comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
nũt ad illũ qui celestiũ noticia
głatur. fr̃a satͣni sese quo stella
receptet. Quot signis celi cille¬
nius erret ĩorbes. ħ scire ꝙͥ ꝓd̾it:
uł.s. sollicitꝰ situ ꝙ̃ saturnus ⁊
mars eꝯͣno stabũt. aũ cũ m̾curiꝰ
uesꝑtinũ faciet octasũ uidẽte sa¬
ista ꝓpicia eẽ ñ pͦse mutari : agit
illa ꝯtinuus ordo fatoꝵ.⁊ ĩmuta¬
bił cursus. ꝑstaturas iices reme¬
ant. ⁊ effectus reꝵ oĩũ aũ mouẽt
fiẽt. si u̾o solẽ rapidꝰ stellas seq̃tes
or dine respicies nũꝙͣ te cͣstin a
fallet hora. nͨ ĩsi diis noctis capie¬
re serene. satis habũdeq ꝓuisũ ẽ.
ut ab insidiis cutus eẽm. nũꝙͥ me
cͣstina ñ fallit hora: fallit eĩ qd
nesciẽti euenit. ego ꝙͦ futur̃ sit
nescõ. ꝙͥ fieri pꝰsit scio. Ex ħ nł des¬
perabo. totũ expecto. si ꝙͥ remit¬
tit᷑ boni ꝯsulo fallit me hora si par¬
scio om̃ia accid̾e posse sic scio ⁊

Expanded text:
nunc ad illum, qui caelestium notitia nunc ad illum, qui caelestium notitia gloriatur: Frigida Saturni sese quo stella receptet, Quos ignis caeli Cyllenius erret in orbes. Hoc scire quid proderit ? Ut sollicitus sim, cum Saturnus et Mars ex contrario stabunt aut cum Mercurius vespertinum faciet occasum vidente Saista, propitia esse, non posse mutari? Agit illa continuus ordo fatorum et inevitabilis cursus. Per statas vices remeant et effectus rerum omnium aut movent fient. Si vero solem ad rapidum stellasque sequentes Ordine respicies, numquam te crastina fallet Hora nec insidiis noctis cupiere serenae. Satis abundeque provisum est, ut ab insidiis tutus essem. " Numquid me crastina non fallit hora? Fallit enim quod nescienti evenit." Ego quid futurum sit, nescio; quid fieri possit, scio. Ex hoc nihil desperabo, totum expecto; si quid remittitur, boni consido. Fallit me hora, si parscio omnia accidere posse, sic scio et
Abbreviated transcription (Latin):
sit pudicicia ⁊ ꝙͣtũ ĩ ea bonũ. ⁊̃
corpore aũ ĩ aĩo põita sit. admu¬
Monstras mͥ qui sint modi fle¬
biles. mõstra pocuis qũo ĩt̾ ad¬
uersa ñ emittã flebilẽ uocem.
Metiri me geometres docet
latifim dia pocius ꝙͣ docet quo me¬
ciar ꝙͣ tũ hõi sat̃ sit. Numerare¬
ꝯmodat digitos pocius ꝙͣ doceat
Nich ad rẽ ꝑtinere istas ꝯputa¬
tabularius lassat. ĩmo ꝙͣ sr̃uacua
ego drẽ uolo quõ totas bylaris
amittã. pat̾no agro ⁊ au̾ico ĩ ꝙͥ
tenuit : cuiꝰ ñ dico hõis s ppłi
s colonus ĩstrasti. cuiꝰ colonus
es: si bñ tecũ agł. ħredis. negãt
iuris ꝯsulti qͥcquã publicũ usu
mani. O egregiam artẽ scis ro¬
tũda metiri ĩ quadratũ redigis
Si artifex es. metire hõio aĩũ dic
ꝙͣ magnus sit dic ꝙͣ pusillus sit.
Scis q̃ recta sit liuea: Quid tͥ ꝓdẽ¬
siꝙͣ ĩuita rectũ sit ignoras : ueĩo

Expanded text:
sit pudicitia et quantum in ea bonum, in sit pudicitia et quantum in ea bonum, in corpore an in animo posita sit. Ad muMonstras millimihi, qui sint modi flebiles; monstra potius, quomodo inter adversa non emittam flebilem vocem. Metiri me geometres docet latifundia potius quam doceat, quomodo metiar, quantum homini satis sit. Numerarcommodat digitos potius quam doceat nihil ad rem pertinere istas conputatabularios lassat, immo quam supervacua ego discere volo, quomodo totos hilaris amittam. " Paterno agro et avito," inquit, enuit ? Cuius, non dico hominis, sed populi sed colonus intrasti. Cuius colonus es? Si bene tecum agitur, heredis. Negant iurisconsulti quicquam usu mani. O egregiam artem! Scis rotunda metiri, in quadratum redigis Si artifex es, metire hominis animum. Dic quam magnus sit, dic quam pusillus sit. Scis, quae recta sit linea; quid tin vita rectum sit ignoras ? Venio
Abbreviated transcription (Latin):
e lib̾alib studiis ꝙͥ senciam
scire desid̾as nullũ suspicio.
nullũ ĩ bonis inim̾o ꝙ ad es exit.
Meritoria artificia s̃ hactenus uti
sũt uides. Quia hõi libero digna
sũt. Cet̾m unum studiũ u̾e lib̾ale
ẽ ꝙ liber̃ fac̾. Hoc ẽ sapiẽtie sb̾lime
forte magnanim̃. Cetera pusilla
mos hoĩnũ oĩum ac flagiciosissi¬
mos cernis. Nõ drẽ debemꝰ ista s
didisc̾e. Quidã iᵈ de lib̾alibꝰ studi¬
is q̃rend̾ iudicauert̃ an unũ boñ¬

Expanded text:
e liberalibus studiis quid sentiam, scire desideras: nullum suspicio, nullum in bonis numero, quod ad aes exit. Meritoria artificia sunt, hactenus utilsint, vides; quia homine libero digna sunt. Ceterum unum studium vere liberale est, quod liberum facit. Hoc est sapientiae, sublime, forte, magnanimum. Cetera pusilla mos omnium ac flagitiosissimos cernis ? Non discere debemus ista, sed didicisse. Quidam illud de liberalibus studiis quaerendum iudicaverunt, an virum bon
Abbreviated transcription (Latin):
tet. Quui dic̃ t tolłabile sapiẽti
illo ĩtollabile. ⁊ aĩ mag̾tudine
ĩt̾ certos fines tenet male ait
iũcit nos fortuna uͥ tota iuĩci᷑.sie
putes istã stoitã eẽ duriciã epi¬
assumitis putatis putatisq mol¬
lia ac desidiosa p̾t̾ꝑe. ⁊ ad uolup
sũ apparatu ulłis adsuma᷑ iauito¬
rib turbã uenali fastidio dig̾¬

Expanded text:
tet. Qui dicit illud tolerabile sapienti, illud intolerabile, et animi magnitudinem intra certos fines tenet, male agit ; vincit nos fortuna, nisi tota vincitur. Ne putes istam Stoicam esse duritiam, Epiassumitis putatisque mollia ac desidiosa praecipere et ad voluptsine apparatu, nullis adservatur ianitoribus turbam venali fastidio dig
Abbreviated transcription (Latin):
bunꝰ ñ occurremꝰ dũ muliebrip
hũc affc̃m ĩ temꝑãti lib̾tate. Non
ẽ aũt lib̾tas nͥ pati fallimur. lib̾¬
tas ẽ aĩm sr̃pone ĩiuriis ⁊ eũ face̾
ti. Qͥ eĩ ẽ quis nõ pꝰsit ꝯtueliam
medio utetur sapiẽs affectatorq
sapĩe. ĩꝑfectas .n. ⁊ ad huc ĩ publi¬
cũ se iudiciũ dirigẽtibꝰ. ħ ꝓponẽd̾
ẽ ĩt̾ ĩiurias ip̃osq ꝯtũelia debere
u̾sari. oĩa leuiora accidẽt expectã¬
tib. Quosq honestior gñe fama
patͥmonio ẽ. ħ se forcuis gerat. me¬
mor ĩ pͥma acie altos ordines sta¬
re ꝯtumelias ⁊ u̾ba ꝓbrosa. ⁊ igno¬
minias ⁊ cet̾u dehonestam̃ta uelit
clamorẽ honestũ ferat ⁊ lõgĩqͣte¬
li ⁊ saxa sñ uuln̾e circa galeas cre¬
pitancia ĩiurias u̾o ut uln̾a alia.
armis alia pͤtori ĩfixa ñ deiectet
ñ motet qͥd̾ gͣdũ sustineat. ⁊̃ si p̾¬
mẽs ⁊ festa ĩurgere ced̾e tñ tp̃r ẽ

