comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
nietis mortẽ. Scdõ risi: qr ñ estis ꝑati. Tertio risi: qr ex labore ad reqͥem
uado. Hoc cum dixisset: elausit oculos senexe in morteo:¬
uo quidã magni senes ambulabant in heremo quȩ ẽ iuxta scytum: et
audientes murm᷑ uocis cuiꝰdã de tͣra. quesier̾t introitũ spelunce:
In quã ingressi: repperer̃t ibidẽ quandã aniculã uirginẽ iacentẽ ⁊ ⁊ dicũt¬
ei. Quomͦ uenisti huc anus ÷ aut quis ẽ qui tͥ ministrat: Et nichil inuener̃t
in ipsa spelunca: nͥ solã ipsã iacentẽ infirmã. dt illa dixit. Cricesimũ octauũ
nisi hodie. Misit enĩ uos ds: ut sepeliatis corpus meũ. Cũq hoc dixxisset. qͥeuit n
pace. Patres uͦ illi glorificauer̃t dm: ⁊ recondito corpꝰcłõ eiꝰ recessert̃ in locũ suum:¬
Enit aliqnͣ abbas machariꝰ ille egẏptiꝰ de scythi in montẽ intriȩ in die

Expanded text:
metis mortem. Secundo risi, quia non estis parati. Tertio autem risi, quia ex labore ad requiem metis mortem. Secundo risi, quia non estis parati. Tertio autem risi, quia ex labore ad requiem vado. Hoc cum dixisset, statim clausit oculos senex in morteuo quidam magni senes ambulabant in eremo quae est juxta Scythim: et audientes murmur cujusdam vocis de terra, quaesierunt introitum speluncae, in quam ingressi repererunt ibidem quamda huc advenisti, anus; aut quis est qui tibi ministrat? Nihil enim invenerunt in ipsa spelunca, nisi solam ipsam jacentem infirmam. At illa dixit: Trigesimum octavum nisi hodie; misit enim vos Deus, ut sepeliatis corpus meum. Cumque hoc dixisset, quievit in pace. Patres vero illi glorificaverunt Deum, et recondito corpusculo ejus, recesserunt in locum suumenit aliquando abbas Macarius ille Aegyptius de Scythi in montem Nitriae in die
Abbreviated transcription (Latin):
lbas sẏsorus in dde dormicionis suȩ cũ sederent circa eũ patres: res¬
plenduit sicut sol facies eiꝰ. E dixit ad eos. Eece abbs antoniꝰ uenit:
Et dixit. Ecce chorus apłoꝵ uenit. Et deinde duplicit̃ adhuc refulsit facies eiꝰ:
E ecce ipse quasi cũ aliquibꝰ loquebat᷑. Dep̃cati st̃ aũt illũ senes dicentes. Cum
quo loqueris pater: Qui dixit eis. Ecce angłi uenert acciꝑe me : rogo ut
MUere nescio me inqͥt. uł iniciũ sũpsisse penitendi. E cognouert om̃s: qi ꝑfectꝰ
esset. E rursus subito facta ẽ facies eiꝰ sicut sol: ⁊ timuer̃t om̃s. Dixit aũt eis:
Eece dñs uenit dicens. Afferte mͥ uas electonis hereni. Et continuo reddidit
enͣ: q ceꝑunt flere. Ille auͣt aꝑuit oculos: ꝙ risit. E adiecit ite¬
rũ ridere. Hoc etiã factũ ẽ ꝑ ter. Quod iuder̃t fr̃s: rogauer̃t eũ dicentes. Ihe
nobis abba ⁊ quare nobis flentibꝰ tu rides: Et dixxit eis. Primo rissi: qi. uos ti¬

Expanded text:
am in die dormitionis suae, cum sederent circa eum Patres, resplenduit tanquam sol facies ejus, et dixit ad eos: Ecce abbas Antonius venit. et dixit: Ecce chorus apostolorum venit. Et dupliciter refulsit adhuc facies ejus; et ecce ipse quasi cum aliquibus loquebatur. Deprecati sunt autem senes illum, dicentes: Cum quo loqueris, Pater? Qui dixiutem illis: Vere nescio meipsum, vel initium sumpsisse poenitendi. Et cognoverunt omnes quia perfectus esset. Et rursus subito facta est facies ejus sicut sol, et timuerunt omnes. Dixit autem eis:ecce Dominus venit, dicens: Afferte mihi vas electionis eremi. Et continuo reddidit et coeperunt flere. Ille autem aperuit oculos, et risit. Adjecit iterum ridere. Hoc etiam factum est tertio. Quod cum viderent fratres, rogaverunt eum dicentes: Dic nobis, abba, quare, nobis flentibus, tu rides? Et dixit eis: Primo risi, quia vos ti
Abbreviated transcription (Latin):
ex naturali meatu aquã meã fundã: Et ille dixit. In cella. Sic digna es. Cũq ite¬
rũ quẽ admodũ dm̃ deberet orare inqͥreret: dixit ei senex. Non es digna nomi-¬
nare dm̃ ÷ neq in labiis tuis nomͣ diunitatis eiꝰ impͥmere ⁊ s nec ad celũ manus
expandere: qmͣ labia tua iniqͥtate stͣ plena. ⁊ manꝰ tue sordibꝰ inqͥnatȩ: s tan¬
tũ incu̾̃bens contͣ orientẽ aspice. hunc sermonẽ frequent᷑ iterans. Qui plasma
nuciꝰ: ⁊ mox ꝓfectꝰ ẽ. ad albate antoniũ ut ab eo reqͥreret si remisisset illi ds̃¬

Expanded text:
it: In cella, ut digna es. Cumque iterum quemadmodum Deum oraret requireret, dicit ei: Non es digna nominare Deum, nec in labiis tuis nomen divinitatis ejus adducere, sed nec ad coelum manus expandere, quoniam labia tua iniquitate sunt plena, et manus tuae sordibus inquinatae; sed tantummodo sedens contra Orientem respice, hunc sermonem solum frequenter iterans: Qui plasmashnutius, et mox profectus est ad abbatem Antonium, ut ab eo requireret si peccata
Abbreviated transcription (Latin):
aut̃ ep̃s iuit ad lectorẽ: ⁊ pulsans ostiũ ingͥdit᷑ ad eũ. ⁊ dicit ei. Eustadi surge.
solue qd̾ ligasti. Et cũ inclinasset genua lector cũ ep̃o: statĩ enixca ẽ mulier:
Preualuit enĩ dep̃catio ⁊ instancia orationis ad demonstrandã ealũpuiã et
arguendã ermimatricẽ: ut ex hoc discamꝰ quantũ pͣualet instancia orationũ
cont᷑ ꝑicłis liberare: & cognoscamus earum apud dominum poteneiam:¬

Expanded text:
autem episcopus, ivit ad lectorem, et pulsans ostium, ingreditur ad eum, et dicit ei: Eustathi, surge, autem episcopus, ivit ad lectorem, et pulsans ostium, ingreditur ad eum, et dicit ei: Eustathi, surge, solve quod ligasti. Et cum inclinasset genua lector cum episcopo, statim enixa est mulier. Praevaluit autem deprecatio et instantia orationis ad demonstrandam calumniam, et arguendam criminatricem, ut ex hoc discamus quantum praevalet instantia orationum de periculis liberare, et cognoscamus apud Deum earum potentiam
Abbreviated transcription (Latin):
torm̃toꝵ dolores: ⁊ penitꝰ ñ egͥdiebat᷑. Transiit pͥma dies⁊ scdã. ⁊ tercia. es
septima: ⁊ mulier p̃ nimiis doloribꝰ inferno appropinqͣbat. Non comedit neq
bibit. nec dormiuit: s claniabat dicens. Heu mͥ infelicissimie ꝑiclitor ꝗͣ maxime q m
minata sũ lectorẽ. Abeuntes aut̃ dixert̃ patrieiꝰ. Pat̃ uͦ eiꝰ timens ne rep̃hen¬
deret᷑ qͣsi qͥ calũpniatꝰ lectorẽ fuisset: tacuit alios duos dies. Puella aũt in
torm̃tis posita nec moriebat᷑ nec pariebat: in tantũ ut clanores eiꝰ ñ serentes
nunciarent ep̃o⁊ dicentes. qr testat᷑ cũ sacram̃to illa infelix. clamans diebꝰ
ei dicens. Ora ut liberet᷑ quȩ te criminata ẽ. Ipse aut ñ respondit ei: nec
ostiũ aꝑuit. Ex qua die enĩ ing̾ssus clauserat se: dep̃cabat᷑ xp̃i dñi nuscdiã:¬

