comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
bus sibi decꝰ tibi fletũ alusũ metũ
semꝑ afferat. O natꝰ inͥ fortꝭat
magnaminus ẽ. Rait quid aliud
int̾fecto in filio creon gennit nͥ mag¬
namiũ bellice laudis ardorẽ. Quid
euander ⁊̃ pallãte suo insi. nouam
gloriam armors Et pdulce decus
prinii certaminio: Quid aliud pamꝰ
hectorem pauens monz insi ne a chillẽ
solus expeccet. quid ue aliud hũc ip̃m
mat̾ anpia p̾catur insi ut fugiãt bel¬
licosum uirio. quid denq aliud. lxor
hectorea post uiri mortem fatiꝰ igna¬
ra time̾ se dicit nisi ꝓbitat ẽ uiri mipã
⁊ feruorem amiii nõ se in acie ꝯt̾inẽ¬
tem bellatoꝵ s cetes p̾currentẽ ꝙ ipõs
ipiũ iam ante ab micio formidabat
ubi euntem ad bellũ hũs u̾bis alloqͥt᷑
achillis ꝓ nato tumda dũ diceret.
Iam pelago t̾rꝭꝙ meꝰ q̃retur achilles
⁊ uolet ipẽ sequi: dũq illũ frustra
iam fe̾uentꝭ belli motib eceptum
⁊ in bellũ tranquilli senis ĩ regiã
inuectũ uirgineis lacebris occułtar

Expanded text:
i decus, tibi fletum aliquando, metum semper afferat. Natus michi fortis ac magnanimus est. At quid aliud interfecto in filio Creon gemit, nisi magnanimum bellice laudis ardorem? Quid Evander in Pallante suo, nisi novam gloriam armorum et predulce decus primi certaminis? Quid aliud Priamus Hectorem pavens monet, nisi ne Achillem solus expectet? Quidve aliud hunc ipsum mater anxia precatur, nisi ut fugiat bellicosum virum? Quid denique aliud uxor Hectoris post viri mortem fati ignara timere se dicit, nisi probitatem viri miseram et fervorem animi, non se in acie continentem bellatorum sed ceteros precurrentem, quod ipsum iam ante ab initio formidabat, ubi euntem ad bellum his verbis alloquitugenitrix pro nato timida dum diceret: Iam pelago terrisque meus queretur Achilles, et volet ipse sequi? dumque illum, frustra iam ferventis belli motibus ereptum et imbellem tranquilli senis in regiam invectum, virgineis latebris occultaret?
Abbreviated transcription (Latin):
Et tũ demũ consũmata miẜiia est
ꝯ ad studiũ uoluꝑtatꝭ opĩo qued̃ hoẽsta¬
tis accesserit. O amo nec possũ alit᷑
nec bolo. Rposses nẽpe si belles et
forsan adhuc bolentib amo uoles.
sĩquid̃ cũ in muleꝭtũ precipue ĩ
hoc morbo euenit ut sepe uirtuti
temptatũ frustra remediũ ult̾ dies
longior afferat. O nulla ñ dies nõ
amantẽ iuderit᷑. Rolige t̾ lude insam.
Sõpno lecare/ exprectusslebis. G Ego
uero non fleto s canã meq ipsum
more amãtiũ carm̃ib ꝯsolaboi. Ee¬
Est hͦ qͥd de quo multa dici pñt ⁊ qñ¬
io huc
me trahis insistã. Int̾ multas fa¬
teor mira hec amanciũ amancia
nõ solũ apud wlgꝰ ubi cõsuetũ ͤ
in natiuã uersa furor oĩs iexcusa¬
bilis S apud ut̾usq lingne docelssi¬
mos nam ⁊ poetas grayorũ ⁊ irs

Expanded text:
et tum demum consummata miseria est cum ad studium voluptatis opinio quedam honestatis accesserit. Amo: nec possum aliter nec volo. Posses nempe si velles et forsan adhuc volventibus annis voles, si quidem cum in multis, tum precipue in hoc morbo evenit, ut sepe virtuti tentatum frustra remedium ultro dies longior afferat. Nulla me dies non amantem viderit. Age igitur; lude, insani, somno letare: experrectus flebis. Ego vero non flebo, sed canam meque ipsum more amantium carminibus consolabor. Est hoc quidem de quo multa dici possunt et quando huc me trahis insistam. Inter multas, fateor, mira hec amantium amentia, non solum apud vulgus, ubi consuetudine in naturam versa furor omnis excusabilis, sed apud utriusque lingue doctissimos. Nam et poetas Graiorum et ves
Abbreviated transcription (Latin):
insane ꝑpimũ. O Celestꝭ fuln forͣ ẽ
Rlegisti iror yliadis homĩte librum
esse non dei . ⁊ tui nũc filũ celestis
forma quã memoras momẽto eri¬
pi fedariq potest. ⁊ dũ durat qnͣti
precii sit extiãtio prompta ẽ/ hos
errores camẽ ⁊ has nugas pat̾ns
amor inimodicꝰ ⁊ recti uidicii hostꝭ
parit. O formosissia michi fami¬
lia est Rbt nił aluid suꝑtuosissia
domus erit. ¶ De filii fortitudie ⁊ magmͦ¬
uir sortis RQr uãto ille ẽ sor¬
cior tanto tu cuiudior sis oport
In nullos emi hoiẽs plura ꝑicula
ꝙͣ in sui contemptores h est biros for¬
tes congerit fortuna. nec inim̾to. Ce¬
teri enĩ sese abdunt euitãtq impe¬
curnIlli se obiciũt fulminãti. Recte
memoria p̾cecritũ ep̃s. fortissimos
ferr om̃s uiolenta morte ꝯsuptos
ĩuenies. Ei fortitudo filũ ingẽs est

Expanded text:
imum. Celestis filii forma est. Legisti, reor, Iliadis Homerice librum is filium esse, non dei; et tui nunc filii celestis forma quam memoras momento eripi fedarique potest et, dum durat, quanti pretii sit extimatio prompta est. Hos errores tamen et has nugas paternus amor immodicus et recti iudicii hostis parit. Formosissima michi filia est. Ut nil aliud, sumptuosissima domus erit. 73 DE FILII FORTITUDINE AC MAGvir fortis. Quanto ille est fortior, tanto tu timidior sis oportet. In nullos enim homines plura pericula quam in sui contemptores, hoc est viros fortes, congerit fortuna, nec immerito: ceteri enim sese abdunt evitantque impetum, illi se obiciunt fulminanti. Recurre memoria preteritum tempus: fortissimos fere omnes violenta morte consumptos invenie
Abbreviated transcription (Latin):
in ho errore u̾satos simul semnius.
amaturũ quid̃ sapientẽ uollt̃ stor¬
ci ⁊ sane si de amore quemat nõ
fallunt᷑. Amabit eñĩ sapiens deum
ut dixi amabit ⁊ ꝓximũ amabͭ

Expanded text:
in hoc errore versatos scimus. Amaturum quidem sapientem volunt stoici et sane, si de amore conveniat, non falluntur. Amabit enim Deum sapiens, ut dixi, amabit et proximum, amabit
Abbreviated transcription (Latin):
solacõe mali hꝰ ꝙ̃ tibi de carmĩb ꝑ
uẽturam fangis breuissimũ flacei
carmen ac ꝑconcasio illasp rũso sce
hiscine u̾siculis speras ciõi posse do¬
lores acq escus curasq gͣues e pͭ¬
tore pelli. loꝙ do canendoq amor
alit᷑ / accenditurq nõ extingitit᷑
n ͨ leniqͣ ut quos memoras cantꝰ
⁊ carimã cuoro nõ fomẽta s irrita¬
mẽta stꝭ uulum. GCrede iam tãd
admonitꝰ ⁊ exꝑtꝰ nncipio ꝙ̃ obrem
si libet comissis alñs ad remedia
stilũ u̾te R multi olim ista ꝯqrere m¬

