comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
maius cogitari potest: Aut ñ ẽ hoc
ex his quib mauis cogitari ualet. co¬
nicere. id quo maius cogitari nequit:
Est igitur unde possit conici: quo ma¬
ius cogitari nequeat. Sic itaq facile
refelli potest insipiens qui sacrã auc̃¬
toritatẽ recipit: si negat quomaius
cogitari non ualet. ex aliis reb conici
posse. At siquis catholicus hoc neget:
meminerit quia inuisibilia dei a
creatura mundi ꝑ ea que facta sunt
intellecta conspiciuntur: sempit̾na
quoq eius uirtus & diuinitas. S
& si uerum ẽẽt. ñ posse cogitari uł
intelligi. illud quomauis nequit
cogitari: ñ tamen falsum ẽẽt quo
maius cogitari nequit. cogitari pos¬
se & intelligi. Sicut enim nil ꝓhi¬
bet dici in effabile. licet illud dici ñ
possit. qđ ineffabile dicitur. & quẽ¬
admodum cogitari potest ñ cogita¬
bile. quauis illud cogitari ñ possit
cui conuenit ñ cogitabile dici: ita
cum dicitur. quo nil maius ualet

Expanded text:
majus cogitari potest, aut non est hoc majus cogitari potest, aut non est hoc ex iis, quibus majus cogitari valet, conjicere id quo majus cogitari nequit? Est igitur unde possit conjici, quo majus cogitari nequeat. Sic itaque facile refelli potest insipiens, qui sacram auctoritatem non recipit; si negat, quo majus cogitari non valet, ex aliis rebus conjici posse. At si quis Catholicus hoc neget, meminerit quia invisibilia Dei a creatura mundi, per ea quae facta sunt, intellecta conspiciuntur; sempiterna qsi verum esset non posse cogitari vel intelligi illud, quo majus nequit cogitari; non tamen falsum esset quo majus cogitari nequit, cogitari posse et intelligi. Sicut enim nihil prohibet dici, ineffabile; licet illud dici non possit, quod ineffabile dicitur; et quemadmodum cogitari potest non cogitabile, quamvis illud cogitari non possit, cui convenit non cogitabile dici: ita cum dicitur, quo nihil majus valet
Abbreviated transcription (Latin):
ipsam rem nosti. nec eam ex alia simi¬
li potes conicere: palam ẽ rem alit̾ sese
hab̾e. Qm̃ namq om̃e minus bonũ
in tantum ẽ simile maiori bono in
quantum ẽ bonum: patet cuilibet
racion abili menti. quia de bonis mi
norib ad maiora conscendendo. ex his
quib aliquid maius cogitari potest
multum possumꝰ conicere illud quo
nicħ pot̾ maius cogitari. Quis enĩ
uerbi gr̃a uel hoc cogitare ñ potest.
etiam si ñ credat in re ẽe qd cogitat.
scilicet sibonum ẽ aliquid qđ initiũ
& finem habet. multo melius ẽẽ bo¬
num. qđ licet incipiat ñ tam̃ desinit:
& sic̃ istud illo melius ẽ. ita isto ẽẽ
melius illud qd̾ nec finem habet nec
initium. etiam si semꝑ de p̃cerito ꝑ p̃¬
sens transeat ad futurũ. & siue sit in
re aliquid huiusmodi. siue ñ sit. ual¬
de tam̃ eo melius ẽẽ id qd nullomͦ in¬
diget uł cogit mutariuł mouerr: An
hoc cogitari ñ potest: aut aliquid hoc

Expanded text:
ipsam rem nosti, nec eam ex alia simiipsam rem nosti, nec eam ex alia simili potes cognoscere; palam est rem aliter sese habere. Quoniam namque omne minus bonum in tantum est simile majori bono, in quantum est bonum; patet cuilibet rationali menti quia de minoribus bonis ad majora conscendendo, ex his, quibus aliquid cogitari potest majus, multum possumus conjicere illud, quo nihil potest majus cogitari. Quis enim, verbi gratia, vel hoc cogitare non potest, etiam si non credat in re esse quod cogitat, scilicet, si bonum est aliquid, quod initium et finem habet; multo melius esse bonum, quod, licet incipiat, non tamen desinit: et sicut istud illo melius est, ita isto esse melius illud, quod nec finem habet nec initium, etiamsi semper de praeterito per praesens transeat ad futurum: et sive sit in re aliquid hujusmodi, sive non sit; valde tamen eo melius esse id, quod nullo modo indiget vel cogitur mutari, vel moveri: an hoc cogitari non potest; aut aliquid hoc
Abbreviated transcription (Latin):
potest ẽẽ iccirro quemilibet negare qͦ
maius cogitari nequit. qd auditum
aliquatenus intelligit: quia negat
dm cuius sensum nullomodo cogi¬
tat. Aut si& illud quia ñ om̃ino in¬
telligitur negatur: ñne tam̃ facilius
id quod aliquo mͦ. quã id qđ nullo
mͦ intelligitur ꝓbatur. Non ergo
irracionabilit̾ contra insipientem ad
ꝓbandum dm̃ ẽẽ. attuli quo mauis
cogitari ñ possit: cum illud nullom
istud aliquo mͦ intellig̾et. Qđ uero
tam studiose ꝓbas quo maiuscogita¬
rinequit. ñ tale ẽẽ qualis ñdum facꝰ¬
ta pictura. in intellectu pictoris: si¬
ne causa fit. Non enim ad hocptuli
picturam precogitatam. ut tale illud
de quo agebatur uellem asserere: sed
tantum ut aliquid ẽẽ in intellectu
qd̾ eẽ non inteligeret᷑ possem ostende.
Item qd̾ dicis quo maius cogitari ne¬
quit. scđm rem uł ex gen̾e tibi uł ex
specie notam. te cogitare auditum.
uł in intellectu hab̾e ñ posse. qm̃ nec

Expanded text:
potest esse, idcirco quemlibet negare quo potest esse, idcirco quemlibet negare quo majus cogitari nequit, quod auditum aliquatenus intelligit; quia negat Deum, cujus sensum nullo modo cogitat. Aut si et aliud, quia non omnino intelligitur, negatur, nonne tamen facilius id quod aliquo modo, quam id quod nullo modo intelligitur, probatur? Non ergo irrationabiliter contra insipientem, ad probandum Deum esse, attulit, quo majus cogitari non possit; cum illud nullo modo, istud aliquo modo intelligeret. CAPUtam studiose probas, quo majus cogitari nequit, non tale esse; qualis nondum facta pictura in intellectu pictoris, sine causa fit. Non enim ad hoc protuli picturam praecogitatam, ut tale illud, de quo agebatur, vellem asserere; sed tantum, ut aliquid esse in intellectu, quod non esse intelligeretur, possem ostendere. Item, quod dicis: quo majus cogitari nequit, secundum rem vel ex genere tibi vel ex specie notam, te cogitare auditum, vel in intellectu habere non posse; quoniam nec
Abbreviated transcription (Latin):
& falsa intelligi. & intelligere esse
scientia comp̾hende. existe aliquid: nil
ad me tu uideris. Qđ si & falsa aliqͦ
mͦ intelliguntur. & ñ om̃is s cuiusda
intellectus ẽ hec diffinitio: ñ debui re¬
prehendi quia dixi quo maius cogi¬
tari ñ possit intelligi. & in intellectu
ẽẽ etiam antequã certum ẽet re ipsa
quam posse ẽẽ credibile. cum dictũ
& auditum fuerit istud ñ eomͦ pos¬
se cogitari ñ eẽ. quo etiam pot̾ cogitari
ñ eẽ deus: respondeant ꝓme. qui uł
paruam scientiã disputandi argum̃¬
tandiq attigerunt. An enĩ raciona¬
bile ẽ. ut iccuco neget aliquis qđ intel¬
ligit: quia ẽẽ dr̃ id qđ id̾o negat quia
ñ intelligit: Aut si aliquando negat᷑
qd̾ aliquatenus intelligitur. & idem ẽ
illi qđ nullatenus intelligitur. ñ ne
facilius ꝓbatur qd̾ dubium ẽ de illo
qd̵ in aliquo. quam deeo qđ in nullo
ẽ intellectu: Quare nec credibile

