comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
no ꝑiculum imminens ꝑorresceret : uicto antonio.
quẽ fida s amicicia copularat. Denique augustus
cesar actaci tͥumphator certaminis: nec dum supe¬
ratum antonium arbitrabat᷑ cum herodes suꝑ eẽt
uictorie. Anxius itaq rex cum rhodum ac cessisset
cesarem uero indicio cõperisset : nauigauit ad eum:
ne fama tereñ it̾ eius p̾uerteroe: Adueniensq deposito
diademate. sese optulit priuato habitu : s m̃te regia.
Deniq nichil ueritati sub tͣhens: constanciã tenuit.
auctoritatẽ reseruauit. Ego inqͥd auguste fateor
me fidelẽ fuisse antonio et socium: ut pote qͥ ab eo
regnum acceperim. cui me debitorẽ ad huc non ab¬
nuo. Idq armis ꝓbassẽ. si cleopat᷑ non inuidisset.
et arabes non inpedissent. Ea necessitate arma ad-¬
uersum te nõ tuls : non quasi amici desertor aut
proelii pauidus: sed quasi domi rebus gerendis
occupat. Ingͣtũ me tñ sibi nõ sibi nõ sentit antoniꝰ. cui adium̃ta

Expanded text:
no periculum imminens perhorresceret, uicto Antonio no periculum imminens perhorresceret, uicto Antonio quem fida sibi amicitia copulauerat. Denique Augustus Caesar Actiaci triumphator certaminis necdum superatum Antonium arbitrabatur, cum Herodes superesset uictoriae. Anxius itaque rex cum Rhodum accessisse Caesarem uero indicio conperisset, nauigauit ad eum ne fama terrenum iter eius praeuerteret, adueniensque deposito diademate sese optulit priuato habitu sed mente regia. Denique nihil ueritati subtrahens constantiam tenuit, auctoritatem reseruauit. ‘Ego’, inquit, ‘Auguste, fateor ne fidelem fuisse Antonio socium, utpote qui ab eo regnum acceperim, cui me debitorem adhuc non abnuo; idque armis probassem, si Cleopatra non inuidisset et Arabes non impedissent. Ea necessitate arma aduersum te non tuli, non quasi amici desertor aut proelii pauidus, sed quasi domi rebus gerendis occupatus. Ingratum me tamen sibi non sensit Antonius, cui et adiumenta
Abbreviated transcription (Latin):
Crant arabes p̃stanciores numero: s animis inferiores.
Unde ꝯgressione habita : cecider̃ fere eoꝵ. Gͦ. milia.
Reliqͥ sese inmunicionẽ recipientes. aque in opia fati¬
gabant᷑ : ut legatione missa. pacẽ p̾cio depocerent.
Sed cum se ꝓtrahi uiderent. et sitis amplius aquis
deficientib accenderet᷑ egredientes pleriq offerebat
sese hostibus uoluntarii : ferro quam siti p̾optantes
perire. Quos uinctos seruabat herodes : nequid ẽe̾t
insidiar̃. Itaq dieb quinq quatuor milia ferme
receptasunt : aliis ad bellũ ꝓdeuntib iter̃ aduii.
milia uiroꝵ cesa. Qua plaga humiliati arabes
arege quantum urtute inferiores. tantum uir¬
tute ꝯsilio p̾stanciores. quẽ adu̾sarium habebant: qͣss
defensorem et auxiliatorẽ. sibi ipsum expetiu̾rũt.
Sed maior eum uictorẽ sollicitudo ꝑculit: ut qͥ sibi
aliquid subiecerat. nõ iam definibus s de toto reg¬

Expanded text:
Erant Arabes praestantiores numero, sed animis infirmiores; Erant Arabes praestantiores numero, sed animis infirmiores; unde congressione habita, ceciderunt fere eorum quinque millia. Reliqui sese in munitionem recipientes, aquae inopia fatigabantur, ut legatSed cum se protrahi uiderent et sitis amplius aquis deficientibus accenderetur, egredientes plerique offerebant sese hostibus uoluntarii, ferro quam siti praeoptantes perire, quos uinctos seruabat Herodes ne quid esset insidiarum. Itaque diebus V IIII milia ferme recepta sunt, aliis ad bellum prodeuntibus iterum ad VII milia uirum caesa. Qua plaga humiliati Arabes a rege, quantum uirtute inferiores tantum consilio praestantiores, quem. aduersarium habebant, quasi defensorem et auxiliatorem sibi ipsum expetiuerunt. Sed maior eum uictorem sollicitudo perculit, ut qui sibi aliquid subiecerat, non iam de finibus sed de toto reg
Abbreviated transcription (Latin):
qm̃ apd̾ ipsos qͦ qͥ nesciũt humanitatẽ iuiolabiles leguati
habent᷑.: dũ uĩcdicta celestis reformidat᷑. ⁊ tanti sceleris ultor
ds̃ timet᷑. hoc gͦ ad misert̃ adu̾sarii nr̃i : qd nec humane nec
diuine leges multũ relinqunt. Egrediam᷑ gͦ nõ ꝓ fimbꝰ aut
spoliis: s ꝓ diuina iniuria pͣliaturi. Incitet nos ad bellũ nõ
cõuigii aut ꝓplis caritas: s p̾sũpta ꝓtectio d̃. Nõ arbitͥn nr̃a
s diuini iuris p̾cepta. Exeqͥmͣ sac̃ ut ꝓ his uĩdictã reposcamꝰ:
qͦs mutolabiles eẽ oport̾e religio iubet. int̾ arma hostilia. Legͣtio
sola: pacis seq̃stra ÷. Exuit hostẽ : qui leg̃tionẽ sungit᷑. Iuoꝵꝵ
nc̃ sangͥs clamat ad dm̃: ⁊ uĩdictã reposcit. Eestiemꝰ igit᷑
ad pͣliũ : dũ ultorẽ habemꝰ dm̃ cesoꝵ uĩdicẽ. Iui ꝓ nobis
meliꝰ pͣliant᷑: ⁊ cͥcũfusi angłoꝵ legationibꝰ in acie pretendt᷑.
Talibꝰ hortatꝰ milites in hostẽ ruit: omẽm occtisionẽ bellãdi¬
L reqͥrens.

Expanded text:
m apud ipsos quoque qui nesciunt humanitatem, inviolabiles legati habentur: dum vindicta coelestis reformidatur, et tanti sceleris ultor s timetur. Hoc ergo admiserunt aduersarii nostri, quod nec humanae nec diuinae leges inultum relinquunt. Egrediamur ergo non pro finibus aut spoliis sed pro diuina iniuria proeliaturi. Incitet nos ad bellum non coniugii aut prolis caritas sed praesumta protectio dei. Non arbitria nostra sed diuini iuris praecepta exsequimur sacra, ut pro his uindictam reposcamus, quos inuiolabiles esse oportere religio iubet. Inter arma hostilia legatio sola pacis sequestra est, exuit hostem qui legatione fungitur. Quorum nunc sanguis clamat ad deum et uindictam reposcit. Festinemus igitur admelius praeliantur, et circumfusi angelorum legionibus, in acie praetendunt. Talibus hortatus milites, in hostem ruit, omnem occasionem belli requirens.
Abbreviated transcription (Latin):
eũ plures a cibo ad ꝑiculũ surgerent quã ad salutẽ: ut ⁊ uctꝰ nocẽt.
uf labant᷑ eñi ni solito eibo eorpora. pociꝰ quã reficrebant᷑: ⁊ qͦsi qͣdã iaro¬
n pis morbo distenta: penas dabãt. & si qͥbꝰ nulla adhuc urtꝰ cedẽ di
auiditas modũ nescia: qd ferre nõ poterant sup̃ mensurã ingere¬
bat: repentino eibo farti disrũpebant̃. Iuid em̃ g̃ue no erat. qͥbꝰ
erat gͣuis ⁊ solꝰ affeet ut obeẽt udsse qd desid auerãt. ĩnccipace¬

