comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Seo L Graciorẽ fateor sam¬
tatem Redditã ꝙ̃ łetẽtam. Inꝯͣtissi¬
qͣ perdendo cognoscitis ⁊ ꝑdita erggo¬
ga nos gruciant. ⁊ iecuꝑata letifi¬
cant O Giaiussima febris me
destituit U Grauissimas medi¬
ci febres dicũt q̃ ip̃is in ossib ac
medullis estuãt . ꝙ̃to ille t graui¬
ores q̃ni aĩa intꝰ latẽt̃. quote mna¬
xiiiie liberatud uesiin Q Eigritudo
abit k Egritudo pũs sepe ꝓfuit
dũ debilitatis uiribus corꝑone
it ⁊ corꝑis auxit insol̃tiã q̃uie
mala qͣmuie pessinia egritudo side¬
q̃ sit aaione ¶ Taudẽ egntudo
bongior siuẽ h̃l̃ A ͦ stultissime
sit tu mortẽ iene effugisse ad qi
crͣis assidue. nũc ꝓpĩquior moiti
eb q̃ dñ ilłi ꝯtig̃nus uidebarie
irreacile nobie estiter neq ella
iu uaqi lentior osꝙ̃ gressust et
sompuq ⁊ Gigilla ⁊ labor aReqͥes
dmor bue ⁊ sanitas equi sut̃
gradus ad mortem Gancipiti
egritudine absolutꝰ sũ. N Cre¬
ditricem habes infallibilem ala

Expanded text:
deo. Gratiorem, fateor, sanitatem redditam quam retentam. Ingratissiquam perdendo cognoscitis; et perdita ergo vos cruciant et recuperata letificant. Gravissima febris me destituit. Gravissimas febres medici dicunt que ipsis in ossibus et medullis estuant. Quanto ille sunt graviores, que in anima intus latent! His te maxime liberatum velim. Egritudo abiit. Egritudo presens sepe profuit, dum debilitatis viribus corporis it et corporis auxit insolentiam. Quamvis mala, quamvis pessima egritudo videum sit maioris. Tandem egritudo longior finem habet. O stultissime, sic tu reris mortem effugisse, ad quam curris assidue? Nunc propinquior morti es quam dum illi contiguus videbaris: irremeabile vobis est iter neque ulla rium, neque lentior usquam gressus; et somnus et vigilia et labor et requies et morbus et sanitas eque sunt gradus ad mortem. Ancipiti egritudine absolutus sum. Creditricem habes infallibilem: dilata
Abbreviated transcription (Latin):
¶ de etate ftouta ⁊ spe uite lõ¬
multũ suꝑest uite pͥma
mortaliũ uana spes que
nulta hom̃i milia et fefellit et
fallet O. florida est etas B Qua¬
ne gaudiũ et breue fios iste dũ
lequint̾ arescit G Etas integra
est B Quis incegrã uocer crtãm
multũ deest et ꝙ̃tulũ sit/ qͥuod
restat incertũ est Gatqui lex ẽ
certa uiuẽdi Ꝙ Quis hanc legẽ
tulit aut ꝙ istud legitinũ tempꝰ
ẽ uite miquissima u̾õ lex que
nõ oĩb una est yno tã uaria bt
nichil nitertius in hom̃ bita ꝙͣ
ip̃ius uite modus sit O Est tañ
⁊ modus aliquis et uite meta
qua sapiẽtes statueiãt uiri E
coetam uite statue nõ qui ãccip
netã figitis q̃uo ꝓuectos maẽat
labor et dolor iusi forte longius
spe ꝑ mduit Is qui ait nũs diere¬

Expanded text:
SPE VITE LONmultum superest vite. En prima mortalium vana spes, que multa hominum milia et fefellit et fallet! Florida est etas. Inane gaudium et breve! flos iste, dum loquimur, arescit. Etas integra est. Quis integrum vocet cui et multum deest et quantulum sit quod restat incertum est? Atqui lex est certa vivendi. Quis hanc legem tulit, aut quod istud legitimum tempus est vite? Iniquissima vero lex, que non omnibus una est, immo tam varia, ut nichil incertius in hominum vita quam ipsius vite modus sit. Est tamen et modus aliquis et vite meta, quam sapientes statuerunt viri. Metam vite statuere, non qui accipit, metam figitis quo provectos maneat labor et dolor; nisi forte longius spem promovit is qui ait: “Numerus dier
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ in mchilid Ridit neq tantũ gau¬
dii Geniẽs tulit ꝙ̃tũ fugiens fertido¬
formosue ille iomanus pnceps q
anuco scnbens scias inqͥd nͨ gratoꝰ¬
ꝙꝙͣ decere nec bienius ꝙ̃nis etiam¬
nõ intelligo quid tãtorere exytãd̃
hãt iste non solidus uͨ in ip̃o honũe
nisi suꝑficietenus fulgẽẽ deoor ml¬
ta q feda contegeus ⁊ hortẽda se¬
iussimo q cutis obtẽtu serib blan¬

Expanded text:
 in nichilum redit neque tantum gaudii veniens tulit quantum fugiens fert doformosus ille Romanus princeps, qui amico scribens “scias” inquit “nec grat decore nec brevius”; quamvis, etiamnon intelligo quid tantopere expetendum habeat iste non solidus nec in ipso homine nisi superficie tenus fulgens decor multaque feda contegens et horrenda levissimoque cutis obtentu sensibus blan
Abbreviated transcription (Latin):
bus. Contia ualicudinẽ inleabo¬
luptas militat. familiae c̾tañ¬
O ualitudo corꝑie c̾ta est E
Incõsulta iocõditas q̃q negligẽ¬
tentes ⁊ in cautrs fac̾e soleat
yossessores suos ⁊ sepe auorbos
arcessere quos ualitudim ꝓprie
diffidentis intẽcio declinasset.¬
O ualitudo corpie bona est¬
N bene bte. alioquin leuebo¬
nũ qͥn ⁊ graue bonũ malũ. si ut
solita est / culpe cuiuspiã cã sit iut̃¬
tis ꝑiculosa. ⁊ pestilens saiitae fuit
qui tucius egiotassent O uaacu¬
do corꝑis optima est h. ree
ꝑgrata mł̃tũ q utilis. ceu corꝑe
quid agend̃. ceu ar̃s aĩo est s
ut quard ladicib hercaꝵ. mest
oue purgata est. salubie poculũ
ex plimbus sit. quod ep uno pesti¬
fers fuisset. sit corꝑea sanitas me
noxia sit hũti nõ alit̾ ꝙ̃ adĩuc̃a
aũmi prosꝑa ualitudine tẽpanda
est musq̃ peius. ꝙ̃ sanom aorpe¬

