comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
res tangit qual arte uł ingenio lõ¬
et mirari. neq eĩ tyrãmdem hnis uigi
osnoxiam de smere s duiare muti
est ad sũmam et reges et tyrãm oẽs¬
et qui eũq in potentatu aliquo sunt
debent si Regnare diu uolunt acrit̾
exeute iemioriterq diccũ illud cato
aps limũ Auaricia et Luxuriaoĩã
magna impia cliterunt. Amissã
tprãm de prinate redditus sum.
fortune hostis auium citis factꝰ es
concuus equam diste cuulittitẽ et bñ¬
ficum fortune/ ħuilioris agnoste cũ
honestius tũ tuciꝰ int̾ cuĩes bonos
iransquillior rep status Iam secior
uita eriti sine metu sine suspitõib
sine excubus sine ferto. quib ĩ mał
que nam uite suauitas sꝑanda sit.¬

Expanded text:
res tangit, qualibet arte vel ingenio, lonres tangit, qualibet arte vel ingenio, lonet mirari; neque enim tyrannidem his vitiis obnoxiam desinere, sed durare mirabile est. Ad summam, et reges et tyranni omnes, quicunque in potentatu aliquo sunt, debent, si regnare diu volunt, acriter excutere memoriterque dictum illud Catonis apud Livium: “Avaritia et luxuria omnia magna imperia everterunt”. Amissa tyrannide private redditus sum fortune. Hostis civium eras, factus es concivis. Equam disce civilitatem, et beneficium fortune humilioris agnosce; cum honestius, tum tutius inter cives bonos, tranquillior rerum status, iam securior vita erit, sine metu, sine suspitionibus, sine excubiis, sine ferro; quibus in malis, quenam vite suavitas speranda sit
Abbreviated transcription (Latin):
Idõq lie uico luborantes andig̾ ssmi
honore ⁊ Imꝑio indicanto fu dignã¬
tur soĩes illi subici qͥ auaritiẽ sapͣ
iectus atq ulũ asienũ in corp ꝯus
habere ꝙ suũ non hẽat in metillu
uelle sibi licitũ alioꝵ uitã nedica
pecciuam extorquere suã tange nõ
audenti p̾mã quidem ergo as seci¬
tatẽ ⁊ quietem uia est̃ non modo
tyrãnidis appetitam. S omemi Reg¬
nandicupidĩem abiecisse nã quid
non ꝓmitcet Illud est ꝓxĩm aristo¬
telici dogmatis mem̃sse. ut .s. noͣ
tyrãnũm quis se prebeat s rei¬
pu  cuiritorem in tioitus inquis
et oblacões/ oportet uideri colłigꝭ
fuerit uti ad bellicas oportumitate
cũ ẜ peononiũ et at galem uider ee
subditiõ et non suimet cuiantem
s ꝓcurem et mediocris uite ꝓsequi
non excessentias huo quid qaꝙ¬
nilib ucaristotisi placet etanta
sie duraiblior prmciptitus seti tamen
Uĩderi expedit ut uere etiã talis sit
similaco enĩ tot sub oculis hom quos

Expanded text:
oc vitio laborantes, indignissimi honore et imperio iudicantur. Indignantur homines illi subici, qui avaritie sit subiectus, atque illum alienum in corpus ius habere, quod suum non habeat in metallum, velle sibi licitum aliorum vitam, ne dicam pecuniam extorquere, suam tangere non audenti. Prima quidem igitur ad securitatem et quietem via est, non modo tyrannidis appetitum, sed omnem regnandi cupidinem abiecisse; nam quidnon permittit, illud est proximum: Aristotelici dogmatis meminisse, ut scilicet non tyrannum quis se prebeat, sed Reipublice curatorem. “Introitus, inquit, et oblationes oportet videri, colligere fuerit, uti ad bellicas opportunitatenum, sed economum et regalem videri esse subditis, et non suimet curantem, sed procuratorem, et, mediocris vite, persequi non excellentias.” His quidilibus ut Aristoteli placet, et michi, fit durabilior principatus. Ita tamen talem videri expedit, ut vere etiam talis sit. Simulatio enim, tot sub oculis hominum, quos
Abbreviated transcription (Latin):
Regia exuor maiestate.⁊. Cla¬
m̃is regia sceptrũq et diudema
cre de exꝑtis ponderosi ssiã Rerũ
sũt mhulciplici leuatꝰ faste hri
desinen Regnũ amisi. ꝓmo
quidem euafisti et nu dus et inge¬
tiniaufiagio enatasti solent
ReDici quere las preme notaq
solue̾. Regni felicitatẽ ꝓdidi
Seu felicitatẽ iifamł seu fe¬
licem mifam dici malꝰ hã fateor
ꝑdidisti seu uccũq siml falsam
felicicatem uamq miẜiam
legnũ fił ac potentias Regiasq
opes ꝑdidi. gaudend̃ ꝑdit̾is
que te ꝑdere poruissent. P Reg
ptate careo.. Et Regni curis
et casib quoꝵ tedio atq adio quid̃
solio excede̾ noluerũt quos ut uel¬
Let augustũ modestia Neronẽ me¬
tus impulit non nõ nilli etiam
excesserũt ut paulo ante memo¬
raui, Id qui uelle non potest sũe
nccitati saltem uictoriq suo gĩtis
agat ad eum stacũ in R aut łp̃
optcisse debuerit pͥmũ boni ci
notũ esse debet/ honesta consilia

Expanded text:
Regia exuor maiestate. Chlamys regia sceptrumque et diadema, crede expertis, ponderosissima rerum sunt: multiplici levatus fasce, queri desine. Regnum amisi. Immo quidem evasisti, et nudus ex ingenti fastigio enatasti: solent terre redditi querelas premere, votaque solvere. Regni felicitatem perdidi. Seu felicitatem miseram, seu felicem miseriam dici mavis, hanc fateor perdidisti, seu utranque simul falsam felicitatem veramque miseriam. Regnum simul ac potentiam, regiasque opes perdidi. Gaudendum perditis que te perdere potuissent. Regni potestate careo. Et regni curis et casibus, quorum tedio atque odio quidam solio excedere voluerunt; quod ut vellet Augustum modestia, Neronem metus impulit. Nonnulli etiam excesserunt, ut paulo ante memoravi. Id qui velle non potest sunt itati saltem victorique suo gratias agat, ad eum statum vi redactus, quem optasse debuerit. Primum boni animi votum esse debet, honesta consilia
Abbreviated transcription (Latin):
ñe tuũ in filentio pretentiq mẽoꝰ
int̾ioges/ mlt̃is te explicitũ at elap¬
sum malis inuenies Iam tutus uiu̾e
fictuees iam mori potentis n ͨ saug
masidus nͨ ueneno.
alidis artib spoliatus
sum .s As hle gͦ tyrãnidis
supertnt semia que ĩam tandem
lanissio artib abiecisti non est satis
deneno sum stipitem precedisse in¬
fidit tnanꝰ esse non desũo . ihõ¬
tana aite pͥuatus sum.. ubiqar¬
tes sunt compedes sibtatis ac ĩmo¬

