comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
spexit opinionem P poda¬
gra me in ltulo modis in¬
solubiab piessum tenet B
Te iacẽte staie aminꝰ p̃t̃ cẽ¬
lum q ⁊ t̾ras at mabia ꝑmeaie
Cabie pienior importuã
iam nõ mitor si an¬
gores meios egie fers/ quãdo
id luges cui dulce aliquid ĩ¬
nuxtum est ¶ Graui bexor
stabie R Sunt qui hautsa¬
lubiem dicant ego autẽ ne
tam ieste iei letũ nomen
tribuam arrã potiꝰ salutis
siue ad salutem uiami dico
mollis est qui asꝑitatem bie
uieuẽ iespuit cuiꝰ exitꝰ sit
iocũdus D auida me stabi¬
es ex̾cet GIam horologio
nõ egebis erit tecũ que te
noctibus excitet teq honesto
cuipiã foitassis officio bigilẽ
Reddat nemo tani piger quẽ
nõ scabies solicitum faciat
¶Scabie torqueor Rmor¬
bus ignobilis ses nobilis cu¬
ra est labou estas baluea
pugilũ dieta si uec ista pio¬
fueruit ad paciẽ mediciuã
recuuend eut illa omuib
morbis utilissima est U sta¬
uie ciucior odiosa et feda
dixit me siuẽte potes ad de
mestum negotiũ stabiost

Expanded text:
spexit opinionem. Pogra me in lectulo nodis insolubilibus pressum tenet. Te iacente, stare animus potest, celumque et terras ac maria permeare. cabie premor importuna. Iam non miror, si angores meros egre fers, quando id luges cui dulce aliquid immixtum est. Gravi vexor scabie. Sunt qui hanc salubrem dicant; ego autem ne tam meste rei letum nomen tribuam, arram potius salutis sive ad salutem viam dico. Mollis est qui asperitatem vie brevem respuit, cuius exitus sit iucundus. Arida me scabies exercet. Iam horologio non egebis: erit tecum que te noctibus excitet, teque honesto cuipiam fortassis officio vigilem reddat. Nemo tam piger, quem non scabies sollicitum faciat. Scabie torqueor. Morbus ignobilis, sed nobilis cura est: labor, estas, balnea, pervigilium, dieta. Si nec ista profuerint, ad patientie medicinam recurrendum erit: illa omnibus morbis utilissima est. Scabie crucior tediosa et feda. dixit, me sinente potes addere, mestum negotium scabrosi
Abbreviated transcription (Latin):
infinita id genꝰ aĩalia qr estu
nõ erant usui pellis ac corn ie¬
ẜuauit iethibus maria camibus
siluas uolucubz celum oume
lustrait, et quibz ꝯ nullũ eiat
hoñi cõm̾itium quãnas uõtes
qui decuit sit ex omni natuie
parte ꝑcũ aliquid nõ est tibi
bouis iobur at tibi bos aiãt
nõ est tibi equi s celitas tbi
taniẽ equus ambulat nõ ẽtisi
herodii uolata sed herodius tͣ
uolat nõ est tibi elephãtis aut
cameli moles sed ille tibi tõm
uehit hic saicmiam nõ est dbi
cerui coru nõ agni pellis ã
Gulpocle sed illi qec tuo uoiẽ
possident an ne igit que q̃ uos
mopes taliũ dicunt haut melegãs
responsum illud sit iomam ducis
habe ista hommẽ mole s q ͨ ha¬
lice dixiiii ad egritudinẽ uõ aĩ
ita eñi haut ph̃i appesłãt depellẽ¬
dam et trãsquillitãtem ieuehen¬
dam ꝓdit nosse quid de priuio
cyceio in tustulauo suo tercia lu¬
ce disẜuit quid de setundo seneca