Expanded text:
ribus non occurremus, dum muliebris hunc affectum intemperanti libertate. Non est autem libertas nihil pati, fallimur ; libertas est animum superponere iniuriis et eum facere nti. Quis enim est, qui non possit con- tumeliam medio utetur sapiens affectatorque sapientiae. Imperfectis enim et adhuc ad publicum se iudicium derigentibus hoc proponendum est inter iniurias ipsos contumeliasque debere versari; omnia leviora accident expectantibus. Quo quisque honestior genere, fama, patrimonio est, hoc se fortius gerat, memor in prima acie altos ordines stare. Contumelias et verba probrosa et ignominias et cetera dehonestamenta velut clamorem hostium ferat et longinqua tela et saxa sine vulnere circa galeas crepitantia ; iniurias vero ut vulnera, alia armis, alia pectori infixa, non deiectus, ne motus quidem gradu sustineat. Etiam si premens et infesta vi urgere, cedere tamen turpe
Abbreviated transcription (Latin):
tãtis. itaq n ͨ prudencie qͥcqͣm
ĩ se ẽẽ n ͨ fiducie ostendit qͥ ꝯtũe¬
lia afficitur. Non dubie .n. ꝯtẽ¬
tũ seiudicat ⁊ ħ morsus ñ sñ qͣ¬
dam hũllitate aĩ adueĩt supp̾¬
m̃tis se ac descendẽtis. sapiens
aũ a ulło ꝯtẽpuit magnitudi¬
serias aĩoꝵ s molestias dix̾ĩ
amicoꝵ lib̾oꝵq amissio ⁊ pat̾e¬
bello fragͣntis calamitas. ħ nõ
nego sentire sapiẽtẽ. n .n. la¬
pidis illi duriciã fri ue asseri¬
utitur. dũ tolłandi s ñ au̾ñ aduo¬
tut. aũ digna risu putat. p̾te
felicitatẽ felices ht̃ quo istũ ĩ¬
flatũ affc̃m respuat. pulcher
turnos uł hñtes solidi atq
ueri simł iᵈ cogitat oẽs ĩferio¬
res ẽẽ ꝙͣ ut illis audatia sit tã
Nemo a maiorẽ meliorẽq ꝯ¬

Expanded text:
etantis. Itaque nec prudencie quicquam in se esse nec fiducie ostendit, qui contumelia afficitur. Non dubie enim contemptum se iudicat, et hic morsus non sine quadam humilitate animi evenit supprimentis se ac descendentis. 4. Sapiens autem a nullo contempnitur: magnitudiserias animorum sed molestias dixerimamicorum liberorumque amissio et patbello fragrantis calamitas. Hec non nego sentire sapientem: nec enim lapidis duriciam ferrive asseriutitur dura tolerandi, sed aut non adnotat aut digna risu putat. Praetfelicitatem ferentes, habet quo istum affectum inflatum respuat, pulcherrturnos nihil habentis solidi atque veri. Simul illud cogitat omnes inferiores esse, quam ut illis audacia sit tantnemo autem maiorem melioremq
Abbreviated transcription (Latin):
sermo ñ ꝓ mãuenit. languidus
sono ⁊ ĩ fcã nosses suspectior. hu
ꝑlucido ocepidatꝰ auratus. Coe¬
git iã illũ uti ferro ne sepiꝰ sig¬
nũ peteret. Ille pͥmꝰ ĩt̾ ꝯiura¬
tos manũ sustulit. ille ceruicẽ
mediã unoictu decidit. płimũ
dem̃ ũdiq publicas ac pͥuatas ĩiui¬
rias ulciscentiũ gladioꝵ u̾estũ ẽ.
s pͥmꝰ uir fuit qͥ mĩme uisus ẽ.
ad id̾ gaius oĩa ꝯtũelias putat
⁊ sũt ferẽdaꝵ ĩpaciẽtes faciẽdaꝵ cu

Expanded text:
sermo non pro manu erat, languidus sono et, ni facta nosses, suspectior. Huiperlucidus, crepidatus, auratus. Coegit itaque illum uti ferro, ne saepius signum peteret ! Ille primus inter coniuratos manum sustulit, ille cervicem mediam uno ictu decidit ; plurimum deinde undique publicas ac privatas iniurias ulciscentium gladiorum ingestum est, sed primus vir fuit, qui minime visus est. At idem Gaius omnia contumelias putabat, ut sunt f
Abbreviated transcription (Latin):
mus eoꝵ exempla quoꝵ lauda
arũ pͥublicatos ĩse expectatos
sales ĩ ꝑtẽ bonã accep̾ risit q ñ
minꝰ quã cũ ab uxore rachippe m̃¬
barbara ⁊ tͣessa obicieba᷑. Undit
auferendi pedes sũt. ⁊ qͥcquid
hoꝵ ab ĩprudẽtib fiet. fieri aũt
nͥ ab ĩprudentibꝰ ñ pot negligẽd
⁊ honores ĩiurieq uulgũ ꝓmiscuo

Expanded text:
mus eorum exempla, quorum laudamarum publicatos in se et spectatos sales in partem bonam accepit, risit que non minus quam cum ab uxore Xanthippe immbarbara et Thraessa obiciebatur ; resauferendi pedes sunt et quicquid horum ab imprudentibus fiet fieri autem nisi ab imprudentibus non potest neglegendum et honores i
Abbreviated transcription (Latin):
u̾tute saluaut̃ cariꝰ dicat iudebi.
ad ꝯtẽptũ qͥd ĩiurie ut̾ͥq ꝯsentit.
res fortissimos quoꝵ alt̾ p̾mit uul¬
nꝰ restat in gradu alt̾ respiciens
ad clamãtẽ ppłm sigͥficat nichil
putes magnũ ꝙ dissidemꝰ. illo̾¬

Expanded text:
rius dicat videbimus ; ad contemptum quidem iniuriae uterque consentit. res fortissimos, quorum alter premit vulnus et stat in gradu, alter respiciens ad clamantem populum significat nihil putes magnum, quo dissidemus ; ill
Abbreviated transcription (Latin):
Adice ꝙ genus ulcõis ẽ eriꝑe ei
qui fec̾ fc̃e ꝯtumelie uoluptatẽ
Sołet dic̾e̾ o mis me puto ñ ĩtel¬
lexit a deo fructũ ꝯtumelie ĩ sen¬
su ⁊ ĩdigͣcõe pacientis ẽ. dem̃ nõ

Expanded text:
 genus ultionis est eripere ei, qui fecit, factae contumeliae voluptatem ; solent dicere : "O miserum me ! Puto, non intellexit." Adeo fructus contumeliae in sensu et indignatione patientis est. Deinde non
Abbreviated transcription (Latin):
nionẽ oĩũ uadit. Desim te itaq
dicere ñ accipiet. g ͦ sapiẽs in¬
iuria si cede᷑. si oculus illi erue ͦ
regis recũbere ĩfra m̃sã uesciq cũ
ẜuus ignominosa officia sortitis
uidebit᷑ siꝙͥ aliud ferre coge᷑ eoꝵ
q̃ excogitari pudori ĩgenio mo¬
lesta ꝯ̃ possũt. In ꝙͣ tũcũq istauu̾o¬
uł magnitudine creu̾ĩt eiusd̾
nͤ erũt si ũ tãgẽt illũ parua ne
maiora quid si ñ tãgẽt pauca
ne plura quid̾. s ⁊ ĩ becillitate
⁊ cũ cogitatis ꝙͣtũ putetis uos
pati posse sapiẽtio sapĩe paulo
ult̾iorẽ t̾inũ ponitis. at illũ tu
aliis m̃di finib sua u̾tꝰ collocauit

