comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
uendo pęnitentiã inmortis agit pe¬
riculo : sicut eius dãpnatio incerta ẽ.
sic remissio dubia. Qui gͦ cupit certꝰ
eẽ inmorte de indulgentia sanus
pęniteat. sanꝰq ꝑpetrata facinora
deleat. Sunt qui pęnitentib securi.¬
tatem cito pollicentur: quib bene
ꝑ propħam dicitur. Curant contri¬
tionem filiȩ popłi mei cũ ignominia
dicentes pax. et ñ est pax. Cũ igno-¬
minia igitur curat contritionem:
qui peccanti et ñ legitime pęnitenti
ꝓmittit securitatẽ. Unde et sequit᷑.
Confusi sunt qui abhominationẽ fece¬
runt. idẽ confusi sunt ñ pęnitendo :
sed pęnas luendo. Aliter enĩ con¬
funditur coram iudice reus dum
plectitur : atq aliter qͥdemalo oꝑe
erubescens corrigitur. Ille enim
quia rep̃hensus est confunditur:
iste quia se malum fecisse memorat᷑.
torum sit. sine metu tamen homo
ẽẽ non debet: quia pęnitentiȩ satiᷤ¬
factio diuino. tantũ pensat᷑ iudicio¬

Expanded text:
vendo poenitentiam in mortis agit pevendo poenitentiam in mortis agit periculo, sicut ejus damnatio incerta est, sic remissio dubia. Qui ergo cupit certus esse in morte de indulgentia, sanus poeniteat, sanusque perpetrata facinora defleat. 16. Sunt qui poenitentibus securitatem cito pollicentur, quibus bene per prophetam dicitur: Curant contritionem filiae populi mei cum ignominia, dicentes pax, pax, et non est pax. Cum ignominia igitur curat contritionem, qui peccanti et non legitime poenitenti promittit securitatem. Unde et sequitur: Confusi sunt, quia abominationem fecerunt: id est, confusi sunt non poenitendo, sed poenas luendo. 17. Aliter enim confunditur coram judice reus, dum plectitur, atque aliter qui de malo opere erubescens corripitur. Ille enim, quia reprehensus est, confunditur; iste, quia se malum fecisse memoratur.torum sit, sine metu tamen homo esse non debet, quia poenitentiae satisfactio divino tantum pensatur judicio, no
Abbreviated transcription (Latin):
patientia dĩ spaciũ accipiunt emen¬
dandi : quã illi morã uiuendi non
utuntur ad pęnitentiã. sed ad peccan¬
di usurpant audaciam. Amalo
autem indecerius uadit. qui tempꝰ
sibi adpęnitendũ indultũ adliber¬
tatem praui oꝑis utitur. Festinare
debet ad m̃ pęnitendo unusquisq
dũ potest. nesi dumpotest nolue.¬
rit cũ tarde uoluerit: omĩno non
possit. Proinde ꝓpħa ait. Querite
dñm dũ inueniri potest: inuocate
eũ dũ ꝓpe ẽ. Et ubi inueniri pocest.
nisi in hac uita : inqua etiã et pro¬
pe est om̃ib inuocantibusse. Nam
tunc iam longe erit. quando di-¬
xerit: ite in ignẽ ȩt̃num. Modo
enim ñ uidetur : et ꝓpe ẽ. Tunc uide.¬
bitur et ꝓpe ñerit. quia et uideri po.¬
terit et non poterit inueniri: siqͣndo
quisq peccare potest penitet. uitãq
suã uiuens ab om̃i crimine corrigit:
ñ dubium qđ moriens ad ȩt̾nã tran.¬
seat requiem. Qui autẽ prauȩ ui-¬

Expanded text:
per patientiam Dei spatium accipiunt emenper patientiam Dei spatium accipiunt emendandi; qua illi mora vivendi non utuntur ad poenitentiam, sed ad peccandi usurpant audaciam. A malo autem in deterius vadit, qui tempus sibi ad poenitendum indultum, ad libertatem pravi operis vertit. 13. Festinare debet ad Deum poenitendo unusquisque dum 211 potest, ne, si dum potest noluerit, cum tarde voluerit, omnino non possit. Proinde propheta ait: Quaerite Dominum, dum inveniri potest, invocate eum, dum prope est . Et ubi inveniri potest, nisi in hac vita, in qua etiam et prope est omnibus invocantibus se? Nam tunc jam longe erit, quando dixerit: Ite in ignem aeternum . Modo enim non videtur, et prope est; tunc videbitur, et prope non erit, quia videri poterit, et non poterit inveniri. 14. Si quando quisque peccare potest, poenitet, vitamque suam vivens ab omni crimine corrigit, non dubium quod moriens ad aeternam transeat requiem. 15. Qui autem prave vi
Abbreviated transcription (Latin):
quȩ gessit. tanto inde plor ando sit¬
ꝓfusius: quanto extitit inpeccan¬
do ꝓcliuius. Ille penitentiã dignȩ
agit : qui sic p̃terita mala deplo-¬
rat. ut futura iterũ non cõmittat.
N ã qui plangit peccatũ et iterum
admittit peccatũ : quasi siquis
lauet laterem crudũ quemquan
tomagis lauerit. tanto amplius
lutũ fecit. Quã ius quisq sit pet¬
cator et impius. si ad pęnitentiã con-¬
ditur. Nullus enim debonitate dĩ
dubitãt. sed sola accipientiũ pͦuitas
conferri sibi indulgentrã ab negat.
nhac uita tantundẽ penitentiae
patet libertas: p̾mortẽ uͦ nulla
eius qui memisit: donec dies ẽ. Ue¬
niet autẽ nox. quando nemo potest
id ẽ antequam mors aeterna p̃uentat.
In hac uita dum estis. dm̃ ꝑpęnitentiã
glorificate: adhuc in hoc scło peni¬
tentiam oꝑantib miscđia dĩ subueni¬
te. Infuturo autẽ iam ñ oꝑamͦ: sed
deteriorantur plerũq iniqui ꝑ quod

Expanded text:
quae gessit, tanto inde plorando prquae gessit, tanto inde plorando profundius, quanto exstitit in peccando proclivius. Ille poenitentiam digne agit, qui sic praeterita mala deplorat, ut futura iterum non committat. Nam qui plangit peccatum, et iterum admittit peccatum, quasi si quis lavet laterem crudum, qto magis eluerit, tanto amplius lutum fecit. 8. Quamvis quisque sit peccator, et impius, si ad poenitentiam conditur. 9. Nullus de bonitate Dei dubitat, sed sola accipientium pravitas conferri sibi indulgentiam abnegat. 10. In hac vita tantumdem poenitentiae patet libertas; post mortem vero nullam ejus qui me misit, donec dies est; veniet autem nox, quando nemo potest id est, antequam mors aeterna praeveniat. In hac vita dum estis, Deum per poenitentiam glorificate. 11. Adhuc in hoc saeculo poenitentiam operantibus Dei misericordia subvenit. Indeteriorantur plerumque iniqui, per quod
Abbreviated transcription (Latin):
ex quo sui accusator exstiterit:
cato non subtrahunt. Magna iã iusti¬
ciȩ pars ẽ se ipsum nosse homo quod
prauus ẽ. ut ex eo diuinȩ uirtutis
subdatur humilius : ex quo suã infir.¬
mitatem agnoscit. Bene se iudicat
iustus in hac uita: ne uidicet᷑ a deo
dãpnatione ꝑpetua. Tunc autẽ iii.¬
dicium dese quisq sumit. quando
ꝑdignam pęnitentiã sua praua facta
condep̾nat. Amaritudo pęnitentie.
facit animũ et sua facta subtiliꝰ dis¬
cutere. et dona dĩ quȩ contẽpsit flen.¬
do cõmemorare. Nichil autẽ peius¬
ẽ quã culpam agnoscere: nec deflere.
Duplicem habe debet fletũ inpenitentia
om̃is peccator. siue quia ꝑ negligen.¬
tiam bonũ nonfecit. seu quia ma¬
lum ꝑ audaciã ꝑpetrauit. Quod
enim oportuit ñ gessit: et gessit
qđ agere ñ oportuit. Ille pęniten¬
tiam digne agit qui reatum suum
satis factione legitima plangit:
condẽpnando scilicet ac deflendo¬