Expanded text:
infinita id genus animalia, quia esui infinita id genus animalia, quia esui non erant, usui pellis ac corii reservavit; retibus maria, canibus silvas, volucribus celum omne lustravit; et quibuscum nullum erat homini commercium, humanas voces equi docuit: sic ex omni nature parte partum aliquid. Non est tibi bovis robur, at tibi bos arat. Non est tibi equi celeritas, tibi tamen equus ambulat. Non est tibi herodii volatus, sed herodius tibi volat. Non est tibi elephantis aut cameli moles, sed ille tibi turrim vehit, hic sarcinam. Non est tibi cervi corium, non agni pellis aut vulpecule, sed illi hec tuo nomine possident. An ne igitur his qui vos inopes talium dicunt, haud inelegans responsum illud sit Romani ducis: “Habere ista hominem nolle, sed hec halice dixerim. Ad egritudinem vero animi, ita enim hanc Philosophi appellant, depellendam, et tranquillitatem revehendam, proderit nosse, quid de primo Cicero, in Tusculano suo tertia luce disseruit, quid de secundo Seneca,
Abbreviated transcription (Latin):
capitis figuram effigiẽꝙ sy deie¬
ani . pnaqz cum spectent aĩalia
ceta terram os homini subliẽ
dedit celumq uidere iussit et
eioctos ad syd̾a tolle uultꝰ ut
p̾ctaie ait naso dictum l pria¬
de a tullio dedit oculos dedit
fiontẽ in quib secieta aĩ reluce¬
ient dedit iõez dedit oiõem de¬
dit lac̾mas dedit nsũ affc̾lũ¬
sigua latentiũ que ꝙͣ̃iis ad ar¬
giuẽtum imẜie qued trahant
ꝙ fletꝰ p̾ceps usus serus sit or¬
tus enĩ statim ftet ante diẽ qua¬
diagesimũ nõ ndet id ul ma¬
xime prudens aiãl arguit ueu¬
turiq p̾ciũ nõ quid fuis quẽ
uirtutis gũbnatulo felicem dico
s difficille ꝙ ingie sus est sta¬
dii atq inustatiũ laboꝵ demq
quodcuq iobui est alus q̃cũq
cõmeditas tota hom̃i deẜuit ie
indonutos boues adiugum et
feioces equos ad fienũ cogit Gi¬
sos unguibz apios dentibr cor¬
uos comibz metuẽdos decꝰ fecit
ille iñsap luices et Gulpes et

Expanded text:
capitis figuram effigiemque siderecapitis figuram effigiemque sideream, pronaque cum spectent animalia cetera terram, os homini sublime dedit celumque videre iussit et erectos ad sidera tollere vultus ut preclare ait Naso, dictum licet prius a Tullio. Dedit oculos, dedit frontem, in quibus secreta animi relucerent, dedit rationem, dedit orationem, dedit lacrimas, dedit risum, affectusigna latentium que, quamvis ad argumentum miserie quidam trahant, quod fletus precox, risus serus sit ortus enim statim flet, ante diem quadragesimum non ridet, id vel maxime prudens animal arguit, venturique prescium, non equidem finis, quem virtutis gubernaculo felicem dico, sed difficilem, quod ingressus est stadii atque instantium laborum. Denique quodcunque robur est aliis, quecunque commoditas, tota homini deservit; ille indomitos boves ad iugum, et feroces equos ad frenum cogit, ursos unguibus, apros dentibus, cervos cornibus metuendos, decus fecit ille mensarum; linces, vulpes et
Abbreviated transcription (Latin):
uilitatꝰ equo aut nam ferturs
aut uehicillõ ailt aupiliaribus
uatulis m̾itit᷑ dem̃q modis se¬
amissis aitub redes ligneos mna¬
nus ferieas nasos c̾eos fabricaridi¬
dicit et fortuitis casib obstare ua¬
litudiuẽ fatiscẽtem medicaminib
erigit gustumq torpentem sapo¬
ribus excitat uisum q languid̃
ocularib refouet qua in re maio¬
ubus uũs acutius cogitastis qui
uastulis uttieis aqua plenis ut
seueca memũt utebant᷑ ꝓpe delcã¬
uilis nature ludus blauda parõs
ac benigna quod huic filio eriꝑit
inde iestituit et cum tristẽ fecit
cõsolatur quid ꝙ equus bos elep̃
cedunt semo succũbunt morti-
solum homĩẽm untute y̾ditum
que honũs soluis est ypa et
benãbilem senectꝰ et mors glo¬
nosum ac felite facit trãffẽies¬
et nõ extingiles et ad suã
aiãlia qued̃ iobustiora sunt
homme qued uelotiora quedã
sensibus uegetiora nullũ digui¬
tate p̾stantiꝰ nullmi ciuiꝯ yar
cura cieatori fu̾it dedit spitã

