comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
in mist̾u̾s ẽ corpꝰ/ quid in oporteat
uno pollius maledc̃o nõ nuignd̃ nẽ¬
pe s expeccã d ẽ. Sine edificiũ tuũ
niat. ut añꝙͣ fugias opp̾marꝭ non
possũ pate q̃ iniuẽt mori maloR
as hoste forsitã infen̾dã mortẽ q̃
forte lata sit turpls ͤ nõ pt̃. cũ ħ
uoluntaria nõ possit ẽẽ insi turp̃¬

Expanded text:
inisteriis est corpus, quid ni oporteat uno polluis male dicto: non migrandum nempe sed expectandum est; sine edificium tuum ruat, ut antequam fugias opprimaris. Non possum pati que imminent, mori malo. Ab hoste forsitan inferendam mortem; que fortiter silata sit, turpis esse non potest, cum hec voluntaria non possit esse non turp
Abbreviated transcription (Latin):
argumẽta dĩo ocłisq ⁊ aurib hesisset̃.
Quot memoria yͣgnias rerũ tenes: ꝙͣ
multa legisti aut̃ iudisti. quot hystoa ᷤᷤ
audisti quib nõ ꝓbatũ t̾ s demõstia¬
cum esse dẽat. ita esse ut dic̃o ⁊ si non
dolorio omnẽ sensũ paciã eripi qd ip̃m
camẽ / ⁊ fieri posse ⁊ faccũ esse cõtendi¬
mus. at doloris. certe uictonã fẽn¬
diq ui̾lit̾ uries dari. Qutõ uero te plꝰ
huit .G. mariꝰ uir lrãrũ inops sũir¬

Expanded text:
argumenta, animo oculisque et auribus hesissent. argumenta, animo oculisque et auribus hesissent. Quot memoria imagines rerum tenes, quam multa vidisti aut legisti, quot historias audisti, quibus non probatum tibi, sed demonstratum esse debeat, ita esse, ut dico? Et, si non doloris omnem sensum patientia eripi, quod ipsum tamen et fieri posse et factum esse contendimus, at doloris certe victoriam, ferendique viriliter vires dari. Quid vero te plus habuit Gaius Marius vir literarum inops, s
Abbreviated transcription (Latin):
auduusti Doludiui plane ⁊ me¬
nõ mediocrẽ cicomi hẽo de cuiꝰ tri¬
bius exigius granis tres ĩgentes
aristas messuiiex quib culcu adhibi¬
to messis ubior naser q̃at. Riea se
stꝭ. plus ꝯtinent sensuũ ꝙͣ preten
michi dolorꝭ q̃relaꝵ tantisꝑ oblitꝰ.
unde elicis uehemẽtem ꝙͦ cogitacõe
rei ciuꝰ piã honestate atq ĩ illã a
reb alnis quibuscũq aĩ tociꝰ abscͣci¬
one multũ ⁊ dolori ⁊ molescus dĩ¬
bus posse remediũ a ferre Op̃t ẽẽ
magnoq sũ in dubio an liĩs oĩb
lematiul. sou tollatur dolor/ anferba
sint aĩõs occupancia/ auresq mulcencia ad
dolorem nichil Nberba coiꝑib nõ meder
fateor nͥ forsitan in cũctacoes ⁊ anilia car¬
mina fidei ad me̾nt᷑. At medent᷑ morbis a¬
minoꝵ/ quors ꝓftc̃o sanitas corꝑeũ dolorẽ
aut ex tinguit aut mitigat. nũꝙͣ si pa¬
ciã nulla esset tam multa de illa uiri
doccissum disseruissent. nũꝙͣ tot hꝰ to rei

Expanded text:
i plane, et menon mediocrem Ciceroni habeo, de cuius tribus exiguis granis, tres ingentesque aristas messui, ex quibus, cultu adhibito, messis uberior nasci queat. Ita se sunt, plus continent sensuum quam pretendmichi dolorum et querelarum tantisper oblitus. Unde elicis vehementem quoque cogitationem rei cuiuspiam honeste, atque in illam a rebus aliis quibuscunque, animi totius abstractionem, multum et dolori et molestiis omnibus posse remedium afferre. Potest esmagnoque sum in dubio, an his omnibus leniatur seu tollatur dolor, an verba sint animos occupantia, auresque mulcentia, ad dolorem nichil. Verba corporibus non medentur fateor, nisi forsitan incantationes et anilia carmina fidei aliquid merentur; at medentur morbis animorum, quorum profecto sanitas corporeum dolorem aut extinguit, aut mitigat. Nunquam, si patientia nulla esset, tam multa de illa viri doctissimi disseruissent, nunquam tot huiusce rei
Abbreviated transcription (Latin):
tulẽ. de quo suo loco diximꝰ qͥd spo¬
ce insr̃ eleg̾unt atq hĩc glõsi et
re apud crispũ atq ad id nasti ho¬
minẽ apd scm̃ illis ⁊ aflictũ senẽ
legimꝰ. ac uos inquietissiã aĩalia.
opĩanimi tã delicata tã p̃ceps lu¬
uuries urã ẽ. ut leuib ex causis nõ
dñs ur̃ obsequit᷑ iiuriã grauis sit
Dmagnis malis uictꝰ mori eligo¬
L Tedio uite credo familiari uicõ stul¬
da ẽ. letã libent̾. tristem ferũt pa¬
delcãnt᷑. Nl in reb leciꝰ ml dulciꝰ
⁊ uirtute. Illa ẽ q̃ molesta leuit
obseqͥa dĩgiti dura mollit/ ac mitigat
riõnie cessẽt p̃cipiciã ⁊ ad sũma
quilliꝰ. hũ aut̃ ałoꝵ flatꝰ atq an¬
gores hee nubes ⁊ ꝓoelle q̃ in sto¬
pulos fragilẽ cͣmibã trudũt esola
mori elegi R stulte eligꝭ ac sr̃be
edificõ ius lic̾e̾. in quo nõ ligna. nõ
lapides tu fecisci. in quo demq pret̾
scructiuũ nchil ẽ tuũ. id in suo lieitũ
dño om̃i non ius qui nõ in illo tm̃

Expanded text:
tulere, de quo suo loco diximus, quidam sponte insuper elegerunt, atque hinc gloriosi ac re, apud Crispum, atque ad id nasci hominem, apud sanctum illum et afflictum senem legimus. At vos, inquietissima animalia, ore, apud Crispum, atque ad id nasci holegimus. At vos, inquietissima animalia, inus vester obsequitur, iniuria gravis sit. Magnis malis victus mori eligo. Tedio vite credo, familiari vitio stulda est: letam libenter, tristem ferunt padelectantur. Nil in rebus letius, nil dulcius est virtute: illa est que molesta lenit, obliqua dirigit, dura mollit ac mitigat,erimonie, cessant precipitia, et, ad summam, nquillius. Hi autelle, que in scopulos fragilem vite cymbam trudunt, e solida mori eligi. Stulte eligis ac superedificio vis licere, in quo non ligna, non lapides tu fecisti in quo denique preter structuram nichil est tuum, id in suo licitum domino omnium non vis, qui non in i
Abbreviated transcription (Latin):
tibi p̃scrip̾ẜim abstinẽciã ⁊ oĩs excessꝰ
fugam. Notũ illud atq antiqũ uiri sc̃o
uirtutib corpꝰ edificãt. multũ ꝯfert
animo simul ⁊ corpori frena libcõmũ.
ac gule multos strauit luxuriã. ml¬
tos oppssit crapula. multos sõpnaml¬
tos obrietas sepeliuit. mulcoꝵ uite f̾¬
uor atq impetꝰ ⁊ furibũda licencia uo¬
rum abiit in furorem. D Timeo naͣlũ
in furorem ages Qd nã infert durũ
pt̃ esse nõ iniẜiu culpa enim caret q̃
obtigit facultas unũ facito / ut te fu¬
ror si uitari neꝙͥ in securo saltẽ statu
aĩe reꝑiat Innocens. si fure̾ ceꝑis aut
innocens resipiscens aut m̃ocens mo¬
rieris. Nulla etas. nulla stĩtas nulla
cuscodiã. sic m̾nocenciã conseruat ut
furor qͣlem inuenit talem reddit.
Ofure metuo Rheroas connites ac
reginas metius : an fascidis ħculem
⁊ aiacem ecubã e cassãdrã.an eo illo
gne̾ lucreciũ sꝑius ⁊ hempedoclem.

