comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
uestigiũ. et uoluptas nocet ni¬
miũ sit : qr ĩ ip̃a ẽ modꝰ. Non ẽ
boñ ꝙ mag̾tudine laborat sua.
Racionabilẽ porro sortitis nat᷑a
cet ista uĩctura si hoc placet .s.¬
ad b̾atã uitã ire comitatu u̾tͦꝰ
aũcedat: comitet uoluptas. ⁊ tir¬
ca corpus ut ũbͣ u̾set᷑. uͥtutẽ qͥdẽ
excellentissimã õiũ uoluptati
t̾rad̾e ancillã nł magnũ aĩo capien
temꝑatores erimꝰ. ad nos exora¬
bit. nicħ coget. at hii qui uolup¬
tati tͣdid̾e pͥncipia utroq carue¬
re uͥtute. eĩ admittũt. Get̾m nõ
ip̃i uoluptatẽ. s ip̃os uoluptas
ht̃. cuiꝰ aut ĩopia torquẽt᷑ aut¬
copia stragulant  miseri si dese¬
rũtur ab illa miseriores si ebriũ¬

Expanded text:
nocet ninimium sit, quia in ipsa est modus. Non est bonum, quod magnitudine laborat sua. Rationalem porro sortitis naturamcet ista iunctura, si hoc placet ad beatam vitam ire comitatu, virtus antecedat, comitetur voluptas et circa corpus ut umbra versetur. Virtutem quidem, excelsissimam dominam, voluptati tradere ancillam nihil magnum animo capientis temperatores erimus; aliquid nos exorabit, nihil coget. At ei, qui voluptati tradidere principia, utroque caruere ; virtutem enim amittunt, ceterum non ipsi voluptatem, sed ipsos voluptas habet, cuius aut icopia strangulantur; miseri, si deseruntur ab illa, miseriores, si obru
Abbreviated transcription (Latin):
ĩmicicias gessi ⁊ ĩ gr̃am ex odio
si mõ ulla ĩt̾ malos grã ẽ redii
dedi ut me młtitudini educẽ.
⁊ aliqͣ dotem notabilẽ facere .
Qͥ alid̾ ꝙͣ teł me opposui ⁊ maliuo¬
lencie qd mordẽt ostendi.uides¬

Expanded text:
inimicitias gessi et in gratiam ex odio, si modo ulla inter malos gratia est, redii dedi, ut me multitudini educerem et aliqua dote notabilem facerem. Quid aliud quam telis me opposui et malevolentiae quod morderet ostendi
Abbreviated transcription (Latin):
paratus debił cursor sũ. ħ nõ
ꝓ me loquor eĩ ego ĩ alto uicioꝵ
ĩꝙͥ loq̃ris. ałr unus. ħ maligͥssi
ina capit ⁊ optimo cuiq minis¬
sĩa platomi obiectũ ẽ: obiectũ
epicuro obiectũ ⁊ erioni os isti¬

Expanded text:
paratus, debilis cursor sum." Haec non paratus, debilis cursor sum." Haec non pro me loquor—ego enim in alto vitiorum iima capita et optimo cuique inimicissima, Platoni obiectum est, obiectum Epicuro, obiectum Zenoni; omnes
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ dampno mou̾is ⁊ lac̾mas au¬
dita ꝯiugis qũ amici morte de¬
mittis ⁊ respicis famã: ⁊ malig.¬
nis sermonib tang̾is. qͣr cul¬
tus rust̾ ẽ ꝙͣ naturał usuo de¬
siderat. cur nõ ad p̾scͥptũ tu¬
ũ teneas. Cur tͥ nti dior suppel¬
lex ẽ. Cur ap̃ te uinũ etate tua
tis domꝰ tensum aurib gerit.
Qͣr de pedagogũ p̾cõsa ueste
suctingitur. Quare ary ẽ ap̃
te nĩst̾re nͨ tuu̾e ⁊ ut libet col¬
plura ꝙ nosti turpit̾. aũ tam
negligẽs es ut ñ moueris pau¬
culos seruos. aũ tu luxͣiosus
ut ples hẽas ꝙͣ quoꝵ nõticiã
memorie sufficiat: adiunabo
postmnod ꝯuicia. ⁊ płra mͥ ꝙͣ pu
tas obiciã. nc̃ ħ Rneo tͥ: ñ sũ sa¬
piens ⁊ ut maliuolẽtiã tuã pascã
ns par sĩ s ut mał melior. hoc
mͥ satis ẽ cotidie aͥd ex uiciis me¬
is demere. ⁊ errores meos obiur¬
gare. ñ ꝑuenit ad sanitatem
qͣm remedia podagre mee ꝯpo.
no ꝯtẽtꝰ si rarus acc̃it. ⁊ si min¬

Expanded text:
et damno moveris et lacrimas audita coniugis aut amici morte demittis et respicis famam et malignis sermonibus tangeris ? Quare cultius rus tibi est quam naturalis usus desiderat ? Cur non ad praescriptum tuum cenas ? Cur tibi nitidior supellex est ? Cur apud te vinum aetate tua tis domus censum auribus gerit ? Quare paedagogium pretiosa veste succingitur ? Quare ars est apud te ministrare nec temere et ut libet conplura quam nosti ? Turpiter aut tam neglegens es, ut non noveris pauculos servos, aut tam luxuriosus, ut plures habeas quam quorum notitiae memoria sufficiat ! " Adiuvabo postmodo convician sum sapiens et, ut malivolentiam tuam pascam, mis par sim, sed ut malis melior. Hoc mihi satis est, cotidie aliquid ex vitiis meis demere et errores meos ob- iurgare. Non perveni ad sanitatem, quam remedia podagrae meae compono, contentus, si rarius accedit et si min
Abbreviated transcription (Latin):
dilectoꝵ oĩũ sit. Inuidi splendida
cũ sordib urĩs ꝯfertis. nec ĩtelli¬
gitis qͣnto id nr̃o detͥm̃to audiatis.
Nam si illi qui uͥtutẽ secũt᷑ aua¬
ri libidinsi ambicõsiq sũt: quid
uos estis quib ip̃m nomen uͥtutis

Expanded text:
omnium sit. Invidi splendida cum sordibus vestris confertis nec intellegitis, quanto id vestro detrimento audeatis. Nam si illi, qui virtutem sequuntur, avari libidinosi ambitiosique sunt, quid vos estis, quibus ipsum nomen virtutis
Abbreviated transcription (Latin):
trahi ꝙͣ sequi. tam ĩ ħcule qͣm
sue dolore ꝙ ẽ aliquid tͥ aut ĩ¬
cidit durius eq̃ mirari aũ in¬
digne ferre ea que tã bonis ac¬
debłitates ⁊ cet̾a ex tnsu̾so ĩ
uitã hũanã incurrencia. Quic

Expanded text:
trahi quam sequi! Tam me hercules quam suae dolere, quod dest aliquid tibi aut incidit durius, aeque mirari aut indigne ferre ea, quae tam bonis acdebilitates et cetera ex transverso in vitam humanam incurrentia. Quic
Abbreviated transcription (Latin):
cũ refigere se crucib conẽt᷑ ĩ qͣs
unusqͥs nr̃m clauos suos ip̃e adic̃
ad suppliciũ tñ acti sciptib singłis
pendent hii qui ĩ serp̃i aĩm adu̾tãt
quot cupiditatibꝰ tot crucibꝰ dis¬
trahũt᷑. au̾ maledici ĩ alienam
ꝯtumeliã uenusti .s̾. crederem
illis ħ uagare nͥ quidã ex patibło
suos expoctatores ꝯspuerũt.
ꝯcipiũt. Nam quid̾ si ⁊ par ia
dictis agͥẽt. quid eẽt illis beacus:
studitoꝵ salutariũ. ⁊ citra effcm

Expanded text:
se crucibus conentur, in quas unusquisque vestrum clavos suos ipse adigit, ad supplicium tamen acti stipitibus singulis pendent ; hi, qui in se ipsi animum advertunt, quot cupiditatibus tot crucibus distrahuntur. At maledici et in ahenam contumeliam venusti sunt. Crederem illis hoc vacare, nisi quidam ex patibulo suo spectatores conspuerent! " . Nam quidem si paria dictis agerent, quid esset illis beacius?Studiorum salutarium eciam citra effectum
Abbreviated transcription (Latin):
re. s uidebimꝰ au ap̃ quos tã ꝯtu¬
sit q̃ hẽre nonĩ suũ ñ põt si loco
cessit. Int̾im d̾ quo ag s młtos os¬
tendam uoluptatib obsessos. ĩ
quo fortuna omĩa munera sua
effudit. quo fatearis ncc̃e ẽ ma¬
los: aspice mom̃tanũ ⁊ apicũ ter¬
raꝵ ac maris. ut isti uocãt bona ꝯ¬
oĩũ gẽciũ aĩalia uide hos eosdꝰ
esu cessuros expectãtis popinã
suã aurũ uocũ sono spectacłs ocłos
saporib placũ suũ delectãtes mol¬
lib leuibusq fom̃tis totũ laces¬
situr eoꝵ corpꝰ ⁊ ne nares ĩ t̾mi
cessent odorib uariis inficitur.
locus ip̃e ĩ qͦ luxurie parẽtatͣ
bene erit. qr ñ bono gaudent.