Expanded text:
cum plures a cibo ad periculum surgerent quam ad salutem, ut et uictus noceret. cum plures a cibo ad periculum surgerent quam ad salutem, ut et uictus noceret. Inflabantur enim insolito cibo corpora potius quam reficiebantur, et quasi quodam hydropis morbo distenta poenas dabant. Et si quibus ulla adhuc uirtus edendi, auiditas modum nescia quod ferre non poterant supra mensuram ingerebat, repentino cibo farti disrumpebantur. Quid enim graue non erat quibus erat grauis et solus affectus, ut obesset uidisse quod desiderabant? I
Abbreviated transcription (Latin):
aeitiũ. Quibꝰ qͥdem aitiis: misediã ꝓmissam reseruauit: s alia g̃uior
auipna a cesdit. ł aq abi data alim̃ti copia. cepit honeri ẽt̃ cls. qͥ prĩ
isis prat̃ s cesueasq deoi oficis minsteruĩ feriabat᷑. Nulla us dentũ
ite cibĩs niatioerꝑrtẽ: inilla arterioꝵ substantia. Panẽ adrode nullo poterã
imiodo. Eiqͥd sque. sorbinssent inollioris alimonie: int̾elusis iã faueiũ
metos: stirteigulabant᷑. dbriguerant int̾iona uicer̃. obstrueti erant auct
abs̃ꝵ ⁊ inar ueranti recoris uenȩ q̃ cibos gotrahunt : perierat usꝰ. auiditas¬
i cuntulabatt᷑. Nntꝰ destõt.i aopecentia manebat. Ruebant supta cibos
asiasei s m iniualizos morsus mnore iiffantiũ meditabãt. Pieriq usis
alim̃tis. ipso gaudid aeficlebant: atq it exoptatos sibi cibos morebãt᷑.
solato miseria q̃ uotũ impleuerant. So: etat põpa lacrimabilis:

Expanded text:
dentium. Quibus quidem Titus misericordiam promissam reseruauit, sed alia grauior dentium. Quibus quidem Titus misericordiam promissam reseruauit, sed alia grauior aerumna accidit. Namque ubi data alimenti copia, coepit oneri esse cibus qui prius usui fuerat, desuetisque edendi officiis ministerium feriabatur. Nulla uis dentium ut cibum manderent, nulla arteriorum substantia, panem adrodere nullo poterant modo. Si quid sane sorbuissent mollioris alimoniae, interclusis iam faucium meatibus strangulabantur. Obriguerant interiora uiscerum, obstructi erant ductus ciborum, aruerant iecoris uenae quae cibos adtrahunt. Perierat usus, auiditas cumulabatur, uirtus defecerat, adpetentia manebat. Ruebant supra cibos miseri et inualidos morsus more infantum meditabantur. Plerique uisis alimentis ipso gaudio deficiebant, atque inter exoptatos sibi cibos moriebantur solati miseriam quod uotum impleuerant. Sed erat pompa lacrimabilis,
Abbreviated transcription (Latin):
Pripiens itaq se ad muros: cȩlũ ipsum miserabili qͣstu replebat.
Insultabant sui: fiebant romani. Apuo socios crudelitas: apiso hoste
miscdia. Figite inqͥt me: si qͣ ÷ pietas. Ego genu quẽ ꝑseq̃ndũ
putatis: ego infelicia ubera dech. Me extingute: si de illo uin¬
dictã q̃ritis. Dũ ista deploiat: ecce ad uocẽ matris ꝓcessit ioseppꝰ:
⁊ deflere cepit qd̾ euaserit. cui dulce fuerat ante ꝓpt̾ patriã mori:
ꝙ ꝓ patria dũ salutaria suadet ꝓcũbere. S iã nõ ꝓparentũ cõ¬
dende salut: qͥ depositi ȩuo cũ in caircere intȩ finẽ sup̃mũ exigãt:¬
liberant᷑ si moriant᷑. S ꝓ ara. ꝓ templo. ꝓ semirutis adhue urb̾
menibꝰ trepidare: obtulisse se uuln̾: ne patriã euerq uidet.
Iua exeitati q̃rela. pleriq ad romanos transeundũ ratq: qua
penerist mna subtraxere sese minsidus latrocinantiũ: ⁊ cistodus p̃cen¬

Expanded text:
Proripiens itaque se ad muros, coelum ipsum miserabili questu replebat. Proripiens itaque se ad muros, coelum ipsum miserabili questu replebat. Insultabant sui, flebant Romani: apud misericordia. ‘Figite’ inquit ‘me, si qua est pietas: ego genui, quem persequendum putatis. Ego infelicia ubera dedi, me extinguite, si de illo uindictam quaeritis.’ Dum ista deplorat, ecce ad uocem matris processit Iosephus et deflere coepit quod euaserit, cui dulce fuerat ante patriam mori et pro patria, dum salutaria suadet, procumbere, se iam non pro parentum contendere salute, qui depositi aeuo, cum in carcere uitae finem supliberantur, si moriantur: sed pro ara, pro templo, pro semirutis adhuc urbis moenibus trepidare. Obtulisse se vulneri, ne patriam everti videret. Qua excitati querela, plerique ad Rpotuerunt uia subtraxere sese insidiis latrocinantum, et custodiis praeten
Abbreviated transcription (Latin):
ore anhelitꝰ legeret. ille oclos mouentis claudet: ille sputantia aohuc
ora cõpon̾et. Ss qr uoto exeiderat: solatiũ fuisse. si uł ipsa. int᷑. eẽ
potuisset filii morientis sup̃mis. Miserabili qͥdẽ sorte. s tolerabili tñ
ut que suꝑstitẽ optau̾at. eiꝰ uł funꝰ ten̾et. Uerĩtam̃ uel de muro
inqͥt spectarem̾ mea fun̾a liceat: ⁊ sicittꝯting̾e non licet. Attinã
qͥdem: nemo arcet. S quẽ metuã destituta tantii filio: quia
ꝑtimescam. cui beneficiũ ÷ mori.: utinã in me tela sua om̃s cõ-¬
torq̃at : me gladio om̃s tr̃ãfigant. Quod uuẽs nõ potui: mortua
saltẽ filii mei corpꝰ. ueste mea ꝓtegã. Habundat uniꝰ uestim̃tũ:
ad sepulturã duoꝵ. & fortasse qͥsquã hostiũ miserebit̾: ut anie¬
tu filii matris ocłos tegat: ⁊ ocłos octis. ianꝰ manibꝰ. ori ora cõnestat.

Expanded text:
ore anhelitus legeret, ille oculos morientis clauderet, ille spirantia adhuc ore anhelitus legeret, ille oculos morientis clauderet, ille spirantia adhuc ora componeret. Sed quia uoto exciderat, solacium fuisse, si uel ipsa interesse potuisset filii morientis supremis, miserabili quidem sorte sed tolerabili tamen, ut quem superstitem optauerat eius uel funus tinquit, spectare mihi mea funera liceat: et si contingere non licet, utinam quidem nemo arceret! Sed quem metuam tanto destituta filio? Quid pertimescam, cui beneficium est mori? Utinam in me tela sua omnes contorqueant, omnes gladio me transfigant! quod vivens non potui, mortua saltem filii mei corpus veste mea protegam. Abundat unius vestimentum ad sepulturam duorum: et fortasse quisquam hostium miserebitur, ut amictu filii matris oculos tegat, et oculos oculis, manus manibus, ori ora connectat.
Abbreviated transcription (Latin):
peuã exegit: corpora qͦ eoꝵ desinuro p̃cipitata. Clausus denebat̾
iosepphi pater: nec ulli ad eũ suecessꝰ patebat. Eo studiosiꝰ iosepphus
ad deditionẽ inuitabat iudeos: ⁊ incõsultiꝰ mur̃ successerat ut lib̾aret
patriã cũ patre. Quo loci saxo ꝑcussꝰ cipud cõcidit: ac pene iactis de¬
suꝑ celis obpssꝰ fuerat: ñ p̃cepto &saris missi forent. qͥ eũ ꝓtecũ elipeis
erperent net. Comꝑto mat̾ filii sui uulnꝰe ⁊ insultantiũ latronũ
cõsternata uocibꝰ: mortis eiꝰ formidimnẽ simul ⁊ sidem induit. M isera¬
bilit̾ qͦ deplorare cepit ad hos fructꝰ fecunditatis sȩ reseruatã: ut
nec officio uiuentis filii potirent᷑. nec sepelir et aefunctũ. Poti qo ẽ
su fuisse ut ipse potiꝰ matri sepulturã daret: int̾ eiꝰ m̃anꝰ sup̃mũ
exalaret sp̃m. Iue frigidos art̾ deficientis foueret: ille nultimos