Expanded text:
bilitatus equo aut navi fertur, aut vehiculo aut auxiliaribus bacillis innititur; denique modis seamissis artubus, pedes ligneos, manus ferreas, nasos cereos, fabricari didicit et fortuitis casibus obstare; valitudinem fatiscentem medicaminibus erigit, gustumque torpentem saporibus excitat; visum languidum ocularibus refovet, qua in re maioribus vestris acutius cogitastis, qui vasculis vitreis aqua plenis, ut Seneca meminit, utebantur; prope delectabilis nature ludus blanda parens ac benigna!, quod hinc filio eripit, inde restituit, et, cum tristem fecerit, consolatur. Quid, quod equus, bos, elephas, cedunt senio, succumbunt morti; solum hominem virtute preditum, que hominis solius est propria, et venerabilem senectus et mors gloriosum ac felicem facit, transferens non extinguens; et, ad summam, animalia quedam robustiora sunt homine, quedam velociora, quedam sensibus vegetiora, nullum dignitate prestantius, nullum cuius par cura creatori fuerit. Dedit sphericam
Abbreviated transcription (Latin):
piorsus appens causa nõ mor¬
Si nõ dampna nõ muuie nõ
ignomine nõ carorũ mortes
neq ullus enimi oĩo ior tali
un mopnius Rnmor s dolen¬
di uoluptas qued mestã am¬
m̃a facit pestis eo fimuestior qͦ
ignotior causa atq ita difficili¬
or cura est Itaq hant ceu aiẽ
stopulum om̃i ueloꝵ ut dicisd
ac iemorũ auxilio fugiendam
censet cicõ cũi hoc quidem ut
ui nultis assentior D pñtis
me nuẜie cogitatio mestũ fa¬
cit A miẜiam condicioĩs hu¬
uaue magnã m̃stiplitẽq nõ
nego. quã quid integus uoliũb
deftene s si in diu̾sum aspiciãs
nulta itid̃ que felicem citam
ac iociẽdam faciant uidebis et¬
side hoc nemo hacenꝰ isi fal¬
lor stupẜit aggͦssiq aliqui de¬
stitut ꝙ difficilem et contra¬
nũ stribentib stilioiem longeq
imparem matiam se sortitos ĩ¬
tellig̾e̾nt eo ꝙ humana imẜia
inuũs multa prorsus euident᷑
enuẽat felicitas parua ⁊ sateus

Expanded text:
prorsus apparens causa, non morprorsus apparens causa, non morbi, non damna, non iniurie, non ignominie, non carorum mortes, neque ullus omnino rerum talium et inopinus rumor, sed dolendi voluptas quedam, mestam animam facit; pestis eo funestior, quo ignotior causa atque ita difficilior cura est. Itaque hanc ceu anime scopulum, omni velorum, ut dici solet, ac remorum auxilio, fugiendam censet Cicero, cui in hoc quidem, ut in multis, assentior. Presentis me miserie cogitatio mestum facit. Miseriam conditionis humane magnam multiplicemque non nego, quam quidam integris voluminibus deflevere; sed si in diversum aspicias, multa itidem que felicem vitam ac iucundam faciant videbis, etsi de hoc nemo hactenus, nisi fallor, scripserit, aggressique aliqui destiterint quod, difficilem et contrariam scribentibus, steriliorem longeque imparem materiam se sortitos intelligerent, eo quod humana miseria nimis multa prorsus evidenter emineat, felicitas parva et latens
Abbreviated transcription (Latin):
hit est quod laudemi nichil enĩ
magis honũs ꝙͣ hũana inꝯmo¬
da muisiari sui fui tñi est quos
argnam nani quid pestis nocit᷑a
moitali isi ut facias quod fact̃s
es iisi illud int̾ dampna quias
nõ lug̾i quod in talib accidit
et folicioies ceuses qui ml̃tirfle¬
ti ad suꝑos apud ungi ͫ mẽorant᷑
listis sun ¶  teseit qua ex
causa tristis sis aut letus
ista enĩ ut alia multa indiffe¬
uiẽcia dixim que leui mom̃ta
nẽpe de pcc̃o utilis mͦ ne desꝑa¬
tiomi supiepẽti clãculũ muanũ
det at gaudiũ de uutute deq
memoria bonoru oꝑũ honestũ
ui ne ing̾enti se suꝑbie fores
nẜ̾ia mestus sum Pfelicitas
te letificet altius ite neq eñi
tam hec miẜa et si piost̃o miẜ¬
rima sit ꝙͣ illa est felix .d. me¬
stus sum E mali huiꝰ tot radi¬
ces quot sunt que uno nouuẽ
adu̾sa dicitis de quib iam mẽ
ta diximꝰ et ut te prouũ in q̃¬
iesas uides multa nũc etiã st̃
dicenda est autem qñ nulla

