comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
in aquitama etiam et gallir is hy
cãpaniã Scicilia atꝙ affricã possi¬
debat tã lace se foitũã muliebris
extendat nõ ad aliud ꝙͣ ad usum
pauper et iuge pietatis excitiũ re
ciaus ip̃m ut ita dicã purpure¬
l̃ bite florem et p̾claꝵ ꝯiugiũ
et tantas diuicras ac delicias
neglerisset Quanĩ starũ intẽtio¬
nes ad uitas cełitꝰ uł huic patet

Expanded text:
in Aquitania etiam et Galliis Hispain Aquitania etiam et Galliis HispaCampaniam, Siciliam atque Africam possidebat tam late se fortuna muliebris extenderat, non ad aliud quam ad usum pauperum et iuge pietatis exercitium rtians, ipsum ut ita dicam purpureum vite florem, et preclarum coniugium, et tantas divitias ac delitias neglexisset. Quarum sanctas intentiones adiutas celitus vel hinc patet
Abbreviated transcription (Latin):
tatipo atꝙ consultrix / Cũ ingẽ¬
tos em̃ opes m̃resũꝙ pat̾imnonũ
In egetiuꝵ alĩta felicissiã lib̾ã¬
litate disꝑg̾es Et quasi quid̃
merhaustꝰ fons beatoꝵ nulla
largitionũ oonidatõe defic̾es Inꝙ
alud nichil intẽta septẽ et trĩ¬
gĩta annos in deficiẽte tero fa¬
cultate et indefessa caritate ã
pegisses/ Iam seragenanã tuoꝵ
reuisondoꝵ nõ carnale s diui¬
nũ et spiritale desideriũ cepit
Itaq rõmã tẽdiẽs natũ iñ
neptẽ ut noĩs hedem sic aĩ ꝓpo¬
siti tui ac ne longũ faciã tuos
omĩs tua ꝑ uestigiã distractes pa¬
bite solitane duexisti . Stupor ẽ¬
quos uiẽisse quod aurũ quod de arge
quas sericas uestes/ quãtas peciũar
sũmas tua illa quoq neptis eggia
et redula tuare uiarũ obẜuatuo
eccluo as Religiosis egẽtib toto or¬
be diffudi̾t qͥot pro xp̃i ẜuitio sus¬
rũ milia ẜuoꝵ libertate domau̾it
Quas possessiones nõ iͦ rome ses

Expanded text:
ix. Cum ingentes enim opes immensumque patrimonium in egentium alimenta felicissima liberalitate dispergeres, et quasi quidam inexhaustus fons bonorum nulla largitionum exundatione deficeres, inque aliud nichil intenta, septem et triginta annos indeficiente rerum facultate et indefessa caritate animi peregisses, iam sexagenariam tuorum revisendorum non carnale sed divinum et spiritale desiderium cepit. Itaque Romam rediens, natum, nurum, neptem, ut nominis heredem sic animi propositique tui, ac, ne longum faciam, tuos omnes tua per vestigia, distractis pavite solitarie direxisti. Stupor est meminisse quod aurum quod ve argentum, quas sericas vestes, quantas pecuniarum summas, tua illa quoque neptis egregia et sedula, tuarum viarum observatrix, ecclesiis ac religiosis egentibus toto orbe diffuderit; quot pro Cristi servitio suorum milia servorum libertate donaverit, quas possessiones non modo Rome, sed
Abbreviated transcription (Latin):
siorib ceptis et isude̾t et obstuauet bste
cesesti celo concits p̾dupit foie ut polti
nĩo songũ tempus p̾durũ illud et si¬
uiis monitis imperiuũ latꝰ hosti¬
lis hasta pstiug̾et ad moto insuꝑ ad
lotũ digito ubi uuluꝰ instaret has
hiti mquies ferieno et cũ dosoie sal¬
tem conporis subitbit sasus aie qd
uaticiatꝰ est accidit et intfscũ malis
ebcito imilitaris aspitas in monacha¬
ie mãsuetudine flera est ut mor
ustro. quod aitea midebat appetet
Et frat alt̃ natu amimiꝰ cũ fraties
om̃s in solitudinẽ ꝑgentes cerneret
forte tũc pu̾ilib intentꝰ ludis eiq
pmogẽ̃ta uale faciens ut blãdicas
dice̾t adte innaide frat̾ id eñĩ erat¬

Expanded text:
obstaret, ille celesti zelo concitus predixit fore ut, post non longum tempus, predurum illud et divinis monitis impervium latus hostilis hasta perfringeret, admoto insuper ad locum digito ubi vulnus instaret, «Hic, hic» inquiens «ferieris, et cum dolore saltem corporis subintrabit salus anime». Quod ut vaticinatus est accidit et, intellectu malis exercito, militaris asperitas in monachalem mansuetudinem flexa est, ut mox ultro quod antea irridebat appeteret. Et fratrum alter natu minimus, cum fratres omnes in solitudinem pergentes cerneret forte tunc puerilibus intentus ludis, eique primogenitus valefaciens inter blanditias diceret: «Ad te, Iunarde frate
Abbreviated transcription (Latin):
limor epm̃ biũ clar atq mira¬
bilẽ quẽ et ꝑsecutioĩs indignitas
et seciete uite desidiũ in solitudĩẽs
eg̾e ubi uultos ꝑ annos Rosctis in
locis degens nõ mͦ ꝑsetutoꝵ ca¬
lieliuũ deniq unũ fortem et betu¬
ste piosapie qui etatis fediem ip̃m
cũ tiene milicie dedicasset in desto
seneste maluit et mori ulãs bite
finiccibus celesti milicie consecratis
Quid alĩu eiusd̃ et ꝓpoĩti ⁊ stata et
noĩs Giuilłm̃ scłari p̃mũ fastu post
autẽ monastica hũilitate ꝯspicuũ
qui delicto spietoq ꝯpulẽto opido
solitudinẽ pauꝑtatẽ et silentiũ ex¬
optauit Mõtis eñi pessulãi dñs cum
esset/ grãdis silue monachꝰ facto est
Inq ilło cenobio tanꝙͣ portu iecit an¬
choeã/ bite temptãtib eieptꝰ uir
magnifica in seculo ut ue̾ de illo
scribit quid̃ s magnificentior
in seculi fuga
uid bernardũ ciuꝰ et Recẽtiora et
eiamiora sũt omĩa qui in foria
coepis clarus et gñe uiiso abolest¬

Expanded text:
opum, virum clarum atque mirabilem, quem et persecutionis indignitas et secrete vite desiderium in solitudines egere, ubi multos annos, desertis in locis degens, non modo persecutorum calelmum denique virum fortem et vetuste prosapie, qui etatis florem ipsum cum terrene militie dedicasset, in deserto senescere maluit et mori, ultimis vite fructibus celesti militie consecratis? Quid alium eiusdem et propositi et status et nominis Guillelmum, seculari primum fastu post autem monastica humilitate conspicuum, qui derelicto spretoque opulento oppido, solitudinem, paupertatem et silentium exoptavit? Montis enim Pessulani dominus cum esset, Grandis Silve monachus factus est, inque illo cenobio tanquam portu iecit anchoram, vite tempestatibus ereptus, vir magnificus in seculo, ut vere de illo scribit quidam, sed magnificentior in seculi fuga. uid Bernardum, cuius et recentiora et notiora sunt omnia? Qui et forma corporis clarus et genere, in ipso adolesc
Abbreviated transcription (Latin):
ingẽs p̾ciũ e tãtis possessienib
Redactie the sauiũꝙ suũ dem̃ opoꝵ¬
tũo tp̃e disꝑsit deditꝙ pauꝑib
ut si paululũ distuliss ad alarici
manꝰ isico tomã ytasiaq ba¬
statio Gentuꝑ om̃e fu̾t ꝙ illa
iam tũc in me liores usus ma¬
gnis opũ por deib expedica
conugat et quasi seipãm suasq
tes preptas supi fautib up̃o li¬
benorsu mustiplia fenoie lar¬
seus. ¶P aute felio auus
om̃ib tans que itꝰ ad celũ ostẽ¬
et quasi iã laborie ip̃ĩs tui cursu ac
laboris agone plausibilĩt ꝯslĩmato
ml in t̾ris agend̃ suꝑeẽt ãte duos
mẽses Ex quo ierosolmĩa redieras Re¬
licto ibi moastio fine tere tr̃aseũtiũ
et ueatũ uite laudabilis exitũ inue¬
nisti. Eũq tibi honore upũs exħi