Expanded text:
nionem omnium vadit. Desinite itaque dicere : " Non accipiet ergo sapiens iniuriam, si caedetur, si oculus illi erueturregis recumbere infra mensam vescique cum servis ignominiosa officia sortitis iubebitur ? Si quid aliud ferre cogetur eorum quae excogitari pudori ingenuo molesta possunt ? " In quantumcumque ista magnitudine creverint, eiusdem naturae erunt. Si non tangent illum parva, ne maiora qui- dem ; si non tangent pauca, ne plura quidem. Sed ex imbecillitate et cum cogitastis quantum putetis vos pati posse, sapientis patientiae paulo ulteriorem terminum poni tis. At illum in aliis mundi finibus sua virtus collocavit
Abbreviated transcription (Latin):
uicia quib habũdabat ꝯtũelios
mirabiłr ferebatur. oĩs aliqͣno¬
ta feriẽdi tp̃r mat̾ia risus beĩg¬
iussima tãta illi palloris ĩsamã
testantis feditas eint. tenta ocu¬
loꝵ sub frõte a mał latẽtinũ
doruitas tenta capĩs destituti et
em̃ducitatis capillis asꝑsi deforĩ¬
tas. adice obsẽsã cesetĩs t̾uicẽ et
exilitatẽ crurũ ⁊ mortalitatẽ ped
Inuisũ ẽ si uelĩ singła referre ꝑ q̃¬

Expanded text:
abundabat, contumeliosus mira libidine ferebatur omnis aliqua nota feriendi, ipse materia risus benignissima : tanta illi palloris insaniam testantis foeditas erat, tanta oculorum sub fronte anili latentium torvitas, tanta capitis destituti et emendicaticiis capillis aspersi deformitas ; adice obsessam saetis cervicem et exilitatem crurum et enormitatem pedum. Immensum est, si velim singula referre,
Abbreviated transcription (Latin):
suam. E̾ g ͦ sapiẽs nõ accedet
ad fores qͣs dcus ianitor obsidet
ille u̾o si res necessarias uocabit
exꝑietur ⁊ illũ qͥsqͥs erit tãꝙͣ
canẽ aciem obiecto cibo lemet.
n ͨ ĩ digbi ᷑ aͥd ĩpend̾e ut limen
tͣnseat cogitans ⁊ ĩ pontib qͥbusdã
nabit. scit em̾e uenalia ille pu¬
filli aĩ ẽ qͥ sͥ placet ꝙ hostiario
ad dñm accessit. petẽs coruũ sẽ¬

Expanded text:
uid ergo ? Sapiens non accedet ad fores, quas durus ianitor obsidet ? " Ille vero, si res necessaria vocabit, experietur et illum, quisquis erit, tanquam canem acrem obiecto cibo leniet nec indignabitur aliquid impendere, ut limen transeat, cogitans et in pontibus quibusdam pro nabit ; scit emi aere venalia. Ille pusilli animi est, qui sibi placet, quod ostiario ad dominum accessit et petit coriu
Abbreviated transcription (Latin):
fuit ꝑ q̃ uniu̾sos ordines ea ref̾az
q̃ illu exicicõ dederit asiaticũ
uałiũ ĩ p̾mis amicis hẽbat fero¬
tẽ uirũ ⁊ius equo aĩo alienas cõ
tu eẽt uxor eius obiecit

Expanded text:
in uni- versos ordines; ea referam, quae illum exitio dederunt. Asiaticum Valerium in primis amicis habebat, ferocem virum et vix aequo animo alienas conttu esset uxor eius, obiecit
Abbreviated transcription (Latin):
mͥ sepe uid̾e. Sic timor ⁊ pauida tre¬
pidet formidinẽ pectus. Ultuna ꝓ.¬
na uia ẽ ⁊ eget mod̾amine certo.
tũc ⁊̃ q̃re subiectis excip̃ undis.
Ne ferat ĩ pͥceps thetio sol una
uereri. ħ cũ audiss ille gnõsus ado¬
ri. hemoniosq ar cꝰ uolẽtiq ora
leonis. pꝰt ħ ait. Iũge datos cur¬
rus hiis q̃ quibꝰ det̾reri me putas.
Incitor lib illic stare uͥ ipẽ sol tre¬
pidat hũił ⁊ mertis ẽ tuta secta¬
uiris pati᷑ aͥd mali deꝰ fieri. Ille¬
uet sceła ⁊ flagicia ⁊ cogitacões
ĩꝓbias. ⁊ auida ꝯsilia ⁊ libidinẽ cecã
⁊ alieno ĩminẽtẽ auariciã. Ipõs

Expanded text:
mihi saepe videre sit timor et pavida tremihi saepe videre sit timor et pavida trepidet formidine pectus, ultima prona via est et eget moderamine certo ; tunc etiam quae me subiectis excipit undis, ne ferar in praeceps. Tethys solet ima vereri. Haec cum audisset ille generosus aduri Haemoniosque arcus violentique ora leonis. Post haec ait : " Iunge datos currus ! His quibus deterreri me putas incitor. Libet illic stare ubi ipse Sol trepidat." Humilis et inertis est tuta sectaviris patitur aliquid mali Deus fieri? vit, scelera, flagicia, cogitaciones improbas, avida consilia, libidinem cecam et alieno imminentem avariciam. Ipsos
Abbreviated transcription (Latin):
fortes cogitenius nicħ ꝑire de
nrõ. Quid ẽ boni uiri: pͥbere
se fato. grande solaciũ ẽ cũ uni
sic mori iussit. eadꝰ noc̃itate ⁊ deos
alligat. ir reuotabiłr huana pa¬
rit̾ ad diuina cursus uehit. Ille
semel iussit. Qͣr tã deus tam ĩi¬
quus ĩ destͥbucõe fati fuit ut bo¬
nis uiris pauꝑtatẽ uulna ⁊ acer¬
ba fuuera ascriboret: ñ pt̃ ar¬
tifeꝵx mutare mat̾iã. ħ passa ẽ.
q̃dam seꝑari a quibusdã nõ pꝰsũt.
coherẽt in diuidua. sũt langui¬
da ĩgenia ⁊ ĩ sõpnũ. Inira aut
ĩuigiliã sompno simulluna. In tͥbͦ
nectũtur elem̃tis ut afficiatͦ iur
tũ cura dicendꝰ. forcõre fato opus
oꝑtet ac deorsũ eat. fluctuet ac
nauigiũ ĩ turbido regat. ꝯͣ for¬
tunã illi tenendꝰ ẽ cursus. mułta
accident dura aspa. s q̃ molliat et
plan ip̃e. Ignis aur̃ ꝓbat. miseria
fortes uiros. uide ꝙͣ alte deb̾at ex¬
retentes enitũt᷑ equi. niedia est
altissima celo. uñ mare ⁊ tras ip̃i

Expanded text:
fortes cogitemus nihil perire de nostro. Quid est boni viri ? Praebere se fato. Grande solacium est cum univivere, sic mori iussit, eadem necessitate et deos alligat. Irrevocabilis humana pariter ac divina cursus vehit. Ille semel iussit. " Quare tamen deus tam iniquus in distributione fati fuit, ut bonis viris paupertatem et vulnera et acerba funera ascriberet ? " Non potest artifex mutare materiam ; hoc passa est. Quaedam separari a quibusdam non possunt, cohaerent, in- dividua sunt. Languida ingenia et in somnum itura aut in vigiliam somno simillimam inertibus nectuntur elementis ; ut efficiatur vir cum cura dicendus, fortiore fato opus sum oportet ac deorsum eat, fluctuetur ac navigium in turbido regat. Contra fortunam illi tenendus est cursus ; multa accident dura, aspera, sed quae molliat et complanet ipse. Ignis aurum probat, miseria fortes viros. Vide quam alte escerecentes enituntur equi; medio est altissima caelo, unde mare et terras ipsi
Abbreviated transcription (Latin):
stulticiã mouea᷑. aũ ꝯtumelia ñ
poterit ũꝙͣ eẽ secutꝰ. securitas
tet ut iudicando s̾ͥ ꝯtũẽliã fc̃am
suscipi gaudeat. tãta quosdã
dem̃cia ten ut sͥ ꝯtũeliã fieri
putẽt a muliere. quid refert ꝙͣ
hãnt equos lecticarios hñtem
quã honeratas aures ꝙͣ lassã
ferũt. ĩꝯtuẽliã uocãt. hostia¬
rii difficultatẽ nom̃ cultoris sr̃¬
biã cubicularii sr̃ciliũ. O ꝙͣtus