Expanded text:
bus! Contra valitudinem interea vobus! Contra valitudinem interea voluptas militat: familiare certamen! Valitudo corporis leta est. Inconsulta iucunditas queque negligentes et incautos facere soleat possessores suos et sepe morbos arcessere, quos valitudini proprie diffidentis intentio declinasset! Valitudo corporis bona est. Bene utere; alioquin leve bonum, quin et grave malum si, ut solita est, culpe cuiuspiam causa sit. Multis periculosa et pestilens sanitas fuit, qui tutius egrotassent. Valitudo corporis optima est. Res pergrata multumque utilis, seu agendum seu animo est. Sed, ut quarundam radicibus herbarum inest one purgata est, salubre poculum e pluribus fit, quod ex uno pestiferum fuisset, sic corporea sanitas, ne noxia sit habenti, non aliter quam adiuncta animi prospera valitudine temperanda est. Nusquam peius quam in sano corp
Abbreviated transcription (Latin):
ut uirtus aĩii corꝑis forme iuc̃ta
sit. strideo Si id efficis tũ demiũ
uere michi tũc undiq fortunatus
fui̾e sorma ꝙ clarior uid ebitur
⁊ uirtus gratior ꝙ̃uis enĩ erraie si¬
bi uisũ ẽẽ qui ait gracior est pul¬
cir uemẽs e corpoie uirtus stnbat.
Seneca an tamẽ Iuie iephensus
uide̾tur si duxisset maior aute
perfectior aut alcior nuc̃ qr dicẽdo
gratior non iem ipam̃ s spcatiũ
iudicia respicit. nõ michi uisus
est enrare uirgilius. qui hoc ait
⁊ ad sũmã. ut nichil in se soadũ
ht̃ forme gracia nichil optabilesit
si ulcio obueuit uirtuti addita nez
utriusq de p̾cio enor sit haud illiq
ornamẽtũ dici patiat nõ iuane¬
nũ uisui uieue tñ ac fragile solũ
uõ pondus añne dipenin atq
infaustũ tristis insigne ludibrii.
uid ꝙ ualitudo piosya est E¬
titũ puta O ualitudo corpons
firma est R heu seuectꝯ ab ad¬
uerso. mille morborp᷑ armata gu̾i¬

Expanded text:
Ut virtus animi corporis forme iuncta Ut virtus animi corporis forme iuncta sit studeo. Si id effeceris, tum demum vere michi, tunc undique fortunatus fueris formaque clarior videbitur et virtus gratior. Quamvis eum errare sibi visum esse, qui ait:Gratior est pulchro veniens e corpore virtus scribat Seneca, michi tamen iure reprehensus videretur, si dixisset “maior” aut “perfectior” aut “altior”; nunc, quia dicendo “gratior” non rem ipsam, sed spectantium iudicia respicit, non michi visus est errare Virgilius qui hoc ait. Et ad summam, ut nichil in se solidum habet forme gratia, nichil optabile, sic, si ultro obvenerit virtuti addita neque utriusque de pretio error sit, hanc illius ornamentum dici patiar, non inamenum visui, breve tamen ac fragile: solam vero pondus anime dixerim atque infaustum, tristis insigne ludibrii. uod valitudo prospera est? Qtitum puta. Valitudo corporis firma est. En senectus ab adverso, mille morborum armata generi
Abbreviated transcription (Latin):
hactenus excellens est E ¶u mal¬
lem formã anni exoellẽtem. Est
enĩ ⁊ sua amme pulcritudo ml̃to
suauior certior q ꝙ̃ corpori ⁊ ip̃a
quoq suis ligibus decorẽ ordinis
atq apta suaꝵ ꝑtiũ dispõne sub¬
sistens/ illa optare illam operam¬
dare ⁊ impendere dignũ erat ꝙͣ n ͨ
dies lenga det̾ieret, nhmorbus ex¬
tingu̾et n ͨ mors ipa nũc caduca
miranĩ O C erte nũc saltẽ nso¬
lita forma est Bin hac Et in a¬
lus multis optãda mediocritas
Sii. hac tali forma nc tibi placue¬
ne n ͨ insi qua deget aliis placere
cuiauis usus ꝙ fuis caste sobrie
modeste nõ exigna tus laudie ac¬
cessio futura est. Qclara facics
auni honestat. E mio quid̃ pro¬
bat ⁊ seyuis in ꝑiculũ trahit
quid uoᷤ actiuet gloriari es ꝙ ne¬
q tuũ sit neꝙ diucius ẜuare pos¬
sis quod habrusse nulli proiecisse
multis gloriosũ fuit/ mitto alios
Spurmiã nõ nalĩforma nobilitat

Expanded text:
hactenus excellens est. R. Quam malhactenus excellens est. R. Quam mallem formam Animae excellentem. est enim et sua animae pulchritudo multo suavior, certiorque, quam corpori. Illaquoque suis legibus decore ordinis atque apta suarum partium dispositione subsistens. Illam optare, illi operam impendere dignum erat, quam nec dies longa detereret, nec morbus extingueret nec mors ipsa; nunc caduca miramini. Certe nunc saltem insolita forma est. In hac ut in aliis multis optanda mediocritas. Sin hac tali forma nec tibi placueris nec nisi qua decet aliis placere curaveris ususque fueris caste, sobrie, modeste, non exigua tue laudis accessio est futura. Preclara facies animum honestat. Immo quidem exprobrat et sepius in periculum trahit. Quid vero attinet gloriari eo, quod neque tuum sit neque diutius servare possis, quod habuisse nulli, proiecisse multis gloriosum fuit? Mitto alios: Spurinam non naturalis forma nobilitat
Abbreviated transcription (Latin):
q̃ sepe iã mstis acbi ac turpie infitus
cã fuit G forma corꝑie raya est B
ac uieuissimũ tempus enit qñ ens
hitus hic color ꝙ mutabr̃. cadet sta¬
ua cesanes ieliquie albesdent tene¬
ras geuas ac serenã frõtem stalẽtee
ambũt iuge letas ocłorp faces et
luada sidera mesta teget nubes le¬
ue dẽciũ ebur ac cãdidũ staber
situs obducet atq acceret ut nõ co¬
loie tñi sed tenoie alio suit Recta
c̾iux atq agiles humeni curuescẽt
guctur leue crispabit᷑ aridao manꝰ
⁊ iec̾uos pedes suspicens tuos nõ
fiusse. quid m̃lta euenit dies qͦ
te ni speculo nõ agnostas ⁊ hec oĩã
q̃ abesse młtũ extimas nequid in¬
ꝓuisie mõstris acconitꝰ nõ p̾diciun
dicas huic iã tibi si bius dc̃o citiq̃
euẽtura denũcio qui si michi nuc
tiedis tãc te ꝑcius iurabeus brãs¬
formatũ G forma int̾in clara est
BQuid hic dicam bienius ꝙĩs
appulleni madaurensis expecta pau
lisper ⁊ non ent O forma corpis

Expanded text:
tis acerbi ac turpis interitus causa fuit. Forma corporis rara est. At brevissimum tempus erit, quando oris habitus hic colorque mutabitur: cadet flava cesaries, reliquie albescent, teneras genas et serenam frontem squalentes arabunt ruge, letas oculorum faces et lucida sidera mesta teget nubes, leve dentium ebur ac candidum scaber situs obducet atque atteret, ut non colore tantum, sed tenore alio sint: recta cervix atque agiles humeri curvescent, guttur lene crispabitur, aridas manus et recurvos pedes suspiceris tuos non fuisse: quid multa? Veniet dies quo te in speculo nouid improvisis monstris attonitus non predictum dicas, hic iam tibi, si vivis, dicto citius eventura denuntio, qui si michi nunc credis, tunc te parcius miraberis transformatum. Forma interim clara est. Quid hic dicam brevius quam illud Apuleii Madaurensis: “Expelisper, et non erit. G. Forma corporis
Abbreviated transcription (Latin):
nectã ũctis aufractibi auget uitã
nuꝯ Gnita tuta et itã ꝑ uirtutem
bia ẽ ¶ Etas inbecerpta est Q
Quomiͦ iudecerpta est que ex qͦ esse
copit assidue tarpit̾ que dit m¬
nutissis portĩculis dum dat᷑ expi¬
tur Siquid̃ motu ꝓpetuo celum
Rotat mom̃ta horas hore diẽ rapi¬
ũt is aliũ diem trudit isq aliũ
⁊ nũꝙͣ quies Sit mẽses prete¬