Expanded text:
cium e tantis possessionibus redactum thesaurumque suum omnem oportuno tempore dispersit deditque pauperibus, ut, si paululum distulisset, ad Alarici manus ilico Romam Italiamque vastantis venturum omne fuerit quod illa iam tunc in meliores usus magnis opum ponderibus expedita converterat, quasi seipsam suasque res prereptas lupi faucibus, Cristo libens sub multiplici fenore largiretur. Tu autem felix anus, omnibus tandem, que iter ad celum panet quasi iam temporis tui cursu ac laborum agone plausibiliter consumato nil in terris agendum superesset, ante duos menses ex quo Ierosolimam redieras, relicto ibi monasterio, finem rerum transeuntium et beatum vite laudabilis exitum invenisti. Eumque tibi honorem
Abbreviated transcription (Latin):
tiũ iii diusti uocor sed paule
nõno admonuit ut ãte oĩa¬
nuus dicar quib par eẽ non
po  p̃feo Eustochiũ paule
filiã pcogne Iommo insigne
Et arcellã et martellã et fabio¬
lam et blesillã aliasq clarinio¬
mts snrgines aut uiduas qͥd
aut̃ de re dicã femiãꝵ optiã
et ollosa molana nõ ego tã¬
tas contiues et bicmas quas
etas  psiã. xp̃i fides animi pie¬
tãs uiriꝯ q solũgũt stilo segie¬
ge uoota paulã sedebis Tu
in p̾toris mat̾ genus opes
et paliud decuo birtutibus
sꝓgressa uidiutatis statũ tãto pu¬
pignore oblita potẽtie solius ꝙ
menor up̃i utq illũ iudueres
eoulta soli natali afftñi eouta
nataliũ Respectũ et amorẽ tuoꝵ
et corpis fui ciua exosa demq
up̃i coseio aiom tã in hoc niũ¬
de ut m uitã etua custodires
tuo sanctũ ilais obsequiũ de facul¬
tatibus pĩã alioniã tribiusti ho¬
uoratrio sanctorũ Reuocatrio eriã¬

Expanded text:
tium in diversum vocor; sed Paule nomen admonuit ut ante onarum nimius dicar, quibus par esse non spero. Pretereo Eustochium Paule filiam, precone Ieronimo insignem, et Marcellam et Asellam, et Fabiolam et Blesillam, aliasque clari nominis virgines aut viduas. Quid autem de te dicam, feminarum optima et gloriosa, Melania? Non ego tantas concives ac vicinas, quas etas, patria, Cristi fides, animi pietas virtusque coniungunt, stilo segregem: iuxta Paulam sedebis. Tu ni pretoris mater, genus, opes et paternum decus virtutibus supergressa, viduitatis statum tanto pupignorum, oblita potentie, soliusque memor Cristi, utque illum indueres exuta soli natalis affectum, exuta natalium respectum et amorem tuorum et corporis tui curam; exosa denique Cristi consilio animam tuam in hoc mundo, ut in vitam eternam custodires tuo sanctum illis obsequium, de facultatibus piam alimoniam prebuisti: honoratrix sanctorum, revocatrix erra
Abbreviated transcription (Latin):
quedquis sophiste cauillant᷑ sacio
isli frã squissoq cossoquio ad motũ
meras nugas dioisse nõ uidear
Nluuesse quid ehat horatiꝰ poeta dũ
sib̃i płocius et Gabus et uirgisius
occieuĩt pusera nempe societas doc¬
rũ itaq ait. O qui complexꝰ et
gaudia quãta fi̾it. Ciedo edeyos et
nuta ibi pio tpe facetissiẽ inter
tales uurrs ac diẜtissime ditta nõ
dubitẽ S dusciores amplexꝰ et
sauctius grudiũ fuisse crediderim
mediolam int̾ ambrosiũ ⁊ mabtuũ
soca oũdit᷑ ubi cong̾di ⁊ cosso quis
suetos fama est/ Quib ego dõg̾ssi¬
bus atꝙ colloquus sidatũ ẽẽt inter¬
fuisse malueũ ꝙ̃ regũ om̃i ꝯsllus¬

Expanded text:
quicquid sophiste cavillantur, sacro quicquid sophiste cavillantur, sacro illi tranquilloque colloquio admotum, meras nugas dixisse non verear. Sinuesse quidem erat Horatius poeta, dum sibi Plotius et Varus et Virgilius occurrerunt, pulcra nempe societas docrum, itaque ait: O qui complexus et gaudia quanta fuerunt. Credo edepol, et multa ibi pro tempore facetissime inter tales viros ac disertissime dicta non dubitem, sed dulciores amplexus et sanctius gaudium fuisse crediderim Mediolani inter Ambrosium et Martinum. Locus ostenditur, ubi congredi et colloqui solitos fama est. Quibus ego congressibus atque colloquiis, si datum esset, interfuisse maluerim, quam regum omniu
Abbreviated transcription (Latin):
ẜuata teptũ mor̃e nec p̾sus facto
enuttẽt. auttor ẽ seuerus qui res
eiꝯ quib int̾fuit uiteq sebiẽ st̃psit
Quo tp̃e quer solutum accepinus
ante ep̃alem curam maioris se fuisse
birtutis mirum ꝙ̃uis em̃i nichil illi
credend sit tñ põtifetali faste cũatꝰ
nescio quid in se dũ eẽt expeditior
astiuisꝙ atq ꝑfeius Recolebat tpĩs ilłiꝯ
memor quo libius sosus erat neqͣs
forte mnet᷑ eũd̃ autea lib̾m frequẽ¬
tasse solitudines quas et duri ẜuus
officii dũ licuit freꝙ̃tauit ne enim
cũta Gestigem quod songũ atq diffi¬
cile est in ip̃a pus bibe medio lano
Ob̃i quod cõstat p̃uũ eo multis que
diu̾sio in locis ab eo fũdata st̃ mõã¬
st̾iũ eotrippit aliꝙͣtũ tp̃s eegisse
fert᷑ bicino quod ambrosiane domi¬
etia solitauo ac tẽposco / ad quã iam
p̾sul ambrosius tãto letꝰ hospite
posset acudiq nũorari Done ihesu
quale hom̃i par que suspiria qͥ ser