Expanded text:
ex quo sui accusator exstiterit. ex quo sui accusator exstiterit. cato non subtrahunt. 2. Magna jam justitiae pars est, seipsum nosse hominem, quod 209 pravus est, ut ex eo divinae virtuti subdatur humilius, ex quo suam infirmitatem agnoscit. 3. Bene se judicat justus in hac vita, ne judicetur a Deo damnatione perpetua. Tunc autem judicium de se quisque sumit, quando per dignam poenitentiam sua prava facta condemnat. 4. Amaritudo poenitentiae facit animum, et sua facta subtilius discutere, et dona Dei, quae contempsit, flendo commemorare. Nihil autem pejus quam culpam agnoscere, nec deflere. 5. Duplicem habere debet fletum in poenitentia omnis peccator, sive quia per negligentiam bonum non fecit, seu quia malum per audaciam perpetravit. Quod enim oportuit non gessit; et gessit quod agere non oportuit. 6. Ille poenitentiam digne agit, qui reatum suum satisfactione legitima plangit, conde
Abbreviated transcription (Latin):
p̃sentia: quando ex hoc quod se ami-¬
sisse recolit. interiꝰ erubescit : suoq
iudicio pęnitendo iam punit. Nam
tunc petrus fleuit : quando in eũ
xp̃s respexit. Unde et psalmꝰ. Res¬
pexit inquit et commota ẽ: et con¬
tremuit terra. Gressus dĩ sunt incor¬
de hominis interioris. quando bona
desideria surgunt ut calcentur mala.
Quando ergo ista in corde hominis
fiunt: sciendũ ẽ tunc eẽ dm̃ ꝑ grãm
cordi humano p̃sentem. Unde se
tunc magis homo acuere ad com¬
punctionem debet: quando sentit
et dm̃ interius oꝑantem. Quando
mens hominis iusti ex uera cõpunc̾¬
tione rapiatur. et qualiter infirma¬
ta reuertatur degustate lucis ma¬
gnitudine illum nosse posse : qui
ĩam aliquid exinde gustauit. Sunt
qui non exuera cordis cõpunctione
sui accusatores funt: sedtantum
adhoc se eẽ peccatores ad signant.
ut ficta humilitate confessionis lo¬
cum inueniant sc̃ĩtatis. de confes
sione peccatorum et pęnitentia

Expanded text:
praesentia, quando ex eo quod se amipraesentia, quando ex eo quod se amisisse rejudicio poenitendo jam punit. Nam tunc Petrus flevit, quando in eum Christus respexit . Unde et psalmus: Respexit, inquit, et commota est, et contremuit terra . 6. Gressus Dei sunt in cor hominis interior vis, qua bona desideria surgunt, ut calcentur mala. Quando ergo ista in corde hominis fiunt, sciendum est tunc esse Deum per gratiam cordi humano praesentem; unde se tunc magis homo acuere ad compunctionem debet, quando sentit et Deum interius operantem. 7. Quomodo mens hominis justi ex vera compunctione rapiatur, et qualiter infirmata revertatur degustatae lucis magnitudine, illum nosse posse qui jam aliquid exinde gustavit. 8. Sunt qui non ex vera cordis compunctione sui accusatores fiunt, sed tantum ad hoc esse se peccatores assignant, ut ex ficta humilitate confessionis locumeccatorum, et poenitentia.
Abbreviated transcription (Latin):
danihel. Sic et cetera facta prio¬
rum quo labore quo moderamine.
qua ue intentione uel compunctione
gerantur : uir sc̃s imittndo considerat.
oM de compunctione cord̾.¬
mentis cũ lacrimis. ex oriens derecor¬
datione peccati : et timore uidicii.
lla ẽ conuersis ꝑfecta cõpunctionis
affectio. quȩ om̃s ase carnaliũ desi¬
deriorum affectus repellit: et inten¬
tionem suã toto mentis studio in
dĩ contemplationem defigit. Ge
tur: id est uel dum oꝑum suorum
mala considerat. uel dum desiderio
eternę uite suspirat. Quatuor ẽẽ qua¬
litates affectionum quibus mens iusti
tedio salubri cõpungitur. hoc ẽ memo¬
ria p̃teritorum facinorum recordatio
futurarũ pęnarũ : consideratio peregri¬
nationis suȩ in huius uitȩ longinqui¬
tate desiderium suꝑnę patrię. quatinꝰ
ad eam quantotius ualeat ꝑuenire :
quisq peccatorũ mẽmoria cõpungit᷑
ad lamenta. tunc dĩ se uisitare sciat

Expanded text:
Daniele; sic et caetera facta prioDaniele; sic et caetera facta priorum quo labore, quo moderamine, quave intentione, vel compunctione gerantur, vir sanctus imitando considerat. CAPUT XII. De compunctione cordmentis cum lacrymis, exoriens de recordatione peccati, et timore judicii. t conversis perfectior compunctionis affectio, quae omnes a se carnalium desideriorum affectus repellit, et intentionem suam toto mentis studio in Dei contemplationem defigit. Gemtur, id est, vel dum operum suorum mala considerat, vel dum desiderio aeternae vitae suspirat. Quatuor autem sunt qualitates affectionum, quibus mens justi taedio salubri compungitur, hoc est, memoria praeteritorum facinorum, recordatio futurarum poenarum, consideratio peregrinationis suae in hujus vitae longinquitate, desiderium supernae patriae, quatenus ad eam quantocius valeat pervenire. Cum quisque peccatorum memoria compungitur ad lamenta, tunc Dei se vivificari sciat
Abbreviated transcription (Latin):
litudinẽ uiuit imaginis: qui scm
uirũ imitatur quasi exemplar
aliquot intuit᷑. seseq in illo quasi
inspeculo ꝑspicit ut adiciat quodđ
de eẽ uirtutis agnoscit. Minus
enim seipsũ homo exsemtipso
considerat: sed dum alterũ intenda
id quod minus ẽ luminis adicit. Per¬
fectorum ẽ iam uirorum non quem.¬
libet scõrum imitando. sed ipsam ue¬
ritatem intuendo: ad cuiꝰ imaginem
factisunt iusticiam operare. Hoc indi¬
cat qđ scribitur faciamus hominem
ad imaginem et similitudinẽ nrãm:
quia ipsam intelligendo imitat᷑ diui-¬
nitatem ad cuiꝰ factus ẽ similitudinem.
Iste ergo tantus ẽ ut non egeat homine
demonstratore iusticiȩ. sed ipsam con¬
templando imitetur iusticiã : exẽpla
ex ioħe. obȩdientię de abraham.
patientiȩ de ysaac. tolerantiȩ de
iacob castimoniȩ de ioseph. mansue.¬
tudinis demoyse : constantie de
iosue. benignitatis de samuhel:
miscđiȩ de dauid. abstinentię de

