comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
eius/ et intorem corꝑie ornatũqꝙ ꝑsiciem mil¬
tap auio młtisꝙ gẽnue dixisse Rite uero
quincta est: ac igit fortũa frui licet semb
nec ecais impẽdit quommnꝰ et ceceraꝵ retũ
et in pͥmis agcicolelidi seudiã teneamꝰ uspad
ultinum tempus seneccutis .m. quidem ua¬
lerium coruinum accepimꝰ ad centesimum
etate in agris eoeq coleret cuiꝰ int̾ pͥmum
qͦd aucc̃is habet plus laboris minꝰ Apex
aut̃ seneccutis aucc̃as ꝙͣta fuit in .l. cecilio
cuiꝰ de laudib oñm esset fam̃a consenciens
Quem uirum iꝑ .p. crassiem pontificem
maximum quem postea .m. lapideũ sacer¬
docio p̾dicum iudimꝰ. Quid de Aculo aut
affrrcano loquar, aut iam ante de maxro.
Quoꝵ non in sententia solum s eciã in mitu
residebat auccoriois halet senectus ho-¬
tucem laudare que fandamentis a dolestẽ¬
tie constituta sic Ex quo efficitur id ꝙ ego
magno ꝯdam cũ assensu oĩm dixi miserã

Expanded text:
eius et nitorem corporis ornatumque Persicum muleius et nitorem corporis ornatumque Persicum multo auro multisque gemmis, dixisse: recte vero coniuncta est! hac igitur fortuna frui licet senibus, nec aetas impedit quo minus et ceterarum rerum et in primis agri colendi studia teneamus usque ad ultimum tempus senectutis. M. quidem Valerium Corvinum accepimus ad centesimum etate in agris eosque coleret, cuius inter primum quod auctoritatis habebat plus, laboris minus. apex est autem senectutis auctoritas. quanta fuit in L. Caecilio cuius de laudibus omnium esset fama consentiens. quem virum nuper P. Crassum, pontificem maximum, quem postea M. Lepidum eodem sacerdotio praeditum vidimus! quid de Paulo aut Africano loquar, aut, ut iam ante, de Maximo? quorum non in sententia solum, sed etiam in nutu residebat auctoritas. habet senectus, hoctutem laudare, quae fundamentis adulescentiae constituta sit. ex quo efficitur id, quod ego magno quondam cum assensu omnium dixi, miseram
Abbreviated transcription (Latin):
Aitur in eo libro qui est de cuenda te famili¬
ari qui econonco inscribitur Ac etiam ut
intelligatis nichil ei tam regale uderi ꝙͣ
a ẜtobulo ebrum minorem ꝑ sarum Regem
prestantẽ ingenio atq imperii gła cum
lisander lãce demonius uir sumine iurtutꝭ
uenisset ad eum sardis eiꝙ dona a socus accu¬
lisset et ceteris in Reb cbmunem erga lỹ¬
sandrum atq humanũ fuisse et ei quẽ dem
consextũ agrũ diligencer confitũ osten disse
Tũ aut admirarẽtur lisandet et ꝓc̾itates
arboꝵ et directos ordines inquincuncẽ et
humum subactam atq puram et suauitatẽ
odorum qui afflarencut ex florib tum eum
Sixisse murari se nõ mͣ diligentiam sed eciã
sollertiam eius a quo ẽẽnt illa dimẽsa atq
descripta iet cyrum respondisse at qui ego
esta sum om̃ia dim̃sus/ Mei sunt ordines ara
destripsio mltẽ eciã istaꝵ arbormanu mea
fate sunt Tum lysandrũ intuentem ppurã

Expanded text:
datur in eo libro, qui est de tuenda re familidatur in eo libro, qui est de tuenda re familiari, qui Oeconomicus inscribitur! atque ut intellegatis nihil ei tam regale videri quCritobulo Cyrum minorem, Persarum regem, praestantem ingenio atque imperi gloria, cum Lysander Lacedaemonius, vir summae virtutis, venisset ad eum Sardis eique dona a sociis attulisset, et ceteris in rebus communem erga Lysandrum atque humanum fuisse et ei quendam consaeptum agrum diligenter consitum ostendisse. cum autem admiraretur Lysander et proceritates arborum et directos in quincuncem ordines et humum subactam atque puram et suavitatem odorum qui afflarentur ex floribus, tum eum dixisse mirari se non modo diligentiam sed etiam sollertiam eius a quo essent illa dimensa atque discripta; et Cyrum respondisse: atqui ego ista sum omnia dimensus, mei sunt ordines, mea discriptio; multae etiam istarum arborum mea manu sunt satae. tum Lysandrum, intuentem purpuram
Abbreviated transcription (Latin):
tate redeamꝰ semꝑ etũm bom assiduiq do¬
nuni referta cella iunaria olearia etiam
penaria est uillaq rota locuplex est hbũ¬
di porco edo agno gallina lacte cciseo
axlłe Iam ortum ip̃i agricole succidiam
ascam appellant/ Condiciora faicit hec suꝑ.¬
nacanel etiam oꝑiẽ aucupium atq uen̾a¬
tio. Quid de pratoꝵ uiridicate aut arbop
ordinib aut uineaꝵ oliuetoꝵq spẽ plurti
dicamur, breui predicam/ agro bene culto
archil pt̃ esse nec usu uberlus nec specie¬
ornatius Eis quem stuendi non modo nõ
retardat/ umi etiã inuitat atq alleccat se¬
nectus ubi enĩ potest illa etas eque calestere
uel applicacõne melius uel igni aut uicissum
umbris aquis ne refrigerarĩ salubricis Sibi
et piła isͥ natacoes atq cursus nobis semb
exelusionib mltis talos relinquant ⁊ cesserae
esse potest multas ad res ꝑutiles renophon¬
tis libri funt quos legite queso strediose ut fa¬
ciatis ꝙͣ copiose ab eo ab eo agricultiati lau¬

Expanded text:
tate redeamus. Semper enim boni assiduique domini referta cella vinaria, olearia, etiam penaria est, villaque tota locuples est, abundat porco haedo agno gallina, lacte caseo melle. iam hortum ipsi agricolae succidiam alteram appellant. conditiora facit haec supervacaneis etiam operis aucupium atque venatio. quid de pratorum viriditate aut arborum ordinibus aut vinearum olivetorumve specie plura dicam? brevi praecidam. agro bene culto nihil potest esse nec usu uberornatius: ad quem fovendum non modo non retardat, verum etiam invitat, atque allectat senectus, ubi enim potest illa aetas, aut calescere vel apricatione melius. veligni; aut vicissim umbris aquisve refrigerari salubrius. IMIet pilam, sibi natationes atque cursus; nobis senibus ex lusionibus multis talos relinquant et tesserassse senectus potest. multas ad res perutiles Xenophontis libri sunt, quos legite, quaeso, studiose, ut facitis. quam copiose ab eo agri cultura lau
Abbreviated transcription (Latin):
illustrium plus nestio quo pacto uidẽt᷑ habere
ad senem senex de senectute sie hoc libro ad ami¬
cum annaissimꝰ scripsi de amicicia Tum ẽ cato
cicie gła ercellens de anuaçia logiẽtus Tu
putes .c. fanmiꝰ et .Q. mutius ud secerum
ueniunt post mortem affricani ab his ẜmo
oritur Respondet leluis ciiꝰ tota disputacõ
st de anuelcia quam legens te ip̃e cgnostes
oun ceulos in te esse comectos unũ te sapiẽtẽ
et appellant et existunqnt/ Tribuelaitur hoc
modo in catoni scimꝰ . L.actiliũ ap pr̃es nr̃pos
appellatum esse sapientem f uteres alio qͦs ͦ¬