Expanded text:
privata ceptum morem nec presul factus privata ceptum morem nec presul factus omitteret — auctor est Severus, qui res eius quibus interfuit viteque seriem scripsit —; quo tempore queri solitum accepimus, ante epyscopalem curam maioris se fuisse virtutis. Mirum! quamvis enim nichil illi credendum sit, tamen pontificali fasce curvatus, nescioquid in se dum esset expeditior altius atque perfectius recolebat, temporis illius memor quo liberius solus erat. Nequis forte miretur eundem antea liberum frequentasse solitudines, quas et duri servus officii, dum licuit, frequentavit. Ne enim cunta vestigem, quod longum atque difficile est, in ipsa prius urbe Mediolano, ubi quod constat primum ex multis, que diversis in locis ab eo fundata sunt, monasterium extruxit, aliquantum tempus exegisse fertur, vicino quondam Ambrosiane dometiam solitario ac reposto. Ad quem iam presul Ambrosius, tanto letus hospite, posset avidius immorari. Bone Iesu, quale hominum par, que suspiria, qui se
Abbreviated transcription (Latin):
tellexisse uide̾t᷑ quib pͨcipua neorũ
et herbarũ obłcãtio est ꝓuide nu¬
liebies illecebras q oĩb qͥ quib suũ
uas sc̃e ⁊ houorifice custodire ꝓpõitũ
est tñ nobis maxiẽ fugiẽdas uetã¬
dasq deuũtio Quod qui neglexit
uorit se nõ aliã os tam̃ e ꝑadiso so¬
litudinis pellend ꝙ̃ e ꝑadiso uoluy¬
tatis p̃nus hoñi pulsa fuit hec
uit̾fatꝰ ad ambrosiũ teu̾tor qui illã
ad fabnũ ep̃la ꝯcludẽs liquet in ꝗͣt
eo hus qr soli cũ sumꝰ tũt nos offe¬
tũc amictũ fraudis exiumꝰ Quib
diccis pͥmo itoꝵ paiẽte ad mẽoriã
reu̾io/ Solus inquit erat adã qũ in
a ꝑadiso eierta est/ Solus erat do¬
miuꝰ ihũs qũ nũdũ tedemit non
sollis faluũ fecit populũ suũ et si
sistũ sit Qeuod cõsillũ ue sola sabĩo
datu sit ut ad nos traqamiꝰ no¬
ꝑ facianius obsecro
unc solitarie uite statũ et ab¬
enistãtia quod ͦ ꝯcupusse mar¬
noumꝰ tãto ardoie aĩ Et in bita

Expanded text:
pua nemorum et herbarum oblectatio est? Proinde muliebres illecebras, cum omnibus quibus suum vas sancte et honorifice custodire propositum est, tum nobis maxime fugiendas vitandasque denuntio; quod qui neglexerit, norit se non aliam ob causam e paradiso solitudinis pellendum, quam e paradiso voluptatis primus hominum pulsus fuit. Hec interfatus ad Ambrosium revertor, qui illam ad Sabinum epystolam concludens: «Liquet» inquit «ex his quia soli cum sumus tunc nos offetunc amictum fraudis exuimus»; quibus dictis, primo iterum parente ad memoriam reverso: «Solus» inquit «erat Adam quando in de paradiso eiectus est. Solus erat Dominus Iesus quando mundum redemit: non solus salvum fecit populum suum; etsi biscum sit». Quod consilium ne soli Sabino datum sit, ut ad nos trahamus nostrumque faciamus obsecro. Hunc solitarie vite statum et abinfantia quodammodo concupisse Marnovimus, tanto ardore animi, ut in vita
Abbreviated transcription (Latin):
uir angemo hesit et amore ac
dolore dict̃ãtib mod̃ iust uoliũs
impleuit ꝙͣuis nõ defuisse stiam
quod iomua ip̃e net ignorat
nec dissilat qui utriusq nege¬
ciũ liuido uentre dente momor¬
derint nec morsũ scaptis mã¬
darr tenuerut Ita uix ulta bir¬
tus tan alta et abdita est
ut muidie Iaculis nõ tangat᷑
S solida ueritatẽ uulgans au¬
ra non concutit Sane quidqͥd
de sua alus uisum sit solitudi¬
nẽ sapiẽtis id ip̃e iominꝰ contra
iouiuanũ scribẽs cõmẽdat hus¬

Expanded text:
vir ingenio hesit, et amore ac vir ingenio hesit, et amore ac dolore dictantibus modum iusti voluminis implevit? Quamvis non defuisse sciam, quod Ieronimus ipse nec ignorat nec dissimulat, qui utriusque otium livido dente momorderint, nec morsum scriptis mandare timuerint; ita vix ulla virtus tam vel alta vel abdita est, ut invidie iaculis non tangatur! Sed solidam veritatem vulgaris aura non concutit. Sane quicquid de sua aliis visum sit, solitudinem sapientis idem ipse Ieronimus, contra Iovinianum scribe
Abbreviated transcription (Latin):
assilũ. Sileo maguũ Girũ
Roma dimissa rõmaioq opib ꝯtẽp¬
tis etue prĩe spe ac desidio illectꝰ
Et ut iỹe fatet ob gehẽne metũ
IiI illã p̾uo bastã solitudinẽ horoi¬
dumi monachis ħitaculũ p̾stantem
quã de uirgĩtate ad eustochiũ stoi¬
bens salustiano ueibo usus solia
ab ardorib eoustã dicit sese abdodit
uoi aliquot ãnio adu̾sꝰ ĩdonute tar¬
ns insultꝰ et aspirãtis aĩẽ ꝯsesũ
laboriosa nulicia gacos ꝙ̃ius bitor
no eo acie tõmiã quã iã securꝰ ad
trũphũ redit S in uehlernutitas
latebras festinabũda aufugit
atuit ibid paula sc̃a et pia et
sui tp̃is feminee specusiẽ uirtutis
Et ut ad piesepe dominicũ mori
posset ubi et qualit orta esset
oblita est Cuiꝰ etiã p̾clarã uitã
et fesicem exitum ⁊sõmmi ꝰ ip̃e tã
fulgido puixit epygͣmate ut post
eũ i̾ modestius sit tat̾e Quuid
eñi dignũ sum dicturus in tr̃asi¬
tu. ini ꝙ augusta opustuli mei
parte clausurus ubi ille tante

Expanded text:
asilium; sileo magnum virum Roma dimissa romanisque opibus contemptis, eterne patrie spe ac desiderio illectus et, ut ipse fatetur, ob gehenne metum, in illam primo vastam solitudinem, horridum monachis habitaculum prestantem, quam, de virginitate ad Eustochium scribens, salustiano verbo usus «solis ab ardoribus exustam» dicit, se se abdidit. Ubi aliquot annis adversus indomite carnis insultus et conspirantis anime consensum laboriosa militia exactis, quamvis victor, non ex acie Romam quasi iam securus ad triumphum rediit, sed in bethleemiticas latebras festinabundus aufugit. atuit ibidem Paula sancta et pia et sui temporis feminee specimen virtutis; et, ut ad presepe Dominicum mori posset, ubi et qualiter orta esset oblita est. Cuius etiam preclaram vitam et felicem exitum Ieronimus ipse tam fulgido pinxit epygrammate, ut post eum michi modestius sit tacere. Quid enim dignum sim dicturus in transitu inque angusta opusculi mei parte clausurus, ubi ille tanto
Abbreviated transcription (Latin):
strã se uidend pͥbebat nõ destban
hĩtacłm helye moirachi ppe clc̃tis mi¬
rabilib ut deẜtũ horiend ut solitudo
uastissima et nullis eꝙ̃da ẜmoĩb
ut spelũca strupea ut asꝑ ad illam
⁊ augustꝰ trames quiq ul suspẽsos
pedes lederet uĩ intẽtos adeũtiũ otu¬
los foustraret᷑ ut illic corꝑe treuuilꝯ
s aĩo cõstans senex ex cẽtã ⁊ decem
aũis quos hebat etatis totos septua¬
gĩta trãsegerat Cogitabis autẽ per
teipm̃ quãto ⁊ hic solitarie uite ma¬
gister eẽ potu̾it qui tãtũ ii eo studio
abitionẽ ⁊ auancie studiũ ne dicami
popnias Gibiũ at tabernas ac lupa