Expanded text:
quod laudem: nichil est enim magis hominis, quam humana incommoda miserari; sin tui tantum, est quod arguam. nam quid pestis nocitura mortali, ni ut facias quod facturus es? nisi illud inter damna connumeres, non lugeri, quod in talibus accidit, et feliciores censes, qui multum fleti ad superos apud Virgilium memoratur. istis sum. Refert qua ex causa tristis sis aut letus. Ista enim ut alia multa, indifferentia dixerim, que levi momento nempe de peccato utilis, modo ne desperationi subrepenti clanculum manum det, at gaudium de virtute, deque memoria bonorum operum honestum, modo ne ingerenti se superbie fores s vite miseria mestus sum. Felicitas te letificet alterius vite. Neque enim tam hec misera, etsi profecto miserrima sit, quam illa est felix. Mestus sum. Mali huius tot radices, quot sunt que, uno nomine, “adversa” dicitis, de quibus et multa iam diximus, et ut te pronum in querelas video, multa nunc etiam sunt dicenda. Est autem quando nulla
Abbreviated transcription (Latin):
quid custodias loquar suꝑuacuas
et obstrusos passus ac suspicio¬
nibus uanis plena omĩa absen¬
merciuã int̾dc̃m quod ipm quia
nuitari iam nõ potest forti anĩo
ferendum est uiii ita ut natiue
oꝑa feue nõ renuat/ qui tot niso¬
leucias tot nuianitates hom̃i tot
tedia tot rapmas pati solitus di¬
dicisse debuit ꝙͣ mique natura
paiens leubus ex causis quoti¬
die laceiet᷑ cum tot acerba et
grauia pati hominẽ ab homine
sit necesse. A Magno torq̃or
calore N Expecta. hyemys te¬
diũ hoc pulsura festiuat. O¬
fugore coucior importuo A

Expanded text:
Quid custodias loquar supervacuas, Quid custodias loquar supervacuas, et obstrusos passus ac suspitionibus vanis plena omnia, absenmercium interdictum? quod ipsum quia mutari iam non potest, forti animo ferendum est. Verum ita: ut nature opera ferre non renuat qui, tot insolentias, tot immanitates hominum, tot tedia, tot rapinas pati solitus, didicisse debuit quam inique natura parens levibus ex causis quotidie laceretur, cum tot acerba et gravia pati hominem ab homine sit necesse. Magno torqueor calore. Expecta: hiems tedium hoc pulsura festinat. Frigore crucior
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑ accũsatores m̃ocius aĩantib
suctẽsetis nec adutitis ꝙ̃to ma¬
iora sunt tedia que uicissim ip̃i
uobis infligitis sileo raptoresq
bibiũ et nulle nraandi leden¬
diqz arces nulle uiolencias me
dolos querũ pleni sunt uicios
et compita taceo satigculos toto
orbe dispersos et itin̾a senis int̾¬
iupta piedonibus quib magͣ
pars terraro hodie nuia ẽ et¬
piepta mortalibus dissilatũ illus
et miẜa iam consuetudine iobe¬
ratum quis dignis questibus
explicet aut humane pondꝰ
ignauie uerbis equet ꝙ pacatis
quoq regionib passim legituus
pͤdator occureit qui solicitũ ui¬
atorem ex haustũ q̃z laboribies
Et onustum cuus eie suo spoliat
ñustissim nescio Ciuus urris os¬
tentu quo efft̃m̃ nec ꝙ ameĩssi¬
nũ fuisset orbem terrar ꝑme¬
are id alicubi ꝑiculosissimũ u¬
uiq sumptuo sissimũ ac cediosi¬
principes prĩe ymo uõ uestrã¬
tatem paruo p̾cio uendidermt