Expanded text:
tormentorum dolores; et partus non egrediebatur. Transiit prima dies, secunda, et tertia, et tormentorum dolores; et partus non egrediebatur. Transiit prima dies, secunda, et tertia, et septima dies, mulier prae nimiis doloribus inferno appropinquabat. Non comedit, nec bibit, nec dormivit, sed exclamabat, dicens: Heu mihi infelicissimae, periclitor quam maxime, quia incriminata sum lectorem. Abeuntes autem, dixerunt patri ejus: Pater vero timens ne reprehenderetur, quasi qui calumniatus lectorem fuisset, tacuit alios duos dies. Puella autem in tormentis posita, nec pariebat, nec moriebatur, intantum ut, clamorem ejus non ferentes, nuntiarent episcopo, dicentes: Testatur cum sacramento infelix illa, clamans diebuset mandavit ei, dicens: Ora ut liberetur quae te criminata est. Ipse autem nec respondit ei, nec ostium aperuit. Ex qua die autem ingressus clauserat se, deprecabatur Christi
Abbreviated transcription (Latin):
resbiti filia in cesarea palestinȩ cecidit infelicit̃ de uirginitatis ꝓposito:
et ab eo qͥ eã corruꝑat pͣmonita ẽ ut lectorẽ quendã incriminaret᷑. Cum
aut concepisset ⁊ ut̾o tumescente apparusset crim̃: cepit patͣ eiꝰ reqͥrere ꝙ dis
confitebat᷑. Qd̾̃ eñi ñ fecerat: quomͦ habuit dicere: Indignatꝰ aut̃ ep̃c: cũ ter¬
rore dicebat ei. Non confiteris infelix ⁊ ⁊ immundicia plene: Respondens¬
aut lector. dixit. Ego qͥdem qd̃ uerũ erat dixi. qr ñ habeo causam: immu¬
nis enĩ sũ. Si aut iubes qd̾ ñ ẽ audiri: ecce dico qr feci. Hoc aũt cũ dixxisser:
tradita ẽ in potestatẽ lectoris. Accipiens gͦ eã ab ep̃o & a patre eiꝰ cõmenda¬
uit eã. in monasteriũ mulierũ: ⁊ depͣcatꝰ est diaconissam que erat p̃positaso¬
roribꝰ monast̾ii. ut usq qͦ generaret. sufferrẽt eã. Itaq in pauco tẽpore impe¬
ti st̃ dies partꝰ eiꝰ: ⁊ affuit hora iudicii: gemitꝰ. dolores. auxietas ⁊ infernales

Expanded text:
sdam filia in Caesarea Palaestinae cecidit infeliciter de virginitatis proposito , et ab eo qui eam corruperat praemonita est ut lectorem incriminaretur. Cum autem concepisset, et utero tumente apparuisset crimen, coepit pater ejus requirere et discconfitebatur. Quod enim non fecerat, quomodo dicere? Indignatus ergo episcopus, cum terrore dicebat ei: Non confiteris, infelix et immunditiis plene? Respondens lector dixit: Ego quidem quod erat verum dixi, quia non habeo causam; immunis enim sum. Si autem jubes quod non est audiri, ecce dico, Quia feci. Hoc cum dixisset, tradita est in potestatem lectoris. Accipiens ergo eam ab episcopo et a patre ejus, commendavit eam in monasterium mulierum, et deprecatus est diaconissam, quae erat praeposita sororibus monasterii, ut usquequo generaret sufferret eam. Itaque in pauco tempore impleti sunt dies partus, et affuit hora judicii: gemitus, dolores, anxietates, ac infernales
Abbreviated transcription (Latin):
uni alicui ex his declararet ds̃ causã ꝓ qua abbas pafmiciꝰ uenerat. Cũ gͦ sin¬
guli secessissent ꝙ. incessant᷑ orassent: abbas paulus maior discipłs beati antonii.
uidit subito in celo lectũ p̃ciosis uestibꝰ adornatũ⁊ quẽ quatuor uirgines clara
nii : uox ad eũ diuma facta ẽ. Non tui patͥs antonii: s tayse meretͥcis ẽ. Qd̾ cũ mane facto a¬
bas paulus retulisset: cognita dĩ uoluntate abbas pafnucius cũ gaudio discessit : ⁊ ꝓfect᷑.
ad monasteriũ in qͦ erat melusa: ostiũq qd̾ obstruxerat dissipauit. Illa uͦ petebat.
dimisit ds̃ peccata tua. Illa respondit. Cestor dm̃. qr ex quo hic ingres¬
sa sũ ex om̃ibꝰ peccatis meis feci uelut sarcinã. et statui ante oculos meos:

Expanded text:
us alicui ex eis declararet Deus causam pro qua abbas Paphnutius venerat. Itaque cum singuli secessissent, et incessanter orarent, abbas Paulus, major discipulus sancti Antonii, vidit subito in coelo lectum pretiosis vestibus adornatum, quem tres virgines, claranii; vox ad eum facta est: Non est Patris tui Antonii, sed Thaisis meretricis est. Quod cum manifeste abbas Paulus retulisset, cognita Dei voluntate abbas Paphnutius discessit, et reversus ad monasterium in quo fuerat inclusa, ostium quod obstruxerat dissipavit; illa vero, ut 375uoniam remisit tibi Deus peccata tua. Illa respondit: Testor Deum, quia ex quo hic ingressa sum, omnia peccata mea velut sarcinam statui ante oculos meos,
Abbreviated transcription (Latin):
do: discere cupiens modũ reuelationũ quȩ ei demonstrate fuerant. Astitit
uͦ angłs affirmabat uera esse om̃ia: quȩ de eis dicta fuerant. Ep̃s quoq ait
ad angłm. Et quomͦ in ꝑceptione corporis xp̃i. splendide erant facies earũ⁊
albã aũt stolã habebant ⁊ lumine aũt fulgebant ñ paruo: dit añt angelus:
Co qd̾ respuerĩt actꝰ suos: ⁊ discedentes ab his. lacͥmis ⁊ gemitibꝰ atq elemosi-¬
nis pauꝑum ꝑ confessionẽ diuinũ meruert munꝰ÷ de cet̾o neqͣquã in hisdem