Expanded text:
iam et omnis excessus fugam. Notum illud atque antiquum: viri sancti virtutibus corpus edificant; multum conferunt animo simul et corpori frena libidinum ac gule. Multos stravit luxuria, multos oppressit crapula, multos somnus, multos ebrietas sepelivit, multorum vite fervor atque impetus, et furibunda licentia verum abiit in furorem. Timeo naturaliter in furorem agi. Quod natura infert durum potest esse, non miserum. Culpa enim caret, quobtigit facultas, unum facito, ut te furor si vitari nequit, in securo saltem statu anime reperiat; innocens si furere ceperis, aut innocens resipisces, aut innocens morieris. Nulla etas, nulla sanctitas, nulla custodia sic innocentiam conservat ut furor: qualem invenit talem reddit. Furere metuo. Heroas comites ac reginas metuis, an fastidis Herculem et Aiacem, Hecubam et Cassandram, an ex alio genere Lucretiam spernis et Empedoclem
Abbreviated transcription (Latin):
angłoꝵꝓ iudicẽ atq hom de quo stͥptũ
ẽ. neq hĩtabit uxea te malignꝰ neq
ꝑmanebũt iniusti aute oclõs tuos nõ
tñ lepsos horruisse seu fugisse si illoꝵ
is credo. Ilłi michi quid renũtiet᷑ scio.

Expanded text:
de quo scriptum est: “neque habitabit iuxta te malignus, neque permanebunt iniusti ante oculos tuos”, non tamen leprosos horruisse seu fugisse, sed illorum is credo, illi michi quid renuntient scio.
Abbreviated transcription (Latin):
sub imꝑio cesars uiu̾e̾t cũ filio suo
ip̃e autẽ fuitꝰ ad cesarẽ cõfugiẽ¬
dũ de q illiꝰ clemẽtia sꝑandi õmia.
net fefellit qd si turpe credidisset
cur nõ filiũ secũ uel benenõ bel ferro
uel morte qͣl ab eꝰ modi curpitudiẽ
lib̾asset. Cum manliꝰ torqͣtꝰ sic lau¬
datꝰ su ꝙ filiũ ip̃e suũ qͥ contra prĩs
imꝑud pugnass ac uicisset occidãt

Expanded text:
lio suo ipse auctor fuerit, ad Cesarem confugiendi, deque illius clementia sperandi omnia, nec fefellit; quod si turpe credidisset, cur non filium secum vel veneno vel ferro vel morte qualibet ab eiusmodi turpitudine liberasset? Cum Manlius Torquatus sit laudatus, quod filium ipse suum, qui contra patris imperium pugnasset ac vicisset, occiderat
Abbreviated transcription (Latin):
a ⁊ uera ẽ sapiã iudeatur. ãsꝑice ut
qui alieno imꝑiõ parẽt subito loguit̾
iuissi age̾ solliciti ⁊ tristes raptni cõ¬
plicandꝰ sarcinulis inhiãt ut q̃ruli
qd predc̃m eis ante nõ fui̾t̾ indignã¬
res q abeut̃. ut sepe in t̾egũ uersi nucꝙ
nulla uia longior ẽ ꝙͣ mori. nulla du-¬
rior ut ꝑhibent infestiorqͣ la trid̃culis
nulla demq obscurior suspeccõr inc̾tõe
q̃ ut cucta cessarent c̾te ir remeabilis uia

Expanded text:
a et vera est sapientia, videatur? aspice ut qui alieno imperio parent subito longum iter iussi agere, solliciti et tristes, raptim complicandis sarcinulis inhiant, ut queruli quod predictum eis ante non fuerit, indignantesque abeunt, ut sepe in tergum versi, et nunulla via est longior quam mori, nulla durior, ut perhibent, infestiorque latrunculis, nulla denique obscurior, suspectior et incertior, que ut cuncta cessarent certe irremeabilis via
Abbreviated transcription (Latin):
bute hoc odiũ mirer. inisi mollicies
nẽs augetꝭ atq alitꝭ pauores ain nõ
uides ut magͥnã ꝑs mortalium ip̃m
nomẽ mortꝭ exhorreat qd qͥd ealiud
ꝙͣ nam ꝓp̾am horre̾ atqr ad odisse qd̾
natꝰ sis. quo nicħ int̾ hoẽs stulciꝰ
nicħ ingͣciꝰ in deũ ꝙͣ multi autem
nomẽ illud egre audiũt/ qd sp .i. aũt
int̾nã aurem pulsare debũat᷑: I nẽ¬
pe sine quo nõ est qui sensũ co¬
quisq reflectitur nõ ne sibi illico no¬
men mortꝭ occurrit:. s iefugits qͣi ꝑ
aurem mors irrũpat. ⁊ adi̾citꝭ añ
atq id cogitꝭ obliuisti: ꝙ mox sui me¬
memoriã uel iines inge̾t. Recusa¬
tĩs ecce mortẽ cogi tare. quã con¬
festim ⁊ cogitare op orcebit ⁊ pati
cuiꝰ passio facilẽ seq̃iet᷑. si cogita ͦ
p̃cessisset nũc situl in angustũs
alc̾a alt̾a exaspetat. omĩe enm mno¬
pinũ ⁊ subitum aĩa quatit eq̃ stul¬
stum est uel appetere ad frustrabł
uitare uelle qd neq̃as / eoq stultiꝰ

Expanded text:
 nisi mollities neres augetis, atque alitis pavores. An non vides, ut magna pars mortalium ipsum nomen mortis exhorreat? Quod, quid est aliudpropriam horrere atque id odisse quod natus sis, quo nichil inter homines stultius, nichil ingratius in Deum. Quam multi autem nomen illud egre audiunt, quod semper internam aurem pulsare debuerat, nempe sine quo non est, qui seipsum coquisque reflectitur, nonne sibi illico nomen mortis occurrit? sed refugitis, quasi per aurem mors irrumpat, et avertitis animum, atque id cogitis oblivisci, quod mox sui memoriam, vel invitis, ingeret; recusatis ecce mortem cogitare, quam confestim et cogitare oportebit et pati, cuius passio facilius sequeretur, si cogitatio precessisset; nunc simul in angustiis altera alteram exasperat: omne enim inopinum ac subitum animam quatit. Eque stultum est, vel appetere aliquid frustra, vel vitare velle quod nequeas, eoque stultius
Abbreviated transcription (Latin):
Inquilinꝰ es. qui fecit oĩa is est om̃i
dñs U dolore minis cogor ut moribe¬
sim R hic fortasẜ ad exꝑiẽ ͫͥ dolor da¬
tur / qui si molestꝰ ẽ esse pot̾it utilis.
Si incollãbilis longꝰ c̾te nõ erit. O¬
pecca dm̃i reuocantꝭ edicũ. Cũ uoca¬
cus fui̾s rñde nõ prius fixa est di¬
es tua quã nec anticipare fas nõ¬
est / nec differre po ᷝͤ poccupauert᷑¬

Expanded text:
inquilinus es. Qui fecit omnia, is est omnium dominus. Dolore nimio cogor ut mori velim. Hic fortassis ad experientiam dolor datur, qui si molestus est, esse poterit utilis, si intolerabilis, longus certe non erit. Expecta domini revocantis edictum, cusponde, et non prius. Fixa est dies tua, quam nec anticipare fas est, nec differre possibile; preoccupaver
Abbreviated transcription (Latin):
nec liceat redire cũq itmi̾s fit c̾ta ne¬
omib ad pͥmũ ducꝭ imꝑiũ it̾ ills
alacrit᷑ age̾. qd utiq uobis aut letis
aut cristib ꝑagend est. Ea res maxĩe
⁊ metũ mortꝭ munet ⁊ dolorẽ. sapi¬
nec securos modo s cupidos hĩe hre¬
abire uos faciet. Alioqn in ꝓuisis
⁊ in cautꝭ eueniẽt qd brato bruto suo
in eplĩs sus bere olim uaticinatꝰ est
cico. Opprimeniĩ inͥ crede brute inꝙ
sufficit ubicũq pos lapsus fui̾t ac¬
cũ est. Qualde nũt ⁊ mortẽ horreo
Railte radicata nõ facile diuellũtur.
differẽtia nu̾antes. q̃ ꝓ qualitate fru¬