Expanded text:
et in silentio preteritique memoriam interroges, multis te explicitum atque elapsum malis invenies. Iam tutus vivere, siccusque iam mori poteris, nec sanguine madidus nec veneno. alidis arcibus spoliatus sum. Adhuc ergo tyrannidis supererant semina, que iam tandem amissis arcibus abiecisti? non est satis venenosum stipitem precidisse, nfidit, tyrannus esse non desiit. Montana arce privatus sum. Ubique arces sunt compedes libertatis, at in mo
Abbreviated transcription (Latin):
spoliari quib illa relinquit᷑ tnͣs¬
quillior graciorq si sapiũt uita ẽ
quod illos minime lacuit sinõco¬
lapsiaut depulsi s et stantes et no¬
lences, aut imꝑio cecessere aut põ¬
tificatũ Iam sublimiorem Regnis
et imꝑñs reliquere In quib dx¬
clecianus clarũ nomen het qͥ sĩssũ
ultro ad imꝑiũ reuocatus spreuit
opes turbidis aucepsq fastigium
et q̃ sicũ ab aliis q̃rendq ccuitis ce¬
dib rursus oblacã ex ꝑtus exhorrũ
oleribus que in ortulo suo pͥuatus
sibi esse plantau̾ãt post habend cẽ¬
fuit .. Regia arce deteusus sum.¬
s. latentui illa discrimurũ ꝑ lena
etaitꝯ Incerque dudum cecus clĩ qͥbd
ueluc aureis mec minꝰ urgentib
ꝙͣ fulgidis mamneis atq cõmpedib
tenebatie quils nũc solutus lumĩe
ae delito quos fortũa sus aufferre
sequatibus solita est Illiꝰ circu¬
lacricis instabiles ludos uiaes.
Qb auarus adeo ut non auis

Expanded text:
spoliari; quibus illa relinquitur, transpoliari; quibus illa relinquitur, tranquillior gratiorque si sapiunt vita est. Quod illos minime latuit, qui non collapsi aut depulsi sed et stantes et volentes, aut Imperio cessere, aut Pontificatum iam sublimiorem regnis et imperiis reliquere. In quibus Diocletianus clarum nomen habet, qui, dimissum ultro ad Imperium revocatus, sprevit opes turbidas, ancepsque fastigium et quesitum ab aliis, querendumque tantis cedibus, rursus oblatum expertus exhorruitoleribus, que in hortulo suo privatus sibi ipse plantaverat, post habendum censuit. Regia arce detrusus sum. Latentium illa discriminum plena erat, inter que dudum cecus animi, quibusdam velut aureis nec minus urgentibus quia fulgidis manicis atque compedibus, tenebaris; quibus nunc solutus, lumine reddito, quod fortuna suis auferre sequacibus solita est, illius circulatricis instabiles ludos vides. Et quis avarus adeo, ut non auro
Abbreviated transcription (Latin):
si excellerent pulcrũ atq op tabile
Quid in oĩ puchrime rei excellentia
exoptan da sit non suꝑbie gͦ neq li¬
centie s uircutꝭ ex qua uã dyademo¬
ta Regum non ex gẽnus auitꝙ fi
nemõ tam auricũpidus aut głap
est qui neget. Quis aut̃ queso homii
nom didẽt intet hoĩes pͥncipatũ hũa¬
nitati debitũ non opib neq opu¬
lentũ hoĩem faciũt non ħuainum
magis atq itti nec meliorem certe
nec hoĩb alciorem S hic unius ex
młtis eridrib urĩs est excellentie ap¬
pecitu ꝙͣ in sua sede contemptã ubi
non est quecitis non uidentes cõse¬
ꝙ̃tiam teꝵ ueram ee cansaꝵ Sicut
enĩ it̾ diuites duucns Inter Robus¬
tos uirib inter formosos forma
Inter diẜtos eloquencia. Sie ꝓfecto
inter hoĩes huilitate precellitur.
Regia de sede cecidi. Si nco¬
lumis ꝑ raitũ solent enĩ qui sic deci¬
dunt perur / Regnoq simł acq aĩa

Expanded text:
Si excellere pulchrum atque optabile, Si excellere pulchrum atque optabile, quid ni omnium pulcherrime rei excellentia exoptanda sit? non superbie igitur, neque licentie, sed virtutis, ex qua vera diademata regum, non ex gemmis auroque fieri, nemo tam auri cupidus aut gemmarum est qui neget. Quis autem queso hominum non videt, inter homines principatum humanitati debitum, non opibus, que opulentum hominem faciunt, non humanum magis, atque ita nec meliorem certe nec hominibus altiorem? Sed hic unus ex multis erroribus vestris, est in excellentie appetitu, quam, in sua sede contentam, ubi non est queritis, non videntes consequentiam rerum veram et causarum; sicut enim inter divites divitiis, inter robustos viribus, inter formosos forma, inter disertos eloquentia, sic profecto inter homines humanitate precellitur. Regia de sede cecidi. Si incolumis, perrarum. Solent enim qui decidunt perire, regnoque simul atque anima
Abbreviated transcription (Latin):
habet ad regnũ non assuie ᷑ Ets
post Regnũ illi forte filiꝰ nat ꝰ fie
statiin Regno Ergno cedit necdẽi
priidentissimi uitẽ poͬͤ opiãti sũt
ut Idem aimꝰ simł ⁊ semel ppłm
curet ⁊ filium mr
De Regno amisso. lxxuiii.¬
egno excidi. Iam so lacii
genꝰ est filium nõ hete.
Regno excidi. Utilis casus ã p̾ci¬
pĩti se de bas salius in plano depõitꝰ
Et in ꝑicłosam alticudiem post tͥgͥai
Respiciens, Uidebis te Regni so lis
descendentẽ ad pͥuate uiee Req̾em
ascendisse. Et si nulla est sine secita¬
te iocunditas mulla selicittis ali¬
ꝙͣeo iocũ dius te aliꝙͣto ꝙ feliciꝰ atq
ita altiꝰ esse ꝙͣ fuertis.. Regno
depussus sum. habeto giticiam
depelsenti durũ aurib aĩo liquis
qd iuleo depussus eni es unde citit
abeundũ ee qd sponte de buertis courtꝰ
facis optanda uis equidm no
fleridt nam qͥs pudor hoicm natũ
aut Regnũ suꝑ hoĩes optare aut
se parẽm faccum hoib indignart

Expanded text:
habet ad regnum non assumitur, et si habet ad regnum non assumitur, et si post regnum illi forte filius natus sit, statim regno cecidit. Neque enim prudentissimi viri possibile opinati sunt, ut idem animus, simul et populum curet et filium. 79 DE REGNO AMISSO Regno excidi. Iam solatii genus est filium non habere. Regno excidi. Utilis casus: in precipiti sedebas. Salvus, in plano depositus, et periculosam altitudinem post terga respicens, videbis te, regni solio descendentem, ad private vite requiem ascendisse, et, si nulla est sine securitate iucunditas, nulla felicitas, aliquanto iucundius te, aliquantoque felicius atque ita altius esse abeto gratiam depellenti. Durum auribus, animo liquidum quod iubeo: depulsus enim es unde erat abeundum; quod sponte debueras, coactus facis. Optanda vis, equidem, non deflenda. Nam quis pudor, hominem natum aut regnum super homines optare, aut, se parem factum, hominibus indignari?
Abbreviated transcription (Latin):
uiolauit/ Non habes gͦ successorẽ
Regni non labebis cuoꝑ accuum
euersorem/ s ħẽbis ppłm tui noĩs
amatorem ⁊ cultorem tui memorẽ
lib̾tatis tͥ ꝑ secłã debitorẽ unde te
egisse fortuam bene credĩco et me
Sine filio rex sum.. Nũc hoẽstiꝰ
atq liberiꝰ Regna. Seꝑe amor filioꝵ
ab amore uirtutis añ deflexit
legisti ut apd̾ chophauin insulã
ingentẽ que longe tͣnsindiam in
orientalo sedec̾ acceano ꝑ cnsũ̾ sũ
dyamecrũ obiecto Bricaĩme rex
arbitrio ꝓpłi consentientis eligit᷑
uir et om̃ib opcimnꝰ nicħ sangius
nichil opes ꝓ sũt Om̃e suffitigiũ
de uirtute oricur ita ut nũꝙͣ in¬
dicõ fauor officiat sancta et feli
eleccio que ad nros Reges uti nã
ꝑuenissec neq malis peiores, et
peiorib pessuni succedentes orbem
tiaꝵ itradica ꝑ manꝰ nequicia ac
tamen nõ ꝑuemiat nͥ et señex ⁊ fi¬
hnĩs carens. ue aut eccitis fecuor
aut filii amor tnsu̾ sum quo non
expedit ann agat Itaq ecsi filium

