comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
quid incelum ista ipsa quã uos i¬
racundiam ẽẽ uultis sustulit for¬
titudo: Fratrum ne censes confli¬
xisse cum erimanthio apro aut
leone nemeo. An etiam thescus
marathonii tauricornua comp̃¬
hendit iratus: Uide ne fortitudo
minime sit rabiosa. Sitq rracun¬
dia tota leuitatis. Neq enimẽ ul¬
la fortitudo que rationis c̃ expers.
Contempnende res humane st̃
neglegenda mors ẽ. patibiles ⁊ do¬
lores &r labores putandi. Hȩc cũ
constituta sunt uiditio atq sen¬
tentia. tum ẽ robusta illa & stabił
fortitudo. Nisi forte quȩ uehemt᷑
acrit᷑ animose fiunt iracunde fi¬
eri suspicam᷑. Minime scipio qͥdẽ
ille pontifex maximꝰ qui hoc sto¬
icorum uerum eẽ declarauit. Nũ¬
quam priuatũ eẽ sapientẽ irat᷑¬
uidetur fuisse dygracotum cum con¬
sulem languentẽ reliquit atq ipse
priuatꝰ ut si consul eẽt qui rem pub¬
licam saluam eẽ uellet se sequi uissit.

Expanded text:
quem in caelum ista ipsa, quam vos iquem in caelum ista ipsa, quam vos iracundiam esse vultis, sustulit fortitudo, iratumne censes conflixisse cum Erymanthio apro aut leone Nemeaeo? an etiam Theseus Marathonii tauri cornua conprehendit iratus? vide ne fortitudo minime sit rabiosa sitque iracundia tota levitatis. Neque enim est ulla fortitudo, quae rationis est expers. contemnendae res humanae sunt, neglegenda mors est, patibiles et dolores et labores putandi— haec cum constituta sunt iudicio atque sententia, tum est robusta illa et stabilis fortitudo, nisi forte, quae vehementer acriter animose fiunt, iracunde fieri suspicamur. mihi ne Scipio quidem ille pontufex maxumus, qui hoc Stoicorum verum esse declaravit, numquam privatum esse sapientem, iratvidetur fuisse Ti. Graccho tum, cum consulem languentem reliquit atque ipse privatus, ut si consul esset, qui rem publicam salvam esse vellent, se sequi iussit.
Abbreviated transcription (Latin):
hilaritate cum depugnaturꝰ eẽt
cum hectore cuius ut arma sum¬
psit ingressio leticiã attulit soci¬
is. Terrorem aut̃ hostib ut ipsũ
hectorem quemadmodũ est apud
homerum toto pectore trem̃tem
ꝓuocasse ad pugnã peniteret. At¬
in ipsa quidem pugna iracunde
rabiose ue fecerunt. Ego ne torqͣ¬
tum quidem illũ qui hoc cogno¬
men inuenit iratum existimo.
gallo torquem detraxisse. Nec mar¬
cellum apud clastidium ideo for¬
tem fuisse quia fint iratus. De
africano quidem quia notior ẽ no¬
bis ꝓpt̾ recentem memoriã uł u¬
rare possum ñ illum iracundia
tum inflammatũ fuisse cũ in
rit. gladiumq hosti ipectus infi¬
xerit. De .l. bruto fortasse dubita¬
rim an ꝓpt᷑ infinitum odium ty¬
ranni ec frenatius inarruntem
inuaserit. Uideo enĩ utruq cõ¬
minus ictu cecidisse contrario.
Quid gͥ huc adhubetis iram: An
fortitudo nisi insanire cȩpit impe¬
tus suos ñ habet: quid herculem

Expanded text:
hilaritate, cum depugnaturus esset hilaritate, cum depugnaturus esset cum Hectore; cuius, ut arma sumpsit, ingressio laetitiam attulit sociis, terrorem autem hostibus, ut ipsum Hectorem, quem ad modum est apud Homerum, toto pectore trementem provocasse ad pugnam paeniteret. atin ipsa quidem pugna iracunde rabioseve fecerunt. ego ne Torquatum quidem illum, qui hoc cognomen invenit, iratum existimo Gallo torquem detraxisse, nec Marcellum apud Clastidium ideo fortem fuisse, quia fuerit iratus. de Africano quidem, quia notior est nobis propter recentem memoriam, vel iurare possum non illum iracundia tum inflammatum fuisse, cum inrit gladiumque hosti in pectus infixerit. de L. Bruto fortasse dubitarim, an propter infinitum odium tyranni ecfrenatius in Arruntem invaserit; video enim utrumque comminus ictu cecidisse contrario. quid igitur huc adhibetis iram? an fortitudo, nisi insanire coepit, impetus suos non habet? quid? Herculem,
Abbreviated transcription (Latin):
tur. is qui ꝓcul absit anaturȩ cõ¬
stantia. Quid adhas definitiones
possim dicere: Atqui hec pleraq
sunt prudent᷑ acuteq disserenti¬
um illa quidem ex rethorũ pom¬
pa ardores animorum cotesq uir¬
tutum. anuero uir fortis nͥ stoma¬
charicepit non potͣ fortis ẽc̃: Gila¬
diatorum id quidem quanquam
in cis ipsis. uidemꝰ sepe constantiã.
colloquunt᷑ congrediunt᷑. querũ¬
tur aliquid postulant ut magis
placati quam irati eẽ uideantur.
S in illogenere sit sane pacidianꝰ
aliquid hoc animo ut narrat lu¬
cilius. Occidam illũ equidem oe
uincam si id queritis inquit uerͣ
ilud eredo fore in os prius accipiã
ipse quam gladium in tomacho
suria ac pulmonib sisto. Odi ho¬
minem iratus pugno. nec longi
quicquam uobis quam dextrȩ gla¬
dium dum accomod&r altͣ. Usq
adeo studio atq odio illius ec fe¬
ror ira ac sine hac gladiatoria ira¬
cundia. Uidemus ꝓgredientem
apud homerũ aiacem. Multa cu

Expanded text:
tur is qui procul absit a naturae contur is qui procul absit a naturae constantia. quid ad has definitiones possim dicere? atque haec pleraque sunt prudenter acuteque disserentium, illa quidem ex rhetorum pompa: ardores animorum cotesque virtutum. an vero vir fortis, nisi stomachari coepit, non potest fortis esse? gladiatorium id quidem. quamquam in eis ipsis videmus saepe constantiam: conlocuntur, congrediuntur, quaerunt aliquid, postulant, ut magis placati quam irati esse videantur, sed in illo genere sit sane Pacideianus aliquis hoc animo, ut narrat Lucilius: Occidam illum equidem et vincam, si id quaeritis inquit, Verum illud credo fore: in os prius accipiam ipse Quam gladium in stomacho furi ac pulmonibus sisto. Odi hominem, iratus pugno, nec longius quicquam Nobis, quam dextrae gladium dum accommodet alter; Usque adeo studio atque odio illius ecferor ira; at sine hac gladiatoria iracundia videmus progredientem apud Homerum Aiacem multa cum
Abbreviated transcription (Latin):
ma ẽet meis. qui leges qui magist᷑¬
tus. qui pauꝑtatem. qui ignomi¬
mam. qui mortem qui dolorem ti¬
merent. Hȩc tam̃ ita disputant
ut resecanda eẽ fateantur euelli
penitus dicant nec posse nec opꝰ
ẽẽ. Et in om̃ib fere reb mediocri¬
tatem eẽ optimam existiment.
que cum exponunt nichil ne tͥ
uidentur an aliquid delicere: mͥ
uero dicere aliquid. Itaq expecto
quid ad ista repꝑiam fortasse sed
illud ante uides ne quanta fuerit
apud achademicos uerecundiaꝰ
Plane enĩ dicunt quod adrem ꝑ¬
tineat ꝑipatecicis respondetur
astoieis. Digladientur illi ꝑme
licet cui nichil ẽ necesse nisi ubi sit
questione equa possit attingi ali¬
quid uerisimile. quo longius mͣs
humana ꝓgredi non potͣ. Defi¬
nitio ꝑturbationis qua recte ze¬
nonem usũ puto. ita enĩ defmit.
ut ꝑturbatio sit auersa ratione
contra nat᷑am animi cõmotio.
Uel breuius. Ut ꝑturbatio sit ap
petitus. Uehem̃tior aut intelliga¬

