comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
nũ ⁊ uerm̃ immortalẽ: tartharũ tenebrosum: ⁊ suꝑ hec om̃ia. dentiũ strido¬
res. tremores ac torm̃ta. Adduc etiã bona quȩ sunt iustis reposita: fiduciant
be: regnũ celoꝵ. & dona eiꝰ gaudiũ ⁊ reqͥem. Utroꝵq hoꝵs cõmemoratio¬
nem habe apur te: & insuꝑ qͥdem iudiciũ peccatoꝵ. Ingemisce: plora:
uestire luctu: ignẽ metuens: ne ꝙ tu ipse in his ncurras. Suꝑ bona uͦ ustis
reposita gaude⁊ exulta ⁊ letare: ⁊ his qͥdem frui festina: ab illis uͦ effici alienꝰ:
Uide ne obluscaris aliqn̾ siue intͣ cellã tuã sis. si ue foris alicubi: ⁊ memo¬
riã hoꝵ ne abiciat mens tua: ut ꝑ hȩc salq̃ sordidas ⁊ nooxias cogitatiões effugias:
xit abbas helyas. Ego tres res timeo: unã qñ egressura ẽ anima mea de
eorpore: aliã qñ occursurus sũ do: terciã uͦ qñ adu̾sũ me ꝓferenda ẽ sentenei a
Dixit abbas ursiciꝰ. Puto qi nͥ monachꝰ bene custodierit cor suũi om̃ia bona¬

Expanded text:
num, vermem immortalem, tartarorum tenebras, et super haec omnia dentium stridores, et timores, et tormenta. Adduc etiam et bona quae sunt justis reposita, fiduciam abe; regnum coelorum, et dona ejus, gaudium et requiem. Utrorumque horum commemorationem habe apud te, et super judicia quidem peccatorum ingemisce, plora, vestire luctuum imaginem, metuens ne et tu ipse in his corruas; super bona vero justis reposita, gaude, exsulta, et laetare. Et his quidem frui festina, ab illis vero effici alienus. Vide ne obliviscaris aliquando, sive intra cellam tuam sis, sive foris alicubi; et memoriam horum ne abjiciat mens tua, ut per haec saltem sordidas et noxias cogitationes effugias. 4. Dixit abbas Elias: Ego tres res timeo . Unam, quando egressura est anima mea de corpore; aliam quando occursurus sum Deo; tertiam, quando adversum me proferenda est sententiaDixit abbas Orsisius: Puto, quia nisi homo custodierit cor suum, omnia
Abbreviated transcription (Latin):
tificationẽ. Cogita cladẽ: suscipe dolorẽ: horreat tͥ scłi huiꝰ uanitas. Esto
modestꝰ. ⁊ sollicitꝰ. ut possis semꝑ in eodem qͥetis ꝓposito ꝑmanere. non infirma¬
heris. Memorare etiã eoꝵ qͥ in inferno st̃: cogita apud te ipsũ quomͦ sunt ibi
animȩ: in quã amaro silentio. aut in qͦ pessimo gemitu. uel in quali metu atq
anxietate. aut in quali expectatione &. dolore: ⁊ sine mitigatione infinitas
lacrimas animȩ cogita. It̾m diei resurrectionis memor esto: ⁊ illud diumnũ
horrendũ atq t̾ribile ⁊ trem̃dũ iudiciũ dĩ adhuc ad mediũ: repositãq pec

Expanded text:
tificationem. tificationem. modestus et sollicitus, ut possis semper in eodem quietis proposito permanere, et non infirmaberis. Memorare etiam eorum qui in inferno sunt. Cogita apud te ipsum quomodo sunt ibi modo animae, et in quam amaro silentio, aut in quo pessimo gemitu, vel in quali metu atque certamine, aut in quali exspectatione et dolore, et sine mitigatione infinitas lacrymas habentes animae. Sed et diei resurrectionis memor esto, et illud divinum, horrendu
Abbreviated transcription (Latin):
et supplicatione cũ gemitibꝰ ⁊ in puritate ⁊ mundicia linguȩ ꝙ custodia oe¬
loꝵ ⁊ iniuriã ferens ꝙ ñ irascens: pacificꝰ ñ reddens malũ ꝓ mnaloꝵ s ñ
adtendens ad uicia alioꝵ neq te ipsũ exaltans: s esto subditꝰ & humilis
om̃i creat᷑e᷑ ⁊ renunciando om̃i materiȩ corporali. ꝙ his qui scd̾m carnẽ st̃:
in certamine : in humilitate sp̃s ⁊ in bona uoluntate ⁊ abstinencia spũalr. in¬
ieiuinio: in peiitencia : in fletu⁊ in certamine pugne: in discretione iudicũ:
in castitate animi: in ꝑceptione boni cũ qͥete ⁊ in oꝑe manuũ tuarũ: in noctur¬
nis uigiliis: in fame & siti ⁊ in frigore .x. iuditate : in laboribus plurimis: include
te sepulchyo tanquã iam mortuus uideat᷑ tͥ esse ꝓrenna mors omni die:
Dixit abbas amonas. Uade talem fac cogitationẽ tuã: sicut faciunt¬
ad te sensũ tuũ ⁊ ⁊ memor esto diei mortis tue: ⁊ tc̃ uides corporis tui mor¬

Expanded text:
t supplicationibus, cum gemitibus; in puritate et munditia linguae, et custodia oculorum, injuriam patiens, et non irascens; pacificus, et non reddens malum pro malo; non attendens ad vitia aliorum, neque teipsum exaltans; sed esto subditus et humilior omni creaturae, renuntiando omni materiae corporali, et his quae secundum carnem sunt, in cjejunio, in patientia, in fletu, in certamine pugnae, in discretione judicii, in castitate animi, in perceptione boni cum quiete, et opere manuum tuarum; in nocturnis vigiliis, in fame et siti, in frigore et nuditate, in laboribus, includens te sepulcro tanquam jam mortuus, ut videatur tibi esse proxima mors omni die. 9. Dixit abbas Josad te sensum tuum, et memor esto diei mortis, et tunc videbis corporis tui mor
Abbreviated transcription (Latin):
tes ad senẽ occurrerent. fr̃ u ille: carnis sue pugiã ñ ferens. iniserancdã uͥginrẽ
siꝑauit ar ꝑdidit: consũmatoq peccato discessit. Senex autẽ eñ eogiouis
senere saciiꝰ nr̃m an nonꝰ Reu̾siq ad eũ penitencia ducti. dioxert. Dc̃e uater
ntellexisti quẽ admocũ nos seduxerit mimicus atq ꝓstrauit an nonꝰ. Qui
respondit. Intellexi filii. Et dicunt ei. Et uͥ fuit in illa hora mortis nr̃e cogita¬
eio tua: Bicit eis. Dea cogitatio illa hora illic erat uͥ erucifiaus ẽ xp̃e: stabatq
et flebat tã ꝓse quã ꝓ uob. S qi penitenciã urãm mnͥ dñs repromisit: amimno¬

