comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
nuit ⁊ iempe nõ ĩ aliqua ciuitatũ
sone ul egipti s in siluis ⁊ mõtis
altissimi in uertioe in solitudine
erat duni aquas aiuarissiãs coe¬
git ligni uiꝰ ĩ nussione dulcest̾e̾
dum ꝓdigia illa fecit que uir ꝑle¬
g̾e ne dicã tẽtẽsere sufficimꝰ Idẽ
certe ĩĩeso exitui in quo tã iucti
nusti atq in deũ ⁊ hoies ingrati e¬
rant nõ de solio aureo sed de soli¬
tudiẽ horrẽda piouidit ⁊ in suma¬
ani ꝓcubauit quãdo in casto cotͣ¬
uices olgios affatĩ celoslapsas po¬
pulꝰ legit esubiẽs ⁊ de tuppe ꝑcussa
dulcie aq̃ copiã sitiẽs bibit Quãdo
dniũ illũ atq inicredibilẽ ⁊ neq
cupiditati neq ꝑtimoiẽ subiacẽtẽ
cibũ. non quid̃ in urbib uec e
foro cupidinano petitũ s celitꝰ de¬
stiãtũ quadragĩta ãnis huĩt in de¬
ẜro ¶ uides ut solitudo diuinis
bñficus atq colloquus et angeli¬
tis sit amica cong̾ssib Quo mi¬
nus nues ut pclare uite uiri illiꝯ

Expanded text:
t? Nempe non in aliqua civitatum Syrie vel Egipti, sed in silvis et altissimi montis in vertice. In solitudine erat dum aquas amarissimas coegit ligni unius immissione dulcescere; dum prodigia illa fecit, que vix perlegere, ne dicam recensere, sufficimus. Idem certe immenso exercitui, in quo tam multi iniusti atque in Deum et in homines ingrati erant, non de solio aureo sed de solitudine horrida providit, et in sumam procuravit; quando in castris coturnices ortigias affatim celo lapsas populus legit esuriens, et de rupe percussa dulcis aque copiam sitiens bibit; quando divinum illum atque incredibilem, et neque cupiditati neque parsimonie subiacentem cibum, non quidem in urbibus nec e foro cupidinario petitum, sed celitus destinatum, quadraginta annis habuit in deserto. Vides ut solitudo divinis beneficiis atque colloquiis et angelicis sit amica congressibus! Quo minus miror, ut preclare vite viri illius
Abbreviated transcription (Latin):
tis euidẽtioiẽ notiaiã tapiẽdã pluri¬
uiũ ꝓdest secretior conu̾satio et
h̾emi intioris hĩtatio utq quod ub̃o
docebar faco probasse eũ scias dpẽ
tor hũc iol̾em inquit uidimꝰ in
thobabdis ꝑtibus in hemo que adia¬
cet tiuitati. leg̾e in tupe quadam
mõtis ardiu ꝯmauẽtis astẽsus ad
eũ difficilis aditꝰ monast̾ii eius
obstouctꝰ est clausus. ita ut a q̃drage ͦ
etatis õio usq ad nonageͫ ꝙ tuut¬

Expanded text:
tis evidentiorem notitiam capiendam, pluritis evidentiorem notitiam capiendam, plurimum prodest secretior conversatio et heremi interioris habitatio». Utque quod verbo docebat facto probasse eum scias, ipse ptor, «hunc Iohannem» inquit «vidimus in Thebaidis partibus in heremo, que adiacet civitati Lygo, in rupe quadam montis ardui commanentem: ascensus ad eum difficilis, aditus monasterii eius obstructus et clausus, ita ut a quadragesimo etatis anno usque ad nonagesimu
Abbreviated transcription (Latin):
sito Theodosiꝯ imꝑator auceps ain¬
mi despõsa depostẽt et cõsilis soli¬
tabii ꝓauꝑis abmatꝰ pia l maxiã
pũ intirisu infĩtaq ml̃citudiẽ atq
aliquod infaustis ꝯgiessib exfritꝰ cũ
cõsilio adusset ad sp̃e certe uiccorie
erecto p̾fixa etiã pugne die quodq
et uictor hostiles p̾das agẽt ⁊ suorũ
res p̾reptas ab hoste reuehẽt ⁊ imꝑa¬
tous sui gratiã m̾ert᷑ Iuit iã securꝰ
pugnauit strauit hostẽ ħ spolia retũ¬
ut gram̃ est adeptꝰ Cui uuo tam
sancto tamq uenturi pͥsciosi quid̃
de pũtib ⁊ exꝑtis tredit᷑ accipe quid
hit idem de solitudiẽ senẜit nequid
enĩ me ꝓpoĩto fauẽtẽ ñuutasse quisꝙ̃
ciedat ipã eius uerba subscripsi as
hus relata qui ex ore loquẽtis suste¬
ꝑant multũ inquis piodest secretior
hĩtatio et solitana cõu̾satio Et iterũ
ad effugiẽda ꝑitla inquit ul lapsũ
et ꝯqiẽdã dĩ graciã atq ipiũs dĩnita¬

Expanded text:
osius imperator anceps animi responsa deposceret, et consilio solitarii pauperis armatus, pia sed maxima pum incursu infinitaque multitudine atque aliquot infaustis congressibus exterritus, cum consilio adiisset, ad spem certe victorie erectus, prefixa etiam pugne die, quodque et victor hostiles predas ageret, et suorum res prereptas ab hoste reveheret, et imperatoris sui gratiam mereretur, ivit iam securus, pugnavit, stravit hostem, spolia retulit, gratiam est adeptus. Cui viro tam sancto, tamque venturi prescio, siquid de presentibus et expertis creditur, accipe quid hic idem de solitudine senserit: nequid enim me proposito faventem immutasse quisquam credat, ipsa eius verba subscripsi, ab his relata qui ex ore loquentis acceperant. «Multum» inquit «prodest secretior habitatio et solitaria conversatio». Et iterum «Ad effugienda pericula» inquit «vel lapsum et conquirendam Dei gratiam, atque ipsius divinita
Abbreviated transcription (Latin):
magnifica q̃ iugit᷑ in nobis extre¬
mis utinãq nõ pessinus hom̃ii mi
plet᷑ Idem nẽ in aula cortuue obsi¬
ta ⁊ uillis in strata e̾spãtib sed
in solo herbido agͣsti utq geneseos
texta h in ꝯualle ut iosephes ad
ylic̃e mãbre sedebat quãdo dignꝰ
est habito dei anglos hre quiuas
neue quid forte alius ꝙ̃ ꝙ berba¬

Expanded text:
magnifica, que iugiter in nobis, extremagnifica, que iugiter in nobis, extremis utinamque non pessimis hominum, implentur. Idem non in aula cortinis obsita et villis instrata crispantibus, sed in solo herbido et agresti, utque Geneseos textus habet in convalle, ut Iosephus ad Ilicem Mambre sedebat, quando dignus est habitus Dei angelos habere convivas. Neve quid forte aliud
Abbreviated transcription (Latin):
in uno loco dui illũ nõ posse ꝯsi¬
st̃e publice ꝑsuasũ erat Ibidem
nũ hus igit᷑ uieui admod et
succãta ꝯmẽoratõe p̾ti̾tis ut sit dicã
atqr sepõitis ⁊ reliq̃s silẽtio obrutis
quotquot sũt ad gena quib sola
heniꝰ celum fuit in t̾ris. que copio¬
sa et amena et uaria ⁊ penetra¬
bilis atq ignea lc̃õ est et q̃ p̾tiose
mat̾ie filũ hñs at magnos texta
cior mox ut cõitatꝰ nẽo imiẜior. so¬
lus stetit comitatꝰ ruit solꝰ bẽ cuus
pat̾e cõitatꝰ in felicis exilii ꝑeg̾ns
Solus in requie ⁊ gaudio Coĩtatꝰ
in laboris ⁊ dolorib ml̃tis demq
solus iiortalis fuãt Iugẽ sociã
mortalis efficit᷑ Iam tũc tlarũ et
insigne p̾sagĩ quid de societate fe¬
nuẽa sꝑare postitas deberet ¶ S
ne in lamie h̾eam magnꝰ ille m̃ł¬
tarũq gentiũ pat̾ abrahã nõ in
palatus mt̾q delicias brbanas ẜ
in tabernatulis in qr ꝯuallib collo¬
qutionẽ dñi nuu̾it et promissa illa