Expanded text:
nec liceat redire, cunque itineris sit certa neomnibus ad primum ducis imperium, iter illud alacriter agere, quod utique vobis aut letis aut tristibus peragendum est. Ea res maxime et metum mortis imminuet et dolorem, nec securos modo sed cupidos hinc abire vos faciet; alioquin improvisis et incautis eveniet quod Bruto suo, in epystolis, vere olim vaticinatus est Cicero. “Opprimemini, michi crede Brute, inqsufficit: ubicunque pes lapsus fuerit, actum est. Valde nunc etiam mortem horreo. Alte radicata non facile divelluntur. differentia numerantes, que pro qualitate fru
Abbreviated transcription (Latin):
desisla oĩs sper̃ mortem corꝑis nõ
alit̾ ꝙͣ digssũ matutinũ enoct̾no qͦd
mameno ⁊ in comodo ꝓrsus hospicõ
tare cuꝰ hic tio r inde orit᷑ ꝙͣuis ..
formidati wlgo exitꝰ multi t̾dant᷑
scũt. Q mortẽ metuo Rmecũ hũc¬

Expanded text:
spes mortem corporis non aliter quam digressum matutinum et nocturno quodam inameno et incommodo prorsus hospitio tare: tuus hic timor inde oritur. Quamvis enim formidati vulgo exitus multe tradantur scunt.
Abbreviated transcription (Latin):
uagus a prẽ fiẽq mores capiat. qͦsͦ
tremor t̾ris qua ui maria alta tu¬
mestãt.⁊ nõ nosse uñ estꝰ ac tuõr
cremorq ac debilitas aĩorp. qb ue
remedus tẽꝑet᷑ est ꝰ cõpestat᷑ cumor
cremor ac debilitas roborẽ: ac firmẽ¬
neq cõpendnĩ hꝰ est scienti uo̾ sc̃ua¬
cuũ. cui nõ doceri expediãt s mom¬
D Stio ita eẽ neq de om̃ib qrebuã.

Expanded text:
vagus a patre fratreque mores capiat, quos vagus a patre fratreque mores capiat, quos tremor terris, qua vi maria alta tumescant, et non nossetremorque ac debilitas animorum, quibusque remediis temperetur estus, compescatur tumor, tremorque ac debilitas roborentur ac firmenneque compendii huius est, scienti vero supervacuum, cui non doceri expediat sed moneri. Scio ita esse, neque de omnibus querebam,
Abbreviated transcription (Latin):
denciã nõ rep̃hendo s laudo nẽo sibi
mulcũ fidat. inq oĩ difficultate nõ
as hoĩe s a deo sꝑet auxiliũ. At nõ
ita ut armatos uenturos sibi de celo
deos credat. malis forsã int̾d̾ nũꝙͣ c̾te
duunitas inhertib fauit. ut sub sidio
dignꝰsis qđ in te ẽ facito excitãs ꝯnt¬
stes ĩ aciẽ educendꝰ. Dreliqͣ insi fal¬
lor incelligoł unũ quero q̃ nã sũt
hec arma aĩq mẽoras: bñ hiam
cõcipio spem salutꝭ tue. int̾ asꝑitates
omm rerũ flere muliebre ẽ. Cõsul¬
tare autẽ inti/ obstare implorare
consiliũ atq auxiliũ id builẽ ẽ ⁊ ad
binçendi eficax. arma quid̃ ad ⁊ bellã¬
di artes ꝓ diu̾ sitate hostiũ multe ⁊ ua¬
rie sũt. nec ullũ phĩe munꝰ utiliũs
aut sancciꝰ ꝙͣ de hñs age̾. q̃ ut reor
aliqͣnto magꝭ ad uos ꝑtinẽt ꝙͣ nosse
ꝙͥ agant ascra . ꝙ natura iupr̃ in¬
tuens ꝓmitat quid sat̾no ic̃tꝰ
mars minet᷑. quos m̾turiꝰ int̾pres

Expanded text:
sed laudo. Nemo sibi multum fidat, inque omni difficultate non ab homine, sed a Deo speret auxilium, at non ita ut armatos venturos sibi de celo Deos credat; malis forsan interdum, nunquam certe divinitas inertibus favit. Ut subsidio dignus sis, quod in te est facito: excitandus, atucendus. Reliqua, nisi fallor, intelligo; unum quero: quenam sunt hec arma animi que memoras? Bene habet: iam concipio spem salutis tue, inter asperitates enim rerum flere muliebre est, consultare autem, niti, obstare, implorare consilium atque auxilium, id virile est et ad vincendum efficax. Arma quidem animi, et bellandi artes, pro diversitate hostium, multe et varie sunt; nec ullum philosophie munus utilius aut sanctius, quam de his agere, que ut reor aliquanto magis ad vos pertinent, quam nosse quid agant astra, quid naturam Iupiter intuens promittat, quid Saturno iunctus Mars minetur, quos Mercurius interpres
Abbreviated transcription (Latin):
cum mortꝭ induxit. ¶ Mortẽ metuo
Quichil ẽ metuꝰ qd a fert nccĩtas
nẽ. qui nalia enĩ odit aut metuit.
nãs nã ip̃am odi̾t oportet. aut
metuat insi forte partẽ ei alt̾a
amplecci licitũ ⁊ laudare. respide
alterã atq dampna̾e̾. quo nichil est
insolenciꝰ nõ solũ hõi cũ deo si hoĩte
int̾ sontaq uel cotũ recipiõuel toͫ
reicis amicidie si tñi grata doscet p¬
ẜis nõ eq̃ amiticie cultor atq ar¬
bit᷑ iudeare ¶mortem horreo R
Si ꝙͥ in morte mali ẽ. id ip̃m
metꝰ mortꝭ exasꝑat. At si nichil
mag ͫ ip̃e metꝰ ẽ malũ. Stultiͣ ẽ
malũ suã uel auge̾ uel face̾ nom̃
ip̃m morts horres. Ꝙnonĩ mortꝭ
infaine mortaliũ fecit infirmitas.
Si quid añii uiriũ messet nchilo
plus t̾roris esset in morte ꝙͣ in
mori tnneas ꝙͣ nasti/ ado lesc̾e sene¬
scere lesurrre sicire iugilare/ ꝯsopi¬
ri. qđ ulcinũ plane similuiũ mor¬

Expanded text:
tum mortis induxit. Mortem metuo. Nichil est metuendum quod affert necessitas nature; qui naturalia enim odit aut metuit, naturam ipsam oderit oportet aut metuat; nisi forte partem eius alteram amplecti licitum et laudare, respuere alteram ac damnare, quo nichil est insolentius, non solum homini cum Deo, sed hominibus inter se; itaque vel totum recipis, vel totum reicis amicum, ne, si tantum grata decerpseris, non equus amicitie cultor atque arbiter videare. Mortem horreo. Si quid in morte mali est, id ipsum metus moris exasperat; at, si nichil, magnum ipse metus malum est. Stultitia est malum suum vel augere vel facere. Nomen ipsum mortis exhorreo. Nomen mortis infame mortalium fecit infirmitas. Si quid animi viriumve inesset, nichilo plus terroris esset in morte quam imori timeas quam nasci, adolescere, senescere, esurire, sitire, vigilare, consopiri? quod ultimum plane simillimum mor
Abbreviated transcription (Latin):
bus suis pͥuat D linqͥ aĩo incipiol
O felix qͥ rem ncciã utq auĩt durissiã
sũ sensu sis obiturꝰ. Ddepe extasim
incurro le depe mortuꝰ reuiuistꝭ. O
Extasim sepe mortifa̾m exꝑior. Rhãt
plusꝙͣ sel ex ꝑirĩ nequis. nẽo em̃ plꝰ
ꝙ̃ seł moritur qd aũt optinũ mortꝭ
genꝯ e int̾ doctos ac ꝙpclaros uiros
aliqũ quesitũ ẽ. ubi Iuliꝰ cesar ĩter¬
tprẽ ex̾mo ut de illo st̾pcũ ẽ repẽte
linq̃ aĩo solebat. quã põnre ille sic ab¬
soluit. ut repẽcinũ at ĩopinũ int̾itĩ
pio uereq religioso luẽd ẽ ut sibi
nl repentinũ aus subitũ esse possit.
Et si quid tale mcidit aĩo celeritas
ipsa non noceat ⁊ prosit corpori:
¶e tociꝯ corpis dolõe ⁊ laugore dolor. c̃.xxii.
Oto corꝑe langues l̾ Si nõ
eruꝑiti. DToto corpore crucior ĩgẽõ