Expanded text:
ma esset in eis qui leges, qui magistrma esset in eis qui leges, qui magistratus, qui paupertatem, qui ignominiam, qui mortem, qui dolorem timerent. Haec tamen ita disputant, ut resecanda esse fateantur, evelli penitus dicant nec posse nec opus esse et in omnibus fere rebus mediocritatem esse optumam existiment. quae cum exponunt, nihilne tibi videntur an aliquid dicere? Mihi vero dicere aliquid, itaque expecto, quid ad ista. Reperiam fortasse, sed illud ante: videsne, quanta fuerit apud Academicos verecundia? plane enim dicunt, quod ad rem pertineat: Peripateticis respondetur a Stoicis; digladientur illi per me licet, cui nihil est necesse nisi, ubi sit quaestione, e quo possit attingi aliquid veri simile, quo longius mens humana progredi non potest? definitio perturbationis, qua recte Zenonem usum puto. ita enim definit, ut perturbatio sit aversa a ratione contra naturam animi commotio, vel brevius, ut perturbatiotior, vehementior autem intellega
Abbreviated transcription (Latin):
critum platonem accepimꝰ. Ubi it
quicquid eẽt quod dici posset co
ueniendum uidicauerunt. Nũ pu¬
tamus hec fieri sine summo cupi¬
ditatis ardore potuisse. Ipsam egri¬
tudinem quã nos ut tetram & inina¬
nem beluam fugiendã diximꝰ. Non
sine magna cupiditate anatura di¬
cunt constitutam. Ut om̃s castiga¬
tionib rep̃hensionib ignominiis
affecisse indelicto dolerent. Impu-¬
nitas enĩ peccatoꝵ data uidetur eis
qui ignominiã &e infamiã ferunt
sine dolore. morderi ẽ melius consci¬
entia ex quo ẽ illud eurta ductũ ab
affran io. Nam cum dissolutꝰ filiꝰ.
heu me miserum. Tum seuerus pa¬
ter dummͦ doleat aliquid doleat
quodlibet. Reliquias quoq par¬
hominum indignorũ stiblcuandas.
Ipsum illud emulari obtrectare
non eẽ utile. Cum aut se ñ idem ui¬
deat consecutum quod alium aut
alium idem quod se: metum uero
siqui sustulisset. ome̾ uite dili¬
gentiam sublatam fore. Que sum¬

Expanded text:
critum Platonem accepimus. ubi enim critum Platonem accepimus. ubi enim quicquid esset quod disci posset, eo veniendum iudicaverunt. num putamus haec fieri sine summo cupiditatis ardore potuisse? Ipsam aegritudinem, quam nos ut taetram et inmanem beluam fugiendam diximus, non sine magna utilitate a natura dicunt constitutam, ut homines castigationibus reprehensionibus ignominiis adfici se in delicto dolerent. impunitas enim peccatorum data videtur eis qui ignominiam et infamiam ferunt sine dolore; morderi est melius conscientia. ex quo est illud e vita ductum ab Afranio: nam cum dissolutus filius: heu me miserum! tum severus pater: dum modo doleat aliquid, doleat quidlubet. Reliquas quoque parhominum indignorum sublevandas; ipsum illud aemulari obtrectare non esse inutile, cum aut se non idem videat consecutum, quod alium, aut alium idem, quod se; metum vero si qui sustulisset, omnem vitae diligentiam sublatam fore, quae sum
Abbreviated transcription (Latin):
adsit tam̃ uerbis atq mot̾u simu¬
landam arbitrantur. ut auditoris
iram oratoris incendat. Atci uirũ
deniq uideri negant qui irasci nes¬
ciet. Pamq quam lenitatem nos di¬
cimus uitioso lentitudinis nomine
appellant. nec uero solũ hanc libidi¬
nem laudant. est enĩ ira ut mͦ defi¬
niui ulciscendi libido. S ipsũ illud
genus uł libidinis uł cupiditatis.
ad suminam utilitatem eẽ dicunt
anatura datum. Nichil enĩ umꝗͣ
nisi quod libeat p̃clare facere posse.
Noctu ambulabat in publico the¬
mitocles quod somnũ capere ñ pos¬
set querentibq respondebat mili¬
tia dis tropheis se e somno suscitare.
Cui ñ sunt audite demothenis uigi¬
liȩ: qui dolere se aiebat. siquando o¬
pificum antelucana inctus ẽẽt in¬
dustria. philosophie deniq ipsius
principes. nunquã insuis studiis
tantos ꝓgressus sine flagranti cu¬
piditate. facere potuissent. Ultimas
terras lustrasse pithagoram demo¬

Expanded text:
adsit, tamen verbis atque motu simuadsit, tamen verbis atque motu simulandam arbitrantur, ut auditoris iram oratoris incendat actio. virum denique videri negant qui irasci nesciet, eamque, quam lenitatem nos dicimus, vitioso lentitudinis nomine appellant. Nec vero solum hanc libidinem laudant—est enim ira, ut modo definivi, ulciscendi libido—, sed ipsum illud genus vel libidinis vel cupiditatis ad summam utilitatem esse dicunt a natura datum; nihil enim quemquam nisi quod lubeat praeclare facere posse. noctu ambulabat in publico Themistocles, quod somnum capere non posset, quaerentibusque respondebat Miltiadis tropaeis se e somno suscitari. cui non sunt auditae Demosthenis vigiliae? qui dolere se aiebat, si quando opificum antelucana victus esset industria. philosophiae denique ipsius principes numquam in suis studiis tantos progressus sine flagranti cupiditate facere potuissent. ultimas terras lustrasse Pythagoran Demo
Abbreviated transcription (Latin):
modũ apponit is partem suscipit
uitiorum. Quod cũ ipsũ ꝑse odiosũ
ẽ. tum eo molestius quia st̃ in lubri¬
co incitataq semel ꝓclilui labunt᷑.
sustineriq nullo mͦ possunt. Quid qͦd
idem ꝑipatetici ꝑturbationes istas
quas nosextirpandas putamꝰ nonmͦ
naturalis ẽẽ dicunt. s etiam utilit̾ a
naturadatas. Quorũ ẽ talis oratio pri¬
mum multis uerbis iracundĩa lau¬
dant cotem fortitudinis ẽẽ dicunt.
Multoq & in hostem & in imꝓbum
cui uehem̃tioris iratorũ impetus esse
leuis aut̃ ratiunculas eorum quiita
cogitarent ꝓelium rectum ẽ hoc fie¬
ri conuenit dimicare ꝓlegib ꝓliber¬
tate ꝓ patria. hec nullam habent
ium nisi ira excanduit fortitudo.
Nec uero debellatorib solum dispir¬
tant. imꝑia seueriora nulla ẽẽ puit᷑at.
sine aliqua acerbitate iracundie. O¬
ratorem deniq non mͦ accusantem.
s ne defendentem quidẽ ꝓbant. si¬
ne aculeis iracundie. Quectiam si ñ