Expanded text:
in loco diu illum non posse subsistere publice persuasum erat, ibidem nium. His igitur brevi admodum et succincta commemoratione preteritis, ut sic dicam, atque sepositis et reliquis silentio obrutis, quotquot sunt id genus, quibus sola heremus celum fuit in terris — que copiosa et amena et varia et penetrabilis atque ignea lectio est et que, preciose materie filum habens ac magnis texta cior; mox ut comitatus, nemo miserior: solus stetit, comitatus ruit; solus beate civis patrie, comitatus infelicis exilii peregrinus; solus in requie et gaudio, comitatus in laboribus et doloribus multis; denique solus immortalis fuerat, iunge sotiam, mortalis efficitur. Iam tunc clarum et insigne presagium, quid de societate feminea sperare posteritas deberet. Sed ne in limine heream, magnus ille multarumque gentium pater Abraham, non in palatiis interque delitias urbanas, sed in tabernaculis inque convallibus collocutorem Deum meruit et promissa illa
Abbreviated transcription (Latin):
uiũ ambos cecos illustres ac bi¬
dentiũ ac piorũ om̃e Munꝰ imple
ĩuu̾abiles asios quoꝵ uł noĩa nõ
capiũt libri/ postreno ut sum̃a e¬
tiã qr l ꝓuulgata erant omisse me
noiu̾s nõ insistã eloqui ut adhuc
an hospitã ac pene solis hemũ so
notã feris oriẽtaliũ atq oriẽtiũ mo¬
uator p̃uceps Anthomio penetͣ¬
uit ut crebe testẽte fama noĩs et¬
ad graciã sanitatũ turbis egiorũ
ꝯflilẽtib cedio affentꝰ ⁊ metuẽs ne
tãta illa celebritas aut sibi ma¬
nis głie aut alicui eworis et fle
ciuspiã de se opiõis matĩa ẽẽ por
dum paucis panib ꝙ biatico assũp¬
nis ad tippã fliũs redẽt fugã cogi¬
tans bor de celo ad eũ facta est Quie¬
nã uo̾ uox illa forsitan fuge solitudi¬
nẽ urbes cole locus hic tedii ille
gaudii locꝯ ⁊ quietis alexãdiraz
pete in pñam tuã redi ⁊ nõ potuis¬
in patam illa uox fuit Si quiestẽ

Expanded text:
mum, ambos cecos illustres, et vimum, ambos cecos illustres, et videntium ac piorum omne munus impleinnumerabiles alios, quorum vel nomina non capiunt libri. Postremo ut summa etiam, quia pervulgata erant, omisisse me noveris, non insistam eloqui ut adhuc inhospitam ac pene solis heremum notam feris, orientalium atque orientium monachorum princeps, Antonius penetravit; ut, crebrescead gratiam sanitatum turbis egrorum confluentibus, tedio affectus, et metuens ne tanta illa celebritas aut sibi inanis glorie, aut alicui erroris et false cuiuspiam de se opinionis materia esse posset, dum paucis panibus pro viatico assumptis, ad ripam fluminis sederet fugam cogitans, vox ad eum de celo facta est. Quenam vero vox? Illa forsitan: «Fuge solitudinem, urbes cole; locus hic tedii, ille gaudii locus et quietis; Alexandriam pete, in patriam tuam redi»? Et non potius illa vox fuit: «Si quiescere
Abbreviated transcription (Latin):
expartẽ et mẽdacii nistiũ ⁊ tugĩta
ãuorp iuigi silencio in sĩa om̃i
feie lict̾ar eiuditione mirabilem
Non thebaidis nicolã apollinẽ
qui quadragĩta ãnis in intina
solitudiẽ abditꝰ nec sic latuit mi
ductos exmue turaiet de sua licet
egutudiẽ nõ curãtẽ solãtẽq alios atq
orãtem ut y aiã oraiẽt sua nõ pir
corꝑe addito uerbo illo memorablĩ
corpus eñi hoc aiebat ⁊ dũ sanũ e
nichil iͣ profuit ¶2õ epiphani¬
ũ quẽ famosam p̃us hemicolam so¬
litudo epm̃ cypio dedit nõ senẽ affra¬
tẽ mopẽ ac pãnosũ senicłm quẽ pie¬
tas fideiq zelue e spelucĩs in uibes
duumi cõninatiõe iudicii recõdẽte
seu macedoniũ iugi siluests habitato¬
rem uiriũ infinite simplicitatis atq
constãcie ad frenãd pii quid s nã¬
ti p̾ucipis impetũ mõtis e uertice
descẽdentẽ nõ accepsenã sexagĩta
ãnis in cella recõditũ semꝑ tacitũ
nulli bisũ nõ zeumaticũ at didi¬

Expanded text:
expertem et mendacii inscium, et triginta annorum iugi silentio in summa omnium fere literarum eruditione mirabilem; non Thebaidis incolam Apollinem, qui quadraginta annis in intima solitudine abditus, nec sic latuit, miductos eximie curaret, de sua enormi licet egritudine non curantem, solantemque alios atque orantem ut pro anima orarent sua non pro corpore; addito verbo illo memorabili: «Corpus enim hoc» aiebat «et dum sanum esset, nichil michi profuit». Non Epiphanium quem famosum prius heremicolam, solitudo epyscopum Cypro dedit; non seu Afratem inopem ac pannosum seniculum, quem pietas fideique zelus e speluncis in urbes divini comminatione iudicii retundentem; seu Macedonium iugi silvestris habitatorem, virum infinite simplicitatis atque constantie, ad frenandum pii quidem sed irati principis impetum montis e vertice descendentem. Non Acepsenam sexaginta annis in cella reconditum, semper tacitum, nulli visum. Non Ceumatium aut Didi
Abbreviated transcription (Latin):
p̾tlaie ꝙc̾o docto uiro inquit biu̾e
est cogitaie In haut lem nõ bibem
aliquã nõ cheatiũ sed agrũ socũ
ꝓrsus ydoneũ Insuꝑ et iuclia¬
te diei ꝯuiodissimũ tempus ele¬
gãt nullꝰ enĩ locꝰ/ nulla pais e¬
tatis aptior meditãti ꝙ̃ iagiestis
solitudo ⁊ iiueili feruoi̾e preterito
relutisq ut ita dixim algo nũdia¬
ius horis placatioris uite transq̃l¬
litas dam uigentis ad uesperam
uid huiꝰ eciã natꝰ magni ꝙ¬
nepos abrahe priarchaꝵ ma¬
xnud iacos quãdo stala illã ceboce
ub̃i fuisse illum opĩam᷑ ꝙ magna
in uibe ꝙͣ pultra in domõ ꝙͣ lõcu¬
plete cubitulo erat Ille nõ mͦ pio¬
cul ab uibib s eciã ꝓcul a domo
uteñ ipiũs iosepħi ueiba nõ niutẽ¬