Expanded text:
poenam exegit. Corpora quoque eorum de muro praecipitata. Clausus tenebatur poenam exegit. Corpora quoque eorum de muro praecipitata. Clausus tenebatur Iosephi pater nec ulli ad eum accessus patebat. Eo studiosius Iosephus ad deditionem inuitabat Iudaeos et inconsultius murum successerat, ut liberaret patriam cum patre. Quo loci saxo percussus caput concidit, ac paene iactis desuper telis oppressus fuerat, nisi praecepto Caesaris missi forent, qui eum protectum clypeis eriperent neci. Comperto mater filii sui uulnere et insultantium latronum consternata uocibus mortis eius formidinem simul et fidem induit. Miserabiliter quoque deplorare occepit ad hos fructus fecunditatis se reseruatam, ut nec officio uiuentis filii potiretur nec sepeliret defunctum. Voti quidem sui fuisse, ut ipse potius matri sepulturam daret, inter eius manus supremum exhalaret spiritum, ille frigidos artus deficientis foueret, ille ultimos
Abbreviated transcription (Latin):
scrilia aristeus clare ⁊ ipse originis: ⁊ cũ ipsis alii de plebe qͥndecĩ
p̃minentes cet̾is: licet inustã necẽ nõ nobilitas faciat s in nocẽtia.
Preoccupant᷑ etiã.xi. uiri qͥ parit̾ cõspirau̾ant cõmoti sceler̃ eiꝰ atro¬
citate: ⁊ sibi qͥsq metuentes q̃ in alios exerceri iidebant. qđ uifi¬
delis etiã amicis foret. ⁊ spes adempte. Populante uniu̾sos fame
romanis ĩaiãq inrupturis: turbato simone ad opẽ defensionis
bacchante ad officinã crudelitatis: faciliq inlecebra ꝓditionis
qd̾ iudas unꝰ exipsis turrẽ tuendã susceꝑat. Is gͥ cũ romanos
uocaret traditur᷑ se pollicẽs turrĩ: fastidientibꝰ aliis qđ tã sero
ꝓditio ꝓcedet. aliis dubitantibꝰ qr frequent̾ ꝓmissa deditione.
dolũ parquerant: p̃uenit simon ⁊ de uniu̾sis cõspirationis sociis

Expanded text:
scriba Aristeus clarae et ipse originis et cum ipsis alii de plebe quindecim scriba Aristeus clarae et ipse originis et cum ipsis alii de plebe quindecim praeminentes ceteris, licet iniustam necem non nobilitas faciat sed innocentia. Praeoccupantur etiam undecim uiri, qui pariter conspirauerant commoti scelerum eius atrocitate et sibi quisque metuentes quae in alios exerceri uidebant, quod infidelis etiam amicis forRomanis iam iamque inrupturis, turbato Simone ad opem defensionis, bacchante ad officinam crudelitatis, facilisque inlecebra proditionis, quod Iudas unus ex ipsis turrim tuendam susceperat. Is igitur cum Romanos uocaret traditurum se pollicens turrim, fastidientibus aliis quod tam sero proditio procederet, aliis dubitantibus quia frequenter promissa deditione dolum parauerant, praeuenit Simon et de uniuersis conspirationis sociis
Abbreviated transcription (Latin):
quia simon occidit sine iudicio. T estes sunt ipsi me nõ ꝓditorẽ pat̾e.
secł defensorem fiusse. qui pugnantt̃ uderunt uon differentẽ. Libi
ego meis si pͥotũissẽ hostẽ auertissem. nõ hostẽ aduocassem: atq
itiã uec simonẽ arcessisseni. Nec finis ullus adhibit̾: tantȩ crude¬
litate. Iacebant adhuc cũ patre: insepulti liberi. Adiungitur et sa¬
erilegiũ spectaculo parricidali. Ceditur ananias sacerdos. claro
genere ortus: licet nemo clarior sit splendore generis: quã mun̾e
religionis. Illo enĩ affectatur uobilitas: hoc non desideratur. Habeat
sibi uetuis ꝓsapia diu̾soꝵ fasces honoꝵ: habent ⁊ sac̾dotia suos fasce:
qͥ eleuant̾ nõ hum̾is s moribꝰ: ⁊ attollunt᷑ nõ uirgar̾ ꝓceritate s la¬
boꝵ ꝑseu̾antia. Fĩdei altituoine: pietitis fastigia. Percussꝰ ⁊ etiã

Expanded text:
quia Simon occidit sine iudicio. Testes sunt ipsi me non proditorem patriae quia Simon occidit sine iudicio. Testes sunt ipsi me non proditorem patriae sed defensorem fuisse, qui pugnantem uiderunt non deserentem. Liberis ego meis, si potuissem, hostem auertissem, non hostem aduocassem: atque utinam nec Simonem accersissem!’ Nec finis ullus adhibitus tantae crudelitati: iacebant adhuc cum patre insepulti liberi, adiungitur et sacrilegium spectaculo parricidali. Caeditur Ananias sacerdos claro genere ortus, licet nemo clarior sit splendore generis quam munere religionis. Illo enim affectatur nobilitas, hoc non desideratur. Habeat sibi uetus prosapia diuersorum fasces honorum, habent et sacerdotia suos fasces, qui eleuantur non umeris sed moribus, et attolluntur non uirgarum proceritate sed laborum perseuerantia, fidei altitudine, pietatis fastigio. Percussus est etiam
Abbreviated transcription (Latin):
urbẽ sepulchrũ suoꝵ. Beatior. tñ qͥ mortuus fuerit: quã reser¬
uatꝰ. Sũme deus. ne inter innoxioꝵ greges sternat᷑ simon:
cun liberis siuis. Spectet c̃aptuuus: que intulit. lmmo minime.¬
minume inqut. Hamque potuit eogitare: ꝓotest ferri. bec
tamen ea iuipiecor. Consideret quã graue nefis sit: quod non
potest ud uoto retorquere: qui patitur. Si acerba uleio. quani
seia comusi eseris immanitas. quod optat patnc captiuiũ sꝑstias.
Qura peiora surt itȩ iucdibria: quã mortis supplicia. Sed iam fuus
uerborum sit. festuia carnifex. dũ cruentũ sanginne filioꝵ gladiũ
gens. pentere patrẽ: ut nullus refigeret. hoc solũ morturs medica¬
mentũ est. hoc solo nõ sentitur ictus mucronis doler iuilneris. Per citte
sub conspecti romani exercit sicut imꝑatũ est: ut spectent iundi¬
eaturi. Miscreatur ħ ostis: quia sociꝰ non miseretur. Iudicent romani:

Expanded text:
urbem sepulchrum suorum. Beatior tamen qui mortuus fuerit, quam reserurbem sepulchrum suorum. Beatior tamen qui mortuus fuerit, quam reseruatus. Summe deus, ne inter noxiorum greges sternatur Simon cum liberis suis. Spectet captiuus quae intulit. Immo minime’, inquit, ‘nam quae potuit cogitare, potest ferre. Nec tamen ea inprecor. Consideret, quam graue nefas quod non potest uel uoto retorquere qui patitur, si acerba ultio, quam saeua commissi sceleris immanitas. Sit quod optat, patriae captiuus superstes, quia peiora sunt uitae ludibria quam mortis supplicia. Sed iam finis uerborum sit. Festina, carnifex, dum cruentatum sanguine filiorum gladium geris, percutere patrem ut uulnus refrigeret. Hoc solum morituro medicamentum est, hoc solo non sentitur ictus mucronis, dolor uulneris. Percute sub conspectu Romani exercitus, sicut imperatum est, ut spectent uindicaturi. Misereatur hostis, quia socius non miseretur, iudicent Romani,
Abbreviated transcription (Latin):
filios ante ora iugularet patris. Cuiꝰ etiã regalia mun̾a det̾iora
sunt. quã pietatis uuln̾a. Aut enĩ tã impia inferre primo non
debuit: aut tã honorata postea substituere. Quasi que uis dignitas
redimi possit filioꝵ amissione: aut cõpensari cędes sobolis qͦ uis
usu honoris. Hulla ꝓfecto. nulla dignitas tm̃ dolorẽ ableuat:
nullꝰ honor. curat hoc uulnꝰ: nͥ sola mors quȩ sensũ adimat: recor¬
dationẽ auferat. kestina gͦ ꝑcussor. Remorare tñ dũ lib̾os uideo:
dũ priusꝗͣ moriant᷑ aspicio : neqͥs ętatis forsitan in maturitate
turbatꝰ. mortẽ timeat: cũ seuiorẽ euadat tirannũ. Beneficiũ ÷
filii mori ne patͥe uideamꝰ captiuitatẽ : tolerabiliora corporis quã
mentis uulu̾a. Lã tolerabiliꝰ ⁊ ur̃as neces specto quas refugiebã:
ne specte̾ neces in cõmune om̃iũ: ne indeã patrie bustũ: ⁊ cotã

Expanded text:
filios ante ora iugulet patris. Cuius etiam regalia munera deteriora filios ante ora iugulet patris. Cuius etiam regalia munera deteriora sunt quam pietatis uulnera. Aut enim tam impia inferre primo non debuit, aut tam honorata postea substituere. Quasi quaeuis dignitas redimi possit filiorum amissione, aut compensari caedes subolis quouis usu honoris. Nulla profecto, nulla dignitas tantum dolorem ableuat. Nullus honos curat hoc uulnus nisi sola mors, quae sensum adimat, recordationem auferat. Festina ergo, percussor. Remorare tamen, dum liberos uideo, dum, priusquam moriantur, aspicio, ne quis aetatis forsitan inmaturitate turbatus mortem timeat, cum saeuiorem euadat tyrannum. Beneficium est, filii, mori ne patriae uideamus captiuitatem. Tolerabiliora corporis quam mentis uulnera. Iam tolerabilius et uestras neces specto quas refugiebam, ne spectem neces in commune omnium, ne uideam patriae bustum et totam
Abbreviated transcription (Latin):
inꝗͣ dolebit iethonias  licet tẽpr̃ inaloꝵ uergentiũ minꝰ felix imꝑio:
melior tñ filio. Pat̾ enĩ sibi muiꝰ felix eẽ quã patrię: licet misera¬
bilit̃. pie tñ maluit. Itaq secũ sua ꝓsapia egressꝰ. urbẽ. babiloniis
obsidentibꝰ inseruiciũ dedit. ne eu̾sam patriã nec ppłm dei captiuũ
uidet: filiꝰ aũt erũpna pari. s affectu ĩpari: dũ sibi metuit: ⁊ se in
exiliũ. ⁊ urbẽ in exidiũ deduxͣ̃. Hic itaq infelix patriȩ nec sibi
felix : qͥ ⁊ liberos suos ⁊ ocłos amisit. Ille aũt prudentior: qui
cciptiuitatẽ ciuiũ sua redemit captiuiteite. Deniq exitus doeuit.
Iste in regno senior: ille iunior. inseruitio defecit. quãuis ei postea
thronũ regiũ babiloniꝰ rex uxta se coͣstituerit: ⁊ cõsilii detulerit̃.
p̃rogatiuã miseriȩ solatia calamitatis. Deniq tolelabilior. iã mea

Expanded text:
inquam dolebit Jechonias, licet tempore malorum urgentium minus felix imperio, inquam dolebit Jechonias, licet tempore malorum urgentium minus felix imperio, melior tamen filio. Pater enim sibi minus felix esse quam patriae, licet miserabiliter pie tamen, maluit. Itaque se cum sua prosapia egressus urbe Babyloniis obsidentibus in seruitium dedit, ne euersam patriam et populum dei captiuum uideret. Filius autem aerumna pari sed affectu inpari, dum sibi metuit, et se in exilium et urbem in excidium deduxit. Hic itaque infelix patriae nec sibi felix qui et liberos suos et oculos amisit, ille autem prudentior qui captiuitatem ciuium sua redemerit captiuitate. Denique exitus docuit. Iste in regno senior, ille iunior in seruitio defecit, quamuis ei postea thronum regium Babylonius rex iuxta se constituerit et consilii detulerit praerogatiuam, miserae solacia calamitatis. Denique tolerabilior iam mea s
Abbreviated transcription (Latin):
nẽ idimeis: ⁊ subiectũ eẽ simoni iatronũ pͥncipi: nec seruitutẽ ipsã
hab̾e securã: nec ꝑieulũ cũ libertate. Quid ad hec responsuros putamꝰ
qu elegerunt bello ꝑire quã libertat patrie suꝑinu̾e. qͥd etiã ma¬
thatian responsur̃ machabeoꝵ auctorẽ. qͥ maluit obseruari legẽ. sab¬
bato feriat᷑ mori. quã p̃latꝰ uiu̾e.: Si audierit qͦmͦ simon nõ solũ
sabbato cedes ciuuiũ innumeras agitauerit. sed ipsos sacerdotes
dñi neomeniis & om̃ibꝰ scĩs festę celebritatis diebꝰ iugulari
coegerit : Quantũ ingemescet iechonias. cũ audierit simonẽ
qͥ seditionibꝰ primo urbẽ euerterit cede ciuiũ uolauerit
ẽplum. uetustã religionẽ conuentũ tocies ut sui deditione
urbem ex ureret incendio. in alle perire om̃i excidio urbẽ. t̾eplũ
exuri. plebẽ totã uit̾fici. ne occupate melinet. dñationis fastigiũ: quãtũ

Expanded text:
nunc Idumaeis et subiectum esse Simoni latronum principi, nec seruitutem ipsam nunc Idumaeis et subiectum esse Simoni latronum principi, nec seruitutem ipsam habere securam nec periculum cum libertate? Quid ad haec responsuros putamus, qui elegerunt bello perire quam libertati patriae superuiuere? Quid etiam Mattathiam responsurum Macchabaeorum auctorem, qui maluit obseruando legem sabbato feriatus mori quam proeliatus uiuere, si audierit quomodo Simon non solum sabbato caedes ciuium innumeras agitauerit, sed et ipsos sacerdotes domini numeniis et omnibus sanctis festae celebritatis diebus iugulari coegerit? Quantum ingemescet Iechonias, cum audierit Simonem, qui seditionibus primo urbem euerterit, caede ciuium uiolauerit templi uetustam religionem, conuentum urbem exueret incendio, malle perire omnia excidio, urbem, templum exuri, plebem totam interfici, ne occupatae inclinet dominationis fastigium! Quantum
Abbreviated transcription (Latin):
seuicia. utriꝰq p̃cipientis. Inuenit hoc ꝑsicci: antiocꝰ in inanitate
Mpuo ipsos enĩ nouoꝵ sunt cõmenta supplicioꝵ: tu exsecut᷑ es.
Iile tñ seruauit ultimã matrẽ ao ꝑsuasionẽ regie uoluntatis: tu seruari
iuffisti patrẽ: ad eruciatũ pat᷑ni doloris. Consolamin uos filii Rniii.
Patim̾ nos: qd̾ inr̾es passi sunt: simon statuit. Quod ꝑsecutor. barbar
qͥ reqͥrant. qͥd agit ille qͦndã ppłs dei. qͥd illis respondebimꝰ: ĩnaxi¬
me si uobis ut pote iunioribꝰ integer eui ionathas: mͥ saul ut pote
percatori occurrerit : quid inquã dicemꝰ nͥ ppłm illũ iuda nouellũ
dilectũ quẽ mare sugit. cui sol stecit. cessit iordanis: p̃płm inquã illũ
cui ꝑuiꝰ fluctꝰ fuit. aer fercilis. terra cȩlestis:: que nõ ut nr̃ã hȩc t̾ra
speciem corruptiomis induerit. s resurrectionis grãm ad sũpserit. Seriuire