Expanded text:
fractibus ageret vitam, cuius unica tuta et recta per virtutem via est. Etas indecerpta est. Quomodo indecerpta est que, ex quo esse ceperit, assidue carpitur et que minutissimis portiunculis dum datur eripitur? Si quidem motu perpetuo celum rotat, momenta horas, hore diem rapiunt, is alium diem trudit, isque alium et numquam quies. Sic menses prete
Abbreviated transcription (Latin):
ues quos sustipiũt laberee q̃r la
forme studio ⁊ Salitudime a hosu¬
tatis nnemores ꝙ̃tũ uo int̾ com̃e¬
Sid̃ tẽus effondit᷑ quot honestam
luii. quot orilia. qt postrano ne¬
cessaria negligũt᷑ tuũ gͣbreue ca¬
luidia tibe hẽto hẽe hostẽ tuũ dairi

Expanded text:
uos suscipiunt labores, quanta forme studio et valitudinis et voluptatis immemores! Quantum vero inter comendum tempus effunditur, quot honesta interim, quot utilia, quot postremo necessaria negliguntur! Tuum igitur breve cainvidia tibi habeto. Habes hostem tuum domi
Abbreviated transcription (Latin):
in forib est G Etas in astensu
est ħ Insediosissiẽ ier fidis asteso
iste destesus est / bita bieuis tp̃s
iustabile furũ uullo pedũ strepitu
uit sompnũ et iocos effluit Et
o. si het tp̃m celitas uiteq bieui¬
tas ut in fiue sit in pncis. nota
esset aiũc intrãtib infom quad¬
exeũtib nichil et quot secula bi¬
ta Sic tañ deniũ foaus nostit᷑
dũ bitari nequit uñ ħt ẽ ꝙsepe
ueuiles enores licet m̃uabiles et
nuẽsos hus ipĩs tnĩ occultos ⁊ in¬
coguitos/ quorũ sunt nil melis¬

Expanded text:
est. Etas in ascensu est. Insidiosissime rei fidis: ascensus iste descensus est; vita brevis, tempus instabile furtim, nullo pedum strepitu, inter somnum et iocos effluit. Et o si hec temporum celeritas viteque brevitas ut in fine sic in principio nota esset! Nunc intrantibus infinituexeuntibus nichil; et quot secula vita: tum demum fraus noscitur dum vitari nequit. Unde est, quod sepe veniles errores, licet innumerabiles et immensos, his ipsis tamen occultos et incognitos quorum sunt
Abbreviated transcription (Latin):
eͥquallant nulla fuge uła
spes igͣ est salutis malõ quidẽ
suo ꝑtinacit delcari defpate de¬
mẽcie est atqui ob hot unũ
et optanda pauꝑtas ⁊ aman¬
da ciat ut cum cet̾is opũ
te suoꝵ dolis ac fastidio libaret
aguificẽtissiẽ mͥ sut edee B
daius qi dicam insi tulli¬
auid iaud ornãda est diguitas
nestanda G Ornatissiẽ edee st̃¬
P Quid quic tumuei architet¬
torie sane est nõ tua G Edis
amplissimnis hĩto R ubi furce

Expanded text:
circumvallant. Nulla fuge, nulla circumvallant. Nulla fuge, nulla spes igitur est salutis; malo quidem suo pertinaciter delectari desperate dementie est. Atqui ob hoc unum et optanda paupertas et amanda erat, ut cum certis opum te servorum dolis ac fastidio liberaret. 34 agnificentissime michi sunt edes. Quid hic dicam nisi Tullianum illud: “Ornanda est dignitas nestanda”? Ornatissime edes sunt. Quid hinc tumes? Architecti laus est, non tua. Edibus amplissi
Abbreviated transcription (Latin):
iguorat Et nu̾to possit non
Sinno emptũ mͦ s gratuitũ
quoq ẜuicũ huiqmodi fasti¬
dii ad ex̾iuũ qui clandesti¬
nas domi agebant ubi luuẽ
excesẜint cũ inuisia diĩs a¬
ptat ĩuuicicias liugius agũt
arnus si liceat acti ⁊ si quie
qorp sortasse quicus abstiuet
nõ id pons anor dñĩ si seq̃tis
timor efficit, cui ob hoc uilis su¬
sptue qi si metũit de se similia
comectanti quib ex lebi insi
oculos cumor obstruet sole
claniue cuẽtis ꝙͣto sit satius
diuicias opeatis in hoc t̾ras
et maria perratis in hoc auꝵ
et cumilatis et sꝑgitis ut aci¬
es hostiũ ur̃oꝵ denfior sitin di¬
es atq arimuicior an foitasse
nẽ ita est an id concors diui¬
tã q̃t opinio nulła fere alia
ro/ mediocus fortune bene
institutã domũ opulẽtissime
ꝓsarũ aut lidoꝵ regnie ced̾e
cum in multis excedat ꝙͣꝙ
bue uictũ traħit. ut i tibi Iu¬
ie optĩo dici possit. quid feci¬
sti muser ut dot custodibus
indigeres GSerui me uudiq

Expanded text:
ignorat, ut merito possit non pretio emptum modo, sed gratuitum quoque servitium huiusmodi fastidiri? Ad extremum, qui clandestinas domi agebant, ubi limen excesserint, cum invisis dominis apertas inimicitias linguis agunt, armis si liceat acturi, et si quis horum fortasse conviciis abstinet, non id prioris amor domini sed sequentis timor efficit, cui ob hoc vilis suspectusque fieri metuit de se similia coniectanti; quibus ex rebus nisi oculos timor obstrueret, sole clarius cerneretis quanto sit satius divitias optatis, in hoc terras et maria pererratis, in hoc aurum et cumulatis et spargitis, ut acies hostium vestrorum densior sit in dies atque munitior. An fortasse non ita est? An aliud concors divitum habet opinio, nulla fere alia re mediocris fortune bene institutam domum opulentissime Persarum aut Lydorum regie cedere, cum in multis excedat, quabus vinctum trahit, ut et tibi iure optimo dici possit: “Quid fecisti miser, ut tot custodibus indigeres?” Servi me undique
Abbreviated transcription (Latin):
enĩ antara huiꝰ aut̾ iyã quo me¬
moria dulcis est D Gatissinũ
ap̃is ab incunabulis uite comitẽ
ꝑdidt solus suin E non est solus
cum quo uinta et honeste sitant
cure nt quas affixam p̾cordus
fũs ꝑmagniẽ ẽẽ nec mois ipsa
uetrat sic nec fiater tibi ꝑditus.
nec tu solus ¶ de morte annai
Sruit debes in aĩco uirtutẽ
amasti illa certe nõ ꝑditur
ruec mor it̾ iõ ueras anuactas
dissidio amicoꝵ nec ip̃a demiũ
moite soluũt᷑ si distordiã uiciũq
ome uincit uirtꝰ ip̃a uo̾ uulla
ie uincit᷑ Damicũ amist . E¬
Cetera q amisis nõ habes. ac̃cos
caios ue om̃s q mapime habeas
licata ne dicã fastidiosa ctidem
ac suꝑba mĩnus robi offendit᷑
tũda est nil amaꝵ retines nil

