẽẽ maior. ¶Hanc ei obcausa maxĩe

Expanded text:
eius modi sunt, ut ad universos cives pertineant, partim, singulos ut attingant; quae sunt etiam gratiora. Danda opera est omnino, si possit, utrisque, nec minus, ut etiam singulis consulatur, sed ita, ut ea res aut prosit aut certe ne obsit rei publicae. C. Gracchi frumentaria magna largitio; exhauriebat igitur aerarium; modica M. Octavi et rei publicae tolerabilis et plebi necessaria; ergo et civibus et rei publicae salutaris. In primis autem videndum erit ei, qui rem publicam administrabit, ut suum quisque teneat neque de bonis privatorum publice deminutio fiat. Perniciose enim Philippus, in tribunatu cum legem agrariam ferret, quam tamen antiquari facile passus est et in eo vehementer se moderatum praebuit—sed cum in agendo multa populariter, tum illud male, non esse in civitate duo milia hominum, qui rem baberent. Capitalis oratio est, ad aequationem bonorum pertinens; qua peste quae potest esse maior? Hanc enim ob causam maxime,
Abbreviated transcription (Latin):
niis creditis occultit suũ gauoiũ. nͭ e uideant̃ nõ fuis¬
se soluendo. ¶At u̾o ille qui a ccpit iniuriã. ⁊ memi¬
uit. et pre sese fert dolorez suuz. ne si plures st̃ ii qbꝰ
ĩprobe datũ ẽ q̃ illi quib miuste adẽptu ẽ. id cuco
plus eciã ualent. Nõ eĩ nũo hec uioicant̃ set põdere.
¶ Q̾ au ht equitate̾ aut agrũ multis annis aut eci¬
a scłis ante possessu qͣu i nullu huit habeat. q aũt
huit amictat: ¶Acq propt̾ hoc iniurie genus la¬
cedemoni lysandru ephoͣꝵ expulerũt. hagmi regẽ qd

Expanded text:
niis creditis occultat suum gaudium, ne videatur non fuisse solvendo; at vero ille, qui accepit iniuriam, et meminit et prae se fert dolorem suum, nec, si plures sunt ii, quibus inprobe datum est, quam illi, quibus iniuste ademptum est, idcirco plus etiam valent; non enim numero haec iudicantur, sed pondere. Quam autem habet aequitatem, ut agrum multis annis aut etiam saeculis ante possessum, qui nullum habuit, habeat, qui autem habuit, amittat? Ac propter hoc iniuriae genus Lacedaemonii Lysandrum ephorum expulerunt, Agim regem, quod
Abbreviated transcription (Latin):
le nobis uideri oesq mirari. Set cũ actẽdit᷑ ueniã ne¬
cessitati dari. In his mm a ni i acturis infinitisq sũp¬
tib nichil nos magnope mirari cũ p̃serti nec neces¬
sitati subueniat nec dignitas augeat᷑. Ip̃aq illa de
tur hec pueris et mulierculis et ẜuis et ẜuoꝵ simili¬
mis liberis esse grata. Graui uͣo hõi et ea que fiunt
iudicio certo põderanri ꝓbari posse mullo modo. ¶Q¬
qͣ intelligo in nr̃a ciuitate inueterasse iã bõĩs tp̃ribꝰ
ut splendor edilitatũ ob optimis uiris postule̾tirr
Itãq ⁊ .Pd. crassus cũ cognomine diues tũ copus
fũctus ẽ edilicio maxio munere. ¶ Et paulo post. L
crassus cũ oĩu hoĩu moderatissimo qui mutio magͥ¬
ficentissima edilitate fũctus ẽ. ¶. Deinde .C. claudiꝰ
appii filius. ¶Multi post luculli. ¶Hortensius sil¬
laus ¶ Om̃es añ. P. lentulus me ꝯsule uicut supe¬
riores. ¶Hũc ẽ scautꝰ ĩmitatꝰ. ¶ Magnificẽtissima