Expanded text:
Docto viro» inquit «vivere est cogitare». In hanc rem, non urbem aliquam, non theatrum, sed agrum, locum prorsus ydoneum, insuper et inclinate diei commodissimum tempus elegerat. Nullus enim locus, nulla pars etatis aptior meditanti, quam et agrestis solitudo et, iuvenili fervore preterito relictisque, ut ita dixerim, a tergo meridianis horis, placatioris vite tranquillitas iam vergentis ad vesperam. Quid huius etiam natus magniqunepos Abrahe, patriarcharum maximus Iacob, quando scalam illam celotennum vidit? ubi fuisse illum opinamur, quam magna in urbe, quam pulcra domo, quam locuplete cubiculo? Erat ille non modo procul ab urbibus, sed etiam procul domo; ut enim ipsius Iosephi verba non mute
Abbreviated transcription (Latin):
eũ yseꝙte p̃mũ quid̃ in siciliã na¬
uig̃auit IInde daliuatiã postremo
aut̃ in iprũ insulã suis moribus
longe dissilem̃ ciuꝰ tñ una ruyes
duo uiri ꝓpõito ꝯueniret ubi locũ
nactꝰ tribile ualle ut stptoris p̾¬
coisq sui iõmini uerbũ ponã ac
semotũ subsistit Et ut cũctis eũ

Expanded text:
equente, primo quidem in Siciliam navigarit, inde in Dalmatiam, postremo autem in Cyprum insulam suis moribus longe dissimilem, cuius tamen una rupes duro viri proposito conveniret, ubi locum nactus «terribilem valde», ut scriptoris preconisque sui Ieronimi verbum ponam, ac «semotum» substitit. Et ut, cu
Abbreviated transcription (Latin):
pͥmũ pedẽ in solitudĩe posu̾nt nam
de sauctis uulgatior et lougior qui
urbes spõtaneo dãpnãtes exilio sa¬
cra sui pũcia solitudiẽm illustrant
de quibz si exactiuis loqui uelim ñ
possum nõ incultare notissiã Etem
hac in parte quid incognitũ ẽ tibi
Illud ne expectaiu̾s ut tr̃astribã
tibi quas uocãt patrũ uitas / Quẽ
libri titulũ sũpsisse nr̃os a marco
uairone abbitror qui et ip̃e de uitis
ꝑatrũ scripẜat ses alio quod ͦ nõ
tã flãmãdis deuotioẽ aĩs ꝙͣ notie
rero studeus ¶⁊on dicã qua
nn spelũca sexagĩta ãnos latuit do¬
roteus/ ut pat̾ amõ ꝯuige dimussa
que secũ cõtinẽtia bibgali du
uwxat solus reliquũ uite tp̃s in de¬
Pto intrie mõtis hĩtans nouissime
felicẽ deo amnuã teddidit qucon
ꝯconutãtib et gaudẽtib angelis
ad celũ eũtem terdecĩ inde dierũ
spacio seniotꝰ anthoniꝰ uidit nõ
tefam qualẽ eod in mõte bitam

Expanded text:
primum pedem in solitudine posuerunt; nam primum pedem in solitudine posuerunt; nam de sanctis et vulgatior et notior et longior, qui urbes spontaneo damnantes exilio, sacra sui presentia solitudinem illustrarunt. De quibus, si exactius loqui velim, non possum non inculcare notissima; etenim hac in parte quid incognitum est tibi? Illud ne expectaveris, ut transcribam tibi, quas vocant patrum vitas. Quem libri titulum sumpsisse nostros a Marco Varrone arbitror, qui et ipse de vitis patrum scripserat, sed alio quodam modo, non tam inflammandis devotione animis quam notitie rerum studens. Non dicam qua in spelunca sexaginta annos latuit Dorotheus; ut pater Amon, coniuge dimissa que secum continentia virginali diu vixerat, solus reliquum vite tempus in deserto Nitrie montis habitans, novissime felicem Deo animam reddidit, quam, comitantibus et gaudentibus angelis, ad celum euntem tredecim inde dierum spatio semotus Antonius vidit. Non referam qualem eodem in monte vitam
Abbreviated transcription (Latin):
tũ ad hoc tempus it aggdie̾ lixoũ
diuitib furta serius lamĩta pauꝑi¬
bus nuidiã plebi nobilitati suꝑ¬
biã fraudẽ curie boluptatẽ foro
discordĩa młtidtudini auancicon
fere om̃ib eotorq̃ie uellem posse
sed nõ sꝑo et faciliꝰ fateor õẽ
sulphur ex ethue uerstib die
cenũ ecũctis paludib egĩ posse
ꝙ̃ mala hec hos stelerp abdores
has morũ sordes eo uibiũ sentẽcia
ubi taliũ pessima m̾tiũ sedes ẽ Int̾
quas infelicit felyo licet ingeniũ co¬
alestat et unde feliciꝰ sit abesse
Quid ergoc ad meũ illud familia¬
re ꝯsiliũ recuroo ut pestes quas fu¬
gare nõ possimio fugiamꝰ : In quã
rem unctũ solitane uite portũ at
piofugiũ scio de quo tam micta disse¬
ni ut iam berear ue fastidio tibi
sim neue ip̃is urbib solitudo tibi
loquatior bideat᷑
expectes Rem suapte na¬
turã ualibã exẽplis ar¬
mari longa est hystoria qui phĩ
aut poete quo sese alcius attolent

Expanded text:
tum ad hoc tempus iter aggrediere? Luxum tum ad hoc tempus iter aggrediere? Luxum divitibus, furta servis, lamenta pauperibus, invidiam plebi, nobilitati superbiam, fraudem curie, voluptatem foro, discordiam multitudini, avaritiam fere omnibus extorquere? Vellem posse, sed non spero, et facilius fateor omne sulphur ex Ethne visceribus, omne cenum e cuntis paludibus egeri posse, quam mala hec, hos scelerum ardores, has morum sordes ex urbium sentina, ubi talium pessima mercium sedes est, inter quas infeliciter felix licet ingenium coalescat, et unde felicius sit abesse. Quid ergo? Ad meum illud familiare consilium recurro, ut pestes, quas fugare non possumus, fugiamus; in quam rem unicum solitarie vite portum ac profugium scio. De quo tam multa disserui, ut iam verear ne fastidio tibi sim, ne ve ipsis urbibus solitudo tibi loquacior videaturexpectes: rem suapte natura validam exemplis armari. Longa est historia qui philosophi aut poete, quo se se altius attollerent,
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙͣ ꝯcordes ꝙ solititi ꝙ feroces ueĩt
ille dux ut dictũ est ad ex̾citum
corruptũ uittis fugatisq ducibus
successit Quid nos nũꝙͣ nõ satis ĩ
laugiud corruptũq orbẽ uenimꝰ
et exemplis ignauie refeitũ nõ a¬
liene tñi sed et nr̃e Quot cadedi
bus nostri molles et eu̾uati afstã
qostes multi et indonuti iugẽs qi¬
locꝰ aut̃ mħcie si salutẽ si uicto¬
nã ꝯptaniꝰ utam᷑ exemplo uictorio¬
si ducis quãdo et nos reui nraꝵ
duces sumꝰ Et ꝑiculi ꝑitas par̃e
exigit cautionẽ Quid loquor yͦ
qͣuid̃ ⁊ ꝑiculũ nobis maiꝰ ⁊ p̾ua¬
ũ Illi eñi aliena tãta uicia no¬
bis ꝓportũ est et nostra. coibig̾e¬
nos nuortalio alẽ salutẽ ⁊ et̾uam
uitam Cũuobiẽ si maiora mr̃orib
⁊ si alienis nr̃a pponimꝰ suĩa
diligẽtia quecũꝙ huic ꝓpoĩto offi¬
ciũ pellamiꝰ ¶ Et quoͦ inquies
pelles/. Quod nec leges unꝙ̃ potile
nec Reges Tu ne nouis abtibus
res menodabiles ut absoluas despa¬