Expanded text:
Deo, et discere cupiens modum revelationum, quae ei demonstratae fuerant. Astitit Deo, et discere cupiens modum revelationum, quae ei demonstratae fuerant. Astitit vero angelus affirmabat vera esse omnia quae dicta de eis fuerant. Episcopus quoque ait ad angelum: Et quomodo in perceptione corporis Christi splendidae erant facies earum, albam autem stolam habebant, lumine quoque fulgebant non parvo? Ait autem angelus: Eo quod resipuerunt de actibus suis, et discedentes ab his lacrymis et gemitibus atque eleemosynis pauperum, per confessionem divinum meruerunt numerum:
Abbreviated transcription (Latin):
corpore: candidos uͦ amictu. E alii qͥdẽ dũ acciꝑent corpꝰ dñi ÷ exurebat eos
et accendebat: alii aũt sic̃ lum̃ efficiebant᷑ in se. ⁊ ꝑ oris ingressũ eorpꝰ omne
illustrabat. Erant ant int̃ ipsos etã qͥ solitariã uita elegerant: ⁊ ex lis
qͥ in conugiis erant. qͥ ꝙ ipsi ita esse uidebant᷑. Deinde conu̾tit se ⁊ cepit
etiã mulieribꝰ ipse distribuere: ut cognosceret quales ⁊ ipsarũ essent animẽ:
Et uidit simili mͦ ⁊ eis fieri. nigras atq rubeas facies earũ : sanguineas quoq
et albas. Intͣ ipsas aũt aduener̃t ⁊ illȩ duȩ muleres quȩ accusate erant illi ep̃o:
ꝓpt quas maxime ad hanc p̃cem ⁊ pͣuidenciã uenerat. Ceriit etiã ipsas dũ acce¬
dunt ad scm̃ misteriũ. clarũ habentes uultũ ⁊ honorificũ: candida uͦ stola cir¬
sicut a lumine illustrate. Rursũ ep̃s ad solitã precẽ conu̾te bat᷑ supplicãs

Expanded text:
facie, candidos vero amictu. Et alii quidem, dum acciperent corpus Domini, exurebat eos facie, candidos vero amictu. Et alii quidem, dum acciperent corpus Domini, exurebat eos et incendebat; aliis autem sicut lumen efficiebatur in se, et per os ingressum, omneilluminabat. Erant autem inter ipsos etiam qui solitariam vitam elegerant, et hi qui in conjugiis erant, qui et ipsi ita esse videbantur. Deinde convertit se, et coepit etiam ipse mulieribus distribuere, ut cognosceret quales et ipsarum essent animae; et vidit simili modo fieri nigras atque rubeas facies earum, sanguineas quoque et albas. Inter ipsas autem advenerunt et illae duae mulieres, quae accusatae erant illi episcopo, propter quas maxime ad hanc precem et praevidentiam venerat: cernit etiam ipsas, dum accedunt ad sanctum mysterium, clarum habentes sicut a lumine illustratae. Rursum episcopus ad solitam precem convertebatur, supplicans
Abbreviated transcription (Latin):
tuũ q turpis uite maxinias esse penas annunciabat. Ideoq efficiamur meli¬
oris consilii nobis met ipsis: ut possimus beati fieri:
ENCX qͥdã: frequent᷑ egrotabat. Contigit aũt: eũ uno anno ñ egͦtare. Nu
affligebat᷑ ualde gͣuit̃: ⁊ plorabat dicens. Dereliqͥt me ds̃ : ⁊ ñ uiitauit me:
N
ciã nr̃e haberemꝰ salutis. Nunciabat᷑ inqͥt a quibusdã ep̃o qͥ apud nos con¬
sistebat sicut hec ipse ep̃c referebat: eo qd̾ quedã scl̃ariũ matronarũ due
essent mulieres fideles ÷ qͣ qͣsi impudice uiuerent. Ep̃s aũt ex his qͥ ei hec
nunciauerant. cõmotꝰ ẽ: ⁊ suspicatꝰ ne forte ⁊ alie huiꝰmodiessent. ad dep̃¬
candũ dm̃ se conu̾tit ⁊ inde certꝰ effici rogans. Quod & meruit. Post chuinã
enĩ illã atq t̃ribilẽ consecrationẽ. dũ accede̾nt singłi ad participationẽ mist̾ii
facies habentes ⁊ oculos aũt rubeos ac sanguineos. Alios aut̃ eoꝵ claros qͥdem

Expanded text:
tuum turpis vitae maximas esse poenas renuntiabat; ideoque efficiamur melioris consilii nobismetipsis, ut possimus beati fieri. erat qui frequenter aegrotabat . Contigit autem eum uno anno non aegrotare; qui affligebatur graviter et plorabat, dicens: Dereliquit me Deus, et non visitavit me. n Deo habeamus ad salutem . Nuntiabatur a quibusdam episcopo, qui apud nos consistebat, sicut haec ipse episcopus referebat, quasdam saecularium matronarum duas esse mulieres fideles, quae quasi impudice viverent. Episcopus autem ex his qui ei haec nuntiaverant commotus est, et suspicatus ne forte et aliae hujusmodi essent, ad deprecandum Deum se convertit, inde certus effici rogans, quod et meruit. Post divinam enim illam atque terribilem consecrationem, dum accederent singuli ad participanda sancta mystfacies habentes, oculos autem rubeos ac sanguineos; alios autem eorum claros quidem
Abbreviated transcription (Latin):
eidicens. Quomꝰ senc iebas pedes tuos dũ ambulares maqua:. E ait senex Usq¬
tibus nobis ad aliũ senem ueuit sol ad oc casum ÷ & orans senex dixit. Obse¬
ero dñe: stet sol donec ꝑueniam ad seruum tuum. Et factum est sie¬
cebant de abbate machario illo maiore: qi ascendens de scythi porta¬
bat sportas ÷ ⁊ fatigatꝰ resedit: ꝙ. orauit dicens. Domine tu scis: quia
iam non preualeo. Et max eleuatus: inuentus est super flumer es y

Expanded text:
dicens: Quomodo sentiebas pedes tuos, dum ambulares in aqua? Et ait senex: usqtibus nobis ad alium senem, venit sol ad occasum. Et oravit senex, dicens: Obsecro, Domine, stet sol, donec perveniam ad servum tuum. Et factum est sicebant de abbate Macario illo majore, quia ascendens de Scythi, portabat sportas, et fatigatus resedit et oravit, dicens: Deus, tu scis, quia jam non praevaleo. Et mox elevatus,
Abbreviated transcription (Latin):
Oiferere inqͥt mer: qr ardeo igne. ⁊ ab ipso consumor. Miserere mei.quia ui
husmnodi cruciatibꝰ examinor. Miserere meifilia: ⁊ porrigens manũ tuã educ
me de hoc loco. aRle aũt recusante hoc facere ꝓpt̃ eos qͥ ibi astabant: rursũ
eũ lacrimis ipsa clamabat. filia mea adiuua me: ⁊ noli despicere fletũ ꝓpͥe
matris tuȩ:. Dem̃to doloris mei in die qua parturiui te:⁊ ne me despicias q̃¬
in gehenia ignis deꝑeo. E go aũt hac uoce ae laer mis c̃õstnota humanũ aliqͥs
paciebar: ⁊ cepi cõclamare condolens ei ingemiscere. Exurgentes uͦ hii qͥ
erant necũ in domo. ⁊ accendentes luminaria: causam mugitꝰ mei int̾ro¬
gabant me. Egͥo aũt: narraui eis que uiderã. Et sic iã unũ deliberaui ut
patris mei sequerer uitã: certa facta ꝑ meffabilem miscdiam d̃. quȩ penȩ
reposite stͣ his qͥ maligne uiuere uolunt. Calia siqͥdẽ illa beata uirgo ex ipsi