Expanded text:
le nobis videri, omnesque mirari, sed cum attenderint, veniam necessitati dare, in his immanibus iacturis infinitisque sumptibus nihil nos magnopere mirari, cum praesertim neque necessitati subveniatur nec dignitas augeatur ipsaque illa det, haec pueris et mulierculis et servis et servorum similmis liberis esse grata, gravi vero homini et ea, quae fiunt, iudicio certo ponderanti probari posse nullo modo. Quamquam intellego in nostra civitate inveterasse iam bonis temporibus, ut splendor aedilitatum ab optimis viris postuletur. Itaque et P. Crassus cum cognomine dives, tum copiis functus est aedilicio maximo munere, et paulo post L. Crassus cum omnium hominum moderatissimo Q. Mucio magnificentissima aedilitate functus est, deinde C. Claudius App. f., multi post, Luculli, Hortensius, Silanus; omnes autem P. Lentulus me consule vicit superiores; hunc est Scaurus imitatus; magnificentissima
Abbreviated transcription (Latin):
uirtutis famulatus ẜisentis uoluptati: Quod autẽ
muiius prudencie: an legere intelliget᷑ uõluptates:
fae nichil esse iusto iocinous: Quid cogitari potest
hic dicit satis fortiter de dolore. tñ nõ id spectandu
ẽ quid dicat. Set quid ꝯsentaneu sit ei dicere qui
bona noluntate t̾minauerit: mala dolore ¶ Ut si il¬
lił audia de ꝯtmencia et tẽperancia. dicit ille quidẽ
multa multis locis set a qua heret ut aiunt. Nla qͥ
potest tẽperãcia laudare is qui ponat sũmu bonĩr
iuoluptate: Est ei tẽperancia libidinu mimica li

Expanded text:
irtutis famulatus servientis voluptati! Quod autem munus prudentiae? an legere intellegenter voluptates? Fac nihil isto esse iucundius, quid cogitari potest ti dicit, satis fortiter de dolore, tamen non id spectandum est, quid dicat, sed quid consentaneum sit ei dicere, qui bona voluptate terminaverit, mala dolore. Et, si illum audiam, de continentia et temperantia dicit ille quidem multa multis locis, sed aqua haeret, ut aiunt; nam qui potest temperantiam laudare is, qui ponat summum bonum in voluptate? est enim temperantia libidinum inimica, li
Abbreviated transcription (Latin):
ciens eẽt uoluptatis. Qũib obseletis floret epicurꝰ.
euisoez fere adiutor. autorq sentencie. Cu his ueris
equisq ut dicitur si honestate tueri ac retinere sentẽ¬
cia ẽ decertinou e. Nam si nõ modo utilitas enisq
tinet᷑. Certe hec utilitas et quidez sũma. sic eĩ cẽsent
cũ honestate pugnabit. ¶ Na ubi primu prudẽcie
locus datur: an ut ꝯquirat imoiq suauitas qͣ miser

Expanded text:
ciens esset voluptatis. Quibus obsoletis floret Epicurus, ciens esset voluptatis. Quibus obsoletis floret Epicurus, eiusdem fere adiutor auctorque sententiae. Cum his viris equisque, ut dicitur, si honestatem tueri ac retinere sententia est, decertandum est. Nam si non modo utilitas, sed tinetur, certe haec utilitas, et quidem summa sic enim censent, cum honestate pugnabit. Nam ubi primum prudentiae locus dabitur? an ut conquirat undique suavitates? Quam miser
Abbreviated transcription (Latin):
afflictis ta excelso animo fuisset. ¶ Sic honestatis
ꝯperacõe ea que uident᷑ ntilia uincunt᷑. ¶ Atilius aũ
qui grece scripsit hystoria plures ait fuisse qui ĩ castra
reuertissent eadez fraude ut iureiurãdo liberarentur.
eosq a censorib om̃ibus ignominiis notatos. Sit iã
huius loci finis. Perspicuu ẽ eĩ ea que timido animo
humili demisso fractoq fiat Quale fuisse reguli factũ
si aut de captiuis qd̾ ip̃i opus esse iuderetur nõ qd̾ rei
publice censuisset aut domi remanere uoluisset nõ eẽ
utilia quia sint flagiciosa et feda et turpia.¬
cͦore moderacõe modestia ꝯtinencia tẽperancia ꝯtinent᷑.
potest igitur quicq̃ ẽẽ utile qd̾ sit huic taliu uirtu¬
tu choro  ꝯtrariu. atq ab aristipo cirenaici atq anne¬
cerii pħy nominati om̃e bonu in uoluptate posuer̃t.
uirtutemq censuerũt õbea rez esse laudanda ꝙͣ effĩ¬