Expanded text:
modum apponit, is partem suscipit modum apponit, is partem suscipit vitiorum; quod cum ipsum per se odiosum est, tum eo molestius, quia sunt in lubrico incitataque semel proclivi labuntur sustinerique nullo modo possunt. Quid, quod idem Peripatetici perturbationes istas, quas nos extirpandas putamus, non modo naturalis esse dicunt, sed etiam utiliter a natura datas? quorum est talis oratio: primum multis verbis iracundiam laudant, cotem fortitudinis esse dicunt, multoque et in hostem et in inprobum civem vehementioris iratorum impetus esse, levis autem ratiunculas eorum, qui ita cogitarent: proelium rectum est hoc fieri, convenit dimicare pro legibus, pro libertate, pro patria; haec nullam habent vim, nisi ira excanduit fortitudo. nec vero de bellatoribus solum disputant: imperia severiora nulla esse putant sine aliqua acerbitate iracundiae; oratorem denique non modo accusantem, sed ne defendentem quidem probant sine aculeis iracundiae, quae etiamsi non
Abbreviated transcription (Latin):
sibonorũ amissio. sicecitas. si exiliũ.
si ꝓsingłis malis egritudines accede¬
rent summa ea fieret que ñ sustine¬
retur. Qui modum gͥ uitio querit
similit̾ facit ut si posse putet eum
qui se eleucata p̾cipitauerit susti¬
nere secum uelit. ut enĩ id ñ potest.
sic animꝰ ꝑturbatꝰ & incitat᷑. nec co¬
hibere se pot̾. nec quoloco uolt insi¬
stere. om̃ino. queq crescentia ꝑniti¬
osa sunt. eadem sunt uitiosa nascẽ¬
tia. E gritudo autem cȩterȩq ꝑtur¬
bationes amplificatȩ certe pestife¬
re sunt. Igitur etiam suscepte con¬
tinuo in magna pestis parte uer¬
santur. Etenim ipse se impellunt.
uͥ semel aratione discessum est.Ip¬
saq sibi imbecillitas indulget in al¬
tumq ꝓuehit᷑ imprudens. nec rep¬
perit locũ consistendi. Quam obrẽ
nichil int̾est utrũ moderatas ꝑtur¬
bationes apꝓbent an moderatam ĩ¬
iusticiam moderatã ignauiã mode¬
ratam intempantiã. Qui enĩ uitiis

Expanded text:
si bonorum amissio, si caecitas, si exilium? si bonorum amissio, si caecitas, si exilium? si pro singulis malis aegritudines accederent, summa ea fieret, quae non sustineretur. Qui modum igitur vitio quaerit, similiter facit, ut si posse putet eum qui se e Leucata praecipitaverit sustinere se, cum velit. ut enim id non potest, sic animus perturbatus et incitatus nec cohibere se potest nec, quo loco vult, insistere. omninoque, quae crescentia perniciosa sunt, eadem sunt vitiosa nascentia; aegritudo autem ceteraeque perturbationes amplificatae certe pestiferae sunt: igitur etiam susceptae continuo in magna pestis parte versantur. etenim ipsae se impellunt, ubi semel a ratione discessum est, ipsaque sibi imbecillitas indulget in altumque provehitur imprudens nec reperit locum consistendi. quam ob rem nihil interest, utrum moderatas perturbationes adprobent an moderatam iniustitiam, moderatam ignaviam, moderatam intemperantiam; qui enim vitiis
Abbreviated transcription (Latin):
alhibes uitio an uitium nullũ est
ñ parere rationi an ratio parum
ꝓficit. Nec bonum illud ẽẽ quodaut
cupias ardent᷑ aut adeptus ec feras
te insolent᷑. Nec porro malum quo
aut oppressus iaceas aut ne apprima¬
re m̃te uix constes eaq om̃ia. aut
nimis tristicia aut nimis leta erro¬
re fieri. Qui si error stultus extenuet᷑
die ut cũ res eadem maneant alit̃ fe¬
rat inueterata alit̾ recentia. Sapien¬
tis ne attingat quidem om̃ino ⁊ enĩ
quis erit tandem modus iste: Que¬
ramus enĩ modũ egritudinis. in qͦ
oꝑe plurimũ ponitur egre tulisse
p.rutilium fr̃is repulsam consulatꝰ.
seriptum apud fannium ẽ. s tam̃
transisse uidetur modũ. quippe ob
obeam causam auita recesserit. Mo¬
deratus gͥ ferre debuit. quid si cũ id
ferret modice mors liberorũ accepis¬
set. nata eẽt egritudo noua s ca mo¬
dica. magna tam̃ facta eẽt accessio.
Quid si deinde dolores graues corpis

Expanded text:
adhibes vitio? an vitium nullum est adhibes vitio? an vitium nullum est non parere rationi? an ratio parum praecipit nec bonum illud esse, quod aut cupias ardenter aut adeptus ecferas te insolenter, nec porro malum, quo aut oppressus iaceas aut, ne opprimare, mente vix constes? eaque omnia aut nimis tristia aut nimis laeta errore fieri, qui si error stultis extenuetur die, ut, cum res eadem maneat, aliter ferant inveterata aliter recentia, sapientis ne attingat quidem omnino? Etenim quis erit tandem modus iste? quaeramus enim modum aegritudinis, in qua operae plurimum ponitur. aegre tulisse P. Rupilium fratris repulsam consulatus scriptum apud Fannium est. sed tamen transisse videtur modum, quippe qui ob eam causam a vita recesserit; moderatius igitur ferre debuit. quid, si, cum id ferret modice, mors liberorum accessisset? nata esset aegritudo nova, sed ea modica. magna tamen facta esset accessio. quid, si deinde dolores graves corporis,
Abbreviated transcription (Latin):
bile ad ferendum uideri pot᷑. Qͥd
enim uideatur ei magnũ in reb
et̾nis cui ȩt̾nitas om̃is totiusq mũ¬
di nota sit. magnitudo. Nam qͥd
aut instudiis homanis aut intã
exiguabreuitate uite magnũ sa¬
pienti uideri pot̾ qui semꝑ ammos
sic exaltat ut ei nichil in ꝓuisum¬
accidere possit: Nichil mopma¬
tum nichil om̃ino nouum. Atq
em intendit. ut semꝑ uideat. s c̃ s
ac locum sine molestia atq ango¬
re uiuendi. Ut quemcũq casũ for¬
tuna iuexerit hunc apte & qͥete
ferat. Quod qui faciet ñ egritudine
solum uacabit s etiam ꝑturbatio¬
us animꝰ ꝑfecte atq absolute bea¬
tos efficit idemq concitat᷑ or abstra
ctus ab integra certaq ratione nõ
constantiam solum amittit uerũ
etiam sanitatem. Quocirca mollis
& eneruata putanda ẽ ꝑipatetico¬
rum ratio & oratio. quidem ꝑtur¬
bari animos necesse dicunt eẽ. Sed
adhibent modum quendam quem
ultra ꝓgredi ñ oporteat. Modũ tua