Expanded text:
t dormirent. Frater vero ille carnis suae pugnam non sufferens, miserandam virginem stupravit et perdidit, consummatoque peccato mane discessit. Senex autem cum cognovisshic senex facinus nostrum, an non? Reversique ad eum poenitentia ducti dixerunt: Sancte Pater, intellexisti quemadmodum nos seduxit inimicus atque prostravit, an non? Qui respondit: Intellexi, fili. Dicunt ei: Et ubi fuit in illa hora mortis nostrae cogitatio tua? Dixitque eis: Mea cogitet flebam tam pro me, quam pro vobis. Sed quia poenitentiam vestram Dominus repromisit, admo
Abbreviated transcription (Latin):
enex qͥdã erat solitariꝰ iuxta iordanẽ fluuiũ: ⁊ ingressus ꝓptͣ cauma in
Ospeluncã. inuenit ibi leonẽ. Et cepit fremere leo dentibꝰ suss: ac rligire:
Dicit aũt ei senex. Quid angustiaris: Est locus: qͥ capiat me ꝙ te. Si uͦ ñ uis.
surge egredere foras. Leo aũt ñ ferens: surgens egressus est inde foras:
ꝓnũ iacentẽ in t̃ra. Quẽ cũ moueret cũ uirga palmea quã in manuha¬
sacerdos gentiliũ qͥ cõmanebant in locohoc. Tu uͦ es abbas macharis: qͥ habes
eis: tunc consolantur pusilũ. Dicit ei senex. Et quȩ ẽ ista consolatio: R es¬
pondit ille. Quantũ distat inqͥt celũ a t̾ra: tantũ ẽ ignis sub pedibꝰ nr̃is er
suꝑ. capud nr̃m. Stantibꝰ gͦ nob̾ in medio iguis: ñ ẽ qui facie ad faciem ui¬
deat ꝓrximũ suũ. dit gͦ senex cũ fletu. Ue illi chiei in qua natꝰ ẽ homo: ħ hec

Expanded text:
enex quidam erat solitarius juxta Jordanem fluvium, et ingressus propter cauma in speluncam, invenit ibi leonem, et coepit leo fremere dentibus suis ac rugire. Dixit autem ei senex: Quid angustiaris? est locus qui capiat et me et te. Si vero non vis, surgens egredere hinc. Leo autem non ferens, egressus eerra jacens ; quod cum moveret de virga palmae, quam in manu hasacerdos gentilium qui commanebant in loco hoc, tu vero es abbas Macarius, qui habesormentis, et oraveris pro eis, tunc consolantur pusillum. Dicit ei senex: Et quae est ipsa consolatio? Respondit illud caput: Quantum distat coelum a terra, tantum est ignis sub pedibus nostris, et super caput nostrum. Stantibus ergo nobis in medio ignis, non est ut quis facie ad faciem videat pr
Abbreviated transcription (Latin):
pscenere carnalis. Et ita usq mane faciens. incendit õs digitos suosie ue
aut infelix uidens qd̾ faciebat: atimore uelut lapidea facta ẽ. E uenientes
mane niuonos ad monachũ illũ: dicebãt. Uenit huc mulier sero: Iile aut dõe.
Etiam. Ecce uͥ dormit. EE intrantes inuener̃t̃ eã mortuã: ⁊ dicunt ⁊Abba mortua
est Qc̃ ille recuciens palliolũ siuũ qͦ utebat᷑: ostendit es manꝰ suas dicens. Secẽ
q ĩ fecit ista filia diaboli: ꝑdidit os digitos meos. Et uarrans eis od factũ

Expanded text:
 flammam concupiscentiae carnalis. Et ita usque mane faciens, incendit omnes digitos. Illa  flammam concupiscentiae carnalis. Et ita usque mane faciens, incendit omnes digitos. Illa autem infelix videns quod faciebat, a timore velut lapis facta est. Et venientes juvenes mane ad monachum illum, dicebant: Venit hic mulier sero? Ille autem dixit: Etiam; ecce ubi dormit. Et intrantes invenerunt eam mortuam. Et dicunt: Abba, mortua est. Tunc ille recutiens palliolum suum, quo utebatur, ostendit eis manus suas, dicens: Ecce quod mihi fecit filia ista diaboli, perdidit omnes di
Abbreviated transcription (Latin):
Iuhonesta audiens de eo: dicebat niuenibꝰ. Quid mͥ uultis dare: ⁊ depono istũ solitarii
celã eiꝰuelut errans. E. cũ pulsasset ostiũ eg̾ssus ẽ ille: ⁊ uidens eã turbatꝰ est¬
Quicũ miseratione iuscerũ pulsaret᷑ : introduxit eã ni atriolũ cellulȩ suȩ:
et ipse nitͣuit interiꝰ in cellã sua̾ ⁊ clausit. Et ecce infelide illa clamauit dicens:
Ala. fere me comedũt hic. Ille aũt it̾m turbatꝰ ẽ: timens etiã iudiciũ elĩ di¬
cebat. Unde mͥuenit ira hec ꝰ Et aꝑiens ostiuĩ: introduxit eã. Sepit aũt diabol
uelut sagitts stimulare cor eiꝰ. Qui cũ intellexisset. diaboli ẽẽ stimulũ. dcebat
isemet ipso. Uie mimici tenebre st̃: filꝰ aut dĩ lux ẽ. Surgens gͦ: accendit
lucernã. Et cũ inflãmaret᷑ desiderio: dicebat. qm̃ qͥ talia agunt in torñta

Expanded text:
inhonesta audiens de eo, dicebat juvenibus: Quid mihi vultis dare, et depono istum solitarium inhonesta audiens de eo, dicebat juvenibus: Quid mihi vultis dare, et depono istum solitarium cellam eius et cum pulsasset ad hostium et ille uidens eam turbatus esserum pulsaretur, introduxit eam in atriolum cellulae suae, et ipse intravit interius in cellam suam, et clausit. Et ecce infelix illa clamavit, dicens: Abba, ferae me comedent hic. Ille autem iterum turbatus est, timens etiam judicium Dei, dicebat: Unde mihi venit ira haec? Et aperiens ostium, introduxit eam intro. Coepit autem diabolus velut sagittis stimulare cor ejus in eam. Qui cum intellexisset diaboli esse stimulos, dicebat in semetipso: Viae inimici tenebrae sunt; Filius autem Dei lux est . Surgens ergo accendit lucernam. Et cum inflammaretur desiderio, dicebat: Quoniam qui talia agunt, in tormentis
Abbreviated transcription (Latin):
tis eiꝰ indulsit: ⁊ satisfecit iuxta petie pone eiꝰ animo ipsius. Et dicebat. Urãs
Auciã tribiens. Parcis enĩ miserieors : animabꝰ quas tu ereasti. Ita aũt ꝑseue¬
rante eo in confessione illuxit dies: ⁊ letabat᷑ in dño. oblitꝰ cibi corporallsa:
iguẽ aũt lucerne iliꝰ toto tẽpore uitȩ suȩ seruabat: oleũ subinde suꝑfundens
et diligenciã adhibens ut ñ extingueret᷑. Et ita rursus diumꝰ sp̃s habitauit
meo: ⁊ factꝰ ẽ apud om̃s iisignis. humilitatẽ exhibens in confessione ⁊ actione
grar ũ dño eũ leticia: ciu etiã ante aliqͦt dies mortis suȩ reuelatũ ẽ de trausitu suo:
ceo alius solitariꝰ erat in inferioribꝰ partibꝰ egẏpti: ꝙ hic erat nominatissinꝰt q
olus in cella sedebat ii deserto loc. Et ecce iuxta oꝑationẽ sathane mulier q̃ da

Expanded text:
tis ejus indulsit, et satisfecit juxta petitionem ejus et animum ipsius, et dicebat: Gratiatis ejus indulsit, et satisfecit juxta petitionem ejus et animum ipsius, et dicebat: Gratiaduciam tribuens, parcis enim misericors animabus, quas tu creas. Ita autem perseverante eo in confessione illuxit dies. Et laetabatur in Domino, oblitus cibi corporalis. Ignem autem lucernae illius toto tempore vitae suae servavit, oleum subinde superinfundens, et faciens desuper quo minus exstingueretur. Et ita rursus divinus Spiritus habitavit in eo, et factus est apud omnes insignis, humilitatem exhibens in confessione et actione gratiarum Domino cum laetitia. Cui etiam ante aliquot dies mortis suae relatum est deminatissimus, quia solus in ecclesia sedebat in deserto loco. Et ecce, juxta operationem Satanae mulier quaedam
Abbreviated transcription (Latin):
strictꝰ ꝓ eo qd̾ ñ credidi. Ignosce peccatũ meũ: ignosce ꝑ. penitenciã. duplei
habenti peccatũ ex desꝑatione. Uiufica me contritũ: ⁊ igne tuo p̃cipe han
lucernã incendi: ut & ego accipiens fiduciã miscđie ⁊ indulgenciȩ tuȩ : re¬
recedã: s deuote seruiã tͥ. ampliꝰ quã primũ. Et hec in ipsa nocte dñice
resurrectionis cũ multis lacrimis dicens: surrexit ut uideret si accensa
in pedibꝰ meis: eligens magis ꝓ carnis delectatione. torm̃tis impioꝵ addics
angłis tuis ⁊ corã iustis om̃ibꝰ ⁊ ⁊ qr nͥ scãdalitari possent etiã omibꝰ homnubus
confiterer. Deus miserere mei: ut ⁊ alios erudiã dñe uiufica me. Et ita
tr ibꝰ uicibꝰ orans: exauditꝰ ẽ.E. surgens inuenit lucernã clare ardentẽ: ⁊ ex¬
ultans spe confortat᷑ ẽ in. gaudio cordis ⁊ amninius de gr̃ã dĩi. qͥ ita ⁊ pecel¬