Expanded text:
 falsa intelligi; et intelligere esse  falsa intelligi; et intelligere esse scientia comprehendere existere aliquid: nihil ad me, tu videris. Quod si et falsa aliquo modo intelliguntur; et non omnis, sed cujusdam intellectus est haec deffinitio: Non debui reprehendi, quia dixi quo majus cogitari non possit intelligi, et in intellectu esse; etiam antequam certum esset reipsa quam posse esse credibile, cum dictum et auditum fuerit, istud non eo modo posse cogitari non esse, quo etiam potest cogitari non esse Deus. Respondeant pro me, qui vel parvam scientiam disputandi argumentandique attigerunt. An enim rationabile est, ut idcirco neget aliquis quod intelligit; quia esse dicitur id quod ideo negat, quia non intelligit? Aut si aliquando negatur, quod aliquatenus intelligitur, et idem est illi, quod nulla tenus intelligitur; nonne facilius probatur quod dubium est, de illo quod in aliquo, quam de eo quod in nullo est intellectu? Quare nec credibile
Abbreviated transcription (Latin):
recte me comparasti stulto illi qui hoc
solo qd̾ descripta intelligeretur. ꝑditã
insulam ẽẽ uellet asserere: Qd̃ aut̃¬
obicis quelibet falsa uł dubia similit̃
posse intelligi & eẽ in intellectu. quẽ¬
admodum illud qđ dicebam: miror
quid hic sensisti contra me dubiũ
ꝓbare uolentem. cui pͥmum hoc sat
erat. ut quolibet mͦ illud intelligi et
ẽẽ in intellectu ostenderem. quatinꝰ
consequent̾ consideraret᷑ utrũ ẽẽt in
solo intellectu. uelut falsa. an & in
re uera. Nam si falsa & dubia hoc
mͦ intelligunt᷑ & sunt in intellectu.
quia cum dicunt᷑. audiens intelligit
quid dicens significet: nicħ ꝓhibet
qd̾ dixi intelligi. & ẽẽ in intellectu.
Quom aut̃ sibi conueniant qđ dicis.
quia falsa dicente aliquo. quec̃q ille
tatione. ñ diceris auditũ cogitare.
sis hoc alit cogitare. nͥ intelligendo id
ẽ scientia comp̃hendendo. re ipsa illud
existere. quom inquam conueniant¬

Expanded text:
recte me comparasti stulto illi, qui hoc recte me comparasti stulto illi, qui hoc solo quod descripta intelligeretur, perditam insulam esse vellet asserere. CAPUTobjicis, quaelibet falsa vel dubia similiter posse intelligi, et esse in intellectu: quemadmodum illud, quod dicebam. Miror quid hic sensisti contra me, dubium probare volentem; cui primum hoc satis erat, ut quolibet modo illud intelligi et esse in intellectu ostenderem: quatenus consequenter consideraretur utrum esset in solo intellectu, velut falsa; an et in re, ut vera. Nam si falsa et dubia hoc modo intelliguntur, et sunt in intellectu; quia, cum dicuntur, audiens intelligit quid dicens significet: nihil prohibet quod dixi intelligi, et esse in intellectu. Quomodo autem sibi conveniant quod dicis quia falsa dicente aliquo, quaecunque iltatione, non diceris auditum cogitare, sis hoc aliter cogitare, nisi intelligendo, id est, scientia comprehendendo reipsa illud existere? Quomodo, inquam, conveniant, et
Abbreviated transcription (Latin):
ius om̃ib que st̃ sic̃ ibi aꝑtissime dice¬
retur. ergo ñ ẽ quo maiꝰ cogitari neqͥt:
Illud namq alio indiget argumento.
quam hoc qđ dr̃ om̃ib maiuis: in is¬
to uero ñ ẽ opus alio. quam hoc ipso
qd̾ sonat. quo maius cogitari ñ possit.
Ergo sin̾ similit pot̾ ꝓbari de eo quod
me reprehendisti dixisse qđ non dixi.
cum tantum differat ab eo qđ dixi.
Si uero uł post aliud argumentum
potest. nec sic me debuisti reprehende
dixisse qd̵ ꝓbari potest. Utrũ autem
possit facile ꝑpendit: qui hoc posse qͦ
maus cogitari nequit cognoscit. Nul¬
latenus enim pot̾ intelligi quo maiꝰ
cogitari ñ possit: nisi id qͦđ solum oĩb
ẽ mais. Sicut ergo quo maius co¬
gitari nequit intelligitur. & ẽ in in¬
tellectu. & id̾o eẽ in reiu̾itate asserit᷑.
sic qd maius dr̃ om̃ib. intelligi & ẽẽ
in intellectu. & iocuro re ipsa ẽẽ ex ne¬
cessitate concludit᷑. Uides ergo quam

Expanded text:
majus omnibus quae sunt, sicut ibi apertissime dicemajus omnibus quae sunt, sicut ibi apertissime diceretur; ergo non est quo majus cogitari nequit? Illud namque alio indiget argumento, quam hoc quod dicitur, omnibus majus. In isto vero non est opus alio, quam hoc ipso quod sonat, quo majus cogitari non possit. Ergo si non similiter potest probari de eo quod me reprehendisti dixisse quod non dixi, cum tantum differat ab eo quod dixi. Si vero vel aliud argumentum potest: nec sic me debuisti reprehendere dixisse quod probari potest. Utrum autem possit, facile perpendit, qui hoc posse, quo majus cogitari nequit, cognoscit: nullatenus enim potest intelligi quo magis cogitari non possit; nisi id quod solum omnibus est majus. Sicut ergo quo majus cogitari nequit intelligitur, et est in intellectu; et ideo esse in rei veritate asseritur: sic quod majus dicitur omnibus intelligi, et esse in intellectu; et idcirco reipsa esse ex necessitate concluditur. Vides ergo quam
Abbreviated transcription (Latin):
ñ possit cogitari. S dici non potest
quia qd maius non possit cogitari. si
ẽ. ñ ẽ quo mauis cogitari ñ possit. aut
si eẽt non ẽẽt quo ñ possit cogitari ma¬
ius. Patet ergo quia nec ñ ẽ. nec pot̾
ñ eẽ: aut cogitari ñ eẽ. Alit̾ enim si ẽ.
ñ ẽ qd̾ dicitur: & sieẽt ñ eẽt. Hoc aut̃
non tam facile ꝓbari posse uidetur:
de eo qđ maius dicitur om̃ib. Non
enim ita patet quia qd ñẽẽ cogitar
pot̾. ñ ẽ maius om̃ib que sunt: sic̃
quia ñ ẽ quomauis cogitari ñ possit:
nec sic ẽ indubitabile. quia si ẽ aliqͥd
maius om̃ib. ñ est aliud qũa quo ma¬
ius ñpossit cogitari. aut si ẽẽt. ñ ẽẽt
similit̾ aliud: quomͦ certum ẽ de eo
qd̾ dr̃. quo maius cogitari nequit.
Quid enim siquis dicat ẽẽ aliquid
maus om̃ib quȩ st̃. & id ipsum ta¬
men posse cogitari ñ eẽ: & aliquid maiꝰ
eo etiã siñ sit posse tam̃ cogitari: An
hic sic aꝑte inferri potest: ñ ẽ ergo ma