Expanded text:
bebat». Non describam habitaculum Helie monachi, prope cuntis mirabilius, ut desertum horrendum, ut solitudo vastissima et nullis equanda sermonibus, ut spelunca scrupea, ut asper ad illam et angustus trames, quique vel suspensos pedes lederet, vel intentos adeuntium oculos frustraretur, ut illic corpore tremulus, sed animo constans, senex ex centum ac decem annis quos habebat etatis, totos septuaginta transegerat. Cogitabis autem per te ipsum, quantus et hic solitarie vite magister esse potuerit, qui tantum in eo studio ambitionem et avaritie studium, ne dicam popinas urbium ac t
Abbreviated transcription (Latin):
et ꝯcepit Redẽptorẽ bnui̾soꝵ. ¶ Lo¬
lus euat petrus ⁊ totũ ꝑ oibẽ cõ¬
setrãdarꝑ gettũ cogͦuit misteria¬
¶ Solus erat adã ⁊ nõ est
p̾uaricata qr mẽs eid ad hebat
deo postꝙ̃ uõ ei nulier adiũcta
ẽ nõ potuit inhe̾re mãdatis cele¬
stibus ¶ ubi ut me amubiofu dcõ
buo a dõ pestefeꝵ bitam hanc
sectãtib ut nuliebre cõsortiũ femuẽ¬
us eñĩ decor eo formidolosi fime¬
stiorq quo blandior ut sileã mo¬
ies quib oĩo nichil iustabillꝰ nct̃
studio quietis infestiꝰ/ Causqͥs te¬
quiẽ quens fẽmoon caui ppetuã
officiuã litiũ at labors faro sus
ood tecto hĩtant quies ⁊ mulier
cet mĩniũ dornut᷑ in illo ũ foite
trãsquislior ẽ ꝯcubme accubitꝰ cꝯ
⁊ fides m̃or et maior ̃ faua et

Expanded text:
et concepit Redemptorem universorum. Solus erat Petrus, et totum per orbem consecrandarum gentium cognovit misteria; solus erat Adam et non est prevaricatus, quia mens eius adherebat Deo; postquam vero ei mulier adiuncta est, non potuit inherere mandatis celestibus». Ubi ut me Ambrosii dictovirus adeo pestiferum vitam hanc sectantibus, ut muliebre consortium; femineus enim decor eo formidolosior funestiorque quo blandior, ut sileam mores quibus omnino nichil instabilius, nichil studio quietis infestius. Quisquis requiem queris feminam cave, perpetuam officinam litium ac laborum; raro sub eodem tecto hcet: minimum dormitur in illo. Nisi forte tranquillior est concubine accubitus, cuius  fides minor, et maior infamia, et
Abbreviated transcription (Latin):
ntfectos populi sui quasi uñã siue
alta nõ sparet suũ utrãq postebat
solitudiue et pietatem obi illudan
mine negligẽd̃ reas ꝙ ꝯ in solitu¬
diue dudsorũ optasset addit et a
ab eis qr om̃s adulti sũt ceta pie¬
uabicatoꝵ et resiqua deicẽps qui to¬
nichil est fidei ichil ueri uspĩa
nichil tati nichil demq hũam¬

Expanded text:
interfectos populi sui, quasi unam sine altera non speraret, simul utranque poscebat solitudinem et pietatem. Ubi illud minime negligendum rear quod, cum in solitudine diversorium optasset, addidit: ab eis, quia omnes adulteri sunt, cetus prevaricatorum» et reliqua deinceps que conichil est fidei, nichil veri uspiam, nichil tuti, nichil deniqu
Abbreviated transcription (Latin):
tũ ex̾citũ sequebant᷑ eod̃ illo die
quo p̃mũ castra contigãt Gua p̾co¬
is denuĩciatõe submouit Queres
niultũ p̾clare illi et quasi iã desꝑa¬
re uittorie ꝯtulisse credit᷑ Secuti
sunt alii clan duces s clanssimũ
noĩasse suffecit nobis ut ad rem
ueniã/ qui nõ urbes nõ Regua nõ
ex̾cito sed nũ pectoris statũ regẽ¬
dũ corrigẽdq suscepimiꝰ ꝑua quid̃
uideat᷑ obueĩsse pirũcia uerũ ubi
ad cõpͥiuẽdas mota rebellãtis aniii
tatioĩs imꝑiũ accesẜit tañ pͥmũ
intelligit᷑ ꝙͣ graue uellũ difficilioq
ꝓiũcia est seipm̃ rẽg̾e Quid igit᷑
hic agend nempe si me boges qd
psides ducesq solitos dixi Mauis
illis foite negotiũ m̃o quid fate¬
ab. Illis enĩ magnors populoram
aut extituũ nobis bnꝰ aĩe cura¬

Expanded text:
tum exercitum sequebantur, eodem illo die tum exercitum sequebantur, eodem illo die quo primum castra contigerat una preconis denuntiatione submovit. Que res multum preclare illi et quasi iam desperate victorie contulisse creditur; secuti sunt alii clari duces, sed clarissimum nominasse suffecerit. Nobis, ut ad rem veniam, qui non urbes, non regna, non exercitus, sed nostri pectoris statum regendum corrigendumque suscepimus, parva quedam videatur obvenisse provincia; verum ubi ad comprimendos rationis imperium accesserit, tum primum intelligitur, quam grave bellum difficilisque provincia est se ipsum regere. Quid igitur hic agendum? Nempe, si me roges, quod presides ducesque solitos dixi. Maius illis forte negotium, numero quidem fatear, illis enim magnorum populorum aut exercituum, nobis uni
Abbreviated transcription (Latin):
tim ex uisis auditisq cõuitio Et
altiorib quidẽ ut pctõr trepide de
p̾stant Quibz iam tand fuus esto
si unũ addido Sole ꝓiuĩciaꝵ pie¬
sides rectoresq urbiũ ubi pͥuũ
fines sue dictoĩs iugressi sũt edc̃o
deuũciaie malefica ut absistant
Qui mos adolestẽte me ꝑ ytaliã
freꝙ̃s eiat an sit adqut nestio
nã et inde nũc absũ Et ubiq¬
om̃s uom mores breues eñi sũt ma¬
li autẽ ñuortales. uidebama passim
sus p̾sidib noiuis mainfestã ex urbi¬
gã ꝙͣꝙͣ si ad antiq̃ respicimꝰ aliꝙͣto
betustior ea ꝯsuetudo est Qua opor¬
tume ad mod fert᷑ clarissimꝰ ille
dux in eocita nuimãciuo quẽ suꝑi¬
orũ ducũ secordia licẽtiaq nlitũ
corbuptũ aterrimo correxit imꝑio
Quãdo ex casts coquos et nones
⁊ iustorũ magna acĩẽ cet̾aq id geꝯ
fomẽta libidinũ ꝯ duob scortorum
nilib que luxuriari ⁊ fug̾e seli¬