Expanded text:
valeo, pro eo quod non credidi. Ignosce peccatum per poenitentiam, duplex valeo, pro eo quod non credidi. Ignosce peccatum per poenitentiam, duplex habenti peccatum ex desperatione. Vivifica me contritum, et igne tuo praecipe hanc lucernam accendi. Ut et ego accipiens fiduciam misericordiae et indulgentiae tuae, per re devote serviam tibi amplius quam primo. Et haec in nocte ipsa resurrectionis cum multis lacrymis dicens, surrexit ut videret si accensa in pedibus, eligens magis propter carnis delectationem tormentis impiorum addici. angelis tuis, et coram justis omnibus, et nisi quia scandalizari possent, etiam hominibus omnibus confiterer. Deus miserere mei, ut et alios erudiam; Domine, vivifica me. Et ita tribus vicibus orans, exauditus est. Et exsurgens invenit lucernam ardentem clare. Et exsultans spe, confortatus gaudio cordis est, admirans de gratia Dei, qui ita et pecca
Abbreviated transcription (Latin):
Nec eñ inueniebat quomͦ se excusaret. qm illi scandalizabant᷑ hec audien¬
tes de eo: qr erat apud illos honorabilis & ualde maguꝰ monachꝰ. E fecit
totũ annũ intente ieiunaus: ⁊ deuote penitenciã agens. Die aũt pasche.
nocte ipsa resurrectionis dñice tollens lucernã nouã & p̃parans eã posur
in cacabo nouo: q cooꝑiens de oꝑcło a sera surrexit: ad orationẽ dicens. M
uenire: ad te confugio fideliũ saluatorẽ. Miserere mei dñe qi te plurimum
exacerbaui &. inimicũ gaudere feci: ⁊ ecce mortuus sũ obediens ei. Tu dñ
qͥ & impiis ⁊ his qͥ st̃ sine misericordia misereris. s ⁊ ꝓximiis miscdiani in¬
es ⁊ misericors figm̃to tuo: qͥ ⁊ corpora quȩ ñ stͣ. indie resurrectionis re¬
suscitaturus es. Exaudi me dñe qr defecit spc̃ nĩs ⁊ ⁊ infelixe anima mea

Expanded text:
Nec enim inveniebat quomodo eis excusaret, quoniam illi scandalizabantur haec audienNec enim inveniebat quomodo eis excusaret, quoniam illi scandalizabantur haec audientes de eo, quia erat apud eos honorabilis et valde magnus monachus. Et fecit totum annum intente jejunans, et devote poenitentiam agens. Die autem Paschae nocte ipsa resurrectionis Dominicae, tollens lucernam novam posuit in cacabo novo. Et cooperiens de cooperculo, a sero surrexit ad orationem, dicens: Minitionem venire, ad te confugi fidelium Salvatorem, miserere mihi qui te plurimum exacerbavi, inimicum gaudere feci, et ecce mortuus sum obediens ei. Tu, Domine, qui et impiis et his qui sunt sine misericordia misereris, sed et proximis misericordiam imes et misericors, figmento tuo, qui et corpora quae non sunt in die resurrectionis resuscitaturus es. Exaudi me, Domine, quia defecit spiritus meus, et infelix anima mea.
Abbreviated transcription (Latin):
multi etiã in eiutatibꝰ habitantes suꝑ auer̾t diabolũ. Et cũ nulli hoꝵ se fac̾e
similẽ posset: contristabat᷑ ualde ꝙ ñ recordabat᷑ qi ds ẽ. qui uirtutẽ tri
animi dolore: infirinatꝰ est corpore. Et nͥ postea miserieors ds auxiliũ pͣstitisset:
ad ꝑfectũ gaudiũ inimuci sine penitencia moreret᷑. Nouissime aũt in se reu̾sꝰ.¬
cogitauit maiorẽ laborẽ in afflictione peniteneie sibi imponere: ⁊ supplica¬
re dm̃ in fletu ꝙ luctu. Et ita rediit ad monaster iũ suũ: ꝙ. dãpuans ostium
cellulȩ suȩ ⁊ si c̃ solet suꝑ. mortuũ. ita flebat supplicaus do. Ieiuinans autẽ et
ugilaus cũ om̃i auxietate ex tenuauit corpꝰsuũ: ⁊ nec sic satis factũ puta¬
lut amno suo quia congrue peintusset. fr̃ibꝰ aũt sepe ad eũ uenientib
sue utilitatis causa ꝙ. pulsantibꝰ ostiũ: ipse dicebat ñ se posse aꝑire dicendo:
Sacram̃to me constrinxi unũ annũ deuote penitenciã agere: s orate ꝓ me

Expanded text:
cum nulli horum se facere similem posset, contristabatur valde, et non recordabatur quia Deus est qui virtutem tribmulto itaque animi dolore infirmatus est corpore; et nisi postea misericors Deus auxilium praestitisset ei, ad perfectum gaudium inimici sine poenitentia moreretur. Novissime autcogitavit majorem laborem in afflictione poenitentiae demonstrare, et supplicare Deo in fletu et luctu, et ita rediit iterum ad monasterium suum. Et damnans ostium cellae suae, sicut solet super mortuum, ita flebat supplicans Deo. Jejunans autem et vigilans cum omni anxietate attenuavit corpus suum; et nec sic satisfactum putabat animo suo, quia congrue poenituisset. Fratribus autem saepe ad eum venientibus suae utilitatis causa, et pulsantibus ostium, ipse dicebat non se posse aperire, dicendo: Sacramento me constrinxi unum annum devote me poenitentiam agere; sed orate pro me.
Abbreviated transcription (Latin):
aut inuisteriũ exiberi. s magis ipsum debere aliis ministrare: qd̾ si aliis non
exhiberet ministeriũ⁊ salti sibi ipsi seruiret dicens. Uende gͦ in ciuitate spor¬
sus. Hoc aũt sugerebat diabolus inuidens qͥeti eiꝰ ⁊ oportune uacationi ad
dñ: ⁊ utilitati multoꝵ. Undiq enĩ inimicꝰ uenari & caꝑe euͣ festinabat.
Ille uͦ tanquã bone cogitationi acqͥescens: descendit de monasterio suo. Et
est magis notꝰ ꝙ famosus om̃ibꝰ a quibꝰ udebat᷑ egrediens. Et cũ post longũ
tepꝰ mulierẽ iudisset ÷ ꝓ incautela sua supplantatꝰ est: ⁊ meurrit in eam:
Eẜ ueniens in desertũ locũ. seq̃nte diabolõ uestigia eiꝰ: cecidit iuxta flum̃:
Et cogitans qr gausus ẽ inimicꝰ de ruma eiꝰ. uoluit se ipse desꝑare q spm̃¬