Expanded text:
afflictis tam excelso animo fuisset. Sic honestatis afflictis tam excelso animo fuisset. Sic honestatis comparatione ea, quae videntur utilia, vincuntur. C. Acilius autem, qui Graece scripsit historiam, plures ait fuisse, qui in castra revertissent eadem fraude, ut iure iurando liberarentur, eosque a censoribus omnibus ignominiis notatos. Sit iam huius loci finis. Perspicuum est enim ea, quae timido animo, humili, demisso fractoque fiant, quale fuisset Reguli factum, si aut de captivis, quod ipsi opus esse videretur, non quod rei publicae, censuisset aut domi remanere voluisset, non esse utilia, quia sint flagitiosa, foeda, turpcore, moderatione, modestia, continentia, temperantia continetur. Potest igitur quicquam utile esse, quod sit huic talium virtutum choro contrarium? Atqui ab Aristippo Cyrenaici atque Annicerii philosophi nominati omne bonum in voluptate posuerunt virtutemque censuerunt ob eam em esse laudandam, quod effi
Abbreviated transcription (Latin):
quoꝵ erant peni nisi de redimendis captiuis ĩpetrauis
sent si nõ redierũt uitupandi. dequibus nõ omes unomͦ.
Na polibius bonus auctor ĩprimis ait ex x nobilissimis
qui tuz erant missi egressus ecastris rediisset quasi ad¬
ẽet oblitus rome remansisse. Reoitu eĩ incastra liberatũ
se esse nure iurando inter pretabat᷑. Non recte. Fraus eĩz¬
distringit nõ dissoluit ꝑuiriu. fuit gͥ stulta calliditas
puerse imitata prudencia. Itaq decreuit senatus ut il¬
le uerator et callidus uictus adhannibalez duceret᷑. Set
illud maximu. Octo hoĩu milia tenebat hãnibal. nõ qͦs
inacie cepisset. aut qui periculo mortis diffugissent. s
qui relicti incastris fuissent a paulo ⁊ uarrone ꝯsulib.
eos senatus nõ censuit redimendos. cũ id parua pecuĩa
fieri posset. ut esset insituz militibus nrͣis aut iuncere
aut emori. Qua quidez re audita fractũ animui hanni¬
balis scribit idem. ꝙ senatus ppłusq romanus rebus

Expanded text:
Poenorum redituros si de redimendis captivis non impetrassent, si non redierunt, vituperandi. De quibus non omnes uno modo; nam Polybius, bonus auctor in primis, ex decem nobilissimis, qui tum erant missi, noveesset oblitus, Romae mansisse: reditu enim in castra liberatum se esse iure iurando interpretabatur. astringit, non dissolvit periurium. Fuit igitur stulta calliditas perverse imitata prudentiam. Itaque decrevit senatus, ut ille veterator et callidus vinctus ad Hannibalem duceretur. Sed illud maximum: octo hominum milia tenebat Hannibal, non quos in acie cepisset, aut qui periculo mortis diffugissent, sed qui relicti in castris fuissent a Paulo et a Varrone consulibus. Eos senatus non censuit redimendos, cum id parva pecunia fieri posset, ut esset insitum militibus nostris aut vincere aut emori. Qua quidem re audita fractum animum Hannibalis scribit idem, quod senatus populusque Romanus rebus
Abbreviated transcription (Latin):
tures que ĩcomunirate cernunt᷑ et insocietate gnͣis
hucini. Neq ẽi bonitas neq liberalitas nec cõitas
esse potest nõ plus qͣ amicicia si hec nõ ꝑse expectã¬
tur set aduoluptate utilitatẽq referantur. ¶ on¬
feramus ergo inpauca. Na ut utilitate nullã ẽẽ
docuimus que honestati esse ꝯtraria sic om̃ez uolup¬
tatez dicimus honestati esse ꝯtraria. Quo magis
reprehendendos caliphone et dinomacu iudico ꝗ
se dirẽpͣturo ꝯͦtrou̾sia pͥutauer̃t si cu honestate
uoluptatez tamq̃ cũ homine pecude copulauissẽt:
¶sõ recipit ista ꝯiũctione honestas aspernat᷑.
ẽẽ debet ex dissimillimis ᷤ rebus misceri ⁊ tẽperari
potest. set de hoc magna eĩ res ẽ alio loco pluribus.
nũc ad ꝓposituz. ¶ Quẽadmodu gͥ si qñ ea que
uidetur utilitas honestati repugnat diiudicanda
res sit supra satis ẽ disputatu. Sin aũ sp̃e utili¬