Expanded text:
litudinem vivit imaginis 10. Qui sanctum litudinem vivit imaginis 10. Qui sanctum virum imitatur, quasi exemplar aliquod intuetur, seseque in illo, quasi in speculo, perspicit, ut adjiciat quod deesse virtutis agnoscit. Minus enim seipsum homo ex semetipso 207 considerat; sed dum alterum intendit, id quod minus est luminis adjicit. 11. Perfectorum est jam virorum non quemlibet sanctorum imitando, sed ipsam veritatem intuendo, ad cujus imaginem facti sunt, justitiam operari. Hoc indicat, quod scribitur: Faciamus hominem ad imaginem et similitudinem nostram , quia ipsam intelligendo imitatur divinitatem, ad cujus factus est similitudinem. Iste ergo tantus est, ut non egeat homine demonstratore justitiae, sed ipsam contemplando imitetur justitiam. 12. Exempex Joanne, obedientiae ex Abraham, patientiae ex Isaac, tolerantiae ex Jacob, castimoniae ex Joseph, mansuetudinis de Moyse, constantiae de Josue, benignitatis de Samuele, misericordiae de David, abstinentiae de
Abbreviated transcription (Latin):
exempla sufficerent. At contra dum
et ds̃ nos p̃ceptis suis ad moneat. et
uitȩ scõrum boni oꝑis nob̃ exempla
ꝓponat. nulla ẽ iam de reatu excu¬
bonorum cordis nr̃i intima ꝓuocad
Et si prauorũ sepe secuti sumus exẽ¬
pla. cur non imitemur scõrum
digna et dõ placita facta : et si
apti fuimus imitari iniquos in ma-¬
lum. cur pigri sumus imitari ius¬
tos inbonum: orandus ẽ ds̃ ut uir.¬
tutes quas scĩs p̃parauit ad coronĩ.
nob̾ adpfectũ sint positȩ ñ ad penã
Proficient autẽ ad ꝓfectũ nr̃m. si
tot exempla uoluerimꝰ imitari uir.¬
tutum. Certe si ea potius aduersa
quã imitari fuerimꝰ. ad dãpnati.¬
onem nr̃am erunt : quia ea legen.¬
do implere negleximus. Multi
uitã scorum imitantur. et demorib
alterius effigiem uirtutis sumunt:
tamquã si imago quȩ libet inten¬
datur. et de eius similitudine spe¬
cies picta formetur. Sicq fit ad
imaginem similis ille. qui adsĩmi.¬

Expanded text:
exempla sufficerent. At contra, dum exempla sufficerent. At contra, dum et nos Deus praeceptis suis admoneat, et vitae sanctorum boni operis nobis exempla proponat, nulla est jam de reatu excubonorum cordis nostri intima provocant. 7. Et si pravorum saepe secuti sumus exempla, cur non imitemur sanctorum digna, et Deo placita facta? et si apti fuimus imitari iniquos in malum, cur pigri sumus imitari justos in bonum? 8. Orandus est Deus, ut virtutes quas sanctis praeparavit ad coronam, nobis ad profectum sint positae, non ad poenam. Proficient autem ad profectum nostrum, si tot exempla voluerimus imitari virtutum. Certe si ea potius aversati quam imitati fuerimus, ad damnationem nostram erunt, qui ea legendo implere negleximus. 9. Multi vitam sanctorum imitantur, et de moribus alterius effigiem virtutis sumunt, tanquam si imago quaelibet intendatur, et de ejus similitudine species picta formetur; sicque fit ad imaginem similis ille qui ad simi
Abbreviated transcription (Latin):
o plis sanctorum.
A
conuersionem seu correctio.¬
nem mortalium. multũ ꝓsunt exem¬
autẽ ñ attendunt docum̃ta bonoꝵ
quȩ imitentur ad mlius: sed ꝓpo¬
nunt sibi exempla malorũ. quȩ ad
suorum morũ ꝑuersitatẽ mutant᷑
inpcius. Obhanc utilitatẽ scribun
tur scõrum ruinȩ et reparationes
ut spem faciant salutis humanȩ:¬
ne quisquã pꝰlapsum penitendo
desꝑet ueniã. dũ conspicit scõrum
reparationẽ fuisse etiã pꝰruinam.
Sciant flagitio dediti adquam
utilitatem eorum exempla ꝓponan¬
tur scõrum. scilicet ut aut sint quoᷤᷤ
imitentur ad reparationẽ aut
certe. ex eorũ comparatione du¬
rius. de inobedientia puniantur.
Propt̾ea uirtutes scõrum ad exẽplũ
nr̃m dẽ ꝓposuit ut quantũ de
imitatione eorum conferripossus
nobis iusticiȩ p̾mia. tanto deper¬
seuerantia mali sint grauiora tor¬
menta. Si enim adboni incitam̃¬
tum diuina quibus ad moneremur
p̃cepta de eẽnt  prolegge nob̾scõrum

Expanded text:
plis sanctorum. 1. Ad conversionem seu correctionem mortanum multum prosunt exemautem non attendunt documenta bonorum, quae imitentur ad melius; sed proponunt sibi exempla malorum, quibus ad suorum morum perversitatem utantur in pejus. tur sanctorum ruinae et reparationes, ut spem faciant salutis humanuisquam post lapsum 206 poenitendo desperet veniam, dum conspicit sanctorum reparationem fuisse etiam post ruinam. 4. Sciant flagitio dediti ad quam utilitatem eorum exempla proponantur sanctorum, scilicet, ut aut sint quos imitentur ad reparationem, aut certe ex eorum comparatione durius de inobedientia puniantur. 5. Propterea virtutes sanctorum ad exemplum nostrum Deus proposuit, ut quanto de imitatione eorum conferri possunt nobis justitiae praemia, tanto de perseverantia mali sint graviora tormenta. 6. Si enim ad boni incitamentum divina, quibus admonemur, praecepta deessent, pro lege nobis sanctorum
Abbreviated transcription (Latin):
in requiem deliciarũ partidisi. Tu
ouem errantẽ requisisti. et inuentã
tuis humeris reportasti : et hanc in
ad trahe. et offer benedicto. et in¬
mortali patrituo coram cherubu

Expanded text:
in requiem Paradisi. Tu ovem errantem requisisti, et inventam tuis humeris reportasti ad gregem; quattrahe, et offer benedicto, et immortali Patri tuo, coram Cherubim
Abbreviated transcription (Latin):
et ab om̃ib pollutis cogitationibus
emundatus. et non fuerit implicatꝰ ac¬
ex integro liber indño: et qui ab om̃ib
mundĩ istius uanis simis negociis libe¬
ratus ẽ. Beatꝰ qui semꝑ recordat᷑ fuerit
dedie illa tremenda: et festinauerit la¬
crimarum fontibus ab lui. et animaẽ
fuerit tamquam nubes ad ꝓferendam
pluuiam lacrimarum. ꝑquais possit ex¬
peccatorum. Beatꝰ qui ambulaiuerit
in uia mandatorum dñi. iugiter sibi