Expanded text:
aut ministerium exhiberi, sed magis ipsum debere aliis ministrare. Quod si aliis non aut ministerium exhiberi, sed magis ipsum debere aliis ministrare. Quod si aliis non exhiberet ministerium, saltem sibi ipsi serviret, dicens: Vende ergo in civitate sporsus. Hoc autem suggerebat diabolus, invidens quieti ejus et opportunae vacationi ad Dominum, et utilitati multorum. Undique enim inimicus venari eum et capere festinabat. Ille vero tanquam bonae cogitationi acquiescens, descendit de monasterio suo. Et  et famosus omnibus a quibus videbatur existens. Et cum post longum tempus mulierem vidisset, pro incautela sua supplantatus est, et incurrit in eam. Et veniens in desertum locum sequente diabolo vestigia ejus, cecidit juxta flumen. Et cogitans quia gavisus 581 est inimic
Abbreviated transcription (Latin):
stũ & clarũ: ⁊ ammirantes qm̃ cibũ ⁊ potũ equalit᷑ acceꝑant. int̾rogauerunt
eũ qͥ tristis & afflictꝰ erat dicentes. Quid exacerbaris cũ cogitationibꝰ tuis in
cella tua : E ille diocit. Pro malis quȩ feci. penas in quibꝰ uenturus eram n
animo meo reuoluebã: ⁊ a timore adhesert ossa mea carnimee. Int̾rogauert
uit me ad hanc conu̾sationẽ anglicã: ⁊ reminiscens assidue d̃ mei letabar:
Et dixerunt senes. Equalis est penitencia amborum apud de
Rat quidã monachꝰ solitarius anticus. in conu̾satione ꝓficiens: q se¬
debat in monte in partes montis antonii. sicut audiuimꝰ a notis mona¬
elis: cui ubis & actu. multi ꝓficiebant. Et cũ talis ẽẽt: ẽxxcitatꝰ ẽ diabolus ad
muidiã cont᷑ eũ sicut ꝙ contͣ om̃s uirtutũ uros: ⁊ imnuttit in animũ eiꝰ co¬
qitationẽ malã. talẽ ut ei qͥ in tali conu̾satione ẽẽt. ñ deberet᷑ seruiri ab alio

Expanded text:
Et interrogaverunt eum qui tristis et afflictus erat, dicentes: Quid exercitabas cum cogitationibus tuis in cella tua? Et ille dixit: Pro malis quae feci, poenas in quibus venturus eram in animo revolvebam, et a timore adhaeserunt ossa mea carni meae. Interrogavet revocavit me ad hanc conversationem angelicam; et reminiscens assidue Dei mei, laetabar. Et dixerunt senes: Aequalis est amborum poe quidam solitarius antiquus, et conversatione proficiens, sedebat in monte in partibus Antinoo, sicut audivimus a notis monachis, cujus verbis et actu multi proficiebant. Et utum viros, et immittit animo ejus cogitationem talem, ut ei qui in tali conversatione esset non deberet serviri ab alio,
Abbreviated transcription (Latin):
dixert̃ ad inuicẽ. Quid lucrati sumꝰ qr deseruimꝰ angelicũ ordinẽ. ꝙ uentimus
in inmundiciã hanc. ꝙ post hec in ignẽ eternũ. ⁊ torm̾̃ta ituri sumꝰ: Redeamꝰ
gͦ it̾m ad herenũ: q agamꝰ de his quȩ p̃sumpsimꝰ penitenciã. E uenientes ad he¬
remũ: rogauer̃t patres ut susciꝑent eos penitentes ꝙ. confitentes ea quȩ gesse¬
rani. Et clauser̃t eos annũ integrũ senes: ꝙ. ambobꝰ equalit᷑ ad pensũ dabatur
panis ÷ ⁊ ad m̃surã aqua. Erant aũt uisione consinules. Et dũ cõpletũ e̾ẽt tẽp¬

Expanded text:
dixerunt sibi invicem: Quid lucrati sumus, quia deseruimus angelicum ordinem, et venimus in immunditia hac, et post haec in ignem et tous ergo ad eremum, et agamus de his quae praesumpsimus poenitentiam. Et venientes ad cremum, rogaverunt patres ut susciperent eos poenitentes et confitentes ea quae gesserant. Et clauserunt eos anno integro senes, et ambobus aequaliter ad pensum dabatur panis
Abbreviated transcription (Latin):
meus bysarion. uenimꝰ ad quandã speluncã: in quã ingressi muenimꝰ
ũi quenidã frẽm sedentẽ ⁊ oꝑantẽ plecta de palmis. Qui noluit respicere ad
mos neq salutare: nec om̃ino loqͥ uoluit nobiscũ. Bixit aũt mͥ senex. Camus
hise: forstan ñ ẽ auinꝰ fr̃is istiꝰ loqͥ nobiseũ. Egressi quoq inde ileo. anbulaumꝰ
udere albate ioħem. R edeuntes uero uenimꝰ ꝑ illã spelunca uͥ fr̃em illũ ude
ramꝰ ⁊ dicit m̃ senex. Ingrediam᷑ ad frẽm stũ: si forte reuelauit eiãs ⁊ loqͥt
sũaut eoligeremꝰ eũ :i nuenimꝰ qr natͦa muiler erat. Et amimiratꝰ est senede.
dicens. Ecce quom̃ ⁊ mulieres colluctant᷑ adu̾sus diabolũ in heremo. & rosi
uenuitatibꝰ de hone stam̃. Glorficantes gͦ dm̃ qui ꝓtegit diligentes se: recessuiꝰ¬

Expanded text:
secus quamdam speluncam: in quam ingressi, invenimus ibi quemdam fratrem sedentem et operantem plectam de palmis: qui noluit respicere ad nos, neque salutare, nec omnino loqui voluit nobiscum. Dixit autem mihi senex: Eamus hinc, forsitan non est animus fratris istius loqui nobiscum. Egressi quoque inde, illico ambulavimus videre abbatem Joannem. Redeuntes vero venimus iterum per speluncam illam, uIngrediamur ad fratrem istum, si forte revelaverit ei Deus loqui Cum autem colligeremus eum, invenimus quia natura mulier erat. Et admiratus est senex, dicens: Ecce quomodo et mulieres colluctantur adversus diabolum in eremo, et nos in civitatibus dehonestamur. Glorificantes ergo Deum qui protegit diligentes se, recessi
Abbreviated transcription (Latin):
rit diaconꝰ ille in mulierẽ eiꝰ. Et cũ facta ẽẽt cũ om̃ibꝰ fr̃ibꝰ confusio eiꝰ: ille aii¬
it ad quendã senẽ : ⁊ indicauit ei rẽ. Senex uͦ: habebat occultã cellã intͥio¬
rẽ. Quã cũ uidisset diaconꝰ ille: dix̃. Sepeli me hic uniũ: ⁊ ñ indices cinaͦ.
det flummis aqͣ. Qui cũ audissent ãmirati st̃: ⁊ uenientes eiecer̃t eũ de loco in qͦ erat. Ẽt¬