Expanded text:
 videbimus, an apud quos tam contusit, quae habere nomen suum non potest, si loco cessit. Interim, de quo agitur, multos ostendam voluptatibus obsessos, in quos fortuna omnia munera sua effudit, quos fatearis necesse est malos. Aspice Nomentanum et Apicium, terrarum ac maris, ut isti vocant, bona comnium gentium animalia ; vide hos eosdem in suggestu rosae despectantis popinam suam, aures vocum sono, spectaculis oculos, saporibus palatum suum delectantes; mollibus lenibusque fomentis totum lacessitur eorum corpus et, ne nares interim cessent, odoribus variis inficitur locus ipse, in quo luxuriae parentatur. bene erit, quia non bono gaudent.
Abbreviated transcription (Latin):
tas eĩ illa ad ꝑuũ ⁊ exile reuocat᷑.
⁊qͣ nos u̾tuti legẽ dicimꝰ. eazille
⁊ gule atq libidiuis uices feligͭ
uocat. boñ male rei q̃rit auctorẽ.
⁊ dũ ille uenit blando nõie ĩ duc
putare siłia p̾ceptis ĩdulget il¬
lis ñ timide nͨ obscure luxuria᷑
cũ fabłe ⁊ ad malã spẽ irritat. ħ
tale ẽ: qͣle uir fortis stolã ĩdut᷑
se qͣr uide᷑ eneruis fractet degene¬
rãs. uir ꝑuẽturus ĩ turpia nͥ as

Expanded text:
tas enim illa ad parvum et exile revocatur et, quam nos virtuti legem dicimus, eam ille et gulae ac libidinis vices felicitatem vocat, bonum malae rei quaerit auctorem et, cum illo venit blando nomine inductputare similia praeceptis, indulget illis non timide, nec obscure luxuriatucum fabulae et ad malam spem inritat. Hoc tale est, quale vir fortis stolam indutussequitur, videtur enervis, fractus, degenerans viro, perventurus in turpia, nis
Abbreviated transcription (Latin):
ioresq sũt. eo ille mĩor ac płim̃
seruus ẽ ꝙͣ felicẽ uulgꝰ appellat
ꝑmanere libet ĩ hac ⁊̃. nũc hꝰ
rei ymagme q̃ ad mod̾ qui bes¬
tiaꝵ cubilia indagat ⁊ laq̃o cap¬
tare feras magno estĩat. et
lac̾tos camibꝰ cͥcũdare ĩtꝰ ut illaꝵ
uestigia pͥmat pociora desu̾it.
multisq officiis renũciat. ita qͥ

Expanded text:
ioresque sunt, eo ille minor ac plurium servus est, quem felicem vulgus appellat. Permanere libet in hac etiamnunc huius rei imagine. Quemadmodum qui bestiarum cubilia indagat et Laqueo captare feras magno aestimat et Latos canibus circumdare saltus, ut illarum vestigia premat, potiora deserit multisque offici
Abbreviated transcription (Latin):
tor. s ad uoluptates uergit.
spei n timori sit aditus: nͨ ulli
rei q̃ deterius sũmi boni us faci¬
at. ascend̾e aũt illo sola u̾tus
põt illius gͣdu diuus iste fran¬
gendus ẽ. Illa fortit̾ stabit ⁊
quicꝙͥ euenerit fe̾t. ñ ꝑaciẽs
tatem sciet legẽ ẽẽ nͨ. ⁊ ut bo¬
nus miles feret uulnerl enu¬

Expanded text:
d voluptates vergit. spei neque timori sit aditus, nec ulli rei, que deterius summi boni ius faciat. Ascendere autem illo sola virtus potest; illius gradu clivus iste frangendus est. 33. Illa fortiter stabit et quicquid evenerit feret, non pacienstatem sciet legem esse naturae et ut bonus miles feret volnera, nu
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯplectẽs rectorq unu̾isi deꝰ ĩ ext̾io¬
se redit. Id̾ nra m̃s fuciat cũ se¬
cuta sensus suos ꝑ illos se ad ex¬
terna porrex̾it ⁊ illoꝵ ⁊ sui po¬
tẽssit. ħ mõ una efficie᷑ ius ac
potestas ꝯcors ẜ̾. ⁊ rõ illa c̾ta nas¬
cet᷑. ñ diffid̾es nͭ hesitãs ĩ opiõibꝰ ꝯ¬

Expanded text:
 universi deus in exteriose redit. Idem nostra mens faciat ; cum secuta sensus suos per illos se ad externa porrexerit, et illorum et sui potens sit. Hoc modo una efficietur vis ac potestas concors sibi et ratio illa certa nascetur non dissidens nec haesitans in opini
Abbreviated transcription (Latin):
sit.iiixi. ⁊ ꝙ̃ dederat cursũ fortũa
pegi. De alterius uita. de alteriꝰ
morte disputatis ⁊ ad nom̃ magͦ ꝵ
ob aliqͣ eximuã laudẽ iuroꝵ sic̃ ad
occursus ignitoꝵ hõiũ miniti canes¬

Expanded text:
sit : Vixi et quem dederat cursum fortuna peregi. De alterius vita, de alterius morte disputatis et ad nomen magnorum ob aliquam eximiam laudent virorum, sicut ad occursum ignotorum homi
Abbreviated transcription (Latin):
tẽ illa. ita dem̃ si ncħ se preti
nouit ĩuictã sub iugũ mittit.
Namq maxͣ seruitus ẽ: ĩcipit
illi opuo ẽẽ fortuna. sequitur
uita anxia. suspicio trepida.
caũm pauens tpr̃m suspens a mo¬
dam̃tũ gͣne ĩmobile s ilibes
illã ĩ logo uolubili stare. Quid
aũt tͥam uõlubile ẽ ꝙͣ fortuitoꝵ
ficiẽtiũ uarietas: Qũo ħͥ põt

Expanded text:
e illam, ita demum, si nihil se pretiosius novit, invictam, sub iugum mittit. Nam, quae maxima servitus est, incipit illi opus esse fortuna; sequitur vita anxia, suspiciosa, trepida, casum pavens, temporum suspensa modamentum grave, immobile, sed iubes illam in loco volubili stare ; quid autem tam volubile est, quam fortuitorum ficientium varietas ? Quomodo hic potest
Abbreviated transcription (Latin):
genda. adice nc̃ ꝙ uoluptas ⁊̃
ad uitũ turpissimã uẽit. ac u̾tͦ
malã uitã non admittit. ⁊ ĩfeli¬
ces quidã ñ sũ uoluptate. ĩmo ob
si u̾ͥtiti se uoluptas ĩmiscuisset.
qr uͥtꝰ sepe caret nũꝙͣ ĩdiget.
Q dissimilia. ĩmodiu̾sa ꝯpõitis.
altũ quidꝰ ẽ u̾tutis excelsũ ⁊ reg¬
nale ĩuictũ ĩfatigabile uolup

Expanded text:
genda. Adice nunc, quod voluptas etiam ad vitam turpissimam venit, at virtus malam vitam non admittit, et infelices quidam non sine voluptate, immo ob si virtuti se voluptas immiscuisset, qua virtus saepe caret, numquam indiget. Quid dissimilia, immo diversa componitis ? Altum quiddam est virtus, excelsum et regale, invictu
Abbreviated transcription (Latin):
coꝵ ritũ seqͣm᷑ añcedenciũ gregẽ
ꝑgẽtes nõ coeũdꝰ ẽ. s quo itur. at¬
qui ulła res nos maiorib malis im¬
plicat ꝙͣ ꝙ ad rumorẽ ꝯponimur
optina r̾ati ea que magno assen¬
su recepta sũt quidꝰ exẽpla boĩs
młta õ. n ͨ ad rõm s ad similitudi¬
nẽ uiuimꝰ. Inde ista tãta coacerua¬
cio alioꝵ suꝑ alios ruẽtiũ. Qd̾ ĩ
scͣge hõminũ magna euẽĩt cu ip̃e

Expanded text:
 ritu sequamur antecedentium gregem, pergentes non quo eundum est, sed quo itur. Atqui nulla res nos maioribus malis implicat, quam quod ad rumorem componimur, optima rati ea, quae magno adsensu recepta sunt, quodque exempla nobis multa sunt, nec ad rationem sed ad similitudinem vivimus. Inde ista tanta coacer- vatio aliorum super alios ruentium. Quod in strage hominum magna evenit, cum ipse
Abbreviated transcription (Latin):
luerulẽtã coloratã. callas hũtẽ
manꝰ. uoluptatẽ latitãtẽ sepiꝰ
ac teneb̾s captãtẽ cͥca baluea ac
sudatoria. ac loca edilẽ metuẽ¬
cia. mollẽ en̾uẽ. mero ac ũguẽ¬
to madẽtẽ callidam aut fuscatã
⁊ medicam̃tis pollutã. Sũmũ bo¬
nũ ĩmortale est. nescit exire.