Expanded text:
tutes, quae in communitate cernuntur et in societate generis humani. Neque enim bonitas nec liberalitas nec comitas esse potest, non plus quam amicitia, si haec non per se expetantur, sed ad voluptatem utilitatemve referantur. Conferamus igitur in pauca. Nam ut utilitatem nullam esse docuimus, quae honestati esset contraria, sic omnem voluptatem dicimus honestati esse contrariam. Quo magis reprehendendos Calliphontem et Dinomachum iudico, qui se dirempturos controversiam putaverunt, si cum honestate voluptatem tamquam cum homine pecudem copulavissent. Non recipit istam coniunctionem honestas, aspernatur, simplex esse debet, ex dissimillimis rebus misceri et temperari potest. Sed de hoc magna enim res est alio loco pluribus; nunc ad propositum. Quem ad modum igitur, si quando ea, quae videtur utilitas, honestati repugnat, diiudicanda res sit, satis est supra disputatum. Sin autem speciem utili
Abbreviated transcription (Latin):
teporib illis insiurandu ualebat. Et hic tituo mal¬
luis is ẽ qui ad amiene gͣalli que ab eo ꝓuocitus atai¬
derat torque detracto cognomen iuenit. qius tercio¬
nsulatu latimi ad neseri fusi ⁊ fugiti magnus iut ipa
itio. et qui nup moulgens an pacre Idez acerbrs et
seuerus infiliuis. Set ut laudandus regulus ĩoser¬
parpo ureuirindo sic oecez illi quos post cinensez pu

Expanded text:
temporibus illis ius iurandum valebat. Atque hic T. Mantemporibus illis ius iurandum valebat. Atque hic T. Manlius is est, qui ad Anienem Galli, quem ab eo provocatus occiderat, torque detracto cognomen invenit, cuius tertio consulatu Latini ad Veserim fusi et fugati, magnus vir in primis et, qui perindulgens in patrem, idem acerbe severus in filium. Sed, ut laudandus Regulus in conservando iure iurando, sic decem illi, quos post Cannensem pu
Abbreviated transcription (Latin):
iores artiꝰ esse uoluerũt. ¶ Ioindicint leges i xii tabu¬
lis idicat sicrite. Indicaint federi. Quib ecu cũ hoste
deuinat᷑ fioes. Indicãt notiones aĩaduerlionesq censor.
qui nulli de re diligenciꝰ q̃ deuire iurindo iudicabant.
Q̾mallio. a f. cũ dictacior fuisset. M põponius tribu¬
nus plebis die dixit ꝙ i  paucos sibi dies add̾ictaturã
gerenda addidisset. criminabat᷑ ecia ꝙ titu filiu qui
poster torquatus ẽ appellatus abhõib relegassẽt et ruri
habitare uississet. Q uod cũ auoisset adolescens filius ne¬
g̾ocuz erhiberi patri acturrisse roniaz et cũ primi luce
poponii domus uenisse dicitur. cui cũ eet nunciatu ꝙs
iluz iratu allaturu ad̾se aliꝗo ꝯtra patres arbitraret᷑
surrerit e lectulo. remotisq arbitris adse adolescenten
re cohactus põponius. rez ad ppłm detulit. docuit cu
sibi causa desistere necesse ẽ. malliu missu fecit. catu