Expanded text:
ia moveatur aut contumelia, non poterit umquam esse securus. Securitas tet, ut iudicando contumeliam sibi factam suspici gaudeat. Tanta quosdam dementia tenet, ut sibi contumeliam fieri putent posse a muliere. Quid refert quam habeant, quot lecticarios habentem, quam oneratas aures, quam laxaferunt et contumeliam vocant ostiari difficultatem, nomenculatoris superbiam, cubiculari supercilium.
Abbreviated transcription (Latin):
uit nam si ĩiuiria alicꝰ mali pa¬
ciẽcia ẽ. Sapiẽs aũt ulliꝰ in ali
ẽ. paciẽs nulla ad sapiẽtem
ĩiuria ꝑtinet. oĩs ĩiuria dimi¬
nucõ eius ẽ ĩ ꝙ̃ ĩcurrit. Nec
põt qͥsꝙͣ ĩiuriã acciꝑe sñ aliqͦ
det̾m̃to uł digͥtatis uł corꝑis
ł reꝵ exͣ nos põitaꝵ. Sapiens¬

Expanded text:
nit. Nam si iniuria alicuius mali patientia est, sapiens autem nullius mali est patiens, nulla ad sapientem iniuria pertinet. Omnis iniuria deminutio eius est in quem incurrit, nec potest quisquam iniuriam accipere sine aliquo detrimento vel dignitatis vel corporis vel rerum extra nos positarum. Sapi
Abbreviated transcription (Latin):
primant᷑ cũ ex uisũ exilierĩt
citra celũ nõ flectũt. Q tu pu¬
tas tũ cũ stolidꝰ ille rex młti¬
tudinẽ celoꝵ diem obscurã.
ullã sagittam ĩ solẽ ĩcidisse.
aũ dimissis ĩ ꝓfundꝰ catenis
neptunũ potͥuisse ꝯtĩgi. ut
celestia huãnas manꝰ effugi¬
ũt ⁊ ab hiis qͥ tẽpla diruũt
ac sułat᷑ ꝯflãt. nͥ diuinitati
nocet ita qͥcqͣ fit ĩ sapiẽtẽ
tẽptatur. at sacius erat nẽi¬
nẽ eẽ qui fac̾e uell. Rẽ diffici¬
lẽ optas hũano gnĩ ĩnocẽciã
⁊ non fieri eoꝵ ĩt̾est qͥ facturi
sũt. ñ eius qͥ pati. ne si fiat qͥdꝰ
põt. ĩmo nescio an mag̾ uires
Sapĩa ostẽdat tͣnͣquillitatis
ĩt̾est lacescẽcia sic̾ maxim̃ ar¬
gum̃tũ ẽ ĩꝑatori si armis iu

Expanded text:
visum exsilierint, citra caelum tamen flectuntur. Quid ? Tu putas tum, eum stolidus ille rex multitudine telorum diem obscuraret, ullam sagittam in solem incidisse aut demissis in profundum catenis Neptunum potuisse contingi ? Ut caelestia humanas manus effugiunt et ab his qui templa diruunt ac simulacra conflant nihil divinitati nocetur, ita quicquid fit in sapientem temptatur. " At satius erat neminem esse qui facere vellet." Rem difficilem optas humano generi, innocentiam ; et non fieri eorum interest qui facturi sunt, non eius qui pati ne si fiat quidem potest. Immo nescio an magis vires sapientiae ostendat tranquillitas inter lacessentia, sicut maximum argumentum est imperatoris
Abbreviated transcription (Latin):
digͣmur ⁊ eoꝵ aliis lib̾tatẽ nõ
mꝰ. iocis cẽpatis delectamur in¬
dinꝰ fidũ corneliũ
generũ cũ illũ corbulo strucho¬
camelũ delapidatũ dixisset. adu̾¬
sus alia maledcã mores ⁊ uicia ꝯ¬
uulu̾ancia frõtis illifinitas ꝯstitit.
adusus tã absurd̾ lac̾me ꝓcider̃¬

Expanded text:
mur, et eorum aliis libertatem non mus ; iocis temperatis delectamur, imdimus Fidum Cornelium, generum, cum illum Corbulo struthocamelum depilatum dixisset ; adversus alia maledicta mores et vitam convulnerantia frontis illi firmitas constitit, adversus hoc tam absurdum lacrimae procider
Abbreviated transcription (Latin):
ĩ illũ coitiãt ᷑ tela. cũ sit nlłi
penetrabił. Qũo quoꝵ dã
lapid̾ ĩ expugͣbił ferro dĩciaẽ.
Nec cesecari adamas auͥ cedi uł
deteri põt s ĩcurrencia ultro re
gũt. n ͨ ip̃i ulla seuicie uestigia
tot u̾b̾ati scłis ostẽtãt. Ita sapi¬
ẽtis aĩmꝰ solidꝰ e ⁊ id roboris tol¬

Expanded text:
 coniciantur tela, cum sit nulli penetrabilis. Quomodo quorumdam lapidum inexpugnabilis ferro duricia est, nec secari adamas aut cedi vel deteri potest, set incurrencia ultro retgunt nec ipsi ulla sevicie vestigia, tot verberati seculis, ostentant; ita sapientis animus solidus est
Abbreviated transcription (Latin):
inuii spetiẽ sic̃ płaq ey lõgĩ quo
speculantib abscisa ⁊ ꝯnexaui¬
deri solẽt. cũ aciẽ lõgĩquitas
fallat. dem̃ ꝓpiꝰ adeũtib ead il¬
la. q̃ ĩunũ ꝯcesserat error ocłoꝵ
picia ex ĩt̾uallo apparebãt re¬
dit latũ fastigiũ. Nuꝑcũ ĩci¬
diss m̃cio .m. catonio ĩdigne
ferebas sic̃ es ĩqͥtatis ĩpaciẽs.
ꝙ catonẽ etas sua paꝵ ĩtellex¬
isset ꝙ supͣ pompeios ⁊ tesares
surgẽtẽ infra uacios posu¬
isset. ⁊ tͥ ĩdignũ uideba᷑ ꝙ illi
dissuasuro legẽ tota ĩ foroerãt
erepta. ꝙq a rostͥo us ad arcũ
fabiañ ꝑ sedicõse factõis minus
traditꝰ uoces ĩ ꝓlas ⁊ sputa ⁊ oẽs¬

Expanded text:
invii speciem, sicut pleraque ex longinquo speculantibus abscisa et conexa videri solent, cum aciem longinquitas fallat, deinde propius adeuntibus eadem illa, quae in unum congesserat error oculorum, pitia ex intervallo apparebant redit lene fastigium. Nuper cum incidisset mentio M. Catonis, indigne ferebas, sicut es iniquitatis impatiens, quod Catonem aetas sua parum intellexisset, quod supra Pompeios et Caesares surgentem infra Vatinios posuisset, et tibi indignum videbatur, quod illi dissuasuro legem toga in foro esset erepta quodque a rostris usque ad arcum Fabianum per seditiosae factionis manus traditu
Abbreviated transcription (Latin):
excussũ ẽ aũ pͥmiũ du captũ
si magno labore affectata ħrdi¬
tas adu̾sa ẽ ⁊ q̃stuose domꝰ grã
erepta. ħ effugit sapiẽs qui
nescit nͨ ĩ sp̃e nec ĩ metũ iuuere.
Adice nunc ꝙ ũuriã nẽo ĩmo¬
tam̃te accip̃ s ad sensũ eiꝰ ꝑtur¬
latur caret aũt ꝑturbacione
uir erectus errorib mod̾itur
suis alte qͥetis ⁊ placide. Nam si
tangit illũ ĩsuria ⁊ mouet et
impedit caret aũt ira sapiẽs ꝙͣ
excitat ĩiurie spẽs. n ͨ ałr caret
ira nͥ ⁊ ũuria quã scit sibi pos
inde ꝯtinuo gaudio elatꝰ. adeo
u̾tute temptat. faueamus ob
tulancie nr̃e aut rapissimis cu¬
piditatib aũ ecce temitati sr̃¬
bieq detrahit salius uiciis nris
ħ sapiẽti lib̾tis q̃rit᷑ nõ ut nob̾¬
facere ñ liceat ĩiuriam agunꝰ
s ut ille om̃s ĩiurias ĩaltũ dimͭ¬
tat pacĩaq se ac mag̾tudiue
aĩ defendat. Sic ĩꝯcertamĩbus
obstinata pacĩa fatigãdo. ex hoc