Expanded text:
per accusatores, innocuis animantibus per accusatores, innocuis animantibus succensetis, nec advertitis quanto maiora sunt tedia que vicissim ipsi vobis infligitis? sileo raptoresque urbium et mille iniuriandi ledendique artes, mille violentias, mille dolos, quorum pleni sunt vici omnes et compita; taceo latrunculos toto orbe dispersos, et itinera sevis interrupta predonibus, quibus magna pars terrarum hodie invia esterepta mortalibus; dissimulatum illud et miserrima iam consuetudine roboratum, quis dignis questibus explicet, aut humane pondus ignavie verbis equet? quod pacatis quoque regionibus, passim legitimus predator occurrit, qui sollicitum viatorem exhaustumque laboribus et onustum curis, ere suo spoliat, iniustissimi nescio cuius iuris obtentu; quo effectum ut, quod amenissimum fuisset, orbem terrarum permeare, id alicubi periculosissimum, ubique sumptuosissimum ac tediosiPrincipes eam parvo pretio vendiderunt.
Abbreviated transcription (Latin):
pulsus sopor abusset is tamen
proxnnue paludis in ripa uoct᷑¬
uos strepitꝰ Ranarum modulẽ¬
tissmia quasi fidiũ armoniam
intetissimis hauuebat in hu¬
manũ feueũq hominẽ uixq
init̾ honũẽs m̃andum et mo¬
rbus quidem qualem audis
forsitan et iudisti uulgaribus
tamen negotus haud insanũ
quid nũc ideo ad memoriam
ieduc ut constaiet ꝙ̃tũ in reb¬
omnib possit opimo O Lana¬
ium ⁊ cicadaꝵ screpitu offendor¬
U non ille quidẽ ut offedãt
strepunt sed natuie cõis benefro
utunit᷑ at hocipsum suꝑbã impa¬
cienciã uiam ledit sicut reliqua
exigit oculoꝵ uĩõrũ atq auu¬
ñ uoluptas sed ut fabulã urĩ
erroris ad antiquas fabulas re¬
motam cogita nũc uĩ ranas
suam ueteiem quẽlam et ult̾cem
latona raucis nocibus uł cicadas
uersum in suã spem tritonũ sta¬
dulis plausibus memeraie sines
forfitan suũ illas ag̾e negotiũ
tuũ ages cur ĩusti nature sem¬

Expanded text:
pulsus sopor abiisset; is tamen pulsus sopor abiisset; is tamen proxime paludis in ripa, nocturnos strepitus ranarum modulatissimam quasi fidium harmoniam intentissimus hauriebat; inhumanum ferreumque hominem, vixque inter homines numerandum, et moribus quidem qualem audis forsitan et vidisti, vulgaribus tamen negotiis haud insanum, qui nunc ideo ad memoriam rediit, ut constaret, quantum in rebomnibus possit opinio. Ranarum et cicadarum strepitu offendor. Non ille quidem ut offendant strepunt, sed nature communis beneficio utuntur; at hoc ipsum superbam impatientiam vestram ledit, sicut reliqua exigit oculorum vestrorum atque aurium voluptas. Sed, ut fabulam vestri erroris ad antiquas fabulas remittam, cogita nunc vel ranas suam veterem querelam, et ultricem Latonam raucis vocibus, vel cicadas versum in suam speciem Titonum stridulis plausibus memorare, sinesque forsitan suum illas agere negotium, et tu tuum ages. Cur, iniusti nature sem
Abbreviated transcription (Latin):
mpertu nich t  noctu¬
am inquietas noctes algiũt¬
sto facere solitam acidisti et
que queso ueiebit᷑ q̃ mũse
dnm inquietat qus
thalanud infestant pis
scis an hoc ip̃o in thalamo exacti
de te iustius queri possint qͥ nata¬
le illis aduena solum turbas ses
amissis iocis horum om̃i ratio u¬
na est adcuco equid hus infestã
uitam agitis ut distatis altam
optare atq islit anm habeatis
bbi net mures nec fures nec a¬
ranee nec tinee. nec dampna
nec tedia ulla sunt Oꝓcaces
Rane et stiepidule cediũ pariũt
cicade B fige solaciũ. parere
solatiũ erit epimo iem quecũq
uust trahit nõ ut uerũ anutet
sed ut iudiciũ regat et sẜibus
moderet᷑ Iuuentꝰ est nuꝑ que
Ruie hĩtans ad fugandas nocte
lascuuas saxis armaret sudib¬
q consingeret quo cũ parum
proficoiet cucĩfusas arbores
uiberet abscindi ut uł sit p̾iep¬
to frondenti domcilio abirent
quib manẽtib abue illũ opor¬
teret iam ꝙ importinus cautib