Expanded text:
ogitari. Sed dici non potest; quia quo majus non possit cogitari, si est, non est quo majus cogitari non possit; aut si esset, non esset quo non possit cogitari majus. Patet ergo quia nec non est, nec potest non esse, aut cogitari non esse. Aliter enim, si est, non est quod dicitur; et si esset, non esset. Hoc autem non tam facile probari posse videtur de eo quod majus omnibus dicitur. Non enim ita patet quia quod non esse cogitari potest, non est majus omnibus quae sunt; sicut quia non est quo majus cogitari non possit: nec sic est indubitabile quia, si est aliquid majus omnibus, non est aliud quam quo majus non possit cogitari; aut si esset, non esset similiter aliud: quomodo certum est de eo quod dicitur, quo majus cogitari nequit. Quid enim: si quis dicat esse aliquid majus omnibus quae sunt, et idipsum tamen posse cogitari non esse; et aliquid majus eo, etiamsi non sit posse tamen cogitari: an hic sic aperte inferri potest, non est ergo 39
Abbreviated transcription (Latin):
audit ꝓferri quo maius cogitari ñ
potestꝰ intelligit qđ audit. Utiq qui
ñ intelligit si nota lingua dr̃: aut
nullum aut nimis obrutũ habet
intellectum. Beinde dixi: quia si
intelligit᷑. ẽ in intellectu. An ẽ in nul¬
lo intellectu: qd necessario in rei i̾uita¬
te ẽẽ monstratũ ẽ : S dices. quia et¬
siẽ in intellectu: ñ tamen consequet᷑
quia intelligit᷑. Wide quia consequit᷑
eẽ in intellectu: ex eo quia intelligit᷑
Sic̃ enim qđ cogitatur cogitatione
cogitat᷑. & qđ cogitatione cogitatur
sic̃ cogitatur sic ẽ incogitatione: ita
qd̾ intelligit᷑ intellectu intelligitur:

Expanded text:
audit proferri, quo majus cogitari non audit proferri, quo majus cogitari non potest, intelligit quod audit. Utique qui non intelligit, si nota lingua dicitur, aut nullum, aut nimis obtusum habet intellectum. Deinde 38 dixi quia si intelligitur, est in intellectu. An est in nullo intellectu, quod necessario in rei veritate esse monstratum est? Sed dices quia etsi est in intellectu, non tamen consequenter quia intelligitur. Vide quia consequitur esse in intellectu, ex eo quia intelligitur. Sicut enim quod cogitatur, cogitatione cogitatur; et quod cogitatione cogitatur, sicut cogitatur, sic est in cogitatione; ita quod intelligi
Abbreviated transcription (Latin):
nunquam ẽẽ cogitari. Et singule mũ¬
di partes sic̃ non st̃ ubi aliȩ sunt: ita
subintelligi possunt nusquam ẽẽ.S
& qđ partib coniunctum ẽ: cogita¬
tione dissolui &. ñ ẽẽ potest. Quare qͥc¬
quid alicubi aut aliq̃n totum ñ est:
etiam si ẽ. potest cogitari ñ ẽẽ. At quo
cogitar ñ eẽ. Alioquin siẽ ñ ẽquo ma¬
ius cogitari ñ possit. qđ ñ conuenit.
Nullatenus gͦ alicubi aut aliqñ to¬
ne aliquatenus posse cogitari uł intel¬
ligi. aut ẽẽ in cogitatione uł intellec¬
tu. de quo hec intelligunt᷑: Sienm
ñ pot̾: ñ de eo possunt hȩc intelligi
Qd si dicis ñ intelligi. & ñ ẽẽ in intel¬
lectu. qd̾ ñ penitus intelligitur. dic
quia ñ potest intueri purissimam
lucem solis. non uidet lucem diei qͦ
ñ ẽ nisi lux solis. Certe uł hactenus
intelligitur. & ẽ in intellectu qͦ maiꝰ
cogitari nequit: ut hec de eo intelligã¬
quã reprehendis. quia cum insipienᷤ

Expanded text:
nunquam esse cogitari; et singulae munnunquam esse cogitari; et singulae mundi partes, sicut non sunt ubi aliae sunt; ita subintelligi possunt nusquam esse: sed et quod partibus conjunctum est, cogitatione dissolvi, et non esse potest. Quare quidquid alicubi aut aliquando totum non est, etiamsi est, potest cogitari non esse: at quo cogitari non esse, alioquin si est, non est quo majus cogitari non potest: quod non convenit. Nullatenus ergo alicubi, aut aliquando tone aliquatenus posse cogitari vel intelligi, aut esse in cogitatione vel intellectu, de quo haec intelliguntur? Si enim non potest, non possunt haec intelligi de eo. Quod si dicis non intelligi et non esse in intellectu, quod non penitus intelligitur; dic quia qui non potest intueri purissimam lucem solis, non videt lucem diei, quae non est nisi lux solis. Certe vel hactenus intelligitur, et est in intellectu, quo majus cogitari nequit; ut haec de eo intelliganquam reprehendis, quia cum insipiens
Abbreviated transcription (Latin):
cogitari ñ possit. qđ nimis ẽ absurdũ.
falsum ẽ igit᷑ non ẽẽ aliquid quo
maius cogitari ñ possit: si uel cogita¬
ripot̃. Multo itaq magis: si intelli¬
gi & in intellectu ẽẽ potest. Plus ali¬
quid dicam. ꝓculdubio quicquid
alicubi aut aliquando ñ ẽ. etiam si ẽ
alicubi aut aliquando: pot̾ tam̃ co¬
gitari nunquã & nusquã ẽẽ. sicut
non ẽ alicubi aut aliquando. Nam
qđ heri non fuit &. hodie ẽ. sic̃ heri
ñ fuisse intelligitur. ita nunquam
ẽẽ subintelligipotest. Et qđ hic ñ ẽ
⁊ alibi ẽ: sic̃ non ẽ hic. ita potest co¬
gitari nusquam ẽẽ. Similit̾ cuius
partes singule non sunt. ubi aut q̃n
st̃ aliȩ partes: eius om̃s partes. & id̾o
ipsum totum posst̃ cogitari ñ quam
aut nusquã ẽẽ. Nam & sidicatur
tempus semꝑẽẽ. & mundus ubiq:
non tam̃ illud totũ semꝑ. aut iste to¬
tus ẽ ubiq. Et sic̃ singłe partes tẽpis
ñ sunt. quando aliȩ st̃: ita possunt