Expanded text:
enim amor, huius autem ipsa quoque meenim amor, huius autem ipsa quoque memoria dulcis est. Gratissimum ipsis ab incunabulis vite comitem perdidi, solus sum. Non est solus, cum quo virtus et honestas habitant, inter quas affixam precordiis fratris imaginem esse, nec mors ipsa vetuerit. Sic nec frater tuus perditus, nec tu solus. 52 DE MORTE AMICI ut debes, in amico virtutem amasti, illa certe non perditur, nec moritur. Ideo veras amicitias dissidio amicorum, nec ipsa demum morte solvuntur. Sic discordiam vitiumque omne vincit virtus, ipsa vero nulla re vincitur. Amicum amisi. Cetera cum amiseris non habes; amicos carosve omnes, tum maxime habeas, licata, ne dicam fastidiosa itidem ac superba, minimis rebus offenditur suavis est, nil a
Abbreviated transcription (Latin):
nãq sese ocłis ing̾unt et iustiẽ¬
di alud ingeniũ irniiũt et obli¬
iustendi cupidã memoriã inter¬
pelant et ml̃ta in dies feit uita
hom̃i que uos cogitaie agitant
qued nolletis que neq dissmmilatõ¬
excitent argninẽtis s ad plenũ
fateor figniẽta lmortaliũ sola
mors discutit D Et moitalẽ et
fleo Smagna pars humauor
actiũ suꝑfłuit quid fies mortuũ
aut quid ilłi quid tibi quid be ali
tius hic fletus piedest/ ut setaia¬
lum mois quod docti negãt quod
nemo negau̾t malt imꝑabilis ł¬
est fletus ũitilis et certe si quid
pter qnnq uiciũ dici imẜũ dece¬
at si quid penitꝰ in rebus est flebt¬
le flendum pocig dũ impendet
ꝙͣ dum tñsut quod regẽ ꝓfecto
fratus ad iutitum tranffer et
que utiebiq dici solent amecoꝵ
par sũs est feienda tamen
ut relique Sno enĩ amnui io¬
boie tolan̾da sut oiã que bident
guia et si cedit᷑ opp̾ssura suit¬
D amatissmn fiatien anuse .r
Inuislĩ amisisse peuis fuat dilbuis

Expanded text:
is ingerunt, et nesciendi avidum ingenium irrumpunt, et obliviscendi cupidam memoriam interpellant, et multa in dies fert vita hominum, que vos cogitare adigant, quod nolletis, queve dissimulatioexcitent argumentis. Sed ad plenum fateor: figmenta mortalium, sola mors discutit. Et mortalem et fleo. Magna pars humanorum actuum suplerfluit. Quid fles mortuum? aut quid illi, quid tibi, quidve alii tuus hic fletus prodest? Ut sit malum mors, quod docti negant, quod nemo negaverit, mali irreparabilis est fletus inutilis. Et certe si quid preter animi vitium dici miserum decet, si quid penitus in rebus est flebile, flendum potius dum impendet, quam dum transit. Quod Regem profecto fratris ad interitum transfer, et que utrobique dici solet, amicorum par summis est, ferenda tamen ut reliqua. Uno enim animi robore toleranda sunt omnia, que videntur gravia, etsi creditur oppressura sunt. Amantissimum fratrem amisi. Invisum amisisse peius fuerat: illius
Abbreviated transcription (Latin):
sunt qui occupattones in coẽ
otiles et solitudine qualibet
sanctiores ꝓrofitentͫ Sao ẜ
quot queso te bidimꝰ quid qde
profitebant᷑ implem̾it. Sunt
fortasse aliqui sunt plurmii.
ostende unũ michi et silebo.
nõ inficior doctos quosdam
et facũdos uuos et qui mũlta
subtilit᷑ adu̾sus hoc despucent
lecero de ingenio s de morib
est q̃stto. anibiũ culitates. de¬
claniãt in populis. mt̃ta de ui¬
trs. multa de uirtutib loquũt᷑
Six temꝑare aũ potui quo mi¬
nmꝰ unũ satyriti dentis mor¬
sum. huic loco Galde insi falor
congouentẽ int̾ponem S co-¬
gitans ad quẽ ẜmo michi est
stilo poci̾ꝰ aliquid ꝙ uececũdie
substrah̃end coedidi musta q̃d
inquĩẽs locunt᷑ utilit̃ Audiui.
et sepe alus piosũt Ciedo
s nõ statim sanus est medicꝰ
qui cõsilio egoum aluat quĩ
eod sepe merbo quo ml̃tos li¬
Gerauerat ntnt / uerba stu¬
dio elaborata atꝙ arte compo¬
sita ꝑm̃toꝵ sallte nõ iespuo.

Expanded text:
sunt qui occupationes in comune sunt qui occupationes in comune utiles et solitudine qualibet sanctiores profitentur. Scio; sed quot, queso te, vidimus, qui quod profitebantur impleverint? sunt fortasse aliqui, sunt plurimi; ostende michi unum et silebo. Non inficior doctos quosdam et facundos viros, et qui multa subtiliter adversus hec disputent. Ceterum non de ingenio, sed de moribus est questio; ambiunt civitates, declamant in populis, multa de vitiis, multa de virtutibus loquuntur; vix temperare michi potui, quominus unum satyrici dentis morsum huic loco valde, nisi fallor, congruentem interponerem. Sed cogitans ad quem sermo michi est, stilo potius aliquid quam verecundie subtrahendum credidi. Multa quidem, inquies, loquuntur utiliter; audivi. Et sepe aliis prosunt; credo. Sed non statim sanus est medicus, qui consilio egrum iuvat, quin eodem sepe morbo, quo multos liberaverat, interiit. Verba studio elaborata atque arte composita pro multorum salute non respuo
Abbreviated transcription (Latin):
mos Quod qui potest et nõ fa¬
cit pteclarum in quidẽ huma¬
uitatis officiũ abiecisse. et os e¬
ain iem hominis nomẽ. at na¬
turam amisisse uidebit᷑ Itaqz
uõi hoc posse datum sit desidi¬
um ꝓpͥum utilitati publĩce spõ¬
te subiciam deẜtaq solitudine
uude inͣ soli ebsequebar: ultro re-¬
petam unde utilis mũdo sun
magis est emum inquit scdĩ ua¬
turã pio om̃ib gẽtib si fieri
possit conẜuãdis aut duuã¬
dis maximos labores mole¬
stias sustiꝑe. Imitantes qerca¬
lem illum quẽ hom̃i faia be¬
neficioꝵ menior in cõsilio cele¬
stiũ collacauit / ꝙͣ uule in sol¬
citudine nõ m sine ullis mo¬
lestus sz etiam in maxuis
uoluptatib habũdãtem omnib
copus Et otellas etiã pulcoi¬
iudine et uirib. Quo circa op¬
timo quisq spleudidissimoq in¬
gemo songe illam bitã quit¬
asseltior. S de hus omnib
Iudiciuã meũ habe paucissimis
quidem nstãccis uinu̾sale ue¬
unin dogiua nõ querit᷑‸ multe

Expanded text:
mos? Quod qui potest et non facit, preclarum michi quidem humanitatis officium abiecisse, et ob eam rem hominis nomen ac naturam amisisse videbitur. Itaque ut hoc posse datum sit, desiderium proprium utilitati publice sponte subiciam, desertaque solitudine unde michi soli obsequebar, ultro repetam unde utilis mundo sim,«Magis est enim» inquit «secundum naturam pro omnibus gentibus, si fieri possit, conservandis aut iuvandis maximos labores molestiasque suscipere, imitantem Herculem illum, quem hominum fama beneficiorum memor, in concilio caelestium collocavit, quam vivere in solitudine, non modo sine ullis molestiis, sed etiam in maximis voluptatibus, abundantem omnibus copiis, ut excellas etiam pulchritudine et viribus, quocirca optimo quisque splendidissimoque ingenio longe illam vitam huiassentior; sed de his omnibus iudicium meum habe: paucissimis quidem instantiis universale verum dogma non quatitur. Multi
Abbreviated transcription (Latin):
facile cõsentũs ut tut eciã dũ toti
uibi uin uin face̾t et molẽtissiã
uideret᷑ iusta eẽt ꝙ hus ipĩs qui
cogebant᷑ expeduet cogi et bũ
idq nẽ insi optinũ et excelbens
rerũ caput esso nuddo licet gustu
licet et si mt hoiẽs iustitiã ẜuarẽt
cutq ius suũ tribuẽdo et ilłis tõ¬
maĩs aitib a poeta descriptis pati
morem imponẽdo partẽdo subiectis
et suꝑbos debellãdo ꝙͣuis ut p̾claie
uñficus tene̾t᷑ ño Iniurus bella aut
pio socus auc de imꝑio g̾eient᷑ exitꝰ
bellorũ essent aut mites aut ne¬
cessarii rẽgũ populoiũ nationã por¬
tus esset tefugiũ senatꝰ mĩ aut̾¬