Expanded text:
cordes, quam soliciti, quam feroces? Venit ille dux, ut dictum est, ad exercitum corruptum, victis fugatisque ducibus successit. Quid nos? nunquid non satis in languidum corruptumque orbem venimus, et exemplis ignavie refertum non aliene tantum sed et nostre? quot cadente terroribus: nostri molles et enervati affectus, hostes multi et indomiti, ingens palocus aut inertie; si salutem, si victoriam optamus, utamur exemplo victoriosi ducis, quando et nos rerum nostrarum duces sumus, et periculi paritas parem exigit cautionem. Quid loquor? imo quidem et periculum nobis maius et premium; illi enim aliena tantum vitia, nobis propositum est et nostra corrigenos immortalis anime salutem et eternam vitam. Quamobrem si maiora minoribus et si alienis nostra preponimus, summa diligentia quecunque huic proposito officiunt propellamus. Et quomodo, inquies, pelles, quod nec leges unquam potuere nec reges? Tu ne novis artibus res inenodabiles ut absolvas, despera
Abbreviated transcription (Latin):
uiam que duxit ad puteũ cuius
nomẽ est uidentis ⁊ uiuẽtis be
uiuẽs ⁊ bidens oĩa nõ sol ut oui¬
dius ⁊ apuleiꝰ dio̾u̾nt Si cieator
est apud ꝙ̃ puteꝰ suie ut psalista
lequit᷑ fons uite est quo nõ dor¬
eñ in tr̃a australi. et eggͤssꝰ fu̾ãt
ad meditãd in agͦ incliãta iam die
uoi sm̃it nnchil est qd isterio
solis uicinitace p̾feruida Et eggsso
eiat unde ieris nisi ex corꝑis sui

Expanded text:
viam que ducit ad puteum, cuius viam que ducit ad puteum, cuius nomen est viventis et videntis». Vere vivens et videns omnia, non Sol, ut Ovidius et Apuleius dixerunt, sed creator est, apud quem puteus, sive ut Psalmista loquitur, «fons vite» est: quo non dorenim in terra australi, et egressus fuerat ad meditandum in agro, inclinata iam die». Ubi similiter nichil est, quod misterio solis vicinitate prefervida. Et egressus erat: unde reris, nisi extra corporis sui
Abbreviated transcription (Latin):
atq duiiuo fauore dignissimꝰ uir
fuit tante obediẽtie ut dũ dei
Iassus obsequit᷑ uigẽto filio nõ
pabcet ut aliqua laudũ eiꝯ file¬
am de quibus dicendi tp̃s forte
asuis alt̾q locꝰ oportiũor dabit᷑
Ex quib om̃ib ñme nubũ
fit si talẽ uibũ auitio ẽ ãplexa
diuinitas/ Illud magnũ quod
suo nũto ancilla eius egiptia
fugiẽs ab anglo Reuotata Et
uerũ in eonis poĩta atq desꝑans
lursꝯ ab angło recieata est Et ut
ad ꝓpoitum spectet alt̾m ux̃ forite
certe in solitadiẽ gestũ est ut ne dd
nirũ sit infantẽ suũ que fuge co¬
nutẽ gestabat in solitudĩe ẜ natũ
celestos q uñficii meõrem ⁊ ipsum
ꝑost solitariũ euasisse
de t̾ra bõgnica fecũda uxor
aduecta est/ Quis putas agebat e¬
rat forsan in foro porabãt causas
ex̾cebat udicia emebat aͥd. aut
uendebat dabat mutuũ aut pesce¬
bat uel datũ exigebat acceptũq
soluebat nichil horũ oĩo. Quid
ergo deãbulabat inquit eo tpe per

Expanded text:
 divino favore dignissimus vir fuit, tante obedientie ut, dum Dei iussis obsequitur, unigenito filio non parceret, ut reliqua laudum eius sileam, de quibus dicendi tempus forte aliud, alterque locus oportunior dabitur. Ex quibus omnibus minime mirum sit, si talem virum arctius est amplexa divinitas. Illud magnum, quod suo merito ancilla eius egiptia fugiens ab angelo revocata et, iterum in extremis posita atque desperans, rursus ab angelo recreata est. Et ut ad propositum spectet, alterum iuxta fontem certe in solitudine gestum est, ut ne id mirum sit infantem suum, quem fuge comitem gestabat, in solitudine servatum celestisque beneficii memorem, et ipsum post solitarium evasisse. de terra longinqua fecunda uxor advecta est, quid putas agebat? erat forsan in foro, perorabat causas, exercebat iudicia, emebat aliquid aut vendebat, dabat mutuum vel poscebat, vel datum exigebat acceptumque solvebat? Nichil horum omnino. Quid igitur? «Deambulabat» inquit «eo tempore, per
Abbreviated transcription (Latin):
poris atq aĩ solitam senes uicint¬
paphũtiꝰ. tres dei aĩc̃os ex brbibus
ad deẜta ꝑ duxit qͣi ad tutiorẽ et
deo ꝓpniqͥor̃e locũ qua uirtutis admi¬
ratioẽ monachor turbas in soli¬
tudiẽ iraxit hespidiꝰ Qua tabitate
serapiori bis se hoñi seritũ fecat
ut dños suos pci ẜuicio libaret
nõ narrabo pietatẽ diaconi Effrepi
dẽ mocẽtii seuĩtatẽ Euagnii ndu¬
striami at labores nõ stoutabor ꝙ̃

Expanded text:
poris atque animi solitaporis atque animi solitaPaphnutius tres Dei amicos ex urbibus ad deserta perduxit, quasi ad tutiorem et Deo propinquiorem locum; qua virtutis admiratione monachorum turbas in solitudinem traxit Helpidius; qua caritate Serapion bis se hominum servum fecit, ut dominos suos peccati servitio liberaret. Non narrabo pietatem dyaconi Effren, dem Innocentii severitatem, Evagrii industriam ac labores; non
Abbreviated transcription (Latin):
epm̃ pate̾t᷑ fuge alit̾ nõ balens
captũq se t̾riens ne solicudiẽ p̾uare¬
tur aurõ sibi p̾secuit sic saltẽ põti¬
fitio futubꝰ inhabilis cũ nec ea q̃d
arte ꝓfice̾t minatꝰ uigẽtib si p̾staiet
liuguã se pp̃ quã ea sibi ĩportũtas
fret̾ abscisurũ ¶Non loquar feli¬
ces solitudines utusq matharii in qͥb
trone factus et p̾sbit̾ solitanꝰ xpisti
ẜuus qualit̾ arseniꝰ esenatoie głio¬
so maxniuꝰ et xp̃i amator et siumet
cõtemptor euaẜit ad quẽ est illa bex
celestis fuge honnẽs ⁊ saluabis Et
illa. arsem. fuge. tate. et quieste. q̃l̃il
paulꝰ simplex cognorẽ nartꝰ ex morib
dũ quĩgũ fugĩes uxoris adult̾e̾ soli¬
tudinẽ petusset in tantã familiarẽ¬
xp̃i gracĩã uenit ut spũũ p̾ncipez
impuroꝵ ꝙ̃ ad se pelli non posse
ãchoma pate̾t᷑ Ille de obsesso pectore
purissiã quid ⁊ efficacissiã p̾te depellẽt
⁊on eoponã quas tẽptationes cor¬