Expanded text:
saeuitia utriusque praecipientsaeuitia utriusque praecipientapud ipsos enim nouorum sunt commenta suppliciorum, tu secutus es. Ille tamen seruauit ultimam matrem ad persuasionem regiae uoluntatis, tu seruari iussisti patrem ad cruciatum paterni doloris. Consolamini uos, filii carissimi: patimur nos quod passi sunt martyres, Simon statuit. Quod persecutor barbarus qui requirant, quid agat ille quondam populus dei, quid illis respondebimus, maxime si uobis utpote iunioribus integer aeui Ionathas, mihi Saul utpote peccatori occurrerit? Quid, inquam, dicemus, nisi populum illum, Iuda nouellum dilectum, quem mare fugit, cui sol stetit, cessit Iordanes, populum illum, inquam, cui peruius fluctus fuit, aer fertilis, terra caelestis, quae non, ut nostra haec terra, speciem corruptionis induerit, sed resurrectionis gratiam adsumserit, seruire
Abbreviated transcription (Latin):
patri uiã parate. Si potuero cõseqͥ: cõmitabor simul. & si illie ĩpednñto
erit senectꝰ. qͦ uiuentes iuuenes nimꝰ cõsequar. ad mansionẽ p̃cedite:
ut fessũ patrẽ suscipiatis diuturno hospitio. Uolui quidẽ pͣceđe ipse
& rogaui: s nõ impetraui. Cam̃ qͥ uinoxii estis. eo meliora uobis
hospitia deferrẽt᷑: quã si ipse arcessitor. simonis ꝑuenurẽ. Grauat
nie illa legatio licet a eiubꝰ mandata: petente ppło suscepta. Pre¬
cedite gͦ filii: mundiore suꝑnũ iter carpentes uestigio. & machabei
matrẽ p̃uen̾unt: s illi ad pͣmiũ: nos go suppliciũ. Speetauit tñ pia
inater morientes filios: ⁊ supͣ suoꝵ se uolutantes sangͥnẽ uidit cõ¬
pectentes se inuicẽ fr̃s nat̾e necessitisome: ⁊ suo letabatur triuͣpho:
uẽ de tiranno cõseq̃batur. Diu̾sa qͥdem patientiũ merita: s e&

Expanded text:
patri uiam parate. Si potuero consequi, comitabor simul, et si illic impedimento patri uiam parate. Si potuero consequi, comitabor simul, et si illic impedimento erit senectus, quo uigentes iuuenes minus consequar, ad mansionem praecedite ut fessum patrem suscipiatis diuturno hospitio. Volui quidem praecedere ipse et rogaui, sed non impetraui. Tamen quod innoxii estis, eo meliora uobis hospitia deferentur, quam si ipse accersitor Simonis praeuenirem. Grauat me illa legatio licet a ciuibus mandata, petente populo suscepta. Praecedite ergo, filii, mundiore supernum iter carpentes uestigio. Et Macchabaei matrem praeuenerunt, sed illi ad praemium, nos ad supplicium. Spectauit tamen pia mater morientes filios et supra suorum se uolutantes sanguinem, uidit complectentes se inuicem fratres naturae necessitudine, et suo laetabatur triumpho, quem de tyranno consequebatur. Diuersa quidem patientum merita, sed eadem
Abbreviated transcription (Latin):
÷ in manissimũ subeo libent᷑: te arbitro. Implesti mensurã: scelerũ
seuissimoꝵ. Liceat saltĩ adfari libos: extremũ pignoribꝰ ualedicere.
Sit ullꝰ ultimis locꝰ osculis: que nobis etiã cũ feris cõmunia sunt. Nõ
ꝓhibeat᷑ miserabilis amplexus nature : qͣ etiã defunctis potest cas
ionare. Qđ gͥ ad penã p̃cepisti: ꝓficiet ad pietatẽ mͥ. Cadã suꝑ si
mea: ⁊ insepulta adhuc uelut quodã corꝑis mei cespite tegã: ne dis¬
cerpant uolueres: aut fere deuorent. Lambã lingua patria sagͥnẽ:
meoꝵ⁊ pignoꝵa : ⁊ meo diluã ue labunt bestiȩ. & fortasse aobẽt hoc prelis e̾s
miseratio nature ipsiꝰ: ut artissimo amplexu moriens: iberos meos str̃igã.
ne tu possis separare cũ uelis. Certe si separabis corpora: aminas tuͣ nõ se¬
parabis. S satis iã: satis lacrimar̃ uiaticũ sumpsimꝰ. Preite fiħis: ⁊ fecut̾o

Expanded text:
est immanissimum subeo libenter te arbitro. Implesti mensuram scelerum est immanissimum subeo libenter te arbitro. Implesti mensuram scelerum saeuissimorum. Liceat saltem adfari liberos, extremum pignoribus uale dicere. Sit ullus ultimis locus osculis, quae nobis etiam cum feris communia sunt. Non prohibeatur miserabilis amplexus naturae, quem etiam defunctis potest casus donare. Quod igitur ad poenam praecepisti, proficiet ad pietatem mihi. Cadam super funera mea et insepulta adhuc uelut quodam corporis mei cespite tegam, ne discerpant uolucres aut ferae deuorent. Lambam lingua patria sanguinem meorum pignorum et meo diluam, ne lambant bestiae. Et fortasse addet hoc pietas et miseratio naturae ipsius, ut artissimo amplexu moriens liberos meos stringam, ne tu possis separare, cum uelis. Certe si separaueris corpora, animas tamen non separabis. Sed satis, iam satis lacrimarum uiaticum sumsimus. Praeite, fili, et secuturo
Abbreviated transcription (Latin):
liberis eẽm superstes. S ad sceleris tui simon acerbitatẽ: filioꝵ necis
spectator adsisto. Merui fateor : qui iohannẽ pictũ uidere noͣ potui: &
te armatũ elegi. O precipitẽ senectutẽ. Imaginẽ timuimꝰ : tir̾annũ ex¬
petiuimꝰ. Ego fide iussor tuus. ego depͣcator. tuus : legationẽ ꝑtuli. Ego
te dñm rogaui: ꝑcussorẽ introduxi. Spectemꝰ gͦ q̃ fecimꝰ. Ioħis nos ceta
t̾ruit : simonis latrocinia deleifauerunt. Celeret᷑ itaq : pompa fimibriᷤᷤ
eniat carnifex : filios ante ora patris: patrẽq obtruncet suꝑ filioꝵ ca¬
dauera. Hauriã miserabilis senex ictũ carnificis. suꝑ colla pignoꝵ:
seuiã librantis securĩ. Iuo spectaculo nichil funestiꝰ : nͥ ille qͥ iubet
delis. Sceleste facio qd̃ pͣcipis: facio s iut. Habeo tñ cõsolationẽ
tante calamitatis: patior qͥd qͥd miserrimũ ÷: dũ tu usseris. Quicquid