Expanded text:
erulentam, coloratam, callosas habentem manus ; voluptatem latitantem saepius ac tenebras captantem circa balinea ac sudatoria ac loca aedilem metuentia, mollem, enervem, mero atque unguento madentem, pallidam aut fucatam et medicamentis pollinctam. Summum bonum immortale est, nescit exire
Abbreviated transcription (Latin):
atã uitã dic̾e liberũ aĩm̃ ⁊ erec¬
tũ ⁊ int̾itũ ac stabilẽ exͣ metũ
eyͣ cupiditatẽ põitũ cui unũ bo¬
nũ sit honestas unũ malũ tur¬
pitudo. cet̾a uił turba reꝵ nec
detͣhens quicꝙͣ beate uite nec ad¬
iciẽs. sñ actu ac detͥm̃to sũmi bo¬
ni ueniẽs ac recedẽs. ħ ita fũda¬
tũ ncc̃e ẽ uelit nolit sequa᷑ hyla¬
ritas ꝯtinua ⁊ leticia alta atq
ex alto ueniẽs ut q̃ suis gaud̾at
nͦ maiora domesticis cupiat. ꝙͥ¬
ni ista penset bene cũ minutis
motib quo die ĩfͣ uoluptate
fu̾it ⁊ ĩfra dolorẽ erit. uides aũt
ꝙͣ malã ⁊ noxiosam seruitutem
Seruiturus sit ꝙ̃ uoluptates do¬
loresq ĩcertissima dominia ĩ po¬
tentissimaq alteruis possidebũt.
g ͦ exeũdꝰ ad lib̾tatẽ ẽ. hãc ñ alia n¬
res tribuit ꝙͣ fortũe negłia. tũ
illdꝰ orietur in estĩabile boñ qͥes
m̃tis ĩ tuto collocata. ⁊ sułitas ex

Expanded text:
erum animum et erectum et interritum ac stabilem, extra metum, extra cupiditatem positum, cui unum bonum sit honestas, unum malum turpitudo, cetera vilis turba rerum nec de- trahens quicquam beatae vitae nec adiciens, sine auctu ac detrimento summi boni veniens ac recedens ? Hunc ita fundatum necesse est, velit nolit, sequatur hilaritas continua et laetitia alta atque ex alto veniens, ut qui suis gaudeat nec maiora domesticis cupiat. Quidni ista bene penset cum minutis motibus ? Quo die infra voluptatem fuerit, et infra dolorem erit ; vides autem, quam malam et noxiosam servitutem serviturus sit quem voluptates doloresque, incertissima dominia impotentissimaque, alternis possidebunt. Ergo exeundum ad libertatem est. Hanc non alia res tribuit quam fortunae neglegentia. Tum illud orietur inaestimabile bonum, quies mentis in tuto conlocatae et sublimitas ex
Abbreviated transcription (Latin):
tas ꝓ ensd̾ ꝑtibꝰ stãdi. ita diffinicõ
sũmi boni alias diffũdi p̃t ⁊ ex¬
porrigi. alias colligi ⁊ ĩ se cogi
id̾ utiq erit si dixero sũmũ bo¬
nũ ẽ aĩꝰ fortuita despiciẽs u̾tu
beatũ dicãmꝰ hõiem illũ cͥ nlłm bo¬
nũ malũq fit. nͥ bonus malusq
aĩmus honesti cultor u̾tute ꝯtẽ¬
tus. ꝙ̃ nõ extoiłat fortiuta nec
frangãt. qͥ nlłm maiꝰ boñ eo ꝙ sͥ ip¬
se dare põt nou̾it. cui u̾a uolup¬
tas erit uoluptatũ ꝯtẽpcõ. licet
si euagari uelis id̾ ĩ aliam atq¬

Expanded text:
tas pro eisdem partibus standi : ita finitio summi boni alias diffundi potest et exporrigi, alias colligi et in se cogi. Idem itaque erit, si dixero: " Summum bonum est animus fortuita despiciens, virtbeatum dicamus hominem eum, cui nullum bonum malumque sit nisi bonus malusque animus, honesti cultorem, virtute contentum, quem nec extollant fortuita nec frangant, qui nullum maius bonum eo quod sibi ipse dare potest noverit, cui vera voluptas erit voluptatum contemptio. Licet, si e vagari velis, idem in aliam atq
Abbreviated transcription (Latin):
di u̾eꝯdiã laudant ⁊ eĩ ea ĩ quibꝰ
erubescant. ⁊ micio głantͣ Id̾oq
ne resurgere quid̃ adolescencie
licet. honestus turpi desidie ti¬
tulus accessit. hoc ẽ cur ista uo¬
luptatis laudacõ ꝑnicõsa sit qr
honesta p̾cepta intͣ latẽt qdꝰ
corrũpit apparet ĩ ea quid ipsa

Expanded text:
Laudant enim ea, quibus erubescebant, et vitio gloriantur; ideoque ne resurgere quidem adulescentiae licet, cum honestus turpi desidiae titulus accessit. Hoc est cur ista voluptatis laudatio perniciosa sit, quia honesta praecepta intra latent, quod corrumpit apparet. In ea quidem ipse
Abbreviated transcription (Latin):
blandimẽtis sius limat. aliaq ex
aliis admouet quibus totas ꝑ¬
tes q̃ nrĩ sollicitet. qͥs mortaliu
cui nullũ suꝑẽ horis uestigiũ per
diem noctẽq titillari uelit. ⁊ deser¬
luptates ⁊ hẽbit suas. habeat sa¬
ne. sed̾atq lueͣie ⁊ uoluptatũ ar¬
bit̾. ĩpleat se eis õibꝰ q̃ oblectare
sensus solẽt. dem̃ p̾t̾ita respiciat
⁊ exoletaꝵ uoluptatũ menior ex¬
ultet pͥorib futurisq iã ĩmĩeat¬

Expanded text:
blandimentis suis leniat aliaque ex aliis admoveat, quibus totos partesque nostri sollicitet, quis mortalium, cui ullum superest hominis vestigium, per diem noctemque titillari velit et deserluptates habebit suas." Habeat sane sedeatque luxuriae et voluptatium arbiter; impleat se eis omnibus, quae obiectare sensus solent, deinde praeterita respiciat et exoletarum voluptatium memor exsultet p
Abbreviated transcription (Latin):
admittit. nͨ usu eoꝵ s temperãcia
ꝯplecteris: ego ꝯpesco. tu uolupta¬
te frius: ego utor. tu illam sũmũ boñ
putas: ego nͨ boñ. tu oĩa uolupta¬
tis cã facis: ego nł. cũ dico menich
uoluptatis cã de illo loquor sapiẽ¬
te cui soli ꝯcedis uoluptatẽ. Nou
dũ noluptas. at ob ħ occupatꝰ: qũo
resistet labori ⁊ ꝑicło egestati. ⁊ tot
hũanam uitam cͥcũstrepentibus
tm̃ acerrimoꝵ hostiũ aũ molli ad¬
uersario uictus. ¶ Quidꝙͥ uo¬
luptas suaserit faciet. age̾ ñ ui¬
poterit turpit̾ suadere qr adiũc¬
ta uͥtuti ẽ. ñ uides it̾i qͣle sit sũ¬
mũ boñ cui custodes opus ẽ ut
boũ sit. Uirtus aũt qͦm ͤ uolupta¬
tem reget qͣm sequit᷑ cũ sequi
patentis sit. regere ĩꝑantis: at¬
S ͦ ponis ꝙ ĩꝑat egregiũ. aũt u̾tͦ¬