Expanded text:
nimis est absurdum. Falsum est igitur non esse aliquid, quo majus eogitari non possit si vel cogitari potest: multo itaque magis, si intelligi aut in intellectu esse potest. Plus aliquid dicam: procul dubio quidquid alicubi aut aliquando non est, etiamsi est alicubi aut aliquando; potest tamen cogitari nunquam et nusquam esse, sicut non est alicubi aut aliquando. Nam quod heri non fuit, et hodie est: sicut heri non fuisse intelligitur; ita nunquam esse subintelligi potest: et quod hic non est, et alibi est, sicut non est hic, ita potest cogitari nusquam esse. Similiter cujus partes singulae non sunt ubi aut quando sunt aliae partes ejus; omnes partes, et ideo ipsum totum, possunt cogitari nunquam aut nusquam esse. Nam etsi dicatur tempus semper esse, et mundus ubique; non tamen illud totum semper, aut iste totus est ubique: et sicut singulae partes temporis non sunt, quando aliae sunt; ita possunt
Abbreviated transcription (Latin):
tari ñ eẽ. &. tam̃ multa ñ possunt
cogitari quam diusunt. non ẽẽ. Ee¬
mͦ tamen dicatur cogitari d̾s ñ ẽẽ:
in ipso libello puto sufficient̃ ẽẽ dic¬
Michi obicis ꝓ insipiente: facile ẽ
deprehendere. uł parum sapienti: et
ideo id ostendere suꝑsedendũ existima¬
ueram. S qm̃ audio quibdã ea le¬
gentib aliquid contra me ualere ui¬
deri: paucis de illis commemorabo.
Primum qd̾ sepe repetis me dicere. qr
qd̾ ẽ mauis om̃ib. ẽ in intellectu.
& si ẽ in intellectu ẽ & in re. aliter
enim omib maiussi eẽt om̃ib maiꝰ.
nusquã in om̃ib dictis meis inue¬
nitur tał ꝓbatio. Non enim idẽ ua¬
let qđ dicitur maius om̃ib. & quo
maius cogitari nequit: ad ꝓbandũ
quia ẽ inr̾e qd̾ dicit᷑. Siquis enim di¬
cat quo maius cogitari ñ possit. non
ẽe aliquid in re. aut posse ñ eẽ. aut
uł ñ ẽt̃ posse cogitari: facille refelli po¬

Expanded text:
tari non esse; et, tamen multa non possunt tari non esse; et, tamen multa non possunt cogitari. quandiu sunt, non esse. Quomodo autem dicatur cogitari Deus non esse, in ipso libello puto sufficienter esse dicmihi objicis pro insipiente facile est deprehendere vel parum sapienti; et ideo id ostendere supersedendum existimaveram. Sed quoniam audio quibusdam ea legentibus aliquid contra me valere videri, paucis de illis commemorabo. Primum, quod saepe repetis me dicere quia quod est majus omnibus, est in intellectu; et si est in intellectu, est et in re: aliter enim omnibus majus non esset omnibus majus. Nusquam in omnibus dictis meis invenitur talis probatio. Non enim idem valet, quod dicitur; majus omnibus, et, quo majus cogitari nequit, ad probandum quia est in re quod dicitur. Si quis enim dicat quo majus cogitari non possit, non esse aliquid in re, aut posse non esse, aut vel non esse posse cogitari, facile refelli po
Abbreviated transcription (Latin):
licubi aut aliquando totum ñ est. Il¬
lud uero solum ñ potest cogitari ñ ẽẽ.
in quo nec initium nec finẽ nec par¬
tium coniunctionem. & qđ ñ niss
semꝑ & uͥq totum. ulla inuenit co¬
gitatio. Scito igit᷑ quia potes cogita¬
re te ñ eẽ. quamdiu ẽẽ certissime sci.
qd̾ te miror dixisse nescire. Multa
namq cogitamus ñ eẽ. que scimus
ẽẽ. & multa ẽẽ que ñ eẽ scimus: non
existimando.s fingendo ita eẽ ut co¬
gitamus. Et quidem possumus cogi¬
tare aliquid ñ eẽ. quandiu scimus
ẽẽ: quia simul & illud possumus et
istud scimus Et ñ possumus cogita¬
re ñ ẽẽ. quã diu scimus ẽẽ: quia non
possumus cogitare ẽẽ simul & ñ eẽ.
Si quis igitur sic distinguat huius
plationis has duas sententias: intel¬
liget nichil quam diu ẽe scitur. poᷤᷤ¬
se cogitari ñ eẽ. & quicquid ẽ. prec̃
id quo mauis cogitari nequit. ȩtiã
igitur & ꝓprium ẽdõ. ñ posse cogi¬

Expanded text:
licubi aut aliquando totum non est; illicubi aut aliquando totum non est; illud vero solum non potest cogitari non esse, in quo nec initium, nec finem, nec partium conjunctionem, et quod nonnisi semper et ubique totum ulla invenit cogitatio. Scito igitur quia potes cogitare te non esse, quandiu esse certissime scis: quod te miror dixisse nescire. Multa namque cogitamus non esse, quae scimus esse; et multa esse, quae non esse scimus: non existimando, sed fingendo ita esse ut cogitamus. Et quidem possumus cogitare aliquid non esse, quandiu scimus esse, quia simul et illud possumus, et istud scimus; et non possumus cogitare non esse quandiu scimus esse; quia non possumus cogitare esse simul, et non esse. Si quis igitur sic distinguat hujus prolationis has duas sententias: intelliget nihil, quandiu esse scitur, posse cogitari non esse; et quidquid est, praeter id quo majus cogitari nequit, etiam igitur et proprium est Deo, non posse cogi
Abbreviated transcription (Latin):
Non igitur pot̾ cogitari ñ ẽẽ: quomaiꝰ
nequit cogitari. Qd̃ aut̃ dicis quia¬
cum dr̃ quod summa res ista. ñ esse
nequeat cogitari. melius fortasse di¬
oeretur qđ ñ eẽ. aut etiam posse ñ eẽ
non possit intelligi: potius dicen¬
dum fuit ñ posse cogitari. Si enim
dixissem rẽ ipsam ñ posse intelligi
ñ eẽ: fortasse tu ipse qui dicis qr scđm
ꝓprietatem u̾bi istius falsa nequeunt
intelligi obiceres nicħ qđ ẽ posse in¬
telligi ñ eẽ. falsum ẽ enim ñ ẽẽ qđ ẽ.
Quare ñ eẽ ꝓpriũ do: ñ posse intel¬
ligi ñ eẽ. Ocd̃ si aliquid eoꝵ que cer¬
tissime sunt. pot̾ intelligi ñ eẽ: simi¬
si bene considetur. Nam & sinulla qͦ
sunt possunt intelligi ñ eẽ: om̃ia
tamen posst̃ cogitari ñ eẽ. pret̃ id qd
summe ẽ. Illa quippe om̃ia & sola
possunt cogitari ñ ẽẽ: que initium
aut finem aut partium hñt coniũe¬
tionem. &. sic̃ iam dixi. quicquid a¬