Expanded text:
importuna michi est. Noctuam inquietas noctes Augusto facere solitam audisti; et quem, queso verebitur, que mundi dominum inquietat? Mures thalamum infestant. Quid scis an hoc ipso in thalamo exorti, de te iustius queri possint, qui natale illis advena solum turbas? sed omissis iocis, horum omnium ratio una est: idcirco equidem his infestam vitam agitis, ut discatis alteram optare, atque illic animum habeatis, ubi nec mures, nec fures, nec aranee, nec tinee nec damna, nec tedia ulla sunt. Procaces rane et strepidule tedium pariunt cicade. Finge solatium parere: solatium erit. Opinio rem quocunque vult trahit, non ut verum mutet, sed ut iudicium regat et sensibus moderetur. Inventus est nuper qui, rure habitans, ad fugandas nocte luscinias, saxis armatus sudibusque consurgeret, quo cum parum proficeret, circumfusas arbores iuberet abscindi, ut vel sic prerepto frondenti domicilio abirent; quibus manentibus, abire illum oporteret, iamque importunis cantibus
Abbreviated transcription (Latin):
suꝑbue Q Quis tot fraudes
quis tot aites auancte quis
cot syecies libidinũ E Que
alii caueto A Quis hoc gule
Regnũ Ry mapiẽ iit̃ ebrios
omes nullus excellit O
Quis tã m̃lta mẽdacia B
di mẽdacio offendis/ benta¬
ti stude U Quis tot obiq ty¬
rãides ħ nõ te huic arma
neq opes exrediẽt sola butꝰ
est libeta B Totꝰ oibis odio
michi est ꝑmiseieri magis mr
seros decet ꝙ̃ odisse insi ut dixi
sponte sint miẜi quii tu mͦ fu¬
os mores linque tuos iefdrma¬
ie stude/ et ab alus au̾sos inte
ip̃m oculos reflecte sic et tediũ
euaẜis et cum mũdum neq̃as
id quod potes et debes temz ipm̃
corriges/ nõ est quo te frustya
natum credas si hoc feteris
de Miutis tedus rero uauare¬
Grb̃idos sroĩ clamores os d
Rurise gͦ silenciũ siluasq
ania. que feii fugau q neqñt
fugienda sunt O uulgi contẽtio¬
iub fessus sum ⁊⁊ uulgo aures
dum pͣbiu̾s/ nõ quiestes Duul¬
gi strepitu fatigor L sulgi uꝰ¬

Expanded text:
superbiis. Quis tot fraudes, superbiis. Quis tot fraudes, quis tot artes avaritie, quis tot species libidinum? Que talii, caveto. Quis hoc gule regnum? Maxime inter ebrios omnes, nullus excellit. Quis tam multa mendacia? Si mendacio offenderis, veritati stude. Quis tot ubique tyrannides? Non te hinc arma neque opes expedient: sola virtus est libera. Totus orbis odio michi est. Miserari miseros magis decet quam odisse, nisi, ut dixi, sponte sint miseri; quin tu mundo suos mores linque, tuos reformare stude, et ab aliis aversos, in te ipsum oculos reflecte. Sic et tedium evaseris, et, cum mundum nequeas, id quod potes et debes: temet ipsum corriges. Non est quod te frustra natum credas, si hoc feceris. 90 DE MINUTIS TEDIIS RERUM VARIARUTurbidos urbium clamores odi. Ruris ergo silentium silvasque ama: que ferri fugarique nequeunt fugienda sunt. Vulgi contentionibus fessus sum. Vulgo aures dum prebueris non quiesces. Vulgi strepitu fatigor. Vulgi ver
Abbreviated transcription (Latin):
iiĩ ndebat nenter sine causa
s illud pietati hoc suꝑbia ꝓput¬
quabat D Quis enornes ac
subitos hos abitꝰ ferat Emale
te ꝑ uiin de honestari ferres si
ntre esset qui sponce sua alios
deformatos pati neq̃at sine illos
indui ut lib tu ut licet atq
õt decet indile atq ita ce blciste
Non mmus lastiuos eculos ho¬
nesti habitꝰ offendunt ꝙ mode¬
stos inhonesti Illi ergo uolupta¬
tem consilio adhobeant suarũ
bierum tu adhibeas honestatẽ
tas aliena tuo adiciet decoris
Maus hos morbos aiõꝵ atq
hos ꝑferat nuidos N luique
nuidos sibi neq illis cupias
tortoiem fatis ip̃i se torquent
et siuis malis et alienis ãgũ¬
tur et tabestunt bonis nõ est
compaciẽd spõte languẽtib nõ
sunt aut̃ contagiosi ut corpoꝵ
sic ammoꝵ morbi nõ trãseũt
ad nolentes ymo no nobilis a¬
niꝰ uicioꝵ odio ad amoiem
uirtutis accendit᷑ O Quis tot
ferat insorẽtias N hũilitas eo
acceptior quo plurib est obsessa