Expanded text:
amen usu earum, set temperancia complecteris, ego compesco; tu voluptate frueris, ego utor ; tu illam summum bonum putas, ego nec bonum ; tu omnia voluptatis causa facis, ego nihil. Cum dico me nihil voluptatis causa, de illo loquor sapiente, cui soli concedis voluptatem. Non dum voluptas. Atqui ab hac occupatus quomodo resistet labori et periculo, egestati et tot humanam vitam circumstrepentibus tantum acerrimorum hostium, a tam molli adversario victus ? " Quicquid voluptas suaserit faciet." Age, non viinquit, " poterit turpiter suadere, quia adiuncta virtuti est." Non vides iterum, quale sit summum bonum, cui custode opus est, ut bonum sit ? Virtus autem quomodo voluptatem reget, quam sequitur, cum sequi parentis sit, regere imperantis ? A tergo ponis quod imperat ? Egregium aut
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ diffusio aĩ qͥb dełctabr ñ ut bõis
s ut ex bono suo ortis. Qm̃ libe¬
rałr age cepi. põt beatus dici
erit quib ñ ẽ felicitatis ĩtelłcus.
eodꝰ loco pene hõies quo ĩ nuo pe

Expanded text:
 animi, quibus delectabitur non ut bonis sed ut ex bono suo ortis. Quoniam liberaliter agere coepi, potest beatus dici erit, quibus non est felicitatis intellectus. Eodem loco pone homines, quos in nume
Abbreviated transcription (Latin):
ter ⁊ ĩpauide tanꝙͣ ĩ diẽ data ⁊
fugacia. si ñ subierimꝰ eoꝵ ser¬
uitutes. nͨ nos aliena pͦsederĩt
si coͥr gͣta ⁊ aduẽticia eo nob̾lo¬
co fuerĩt. quo s̃ ĩcastͥs auxilia ⁊
armature leues. S̾iuẽt ista ñ¬

Expanded text:
ter et impavide tanquam in die data et fugacia, si non subierimus eorum servitutem nec nos aliena possederint, si corpori grata et adventicia eo nobis loco fuerint, quo sunt in castris auxilia et armature - serviant ista, n
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙuẽit tnsit ue cełrime ĩ ipõ usu
nat ⁊ dũ ĩcip̃ spectat ad finem. ꝙ
gregiadełctãt. Io p̾ceperũt ue¬
teres optimã sequi uitã. ñ iocũ¬
dissimã ut recte ac bõe uolũtatis

Expanded text:
enit transit que celerrime, in ipso usu nat et, dum incipit, spectat ad finem". gregia delectant? Ideo que preceperunt veteres optimam sequi vitam, non iocundissimam, ut recte ac bone voluntatis
Abbreviated transcription (Latin):
mus. Nec longe põitũ ẽ. Inuẽie .
Scire tm̃ opꝰ ẽ qͦ manũ porrigas.
Nũc uelud ĩ teneb̾s uicina tnͣ¬
simꝰ offensãtes ip̃a q̃ desid̾amꝰ. s
ne te ꝑcircuitꝰ t̾ham. alioꝵ qͥd¬
opiões p̾t̾ibo. nã ⁊ enu̾are illãs
longũ ẽ ⁊ coarguere. Nrãm
accipe. nrãm u̾o cũ dico ñ alligo
me ad uirũ aliq estortis p̾cib.¬

Expanded text:
mus. Nec longe positum est; invenietur, scire tantum opus est quo manum porrigas. Nunc velut in tenebris vicina transimus offensantes ea ipsa quae desideramus. Sed ne te per circumitus traham, alioiones praeteribo—nam et enumerare illas longum est et coarguere. Nostram accipe. Nostram autem eum dico, non alligo me ad unum aliquem ex Stoicis p
Abbreviated transcription (Latin):
maior ẽẽ uidetur. Id̾o eĩ peior est
Non tã uñ cũ rebus hũame bñ¬
simũ ⁊ qͥ nos ĩ possõm felicitatis
pessimo ĩt̾pti ꝓbatũ sit. uulgꝰ
aũt tã clamidatos ꝙͣ coronatos
uoco. ñ .n. colorẽ uestrũ quib
cius lum̃ quo a fłis u̾a diuidicẽ.
ammi bonũ aĩue deueĩat. hic si
ũꝙͣ respirare illi ⁊ reced̾e ĩ se uo¬
cauerit. o ꝙͣ sibi ip̃e ueꝵ tortus
a se fatebitur ac dicet. quicqͥ fe¬
ci adhuc ĩfectũ ẽẽ mallem. quic

Expanded text:
maior esse videtur." Ideo enim peior est. Non tam bene cum rebus humanis asimum, et quid nos in possessione felicitatis pessimo interpreti, probatum sit. Vulgum autem tam chlamydatos quam coronatos voco; non enim colorem vestium, quibus cius lumen, quo a falsis vera diiudicem: animi bonum animus inveniat. Hic si unquam respirare illi et recedere in se vacaverit, o quam sibi ipse verum tortus a se fatebitur et dicet: 'Quicquid feci adhuc infectum esse mallem. Mic
Abbreviated transcription (Latin):
dere illo celerrime possimꝰ ĩtellet¬
turi ĩ ip̃o itinere si mõ rectũ erit
ab eo simꝰ. ad ꝙ uos cupiditas nat᷑al
ĩpellit. quã diu quid̾ passim uaga¬
mur ñ ducẽ secuti. s fremitũ et
clamorẽ dissonũ ĩ diu̾sa uocãciũ

Expanded text:
dere illo celerrime possimus, intellecturi in ipso itinere, si modo rectum erit, ab eo simus, ad quod nos cupiditas naturalis impellit. Quam diu quidem passim vagamur non ducem secuti sed fremitum et clamorem dissonum in d
Abbreviated transcription (Latin):
ris ⁊ cã ⁊ auctor ẽ. Noc .n. applica
dere quã udicare. nũꝙͣ deuita
iudicatur sẽper creditur. u̾sat
nos ⁊ precipitat traditꝰ ꝑ manꝰ
error alienisq ꝑimꝰ exemplis.
Sanabim᷑ si seꝑarem᷑ mõa cetu.
Nũc u̾o stat ꝯtͣ rõm defensor ma¬
li sui ppłs. Itaq id euẽt ꝙ ĩ comiciis
ĩ quib eos fcõs eẽ p̾tores id̾ qͥ fac̾e
mirant᷑ cũ se mobił fauor cͥcũegit

Expanded text:
ris et causa et auctor est ; nocet enim applicardere quam iudicare, numquam de vita iudicatur, semper creditur versatque nos et praecipitat traditus per manus error. Alienis perimus exemplis; sanabi- mur, separemur modo a coetu. Nunc vero stat contra rationem defensor mali sui populus. Itaque id evenit quod in comitiis, in quibus eos factos esse praetores idem qui fecere mirantur, cum se mob
Abbreviated transcription (Latin):
uo grauia cͥmĩa adiecit
adulteriũ ⁊ ueneficiũ. ad¬
ulterũ ancilla teste. ueneficiũ
u̾o ancilla qͥd. cũ ĩdigͣret᷑ se nõ
rogatã excider᷑ illi u̾ba q̃ ñ miꝰ¬
ꝙͣ filiã luget. at qr̃ dixisti cele¬
rius moriet᷑ ꝙͣ illi nubat. u̾ba
dolor patrũ ꝯsid̾at. Eycider̃ ⁊ẽ
sepissime fortuita diuinacõ.