Expanded text:
leges in duodecim tabulis, indicant sacratae, indicant foedera, quibus etiam cum hoste devincitur fides, indicant notiones animadversionesque censorum, qui nulla de re diligentius quam de iure iurando iudicabant. L. Manlio A. f., cum dictator fuisset, M. Pomponius tr. pl. diem dixit, quod is paucos sibi dies ad dictaturam gerendam addidisset; criminabatur etiam, quod Titum filium, qui postea est Torquatus appellatus, ab hominibus relegasset et ruri habitare iussisset. Quod cum audivisset adulescens filius, negotium exhiberi patri, accurrisse Romam et cum primo luci Pomponi domum venisse dicitur. Cui cum esset nuntiatum, qui illum iratum allaturum ad se aliquid contra patrem arbitraretur, surrexit e lectulo remotisque arbitris ad se adulescentem re coactus Pomponius; rem ad populum detulit, docuit, cur sibi causa desistere necesse esset, Manlium missum fecit. Tantum
Abbreviated transcription (Latin):
bidines aũ ꝯsectatrices uoluptatis. Atͦq mhis tam̃
trib generibꝰ quoquom possunt non ĩ callide diuisan¬
tur prudencia introoucũt scienͣcia suppeditãte uo¬
luptates depellentez dolores. Forͣtitudinez quoq ali¬
quo modo expͥeoiunt. cũ trãdunt racionez negligen¬
de mortis ꝑpetiẽdiq doloris. Etia tẽperancia indu¬
cunt. nõ facillime illi quide s tñ quoquomͦ possũt.
dicunt eĩ uoluptatis magnitudine doloris detractõe
fieri. Iusticia nacillat uel iacet᷑ pocius om̃esq he uir

Expanded text:
bidines autem consectatrices voluptatis. Atque in his tamen tribus generibus, quoquo modo possunt, non incallide tergiversantur; prudentiam introducunt scientiam suppeditantem voluptates. depellentem dolores; fortitudinem quoque aliquo modo expediunt, cum tradunt rationem neglegendae mortis, perpetiendi doloris; etiam temperantiam inducunt non facillime illi quidem, sed tamen quoquo modo possunt; dicunt enim voluptatis magnitudinem doloris detractione finiri. Iustitia vacillat vel iacet potius omnesque eae vir
Abbreviated transcription (Latin):
captiui ꝓfecto penis redditi eẽnt. Itaq incolumis in
patria regulus restitisset. Quod quia patrie nõ utile
putauit idcirco sibi honestu et sentire illa et patri cre¬
didit. ¶aͣm quia aiunt qd̾ ualde utile sit id fierĩ ho¬
nestu ymo uero ẽẽ nõ fie̾ri. Est eĩ nichil utile qd̾ idẽ
nõ honestu. nec quia utile honestu s qr honestũ ⁊ utile.
uare exmultis mirabilib exemplis haud facile ꝗs
dixerit hoc exemplo aut laudabilius aut prestancius.
¶Get ex tota hac laude reguli io unũ ẽ admiracõe
dignuz. ꝙ captiuos retinendos censuit: Na ꝙ redi¬
It nõbis haud mirabile uidetur. Illis quide tẽporibꝰ¬
aliter facere nõ potuit Itiq isti laus nõ ẽ hois s tẽpor.

Expanded text:
captivi profecto Poenis redditi essent; ita incolumis in captivi profecto Poenis redditi essent; ita incolumis in patria Regulus restitisset. Quod quia patriae non utile putavit, idcirco sibi honestum et sentire illa et pati credidit. Nam quod aiunt, quod valde utile sit, id fieri honestum, immo vero esse, non fieri. Est enim nihil utile, quod idem non honestum, nec, quia utile, honestum, sed, quia honestum, utile. Quare ex multis mirabilibus exemplis haud facile quis dixerit hoc exemplo aut laudabilius aut praestantius. Sed ex tota hac laude Reguli unum illud est admiratione dignum, quod captivos retinendos censuit. Nam quod rediit, nobis nunc mirabile videtur, illis quidem temporibaliter face
Abbreviated transcription (Latin):
autoritate par erat facta dediti simit. ut par sanuciuz
repudiaretur. Acq huiꝰ dedicõis ip̃e postumiꝰ qui dedeb̃¬
tur suasor ⁊ autor fuit. ¶Qd̾ ide multis annis post
.C. mancius. qui ut numantinis quib cũ sine senatus
autoritate fedus fecerat dederetur. rogͥͣacione suasit.
ea qua.L. furius ⁊ sextus actilius. ex senatus ꝯsulto
ferebant. Qua accepta ẽ hostib deditus. ¶Sonestiuis
hic qͣ.4. popeuis. Quõ. cũ meade causa ẽẽt depre¬
cate accepta lex nõ ẽ. Hic eã que uidebat᷑ utilitas plus nõ¬
ualuit qͣ honestas. apud suꝑiores utilitatis sp̃es fal¬
ẽẽ qd̾ erat factu ꝑ u: quasi uero forti uiro us possit
adhiberi. ¶ Cur igitur adsenatu ꝓficiscebat᷑. cũ pre¬
ẜtiz de captiuis dissuasurus eẽt: Q  maximu ĩ eo ẽ
id reprehenditis. Non eĩ suo iudicio stetit: s suscepit
causa ut ẽẽt iudiciu senatus: cui nisi ip̃e autor fuiss