Expanded text:
Miserere, inquit, mei quae ardeo igni et ab ipso consumor; miserere mei quae in Miserere, inquit, mei quae ardeo igni et ab ipso consumor; miserere mei quae in hujusmodi cruciatibus exanimor; miserere mei, filia, et porrigens manum tuam educ me de hoc loco. Me autem recusante hoc facere propter eos qui ibi astabant, rursus cum lacrymis clamabat: Filia mea, adjuva me, et noli despicere fletum propriae matris tuae: memento doloris mei in die parturientis te, et ne me despicias quae gehennae igne depereo. Ego autem a voce ejus lacrymis commota, humanum aliquid patiebar, et coepi cum clamore condolens ei ingemiscere. Exsurgentes vero hi qui erant in domo mea, et accendentes ignem, causam mugitus mei interrogabant me: ego autem narravi eis quae videram. Et sic etiam unum hoc deliberavi, ut patris mei sequerer vitam, certa facta per ineffabilem misericordiam Dei, quae poenae repositae sunt his qui maligne vivere volunt. Siquidem illa
Abbreviated transcription (Latin):
scurã om̃ino stridore ꝑturbationeq repleta: ostendit mͥ fornacẽ ignis ardentem.
et pi cẽ feruentẽ ⁊ ⁊ quosdã illic t̃ribiles aspectu stantes suꝑ fornacẽ. Ego aũt
inspiciens deorsũ uidi matr̃e meã in fornace usq ad collũ demersã: stridentẽ
dentibꝰ ⁊ igne ardentẽ: ⁊ u̾miũ multũ fetorẽ ferentẽ. Uidens aũt me illa ÷ cum
ululatu magno clamabat: filiã me uocans. Heu me filia: de ꝓpͥis oꝑibꝰ hec pati¬
or: q quasi de liram̃ta mͥ uidebant᷑ uniu̾sa que de sobrietate erant. Opera
aũt fornicationis aut adulterii. ñ mͥ credebant᷑ esse torm̃ta: ebrietatis uͦ &
luxuriȩ ñ arbitrabar esse penas. Ecce ꝓpt̾ exiguas delicias quanta ex sol
uo torm̃ta: ⁊ecce ꝓpt̃ paruã libidinẽ. quantũ recipio mercedis. App̃hende¬
a me consecuta es: nunc tribue beneficium si qͥd boni a me aliqñ accepisti:

Expanded text:
scura, omni stridore perturbationeque repleta, ostendit mihi fornacem ignis ardentem scura, omni stridore perturbationeque repleta, ostendit mihi fornacem ignis ardentem et picem ferventem, et quosdam illic terribiles aspectu stantes super fornacem. Ego autem inspiciens deorsum video matrem meam in fornace usque ad collum demersam, stridentem dentibus et igne ardentem, et vermium multum fetorem fieri. Videns autem me illa, cum ululatu clamabat, filiam me vocans: Heu me, filia, de propriis operibus haec patior; quia quasi deliramenta mihi videbantur universa quae de sobrietate erant: opera autem fornicationis et adulterii non mihi credebam esse tormenta; ebrietatem vero et luxuriam non arbitvo tormenta; ecce pro contemptu Dei, quales recipio mercedes; apprehendea me consecuta es; nunc retribue beneficium si quid boni aliquando accepisti.
Abbreviated transcription (Latin):
esse dicebam. Ille uͦ negante me. reuocabat in memoriã uniu̾sa: quȩ in corde
meo meditata fuer̃ã. Egͥo aũt conuicta. ꝙ. ad p̃cem conu̾sa supplicabã ueniam
conseqͥ: ꝙ. causam ei narrabã husꝰmodi cogitatꝰ. Qui ait mͥ. Ueni gͥ ⁊ iuide utrosq
patr̃e tuũ ⁊ matrẽ: ꝙ. quã uolueris uitã deinde elige tͥ. Et app̃hendens mͥ ma-¬
nũ trahebat: ducens me ad quendã campũ magnũ habentẽ paradisos multos. &
diu̾sos fruetꝰ uariasq arbores ÷ꝙ pulchitudinẽ menarrabilẽ: ⁊ introduxit me
ñ potes hic esse: Si uͦ mea uestigia seqͥ uolueris: uenies huc ñ post multũ tempꝰ:
Cũ aũt adhuc ego dep̃carer manere cũ ipso: trahens me rursus manu qͥ me ibi
adduxerat : ueni ait. ostendã tͥ ꝙ. matrẽ tuã que igne exurit᷑: ut scias ad que
horũ declinare debeas uitã tuã. Statuens aũt me in domũ tenebrosam atq ob¬

Expanded text:
esse dicebam. Ille vero negante me revocabat universa ad memoriam, quae in corde esse dicebam. Ille vero negante me revocabat universa ad memoriam, quae in corde meo meditata eram. Ego autem convicta et ad precem conversa, supplicabam veniam consequi, et causam ei narrabam hujusmodi cogitatus. Qui ait mihi: Veni et vide utrosque, patrem et matrem, et quam volueris vitam deinde elige tibi; et apprehendens mihi manum, trahebat. Ducens autem me in quemdam campum magnum, habentem paradisos multos et diversos fructus, et varias arbores, et pulchritudinem inenarrabilem, introduxit me non potes hic esse; si vero mea sequi vestigia volueris, venies huc non post multum tempus. Cum autem adhuc ego deprecarer manere cum ipso, trahens me rursum manu, qui me ibi duxerat: Veni, ait, ostendam tibi et matrem tuam, quae igne exuritur, ut scias ad quem horum debeas declinare vitam tuam. Statuens autem me in domo tenebrosa atque ob
Abbreviated transcription (Latin):
qͥ sic elegit uiuere. Sic̃ mat᷑ inqͥt cogitatio mea. bonũ ẽ iuuere: tradere uolup¬
tati luxurie ac libidini corpꝰ ⁊ q enĩ nullũ opꝰ turpe pͣtermisit. In ebrietat
aũt om̃e tẽpus incolumis atq ꝓsꝑe degens: ita uita suã expleuit. Nuid gͦᷤ
Sic oportet me iuuere: sic̃ mat᷑. Melius ẽ enĩ ꝓpͥis oculis credere. his quȩ
manifeste cognita stͣ: q nichil p̃tẽrmittere. Et cũ placuisset mͥ miserȩ eiꝰdẽ
me constituere uite ⁊ suꝑuenit nox: ⁊ continuo mͥ sopor accedit. Post hos ser¬
mones: astitit mͥ qͥdã grandis corpore. ⁊̃ aspectu aũt t̾ribilis. Deinde miuende
me ꝑterrens iracondie uisione: asꝑa uoce introgabat me. Die mͥ inqͥt puella: qͣ
sunt cogitationes cordis tui : Ego aũt ab aspectu eiꝰ ⁊ habitu treme facta: neq
apicere meũ audebã. Mlaior ũ uoce usus Itͥm iusit ut ea quȩ inͥ placuenat
ꝓnunciarẽ. Egͥo aũt pre timore dissoluta &. omnẽ cogitationem oblita: nichil

Expanded text:
vivere elegit? Sed sicut mater, inquit cogitatus meus, bonum est vivere, tradere voluptati, luxuriae ac libidini corpus; etenim illa nullum opus turpe praetermisit; in ebrietate autem omne tempus incolumis atque prospere degens, ita vitam suam explevit. Quid ergo? Sic oportet me vivere, sicut mater vixit; melius est enim propriis oculis credere his quae manifeste cognita sunt, et nihil praetermittere. Et cum placuisset mihi miserae eidem me constituere vitae, supervenit nox, et sopor continuo mihi accessit. Post hos sermones astitit mihi quidam grandi quidem corpore, aspectu autem horribilis; deinde intuendo me perterrens, iracunda visione et aspera voce interrogabant me: Dic mihi, inquit ille, quae sunt cogitationes cordis tui? Ego autem ab aspectu ejus et habitu tremefacta, neque aspicere in eum audebam. Majore vero voce usus, iterum jussit ut ea quae mihi placuerant pronuntiarem. Ego autem prae timore dissoluta, et omnes oblita cogitatus, nihil
Abbreviated transcription (Latin):
eris inqͥt: est salus. Ila aũt iactans se ad pedes fr̃is: petebat ut eã secũ du
Eamꝰ ait ueld̾t᷑: oportet enĩ me deformari & int̾ homies nudo capite ãbulare:
quã in officinã peccati mei it̾m ingredi. Dũ aũt par it̃ ambularent: monebat eã
ad penitenciã. Uidens aũt qi qͥdã fr̃s obuiarent sibi: dixit ei. Qm̃ necdũ onĩs
seiunt qd̾ soror mea es: parũ de iua recede. donec isti ꝑtͣnseant. Et post tͣnsgres¬