Expanded text:
bus suis privat. Linqui animo incipio. O felix qui rem necessariam, utque aiunt, durissimam, sine sensu sis obiturus! Sepe extasim incurro. Sepe mortuus reviviscis. Sepe extasim mortiferam experior. Hanc plusquam semel experiri nequis: nemo enim plus quam semel moritur. Quod autem optimum mortis genus esset, inter doctos ac preclaros viros aliquando quesitum est; ubi Iulius Cesar intertempore extremo, ut de illo scriptum est, repente linqui animo solebat, quam questionem ille sic absolvit, ut repentinum atque inopinum interitum pio vereque religioso vivendum est, ut sibi nil repentinum aut subitum esse possit, et, si quid tale incidat animo, celeritas ipsa non noceaDE TOTIUS CORPORIS DOLORE AC LANGUORE VARIO oto corpore langueo. Si non eruperit. Toto corpore crucior, ingens
Abbreviated transcription (Latin):
exꝑto didiscit. mortuũ ꝙ̃iuis int̾roga si¬
s agit᷑ in dubio bonis opiõĩb inhendi
tenend̃q poaiꝰ qd iocũd faciãt ꝙͣ qd me¬
corpori sui hostis curã ge̾ie pietas in¬
debita sin dissolui metuit minis car¬
cẽm ⁊ compedes suas amat ftultꝰ amor¬
¶ Timore mortꝭ exagitor. Rstulti
oñs mori metuut̃. neq id miror iqͥb
felicitas om̃is in corꝑe e. qd ex tingui
morte nõ est dubiũ. Iure ⁊̾ boni sui
finẽ pauidi cogit᷑ant. mesti iudent. llã
end̃ hoĩs hͦ est ut felix ẽẽ nolle neq¬
ant uirũ doctũ / ali nõ aliã corꝑis ꝙ
uisis mãtiꝑii cura ẽ. cui in custu at̃¬

Expanded text:
experto didicit. Mortuum quemvis interroga: sibus agitur; in dubio bonis opinionibus inherendum, tenendumque potius quod iucundum faciat, quam quod meorpori, sui hostis curam gerere pietas indebita. Sin dissolvi metuit, nimis carcerem et compedes suas amat stultus amor. Timore mortis exagitor. Stulti omnes mori metuunt, neque id miror: quibus felicitas omnis in corpore est, quod extingui morte non est dubium. Iure igitur boni sui finem pavidi cogitant, mesti vident: natura enim hominis hec est, ut felix esse nolle nequeat; virum doctum, cui non alia corporis quam vilis mancipii cura est, cui in cultu a
Abbreviated transcription (Latin):
uoluptatẽ dĩ boni finẽ. ⁊ ille quid̃ pau¬
corp. hee ferme oñm boces sũt qͣro sepe
tantꝰ  sonitꝰ ut pauce ille uoces ad¬
ortanciũ audiri neq̃ant. ⁊ custodes
ar̃tis ext̾riti / omissa defenfiõe fugam¬
cogitẽnt. In ho statu dubia dubĩd me¬
tantẽq prescons firmare añm o ne
racleontes qui cũ zenonis ep̃ceptorꝭ
sui de dolore smãi dolore uictꝰ abi¬
ce̾t᷑ a cleante ꝯdisciplo irridiꝰ mu̾it.
nõ inꝙͣ excidat s resistat inq arrepto
uestigio pedem figat. intelligẽs quid
⁊̃ reb serũ qͥd umbratile/ neq laruas
horreat. neq clamorib moueat᷑ c̾ta
dolore nichil insuignauiã ⁊ dolorẽ¬

Expanded text:
oluptatem boni finem; et ille quidem paucorum, he ferme omnium voces sunt: quarum sepe tantus est sonitus ut pauce ille voces adhortantium audiri nequeant, et custodes arcis, exterriti, omissa defensione fugamogitent. In hoc statu dubium nutantemque presidiis firmare animum oporracleotes, qui, cum Zenonis preceptoris sui de dolore sententiam dolore victus abiceret, a Cleante condiscipulo irrideri meruit. Non, inquam, excidat, sed resistat inque arrepto vestigio pedem figat intelligens quid in rebus verum, quid umbratile, neque larvas horreat, neque clamoribus moveaur, certus dolore nichil nisi ignaviam, vir
Abbreviated transcription (Latin):
nes aconitos ac scupẽtes dr̃e. ꝙ hic
inͥ cot ãins egimi ꝰ. oomedimꝰ bibi ꝰ
mali p̾cipua cã ẽ corpor iste quẽ q̃rerꝭ.
abigondꝰ in tpre scimulis indusine
freno ꝓuidẽ ͤ ne cuctãdo ad sĩgloriũ
sinẽ cum multitudiẽ rapiaris ¶ De¬
stu quacior libidiu. Rat qri¬
⁊ libidinẽ corpor gignit. gula
autẽ illã ꝑit: quid nuri ĩ fiłiam posi
ꝑentes sequi. Gulã c̾te ⁊ lup̃iã coẽs¬
ẽẽ uobis cũ belius / maxiẽq bestialẽ

Expanded text:
hic in tot annis egimus? Comedimus, bibimus, mali precipua causa est torpor iste, quem quereris: abigendus in tempore, stimulis industrie, freno providentie, ne cunctando ad inglorium finem, cum multitudine, rapiaris. stu quatior libidinum. Atqui libidinem torpor gignit, gula autem illam parit. Quid miri igitur, filiam post parentes sequi? Gulam certe et luxuriam communes vobis esse cum beluis, maximeque bestialem
Abbreviated transcription (Latin):
e decus. eũ .s. qui diuenã ac hũãnam
d se uint̾ nã. cot tantosq ꝓte passũ
cruciatꝰ/ ut q̃ pat̾is / illoꝵ collacõe faci¬
lia /ymo bero dulcia longeq suauiã
iudicari possint. ualidissimũ hͦ re¬
medii genus scrutantes cuncta pħi
nescierunt. ¶De furore metꝮ dolor.E.
ꝑiat metuo. Nobsta illi cogi

Expanded text:
am in se uniit naturam, tot tantosque pro te passum cruciatus, ut que pateris, illorum collatione, facilia immo vero dulcia longeque suavia iudicari possint. Validissimum hoc remedii genus: scrutantes cuncta, Philosophi nesciverunt. 115 DE FURORE Nimius dolor riat metuo. O
Abbreviated transcription (Latin):
suꝑbie mors ẽ semel audĩta forte¬
nec intellcã dũ repetũtur qiͣ trita
⁊ uolgata fascidias. Q ad quiosto itẽ
quid̃ in huĩs moiitꝭ te u̾satũ uideo ⁊ si
ab incepto ꝓcul. ad hoc enim mortẽ in¬
chilommꝰ horieo. Esunt q̃d noie ⁊
opiõe hõi maiora ꝙ̃ re. multa horroei
emũꝰ fua̾nt q̃ uicina stꝭ risui teme c̾dit᷑¬