Expanded text:
n habes igitur successorem regni? Non habebis tuorum actuum eversorem, sed habebis populum, tui nominis amatorem et cultorem, tui memorem, libertatis tibi per secula debitorem. Bene tecum egisse fortunam credito, et melSine filio rex sum. Nunc honestius atque liberius regna; sepe amor filiorum ab amore virtutis animum deflexit. Legisti ut apud Taprobanem insulam ingentem, que longe trans Indiam in orientali sedet Occeano, per transversum diametrum obiecta Britannie, rex arbitrio populi consentientis eligitur vir ex omnibus optimus: nil sanguis, nil opes prosunt, omne suffragium de virtute oritur, ita ut numquam iudicio favor officiat. Sancta et felix electio, que ad nostros reges utinam pervenisset, neque, malis peiores et peioribus pessimi succedentes, orbem terrarum, tradita per manus nequitia ac tamen non perveniat, nisi et senex et filiis carens, ne aut etatis fervor, aut filii amor, transversum, quo non expedit, animum agat: itaque et si filium
Abbreviated transcription (Latin):
solio descondi . Dice bã suꝑbie
ipudentio Sidam et ansentie
negligentes condicõis eẽ oblitũ
fastidire/ quos sis eẽ uelle qͣuo d ne¬
queas non possunt omes hoĩes Re¬
ges esse sic satis ẽẽ horẽs ꝙ nõ sui
Regniauidis sua sordet huamtit
quiescite Miseri bene secũ agiputẽt
hii qui Reges esse de sietint Euem̃
bori et scelerata in famie atq dt᷑q
ꝑiculis exposita quocuq se uterte
difficultatem scopulosꝙ teꝵ nau¬
fiaigia caca se uidet hinc erupisse
Regnum meum ad aliũ trtisatũ
doles. Non cuũ certe ẜ fortune
que si donare tibi iᵈ potuertit E ur
aufferre cũ uelit et cranfferte non
possit uide autẽ ne pretes tñsfetẽ¬
tis ualũ ͭͤ que so la sufficiens est
Alie etiam cause fuerũt eñsferedi
I. homo esse incipis Caest enm
Regum insolentia. ut ꝙ deus ẽẽ digt¬
buo ccedo si cunici eĩ essẽnt nõ
te ꝓderent. A ftmiliarib sum
miliaris amicus et ftimiliaris hos¬
tio dicitur quo ꝑicłm maiꝯuita hor

Expanded text:
solio descendi. Dicebam superbie impudentis, addam et amentie negligentis esse, conditionis oblitum, fastidire quod sis, esse velle quod nequeas. Non possunt omnes homines reges esse; sit satis esse homines. Quid non sui regni avidis sua sordet humanitas? Quiescite, miseri. Bene secum agi putent hi, qui reges esse desierint. Cum enbori, et scelerata infamie, atque utraque periculis exposita, quocunque se verterit difficultatum scopulos, rerumque naufragia circa se videt. Hinc erupisse Regnum meum ad alium translatum doleo. Non tuum certe, sed fortune; que, si donare illud tibi potuerat, cur auferre cum velit et transferre non possit? Vide autem ne preter transferentis voluntatem, que sola sufficiens est, alie etiam cause fuerint transferendi. Homo esse incipis: ea est enim regum insolentia, ut quod esse digbus, credo: si amici enim essent, non te proderent. A familiaribus sum miliaris amicus, et familiaris hostis dicitur, quo periculum maius vita hominum
Abbreviated transcription (Latin):
ip̃a deosculantes armoꝵo frtigia᷑
et sagitas tepenti cadaus nius
sanent᷑ hesura ꝓpetuo dehno euim
lra uiderie q̃ illa conteget ꝯsuẽtar
cicatcosaq corꝑa excipiens pdeila
Resticuet . Inflicto uulnẽ Ruc
aut illa ꝑte corꝑis trucus sũ.
De ꝑtib litigas coͣ illico reluturus.
De Rege sine filio. Ixxuii.¬
egnum est michi non filiꝰ
Idarũ ne tibi g ͦ sollicieudinũ
et curaꝵ Regni op̃us ⁊̃mposuit nsi
filii inst̃ põndꝰ acce sẜit sareinis
ur̃is de lectamĩ/ Et dulce ẽ nob̾is
sub faste fuctumbẽ nlłm publicũ
pondus regno graiuiꝰ nlła pͥuata
sarcina giauior ꝙͣ filiꝰ et si nulla
carior Tui Regnũ dimuctam
ullus est filiꝰ. Siũte cuito a
potes fuerũt qui uiuences n ͨͤ fuctes

Expanded text:
ipsa deosculantes, armorum fragmina et sagittas et tepenti cadavere edusanentur, hesura perpetuo; de his enim terra viderit, que illa conteget consumetque, cicatricosaque corpora excipiens, plana restituet. Inflicto vulnere hac aut illa parte corporis truncus sum. De partibus litigas, totum illico relicturus. 78 DE REGE SINE FILIO Regnum est michi, non filius. Parum ne tibi igitur sollicitudinum et curarum regni onus imposuit, nisi filii insuper pondus accesserit? Sarcinis vestris delectamini, et dulce est vobis sub fasce succumbere. Nullum publicum pondus regno gravius; nulla privata sarcina gravior, quam filius, etsi nulla carior. Cui regnum dimittam? Nullus est filius. Dimitte civibus potes. Fuer
Abbreviated transcription (Latin):
qr nẽpe non eligit Ideo pugnat e¬
ligati et confestun ꝓugna cessabte
pligar dico bonũ delle nãsi malũ
magie magisq certabit uicia em̃
interse pugnant semꝑ uirtutam
concordii sũma est.⁊ Aminꝰ m
ꝓtes scisus dissidet. Animum
ubi tiansquille honesteqs uolunt
hittine duaꝵ Reliquaꝵ alc̾am in
pattore ubiire escuant atq ĩpetꝰ
Altam subc̃ pcordia ubi cõtu pisten᷑
atq libidines duplex huiꝰ pelagi
tempestas. Quid agend igie tibi
sit uides fac. quos mẽniꝰ Ille cui
paulo ante menũ ꝓsuasie plebi
de subesse patricus in aĩm inducẽt
Quo impeciato urbem cissamm
duas ad unitatẽ salubri s silo
reduxit Et tu coge uł consisio uł
ui ꝑtes ĩ nobles pareie noblius
tamen demũ et non alo aa p¬