Expanded text:
eris, est tibi adhuc salus. Illa autem jactans se ad pedes fratris sui, petebat ut eam secum ducEamus, ait, velociter; oportet enim me deformare, et inter homines nudo capite ambulare, quam in officinam pead poenitentiam. Videns autem quia quidam 678 obviarent sibi, dixit ei: Quoniam non omnes sciunt quod soror mea es, parum de via secede, donec transeant. Et post, transgres
Abbreviated transcription (Latin):
manducant: hii st̃ qͥ grãs agentes ꝑcipiunt ea que a dõ donata stͣ ilis. At uͦ qu
stertꝰ manducant: hii st̃ qui murmurant ⁊ ⁊ dicunt hoc bonũ ẽ illud malũ est:
Hec aũt talia ñ oportet cogitare ⁊ s magis glorificare dm̃ atq laudes ei offerre.
ut &. in nobis illud impleatur quod dietum est. Siue manducats siue bibitis:
siue qͥd aliuo facitis: omnia in gloriam dei facit

Expanded text:
manducant, hi sunt qui gratias agentes percipiunt ea quae a Deo donata sunt. Illi vero qui manducant, hi sunt qui gratias agentes percipiunt ea quae a Deo donata sunt. Illi vero qui stercus manducant, hi sunt qui murmurant et dicunt: Hoc bonum est, illud malum est . Haec autem talia non oportet cogitare, sed magis glorificare Deum, atque laudes ei offerre, ut et in nobis impleatur illud quod dictum est: Sive manducatis, sive bibitis, sive quid aliud faci
Abbreviated transcription (Latin):
uero erit plurima merces imitant dñm tuũ qui celos quidem reliquit : inde¬
ris aũt demoratus est. propter salutem hominoi:
Noportet nos cũ timore ⁊ tremore ⁊ gaudio spũali accedere. Cõmunican
aũt exemplũ tale dicens: q erat quidã magnꝰ senex p̃uidens. ⁊ contigit ut come¬
edentes mel. alios aũt panẽ: alios uͦ stercus. Et ammirabat᷑ intͣ semet ipsũ : ⁊ dei¬
cabat᷑ dm̃ dicens. Dnẽ. reuela mͥ mmsteriũ hoc : qr idem cibꝰ om̃ibꝰ appositꝰ ẽ. suꝑ m̃
sam: in manducado aũt ĩmutatꝰ uidet᷑: ⁊ quidã edunt mel. qͥdã aũt pane. ali
uͦ stercus. Et uenit ei uox desuꝑ. dicens. Quia illi qͥ mãducant mel: hii st̃ qui¬
cũ timore ⁊ tremore ⁊ gr̃arũ actione edunt ad m̃sam⁊ ⁊ incessant᷑ orant: et
oratio eoꝵs sic̃ incensũ ascendit ad dm̃ ÷ idõq &. mel cõmedunt. Qui aũt panẽ

Expanded text:
vero erit plurima merces, imitando 649 Dominum tuum, qui coelos quidem reliquit, in tevero erit plurima merces, imitando 649 Dominum tuum, qui coelos quidem reliquit, in terris autem demoratus propter salutem hominum eoportet nos cum timore, et tremore, et gaudio spirituali accedere: communicatique exemplum tale, dicens: Erat quidam magnus senex praevidens, et contigit ei ut gusquosdam edentes mel, alios autem panem, alios vero stercus. Et admirabatur intra semetipsum, et deprecabatur Deum, dicens: Domine, revera mihi mysterium hoc, quia idem ciba immutatus videtur; et quidam edunt mei, quidam vero panem, alii autem stercus. Et venit ei vox desuper, dicens: Quia illi qui manducant mel, hi sunt qucum timore, et tremore, et gratiarum actione edunt ad mensam, et incessanter orant; et oratio eorum sicut incensum ascendit ante Deum, ideoque et mel comedunt. Qui autem panem
Abbreviated transcription (Latin):
Obseero tedie mͥ etiã uultuũ differeneias. in qͥbꝰ peccatis unꝰ quisq eoꝵ subia¬
ceat. uit etiã de his cognoscens ab om̃i liberer ignorancia. Angl̃s aũt dñ dix̃
ad eũ. Hii quidẽ qui splendid atq hilares ultu st̃ : in sobrietate ꝙs. castitate
et iusticia uiuunt⁊ modesti quoq ⁊ condolentes &. nuse ricordes st̃. Hii uͦ
cide st̃. Rursũ dicit ei angłs. Adiuua eos: si qͥdem salutẽ eoꝵ desideras. Prii¬
terea etiã meruist orationũ tuarũ effectũ ÷ ut uidendo discas discipłoꝵs tuo¬
rũ peccata: ⁊ ꝑ. ãmoniciones atq obsecrationes. meliores eos ꝑ. penitenciã
ꝓuidenciã. ut conu̾tant᷑ a ꝓpͥis peccatis ad dm̃ ⁊ suadens eis ꝙ. manifestans qupꝰ
delictis subiaceant: ne ꝓpͥam desꝑent salutẽ. Ex hoc enĩ penitentibꝰ qͥdem illis
et conu̾tentibꝰ se ad dm̃ ⁊ animabꝰ eoꝵ erit salus ⁊ epulatio futuroꝵ bonoꝵ: tͥ

Expanded text:
ultuum differentias, in quibus peccatis unusquisque eorum subjaceat; ut etiam et de his agnocens, ab omni liberer ignorantia. Angelus autem dixit ad eum: Hi quidem, qui splendido atque hilari vultu sunt, in sobrietate, et castitate, et justitia vivunt, modesti quoque et condolentes ac misericordes sunt. Hi vero cidae sunt. Rursum dicit ei angelus: Adjuva eos, si quidem salutem ipsorum desideras; propterea etiam meruisti orationum tuarum effectum, ut videndo discas discipulorum tuorum peccata et per admonitiones atque obsecrationes, meliores per poenitentiam eoprovidentiam, ut convertantur a propriis peccatis ad Deum, suadens eis manifeste quibus peccatis subjaceant, ne propriam desperent salutem ex hoc. Poenitentibus quidem illis et convertentibus ad Deum animabus eorum salus erit et opulatio futurorum bonorum; tibi
Abbreviated transcription (Latin):
et meruer̃t hoc diuina imnutatione ÷ ⁊ a criminibꝰ absolute st: ꝙ. iiuent de¬
ac misericors his qͥ discedunt a ꝓpͥis delictis ÷ ⁊ ꝑ confessionẽ accedunt ad eũ:
ñ tantũ in torm̃ta eos ire ñ sinit ⁊ s etiã furorẽ suũ mitigat ab eis: ⁊ honore
dignos facit. Et eñi sic dilexit ds mundũ: ut filiũ suũ unigenitũ daret ꝓ eo:
Qui gͥ cũ inimici essent homines ꝓ ipsis elegit mori÷ ñ multomagis domesticos
effectos. ꝙ penitenciã agentes suꝑ his quȩ gesserant absoluit ab his penis: ⁊ p̃¬
stabit quȩ ab ipso preꝑata stͣ bona:  Hoc gͦ scito: qr nulla delicta hominũ uin¬
cunt clem̃ciã d tantũ ut ꝑ penitenciã ea quȩ pͥdẽ qͥs gesserit mala. abluat
actibꝰ bonis. Cũ enĩ sit misericors ds ÷ seit infirmitatẽ generis nr̃i. q. passionũ
fortitudinẽ. ⁊ diaboli potenciã atq astuc iã: ⁊ incidentibꝰ qͥdẽ hominibꝰ in pec¬