Expanded text:
illustrium plus nescio quo pacto videtur habere illustrium plus nescio quo pacto videtur habere ad senem senex de senectute, sic hoc libro ad amicum amicissimus scripsi de amicitia. tum est Cato citiae gloria excellens de amicitia loquetur. tu putes. C. Fannius et Q. Mucius ad socerum veniunt post mortem Africani; ab his sermo oritur, respondet Laelius, cuius tota disputatio est de amicitia, quam legens te ipse cognoscesomnium oculos in te esse coniectos unum; te sapientem et appellant et existimant Tribuebatur hoc modo M. Catoni, scimus L. Acilium apud patres nostros appellatum esse sapientem, sed uterque alio q
Abbreviated transcription (Latin):
affricani eius disputacõnis sentencias memo¬
rie mandaui quas hoc libro exposui arbit̾u
meo quiasi enum ipos induor loquentes ne
inꝙͣ et inquit sepius int̾ponẽt᷑ atqr ut tãꝙͣ¬
apntib coram haberi fio underetur Cu
enm sẽpe mecumageres ut de omicicia scerle¬
iom aliquis digna mͥ Res tumõim cogneconẽ
tum qua familraritate iasa est lcc̃o fecirio
muntus ut ꝓde ssem mltis fogatutuo Ruem
cnton muiore feci qui est serip dut de sen¬
tute ceconem enduxͣ senemdis u putantem
quia missa in debat᷑ aptior ꝑsona que de usla
itate loqueretur quam ei ꝰ qui et Tutisseme
senex fuisset et in ip̃a senectute prẽter ceteros
poruisset Die cum accepissem a patribramap
memorabłem .c. lebii et p. scpionis stmiliati¬
tatem fuisse ydonea in Lelii ꝑsona iusa est que
de amicicia ea ip̃a dissereret que disputata ab
eo memmisset scruola. Genus autem hoc ẜino¬
num positum in houm ueterum carict̃e et eorum

Expanded text:
Africani. eius disputationis sententias memoAfricani. eius disputationis sententias memoriae mandavi, quas hoc libro exposui arbitratu meo; quasi enim ipsos induxi loquentis, ne am et inquit saepius interponeretur atque ut tantibus coram haberi sermo videretur. cum enim saepe mecum ageres, ut de amicitia scriberem aliquid, digna mihi res cum omnium cognitione tum nostra familiaritate visa est; ssem multis rogatu tuo. sed ut in Catone maiore, qui est scriptus ad te de senectute, Catonem induxi senem disputantem, quia nulla videbatur aptior persona quae de illa aetate loqueretur, quam eius, qui et diutissime senex fuisset et in ipsa senectute praeter ceteros floruisset; sic, cum accepissemus a patribus maxime memorabilem C. Laeli et P. Scipionis familiaritatem fuisse, idonea mihi Laeli persona visa est quae de amicitia ea ipsa dissereret, quae disputata ab eo meminisset Scaevola. genus autem hoc sermonum positum in hominum veterum auctoritate et eorum
Abbreviated transcription (Latin):
untus mutius augur mlta
narrare de .c. lelio sorio suo
memoriter et rocun de solebat
Nec dubitare illum in omini
et lic̾et a senis latere nusꝙͣ¬
Si scederem. Itaq ab eo młta prudenter dispu¬
tata młta etigm breuiter et commode Sita me¬
morie mandabam fieriq sai debam euis prudẽtia
occior/ Quo mortuo me ad pontificem sceuelam
contuli quem unum nr̃e ciuitatis ingenio et ꝓ¬
iusticia prestantissimum audeo dicere s de ha
ulias nunc redeo ad Augurem. Cum sepe ml¬
tatum memmi domi in benuaclio se dentem
ut solebat Cum et ego ẽẽm una ⁊ pauci ad me¬
dum familiares in eum ẜmonem illũ incide.
qui tam fere mltis erat inore/ Meministi enpmn
peio qui tum erat consul dissiderẽt quo cumꝰ
iuntissime et amantissime iuxerait ꝙta eet
hołm uł cd̃muaico uł querela Itaq tũ sceuo¬
lacũ in eam ip̃am mentioriem iucidissetex¬
posut nobis fmonem Lelii de amiticia ha¬
bicum ab illo secum et cum altero genero. e.
fannio.m. filio ꝑaucis dieb post morteien

Expanded text:
Q. Mucius augur multa narrare de C. Laelio socero suo memoriter et iucunde solebat nec dubitare illum in omni set liceret, a senis latere numqudiscederem. itaque multa ab eo prudenter disputata, multa etiam breviter et commode dicta memoriae mandabam, fierique studebam eius prudentia doctior. quo mortuo me ad pontificem Scaevolam contuli, quem unum nostrae civitatis et ingenio et iustitia praestantissimum audeo dicere. sed de hoc alias, nunc redeo ad augurem. cum saepe multa, tum memini domi in hemicyclio sedentem, ut solebat, cum et ego essem una et pauci admodum familiares, in eum sermonem illum incidere, qui tum fere multis erat in ore. meministi enim peio, qui tum erat consul, dissideret, quocum coniunctissime et amantissime vixerat, quantaque tum Scaevola, cum in eam ipsam mentionem incidisset, exposuit nobis sermonem Laeli de amicitia habitum ab illo secum et cum altero genero C. Fannio, Marci filio, paucis diebus post mortem
Abbreviated transcription (Latin):
uun a  urpis enuim exeuse¬
cõest. et minime accipienda cũ in cetie
pattitis cum si quĩs contiti Rem publica
se anuci ccusa fecisse fateat et enĩ co laco
fanm et sceuola Locati sumꝰ ut noo lon¬
culo que confuetildo maior lab  esothus
regnum ocupare conatꝰ est uł regnan
i quidm paucos menses nũcui sese¬
p audint uudentie huncetidui pop
mortenoi sicuti amia ⁊ apequi quedmn pu

Expanded text:
 turpis enim excusatio est et minime accipienda cum in ceteris peccatis, tum si quis contra rem publicam se amici causa fecisse fateatur. etenim eo loco, Fanni et Scaevola, locati sumus, ut nos lonculoque consuetudo maiorum. Tib. Gracchus regnum occupare conatus est, vel regnavit is quidem paucos menses. num quid setiam post mortem secuti amici et propinqui quid in
Abbreviated transcription (Latin):
suntiastĩ aitdiendi qui uirtuc̃ẽ durtm et
estcumhanscio in R b tum in amicitia tẽ
S obitm angor iste qui ꝓ ainico sepe capi¬
endus est nõn cm̃ ualet ut collat euita
amicitiam non plusꝙͣ uc uircutes qr non
nllãs curas et molestias afferuns repudiãt᷑
cum aut̾ contrahas amititiam ut sap̃ dixi
si qua significacõ utitutis elucoat ad quam
se sumiłis amimꝰ applicet et adiuugat id cũ
contingit amor exoriat᷑ necesse. Quid enim
tam absurdum ꝙͣ delectari mltis manis Re¬
bus ut honore urgła ut odisicio ut nestitu