Expanded text:
Non igitur potest cogitari non esse quo majus Non igitur potest cogitari non esse quo majus nequit cogitari. CAPUT cum dicitur quod summa res ista non esse nequeat cogitari, melius fortasse diceretur quod non esse, aut etiam posse non esse, non possit intelligi; potius dicendum fuit, non possit cogitari. Si enim dixissem rem ipsam non posse intelligi non esse, fortasse tu ipse, qui dicis quia secundum proprietatem verbi istius falsa nequeunt intelligi, objiceres nihil, quod est, posse intelligi non esse, falsum est enim non esse quod est: quare non esset proprium Deo, non posse intelligi non esse. Quod sic aliquid eorum, quae certissime sunt, potest intelligi non esse simisi bene consideretur. Nam etsi nulla quae sunt, possunt intelligi non esse; omnia tamen possunt cogitari non esse, praeter id quod summe est. Illa quippe omnia et sola possunt cogitari non esse, quae initium, aut finem, aut partium habent conjunctionem, et, sicut jam dixi, quidquid a
Abbreviated transcription (Latin):
mͥ aliquid. aut re ipsa. aut sola cogi¬
tatiõe existens. pret̃ quo maius cogita
ri possit ñ. cui aptare ualeat conęrio¬
nem huius meȩ argumentationis: in¬
ueniam & dabo illi ꝑditam insulã.
amplius ñ ꝑdendam. Palam aut̃ iã
uidetur quo ñ ualet cogitari marus
ñ posse cogitari ñ eẽ: qd̾ tam certa ra¬
cione ueritatis existit. Alit̾ enim nul¬
latenus existeret. Deniq siquis dicit
se cogitare illud ñ eẽ: dico quia cum
hoc cͦogitat. aut cogitat aliquid quo
manis cogitari ñ possit. aut ñ cogitas
Si ñ cogitat: ñ cogitat ñ ẽẽ qđ non
cogitat. Si uero cogitat: utiq cogi¬
tat᷑ aliquid qd nec cogitari possit ñ ẽẽ.
Si enim posset cogitari ñ eẽ: cogitari
posset habere pͥncipium & finẽ. S hoc
ñ pot᷑. Qui ergo illud cogitat: aliqͥd
cogitat qđ nec cogitari ñ ẽẽ possit. Hoc
uero qui cogitat: ñ cogitat idipsũ ẽe.
Alioquin cogitat: qđ cogitari ñ potest.

Expanded text:
mihi aliquid aut reipsa, aut sola cogimihi aliquid aut reipsa, aut sola cogitatione existens, praeter quo maius cogitari non possit, cui aptare valeat connexionem huius meae argumentationis, inveniam, et dabo illi perditam insulam amplius non perdendam. Palam autem jam videtur quo non valet cogitari majus, non posse cogitari non esse, quod tam certa ratione veritatis existit; aliter enim nullatenus existeret. Denique si quis dicit se cogitare illud non esse: dico quod tum cum hoc cogitat aut cogitat aliquid, quo majus cogitari non possit, aut non cogitat. Si non cogitat, non cogitat non esse quod non cogitat. Si vero cogitat, utique cogitat aliquid, quod nec cogitari possit non esse. Si enim posset cogitari non esse, cogitari posset habere principium et finem; sed hoc non potest. Qui ergo illud cogitat, aliquid cogitat quod nec cogitari possit non esse; hoc vero qui cogitat, non cogitat idipsum non esse; alioquin cogitat quod cogitari non potest.
Abbreviated transcription (Latin):
cet quo maius ñ pot̾ cogitari. ẽ quo
maius cogitari potest. Rogo quid con¬
sequentius: An enim si ẽ uł in solo in¬
tellectu: ñ pot̾ cogitari ẽẽ & in re: Aut
sipot̃: nonne qui hoc cogitat. aliquid
cogitat maius eo. si ẽ in solo intellectu:
Quid igit᷑ conseq̃ntius. qũa si quo maiꝰ
cogitari nequit ẽ in solo intellectu: idẽ
ẽẽ quomauis cogitari possit: S utq
quo mauis cogitari potest: in nullo
intellectu ẽ quo mauis cogitari non
possit. An gͦ non consequitur quo ma¬
ius cogitari ñ possit᷑. si ẽ in ullo intellec¬
tu. ñ eẽ in solo intellectu: Si enim ẽ
in solo intellectu: ẽ quo maius cogita¬
ri pot̾ qđ ñ conuenit. S tale ẽ inquis
ac si aliqͥs insulam occeani om̃s t̾ras
sua fertilitate uincentẽ. que difficul¬
tate immo impossibilitate inuenien¬
di qd non ẽ. ꝑdita nominatur: dicat
iccirco ñ posse dubitari uere ẽẽ in re. qr
u̾bis descriptam facile quis intelligit.
fidens loquor quia siquis inuenerit

Expanded text:
cet quo majus non potest cogitari, est quo majus cogitari potest: rogo quid consequentius? An enim si est vel in solo intellectu, non potest cogitari esse et in re? Aut si potest, nonne qui hoc cogitat, aliquid cogitat majus eo; si est in solo intellectu? Quid ergo consequentius, quam si quo majus cogitari nequit, est in solo intellectu; idem esse quo majus cogitari possit? Sed utique, quo majus cogitari potest, in nullo intellectu est quo majus cogitari non possit. An ergo non consequitur, quo majus cogitari nequit, si est in ullo intellectu, non esse in solo intellectu? Si enim est in solo intellectu, est quo majus cogitari potest: quod non convenit. CAPUT ac si aliquis insulam Oceani, omnes terras sua fertilitate vincentem, quae difficultate, imo impossibilitate inveniendi quod non est, perdita nominatur, dicat idcirco non posse dubitari vere esse in re, quia verbis descriptam facile quis intelligit. Fidens loquor; quia si quis invenerit
Abbreviated transcription (Latin):
tempnendo sententiã eoꝵ in quib
d̾s affirmat se audiri cum audiun¬
tur. & sꝑni cum sꝑnunt᷑. se ligare
cum ligant. & soluere cũ soluunt.
aggrauet suꝑ se dei iudiciũ. aquo
fugere nusquam homo potest. Qua¬
re melius illi ẽẽ. ut ꝑ salubrẽ humi¬
litatẽ abstineat ab his. a quib eũ
apłica segregat sententia: qũa ꝑ p̃¬
sũptionis contemptũ se ingerat in
illa que nunquam nͥ ꝑ humihitatẽ
quesita ꝓsunt: & semꝑ in ordinate p̃¬
sũmpta obsunt. Nec deb̾e eũ nullo
suo commodo. & grauissimo suo ma¬
lo cogere uos. ut cum eũ offendere
nolitis. deum & sedis apłice auctori¬
tatem grauit̾ irritetis: ad quos pacã¬
dos illum adiutorem habere ñ possitis.
faciliꝰ quoq atq benigniꝰ apłicũ eius
raciones suscepturũ: si suam illũ sen¬
tentiam cognouerit reu̾itum. Qđ

Expanded text:
temnendo sententiam eorum, in quibus temnendo sententiam eorum, in quibus Deus affirmat se audiri cum audiuntur, et sperni, cum spernuntur; se ligare, cum ligant et solvere, cum solvunt; aggravet super se Dei judicium, a quo fugere nusquam homo potest. Quare melius illi esset, ut per salubrem humilitatem abstineat ab his, a quibus cum apostolica segregat sententia, quam per praesumptionis contemptum se ingerat in illa, quae nunquam nisi per humilitatem quaesita prosunt, et semper inordinate praesumpta obsunt. Nec debere enim nullo suo commodo, et gravis imo suo malo cogere vos ut, cum eum offendere nolitis, Deum et sedis apostolicae auctoritatem graviter irritetis: ad quos placandos illum adjutorem habere non possitis. Facilius quoque atque benignius apostolicum ejus rationes suscepturum, si suam illum sententiam cognoverit reveritum. Q
Abbreviated transcription (Latin):
in hac uita duturnã ꝓsꝑita¬
tem: in futura et̾nam felicitatem. Ex
quo ur̃a ꝓbitas mͥsuam dignata ẽ
prebere noticiam: tantã eius conce¬
pi dilectionem. ut semꝑ eius mͥsit
dulcis memoria. Qd exꝑtus sum ñ
ui existere: & pat̾nitatem ur̃am ñ
sine affectu dilectiõis erga paruita¬
tẽ meam ẽẽ. Sepe namq fr̃s auob̾
uenientes me ñ solũ scĩtatis ur̃ȩ rela¬
tione edificauert̃: s & dignationis
ur̃e salutatione honorauerunt. Qͣ¬
re licet quicquid ẽ in me toto. mini¬
me possit tantis meritis respondere:
mecũ tam̃ ẽ quantũ amoris & reue¬
rentie possum exhibe. S hec do in
uob seruanda & augenda comittenꝰ.
ad ea de oꝑib meam paruitatẽ ur̃a
consulere dignata ẽ prudentia: non
p̃sumendo. s obediendo respondebo. for¬
te ñ qd̾ sufficiat. s qđ mͥ uidetur. Co¬
mes quidem ur̃ qui excommunicatꝰ
uob̾ diuina celebrantib se miscet. mͥ
uidet᷑ humilit̾ ammonend̾: ne con-¬