Expanded text:
excussum est aut praemium diu captatum, excussum est aut praemium diu captatum, si magno labore adfectata hereditas aversa est et quaestuosae domus gratia erepta. Haec effugit sapiens qui nescit nec in spem nec in metum vivere. Adice nunc quod iniuriam nemo inmota mente accipit, sed ad sensum eius perturbatur, caret autem perturbatione vir ereptus erroribus, moderator sui, altae quietis et placidae. Nam si tangit illum iniuria, et movet et impellit, caret autem ira sapiens, quam excitat iniuriae species, nec aliter careret ira nisi et iniuria, quam scit sibi non inde continuo gaudio elatus ; adeo irtutem temptat. Faveamus, obtulantiae vestrae aut rapacissimis cupiditatibus aut caecae temeritati superbiaeque detrahitur. Salvis vitiis vestris haec sapienti libertas quaeritur. Non ut n liceat iniuriam, agimus, sed ut ille omnes iniurias in altum demittat patientiaque se ac magnitudine animi defendat. Sic in certaminibus obstinata patientia fatigando. Ex hoc
Abbreviated transcription (Latin):
tuna ꝯsumit. equo platidoq aĩo
accipimꝰ ⁊ scimꝰ mortẽ malũ ñ eẽ
ob hoc ñne ĩ̾iuriã quid̾ młto fa¬
cilius alia tołabłius dãpna ⁊ dolo¬
res ignõĩnias locoꝵ ꝯmutacões
orbitates discidia que sapiẽtem
ne dũ ad singłoꝵ ĩpulsus m̾eat.
⁊ si forte fortune ĩiurias mod̾ate
scit fortune manꝰ ẽẽ. oĩa ĩq sic
patitur ut hyemps rigorem
⁊ ĩtẽꝑãciã telĩ ut feruores mor¬
bosq ⁊ cetera forte accidẽtia
n ͨ de quo. qm̃ tã bñiudicat ut
illũ quicꝙͣ putet ꝯsilio fecisse
ꝙ ĩ uno sapiente ẽ alioꝵ oĩũ
nõ ꝯsilia s fraudes ⁊ ĩsidie et
motus aĩoꝵ ĩꝯdici sũt quos ca¬
sibus adnu᷑ant. õe aũt fortuitũ
cirta nos seuit ⁊ ĩiuria. Aldo
coq cogita ut ĩiuriaꝵ latissime
so aut cͥminacõe fła. aũ irricatis
ĩ nos potẽtioꝵ motibꝰ q̃q alia
ĩt̾ togatos latrocina sũt ⁊ in
illa ĩiuria freq̃ns. si lucrũ alicꝰ

Expanded text:
sumit, aequo placidoque animo accipimus et scimus mortem malum non esse, ob hoc ne iniuriam quidem, multo facilius alia tolerabimus, damna et dolores, ignominias, locorum commutationes, orbitates, discidia, quae sapientem,  ad singulorum impulsus maereat. Et si fortunae iniurias moderate scit fortunae manus esse! Omnia itaque sic patitur ut hiemis rigorem et intemperantiam caeli, ut fervores morbosque et cetera forte accidentia, nec de quoquam tam bene iudicat, ut illum quicquam putet consilio fecisse, quod in uno sapiente est. Aliorum omnium non consilia, sed fraudes et insidiae et motus animorum inconditi sunt, quos casibus adnumerat ; omne autem fortuitum circa nos saevit et in vilia. Illud quoque cogita, iniuriarum latissime so aut criminatione falsa aut irritatis in nos potentiorum odiis quaeque alia inter togatos latrocinia sunt. Est et illa iniuria frequens, si lucrum alicui
Abbreviated transcription (Latin):
⁊Non ẽ ꝙ me uictit uictorẽq
te credas. Uicit fortuna tua for¬
tunã meã. caduca illa ⁊ dem̃
libidmosi amores suos ⁊ magno
pudoris ĩpendio dilc̃a scorta. ã¬
biciosi curiã ⁊ foꝵ ⁊ loca ex̾cen¬
dis ĩ pu ͨ ͦ uiciis des̃tinata fen̾ato¬
res ꝑdiderũt tabellas quibꝰ aua¬
ricia fło leta duuicias ymagma᷑
ego quid̾ oĩa ĩtegre illibateq
heo. ꝓm̃ istos ĩt̾roga qui flẽt qui
lam̃tãtꝰ᷑ stͥctis gladiis nuda ꝓ
pecuĩa cor̾ opponũt qui hostem
honerato sinu fuguĩt. erga ista
ander ĩtͣuit. ñ carthagnus aũ imi¬
tancie menia una manu capta ñ
capitoliũ artẽue. hñt ista hostile
tem tuẽtur ⁊ flãma ab ĩcur su
tuta õ. Nullũ ĩtroitũ p̾bent
Sapiẽtẽ nr̃m nusꝙͣ ĩueniri. nõ
mus ⁊ exhibebinꝰ raro forsitan
Neq .n. magna ⁊ excedenda so¬
litũ ac uulgarẽ mod crebrogig
ne su pͣ nr̃m exemplar sit.¬
ens. Iniuria ĩ bonos nͥ a malis

Expanded text:
Non est quod me victum victoremque Non est quod me victum victoremque te credas. Vicit fortuna tua fortunam meam. Caduca illa et domilibidinosi amores suos et magno pudoris impendio dilecta scorta, ambitiosi curiam et forum et loca exercendis in publico vitiis destinata ; feneratores perdiderunt tabellas, quibus avaritia falso laeta divitias imaginatur. Ego quidem omnia integra illibataque habeo. Proinde istos interroga qui flent, lamentantur, qui strictis gladiis nuda pro pecunia corpora opponunt, qui hostem onerato sinu fugiunt." Ergo ita ander intravit, non Carthaginis aut Numantiae moenia una manu capta, non Capitolium arcemve, habent ista hostile tem tuentur, et a flamma et ab incursu tuta sunt, nullum introitusapientem nostrum nusquam inveniri. Non mus, exhibebimus, raro forsitan neque enim magna et excedentia solitum ac vulgarem modum crebro gigne supra nostrum exemplar sit.ens. Iniuria in bonos nisi a malis
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ militarẽ ĩ rapinam tumultũ
ĩt̾ flãmas ⁊ sangͥnẽ stragẽq ĩ¬
pulse ciuitatis ĩt̾ fragores tem¬
ploꝵ suꝑ deos suos cadẽciũ uni
dax iudices ꝓmullũ cuiꝰ t̾ͥ si paꝵ
fidei hẽo sponsorẽ dabo .iix.n.
credis tm̃ formitatis ĩ hoĩe. aũ
ꝓdit ĩ mediũ qui dicat. nõ ẽ qd
dubites. an tolłare se hõ natꝰ supͣ
hũana possit. an dolores dãpna
ulc̾acões uulna magnos motꝰ
reꝵ cͥca se frem̃ciũ securꝰ aspici
at. ⁊ dura placi de ferat. ⁊ secũ
mod̾ate n ͨ illis credens nͨ hiis
fretus. unꝰ id̾q ĩt̾ diu̾sa sit.
ea ꝑte qͣmelior ẽ. En adsũ uob̾
ħ ꝓbaturus subisto tot ciuta¬
tum euersore munim̃ta ĩcussu
aeris labeftĩ. ⁊ currũ altitudi¬
nẽ cunicłis ac latẽtib fossis re¬
pẽte resid̾e ⁊ eqͣtur editissimas
artes. agerẽ crescere. at nulla
filias meas qͥs cñuo hãt. au peior
publico uescio. solus ⁊ senior et
fiteor. tenet heõ qͥcꝙͣ mei habui.