Expanded text:
onsentirem, ut tunc etiam, dum toti orbi vim faceret et violentissima videretur, iusta esset, quod his ipsi qui cogebantur expediret cogi, et unum idque nonnisi optimum et excellens rerum caput esse mundo, licet gustu licet, etsi inter homines iustitiam servarent cuique ius suum tribuendo et illis romanis artibus a poeta descriptis pacis morem imponendo, parcendo subiectis et superbos debellando, quamvis, ut preclare beneficiis teneretur, non iniuriis; bella aut pro sociis aut de imperio gererentur; exitus bellorum essent aut mites aut necessarii; regum, populorum, nationum portus esset et refugium senatu
Abbreviated transcription (Latin):
uen̾au uẽ mirari salcẽ traciti debu¬
erãt insectant᷑ at sꝑuũt nichil
autõ insoluti est si uirtutis exẽ¬
pla uirtutis qostib sũt molesta
aut machomiecti fautores ut in
multis in hoc quoq secũ setiũt
Ille quod̃ ut stuptũ teneo mechã
niã et mithociã maledixit Et
qũi ⁊uuat impietatũ suaꝵ aogicãdo
cãs quleio In mecta equidem et
Roma nichie est quo mouear Quuid
eñi noui est si mechã uibẽ mechus
et impurꝯ homo diloxit ꝓphanũ om̃is
impietatis hitãcullo dignũq cõmal̃a¬
ti et incesti sui corꝑis hospitiũ Ibi
eñi scelatꝰ et infannio p̾do sepulta
est lupor coruoꝵq uistibus digͥor
Et iacet ille Carnifex in medio gẽ
tis sue sũmo tulcu et teu̾entia
piorsus idignus Cã tam̃ heudo¬
lor xp̃i tumulꝰ iueilent ab hoste
possessus non sine graui ꝑiculo
et infam pẽsitatione tubuti et¬

Expanded text:
venerari vel mirari saltem taciti debuvenerari vel mirari saltem taciti debuerant insectantur ac spernunt. Nichil autem insoliti est si virtutis exempla virtutis hostibus sunt molesta, aut si Maometi fautores, ut in multis, in hoc quoque secum sentiunt. Ille quidem, ut scriptum teneo, Mecham mam et Antiochiam maledixit. Et quoniam iuvat impietatum suarum cogitando causas querere, in Mecha equidem et Roma nichil est quo movear. Quid enim novi est, si Mecham urbem mechus et impurus homo dilexit, profanum omnis impietatis habitaculum dignumque commaculati et incesti sui corporis hospitium? Ibi enim sceleratus et infamis predo sepultus est, luporum corvorumque visceribus dignior; et iacetis sue summo cultu ac reverencia prorsus indigna, cum tamen, heu dolor, Christi tumulus reverenter ab hoste possessus non sine gravi periculo et infami pensitacione tributi r
Abbreviated transcription (Latin):
facile enĩ fidelio effectꝰ up̃o suũ te¬
stitue̾t a quo serpĩ̃ accepisse et et̃¬
nã glorid accepturũ crede̾t qui illud
adult̃ii p̾tiũ donauit ꝯcubine
taceam Cuisd̃ st upĩane fidei sacus
miciati Et in ead urbe reiuste¬
rent pati possent autẽ pmꝰ in
hispaniã ꝙ̃ multis ãte oculis ffuc¬
tuãtem noĩs sui maiestate ꝯpo¬
suit aut secĩdus in affuca quã
tributariã alt̃ fecit alt̃ eu̾tit aut
tercius sub aicho et per oriẽtẽ ubi
tot colla regũ uinculis iuepuit xp̃i
sui nomẽ esse cõtemptiu Si eñi
pio tiena pat̾᷑a be fidei lute tabẽtes
tãta sũt ausi quid nõ ausiros xp̃o
duce felicit ciedidim pio eterna
nũ autẽ duces elatissum hom̃i in
thalamo leoĩbi fortioies In cãpo
ceruis tumdioies ora uialia muli¬
eubus aĩs dehonestãt ad noct᷑¬
ua uella prõptissim imbelles ad
Reuqua Et ad il aliud̃ alõsi ꝙ̃ ad
luourie studiũ uirtutisq odiũ
Quos mutabi neq̃ũt quosq uel

Expanded text:
facile enim fidelis effectus Cristo suum restitueret, a quo se spiritum accepisse et eternam gloriam accepturum crederet, qui illud adulterii precium donaverit concubine! taceam, eiusdem cristiane fidei sacris initiati et in eadem urbe reviviscerent, pati possent, aut primus in Hispania, quam multis ante seculis fluctuantem nominis sui maiestate composuit, aut secundus in Africa, quam tributariam alter fecit, alter evertit, aut tertius sub artho et per orientem, ubi tot colla regum vinculis innexuit, Cristi sui nomen esse contemptui? Si enim pro terrena patria, vere fidei luce carentes, tanta sunt ausi, quid non ausuros Cristo duce feliciter crediderim pro eterna? Nostri autem duces elatissimi hominum, in thalamo leonibus fortiores, in campo cervis timidiores, ora virilia muliebribus animis dehonestant; ad nocturna bella promptissimi, imbelles ad reliqua, et ad nil aliud animosi quam ad luxurie studium virtutisque odium, quos imitari nequeunt quosque vel
Abbreviated transcription (Latin):
et por ignauĩa funt uitra suos
fiues prochpudor arigusto etiam
scopulo maiestatẽ xp̃i nephaue bla¬
sphemar ¶ Hic uo qui littora nosta
mabis incolit iul pcet̾ aurũ ueneto¬
rũ ac fangueñe iauuẽsiũ sitit et co¬
gitat auancie imꝑio illore satelles
horũ hostis ab illis auro unnictꝰ ab
hus feiro uictꝰ Ille autẽ extremꝰ
tẽgũ sonoris ac reflius occeam ftliti¬
bus obsurdiuit ut de tã long̃iqͦ suspi¬
ria nra sio audiat et in occidẽte ulti¬
nio sepustꝰ quid agat oriens nõ curet
¶Tesar hic nr̃ capto dyademate
in g̾manĩa abut patrus latebus
et noĩe contẽtꝰ imꝑi cuiꝰ ema mẽ¬