Expanded text:
in hac vita diuturnam prosperitatem, in futura aeternam felicitatem. Ex quo vestra probitas mihi suam dignata est praebere notitiam, tantam ejus concepi dilectionem ut semper ejus mihi dulcis sit memoria. Quod expertus sum non vi existere; et paternitatem vestram non sine affectu dilectionis erga parvitatem meam esse. Saepe namque fratres a vobis venientes, me non solum sanctitatis vetione aedificaverunt, sed et dignationis vestrae salutatione honoraverunt. Quare licet quidquid est in me toto minime possit tantis meritis respondere; meum tamen est, quantum amoris et reverentiae possum, exhibere. Sed haec Deo in nobis servanda et augenda committens, ad ea de quibus meam parvitatem vestra consulere dignata est prudentia, non praesumendo, sed obediendo respondebo; forte non quod sufficiat, sed quod mihi videtur. Comes quidem vester, qui excommunicatus vobis divina celebrantibus se miscet, mihi videtur humiliter admonendus; ne con
Abbreviated transcription (Latin):
Puto quia monstraui me ñ infirma
s satis necessaria argumentatione
ꝓbasse in p̾fato libello re ipsa existere
aliquid quo maiuscogitari ñ possit
nec eam alicuius obiectionis infir-¬
mari firmitate. Tantam enĩ uim hu¬
ius plationis in se continet significa¬
tio: ut hoc ipsum qđ dr̃ ex necessita¬
te eo ipso qđ intelligit᷑ uł cogitatur.
& reuera ꝓbetur existere: & idipsum
ẽẽ quicquid de diuna substantia o¬
portet cred̾e. Credimꝰ namq de diuina
sub̃a: quicquid absolute cogitari pot
melius ẽẽ quã ñ eẽ. Ubi gr̃a. melius
ẽ ẽẽ et̾nũ. quã ñ et̾num: bonum quã
ñ bonum: ĩmo bonitatẽ ipsam. quã
ñ ipsam bonitatẽ. Nicħ aut̃ huiusmo¬
di ñ ẽẽ potest: quo maius aliquid cogi¬
tari ñ potest. Necesse igit᷑ ẽ quo maiꝰ
cogitari ñ pot̾ ẽẽ quicquid de diuina
ẽẽntia credi oportet. Gir̃as ago benig¬
nitati tuȩ: & in reprehensione. & in
laude mei opusculi. Cum enim ea q̃

Expanded text:
Puto quia monstravi me non infirma, sed satis necessaria argumentatione probasse in praefato libello, reipsa existere aliquid, quo majus cogitari non possit; nec eam alicujus objectionis infirmari firmitate. Tantam enim vim hujus probationis in se continet significatio; ut hoc ipsum quod dicitur, ex necessitate, eo ipso quod intelligitur vel cogitatur, et revera probetur existere, et idipsum esse quidquid de divina substantia oportet credere. Credimus namque de divina substantia, quidquid absolute cogitari potest melius esse quam esse. Verbi gratia: melius est esse aeternum, quam non aeternum; bonum, quam non bonum; imo bonitatem ipsam, quam non bonitatem ipsam. Nihil autem hujusmodi non esse potest, quo majus aliquid cogitari non potest. Necesse igitur est, quo majus cogitari non potest, esse quidquid de divina essentia credi oportet. Gratias ago benignitati tuae et in reprehensione, et in laude opusculi mei. Cum enim ea, quae
Abbreviated transcription (Latin):
cogitari ñ pot̾. uere intelligitur & co¬
gitatur: & ẽ in intellectu & cogitati¬
one. Quare aut uera ñ st̃ quib ꝯtͣ
conaris ꝓbare: aut ex eis ñ consequit᷑
qd̾ te consequent̾ opinaris conclude.
Qd̾ aut̃ putas ex eo quia intelligit᷑
aliquid quo maius cogitari nequit
ñ consequi illud ẽẽ in intellectu. nec
si ẽ in intellectu id̾o ẽ in re: certe ego
dico. si uł cogitari potest ẽẽ. necesse
ẽ illud eẽ. Nam quomaius cogitari
nequit: non pot̾ cogitari eẽ. nisi sñ
initio. Quicquid aut̃ pot̾ cogitari ẽe
& ñ ẽ: ꝑ initium pot̾ cogitarͦ ẽẽ. Ñ
gͦ quo mauis cogitari nequit: cogita¬
ri potest ẽẽ & ñ eẽ. Si ergo cogitari
pot̾ eẽ: ex necessitate ẽ. Ampliꝰ. Si
utiq uł cogitari potest: necesse est
illud eẽ. Nullusenĩ negans aut du¬
bitans ẽẽ aliquid. quo maiꝰ cogitari
non possit: negat uł dubitat quia
si eẽt. nec actu nec intellectu posset

Expanded text:
cogitari non potest, vere intelligitur et cocogitari non potest, vere intelligitur et cogitatur, et est in intellectu et cogitatione. Quare, aut vera non sunt quibus contra conaris probare, aut ex eis non consequitur quod te consequenter opinaris concludere. Quod autem putas ex eo, quid intelligitur aliquid quo majus cogitari nequit, non consequi illud esse in intellectu; nec si est in intellectu, ideo esse in re: certe ego dico: si vel cogitari potest esse, necesse est illud esse. Nam quo majus cogitari nequit, non potest cogitari esse, nisi sine initio. Quidquid autem potest cogitari esse, et non est: per initium potest cogitari esse. Non ergo quo majus cogitari nequit, cogitari potest esse, et non est. Si ergo potest e, ex necessitate est. Amplius. Si utique vel cogitari potest, neccsse est illud esse. Nullus enim negans aut dubitans esse aliquid, quo majus cogitari non possit, negat vel dubitat quia si esset, nec actu nec intellectu posset
Abbreviated transcription (Latin):
m̃ ñ me rep̃hendit in his
dictis ille insipiens contra
quẽ sum locutus in meo
opusculo. s quidã ñ ins¬
pienͣs ĩ catholicus ꝓ insipiente: suf¬
ficere mͥ potest respondere catholico.
posse dicere insipientem. quia ñ est
in intellectu aliqͥd quo maius cogi¬
tari ñ possit. alit̾ qũa qđ scdm ueri¬
tatem cuius quã rei nequit saltem
cogitari: &. quia ñ magis consequit᷑
hoc qd̾ dico qđ mauis cogitari ñ pos¬
sit: ex eo quia ẽ in intellectu ẽẽ & in
re. quã ꝑditã insulam certissime ex¬
tere ex eo quia cũ describit᷑ uerbis.
audiens eam ñ ambigit in intellec¬
tu fuo ẽt̃. Ego uero dico. Si quo ma¬
ius cogitari ñ potest. ñ intelligitur
uł cogitatur. nec ẽ in intellectu uł
cogitatione. ꝓfecto ds aut ñ ẽ quo
maius cogitari ñ possit. aut ñ intel¬
ligitur uł cogitatur. & ñ ẽ in intel
lectu uł cogitatione. Qđd̃ quã falsũ
sit. fide &. conscientia tua ꝓfirmissi¬
mo utor argumento. Ergo qͦ mauis