Expanded text:
ab omnibus pollutis cogitationibus fuerit emundatus, et non fuerit in mundi isex integro liber in Domino, ab omnibus mundi istius negotiis vanissimis liberatus. Beatus qui semper recordatus fuerit de die illa tremenda, et festinaverit lacrymarum fontibus ablui, et animae ffectus tanquam nubes, ad proferendam pluviam lacrymarum, per quas possit extiorum: Beatus qui ambulaverit in via mandatorum Domini , et in
Abbreviated transcription (Latin):
deras eẽ cȩlestis: semꝑ quȩ terrenast᷑
execrare et despice. Perfectorũ exem¬
labor ꝓpositi atq institutionis nrãe¬
ego autẽ sũ paruulus et infirmꝰ ualde.
ba consilii mei. Odilectissime frater
intellige quȩ tibi dico. Si uolueris ꝓ¬
ñ poteras unius hore mom̃to totius
uiae in t̾ualla concurrere. sed grada¬
perficis mansiones. Et ꝑmultũ tempꝰ
ac laborem inmensum ad patrum
quã desdas ꝑuenis. Sic ẽ et regnũ
cleste et paruidisus deliciarum et
desiderabilis patria monachorũ: ad
quã ꝑuenitur ꝑ orationes. et uigilias.¬
patrẽ: uenturos nos eẽ credimus.
Haec serua netimeas initium bonȩ ui¬

Expanded text:
deras esse coelestis, semper quae terrena sunt exsecrare et despice, perfectorum exemlabor propositi atque institutionis sum parvus et infirmus, consistere. O dilectissime frater, intellige quae dico. Si volueris pron poteris unius horae spatio totius viae intervalla concurrere, sed gradaperficis mansionem, et post multum tempus ac laborem ad patriam quam desideras pervenies. Sic est regnum coelorum, et paradisus deliciarum, et desiderabilis patria monachorum, ad quam per orationes, et vigilias,Patrem venturos nos esse credimus. Haec serva, ne timeas initium bonae vi
Abbreviated transcription (Latin):
iumentum uersaris inmundo: Sa¬
pientem et discretorem creauitte ds̃.
nit. ut te a terrenis eleuaret ad celos. In
nuptiis cęlestis sponsi uocatus es. cur con¬
tempnis et indignum te exhibes: quomͦ
intrabis adnupticis dicito michi cũ uestẽ
p̃ciosam ñ habeas. nec lampadã refub¬

Expanded text:
jumentum versaris in mundo? Sapientem et discretorem creavit te Dominit ut te a terrenis elevaret ad coelum. In nuptiis coelestis Sponsi vocatus es, homo. Cur contemnis, et indignum te exhibes? Quomodo intrabis ad nuptias, dicito mihi, non habens pretiosam vestem, nec lampadem reful
Abbreviated transcription (Latin):
habuerit diem exitussui ante oculos:
et festinciuerit in illa hora partitꝰ et sine
aliquo timore percati uel prauȩ consci¬¬
entie inueniri. Becitus qui inuenerit
fiduciam in hora exitus sui: quando a¬
nima separcitur a corpore. Cũ magno
namq metu. magnisq dolorib separat᷑.
U emient enim angłi assumere animam:
et separabunt eam acorpore. et ꝑducere¬
eam ante tribunal in mortalis et me¬¬
tuendi iudicis festincint. Atilla memo¬

Expanded text:
habuerit diem exitus sui ante oculos, et festinaverit in illa hora paratus et sine aliquo timore peccati vel pravae conscientiae inveniri. Beatus qui invenerit fiduciam in illa hora exitus sui, quando anima separabitur a corpore: cum magno namque metu magnisque doloribus separatur. Venient enim angeli assumere animam, et separabunt eam a corpore, et perducent ante tribunal immortalis et metuendi judicis. At illa memo
Abbreviated transcription (Latin):
aspectu territꝰ cederet. Intellexit: dȩ¬
monũ ludibria. et ꝓuolutus genibus.
crucẽ xp̃i signauit infronte. taliq ar¬
iacens fortius p̃liabatur: quod ammͦ
uidere desiderans quos horrebat. Et
sollicitis occulis huc illucq circũ spici¬
ens: cum interim ex inpuso splendente
luna. cernit redam feruentib equis
suꝑ se irruere.: Cum inclamasset iħm:
ante oculos eius repentino terrę hau¬
stu pompa om̃is absorta ẽ. Tunc ille
ait. Equũ et ascensorẽ piecit inmare.
et hi incurribus et in equis. nos autem
in nomine dñĩ dĩ nr̃i magnificabimus.

Expanded text:
aspectu territus cederet. Intellexit daeaspectu territus cederet. Intellexit daemonum ludibria; et provolutus genibus, Christi crucem signavit in fronte: talique aracens fortius praeliabatur; quodammodo videre desiderans, quos horrebat audire, et sollicitis oculis huc illucque circumspiciens. Cum interim ex improviso, splendente luna, cernit rhedam ferventibus equis super se irruere: cumque inclamasset Jesum, ante oculos ejus repentino terrae hiatu, pompa omnis absorpta est. Tunc ille ait: Equum et ascensorem projecit in mare . Et, Hi in curribus, et hi in equis: nos autem in nomine Dei nostri magnificabimur
Abbreviated transcription (Latin):
nesciebat: et eius animo pom̃pã uolue¬
re. cuiꝰ exꝑim̃ta ñ nouerat. Iratꝰ itaq¬
sri sibi. et pectꝰ pugnis uerberans. qͥ si
cogitationes cęde manuum posset ex¬
cludere: egote inquit aselle faciam
ut ñ calcitres. Nec te hordeo alam
sed paleis. Fameq conficiã et siti: gra.¬
u i ontrabo pondere. Per aestus inda.¬
gabo et frigora: ut cibum potius quã
lasciuiam cõgites. H erbarum ergo suco
et paucis caricis: p̾triduũ uel q̃tridu¬
um deficientem animã sustinebat.
rans frequenter et psallens. et rastro hu¬
mum fodiens : ut ieiuniorum laborem
labor oꝑis duplicuret. Simulq fis¬
cellas iunco texens: aemulabatur
opatur: non manducet. Sic attenu¬
attis intantum ex hausto corpore. ut
ossibus uix hȩreret: ꝑ quandã noctẽ.
infantũ cepit audire uagitus. balatꝰ
peccorum. mugitus boum. planctus
murmur exercitꝰ. et ꝓrsus uariartm
portenta uocũ : ut ante sonitu quam