Expanded text:
et per ignaviam sinit intra suos fines pudoris angusto in scopulo maiestatem Christi nepharie blasphemari; hic vero, qui littora nostri maris incolit, / nil preter aurum Venetorum ac sanguinem Januensium sitit et cogitat, avaricie imperio illorum satelles, horum hostis, ab illis auro victus, ab hiis ferro victus; ille autem extremus regum sonoris ac reflui Occeani fluctibus obsurduit, ut de tam longinquo suspiria nostra non audiat, et in occidente ultimo sepultus, quid agat oriens, non curat. Cesar hic noster rapto dyademate in Germaniam abiit patriis latebris et nomine contentus imperii, cuius e
Abbreviated transcription (Latin):
et ꝯcepit Redẽptorẽ bnui̾soꝵ. ¶ Lo¬
lus euat petrus ⁊ totũ ꝑ oibẽ cõ¬
setrãdarꝑ gettũ cogͦuit misteria¬
¶ Solus erat adã ⁊ nõ est
p̾uaricata qr mẽs eid ad hebat
deo postꝙ̃ uõ ei nulier adiũcta
ẽ nõ potuit inhe̾re mãdatis cele¬
stibus ¶ ubi ut me amubiofu dcõ
buo a dõ pestefeꝵ bitam hanc
sectãtib ut nuliebre cõsortiũ femuẽ¬
us eñĩ decor eo formidolosi fime¬
stiorq quo blandior ut sileã mo¬
ies quib oĩo nichil iustabillꝰ nct̃
studio quietis infestiꝰ/ Causqͥs te¬
quiẽ quens fẽmoon caui ppetuã
officiuã litiũ at labors faro sus
ood tecto hĩtant quies ⁊ mulier
Satirici uerbũ ẽ Semꝑ hi lites
alfuaq uirgia lectꝰ In qͦ nupta ia

Expanded text:
et concepit Redemptorem universorum. Solus erat Petrus, et totum per orbem consecrandarum gentium cognovit misteria; solus erat Adam et non est prevaricatus, quia mens eius adherebat Deo; postquam vero ei mulier adiuncta est, non potuit inherere mandatis celestibus». Ubi ut me Ambrosii dictovirus adeo pestiferum vitam hanc sectantibus, ut muliebre consortium; femineus enim decor eo formidolosior funestiorque quo blandior, ut sileam mores quibus omnino nichil instabilius, nichil studio quietis infestius. Quisquis requiem queris feminam cave, perpetuam officinam litium ac laborum; raro sub eodem tecto habitant quies et mulier. Satyrici verbum est: Semper habet lites alternaque iurgia lectus in quo nupta iac
Abbreviated transcription (Latin):
sꝑũtes nram querimꝰ net tedit
in mẽtẽ hus olim morib celo ceci¬
disse lucifer̃ quibus nos hodie ce¬
dũ uerbis es tardior utiq teb cre¬
dens que mẽtiri ut dicit᷑ nõ solẽt
qule quid agat᷑ apud n̾os Gallus
et uutanꝰ litigant Quiq̃ iã lustia
uoluũt᷑ ꝙ quo nõ xpũs et maria
sed mars et bellona int̾ illos teger
nichil feuri ammi molliũt᷑ net¬
dũ ymber sangiuneꝰ tãtos maiũ
senit ardores Itaq tã et squid mo¬
ꝓmabile ayud nos apud auos et
qioauos mauditũ erat hũc iedo
songe mõrũ Regũ maxiñ iustũ
imꝑ hostis in uincula trapit uet
fditũa amplius tãti Regmi pondo
pͥmogenito capti Regis arma ꝯtẽtãte
budo ut iuides uũc maie belllĩ to¬
nat nũc eo iitegio tẽgii coeũt g̾citꝰ¬

Expanded text:
stram querimus; nec redit in mentem his olim moribus celo cecidisse Luciferum, quibus nos celum hodum verbis es tardior, utique rebus credes, que mentiri, ut dicitur, non solent. quere quid agatur apud nos. Gallus et Britannus litigant; quinque iam lustra volvuntur, ex quo non Cristus et Maria, sed Mars et Bellona inter illos regesnichil ferrei animi molliuntur, necdum imber sanguineus tantos irarum lenit ardores. Itaque tametsi, quod inopinabile apud nos apud avos ac proavos inauditum erat, hunc modo longe nostrorum regum maximum multo impar hostis in vincula traxerit, nec fortuna amplius tanti regni ponduserum finis, primogenito capti regis arma retentante. Unde ut vides nunc maxime bellum tonat, nunc ex integro regii coeunt exercit
Abbreviated transcription (Latin):
tibi forsan infestioiẽ qui laboies
hom̃i ex alto uidet patiãm q
cõsidãt quã aut remedio com¬
pẽset aut p̾mio an uõ adi̾sa
om̃s corꝑeas pestos seu qni no¬
nuãtim uñã defles parũ sola¬
en contra hanc ipãm est nosse
leyiã suꝑficiei uiciũ ui coloris
esse nõ balicudimis aut integͣ¬
tatis sensuũ atq mẽbioꝵ ut
augustmo uisum scimꝰ uet
phĩci contradicũt s ut cutim
penetrẽt aitꝯq dilat̾ans in
p̾cordia yma destẽdat quod
fecisse legit᷑ pletino ingẽti plõ¬
nico in aĩam teite destendere
nsi ip̃a cõsenẜ̾it nõ pt qua ĩ¬
colium nõ ꝑluris exusetus
corꝑis sui habita ayud illam
eut ꝙͣ bene ualentẽ apud ho¬
spitem ꝙ hospicri forto ꝑies
externus uentis atq ymbrie
staber sit quid ꝙ lepra posses¬
sorem suũ bulgo eupit con¬
soicioq hom̃i seye eoꝵ quos
ut fugẽs recusand nichil
nuilliq̃q nõ auxiliũ deplorand
erat ut ad calculum ies redeat

Expanded text:
tibi forsan infestiorem, qui labores tibi forsan infestiorem, qui labores hominum ex alto videt, patientiamque considerat, quam aut remedio compenset aut premio? an vero adversus omnes corporeas pestes seu, quoniam nominatim unam defles, parum solatii contra hanc ipsam est, nosse lepram superficiei vitium, vel coloris esse, non valitudinis aut integritatis sensuum atque membrorum? Aut Augustino visum scimus, nec Physici contradicunt; sed ut cutem penetret, artusque dilacerans in precordia ima descendat, quod fecisse legitur Plotino, ingenti Platonico: in animam certe descendere, nisi ipsa consenserit, non potest; qua incolumi, non pluris extrinsecus corporis sui habitus apud illam erit, quam bene valentem apud hospitem, quam hospitii forte paries extimus ventis ac imbribus scaber sit. Quid, quod lepra possessorem suum vulgo eripit, consortioque hominum sepe eorum, quos ut fugeres recusandum nichil, nulliusque non auxilium implorandum erat: ut ad calculum res redeat,
Abbreviated transcription (Latin):
iste conculi̾t NMultũ sane
in respuis dñdit tibi te qui
cũcta respiciens te nõ bides
Iubebit menũsse tenrũ et
mortale corpusculũ tibi ẽẽ nõ
aeirnm neq et̾nũ nec nuari
quid opoit̾e nec iudignan si
putredo in terrã suam s inse¬
dom fluxit, eẽ homĩs men¬
tem/ et supma eiꝯ in rebellẽt
felicitatẽ ꝑpetuitatẽq disposita
euiis̃ paites infirmias et morti
obnoyias et omĩs imẜie ca¬
paces seu lepra ergo seu epi¬
lentia sou quid hus turpiq
aut tustiq mcidit cogitandũ
lum descendisse quod suũ erat
destinatũq illi figulo ab et̾uo
contra quẽ lutea basa ne ar᷑¬
uurẽt᷑ admouent᷑ ꝙ illud in
honorem hoc in ꝯtinueliam
Gerum cuc̃ta fragilia fmplt
atq mortalia O Eigo egote cõ¬
sule, sine miriuẽ et gentu le¬
pram ferami N plaue me qslile
atq auctore cui si oũdis murm̃
ꝙ accessio mali sunt qͣd moebo
corꝑis adde̾ amii mõrbũ iuiat
teq imẜioiẽ flendo fac̾e et illũ