Expanded text:
m peteretur, fugere aliter non valens captumque se cernens, ne solitudine privaretur, aurem sibi presecuit, sic saltem pontificio futurus inhabilis, cum nec ea quidem arte proficeret, minatus urgentibus, si perstarent, linguam se propter quam ea sibi importunitas fieret abscissurum. Non loquar felices solitudines utriusque Macharii, in quibus trone factus est presbiter, solitarius Cristi servus. Qualiter Arsenius e senatore glorioso maximus et Cristi amator et suimet contemptor evaserit. Ad quem est illa vox celestis: «Fuge homines et salvaberis»; et illa: «Arseni, fuge, tace, et quiesce». Qualiter Paulus Simplex, cognomen nactus ex moribus, dum convictum fugiens uxoris adultere, solitudinem petiisset, in tantam familiar gratiam venit, ut spirituum principem impurorum, quem a se pelli non posse Antonius fateretur, ille de obsesso pectore purissima quidem et efficacissima prece depelleret. Non exponam quas tentationes cor
Abbreviated transcription (Latin):
in epł̃a quad̃ ad sabiũ ꝑgã inq̾t
ad fioꝙ̃tius te in meis slytis et
cũ sũ solus alloqui deuide suũ
faccẽs scipioĩs berbum/ de quo post
sũ ꝙͣ cũ solus ẽẽ uideor nec nũs
arcesso quos uolo atq ad iug̃o mͣ
quos magis diligo et quos ap
cõfeio ⁊ prolpoiorẽ simĩl ẜmoriem
cõdiꝰ ¶ Sola erat ña et lo¬
quebat᷑ ꝯ angło et sola erat qñ
suꝑuẽit in eam spũs sanctꝰ etbib¬
tꝯ altissimi obũbrauit eami ¶ Sosa¬

Expanded text:
in epystola quadam ad Sabinum: «Pergam» inquit «frequentius te in meis scriptis et cum sim solus alloqui». Deinde suum faciens Scipionis verbum, de quo post sum quam cum solus esse videor, nec minus arcesso quos volo, atque adiungo michi quos magis diligo et quos aptconfero, et prolixiorem simul sermonem cedimus. Sola erat Maria et loquebatur cum angelo; sola erat quando supervenit in eam Spiritus Sanctus, et virtus altissimi obumbravit eam; so
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯ quiburd poriꝯ mali solatiũ biden¬
soleat perisse cũ multis Itaq nobis
que pollẽda flagitia nostris e finib
fugande libidines cõpͥmẽda licẽçia
castiganda mollicies engẽdo ad
meliora anmꝰ Et quod elegaut
ait flactus Sceleꝵ qui uñ penitet
eradẽda cupidinis p̃ue sũt elemĩta
et ten̾e minis mẽtes asꝑioribus
foruiãde studus alii negãt urbem
an credimꝰ leuiores nobis hit hostes
ꝙ apud numãtiã/ Scipiom ille unã
brbẽ ⁊ uuũ ppłm oppugnabat ⁊ ĩos
adusus mũd cabnẽ at demonia cꝰ

Expanded text:
 quibusdam potius mali solatium vidersoleat periisse cum multis. Itaque nobis quoque pellenda flagitia nostris e finibus, fugande libidines, comprimenda licentia, castiganda mollities, erigendus ad meliora animus, et quod eleganter ait Flaccus: ... scelerum si bene penitet, eradenda cupidinis prave sunt elementa, et tenere nimis mentes asperioribus formande studiis. Alii regant urbem an credimus leviores nobis hic hostes esse quam apud Numantiam Scipioni? Ille unam urbem et unum populum oppugnabat; nos adversus mundum, carne
Abbreviated transcription (Latin):
salus Duaue iugũ dñi poitat᷑ ta¬
cot et sedet᷑ ⁊ seded asuogitur
uita salutaris hom̃ĩb formidabilis
et iũiia demõib/. Quod iusi ita ẽẽt
haud quaꝙ id uite genus ingiesses
tã multis itã uarus tẽptationũ ge¬
nbus ĩfestarẽt uita reformatrox ar̃e
sordiũ purgat̾o scelero ꝯsiliatoͥ dei

Expanded text:
salus, suave iugum Domini portatur, tasalus, suave iugum Domini portatur, tacetur et sedetur, et sedendo consurgitur. Vita salutaris hominibus, formidabilis et invisa demonibus — quod nisi ita esset, haudquaquam id vite genus ingressos tam multis et tam variis temptationum generibus infestarent. Vita reformatrix anime, sordium, purgatrix scelerum, conciliatrix Dei
Abbreviated transcription (Latin):
monachos ut io̾minꝯ̃ ait in beli
legimiꝰ cestamẽto edificabãt sibi
casulas ꝓpe fluẽta iordanis et tbis
⁊ urbib delutis polẽta et herbis
agiestibus uicti tabant
De quid̃ iecennias sibentio
uppm̃dus nõ uidet᷑ q̃ berbo
ecia huic bite testĩoniũ mãifestũ pie¬
buit ubi ait bouũ ẽ ꝯ sicẽtio p̾stolari
salutare dñi bonũ ẽ uio ꝯ porta¬
u̾it iugũ dñi ab adolestẽcia sua
Et q̃r hoc nisi in solitudiẽ non
fieri posse diffinẽs/ ꝯ hoc drxissi
adiecit sedebit solitariꝰ ⁊ tacebit
qr leuauit se sup se En audio fe¬
liõe sapiãm expectãtis audio liber¬
tate qualib meliorẽ diũci iugi
tolanciã audio eleuatienẽ ammi
audio quiete cessioĩs ⁊ nõ semel
sed in p̃ncipio poĩtũ ⁊ in fiue silẽ¬
tiũ /. Cucta tñ audio intra unã so¬
litudinẽ contimi. Oue̾ iuita paci¬
fita celestiq simillia. O iuita me¬
lior suꝑ bitas bita labons batua
bouoꝵq tãtorũ capax ubi exp̾tat᷑

Expanded text:
monachos», ut Ieronimus ait, «in Veteri legimus Testamento, edificabant sibi casulas prope fluenta Iordanis, et turbis et urbibus derelictis, polenta et herbis agrestibus victitabant». Ipse quidem Ieremias silentio upprimendus non videtur, qui verbo etiam huic vite testimonium manifestum prebuit, ubi ait: «Bonum est cum silentio prestolari salutare Domini; bonum est viro cum portaverit iugum Domini ab adolescentia sua». Et quasi hec nisi in solitudine non fieri posse diffiniens, cum hec dixisset, adiecit: «Sedebit solitarius et tacebit, quia levavit se super se». En audio felicem patientiam expectantis; audio, libertate qualibet meliorem, dominici iugi tolerantiam; audio elevationem animi; audio quietem sessionis et non semel sed in principio positum et in fine silentium; cunta tamen audio intra unam solitudinem contineri. O vere vita pacifica celestique simillima! O vita melior super vitas, vita laborum vacua bonorumque tantorum capax, ubi expectatur
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓximũ est ceci cecis diuiꝵ
ꝑ abruyta papim᷑ alienoq ẽ¬
cũnolimur ex ͦ quid uelimꝰ
nescii nã ut ceptum inseqͣr
totum hoc malum seu nrim
cõmune ignoratio funs facit
nestuit incõsult homines qd
agant I deo quidquid a gant
mox ut ceꝑit uergit in nau
causas ac negocia aucupant᷑
huic ille distuosus siue t̾mmo
huie medio calle distordie et
aute exitum damynata p̃nci¬
pia et expleti nichil Querũt
quom diem fallant et quasi
parum sol ad occasum ꝓpeiet
Ingenio cursum iuuãt Et ꝙ̃
uius hanc diem agamꝰ aaq̃d
ut int̾mi dies hec tũseat at¬
que dies fienãda erat nõ br¬
genda S louga muũ illis
dies mltoq uox lougior po¬
stiemo lenga ad fastidiũ uita
est nec tñi hyeme estatem
estate hyemem Sz maue be¬
sꝑain seio autem auroraan ex¬
poscunt uotis/ utranq cui
ueuerit contempti implẽtur
inI eis ad licteram quod strip¬
tum est Sicut ẜ ceruꝰ dese¬
dãt umbram et sicut m̾cẽ¬
uaris p̾stolat᷑ fuiẽ opeois