Expanded text:
 nempe non eligit, ideo pugnat; eligat, et confestim pugna cessabit; eligat dico bonum velle, nam si malum, magis magisque certabit: vitia enim inter sese pugnant, Semper virtutum concordia summa est. Animus in partes scissus dissidet. Animum ubi tranquille honesteque voluntates habitant; duarum reliquarum alteram in pectore, ubi ire estuant utque impetus, alteram subter precordia ubi concupiscientie atque libidines, duplex huius pelagi tempestas. Quid agendum igitur tibi sit vides. Fac quod Menenius ille, cuius paulo ante memini: persuasit plebi ut subesse patriciis in animum induceret, quo impetrato, urbem scissam in duas, ad unitatem salubri consilio reduxit. Et tu coge, vel consilio, vel vi, partes ignobiles parere nobilibus: tum demum, et non al
Abbreviated transcription (Latin):
dicendi ꝙuis et aliol sẜus Rochie
Recipiat inter uarias atis iact¬
co g Quasi tum des mt flutas
uite tue pupis consilii inops et ma¬
gistro destituta concuaitur naufra¬
gio ꝓxĩa in tu illam dũ nondum
manu clauus exĩdit. tuto aliquo
et salubri sistas in portu iaccio ꝙ
anchoris conquiestas pͥusꝙͣ te auni
tempestas oppssetie . flucuo p¬
positi inc̾tus . huñc pret᷑ ate
ꝑicula q̃ ĩnumerabłia ⁊ ĩnensa
sũt. Ip̃e quoque oris ħit ꝰ ꝓdit uã

Expanded text:
t alios sensus locus ille recipiat. Inter varias curas iactor. Quasi tumidos inter fluctus vite tue puppis, consilii inops et magistro destituta, concutitur naufragio proxima, ni tu illam dum nondum manu clavus excidit, tuto aliquo et salubri sistas in portu, iactisque ancoris conquiescas, prius quam te animi tempestas oppresserit. Fluctuo, propositi incertus. Hinc, preter anime pericula, que innumerabilia et immensa sunt, ipse quoq
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯdꝙ̃ est funesti non sentire
filis mucio lorict̃ penetrat non
aii Ille insi dltio suis se searmis
spoliet inuolabilis ferro est dispu¬
caitum hes amagistio quoᵈ durxo
puo quid se argueo uolumĩe neie
ledi posse nisi ledaitur a se ip̃o au

Expanded text:
ti, quodque est funestius non sentire. ti, quodque est funestius non sentire. tilis mucro loricam penetrat, non animum: ille, nisi ultro suis sese armis spoliet, inviolabilis ferro est. Disputatum habes a magno quodam viro, parvo quidem, sed arguto volumine, neminem ledi posse nisi ledatur a se ipso. Cu
Abbreviated transcription (Latin):
tes modo. unde gͦ iste ambages
de fortũa forfitan antibi fidem
ꝙ uix ulli unꝙͣ fecit an suos po¬
losũ nũe fica terensquillieate
fallax mũc fluctib alcis minax
nũc horrendei naufragñs nede hoc
quid ip̃o si qua tibi exꝑieñ Rer
ip̃a et uirtus que te inter ‸ͣͤrta
certũ fciciat certa est eũ te totum
dederie ꝓuisa oĩa nchil e ãbigui
Ambiguus status ẽ michł.
At non ambignus deo ⁊d sat est Ill
te ip̃m fidens cirde/ Et dic ei en
manib tius sortes mee. Idcũ pie
feceris pone metũ pone ãbitigui¬
tatẽ pone sollicitudinem Ille seiẽ
salutis amatissimꝰ gubiator est
quis refert an uĩam uector igno¬
iet si magistio nauigii notã esti
De Uolnerib acceptis. lxxui.¬
ułnerib cruciorgiti¬
uissimis ti d si ñe tue dol¬
nus aspicias ꝙͣ tibi hoc leuia uide¬
ancur/ E uos de licatissia corpora
insẜribles pene cũas habetis alt̾a
uri pte niehil altera pati oĩa ꝑiti

Expanded text:
tes modo. Unde igitur iste ambages? tes modo. Unde igitur iste ambages? De fortuna forsitan. An tibi fidem, quod vix ulli umquam fecit? An suos polosum, nunc ficta tranquillitate fallax, nunc fluctibus altis minax, nunc horrida naufragiis? Ne de hoc quidem ipso, si qua tibi experientia ipsa et virtus, que te inter incerta certum faciat, certa est, cui cum te totum dederis, provisa omnia, nil erit ambigui. Ambiguus status est michi. At non ambiguus Deo. Id sat est: illi te ipsum fidens crede, et dic ei: “in manibus tuis sortes mee”; id cum pie feceris, pone metum, pone ambiguitatem, pone sollicitudinem. Ille scit salutis amantissimus gubernator est. Quid refert an viam vector ignoret, si magistro navigii nota est? 77 DE VULNERIBUS ACCEPTIS Vulneribus crucior gravissimis. O, si anime tue vulnus aspicias, quam tibi hec levia videantur! Sed vos delicatissima corpora, insensibiles pene animas habetis, altera vestri parte nichil, altera pati omnia para
Abbreviated transcription (Latin):
unũ uelle corꝑis qd bo ͫ utiq sic
utria est. ubi hoc inꝙͣ feceris ptet
ãi quietem rep optimã unifor̾tas
nec sepe ulla n ͨ metu nͨ merore mu¬
tandu nec gaudio Res quid̃ uen̾a l
et paucop hõim que apd̃ ueteres
gircos in socirite apud ur̃os ĩ lelio
nr̃is axito Anchonio et surelio
Sisexandronꝰ De timbiguo sta
npagos andes est queso de quo
an spnenda que fuguit᷑ et nũllam
in ꝓͣspis spemi habenduam an ⁊̃ euica¬
biles casus eẽ s tollerabiles nec
flatu quid s frangi posse forcu
Et hec oĩa certa sũnt  Simbi¬
guo in statu põitus ꝙ de me futui
nestio. . ubi qñ quałt morari
ambigere quidem potes mori aut̃
oportere / nec male moriposse qui
usq in finem bñ uix̃it nec eito
mori qui quib uis in spacns uite
uiri bom munꝰ impleuit ułsi nõ
is non licuie ac spem dedit nec a¬
libi ꝙͣ in patria / qui nũd omẽm
pacriam sͣͥ fecit. neq alibe ꝙͣ in
exilio qui ueram suspririt dd pa¬
triã dubitare nni de sipis nullo po¬

Expanded text:
unum velle ceperis, quod bonum utique sit varia est, ubi hoc, inquam, feceris, preter animi quietem, rerum optimam, uniformitas nec spe ulla, nec metu, nec merore mutanda nec gaudio, res quidem venerabilis et paucorum hominum, que apud veteres Grecos in Socrate apud vestros in Lelio is, Marco Antonino et Aurelio Alexandro. 76 DE AMBIGUO STATU Quid est, queso, de quo an spernanda que fugiunt et nullam in prosperis spem habendam, an inevitabiles casus rerum esse sed tolerabiles, nec flecti quidem sed frangi posse fortunam? At hec omnia certa sunt. Ambiguo in statu positus, quid de me futurum nescio. Ubi, quando, qualiter moriaris, ambigere quidem potes; mori autem oportere, nec male mori posse qui usque in finem bene vixerit; nec cito mori, qui quibusvis in spatiis vite viri boni munus implevit, vel, si id non licuit, at spem dedit; nec alibi quam in patria, qui mundum omnem sibi patriam fecit; nec alibi quam in exilio, qui veram suspirat ad patriam dubitare, ni desipis, nullo po
Abbreviated transcription (Latin):
male se ħent̾is aĩ fluctuaco est uͣt
enm corpꝰ egrũ sepe thoro uoluit᷑
Suc eger lũꝰ ꝯsi sns agitat de quo
abest qnmelis spetem de spie uielis
ꝑtinatiter inhelente quisi cõu̾gus
fuĩt ad uir ͥ in hñs forsicã ꝯstans
erit ꝙͣ d hoĩe uario nlłis se unfilno
applicante qui et si bomi aͥs incepit
non consistes neq ꝑseu̾abit ⁊docilis
stare. Et fieri pt ut de hoe ĩtellige᷑
liceat sonesce ł obseurũ ꝙ tota uita
elebitur ad agentib modo eĩ hoc miͣ