Expanded text:
liberis essem superstes! Sed ad sceleris tui, Simon, acerbitatem, filiorum necis liberis essem superstes! Sed ad sceleris tui, Simon, acerbitatem, filiorum necis spectator assisto. Merui, fateor. quia Joannem pictum videre non potui, et te armatum elegi. O praecipitem senectutem! Imaginem timuimus, tyrannum expetiuimus. Ego fideiussor tuus, ego deprecator tuus legationem pertuli. Ego te dominum rogaui, percussorem introduxi. Spectemus ergo quae fecimus: Iohannis nos cera terruit, Simonis latrocinia delectauerunt. Celeretur itaque pompa funeribus, ueniat carnifex, filios ante ora patris patremque obtruncet super filiorum cadauera. Hauriam miserabilis senex ictum carnificis super colla pignorum saeuam librantis securim. Quo spectaculo nihil funestius nisi ille qui iubet. Crudelis, sceleste, facio quod praecipis, facio sed inuitus. Habeo tamen consolationem tantae calamitatis. Patior quidquid miserrimum est, dum tu iusseris. Quidquid
Abbreviated transcription (Latin):
ris. Iue obsidionẽ uolebat solu̾e: tu expugnationẽ. topperabas. Ille ꝓhibebat
incendia nr̃ȩ urbis: tu flãmas in ipsa templi iaciebas fastigia. Ile nr̃oꝵ
contuitu sacram̃toꝵ inducias dabat: tu ꝑ ipsos saeroꝵ dies altaria dei su¬
premo urbis excidio: sac̾dotũ qͦ sangͥne restriugebas. Ille muros: tu tẽ¬
plũ obsederas. Coacerbo crimina mea. Ego patriȩ manꝰ intuli ÷ ego tuũ furo¬
rẽ armaui: ego hȩc uniu̾sa deliram̃to quodã seneccttis exitia inpressi.
A gnosco dem̃tis ȩtatis in prudentiã. Cõfessione leuemꝰ pudorẽ: qm̃ uegãdo
peecatũ exuere nõ possumꝰ. Duo p̃ceteris: exeidiũ patriȩ ad celerauimꝰ.¬
Sgo errore cõsilii: tu ꝓposito parricidii. Pendo igitur patria tͥ debitas penas:
⁊ hoc ipso simoni gr̃as ago: qd̾ eineribꝰ tuis suꝑstes nõ ero. adq utinã nec

Expanded text:
ris, ille obsidionem uolebat soluere, tu expugnationem adproperabas. Ille prohibebat ris, ille obsidionem uolebat soluere, tu expugnationem adproperabas. Ille prohibebat incendia nostrae urbis, tu flammas in ipsa templi iaciebas fastigia. Ille nostrorum contuitu sacramentorum indutias dabat, tu per ipsos sacrorum dies altaria dei supremo urbis excidio, sacerdotum quoque sanguine restinguebas. Ille muros, tu templum obsederas. Coaceruo crimina mea: ego patriae manus intuli, ego tuum furorem armaui, ego haec uniuersa deliramento quodam senectutis exitia inpressi. Agnosco dementis aetatis inprudentiam. Confessione leuemus pudorem, quoniam negando peccatum exuere non possumus. Duo prae ceteris excidium patriae adcelerauimuset hoc ipso Simoni gratias ago, quod cineribus tuis superstes non ero. Atque utinam non
Abbreviated transcription (Latin):
patrie penã ꝓditionis. qd te induxerĩ. Tibi qñ ẽẽ ꝓditor. cepi: Si fugiendũ
putassem. cõsuluerã mͥ: nõ uiolauerã patree necessitudinẽ. Iuis eni hostẽ
nõ defugit: ⁊ hostẽ internũ. Ad te ciuẽ putauimꝰ: s hostẽ inuenim. Ad auxi¬
liũ pecit. qͥd rependisti: quid ante pollicitus. ⁊ quo postea conuersus: ingressꝰ
eras ut hostẽ expelleres: nõ ut hostẽ exerreres. Ut ꝓhiberes cuuũ neces:
nõ ut ipse adiung̾es. Ut latrociniuĩ repelleres: nõ ut ipse latroeiareris. ut
subuenires innocenti ppło. cur in ipsum tu arina uertisti: ante latͦcinio
cõpetabam̃. tu belũ itulisti. Ante pauciores ad mortẽ tapielunt᷑. S feragẽ
ꝓpugnatires. nͥ qͥ eripuit tantoꝵ ciuiũ defensionẽ. nͥ qͥ ab hoste insocios deco¬
sit. muchronẽ. ħostis extra muros. p̃acẽ offerebat. tu intra muros preliaba¬

Expanded text:
patriae poenam proditionis quod te induxerim: tibi quando esse proditor coepi? Si fugiendum patriae poenam proditionis quod te induxerim: tibi quando esse proditor coepi? Si fugiendum putassem, consulueram mihi, non uiolaueram patriae necessitudinem. Quis enim hostem non defugit et hostem internum? Ac te ciuem putauimus sed hostem inuenimus. Ad auxilium petitus quid rependisti, quid ante pollicitus et quo postea conuersus? Ingressus eras ut hostem expelleres, non ut hostem exerceres, ut prohiberes neces, non ut ipse adiungeres, ut latrocinium repelleres, non ut ipse latrocinareris, ut subuenires innocenti populo. Cur in ipsum tua arma uertisti? Ante latrocinio adpetebamur, tu bellum intulisti. Ante pauciores ad mortem rapiebantur, tu stragepropugnatores, nisi qui eripuit tantorum ciuium defensionem, nisi qui ab hoste in socios detorsit mucronem? Hostis extra muros pacem offerebat, tu intra muros proeliaba
Abbreviated transcription (Latin):
detĩorẽ. Ad auxiliũ simon petitꝰ ⁊ ad parrieidiũ patriȩ cõu̾sus: sedula cõsilia
in crim̃ dedux̃. Reisumꝰ patrie: qui defensorẽ quesiuimꝰ. & recde qͥdẽ soluim
penã in prudentie: nõ tñ ꝑfidie. Ausoluit nos simon ipse dũ ꝑimit: qͥ ꝓmĩciat
nõ sibi a me donatũ s patrie cõtuitu petitũ: ut cõtra ioħis seuiciã auxilio futur
adeẽt : ⁊ idymeos induc̾et. Putabamꝰ duobꝰ inter se cõserentibꝰ: liber.
plebẽ futurã. Quis mͥ crederet nõ tͥ io me studio detulisse. S de malis hoc
tolerabiliꝰ estimauisse nͥ tu occides. S qͥd ego sic loquor qͣsi crim̃ excusem.
Hichil sane mea sententia g̃uiꝰ fac̾e̾ potui: quã q̃ te inceruicibꝰ nr̃is locaui. 
in es patͥe reus nõ tͥ fuerĩ. Debuerĩ ego eiubꝰ mortẽ: s tu mͥ grãm. Debuerĩ