Expanded text:
onsolationem mali huius quam tibi de carminibus onsolationem mali huius quam tibi de carminibus perventuram fingis, brevissimum Flacci carmen ac percontatio illa pro responso sit: Hiscine versiculis speras tibi posse dolores atque estus curasque graves e pectore pelli.? Loquendo canendoque amor alitur accenditurque, non extinguitur nec lenitur, ut quos memoras cantus et carmina tuorum non fomenta, sed irritamenta sint vulnerum. Credere iam tandem admonitus et expertus incipio; quamobrem, si libet, omissis aliis ad remedia stilum verte. Multi olim ista conquirere
Abbreviated transcription (Latin):
litigent in om̃i autẽ questione nõ
pluriũ s maioro meliorꝭ q iudicõ
cessa sit pace tanti uiri dix̾im mltã
licenciꝰ scripsit ꝙͣ quib płonicũ nom̃
ascribend esset. Scripsit camẽ ⁊ qd nol¬
lem scripta extant neq tam celebris
fame notã / neq iudiciũ poscitatꝭ ecu¬
buit curã hanc metũq omnẽ uncẽ¬
te impetu passionis animũ urgẽtꝭ
sailiq dulcedine calamũ excitantꝭ
q uel in curpi pudenda ꝙ mat̾ia
tanta illi ẽ ut epycureis magꝭ ꝙ̃
płonic⁊in reb quasi solis in luco pło¬
mai radios cernas ingcenii Et hanc
ip̃am poss płonem multꝭ uideo cãm
fuisse ut scripca relinq̃rent q̃ uel
honestiꝰ non scripsissent uel ꝯsulciꝰ
deleuissent. Mulcꝭut id faciãt fut᷑ã
ẽẽ comcõ si famosiorẽ actigi. ꝑinde
qd ad rep̃hensionẽ accinet dsame
talis / ⁊ aliqua diximꝰ ⁊ multa ac
uaria dicĩ pñt isd ad remediũ uero
non pauca. Nã ad illã quã dicis q¬

Expanded text:
 in omni autem questione non plurium sed maiorum meliorumque iudicio cessa sit, pace tanti viri dixerim, multa licentius scripsit quam quibus platonicum nomen ascribendum esset. Scripsit tamen et, quod nollem, scripta extant, neque tam celebris fame notam neque iudicium posteritatis erubuit, curam hanc metumque omnem vincente impetu passionis animum urgentis stilique dulcedine calamum excitantis, que vel in turpi pudendaque materia tanta illi est, ut epicureis magis quam platonicis in rebus quasi solis in luto platonici radios cernas ingenii; et hanc ipsam post Platonem multis video causam fuisse ut scripta relinquerent que vel honestius non scripsissent, vel consultius delevissent, multis ut idem faciant futuram esse conicio; sed famosiorem attigi. Proinde quod ad reprehensionem attinet insanie talis, et aliqua diximus ac multa et varia dici possunt, quod ad remedium vero non pauca. Nam ad illam quam dicis c
Abbreviated transcription (Latin):
ut̾q nõ poeta nͣ insignis s iur fortꝭ
⁊ reb gestꝭ in sua re pu ͨͣ clarꝯ fuit.
seu quid ex ur̃is oidid catullo ꝓpert
tibullo. quor nullũ ferme insi ama
nescio unde maior licencia data ..
⁊ nõ pociꝰ uitẽ duces arguã phos
ubi hercle gaudeas gͣuitatꝭ mlto
plus nrĩs suisse ꝙͣ gretꝭ uix enũ
occurret hoꝵ aliqͥs tam ꝑditꝰ qui
nõ dicã tale a̾s aͥd fec̾it s nõ lise̾
totũ hͦ uanitats genus ioriserit

Expanded text:
ue non poeta modo insignis, sed vir fortis et rebus gestis in sua republica clarus fuit. Seu quid ex vestris Ovidio, Catullo, Propertio, Tibullo, quorum nullum ferme nisi amatuibus nescio unde maior licentia data est, et non potius vite duces arguam philosophos? Ubi hercle gaudeas, gravitatis multo plus vestris fuisse quam Grecis; vix enim occurret horum aliquis tam perditus, qui non dicam tale aliquid fecerit, sed non libere totum hoc vanitatis genus irriserit
Abbreviated transcription (Latin):
p̃dolore ⁊̃ int̾d̾ mori ut iã minꝰ
tm̃ que ex glande cibũ nomẽq
ꝑcipiũt ⁊ apud uos wblgo glãda¬
rie uocitantur picaꝵ spẽs ⁊ forͣ
insignis ⁊ ingenio G dulcisonã
canorãq lustimã nactꝰ sũ Rie̾t

Expanded text:
pre dolore etiam interdum mori, ut iam minus pre dolore etiam interdum mori, ut iam minus tantum que glande cibum nomenque percipiunt et apud vos vulgo glandarie vocitantur, picarum species et forma insignis et ingenio. Dulcisonam canoramque lusciniam nactus sum. Et
Abbreviated transcription (Latin):
spnant᷑ oracula O formosus mͥ
e pẜ psitacꝰ solus nẽpe om̃m tor¬
que auteo insignio insi fempo
Ipẽ ess auiũ torq̃tꝰ ⁊ p̾terea sue
unicꝰ spẽi uerũ psitacꝰ salu̾ator
magnus ⁊ p̾ẜtii pͥncipũ plane
quasi adulatorẽ illũ fecerit nã. uũ
discicon iᵈͤ ĩnotuit ꝑsicatꝰ a uobis
aliors noiã distã hͦ didisti ꝑ me
dice̾ cesar aue. G Est mnͥ pica diser¬
tissima Rcũ ꝑ rari sint hões diẜti
tibi diẜtissiã pica ẽ loquax fateor
⁊ salutatrix ẽ sedula. unde ⁊ illica
pica loquax c̾ta dinũ te uoce salu¬
to Si me nõ uideas eẽ negabis auẽ
Certe de hꝰ auis intẽ ᵈ ͤ distendiq
scudio mira nestio an ⁊ uera narrã᷑
Illud in pͥmis uix credibile ꝓpositũ
ut uerbũ si oblita sit angi illã gͣuit᷑¬
⁊ affligi molestiãq ai tacita medi¬
riam reducat᷑. mirꝭ modis hilares¬
cere. At si ꝓrsus seu uerbi difficul¬
tate seu mẽõrie imbecillitate iũca᷑

Expanded text:
osus est michi psitacus. Solus nempe omnium torque aureo insignis, nisi phenix et ipse esset avium torquatus et preterea sue unicus speciei. Verum psitacus salutator magnus et presertim principum plane, quasi adulatorem illum fecerit natura. Unde distichon illud innotuit : Psitacus a vobis aliorum nomina discam hoc didici per me dicere: Cesar, ave. Est michi pica disertissima. Cum perrari sint homines diserti, tibi disertissima pica est? Loquax, fateor, et salutrix est sedula, unde et illud : Pica loquax certa dominum te voce saluto, si me non videas, esse negabis avem. Certe de huius avis intentione discendique studio mira, nescio an vera, narrantur. Illud in primis vix credibile: propositum ei verbum si oblita sit, angi illam graviter et affligi molestiamque animi tacita mediriam reducatur, miris modis hilarescere, at si prorsus seu verbi difficultate seu memorie imbecillitate vincatur,
Abbreviated transcription (Latin):
bñ si ml meliꝰ ꝙ face̾s fuit G Colui
uineã exquisite. l letã cũ illa forte
uindemya pactꝰ anr cũ pͣma autẽ¬
ecꝭ cũ gñdine pepegisti O Solito lar¬
giꝰ auũ seui. N plures pastes gͣes
rure plures domi mures. uoluteũ
hospes ac i̾mũ. lolu excussor aree
ꝯpactor horrei archicectꝰ metẽtiũ
ẜuꝰ ac terenciũ O Seui agrũlar¬
git᷑ Resto in spe bona metes qd
seusti triticũ atq sollicitudinẽ. nͥ
illud ẽ iu̾ꝰ qd trititũ pluriõꝵ s
anxietas tua est Et ut ꝓp̾e dix̾imi
ag ip̃e ẽ aĩꝰ cultꝰ intẽcio. semẽ
cura. messis labor. hant ubrmiã ꝑ
fortes quib gle fut agricultura
colendbene sensuerũt s nõ optiẽ. Ine¬
dibile uero pͥmo forsan auditu at ex¬
periencie ꝯprobatõe iu̾ssimũ uix em̃
fertilitas sup̃tum equat/ Estq apud
ip̃os uet̾es hoĩs atq agri ꝯꝑac̃o nõ in¬
epta. Ut btriq si sũptuosus fuit̾ ꝙius¬