Expanded text:
bile ad ecferendum videri potest. quid bile ad ecferendum videri potest. quid enim videatur ei magnum in rebus humanis, cui aeternitas omnis totiusque mundi nota sit magnitudo? nam quid aut in studiis humanis aut in tam exigua brevitate vitae magnum sapienti videri potest, qui semper animo sic excubat, ut ei nihil inaccidere possit, nihil inopinatum, nihil omnino novum? atque em intendit, ut semper videat sedem sibi ac locum sine molestia, atque angore vivendi, ut quemcunque casum fortuna invexerit, hunc apte et quiete ferat. Quod si faciet, non aegritudine solum vacabit, sed etiam perturbations animus perfecte atque absolute beatos ectus ab integra certaque ratione non constantiam solum amittit, verum etiam sanitatem. Quocirca mollis et enervata putanda est Peripateticorum ratio et oratio, qui perturbari animos necesse dicunt esse, sed adhibent modum quendam, quem ultra progredi non oporteat. modum tu
Abbreviated transcription (Latin):
larrores ille cupiditas auide semꝑ¬
aliquid ce manis alacritas id est ge¬
differunt ab am̃tia. ex quo intelli¬
gitur qualis ille sit quẽ tum mode¬
ratum. alias modestum temꝑan¬
tem alias constantem continente¬
q dicimus. Nonnunquam hec e¬
adem uocabula ad frugalitatis
nom̃ tanquã ad caput referre uo¬
lumus quod nͥ eo nomine uirtutes
continerentur nunquã ita ꝑuolga¬
tum illud eẽt ut iam ꝓuerbii locũ
optineret. Nominem frugi omĩa
recte facere quod idem stoici de sa¬
piente dicunt. Animis ãmirabi¬
lit᷑ nimisq magnifice dicere uidẽ¬
tur. Ergo hic quisquis ẽ qui mo¬
ideratione & constantia quietus
animo est sibiq ipse placatus
ut nec tabescat molestiis nec fr̃a¬
gatur timore nec sitient̃ quid ex¬
pectans ardeat desiderio nec ala¬
critate futili gestiens deliquescat.
Is est sapiens quem querimus. is
ẽ beatus cui nichil humanarum
rerum aut intolerabile ad demit¬
tendum animũ aut nimis leta¬

Expanded text:
lariores illae, cupiditas alariores illae, cupiditas aet inanis alacritas, id est ladifferunt ab amentia. ex quo intellegitur, qualis ille sit, quem tum moderatum, alias modestum temperantem, alias constantem continentemque dicimus; non numquam haec eadem vocabula ad frugalitatis nomen tamquam ad caput referre volumus. quodnisi eo nomine virtutes continerentur, numquam ita pervolgatum illud esset, ut iam proverbii locum optineret, hominem frugi omnia recte facere. quod idem cum Stoici de sapiente dicunt, nimis admirabiliter nimisque magnifice dicere videntur. Ergo hic, quisquis est, qui moderatione et constantia quietus animo est sibique ipse placatus, ut nec tabescat molestiis nec frangatur timore nec sitienter quid expetens ardeat desiderio nec alacritate futtili gestiens deliquescat, is est sapiens quem quaerimus, is est beatus, cui nihil humanarum rerum aut intolerabile ad demittendum animum aut nimis laeta
Abbreviated transcription (Latin):
appetitione nimia quam tũ cupidi¬
tatem tum libidinem dicimꝰ. In po¬
tentiam quandã animi atempe¬
rantia &e moderatione plurimũ
dissidentem. Que siquando eadem¬
ptaretur id quod ei fuerit concupi¬
tum tum fert alacritate ut nichil
ẽ constet quid agat. ut ille qui uolu¬
ptatẽ animi nmia summũ eẽ er-¬
rorem arbitrat᷑. Eorum gͥ malorum
muna uirtute posita sanatio ẽ. Qͥd
aut̃ est ñ miserus solum s fȩdius
etiam & deformiꝰ quam egritudine
quis afflictus debilitatus iacens cui
miserie ꝓximus est is qui apꝓpinqͣns
aliquod malum metuit exammatꝰ¬
q pendet amimi. Quam im mali
significantes pocce impendere apd̃
inferos saxum tantalo faciunt. ob
scelera animiq impotentiam ⁊ su¬
ꝑbiloquentiam. ea cominunis pe¬
na stulticiȩ ẽ. Om̃ib enim quorũ
mens abhorret aratione semꝑ ali¬
quid. aliis t̾ror impendet atq ut
hȩc tabifice m̃tis ꝑturbationes st̃
egritudinem dico & metum. sichy¬

Expanded text:
adpetitione nimia, quam tum cupidiadpetitione nimia, quam tum cupiditatem tum libidinem dicimus, inpotentiam quandam animi a temperantia et moderatione plurimum dissidentem. quae si quando adepta erit id quod ei fuerit concupitum, tum ecferetur alacritate, ut nihil ei constet, quod agat, ut ille, qui voluptatem animi nimiam summum esse errorem arbitratur. eorum igitur malorum in una virtute posita sanatio est. Quid autem est non miserius solum, sed foedius etiam et deformius quam aegritudine quis adflictus debilitatus iacens? cui miseriae proxumus est is qui adpropinquans aliquod malum metuit exanimatusque pendet animi. quam vim mali significantes poëtae impendere apud inferos saxum Tantalo faciunt ob scelera animique inpotentiam et superbiloquentiam. ea communis poena stultitiae est. omnibus enim, quorum mens abhorret a ratione, semper aliqui talis terror impendet. atque ut haec tabificae mentis perturbationes sunt, aegritudinem dico et metum, sic hi
Abbreviated transcription (Latin):
remus alias. nunc uela que modo
locis de uirtute & diximus &e sepe
dicendum erit. Plereq enĩ questio¬
nes que ad uitam moresq ꝑtinent
auirtutis fonte dicunt᷑. Quando gͥ
uirtus ẽ affectio animi constans cõ¬
ueniensq laudabiles efficiens cos
in quib ẽ ce ipsa ꝑse sua sponte se¬
parata etiã utilitate laudabilis. ex
ea ꝓficiscuntur honeste uoluntates
sententiȩ actiones om̃isq recta ratio.
Quanquã ipsa uirtus breuissime
recta ratiodici potest. Huius gͥ uir¬
tutis contraria ẽ uitiositas. Sic eniꝰ
malo quam maliciam appellare cã
quam greci Rakiarl appellant. sã
malicia certi cuiusdam uitii nom̃
ẽ. uitiositas om̃ium. ex qua cogitant᷑
ꝑturbationes que sunt ut pauloañ
diximus turbidi animorũ concita¬
tiq motus auersi aratione ce mi¬
micissum m̃tis uitȩq tranquille.
Important enim egritudines anxi¬
as atq acerbas. animosq affligũt
&e debilitant metu idem inflammãt.