Expanded text:
rit diaconus ille in mulierem ejus, et facta est omnibus fratribus confusio. Ille autem abirit diaconus ille in mulierem ejus, et facta est omnibus fratribus confusio. Ille autem abiit ad quemdam senem, et indicavit ei rem. Senex vero habebat occultam cellam interiorem. Quam cum vidisset diaconus ille, dixit: 577 Sepeli me hic vivum, et non indices cuiquam. dent fluminis aquae. Quod cum audissent, admirati sunt, et venientes ejecerunt eum de loco in q
Abbreviated transcription (Latin):
deas eis : s surgens ora o age penitenciã dicens. fili dĩ: iniserere mei. Dx̃ aũt
eift̃. Ecce meditor alba. ꝙ ñ ẽ cõpuncho in eorde meo:. qr neseio urtutẽ uͥbi:
Et ille dixit ei. Tu tantũ meditare: audiui eni qr dixerit abbas pastor s
et alii patres hoc uͥbũ: qm̃ incantator uirturẽ u̾boꝵs quȩ dicit nescit: s serpens
audiens scit iuirtutẽ eorũ qͤ incantat᷑: ⁊ subicit᷑ incantanti ꝙ huumiliat᷑. Sie et
nos quãuis ignoremꝰ uirtutẽ eoꝵ q̃ loqͥmͣ: demones aũt audientes t̾rent᷑ atq disce
Rater introgauit senẽ dicens. Si coutingit homini in tẽptationẽ cad̾e:
quid fit ꝓptͣ eos qui sic scandali zaut᷑ in eo: E narrauit senex dicens. Diacos
qͥdã erat nominatꝰ in monast̾io egẏpti. Dũ aũt qͥdã curialis in secutionẽ nq̃¬
cis pateret᷑: uenit cũ om̃i domo sua ad monaster ĩ: &. oꝑante inimico incur¬

Expanded text:
deas eis; sed surgens, ora et age poenitentiam, dicens: Fili Dei, miserere mei. Dixit autem ei frater: Ecce meditor, abba, et non est compunctio in corde meo, quia nescio virtutem verbi. Et ille dixit: Et tu tamen meditare. Audivi enim quia dixerit abbas Pastor, sed et alii Patres hoc verbum: Quoniam incantator virtutem verborum quae dicit nescit; sed serpens audit, et scit virtutem eorum quae incantantur, et subjicitur incantanti, et humiliatur. Sic et nontingat hominem in tentationem cadere, quid fit propter eos qui scandalizantur in eo? Et narravit senex, dicens: Diaconus quidam erat nominatus in monasterio Aegypti. Dum autem quidam curialis insecutionem judicis pateretur, venit cum omni domo sua ad monasterium. Et operante iniquo incur
Abbreviated transcription (Latin):
aut hoc intelligens: dicebam illi. E ego homo suͣ. Uide uestigia mea: ꝙ cos¬
trecta me qr caro ꝙ sanguis sũ. Cũ uͦ post orationẽ dicto am̃ respexisset meꝰ
et consolatꝰ fiuset: introduxit me inspeluncã÷ ꝙ int̾rogauit me dieens. Qu¬
mͦ huc uenistiͦ Cui ego dixi. Requirendi gr̃a seruos di. ueni in hanc solituo¬
cũ sis nudꝰ n indiges uestim̃to: Qui dixit mͥ. Egͥo in cenobio erã thebaide: et

Expanded text:
mo sum; vide vestigia mea et conmo sum; vide vestigia mea et contrecta me, quia caro et sanguis sum. Cum vero post orationem dicto Amen, respexisset me et consolatus fuisset, introduxit me in speluncam, et interrogabat me, dicens: Quomodo huc advenisti? Cui ego dixi: Requirendi gratia servos Dei veni in hanc solitudcum sis nudus, non indiges vestimento? Qui dixit mihi: Ego in coenobio e
Abbreviated transcription (Latin):
pinqͣsem respexi intus: ⁊uidi sedentẽ homiinẽ. ꝙ. pulsaui secd̃m consuetudinẽ
monachoꝵ. ut egredientẽ salutarẽ eũ: ⁊ ille ñ mouebat᷑: reqͥeuerat eñ in pa¬
ce. Ego aut nichil dubitans: introiui. E cũ tenuissem scapulã eiꝰ: confestim
dissoluta ẽ. & facta est puluis. Deinde aspiciens: uidi colobium pendens:
Cum uero & hoc tenuisem: dissolutum est. & in uichilum redae . ͫi Utuor:
luncã. ⁊ uestigia hominis ibidẽ. factus aũt alacrior: appropinquans
ni. Stans aut foris speluncã. dicebã intͣ memet ipsũ: qr hic oportet uenire
tes .ꝙ. illũ seruũ dĩ uenientẽ nudũ cũ eis ⁊ de capillis suis cooꝑientẽ qͣ inhone¬
sta erant corporis sui. Qui appropinquans mnͥ exxistimabat me spm̃ e̾ẽ: ⁊ stetit
ad orationẽ. Nã multũ tẽptatꝰ fuerat ab sp̃itibꝰ: sicut ipse postea dicebat. Eg

Expanded text:
ropinquassem, respexi intus, et vidi sedentem hominem, et pulsavi secundum consuetudinem ropinquassem, respexi intus, et vidi sedentem hominem, et pulsavi secundum consuetudinem monachorum, ut egredientem salutarem eum. At ille non movebatur; requieverat enim in pace. Ego autem nihil dubitans introivi: et cum tenuissem scapulam ipsius, confestim dissolutus est, et factus est pulvis. Deinde aspiciens, vidi colobium pendens; cum vero et hoc tenuissem, dissolutum est, et in nihilum redactum est. Cum luncam, et vestigia hominis ibidem. Factus sum autem alacrior. Appropinquans ni: stans autem foras speluncam, dicebam intra meipsum: Quia hic oportet venire tes, et illum servum Dei venientem cum eis nudum, de capillis cooperientem quae inhonesta erant corporis sui. Qui appropinquans mihi, existimabat me spiritum esse, et stetit ad orationem. Nam multum tentatus fuerat a spiritibus, sicut ipse postea dicebat.
Abbreviated transcription (Latin):
aũt occulte: tenuit eũ. Senex uͦ ille cũ esset nudꝰ. nec posset ferre odorẽ
hominũ: angustiatꝰ uix pot̾at euadere de manibꝰ eiꝰ. ꝙ fugiebat. Ille quoq
at ille conu̾sus: dixit ei. Et ego ꝓpt dm̃ fugio abs te. Fr̃ aũt ille post hec ꝓie¬
cit lebitonẽ quo erat indutꝰ: ⁊ sequebat᷑ eũ. Quẽ cũ uidisset senex q iacta¬
uerat indum̃tũ suũ: sustinuit eũ. Et cũ appropinquasset: dixit ad illũ se¬
nex. Quando ꝓiecisti materiã mũdi abs tẽ. & ego expectauite. Rogabat
aut frͣ ille dicens. Pat̃ dic mͥ u̾bũ: quomͦ saluꝰ efficiar. Qui dix̃ ei. fuge homi
ace: et sal uueo eries:
arrauit quidã solitarius fr̃ibꝰ qui erant in raithũ uͥ sunt septuagni¬
ta arbores palmarũ. in loco uͥ applicuit moyses cũ popło quando eg̾¬
sus ẽ de t̾ra egopti: sic dicens. Cogitaui aliqñ debere me ingredi inint̾iorẽ

Expanded text:
autem occulte, tenuit eum; senex vero ille cum esset nudus, nec ferre posset odorem autem occulte, tenuit eum; senex vero ille cum esset nudus, nec ferre posset odorem hominum, angustiatus vix potuit evadere de manibus ejus, et fugiebat. Ille quoqueAt ille conversus, dixit ei: Et ego propter Deum fugio abs te. Frater autem ille post haec projecit levitionem, qua erat indutus, et sequebatur eum. Quem cum vidisset senex, quia jactaverat indumentum suum, sustinuit eum. Et cum appropinquasset ei, dixit ad illum senex: Quando projecisti materiam mundi abs te et, et ego te exspectavi. Rogabat autem frater ille, dicens: Pater, dic mihi verbum quo salvus efficiar. Qui dixit ei: Fuge homines, et tace, et salvus eris. Narrabat quidam solitarius fratribus, qui erant in Raythum ubi sunt septuaginta arbores palmarum , in locum, ubi applicuit Moyses cum populo, quando egressus est de terra Aegypti , sic dicens: Cogitavi aliquando debere me ingredi in interiore
Abbreviated transcription (Latin):
mundꝰ ÷ ꝙ si ascendit aqua nili fluminis scđ̃m tẽpus suũ: ⁊ si habet mundus
habundanciã suã: Respondi eis. Etiã. Quos & ego int̾rogaui. Quomͦ possum
potest fieri mouachꝰ. Quibꝰ dixxi. Egͥo infirmꝰ sũ: & ñ possũ sicut uos. Respon¬
dert̃ mͥ. Si ñ potes sicut nos: sede incella tua ⁊ & plange peccata tua. Intͣrog¬
ui gͦ eos dicens. In hẏeme ñ sentitis frigus ÷ aut in estate nͣ incendit᷑ corpus
ur̃m caumate : t illi dixxer̃t. Deus nobis fecit hanc dispensationẽ: ut neq
in hẏeme frigus. neq in estate ardore senciamꝰ. Ideoq dixi uobis quia ego
nondum factus sum monachꝰ: s uidi monachos. Ignoscite michi fratres:¬
arRauerunt de quodã solitario: qr eciit in heremũ uestitꝰ lineo
sacco tantũ. Cũq ꝑambulasset tres dies ascendit suꝑ petr̃a: & uidit
sub Ipsa uiridem herbã ÷ ⁊ hominẽ pascentẽ tanquã bestiã. Descendens