Expanded text:
o est. Ut enim corpus egrum sepe thoro volvitur, sic eger animus consiliis agitatur; de quo abest, quin melius sperem de homine vitiis pertinaciter inherente, qui si conversus fuerit ad virtutes, in his forsitan constans erit, quam de homine vario, nullis se consiliis applicante, qui, etsi aliquid boni inceperit, non consistet, neque perseverabis, indocilis stare. Et fieri potest ut de hoc intelligere liceat Senece illud obscurum quod “tota vita elabitur aliud agentibus”. Modo enim hoc, m
Abbreviated transcription (Latin):
accum reris. Caue tu succubuissẽ for
Prectis ꝙͣuis doleas patriã ceccdis¬
Reliquie ad feliciora t̃p̃a Re ẜuare
satagace factis oprs non lamẽtis
est ubi fit ip̃a etiã fuga. Laudiblis
audisci ut terentio uartoni ciu

Expanded text:
actum reris, cave tu succubuisse fortuactum reris, cave tu succubuisse fortupietas: quamvis doleas patriam cecidisreliquie, ad feliciora tempora reservare satage, factis prius, non lamentis. Opus est ubi sit etiam ipsa fuga laudabilis audisti ut T
Abbreviated transcription (Latin):
est sub fredederico imꝑatore birba̾
et ĩmam Quid tu gͦ tuam pac̾am
Rebaris exemptam̃ imꝑio fortuẽ
Cui ur̃bes maxie acq imꝑia sbes¬
sent an usq ad eo te fefellit amor
drlem unam ꝙ tu Ibi natus eẽs¬
tibi finges ĩmoret lem cũ sit mnũ¬
dus lpͣe mortalis Celũmet ac t̾ici
muontes ⁊ Maria moueẜuntur ot
cieata de nichilo in nichilã R digẽt
Tu Ruisse tuam patriam aut nurare
aue quereris Sũt ꝙ paulo ante dice¬
bam ut hoĩb sic urbib morte sue
non tcum ciebre ille quidem ꝙ ⁊ pau¬
cõres uebes ⁊ diut᷑nores tiui ses mor
titꝯ̃ gbuoxie non sunt eĩ soli hoĩes
Et p̾cer aĩos hũana cuncta morta¬
lia.Patria mea Ruit.. Resut¬
ge forsitan nam et alique frexerũt
Et quibuss cecidisse materia fuit
feliciꝰ resurgendi/ nempe hodiẽ Eo¬
gũcum et mẽdiolanũ sedib suis stas
dic medio lano ꝓrima laudũ põpen
ultĩa ut aiint mutauit locũ in sd

Expanded text:
est, sub Federico imperatore barbaro est, sub Federico imperatore barbaro et immani. Quid tu ergo? Tuam patriam rebaris exemptam imperio fortune, cui urbes maxime atque imperia subessent? An usque adeo te fefellit amor, ut urbem unam, quod tu ibi natus esses, fingeres immortalem, cum sit mundus ipse mortalis? Celum ruet ac terra, montes et maria movebuntur, et creata de nichilo in nichilum redigentur: tu ruisse tuam patriam aut miraris, aut quereris? Sunt, quod paulo ante dicebam, ut hominibus, sic urbibus mortes sue, non tam crebre ille quidem, quod et pauciores urbes et diuturnioris evi sunt, morti tamen obnoxie; non sunt enim soli homines, sed preter animos, humana cuncta mortalia. Patria ruit. Resurget forsitan. Nam et alique surrexerunt, et quibusdam cecidisse materia fuit felicius resurgendi: nempe hodie Saguntum et Mediolanum sedibus suis stant, at Mediolano proxima, laudum Pompeii ultima, ut aiunt, mutavit locum iisdem
Abbreviated transcription (Latin):
erit extia muros pat̾e rep̾hẽsun
Sic inuecitũ semꝑ ꝑuicatia aios
ingente intimini . et te nunc te
aritatum dicis. Et tibi ur̃bs tota
non sufficit. Cui nisi obsideris forte
pars minia domus forsan una suf¬
fice̾t. Quod maxĩo studio sic eueñt
solet. Qq fere om̃is obsidio breuis
adest loci solamen. ac temꝑis eq̃ui¬
mitas sola deest ut lugeritis. et q̃¬
urã est. De patria euersa. lxuiii.
iud ꝙ euersa funditus.
est in pacria.⁊. An nõ for¬
tunas quaꝵ  diex hũs quas paulo
ante noĩabam et siles aliarum
ĩnumabiliũ audusti Tẜrum et
Thebas et ꝑ sepolim ꝑfici regni
cciput eucie Silexander Macedo qd
młretis ad suggescũ stort unius
magne urbis tenius fortuna. Tio¬
iam eu̾tit Aigamenion Sagueum
Hambal Cartaginem acq mimã¬
Tytus aliasq alii rõmam nlłꝰ
in tantũ dirie s senect ꝯ accruut
ciuilib aduita discordnõ et quid
refert quis eu̾cerio ꝙ constet eupẽ
Rulne chedio lauenẜ Recentor stͣ

Expanded text:
 extra muros patrie deprehensum. Sic invetitum semper, pervicacia animos urgente, nitimini. Et tu nunc te arctatum dicis, et tibi urbs tota non sufficit, cui, nisi obsidereris, forte pars minima, domus forsitan una sufficeret; quod maxime studiosis evenire solet. Quid, quod fere omnis obsidio brevis est? Adest loci solamen ac temporis; equanimitas sola deest. Ut lugeatis et quvestra est. 69 DE PATRIA EVERSA Quid, quod eversa funditus est patria? An non fortunas quarundam, ex his quas paulo ante nominabam, et similes aliarum innumerabilium audivisti? Tyrum et Thebas et Persepolim, Persici regni caput, evertit Alexander Macedo, quod mireris, ad suggestum scorti unius. Magne urbis tenuis fortuna est: Troiam evertit Agamemnon, Saguntum Hannibal, Carthaginem atque NumanTitus, aliasque alii. Romam nullus in totum diruit; sed senectus attrivit, civilibus adiuta discordiis. Et quid refert quis everterit, quam constet eversam? Ruine Mediolanensis recentior fama
Abbreviated transcription (Latin):
dtq pessundat. An uo n ͨ ꝓpħam
illum querulũ audiustis. Et
congregabit inquit q̃i arenam
ecip̃tilutate et ap̃o de regibus
triumphabit iet gbrãni tidicli
eius erũt coaptate añn fortune
seu dine potiꝰ uolũ tati, et cauete
ridiculum fedũq illud exͫ dyomsii
tyrãno ꝑ pessimi qui patria pulsꝰ
in exilio pueriliũ litiꝵ sco las tenu
poĩto honesti iustũm atq equi iuris
impaciens. Tyrãmdem amissa
ualde doleo. Qtũ doleres iuste
aliena. Tyrãmde me deiecto geti¬
iuter fero. feres leuiꝰ si causam
libres multi quidem tyrãnoꝵ solo
noĩs odio ceciderũt płes tñ certatã¬
dendi causas h̃uisse notissimũ est.
Et cotidie sic notiꝰ apd ristotilẽ
alieno sen alno illatas ab uxorsb¬