Expanded text:
remus alias, nunc vela, quae modo remus alias, nunc vela, quae modo locis de virtute et diximus et saepe dicendum erit—pleraeque enim quaestiones, quae ad vitam moresque pertinent, a virtutis fonte ducuntur—, quando igitur virtus est adfectio animi constans conveniensque, laudabiles efficiens eos, in quibus est, et ipsa per se sua sponte separata etiam utilitate laudabilis, ex ea proficiscuntur honestae voluntates sententiae actiones omnisque recta ratio quamquam ipsa virtus brevissume recta ratio dici potest. huius igitur virtutis contraria est vitiositas—sic enim malo quam malitiam appellare eam quam Graeci kaki/an appellant; nam malitia certi cuiusdam vitii nomen est, vitiositas omnium—; ex qua concitantur perturbationes, quae sunt, ut paulo ante diximus, turbidi animorum concitatique motus, aversi a ratione et inimicissimi mentis vitaeque tranquillae. inportant enim aegritudines anxias atque acerbas animosque adfligunt et debilitant metu; idem inflammant
Abbreviated transcription (Latin):
acutos aut̃ & int̾ hebetes int̾est qͦd
ingeniosi ut es corithium in eru¬
ginem sic illi in morbũ &e incidũt
tardui & recreant᷑ otius. Nebetes ñ
item nec uo inomnẽ morbum ac ꝑ¬
turbationem animꝰ ingeniosi cadit.
Non enim multa ec ferata ⁊ mma¬
ma quedam aut̃ humanitatis qͦq
habent primam spetiem ut miscđia
egritudo metus. Egrotationes aut̃
morbiq animorum difficilius euel¬
li posse putant᷑ quam summa illa
uitia que uirtutib sunt contraria
Morbis enĩ manentib uitia subla¬
ta eẽ non possunt quia ñ tam cele¬
rit sanatur quam illa tollunt᷑. Ha¬
bes ea que de ꝑturbationib enude¬
ate disputant stoicique logica ap¬
pellant quia disserunt᷑ subtilius.
Exquib qm̃ tanquã ex scrupulosiᷤ
cotib enauigauit oratio. relique dis¬
putationis cursum teneamꝰ. Modo
satis illa dilucide dixerimus ꝓrer̃
obscuritate. Prorsus satis. S si que
diligentius erunt cognoscenda quȩ¬

Expanded text:
acutos autem et inter hebetes interest, quod acutos autem et inter hebetes interest, quod ingeniosi, ut aes Corinthium in aeruginem, sic illi in morbum et incidunt tardius et recreantur ocius, hebetes non item. nec vero in omnem morbum ac perturbationem animus ingeniosi cadit; †non enim multa ecferata et immania; quaedam autem humanitatis quoque habent primam speciem, ut misericordia aegritudo metus. Aegrotationes autem morbique animorum difficilius evelli posse putantur quam summa illa vitia, quae virtutibus sunt contraria. morbis enim manentibus vitia sublata esse non possunt, quia non tam celeriter sanantur quam illa tolluntur. Habes ea quae de perturbationibus enucleate disputant Stoici, quae logika/ appellant, quia disseruntur subtilius. ex quibus quoniam tamquam ex scrupulosis cotibus enavigavit oratio, reliquae disputationis cursum teneamus, modo satis illa dilucide dixerimus pro rerum obscuritate. Prorsus satis; sed si quae diligentius erunt cognoscenda, quae
Abbreviated transcription (Latin):
turbatio m̃tis aufertur. & ut corꝑis
est quedam apta figura m̃brorũ cũ
coloris quadam suauitate ea que dr̃
pulcrhitudo. sic in animo opinionũ
iuditiorumq equabilitas & constã¬
tia cum firmitate quadam & stabi¬
litate uirtutem subsequens aut uir¬
tutis uim ipsam continens pulerhi¬
tudo uocatur. Itemq uirib corꝑis
&e neruis & efficatitat similes simi¬
libq uerbis animi uires nominan¬
tur. uelocitas autem corꝑis celeritas
appellatur. Que eadem ingenii eciã
laus habetur ꝓpt̾ animi multarũ
rerum breui tempe ꝑcussionem
illud amimorũ corporumq dissimi¬
le quod ammi ualentes morbo tem¬
ptari possunt corꝑa posfunt. Sed
corꝑum offensiones sine culpa acci¬
dere possunt animorũ ñ item quo¬
rum om̃s morbi & ꝑturbationes
ex asꝑnatione rationis eueniunt.
Ittiq in hominib solum existunt.
Nam bestie fimile quiddã faciunt.
s in ꝑturbationes ñ incidunt. Int̾

Expanded text:
turbatio mentis aufertur. et ut corporis turbatio mentis aufertur. et ut corporis est quaedam apta figura membrorum cum coloris quadam suavitate eaque dicitur pulchritudo, sic in animo opinionum iudiciorumque aequabilitas et constantia cum firmitate quadam et stabilitate virtutem subsequens aut virtutis vim ipsam continens pulchritudo vocatur. itemque viribus corporis et nervis et efficacitati similes similibus quoque verbis animi vires nominantur. velocitas autem corporis celeritas appellatur, quae eadem ingenii etiam laus habetur propter animi multarum rerum brevi tempore percursionem. Illud animorum corporumque dissimile, quod animi valentes morbo temptari non possunt, corpora possunt; sed corporum offensiones sine culpa accidere possunt, animorum non item, quorum omnes morbi et perturbationes ex aspernatione rationis eveniunt. itaque in hominibus solum existunt; nam bestiae simile quiddam faciunt, sed in perturbationes non incidunt. inter
Abbreviated transcription (Latin):
ñ distorta nec praua. Morbi aut & egro¬
tationis partes st̃ intiositatis s ꝑturba¬
tiones sint nec ciusdem partes questio
ẽ. Hitia enim affectiones st̃ manentes.
ꝑturbationes aut̃ mouentes ut non
possint affectionum manentiũ par¬
tes cẽ. Atq ut in malis attingit am¬
mi naturam corꝑis similitudo. sic ĩ
bonis. Sunt enim in corpe p̾cipua pul¬
erhitudo uires ualetudo firmitas ue¬
locitas. Sunt item in ammo enĩ cor¬
ꝑis temꝑatio cũ ea congruunt int̾
se equib constamꝰ sanitas. sic ammi
dicitur cum eius uidicia opiniones¬
q concordant. Eaq anmi ẽ uirtus.
quam aliam ipsam temꝑantiã dict̃
ec̃. Alii obtempantem temꝑantiȩ p̃¬
ceptis etiam subsequentẽ nec haben¬
tem ullam spetiem suam s siue hoc
siue illud sit in solo eẽ sapiente. Est
autem quedam animi sanitas que
mn insipientem etiam cadat cũ cura¬
tione &r ꝑturbatione medicorũ con¬

Expanded text:
non distorta nec prava. morbi autem et aegronon distorta nec prava. morbi autem et aegrotationes partes sunt vitiositatis, sed perturbationes sintne eiusdem partes, quaestio est. vitia enim adfectiones sunt manentes, perturbationes autem moventes, ut non possint adfectionum manentium partes esse. Atque ut in malis attingit animi naturam corporis similitudo, sic in bonis. sunt enim in corpore praecipua, pulchritudo, vires, valetudo, firmitas, velocitas, sunt item in animo. ut enim corporis temperatio, cum ea congruunt inter se e quibus constamus, sanitas, sic animi dicitur, cum eius iudicia opinionesque concordant, eaque animi est virtus, quam alii ipsam temperantiam dicunt esse, alii obtemperantem temperantiae praeceptis et eam subsequentem nec habentem ullam speciem suam, sed sive hoc sive illud sit, in solo esse sapiente. est autem quaedam animi sanitas, quae in insipientem etiam cadat, cum curatione et purgatione medicorum con
Abbreviated transcription (Latin):
beat suꝑuis nom̃. Quomͦ aut̃ incor¬
pore est morbus est egrotatio & utti¬
um sic inanimo morbũ appellant
totius corꝑis corruptionẽ. E grota¬
tionem morbũ cũ inbecillitate. ini¬
tium cũ partes corpis int̾ se dissi¬
dent ex quo prauitas m̃brorũ dis¬
tortio deformitas. Itaq illa duo mor¬
bus ⁊ egrotatio. ex totius ualetudi¬
nis corꝑis conquassatione & ꝑtur¬
batione gignunt᷑. Uitiũ aut̃ inte¬
gra ualetudie ipsũ ex se cernitur.
S manimo tantummꝰ cogitatione
possumꝰ morbũ ab egrotatione se¬
uingere. Uitiositas aut̃ est habit᷑
aut affectio in tota uita inconstãs.
& ase ipsa dissentiens. Ita fit ut in alt̾a
corruptione opimonũ morbos efficiat᷑
& egrotatio. in altera constantia & re¬
pugnantia. Nonenĩ om̃e uitium par¬
tis habet dissentientis ut corũ qui ñ lõ¬
ge asapientia absunt. Affectio ẽ illa qͥdẽ
discrepans sibi ipsa dum ẽ insipiens. s