Expanded text:
superbie mos est, semel audita, nec fortsuperbie mos est, semel audita, nec forte intellecta, dum repetuntur, quasi trita et vulgata fastidias. Acquiesco recte quidem: in his monitis te versatum video, etsi ab incepto procul: adhuc enim mortem nichilominus horreo. Sunt quedam nomine et opinione hominum maiora quam re; multa horrori eminus fuerant, que vicina sunt risui; temere credit
Abbreviated transcription (Latin):
uẽtũq aͥs apud illos fuit ꝙ egͥtudinẽ
tuã leuet. noli sꝑne̾ ⁊ dicere qđ in
tibi cũ cico̾ne metuebã ne a leonib
disteres. Et reua bbi nã pistari beari¬
ꝙ insi ubi pistes se̾ q hĩtant ĩ aq̃s
atq nẽorib . ubi fodi aurũ ubi gẽmas
legi. nͥ ubi hͦ nastitur. ille scatent
in t̾re uenis marsq lictoi̾d. bñ unͥ a
m̃tatorib ñ m̾tes uñ statuas ⁊ tabu¬
q̃ ⁊ si apud illos ꝓthesautꝭ abdita at
ab a lñs/ muenta sit ead tñ abaluis in
expͥssi ꝯ uel breuiꝰ postremo bel alit̾ dici
pñt. audiendi similia om̃ib spem da¬
tura successũ pautꝭ. ea ẽ ius corꝑis
ac uc̃te qd ⁊ in poeticꝭ elegãcissiẽ
flaccꝰ docet. ⁊ sepe alitꝰ atq alit ⁊ ali¬
notissiã renarrãt ꝭ. tanta uetustãtꝰ
nouitas tãta lux fulgid̾ tantꝰ formo¬
sis decor addit᷑. Nd̃ non hec iõ dix̾m
ꝑ alibi nõ possem. s qr tu hic ma¬
ti̾am obtulisti. nolo em̃i qͥ ignare

Expanded text:
ue aliquid apud illos fuerit, quod egritudinem tuam levet, noli spernere et dicere, quod indtibi cum Cicerone: “metuebam ne a lenonibus diceres”, et, re vera, ubinam piscari venarique, nisi ubi pisces fereque habitant in aquis atque nemoribus? ubi fodi aurum, ubi gemmas legi, nisi ubi hoc nascitur? ille scatent in terre venis, marisque litoribus. Unde, nisi a mercatoribus, merces? unde statuas ac tabuque, etsi apud illos pro thesauris abdita atque ab illis inventa sint, eadem tamen ab aliis in expressius vel brevius, postremo vel aliter dici possunt, audendi similia omnibus spem datura, successum paucis. Ea est vis ordinis ac iuncture quod et in poeticis elegantissime Flaccus docet, et sepe aliter atque aliter, et alinotissima renarrantis, tanta vetustis novitas, tanta lux fulgidis, tantus formosis decor additur, quod non hic ideo dixerim, quia alibi non possem, sed quia tu hic materiam obtulisti; nolo enim, qui ignare
Abbreviated transcription (Latin):
tarifices cãdentib sorcipib hino
Illĩch mẽbra carpẽtes ppło ad cã miẜu̾
tãq indig spectacłim̃ lac̾mante sic¬
cis ip̃e oculis gͣuiq ⁊ constãti uoce
sese alloqñs diçebat. ꝙͥ facimꝰaiẽ.¬
⁊ noli oro succũbe̾nichil aut irastarꝭ
aut metuas gͣuia stꝭ ista. s breuia
⁊ ꝓ nr̃a et̾na ne dubites salute. gͣuiꝰ¬
ꝙ suppliciũ h ͦ iubenti fu̾i̾t̾ q̃ ferẽti.
Erige te aĩa ⁊ depelle formedinẽspe¬
dientũ incredibile dcũ est. qnͣta cum

Expanded text:
es candentibus forcipibus, hinc illinc membra carpentes, populo ad tam miserum tamque indignum spectaculum lacrimante, siccis ipse oculis, gravique et costanti voce sese alloquens dicebat: “Quid facimus anime? Noli, oro, succumbere, nichil aut irascaris aut metuas; gravia sunt ista, sed brevia; et pro nostra eterna ne dubita salute, graviusque supplicium hoc iubenti fuerit, quam ferenti. Erige te, anime, et depelle formidinem; spedientium incredibile dictu est, quantam cum
Abbreviated transcription (Latin):
critudinẽ adamass. hac ꝯfirͣcõe ami̾m
⁊ flẽ opic̃es ⁊ uamꝰ metꝰ infirmantur.
⁊ acies doloris obtũditur fit q qd cioo
id̃ ult / ut sic̃ in płio paridꝰ miles
abiectꝭq armis iuso hosce difugiẽns¬
semꝑ sepe ip̃e sͥ ꝑiclm̃ fecie bbi in pa¬
uido pericłin non fuissi. sic ignauũ a¬

Expanded text:
chritudinem adamasset. Hac confirmatione animi, et false opiniones, et vani metus infirmantur, et acies doloris obtunditur. Fitque quod Cicero idem vult, ut sicut in prelio pavidus miles, abiectisque armis viso hoste diffugiens, sepe ipse sibi periculum fecit, ubi impavido periculum non fuiss
Abbreviated transcription (Latin):
achlete brachia iuso hond subĩcitur
Illud cerux intẽdi ⁊ ⁊̃ illã pugnã firimꝰ
obeunt. ⁊ hͦ pondꝰ intẽta fert leuius.
cui negligẽs ac remissa succũbe̾t. Ad hũc
fiat t̾ribilũ om̃i uictor euadet. a lioqͥn
cicomana cõtenͦ seu sic dici magꝭ in¬
tens quo ad h ͦ enĩ duob hĩis uocabi¬
lis̃ sensꝰ id ⁊ origo. q̃ ut uides apd̃
illũ in ꝓmiscuo usu sũt. deq unius¬

Expanded text:
so onere subituri illud cervix intenditur, et illa pugnam firmius obeunt, et hec pondus intenta fert levius, cui negligens ac remissa succumberet. Ad hunc fiat, terribilium omnium victor evadet, alioquin Ciceroniana contentio, seu sic dici mavis intentio quo ad hoc enim duobus his vocabulis sensus idem et origo, que, ut vides, apud illum in
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ ꝓpe ml dolorꝭ senciẽs eua sissy paci¬
entia enĩ nõ modo aniii uim augeri
s asꝑitatẽ ipam dolorꝭ lĩminui ⁊ pe¬
ne ad nichilũ redigi at hĩc esse ut
dolorꝭ aduersꝰ ip̃a de q̃ loqͥmur firmi¬
tatẽ atq cõstanciã ĩdiuss. D Incelli¬
ge̾ iuideor s ꝑge ꝙ est sermo intimꝰ.
LEt hͦ dicam ignosa mens eq̃ uolup¬
tatũ dolorũq ꝯtemptͥx in utrisq ꝑi¬
ter cede̾ nestia bbi adesse ꝑiculid
seq circũuentã hostib suis uid ar¬
ma capit obuiãq ꝓgrediens seq in
nigemi s grẽ. Tali sane colloqͥo ad
decorꝭ obẜuãtiã atq ad illa q̃ diximꝰ
ad intẽdendas ad confirmãda ꝯsilia
nullũ eficaciꝰ Aliis tñ uerbis contͣ
uoluptatũ blandicias atq aliis q̃
dolorꝭ minas ẽẽ utend̾̃ ⁊ quib utͦ

Expanded text:
 sentiens, evasisset. Patientia enim non modo animi vim augeri, sed asperitatem ipsam doloris imminui, et pene ad nichilum redigi, atque hinc esse, ut,doloris aversus ipsam de qua loquimur firmitatem atque constantiam induisset. Intelligere videor, sed perge: quid est sermo intimus? Et hoc dicam. Generosa mens eque voluptatum dolorumque contemptrix et utrisque pariter cedere nescia; ubi adesse periculum, seque circumventam hostibus suis videt, arma capit, obviamque progrediens, seque in ingenii sed gratie. Tali sane colloquio ad decoris observantiam, atque ad illa que diximus, ad intendendas vires, ad consummanda consilia nullum efficacius, aliis tamen verbis contra voluptatum blanditias, atque aliis contra dolorum minas esse utendum,
Abbreviated transcription (Latin):
corpus cedns implicãs multꝭ añn ex¬
plicuit. Dheu ꝙ credã rerũ pessima
laudanti. R rero pessiã nõ corꝑis sed
aĩ uicia morbiq scꝭ.nec id cuto ego
Nec indignãt̾ mincũq flebilit̾ ferre
suadeo. huanarũ tuã ꝓpa recũ sortẽ.
cũ sũmo tͥ preẜtĩ imꝑatore ac pħo.¬