Expanded text:
et pessundat? An vero non Prophetam et pessundat? An vero non Prophetam illum querulum audivistis: “Et congregabit, inquit, quasi arenam captivitatem. Et ipse de regibus triumphabit, et tyranni ridiculi eius erunt?” Coaptate animum fortune, seu divine potius voluntati, et cavete ridiculum fedumque illud exemplum Dionysii tyrannorum pessimi, qui patria pulsus, in exilio puerilium literarum scholas tenuiroposito, honestique inscium atque equi iuris impatiens. Tyrannidem amissam valde doleo. Quantum doleres iuste aliena? Tyrannide me deiectum graviter fero. Feres levius, si causam libres; multi quidem tyrannorum, solo nominis odio ceciderunt; plures tamen certas cadendi causas habuisse notissimum est et quotidie fit notius. Apud Aristotelem alienis, seu aliis illatas ab uxorib
Abbreviated transcription (Latin):
non ascendisses/ nunc qͥlic̾cũq
descendisse bonũ oĩno qr iu̾stum
Apud inferos exelamantẽ dis¬
ate iusticiã mhponiti audite. Et
me apud suꝑos exorantẽ discite
iusticiã uł eoacci. hec enĩ tẽpes¬
tuia hic utilisq ini respuitus
Illa tiba admonicõ utiq serci
est frustra eiũ discit᷑. qd fiere
ampliꝰ non potest/ Ponite uo
iam timentes aĩos suꝑbumq
ferox duandi uotũ ponite. Et
si non priꝰ salcem post tyrãma
amissam cyrãni esse de fimite
et opeande qd iam assequi non
potestis finem facite, si non
iustie salcem saltem uerecũdie
hoc p̾state ac mutatis morib
et nouo hicumentis assumpto
amissione diuiciaꝵ diciores stĩ
ꝙͣtũ fortuẽ detrahit᷑ tantũ ai̾
addidesse uideanum nuꝙͣ ne g¬
adilcistis ue non solus Ille rex
ec in t̾ici. manũ mun̾ ĩb sus
plenam. Et extendit ⁊ reerahie
acltis seꝑe iustis semꝑ ex causis
tpranniũ. et gens gentẽ deicit

Expanded text:
non ascendisses. Nunc qualitercunque non ascendisses. Nunc qualitercunque descendisse, bonum ideo, quia iustum,apud inferos exclamantem: Discite iustitiam moniti. Audite et me apud superos exhortantem: “Discite iustitiam vel coacti”. Hec enim tempestiva, hic utilisque ni respuitur, illa ibi admonitio utique sera est: frustra enim discitur, quod fieri amplius non potest. Ponite vero iam tumentes animos, superbumque et ferox dominandi votum ponite, et, si non prius, saltem post tyrannidem amissam, tyranni esse desinite, et optandi, quod iam assequi non potestis, finem facite; si non iustitie, saltem verecundie hoc prestate, ut mutatis moribus et novo habitu mentis assumpto, amissione divitiarum ditiores facti, quantum fortune detrahitur, tantum animis addidisse videamini. Nadvertistis, ut non solus ille rex et in terra, manum muneribus suis plenam et extendit et retrahit, occultis sepe, iustis semper ex causis, tyrannum, et gens gentem deicit
Abbreviated transcription (Latin):
uerlem dampnosam młtis om̃ib
adiosam. Tyrãidem exiu
nis omib tyrãns ul ncognieas
uł inuisas qui margaritis ac pur¬
pura obuo luti hũaneate int̾m̃
ac uictutib nudi sũt.. Cmes
inͥ tyrãmdem extorẜunt.. Lib̃¬
tatem sͥ debieam receꝑunt uitã
tibi in de bicã relinquerũt. hanc
cu cuuib cuis dbes. qui tibi preter
odiũ inchie debent ita ꝓ gr̃lippactõe
q̃rimoniam institius, ac iãpͥdem
mos iste ꝓcirbuit. qui fecitũ¬
riam querat᷑ qui passus est si¬
leat.. Longa cyrãnide spoliat
sum. Seriuerũt sͥ quib forsi
can/ te ẜuire digneꝰ fuit/ nunc
ĩuuiriam longi ⁊ iiusei ẜuicii fiẽ
uoctis cũ iusticie pͥncipiũ r̃iustiẽ
finis sic ut si młtoꝵ calamita¬
tes ppłoꝵ uniꝰ hoĩs pauisse li¬
cenciã curpe fuit pulcrum sie
paste̾ desũsse/ Deq hoc conqueri
impudicitie sis extreme. Lon¬
ga tyranide sum deiectus.. Sp̃o¬
to descendisses meliꝰ optime uero

Expanded text:
utilem, damnosam multis, omnibus utilem, damnosam multis, omnibus odiosam. Tyrannidem exui. nis omnibus, tyrannis vel incognitas vel invisas, qui margaritis ac purpura obvoluti, humanitate interim ac virtutibus nudi sunt. Cives michi tyrannidem extorserunt. Libertatem sibi debitam receperunt, vitam tibi indebitam reliquerunt: hanc tu civibus tuis debes, qui tibi preter odium nichil debent; ita pro gratiarum actione querimoniam instituis, at iam pridem mos iste percrebruit, ut qui fecit iniuriam queratur, qui passus est sileat. Longa tyrannide spoliatus sum. Servieruervire dignius fuit; nunc iniuriam longi et iniusti servitii finem vocas, cum iustitie principium iniustitie finis sit, ut si multorum calamitates populorum unius hominis pavisse licentiam turpe fuit, pulchrum sit pascere desiisse, deque hoc conqueri impudentie sit extreme. Longa tyrannide sum deiectus. Sponte descendisses melius optime vero
Abbreviated transcription (Latin):
n poroditus fum ilagioq incor fitus¬
dibus ꝙͣ ꝓprris tangor incõmodĩe¬
⁊ pre id quid ac magnifice/ Nam
et Affricamnꝰ Ille cuiꝰ ꝓxime meĩni
se t̾iritũ nõ tã mortis metu ꝙͣ nisi¬
diatũ a suis Apd Ciceronem dicit
umptñ neuero nimium tangidebes
qñ eñĩ icc iacca sors est ut lucrum
ac ꝑfidia ꝓditoris bona fides dapͣqͣ
si ꝓditi eligi utrũ mallẽ. Pro¬
dicor me fẽfellit. Plus ille fibi
nocuit ꝙͣ tibi Te ꝓdidie se ꝑdidie Te
pupugit se confddit Te dum spoliat
se ꝓornnt Tibi eni regnũ forte uel
cius ꝓdutore nil turpiꝰ so lui dec
cuius o bscenitas ut et qui arcisiͦ
huiꝰ infamiam Et formidet
drodicus sum Proderit forsitã
Didiscerũt.
yrannidm amisi.
tile dampnũ est amusisse Etgͣ
ꝙͣto est utiliꝰ tỹrãmde amisisse. Et¬
si enm ut dioi cũ de Rege sine filio
texuere Tẜrãmdis ĩuiscicia siml
et nouicas odiosa est Tprãni¬
dein deposu.. Sarcinam rer pil
grauem tibi ꝑicłosam  ulłi bono