Expanded text:
nesciebat, et ejus rei animo pompam volvenesciebat, et ejus rei animo pompam volvere, cujus experimenta non noverat. Iratus itaque sibi, et pectus pugnis verberans quasi cogitationes caede manus posset excludere: Ego, inquit, aselle, faciam, ut non calcitres: nec te hordeo alam, sed paleis. Fame te conficiam et siti; gravi onerabo pondere; per aestus indagabo et frigora, ut cibum potius quam lasciviam cogites. Herbarum ergo succo et paucis caricis post triduum vel quatriduum deficientem animam sustentabat, orans frequenter et psallens, et rastro humum fodiens; ut jejuniorum laborem labor operis duplicaret. Simulque fiscellas junco texens, aemulabatur utem non operatur, non manducet : sic attenuatus, et in tantum exeso corpore, ut ossibus vix haereret. 6. Quadam nocte, infantum cepit audire vagitus, balatus pecorum, mugitus boum, planctum murmur exercitus, et rursus variarum portenta vocum, ut ante sonitu quam
Abbreviated transcription (Latin):
latrociniis loca. et ppinqui amiciq im
minens ꝑiculũ denunciarent: contẽpsit
mortem. ut mortẽ euaderet. Mirabant᷑
flãma quȩdã pectoris. et scintillę fidei
in occulis eiꝰ relucebant. Lenes erant
genȩ: delicatum corpꝰ et tenue. et ad
omẽm in uiriã inpatiens qđ leui uel fri¬
gore uel aestu posset affligi. Igit᷑ sacco
tantum m̃bra cooꝑtꝰ et pelliciũ habens
dederam sagumq rusticum: int̾mare
et palude uasta et terribili: solitudine
fruebatur. Quindetim tantũ caricas.
pꝰ solis occubitum comedens. Et quia re¬
gio. latrociniis infamis erat: numquam
diabolus quo se uerteret: qͥ głabatur
anit dicens. in cęlum conscendam. suꝑ
sidera cęli ponam thronum meũ. ero
sintilis altissimo. cernebat se uincꝗ a
ꝑ acdatem peccare potuisset. Titilla.¬
bat itaq sensus eiꝰ. et pubescenti corpori
solita uoluptatũ encendia suggerebat.
ogebatur tirunculus. xp̃i cogitare quã

Expanded text:
latrociniis loca, et propinqui amicique ejus latrociniis loca, et propinqui amicique ejus imminens periculum denuntiarent, contempsit mortem, ut mortem evaderet. 4. Jejuniuflamma quaedam pectoris, et scintillae fidei in oculis relucebant. Laeves  Al. lenes erant genae, delicatum corpus et tenue, et ad omnem injuriam impatiens: quod levi vel frigore, vel aestu, posset affligi. Igitur sacco tantum membra coopertus, et pelliceum habensdederat, sagumque rusticum, inter mare et paludem, vasta et terribili solitudine fruebatur, quindecim tantum caricas post solis occasum comedens. Et quia regio latrociniis infamis erat, numquam diabolus? quo se verteret? Qui gloriabatur ante, dicens: In coelum ascendam, super sidera coeli ponam thronum meum, et ero similis Altissimo , cernebat se vinci a uam per aetatem peccare potuisset. 16 5. Titillabat itaque sensus ejus, et pubescenti corpori solita voluptatum incendia suggerebat. Cogebatur tirunculus Christi cogitare quod
Abbreviated transcription (Latin):
corripiendis. a lacer in exhortandis ẽẽt:
et ut continentiam cibiq eius asꝑitatem.
nulla umquã infirmitas frangeret. Porro
frequentiã eorũ qui ad eum ꝑuarias
passiones et impetꝰ dęmonũ concurrebats
ultra ñferens. nec congruũ eẽ dicens
pati in hȩremo popłos ciuitatũ. sicq sib
magis incipiendũ eẽ ut cępisset antonis
llum quasi uirum fortem uictoriȩ p̾mia
acciꝑe : se necdũ militare cępisse. Reuer¬
sus est cum aliquibus monachis ad patriã.
et parentibus iam de func̾tis : partim
substaantiȩ fr̃ib. partim pauꝑib largi¬
tus ẽ. Nichil sibi omĩno seruans: et
timens illud de actib apłorũ ananiae
et safirȩ uel exemplũ uel supplicium.
dicentis. Qui ñ renunciauerit om̃ibus quȩ st̃ ẽ
ñ potest ms̃ eẽ discipulus.
rat autẽ tunc: annorũ quindecĩ. Et¬
quȩ inseptimo miliario a maioma gazȩ
ad leuam flectitur. Cũq eẽnt cruenta

Expanded text:
corricorriet ut continentiam, cibique ejus asperitatem nulla umquam infirmitas frangeret. Porro frequentiam eorum, qui ad eum ob varias passiones aut impetus daemonum concurrebant, ultra non ferens: nec congruum esse ducens, pati in eremo populos civitatum: sicque sibi magis incipiendum esse, ut coepisset Antonius; illum quasi virum fortem victoriae praemia accipere: se necdum militare coepisse; reversus est cums jam defunctis, partem substantiae fratribus, partem pauperibus largitus est, nihil sibi omnino reservans, et timens illud de Actibus Apostolorum, Ananiae et Sapphirae vel exemplum, vel supplicium; dicentis: Qui non renuntiaverit omnibus quae habet, non potest meus esse discipulus . Erat autem tunc annorum quindecim. quę in septimo milliario a Maioma, Gazę ad leuam flectitur, ingre
Abbreviated transcription (Latin):
amultis. uisus ẽ uilis estimet᷑. Fecert̃
hoc maiores eorum quondã pharisei:
placuerunt. Uerum destinato oꝑi
imponã manum: et scilleos canes ob
uico tranata. qui cirtiter quinq milia
agaza urbe palestine ad austrũ situs
ẽ: cũ parentes hab̾et idolis deditos.
rosa ut dicitur̾ despinis floruit. Aqͥb
missus alex andriam : grammatico tra¬
ditus est. Ibiq quantũ patiebatur
aetas: magna ingenu et morũ. do¬
cumenta p̾buit. Breui carus om̃ib:
et loquendi arte ñ ignarus. Qđq¬
sed tota illi uoluntas in eccłe congre¬
gatio erat. Audiens autẽ celebrẽ
nom̃ antonũ. qđ ꝑ om̃s aegypti po¬
pulos ferebatur: in census uisendi eum
studio ꝑrexit adhȩremũ. Et statĩ ut
eũ uidit: mutato pristino habitu.
duob ferme m̃sib uxta eũ mansit.
contemplans ordinem uitȩ eiꝰ morũq
grauitatem. Quã creber in orationibus
quȩ humilis insuscipiendis fr̃ib seuerus in

Expanded text:
a multis visus est, vilis existimetur. Fecerunt a multis visus est, vilis existimetur. Fecerunt hoc et majores eorum quondam Pharisaei,placuerunt. Verum destinato operi imponam manum, et Scylleos canes obtvico Tabatha, qui circiter quinque millia a Gaza urbe Palaestinae ad Austrum situs est, cum haberet parentes idolis deditos, rosa, ut dicitur, de spinis floruit. A quibus missus Alexandriam, grammatico traditus est: ibique quantum illa patiebatur aetas, magna ingenii et morum documenta praebuit; in brevi charus omnibus et loquendi arte gnarus. Quod; tota illi voluntas in Ecclesiae congregationibus erat. Audiens autem celebre nomen Antonii, quod per omnes Aegypti populos ferebatur, incensus visendi eum studio, perrexit ad eremum; et statim ut eum vidit, mutato pristino habitu, duobus mensibus juxta eum mansit, contemplans ordinem vitae ejus, morumque gravitatem; quam crebrer in oratione, quam humilis in suscipiendis fratribus, severus in
Abbreviated transcription (Latin):
uitam beati hylarionis. ha¬
bitatorem eius inuoco sp̃m
scm̃ : ut qui illi uirtutes
largitus ẽ michi ad narrandas easser¬
monem tribuat. ut facta dict̾is ex se¬
quenter. eorũ enim głam qͥ fecere
uirtutes ut ait crispũs tanta habet᷑.
quantũ eam uerbis potuere extollere
p̃clara ingenia. Alexander magnꝰ
machedo quẽ uel aes. uel pardam.
uel hẏrcũ caprarum danihel uocat:
cũ ad achillis tumulũ ꝑuenisset:
uidelicet significans. Porro michi
si ad eẽt uel inuideret matheriae:
uel succumberet. Quamquã enim
scĩ epifanius salaminȩ cipri ep̃s.
qui cum hilarione plurimum ẽ uersitus.
laudem eius breui epła scripserit quȩ uulgo
legitur: tamen aliud ẽ locis cõmunibus
laudare defunctum: aliud defuncti
ꝓprias narrare uirtutes. Unde et nos
fauore magis illius quã isiuria cȩptũ
abeo opus ad gredientes. maledicoꝵ
et hilarioni. Illum solitudinis calũ¬
nati: huic obicientes frequentiam.
ut qui semꝑ latuit ñ fuisse : ut qui