Expanded text:
corpus tediis implicans, multis animum excorpus tediis implicans, multis animum explicuit. Heu, quid credam rerum pessima laudanti? Rerum pessima non corporis, sed animi vitia morbique sunt; nec idcirco ego nec indignanter nimiumque flebiliter ferre suadeo humanarum tuam propriam rerum sortem, cum summo tibi presertim Imperatore ac p
Abbreviated transcription (Latin):
cio ⁊ isrele nil alud ꝙͣ accẽsio mali
sug̃. quid morlo corpie adde amiii
morbũ iuuat. teq imẜiorem flendo face̾
In illũ tibi forsan infestiorẽ. qui labores
unã defles parũ solaciii ꝯtͣ hac̃ ipsam
⁊ ẽ nosse lepre suꝑficier uiciũ uel co¬
loris ẽẽ nõ balitudinis aut inceg̾tatꝭ
spm atq mẽbro ꝑ ut augustĩo iunsũ
scdꝰ nec phisici q̃ dicũt. s ut ciucta pe¬
netret artꝰq dilaceraẽ in p̾cordia pna
descendat qd fecisse legẽ plotino ingẽti
platonicõ / in aĩa certe descende̾ nͥ ip̃a
cõsenẜ it nõ pt̃. qua incolumi nõ plu¬
ris extͥu᷑ꝰ corporis sui hĩtꝰ apdllã
erit quã bene ualentẽ apd hospitem
qd hospicii forte parietes exciꝰ uet̾ꝰ
atq imbrib stab̾ sit. Qͥs qd̾ lepͣ posses¬
sorem suũ lolgo eripit consortioq ho¬
minũisepe eoꝵ/ quos ut fugẽs recusãd
nichil nulliꝰq nõ auxiliũ implorãd
erat ut ad caltulũ res redeat. mult illa

Expanded text:
io et querele nil aliud quam accessio mali sunt, quid morbo corporis addere animi morbum iuvat, teque miseriorem flendo facere, et illum tibi forsan infestiorem, qui labores unam defles, parum solatii contra hanc ipsam est, nosse lepram superficiei vitium, vel coloris esse, non valitudinis aut integritatis sensuum atque membrorum? Aut Augustino visum scimus, nec Physici contradicunt; sed ut cutem penetret, artusque dilacerans in precordia ima descendat, quod fecisse legitur Plotino, ingenti Platonico: in animam certe descendere, nisi ipsa consenserit, non potest; qua incolumi, non pluris extrinsecus corporis sui habitus apud illam erit, quam bene valentem apud hospitem, quam hospitii forte paries extimus ventis ac imbribus scaber sit. Quid, quod lepra possessorem suum vulgo eripit, consortioque hominum sepe eorum, quos ut fugeres recusandum nichil, nulliusque non auxilium implorandum erat: ut ad calculum res redeat, multis illa
Abbreviated transcription (Latin):
apd aliõs locuti tũ demũ nĩchil in¬
tellexisse se incelligũt. dic̃ si libet q̃¬
nã ista cõten ͦ est: Satꝭ id quidi si pa¬
rid ultra ꝓgrediare in ip̃i ꝰ cico̾ule
Berbis apet. S ne quid me feustra
poposcerꝭ dicã id alit᷑. multa stꝭ dĩs¬

Expanded text:
apud alios locuturi, tum demum nichil intellexisse se intelligunt. Dic, si libet, quenam ista contentio est? Satis id quidem, si parum ultra progrediare, in ipsius Ciceronis verbis apparet, sed ne quid me frustra poposceris, dicam idem aliter. Multa s
Abbreviated transcription (Latin):
aut cristiꝰ incidit / cogitad tͥ ac̾tꝰ in
miẜiarũ uasculũ descendisse qđ suũ
erat destinatũq illi sigulo / ab eterno.
ꝯtͣq lutea uasa ne minurẽt admo¬
nẽtur qd illud in hono rẽ h ͦ in cõ¬
cumeliã umͣ cucẽta fragilia finxe̾t
at morͣliã. D Ergo te cõsule sũ mur¬
mure ⁊ gẽitu leprã ferã. Eplane
me cõsule atq auctore cui si oñdis

Expanded text:
ristius inciderit, cogitandum tibi acriter, in miseriarum vasculum descendisse, quod suum erat, destinatumque illi figulo ab eterno, contra quem lutea vasa ne murmurent admonentur, quod illud in honorem, hoc in contumeliam, verum cuncta fragilia finxerit atque mortalia. Ergo ego te consule sine murmure et gemitu lepram feram? Plane me consule atque aucto
Abbreviated transcription (Latin):
Estq blcia ⁊ exacta raritas nullicati
ꝓxiã nõ multũ int̾ fenicẽ ⁊ chim̾a
nic̾esse diximi. illos sequor qͥ chin̾a
nichil ẽẽ bolũt apud alios nãq cicilie
ciliciẽ mõs est. Rdͣ uoꝰ mutãbus
cibi ꝓponat᷑ fenix ⁊ nõ acies biiorũ.
q̃ quo rarior/ eo digniõr cui silĩs fieri
belis. Esqͥs raros sequi neglig rarꝰ
eẽ uir nõ pot̾it ł uideo bnũ ex pautꝭ
fieri iubes. unꝰ ex młt᷑ sũ. Rꝓpeull
te maluerĩ ꝙͣ ex multꝭ unũ nestio ẽ
an nõ ẽẽ an stultũ ẽẽ sit meliꝰ atqͣ

Expanded text:
estque ultima et exacta raritas nullitati proxima: non multum inter Phenicem et Chymeram interesse dixerim illos sequor, qui Chymeram nichil esse volunt, apud alios namque Cilicie mons est. Quasi vero imitandus tibi proponatur Phenix et non acies virorum, que quo rarior, eo dignior cui similis fieri velis; quisquis raros sequi negliget, rarus esse vir non poterit. Video unum ex paucis fieri iubes; unus ex multis sum. Prope nullum te maluerim, quam ex multis unum; nescio enim an non esse, an stultum esse sit me
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙͣq in ꝑtes sint uirtuti. Si qm̃ hoꝵ
de altero ẜmo erat/ exͦ. agã uinco
s insigmi ꝙ in ueliqs om̃ib instͣcte¬
or fias: quis ẽ hic in dolorẽ sermo
intimꝰ. memĩsti quib uerbis luca¬
nus magnũ pompeyũ int̾ carnisi¬
cum gladios bsũ facit. S qr hͦ ꝓ qͣ¬

Expanded text:
sint virtuti. Sed quoniam horum de altero sermo erat, exemplo agam unico, sed insigni, quo in reliquis omnibus instructior fias, quis est hic in dolore sermo intimus. Meministi quibus verbis Lucanus Magnum Pompeium inter carnificum gladios usum facit? sed quia hoc pro qu
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙͣ sonsuũ fallaci mdicõ uͫ q̃ri. inge¬
nio at studio u̾tas ẽ q̃renda uõ sensib¬
D heu ꝙͥ me crucias ⁊ dolon modoas¬
dis cediũ ꝓfessa remediũ .nũꝙͣ tunũ
sencio. N Mos gerendꝰ deliccito ac fasti¬
q facile paciar/ ut si lãgor si suplici¬
um si ofensio aflictõq corꝑis mala
stꝭ. que incõmoda scoycꝭ dici uidentur
honestiꝰ ip̃e quoq dolor huic oriẽs
dic̃i inderiq malũ. Et si ita ius ingẽs
postit s uirtute suꝑa ͤ ͤ utq iã litigiõ
uerbi cedã amicꝰ nr̃ cico nos reducẽt
in gr̃am. nõ enĩ dolorẽ inꝙͥ solorẽ ẽẽ
nego cur enĩ forti ᵈ ͦ desideraret᷑ s eum

Expanded text:
ri: ingenio ac studio veritas est querenda, non sensibus. Heu, quid me crucias, et dolori meo addis tedium, professa remedium? Nunquam tu, sentio. Mos gerendus delicato ac fastique facile patiar ut, si languor, si supplicium, si offensio afflictioque corporis mala sunt, que “incommoda” Stoicis dici videntur honestius, ipse quoque dolor hinc oriens dici viderique malum, et si ita vis ingens possit, sed virtute superabile. Utque iam litigio verbi cedam, amicus noster Cicero nos reducet in gratiam. “Non enim dolorem, inquit, dolorem esse nego cur enim fortitudo desideraretur? sed eum
Abbreviated transcription (Latin):
posso aie ł an passũ dolorẽ nõ sẽtrre
que sencio aut malĩ negare qd pessi¬
mũ exꝑiõr: pͥmũ nõ requito obstat
enĩ nã. alc̾m ne ĩpetrẽ nõ naͣ᷑ / non
u̾i̾tas error solus obstit̾it. O ꝓh sri¬
Scio plane doloiẽ nõ esse aĩ uiciũ.
noscẽdi ꝯsilio s ferẽdi seuq malũ depel¬