Expanded text:
uo grauissima crimina obiecit, adulterium et ueneficium: adulterium ancilla teste, ueneficium ne ancilla quidem. Cum indignaretur se non rogatam, exciderunt illi uerba quae non mi filiam luget. At quare dixisti: “celerius morietur quam illi nubat?” Verba dolori parum considerata exciderunt. et saepissime fortuita diuinatio.
Abbreviated transcription (Latin):
neget. Nemo fortit̾ negãtẽ it̾u
rogauit. Omĩũ bonoꝵ sola hes
esto. q corr̃pi ñ potiusti. qr tã fide¬
lit̾ pudiciciã custodisti. tace pau¬
lisper. nom̃ auctoris. Nũꝙͥ ñ tes¬
tum̃to uiri credi᷑. ad̾o ne iã oĩs pu¬
dicicia urĩ scłi abiit. ut adu̾sus
q̃rimoniã iuri alieno testo defen¬
dat᷑ uxor. Muliebͥũ uicõꝵ fũda¬
mẽtum auaricia ẽ. Qui põt nõ
timere opiõnẽ adulterii. põt ñ
time adulteriũ. ex õi rupetõchiliũ
no tͣhi qͦ uestas cruẽte ᷑. Infelices ã¬
cillaꝵ greges laborãt. ut adult̾a
temiieste ꝑspicua sit. et nł ĩcor
uxoris sue plus maritꝰ ꝙͣ quilib
alienꝰ ꝑegͥnusq cognouerit. frus¬
⁊ ꝑegͥmus cdũ plus laudator ꝙͣ accu¬
sator uocet. uyorẽ m̃am nũꝙͣ pu¬
dicã audiui nͥ ĩ adulterii elogio.
deicit ĩ t̾rã ocłos. ⁊ aures ext̾noꝵ
uocibꝰ claude. nͥ quis ꝓte neget.
pudicã ille dix̃. ego ĩpudicã. puto

Expanded text:
tem iterum rogabit. “Omnium bonorum sola heres esto, quia corrumpi non potuisti, quia tam fideliter pudicitiam custodisti.” Tace paulisper nomen auctoris: numquid non testamentum uiri creditur? Adeone iam omnis patientia seculi nostri abiit, ut aduersus querimoniam uiri. alieno teste defendatur uxor? Muliebrium uitiorum fundamentum auaritia est. Quae potest non timere opinionem adulterii, potest non timere adulterium. Ex omni rupe conchylium contrahitur quo uestis cruentetur. Infelices ancillarum greges laborant, ut adultera tenui ueste perspicua sit et nihil in corpore uxoris suae plus maritus quam quilibet alienus peregrinusque cognouerit. Futurperegrinus, qui plus laudator quam accusator nocet. Vxorem meam nusquam pudicam audiui nisi in adulteri elogio. Deice in terram oculos et aures externorum uocibus claude: sibi quisque pro te neget. Pudicam ille dixit, ego inpudicam: puto,
Abbreviated transcription (Latin):
uidam cũ hẽret formos am
lucini ã młieris ꝑegͥnus i̾catop
migͣuit ter illam appellauit de
scupro. adiectis p̾ciis negauit illa
decessit negociator. testam̃to oĩũ¬
adulterũ nͥ diuitẽ factã. post
tãtos ĩpudicicie q̃stus si tac̾e iam
possũ ꝯfidend̾ hẽo hac me cã ab
fuisse. tẽpꝰ ẽ. de uxore ⁊ marito
credi. ferat matrona iacẽtes ocłoᷤᷤ¬

Expanded text:
uidam cum haberet formosam uiciniam mulieris peregrinus mercator migrauit; ter illam appellauit de stupro adiectis pretiis; negauit illa. decessit negotiator, testamento heredadulteram nisi diuitem factam. Post tantos inpudicitiae quaestus si tacere possum, confitendum habeo hac me causa afuisse. Tempus est de uxore marito credi. Ferat matrona iacentes
Abbreviated transcription (Latin):
ten̾e s ͨ ire. fac aliꝙͥ ⁊ mat̾ia. Id̾o
eligenda ẽ fertił q̃ capiat ĩgeniũ.
q̃ incidet. de libro płra scͥbã. cũ il¬
lũ tractauero. Nũt paꝵ mͥ sed
iudiciũ tanꝙͣ audierim illa nõ
rearis uerũ audies. O te hoĩem

Expanded text:
sic ire. Fecit aliquid et materia; ideo eligenda est fertilis, quae capiat ingenium, quae incitet. De libro plura scribam cum illum retractavero; nunc parum mihi sedet iudicium, tamquam audierim illa, non verearis; verum audies. O te hominem
Abbreviated transcription (Latin):
acis rem optimã ⁊ tͥ saluta¬
rem. si ut scͥbis ꝑ seu̾as ire ad
bonã m̃tẽ. Quã stultũ ẽ optare
cũ pꝰsis a te impetͣre. ñ sũt ad ce¬
lũ eleuande manꝰ n exorandꝰ edi¬
turis ut nos ad aurẽ simulacͥ qͣi
mag̾ exaudiri pꝰsimꝰ adimittat.
prope est a te d̾e tetũ ẽ. ĩtus est.
Ita dico lucilisat̾ ĩtͣ nos spc̃ sed.

Expanded text:
acis rem optimam et tibi salutarem, si, ut scribis, perseveras ire ad bonam mentem, quam stultum est optare, cum possis a te impetrare. Non sunt ad caelum elevandae manus nec exorandus aedituus, ut nos ad aurem simulacri, quasi magis exaudiri possimus, admittat; prope est a te deus, tecum est, intus est. ' Ita dico, Lucili: sacer intra nos spiritus sedet,
Abbreviated transcription (Latin):
adaꝑui. ac tm̃ degustare uolui. de¬
inde blãditꝰ ẽ ip̃e ut ꝓced̾em lõgiꝰ.
qui aͣ disentus fũ̾iis. ex ħ ĩtelligas
lic leuis mͥ uisus ẽ: cũ eẽt n ͨ mei
n tui cors. s qui ꝓͥo aspͤtu titiliuii
aut epicuri posset uideri. tanta
aũt dulcedine me tenuit ⁊ tͣxit.
ut illũ sñ ulla dilacõe ꝑlegem. sol
me ĩuitabat. fames amonebat. nu¬
bes minabãtur. tñ exhausi totũ.
ñ tm̃ dełctatꝰ s gauisus sũ. Quid
ĩgenii iste habu̾it. ꝙͥ aĩmi dice̾rẽ.
quid ĩpetus. si int̾quieuisset. si in
teruallo surrexisset. Pũc ñ fuit

Expanded text:
adaperui ac tantum degustare volui. Deinde blanditus est ipse, ut procederem longius. Qui quam disertus fuerit, ex hoc intellegas licet; levis mihi visus est, cum esset nec mei nec tui corporis, sed qui primo aspectu aut Titi Livii aut Epicuri posset videri. Tanta autem dulcedine me tenuit et traxit, ut illum sine ulla dilatione perlegerim. Sol me invitabat, fames admonebat, nubes minabantur; tamen exhausi totum. Non tantum delectatus, sed gavisus sum. Quid ingenii iste habuit, quid animi! Dicerem, quid inpetus, si interquievisset, si ex intervallo surrexisset; nunc non fuit
Abbreviated transcription (Latin):
s uicturi õ. oĩa differũt. ⁊ si ad¬
tẽderemꝰ. tñ nos uita p̾curr̾et.
nc̃ u̾o cũctantes qͣi aliena tͣnscur¬
rit tultimo die fuit. Om̃ĩ ꝑit.
s ne epłe modꝰ excedã q̃ ñ debet
Sinistram mañ legentis ĩplere.
ĩ aliũ diẽ hãc litẽ cũ dẏaleticis
differã nimiũ subtilibũs ⁊ hoc so¬
lũ curantib: nõ ⁊ hoc .xlui. lau¬

Expanded text:
ia differunt. Etiamsi adtenderemus, tamen nos vita praecurreret; nunc vero cunctantes quasi aliena transcurrit et ultimo die finitur, omni perit. Sed ne epistulae modum excedam, quae non debet sinistram manum legentis inplere, in alium diem hanc litem cum dialecticis differam nimium subtilibus et hoc solum curantibus, non et hoc. VA
Abbreviated transcription (Latin):
n ͨ ign̾orãti nocent. n ͨ scientem
iuuãt. si utiq ius u̾boꝵ ãbigui¬
tatẽ deduce. ħ nos doce beatũ
ñ eũ eẽ: ꝙ̃ uulgũs applłat. ad
ꝙ̃ peccũia magͣ ꝯflux̃. s illũ cui
bonũ õe ĩ aĩo ẽ erectum ⁊ excisũ.