Expanded text:
auctoritate pax erat facta, dediti sunt, ut pax Samnitium repudiaretur; atque huius deditionis ipse Postumius, qui dedebatur, suasor et auctor fuit. Quod idem multis annis post C. Mancinus, qui, ut Numantinis, quibuscum sine senatus auctoritate foedus fecerat, dederetur, rogationem suasit ear, quam L. Furius, Sex. Atilius ex senatus consulto ferebant; qua accepta est hostibus deditus. Honestius hic quam Q. Pompeius, quo, cum in eadem causa esset, deprecante accepta lex non est. Hic ea, quae videbatur utilitas, plus valuit quam honestas, apud superiores utilitatis species falesse, quod erat actum per vim.—Quasi vero forti viro vis possit adhiberi. Cur igitur ad senatum proficiscebatur, cum praesertim de captivis dissuasurus esset? Quod maximum in eo est, id reprehenditis. Non enim suo iudicio stetit, sed suscepit causam, ut esset iudicium senatus; cui nisi ipse auctor fuisset,
Abbreviated transcription (Latin):
ru ẽ salutaris: set et̃ delectacõe. quã frui dixi et securita¬
te copiaq reꝵ oĩu que ad u̾ictu hoĩu et cũltu ecũ deoꝵ¬
ptient. Ut qm hec quide desiderant ingr̃a ia cũ uolup¬
porco edo agno gillina lacte ciseo melle. Ia orcũ ipi agr¬
cole sucuoium alteraz appellant. Condicio facit hẽc sũper¬
uacmei eria dperis aucupiu atq uenacio. N iudoxi
pratoꝵ uiuiditate aut arboꝵ ordinib aut uinear oliuctoꝵ¬
ue spe dicas baenuifer expedia. Agro bene ailto nil potest
ẽe nec usu nberius nec specie ornatius. ad que fruenoũ
no modo se nõ retardat uex ena muitat atq allectat se¬
neeluo. ubi ei potest illi etas eque calescere uel a prcĩcde
mielino uel igmiꝰ uel uicissi umbris aquisue refrigerart
salubriuo: habeant gͥ alii sibi arma sibi equos sib hristis
sibi dauas et pilã sibi natatões ⁊ cursus. Nobis sembis

Expanded text:
rum est salutaris, sed et delectatione quam dixi, et saturitarum est salutaris, sed et delectatione quam dixi, et saturitate copiaque rerum omnium, quae ad victum hominum, ad cultum etiam deotinent, ut, quoniam haec quidam desiderant, in gratiam iam cum volupporco haedo agno gallina, lacte caseo melle. iam hortum ipsi agricolae succidiam alteram appellant. conditiora facit haec supervacaneis etiam operis aucupium atque venatio. quid de pratorum viriditate aut arborum ordinibus aut vinearum olivetoura dicam? brevi praecidam. agro bene culto nihil potest esse nec usu uberius nec specie ornatius, ad quem fruendum non modo non retardat, verum etiam invitat atque allectat senectus. ubi enim potest illa aetas aut calescere vel apricatione melius vel igni, aut vicissim umbris aquisve refrigerari salubrius? sibi habeant igitur arma, sibi equos, sibi hastas, sibi clavam et pilam, sibi natationes atque cursus; nobis senibus
Abbreviated transcription (Latin):
rio adfocu sedenti magnũ auri pondus sanmites cu ac-¬
tulissent repudiati ab eo sũt: Nõ eĩ auꝑ ħere prẽcdaru
sibi uideri dixit: set eis qui ħerent auꝵ imperare. Pote¬
rat ne tantus animus efficere non locũda senectutem.
Set uenio ad agricolas: ne a me ip̃o receda. Inagris erãt
tu senatores idest senes. Siquidez .L. quinto cͦncinato¬
in agro aranti nũciatu est eu dictatore ẽẽ factu. Cuiꝰ
dictutoris iussu magister equitu. G. Sẽialius hala
Spuriu meliu regnũ appetente occupatsuinteremit.
Auilla insenatũ acce̾ssebant᷑ et curiꝰ ⁊ ceteri senes. Ex
quo qui eos accessebant uiatores noĩati sũt. uz gͥ
eoꝵ senectus miẜabilis fuit qui se agri cultõe oblectaba¬
ut: adea quide sentẽcia hau̾ scio: an ulla beatior ẽẽ possit.
Neq solu officio iuuat qͦ hõĩu gnͣi uniu̾so cultura agro¬