Expanded text:
 an possum dolorem non sentire quem sentio, aut malum negare quod pessimum experior? Primum non requiro, obstat enim natura; alterum ne impetrem, non natura, non veritas, error solus obstiterit. Proh suscio plane dolorem non esse animi vitium noscendi consilio, sed ferendi seu quod malim depel
Abbreviated transcription (Latin):
D Ica hͦ dicꝭ qͣt ꝙ uni forte accidit
debitũ sit om̃ib adq ad os̃ tͣhi belis.
Raxile ais forte. iirtꝰ enĩ nõ fortui¬
ta si deliba̾ta gorsus ⁊ electiã ẽ non
caũ eqͥd q̃renda si studis. nec ego qd
cͣctura libẽtiꝰ s in uno ⁊ defatigor d
dit nõ oĩa possũ iom̃s / nõ poeticĩ mͦ¬

Expanded text:
 quasi, quod uni forte accidit, debitum sit omnibus, idque ad omnes trahi velis. Male ais “forte”: virtus enim non fortuita, sed deliberativa prorsus et electiva est, non casu equidem querenda, sed studio; neque ego quod tractura libentius, sed in uno etiam defatigor. At non omnia possumus omnes non poetic
Abbreviated transcription (Latin):
añi uirtꝰ armauit̾ aut sentiri pociꝰ a̾
tus an ĩlmis ego dolorẽ ualde senciõ
⁊ malũ grande ꝓsiteor. R ꝓfessioe
aliã ex de optabã D heu rursꝰ ad spe¬
cõsa retrahim᷑ delcant aures u̾ba ma¬
gnifica s u̾ã añ. qͥs si dolor enĩ cor¬
corꝑis uel illecebre uel molestie, nulle
angores stãtꝭ atq obstãtꝭ ai iurib¬
ꝑes stꝭ. Qs si in oĩ luctanuẽ modo
nõ bolens t̾ga nõ dedit̾ s bono insu
ac bona fide restit̾it̾ sẽꝑ ad̾ꝰ suꝑior fu¬
loris intollan᷑i morbi feditas gũat
⁊ fastidiũ ⁊ pudor. ꝙ si lepͣ putre cor
iste contulit᷑. Nmultũ sane ni respu

Expanded text:
 virtus armaverit, aut sentiri parcius, tus an inermis, ego dolorem valde sentio, et malum grande profiteor. Professionem aliam ex te optabam. Hem, rursus ad speciosa retrahimur! delectant aures verba magnifica, sed vera animum. Quid, si dolor enim corcorporis vel illecebre vel molestie, nulli angores stantis atque obstantis animies sunt? quid si in omni luctamine modo non volens terga dederit, sed toto nisu ac bona fide restisterit, semper animus superior fuloris intolerantiam, morbi feditas gravat et fastidium et pudor? Quid si lepra putre corpi sermo tuus iste contulerit? Multum sane, ni respu
Abbreviated transcription (Latin):
incomod seu malũ in tuscũlano suo
signasse tͥ locũ uolui. ualet eiũ miiꝭ
moĩs ad id quo nuc eges maxiẽ pa¬
so falce sblgi subeũt sinẽ ⁊ indigni
iuro gemitꝰ erũpũt. Dnuc̃ langoi̾
modo ꝓp̾ꝰ ad hibes manũ docẽs ubi
illa reꝑiã. q̃ in hͦ statu stoycorpopiõ¬
nib inhũãnis ac saxeis pocõra et
fidã qr dũ remedin auidꝰ sepe locũ ilũ
repeto ac̃ colla̾n ͣ dolorꝭ nũꝙͣ mͥ ꝑ

Expanded text:
incommodum, seu malum in Tusculano suo, signasse tibi locum volui; valet enim miris modis, ad id quo nunc eges, maxime paso, false vulgi subeunt sententie, et indigni viro gemitus erumpunt. Nunc languori meo propius adhibes manum, docens ubi illa reperiam, que in hoc statu, Stoicorum opinionibus inhumanis ac saxeis potiora et ffidam, quia dum remedii avidus sepe locum illum repet
Abbreviated transcription (Latin):
gilia corꝑa huãna nõ negemi s nõ
usq a deo qͥn ad tollan̾ciã omĩs ad¬
u̾si sat uirũ hĩtura sine. nͥ maior
mulco esset infirmitas aĩoꝵ Illa ẽ
que uir indignos euilatꝰ ⁊ mulie¬
bres atq huiles boces elicit. Qd ẽ em̃
oro te. cur impolͤ hoi censeas q sepe
olim ⁊ pocuisse uides hoem̃ ⁊ fecisse:¬
D hea inͥ rursus ad hystorias uocor
⁊ in medio doloꝵ estu iiux pñtium
trahor antiquoꝵ Ran nõ gͦ larors
recordacõ uiroꝵ qui similia forte passi
sũt magnũa fert in om̃ rerũ asꝑitate
solacudlenimẽq D Sencio ad mutãd
rarissios̃ oratoros głosa consilia sialta

Expanded text:
non negem, sed non usque adeo quin ad tolerantiam omnis adversi sat virium habitura sint, nisi maior multo esset infirmitas animorum. Illa est, que viro indignos eiulatus, et muliebres atque humiles voces elicit. Quid est enim, oro te, cur impossibile homini censeas, quod sepe olim et potuisse vides hominem et fecisse. Heu michi, rursus ad historias vocor, et in medio dolorum estu, vix presentium, trahor antiquorum! An non ergo clarorum recordatio virorum, qui similia fortiter passi sint, magnum affert in omni rerum asperitate solatium lenimenque? Sentio ad imitandum rarissimos
Abbreviated transcription (Latin):
h̾ba medebr̃ n ͨ dies creticꝰ /nͨ mors qͣs¬
D febrib uror Rmnũ cib exsquit.
fer te alns urĩ cui tociens alia usta
sũt. ⁊ de supliciõ ꝯslliũ cape ex qͥb s
malis remedia cõflantur. Sepe ꝑuꝰ¬

Expanded text:
ba medebitur, nec dies criticus nec mors quidem. Febribus uror. Vermium cibus excoquitur; fer te aliis uri, cui totiens alia usta sunt, et de supplicio consilium cape, ex quibusdam malis remedia conflantur. Sepe
Abbreviated transcription (Latin):
rit᷑. D heu inͥ sũno crucior dolore.¬
L Si sũmꝰ /nõpe breuis ẽ doloris ꝑ¬
ce gemitib aut fuget aut fugiat. est
nccẽ sic utrũq libertas in forib
Int̾im forti aĩo ferre morͣlia. specõsũ
⁊ iuirile ẽ DSpecõsũ dcũ fateor.
factu nec po ᷝ ͤ quid̃ iror. R nõ im¬
possibilitas roꝵ est s mollities hõeͫ
q̃ uirtutꝭ ĩm̾os deẜcores fecit ⁊ faci¬
puitur. uirtꝰ ꝑñt cuiꝰ int̾ea diffi¬

Expanded text:
uirit. Heu michi, summo crucior dolore! Si summus, nempe brevis est dolor; parce gemitibus: aut fuget aut fugiat est necesse; sic utrinque libertas in foribus. Interim forti animo ferre mortalia speciosum ac virile est. Speciosum dictu, fateor, factu ne possibile quidem reor. Non impossibilitas rerum est, sed mollities hominum, que virtutis innumeros disertores fecit et facipuitur, virt
Abbreviated transcription (French):
⁊ urĩs ꝓp̾is malis angi q̃ tam mł¬
ta stf. i ⁊ aliena bona nos crucient.
undiq mniẜi ⁊ insami. Duicinis in¬
uideo l tritꝰ mos miidia lippa
lõgniq̃ nõ uidet. nic̾mitas atꝙ ꝓsꝑi¬