Expanded text:
 meruerunt divinam immutationem, et a criminibus absolutae sunt, et vivent deac misericors his qui discedunt a propriis delictis, et per confessionem accedunt ad eum non tantum in tormenta eos ire non sinit, sed etiam furorem suum mitigat ab eis, et honore dignos facit; etenim sic dilexit Deus mundum, ut Filium suum unigenitum daret pro eo . Qui igitur cum inimici essent homines, effectos eos, et poenitentiam agentes super iis quae gesserant absolvet a poenis, et praestabit iis quae ab ipso praeparata sunt bona? Hoc ergo scito quia nulla delicta hominum cunt clementiam Dei: tantum per poenitentiam ea quae pridem quis mala gesserat abluat actibus bonis. Cum enim sit misericors Deus, scit infirmitatem generis vestri, et passionum fortitudinem,
Abbreviated transcription (Latin):
uno die. E eũ uenisset hora dormicionis eiꝰ conspicit fr̃. angl̃os michaelem
et gabrihelẽ descendentes ꝓpt̾ auimã eiꝰ: ⁊ sedentes unꝰ a dexiris & alius
a sinstris eiꝰ rogabant animã eiꝰ ut egrederet᷑: ⁊ ñ exiebat. quasi nolens re¬
linquere corpꝰ suũ. Pix̃ aũt gabrihel ad michaelẽ. Assume iã auimã istã ut eamꝰ:
Cui michahel respondit. Iussi sumꝰ a dño ut sine dolore eiciat᷑: idoq ñ possũ eũ
uolencia euellere eã. Exelamauit gͦ michael uoce magna dicens. Dñe qͥd uis
de anima hac quȩ ñ acqͥescit nobis ut egrediat᷑: Uenit aũt ei uox dicens. Eece
nitto dauid eũ cẏthara ꝙ om̃s psallentes ierłm: ut audiens psalmodiã. ad uocẽ
ipsoꝵs egrediat᷑. Cũq descendissent om̃s in circuitu anime illiꝰ cantare hẏmnos.
sic exiens anima illa sedit in manibꝰ michahelis: ꝙ assumpta est cum gaudio:¬

Expanded text:
um uenisset hora dormitionis eius, conspicit frater ille Michaelem um uenisset hora dormitionis eius, conspicit frater ille Michaelem et Gabrielem descendentes propter animam eius. Et sedens unus a dextris et alius a sinistris eius rogabant animam eius ut egrederetur, et non exibat quasi nolens relinquere corpus suum. Dixit autem Gabriel ad Michaelem: Assume iam animam istam ut eamus. Cui Michael respondit: Iussi sumus a domino ut sine dolore eiciatur, ideoque non possumus cum ui auellere eam. Exclamauit ergo Michael uoce magna dicens: Domine, quid uis de anima hac quia non acquiescit nobis ut egrediatur? Venit autem ei uox: Ecce mitto Dauid cum cythara et omnes psallentes Ierusalem, ut audiens psalmum ad uocem ipsorum egrediatur. Cumque descendissent omnes in circuitu animae illius cantantes hymnis, sic exsiliens anima illa sedit in manibus Michaelis et assumpta est cum gaudio
Abbreviated transcription (Latin):
frat̃ gͦ ille qui ibidẽ uenerat. uidebat multa p̃parationẽ fieri cereoꝵ. & lam¬
padũ ꝓpt̾ solitariũ illũ ⁊ tanquã ꝑ illũ ds panẽ & aquã in habitantibꝰ ciuita¬
tem illã p̃staret. atq eos saluaret: ꝙ. dicebant ÷ qi si hic fuuerit om̃s simul
moriem. facta aũt hora exitꝰ ipsius: uidit fr̃ ille tarthar eũ qͣndã inferni des¬
cendentẽ suꝑ. solitarium illũ. habentẽ tridentẽ igneũ: ⁊ audiuis uocẽ dicentẽ:
Sicut anima ista ñ me fecit reqͥescere. neq una hora in se: sic neq tu nisse¬
rearis eiꝰ euellens eã. Deponens gͥ tarthareus ille quẽ tenebat. igneuͣ triden¬
tẽ. in corde solitarii illius: ꝑ. multas horas torquens eũ. abstraxit aniinara
eius. Post hec aũt ingressus fr̃ ille in ciuitatẽ. inuenit hominẽ ꝑegrinũ ia¬
centẽ in platea egrotũ. ñ habentẽ qui ei curã adhiberet: ⁊ mansit cũ eo

Expanded text:
Frater ille qui ibidem venerat, videbat multam praeparationem fieri cereorum et lamFrater ille qui ibidem venerat, videbat multam praeparationem fieri cereorum et lampadarum propter solitarium illum, tanquam per ipsum Deus panem et aquam inhabitantibus civitatem iinferni descendentem super solitarium illum, nabentem tridentem igneum, et audivit vocem dicentem: Sicut anima ista non me fecit quiescere, neque una hora in se, sic neque tu miserearis ejus evellens eam. Deponens igitur tartaricus ille quem tenebat tridentem igneum in cor solatarii illius, per multas horas torquens eum, abstraxit animam ejus. Posthaec autem ingressus frater ille in civitatem, invenit hominem peregrinum jacentem
Abbreviated transcription (Latin):
ad alnid litus unde facta ẽ uax. Terciꝰ uͦ remansit: . flebat fortit᷑ ꝙ clamabat:
mergendo ⁊ resurgendo nimis afflictꝰ ueniret illuec. Sic est & generatio hec:
quȩ sic accepit pennas ñ tñ igueas⁊ ẜuix ut infirmas ⁊ debiles potest acciper e:¬
Rat̃ quidã int̾rogauit senẽ dicens. Nom̃ ẽ qd̾ saluat. aut opus: Res¬
pondit᷑ ei senex. Opus. Eẜ ait senex. Scio eñ frẽm orantẽ aliqñ: q stat̃ audi¬
ebat᷑ oratio eiꝰ. Subintrauit aũt in animũ eiꝰ cogitatio: uelle uidere anim̃ã pec¬
catoris ⁊ iusti. quomͦ abstrahit᷑ a corpore. Et noleus ds contristari eũ in de¬
siderio eiꝰ: dũ sederet in cella sua ingressus ẽ lupus ad eũ÷ ⁊ tenens ore suo
deret foras ciuitatẽ in monasterio in qͦ erat qͥdã habitans qͥ habebat nomen
quasi magui solitarir: ille solitariꝰ infirmꝰ erat: ⁊ expectans horã mortis suȩ:

Expanded text:
ad aliud littus, unde facta est vox. Tertius vero remansit et flebaad aliud littus, unde facta est vox. Tertius vero remansit et flebamergendo et resurgendo nimis afflictus veniret illuc. Sic est et generatio haec, quae si accipit pennas, non tamen igneas, sed vix infirmas et debiles potest accipererater quidam interrogavit senem, dicens: Nomen est quod salvat, aut opus? Respondit ei senex: Opus. Et ait senex: Scio enim fratrem orantem aliquando, et statim audiebatur oratio ejus. Subintravit autem in animo ejus cogitatus, velle videre animam peccatoris et justi, quomodo abstrahitur 656 a corpore. Et nolens Deus contristare eum in desideriis ejus, dum sederet in cella sua, ingressus est lupus ad eum, et tenens ore suo deret foras civitatem in monasterio, in quo erat quidam habitans, qui habebat nomen quasi magni solitarii, ipse vero solitarius infirmus erat, exspectans horam mortis suae.
Abbreviated transcription (Latin):
Cũ aũt cõplesset orans: uenit ad me. Intuens aut̃ ego faciem eiꝰ ext̾ritꝰ trepidi¬
ut tradas corpꝰ meũ sepulturȩ. Dũ aũt consũmasset hec dicens: stati extendẽs
guriũ illud cecidit. Ego aut multũ fleui: õbsecrans dm̃ si quo modo p̃stares¬
michi palmã illã ÷ ⁊ ꝑseuerarẽ in lõco illo. residuũ tẽpus meũ. Ut aũt ñ est
factũ: dixi apud me. ñ eͥe̾ uoluntatẽ dĩ. Orans gͦ tendebã it̾m in scłm. ⁊ ec
ce homo ille qͥ hniuit labia mea ueniens apparuit mͥ ⁊ atq confortauit me
Et ita conualui ꝑuenire ad fr̃s: ⁊ narraui eis hec: ꝙ rogaui ne desꝑarent
semet ipsos⁊ sed per penitenciam contenderent inuenire deNor:
tates transmare: ꝙ facta ẽ uax ad eos eox alia parte. litoris dicens:
Aecipite alas igneas: &. uenite adme: Et duo ex eis accepunt alas:  uolauer̃t