Expanded text:
partim ex visis auditisque conicio, et partim ex visis auditisque conicio, et de altioribus quidem ut peccator trepide, deprestant. Quibus iam tandem finis esto, si unum addidero: solere provinciarum presides rectoresque urbium, ubi primum fines sue ditionis ingressi sunt, edicto denuntiare maleficiis ut absistant. Qui mos adolescente me per Italiam frequens erat, an sit adhuc nescio; nam et inde nunc absum, et ubiqs boni mores brevis evi sunt, mali autem immortales. Videbamus passim sub presidibus novis manifestam ex urbiQuanquam, si ad antiqua respicimus, aliquanto vetustior ea consuetudo est, qua oportune admodum usus fertur clarissimus ille dux in exercitu Numantino, quem superiorum ducum secordia licentiaque militum corruptum acerrimo correxit imperio, quando ex castris coquos et lenones, et institorum magnam aciem, ceteraque id genus fomenta libidinum, cum duobus scortorum milibus, que luxuriari et fugere soli
Abbreviated transcription (Latin):
xpã etas suaserit Quippe nõ assũt
quos mutan uelit quib ue ducib
nisamat ad naͣm respicit. hanc
ut ducẽ ut parẽtem sequit᷑ a qua
nõ uisibe est ut ait cyc̾o ꝯ terte ꝑ
tes etatis bene destpte sinit ertre¬
uiũ actum tanꝙͣ ab inherti poeta
neglectum Stio honĩe nẽ dica
ut paulus sed honnẽz in cope uerũ
et in solitudĩe cõstitutũ agresti uictu
et studus ꝯtẽtũ suis Cui ⁊ si mul¬
ta desint ad felitẽ uitam hoc non
exignũ solitudinis mimꝰ adest ꝙ
sine ꝯcursu hom̃i sine tedio sine
ullis angorib totꝰ illi anꝯ lete
atq trãsquille quasi unꝯ dies agit᷑
Cũ isti nit̃im delicati urbam inter
uina ⁊ epulas it̾ tosas ⁊ unguẽ¬
ta int̾ cantꝰ et spectatula bacho
madidi sompno marcidi rerũ fessi
uudiq tedio simil et uoluptatibus
diffluẽtes diem unũ anno udicẽ
longiorẽ Et uix paucas horas pñt
sme murine fastidioq traducere.

Expanded text:
etas ipsa suaserit, quippe non adsunt etas ipsa suaserit, quippe non adsunt quos imitari velit, quibus ve ducibus insaniat: ad naturam respicit, hanc ut ducem ut parentem sequitur, «a qua non verisimile est» ut ait Cicero «cum cetere partes etatis bene descripte sint, extremum actum tanquam ab inerti poeta esse neglectum». Scio hominem, non dicam ut Paulus, sed hominem in corpore verum, et in solitudine constitutum, agresti victu et studiis contentum suis, cui etsi multa desint ad felicem vitam, hoc non exiguum solitudinis munus adest; quod sine concursu hominum et sine tedio, sine ullis angoribus, totus illi annus lete ac tranquille quasi unus dies agitur. Cum isti interim delicati urbani, inter vina et epulas, inter rosas et unguenta, inter cantus et spectacula, bacho madidi, somno marcidi, rerum fessi, undique tedio simul et voluptatibus defluentes, diem unum anno iudicent longiorem, et vix paucas horas possint sine murmure fastidioque traducere.
Abbreviated transcription (Latin):
sed de tota parte semel et ꝯstitutũ
nõ dies aut nox longior spe uõ
breuior est ꝙ̃ uellet dũ honestis in
Rebus occupatũ desi̾t et aute suste¬
pti finẽ oꝑis luxrfunt᷑ nouittñ
et diei noctẽ et noiti diem adde
et ubi res exegĩt utrãq insere alio¬
quin utriusq ꝑtitꝰ officia ⁊ huis
om̃ib modis agẽs ne datũ tp̃s
cui neq stiuiulꝰ adde̾ uult neq
frenũ p̃t ĩntilit effluat In hoc õe
ꝯsiliũ om̃e studiũ potuit hicseto¬
tis ammi uibib excitat demũ hec
illi curarũ omi sñma est oẽm
molestĩa õẽ cedii sensũ demens
hodiernũ dĩe uunt hodie crasti¬
nũ sibi dabit᷑ tras uicturus illuis
int̾ea spe suã r̃em age nõ omittit
stiens illũ multos falle̾ solicitũ
⁊ multa mẽtiri huic pociꝰ fidẽ
ħ quod enĩ ille pollicet᷑ hic pie¬
stat Et tãta est cecitas mortaliũ
qui senectã deceant hus am̃i co¬
aptat nulla niutatio est nisi ꝙͣ

Expanded text:
sed de tota etate semel est constitutum, sed de tota etate semel est constitutum, non dies aut nox longior, sepe vero brevior est quam vellet, dum honestis in rebus occupatum deserit et ante suscepti finem operis lux finitur. Novit tamen et diei noctem et nocti diem addere, et ubi res exegerit utranque miscere, alioquin utriusque partitus officia, et id omnibus modis agens, ne datum tempus, cui neque stimulos addere vult neque frenum potest, inutiliter effluat. In hoc omne consilium omne studium ponit; hic se totis animi viribus excitat; demum hec illi curarum omnium summa est; omnem molestiam, omnem tedii sensum demens, hodiernum diem hodie vivit, crastinum, si dabitur, cras victurus. Illius interea spe suam rem agere non omittit, sciens illum multos fallere solitum et multa mentiri; huic potius fidem habet, quod enim ille pollicetur hic prestat, et tanta est cecitas mortalium,qui senectam deceant. His animum coaptat: nulla mutatio est, nisi quam
Abbreviated transcription (Latin):
desmet qui in crastino pendebit¬
⁊ rullus enĩ dies piet ultiniũ cra¬
stmo carebit ⁊ ullꝰ p̾t̾ p̃mũ nõ
alicꝰ diei crastinꝰ fuit Que
res uite nr̃e malũ quo uyx ullũ
magis intulit uiuẽdi spe nũꝙͣ
uiu̾e et mor̃ẽ canis occiorem
se le por̃e in seꝙ̃tis semꝑ manes
auras morsib captare nũꝙͣ appre¬
hendẽte quod intẽdas. Siquid̃
dies crastinꝰ ubi aduemit iam tra¬
stinꝰ ẽẽ desient Ecte iam lil cra¬
stinꝰ alt aipet uł idem ille clam
ꝓg̾ssus/ Et si eñĩ dies alt est
u̾terq tañ est crastiuꝰ ilłũ sequiͣ
Ille semꝑ uixͣ semꝑ tam aute ẽ et
uicĩtate nos fallit ꝯ adeũ benauꝰ¬
imyiuso elabit᷑ Sic iłm atq iteꝵ
e faucib mĩs erepto et semꝑ aute
nos fugiẽs nũꝙͣ ꝯsequturos ad
sequẽd̃ nicitat Ita nit̃m nichil
fit eorũ que hodie fiꝰ possent So¬
litano cui quid age̾ uelit iã pir¬
missum est cui nõ mͦ de partib