Expanded text:
m non me reprehendit in his dictis ille insipiens, contra quem sum locutus in meo opusculo; sed quidam non insipiens, et catholicus, pro insipiente, sufficere mihi potest respondere catholico. posse dicere insipientem quia non est in intellectu aliquid, quo majus cogitari non possit, aliter quam quod secundum veritatem cujusque rei nequit saltem cogitari: et quia non magis consequitur hoc, quod dico, quo majus cogitari non possit, ex eo quia est in intellectu, esse et in re, quam perditam insulam certissime existere ex eo quia cum describitur verbis, audiens eam non ambigit in intellectu suo esse. Ego vero dico: Si, quo majus cogitari non potest, non intelligitur, vel cogitatur, nec est in intellectu vel cogitatione; profecto Deus aut non est quo majus cogitari non possit, aut non intelllectu vel cogitatione. Quod quam falsum sit, fide et conscientia tua pro firmissimo utor argumento. Ergo quo majus
Abbreviated transcription (Latin):
te: ut si te ẽẽ nolim crede. ñ possim
ubitanti utrum sit. uł ne¬
ganti qd̾ sit aliqua tał na¬
tura. qua nicħ maius cogi¬
tars possit. cum ẽẽ illam hĩc dicitur
pͥmo ꝓbari. qđ ipse negans uł amb¬
gens de illa. iam habeat eam in intel¬
lectu. cum audiens illam dici id qd
dicitur intelligit. deinde quia qđ intel¬
ligit. necesse ẽ. ut ñ in solo intellectu
s etiam in re sit. &. hoc ita ꝓbatur. qr
lectu: &. si illud in solo ẽ intellectu.
maius illo erit quicquid etiam in re
fuerit. ac sic maius om̃ib minuserit
aliquo. & ñ erit maius om̃ib. quod

Expanded text:
te, ut si te esse nolim credere, non possim te, ut si te esse nolim credere, non possim ubitanti utrum sit, vel neganti quod sit aliqua talis natura, qua nihil majus cogitari possit; tamen esse illam, hinc dicitur primo probari: quod ipse negans vel ambigens de illa, jam habeat eam in intellectu; cum audiens illam dici, id quod dicitur intelligit; deinde, quia quod intelligit, necesse est ut non in solo intellectu, sed etiam in re sit. Et hoc ita probatur, qlectu. Et si illud in solo est intellectu, majus illo erit quidquid etiam fuerit in re: ac sic majus omnibus, minus erit aliquo;
Abbreviated transcription (Latin):
serum quom dixit in corde qđ co¬
gitare ñ potuit: aut quom cogi¬
tare non potuit qđ dixit in corde:
cum id̾e sit dicere in corde. ⁊ cogitare
Qd si uere. immo quia uere &. cogi¬
tauit quia dixit in corde. & ñ dixit
incorde quia cogitare ñ potuit: non
uno tantum m dr̃ aliquid in corde
uł cogitatur. Alit̾ enim cogitatur
res. cum uox eam significans cogita¬
tur: alit cum idipsum qd res ẽ intelli¬
git᷑. Illo itaq modo potest cogitari ds
ñ ẽẽ: isto uero minime. Nullus quip¬
pe intelligens id qđ d̾s ẽ. pot̾ cogitare
quia ds̃ non ẽ. licet hec u̾ba dicat in cor¬
de. aut sine ulla. aut cum aliqua ex¬
tranea significatiõe. Ds̃ enimẽ id qͦ
maius cogitari ñ pot̃. Qđ qui bene
intelligit: utiq intelligit id ipsum
sic ẽẽ. ut nec cogitatione queat ñ ẽẽ.
Qui ergo intelligit sic ẽẽ dm: nequit
eum ñ eẽ cogitare. Gr̃as tͥ bone dñe.
gr̃as tibi: quia qđ prius credidi te do¬
nante. iam sic intelligo te illuminã¬

Expanded text:
erum quomodo dixit in corde quod cogitare non potuit; aut quomodo cogitare non potuit quod dixit in corde, cum idem sit dicere in corde et cogitare? Quod si vere, immo quia vere et cogitavit quia dixit in corde, et non dixit in corde quia cogitare non potuit: non uno tantum modo dicitur aliquid in corde vel cogitatur. Aliter enim cogitatur res cum vox eam significans cogitatur, aliter cum id ipsum quod res est intelligitur. Illo itaque modo potest cogitari deus non esse, isto vero minime. Nullus quippe intelligens id quod deus est, potest cogitare quia deus non est, licet haec verba dicat in corde, aut sine ulla aut cum aliqua extranea significatione. Deus enim est id quo maius cogitari non potest. Quod qui bene intelligit, utique intelligit id ipsum sic esse, ut nec cogitatione queat non esse. Qui ergo intelligit sic esse deum, nequit eum non esse cogitare. Gratias tibi, bone domine, gratias tibi, quia quod prius credidi te donante, iam sic intelligo te illuminan
Abbreviated transcription (Latin):
aliquam. hoc loquendi m. quam in¬
telligere: Nam non ut homo ñ sẽꝑ
dicit qđ intelligit. Si igitur sum¬
me simplex natura ñ est aliud quã
qd̃ ẽ sua intelligentia. quemadmo¬
dum ẽ idem qd ẽ sua sapientia: ne¬
cesse ẽ ut similit̾ non sit aliud quã
qđ est sua locutio. S qm̃ iam ma
nifestum ẽ summum sp̃m unum
tantũ eẽ. &. omnimode indiuiduũ:
necesse ẽ ut sic illi hec sua locutio
sit consubstantiał. ut ñ sint duo.
s unus spiritus: .xxx.

Expanded text:
aliquam, hoc loquendi modo, quam intelligere? Nam non, ut homo, non semper dicit quod intelligit. Si igitur summe simplex natura non est aliud quam quod est sua intelligentia, quemadmodum est idem quod est sua sapientia, necesse est ut similiter non sit aliud quam quod est sua locutio. Sed quoniam jam manifestum est summum spiritum unum tantum esse, et omnimode individuum, necesse est ut sic illi haec sua locutio sit consubstantialis, ut non sint duo, sed unus spiritus.
Abbreviated transcription (Latin):
qd aliquo mͦ finitur. An hoc quoq mͦ
transis omĩa etiam et̾na quia tua
& illorum et̾nitas tota tͥ presens est.
cum illa ñdum habeant de sua et̾ni¬
tate qđ uenturum ẽ. sic̃ iam ñ hñt
qđ preceritum ẽ: Sic quippe semꝑ
es ultra illa. cum semꝑ ibi sis p̾sens:
seu cum illud semꝑ sit tͥ presens. ad
qđ illa ñdum ꝑuenerunt. x xi.¬