Expanded text:
eci cecis ducibus, per abrupta rapimur alienoque circumvolvimur exemplo, quid velimus nescii; nam, ut ceptum exequar, totum hoc malum, seu nostrum comune, ignoratio finis facit. Nesciunt inconsulti homines quid agant; ideo quicquid agunt, mox ut ceperint, vergit in nauscausas ac negotia aucupantur. Hinc ille discursus sine termino, hinc medio calle discordie, et ante exitum damnata principia, et expleti nichil. Querunt quomodo diem fallant et, quasi parum sol ad occasum properet, ingenio cursum iuvant. Et quam mus hanc diem, agamus aliquid, ut interim dies hec transeat»! Atqui frenanda dies erat non urgenda; sed longa nimium illis dies, multumque nox longior, postremo longa ad fastidium vita est, nec tantum hieme estatem, estate hiemem, sed mane vesperam, sero autem auroram exposcunt votis, utranque cum venerit contempturi. Impletur in eis ad literam quod scriptum est: «Sicut cenus desiderat umbram, et sicut mercenarius prestolatur finem operis
Abbreviated transcription (Latin):
quond̾ spolus sic nũt euorib
ex nudãtem foitasse iẜabitur
tin me deloiem tam uieuibus
absersuisse genutib nrã quis
acctum ferat hoc nestio Gude
oriens nrãrum ieꝵ indignũ
et turpe fastidiũ bnde tuopior
ad miratio et cultꝰ indignior na¬
scit᷑ excͦuarum at nõ sit maioreo
nr̃i quorum disti btinã post̾i
ndeient᷑. Sua illio place̾ poffant
et placesant nõ rhemi uallem
no damubii flueta lustrabant
ad conquirẽdas insamos quidus
ytalicum ecus in oostenã baula¬
uiem deguldare compellelit Sed
imꝑii dilatandi fuidio querẽde q
et aumatis excitib nõ deforiui¬
taters patoiͤ q̃abito ẜ frmphos
et clara nomia relaturi non
taniẽ usq adeo suis deltãbant᷑
ut cũcta passim aliena cõdepꝑꝑ¬
uerent amabant quid quid osq
uera laude dignũ erat Eque
apud qostes atq amicos sque a¬
pus asiengenas ac uicmios/
Situsi biotꝰ animi sicubi aro¬
unmi spleudor sicuoi belli Sica¬
bi pacis artes sicubi lingue uł

Expanded text:
oribus exundantem, fortasse mirabitur tantum me dolorem, tam brevibus absorbuisse gemitibus. Nam quis tacitum ferat hoc nescio unde oriens rerum nostrarum indignum et turpe fastidium, unde turpior admiratio et cultus indignior nascitur externarum? At non sic maiores nostri, quorum dici utinam posteri mereremur: sua illis placere poterant et placebant. Non Rheni vallem, non Danubii fluenta lustrabant ad conquirendas has insanias, quibus italicum decus in obscenam barbariem degenerare compellerent, sed imperii dilatandi studio querendeque et armatis exercitibus, non deformitatem patrii habitus sed triumphos et clara cognomina relaturi. Nec tamen usque adeo suis delectabantur, ut cunta passim aliena contemnerent; amabant quicquid usquam vera laude dignum erat, eque apud hostes atque amicos, eque apud alienigenas ac vicinos. Sicubi virtus animi, sicubi morum splendor, sicubi belli, sicubi pacis artes, sicubi lingue vel
Abbreviated transcription (Latin):
qua suarum rebumi estruatio¬
ne continget bius ad seuecã
multos habet nõ uerborum
miͦ s ierum fimias Ceuo h̃a¬
bitu quo ẜmone. quo habitit¬
Lit nemo det̾mmenat Et os eam
causam dissimilis sui est besti¬
gnuis senut delirãtũt nngiessa
minũt docilis iuẽtꝰ maguo
spũ ad suppieniũ stultitie cacu¬
niẽ euasit/ p̃mos scdis et se¬
cundes t̾cus atq ita deinceys
facile umoẽtib Sit ꝑ manus
traditus et int̾ manus auctoꝵ
furor quãtum ad nouissimos
ꝑuentuous sit metiri ammo
difficile est Quãuis et illud
foisan est ueruin iai ad extie¬
ula ꝑuẽtum esse et in nobis
esse completui, quod aute tet
secula dictum erat Omne in
pcipiti uiciũ stetit ut sie
giessus ¶ Et forte liceutuis
istitistẽ bidear huic loco ꝙ̃ sat
est Que si cui uota sit mole¬
stiarum meaoũ p̃ma et mnaxi¬
in pͥmis ytalie cõnuiẜatione
piouemẽs unde oliui uirtutũ

Expanded text:
qua suarum rerum extimatioqua suarum rerum extimatione contingeret. Unus apud Senecam multos habet, non verborum modo sed rerum simias. Quo habitu, quo sermone, quo anilit nemo determinat, et ob eam causam quisque dissimilis sui est. Vestigiis senum delirantium ingressa, nimium docilis iuventus magno spiritu ad supremum stultitie cacumen evasit, primos secundis ac secundos tertiis atque ita deinceps facile vincentibus. Sic per manus traditus et inter manus auctus furor, quantus ad novissimos perventurus sit, metiri animo difficile est. Quamvis et illud forsan est verum, iam ad extremam perventum esse, et in nobis esse completum quod ante tot secula dictum erat: «Omne in precipiti vitium stetit»; ut sine gressus. Et forte licentius institisse videar huic loco quam sat est. Quod sicui nota sit molestiarum mearum prima et maxiin primis Italie commiseratione proveniens, unde olim virt
Abbreviated transcription (Latin):
dies mira siml ac ndendi ua¬
netas. Et mc̃ pedes cõteggris.
nũc pidenda nudans uestis
ꝯrunc t̾bam tergentes nũc cu¬
bitum artantes maiice nnc
manullas cont̾ens nũe sus in¬
guia fluens iona uude illa
uiusici modulam̃s nõ siue gra¬
ui distoniñẽ ierum publicabũ
ut platoni uidetur Postremo
uude ista ul stili uł quotidiam
etiã ẜmonis tam crebra nuita¬
tio nimirũ has odiosas et ina¬
menas nugas nichil magis ꝙͣ
pieces et importima nec suis
unꝙͣ contẽta finib muexiti
nũtatio inuectasq aluit auxitq
Quiomi enim frater potest ut
uiuendi tenor idem maueat
lis qui nõ se uirtuti nõ suo
uidicio nõ amicor consilus re¬
gendorum Sed enuilationi
sed aliene deuiẽtie stultorũꝙ
furoribus se uoluendos tradũt
Seuqz qui naturam ꝓpriam
ex nũc prios mores abicuĩt
tuo oportet quotiens aliquid
occuorerit quod nurent᷑ nullꝰ
Itaq uuitandi qr nullꝰ nui¬
tandi modus nulla eis alie¬