Expanded text:
Nec ignoranti nocent nec scientem Nec ignoranti nocent nec scientem iuvant. Si utique vis verborum ambiguitates diducere, I hoc nos doce, beatum non eum esse, quem vulgus appellat, ad quem pecunia magna confluxit, sed illum, cui bonum omne in animo est, er
Abbreviated transcription (Latin):
ne res nos nõ u̾ba decipiant.
captus ẽ. res fallũt. illasͥ disc̾ne
imitatur ttũ illã. s iuĩcit. ⁊ pͥ̾trit.
a ꝑtis ac ꝓpiciis auribꝰ recipi᷑.
⁊ in p̾cordia una descẽdit. Eo
ip̃o gͦ cõsa quo ledit. doce ꝙ̃ adẽ hãc
siłitudinẽ possim dignoic̾e̾. ue¬
nit ad me ꝑ amico blandꝰ ĩimicꝰ.
uicia nb̃ sub uirtutũ nõie obrepũt
temeritas sub titulo fortitu dimᷤ
latet. mod̾acõ uocatꝰ igͣuia. pro
cauto timidus accip᷑. In hiis magͦ
ꝑicło erramꝰ. hiis c̾tas notas ĩpͥme.
Cet̾m qui ĩt̾rogat᷑ an cornua h.
ñ ẽ tã stultꝰ. ut frõtẽ suã tẽꝑtet.
nͨ ruysũ tũ mipetꝰ. a ͭ ebes. uͭ uesciat.
tu illi subtilissima collectõe ꝑsuase.¬
ris. sic ista sũ noxa decipiũt. qͦ nĩo
p̾stigiatoꝵ acceptabula ⁊ calculi
in quibꝰ me fallacia ip̃a elctat. Effi¬
ce ut qũo fiat ĩtlłigã. ꝑd̾id̾i usũ.
Id̾ de istis capcõibꝰ dico. Qũo enĩ
nõie pocius sophismata applłẽ.

Expanded text:
ne res nos, non verba, decipiant. captus est ? Res fallunt; illas discerne. imitatur tantum illam, sed vincit et praeterit; apertis ac propitiis auribus recipitur et in praecordia ima descendit, eo ipso gratiosa, quo laedit. Doce quemadmodum hanc similitudinem possim dinoscere. Venit ad me pro amico blandus inimicus. Vitia nobis sub virtutum nomine obrepunt, temeritas sub titulo fortitudinis latet, moderatio vocatur ignavia, pro cauto timidus accipitur; in his magno periculo erramus. His certas notas inprime. Ceterum qui interrogatur, an cornua habeat, non est tam stultus, ut frontem suam temptet, nec rursus tam ineptus aut hebes, ut ne sciat tu illi subtilissima collectione persuaseris. Sic ista sine noxa decipiunt, quomodo praestigiatorum acetabula et calculi, in quibus me fallacia ipsa delectat. Effice, ut quomodo fiat intellegam; perdidi usum. Idem de istis captionibus dico; quo enim nomine potius sophismata appellem ?
Abbreviated transcription (Latin):
turbat. ꝙ̃ fortuna cũ ꝙ hũit te¬
lũ nocẽtissimũ ui maxͣ intorsit.
pũgit ñ uulu̾at. et hoc raro. nã
cetera eius tela quib genꝰ hũa¬
nũ debella᷑. gñdinis more dissul¬
tant. q̃ ĩcussa tectis sũ ullo hĩ¬
tatoris ĩcõmodo crepitat. ac sol¬
uitͦ. Quid uis detines ĩ eo q̃m
tu ip̃e eudome ñ applłas. qͦ tm̃¬
libroꝵ ꝯpõitũ ẽ. ecce tota mͥu
ta m̃titur. hanc coargue. hanc
ad u̾sũ si acutus es redige. nccͣia
ĩdic̾at quoꝵ magͣ ꝑs suꝑuacua

Expanded text:
erturbat, quem fortuna, cum quod habuit telum nocentissimum vi maxima intorsit, pungit, non vulnerat, et hoc raro. Nam cetera eius tela, quibus genus humanum debellatur, grandinis more dissultant, quae incussa tectis sine ullo habitatoris incommodo crepitat ac solvitur. Quid me detines in eo, quem tu ipse pseudomenon appellas, de librorum conpositum est ? Ecce tota mihi vita mentitur; hanc coargue, hanc ad verum, si acutus es, redige. Necessaria iudicat, quorum magna pars supervacua
Abbreviated transcription (Latin):
admttit. Castͣ qͦ quos ad labo¬
res. ⁊ ꝑiculũ recipiant fastidio¬
se legũt. bona mẽs om̃ibꝰ patet.
om̃s ad ħ sumꝰ nobiles. n ͨ reicit ꝙ̃¬
ꝙͣ pħia n ͨ eligit. om̃ibꝰ lucet: pa¬
tricius socͣtes nõ fuit. cleantes
aꝙͣ traxit. ⁊ rigando ortos loca¬
uit manus. platonẽ ñ accepit no
his te posse fieri parẽ: os hn ma¬
iores tui ñ s̾. si te iliꝰ geris dignũ.
oĩbus nob̾ totidẽ añ nos sũt. nlłius
nõ origo ultͣ iuemoriã iacet. pla¬
to ait uenunẽ regẽre ñ exẜ̃uis
oĩa ista lõga uarietas miscuit et
sursũ deorsũ fortuna u̾sauit. qͥs
tas. ħ unũ ut̾end ẽ. Alioquĩ si ad

Expanded text:
admittit; castra quoque, quos ad laborem et periculum recipiant, fastidiose legunt. Bona mens omnibus patet, omnes ad hoc sumus nobiles. Nec reicit phia nec eligit; omnibus lucet. Patricius Socrates non fuit. Cleanthes aquam traxit et rigando horto locavit manus. Platonem non accepit nobhis te posse fieri parem ? Omnes hi maiores tui sunt, si te illis geris dignum; Omnibus nobis totidem ante nos sunt; nullius non origo ultra memoriam iacet. Platon ait neminem regem non ex servis Omnia ista longa varietas miscuit et sursum deorsum fortuna versavit. Quis tus. Hoc unum intuendum est; alioq
Abbreviated transcription (Latin):
possim̾ excitare rumorẽ. ñ est
quo te ad hũc locũ respiciẽs me¬
ciaris. ad istũ respice ĩ quo mo¬
raris. quicꝙͣ int̾ uicina eminet.
magnũ alt̾i exiguũ ẽ. tu nc̃ in

Expanded text:
possim excitare rumorem?" Non est quod te ad hunc locum respiciens metiaris; ad istum respice, in quo moraris. Quicquid inter vicina eminet, magnum, alteri exi
Abbreviated transcription (Latin):
dũ fuit. tã facile sñ isto iuues ꝙͣ
uixisti. si diu illd hũisti. ꝑdis pꝰtqͣm
Saciatus ẽ es. si ñ diu. ꝑdis añꝙͣ assu¬
escas. pecumã mĩorem hẽbis. nẽpe
⁊ molestiã. grãm mĩorẽ. uẽpe et
inuidiã. Circũspice istã q̃ nos agt̃
ĩisaniã q̃ cũ płimis lacͥmis amitti¬
mus. scies ñ dampnũ ĩ his molestũ
oẽ s opĩonẽ dampni. nemo illa
ꝑisse sñtit s cogitat. qui se ht̃

Expanded text:
cium fuit; tam facile sine isto vives quam vixisti. Si diu illud habuisti, perdis postquam satiatus es; si non diu, perdis antequam adsuescas. " Pecuniam minorem habebis." Nempe et molestiam. " Gratiam minorem." Nempe et invidiam. Circumspice ista, quae nos agunt in insaniam, quae cum plurumis lacrimis amittimus; scies non damnum in is molestum esse, sed opinionem damni. Nemo illa perisse sentit, sed cogitat. Qui se habet,
Abbreviated transcription (Latin):
cũ ꝙ̃dã affirͣres eẽ ĩ tua potesta¬
te. dixisse me uolaticũ ẽẽ ac leuẽ.
et te nõ pedẽ eius tenẽ. s pẽnã
m̃titus sũ. pluma tenebatur ꝙͣ
casura temptauit. nõ uidebat᷑ se
ꝑ alioꝵ ꝑicula ĩ suũ ruere. nõ
cogitabat ꝙͣ on̾osa eẽnt q̃ pete¬

Expanded text:
cum quendam adfirmares esse in tua potestate, dixisse me volaticum esse ac levem et te non pedem eius tenere, sed pennam. Mentitus sum ? Pluma tenebatur, quam in caput suum casura temptaverit. Non videbat se per aliorum pericula in suum ruere. Non cogitabat, quam onerosa essent, quae pete
Abbreviated transcription (Latin):
nullo mõ nͥ suo nitit : quid eĩ stul¬
cius ꝙͣ ĩ hoĩe aliẽa laudare. Quid
eo dem̃cius qͥ ea mirat ͣ q̃ ĩ aliũ
tͣnsferri ꝑtinꝰ possũt: nõ faciũt
m̃liorẽ equũ aurei freni. Ałr leo
cogitur fatigatus. ałr incultus
timore aspicio pͥfertur illi lãguido
⁊ bracteato. nemo głari nͥ de suod.
uitẽ laudemꝰ si fructu paliites
huic illã p̾fe̾t uitẽ cui auree uue
In hõie quo id laudand̾ ẽ. ꝙ ip̃ius
ẽ. familiã formosã ht̃. ⁊ domũ pł¬
cram. multũ serit multũ fen̾ãt.
nł hoꝵ in ip̃o ẽ s cͥcaip̃m. lauda
in illo ꝙ n ͨ eripi pt. n ͨ daxi. qd