Expanded text:
itam beati Hilarionis, habitatorem ejus invoco Spiritum Sanctum; ut qui illi virtutes largitus est, mihi ad narrandas eas sermonem tribuat, ut facta dictis exaequentur. Eorum enim qui fecere, virtus ut ait Crispus tanta habetur, quantum eam verbis potuere extollere praeclara ingenia. Alexander Magnus Macedo, quem vel arietem, vel pardum, vel hircum caprarum Daniel vocat, cum ad Achillis tumulum pervenisset: videlicet significans. Porro mihi tsi adesset, vel invideret materiae, vel succumberet. Quamquam enim sanctus Epiphanius Salaminae Cypri episcopus, qui cum Hilarione plurimum versatus est, laudem ejus brevi epistola scripserit, quae vulgo legitur; tamen aliud est locis communibus laudare defunctum, aliud defuncti proprias narrare virtutes. Unde et nos favore magis illius, quam injuria, coeptum ab eo opus aggredientes, maledicorum et Hilarioni: illum solitudinis calumniati, huic objicientes frequentiam: ut qui semper latuit, non 14 fuisse; qui
Abbreviated transcription (Latin):
per factꝰ ẽ : ut nos diuitiarum suarum
socios faceret et ineffubiles futurae
głȩ suȩ participes de monstraret. Ideo¬
diligere sine intermissione debemus.
ut abipso quoq diligi mereamun.
et cum illo in mansionem illam. quae

Expanded text:
per factus est , ut nos divitiarum suarum socios faceret, et ineffabilis futurae gloriae participes demonstraretdiligere sine intermissione debemus, ut ab ipso quoque diligi mereamur, et cum illo in mansionem illam, quae
Abbreviated transcription (Latin):
cabimini filii dĩ. illic aꝑientur uobis
porte regni. et intrabitis in inpenetra¬¬
scõs suos. illic apparebit uob̾ sol iusti¬
formcibit corpꝰ humilitatis nrãe. con¬
forme corpori claritatissuȩ. Illic rẽ¬
nouaibitur sicut aquile uiuentus ur̃a:

Expanded text:
cabimur filii Dei, illic aperientur nobis portae regni, et intrabimus in penetras, illic apparebit nobis Sol justiformabit Deus corpus humilitatis nostrae, conforme factum corpori claritatis suae . Illic renovabitur sicut aquilae, juventus nostra ,
Abbreviated transcription (Latin):
celsioresq eos uitȩ huiꝰ hac terrenorum
malorum turbinibus reddet. Si quis gͦ
inter hȩc positus resolucitur animis. et sa¬
luttiris spei anchoram de mittat emanib.
nr̃orum multitudinẽ ꝑ orrentes. incre¬
dationib etiã ipsiꝰ conscientiȩ deterreri:
accedit et ipse. et cogitationes nob̾ subi¬
cit desꝑandi. plũbo om̃ĩ et omĩ arena
grauiores. Quas si receꝑimus: necesse ẽ
nos ꝓtinus pondere ipso. abruptis salutis
nr̃e retinaculis: in pfundo malorũ de¬

Expanded text:
celsioresque eos vitae hujus ac terrenorum celsioresque eos vitae hujus ac terrenorum malorum turbinibus reddet; si quis ergo inter haec positus resolvatur animus, et salutaris spei anchoram dimittat e manibus, nostrorum multitudinem perhorrescentes, increpationibus etiam ipsius conscientiae deterreri, accedit et ipse, et cogitationes nobis subjicit desperandi plumbo omni et omni arena graviores, quas si receperimus, necesse est nos statim pondere ipso abruptis salutis nostrae retinaculis in profundum de
Abbreviated transcription (Latin):
repleti sumus dispectione atq obꝓbrus
ab obsecratione cessemꝰ: quã impetrare
peccatorum ueniã mereamur. Hoc enĩ
uere ẽ constantis animȩ et ꝑt̾inacis. ut
nequaquã repellatur aꝑseuerantia de¬
poscendi desꝑatione impetrandi: sed per
t neforte arbitreris te offensam magis
diri inportunius ꝑsistas inp̃cib Re¬
cordare euangelii parabolã et ibi in¬
uenies qđ ꝑseuerantes et inportunos
p̾catores dñs ñ sibi ostendit ingratos.
get et dabit ei quantũ opꝰ habet. In
nobis dibonitatis abscidat: quȩ ẽ salu¬
tis nrãe anchora uitę nr̃ȩ fundam̃tum
dux itincris qͦ itur ad celũ. Denique
apłs dicit. Spe autẽ salui fact̾i sumus.
Spes gͦ est inquasalus nrã consistit: et
que de terris animas uelud qͥbusdam
cathenis celitꝰ dependentib in nexas.
euchit ad suꝑna et reuocat ad sedes ce¬
lestes eos quisibi uehem̃tiꝰ inherets̃

Expanded text:
repleti sumus despectione atque opprobrrepleti sumus despectione atque opprobrnobis, nec prius ab obsecratione cessemus, quam impetrare peccatorum nostrorum veniam mereamur. Hoc enim vere est constantis animae et pertinacis, ut nequaquam repellatur a perseverantia deposcendi desperatione impetrandi, sed persereatur Deus, et ne forte arbitreris te offensam magis diri importunius persistas in precibus, recordare Evangelii parabolam, et ibi invenies quod perseverantes et importunos precatores Dominus non sibi ostendit ingratos, get, et dabit ei quantum opus habet. » nobis Dei bonitatis abscindat, quae est salutis nostrae anchora, et vitae nostrae fundamentum, dux itineris, quo itur ad coelum, denique Apostolus ait: « Spe autem salvi facti sumus , » spes ergo est, in qua salus nostra consistit, et quae de terris animas velut quibusdam catenis coelitus dependentibus innexas sibi evehit ad superna, et revocat ad sedes coelestes eos qui sibi vehementius inhaerent,
Abbreviated transcription (Latin):
gͦ est desꝑare salutẽ : et contẽpnere cum
mpietas enĩ non sinit eos ad dñm respice¬
re. et illuc redire: unde delapsisunt. Ista
qͦ cogitatio quȩ spem conuersionis absci¬
dit : ab impiettite descendit. Et sic̃ lapis
grauissimus ceruicib animȩ incũbens.
semꝑ eã deorsũ int̾ram cogit aspicere ad
dm̃ uero suũ. non sinit oculos ad leuare.
sed uirilis animi ẽ et p̃clare mentis dei¬
cere a ceruicib suȩ animȩ pondus inimi¬
cum. Immo de prim̃tem se abietere
diabolum et imꝑare animȩ suȩ ut ca-¬
nens uerba ꝓpħica dicat addñm. Sicut
oculi seruorum in manibus dominorum
suorum: et sicut oculi ancille in manib
domine sus: ita oculinr̃i addñm dm̃¬
dñe miserere nob̾: quia multũ repleti
sumus dispectione: Preclara uͦ in his
uerbis : et celestis philosophiȩ doctrina
est. Repleti inquit sum dispectione:
hoc ẽ qđ docere nos uoluit. quia et si
ꝓpeccatorum nr̃orum multitudine