Expanded text:
dies mira simul ac ridenda vadies mira simul ac ridenda varietas, et nunc pedes contegens nunc pudenda nudans vestis, nunc terram tergentes nunc cubitum arctantes manice, nunc mamillas conterens nunc sub inguina fluens zona? Unde illa musici modulaminis, non sine gravi discrimine rerum publicarum ut Platoni videtur, postremo unde ista vel stili, vel quotidiani etiam sermonis tam crebra mutatio? Nimirum has odiosas et inamenas nugas nichil magis quam preceps et importuna nec suis unquam contenta finibus invexit imitatio, invectasque aluit auxitque. Quomodo enim fieri potest, ut vivendi tenor idem maneat his qui non se virtuti, non suo iudicio, non amicorum consiliis regendos, sed emulatione, sed aliene dementie stultorumque furoribus se volvendos tradunt? Denique qui naturam propriam exuunt, patrios mores abiciunt,s mutentur oportet, quotiens aliquid occurrerit quod mirentur. Nullus itaque mutandi, quia nullus imitandi modus: cunta illis alie
Abbreviated transcription (Latin):
suꝰ bement qui nos sequant᷑
et suꝑent, Et una et eadem res
Garie fit ꝓposito erat nuitatio edit¬
ta contẽtio in utraq tibi Quĩti¬
liane parminꝰ berum alio sine
ꝓposito Iu berboꝵ quantitatem
mctanda ditis nosqz actuum
tenebras imitam᷑ inq hoc bnũ
stridium et feruens ille cenatus
nr̃ impedit᷑ atq utuã tam cito
boni niitatores si qui sut duces
suos equant᷑ ꝙ̃cito mali bnicũt
suos quod ad nos acmet da¬
tum ordinis uirtute consilĩ
pessimo artis abdicauiẽto moꝵ
uicis applicãtes. reluta uobis a
patrib magno cum fenore ad
posteios errorum exempla trans¬
mictimꝰ Et miram᷑ in saie cu¬
nulum Cui omes adicut
de traqit neno pocuis muer si¬
quid iam ad amencie simmã de¬
sit tot in unũ undiq coemitib
ingenus tantoq studio magiõp
Et ꝙͣ̃iuis actuũ biteq ꝑiculosior
nutatio sit ubi maxima s ies
furor iste u̾satur unde enim
hec habituũ atq in cessuũ in

Expanded text:
sumus; venient qui nos sequantur sumus; venient qui nos sequantur et superent, ut una eademque res varie sit. Proposita erat imitatio, edicta contentio; in utraque tibi, Quintiliane, paruimus, verum alio fine proposito: tu verborum claritatem imitandam dicis, nos actuum tenebras imitamur, inque hoc unum studium et fervens ille conatus noster impenditur. Atque utinam tam cito boni imitatores, siqui sunt, duces suos equent, quam cito mali vincunt suos! Quod ad nos attinet, datum de orationis virtute consilium pessimo artis additamento morum vitiis applicantes, relicta nobis a patribus magno cum fenore ad posteros errorum exempla transmittimus. Et miramur auctum insanie cumulum, cui omnes adiciunt detrahit nemo! Potius mirer siquid iam ad amentie summam desit, tot in unum undique coeuntibus ingeniis tantoque studio magistrorum. Et quamvis actuum viteque periculosior imitatio sit, ubi maxima scilicfuror iste versatur. Unde enim hec habituum atque incessuum in
Abbreviated transcription (Latin):
grauet et ĩmobiles nũc puerli
leuitate uolubiles, ut illa iam
parui collusio et tem̾aria ille
collectõ positioq et mutatio in
berior et moniteres asꝑuat᷑ et
auctoritate se contegit Et exemplo
nocet Et si cuiusq natura suis
uicus habiid magna tñ pars
malorũ ex eniulatione quadam t¬
mitandiq libidine nata est nã
quis unꝙͣ mutator suie ducis
euore contentꝰ fuit trãstendeie
delcãnuer et conspici Et quos se¬
quebanuo postita reliqu̾e̾ bedit
quia forsan quẽ trãsire inititrio
Et si nõ transierit equabit eo
uerum inquit nemo p̃t̃ equaie.
quibus uestignis sibi unq resistendi
putat nccẽ est enum semꝑ sit yo¬
dicti quiꝰ que ut illle orgintu
pulthonue Itaq hic ielatu super¬
uacue suit Ceterum quod ualit̃¬
ui oratoria hos est bene oruateqi lo¬
quendi arte p̾apit᷑ ad aitẽ male
turpit̾ q uiuendi dampnabiliter
est trãslatum Et quod ille Iussit
bicimꝰ Iani de sequatib duces

Expanded text:
graves sunt et immobiles, nunc puerili graves sunt et immobiles, nunc puerili levitate volubiles, ut illa iam parium collusio et temeraria ire collectio positioque et mutatio in berior et monitores aspernatur, et autoritate se contegit, et exemplo nocet. Etsi enim cuiusque natura suis vitiis abundet, magna tamen pars malorum ex emulatione quadam imitandique libidine nata est. Nam quis unquam imitator sui ducis errore contentus fuit? Transcendere delectamur et conspici, et quos sequebamur post terga relinquere. Dedit quia forsitan quem transire nititur, etsi non transierit, equabit «Eum vero» inquit «nemo potest equare, cuius vestigiis sibi utique insistendum putat; necesse est enim semper sit podicti huius que, ut illic cognitu pulcerrime, ita hic relatu supervacue sint. Ceterum quod utilitin oratoria, hoc est bene ornateque loquendi arte, precipitur, ad artem male turpiterque vivendi damnabiliter est translatum, et quod ille iussit vicimus; iam de sequacibus duces
Abbreviated transcription (Latin):
atq auxiũ Quãuis enĩ natã¬
uitdum pugnat ac uellicet
et admoueat sui obstant ta¬
mẽ impediuita que dixt hinic
uite odium huic tedu radix
huic illa inquietudo amiii
qua ml penis patit᷑ moitalis
si horum actꝰ et consilia fluctu¬
aut si quid quid inceꝑuit non
deltãt non est onm quod uo¬
lebant cum nl penitꝰ certi
ueluit, Certum et semꝑ bnũ
uelle sapiẽtis est signũ uotorũ
in constãtia simiũ stulticie
argumẽtum est non desuã
tibi seuecã inculcaie Iguoranti
quen portũ petat nullus suus
uenca est Itaqz sil eunt tede¬
ut et utioq cum tedio bidesti
alii ut so raptim locum meue¬
aut ut gregatini pirdeant ut
iepẽte dissentiant, cum unus
hac in ie cupiat, alius illac
Quomiͦ enimi iit̾ mul̃tos quelẽt
Cum secum quisq desideat
usq adeolibet enĩ m̃orari Et quẽ
paulo ante bideris nõ aguoscas
Et quem nũe nosse bideare post
nũc leti nũc tustes sunt ñc
linimiles nũc elati/ nuẽ senio

Expanded text:
atque anxium; quamvis enim natatque anxium; quamvis enim natdum pungat ac vellicet et admoneat sui, obstant tamen impedimenta que dixi. Hinc vite odium, hinc tedii radix, hinc illa inquietudo animi, qua nil peius patitur mortalis si horum actus et consilia fluctuant? Si quicquid inceperint non delectat? Non est enim quod volebant, cum nil penitus certi velint. Certum et semper unum velle, sapientis est signum; votorum inconstantia summum stultitie argumentum est; non desinam tibi Senecam inculcare: «ignoranti quem portum petat, nullus suus ventus est». Itaque simul eunt, redeunt, et utrunque cum tedio. Vidisti aliquando ut se raptim loco moveant, ut gregatim prodeant, ut repente dissentiant, cum unus hac ire cupiat alius illac. Quomodo enim inter multos conveniat, cum secum quisque dissideat usque adeo — libet enim immorari — ut quem paulo ante videris non agnoscas, et quem nunc nosse videare post nunc leti, nunc tristes sunt, nunc humiles, nunc elati, nunc senio
Abbreviated transcription (Latin):
inquit indigẽciam quod est ñ¬
cium oñ dolorum Constant
aucem sicut efftũe in causis
in auiore causarp amorem
efftuũ contineri Itaq ꝯcludeus
terrbilit ꝑficiet᷑ ergo inquit
II eis quod amãt, ut eis ibi
sit ploratus et stridor dentium
bides ut ex causa effectũ elicit
Quia a marunt indigenciam
miseriã consequent̾. multa ibi
p̾tro ea dĩie in hanc seutenciã
disẜuit res aucẽ uulgi ip̃is
confessione uotissima Itaq qd
ait iuenini qui hoc maluit
diceie possum ꝰ muenin iam
paucos qui aliud ueluit Riue
et sioculos paulo altius attollere
nitunt᷑. Gulgari fumo ac que¬
ue excequati nequennt neue
ad mueliora bocãtib aurẽ pie¬
stent stiopitus ac płaliũ eiro¬
uum fragor impedit Istaq ma
gna pars mortaliũ seu bolẽs
seu coacta beluarum moribus
obeuona in terrain et corpori
obsequẽs ammi negligens sue
uirtutis illecebra siue ulla no¬
ticia suuet spm̃ trahit iungłoriũ