Expanded text:
riis malis angi, que tam multa sunt, nisi et aliena bona vos crucient, undique miseri et insani? Vicinis invideo. Tritus mos: invidia lippa est, longinqua non videt. Vicinitas at
Abbreviated transcription (Latin):
tatẽ uidebis te frustra suꝑuacius om
angi ⁊ paucoꝵ egẽtẽ multa de side¬
rare Iust̃ dũ q̃rendis inhias parta
nõ c̾ne̾ iatq ita quod modo q̃rendo
ꝑde. quo nichil ẽ sculciꝰ D mulca
q̃rendi urgeor appetitu. Rnoc adu̾tꝭ
qrebãtuo elabitur. Sic̃ mira ꝓplexitas
incidit dum uita habundare bidemini
diuiciis indigetꝭ dũq indigẽ ͣ illa
hũndantes indigetꝭ uita. Nõ hͦ igno¬
rabat ille sapiens. uibi loqͥt᷑ de eo ꝑ¬
simonicãte qui dt inueniã reqͥom¬

Expanded text:
itatem, videbis te frustra supervacuis curis itatem, videbis te frustra supervacuis curis angi, et paucorum egentem multa desiderare. Insuperque dum querendis inhias, parta non cernere, atque ita, quodammodo, querenda perdere, quo nichil est stultius. Multa querendi urgeor appetitu. Nec advertisquerebantur, elabitur. Sic mira perplexitas incidit: dum vita abundare videmini, divitiis indigetis, dumque indigentia illa abundantes indigetis vita. Non hoc ignorabat ille sapiens, ubi loquitur de eo parsimonizante qui dicit: “Inveniam req
Abbreviated transcription (Latin):
lutis debitotẽ statuas sõtias ꝙ pia
cõfessione gͣto aĩo. qdp ẽ sc̾ptũ nc̃õ
pt̃ esse contiens inisi deꝰ det ⁊ hͦ ip̃m
erat sapiẽ stire cuiꝰ e h ͦ donũtibi
noiãtim dcñ credas atq ad ommẽs
cutẽ incelligas refend. D ualde quid
ẽẽ cupio nec sũ bonuis Ran ualde cu¬
pias res docebit. intense uolũtatis ĩ¬
et ille stꝭ ꝑtes ingemi huãmi. ⁊ cũ in¬
tencõe feruida res egeat. tũd r ꝯtinua
eget ⁊ diut᷑na i nã qd studio nõ q̃ri᷑
repẽte nõ ꝓuenit. Sic quocũq te
neglectis q oĩb hic incũbe. idq fiet
alacͥꝰ si memimi̾s semꝑq desc̾ptũ añ
ocłos huis ad h ͦ unũ atq ad nich il
aliud te uenisse in hãc t̾renã hĩta¬
cõe ⁊ hͦ a te unũ exigi ut uirti
gradib cesid petas.ita ut ꝙͥꝙ agiõ¬
Baricie stimlis purgeor l¬
tiri nescit. p̃clare boꝰ diuicie q̃ et
q̃rende torq̃ant/ ⁊ q̃ sice. ac si corpu¬
sculũ si nã. si uite respicias breu¬

Expanded text:
lutis, debitorem statuas, sentiasque, pia confessione, grato animo, quodque est scriptum: “Nemo potest esse continens nisi Deus derat sapientie, scire cuius esset hoc donum tibi nominatim dictum credas, atque ad omnem virtutem intelligas referendum. Valde quidem esse cupio, nec sum, bonus. An valde cupias, res docebit; intense voluntatis ine ulle sunt partes ingenii humani, et cum intentione fervida res egeat, tum et continua eget et diuturna nam quod studio queritur, repente non provenit, sic, quocunque te neglectisque omnibus, hic incumbe, idque fiat alacrius, si memineris semperque descriptum ante oculos habueris, ad hoc unum atque ad nichil aliud, te venisse ad hanc terrenam habitationem, et hoc a te unum exigi, ut virtutum gradibus celum petas, ita ut quivaritie stimulis perurgeor qui mentiri nescit. Preclare vero divitie, que et querende torqueant et quesite. At si corpusculum, si naturam, si vite respicias brev
Abbreviated transcription (Latin):
ces^ ac ꝑmiẽtes decliuãde stꝭ. In qd
ualde proderit si iᵈ p̾clarissiẽ apd
liuiũ a scipione afritano dem̃ massiua¬
se dc̃ni s. quisqͥs ac peste laborabit
accipiat. uince inꝙͥ añn. caue ne de¬
formes mulca bona uno uicio/ ⁊ tot¬
m̾torum grãm maiõre culpa ꝙͣ causa
culpe ẽ corrũpas. Idq faciliꝰ fiet. Si
quis ac̾t̾ rei uilitatẽ obscenitatẽ bre¬
uitatẽ finẽ cogitet. ac longũ dedecus
horeq fugatꝭ forsitan bol momĩtis
Operbia ex tollor R fiͥs suꝑb
auẽ t̾ra ⁊ cims. Tu ne tãtor
Qͥ si te oĩb malis ex ꝑlicit ꝯ uietutũ
om̃̃i alis euectꝰ accollis hͦ uno bono
ascende̾. Si sic illi ob id unũ accidit qͥd
per he aliis culpis aduitũ t̾ ouẽturo
arbitraris: malũ sarcinis tius cumu¬
lũ suꝑ imposusti. O sr̃bia euehorR¬

Expanded text:
es ac perimentes declinande sunt; in quod valde proderit, si illud preclarissime apud Livium a Scipione Africano Masinisse dictum, sibi quisquis hac peste laborabit accipiat. “Vince, inquit, animum, cave deformes multa bona uno vitio et tottorum gratiam maiore culpa quam causa culpe est corrumpas.” Idque facilius fiet, si quis acriter rei vilitatem, obscenitatem, brevitatem, finem cogitet, ac longum dedecus horeque fugacis forsitan, aut momenti uperbia extollor. Quid superbis autem, terra et cinis? Tu ne tantorum qui si te omnibus malis explicitus, virtutum omnium alis evectus attolleres, hoc uno bona ascendere; si sic illi ob id unum accidit, quid per hoc aliis culpis adiectum tibi eventurum arbitraris? Malum sarcinis tuis cumulum superimposuisti. Superbia evehor
Abbreviated transcription (Latin):
colli sic hualitas ẽ dole̾ seq submitt̾e̾
qd qͥd facile factu erat / mox ut ocłos
in ceipm cota intẽtõe s reflepi̾s. qđ
ut bona fine uolu̾s. utq auĩt recep¬
cui cecins. teq ad tua sigͣ gu̾teris.
qd ad pñs malũ actiuet unũ illd¬

Expanded text:
seque submittere, quod quidem facile factu erit, mox ut oculos in teipsum tota intentione reflexeris; quod ut bona fide volueris, utque aiunt, receptui cecineris, teque ad tua signa converteris. Quod ad presens malum attinet, unu
Abbreviated transcription (Latin):
abdita penetͣtꝭ. meditati estis recia
⁊ amos ⁊ iuscũ ⁊ laq̃os ⁊ rapaces uolu¬
cres imꝑiõ pare̾ /⁊ ꝙdari uobis dociustꝭ
as nil aᵈ insi ut gule saciffiat. quã
nõ modo explendo. s hon̾ando facigat ꝭ
⁊ angustũ uentiẽ baria arte laxatꝭ
at pp̃mitꝭ obse ꝙ̃do. cui aliqũ fames bti¬
lior essi. bcilissima ud̾ sobe̾tas ⁊ fedo
illi ac miẜo sacculo. simulq ⁊ siluis
⁊ mibib ⁊ fluctib pacem linquens
dta tamẽ eut res. hic em̃ nobiliũ
ante alios. hee stꝭ artes q̃ libales fu̾it.
mechanitẽ euaẜe. ip̃iq qui bello ꝓ duces

Expanded text:
retia et hamos, et viscum et laqueos, et rapaces volucres imperio parere, et predari vobis docuistis, ad nil aliud, nisi ut gule satisfiat, quam non modo explendo, sed onerando fatigatis; et angustum ventrem varia arte laxatis, ac premitis obsequendo, cui aliquanto utilior fames esset, utilissima vero sobrietas, et fedo illi ac misero sacculo, simulque et silvis et nubibus et fluctibus, pacem linquens. Ita tamen eunt res, hic est mos nobilium, ante alios, he sunt artes, que liberales fuerant, mechanice evasere, ipsique qui bellorum duces