Expanded text:
quod aliquo modo finitur. An hoc quoque modo quod aliquo modo finitur. An hoc quoque modo transis omnia etiam aeterna, quia tua et illorum aeternitas tota tibi praesens est, cum illa nondum habeant de sua aeternitate quod venturum est, sicut iam non habent quod praeteritum est? Sic quippe semper es ultra illa, cum semper ibi sis praesens, seu cum illud semper sit tibi praesens, ad quod illa nondum pervenerunt. Capi
Abbreviated transcription (Latin):
eẽ. & ẽẽ non ẽ fuisse. uł futurum ẽẽ:
quomͦ et̾nitas tua tota ẽ semꝑ᷑ An
de et̾nitate tua nichil preterit ut iã
ñ sit. nec aliquid futurũ ẽ. quasi ñ¬
dum sit: Non ergo fuisti heri. aut
eris cras: s heri & hodie & cras es. Im¬
mo ñ heri nec hodie nec cras es: s sim¬
plicit̃ es extra om̃e tempus. Nam ni¬
chil aliud ẽ heri & hodie & cr̃as. quã
intempore: tu aut̃ licet nichil sit si¬
ne te.si estamen in loco aut temꝑe:
s om̃ia sunt in te. Nicħ enim te con¬
tinet: s tu contines om̃ia. x.x.
Iom̃ia tu es ante & ultra om̃ia:
et quidem ante om̃ia es: quia anteqͣ
fierent tues. Ultͣ omnia uͦ quomͦ es
Qualit̾ enim es ultra ea que finem
ñ habebunt: An quia illa sine te nul¬
latenus ẽẽ possunt: tu aut̃ nullomͦ
minus es. etiam si illa redeunt in ni¬
chilum: Sic enĩ quodammͦ es ultra
illa. An etiam qr illa cogitari possunt
habere finem: tu uero ñequaquã:
Nam sic illa quidem habent finem

Expanded text:
esse non est fuisse vel futurum esse: quomodo aeternitas tua tota est semper? An de aeternitate tua nihil praeterit ut iam non sit, nec aliquid futurum est quasi nondum sit? Non ergo fuisti heri aut eris cras, sed heri et hodie et cras es. Immo nec heri nec hodie nec cras es, sed simpliciter es extra omne tempus. Nam nihil aliud est heri et hodie et cras quam in tempore; tu autem, licet nihil sit sine te, non es tamen in loco aut tempore, sed omnia sunt in te. Nihil enim te continet, sed tu contines omnia. Capitomnia, tu es ante et ultra omnia. Et quidem ante omnia es, quia antequam fierent tu es. Ultra omnia vero quomodo es? Qualiter enim es ultra ea quae finem non habebunt? An quia illa sine te nullatenus esse possunt, tu autem nullo modo minus es, etiam si illa redeunt in nihilum? Sic enim quodam modo es ultra illa. An etiam quia illa cogitari possunt habere finem, tu vero nequaquam? Nam sic illa quidem habent finem
Abbreviated transcription (Latin):
noscent & amabunt in illa uita. Oro
ds̃. cognoscam te. amem te: ut gaude¬
am de te. Et siñ possum in hac uita
adplenum: uł ꝓficiam in dies. usq
dum ueniat illud ad plenum. ꝓfici¬
at hic in me noticia tui. & ibi fiat ple¬
na: crescat amor tius &e ibi sit plenꝰ:
ut hic gaudiũ meum sit in spe mag¬
num. & ibi sit in re plenũ: dñe ꝑfiliũ
tuum iubes immo consulis petere. &
ꝓmittis accipere. ut gaudiũ nr̃m ple¬
num sit. Peto dñe qd̾ consulis. ꝑ ãmi¬
rabilem consiliarium nr̃m. accipiã
quod ꝓmittis ꝑ u̾itatẽ tuã.: ut gau¬
dium meum plenũ sit. Deus uerax.
peto. accipiam: ut gaudium meum
plenum sit. Meditetur inteñ inde
mens usa mea. loquatur inde lin¬
gua mea. Amet illud cor meum: ser¬
mocinet᷑ os meum. Esuriat illud aĩa
mea: sitiat caromea: desideret tota sub¬
stantia mea: donec intrem in gaudi¬

Expanded text:
noscent et amabunt in illa vita. Oro, noscent et amabunt in illa vita. Oro, deus, cognoscam te, amem te, ut gaudeam de te. Et si non possum in hac vita ad plenum, vel proficiam in dies usque dum veniat illud ad plenum. Proficiat hic in me notitia tui, et ibi fiat plena; crescat amor tuus, et ibi sit plenus: ut hic gaudium meum sit in spe magnum, et ibi sit in re plenum. Domine, per filium tuum iubes immo consulis petere et promittis accipere, " ut gaudium " nostrum " plenum sit ". Peto, domine, quod consulis per admirabilem consiliarium nostrum; accipiam quod promittis per veritatem tuam, " ut gaudium " meum " plenum sit ". Deus verax, peto accipiam, " ut gaudium " meum " plenum sit ". Meditetur interim inde mens mea, loquatur inde lingua mea. Amet illud cor meum, sermocinetur os meum. Esuriat illud anima mea, sitiat caro mea, desideret tota substantia mea, donec intrem " in gaudi
Abbreviated transcription (Latin):
dicis ꝑfilium tuũ.: petite ⁊ accipietis.
ut gaudium urm̃ sit plenum. Inue¬
ninamq gaudiũ qd̾dam plenũ: &
plusquã plenũ. Pleno quippe corde
plena mente. plena anima. pleno to¬
to homine gaudio illo: adhuc supra
modum suꝑerit gaudium. Non ergo
totũ illud gaudium intrabit in gau¬
dentes: s toti gaudentes intrabunt in
gaudium. Dic dñe. dic seruo tuo intꝰ
in corde suo : si hoc ẽ gaudium in qđ
intrabunt serui tui. qui intrabunt
in gaudium dñi sui. S gaudium
illud certe quogaudebunt electi tui: nec
ocłs uidit. nec auris audiuit. nec in
cor hominis ascendit. Nondum ergo
dixi aut cogitaui dñe: quantũ gaude¬
bunt illi beati tui. Utiq tantum gau¬
debunt. quantũ amabunt: tantũ a¬
mabunt quantum cognoscent. Qn¬
tum te cognoscent dñe tunc. & quan¬
tũ te amabunt: Certe nec ocłs uidit
nec auris audiuit. nec in cor. hominis
ascendit in hac uita: quantum te cog¬

Expanded text:
dicis per filium tuum: " petite et accipietis, dicis per filium tuum: " petite et accipietis, ut gaudium vestrum sit plenum ". Inveni namque gaudium quoddam plenum, et plus quam plenum. Pleno quippe corde, plena mente, plena anima, pleno toto homine gaudio illo: adhuc supra modum supererit gaudium. Non ergo totum illud gaudium intrabit in gaudentes, sed toti gaudentes intrabunt in gaudium. Dic, domine, dic servo tuo intus in corde suo, si hoc est gaudium, in quod intrabunt servi tui, qui intrabunt " in gaudium domini " sui. Sed gaudium illud certe quo gaudebunt electi tui, " nec oculus vidit, nec auris audivit, nec in cor hominis ascendit ". Nondum ergo dixi aut cogitavi, domine, quantum gaudebunt illi beati tui. Utique tantum gaudebunt, quantum amabunt; tantum amabunt, quantum cognoscent. Quantum te cognoscent, domine, tunc, et quantum te amabunt? Certe " nec oculus vidit, nec auris audivit, nec in cor hominis ascendit " in hac vita, quantum te cog