Expanded text:
iste contulerit? Multum sane, iste contulerit? Multum sane, ni respuis. Ostendet tibi te, qui, cuncta respiciens, te non vides; iubebit meminisse terreum et mortale corpusculum tibi esse, non aerium neque eternum; nec mirari quidem oportere, nec indignari, si putredo in terram, suam scilicet in sedem fluxerit; esse hominis mentem et suprema eius, ni rebellent ad felicitatem perpetuitatemque disposita, eiusdem partes infimas, et morti obnoxias et omnis miserie capaces. Seu lepra igitur seu epylepsia seu quid his turpius aut tristius inciderit, cogitandum lum descendisse, quod suum erat, destinatumque illi figulo ab eterno, contra quem lutea vasa ne murmurent admonentur, quod illud in honorem, hoc in contumeliam, verum cuncta fragilia finxerit atque mortalia. Ergo ego te consule sine murmure et gemitu lepram feram? Plane me consule atque auctore, cui si ostenderis, murmur quam accessio mali sunt, quid morbo corporis addere animi morbum iuvat, teque miseriorem flendo facere, et illum
Abbreviated transcription (Latin):
est dolor Q Et ego doloie iem
acerbam stio nucẽ houõdam
amiarã tristen nature adui̾sã
sensib odiosam sed que uutu¬
tis ope nõ dico lucest̾e̾ quõd
epycurus dicit secum ipe disse¬
tiens sed lenui fraugiqu forsqz
eciam si bera am̃i bntꝰ arma¬
u̾it aut sentui ꝑtuis aut quo¬
dam mͦ nec sentui quid pessit
Dauuata an mermie/ ego
doloiem ualde sentio et malũ
grande ꝓficeor E ꝓfessionem
aliam ex te optabã O heu rur¬
sus ad speciosa retra hui᷑ B
delcant auies berba Magnifica
sed uera añn quid si dolor enimi
quid si nulle coiporis ut̃ ille¬
cobie ul angustie nulli ango¬
ies stantis atq obstãtis annin
uiribz pares sunt quid sim oĩ
luctanuẽ mͦ nõ uolens terga
ded̾it sed bono insi toto ac
bona fide restit̾it semꝑ annuꝰ
suꝑior fuit semꝑ abut uictor¬
Q Quid nõ si doloris intole¬
rãciam morbi feditas grauat
et fastidiũ ⁊ pudor quid si le¬
pra pucie corpus ac imẜum
muasit quid hit in ẜmo tus

Expanded text:
est dolor. Et ego dolorem rem est dolor. Et ego dolorem rem acerbam scio, immitem, horridam, amaram, tristem, nature adversam, sensibus odiosam, sed que, virtutis ope, non dico dulcescere, quod Epicurus dixit, secum ipse dissentiens, sed leniri frangique, forsque etiam, si vera animum virtus armaverit, aut sentiri parcius, aut quodammodo nec sentiri quidem possit. Armatus an inermis, ego dolorem valde sentio, et malum grande profiteor. Professionem aliam ex te optabam. Hem, rursus ad speciosa retrahimur! delectant aures verba magnifica, sed vera animum. Quid, si dolor enim cQuid si nulle corporis vel illecebre vel molestie, nulli angores stantis atque obstantis animi viribus pares sunt? quid si in omni luctamine modo non volens terga dederit, sed toto nisu ac bona fide restisterit, semper animus superior fuit, semper abiit victor? Quid, vero, si doloris intolerantiam, morbi feditas gravat et fastidium et pudor? Quid si lepra putre corpus ac miserum invasit? quid hic michi sermo tuus
Abbreviated transcription (Latin):
neq ego quod uni taus dedit
ad cuc̃tos sed quod multis bn¬
tꝯ tribuit ad uuũ traho ad õs̃
tractura libẽtiꝰ s in uuo eciã
defatigor O at nõ oĩa possu¬
mꝰ omnes nõ poetitũ mͦ sed
pastoriũ est beibum S Scio
sed te posse aliquid quod nõ
om̃s possint yno nã potes
uelle cupio D Euid heu aie
imiẜrum inq̾etas nõne me satꝭ
ergo torq̃t dolor. H qruietem
pocius affeur ⁊ hũc tibi tortorẽ
aufeue meditoi quod insi ta qͣ
potes manũ dederis sola non
possum D pape quid hoc est qd
me posse ais an possem dolorez
nõ seutue quen sentio an ma¬
lum negaie quod pessiniũ ex¬
ꝑior B p̾nũ nõ requero obstat
enĩ nat᷑ͣa alteꝵ ne nupetiem
nõ nat᷑a nõ ueritas euorsolus
obstitĩt Dyth̃ suꝑi quorsum
hec mania que pħica dicitis
scie plane roloie nõ eẽ aĩ ui¬
cumm s corꝑis scio dolorẽ aliuid
rari hec me ut noua ne do¬
nõ noscendi cõsilio s fen̾di seu
quod malim depellendi ego enĩ

Expanded text:
neque ego quod uni casus dedit, neque ego quod uni casus dedit, ad cunctos, sed quod virtus multis tribuit, ad unum traho, ad omnes tractura libentius, sed in uno etiam defatigor. At non omnia possumus omnes non poeticum modo sed pastorium est verbum. Scio, sed te posse aliquid, quod non omnes possint, immo iam potes, velle cupio. Quid, heu, miserum inquietas? Num me satis igitur torquet dolor? Quietem potius afferre, et hunc tibi tortorem auferre meditor; quod nisi tu, qui potes, manum dederis, sola non possum. Pape! Quid hoc est quod me posse ais? an possum dolorem non sentire quem sentio, aut malum negare quod pessimum experior? Primum non requiro, obstat enim natura; alterum ne impetrem, non natura, non veritas, error solus obstiterit. Proh superi, quorsum hec inania que philosophica dicitis! scio plane dolorem non esse animi vitium sed corporis; scio dolorem aliud rari, hec me ut nova ne donon noscendi consilio, sed ferendi seu quod malim depellendi egeo; novi
Abbreviated transcription (Latin):
lia si alta minũ sup̃q hoĩem¬
Q Quid sup̃ hommẽ dicis
non deorũ tibi s homĩ racões
homiq exempla poniꝰ S
honn fateor sed paucor est q̃
bstiã et exacta raritas nilitati
proxima non multũ int̾fenitẽ
⁊ chunãm intesse dixerimi il̃os
sequor qui chi̾am nichil ẽẽ uolũt
apud alios namq cialoe mons
est Euasi u̾o muitandꝰ tibi
que quo ranor eo dignior cui
simul fieri uelis quisquis raros
sequi negliget rarus ce uir non
pot̾ĩt D uideo unũ ex paucis
fieri iubes uius ex miultis sũ
Bppe nullum te maluerim ꝙ̃
ox nultis unũ nestro enĩ an
nõ esse an stultoꝵ ẽẽ sit meliꝯ
atqui pluuoꝵ id et stultorũ e
nno sit oportet D Ego uõ iul
scis quid mali sit esse aliquid
nec esse quod debeas BIta q̃l
dicis quasi quod forte uni acci¬
dit debitum sit om̃ib idq ad
om̃s trahe uelis E male ais
forte uutꝰ enĩ nõ fortuita s
nõ caũ equid̃ qu̾enda ẜistudio