Expanded text:
in rapina tumultum, inter flammas et sanguinem stragemque impulsae civitatis, inter fragorem templorum super deos suos cadentium uni dax iudices promissum, cuius tibi, si parum fidei habeo, sponsorem dabo. Vix enim credis tantum firmitatis in hominem aut prodit in medium qui dicat : " Non est quod dubites, an attollere se homo natus supra humana possit, an dolores, damna, ulcerationes, vulnera, magnos motus rerum circa se frementium securus aspiciat et dura placide ferat et secunda moderate, nec illis cedens nec his fretus, unus idemque inter diversa sit ea parte qua melior est. En adsum hoc vobis probaturus, sub isto tot civitatium eversore munimenta incussu arietis labefieri et turrium altitudinem cuniculis ac latentibus fossis repente desidere et aequaturum editissimas arces aggerem crescere, at nulla filias meas quis casus habeat, an peior publico, nescio ; solus et senior et  meum profiteor. Teneo, habeo quicquid mei habui.
Abbreviated transcription (Latin):
piens gauisurꝰ sit. nõ põt gͦ qͥs¬
quã aut nocere sapiẽti aũ ꝓdeẽ¬
ledi possũt. sapiens aũt iucinus
proyimꝰq diis ꝯsistit excepta mor¬
t̾alitate Siłis d̾o. ad illa iitẽs ꝑgẽs
q excelsa ordinata ĩtrepidã eq̃¬
li ⁊ ꝯcordi cursu fluẽcia secura be¬
nigna bono publico nata. ⁊ sibi
⁊ aliis salutaria nicħ hũile ꝯcupis¬
puteis ne a fortuna qͥd̾ q̃ quoc̃ cũ
iurtute ꝯgressa ẽ nĩquã par re¬

Expanded text:
piens gavisurus sit. Non potest ergo quisquam aut nocere sapienti aut prodesledi possunt. Sapiens autem vicinus proximus que Deo consistit, excepta mortalitate similis Deo. Ad illa nitens pergens que excelsa, ordinata, intrepida, equali et concordi cursu fluencia, secura, benigna, bono publico nata, sibi et aliis salutaria, nichil humile concupisputas? Ne a fortuna quidem que, quociens cum virtute congressa est, nunquam par re
Abbreviated transcription (Latin):
petulãtib ⁊ ꝑ ꝯtũeliã urbanis
detrahitur. si ultro illã ⁊ pͥor
occupes nẽo usũ p̾buit ꝙ̃ ex
se ceꝑit. Uacunũ hõiem natũ ⁊
ad risũ ⁊ ad odiũ scurrã fuisse

Expanded text:
petulantibus et per contumeliam urbanis detrahitur, si ultro illam et prior occupes ; nemo risum praebuit qui ex se cepit. Vatinium, hominem natum et ad risum et ad odium, scurram fuisse
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ hãt illas ⁊ cliꝰ leno ut hõies pe¬
cumã cũ templis ꝯsecuerint
uideant ⁊ ĩfornice. Nullo mͦ
mag̃ põt ip̃e deꝰ ꝯcupita tͣduce
ꝙͣ si illa a turpissimio defert.
ab optins abigit at magnũ
ẽuirũ boñ debłitati aũ ꝯfigi
aut alligari. malos ĩtegris
corb solutos ac debilitatos in¬
cedere: quid porro: ñ ẽ mag¬
nũ fortes iros arma sumere
⁊ ĩ culstris ꝑ noctari. ꝑ uallo
ligatis stãre uuln̾ib. Int̾i
ĩ urbe securos eẽ ꝓcisos ⁊ ꝓfes¬
sos ĩpudicitiã. Quid porro.
ñ ẽ ĩiquũ nobilissimos u̾gines
ad sacͣ facienda noctib excita¬
ri. altissimo sompno ĩqͥnatas
frui. labor optimos citat. Se¬
natus ꝑ tot̃ diẽ sepe ꝯsulit᷑
cũ illo tpr̃ uilissimꝰ quis au̾ in
cumpo ociũ suũ oblectat. aut
ĩ popina lateat. aũ tp̃c ĩ aliqͦ
cͥculo errat. Id ĩ hac magͣ re
publica fit. bom uiri laborãt.
ĩpendũt. ĩpendũt᷑ ⁊ uolẽtes qͥd

Expanded text:
e habeat illas et Elius leno, ut homines pecuniam, cum in templis consecraverint, videant et in fornice. Nullo modo magis potest deus concupita traducere, quam si illa ad turpissimos defert, ab optimis abigit. " At iniquum est virum bonum debilitari aut configi aut alligari, malos integris corporibus solutos ac delicatos incedere." Quid porro ? Non est iniquum fortes viros arma sumere et in castris pernoctare et pro vallo obligatis stare vulneribus, interim in urbe securos esse percisos et professos impudicitiam ? Quid porro ? Non est iniquum no- bilissimas virgines ad sacra facienda noctibus excitari, altissimo somno inquinatas frui ? Labor optimos citat. Senatus per totum diem saepe consulitur, cum illo tempore vilissimus quisque aut in campo Otium suum Oblectet aut in popina lateat aut tempus in aliquo circulo terat. Idem in hac magna re publica fit ; boni viri laborant, impendunt, impenduntur et volentes quidem
Abbreviated transcription (Latin):
subripuit. ĩ domo mea ponet ille
furtum fecerit. ego nicħ ꝑdide¬
rĩ. põt aͥs nocẽs fieri ꝙͣ uis ñ no¬
cuerit. Siqͥs cũ uxore sua tãꝙͣ
cũ aliena ꝯcubut. adulter erit
ꝙͣius illa adult̾a ñ sit. aͥo ueneñ¬

Expanded text:
subripuit, in domo mea ponat, ille furtum fecerit, ego nihil perdiderim. Potest aliquis nocens fieri, quamvis non nocuerit. Si quis cum uxore sua tamquam cum aliena concumbat, adulter erit, quamvis illa adultera non sit. Aliqu
Abbreviated transcription (Latin):
tem ñ credas ĩ uirũ sapiẽtem
cad̾e. cũ tͥ malus id̾ notare s ñ
ex eadꝰ cã tͥ liceat. Quis .n. fre¬
netico medicꝰ irasci᷑. qͥs febͥcitãtis
⁊ afrigida ꝓhibiti. maledcã ĩ ma¬
lã ꝑtem accip̃. hũc affectũ adu̾sus
om̃s ht̃ sapiẽs ꝙ̃ adusus egros suoᷤᷤ¬
ht̃ medicus. quoꝵ n ͨ obscena si re

Expanded text:
n credas in virum sapientem cadere, cum tibi in aliis idem notare sed non ex eadem causa liceat ? Quis enim phrenetico medicus irascitur ? Quis febricitantis et a frigida prohibiti maledicta in malam partem accipit ? Hunc affectum adversus omnis habet sapiens, quem adversus aegros suos medicu
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ ĩꝑata fc̃ur ⁊ dño suo silia pͥsti¬
turũ mĩst̾ia. ita sublato alte sr̃ci
multũ aũt ĩter ẽ utrũ sapiẽ¬
tẽ exͣ ĩdigͣcõm an exͣ ĩiuriã
ponas. Nam si dicis illũ eqͤ
git illi res uulgaris ⁊ que dt᷑.
ip̃a ĩiuriaꝵ assiduitate paciẽ¬
cia. si negas acceptur̃ ĩiurias
id̾ nẽinẽ illi tẽptatũ fac̾e oĩbꝰ
relictis negotiis. stoicus fio. ego
u̾o sapiẽtem nõ ymaginario
honore u̾boꝵ adornare ꝯstitui.
s eo loco ponere quo nlła ꝑmu¬
tat᷑ ĩiuria. Quid gͦ: nemo
erit qͥlacescat. qͥ tẽptet. nicħ
ĩreꝵ natura tã sacrũ ẽ ꝙ sa¬