Expanded text:
desinet, qui in crastinum pendebitdesinet, qui in crastinum pendebit; nullus enim dies preter ultimum crastino carebit, nullus preter primum non alicuius diei crastinus fuit. Que res vite nostre malum, quo vix ullum maius, intulit: vivendi spe nunquam vivere et, more canis ociorem se leporem insequentis, semper inanes auras morsibus captare, nunquam apprehendere quod intendas. Siquidem dies crastinus, ubi advenerit, iam crastinus esse desierit, ecce iam vel crastinus alter apparet vel idem ille clam progressus, etsi enim dies alter est uterque tamen est crastinus. Illum sequimur, ille semper iuxta, semper tamen ante est, et vicinitate nos fallit, et cuisus elabitur, sic iterum atque iterum e faucibus nostris ereptus, et semper ante nos fugiens, nunquam consecuturos ad se sequendum incitat. Ita interim nichil fit eorum que hodie fieri possent. Solitario, cui quid agere velit iam provisum est, cui non modo de partibus
Abbreviated transcription (Latin):
tes ñi dicunt Aueruntar
replent᷑qr dolorib expectando
litigances segnes horãs inc¬
pitant pigra mouita pͥapitãt
cum ut dixi freno nõ taltanb res e¬
geat si mͦ fronũ ulla arte rapi¬
dissimũ tempus exciꝑet isti autẽ
puto mortẽ quã pre om̃ib tiẽt
iam adesse uitãq quã pie omib
optant abiisse iam uellent tante
nisu fagã tp̃is impellũt quã exiti
causã multis fuisse certissimũ est
Qui futurorũ auxii ⁊ pñtia sẽꝑ
exosi uiuendi tedio manu mortẽ
arcessere sunt coacti ¶ Quid aũt̃
hec tam multa adit unũ de quo
agrnꝰ forsitã int̾roges/ nẽꝑe ab
hus malis ⁊ ab huiꝯcemoi tedio
p̾buat solitarie uite iocũditas, le¬
tat nõ pend in trastinũ nchil
in posterũ die differt quod hodie
fieri possit aut debeat/ neq muto
quid enĩ stultius ꝙ̃ faturi desidio
aut spe quod alienũ est ⁊ mille
casib subiacet pũs quod tuũ unũ
est tertũq neglig̾e/ nũꝙͣ pendere

Expanded text:
tes nostri dicunt: queruntur replenturque doloribus expectando litigantes, segnes horas increpitant, pigra momenta precipitant, cum, ut dixi, freno non calcaribus res egeat, si modo frenum ulla arte rapidissimum tempus exciperet. Isti autem puto mortem, quam pre omnibus timent, iam adesse, vitamque, quam pre omnibus optant, abiisse iam vellent, tanto nisu fugam temporis impellunt, quam exitii causam multis fuisse certissimum est, qui futurorum anxii et presentia semper exosi, vivendi tedio manu mortem arcessere sunt coacti. Quid autem hec tam multa ad id unum, de quo agimus, forsan interroges. Nempe ab his malis et ab huiuscemodi tedio preservat solitarie tat, non pendet in crastinum, nichil in posterum diem differt, quod hodie fieri possit aut debeat. Nec immerito. Quid enim stultius, quam futuri desiderio aut spe, quod alienum est et mille casibus subiacet, presens quod unum tuum est certumque negligere? Nunquam pendere
Abbreviated transcription (Latin):
pessimus tempus extuderat
Certe p̃mi illi quod om̃s audi¬
uiniꝰ maiores mĩ uirtutem et
gliami m̾tabant᷑ que ieposita
est illis in gloria memoria ho¬
ninã sempit̾ua nos quod om̃s
uidema oppaobriũ mĩoitale et
metas meptas mũdiuanu
uod sepe nãmemiĩ et berbo
et licteris questus sum / ne qualp̃
tamen nicubuit nobie ira dei
et iux nos ultio ꝓsequit᷑ Sic
se lesus ommpotẽs sic se done¬
tus orbis blascit᷑ ille de ingra¬
tis ẜuis Iste de suꝑbis dnĩs
su ppliciũ sumit ¶ Exclamaiẽ
quod ꝑgitis alii miseri, quo
hibite gradum substistite et
uidete quo riutis deẜuistis
patrum bestigia ut ambule¬
tis uias hostiũ Et quos armis
uicistis eoꝵ errorib uicti estis
iepetice mores yatrum a lenos
sinite nõ honestius tñ s ut
letius uiuatis et aliqñ distatis
unũ belle de quo nõ quorũꝯ
libidim s rationi insite Iudici¬
um touatie hec dioem Et
quidquid in iem pũtem indi¬
guatio dolorꝙ dictarent insi

Expanded text:
pessimus tempus excuderat. pessimus tempus excuderat. Certe primi illi, quod omnes audivimus, maiores nostri virtutem et gloriam mercabantur, que reposita est illis in memoria hominum sempiterna. Nos, quod omnes videmus, obbrobrium immortale et meras ineptias nundinamur; quod sepe, nam memini, et verbo et literis questus sum, nequicquam tamen. Incubuit nobis ira Dei et iusta nos ultio persequitur; sic se lesus Omnipotens, sic se Domitor orbis ulciscitur; ille de ingratis servis, iste de superbis dominis supplicium sumit. Exclamarem: «Quo pergitis, oh miseri, quo hibete gradum, subsistite et videte quo ruitis! deseruistis patrum vestigia ut ambuletis vias hostium, et quos armis vicistis, eorum erroribus victi estis. Repetite mores patrum, alienos sinite, non ut honestius tantum sed ut letius vivatis, et aliquando discatis unum velle, de quo non quorumcunque libidini sed rationi insite iudicium tribuatis». Hec dicerem et quicquid in rem presentem indignatio dolorque dictarent, nisi
Abbreviated transcription (Latin):
possident᷑ Sicubi aut̾ turpe
aliquid castigare ut spu̾e stu¬
diu erat nra uo̾ gloriosa
postitas magnũ se aliquid asse¬
cutum credit si quid ad olestẽd
et quod magis stomacor. si quis
euex ił ignoti adueue tuope
fagnim ul stipendiarii miltis
ndiculami cogam sumpsit aut
eo piosecta est uude pubeteuꝰ
abstesa Geste donũ iedeat seu
iustigan alque ludibrio defor¬
miata et tase aliquid passus
Aber quale dauid in ẜuis suis
ustus est tam grauit et tale
peat in nepote que quideꝰ
oñma nõ alit̾ ꝙ̃ si ad me de¬
decoris aut glĩe sim̃a ꝑtine¬
at Iam pudem nestio cur mestꝰ
nitueor/ et pestꝙ̃ obẜuaie pri¬
iuĩ depi nurum modũ fateor
a nimo suspẽsus expecco quio¬
nõ Garietatuum mõduo aut uli
us destuat hic sum Et malil
etate qualib natus esse Et si
emm hulli euo quelaoum cã
defu̾it et si tempus talium ⁊̃¬
uẽtor uł cooꝑator non senus
ut ait aristotiles s malꝰ Iau¬
dudum hec portẽta decoxerit
nũdiun tamien ea cẽsimũator