Expanded text:
arcessiui. Ad auxilium Simon petitus et ad parricidium patriae conuersus sedula consilia arcessiui. Ad auxilium Simon petitus et ad parricidium patriae conuersus sedula consilia in crimen deduxit. Rei sumus patriae qui defensorem quaesiuimus. Et recte quidem soluimus poenam inprudentiae non tamen perfidiae. Absoluit nos Simon ipse dum perimit, qui pronuntiat non sibi a me donatam sed patriae contuitu petitum, ut contra Iohannis saeuitiam auxilio futurs induceret. Putabamus duobus inter se conserentibus liberam plebem futuram. Quis mihi crederet non tibi id me studio detulisse sed de malis hoc tolerabilius aestimauisse, nisi tu occideres? Sed quid ego sic loquor quasi crimen excusem? Nihil sane mea sententia grauius facere potui, quam quod te in ceruicibus nostris locaui. Sed in eo patriae reus, non tibi fuerim. Debuerim ego ciuibus mortem sed tu mihi gratiam. Debuerim
Abbreviated transcription (Latin):
quioẽ patrie: s cõsiliator. simonis. Debuerit ille hanc penã ciuibꝰ: debebat tñ ei
simon grãm. Quo entoelior: qui nec amieo peꝑcit: nec patrono receptionis
sue penã relaxauit. Ducit̾᷑ ad suppliciũ pat̾ cũ tribꝰ liberis: nã quartꝰ suga se
exemerat. Statuit᷑ in cõspectu romani exercitꝰ insultationis specie: ut suppliciũ
eiꝰ uderent: ad quos egredi desiderasset. Liberent te in qͥt si poss amici tui.
Deducũt᷑ ⁊ filii: nec supp̃ma liberis oscula dare: nec ultimo cõplexi filios susci¬
ꝑe ꝑmissꝰ. Hõ fraudatꝰ tñ uocis patrie libertate: miserabili filios alloquio
ꝓsequebat᷑. Ego filii uobis hostẽ induxi: ego carifices adhibui. qͣndo simonẽ
ingredi in urbẽ rogaui. Ille dies nobis mortis huiꝰ : ille parricidalis ccuisa
spectaculi. Merui fateor. nec culpã excuso: dũ unũ reprim̾e gestio. arcessiui

Expanded text:
quidem patriae sed conciliator Simonis, debuerit ille hanc poenam ciuibus, debebat tamen ei quidem patriae sed conciliator Simonis, debuerit ille hanc poenam ciuibus, debebat tamen ei Simon gratiam: quo crudelior, qui nec amico pepercit, nec patrono receptionis suae poenam relaxauit. Ducitur ad supplicium pater cum tribus liberis, nam quartus fuga se exemerat. Statuitur in conspectu Romani exercitus insultationis specie, ut supplicium eius uiderent ad quos egredi desiderasset. ‘Liberent te,’ inquit ‘si possunt amici tui.’ Deducuntur et filii. Nec suprema liberis oscula dare nec ultimo conplexu filios suscipere permissus, non fraudatus tamen uocis patriae libertate, miserabili filios alloquio prosequebatur: ‘Ego, filii, uobis hostem induxi, ego carnifices adhibui, quando Simonem ingredi in urbem rogaui. Ille dies nobis mortis huius, ille parricidalis causa spectaculi. Merui, fateor, nec culpam excuso: dum unum reprimere gestio, deteriorem
Abbreviated transcription (Latin):
apuo se cõuictũ flagicii. s insimulatũ ꝓtitionis ⁊ suspectũ consilii: quod in
usũ plebis sedulo. ⁊ sine ulla siauoe tamꝗͣ famihari crediderat. insinuandũ
Id alte inp̃ssũ aliquãduu tenuit: nec iã se ut amico credidit: s aluit indig¬
nationẽ indicio dissimulato. G̾ insimulatũ apud se qd cũ romanis tantũ¬
modo studio cõgrueret ⁊ cõueniret: rapi cũ filiis iubet. Arcessitur: nec
aefenionis ula copia datur. Ante examen adiudiettur supplicio: nec sobolis eiꝰ ex¬
cipitur: s pene adiungit. Orabat nõ uite usuram s mortis scelerttatẽ: nature or¬
dinẽ ut prior occidetur: nec filioꝵ neces spectaret: ne: suꝑstet eẽt fiñibꝰ lib̾oꝵ
suoꝵe: ipse cõtinuo funus futur. Hon ĩpetrauit qd ipsa pietas exigebat. etiã¬
si nõ rogaret: ⁊ hoc rogabat redd sibi ꝓ mun̾e quod ei urbẽ aperuisset. Reus

Expanded text:
apud se convictum flagitii, sed insimulatum proditionis, et suspectum consilii, quod in apud se convictum flagitii, sed insimulatum proditionis, et suspectum consilii, quod in usum plebis sedulo et sine ulla fraude, tamquam familiari crediderat insinuandum. Id alte impressum aliquamdiu tenuit, nec jam se ut amico credidit, sed aluit indignationem, indicio dissimulato. Ergo insimulatum apud se, quod cum Romanis studio congrueret et conveniret, rapi cum defensionis ulla copia datur, ante examen adiudicatur supplicio nec suboles eius excipitur sed poenae adiungitur. Orabat non uitae usuram sed mortis celeritatem, naturae ordinem, ut prior occideretur, nec filiorum neces expectaret, nec superstes esset funeribus liberum suorum ipse continuo funus futurus. Non impetrauit quod ipsa pietas exigebat, etiamsi non rogaret. Et hoc rogabat reddi sibi pro munere quod ei urbem aperuisset. Reus
Abbreviated transcription (Latin):
ubi occurrere neqͥtũ : de muro defimetoꝵ reliqͥas in ꝓfunda p̃cipicia deiciebãt.
Itaq aspiciens titꝰ p̃ruptos specus plenos cadauer̃ sanie. dislaceratis uiscibꝰ iuna¬
tantẽ: alte ingemuit. ⁊ man ad celũ eleuans testabat᷑ hautquaꝗͣ. illud sibi
adscribendũ: qui uoluisset ueniã dare. si deditio ꝓcederet. Expectasse se ut pacẽ
rogarent: paratũ se ut in colomes seruare t si bellũ deposuissent. Iubet itaq
rursꝰ aggeres. iaculis etiã nõ ꝓpinquãtibꝰ silius: q sucessa erant omĩa suburbana
nemora siluar̃. Uehebant mat̾iem milites: spe uictorie solantes laborẽ: nec tñ
frangebant᷑ animis. Princeps seditionũ furebat simon: nec tantir mortibꝰ
exsaturatꝰ cedebat. O qu inimici deeẽ ceꝑant: in socios cõuertebãt᷑. Demq
nec mathian qͥdẽ quo auctore in urbẽ rereptꝰ ÷. in exercitatũ nectuit: nuilliꝰ

Expanded text:
ubi occurrere nequitum, tunc de muro defunctorum reliquias in profunda praecipitia deiciebant. ubi occurrere nequitum, tunc de muro defunctorum reliquias in profunda praecipitia deiciebant. Itaque aspiciens Titus praeruptos specus plenos cadauerum, saniem dilaceratis uisceribus innatantem, alte ingemuit et manus ad caelum eleuans testabatur hautquaquam illud sibi adscribendum, qui uoluisset ueniam dare si deditio procederet. Expectasse se ut pacem rogarent, paratum se fuisse ut incolumes reseruaret si bellum deposuissent. Iubet itaque rursus aggeres iaci licet iam non propinquantibus siluis, quia succisa erant omnia suburbana nemora siluarum. Vehebant materiem milites spe uictoriae solantes laborem. Nec tamen frangebantur animis principes seditionum. Furebat Simon nec tantorum mortibus exsaturatus cedebat et quia inimici deesse coeperant, in socios conuertebatur. Denique ne Matthian quidem, quo auctore in urbem receptus est, inexcruciatum necauit, null
Abbreviated transcription (Latin):
atq in his sese sponte cõdebant: suspecti ne mors p̃ueniret ⁊ sepultor deeẽt. Sile¬
nt om̃ĩa metu. Inedia uocẽ ademerat: ciuitas plena mortis: ⁊ nullꝰ h
Non deerant etiã in tantis malis: aet̾ĩores om̃ibꝰ. inolatores etiã sepultoꝵ. Iuio dicc̃
horruisse cũ inludent mortuis. ⁊ gladioꝵ suoꝵ aciem in defunctoꝵ¬
ꝑ tẽptarent: nõmilli etiã unientiũ adhuc uigendi corporibꝰ experirent᷑: si cela sibi
p̃acuta forent. Et hic tñ usus plerisq rogantibꝰ denegabat᷑: ut miseros ad gͣuiora
supplicia fames depasce̾tur. Hequaꝗͣ tñ: ultio morituris deerat. Nã qd̾ inui no
potuerant indicabant se mortui: ultore sui feturẽ creantes: quo se de latronibꝰ
ulcisc̾ent᷑. Qui gͣuit᷑ seuientesq querẽtes remediũ speciem quandã pietatis indue¬
rant etiã ipsi qͥ latrocinabant᷑. ut eos de publico aerario sepeliri iuberent. S