Expanded text:
ergo est desperare salutem, et contemnere cum ergo est desperare salutem, et contemnere cum mpietas enim non sinit eos ad Dominum respicere, et illuc redire unde delapsi sunt. Ista ergo cogitatio, quae spem conversionis abscidit, ab impietate descendit, et sicut lapis gravissimus cervicibus animae incumbens, semper eam cogit deorsum in terram aspicere, ad Dominum vero suum non sinit oculos allevare; sed virilis animi est et praeclarae mentis dejicere a cervicibus animae suae pondus inimicissimum, imo deprimentem se abjicere diabolum, et imperare animae suae, ut canens verba prophetica dicat ad Dominum, Sicut oculi servorum in manibus dominorum suorum, et sicut oculi ancillae in manibus dominae suae; ita oculi nostri ad DomiDomine, miserere nobis, quia multum repleti sumus despectione . » Praeclara vero in his verbis et coelestis philosophiae doctrina est: « Repleti, inquit, sumus despectione, » hoc est quod docere nos voluit, quia etsi pro peccatorum nostrorum multitudine
Abbreviated transcription (Latin):
biliter: quia noui et incassibilit̾ lugeo
et si apud homines in posuibile uideutur
apud dñ tamen omia pusidu s
I pse enim est qui alleucit a terra in opem
et destercore erigit pauꝑem: ut collocet
sui. Ipse est enim qui steril em facit¬
indomo matre super filus lettintẽ. Non
ergo dubites neq desꝑes: in mutari te
posse in melius. Si enim tantũ potuit
diabolus ut acelsis uirtutu fastigus
in ꝑfundum te deduceret malorũ. qͣnto
magis poterit ds̃ ad sũmum te bonorũ
uerticem reuocare : Et non solũ in id
te restituere qđ fuisti: sed et beatiorem
multo quã prius uidebaris efficere. Ian¬
tum ẽ non concidas animo: neq spem¬
tibi abscidas bonorũ. Queso ne accidat
t qđ impiis sołẽt. Non enĩ multitudo
pecccitoꝵ in desꝑationem adducit animã:
sed impietas. Et ꝓpt̃ ea salomon ñ dixit.
quia om̃is qui uenerit in ꝓfundũ maloꝵ
contẽpnit: sed impius inqͥt siuenerit in
ꝓfundum malorum contẽpnit. Impiorũ

Expanded text:
biliter plango, quia novi, et incessabiliter lugeo etsi apud homines impossibile videtur, apud Dominum tamen omnia possevat de terra inopem, et de stercore erigit pauperem, ut collocet sui. Ipse est qui sterilem facit matrem super filios laetantem. Non ergo dubites, neque desperes mutari te posse in melius. Si enim tantum potuit diabolus, ut a celsis virtutum fastigiis, in profundum te duceret malorum, quanto magis poterit Deus ad bonorum verticem revocare, et non solum in id te restituere quod fuisti, sed beatiorem multo quam prius videbaris, efficere? Tantum est ne concidas animo, neque spem abscindas bonorum. Ne, quaeso, ne accidat tibi quod impiis solet. Non enim peccatorum multitudo in desperationem adducit animam, sed impietas. Et propterea Salomon non dixit, quia omnis qui venerit in profundum malorum, contemnit; sed, Impius, inquit, si venerit in profundum malorum, contemnit . Impiorum
Abbreviated transcription (Latin):
qui ꝓtua desꝑatione desꝑant: nec
putant se posse uiam uirtutis ince¬
dere site ad eam redire non uidean.
espice queso te quantus nunc meror
omium scõrum ac beatorum fratrũ
habeat chorus: et quanta leticia atq
exultatio incredulis fiat. Quanta de
de te crescit auctoritas. Quodsi rede

Expanded text:
qui pro tua desperatione desperant, ne putent se viam virtutis incedere, si te ad eam redisse non videant. Respice, quaeso te, quantus nunc moeror omnium sanctorum fratrum habeat chorum, et quanta laetitia atque exsultatio incredulis fiat, quantaque de te crescat auc
Abbreviated transcription (Latin):
instigatione. demonũ sed talibus
tẽptam̃tis ꝑ ire uitȩ ȩt̃ne ñ potest :
quia pus dñs ad dãpnationẽ culpe
ñ reputat. qđ de suȩ maiestatis per¬
mussu nolens quis patitur porcat.
ts umibi peccamus ubi cupidittite
ued uoluntate deflectimur. Ubi
uͦ uiolenter ad dicimur. et si faci¬
nus auo flagitium ñ est miseria
tam̃ ꝓflagitio et facinore ẽ. Sed
qui dm̃ ꝓ irrogata laudat miseria :

Expanded text:
instigatione daemonum, sed talibus instigatione daemonum, sed talibus tentamentis perire vitae aeternae non potest, quia pius Dominus ad damnationem culpae non reputat quod de suae majestatis permissu nolens qui patitur portat. Nam ibi peccamus ubi cupiditate vel voluntate deflectimus. Ubi vero violenter addicimur, etsi facinus aut flagitium non est, miseria tamen pro flagitio et facinore est. Sed qui Deum pro irrogata laudat miseria
Abbreviated transcription (Latin):
Semendationem deputaintur : quidam
uero despecti ad solamꝑditionẽ tradun¬
tur. Honnumquam diabolus aduer¬
sus hominẽ iustum. aut tribulationes
cordis illi ex aggerat: aut dolores cor¬
poris suscitat. Hinc ẽ qđ apłs ait.
Datus ẽ michistimulus carnis meae an.¬
gelus sathanȩ : quime colafizet. Sepe
iusti m̃tem uariis uexationũ dolorib
ius demonũ cruciat. unde interdũ
usq ad desꝑationis angustiã coartat᷑.
Permanenti autẽ indĩ amore animae:
et ipsa talis angustia ad meritũ ꝓficit.
I ant sie in animo siue incorpore ꝑ inͬ¬
stincat̃ inmundorũ sp̃uum quȩlibet
udirsa iustus patiatur ex dĩ utiq
ssu id pltitur. Qđ si hoc ipsũ
d dĩgłam humilis referat et dicat
qđ ꝓco poris passione iob dixit.
sibona. susccpimus demanu dñi ma¬
lalquare ñ suscipiamur : Iste non
separdetx adõ sed conungit᷑. quã¬
libet. atrci angustia torqueatur:
Multa iustus aduersa in anima patit᷑