Expanded text:
isti audiendi, qui virtutem duram et est cum multis in rebus tum in amicitia teneur. quam ob rem angor iste, qui pro amico saepe capiendus est, non tantum valet, ut tollat e vita amicitiam, non plus quam ut virtutes, quia non nullas curas et molestias afferunt, repudientur. cum autem contrahat amicitiam, ut supra dixi, si qua significatio virtutis eluceat, ad quam se similis animus applicet et adiungat, id cum contigit, amor exoriatur necesse est. quid enim tam absurdum quam delectari multis inanibus rebus, ut honore, ut gloria, ut aedificio, ut vestitu
Abbreviated transcription (Latin):
amici cansa esse faccuros eoꝵ quert la iiete¬
raca non mͦ familiaritates extingui soleie
s dia etiãtigni semꝑit̾na hec ĩta młta
quas fata tpende amicitus ut oĩa subt¬
fugere non mͦ saprentie s etiã felicitatis
Sicere sibi uiden Qrobrem id pͥmũ iude
an quatinꝰ amor inamicitia ꝓgredi de¬
beat. non ne si colorian ꝯ huit amicos fie
qͣcia patriam aima issi cum coriolano.
clium debuerunt auuare. Ciberiũ quidem
giacchum Rem .p. uexancem coq tubone
equalibq amias dereliccũ indebami  at
sbissiũs cumianus hospes familie ur̃e
in confilio de precatum ueuisses hani cbe
Mignosterem cãm afferebuat ꝙ tantitib
en capito liũ faces ferit uelles pugaqͥd
uoluisset is quid̃ ẜ si uoluisset paruissem
uidetis ꝙ̃ nofaria uox et hercule ita faciẽ
ał plus etiam ꝙͣ dixit ⁊ on eni paruet
ille t.b. gracchi temitati ẜ p̃ fiue mee
se comitem illiꝰ furorie ẜ ducem ꝓbiut¬

Expanded text:
amici causa esse facturos. eorum querella inveteamici causa esse facturos. eorum querella inveterata non modo familiaritates exstingui solere, sed odia etiam gigni sempiterna. haec ita multa quasi fata impendere amicitiis, ut omnia subterfugere non modo sapientiae, sed etiam felicitatis diceret sibi videri. quam ob rem id primum vide quatenus amor in amicitia progredi debeat. numne, si Coriolanus habuit amicos, ferre contra patriam arma illi cum Coriolano delium debuerunt iuvare? tiberium quidem Gracchum rem publicam vexantem a Q. Tuberone aequalibusque amicis derelictum videbamus. At C. Blossius Cumanus, hospes familiae vestin consilio, deprecatum venisset, hanc ut sibi ignoscerem causam afferebat, quod tanti Tib. in Capitolium faces ferre vellet? numquam voluisset id quidem, sed, si voluisset, paruissem. videtis, quam nefaria vox. et hercule ita fecit, vel plus etiam quam dixit; non enim paruit ille Tib. Gracchi temeritati, sed praefuit, nec se comitem illius furoris, sed ducem pr
Abbreviated transcription (Latin):
ex fumlitudine caprebat imeuntie etatis
ꝓs sinti puero ꝑ amoros sepo una cum
pretexta tega ponerent᷑. Sin aut̃ ado lescẽ¬
tiam ꝑ suxissent dirum tñ int̾dum cõten¬
cõne pes luxuria cendicõis us cõmodiali¬
cuiꝰ ꝙ idem ad iprsti utq non posset qd si
qui longiꝰ in amicitia ꝓuecti eẽnt tamẽ
sẽ pe lale factari si in honorie contentione
icidissent pestem euĩ nlłam maiorem
esse amicicus ꝙ in plerisꝙ peciuẽ cupdi¬
catem in optimis quibusq honoris eta¬
men et głie ex quo mimicitias maximas
sepe enter anucissimos extitisse magnaẽ
distidia et plerũq iusta nasti cũ aliquid
abam̃cis qͣd reccũm nõn ẽẽt postularetut
Ut uut libidino ministri uit adutores es¬
sent ad iniuriam ꝙ qui recusarent ꝙͣiuie
honeste is face̾nt ñs tñ amicitie desere̾
arguerẽt᷑ ab his quib ob sequi nollent Il¬
łos aue̾ quitquid qui ius ab amico audent
postuladre postulacoe ip̃a ꝓfiteri omĩa se

Expanded text:
is aetatis, quod summi puerorum amores saepe una cum praetexta toga deponerentur; sin autem ad adulescentiam perduxissent, dirimi tamen interdum contentione vel uxoriae condicionis vel commodi alicuius, quod idem adipisci uterque non posset. quod si qui longius in amicitia provecti essent, tamen saepe labefactari, si in honoris contentionem incidissent; pestem enim nullam maiorem esse amicitiis quam in plerisque pecuniae cupiditatem, in optimis quibusque honoris certamen et gloriae, ex quo inimicitias maximas saepe inter amicissimos exstitisse. magna etiam discidia et plerumque iusta nasci, cum aliquid ab amicis quod rectum non esset postularetur, ut aut libidinis ministri aut adiutores essent ad iniuriam, quod qui recusarent, quamvis honeste id facerent, ius tamen amicitiae deserere arguerentur ab eis, quibus obsequi nollent; illos autem, qui quidvis ab amico auderent postulare, postulatione ipsa profiteri omnia se
Abbreviated transcription (Latin):
S p ois i ftutt ꝰ in ip̃o amore sit expetẽ¬
dm putamꝰ. Sib his qui pecudum ritp
as uoluptatem oĩa referunt longe dissen¬
tuns n mirũ ⁊ lichis enĩ alcum nich magͥ¬
ficum ac diuniũ susciꝑe possunt qui suãs
om̃es cogieacões abiecerunt in rem tam
huniilem tamq contemptam. Oobrem
hos quid ab hoc fimone remoreamꝰ. Ip̃i
aiucem antelligamꝰ nacurai gigni. sensum
diligendi et beniuolentie caritatem facta
significacõe ꝓbitatis. Q qui appetiuetunt
applicant se ⁊ ꝓpiꝰ admorient ut et usu
eius ꝙ̃ dilige̾ ce̾ꝑunt fruant᷑ ⁊ morib sũt¬
q pares in amore et equales ꝓpensioresq
eu amucitia maxime capient᷑ et etit eiꝰ ortꝰ
anatura ꝙͣ ab imbecillitate grauioretue
lospondo Et losa/ Recte tu quidẽ ꝙobrem
eaque se pissime it me ⁊ Eaipionem de ei

Expanded text:
s eius fructus in ipso amore inest, expetendam putamus. ab his, qui pecudum ritu ad voluptatem omnia referunt, longe dissentiunt; nec mirum; nihil enim altum, nihil magnificum ac divinum suspicere possunt, qui suas omnis cogitationes abiecerunt in rem tam humilem tamque contemptam. quam ob rem hos quidem ab hoc sermone removeamus, ipsi autem intellegamus natura gigni sensum diligendi et benevolentiae caritatem facta significatione probitatis, quam qui appetiverunt, applicant sese et propius admovent, ut et usu eius, quem diligere coeperunt, fruantur et moribus, sintque pares in amore et aequales propensioresqueex amicitia maximae capientur, et erit eius ortus a natura quam ab imbecillitate gravior et vrespondeo. Recte tu quidem: quam ob rem ea quae saepi
Abbreviated transcription (Latin):
hat res nicii E loquim dehus amucis
qui ante deulos sunt quos indemꝰ aut
de quib memoriã accepimꝰi quoe no¬
fuisse sic̃ a patrib accepimꝰ bie una
bonss. collegas in censura. Tum et eũ
hie ⁊ ainter se qunctissenoo fuisse. e
qtriigirur ne suspicati quidem possumꝰ