Expanded text:
 Proditus sum magisque meorum fraudibus, quam propriis tangor incommodis. Pie id quidem ac magnifice. Nam et Africanus ille, cuius proxime memini, sese territum, non tam mortis metu quam insidiarum a suis, apud Ciceronem dicit. Veruntamen neutro nimium tangi debes, quando enim ita iacta sors est, ut lucrum ac perfidia proditoris, bona fides damnumque sint proditi. Elige utrum malis. Proditor me fefellit. Plus ille sibi nocuit quam tibi: te prodidit, se perdidit, te pupugit, se confodit, te dum spoliat, se perimit. Tibi enim regnum forte vel tius proditore, nil turpius sol videt, cuius obscenitas tanta est, huius infamiam reformident. Proditus sum. Proditus es didicerunt. yrannidem amisi. Si utile damnum est amisisse regnum, quanto est utilius tyrannidem amisisse? Etsi enim, ut dixi, cum de rege sine filio texuere; tyrannidis iniustitia simul ac novitas odiosa est. Tyrannidem deposui. Sarcinam Reipublice gravem, tibi periculosam, nulli bono
Abbreviated transcription (Latin):
siderio succumibe̾ s amicũ mentetõ¬
plecte quem tibi nec dicessus eri¬
piat nec mors ep̃a. Aimicii
dulas absentiã amare feio. ꝑ
modo et moliores ꝑtes aĩ presenti
uirtute consõ lida amaruisculah
quã defles absentia. forsan in ep̃e
cariorem tibi amicum. et amier p¬
sentiam effecerit dulciorẽm.
raui naufiagio ⁊ accatꝰ sum.
Maris tu in memorasi
nau firigium aĩ aut̃ siles quasi uo
uł. est tempestas illa cupidinũ et af¬
feccuum seu uencoꝵ Repugnancia q̃
nos tensis. concupĩẽ speiq uelis gũ¬
b̃naculo mentis excusso constãtĩeq
anchoris in alco ꝑdicis ꝑ oẽs litoꝵ
flexus ꝑ que om̃ia maria cirquoluit
iᵈ te naufiagiũ in hoc traxit Tolle
cuprdicatem nauigacõem ⁊pam aut
certe ꝑicłin nauigandi in agna ex
ꝑte sustuleris, Illa non in naues soͫ
s in scopulos et in mortem cogit mi¬
seros. Itaq fere dẽs qui suis auspicus
in mari ꝑemit prius in aĩo periẽre

Expanded text:
siderio succumbere, sed amicum mente comsiderio succumbere, sed amicum mente complectere, quem tibi nec discessus eripiat, nec mors ipsa. Amici dulcis absentiam amare fero Perfer modo, et molliores partes animi presenti virtute consolida; amariuscula enim hec quam defles absentia, forsan in tempore cariorem tibi amicum, et amici presentiam effecerit dulciorem. ravi naufragio iactatus sum. Maris tu michi memoras naufragium, animi autem siles, quasi vero ibi est tempestas illa cupidinum et affectuum, seu ventorum repugnantia, que vos tensis concupiscentie speique velis, gubernaculo mentis excusso, constantieque ancoris in alto perditis, per omnes litorum fluxus perque omnia maria circumvolavit. Illud te naufragium in hoc traxit; tolle cupiditatem, navigationem ipsam aut certe periculum navigandi, magna ex parte sustuleris. Illa non in naves solum, sed in scopulos et in mortem cogit miseros. Itaque fere omnes, qui suis auspiciis in mari perierunt, prius in animo periere,
Abbreviated transcription (Latin):
studeat secũ tenet secũ ambulet h¬
tatur ꝙ face̾ ille non posset nͥ aĩo
fierent ut nõ oculoꝵ nec aurum
n ͨ manuũ nec pedũ iĩsterio ⁊ dige¬
iteuli mei absentem amicibis
negare qum ocuilis a liqd ꝑ lis sontia
detitihat᷑ aĩo autem nichil yͥmo nec
ceulus quoe ͦ ut p̾dixi Si tamẽ ami¬
acia uera. unde ⁊ illud apud eundem
poetam. et legunus ⁊ laudamꝰ pallas
Citero tp̃e in ẜplci quadam ⁊ẜalbũ
amicũ suũ in gallus sub Cesare mi¬
licantem non solum in aĩõ habere si
in oculis ferio se dicie.d. Amicas
abest mens.. Inc̾ dum nõ cogͦscit᷑
amicus nͥ abesse ceꝑit sicut cctis
in reb sic in amieiens copia ingẽs
guscum hebetat penuria acuit. siꝙ
magister amoꝵ int̾missionẽ amãti¬
bũs utilem dicit. Quib om̃ib ĩ pñcia
est uoluptas cur non ead utilia fit
amicis quoꝵ in uirͭ ͤiocundicas toͣ
est N cb sentie nullum sentit incõ¬

Expanded text:
studeat, secum cenet, secum ambulet hstudeat, secum cenet, secum ambulet hortatur; que facere ille non posset, nisi animo fierent, et non oculorum neque aurium, non manuum, neque pedum ministerio indigerent. Oculi mei abnegare quin oculis aliquid per absentiam detrahatur, animo autem nichil, immo, nec oculis quodammodo, ut predixi, si tamen amicitia vera est. Unde et illud apud eundem Poetam et legimus et laudamus, ubi Cicero ipse in epystola quadam, Balbum amicum suum in Gallis sub Cesarem militantem, non solum in animo habere, sed in oculis ferre, se dicit. Amicus abest meus. Interdum non cognoscitur amicus, nisi abesse ceperit, sicut cunctis in rebus, sic in amicitiis, copia ingens gustum hebetat, penuria acuit. Quod si magister amorum intermissionem amantibus utilem dici, quibus omnibus in presentia est voluptas, cur non eadem utilis sit amicis, quorum in virtute iucunditas tota est, que absentie nullum sentit incom
Abbreviated transcription (Latin):
in sensib est Et nichoiꝰ de hus ipĩs
porta loquebatur ubi aic̃ absente
absens auditq uidetq si id ita est
Cur non amicus absentẽ quoes ami¬
cum audret et ui debit inisi forte pu¬
gatores ad huiꝰ uisionẽ lascuue sũt
pro libito uagari ⁊ esse ubi uellut
nulla distantia nulla uix ꝓhibet
episto lari queq Remedio consultũ
t quo nestiõ an pncia ulla fitgͣcõr
Rome quid erat marcus cittrs dũ
ad qͣneũ eiceronẽ frc̃m silũ ꝓ cõsulo¬
tum disie adm̃istrantem sccibens
Tum tua inquis legote audire cã
as te stribo. cecum logui uideor Et
mox eũ as głie excessenciam eportã
efficatissinum sid id dicie in duuis
factisꝙ siue om̃ib fr̾nã eͥ aĩo fuiss
pnciam ne stio an Achenis an ubi
esset eppcurꝰ dum amico seribens
Sic fac in qͥt oĩatanꝙͣ speccet. Epi¬
curus certe in campanla ecat Sen¬
neus dñ Lucilium suũ in siciliad¬
gentem lictis alloguens ut secum