Expanded text:
inum ridebat; neuter sine causa, inum ridebat; neuter sine causa, sed illud pietati, hoc superbie propinquabat. Quis enormes ac subitos hos habitus ferat? Male te per vim dehonestari ferres, si necesse esset, qui sponte sua alios deformatos pati nequeas. Sine illos indui ut libet, tu ut licet atque ut decet induere, atque ita te ulciscere: non minus lascivos oculos honesti habitus offendunt, quam modestos inhonesti; illi igitur voluptatem consilio adhibeant suarum rerum, tu adhibeas honestatem.ena feditas tuo adiciet decori. Quis hos morbos animorum atque hos perferat invidos? Linque invidos sibi, neque illis alium cupias tortorem: satis ipsi se torquent; et suis malis et alienis anguntur ac tabescunt bonis. Non est compatiendum sponte languentibus; non sunt autem contagiosi, ut corporum, sic animorum morbi; non transeunt ad nolentes. Immo vero nobilis animus, vitiorum odio, ad amorem virtutis accenditur. Quis tot ferat insolentias? Humilitas! eo acceptior, quo pluribus est obsessa
Abbreviated transcription (Latin):
pducesat ad morta iichil e aut̃
Quod queraris quod sꝑabas at¬
codit notus ut in yoyulo ut eẽs
alioquin tot salutatoꝵ⁊ icͥsib nõ
pateies potas latere potas quie¬
estere polas qd aũit in gͦnio gau¬
deie quod optm̃ uite genꝰ aliqui
diffumũt at nos magnis in urbi¬
bus noti et clari ẽẽ uultis ociosi
sinil et liberi et trasquilli quod
nichil ẽ aluid ꝙ̃ in magnis pela¬
gi tẽpestatib ut m̃obilis sis opta¬
ie/ deniq suꝑbi fuĩt obsequẽttũ
amicorũ uotes yati nõ posse equo
aĩo ꝯ snt hostiũ yaciẽda ꝯuicca
de dosore masis ex moribus
Si cautate mota laudo
si ira uł iudignatõe nõ laude qͣd
ad te enĩ quibus morib fuit alii
mͦ tu sis bonus an nũc p̃mũ
incelligis bulgi mores an tibi
negocii ꝓaꝵ sentis bitã tuam
compon̾e, insi nugiles aliene ⁊
illud aggͣdiare quod nec ars unꝙͣ
efficere Saluit nec nat᷑a bii nchi
unꝙͣ speies insi tedia et laberes

Expanded text:
“perducebat ad mortem”. Nichil est autem “perducebat ad mortem”. Nichil est autem quod queraris: quod optabas, accidit, notus in populo ut esses; alioquin tot salutatorum incursibus non pateres; poteras latere, poteras quiescere, poteras, quod aiunt, in gremio gaudere, quod optimum vite genus aliqui diffiniunt. At vos magnis in urbibus noti et clari esse vultis, et otiosi simul et liberi et tranquilli, quod nichil est aliud, quam in magnis pelagi tempestatibus, ut immobilis sis, optare. Denique superbi fuerit, obsequentium amicorum voces pati non posse equo animo, cum sint hostium patienda convicia. 89 DE DOLORE MALIS EX MORIBUS Si caritate motus, laudo, si ira vel indignatione, non laudo: quid ad te enim, quibus moribus sint alii, modo tu sis bonus? an nunc primum intelligis vulgi mores? an tibi negotii parum sentis vitam tuam componere, nisi invigiles aliene, et illud aggrediare, quod nec ars unquam efficere valuit nec natura, unde nichil unquam speres nisi tedia et labores?
Abbreviated transcription (Latin):
uene sayẽ incipient q̃ melestãt
amara dultib tempora nõ in ho
tuĩ s in omnib quecũq fert pce¬
seue uita in qua nõ facile nꝑi¬
as mel cui nõ sit adimxtũ fel
et sepius amara p̾pondant O
Celebritate muua fatigor Q
Sepe id quid accdit de qͦ que¬
scum dmũ uespesianũ nomina
toiũphantẽ dñmi solẽputate põ¬
parp expectatoẽ ac tedio esset
affectꝰ increpãtem seipñ qui tri¬
upium nec sibi nec maioribus
suis aut debitum aut sꝑatuim
tam manit᷑ in senio appetiẜ huis
autem nõ sit optanda celebrrtas
multo ẽ gliosus labor oꝑtabilior
ꝙͣ iguara requies U Salutacõi¬
uus obuus offendor E hes quiꝯ
quoq tedii ꝑtiarẽ crisiyũ pħmi pͦ¬
quẽ nõ siabeas piet illos qui po¬
pularib auris bt iuaioius btar
ib̾o gaudent ille tiĩ iusignia q̃¬
stus est ciedo tii iõ ꝙ acutissinũ
u̾irũ talis enĩ tradit᷑ i suis stu¬
dus ac̾riẽ deditũ sabitaᵇ ciebra
⁊ ĩpiusa turbabat. ut qr a ye ait