Expanded text:
emendationem deputantur; quidam emendationem deputantur; quidam vero despecti ad solam perditionem traduntur. Nonnunquam diabolus adversus hominem justum aut tribulationes cordis illi exaggerat, aut dolores corporis suscitat. Hinc est quod Apostolus ait: « Datus est mihi stimulus carnis meae angelus Satanae, ut me colaphizet . » Saepe justi mentem variis vexationum doloribus vis daemonum cruciat, unde interdum usque ad desperationis angustiam coarctatur. Permanenti autem in Dei amore animae et ipsa talis angustia ad meritum proficit. Nam sive in animo, sive in corpore, per instinctum immundorum spirituum quaelibet adversa justus patiatur, ex Dei utique permissu id patitur. Quod si hoc ipsum ad Dei gloriam humilis referat, et dicat quod pro corporis passione Job dixit: Si bona suscepimus de manu Domini, mala quare non suscipiamus ? iste non separatur a Deo, sed conjungitur, quamlibet atroci angustia torqueatur. 37. Multa justus adversa in anima patitur
Abbreviated transcription (Latin):
ne. sed tẽptationũ illecebris mordet
Et deuoret. adhuc quasi inmaxillã
mandit. Unde et paulus habet sti¬
mulos carnis quib humiliet᷑ ñ habet
peccandi ꝑfectĩonẽ qua deglutiat᷑.
Os diaboli uerba eiꝰ surt. uerba uͦ eius
inspirationes occultorũ sunt.: quibus
corda hominũ alloquens occultis urit
cupiditatibus. Quidam ob incor¬
rectibilem iniquitatẽ quia sponte
ñ corriguntur inmundi spiritib uexan.¬
di traduntur : ut arripientes eos dȩmo.¬
nes corporaliter habeant porestatem.
terroribusq eorũ afflicti humilientur
pęniteant et saluentũr. Sicut et apłs
corithis scribens dicit. tradere huius.¬
modi sathanȩ minteritũ carnis
ut sps̃ saluus sit. Utile ẽ enĩ quosdã
peccantes ut in anima saluent᷑. satha.¬
nȩ corporaliter deputtiri.: quatiius
exp̃senti correptione futurũ iudiciũ
timeant. et dexetero delinquere caueais.¬
Q uidam autem potestati demonũ ad

Expanded text:
ne, sed tentationum illecebris mordet ne, sed tentationum illecebris mordet ut devoret, adhuc quasi in maxilla mandit. Unde et Paulus habet stimulos carnis quibus humilietur, non habet peccandi perfectionem qua deglutiatur. Os diaboli verba ejus sunt; verba vero ejus inspirationes occultae sunt, quibus corda hominum alloquens occultis urit cupiditatibus. Quidam ob incorreptibilem iniquitatem, quia sponte non corriguntur, immundis spiritibus vexandi traduntur, ut arripiendi eos daemones corporaliter habeant potestatem, terroribusque eorum afflicti humilientur, poeniteant et salventur, sicut et Apostolus Corinthiis scribens, dicit: Tradere hujusmodi Satanae in interitum carnis, ut spiritus salvus sit . Utile est enim quosdam peccantes, ut in anima salventur, Satanae corporaliter deputari, quatenus ex praesenti correptione futurorum judicium timeant, et deQuidam autem potestati daemonum ad
Abbreviated transcription (Latin):
tat : quia ipsi sunt templũ eiꝰ. Et si
subripiat m̃tibus electorũ diaboluᷤᷤ
ñ autẽ in eis requiescit: sicut incor¬
dibus reꝓborũ. Nam calore fidei :¬
mox excitatur ut exeat ab electis.
Non nulli quos iam auido ore diabolus
deuorauerat: rursus diuini iudicii oc¬
culta miseratione ab eius ore eripiuntur.
et saluti restituuntur. Nam sepe multoᷤ
quos antiquus hostis luxuriȩ uoragi.¬
ne mersos tenuit. potentia diuina
ꝑpenitentiã ab eiꝰ faucib traxit. Quo¬
modo debonoꝵ interitu ꝓpħa electã
dicit eẽ diaboli escam dũ alibi scriptũ
sit de illo. fenũ sic̃ bos comedet: nisi
qđ mocculis dĩ fenũ sunt qͥ electꝰ cibos
scđm homines ẽẽ uidentur . Ac ꝑ hoc
qͥ debonorũ numero pereunt. apud
homines electi. a pđ dm̃ fenũ existunt.
Eum diabolus iam deglutisse dicitur.
quẽ ꝑfecto scelere deuorasse uidetur:
Fũ uͦ quẽ non deglutiuit oꝑis ꝑfectio¬

Expanded text:
tat, quitat, quisubripiat mentibus electorum diabolus, non autem in eis requiescit, sicut in cordibus reproborum. Nam calore fidei mox excitatur, ut exeat ab electis. Nonnulli, quos jam avido ore diabolus devoraverat, rursus divini judicii occulta miseratione ab ejus ore diripiuntur, et saluti restituuntur. Nam saepe multos, quos antiquus hostis luxuriae coeno mersos tenuit, potentia divina per poenitentiam ab ejus faucibus traxit. Quomodo de bonorum interitu propheta dicit electos esse diaboli escam , dum alibi scriptum est de illo: « Fenum ut bos comedet , » nisi quod in oculis Dei fenum sunt, qui electus cibus secundum homines videntur. Ac per hoc qui de bonorum numero pereunt, apud homines electi, apud Deum fenum existunt. Tum diabolus jam deglutisse dicitur quem jam perfecto scelere devorasse videtur. Eum vero quem non deglutivit operis perfectio
Abbreviated transcription (Latin):
Auis uero ꝓptẽa nominatur. quia ꝑ
suꝑbiã ad alta sustollitur. Et recte his
tribus uocabulis appellatur : quia
ꝓsuo merito aerem quasi auis ꝓcar.¬
cere meruit t̾ram ut anmal brutũ
sit: serpens ut in huiꝰ scłi mari insana
iactetur fluctuatione. Ex id enim
uocabula : ita ut qđ singuli agunt
incitante illo. ipse nominetur exeo.
Quẽ enĩ non decipit diabolus unde ani.¬
mal ẽ hoc ẽ ꝑcarnis luxuriã. tẽptat
unde serpens ẽ hoc ẽ cupiditatis ac
nocendi malicia. Quẽ autẽ nec sic
decipit. insidiatur unde auis ẽ hoc
est suꝑbiȩ ruina: undiq enĩ dolos
p̃parat quo usque inueniat uiã per
quã incautũ decipiat Aliud est
intrare inm̃tem cuiꝰquã diabolum:
Aliud uͦ in habitare. Nã et incordibus
scõrum ingredit᷑. dũ malas suggestio¬
nes insinuat: sed ñ habitat in eis quia
insuo corpore ñ eos trans ducit. Qui
uero incorpore eiꝰ sunt ipsos in habi¬

Expanded text:
Avis vero propterea nominatur, quia per Avis vero propterea nominatur, quia per superbiam ad alta sustollitur. Et recte his tribus vocabulis appellatur, quia pro suo merito aerem, quasi avis, pro carcere meruit; terram, ut animal brutum sit; serpens, ut in hujus saeculi mari insana jactetur fluctuatione. 273 28. Ex vocabula: ita ut quod singuli agunt, incitante illo, ipse nominetur ex eo. Quem enim non decipit diabolus? Unde animal est, hoc est, per carnis luxuriam tentat; unde serpens est, hoc est, cupiditatis ac nocendi malitia. Quem autem nec sic decipit, insidiatur ei; unde avis est, hoc est, superbiae ruina. Undique enim dolos praeparat, quousque inveniat viam per quam incautum decipiat. 29. Aliud est intrare mentem cujusquam diabolum, aliud vero inhabitare. Nam et in cordibus sanctorum ingreditur, dum malas suggestiones insinuat; sed non habitat in eis, quia in suo corpore non eos transducit. Qui vero in corpore ejus sunt, ipsos inhabi