Expanded text:
mundus, et si ascendit aqua secundum tempus suum, si etiam habet mundus abundantiam suam? Respondi eis: Etiam. Quos et ego interrogavit: Quomodo possum unt, non potest fieri monachus. Quibus dixi: Ego infirmus sum, et non possum sicut vos. Responderunt mihi: Si non potes sicut nos, sede in cella tua, et plange peccata tua. Interrogavi ergo eos, dicens: In hieme non sentitis frigus, aut in aestate non incenditur corpus vestrum in caumate? At illi dixerunt: Deus fecit nobis hanc dispensationem, ut neque in hieme frigus, neque aestate ardorem sentiamus. Ideoque dixi vobis quia ego nondum factus sum monachus, ignoscite mihi, fratresarraverunt de quodam solitario quia exiit in eremum vestitus lineo sacco tantum. Cumque perambulasset tres dies, ascendit supra petram, et vidit sub ipsa viridem 654 herbam, et hominem pascentem tanquam bestiam. Descendens
Abbreviated transcription (Latin):
onis: E ille dixcit ei. Dormiens us saluari: Nade labora: uade affligere.
uade quere & inueies: iugila ⁊ pulsa: ⁊ aꝑiet᷑ tibi. Sunt eninin selo
paneraciaris. qͥ cũ ninis cesi fuerint ⁊ fortes apparuerint: coronas as ei¬
pent. dlqͥeiens aũt ⁊ unꝰ a duobꝰ cedit᷑: & confortatꝰ plagis cedentẽ se uin¬
et ⁊adisti quantam fortitudniẽ ac quisuut per caris exxercitium:

Expanded text:
nex: Eremita dormiens, vis salvari? Vade, labora, vade affligere, vade, quaere et invenies; vigila, pulsa, et aperietur tibi. Sunt enim in saeculo pancratiarii, qui cum nimis caesi steterint, et fortes apparuerint, coronas accipiunt. Aliquoties autem et unus a duobus caeditur, et confortatus plagis caedentes se vincit. Vidisti q
Abbreviated transcription (Latin):
ut uiderẽ si forte iuenirẽ aliquẽ xp̃o seruientẽ. Sumens itaq paueos
parimates. & quasi quatuor dierũ aquã in uas: iter meũ faciebã. Cransactis
uͦi quatuor diebꝰ. consũptis cibis hesitaui quid agerẽ: ꝙ. confidens dedime ipsũ
de stipato melle oculũ ꝓcuret. Stati u confortatꝰ sũ: ita ut putarẽ me
neq ambulasse neq famen ꝑtulisse. Cũ uͦ uidissem uenientẽ in me uirtutẽ
hane: surgens ꝑambulabã in desertũ. Pretitis taq alis quatuor diebus:
rursus fatigatꝰ defeci. Cũq extendissem manꝰ meas in celũ: ecce uir ille qui
pridẽ confortauerat me. it̾m digito suo quasi liniens labia mea confirmauit me

Expanded text:
ut viderem, si forte invenirem aliquem Chrisut viderem, si forte invenirem aliquem Chrisase, iter meum faciebam. Transactis vero quatuor diebus, consumptisque cibis, exspectabam quid agerem. Et confidens dedi meipsum de sputo oculum percurrat; statim vero confortatus sum, ita ut putarem me neque ambulasse, neque famem pertulisse. Cum ergo vidissem venientem in me virtutem hanc, surgens perambulabam desertum. Praeteritis itaque aliis quatuor diebus, rursum fatigatus defeci. Cumque extendissem manus meas in coelum, ecce vir ille, qui pridem me confortaverat, iterum digito suo quasi liniens labia mea, confortavit me.
Abbreviated transcription (Latin):
disse ei: digitoᷤ manꝰ suȩ in directũ coniungens diuisit locũ ipsũ tanquã cum
gladio⁊ ꝙ euellens iecur. ostendit mͥ uulnera iecoris: ꝙ. manu sua in pannũ ip¬
sas scabies misit ⁊ atq rursũ ipsũ iecur imponens manibꝰ suis locũ ipsũ reclu
factꝰ sũ sanꝰ: ꝙ sine labore iã sũ hic. Ego aũt illũ multũ rogaui: ut manerem
minteriori spelunca. Eait mͥ. Non potes sufferre demonũ impetꝰ. Et egohoc
ipsũ considerans: rogabam ut orans pro me dimitteret nie. Quicum ora¬
ret: dimisit me. Nsec uobis narraui: edificationis gracia:
icebat susalius qͥdã senexe. qͥ etiã dignꝰ est effectꝰ ep̃ãtu ciuitatis exo¬
rinchi. tanquã ab alio hec audisset: s ipse erat qͥ hoc fecerat. Uisũ ẽ
inqͥt. mͥ aliqñ intrare in int̾iorẽ heremũ quȩ ẽ cirea oassa uͥ genꝰ ẽ maricũ:

Expanded text:
dissem ei, digitos manus suae in directum conjungens, divisit locum illum tanquam per dissem ei, digitos manus suae in directum conjungens, divisit locum illum tanquam per gladium, et avellens jecur, ostendit mihi vulnera, et raso jecore manu sua in pannum ipsas scabies misit, atque rursum ipsum jecur imponens manibus suis, locum ipsum reclfactus sum sanus, et sine labore jam sum hic. Ego autem multum illum rogavi ut manerem in interiorem eremum. Et ait mihi: Non potes sufferre daemonum impetus. Et ego hoc ipsum considerans, rogabam ut orans pro me dimitteret me. Qui cum orasset, dimisit me. Haec vobis narravi aedificationis gratia. 12. Dicebat rursus alius senex: Qui etiam dignus effectus est episcopus civitatis Oxyrynchi, tanquam ab alio haec audisset, sed ipse erat qui hoc fecerat. Visum est, inquit, mihi aliquando intrare in interiorem eremum, quae est circa Oasa, ubi genus est Mazicorum,
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑmansissem cũ illa in eadẽ ruina. sex m̃sibꝰ: postea cogitaui dicens. qr aut hoche
aut crastina. aut post multos annos morti ad dictꝰ. eternũ habeo supplitiũ. Si eñ qͥ
uxorẽ hominis iuolauerit. penis et̃us legitime subiacebit ⁊ quantis torm̃tis erues¬
relinquens illi mulieri: ueniensq huc inueni speluncã hanc atq fontẽ hunc
et istã palmã affe̾rentẽ mͥ botros duodeci dactiloꝵ. Per singl̃os mͣses affert unũ
hotrũ qͥ mͥ sufficit triginta diebꝰ: ꝙ post hunc unũ maturat᷑ alt̃. Post mnultũ
decet partẽ cooꝑio corporis mei. Dũ aũt eũ rursus int̾rogarẽ si in pͥmordus dif¬
inspelunca essem in dolore ualido atq in defectione ut etiã nec ingredi ĩa possẽ:
uidiuir ũ int̾ntẽ ꝙ iixta me stantẽ ac dicentẽ mͥ. Quid pateris : Ego aũt con¬
fortatꝰ ab eo modicũ: dixi ei. Epar doseo. Quidixit mͥ. Ubi doles: Cũ uͦ osten¬