Expanded text:
ata facturum et domino suo servilia praestaturum ministeria. Ita sublato alte supercMultum autem interest, utrum sapientem extra indignationem an extra iniuriam ponas. Nam si dicis illum aequgit illi res vulgaris et quae discitur ipsa iniuriarum assiduitate, patientia ; si negas accepturum iniuriam, id est neminem illi temptaturum facere, omnibus relictis negotiis Stoicus fio." Ego vero sapientem non imaginario honore verborum exornare constitui, sed eo loco ponere quo nulla permittatur iniuria. " Quid ergo ? Nemo erit qui lacessat, qui temptet ? " Nihil in rerum natura tam sacrum e
Abbreviated transcription (Latin):
re. ħ sũt q̃ auctoritatẽ p̾ceptis
ur̃is decͣhant. ¶Magna ꝓmit¬
tis ⁊ q̃ ne optari qͥdꝰ ne dũ cre¬
didi possut. dem̃ ĩgẽcia locuti.
cũ pauꝑẽ negastis ẽẽ sapiẽtẽ.
ñ negatio solere illi ⁊ suũ uł ues¬
tiũ ⁊ tectũ ⁊ cibũ dedisse. cũ sa¬
piẽtẽ negastis ĩsanire ñ negas¬
tis. ⁊ alienari ⁊ paꝵ sana u̾ba e

Expanded text:
tem praeceptis vestris detrahant. Magna promittitis et quae ne optari quidem, nedum credi possint; deinde ingentia locuti cum pauperem negastis esse sapientem, non negatis solere illi et servum et tectum et cibum deesse, cum sapientem negatis insanire, non negatis et alie
Abbreviated transcription (Latin):
n ͨ ꝯtumeliã iudicabit. si illi hõ
plebis ultime salutãti mutuu ã
Salutacõm ñ reddid̾int. si nec
suspiciet quidꝰ si illũ młti diuites
suspexer̃. Scit .n. illos nł a m̃dicis
differre. ĩmo miseriores eẽ. Illi eĩ
exigno. hi młto egẽt ⁊ rursus
ñ tange ᷑ si illũ rex medoꝵ attalus
ue asie salutãtẽ silencio ac uultu¬
arrogãti tnͣsierit. scit statũ eiꝰ
cui magna familia cura optigit
egros ĩsanos os ꝯpesc̾e ñ moleste
feram si mͥ ñ reddid̾it nom̃ aͥs ex
hiis qͥ ad castoris negociãt᷑ neꝙͣ mã¬
cipia em̃tes uendentesq quoꝵ ta¬
berne pessimoꝵ suoꝵ turlũ re¬
ferte sũt. ũ ut puto. Qͥ .ii. hiis bo

Expanded text:
ntumeliam iudicabit, si illi homo plebis ultime salutanti mutuam salutacionem non reddiderit, sic nec suspiciet quidem, si illum multi divites suspexerint. Scit enim illos nihil a mendico differre, immo miseriores esse: ille enim exiguo, hii multo egent. Et rursus non tangetur, si illum rex Medorum vel Asie salutatem silencio ac arroganti transierit. Scit statum eius cui in magna familia cura optigit aegros insanosque compescere. Num moleste feram, si mihi non reddiderit nomen aliquis ex his, qui ad Castoris negotiantur nequam mancipia ementes vendentesque, quorum tabernae pessimorum servorum turba refertae sunt ? Non, ut pu
Abbreviated transcription (Latin):
usus exag itaũ. prebendi fortu¬
ne Sumꝰ ut ꝯͣ ip̃am ab ip̃a du¬
remꝰ. paulatĩ nos sͥ pares faci¬
at ꝯtemptũ ꝑicłoꝵ assiduitas
ꝑiditandi dabit. sic fu̾it nautis
cor̈ offerendo mari dura agͥco¬
lis manꝰ t̾te ad excucienda te¬
la militares lacerti ualẽt.
agilia sũt nĩbͣ cursoribꝰ. Id ĩ qͦ
solidissim̃ ẽ ꝙ excuit ad exten¬

Expanded text:
tunam sumus, ut contra illam ab ipsa duremus. Paulatim nos sibi pares faciet. Contemptum periculorum assiduitas periclitandi dabit. 17. Sic sunt nauticis corpora efferendo mari dura, agricolis manus trite, ad excucienda tela militares lacerti valent, agilia sunt membra cursoribus; id in quoque solidissimum est, quod exercuit. Ad contem
Abbreviated transcription (Latin):
uł arrept᷑ comitẽ se dui sustẽ¬
tare ruine dedit. si młq extĩcta
sũt que nephas erat diuidi. n
.ni. cato post lib̾acõm iuxit n ͨ
lib̾tas pͦt catonẽ. huic tu putas
ĩiuriã fieri potusse a ppło. ꝙ
aut p̾tirrã illi detͣxit aut togã
ꝙ sacrũ illdꝰ cap̃ purgam̃tis heris
asꝑsit. tutꝰ ẽ sapiẽs nͨ ulla af¬
fidi aut ĩiuria aut ꝯtũelia pot̾it.¬

Expanded text:
ractus comitem se diu sustentatae ruinae dedit simulque exstincta sunt quae nefas erat dividi; neque enim Cato post libertatem vixit nec libertas post Catonem. Huic tu putas iniuriam fieri potuisse a populo, quod aut praeturam illi detraxit aut togam ? Quod sacrum illud caput purgamentis oris adspersit ? Tutus est sapiens nec ulla affici aut iniuria aut
Abbreviated transcription (Latin):
formaq differũt. Cet̾m ñ miꝰ
uagi ĩcertiq uoluptatũ sine
delectu appetẽtes trepidi ⁊ non
ĩgenio s formidine quieti. nõ
magrãtus gerũt ĩ pretextã faces

Expanded text:
orum differunt, ceterum non minus vagi incertique, voluptatium sine dilectu adpetentes, trepidi et non ingenio sed formidine quieti ? Nonmagistratus gerunt et praetextam fasces
Abbreviated transcription (Latin):
delegit. cũ qͦ metuenda collid̾et
opponãt᷑ sił põpeio. cesari. crasso.
graue ẽ adeterioribꝰ honore au¬
terri uaticinio pͥfera᷑. gͣue est
militet. Graue ẽ sͥ manus afferre
plebem ac uilia ĩgenia deuener̃
ac calamitates t̾roresq mortali¬
ũ sb̾ iugũ mitt̾e ꝓͥũ magni uiri
ẽ. Semꝑ u̾o eẽ felicẽ. ⁊ sũ morsu

Expanded text:
delegit cum quo metuenda confideret. opponatur simul Pompeio, Caesari, Crasso. Grave est a deterioribus honore anteiri; Vatinio postferatur. Grave est militet. Grave est manus sibi afferre;plebem ac vilia ingenia deveniunt ; at calamitates terroresque mortalium sub iugum mittere proprium magni viri est. S
Abbreviated transcription (Latin):
nũciare n ͤ ⁊ munus illi enũ ĩꝑĩ¬
gere ĩt̾ ip̃a. altaria ⁊ sollẽpnes
sacͥficãciu ritus. Dũ opta᷑. ita
mortẽ ꝯdiscite. Corͣ opima tan¬
roꝵ exigno ꝯcidũt uulne ⁊ magͣ¬
ru uiriũ aĩalia hũane manus
ictus ĩpellit. tenui ferro ꝯmis¬
sura cͥ̾uicis abrũpi. ⁊ tũ articłis
ille qͥ cap̃ collũq ꝯmittit ⁊ ĩcisus
ẽ. tanta illi moles ꝯͣruit. non
ĩ alto latet sp̃o nͨ utiq ferroe
uelocitas possit. siue faueos no¬
dos elisit. siue spiram̃tũ aqͣ pclu¬
sit. siue ĩ cap̃ lapsas subiacentis
soli duricia ꝯminuit. siue haus¬
tus ignis cursũ aĩe remeantis

Expanded text:
us illi suum impingere ; inter ipsa altaria et sollemnes sacrificantium ritus, dum optatur vita, mortem condiscite. Corpora opima taurorum exiguo concidunt vulnere et magnarum virium animalia humanae manus ictus impellit ; tenui ferro commissura cervicis abrumpitur, et cum articulus ille qui caput collumque committit incisus est, tanta illa moles corruit. Non in alto latet spiritus nec utique ferro eiri tanta velocitas possit. Sive fauces nodus elisit, sive spiramentum aqua praeclusit, sive in caput lapsos subiacentis soli duritia comminuit, sive haustus ignis cursum animae remeantis
Abbreviated transcription (Latin):
deo curam exͣneam ꝯtẽpnũt.
Democ̾tꝰ diuicias ꝓiecit. onus il¬
la bone m̃tis existimans. Qͥ gͦmi¬
rario si id deꝰ bõno iuro accidere pa
re. filios amittũt boni iri. Qͥ¬