Expanded text:
habeat res vitii: sed loquimur de iis amicis, qui ante oculos sunt, quos videmus, aut de quibus memoriam accepimus, quos nofuisse, sic a patribus accepimus bis una consules, et collegas in censura. Tum etiam cum iis et inter se coniunctissimos fuisse M. est. Igitur ne suspi
Abbreviated transcription (Latin):
pp̃e effict possis dei de eciã ꝙ̃tũ ille quẽ
deligas atq adiuues sustine̾ non eñi neg
cu possis ꝙtum ms excellas dẽs tuos ad ho¬
nores amplissimos ꝑduc̾e̾ ut scipro. pee
rutitum potuit consulem effice̾ ficm eiue¬

Expanded text:
inde etiam quantum ille, quem diligas atque adiuves, sustinere. non enim neque tu possis, quamvis excellas, omnis tuos ad honores amplissimos perducere, ut Scipio P. Rupilium potuit consulem efficere, fratrem e
Abbreviated transcription (Latin):
aluir nichul eum est untute amiablis
nichil ꝙ magis adliciat ad eligend qͥppe
cum ꝓpt̾ iurtutẽ et ꝓbitatem etiam eos
est qui .c. fabricii .m. curii non cũ cariᵈͤ
aliqua beniuola memoriam usupet qͦs
nũꝙͣ uiderit. Quis aut̃ est qui Tarqͥmũ
supbum qui .p. cassium spuriũ meliũ
non oderit Cum duob ducib de Imꝑio
in ptasia est decertatũ. Prrio ⁊ hãmbale
abaltero ꝓpͥt bonitatem eꝰ non nimis a¬
lienos aĩot habemꝰ ulterũ ꝓꝓter coudeli¬
catrmn semꝑ hec ciuitas oderit ꝙ sigantar
uirtutem ⁊ bonitatem ꝓspice in dantur

Expanded text:
amur. nihil est enim virtute amabilius, nihil quod magis alliciat ad diligendum, quippe cum propter virtutem et probitatem etiam eos,igamus. quis est qui C. Fabrici, M’. Curi non cum caritate aliqua benevola memoriam usurpet, quos numquam viderit? quis autem est qui Tarquinium Superbum, qui Sp. Cassium, Sp. Maelium non oderit? cum duobus ducibus de imperio in Italia est decertatum, Pyrrho et Hannibale; ab altero propter probitatem eius non nimis alienos animos habemus; alterum propter crudelitatem semper haec civitas oderit. quod si tanta virtutem et bonitatem perspicere videantur
Abbreviated transcription (Latin):
sitatis esset hĩtura quod quid quale
sit et in bestns quibuss aĩadu̾ai potest
que ex se natos ita amant ad quodaor
tempus et ab eis ita amant᷑ ut facile
cop sensus appateat. Quod en homine
iutto est cuuidentiꝰ pͥmũ exeacaritate
que est inter natos et pentes que dii¬
me unsi detestabili stelere non potest
Aindecu similio sensus extitia amoris
s aliquẽ nacti sumꝰ cuiꝰ cũ moribues

Expanded text:
utilitatis esset habitura. quod quidem quale sit, etiam in bestiis quibusdam animadverti potest, quae ex se natos ita amant ad quoddam tempus et ab eis ita amantur, ut facile earum sensus appareat. quod in homine multo est evidentius, primum ex ea caritate quae est inter natos et parentis, quae dirimi nisi detestabili scelere non potest, deinde cum similis sensus exstitit amoris, si aliq
Abbreviated transcription (Latin):
ualitudiẽm ałii potentiam. alii honores mł¬
ci etiã noluptates/ Bbe luap hoc quidemex¬
tienum Illa aut̃ suꝑiora caduco ⁊ incerta
posita noh tam in consilus nr̃is ꝙ in fortue
bemeritate. Qui in uirtute sũmum bonum
ponunt preclare illi quid. Si hoc ip̃a iurtus
amictiam gignit ⁊ concinet ueid sine ue
amicicia uso pacco esset potest. Iam iurtutẽ
precenut megeam ut quiedam docti uborũ
magnificentia mentiamur uirosq bonos
eos qui habentur numeremꝰ paulos cato¬
nes . scipiones gayos philos his cõmunis
uita contenta est/ Eos autem omiganius
quotum omia liudtas sic loquiut tecum qui

Expanded text:
aletudinem, alii potentiam, alii honores, multi etiam voluptates. beluarum hoc quidem extremum, illa autem superiora caduca et incerta, posita non tam in consiliis nostris quam in fortunae temeritate. qui autem in virtute summum bonum ponunt, praeclare illi quidem, sed haec ipsa virtus amicitiam et gignit et continet, nec sine virtute amicitia esse ullo pacto potest. iarpretemur nec eam, ut quidam docti, verborum magnificentia metiamur, virosque bonos eos qui habentur numeremus—Paulos Catones Gallos Scipiones Philos—his communis vita contenta est; eos autem omittamus, quicum omnia audeas sic loqui ut tecum? qui
Abbreviated transcription (Latin):
or̃onem phili fannius. facile id quidem
fuit iusticiam iu stissimo iuro de fenderei¬
steuola quid amicitiam᷑ non ne facile ei
qui ob ea suma fide constantia iusticiaq
conẜuatam maximam głiam ceꝑ it etiã
Lelius, Dun hoc quid̃ est afferit. Quidi
añ refer. qua me ⁊dicõe cogatis Cagitis
Sepissime igit᷑ de amicicia mͥ cogitanti
maxime illud consrderand̃ iuderi solec
utrii ꝓpt̾ imbeallitatẽ atq inopram de¬
si dełata sit amicitia/ ut dandis reciꝑi¬
endieq ntis quo quisq minꝰ ꝑ se ip̃e
posset id acciꝑes ab ulio uicissimq red¬
Seret an esset hoc quid ꝓpͥum amicitie
si antiquior ⁊ plcrior ⁊ magis a natiua
ta sit  mor enim ex quo amicicia no¬
mĩata est pͥnceps est ad beniuolẽtiam
cõuingendam ⁊lam utilitates quidẽt