Expanded text:
in sensibus est: nichilominus de iis ipsis in sensibus est: nichilominus de iis ipsis Poeta loquebatur ubi ait: illum absens absentem auditque videtque. Id si ita est, cur non amicus absentem quoque amicum audiet et videbit? nisi forte purgatiores ad huiusmodi visionem lascivie sunt pro libito vagari, et esse ubi velint, nulla distantia, nulla vis prohibet. Epistolari quoque remedio consultum est, quo nescio an presentia ulla sit gratior. Rome quidem erat Marcus Cicero dum ad Quintum Ciceronem fratrem suum proconsulatum Asie administrantem scribens: “Cum tua, inquit, lego te audire, cum ad te scribo tecum loqui videor”, et mox eum ad glorie excellentiam exhortans. Efficacissimum id dicit, in dictis factisque suis omnibus fratentiam. Nescio an Athenis an ubi esset Epicurus dum amico scribens, “Sic fac, inquit, omnia tamquam spectet Epicurus”. Certe in Campania erat Anneus, dum Lucilium suum in Sicilia degentem literis alloquens, ut secum
Abbreviated transcription (Latin):
S si amitus non naturalit̾ tantũ
ses cuilit᷑ posfidet᷑ quid amicicie
nocet ab sencia quommꝰ tecũ ubi¬
cũq sic Aimicus sedeat ambulet
collacitur uł Iocbsa uł seria set
qͥd presens forte non face̾t ab sens fa¬
ciat nam si nil aluis iuberitis nͣ
que sunt ante oculos et sola nos pntia
de leccrarẽt breuis ad modũ uisio et an¬
gusta deleccac̃o ur̃a foret. Ami¬
ci absentis dulei de siderio laboro.
de qui amaris soliti escis la borare
non dulcib diccipe uero nũc ꝙ uolgi
amieoꝵ sepe ꝑuis offendit᷑ ut quos
optau̾is non amicos modo s fraties
aut filios ꝙ forte solitudĩs studio uł
occu pacõib tuis obscent obesse nõ nũꝙͥ
malis in ab sentia nl amarũ iulq¬
ꝙ pungat pret̾ de sideriũ qd dulce
tamen ne tu ip̃e quid̃ negas. di¬
lecti absenͣ me affligiti.C. Est ills
fateor cõmune mulieꝵ atq oñn młie¬
briter amantiũ quoꝵ delecacõ oĩs

Expanded text:
Sed si amicus non naturaliter tantum, Sed si amicus non naturaliter tantum, sed civiliter possidetur, quid amicitie nocet absentia, quominus tecum ubicunque sit amicus, sedeat, ambulet, colloquatur vel iocosa, vel seria? Et quod presens forte non faceret, absens faciat. Nam si nil aliud videritis, nisi que sunt ante oculos, et sola vos presentia delectarent, brevis admodum visio, et angusta delectatio vestra foret. Amici absentis dulci desiderio laboro. Atqui amaris soliti estis laborare non dulcibus. Accipe vero nunc, quod vulgi amicorum; sepe parvis offenditur, ut quos modo, sed fratres aut filios, quod forte sollicitudinis studio, vel occupationibus tuis obstent, abesse nonnumquam malis. In absentia nil amarum, nil quod pungat preter desiderium, quod dulce tamen, ne tu ipse quidem negas. Dilecti absentia me affligit. Est id, fateor, commune mulierum, atque omnium muliebriter amantium, quorum delectatio omnis
Abbreviated transcription (Latin):
rem consihiauit herodr̃ ꝙͣ ꝓ hne
dignũ amicitia iudieciuie eñ qui
tanta fide siu licet hostis amiticiã
coluisset cantaest uirtue etaun¬
cicie pulcritudo ut eciam an hoste
A lectes. Cogatq illumequarania
obul In memoria tibi sepeliẽs
ostu tua ubielam sepetecunꝰ sieti
ñꝙͣ totus obicrit qui sitobi forte
asifet ꝙͣ morte ꝑierit ⁊ lontuaa¬
micum sedoppimonẽ falsam ami¬
cicie ꝓdibistim
N ⁊ absentia AImicorum.
micorum torqueor absentia¬
mi. Eolet ⁊d quid euenres
qui amici mortem ferte didicori
aliꝙͣto faciliꝰ feret libsentiã nes
fiangel habicus quem non fugit
otrtus.. Abest mͥ optatissinuis
amicus dextiti manus dext᷑ ꝙ
oeulus meus abest .i Et simedi¬
turiabessent nltamen nõ ferdi
uio dicerem m̃c redibuẽ et tuci
ribi Restituetur integritas.s Sib¬
est aĩcus dimidia mei pars. di¬
mi diũ aĩe sue uirgilium uocat Cra¬
tius quod a młtis postea usurpa¬
tum Iam pridem in ꝓu̾bium uenis

Expanded text:
rem conciliavit Herodi, quam quod rem conciliavit Herodi, quam quod dignum amicitia iudicavit eum, qui tanta fide, sui licet hostis amicitiam coluisset. Tanta est virtutis et amicitie pulchritudo, ut etiam in hoste delectet cogatque illum quoque amare, obiit. In memoria tibi splendidus est tua, ubi tam sepe tecum sit, et nunquam totus obierit. Qui si tibi forte aliter quam morte perierit, non tu amicum, sed opinionem falsam amicitie perdidisti. 53 DE ABSENTIA AMICORUM Amicorum torqueor absentia. Solet id quidem evenire: sed qui amici mortem ferre didicerit, aliquanto facilius ferret absentiam nec franget abitus, quem non fregerit obitus. Abest michi optatissimus amicus, dextra manus dexterque oculus meus abest. Etsi irredituri abessent, nichil tamen non ferendum viro dicerem, nunc redibunt, et tua tibi restituentur integritas. Abest amicus dimidia mei pars. Dimidium anime fuit Virgilium vocat Horatius, quod a multis postea usurpatum, iampridem in proverbium venit.
Abbreviated transcription (Latin):
et illa reꝵ młtiformiũ iugis etq
eximitur quictui decitihũt cxoptato
siiꝰ in amicicia solum liberts ꝙ unũ
illi ꝓpecuũ ac stabile funaimelitu
illi seipio sus unuit. uc in mẽoriaeiꝰ
nec extinit anicifama meq uie
extingũrt qd sepionc̃ tias tidi uureꝰ
le lii non potestis cõueniri quid̃ esse
uultis et qr sũma non p̾tendic̾is /
media dispeeritis aut spnitis quasi
ut porsim sic uirtutẽ medioctem id¬
nec dni nec hor̃es sint laturi.ͦ di¬
mieum inͥ mors eripuit .s Aiui¬
a corpus mors eripere potest non
amiciciam/ nec amicũ sicut sunt
enĩ ex alloꝵ gene̾ que necmortin
fortune subracent s uirtuti q dna
hnanis in reb libłia et quẽcuna
illi sub sunt lib̾tate donare potens
est non esset tanti p̾cii amicdo fitã
facile ꝓdi posset. Sine anne
Remansi. ⁊ Si Rite tolis anici¬
cias nec tibi ueteres desitineerlo
ui unꝙ de fuerũt canici quin ex ho¬
stib tibi anucos aquid reaecoꝵ
pimo nichil magis auguiseũ cesa¬

Expanded text:
tiformium iugis atque eximitur, convictui detrahunt exoptato, si id in amicitia solum libras, quod unum illi perpetuum ac stabile fundamentum illi Scipio suus vivit, ut, in memoria eius, nec extincti amici fama, nec virtus extinguitur. Quid Scipionem tLelii non potestis esse, nec viri quidem esse vultis, et quia summa non prehenditis, media desperatis aut spernitis, quasi ut poesim, sic virtutem mediocrem nec Dii nec homines sint laturi. Amicum michi mors eripuit. Amici corpus eripere mors potest, non amicitiam nec animum: sunt enim ex illorum genere, que nec morti nec fortune subiacent sed virtuti, que una humanis in rebus libera, et quecunque illi subsunt, libertate donare potens est. Non esset tanti pretii amicus, si tam facile perdi posset. Sine amico remansi. Si rite colis amicitias, nec tibi veteres desunt, nec novi unquam defuerint amici, quin ex hostibus tibi amicos ea quidem reddit opinio: nichil magis Augustum Cesa