Expanded text:
rio ad focum sedenti magnum auri pondus Samnites cum atrio ad focum sedenti magnum auri pondus Samnites cum attulissent, repudiati sunt; non enim aurum habere praeclarum sibi videri dixit, sed eis qui haberent aurum imperare. poteratne tantus animus efficere non iucundam senectutem? sed venio ad agricolas, ne a me ipso recedam. in agris erant tum senatores, id est senes—si quidem aranti L. Quinctio Cincinnato nuntiatum est eum dictatorem esse factum, cuius dictatoris iussu magister equitum C. Servilius Ahala Sp. Maelium regnum appetentem occupatum interemit. A villa in senatum arcessebatur et Curius et ceteri senes, ex quo qui eos arcessebant viatores nominati sunt. num igitur horum senectus miserabilis fuit, qui se agri cultione oblectabant? mea quidem sententia haud scio an nulla beatior possit esse, neque solum officio, quod hominum generi universo cultura agro
Abbreviated transcription (Latin):
hesiodus ne uerbu quide fecit. Cu de cũltura agri scri¬
beret. At homerus qui multis ut michi uidet᷑ ante secuilis
fuit laerte leniente desideriu qd capiebat efilio colẽte
agru et eu stercorãte fãcit. Nec ũo segetib solu et
pratis et uineis et arbustis res rustice lete sũt. set poma¬
riis ecia et ortis. Tu pecudu pastu apiu examinibus
floꝵ õiu uarietate. Nec ꝯsitões modo delectãt s ecia
insitões: quib nichil inuenit agricultura solertius.
possu prosequi multa oblectamina reꝵ rusticaꝵ. S et
ea ip̃a que oixi sentio fuisse longiora. Ignoscetis aũ naz
quacior. ne ab om̃ib tuciis uidear eã iudicare. Ergo in
hãc uita .M. curiꝰ cũ de sapnitib triũphasset et de sabi
ego ꝯtẽplans/ ab est eĩ nõ longe a me admirari satis non
possu. uel ip̃ius hoĩs ꝯͣtimẽcia. uel tp̃oꝵ disciplina. Cu¬

Expanded text:
Hesiodus ne verbum quidem fecit, cum de cultura agri scriHesiodus ne verbum quidem fecit, cum de cultura agri scriberet. At Homerus, qui multis ut mihi videtur, ante saeculis fuit, Laertam lenientem desiderium, quod capiebat e filio, colentem agrum et eum stercorantem facit. nec vero segetibus solum et pratis et vineis et arbustis res rusticae laetae sunt, srtis etiam et pomariis, tum pecudum pastu, apium examinibus, florum omnium varietate. nec consitiones modo delectant, sed etiam insitiones, quibus nihil invenit agri cultura sollertius. possum persequi permulta oblectamenta rerum rusticarum, sed ea ipsa quae dixi sentio fuisse longiora. ignoscetis autem, nquacior, ne ab omnibus eam vitiis videar vindicare. ergo in hac vita M'. Curius, cum de Samnitibus, de Sabin ego villam contemplans, abest enim non longe a me, admirari satis non possum vel hominis ipsius continentiam vel temporum disciplinam. cu