Expanded text:
orationem Phili! Facile id quidem orationem Phili! Facile id quidem fuit iustitiam iustissimo viro defendere. Quid? amicitiam nonne facile ei, qui ob eam summa fide, constantia iustitiaque servatam maximam gloriam ceperit? Vim hoc quidem est afferre; quid enim refert qua me ratione cogatis? cogitis saepissime igitur mihi de amicitia cogitanti maxime illud considerandum videri solet, utrum propter imbecillitatem atque inopiam desiderata sit amicitia, ut dandis recipiendisque meritis, quod quisque minus per se ipse posset, id acciperet ab alio vicissimque redderet, an esset hoc quidem proprium amicitiae, sed antiquior et pulchrior et magis a natura r enim, ex quo amicitia nominata est, princeps est ad benevolentiam c
Abbreviated transcription (Latin):
billio que tain ferma cuntas est. que nõ o lũ
ea disedns funditus possit enti E ꝓ quoꝙtũ
com sit in amiticia iudica potess daigiu¬
gentiũ quidm doctum que dmunucitni
uentur ca tntiahe amicitiam dissiparedis
peru sandib qui clamores totti cauen
elup in hospitis et amici mei. mnͥ. paucum
no li pabula ecuim igͣnorante eeggẽ ut orestẽ
autem ita ut erat orestem se ẽẽ ꝑseu̾aret
stantes plandebant in re fuca Q̾ͥd arbi¬
trrm᷑ in uera fuisse faccuros facile indica¬
bat ip̃a naturci iim suam im homines q
faic̾e ip̃i non possent id recce fieri in alcero
iudiccirent. Accenꝰ mͥ uideor de aruictia
quid sentirem potuisse dice̾. Si qua p̾t̾e̾astꝭ¬
crẽdõ aute esse młca ab hie si rrdẽbit᷑ qui isto
disprcant queritote fannuiꝰ. Nos autem a¬
te potiꝰ ꝙͣquẽ etiam ab istis sepe que suui ⁊
audrui. non inuitus equidem s aluid qͦdd
de re. p. disputatũ affuisses. qualis tum
pationus iusticie fuit contid accuititam

Expanded text:
abilis, quae tam firma civitas est, quae non odiis et discidiis funditus possit everti? ex quo, quantum boni sit in amicitia, iudicari potest. agrigentinum quidem doctum quendam virum cverentur, ea contrahere amicitiam, dissipare disefferat laudibus? qui clamores tota cavea nuper in hospitis et amici mei M. Pacuvi nova fabula, cum ignorante rege uter Orestes autem, ita ut erat, Orestem se esse perseveraret! stantes plaudebant in re ficta; quid arbitramur in vera facturos fuisse? facile indicabat ipsa natura vim suam, cum homines, quod facere ipsi non possent, id recte fieri in altero iudicarent. hactenus mihi videor de amicitia quid sentirem potuisse dicere; si quae praeterea sunt—credo autem esse multa—ab eis, si videbitur, qui ista disputant, quaeritote. Nos autem ate potius. quamquam etiam ab istis saepe quaesivi et audivi non invitus equidem, sed aliud quoddam de re publica disputatum, affuisses. qualis tum patronus iustitiae fuit contra accuratam
Abbreviated transcription (Latin):
Re u ueuoopee ut colate honecceue sau¬
dere uosiptato ut gtuideas uasicuto ubido¬
sore ctieras et munerib fungai corꝑre. Almi¬
dotia res plimas continet quoqͦ te uerteres
presto st nuslo loco exeluditur nũꝙͣ ĩtẽpesti¬
ua ma molestia Itaq non aqua non igui
ue auint plib locis utim ꝙͣ amititia neq
ego munit Siuulgari aut demediocri quȩ cam̃
ĩpa q leccat ⁊ ꝓdest s de uera ⁊ ꝑfeccti lequor
qualis eoꝵ qui pauti norantũt fuit nam
et secitdis res splendidiores facit auncitia
et adusas ꝑciens cõmunicansq leuiores
Cũq płitis ⁊ maximas cõmoditates ami¬
citia contineat tu in illa nimirũ prestat
omib ꝙ bonam spem prelucet imposterum
Nec debilitate aĩos aut cade̾ pacit᷑ uerum
enum amicũ qui intuet᷑ tanꝙͣ exemplari
et egentes habundant et imbecilli ualent
ec ꝙ difficiliꝰ dictu est mortiu iuunt tãtꝰ
cos honos memoria desideriũ ꝓseqͥt᷑ anu

Expanded text:
re; opes, ut colare, honores, ut laudere; voluptates ut gaudeas; valetudo, ut dolore careas, et muneribus fungare corporis, amicitia plurimas res continet; quoquo te verteris, praesto est; nullo loco excluditur, numquam molesta est: itaque non aqua, non igni, ut aiunt, pluribus locis utimur, quam amicitia. neque ego nunc de vulgari, aut de mediocri, quae tamen ipsa et delectat et prodest, sed de vera et perfecta loquor, qualis eorum, qui pauci nominantur, fuit. nam et secundas res splendidiores facit amicitia, et adversas, partiens communicansque, leviores. cumque plurimas et maximas commoditates amicitia contineat, tum illa nimirum praestat omnibus, quod bonam spem praelucet in posterum, nec debilitari animos aut cadere patitur. verum etiam amicum qui intuetur, tamquam exemplar et egentes abundant, et imbecilles valent, et quod difficilius dictu est, mortui vivunt, tantus eius honos, memoria, desiderium persequ
Abbreviated transcription (Latin):
possẽt accedere moriendr aut̃ sensum oełitas
eelebrimnoo lecissinosq ui derit illum diem
darissimũ fuisse cum senatu dimisso doñum
ex taom alto dignitatie graidu ad suꝑos uide¬
atur dẽos potius ꝙͣ ad in feros ꝑuenisse Neq
emm assentior his qui hec nuꝑ disserẽ ceps¬
rũt cũ corꝑib simł aĩss int̾ire acq omnia
morte deleri Plus apud me auc̃tis ãtiquop
ligiosa iura tribuerunt qd non fecissent ꝓ¬
fecto si nicħ ad eos ꝑ tine̾ arbitiarent᷑ ullop
qui in hac t̾ia fuunt mãgnãq greciãs̃ mĩc¬

Expanded text:
posset accedere; moriendi autem sensum celeritas posset accedere; moriendi autem sensum celeritas celeberrimos laetissimosque viderit, illum diem clarissimum fuisse, cum senatu dimisso domum ex tam alto dignitatis gradu ad superos videatur deos potius quam ad inferos pervenisse. neque enim adsentior eis, qui nuper haec disserere coeperunt, cum corporibus simul animos interire atque omnia morte deleri. plus apud me antiquorum auctorligiosa iura tribuerunt, quod non fecissent, profecto, si nihil ad eos pertinere arbitrarentur, vel eorum qui in hac terra fuerunt magna
Abbreviated transcription (Latin):
Sit si quid accidit suis autem incõmodis g̃uiter
angi non amicum s se ip̃m amantio est: Cũ
illo uero quis neget accum ẽẽ preclare/ niẜ enĩ
ꝙ ille minime̾ ꝑueaibat ĩmortasitatẽ optare uel¬
des qut̃ noñ adeptus est ꝙ honimi fas ces opta ᷑
Qui fũmam spem ciuium quam de eo iã puegͣ¬
supauit qui consulatum peciuit nũꝙͣ factus
cõnsul est bis pmũ ance tempus icerum fibi
suo tempore Rti .p. pene sero/ quiduab urbi¬
bus eu̾sis mimicssimis. huic imꝑio non mͦ¬
p̃ncia ũm ⁊ futurti bella deleuls. Quid dicã
de facillimis morib de pretate in ñem li¬
Berailitate in sorores beniguetate in suos iustiã
in om̃es/ Nota sunt uobis ꝙͣautem ciuitati arꝰ
filit merore fun̾is iudicatum est. Quid igicur
hũe pruicoꝵ amices accessio iuiare potiusset
dissereie tamen auffert eam uiriditatem in
qua etiam nunc ertit scipio. Qobrem iuta
qui d talis fuit. uł fortuna uł gła/ ue nich