Expanded text:
Bene, si nil melius quod faceres fuit. Colui Bene, si nil melius quod faceres fuit. Colui vineam exquisite. Letam cum illa forte vindemiam pactus; an et cum pruina aut etiam cum grandine pepigisti? Solito largius arvum sevi. Plures pasces grues rure, plures domi mures, volucrum hospes ac vermium, lolii excussor, aree compactor, horrei architectus, metentium servus ac terentium. Sevi agrum largiter. Esto in spe bona: metes quod sevisti, triticum atque sollicitudinem, nisi illud est verius quod triticum plurimorum, sed anxietas tua est et, ut proprie dixerim, ager ipse est animus, cultus intentio, semen cura, messis labor: hanc uberrimam fortes quibus glorie fuit agricultura, colendum bene censuerunt, sed non optime: incredibile primo forsan audito, at experientie comprobatione verissimum; vix enim fertilitas sumptum equat estque apud ipsos veteres hominis atque agri comparatio non inepta, ut utrique, si sumptuosus fuerit, qu
Abbreviated transcription (Latin):
dare nõ pro arte uel negocio s ꝓ ocio
t̾dũ ten̾os ramos pubescentib gẽ¬
mis inẜere luxuriãtia folia curua
falco ꝯpesce̾ lasciuos palmites ꝓlis
in spem scobib cauis infode̾. sitiẽti¬
b pratꝭ querulos riuos ꝓno talle
docco fortiq uio arbitror cui nobili¬
oris ex̾cicũ deesse mat̾ia uix possit
Natura parens optia dũ multas
mortalib artes daret ipã ⁊̃ distyoͭ
ingeniã. ut cui quisq erit apcissimꝰ
illi insistat uidebris aliꝙ̃ qui mede¬
ocri inganio tam solert̾ aut arua
sulcet, aut maria ut hac in re chuis
acumẽ phĩ nulla s̾ cõ ferri possit ĩ¬
dustria Stultũ ⁊ ingloriũ fuit cum
a ͦ nõ in tua s illiꝰ arte cõtendere.
ubi toto maior uertice mĩor aꝑꝑeas
⁊ uictor in maxĩs multꝭ ac ꝑuis in
reb facile uĩci queas. G ag̾ ħ mͥ
estate p̃fertilis fuit. R ꝓxnnam
aitra est Rara equid̃ sine int̾missiõe
ꝓsperitas G diligent̾ agrũ coluil

Expanded text:
dare non pro arte vel negotio, sed pro otio dare non pro arte vel negotio, sed pro otio terdum teneros ramos pubescentibus gemmis inserere, luxuriantia folia curva falce compescere, lascivos palmites prolis in spem scrobibus cavis infodere, sitientibus pratis querulos rivos prono calle docto fortique viro arbitror, cui nobilioris exercitii deesse materia vix possit. Natura parens optima, dum multas mortalibus artes daret, ipsa etiam distinxit ingenia, ut cui quisque erit aptissimus, illi insistat. Videbis aliquem qui mediocri ingenio tam solerter aut arva sulcet aut maria ut hac in re cuiusvis acumen philosophi nulla sibi conferri possit industria: stultum et inglorium fuerit cum alio non in tua sed illius arte contendere, ubi toto maior vertice minor appareas et victor in maximis, multis at parvis in rebus facile vinci queas. Ager hac michi estate prefertilis fuit. Proximam  sine intermissione prosperitas. Diligenter agrum colui.
Abbreviated transcription (Latin):
signes de tot hostib uictorias pepe¬
risset. tot de reb optĩs p̾claros libs
scripsisset sũ ad phĩam sũ adhysto¬
riam sũ ad usum uite spectantib
quales stꝭ quos de hͦ ip̃o qd nũt
loqͥmus scripsit. Primꝰ equid̃ apã
uos colendi arui p̾copta collegit
in formã artꝭ ac redegit in hãs
secutiq illũ multi ałni. quoꝵ qͥd
humile illud ac dep̾ssũ artisicud
nobilissimis atq alcissis u̾sib ex tu¬
lerũt. quos nũc memiorans n ͨ hũa¬
ne minemor noc̃itatꝭ ag̾tulturã.
c̾to nõ improbo mũꝓ tamẽ aut
scriptorio claritas aut iopie me¬
tus coget ut libalib ⁊ honestꝭ arti¬
bus p̃ferãdum censeã ns equãdã
quia. Cͣiris emim eose duces simul
Ilustres ⁊ agriodas pͥmũ silud imꝑni
tempꝰ hũerit mutata iã spacõ res ẽ
neq fragilior nũt nã est ad res tã u¬
rias ingenia urã sufficiut. hac etate
a᷑. excellentib uiris agriculture oꝑam

Expanded text:
signes de tot hostibus victorias pepesignes de tot hostibus victorias peperisset, tot de rebus optimis preclaros libros scripsisset, sive ad philosophiam sive ad historiam sive ad usum vite spectantibus, quales sunt quos de hoc ipso quod nunc loquimur scripsit? Primus equidem apud vos colendi arvi precepta collegit in formam artis ac redegit in literas secutique illum multi alii quorum quidam humile illud ac depressum artificium nobilissimis atque altissimis versibus extulerunt, quos tunc memorans nec humane immemor necessitatis, agriculturam certe non improbo. Nunquam tamen aut scriptorum claritas aut inopie metus coget ut liberalibus et honestis artibus preferendam censeam nec equandam quidem, quamvis enim eosdem duces simul illustres et agricolas primum illud imperii tempus habuerit. Mutata iam spatio res est neque, ut fragilior nunc natura est, ad res tam varias ingenia vestra sufficiunt. Hac etate igitur excellentibus viris agriculture operam
Abbreviated transcription (Latin):
uenit. unde illud poeticũ excrema ꝑ
illos iustĩa excedens t̾ris uestigia fe¬
cit s uerendũ ne qͥ male fudant no¬
uissimi pͥmi sint. ut si umꝙͣ forte
ess ad iurtutẽ redditꝰ ⁊ ad pristos
mores in hͦ ꝙ sinc ułtĩꝭ Nũt ad ipã
agriculture artẽ redeo q̃ magnis
olim cractata uirꝭ atq ingemis ĩ
p̃cio fuit In q̃ ut multꝭ in reb altũ
locũ cato censoriꝰ tenet. de quo cũ.
uissiẽ scriptũ esset optimꝰ senator
optimꝰ orator optimꝰ imꝑacor tãd
laudis ad cumulũ illud ẽ additũ. sũ
quẽ pude̾t̾ igr̃ cum catone terrã co
atq amimi uirtutes reꝵq gestaꝵ¬
gliam ⁊̃ de hyspania t̾umphasset
Nuuis sollicitare atqz hortari boues
erubescẽt. quos insultũ urgẽt illa
uox que tot magnos ex̾citꝰ ĩ pͥliũ
accendisset᷑ tot ancipites cãs diẜ¬
tissiẽ ꝑorasset. Qͥs rastrũ atq ara¬
trũ fascidiret quod illa t̾umphalis