Expanded text:
nullo bono nisi suo nitet; quid enim est stultius quam in homine aliena laudare ? Quid eo dementius, qui ea miratur, quae ad alium transferri protinus possunt ? Non faciunt meliorem equum aurei freni. Aliter leo cogitur fatigatus, aliter incultus,timore aspici, praefertur illi languido et bratteato. Nemo gloriari nisi suo debet. Vitem laudamus, si fructu palmites huic illam praeferret vitem, cui aureae uvae, in homine quoque id laudandum est, quod ipsius est. Familiam formosam habet et domum pulchram, multum serit, multum fenerat; nihil horum in ipso est, sed circa ipsum. Lauda in illo, quod nec eripi potest nec dari, quod
Abbreviated transcription (Latin):
gẽtessimo ãno nascitur. nec
mir̃ ẽ ex ĩt̾uallo magͣ genera¬
ri. mediocria ⁊ in turba nascẽ¬
cia sepe fortunã ꝓducit. Eximmia
u̾o ip̃araritate cõm̃dat. s iste
młtum adhc̃ abẽ ab eo ꝙͦ ꝓ fite᷑.
Et si sciret᷑ quid eẽt uir bõnus
nõ dũ ẽẽ se crede̾t. fortasse ⁊̃ fĩ
posse desparet. at male existi
qui subita ⁊ magͣ potẽcia ĩpo¬
tent̾ utũtur. Idem faciet. cũ id
potu̾it. Multoꝵ qr ĩbecillia s̃ la¬
tẽt uicia. ñ minꝰ ausura cũ illis
uires sue placuerĩt. ꝙͣ illa que¬

Expanded text:
gentesimo nascitur. Nec est mirum ex intervallo magna generari; mediocria et in turbam nascentia saepe fortuna producit, eximia vero ipsa raritate commendat. Sed iste multum adhuc abest ab eo, quod profitetur. Et si sciret, quid esset vir bonus, nondum esse se crederet, fortasse etiam fieri posse desperaret. " At male existimqui subita et magna potentia inpotenter utuntur." Idem faciet, cum idem potuerit. Multorum, quia inbecilla sunt, latent vitia, non minus ausura, cum illis vires suae placueri
Abbreviated transcription (Latin):
Sñ d̾o nemo ẽ. An p̃t aliquis s̃
fortunã nͥ ab illo adintus exurg̾e.
Ille dat ꝯsilia magͥfica ⁊ recta.
In unoqͦ uiroꝵ bonoꝵ quis d̾ꝯ ĩ¬
certũ ẽ habitat. Si tͥ octurrit
uetustis arborib. ⁊ solitã altitu¬
Silue ⁊ secretũ luci ⁊ ãmirõ ũbre
ĩ aꝑto tã dẽse atq ꝯtinue fidẽ
t̾ nunĩs fac̃. ⁊ siquis specus saxis
penitus exesis mõtẽ suspenderit
nõ inanir factus s naturalibus
cãis ĩ tantã laxitatẽ excauatꝰ
aĩm̃ tuũ qͣdã religionis suspicõe
ꝑcuciet. magnoꝵ flũinũ capita uene¬
ram᷑. Subita ⁊ exabdito uasti ãnis
erupcõ ⁊aras h̃. Colũtur aqua ꝵ
calẽciũ fo̾ntes ⁊ stagna. q̃ uł opacitas
deris ĩt̾ritũ ꝑicłis. in tactũ cupidi¬
tatibꝰ ĩt̾ adu̾sa felicẽ ĩ mediis tẽpes¬
tatibꝰ placid̾ ex suꝑiore loco hõies
iudẽtẽ. ex quo ad d̾os ñ subĩbit te ue¬
nerõ eiꝰ: Nam dices ista res maior
ẽ corpusculo pͦsit ÷ uis istuc diui¬

Expanded text:
sine deo nemo est; an potest aliquis supra fortunam nisi ab illo adiutus exurgere? Ille dat consilia magnifica et erecta. In unoquoque virorum bonorum Quis deus incertum est, habitat deus. Si tibi occurrerit vetustis arboribus et solitam altitusilvae et secretum loci et admiratio umbrae in aperto tam densae atque continuae fidem tibi numinis faciet. Si quis specus saxis penitus exesis montem suspenderit, non manu factus, sed naturalibus causis in tantam laxitatem excavatus, animum tuum quadam religionis suspicione percutiet. Magnorum fluminum capita veneramur; subita ex abdito vasti amnis eruptio aras habet; coluntur aquarum calentium fontes, et stagna quaedam vel opacitas interritum periculis, intactum cupiditatibus, inter adversa felicem, in mediis tempestatibus placidum, ex superiore loco homines videntem, ex aequo deos, non subibit te veneratio eius ? Non dices: " Ista res maior est, corpusculo possit ? Vis isto divi
Abbreviated transcription (Latin):
ead̾ uilissima. nemo us eõ digͥ¬
tatẽ bonͥ ignorat. ut illd ad ħ ĩ
diẽ utilia dimittat. Quid gͦ. ñ
eo pociꝰ curã tͣnsferes ut ostẽdas oĩ¬
bus magͦ tpr̃is ĩpendio qñ sr̃ua

Expanded text:
eadem vilissima. Nemo usque eo dignitatem boni ignorat, ut illud ad haec in diem utilia demittat. Quid ergo? Non eo potius curam transferes, ut ostendas omnibus magno temporis inpendio qua
Abbreviated transcription (Latin):
sẽ ista nõ folũ truietissẽ. dũ mõ
te ꝯpłeti pꝰsẽ. ⁊ p̾sens existimare
ꝙͣ tũ aĩo creuisses. Cet̾m ꝙ libros m̃os
tibi mitti desid̾as nõ mag̾ iõ me di¬
sertũ puto. qͣm formosũ putarẽ
si ymaginẽ meã peteres. Indulgẽ¬
cie istd̾ scio ẽẽ ñ iudicii. ⁊ di modo
iudicii ẽ. indulgencia t̾ ĩposuit.
citer q̃ram. Noneĩ me cuiqͣm
emãcipaui nullius nom̃ fero mł¬
toꝵ magnoꝵ uiroꝵ iudicio cre
puit capcõse disputacões q̃ acu¬
men eirritũ ex̾cent. Nectimꝰ
nodos ⁊ ambiguã sãcͥficacõm u̾b

Expanded text:
 traiecissem, dummodo te conplecti possem et praesens aestimare, quantum animo crevisses. Ceterum quod libros meos tibi mitti desideras, non magis ideo me disertum puto quam formosum putarem, si imaginem meam peteres. Indulgentiae scio istud esse, non iudicii. Et si modo iudicii est, indulgentia tibi inposuit. citer quaeram. Non enim me cuiquam emancipavi, nullius nomen fero. Multum magnorum virorum iudicio credpuit, captiosae disputationes,quae acumen irritum exercent. Nectimus nodos et ambiguam significationem verbis
Abbreviated transcription (Latin):
Aduocat. malã ⁊̃ ĩ solitudine ãxia
atq sollicita ẽ. Si honesta q̃ que
facis om̃s sciãt. si turpia quid re¬
fert neminẽ scire cũ tu scias: O
te miser̃ si ꝯtẽpnis nc̃ hũc testẽ.¬

Expanded text:
advocat, mala etiam in solitudine anxia est atque solicita, si honesta sunt que facis, omnes sciant, si turpia, quid refert neminem scire, cum tu scias? o te miserum si contemnis huiusmodi teste
Abbreviated transcription (Latin):
fortuna ẽ cͥ ad pꝰt dampnũ suꝑẽ.
abdico ĩꝙ. apparet uñ uenias una
ĩtͣ nos disputacõẽ. hͥme dignũ ꝓu¬
tat b̃to patre ego mꝰ. Diuitẽ nͥi¬
uis dare ego te nolo. O me abdicã¬
dũ. si talẽ patrẽ relĩquo. q̃ me ui¬
deri uellẽ nescõ. Innocẽtẽ si abdi¬
cor. Nocẽtẽ si adoptor. Nõ ut ĩ
cet̾is abdica cõibꝰ. in mã potãte ẽ
ñ abdicari. ꝑditurꝰ sũ patrẽ si