Expanded text:
 in eadem ruina sex mensibus, postea cogitavi, dicens: Quia aut hodie, aut crastino, aut post multos annos morti addictus, aeternum habebo supplicium. Si enim quis uxorem hominis violaverit, poenis aeternis legitime subjacebit; quantis tormentis digrelinquens illi mulieri, veniensque huc inveni hanc speluncam, atque fontem hunc, et istam palmam afferentem mihi botryones duoui mihi sufficit triginta diebus, et post hunc maturatur alter. Post tempus decet, partem operui corporis mei. Dum autem rursum eum interrogarem, si in primordiis difimum. Cum autem in spelunca essem in dolore valido atque defectione, ut etiam nec egredi jam possem, vidi virum intrantem et juxta stantem ac dicentem mihi: Quid pateris? Ego autem confortatus ab eo modicum, dixi ei: Hepar doleo. Qui dixit mihi: Ubi doles? Cum vero osten
Abbreviated transcription (Latin):
genteis dnm̃ iħm uenundatũ: centũ solidos quos linũ texeudo collegerat.
moriens dde reliqͥt. Inrtũ ẽ int̾ monachos conciliũ⁊ nã in eodẽ loco cireit̃ qͥne
milia diuisis cellulis habitabant: qͥd facto opꝰ esset. Alii pauꝑibꝰ distribuendos
ẽe dicebant: alii dandos eccłȩ: ñ nulli parentibꝰ eiꝰ remntendos Qacharĩ
ͦ ⁊ pambo.  ysicloris. ⁊ ceti seniores patres. scõ mes loquente spũ deereue¬
runt in fodiendos ẽẽ cũ dño suo dicentes: qr pecunia tua tecũ sit in ꝑcditi¬
tũ cunctos monachos inuasit ÷ ut unum solidum diisisse. grandi
apud eoc¬

Expanded text:
genteis dominum uenditum centum solidos, quos lina texendo quaesierat, genteis dominum uenditum centum solidos, quos lina texendo quaesierat, moriens dereliquit. initum inter monachos consilium — nam in eodem loco circiter quinque milia diuesse censebant, alii dandos ecclesiae, nonnulli parentibus ejus remittendos. Macarius vero, et Pambo, et Isidorus, et caeteri seniores Patres, sancto in eis loquente Spiritu, decreverunt infodiendos esse cum domino suo, dicentes: Pecunia tua tecum sit in perdititum cunctos monachos invasit, ut unum solidum dimisisse, grandis apud eo
Abbreviated transcription (Latin):
rent. celebrantes clũo laudes: die dominico hora nona loquendi secũ ⁊ ui¬
dendi se t̃minũ capiebant. Rediebat eñĩ unꝰqͥsq ad cellulã suã: in qua so¬
lus soli do diebꝰ noctibꝰq uacabat. In his gͥ studiis eos positos. sarracen
late ꝑ heremũ discurrentes repperer̃t: ⁊ irruentes suꝑ eos de heremo
eecert: atq ligantes eos pedibꝰ suspenderͣt: multisq iniuriis affectos. ad
extremũ focũ subt̃ eos de amarissimis herbis congesser̃t ⁊ uͥ incredibilit eru¬
ciati:. lunina ocłoꝵ ex amaritudine fumi amsser̃t. E post quã multis torm̃¬
tis eos affliꝯcer̃t: semiuiuos dimiser̃t. Exx qͥbꝰ unũ nouimꝰ in quodã loco. plu¬
rinio postea suꝑ uixisse tẽpore: cet̾i uͦ nͥ nã fuerint deuoluti penitus iguoramꝰ:¬
Iuidã frͣ ex iitria. parcior magis quã auarior: nesciens triginta ar¬

Expanded text:
rent celebrantes Domino laudes: die Dominico, hora nona, loquendi secum et virent celebrantes Domino laudes: die Dominico, hora nona, loquendi secum et videndi se terminum capiebant. Redibat enim unusquisque ad cellam suam, in qua solus soli Dei diebus ac noctibus vacabat. In his igitur studiis eos positos Sarraceni late per eremum discurrentes repererunt, et irruentes supra eos de eremo ejecerunt, atque ligantes eos pedibus suspenderunt, multisque injuriis afflictos ad extremum focum subtus eos de herbis amarissimis congesserunt, ubi incredibiliter cruciati, lumen oculorum ex amaritudine fumi amiserunt. Et postquam multis tormentis eos afflixerunt, semivivos eos dimiserunt; ex quibus unum novimus in quodam loco plurimo postea supervixisse teuidam e fratribus parcior magis quam auarior et nesciens triginta ar
Abbreviated transcription (Latin):
pastenaces scarauitas. ⁊ petrisilũ. Iste qͥppe erat ꝑpetuus eoꝵ ictꝰ. Pañe nãq
et oleũ ꝙ potũ extra usũ habebant: tantũmͦ supradictis herbis &. pomis
sustentabant᷑. Uestim̃tũ eis palma solũmͦ p̃bebat.  qua m illis locis minime
iueniebat᷑. Neq eñ alit̾ potabant᷑ quã exeuntes mane ad discurrentes
ꝑdiu̾sas herbas colligebant rorẽ qͥ affluentissime ibi cadit: & uide tantũmͦ
bibebant. Cũq ut dixximꝰ in unũ conuenirent locũ: agentes dño grͣas. sunie¬
bant cibũ. Post refectionẽ uͦ: usq ad uesꝑm sedentes meditabant᷑ de scͥptu¬
ris seĩs. Non eñi discurrebat int̾ eos scłaris fabula ⁊ ñ scłi eura ÷ ñ actio ter¬
renarũ rerũ: s solũmͦ collatio spũalis : regni celestis desiderabilis cõme¬
moratio: futura beatitudo: gła iustors⁊ pena reproboꝵ: scõꝵq om̃ium¬
ex imo pectore: ⁊ flebant uberrime. Cũq ꝑ totã uoctẽ uigiles ꝑmane¬

Expanded text:
caricas et petroselinum. Iste quippe erat praecipuus eorum victus: panem namque et oleum vel potum extra usum habebant. Tantummodo enim supradictis herbis et pomis sustentabantur. Vestimentum eis palma solummodo praebebat, aqua in illis locis minime inveniebatur. Neque enim aliter potabantur quam exeuntes mane, ac discurrentes per diversas herbas colligentes rorem, qui affluentissime ibi cadit, et inde tantummodo bibebant. Cumque ut diximus in unum convenirent locum, agentes Deo gratias sumebant cibum. Post refectionem vero usque ad vesperam sedentes meditabantur de Scripturis sanctis. Non enim discurrebat inter eos saecularis fabula, non cura saeculi, non actio terrenarum rerum, sed solummodo collatio spiritalis, regni coelestis desiderabilis commemoratio, futura beatitudo, gloria justorum, poena peccatorum, sanctorumex imo pectore, et flebant uberrime. Cumque per totam noctem pervigiles mane
Abbreviated transcription (Latin):
Skat᷑ int̾rogauit senẽ dicens. Uis teneo mͥ duos solidos ꝓpt infir¬
mitatem corporis meiꝰ. Uidens auͣt senex cogitationẽ eiꝰ Fueller tenere:
dixit ei. Etiam. ER uadens fr̃ in cellã suã: conterebat᷑ cogitationibꝰ suis.
dicens. Putas uerũ mͥ dixit senex an non ͦ E surgens it̾m uenit ad senem
Sagens penitenciã: rogans ac dicens. Propt᷑ dm̃ dic mͥ ueritatẽ: qr asfligor
cogitacionibꝰ meis ꝓpt duos solidos. Dixit ei senex. Quia iudite uolunta¬
tẽ habere retinendi eos: dixi tͥ ut teneres. Uerũtam̃ ñ est bonũ tenere:
ñ qͥd ds ñ cogitat de nob̃: Cogitationẽ gͦ nr̃am iactemꝰ in dño: qm̃ ipsi cura ẽ de