Expanded text:
Cum autem complesset orans, venit ad me. Intuens autem ego faciem ejus, exterritus trepidCum autem complesset orans, venit ad me. Intuens autem ego faciem ejus, exterritus trepid, ut funeri tradas corpus meum, atque sepulturae. Dum autem consummasset haec dicens, statim extendens gurium illud cecidit. Ego autem multum flevi, obsecrans Deum, si quomodo mihi praestaret palmam illam, ut perseverarem in loco illo residuum tempus meum. Ut autem non est hoc factum, dixi apud me: Non est voluntas Dei. Orans ergo tendebam iterum ad saeculum, et ecce homo qui linivit labia mea veniens apparuit mihi, atque confortavit me, et ita convalui pervenire ad fratres, et narravi eis haec, rogans eos ne desperarent semetipsos, sed per poenitentiam invenirent Deum. 13. Frater tantes trans mare; et facta est vox ad eos ex alia parte littoris, dicens: Accipite alas igneas et venite ad me. Et duo quidem ex eis acceperunt alas, et volaverunt
Abbreviated transcription (Latin):
expleto am̃: cognouit me e̾e̾ hominẽ ÷ tenensq mͥ manũ int̾rogauit me dieens
Quomͦ huc aduenisti ⁊ & si adhuc constant om̃ia quȩ in mundo st̃. si adhuc sunt
ꝑsecutiones: Ego aũt dixi ei. Quia ur̃i gr̃a qͥ inueritate xp̃o dño seruitis
hanc ꝑamnbulaui heremũ÷ ꝑsecutio uͦ cessauit ꝑ potenciã xp̃i: edissere nẽ mͥ
obsecro te. tu quomͦ huc aduenisti. At ille cũ lam̃tatione plorans: cepit dicere nͥ
possem iã torm̃ta: postea sacrificaui. En me ipsũ deinde reu̾sus agnoui iiqͥta¬
tem meã: ꝙ. dedi me ipsũ ad moriendũ in hanc herenũ. Et nunc sũ degens lnc
annis quadraginta nouẽ in confessione ꝙ obsecratione ad dm̃: si forte dimittat᷑ mͥ
peccatũ meũ. E uictũ quidẽ pͣstitit mͥ dñs exc hac palma: consolationẽ uͦ indil¬
gentie nͣ accepi usq ad quadraguta annos. In hoc aũt auno consolatꝰ sũ. Hec
aũt dicens. repente surrexit: ꝙ currens exiit foras ⁊ ⁊ stetit in oratione diuii

Expanded text:
eto Amen, cognovit me esse hominem, tenensque mihi manum interrogabat me, dicens: Quomodo huc advenisti, et si adhuc constant omnia quae sunt in mundo, si adhuc etiam sunt persecutiones? Ego autem dixi ei: Vestri gratia, qui in veritate Domino Jesbulo eremum; persecutio vero cessavit per potentiam Christi. Edissere mihi nunc, obsecro te, et tu quomodo huc advenisti? At ille cum lamentatione plorans, coepit dicere mipossem tormenta, postea sacrificavi. In me ipsum autem deinde reversus, agnovi iniquitatem meam, et dedi meipsum ad moriendum in hanc eremum; et sum degens hic annis quadraginta novem in confessione et obsecratione ad Deum, si forte dimittatur mihi peccatum meum. Et victum quidem praestitit mihi Dominus ex hac palma, consolationis vero indulgentiam non accepi, usque ad quadraginta octo annos: in hoc autem anno consolatus sum. Hoc autem dicens, repente surrexit; et currens exiit foras, et stetit in oratione diu.
Abbreviated transcription (Latin):
emporibꝰ uiliani apostatȩ cũ descenderet in ꝑsidẽ: missus ẽ. demon ab
Seodẽ iuliano: ut uelocius uadens in occidentẽ. adduce̾t ei responsũ ali¬
qd̃ inde. Cũ aũt ꝑuenisset ille demon ad quendã locũ in qͦ qͥdã monachꝰ ha¬
cte neq die. Et regressus est sine effectu: ad eũ qͥ miserat illũ. Dixx̃ aũt ei
sum. Sustinui eñ decẽ diebꝰ publiũ monachũ si forte cessaret ab oratione ut
transireni: ꝙ nͣ cessauit : ⁊ ꝓhibitꝰ sũ transire: & rediui nichil agens. Tunc
impiissimꝰ iulianꝰ indignatꝰ dix̃. Cũ regressus fuero: faciã in eo uindictã. Et

Expanded text:
emporibus Juliani apostate, cum descenderet in Perside, missus est daemon ab eodem Juliano, ut velocius vadens in Occidentem, afferret ei responsum aliquod inde. Cum autem pervenisset ille daemon in quemdam locum, ubi quidam monachus hacte neque die. Et regressus est sine effectu ad eum qui miserat illum. Dixit autem ei sum; sustinui enim decem dies Publium monachum, si forte cessasset ab oratione ut transirem, et non cessavit, et prohibitus sum transire, et redii nihil agens. Tunc impiissimus Julianus indignatus dixit: Cum regressus fuero, faciam in eum vindictam. Et
Abbreviated transcription (Latin):
sepulture tradidimꝰ. At uͦ mat᷑ mea post hec hcencia plurima accepta⁊÷ cũ impro¬
bitate maxima. corporis libidine utebat᷑: ⁊ ꝓstibulũ deinceps faciens domum
nr̃am. cũ tanta luxuria uixit atq deliciis ÷ ut dũ adhuc paruula essem. deficet
nob̾ substancia nr̃a. Uix aũt aliqͣn cũ timore sicut mͥ uidet᷑. morte illi adue

Expanded text:
sepulturae tradidimus. At vero mater mea post haec licentia plurima accepta, cum improsepulturae tradidimus. At vero mater mea post haec licentia plurima accepta, cum improbitate maxima corporis sui libidine abutebatur, et prostibulum deinceps faciens domum nostram in multa luxuria vixit atque deliciis. Et dum adhuc parvula essem, et deficeret nobis substantia
Abbreviated transcription (Latin):
patre meo delegata erat dispensatis dͥomꝰ.  or pꝰ aũt suũ ita in turpitudine abutebatur
ut pauci de ipso uico potiussent effugare libidmẽ eiꝰ. Nunquami corpori eius occur
rit morbus ÷ nec dolorem aliquem seNtit
quantulũ: s a natiuitate eiꝰ usq ad ultimũ diem suũ. integrũ sanũq corpꝰ suũ
possedit. Int̾ hec contigit: ut pat̾ m̃s longa egritudine fatigatꝰ moreret᷑. Et
continuo aer cõmotꝰ ẽ. ⁊ pluiia atq choruscationes & tonitrua aerẽ conturba¬
bant: ⁊ neq nocte neq die hẏmber cessando triduo suꝑ lectũ sine sepultura
fec̃eũ manere: ita ut homines uici illiꝰ mouentes capita animirarent᷑ qd̾ tantũ
malũ uniu̾sos latuerit dicentes. Sic dĩ imimicus erat iste: ut nec eũ tͣra recip¬
tiũ. ꝓhiberent: imminente adhuc aere turbido ⁊ pluuia descendente ⁊ uix aliqͦm¬