Expanded text:
possidentur; sicubi autem turpe aliquid, vel castigare vel spernere studium erat. Nostra vero gloriosa posteritas magnum se aliquid assecutam credit, siquis adolescens et, quod magis stomacor, siquis senex, vel ignoti advene turpe sagum, vel stipendiarii militis ridiculam togam sumpsit, aut eo profectus est unde pubetenus abscisa veste domum redeat, seu insigni aliquo ludibrio deformatus et tale aliquid passus liber, quale David in suis servis ultus est tam graviter, et qupeat in nepote. Que quidem omnia, non aliter quam si ad me dedecoris aut glorie summa pertineat, iampridem, nescio cur, mestus intueor et, postquam observare primum cepi, mirum in modum, fateor, animo suspensus expecto quisnam varietatum modus, aut ubi res desinat. Hic sum, et mallem etate qualibet natus esse. Etsi enim nulli evo querelarum causa defuerit, etsi «tempus talium inventor vel cooperator» non «bonus» ut ait Aristotiles, sed malus, iandudum hec portenta decoxerit, nondum tamen ea consumator
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ magnis populi fieꝙ̃tata ꝯcͣsib
Tut̃ quãtũ certis iudicus intelligi
dat᷑ longe semotꝰ pẽitoq solitaris
locꝰ erat adhec quociẽs epãlib
curis liber ac a la borib ielaxata
quos impellẽdis arrianis abecca
se negocus substraqe̾ furariq po¬
tat᷑ in secretioiẽ solitudiuẽ se ꝯfte
scĩssiniꝰ bir solebat Silua erat
ydonea in medio ꝑua domꝰ iugẽ¬
tis certe sed quilis uii capax q̃
milto digniꝰ ꝙ̃ domo olim metha¬
põtina ꝑytagore in tẽpli licet ex¬
ggiu spem uersa est nũc silua
quulra ẽ mutatoq loti habitu
manet nomẽ ambrosiarii nemꝰ
bulgo dicit᷑ sustrorsꝰ ad archo¬
uiiI latꝰ/ Quod ãnus hic mag̾s
u̾ndiq motib et młta ieꝵ cola¬
sione meorabilis intra uibem ipãm
et exma rapto molinuẽ aucti ab̾itꝰ
septa ꝯtłusit Illic ut audio ⁊ ut
auguror li bior mellisluos fidies
trahit quorũ hodie ꝑ dñĩs tractus

Expanded text:
et magnis populi frequentata concursibus; et magnis populi frequentata concursibus; tunc quantum certis indiciis intelligi datur longe semotus penitusque solitarius locus erat. Ad hec quotiens epyscopalibus curis liber ac laboribus relaxatus, quos in pellendis Arrianis ab ecclesia se negotiis subtrahere furarique poterat, in secretiorem solitudinem se conferre sanctissimus vir solebat. Silva erat, ydonea; in medio parva domus, ingentis certe sed humilis viri capax, que multo dignius quam domus olim methapontina Pithagore in templi licet exigui speciem versa est. Nunc silva convulsa est, mutatoque loci habitu manet nomen: «Ambrosii nemus» vulgo dicitur, sinistrorsus ad arthoum latus, quod annus hic, magnis undique motibus et multa rerum collisione memorabilis, intra urbem ipsam et extrema rapto molimine aucti ambitus septa conclusit. Illic, ut audio et ut auguror, librorum mellifluos flores sparsit, quorum hodie per omnes tractus
Abbreviated transcription (Latin):
tificũ et locũ morib et loco osd¬
nũ nomẽ hũs at insi audue
berũ pud e solicudine huiuill
⁊ iuculta opes iste bone utmnã
quit calceus abmato huic ebur¬
neus sapio pastoralis in moĩe ba¬
cli tecuruꝰ sub urbano tusu ne¬
stice mẽor orignis huic clauus
cosoribi mardistẽs huic stellatũ
ũq ueredi tapitis Ginibrach̃m hic̃
demiq totus habitꝰ tũphalis totus
huie ut dicit᷑ militãtis sed a late
geut̾ inspexit nescio an solicudinẽ
tãte uenatioĩs micũ benabile nega¬
turus sit sed piogiedior
Mbrosius apud mediolanũ¬
magni populi curã de uolẽ¬
tẽ atq cogẽte soititꝰ ⁊ si tanti ne¬
cessari debiti tãtiq sibi ꝯstiꝯ offi¬
cii cõtinue solitanã uitã duc̾e nõ
aude̾t totiẽs tam̃ et quib potuit
moĩs quid optaret oñdit hĩrauit
ut nũc ẽ ãbita murors in e̾omo
ciuitatis angulo ubi adquc sacͫͫ
coipus hĩtat i ab eodi fudata sãt
domiꝰ stat lũma deuotiõe ꝑcelebd

Expanded text:
ificum, et locum moribus et loco consonum nomen habens. Atqui, nisi audire verum pudet, e solitudine humili et inculta opes iste, bone utinam, Hinc calceus auratus, hinc eburneus scipio pastoralis in morem baculi recurvus, sub urbano cultu rustice memor originis, hinc clamis coloribus inardescens, hinc steumque verendi capitis umbraculum; hinc denique totus habitus triumphalis, totus hic, ut dicitur, militantis sed et late genter inspexerit, nescio an solitudinem tante venerationis initium venerabilem negaturus sit. Sed progredior. Ambrosius, apud Mediolanummagni populi curam Deo volente ac cogente sortitus, etsi, tam necessarii debiti tantique sibi conscius officii, continue solitariam vitam degere non auderet, quotiens tamen et quibus potuit modis quid optaret ostendit. Habitavit, ut nunc est ambitus murorum, in extremo civitatis angulo, ubi adhuc sacrum corpus habitat et ab eodem fundata sacra domus stat, summa devotione percelebris
Abbreviated transcription (Latin):
tio uita tam singularis ut ea sola
ueba uita sit reliquis oĩb quenit
quod ait Eyco et tycdne secuto ant¬
nio dum iñ illa calaitate publita
niquit tapiti meo aqũq̃ ioli eciso

Expanded text:
tio, vita tam singularis ut ea sola vera vita sit, reliquis omnibus conveniat quod ait Cicero et Ciceronem secutus Auenimus, dum in illa calamitate publica inquit «capiti m
Abbreviated transcription (Latin):
geloꝵ di ubi nã queso/ nõ quid
in uibib quiestẽti nõ uera aepto
Gui̾e abeñti. Quo nũdi paranto
eid luctator ille noct̾nus uñ neĩ
sibe nom̃ iuditũ clar mansit
in postis nõ in bibis ãphiteatro
neq int̾ turbas hom̃i sed dũ remã¬
siss sosꝗ ĩ sũsitu touẽtis appabuit

Expanded text:
d ubinam, queso? Nunquid in urbibus quiescenti? Non; verum cepto itinere abeunti. Quo nondum peracto, eidem luctator ille nocturnus, unde novum sibi nomen inditum clarum mansit in posteris, non in urbis amphitheatro neque inter turbas hominum, sed dum remansisset solus in transitu torrentis a
Abbreviated transcription (Latin):
quẽdos censeo Impetũ ingenii
sequat᷑ Considerant wicũq ẽ
amiꝰ ubi lotus tempus qr Na¬
ẜuit aut ubi se stimuas maio¬
ub adigi senẜint seu delo apto
rupis obtentit seu patule pinꝰ
Ombraculo nõ multoꝵ euoliiti¬
one Solumnũ est oplis Illis
epa etiam in ammo stribant

Expanded text:
quendos censeo: impetum ingenii quendos censeo: impetum ingenii sequantur, considant ubicunque est animus, ubi locus tempusque suaserint, aut ubi se stimulis maioribus adigi senserint, seu celo aperto, rupis obtentu, seu patule pinus umbraculo. Non multorum evolutione voluminum est opus: illis sepe etiam in animo scr
Abbreviated transcription (Latin):
iectos teneat et nicħil ħoꝵ
feliũ q nouũ nõ despicit᷑
¶Et qos sequor et longiꝰ e¬
uectꝰ si loci optie integra est
stripturũ noui aliquid adiuo¬
ueor queciẽs se exẽplo demoste¬
me includet illud aute pio¬
nussum sit ut post secẽdus
ingemi successus eggressu fa¬
ciłi in siluas et soca buẽcia
quoq nichil est nusis amicio
querua ãñe in np̃a grauedi¬
nẽ possit fatigatierẽq depo
ne̾ nec ideo ꝯmus in gruũ
ingemi rerũ semia iac̾e et
int̃ ip̃m quietis reparãdiꝙ a¬
nuiu tempus benturo labori
matlam pieparaie btis utile
simul et iocũdũ opꝰ ⁊ aguosa
requies et quieto labor ut cũ ad
angristam illam demostenis ac
Atq ita nullũ studio tempꝰ in¬
hers aut mane p̾terfluat ad
huis p̾cipue dictum sit quid ora¬
tiones texunt aut hystorias nã
qui phiãni ac mapnue qui po¬
eticã meditant᷑ quibus acuta po¬
cius et aiguta ꝙͣ multa conq̃ie̾
nens est eos libdti ꝓpue relur¬