Expanded text:
dit, si quid accidit; suis autem incommodis graviter dit, si quid accidit; suis autem incommodis graviter angi non amicum, sed se ipsum amantis est. cum illo vero quis neget actum esse praeclare? nisi enim, quod ille minime putabat, immortalitatem optare vellet, quid non adeptus est, quod homini fas esset optare, qui summam spem civium, quam de eo iam puesuperavit; qui consulatum petivit numquam, factus consul est bis, primum ante tempus, iterum sibi suo tempore, rei publicae paene sero; qui duabus urbibus eversis inimicissimis huic imperio non metiam futura bella delevit? quid dicam de moribus facillimis, de pietate in matrem, liberalitate in sorores, bonitate in suos, iustitia in omnis? nota sunt vobis. quam autem civitati carus fuerit, maerore funeris indicatum est. quid igitur hunc paucorum annorum accessio iuvare potuisset?disserere, tamen aufert eam viriditatem, in qua etiam nunc erat Scipio. quam ob rem vita quidem talis fuit vel fortuna vel gloria, ut nihil
Abbreviated transcription (Latin):
tie tue Ed cutem non is in collegio nr̃o
non affuisses ualitudinem respon deo cau¬
s ñ mef ͣ ticiam fuisse leluis Recte tu
quidem ste no la tuere / Nec enĩ ab isto offi¬
cio qd semꝑ usur paui cum ualerem abdu¬
ciin csmõdo meo debui/ nec ullocasu ar¬
Ortio hoe donstanti hõĩ posse ꝯtinge ut
utla inmissio fiat offichi Tu autẽ fãm
q much tasstu tribui dicis ꝙͣtũ ego ñ ag̃sco
noe postiso facis amice s ut iͥ iũderis nõ
aritł uisoicas acatone aut enĩ nemo qd
oecid magis aedo aut quisꝙͣ ille sapiens
nͣ e istum quidem ip̃m qm̃s lppollo ut ais
stipionis desi derio me moueri negẽ ꝙ̃ iãrte
faciam uderint sapientes sed certe mẽtiar
axueor enim tali amico orbutus qualis ut
arbitror nemo uemꝙͣ etit ut confirmare pos¬
sum nemo certe fuit ẜ non egeo medicinarme
ip̃e conselor et maxime illo solacio ꝙ eo errore.
Nichil mali accidisse scipiorti prito michi ucci¬

Expanded text:
tis tuae: quod autem Nonis in collegio nostro tis tuae: quod autem Nonis in collegio nostro non affuisses, valetudinem respondeo causam, non maestitiam fuisse. Recte tu quidem, Scaevola, et vere; nec enim ab isto officio, quod semper usurpavi cum valerem, abduci incommodo meo debui, nec ullo casu arbitror hoc constanti homini posse contingere, ut ulla intermissio fiat offici. tu autem, Fanni, quod mihi tantum tribui dicis, quantum ego nec agnosco nec postulo, facis amice, sed, ut mihi videris, non recte iudicas de Catone. aut enim nemo, quod quidem magis credo, aut, si quisquam, ille sapiens ne istum quidem ipsum, quem Apollo, ut ais,Scipionis desiderio me moveri negem, quam id recte faciam viderint sapientes, sed certe mentiar. moveor enim tali amico orbatus, qualis, ut arbitror, nemo umquam erit, ut confirmare possum, nemo certe fuit. sed non egeo medicina: me ipse consolor et maxime illo solacio, quod eo errore nihil mali accidisse Scipioni puto; mihi acci
Abbreviated transcription (Latin):
eirs in senatu ⁊ in foro uel ꝓuisa pridenter
ues cita constanter uł responsa a lure feiebãt᷑.
ꝓpdeaiquasi cognomen iam hebat in senectute
supientis/ Te autem alio quod ꝰ non solũ nat᷑a
i sapientem qualem in reliquagrecia ne¬
nunemnam qui sẽptem appellant eos qͥ ista
subtilius querunt in nuinicro sapienciũm nõ
hent nchenis unũ accipim ꝰ et eũ quid̃ ⁊̃
appolliuis oraculo sapientissimũ iudicatum
hinc ẽẽ sapientiam extimant/ ut om̃ia in te
posita ducas huanosq casus uirtute ĩ feriores
putes Itaq ex me querunt credo ex hoatẽ ste¬
uola quo nam pacto mortem affricani fritis
Eoqr magis ꝙ ꝓuĩs nõ is cũ in ortos .d. bruti
auguris coniũitandi cã ut asso let uẽissemꝰ
tu non affiusti qui diligentissime suꝑ illum
diem et illus munꝰ sołit ꝰ eẽs obrre sceuola¬
lorem quem acceꝑis tum sũmi uiri itum
anuci sũmi morte ferre moderate nͨ po¬
tuissẽ nec cõmoru nͨ faisse id humanita¬

Expanded text:
 in senatu et in foro vel provisa prudenter vel acta constanter vel responsa acute ferebantur; propterea quasi cognomen iam habebat in senectute sapientis. Te autem alio quodam modo non solum nre sapientem, qualem in Graecia reliqua neminem—nam qui septem appellantur, eos qui ista subtilius quaerunt in numero sapientium non habent—Athenis unum accepimus et eum quidem etiam Apollinis oraculo sapientissimum iudicatum. hanc esse in te sapientiam existimant, ut omnia tua in te posita esse ducas humanosque casus virtute inferiores putes. itaque ex me quaerunt, credo ex hoc item Scaevola, quonam pacto mortem Africani feras, eoque magis quod proximis Nonis, cum in hortos D. Bruti auguris commentandi causa, ut assolet, venissemus, tu non affuisti, qui diligentissime semper ilium diem et illud munus solitus esses obire. Qualorem quem acceperis cum summi viri tum amicissimi morte ferre moderate; nec potuisse non commoveri, nec fuisse id humanita
Abbreviated transcription (Latin):
et nos gauamꝰ ce hec cuueas dumerit
Secabitur aCRobiem cũ ilło quidem ue sup̃
dixi accum optime est mecum incõmoduls
ꝙ̃ fuerat equius ut prius introierẽ sic pͥus
feruor ut beate uixisse iidear . qr cũ scipi¬
one uixerim. Quocũ michi quineta cuiti
de puͨ ͣ re ed dẽ pͥuaca fuit/ quocũ domꝰ
fuit et milicia ꝯmunis rec iõ in quo ẽ or̃s
nis amicicie uoluntatũ studĩoꝵ sentẽci¬
arũ sũma consentio. Itaq non tam ista
ne sapientie ꝙ̃ mͦ famuus cõmemoral
amicoꝵ quo in gen̾e sperare audeor scipi¬
omo ⁊ Relii anñcitiam notam posteritati
fore fanmꝰ istue quidem hele rea necesse