Expanded text:
deo curam: externa contemnunt. Democritus divitias proiecit onus illas bonae mentis existimans. Quid ergo miraris, si id deus bono viro accidere patre ? Filios amittunt viri
Abbreviated transcription (Latin):
preceptori plus ꝙͥdã debeo adu̾¬
Sus illos mercedẽm defũgor. qr
ex medico ⁊ preceptore ĩ amicũ
transeũt ⁊ nõ nos arte ꝙͣuẽdũt
obligant. set benigna ac famili¬
ari uolũtate. Ita si medicus ñ
eos quos ꝑambłat pouit sñ ullo

Expanded text:
praeceptori plus quiddam debeo nec adversus illos mercede defungor ? Quia ex medico et praeceptore in amicum transeunt et nos non arte, quam vendunt, obligant, sed benigna et familiari voluntate. Itaque medico, si eos, quo
Abbreviated transcription (Latin):
debitis ꝙͣ breuis ad lib̾tatẽ ꝙͣ expe¬
dita ducat uita. ñ tã lõgas ĩ exi¬
tu nob̾ ꝙͣ intntibꝰ motas posui.
Alioq̾n magnũ ĩ uos regnũ for¬
tuita tenuss. si hõ tã tardemo.¬
riretur ꝙͣ nascit᷑. õe tp̃c oĩs

Expanded text:
videbitis quam brevis ad libertatem et quam expedita ducat via. Non tam longas in exitu vobis quam intrantibus moras posui ; alioqui magnum in vos regnum fortuna tenuisset, si homo tam tarde moreretur quam nascitur. Omne tempus
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ mĩor ĩiuria ꝙͣ q̃ri mag̃ ꝙͣ exe¬
qui possuꝰ. ꝙͣ leges quo ulła dig¬
fectũ mon hũilitas aĩ ꝯͣhentis
se ob fc̃m dc̃mq ĩ honorificũ ille
me hodie ñ admisit cũ alios ad¬
nitteret sermonẽ meũ suꝑbe
adu̾satꝰ ẽ aũ palã risit ⁊ non¬

Expanded text:
exequi possumus, quam leges quoque nulla digfectum movet humilitas animi contrahentis se ob factum dictum que inhonorificum. 'Ille me hodie non admisit, cum alios admitteret; sermonem meum aut superbe adversatus est aut palam risit'
Abbreviated transcription (Latin):
urãm notam fecistis. pͥor .n. ad
ista uenissem. ad q̃ nunc uocatꝰ
sũ. uultis lib̾os sum̾e. uob̾ illos sus
te. Non magnam rem ꝓmitto.
Cito totũ relinꝙͣ. uultis spm̃:
Qeͥ ni nullam morã faciã quo
minꝰ recipiatis ꝙ dedistis. Auo¬
lente feretis quicꝙ. paciemini.
Qͥ s ͦ ẽ: maluisse offerre qͣm
tixde. Quid opꝰ fuit auferre:
lege decurrere. fata nos duꝯt
⁊ ꝙͣ tũ cuiq tprĩs restat pͥma nas¬
cenciũ hora disposuit. cã pẽd̾e̾t
ex cã pͥuata ac publica. longꝰ
ordo reꝵ trahit. Id̾o fortit̾ ome
cũcta s ueniũt. olim ꝯstitutũ ẽ¬

Expanded text:
vestram fecistis ; prior enim ad ista venissem, ad quae nunc vocatus adsum. Vultis liberos sumere ? vobis illos sustte ; non magnam rem promitto, cito totum relinquam. Vultis spiritum ? quidni ? nullam moram faciam, quo minus recipiatis quod dedistis. A volente feretis quicquid petieritis. Quid ergo est ? Maluissem offerre quam tradere. Quid opus fuit auferre ?lege decurrere. Fata nos ducunt et quantum cuique temporis restat prima nascentium hora disposuit. Causa pendet ex causa, privata ac publica longus ordo rerum trahit. Ideo fortiter Omne cuncta sed veniunt. Olim
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯside gs̃ ĩ quib rõna pax de¬
sinit. Germanos dico ⁊ quio¬
quid circa ystrũ uagaꝵ gen¬
ciũ occursat. ꝑpetua illos hy¬
emps tͥste celu pͥmit. malig¬
ne solũ st̾ile sustentat ymbrẽ
culmo au fronde defendunt
paulatĩ .ni. uoluptati s̃. q̃ ne¬
cessitate ceper̃. nulla illis do¬
micilia milleq sedes s̃ nͥ quas
lassitudo ĩ diem ꝓposuit. uil
⁊ hic q̃rendus ẽ manu uict᷑
horrenda çeli ũqͥtas. Intea

Expanded text:
es in quibus Romana pax desinit. Germanos dico et quicquid circa Histrum vagarum gentium occursat. Perpetua illos hiemps, triste caelum premit, maligne solum sterile sustentat; imbrem culmo aut fronde defendunt, paulatim enim voluptati sunt quae necessitate coeperunt. Nulla illis domicilia nullaeque sedes sunt nisi quas lassitudo in diem posuit ; vilis et hic quaerendus manu victus, horrenda
Abbreviated transcription (Latin):
nł eripit fortua nͥ ꝙ dedit. uir¬
tutẽ aũt ñ dat. iõ n ͨ detͣhit. lił̾a
ẽ. innolabił ĩmota ĩ ꝯcussa. sic
q ꝯͣ cãus ĩdurat ut ne ĩclinari
quid̾ ne dũ ũci pͣsit. aduersus
apparatꝰ t̾ribiliũ rectos ocłos te¬
net. nł ex uultu mutat. sũ illi du¬

Expanded text:
it ; virtutem autem non dat, ideo nec detrahit ; libera est, inviolabilis, immota, inconcussa, sic contra casus indurat, ut ne inclinari quidem, nedum vinci possit; adversus adparatus terribilium rectos oculos tenet, nihil ex vultu mutat, sive illi du
Abbreviated transcription (Latin):
dii ĩmortales uelud stimłos admo¬
ẽ. Illos m̾ito qͥs dixit miseros qui
numia felicitate torpescũt. quos
uelud ĩ mari lẽto tranquillitas
ĩhers detinet. Qͥ cꝙͣ ilł ĩciderit.
nouũ uenit. Mag̾ urgẽt seua ĩ¬
exꝑtos. gͣue ẽ ferre cornicibꝰ iu¬
gũm ad suspicõm uulms tỹro
pallescit. audact᷑ uetanꝰ cruo¬
rem suũ expectat. qui scit sepe¬
se uicisse post sangͥnem. hoo iͣq
deus quos ꝓbat quos amat. ĩdu¬
rat. recognoscit ex̾cet. eos aũt
quib indulg̾e uidetur. quib par¬
cere. molles uẽturis mał ẜuat
erratis .n. si ꝙ̃ iudicatis excep
mala ualitudine aut luctu.
Dux letissimos mͣtit qui noct᷑¬
nis hostes aggrediãtur ĩsidiis
aũ explorẽt it. aũ pͥsidiũ loco
desidiant. Nemo eoꝵ qͥ exeũt
dicauit. id̾ dicãt quiꝯ iubẽt᷑
pati tumidis igĩusq flebłia.
digni uisi sumus deo ĩ quib ex¬
periret ᷑ ꝙͣtũ hũana uat᷑a p᷑¬

Expanded text:
dii immortales velut stimulos admodii immortales velut stimulos admoest. Illos merito quis dixerit miseros qui nimia felicitate torpescunt, quos velut in mari lento tranquillitas iners detinet ; quicquid illis inciderit, novum veniet. Magis urgent saeva inexpertos, grave est tenerae cervici iugum. Ad suspicionem vulneris tiro pallescit, audacter veteranus cruorem suum spectat, qui scit se saepe vicisse post sanguinem. Hos itaque deus quos probat, quos amat, indurat, recognoscit, exercet ; eos autem quibus indulgere videtur, quibus parcere, molles Venturis malis servat. Erratis enim, si quem iudicatis exceptmala valetudine aut luctu a; dux lectissimos mittit, qui nocturnis hostes aggrediantur insidiis aut explorent iter aut praesidium loco deiciant. Nemo eorum qui exeunt dicavit." Item dicant quicumque iubentur pati timidis ignavisque flebilia: " Digni visi sumus deo in quibus experiretur quantum humana natura pos