Expanded text:
rectos teneat». Nichil horum, rectos teneat». Nichil horum, siliumque novum non despicitur, et hos sequor et, longius evectus, si loci optio integra est, scripturum novi aliquid admoneo, quotiens se exemplo Demosthenis includet, illud ante provisum sisu facili in silvas et loca virentia, quoque nichil est Musis amicius, queruli amnis in ripam gravedinem possit fatigationemque e; nec ideo minus in arvum ingenii rerum semina iacere, et inter ipsum quietis reparandique animi tempus venturo labori materiam preparare, utile simul et iucundum opus, et actuosa requies et quietus labor, ut cum ad angustam illam Demosthenis ac atque ita nullum studio tempus iners aut inane preterfluat. Quod his precipue dictum sit qui orationes texunt aut historias; nam qui philosophiam ac maxime qui poeticam meditantur, quibus acuta potius et arguta quam multa conquirere mens est, eos libertati proprie relin
Abbreviated transcription (Latin):
guifiaa sensus occ̾rant sicubi
tanłe magnificũ aliquid occͣ¬
uit et eqũa conceptid beiba
porsan singłaie est ad uiuu¬
Ids tragens dc̃m factum ue tã¬
torũ hom̃i dampnare quin u¬
toũq pocius amplector et pio¬
bo nentrũ ñõ ꝓposito adu̾sum
neq emm studiosis impeio
nec in siluis aut mõtidus
libios stribant si ꝑmito ut
tali speccaculo recieatũ añn
in angustias cogas tatitas
atq reconditas. quas tamen
nullo loco aptius ꝙͣ in solitudiẽ
posse continge Quie est qui
nõ quãlibet urbũt amicꝰ ut¬
telligat fuscũ taniẽ ac silentẽ
locum que ad stribend uenit
eligat hoc enim Iubentib nõ
obsisto Quid diuono striptori
dictum nocturnꝰ nõ respuat
lucubiator Qua mie ipiq̃ qn¬
tilliam consiluũ nõ ĩefficap ex¬
partꝰ tecũ studiosissime patͭ
et cũ lcore cõico Ille enui
laudans demestenie qũe mo¬
iom ad extieniũ ait de luca¬
brãtes silecũ uoctis et clausũ
cusicult et lumien bnũ belut

Expanded text:
gnifici sensus occurrant — sicubi tamen magnificum aliquid occurrit — et equa conceptibus verba forsan singulare est ad universos trahens, dictum factum ve tantorum hominum damnare; quin utrunque potius amplector, et probo neutrum nostro proposito adversum. Neque enim studiosis impero ut in silvis aut in montibus libros scribant, sed permitto ut tali spectaculo recreatum animum in angustias cogant tacitas atque reconditas. Quas tamen nullo loco aptius quam in solitudine posse contingere quis est qui non, quamlibet urbium amicus, intelligat? Fuscum igitur ac silentem locum qui ad scribendum venit eligat; hoc enim iubentibus non obsisto; quod diurno scriptori dictum nocturnus non respuat lucubrator. Qua in re ipsius Quintiliani consilium non inefficax expertus, tecum, studiosissime pater, et cum lectore comunico. Ille enim, laudans Demosthenis hunc morem, ad extremum ait: «Ideo lucubrantes silentium noctis, et clausum cubiculum, et lumen unum velut
Abbreviated transcription (Latin):
tudiẽ illius quadragĩta dieꝵ iter
ac totid̃ noctuũ ieuinãdo ꝑficeret
Quo paratto nde ut in spelunta
manẽs diũco uisitata alloqͥo Reges
iũg̾e mittit᷑ ac ꝓphãs ut in taciuẽ
mõtis sedens ĩꝑat ĩopiãbili fiducia
ut ignis de celo descõdat suꝑ qͣn¬
q̃genanos rẽgios et paret̾ statun
in solitudiẽ unde tand̃ ad celũ
flãnã uehiculo cãptus est ubi
erat heliseus qũ genuuũ ĩapti
ducis ꝯsecutꝰ est sp̃m qñ feirũ¬

Expanded text:
tudine illius quadraginta dierum iter tudine illius quadraginta dierum iter ac totidem noctium ieiunando perficeret. Quo peracto, vide ut in spelunca manens, dominico visitatus alloquio, reges inungere mittitur ac prophetas; ut in cacumine montis sedens, imperat inopinabili fiducia, ut ignis e celo descendat super quinquagenarios regios, et paretur statim; in solitudine, unde tandem ad celum flammante vehiculo raptus est. Ubi erat Heliseus, quando geminum rapti ducis consecutus est spir
Abbreviated transcription (Latin):
sic et gliose morti solitudiẽ depu¬
eius iaui atea accidãt loques deꝰ
non in hauc aut illã bibe si astẽde
in mõtẽ inquit ⁊ more quod no¬
bis in om̃i uite mortisq ꝯsilio nͭ
fallor sumoꝑe trutinandũ est in¬
uid suigl̃a replitẽ plena exeni¬
ꝑloꝵ sũt sĩa ubi erat helyas
quãdo clariorib potẽtis emicuit quãdo
populis iutͣ uibes fame peũtib illũ
Iussum dei in solitudiẽ latitãtẽ corui
pau̾e soliciti quãdo e sum̃o carmeli
mõtis ꝓnus humi tirenuẽ siccitatẽ
tras ac ppłos affligẽtem insꝑato ỹ¬
bie lemuit/ quãdo ottigẽtos ⁊ ququa¬
gĩta fasios ꝓphãs ni eod̃ mõte tar¬
meli deo udice sac̃ficio teste fuꝑa¬
tos ni touẽce cyson ppło fauẽte ma¬
ctauit Quãos cam̃ irate Regiẽ mi¬
nia ac furori cedens ꝯ deẜti lateb
tũ excitauit angesus Et ut man¬
ducaiet admonuit nõ mag̾ precie
cibum s tãte uirtutis ut in forti¬

Expanded text:
sic et gloriose morti solitudinem depusic et gloriose morti solitudinem depueius iam antea acciderat, loquens Deus non in hanc aut illam urbem, sed «ascende in montem» inquit «et morere». Quod nobis in omni vite mortisque consilio, nisi fallor, summopere trutinandum est. Quid singula replicem? Plena exemporum sunt omnia. Ubi erat Helias, quando clarioribus portentis emicuit? Quando populis intra urbes fame pereuntibus illum iussu Dei in solitudine latitantem corvi pavere soliciti? Quando ex summo Carmeli montis, pronus humi, triennem siccitatem terras ac populos affligentem insperato imbre lenivit? quando octingentos et quinquaginta falsos prophetas, in eodem monte Carmeli Deo iudice sacrificio teste superatos, in torrente Cyson populo favente mactavit? Quam ob causam irate regine minis ac furori cedens, cum deserti latebram tum excitavit angelus, et ut manducaret admonuit, non magni precii cibum sed tante virtutis, ut in forti