Expanded text:
et nos gaudemus et haec civitas, dum erit, et nos gaudemus et haec civitas, dum erit, laetabitur. quam ob rem cum illo quidem, ut supra dixi, actum optime est, mecum incommodius,  fuerat aequius, ut prius introieram, sic priuitiae sic fruor, ut beate vixisse videar, quia cum Scipione vixerim, quocum mihi coniuncta cura de publica re et de privata fuit, quocum et domus fuit et militia communis et, id in quo omnis vis est amicitiae, voluntatum studiorum sententiarum summa consensio. itaque non tam ista me sapientiae, quam modo Fannius commemoravit, amicorum, quo in genere sperare videor Scipionis et Laeli amicitiam notam posteritati fore. Istuc quidem, Laeli, ita necesse
Abbreviated transcription (Latin):
entissimꝰ est iudiccitꝰ / qui non tũ hoc cũ ills
ut in plerisq s idem semꝑ aĩos hor essẽ.
diuines. his qeum ex corpore opcessissent
redicum in celum pace̾ opcĩaꝵ ⁊ iustissimo
cuiq expedicissimum qd ł deni seipiorii ui de li
quiq idem qua si p̾sag̾aret per paucis añ
moreem dieb tum et philus et manilius
uenisses triduũ disserut de. 2. p. cuius
dispritacõis fuit extiemum fere de ĩm̃ior¬
tlitate cũo p/ que se inquiete uisum exi
afficano audisse dicebat Is si itti est ut
apcimi cuiusq ãinꝰ in morte facillime
eboset tanꝙ̃ ecustodia uinculisq corꝑis
eus tensemus cupsum ad deos faciliorem
fuisse q scipioni. Quacta icrcie hoc eis
quentũ siereor ne muidĩ magis ꝙ am̃
enfit s inautem illa uereor ut idem int̾it
fic aĩoꝵ ⁊ corpoꝵ nee ussus sensus maneat
ut auelus bonli est in morte sic certe nichil
masi sansuemin caimisso fie adem quasi na¬
te non isset bnns ꝙ̃ tamien esse natum

Expanded text:
non tum hoc tum illud, ut in plerisque, sed idem semper, animos hominum esse divinos eisque, cum ex corpore excessissent, reditum in caelum patere optimoque et iustissimo cuique expeditissimum. quod idem Scipioni videbatur, qui quidem, quasi praesagiret, perpaucis ante mortem diebus, cum et Philus et Manilius a, mecum venisses, triduum disseruit de re publica, cuius disputationis fuit extremum fere de immortalitate animorum, quae se in quiete per visum ex Africano audisse dicebat. id si ita est, ut optimi cuiusque animus in morte facillime evolet tanquam e custodia vinclisque corporis, cui censemus cursum ad deos faciliorem fuisse quam Scipioni? quocirca maerere hoc eius eventu vereor ne invidi magis quam amici sit. sin autem illa veriora, ut idem interitus sit animorum et corporum nec ullus sensus maneat, ut nihil boni est in morte, sic certe nihil mali. sensu enim amisso fit idem, quasi natus non esset omnino, quem tamen osse natum
Abbreviated transcription (Latin):
tate beninolentia tolli pt̃ ex amicitia non
potest. Sublaca eum leniuolentia amicitie
nomen tollie ꝙ̃p inquitatis manet ꝙͣ̃ta autc̃
us amicitiẽ sic ex hoc intelligi pt̃ i uoime
conciliauit ip̃a natuia. Ita coneitita łte
est et adducca in origuscum uc oĩs caritas
dut intet duos aut inter paucoe iungeret᷑
Est enii amicitia nncħ alud iuisi oninium
caritato consentio/ Quaquid haue scio an

Expanded text:
tate benevolentia tolli potest, ex amicitia non tate benevolentia tolli potest, ex amicitia non potest; sublata enim benevolentia, amicitiae nomen tollitur, propinquitatis manet. Quanta autem vis amicitiae sit, ex hoc intelligi potest maximeconciliavit ipsa natura, ita contracta res est et adducta in angustum, ut omnis caritas aut inter duos aut inter paucos iungeretur. est enim amicitia nihil aliud nisi omnium car
Abbreviated transcription (Latin):
enim ꝙ̃quẽ iurum bonum nisi saprentẽm
Sit ita fane s eam saprentiam int̾pretãt᷑
quã ad huc mortalis nemo est consecutus
uos autem/ ea que sunt in ufu uita q cõmiũ
non ea que fingune᷑ aut optant᷑ spectare
debenis / nũꝙͣ ego dicam .c. fabritium .m.
utiũ .t. coruncainiũ quos sapientes nr̃i
maiores iudĩcabant ad istoꝵ normam
Negabunt id nͥ sãprentipossẽ concedi siga¬
mus gͥ pingui ut auint minerua qui ita
se gerũt scq uiuunt ut eoꝵ ꝓbet᷑ fidei ĩte¬
gritas equalitatis liberalitas nͣ sit in eis
ulla cupiditas libido audaitia Sitq magn
constantia ut ħn fuerũt mͦ quos nomĩaui.
Res unos boñes ut hĩci sunt sic etiã appellã¬
dos plĩteniꝰ quia sequantũt ꝙ̃ cum homines.
esse nos ut inter onnes essee societas quedã
maior aut̾ ne quisq ꝓxime acccderet Iccĩq
s ea non satie hbet firmitatis/ namq hoe
prestat amicitia ꝓpinquitati ꝙ ex ꝓpiuqũ¬

Expanded text:
enim quemquam esse virum bonum nisi sapientem. enim quemquam esse virum bonum nisi sapientem. sit ita sane: sed eam sapientiam interpretantur, quam adhuc mortalis nemo est consecutus. nos autem ea quae sunt in usu vitaque communi, non ea quae finguntur aut optantur, spectare debemus. numquam ego dicam C. Fabricium, M’. Ti. Coruncanium, quos sapientis nostri maiores iudicabant, ad istorum normam negabunt id nisi sapienti posse concedi. agamus igitur pingui, ut aiunt, Minerva. qui ita se gerunt, ita vivunt, ut eorum probetur fides integritas aequitas liberalitas, nec sit in eis ulla cupiditas libido audacia, sintque magna constantia, ut ei fuerunt, modo quos nominavi, hos viros bonos, ut habiti sunt, sic etiam appellandos putemus, quia sequantur, quantum homines pesse nos, ut inter omnis esset societas quaedam, maior autem, ut quisque proxime accederet. itaque hil non habet firmitatis. Namque hoc praestat amicitia propinquitati, quod ex propinqui
Abbreviated transcription (Latin):
souo se qi qmad soles de cetia reb cũ
bo te querit sic de anucitia disputaris qͥd
socias quaseli existimes que precepta
dn sanosa anchi uero erit gratũ acqrid
ip̃m̃s cũ recum agere conarer fãnius ante¬
modum feccus selus. Ego uero non
medam sicn p̃e confiderem nam ⁊ pre¬
dlautes ls et  sum q ue dixit fannius
eliosi Ee quis ego sum aut que est in me
suoulcas uooctor est ista con suetudo eaq
grecoꝵ ut ab ponat de quo disputens
qͣuis fabito inlguũ opus est egetq exci¬
tacõne non ꝑua. Dobrem que disputa¬
n de aimicicia possunt ab eis censeo peta/
qui ista ꝓ ficent Ego uos horcari tantũ
possum iue amicitiam om̃ib Rreb huanis
ante ponatis a lichil est enim tam natuit
ptum tam cõueniens ad r̾es uł sedlis uł
adilsas s hoc pͥmũ sentio nisi in bonis a¬
micitiam esse non posse/ ⁊ieq ad iuuumre¬
seco ut illi qui hec subtilius disserũt fortasse
uere s ad cõmunem utilitatem parũ negãt