Expanded text:
s teneo mihi duos solidos propter infirmatatem corporis ? Videns autem senex cogitationem ejus, quia vellet tenere, dixit ei: Etiam. Et vadens frater in cellam suam, conterebatur cogitationibus suis, dicens: Putas verum dixit mihi senex, an non? Et surgens iterum venit ad senem, agens poenitentiam et rogans, ac dia cogitationibus meis propter duos solidos. Dicit ei senex: Quia vidi te voluntatem habere retinendi eus, dixi tibi ut retineres, verumtamen non est bonum tenere pDeus jam non cogitat de nobis. Cogitationem ergo nostram jactemus in Domino, quoniam ipis cura est de
Abbreviated transcription (Latin):
ascenderunt eqͦs ꝙ currebant ut cõprehend̾ent eñ. Qui cũ iactassent sagittas
tigua. habitabant: cellulis qͥdem haud longe ad se diuisi. s uincło caritatis conex
quoꝵ unꝰ uocabat᷑ petrus ÷ scd̾s stephanꝰ ⁊ terciꝰ ioħs : quartꝰ iorgiꝰ⁊ qͥntꝰ theodorꝰ.
sexxtꝰ felix: septimꝰ laurꝰ. Hii gͦ in sterili ac uastissima solitucdine ꝙ. pene homiuibꝰ
in habitabili cõmorantes: semel sib in septimana uidendos se p̾bebant Sabatoꝵ
nãq die hora diei nona conueniebant singl̃i de suis locis. ad locũ sibi con¬
dietũ: deferentes unꝰquisq si qͥd inuenire poterãt. E unꝰ qͥdem deferebat

Expanded text:
ascenderunt equos, et currebant ut comprehenderent cervum: qui cum jactassent sagittas nexi: quorum unus vocabatur Petrus, alius Stephanus, tertius Joannes, quartus Georgius, quintus Theodorus, sextus Felix, septimus Laurus. Hic ergo in sterili ac vastissima solitudine, et pene hominibus in habitabili commorantes, semel sibi in septimana videndos se praebebant. Sabbatorum namque die, hora diei nona conveniebant singuli de locis suis ad locum sibi condictum, deferentes unusquisque, si quid invenire poterat. Et unus q
Abbreviated transcription (Latin):
de itinere ad nos: Qui respondit ei. Plurima monast̾ia tͣnsiuimꝰ. Et qͣre
inqͥt ñ dedistis ex his uestim̃tis eis tanquã seruis di ⁊ monachis: At ille. Quia¬
nulli inqͥt aliqͥd dedimꝰ. Nit ad eũ marcianꝰ sc̃s. Eece ẽ manifestũ: qr non ut¬
seruo di ꝙ. monacho s tanquã parenti q ꝓpinquo ur̃o hȩc ad me detulistis:
eoꝵ dñm dep̃catꝰ ẽ: ⁊ dimisit eos. Precepitq eis ut ulteriꝰ nunꝗͣ. uenirent ad eĩ¬

Expanded text:
de itinere ad nos? Qui respondens, dixit ei: Plurima monasteria transivimus. Et quare, inquit, non dedistis ex his vestimentis eis, tanquam servis Dei et monachis? Ipse Marcianus: Ecce manifestum est, quia non servo Dei et monacho, sed tanquam parenti et propinquo vestro haec ad me detulistis. eorum Dominum deprecatus est, et dimisit eos. Praecepitque eis ut ulterius nunquam venirent ad e
Abbreviated transcription (Latin):
infra recia uenationis. occideret᷑. Inuentꝰ est aũt etiã senex cũ duobꝰ disciplis¬
suis: intͣ recia. Et cũ uidissent eũ pilosũ q t̾ribilem aspectu: ammirati st̃ et¬
P  dixer̃t ei. Homo es aut sp̃c aliqͥs: Dic nobis. E respondit eis. Homo sũ pecea¬
tor: ⁊ exiui flere peccata mea: ⁊ adoro iħm xp̃m fihiũ dĩ uiui. Illi aũt dixe¬
runt ei. Non ẽ aliꝰ ds nͥ sol q. luna. ꝙ ignis & aqua: ipsos adora q sacrifica eis. E
ille respondit. Iste creature st̃: uerratis. S obsecro uos conu̾timini ꝙ agno¬
scite uerũ dm: qͥ ꝙ. ista creauit & cet̾a om̃ia. Illi aũt deridentes dixxer̃t̃. Condẽ
bant eos sacrificare. Et duos qͥdẽ fr̃s post plurima torm̃ta decapitauert̃: senĩ
aut diebꝰ multis torquebant. Postea uͦ in quodã loco statuert eũ: ⁊ sagittabant¬

Expanded text:
Inventus est autem senex cum duobus discipulis intra retia. Et cum vidisent eum pilosum et terribilem aspectu, admirati sunt, et dixerunt ei: Homo es, an spiritus aliquis? dic nobis. Et dixit eis: Homo sum peccator, et exivi flere peccata mea; et adoro Filium Dei vivi. Illi autem dixerunt ei: Non est alius Deus, nisi Sol, et Ignis, et Aqua; ipsos adora, et sacrifica eis. Et ille respondit: Ista creaturae sunt, et erratis. Sed obsecro vos, convertimini, et agnoscite verum bant eos sacrificare. Et duos quidem fratres post plurima tormenta decapitaverunt, senem autem diebus multis torquebant. Postea vero statuerunt eum in
Abbreviated transcription (Latin):
gitationes dicentes. Surge uade usq in desertũ: ⁊ considera qd̃ uides. Et
mansi reluctando huꝰcemodi cogitationibꝰ ꝑ qͥnq annos: dicens ne forte a
demonibꝰ hec esset suggestio. Cũ ꝑseueraret aũt cogitatio ista in me. abii in
heremũ & repperio ibi stagnũ aquarũ: ꝙ insulã in medio eiꝰ. Ueniebant quoq
diu̾sa animalia heremi: ⁊ bibebant ex eo. Int̾ quȩ uidi duos homines nudos:.
et expauit cor meũ ÷ putabã enĩ qr sp̃s essent. Cũq uidissent illi me trepidai¬
tem: locuti st̃ ad me dicentes. Noli timere. Nos enĩ homines sumꝰ. Dixi itaq
illis Unde estis: ⁊ quomͦ in hanc heremũ uenistis. Qui dixer̃t. De cenobiosumꝰ: ⁊ faclꝰ
est nobis consensus÷ ꝙ egressi sumꝰ huc ecce anni quadraginta st̃. Erat aũt unꝰ

Expanded text:
gitationes meae, dicentes: Surgens, vade usque in desertum, et considera quod illic vides. Et gitationes meae, dicentes: Surgens, vade usque in desertum, et considera quod illic vides. Et permansit reluctando hujusmodi animus meus per quinque annos, dicens: Ne forte a daemonibus sit haec suggestio. Cum ergo perseverasset cogitatio ista in me, abii in eremo, et reperi ibidem stagnum aquarum, et insulam in medio ejus. Veniebant quoque diversa animalia eremi, et bibebant ex eo: inter quae vidi duos homines nudos, et contremuit corpus meum; putabam enim quia spiritus sunt. Cumque vidissent illi me trepidantem, locuti sunt ad me, dicentes: Noli timere, et nos enim homines sumus. Dixi itaque illis: Unde estis, et quomodo in hanc eremum venistis? Qui dixerunt: De coenobio fuimus, et factus est nobis consensus,