Expanded text:
beat superius nomen. Quo modo autem in corbeat superius nomen. Quo modo autem in corpore est morbus, est aegrotatio, est vitium, sic in animo. morbum appellant totius corporis corruptionem, aegrotationem morbum cum imbecillitate, vitium, cum partes corporis inter se dissident, ex quo pravitas membrorum, distortio, deformitas. itaque illa duo, morbus et aegrotatio, ex totius valetudinis corporis conquassatione et perturbatione gignuntur, vitium autem integra valetudine ipsum ex se cernitur. sed in animo tantum modo cogitatione possumus morbum ab aegrotatione seiungere, vitiositas autem est habitus aut adfectio in tota vita inconstans et a se ipsa dissentiens. ita fit, ut in altera corruptione opinionum morbus efficiatur et aegrotatio, in altera inconstantia et repugnantia. non enim omne vitium paris habet dissensiones, ut eorum, qui non longe a sapientia absunt, adfectio est illa quidem discrepans sibi ipsa, dum est insipiens, sed
Abbreviated transcription (Latin):
mur aliquando s partius quã solẽt
stoici ut sunt alii ad alios morbos ꝓ¬
cliuiores. Itaq dicimꝰ graindinosos
quosdam torminosos. ñ quia iã sint
s quia sepe sint alii admetum alii ad
aliam ꝑturbationem exquo maliis
anxietas unde anxii in aliis iracundi¬
adicitur que abira differt. Estq aliud
iracundum eẽ. aliud iratum. ut differt
anxietas ab angore. neq enĩ om̃s anxii
qui angunt᷑ aliquando. nec qui anxii
Atq hec aliorũ ad alios morbos ꝓcli¬
uitas late patet. nam ꝑtinet ad om̃s
pturbationes. In multis etiã uitiis
apparet. s nom̃ res nonht̃. Ergo in
misericordes quia ꝓcluies ad eas ptͣ
qͥ ꝓcliuitas adsuum quodq genus
a similitud ine corꝑis egrotatio dicit᷑
dum ea intelligatur ad egrotandũ
ꝓcliuitas. S hec in bonis reb qͦd alii
ad alia bona sunt abtiores facilitas
nominet᷑ in malis ꝓcliuitas. ut
significet lapsionẽ in neutris ha¬

Expanded text:
mur aliquando, sed parcius quam solent mur aliquando, sed parcius quam solent Stoici: ut sunt alii ad alios morbos procliviores —itaque dicimus gravidinosos quosdam, quosdam torminosos, non quia iam sint, sed quia saepe sint—, sic alii ad metum, alii ad aliam perturbationem; ex quo in aliis anxietas, unde anxii, in aliis iracundia dicitur. quae ab ira differt, estque aliud iracundum esse, aliud iratum, ut differt anxietas ab angore neque enim omnes anxii, qui anguntur aliquando, nec, qui anxii,atque haec aliorum ad alios morbos proclivitas late patet; nam pertinet ad omnes perturbationes; in multis etiam vitiis apparet, sed nomen res non habet. ergo et misericordes, quia proclives ad ear proclivitas ad suum quodque genus a similitudine corporis aegrotatio dicatur, dum ea intellegatur ad aegrotandum proclivitas. sed haec in bonis rebus, quod alii ad alia bona sunt aptiores, facilitas nominetur, in malis proclivitas, ut significet lapsionem, in neutris ha
Abbreviated transcription (Latin):
opinationem uehem̃tem de re ñ ex¬
petenda. tanquã ualde expetenda
sit inherentem & penitꝰ insitam.
Quod autem nascitur ex offensione
ita definiunt. Opinionẽ uehem̃tem
de re ñ fugienda mnherentem ce pe¬
itus insitam. tanquã fugienda.
hec aut̃ opmnatio ẽ iudicare se scire qͦd
nesciat. Egrotationi autem talia que¬
dam subiecta st̃. auaritia. ambitio.
mulicrositas ꝑuicatia ligurritio.
uinulentia cuppedia ⁊ siqua similia.
Est aut̃ auaritia opinatio uehemens
de pecunia quasi ualde expetenda sit
mherens & penitꝰ insita similisq ẽ eiꝰ¬
dem generis definitio reliquarũ. Of¬
fensionũ aut̃ definitiones st̃ ciꝰmodi.
Ut inhospitalitas sit opinio uehem̃s
ualde fugiendũ eẽ hospitem ea que
inherens &e penitꝰ insita. Similit̃q
definitur & mulierũ odium ut hy¬
politi & ut timonis generis huma¬
ni.Atq ut ad ualetudinis similitu¬
dmem ueniã. ea que collatione uta¬

Expanded text:
opinationem vehementem de re non exopinationem vehementem de re non expetenda, tamquam valde expetenda sit, inhaerentem et penitus insitam. quod autem nascitur ex offensione, ita definiunt: opinionem vehementem de re non fugienda inhaerentem et penitus insitam tamquam fugienda; haec autem opinatio est iudicatio se scire, quod nesciat. aegrotationi autem talia quaedam subiecta sunt: avaritia, ambitio, mulierositas, pervicacia, ligurritio, vinulentia, cuppedia, et si qua similia. est autem avaritia opinatio vehemens de pecunia, quasi valde expetenda sit, inhaerens et penitus insita, similisque est eiusdem generis definitio reliquarum. offensionum autem definitiones sunt eius modi, ut inhospitalitas sit opinio vehemens valde fugiendum esse hospitem, eaque inhaerens et penitus insita; similiterque definitur et mulierum odium, ut Hippolyti, et, ut Timonis, generis humani. Atque ut ad valetudinis similitudinem veniamus eaque conlatione uta
Abbreviated transcription (Latin):
egrotationibq contrariȩ. Hȩc q̃
dico cogitatione int̾ se differunt
re quidem cogulata sunt ca quȩ
oriuntur ex libidine & leticia. Nam
cum ẽ concupita pecunia nec adhi¬
bita continuo ratio quasi quedam
socratica medicina que sanaret eã
cupiditatem ꝑmaneat inuenas &
inheret inuisccrib illud malum
existit que morbus & egrotatio que
auelli inueterata ñ possunt eiq mor¬
bo nom̃ ẽ auaricia. Similit̃q ut cȩ¬
teri morbi ut gła cupiditas ut mu¬
lierositas ut ita appellem ea que gre¬
ce dIAOTYNA dicitur ceteriq si¬
milit̾ morbi egrotationesq nascũ¬
tur. Que aut̃ sunt his contraria ea
nasci putant. ametu ut odiũ muli¬
erum quale ininisso gmoatali ẽ ut
in hominũ uniuersũ genus quod
accepimꝰ de timone qui mis aNe¬
uotiu ca appellant᷑ ut inhospitali¬
tas. Que om̃s egrotationes animi
ex quodam metu nascunt᷑ earũ re¬
rum quas fugiunt & oderunt. De¬
finiunt aut̃ animi egrotationem