Expanded text:
lia, sed alta nimium supraque hominemlia, sed alta nimium supraque hominem. Quid supra hominem dicis, non deorum tibi sed hominum rationes, hominumque exempla proponimus. Hominum fateor, sed paucorum; estque ultima et exacta raritas nullitati proxima: non multum inter Phenicem et Chymeram interesse dixerim illos sequor, qui Chymeram nichil esse volunt, apud alios namque Cilicie mons est. Quasi vero imitandus tibi que quo rarior, eo dignior cui similis fieri velis; quisquis raros sequi negliget, rarus esse vir non poterit. Video unum ex paucis fieri iubes; unus ex multis sum. Prope nullum te maluerim, quam ex multis unum; nescio enim an non esse, an stultum esse sit melius. At qui plurimorum, idem et stultorum e numero sit oportet. Ego vero nil scis quid mali sit esse aliquid, nec esse quod debeas? Ita hoc dicis, quasi, quod uni forte accidit, debitum sit omnibus, idque ad omnes trahi velis. Male ais “forte”: virtus enim non fortuita, sed non casu equidem querenda, sed studio;
Abbreviated transcription (Latin):
tas in foribus mẽmi forti aĩa
feure mortalia speciosini ac uiri¬
le est O Speciosumi dictu fate¬
or factu nec possibile quidi iror¬
S nõ impossibilitas iorũ est sed
mollicies hom̃i que uirtutis in¬
nũos deẜtoies fecit et facret
ribũda corpuscula uini doloris
feue nõ ualent B fragilia cor¬
pora humana ñõ negẽ sed nõ
usq adeo quin ad tolancĩa oĩs
adusi sat uiriũ habitura fint
insi maior multo ẽẽt infirmi¬
tas ammoꝵ illa est que buos
ndignos houilatꝰ et nuilieres
atq hũiles uoces elicit quid est
seas quod seye olmi ⁊ potuisse
uides hommẽ et fecisse Oheu
i rursus ad hystorias bocor
et in medio doloris estu iul p̾¬
sentiũ uix mei ipiũs menior
in meõriã protrahor antiquore¬
N an nõ ergo claiorp iecorda¬
tio uirorũ qui siuilia fortiter
passi sunt magnũ affert in oĩ
rerum asꝑitate solaciũ lemiuẽ¬
q O Sencio ad mutandra
rissimos hortatoris głiosa cõsi¬

Expanded text:
tas in foribus. Interim forti animo tas in foribus. Interim forti animo ferre mortalia speciosum ac virile est. Speciosum dictu, fateor, factu ne possibile quidem reor. Non impossibilitas rerum est, sed mollities hominum, que virtutis innumeros disertores fecit et faciet;ribunda corpuscula vim doloris ferre non valent. Fragilia corpora humana non negem, sed non usque adeo quin ad tolerantiam omnis adversi sat virium habitura sint, nisi maior multo esset infirmitas animorum. Illa est, que viro indignos eiulatus, et muliebres atque humiles voces elicit. Quid est seas, quod sepe olim et potuisse vides hominem et fecisse. Heu michi, rursus ad historias vocor, et in medio dolorum estu, vix presentium, vix mei ipsius memor, ad memoriam protrahor antiquorum! An non ergo clarorum recordatio virorum, qui similia fortiter passi sint, magnum affert in omni rerum asperitate solatium lenimenque? Sentio ad imitandum rarissimos hortatores gloriosa consi
Abbreviated transcription (Latin):
Oto corpore langueo Esi
nõ languet hospes corporis
ammꝰ bñ est quidquid tugurio¬
lo suo eueniat saluus eruꝑit
uiriliorꝙ sentẽcia bisa est cui con¬
sequẽs est unũ quoq quod hu¬
ic bono obicit᷑ malum ẽẽ uiciũ
quo fit ut dolor corporis mole¬
srissimꝰ licet malũ utiq non
sit O heu mͥ miẜo ego torq̃¬
or tu disputas phĩce tabelle¬
B Auie te mẜum dicio uel
hoc ip̃o ꝙ hũane uite regulas
fabellas uocas ¶ Sonora hͭ
in scolis famosa ꝑ libros sed
egͦtãtiũ ascesura grabatulos A¬
egutudinẽ et ad mortẽ ysuunt
ses nõ om̃ib quippe qr nõ om̃i
iusedere pectorib et ꝑfecto quib
ciedita nõ sunt salubuã esse
nõ possint Dheu ego cucior
tu disputas Aiste tuꝯ delor
nct̃io aut sentꝰ erit aut iiten¬
sue atq ita us facilẽ uł bieue
pacĩam requirit Oheu michi
sñuo cuicior solore ⁊ Sisũ¬
nus nempe bieuis est dolor
parce genutib aut fuget aut
fugiat est nce sic utrĩq liber¬

Expanded text:
oto corpore langueo. Si non languet hospes corporis, animus, bene est; quicquid tuguriolo suo eveniat, salvus eruperit.viriliorque sententia visa est; cui consequens est, unum quodque quod huic bono obicitur malum esse, vitium; quo fit ut dolor corporis, molestissimus licet, malum tamen utique non sit. Heu michi misero, ego torqueor, tu disputas, Philosophice fabelle. Iure te miserum dicis, vel hoc ipso, quod humane vite regulas fabellas vocas. Sonora hec in scholis, famosa per libros, sed egrotantium ascensura grabatulos: degritudinem, et ad mortem prosunt, sed non omnibus, quippe que non omnium insedere pectoribus, et profecto quibus credita non sunt, salubria esse non possunt. Heu, ego crucior tu disputas! Iste tuus dolor, necessario, aut lentus erit, aut intensus, atque ita vel facilem vel brevem patientiam requirit. Heu michi, summo crucior dolore! Si summus, nempe brevis est dolor; parce gemitibus: aut fuget aut fugiat est necesse; sic utrinque liber
Abbreviated transcription (Latin):
ussu illuis cuiq nõm suppsisse
silencio meliq fui̾t cum ꝑ cui
Aut̃ duos carnifices caudentibus
forcipib huio illinc mẽbra carpẽ¬
tes populo ad tam imẜũ tãq
iudignũ spectatłin laconante
siccie ip̃e oculis grauiq ⁊ cõstãti
boce sese alloquẽs dicebat quid
faciinꝰ amme noli oio sucũ¬
beie, nnchil aut irastaus aut
metuas grauia sunt ista sed
Sieuia ⁊ ꝓ nr̃a eterna ne dubi¬
tes salute grauiqq suppliciũ qoc
iubẽti fuit ꝙ serenti enge te
in deo statim erit fuis quib
berbis quãtã sibi cogitabis terte
pectorib audiẽtum inciedibile
dictu est quãtam cũ mĩa firmi¬
tatem constãtiã seturitatẽ paciẽ¬
ciam infudit et si artiꝯ exti

Expanded text:
iussu illius, cuius nomen suppressisse iussu illius, cuius nomen suppressisse silentio melius fuerit, curru per inter duos carnifices candentibus forcipibus, hinc illinc membra carpentes, populo ad tam miserum tamque indignum spectaculum lacrimante, siccis ipse oculis, gravique et costanti voce sese alloquens dicebat: “Quid facimus anime? Noli, oro, succumbere, nichil aut irascaris aut metuas; gravia sunt ista, sed brevia; et pro nostra eterna ne dubita salute, graviusque supplicium hoc iubenti fuerit, quam ferenti. Erige te, in Deo: statim erit finis”. Quibus verbis, quantum sibi consolationis, certe pectoribus audientium incredibile dictu est, quantam cum misericordia firmitatem, constantiam, securitatem, patientiam