Expanded text:
venit, unde illud poeticum: Extrema per venit, unde illud poeticum: Extrema per illos Iustitia excedens terris vestigia fecit. Sed verendum ne qui mali fuerant novissimi primi sint, ut, si unquam forte esset ad virtutem reditus et ad priscos mores, in hoc quoque sint ultimi. Nunc ad ipsam agriculture artem redeo, que magnis olim tractata viris atque ingeniis in pretio fuit, in qua ut multis in rebus altum locum Cato censorius tenet, de quo cum verissime scriptum sit, optimus senator, optimus orator, optimus imperator, tandem laudis ad cumulum illud est additum: sinQuem puderet igitur cum Catone terram colatque animi virtutes rerumque gestaiam de Hispania triumphasset? Quis sollicitare atque hortari boves erubesceret, quos in sulcum urgeret illa vox que tot magnos exercitus in prelium accendisset, tot ancipites causas disertissime perorasset? Quis rastrum atque aratrum fastidiret quod illa triumphalis
Abbreviated transcription (Latin):
amiẜeris semꝑ cupidꝰ semꝑ ĩõps
t¶ He agio fertili ⁊ exclilto .G. C.¬
Ertilis ager ⁊ mͥ Q uim fe¬
tũdatorꝭ intellige domẽq te¬
lestib sic ut̾e ne displiceas largiẽ¬
ti ꝙ ita demũ rite facies si ⁊ sobe̾ta¬
tem ⁊ modesciam fertilitas nõ ex¬
cludet ⁊ ubertates in partẽ egem
euement atq amici. ml solidi dul.¬
ce iul sapidũ Odigrũ fertilemex¬
quisitissime excolo A nõ hõ t̾re
si t̾ra hõĩ ẜuire debu̾at hom cus
pis esstm̃ est ne t̾ra possessori suo
sme labore rñdeat. Inculta messẽ
horridã sapam ac tribulos paritu¬
ra hanc ferro solicitare mirisq bã¬
dicus mollire morcalis coeglei in¬
digencia hunc agͥculture fluxit iniciũ
sanccissie atq innocẽtissime ꝙͦ uite
nũt ueni ex multꝭ ⁊ pristo labori ⁊ no¬
ius uicñs obnoxie Postꝙͣ nichil in¬
uidie atq auaricie ĩ accessud rusticas
etꝭ casas urbana piacula ꝑsuaẜe Cte
ulciõs hoim rusticos malos fuisse cõ¬

Expanded text:
eris, semper cupidus, semper inops. 57 DE AGRO FERTILI ET EXCULTO Fertilis ager est michi. Vim fecundatoris intellige donisque celestibus sic utere ne displiceas largienti; quod ita demum rite facies, si et sobrietatem et modestiam fertilitas non excludet et ubertas in partem egeni veniet atque amici: nil soli dulce, nil sapidum. Agrum fertilem exquisitissime colo. Non homo terre, sed terra homini servire debuerat; hominum culpis effectum est ne terra possessori suo sine labore respondeat, inculta messem horridam, lappas et tribulos paritura. Hanc ferro sollicitare mirisque blanditiis mollire mortalis coegit indigentia, hinc agriculture fluxit initium, sanctissime et innocentissime quondam vite, nunc uni ex multis, et prisco labori et novis vitiis obnoxie, postquam nichil invidie atque avaritie inaccessum: rusticas etiam casas urbana piacula pervasere. Certe ultimos hominum rusticos malos fuisse con
Abbreviated transcription (Latin):
ueto Iasonẽ putas aut theseum aut
paridem unũ esse mille stꝭ filiã hr̃e
solicitudo ẽ laborq for mã adice metꝰ
fit quẽ nisi morte aut fenectute nõ
fugias iuꝑtuis nãq alteriꝰ ĩdomũ
mẽtũ trãsferes/ nõ extũgues. O Pre¬
clara natoꝵ forma glorior ⁊ exulto.¬
L Gloriau ⁊ exulcari lecari forma
baude̾ autẽ fenẽ forma iuuenũ suoꝵ
quã uanicate plenã in desipiat dbi ͭ

Expanded text:
eseum aut Paridem unum esse? Mille sunt. Filiam habere sollicitudo est laborque; formam adice, metus fit quem nisi morte aut senectute non fugias: nuptiis nanque alterius in domum metum transferes, non extingues. Preclara natorum forma glorior et exulto. Gloriari et letari forma gaudere autem senem forma iuvenum suorum, quam vanitate plenam, ni desi
Abbreviated transcription (Latin):
Scripsere alũ /int̾ quos cico breuit᷑
pocent᷑q ad simĩa pauca h ͨ stꝭ que
de multꝭ elcã ꝓbauim loci mutacõ
.q̃ ue corpori sic aĩo egrotãti salu¬
bris inc̾dͥ est. Euicacõ om̃i fugaq
diligens quib amati uulcꝙ ĩ mẽo¬
riam recraharꝭ. Occupacõ qͦ craduc¬
cõq anmi ad alias curas/ nouasq
sollicicudines quib morbi uet̾is uesti¬
gia deleant᷑. Cogitacõ uehemons ⁊

Expanded text:
scripsere alii, inter quos Cicero breviter potenterque. Ad summam, pauca hec sunt, que de multis electa probaverim: loci mutatio, que ut corpori sic animo egrotanti salubris interdum est; evitatio omnium fugaque diligens quibus amati vultus in memoriam retraharis; occupatio quoque traductioque animi ad alias curas novasque sollicitudines, quibus morbi veteris vestigia deleantur; cogitatio vehemens et
Abbreviated transcription (Latin):
fliꝰs̃ ncti łe for hec mlasalie
ciuuspiam cũ libidinẽ exatarit d¬
sige utrid̃ ius aut neges ⁊ amãts
imꝑio occũbendĩ/ aut amat ⁊ clau¬
dñ gladio ꝑend̃ erit. cascitate ctꝭ mor¬
tem adula̾d aucem nichil p̃t  exigu¬
am leti morulã quesierit ⁊ hͦ sibi
illa ĩclica ⁊ excellens forma ꝯtu¬
lerit. in hͦ ago ut in reliquis me¬
dioceitas bona. Si extremors alte¬
rid̃ eligend̃ esset sorma gͣcior s gibbꝰ
est tucior. O est mͥ nt̃a natã pul

Expanded text:
chi. Forma hec Messaline cuiuspiam cum libidinem excitarit, elige utrum vis: aut neget et amantis imperio occubendum, aut annuat et Claudii gladio pereundum erit. Castitate igitur mortem, adulterio autem nichil nisi exiguam leti morulam quesierit et hoc sibi illa inclita et excellens forma lerit. In hoc ergo, ut in reliquis, mediocritas bona; si extremorum alterum eligendum esset, forma gratior, sed gibbus est tutior. Est michi nata pul
Abbreviated transcription (Latin):
celum tegit ex cusi. Quid em̃ deo auc¬
tore fit ꝓporam. Ite iam erigite deo
uro aras ⁊ chura porrigite. Ille uos
ad celũ euehet mio bero gele aꝯ illu
⁊ uos trudet in cartarur. Iuueniles
ludos in colũpniam tralis. amo da
ueniani. RSi ab offenso postenda est
uenia ip̃e tibi ignoste. neq enĩ aliũ
ꝙ teledis. ⁊ aħ miẜ quos int̾ scoplõs
fragilem cimbam agis. G Iuuat ita

Expanded text:
celum tegit, excuset. Quid enim deo auccelum tegit, excuset. Quid enim deo auctore sit perperam? Ite iam, erigite deo vestro aras ac thura porrigite: ille vos ad celum evehet! Immo vero celi Deus illum et vos trudet in tartarum. Iuveniles ludos in calumniam trahis; amo, da veniam. Si ab offenso poscenda est venia, ipse tibi ignosce; neque enim alium quam te ledis et, ah miser!, quos inter scopulos fragilem cymbam agis! Iuvat ita
Abbreviated transcription (Latin):
ip ꝑseipm̃ sit laude uel infannia di¬
gian sit quin paucꝭ addicꝭ laus ac
intuꝑatõ alt̾a locũ sumat/ altiꝰ.
Tu quid ames iuid̾is. G Qͥs amom
nisi ꝙ cet̾i Nnõ om̃s id amant
funt qui amarent deũ tam emps
ut prr amore hͦ oĩa quid ⁊ serpos
fuerũt qͥ nõ alciꝰ aspirantes ꝓ nudau
tute aut ꝓ prĩa id̾ fac̾o̾nt numeratẽ
inisi iuumetabiles essent. Q Ego nec
in celo sui umꝙͣ/ nec uirtutẽ uidi amo
que c̾m pũt. L Si nichil amas /insi
ꝙ cerni pt̃ nichil it magnũ amas.
quid qd durcte obuias precepto ille
Wolgatissimo / siolice amair q̃ uia.¬
s que ns̃ uident᷑. q̃ enim uidentur
tpõliã sũt que enm̃ nõ uident᷑ et̾¬
na. uos autem ceci aĩo dediq oclis
ct̾uum nichil non dicã amare. s
nec intelligere/ nec cogitarr quid ydo.¬
nei. bobiscũ ꝑitura sectanuĩ ⁊ pudendos
affectus honesto tegentes uelo libidiez
dicitꝭ amorẽ. illũ colieꝭ. Illũ fandi li¬
cencia deũ facitis / ut ꝓbra ur̃a q̃ iux