Expanded text:
aegrotationibusque contrariae. Haec, quae aegrotationibusque contrariae. Haec, quae dico, cogitatione inter se differunt, re quidem copulata sunt, eaque oriuntur ex libidine et ex laetitia. nam cum est concupita pecunia nec adhibita continuo ratio quasi quaedam Socratica medicina, quae sanaret eam cupiditatem, permanat in venas et inhaeret in visceribus illud malum, existitque morbus et aegrotatio, quae evelli inveterata non possunt, eique morbo nomen est avaritia; similiterque ceteri morbi, ut gloriae cupiditas, ut mulierositas, ut ita appellem eam quae Graece filoguni/a dicitur, ceterique similiter morbi aegrotationesque nascuntur. quae autem sunt his contraria, ea nasci putantur a metu, ut odium mulierum, quale in misogu/nw| Atili est, ut in hominum universum genus, quod accepimus de Timone qui misa/nqrwpos appellatur, ut inhospitalitas est: quae omnes aegrotationes animi ex quodam metu nascuntur earum rerum quas fugiunt et oderunt. definiunt autem animi aegrotationem
Abbreviated transcription (Latin):
tus & reliquȩ ꝑturbationes om̃s
gignuntur ex ea: quemadmodũ
cum sanguis corruptus est aut
pituita redundat aut bilis. icorꝑe
morbi ȩgrotationesq nascuntur.
sic prauarũ opinionũ conturba¬
tio & ipsarum int̾ se repugnantia
sanitate spoliat. animũ morbisq
ꝑturbat. Ex ꝑturbationib autẽ
primũ morbi confitiunt᷑ que uo¬
cant illi Noceaiata ea que sunt
eis morbis contraria que habent
adres certas uitiosa offensione atq
fastidium. Deinde egrotationes q̃
appellant᷑ a stoicis appioet naia¬
ta. his que idem opposite contͣriȩ
offensiones hoc loco nimĩ opere
consumitur a stoicis maxime acry¬
sippo dum morbis corꝑum comꝑa¬
tur morboꝵ animi similitudo.
Qua oratione pretmissa minime
necessaria ea que rem continent
ꝑtractemus. Intellegat᷑ gͥ ꝑturba
animi inueterauerit. Et tanquã
in uenis medullisq insederit tũ
ex istit &r morbus & egrotatio &e
offensiones ea que sunt eis morbis

Expanded text:
tus et reliquae perturbationes omnes tus et reliquae perturbationes omnes gignuntur ex ea. Quem ad modum, cum sanguis corruptus est aut pituita redundat aut bilis, in corpore morbi aegrotationesque nascuntur, sic pravarum opinionum conturbatio et ipsarum inter se repugnantia sanitate spoliat animum morbisque perturbat; ex perturbationibus autem primum morbi conficiuntur, quae vocant illi nosh/mata, eaque quae sunt eis morbis contraria, quae habent ad res certas vitiosam offensionem atque fastidium, deinde aegrotationes, quae appellantur a Stoicis arrwsth/mata, isque item oppositae contrariae offensiones. hoc loco nimium operae consumitur a Stoicis, maxime a Chrysippo, dum morbis corporum comparatur morborum animi similitudo; qua oratione praetermissa minime necessaria ea, quae rem continent, pertractemus. intellegatur igitur peanimi inveteraverit et tamquam in venis medullisque insederit, tum existet et morbus et aegrotatio et offensiones eae, quae sunt eis morbis
Abbreviated transcription (Latin):
yMcocic. grece dicitur. odium ira
inueterata. inimicicia. tra. ulciscẽ¬
di tempus obseruans. Discordia ira
acerbior intimo odio &e corde con¬
cepta. Indigentia libido mexplebi¬
lis. Desiderium libido eius qui nõ¬
dum adsit uidendi. Distingunt il¬
lud etiam ut libido sit eorũ rerum
que dicuntur de quodã aut quib¬
damque RatITop it aiata dia¬
lecti appellent. ut habere diuitias
capere honores diligentia rerum
ipsarum ẽ. ut honorũ ut pecunie.
Omĩum autem ꝑturbationũ fon¬
tem eẽ dicunt intemꝑantiam que
est a totam̃te a tota mente a tota
ratione defectio. sic auersa p̾scrip¬
tione rationis ut nullomͦ appetiti¬
ones anni nec regi nec contineri
queant. Quemadmodũ gͥ temꝑan¬
tia sedat appeticiones ⁊ efficit ut ex
recte rationi pareant. conseruatq
considerata uidicia m̃tis. sic huic
inimica intemꝑantia omnẽ ani¬
mi statum inflaminat conturbat.
incitat. Itaq & egritudines ce me¬

Expanded text:
u/mwsis Graece dicitur, odium ira u/mwsis Graece dicitur, odium ira inveterata, inimicitia ira ulciscendi tempus observans, discordia ira acerbior intimo animo et corde concepta, indigentia libido inexplebilis, desiderium libido eius, qui nondum adsit, videndi. distinguunt illud etiam, ut libido sit earum rerum, quae dicuntur de quodam aut quibusdam, quae kathgorh/mata dialectici appellant, ut habere divitias, capere honores, indigentia rerum ipsarum sit, ut honorum, ut pecuniae. Omnium autem perturbationum fontem esse dicunt intemperantiam, quae est a tota mente a recta ratione defectio sic aversa a praescriptione rationis, ut nullo modo adpetitiones animi nec regi nec contineri queant. quem ad modum igitur temperantia sedat adpetitiones et efficit, ut eae rectae rationi pareant, conservatque considerata iudicia mentis, sic huic inimica intemperantia omnem animi statum inflammat conturbat incitat, itaque et aegritudines et me
Abbreviated transcription (Latin):
mor:⁊dentiũ crepitus consequat᷑.
Timorem metum mali apꝓpinqͣn¬
tis pauorem metum m̃tem loco
mouentem ex quo illud enniꝰ. Tũ
pauor sapientiamomnẽ mͥ ex a¬
nima expectaret. Exanimationẽ
metum subsequentem & quasi
comitem pauoris. conturbationẽ
metum exacuentem cogitata. Por¬
midinem metũ ꝑmanentem. Uo¬
luptatis aut̃ partes hoc mͦ descri¬
bunt. ut male uolentia sit uolup¬
tas ex malo alterius sine emolum̃¬
to suo. Delectatio uoluptas suaui¬
tate auditꝰ animum deleniens. Et
qualis ẽ hec aurium. tales sunt
ocłorum &e tactionũ &r odoratio¬
num:⁊ saporũ. que st̃ om̃s unius
generis ad ꝑfundendũ animum
tanquam inliquefacte uolupta¬
tes. Iactatio est uoluptas gestiens
& se efferens insolentius. Que aũ
libidini subiecta sunt. ea sic defi¬
niuntur. ut ira sit libido eius pe¬
nitendi qui uideatur lesisse in¬
iuria. Excandescentia autem sit
ira nascens &e modo existens que s¬