Expanded text:
d post damnum superest. Abdico, inquit. apparet unde uenias. Vna inter nos disputatio est: iste me dignum putat beato patre, ego meo. Diuitem, inquit, esse te uolo. 0 me abdicandum, si talem patrem relinquo! Quid me uideri uelis nescio: innocentem ? sed abdicor; nocentem? sed adoptor. Non ut in ceteris abdicationibus, in mea potestate est non abdicari: perditurus sum patre
Abbreviated transcription (Latin):
nãcia laxituris ergastula. patrẽ
gͣtis am̃o. Nect̃e ẽ ut tueam in¬
felicẽ libis domũ. Nõ potes ĩue¬
nire recõciliacõis apciꝰ tẽpꝰ. diues
filios q̃rit. Altera ꝑs.
tis ĩcõmoda ꝙ abdicacõi filiꝰ
ñ timet. Senatoꝵ gradus cẽsus
ascẽdit. Census equitẽ romanũ
clamatores fidelius quos ꝓposue¬
sollicitat. Sic q̃ malam faciẽ hñt
sepe pudice sũt. ñ aĩus ilł deest.
s corruptor:

Expanded text:
nantia laxi ruris ergastula: patrem gratis amo. Necesse est timeam infelicem liberis domum. Non potest inueniri reconciliationis aptius tempus: diues filios quaerit. Pars altera. tis incommoda, quod abdicationem filius non timet. Senatorium gradum census ascendit, census equitem Romanum clamatores fidelius quos proposuesollicitat. sic quae malam faciem habent saepe pudicae sunt: non animus illis deest, sed corruptor
Abbreviated transcription (Latin):
ues tres filios abdicauit. peci¬
it a pauꝑe unicũ ĩ adopcõnẽ pau¬
per dare uult. nolẽtẽ ire abdicat.
abdicãuit odi patrẽ tot eiciẽtẽ
ĩnocẽtes Si m̾ito odi domũ tot fa¬
ciẽtẽ nocẽtes. Amo eq̃ pauꝑtatẽ
ac ipatrẽ utroq assueui. Nõ tͥ

Expanded text:
Diues tres filios abdicauit; petit a paupere unicum in adoptionem. pauper dare uult; nolentem ire abdicat. abdicauit, odi patrem tot eicientem innocentes; si merito, odi domum tot facientem nocentes. Amo aeque paupertatem ac patrem; utroque adsueui. Non tibi
Abbreviated transcription (Latin):
tor delicatꝰ paulatĩ eneruat et
emollit. Uicinꝰ diues cupiditatẽ
irritat. malignꝰ comes ꝙͣuis can¬
dido ⁊ simplici rubigine̾ suã af¬
fricuit. Quid tu accid̾e hiis moribꝰ¬

Expanded text:
tor delicatus paulatim enervat et emollit: vicinus di ves cupiditatem irritat: malignus comes, quamvis candido et simplici rubiginem suam affricuit: quid tu accidere bis credi
Abbreviated transcription (Latin):
ĩdebitũ solu. duo ĩ añcessũ accipe.
fuit. Ambigi᷑ eĩ de auctore c̃. quere¬
retur ab illo di quo tãta diligẽcia
artis spectaret ad paucissimos
terciũ. epicurꝰ cũ uni ex ꝯsortibus
młtis s t̾. Sat̃ .n. magnũ alt̾ alt̾i
thatrũ sumꝰ. Ista mi lucili ꝯdẽda
ĩ aĩo s̃. ut ꝯtẽpnas uoluptatẽ ex
płiũ assensione ueniẽtẽ. Multi te
laudant. et ꝙͥ hẽs cur placeas tͥ. Si

Expanded text:
debitum solvet, duo in antecessum accipe. fuit, ambigitur enim de auctore, cum quaereretur ab illo, quo tanta diligentia artis spectaret ad paucissimos tertium Epicurus, cum uni ex consortibus multis, sed tibi; satis enim magnum alter alteri theatrum sumus." Ista, mi Lucili, condenda in animum sunt, ut contemnas voluptatem ex plurium adsensione venientem. Multi te laudant. Ecquid habes, cur placeas tibi, si
Abbreviated transcription (Latin):
dam pnosũ bonis morib qͣ ĩ aliqͦ
sp̃ctacło reside̾. tũc .n. ꝑuolupta¬
tẽ faciluls uicia sbrept̃. ¶tͥd me ex¬
istimas dr̃e. auarior red̾o. ãbicõsi¬
or luxuriosior ĩmo u̾o crudelior ⁊
cendus ẽ ppło tener aĩmꝰ ⁊ par̃ tẽax
recti. facile tͣnsit᷑ ad plures. Socͣti
⁊ płoni ⁊ lesio excutere morẽ suũ
dissiłis młtiᵈ ͦ potuiss. Adeo uẽo i¬

Expanded text:
nosum bonis moribus, quam in aliquo spectaculo residere. Tunc enim per voluptatem facilius crimina subrepunt. Quid me existimas dicere? Avarior redeo, ambitiosior, luxuriosior? imo vero crudelior et cendus populo est tener animus et parum tenax recti; facile transitur ad plures. Socrati et Catoni et Laelio excutere morem suum dissimilis multitudo potuisset; adeo nemo
Abbreviated transcription (Latin):
dũt. dem̃ qr longũ it̾ est ꝑ p̾ͥcepta.
breue ⁊ efficax ꝑ exẽpla. zenonẽ cle¬
uite eiꝰ ĩ terfuit secreta ꝓspex̃. obs¬
uauit illũ ut ex formula sua uiu̾e̾t.
tis tͣxit. Metrodoꝵ ⁊ erimathũ. ⁊ po¬
lenũ magͦs iuros ñ scola epicit᷑ s ꝯ¬

Expanded text:
cepta, breve et efficax per exempla. Zenonem Clevitae eius interfuit, secreta perspexit, observavit illum, an ex formula sua viveret. atis tlyenum magnos viros non scola Epicuri, sed c
Abbreviated transcription (Latin):
dissiles sũt. Recede ĩ te ip̃m ꝙͣt᷑ po¬
tes. Cũ hiis u̾sare qͥ te meliorẽ fac¬
turi sũt. Illos admitte quos tu po¬
tes facere meliores. Mutuo ista fi¬
ũt ⁊ hõies cũ docẽt discũt ⁊ ꝓfici
ꝓducat ĩ mediũ ut recitare istis

Expanded text:
dissimiles sunt. Recede in te ipsum, quantum potes. Cum his versare, qui te meliorem facturi sunt. Illos admitte, quos tu potes facere meliores. Mutuo ista fiunt, et homines, dum docent, discunt. Non producat in medium, ut
Abbreviated transcription (Latin):
doceã. Nec me ulla res dełctabit
lic sit eximia ⁊ salutaris ꝙͣ mͥ u¬
ni sciturus sũ. S si cũ hac excepcõe
Sapĩa detur ut illã ĩ clusã teneã nͨ enũ¬
siñ socõ ioꝯda possõ ẽ. Mittã ĩq ip̃os
tͥ libros ⁊ ne młtũ oꝑe ĩpendas dum
passim ꝓfut᷑a sectaris. ĩ ponã notas
orõ ꝓd̾it. In rem pͥsñtẽ uenias o. pͥ¬

Expanded text:
doceam. Nec me ulla res delectabit, quamvis sit eximia et salutaris, quam mihi uni sciturus sum. Si cum hac exceptione datur sapientia, ut illam inclusam teneam, nec enusine socio iucunda possessio est. Mittam itaque ipsos tibi libros et ne multum operae inpendas, dum passim profutura sectaris, inponam notas,oratio proderit. In rem praesentem venias op
Abbreviated transcription (Latin):
liam collocaui. obicio tibi
ꝙ uxorẽ passus es adult̾am fieri
gallie mores puelle. ñ tm̃ passus
es inuicia labi. s ĩpulisti nactͦ
occõem nõ omisistĩ.
olor ⁊ galliom ⁊ latrom ⁊
mõtano placuit. ut nͥl ĩ

Expanded text:
liam collocaui. Obicio tibi quod uxorem passus es adulte|ram fieri, Calliam. Mores puellae non tantum passus es in uitia labi, sed ipse inpulisti; nactus occasionem non omisisti. Extra. Color et Gallioni et Latroni et MONTANO placuit, ut ni