Expanded text:
ipsum sic laude vel infamia dignum sit; quin paucis additis laus ac vituperatio altera locum sumat alterius. Tu quid ames videris. Quid amem nisi quod ceteri? Non omnes idem amant: fuerunt qui amarent Deum tam enixe, ut pro amore hec omnia quidem et seipsos fueruvirtute aut pro patria idem facerent; numerarem, nisi innumerabiles essent. Ego nec in celo fui unquam nec virtutem vidi; amo que cerni possunt. Si nichil amas nisi quod cerni potest, nil igitur magnum amas. Quid quod directe obvias precepto illi vulgatissimo: “Noli que non videntur; que enim videntur temporalia sunt, que autem non videntur eterna”. Vos autem ceci animo deditique oculis eternum nichil non dicam amare, sed nec intelligere nec cogitare quidem idonei, vobiscum peritura sectamini et pudendos affectus honesto tegentes velo libidinem dicitis amorem. Illum colitis, illum fandi licentia deum facitis, ut probra vestra, que vix
Abbreviated transcription (Latin):
imẜ̾atꝰ de statu prĩe conceptũ ai¬
dolorẽ oculoꝵ oblectatõe leniebat.
clũo ab illo oĩs hoste uirtutꝭ ĩmis¬
si carnifices talem uirũ abstule¬
rũt mũdo. q̃lem ut auguror stla
nlła restituent Sic ẽ i loca delcã.¬
bilia sepe insidus oportuã sũt dũ
licenciꝰ ibi laxiꝰꝙ degit᷑. au̾sisq
magꝭ sensib a ccũspectõe piculi.
Nam ⁊ laq̃o densis in siluis fere et
iusco uolucres faciliꝰ ĩ ramis uidi¬
bus capiũtur. G letꝰ in uiridaruis
⁊ curarũ uacuis dego. Rleticia cu¬
rarũq uacuitas caucõĩ semꝑ adũ¬
sa ẽ. dũ sua nẽpe quisq pericula¬
dum ꝯmunẽ gũam gm̾s statũ õs acrit

Expanded text:
de statu patrie conceptum dolorem animi oculorum oblectatione leniebat, quando ab illo omnis hoste virtutis immissi carnifices talem virum abstulerunt mundo, qualem, ut auguror, secula nulla restituent. Sic est igitur: loca delectabilia sepe insidiis opportuna sunt, dum licentius ibi laxiusque degitur aversisque magis sensibus a circumspectione periculi. Nam et laqueo densis in silvis fere et visco volucres facilius in ramis viridibus capiuntur. Letus in viridariis et curarum vacuus dego. Letitia curarumque vacuitas cautioni semper adversa est: dum sua nempe quisque periculadum communem humani generis statum omnes acrit
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ ip̃ris bella domestica neq ꝓst̾pcoẽs
ac ciuuũ mortes flesse legitur nͨ
canuẽsem si suũ in ip̃s mcedisset
fletur ꝯ fuiss yinã. Murene obitũ
fleuit cCanta hec leuitas facit ut
Iumori benia debeat᷑./Antonie etas
ac sexus excusabiliorẽ reddͭ iep¬
tiam que murenã suã tñ nõ dest̃¬
tam genuisse s iuuẽtẽ aureis ĩ¬
aurib coluisse tradit᷑ Sit ut bai¬
los id erat uille nomẽ ipĩs baians
in finib multos spectatuli noui ͭ ͤ
concrahẽt. fui̾t ⁊ iuuaria cocleaꝵ
⁊ aliẽ pistiũ nanitates atq ĩ pͥ¬
mis lupꝰ tibinꝰ int̾ duos p̃cipue
pontes captꝰ. S sacꝭ multa de ali¬
enis errorib Tu quo plures hñs
implicitos uides eo diligenciꝰ caue
ne siłib implicerꝭ. neq tͥ nũt usũ
pisciũ s ninis magnã curã iei

Expanded text:
temporis bella domestica neque proscriptiones temporis bella domestica neque proscriptiones ac civium mortes flevisse legitur nec Cannensem, si suum in tempus incidisset, fleturus fuerit ruinam, murene obitum flevit. Tanta hec levitas facit, ut iuniori venia debeatur Antonie — etas ac sexus excusabiliorem reddit ineptiam —, que murenam suam tamen non defunctam gemuisse, sed viventem aureis inauribus coluisse traditur, sic ut Baulos — id erat ville nomen, ipsis Baianis in finibus — multos spectaculi novitate contraheret. Fuerunt et vivaria cochlearum et alie piscium vanitates atque in primis lupus tiberinus, inter duos precipue pontes captus. Sed satis multa de alienis erroribus: tu quo plures his implicitos vides, eo diligentius cave ne similibus impliceris; neque tibi nunc usum piscium, sed nimis ma
Abbreviated transcription (Latin):
scindi fecit̾ nõ mĩori sũp̃tu ꝙͣ qͦ
sibi uillã erex̾at. requĩẽ captꝭ pisti¬
bus medicata fluctu equoreo scisse
rupis claust̾s instar cranquille
peyꝰ ut qͣ nõ iuariã s imꝑiã co¬
gitaret. haud illepide hũc luculũ
zerxem cogatũ h ͦ ẽ mõciũĩfossorẽ
nũcupabat. Qd de aliis caurenare¬
iuuaria pͥmꝰ fecit Chirrꝰ quid
nescio quis nã tũ om̃ib murenis
sus ad huc male nostitur. qͣrum
illi copia tanta fuit ut ears sex imi¬
lib t̾umphalẽ cenã uilu cesarꝭ ador¬
naret ⁊ ħ qͦ suos iitatores hũit
noĩãtim hortensiũ oratorẽ de quo
trahunt insanie nõ nũꝙͣ uero qd
miretꝭ adiciuit. dum licere sͥ om̃ia
extimãt qui lrãs didisterũt ⁊ młta
s̾ arirgant q̃ sine leĩs nõ auderẽt¬
tcͣtꝰ in lictore. Ibiq int̾ cec̾os pisces
sic murenã dilexisse ut extictã
luxĩt. En amor egregiꝰ en doctogͣ¬
uiq iix dignꝰ fletꝰ qui nec sui