Expanded text:
atque in his sese sponte condebant, suspecti ne mors praeueniret et sepultor deesset. Sileatque in his sese sponte condebant, suspecti ne mors praeueniret et sepultor deesset. Silebant omnia metu, inedia uocem ademerat, ciuitas plena mortis et nullus hNon deerant etiam in tantis malis deteriores omnibus uiolatores etiam sepultorum. Quid dicam non horruisse cum inluderent mortuis et gladiorum suorum aciem in defunctotemtarent, nonnulli etiam uiuentium adhuc urguendis corporibus experirentur, si tela sibi praeacuta forent? Et hic tamen usus plerisque rogantibus denegabatur, ut miseros ad grauiora supplicia fames depasceretur. Nequaquam tamen ultio morituris deerat, nam quod uiui non potuerant, uindicabant se mortui, ultorem sui faetorem creantes quo se de latronibus ulciscerentur. Cui grauiter saeuienti quaerentes remedium speciem quandam pietatis induerant etiam ipsi qui latrocinabantur, ut eos de publico aerario sepeliri iuberent. Sed
Abbreviated transcription (Latin):
deposceret᷑. Aruerant supp̃more muner lacͥnie: qr oũem affectũ uis mali
elusent. Obriguerit anini: om̃is sensꝰ herelat plusq̃ lac̾manda toseranti
Decri ũ tͥra tumulis: defossis om̃ib intia urbem locis: que potuerunt
dure usumi sepuseri. Ccptabant auqͥ int̃ duos muros nouũ hostiũ. uetẽmꝙ
arbis peede noeturno silentio ꝑiculosa licet: pia tam̃ fuita ꝑsuaserant.
aa ꝓ uno plures insepusti uacetuant.⁊ eo qd um aefferre gestetant. pro
bonoꝵ mun̾e deficudabant᷑. So: etiã ubi hostis deetat: fames operabatima. Seputaor
plerũq p̃uenebat sepeliendũ: ⁊ tamulo eo quẽ alii paquerat ineludebatur. Subitoq
exanimis. ⁊ lapsꝰ cũ defodit̃
uelut quodã studio oꝑis sui is uindiccibat:
& ubi t̾ra deerat tabulata
innectabant᷑. ut defunctoꝵ cadauera. loculis
inclugerent᷑. Pieriq eos sibi ipsi parabant manibꝰ suis ne defice̾t huimnodi ministeriũ:

Expanded text:
ectum uis mali clauserat. Obriguerat animus, omnis sensus haerebat plus quam lacrimanda tolerantibus. Deerat iam terra tumulis, defossis omnibus intra urbem locis, quae potuerunt dare usum sepulchri. Temtabant aliqui inter duos muros, nouum hostium ueteremque urbis, procedere nocturno silentio, periculosa licet pia tamen furta persuaserant. Itaque pro uno plures insepulti iacebant, eo, quod uni deferre gestierant pro bono munere, defraudabantur. Sed etiam ubi hostis deerat, fames operabatur. Sepultor plerumque praeueniebat sepeliendum et tumulo eo, quem alii parauerat, includebatur subitoque exanimis et lapsus, cum defodit, uelut quodam studio, operis sui ius uindicabat. Et ubi terra deerat, tabulata innectebantur, ut defunctorum cadauera loculis includerentur. Plerique eos sibi ipsi parabant manibus suis, ne deficeret huiusmodi ministerium
Abbreviated transcription (Latin):
quã cupiditas diutiar᷑. deniq uersutia laulidatur: pauꝑtas ꝓbro
habetur. Impediuit hoc uindicte seueritatẽ. quia innum̾i reꝑti
tanto fun̾i obnoxii : idõq titus qͥ uelare circũfuso exercitu siros
i arabas ꝓposuerat. cõtẽplatione multitudinis reuocauit sentẽtiã:
ut suꝑioris delicei. grãm fac̾e̾t. Et ne postea cõmitceret᷑. penã
denunciaret: uerboꝵq austeritate. grauior. suos aigueret. qd auro
suocincti ⁊ argento. p̃ciosisq telis intentes: nec arma sua erubes¬
cerent. ut tanto se dederore dehonestarent. Atuero siros ⁊ arabas
increpare. qd inmemores romam nominis. dictu qͦ uorrenda erco¬
gitassent. Penisse eos ad belh societacẽ: nõ ad exertitiũ flagitioryo.

Expanded text:
quam cupiditas diuitiarum. Denique uersutia laudi datur, paupertas probro quam cupiditas diuitiarum. Denique uersutia laudi datur, paupertas probro habetur. Impediuit hoc uindictae seueritatem, quia innumeri reperti tanto furori obnoxii. Ideoque Titus, qui uallare circumfuso exercitu Syros et Arabas proposuerat, contemplatione multitudinis reuocauit sententiam, ut superioris delicti gratiam faceret, et ne postea committeretur poenam denuntiaret, uerborumque austeritate grauior suos argueret, quod auro succincti et argento pretiosisque telis nitentes nec arma sua erubescerent, ut tanto se dedecore dehonestarent. At uero Syros et Arabas increpare, quod immemores Romani nominis dictu quoque horrenda excogitassent. Venisse eos ad belli societatem, non ad exercitium flagitiorum.
Abbreviated transcription (Latin):
uȩ simnu tr̃asfretat maris ꝑiculis nouo crudelitatis cõmento. in uisũ sueri
eũterant: ⁊ mercẽ putabant. Quod etiã nune in huimodi hominũ
gen̾e repperias. et nõ nullis egiptioꝵ: ut curandis funeribꝰ negoeient᷑:
et officia humanitatis uendant mercature. compenoiis. Misera fanrꝰ
auri. nehil sequendũ putat. nͥ qđ ad p̃sens luerosum: mehilne osten¬
tũ. quod pecunie uacuũ. Grauis iã dudũ. grauis mo leuit huma¬
nis affectibꝰ q̃rendi cupido: ⁊ mercatura facta ÷ uita hominũ: ueno
⁊ empto uiuitur. Serpsit itaq uiciũ in umu̾sos: ut iã tolerabilior
sit. cõmutatio merciũ. quã moꝵ ammoꝵq. Infecit siroꝵ auari¬
cia: etiã romanoꝵ exereitũ. Hichil enĩ facilĩ in alter̃ transit. quã
pecunie amor.  desidiũ habendi : p̃sertĩ finitimas opes. qͥbꝰ uici¬
nus adurat. Nec  ulla passio q̃ magis animi iuirtutẽ effeminet:

Expanded text:
uae sine transfretati maris periculis nouo crudelitatis commento in usum lucri uae sine transfretati maris periculis nouo crudelitatis commento in usum lucri uerterant et mercem putabant. Quod etiam nunc in huiusmodi hominum genet officia humanitatis vendant mercaturae compendiis. Misera fames auri; nihil sequendum putat, nisi quod ad praesens lucrosum: nihil honestum quod pecuniae uacuum. Grauis iam dudum grauis inoleuit humanis affectibus quaerendi cupido et mercatura facta est uita hominum. Veno et emto uiuitur. Serpsit itaque uitium in uniuersos, ut iam tolerabilior sit commutatio mercium quam morum animorumque. Infecit Syrorum auaritia etiam Romanum exercitum. Nihil enim facilius in alterum transit quam pecuniae amor et desiderium habendi, praesertim finitimas opes, quibus uicinus adurat. Nec est ulla passio quae magis animi uirtutem effeminet