Expanded text:
Patre meo delegata erat dispensatio domus: corpore autem suo ita in turpitudine abutebatur, Patre meo delegata erat dispensatio domus: corpore autem suo ita in turpitudine abutebatur, ut pauci de vico ipso potuerint effugere libidinem ejus. Nunquam corpori ejus morbus occurrit, nec dolorem aliquem sensit vel aliquantulum, sed a nativitate sua usque ad ultimum diem integrum sanumque corpus suum possedit. Inter haec contigit ut pater meus longa aegritudine fatigatus moreretur, et continuo aer commotus est, et pluvia et coruscationes atque tonitrua aerem conturbabant, et neque nocte neque die imber cessando triduo super lectum sine sepultura fecit eum manere, ita ut homines vici illius moventes capita admirarentur quod tam malum universos lateret, dicentes: Sic enim Dei erat inimicus, ut nec terra eum recipirent habitantibus, imminente adhuc aere turbido et pluvia descendente, vix aliq
Abbreviated transcription (Latin):
letare letare filimi zacharia: quia aperte st̃ tibi ianue regni celoruor¬
arrauit qͥdã senex dicens: qr erat quedã uirgo ꝓuecta etate quȩ
ualde ꝓfecerat in timore d̃i: ⁊ int̾rogata a me. q̃ res ad hanc eã ad¬
dux̾erat conu̾sationẽ. illa ingemiscens ita cepit dicere. Michi qͥdẽ o mirabi¬
lisuir cũ adhuc e̾e̾m paruula erat pat̾ modestꝰ ac mansuetis moribꝰ debilis uͦ
et uifirmꝰ corpore : qͥ ita uixit ꝙ. curã sui agens. ut uix aliqͣn uide ret᷑ ab his
qͥ in eodem habitabant uico. Terrã aũt suã assidue oꝑabat᷑: ⁊ ibidem semꝑ.
occupauerat uitã suã. Si qͣndo fortasse sanꝰ fuisset: fruetꝰ cultẽ domi por¬
tabat: plurimũ aũt tẽporis in lecto ꝙ langoribꝰ detinebat᷑. Cantaq ei erat.
meretrix pessima ut etiã substancia multa ualde ñ potuerit nob̾ sufficere. Nlã huie a

Expanded text:
Laetare, fili mi Zacharia, quoniam apertae sunt tibi januae regni coeloruLaetare, fili mi Zacharia, quoniam apertae sunt tibi januae regni coeloruarravit quidam senex, dicens: Quia erat quaedam virgo provecta aetate valde, quae profecerat in timore Dei. Et interrogata a me, quae res eam ad hanc adduxerit conversationem; illa ingemiscens coepit dicere: Mihi quidem, o mirabilis vir, cum adhuc essem parvula, erat pater modestus ac mansuetus moribus, debilis vero et infirmus corpore: qui ita vixit curam sui agens, ut vix aliquando videretur ab his qui in eodem habitabant vico: terram autem suam assidue operabatur, et ibidem semper occupabat vitam suam. Si quando fortasse sanus fuisset, fructus culturae suae domi portabat; plurimum autem temporis in lecto et languoribus detinebatur, tantaque ei erat meretrix pessima, ut etiam substantia multa valde non potuerit nobis sufficere; nam huic a
Abbreviated transcription (Latin):
bat illi solitario scdm consuetudinẽ portans ei panes: &. inuenit qr come¬
deret eũ belua. Ececidit in faciem suã in conspectu dñi: dicens. Non sur¬
gam hinc donec demonstret᷑ mͥ a dño quȩ sunt hec: qr ille qͥdẽ impiꝰ talẽ
apratũ habuit in deducendo: hic uͦ qͥseruiuit tͥ die noctuq ita ꝑtulit. Et
cepit illud hic. ut illic nullã reqͥem inueniat: iste aut̃ solitariꝰ qr homo erat
ornatꝰ ad omnẽ uirtutẽ ⁊ habebat uͦ ⁊ ipse ut homo modicũ aliqͥd culpe: ꝙ re¬
cepit illud hic. ut ibi inueniat᷑ purus cora dõ. E ita consolatꝰ in his u̾bis ⁊
abiit glorificans dm̃ suꝑ. iudicia eius: quia uera sunt q pia:¬
nt̾rogauit abbas moyses frẽm zachariã tẽpore qͦ moriebat᷑: dicens. Quid
uides fili : E ille dix̃ ei. Nichil melius quã tacere pat̃. E dixxit ei uerũ ẽ
fili : tace. Nora aũt mortis eiꝰ : sedens albas ysidorus respexit in celũ ⁊ dixx̃:

Expanded text:
portans illi panes; et invenit, quia comederat eum bellua, et cecidit in faciem suam in conspectu Domini, dicens: Non surgam hinc, donec demonstretur mihi a Deo quae sunt haec; quia ille quidem impius talem apparatum habuit in deducendo; hic vero, qui servivit tibi die noctuque, ista pertulit. Et c saeculo, et recepit illud hic, ut illic nullam requiem inveniat: iste autem solitarius, quia homo erat ornatus ad omnem virtutem, habebat vero et ipse, ut homo, modicum aliquid culpae, et recepit illud hic, ut ibi inveniatur purus coram Deo. Et ita consolatus in his verbis, abiit glorificans Deum super judicia ejus, quia vera sunt. nterrogavit abbas Moyses fratrem Zachariam, tempore quo moriebatur, dicens: Quid vides? Et ille dixit ei: Nihil melius quam tacere, Pater. Et dixit ei: Verum est, fili, tace. Hora autem mortis ejus sedens abbas Isidorus, respexit in coelum, et dixit:
Abbreviated transcription (Latin):
peider̃t singlẽ ei uaria peccata ꝓpͥa confitentes. Alia eñ abluens sordes ca¬
tiu suꝑ eã se fudisse dicebat: alia uͦ colaphis eã a se uerberatã sepe memora¬
bat ⁊ alia nares ipsius sinapi impletas a se deflebat: cet̾ȩ uͦ diu̾sas referebant
se ei iniurias ir rogasse. Pro quibꝰ om̃ibꝰ sẽs ille fusis ad dm̃ precibꝰ. egressus ẽ.
Post paucos aũt dies ñ ferens illa tantã sui gr̃am⁊ tantoq se nolens soroꝵs hono¬
re eumulari. grauariq se credens ex cusationibꝰ singłarũ: egressa de mona¬
sterio illo occulte. quo ierit ⁊ in quẽ locũ se merserit ⁊ aut qͦ fine defecerit:¬
icebant de quodã monacho q quantũ eũ quis mniuriis appetissẽt aut
eorrigenci causa homines fit. his qͥ st̃ inicont̾isacione studiosi. Nã qͥ eos beati

Expanded text:
prociderunt, singulae varia peccata ei propria confitentes. Alia enim abluens sordes caprociderunt, singulae varia peccata ei propria confitentes. Alia enim abluens sordes catini supra eam se fudisse dicebat; alia vero colaphis eam a se verberatam saepe memorabat; alia nares ipsius sinapi impletas a se esse deflebat; caeterae quoque diversas referebant se ei injurias irrogasse. Pro quibus omnibus sanctus ille fusis Deo precibus egressus est. Post paucos autem dies non ferens illa tantam sui gloriam, tantoque se nolens sororum honore cumulari, gravarique se credens excusationibus singularum, egressa est de monasterio illo occulte, et quo ierit, in quem se miserit locum, vel quo fine defecerit,icebant de quodam monacho, quia quantum eum injuriis quis appetisset aut homines causa corrigendi fiunt his qui in conversatione studiosi sunt. Nam qui eos beat