Expanded text:
scindi fecit, non minore sumptu quam quo scindi fecit, non minore sumptu quam quo sibi villam erexerat requiem captis piscibus meditatus, fluctu equoreo scisse rupis claustris instar tranquilli peius, ut qui non vivaria sed imperia cogitaret, haud illepide hunc Lucullum Xerxem togatum, hoc est montium effossorem nuncupabat. Quid de aliis? Murenarvivaria primus fecit C. Hirrius quidam nescio quis; nam cum omnibus murenis suis adhuc male noscitur, quarum illa copia tanta fuit, ut earum sex milibus triumphalem cenam Iulii Cesaris adornaret. Et hic quoque suos imitatores habuit, nominatim Hortensium oratorem, de quotrahunt insanie, nonnunquam vero, quod mireris, adiciunt, dum licere sibi omnia existimant qui literas didicerunt et multa sibi arrogant que sine literis non auderenttus in litore ibique inter ceteros pisces sic murenam unam dilexisse, ut extinctam luxerit. En amor egregius, en docto gravique viro dignus fletus! Qui nec sui
Abbreviated transcription (Latin):
atis Neq uero nonꝰ ħ error net
plebeyꝰ s antiquus. ⁊ illustͥum pi¬
stinas ac iniuria ostreaꝵ pͥmus
instituit. Seegiꝰ oratabaiano ĩ lit¬
tore sub id̃ tempꝰ reliquoꝵ pisciũ¬
uiuaria incepit licimꝰ murena ut̾q
cognoniẽ seu illud agnomẽ a piste sor¬
titus an p̾clare agnominũ cause qrd
ille .s. oratã apecũt hic murenã En
qui affricani ⁊ macedonici titulos
meant᷑ ⁊ foesitan nõ curarũ minꝰ
hi suis in pistib capiendis ⁊ cõdiẽs
inq suis iuaruis extruendis suste¬
pant ꝙͣ scipio ⁊ paulꝰ in libanda
atq ornanda prĩa sus q uictorns
ac tͥumphis. Ita penitꝰ becũ fit̾ ꝙ
quid dicut quãtitate curas hom
penes pares qualitate u̾o̾ longe ĩ¬
pares atq ut mala semꝑ exͣ. nui¬
tatoꝵ curbis afluut secuti sũt lic̾i¬
mũ hũc nobiles uiri philippꝰ. hor¬
tensiꝰ ac lucullꝰ uir alioqͥn memo¬
rabilis qui uiuario simplici nõ ꝯ¬
tentꝰ Illit ꝓpe ileapolim mõtem

Expanded text:
 error nec plebeius, sed antiquus et illustrium. Piscinas ac vivaria ostrearum primus instituit Sergius Orata Baiano in litore; sub idem tempus reliquorum pisciuvivaria incepit Licinius Murena, uterque cognomen seu illud agnomen a pisce sortitus. En preclare agnominum cause, quod ille scilicet oratam appetiit, hic murenam! en qui Africani et Macedonici titulos mereantur! et forsitan non curarum minus hi suis in piscibus capiendis et condiendis inque suis vivariis extruendis susceperant quam Scipio et Paulus in liberanda atque ornanda patria suisque victoriis ac triumphis. Ita penitus verum fit quod quidam dicunt, quantitate curas hominum pene pares, qualitate vero longe impares. Atque ut mala semper exempla imitatorum turbis affluunt, secuti sunt Licinium hunc nobiles viri: Philippus, Hortensius ac Lucullus, vir alioquin memorabilis, qui vivario simplici non contentus, illic prope Neapolim montem
Abbreviated transcription (Latin):
illos faceor s ꝓptꝰ eũ qui h ͦ udet.
in hũs om̃ib oro te qͥs locꝰ ẽ pula¬
tudim᷑. Sit enĩ in cic̾ome custulano
diffinitũ legnnus amorẽ ipm̃ cõna¬
tum esse amicicie faciende ex pul¬
c̾tudinis spẽ. quis tã cecus ut nõ
udeat quid sibi belit hec pulc̾tudo.
effiꝰ iste amor amiciꝰ cur nõ de for¬
mem adolescentẽ q̃sꝙͣ amat / neq for¬
mosam anũ. minirũ ecas ⁊ forma
fundamẽta. q̃ honestiꝰ sici dr̃ ꝙͣ libi
le cerunt᷑ Itaq tota req eo redeat
ut si fit amor quisꝙͣ in uẽrũ nat᷑a
sine sollicitudine curpiq ae sidio sñ
Iuspicio ⁊ ardenti ca sit ħ salio
uitanda sapientib. Cecep nõ ut fã¬
batare nullo pt̃ modo. Et hec qͥꝯ scoytꝭ
ad płonem uenio qui phõrs pͥncepe¬

Expanded text:
opter eum qui hoc iubet. In his omnibus, oro te, quis locus est pulchritudini? Sic enim Ciceronis Tusculano diffinitum legimus, amorem ipsum conatum esse amicitie faciende ex pulchritudinis specie. Quis tam cecus ut non videat quid sibi velit hec pulchritudo? im” inquit “iste amor amicitie? Cur non deformem adolescentem quisquam amat neque formosam anum?” Nimirum etas et forma fundamenta, que honestius sic dile cernitur. Itaque tota res eo redeat, ut, si sit amor quisquam in rerum natura sine sollicitudine turpique desiderio, sine suspirio et ardenti cura, sit hic vitanda sunt sapientibus. Ceterum non ut fanvacare nullo potest modo. Et hec quidem Stoicis. Ad Platonem venio, qui philosop
Abbreviated transcription (Latin):
Mecte et ad fermnas tͣhi possit. Uxor
michi p̃ diuesẽs Cͣnto meliꝰ erat
cum mopi requiesce̾ ꝙͣ lalorare cũ
suꝑba meliꝰ esurur cũ pauꝑcula
huili ꝙͣ insolenti duuite litigare¬
O Comugis ds iinẽsa est .ł. Cõse¬
quens ẽ ucelacõ animi sit ĩmapl
Tmnor autẽ iuri millꝰ. nõ audẽs
uicia rep̾hende̾ dũ respius dotem.
nõ presumes huĩliare illã ꝑ quã
te menimis suꝑbite nec fastidia dĩ¬
taxat ac tedia si ꝓbra ⁊̃ ⁊ inuri¬
as colerabis. Au forte nõ aurebii

Expanded text:
recte etiam ad feminas trahi possit. Uxor recte etiam ad feminas trahi possit. Uxor michi perdives est. Quanto melius erat cum inopi requiescere quam laborare cum superba! melius esurire cum paupercula humili quam cum insolenti divite litigare. Coniugis dos immensa est. Consequens est ut elatio animi sit immensa, timor autem viri nullus. Non audebis vitia reprehendere dum respicies dotem, non presumes humiliare illam per quam te memineris superbire nec fastidia duntaxat ac tedia sed probra etiam et iniurias tolerabis. An fo
Abbreviated transcription (Latin):
peciuã inibit auaricie ⁊ ẽ utiq̃
magna des licencia ꝯuigꝭ fremĩ
uiri: O Ingens cũ uxoir dos ob¬
uenit Rauta ordinẽ mio enĩ cũ
ingenti dote uxor subñt ꝙͣ libenciꝰ
exclusisse si sola posset excludi. plane
ꝯuigiũ obstenũ ubi nõ sꝑe plems ad
cubiculũ iuri uurgo s ad arculam a¬
uaricie impulsu dos ꝯcupita deducit᷑.¬
O magnã mͥ dotem bxor actulit ꝙ
Dic uiꝰ magnũ preciũ lib̾t̾atꝭ cue q̃
si tibi cara decet ut decuit misso eã
p̃cio bendidisses O ditissima inͥ utor
oõtigit. R de morib nchil narras:
nempe nichil ut reor de morib coge¬
tasti Deq optĩs feme dotib fide ue¬
cundia. cascitate. modestia Sũt uo¬
bis ista ꝯteptui ⁊ solũ in nubciis
uris actendit᷑ dos ⁊ forma. h ͦ est a¬
uaricia ⁊ libido ꝙ nube mrimonis
hñs condigne. O pociũdsissima est
quiuxleuide an temistocleũ illud ꝯ¬
silium quo diffuit. malle se uirũ
peciuiã qꝙͣ petalła nur Indigentem.