Expanded text:
inquit «indigentiam, que est iniinquit «indigentiam, que est initium surnmorum dolorum». Constat autem, sicut effectus in causis, sic in amore causarum amorem effectuum contineri; itaque concludens terribiliter: «Perficietur ergo» inquit «in eis quod amant, ut eis ibi sit ploratus et stridor dentium». Vides ut ex causa effectum elicit: quia amarunt indigentiam, miseriam consequentur. Multa ibi preterea divine in hanc sententiam disseruit. Res est autem vulgi ipsius confessione notissima. Itaque quod ait inveniri qui hoc malint dicere possumus, inveniri iam paucos qui aliud velint, quod, etsi oculos paulo altius attollere nituntur, vulgari fumo ac pulvere excecati nequeunt, ne ve ad meliora vocantibus aurem prestent, strepitus ac popularium errorum fragor impedit. Ita pars magna mortalium, seu volens seu coacta, beluarum moribus procurva in terram et corpori obsequens, animi negligens, sine virtutis illecebra, sine ulla notitia suimet spiritum trahit inglorium
Abbreviated transcription (Latin):
seios auulsuram adeo beluaytatis
nomẽ au adolestẽcia dilectum
usq in seuiũ dulte est ut si bo¬
luptas desit uoluptacis offectũ
sꝑuant nec iisi fedo et ceuoso
trannte ueluit quo cupuĩt ꝑue¬
iusse prorsus infelices et erionui
uiatores qui t̾muũ oderunit uiã
ament Iam tinino ꝓpinquãtes
quorum si quis ad fatendũ talia
cardior aꝑꝑeat ita taniẽ dubitã¬
ten ita disputãtem audias ut
maelligi detur pubore eũ trahi
a falso ietradi ꝙ anmi Iudic̃o
uerum sequi de huis in libio be
religionis augustinꝰ. Quib in¬
quit uilis est corporis salꝰ ma¬
sit nõ esurne ac sitire et non
de sida̾ie contubitum et nõ esse
fatigato corpore nec lenge post
Qui sitire inquit et esurur uo¬
luit in libidinẽ ardestere et
de fatigari ut libenter edant
et bibant et cõtubant et dor¬
nuant, rõ dixit auãt mise¬
riam et doloiem nemo ẽ enĩ
tani adu̾sus a salute ut doloris
et miserie noulẽ aiet sz amat

Expanded text:
seros avulsuram. Adeo voluptatis seros avulsuram. Adeo voluptatis nomen ab adolescentia dilectum usque in senium dulce est ut, si voluptas desit, voluptatis effectum spernant, nec nisi fedo et cenoso tramite velint quo cupiunt pervenisse, prorsus infelices et erronei viatores, qui terminum oderint, viam ament iam termino propinquantes. Quorum siquis ad fatendum talia tardior appareat, ita tamen dubitantem, ita disputantem audias, ut intelligi detur pudore eum magis a falso retrahi, quam animi iudicio verum sequi. De his in libro Vere religionis Augustinus: «Quibus» inquit «vilis est corporis salus, masit non esurire ac sitire, et non desiderare concubitum, et non esse fatigato corpore». Nec longe post: «Qui sitire» inquit «et esurire volunt et in libidinem ardescere et defatigari, ut libenter edant et bibant et concumbant et dormiant»... non dixit: amant miseriam et dolorem — nemo est enim tam aversus a salute ut doloris et miserie nomen amet —, sed «amant»
Abbreviated transcription (Latin):
iutendeus raro alequem ex hus
audiui qui nõ hauc nr̃am mi¬
ẜiam illi bĩtudini pieferendã
nitreride dissimet Qũi illud
nsania exultãtes dice̾ soliti st̃
nam quid st sompnũ. si concu¬
uitum. si cibum. potum q subtra¬
ueris actuor sumꝰ aut queuã
uita futura est uite mum̾ibus
et officus spolita ut penicus
piese ferant et impudẽtissime
fateant᷑ ad iul se aliud uiuere
ꝙͣ ad ea que cõmumia biritis
aĩantibus sunt nobistum Qua¬
si uo nõ ꝑditum illud tempus
quo uieuissimã hanc bitã cum
sono et boluptate partrn mi
ielioribus curis et uł in con¬
templatione dei uł ini cognicio¬
ne redum uł in ex̾cicio biotutũ
possit expendi Quoq grauiꝰ
stomaceris omii feie samoris
consilii spe sublata deum memo¬
riãq meã cestor. hoc me sepuis
ex ore seuũ audisse ꝙͣ iuuenũ
Ea mõrum senũ grautas atq
maturitas est ut a uoluptate
diuelli nissum ducant mortẽ
ante oculos hũces mox e putri
rumosoq nẽbioꝵ hĩtaculo mi¬

Expanded text:
his audivi, qui non hanc nostram miseriam illi beatitudini preferendam intrepide diffiniret! Qui illud nsania exultantes dicere soliti sunt: nam quid si somnum, si concubitum, si cibum potumque subtraxeris acturi sumus? Aut quenam vita futura est, vite muneribus et officiis spoliata? Ut penitus pre se ferant et impudentissime fateantur, ad nil se aliud vivere quam ad ea, que comunia brutis animantibus sunt nobiscum. Quasi vero non perditum illud tempus, quo brevissimam hanc vitam cum somno et voluptate partimur, in melioribus curis, et vel in contemplatione Dei, vel in cognitione rerum, vel in exercitio virtutum possit expendi. Quoque gravius stomaceris, omni fere sanioris consilii spe sublata, Deum memoriamque meam testor hec me sepius ex ore senum audisse quam iuvenum. Ea nostrorum senum gravitas atque maturitas est, ut a voluptate divelli miserum ducant, mortem ante oculos habentes mox e putri ruinosoque membrorum habitaculo mi
Abbreviated transcription (Latin):
qua nature parentis indulgen¬
tiam sonum Gitam daret nõ
sonipm neq ꝯcubito⁊ nõ cibi neqi
potus audigẽtia Sed tui absq
hue adesset et quies et soboles
et sobna iugie ꝙ sacietas an op¬
tabilior ea bita eẽt an hec nr̃a
que uecessitutib tam mĩtis os¬
ietta semꝑ atq sudiecta est Et
quociens tañ aliquo hus discep¬

Expanded text:
qua nature parentis indulgenqua nature parentis indulgentia homini vitam daret non somni neque concubitus, non cibi neque potus indigam, sed cui absque his adesset et quies et soboles et sobria iugisque satietas, an optabilior ea vita esset, an hec nostra, que necessitatibus tam multis obiecta semper atque subiecta est. Et quotiens ca