Expanded text:
m ad modum soles de ceteris rebus, cum ex te quaeruntur, sic de amicitia disputaris quid sentias, qualem existimes, quae praecepta des. Mihi vero erit gratum, atque id ipsum cum tecum agere conarer, Fannius antemodum feceris. Ego vero nonmihi ipse confiderem, nam et praeclara res est et sumus, ut dixit Fannius, otiosi. sed quis ego sum aut quae est in me facultas? doctorum est ista consuetudo eaque. Graecorum, ut eis ponatur de quo disputent quamvis subito. magnum opus est egetque exercitatione non parva. quam ob rem quae disputari de amicitia possunt, ab eis censeo petatis, qui ista profitentur; ego vos hortari tantum possum, ut amicitiam omnibus rebus humanis anteponatis; nihil est enim tam naturae aptum, tam conveniens ad res vel secundas vel adversas. sed hoc primum sentio, nisi in bonis amicitiam esse non posse; neque id ad vivum reseco, ut illi, qui haec subtilius disserunt, fortasse vere, sed ad communem utilitatem parum; negant
Abbreviated transcription (Latin):
brutum qui in libercinda pat̾a est int̾feaꝰ
supplicium ꝓfectus ut fidem hosti dacaem cõ¬
fuaret non duos scypiones qui ⁊ter poeno
i corꝑis sui obscruere uoluerũt nõ auum
tuum .L. paulum qui morte luit college in
canensi ignomina temeritatem non .M. ma¬
cellum cuiꝰ int̾itum nec crude lissimꝰ quide᷑
hostis honore sepulcure carere passus est ẜ
legiones nas. qd scripsi in originib in eum
locum esse ꝓfeccas alteri aĩo et erecto undẽ sẽ
reddituras nũꝙͣ arbicrarent᷑. Qͥs gͥ adoles¬
centes et ei quidem non solum indb̃cti Sgetiã
rustici contempnũt. Id docci senes extimescẽt
studia Non igit᷑ ea de siderribant adolestente ᷤ
Sunt et nnieuntis adolescentie non eaꝯstãs¬
iam requrat etas. que medra dicit᷑. Sunt ⁊
eius etatis ne ea quidem querunt᷑ in sentute
etiam senectutis ꝙ cũ euenit sacietas ute
tempus mat̾m mortis affert equidem. Non

Expanded text:
Brutum, qui in liberanda patria est interfectus, Brutum, qui in liberanda patria est interfectus, supplicium est profectus ut fidem hosti datam conservaret, non duos Scipiones, qui iter Poenis vel corporibus suis obstruere voluerunt, non avum tuum L. Paulum, qui morte luit collegae in Cannensi ignominia temeritatem, non M. Marcellum, cuius interitum ne crudelissimus quidem hostis honore sepulturae carere passus est, sed legiones nostras, quod scripsi in Originibus, in eum locum saepe profectas alacri animo et erecto, unde se redituras numquam arbitrarentur. quod igitur adulescentes, et ei quidem non solum indocti sed etiam Rustici contemnunt, id docti senes extimescent?studia: num igitur ea desiderant adolescentes? sunt et ineuntis adolescentiae: num ea iam consiam requirit aetas, quae media dicitur? sunt etiam eius aetatis: ne ea quidem quaeruntur in senectute.etiam senectutis; quod cum evenit, satietas vitae tempus maturum mortis affert. non
Abbreviated transcription (Latin):
Ita om̃is cõglut̃inac̃o recens egie iuecertita
facile diuellit᷑. Ita fit ut illus breue iute reli¬
quin nec auide appetendum senib nͨ sine causa
deserend sit uecatq Pycagoras in uissu impa¬
toris .i. dei de presidio et stacõne uite decc dere
dolonis quid sapientis elogium est, que se ne¬
gat uelle suam mortem/ dolore anucop ⁊ la¬
mentis nacare. uule credo se essecarũ suis
S aut scio aut meliꝰ en iiuis nemo me lac̾¬
nus decoret neq funera fletu faxit. Nõ cẽset
lagendam essẽ huortem quã ĩno rgelitas ꝯsẽq̃t
aut optandus aut nullus est. Sz hec mediea¬
tũ ab adolescentia debet esse mortem ut ne¬
gligamꝰ sine qua meditacone tiansquillo ẽõ
animo nemo pocest. Moriendũ enĩ certe est
et id incertum an eo ip̃o die Mortem igitut
om̃ib horis impendentem timens qͥs poterit
anmo confistere De qua non ita longa dispu¬
tacõne opus esse iudetur. cum recorder nõ p.l

Expanded text:
iam omnis conglutinatio recens aegre, inveterata iam omnis conglutinatio recens aegre, inveterata facile divellitur. ita fit ut illud breve vitae reliquum nec avide appetendum senibus nec sine causa deserendum sit; vetatque Pythagoras iniussu imperatoris, id est dei, de praesidio et statione vitae decedere. Solonis quidem sapientis est elogium, quo se negat velle suam mortem dolore amicorum et lamentis vacare. volt, credo, se esse carum suis. sed haud scio an melius Ennius: nemo me lacrumis decoret, neque funera fletu faxit. non censet lugendam esse mortem, quam immortalitas consequatur. m quidem sensus aut optandus aut nullus est. sed hoc meditatum ab adulescentia debet esse, mortem ut neglegamus; sine qua meditatione tranquillo animo esse nemo potest. moriendum enim certe est, et incertum an hoc ipso die. mortem igitur omnibus horis impendentem timens qui poterit animo consistere? De qua non ita longa disputatione opus esse videtur, cum recordor non L.
Abbreviated transcription (Latin):
dine flame ius oppͥmit᷑ senes autem sicue¬
cum sua sponte nulla ad hibita ii ꝯsũptꝰ
ignis extinguitur. Et quasi ponia ex arbo¬
rib crudã si sunt iu auellunt᷑. Si macura
et cocca decidunt sic uitam adolescentibus
uincenda est ut quo ꝓpius ad mortẽ accedtm
quasi t̾iam uidere uidear aliqnq ĩportum
ex longa nauigacõe esse uencurus. Eentus
autem̃ nullus certus tetminꝰ recceq in ea
uiuit. quo ad munus officiĩ exequi ⁊ tueri
possis et camen mortem contentpuere. Ex
quo fie ut animosior ⁊̃ seneitꝰ sit ꝙͣ adolestẽ¬
tia ⁊ forcior. hoc illud est ꝙ posi scto tutĩo
a salone responsum est aun illi querenti qͥ
tandem fretus le sͥ tam arcdacter obsisteret
Respondisse dicit᷑ senectute. S iuuendi ẽ finis
optimꝰ cũ integia mente certisq sensib opꝰ
ipã suum eadẽm que coaugmnencauit nata
dissaluit ut nauem ut edificium idẽ destruit

Expanded text:
dine flammae vis opprimitdine flammae vis opprimitcum sua sponte, nulla adhibita vi, consumptus ignis exstinguitur. Et quasi poma ex arboribus, si cruda sunt, vi avelluntur; si matura et cocta, decidunt: sic vitam adolescentibus  quidem tam iucunda est, ut quo propius ad mortem accedam quasi terram videre videar, aliquandoque in portum, ex longa navigatione, esse venturus. 5. Senectutis autem nullus certus est terminus. recteque in ea vivitur, quoad munus officii exsequi, et tueri possis, et tamen mortem contemnere. Ex quo fit, ut animosior etiam senectus sit, quam adolescentia, et fortior. Hoc illud est, quod Pisistrato tyranno, a Solone responsum est,cum illi quaerenti, qua tandem spefretus, sibi tam audacter obsisteret, respondisse dicitur, senecture. Sed vivendi finis est optimus, cum integra mente, certisque sensibus, opus ipsa suum eadem, quae coagmentavit, natura, dissolvit. Ut navem, ut aedificium idem destruit