Expanded text:
nubit avaritie et est utique magna dos licentia coniugis, frenum viri. Ingens cum uxore dos obvenit. Muta ordinem: immo enim cum ingenti dote uxor subiit quam libentius exclusisses, si sola posset excludi. Plane coniugium obscenum, ubi non spe prolis ad cubiculum viri virgo, sed ad arculam avaritie impulsu dos concupita deducitur. Magnam michi dotem uxor attulit. Dic verius: magnum pretium libertatis tue, que si tibi cara esset ut decuit, nullo eam pretio vendidisses. Ditissima michi uxor obtigit. De moribus nichil narras. Nempe nichil, ut reor, de moribus cogitasti deque optimis femine dotibus, fide, verecundia, castitate, modestia: sunt vobis ista contemptui et solum in nuptiis vestris attenditur dos et forma; hec est avaritia et libido, pronube matrimoniis his condigne. Pecuniosissima est coniunx. Vide an non themistocleum illud consilium quo diffinit malle se virum pecunia quam pecuniam viro indigentem
Abbreviated transcription (Latin):
adult̾i marcuerũt. Adde ꝙ nõ aĩs
solum s cor̾b uiteq hõim int̾dũ
loca hudꝰ modi nocuisse dõꝑtũ est
nõ tñ haustu aerꝭ in modico sed
fecro ⁊̃ occultoq impetu. Eͥs nõ legͭ
apud curciũ amenissimos nẽorid
recessus ⁊ uireta illa medoꝵo maũ
consita. regũ ac satraiparo curã et
p̃cipuã ut ꝓhibent uoluptatẽ atq
in illis iussuebrii ac uesani regꝭ ado¬
lestentꝭ int̾fectus est ꝑmeno clarꝰ
senex ⁊ in fallor macẽdonũ pͥmꝰ
ducũ Quis nõ nouit cõactã litorꝭ
flexũ illũ quo nulłꝰ sus celo płcrior
nullus amenior illic iussu tenuilẽ¬
ti ⁊ crudelis ancomi occisus ẽ cico
⁊ pot̾at ut cũq tãto iuiro locus cõue/ e
florencissimꝰ oratoꝵ / uirq optimꝰ
s ut modꝰ ⁊ auctor mortꝭ ꝓrsus in¬
dignꝰ fuit Epaciabat᷑ illis forte tc̃¬

Expanded text:
adulteri marcuerunt? Adde quod non animis adulteri marcuerunt? Adde quod non animis solum sed corporibus viteque hominum interdum loca huiusmodi nocuisse compertum est, non tantum haustu aeris immodico sed ferro etiam occultoque impetu. Quis non legit apud Curtium amenissimos nemorum recessus et vireta illa Medorum manu consita, regum ac satraparum curam et precipuam, ut perhibent, voluptatem? Atqui in illis iussu ebrii ac vesani regis adolescentis interfectus est Parmenio clarus senex et, ni fallor, Macedonum primus ducum. Quis non novit Caietani litoris flexum illum, quo nullus sub celo pulchrior, nullus amenior? Illic iussu temulenti et crudelis Antonii occisus est Cicero. Et poterat utcunque tanto viro locus convenireflorentissimus oratorum virque optimus; sed et modus et auctor mortis prorsus indignus fuit. Spatiabat
Abbreviated transcription (Latin):
habitat oĩs ur̃a felicitas unde ⁊ ħ
solitariã uitam ĩxcessus q abdicas
laudarũt sic intelligi uoluerunt
Si hus aniꝰ uti stirer ⁊ nõ ali.
proinde ꝙͣ cu de iurets tuis fructũ
colliges expectand̃ erit Ac tũ demũ
quid ꝓnĩciem uidero. Nã si locis
tñ̃ gloriarꝭ q̃ tua nudiꝰ t̾tiꝰ nõ
erant ⁊ tua forsitan cras nõ eruẽ
Ac si rite consideres tua ⁊̃ nũt nõ
sũt. alieno proculdubio gloriaris.
quis ħ gle tue locꝰ quid ad te si
gelide p̃ estatẽ alpeo si olimpus
Nubib alcior si ramosus ac fcrndifer
nus athesis si sonorus sorga he¬
I si laudes sũt certe nõ stꝭ hõmi sed
locorũ tuũ sic nõ expedit quo lau¬
que nã cure interim tuo in pectore
spacient᷑ nã quĩ iuuat arcula in
eburnea unguẽta olida cõdidisse.
Qucs pulc̾s in locꝭ turpẽ añm. Qt
in ruppib horridis sanctissĩ floruert
uiri. ¶t in pratꝭ florentib curpes

Expanded text:
habitat omnis vestra felicitas; unde et qui habitat omnis vestra felicitas; unde et qui solitariam vitam recessusque abditos laudaverunt sic intelligi voluerunt, si his animus uti sciret, et non aliter: proinde quem tu de viretis tuis fructum colliges expectandum erit. At tu demum quid pronuntiem videto; nam si locis tantum gloriaris, que tua nudiustertius non erant et tua forsitan cras non erunt — ac, si rite consideres, tua etiam nunc non sunt —, alieno procul dubio gloriaris. Quis hic glorie tue locus? Quid ad te si gelide per estatem Alpes, si Olympus nubibus altior, si ramosus ac frondifer us Ticinus, si amenus Athesis, si sonorus Sorga? He si laudes sunt certe, non sunt hominum sed locorum; tuum sit expedit quo lauquenam cure interim tuo in pectore spatientur. Nam quid iuvat arcula in eburnea unguenta olida condidisse, quid pulchris in locis turpem animum? Quot in rupibus horridis sanctissimi floruerunt viri? Quot in pratis virentibus turpes
Abbreviated transcription (Latin):
pabis neq ut ait flactꝰ haꝵ qͣs col
arborũ te pret̾ nuisas cupssos ulla
breuẽ dñm se quetur ¶ De uiridariis
uiridaria . R hñt hec interd
fateor honeste a̾d boluptatꝭ nõ nũ¬
ꝙͣ ecꝭ inhoneste Eque g̾ scudiosos
ac bolupcuosos iuideas u̾mbrosis se¬
cessib delcãri nam ⁊ ingeniũ lo
Nec de nichilo est ꝙ sũmꝰ orator
dũ infesto reo adulceriũ obiceret
amena in quib id comissũ esset
loca descripsit quasi ad flagicũsti¬
mulos/. nõ locꝭ g s aĩo gauedend e.
Si talis obtigit qui bene locꝭ om̃ib
uti norit G Secretꝭ uretꝭ affluo ł
Seccetũ tiberii uiretũ ⁊ sesessũ capree
quis ignorat. pudet ⁊ pigetq ex¬
equi que om̃ib itid̃ nota sũt qlle
senex yrcmꝰ loca illa seposita qͥb
probris infecerit. Quanto autem
gloriosius arido in rure exul scipio
africanꝰ iux̾at. ꝙ suis in uolupta 
pͥnceps ille rõnus. Repeto ẽ. non
in locꝭ neq ullis pret̾ aminũ reb

Expanded text:
t ait Flaccus: Harum quas colis arborum te preter invisas cupressos ulla brevem dominum sequetur. 58 DE VIRIDARIIS viridaria. Habent hec interdum, fateor, honeste aliquid voluptatis, nonnunquam etiam inhoneste; eque igitur studiosos ac voluptuosos videas umbrosis secessibus delectari. Nam et ingenium loc exhortatur: nec de nichilo est quod summus orator dum infesto reo adulterium obiceret, amena in quibus id commissum esset loca descripsit quasi ad flagitium stimulos. Non locis ergo sed animo gaudendum est, si talis obtigit qui bene locis omnibus uti norit. Secretis viretis affluo. Secretum Tiberii viretum et secessum Capree quis ignorat? Pudet pigetque exequi que itidem omnibus nota sunt: ille senex hircinus loca ipsa seposita quibus probris infecerit! Quanto autem gloriosius arido in rure exul Scipio Africanus vixerat quam suis in voluptatibus princeps ille Romanus? Repeto igitur: non in locis neque ullis preter animum in rebus
Abbreviated transcription (Latin):
multas degustasse quãtũ cepti ncci¬
tas expostit idq ip̃m nosse ꝙ ꝓfessid
eẽ modestii. addum qd doctissimus uisũ
d unam ip̃am om̃ ex ꝑte cognoste̾
nilliq ⁊̃ ullust̾um cõtigisse. De sola
Datꝭ felix ẽ qui in aliꝙ̃ eius ꝑtem
receptꝰ ẽ. id sane quib uiris et ꝙ̃¬
tis testib uerũ ꝓbt audisti qd cĩdi¬
ta sit quid agunt ⁊ quid auedent
cogitat agnnã professor pene iã
eolggus equãtia tam iuditate ꝙͣ
una arte contẽta / ex equo om̃s in¬
uadũt ⁊ fiducia ngens s iã pu ͨͣ
G cs de mediciẽ tand uiriũq pro¬
fessione dictura est. Qad hͦ egri