Expanded text:
mor et dentium crepitus consequatur, mor et dentium crepitus consequatur, timorem metum mali adpropinquantis, pavorem metum mentem loco moventem, ex quo illud Ennius: tum pavor sapientiam omnem mi exanimato expectorat , exanimationem metum subsequentem et quasi comitem pavoris, conturbationem metum excutientem cogitata, formidinem metum permanentem. Voluptatis autem partes hoc modo describunt, ut malevolentia sit voluptas ex malo alterius sine emolumento suo, delectatio voluptas suavitate auditus animum deleniens; et qualis est haec aurium, tales sunt oculorum et tactionum et odorationum et saporum, quae sunt omnes unius generis ad perfundendum animum tamquam inliquefactae voluptates. iactatio est voluptas gestiens et se efferens insolentius. Quae autem libidini subiecta sunt, ea sic definiuntur, ut ira sit libido poeniendi eius qui videatur laesisse iniuria, excandescentia autem sit ira nascens et modo existens, quae q
Abbreviated transcription (Latin):
timur. E st enĩ laudis & ẽ emula¬
dio egritudo sieo quod concupierit
alius potiatur ipse careat. Obtrec¬
tatio aut̃ est ea quã intellegi ⁊eloti¬
pi. an uolo. E gritudo exeo quodalt
quoq potiatur co qͦd ipse concu¬
piuerit. Miscdia ẽ egritudo ex mi¬
seria alterius. inuiria laborantis.
Nemocnĩ parricidȩ. aut ꝓditoris
supplicio miscđia commouetur.
angor egritudo p̃mens. Luctus e¬
gritudo ex eius qui carus fuerit
interitu acerbo. Meror egritudo
flebilis. Prumna egritudo labori¬
osa. Dolor egritudo crucians. Lam̃¬
tatio egritudo cũ eiulatu. Sollici¬
tudo egritudo cum cogitatione.
Molestia egritudo ꝑmanens. Affli¬
ctatio egritudo cum uexatione cor¬
ꝑis. Des ꝑatio egritudo sine ulla re¬
rum expectatione meliorũ. Qtiȩ
autem subiecta sunt sub metum:¬
ca sic definiunt. Pigriciã metum
consequentis laboris. Terrore me-¬
tum concutientẽ. ex quo fit. ut pu¬
dorem rubor. t̾rorem pallor ⁊ tre¬

Expanded text:
timur; est enim laudis—, et est aemulatimur; est enim laudis—, et est aemulatio aegritudo, si eo quod concupierit alius potiatur, ipse careat. obtrectatio autem est, ea quam intellegi zhlotupi/an volo, aegritudo ex eo, quod alter quoque potiatur eo quod ipse concupiverit. misericordia est aegritudo ex miseria alterius iniuria laborantis nemo enim parricidae aut proditoris supplicio misericordia commovetur; angor aegritudo premens, luctus aegritudo ex eius qui carus fuerit interitu acerbo, maeror aegritudo flebilis, aerumna aegritudo laboriosa, dolor aegritudo crucians, lamentatio aegritudo cum eiulatu, sollicitudo aegritudo cum cogitatione, molestia aegritudo permanens, adflictatio aegritudo cum vexatione corporis, desperatio aegritudo sine ulla rerum expectatione meliorum. Quae autem subiecta sunt sub metum,ea sic definiunt: pigritiam metum consequentis laboris,. . . terrorem metum concutientem, ex quo fit ut pudorem rubor, terrorem pallor et tre
Abbreviated transcription (Latin):
tio miscdłia angor luctus meror erũ¬
na dolor lam̃tatio sollicitudo mole¬
stia afflictatio desꝑatio. & sique sunt
de genere eodem.Sub metum autẽ
subiecta sunt. pigritia. pudor. t̾ror.
timor. pauor.exanimatio contur¬
batio formido. Uoluptatis maleuo¬
lentia letans malo alieno. delectatio
iactatio &e similia. Libidini ira ex¬
candescentia. odium. mimicicia.
discordia indigentia. desiderium:⁊
cȩtera huiꝰmodi. hec aut̃ definiũt
hoc modo. inuidentiam eẽ dicunt
egritudinem susceptam ꝓpt̾ alt̾ius
res scdas. que nichil noceant mui¬
denti. Nam siqui eius reb secundis
doleat. aquo ipse ledatur. ñ recte di¬
catur inuidere. ut si hectori agam̃¬
no. qui aut̃ cui alterius cõmoda ni¬
chil noceant tam̃ cum doleat his
fruise inuideat ꝓfecto. Emulatio
ant̃ dupplicit illa quidem dicit᷑
ut & in laude & inuitio nom̃ hoc
sit. Nam & imitatio uirtutis emu¬
latio dicitur. s ea nichil hoc loco u¬

Expanded text:
tio, misericordia, angor, luctus, maeror, aerumtio, misericordia, angor, luctus, maeror, aerumna, dolor, lamentatio, sollicitudo, molestia, adflictatio, desperatio, et si quae sunt de genere eodem. sub metum autem subiecta sunt pigritia, pudor, terror, timor, pavor, exanimatio, conturbatio, formido, voluptati malivolentia laetans malo alieno, delectatio, iactatio et similia, lubidini ira, excandescentia, odium, inimicitia, discordia, indigentia, desiderium et cetera eius modi. Haec autem definiunt hoc modo: invidentiam esse dicunt aegritudineres secundas, quae nihil noceant invidenti. nam si qui doleat eius rebus secundis a quo ipse laedatur, non recte dicatur invidere, ut si Hectori Agamemno; qui autem, cui alterius commoda nihil noceant, tamen eum doleat is frui, is invideat profecto. aemulatio autem dupliciter illa quidem dicitur, ut et in laude et in vitio nomen hoc sit; nam et imitatio virtutis aemulatio dicitur— sed ea nihil hoc loco u
Abbreviated transcription (Latin):
cia opinio recens boni p̾sentis. in qͦ
efferri rectum eẽ uideat᷑. Metꝰ opinio
impendentis mali quod intolerabi¬
le eẽ uideatur. Libido opmio uent᷑i
boni qͦd sit ex usu iam p̾sens ẽẽ atq
adeẽ. S que iuditia quasq opiio¬
nes ꝑturbationum eẽ dixi ñ in eis
ꝑturbationes solum positas ẽẽ di¬
cunt. Uerum illa etiã que efficum¬
tur ꝑturbationib ut egritudo qͣsi
morsum aliquẽ doloris efficiat. Metus
recessum quendam anumi & fugam.
leticia ꝓfusam hilaritatẽ. Libido effie¬
natam appetentiam. opinationem
autem quã in om̃ĩs definitiones su¬
piores inclusimꝰ uolunt ẽẽ inbecillã
assentionẽ. S singłis ꝑturbationib
partes eiusdem generis plures subi¬
ciunt᷑. Ut egritudini inuidentia. u¬
tendum ẽ enim docendi causa uer-¬
bo minꝰ usitato. qm̃ inuidia ñ in eo
qui inuidet solũ dicitur. s etiam in
eo cui inuidetur. ẜmulatio obtrecta¬

Expanded text:
tia opinio recens boni praesentis, in quo tia opinio recens boni praesentis, in quo ecferri rectum esse videatur, metus opinio impendentis mali, quod intolerabile esse videatur, libido opinio venturi boni, quod sit ex usu iam praesens esse atque adesse. sed quae iudicia quasque opiniones perturbationum esse dixi, non in eis perturbationes solum positas esse dicunt, verum illa etiam quae efficiuntur perturbationibus, ut aegritudo quasi morsum aliquem doloris efficiat, metus recessum quendam animi et fugam, laetitia profusam hilaritatem, libido effrenatam adpetentiam. opinationem autem, quam in omnis definitiones superiores inclusimus, volunt esse inbecillam adsensionem. Sed singulis perturbationibus partes eiusdem generis plures subiciuntur, ut aegritudini invidentia— utendum est enim docendi causa verbo minus usitato, quoniam invidia non in eo qui invidet solum dicitur, sed etiam in eo cui invidetur—, aemulatio, obtrecta