Expanded text:
multas degustasse quantum cepti necessimultas degustasse quantum cepti necessitas exposcit idque ipsum nosse quam professum esse modestius; addam quod doctissimis visum est, unam ipsam omni ex parte cognoscere nulli etiam illustrium contigisse. De sola Satis felix est qui in aliquam eius partem receptus est”. Id sane quibus viris et quantis testibus verum probet audisti: quod cum ita sit, quid agant et quid audeant cogitent agmina professorum, pene iam vulgus equantia, tam ruditate quam parte contenta, ex equo omnes invadunt. O fiducia ingens, sed iam publica! Quid de medicine tandem iurumque professione dictura e
Abbreviated transcription (Latin):
Artẽ oratoriam sum professus¬
Rarieũ audio ea nempe ⁊ de¬
erat ut que inmẽsis ⁊ innua̾bilib
reb constas. unde fit ut oratores
ip̃is ecꝭuatib rariores semꝑ fuerint.
prouide fue̾ qui dicerent oratorꝭ ꝓpͥ¬
sic ieiecta. Quantꝭ sane de reb ⁊ si nõ
de om̃ib dice̾ hẽat orator ad hibita ĩ
singulis artisicõsa ⁊ dulci quadame¬
loꝙͣ cia q̃ per seipãm magna res est
Equa si lance librauis obcupestes teq
fortasse professionis temãrie penitest
ut caueas / ne dũ scire uel infanita
uel oĩã uis uideri nichil scire uidearꝭ
⁊ quod sepe/ accidit sub saẽ professioe
mulciplicꝭ ignorancia delitestẽs ncc̃o
in aꝑtũ exeat. G liba̾liũ sum pro¬
fessor arciũ l Sepe / eciã plus habet
ea res audacie ꝙͣ doct̾ne. Ad unã ꝙͣq
arciũ breius ẽ bita. unꝰ tu sufficꝭ dĩ¬
bus  una ars uniꝰ ingenio satꝭ ẽ. ut ad
sumũ estuando ⁊ anhelando ꝑueniat

Expanded text:
Artem oratoriam sum professusArtem oratoriam sum professus. Mirum audio. Ea nempe in deerat, ut que immensis et innumerabilibus rebus constat; unde fit ut oratores ipsis etiam vatibus rariores semper fuerint. Proinde fuere qui dicerent oratoris prsit reiecta, quantis sane de rebus, etsi non de omnibus, dicere habeat orator, adhibita in singulis artificiosa et dulci quadam eloquentia, que per seipsam magna res est! Equa si lance libraveris, obstupesces teque fortasse professionis temerarie penitebit, ut caveas ne, dum scire vel infinita vel omnia vis videri, nichil scire videaris et, quod sepe accidit, sub scientie professione multiplicis ignorantia delitescens necessario in apertum exeat. Liberalium sum professor artium. Sepe etiam plus habet ea res audacie quam doctrine; ad unamquanque artium brevis est vita: unus tu sufficis omnibus! Una ars uni ingenio satis est, ut ad summum estuando et anhelando perveniat:
Abbreviated transcription (Latin):
malis mcib signũ fuit g Quis
ꝙ poetica laurea cõia st̾uxi. Q¬
Suꝑior unus ẽ labor berũ querẽ
s hic duplex quere̾ ⁊ ornare ad atq
ico auoiũ oblectatõe finge̾ magͣs
res ardua dificilis. eoq rarissia.
ueri nempe poete utriq o ꝑam dãt
cõẽs uero pͥmũ negligut cõtenti
phalerꝭ S rarũ lauree partum
decus L Ruesitũ unde rem pucã
remq familiarẽ un post heãs.
cure quesitũ it̾ ad inopiam. in
studenti ultro prodiga tibi opesꝰ
uehat fortuna. q̃ sitũ unde alrs
amens alus insolens iudeare¬
G. Michi ip̃e laurrã decerpsi.
Ruirentissima arbor si dec̾pit᷑ ꝯ
festim insi ingenio uberi iugiq
studio riget᷑ aruerit. Gparta
uor seu Illa scudior seu abmor
m̾ces est Ten̾ ille romulus aĩo cuo
nichil oĩo signũ uertici p̾buit ĩ¬
ane/ ostendeusq te mustꝭquos
meliꝰ latuisses quid aͤ. ꝙͣ te mor¬
sib ingessit inuidie Pace bello¬
ꝙ multꝭ insignia nocuere G

Expanded text:
malis mercibus signum fuit. Quid malis mercibus signum fuit. Quid quod poetica laurea comam strinxi? Superior unus est labor, verum querere; sed hic duplex, querere et ornare atque ad aurium oblectationem fingere: magna res est, ardua, difficilis eoque rarissima. Veri nempe poete utrique operam dant, communes vero primum negligunt contenti phaleris. Rarum laure partum decus. Quesitum unde rempublicam remque familiarem uni posthabeas cure; quesitum iter ad inopiam, ni sedenti ultro prodiga tibi opes convehat fortuna; quesitum unde aliis amens, aliis insolens videare. Michi ipsi lauream decerpsi. Virentissima arbor si decerpitur, confestim, nisi ingenio uberi vigilique studio rigetur, aruerit. Parta vor, seu illa studiorum seu armorum merces est. Tener ille ramulus animo tuo nichil omnino, signum vertici prebuit inane ostendensque te multis, quos melius latuisses; quid aliud, quam te morsibus obiecit invidie? Pace belloque multis insignia nocuere.
Abbreviated transcription (Latin):
de theologis nũt dicebam ics u̾bosã
nudãq dyaletitã sũt redacti. Itaq
de deo qlli hi aut̃ de nã tem̾arie
fabulantes illi onũpotentissimã ma¬
gestatẽ uentosis sophismatibcͥcũ¬
stribũt ⁊ subsanẽti ridentiq deosue
insolentꝭ instĩcie leges ponũt. Isti
uero de nẽ archanis ita disputant
qͣiͣ ecelo beniãt cõsilioq dei oĩpotentꝭ
qui sepe id multꝭ ac balidis argum̃¬
tis eo aucẽ libro in quo frĩs obitum
tur ignorãt/ G Artes profiteor
multas Effacillimũ / id quid mlcas
nosse dificiuꝰ. melior sane tucior¬
ꝙ confessio ꝙͣ professio est. Illa em̃i
lis mdulgenciã confessi q̃rũt ꝙͣ sci¬
enciã ꝓfessi O dm̃e atq hũane
sapiẽ titulã consecutꝰ sũ R sapĩã
titulis nõ eget ꝑ seipãm clara ẽ
Diuis luc̾nã queso umiꝙͣ soli ut i¬
dc̃tur adhibuit. multi ⁊ cũ hiis
titulis obsturi ⁊ absq hñs claris¬
sum euaẜe Sepe n bonis clarũ

Expanded text:
de theologis nunc dicebam, ad verbosam de theologis nunc dicebam, ad verbosam nudamque dialecticam sunt redacti itaque de Deo illi, hi autem de natura temerarie fabulantes, illi omnipotentissimam maiestatem ventosis sophismatibus circumscribunt et subsannanti ridentique Deo sue insolentis inscitie leges ponunt: isti vero de nature arcanis ita disputant quasi e celo veniant consilioque Dei omnipotentis qui sepe id multis ac validis argumentis, eo autem libro in quo fratris obitum antur ignorant”. Artes profiteor multas. Facillimum id quidem; multas nosse difficilius. Melior sane tutiorque confessio quam professio est. Illa enim ulgentiam confessi querunt quam scientiam professi. Divine atque humane sapientie titulum consecutus sum. Sapientia titulis non eget, per seipsam clara est: quis lucernam, queso, unquam soli ut videretur adhibuit? Multi et cum his titulis obscuri et absque his clarissimi evasere: sepe nullum bonis, clarum