Expanded text:
e incipient que molestant. Amara dulcibus tempera, non in hoc tantum, sed in omnibus quecunque fert presens vita; in qua non facile reperias mel cui non sit admixtum fel, et sepius amara preponderant. Celebritate nimia fatigor. Sepe id quidem accidit; de quo questum divum Vespasianum novimus triumphantem, dum, solennitate pomparum, expectatione ac tedio esset affectus, increpantem seipsum, qui triumphum nec sibi nec maioribus suis, aut debitum aut speratum tam inaniter in senio appetisset. Quamvis autem non sit optanda celebritas Multo est gloriosus labor optabilior, quam ignava requies. Salutatoribus obviis offendor. Habes huius quoque tedii participem Crysiquem non habeas, preter illos qui popularibus auris, ut Maronis utar verbo, gaudent? Ille tamen insignis questus est, credo, ideo quod acutissimum virum, talis enim traditur, et suis studiis acerait,
Abbreviated transcription (Latin):
catio sola Giotutis Genatione
lationib Scipionem affuca¬
nũ eud̃q ab ipĩs hostiũ du¬
cibus usq ad crãsmaria nõ¬
quid nõ ticũ liuiũ ab ulcimis
galliaꝵ/ extrenia q ycul lyspa¬
nia usq ad uibẽ iomã nõ quid
non demq sc̃os piẽs usq ad inte¬
mas et hourẽdas he̾mi latebtas
a iomais etiã imꝑatorib uistta¬
tos et sileo falemonẽ ymo ilo
quis unꝙͣ uio carus uisitatorib
cabuit amici et noti mutus
allois ⁊ cõfablatõib delcãnt᷑ igͦti
aut̃ solo Recieant᷑ aspettu ht em̃¬
Guoꝵ illustriũ pũtia dulce aliqͣ
quod nõ sentit iusiipe q̃ fiuet
hot tu laboriosim ue dixeris o¬
posum eẽ facior ẜ et gloriosim
Ocescbritate nenus attor E

Expanded text:
catis sola virtutis veneratione latronibus, Scipionem Africanum, eundemque ab ipsis hostium ducibus usque transmaria? nunquid non Titum Livium ab ultimis Galliarum extremaque procul Hispania usque ad urbem Romam? nunquid non denique sanctos patres, usque ad intimas et horrendas heremi latebras a Romanis etiam Imperatoribus visitatos? et sileo Salomonem. Immo vero quis unquam vir clarus visitationibus caruerit? Amici et noti mutuis alloquiis et confabulationibus delectantur, ignoti autem solo recreantur aspectu. Habeum illustrium presentia dulce aliquid, quod non sentit nisi ipse qui fruitur Hoc tu laboriosum ne dixeris; operosum est, fateor, sed et gloriosum. Celebritate nominis atteror.
Abbreviated transcription (Latin):
tradit nec hercle alit̃ in ꝓcellis
hũauar ier spes assixa et
et abtraxit que abstisa utiq et
abiecta spe incolumes euasissẽt
sepe igitur subtrahenda spei ã¬
chora uel si heieat euellenda
siue id quidem liceat abstnidẽda
ieꝵp q sus fu̾ictib relinquẽda est
Et libsam uite ꝓrã gubernact̃o

Expanded text:
tradit. Nec hercle aliter inter procellas tradit. Nec hercle aliter inter procellas humanarum rerum spes affixa et traxit, qui abscissa utique et abiecta spe incolumes evasissent. Sepe igitur subtrahenda spei ancora vel, si hereat, evellenda; si ne id quidem liceat, abscindenda rerumque sub fluctibus relinquenda est, ut liberam vite proram gubernaculo
Abbreviated transcription (Latin):
res qr illi suas Iũgat cantaten¬
⁊ fidemi. hec sp̃rs leta dulcis
fallit nec confundit sed ad
sꝑati boni anticipacõne letefitat at
uos seu uerꝭ benũ male ñti
sꝑatis sine malie ueri falsũ bo¬
iii nomen iponitis Iure igit᷑
ura expectatio añꝙͣ ueniat me¬
sta est mestiorꝙ dũ uenit n
hũanũ sapio et de hus loquor
que honñes uocant bona B
huiius nom̃is doctos olim inter
hommes longa lis fuit que
te cruciet uł faste te oppmat ex¬
optato fac suctedat eni quod ad
corpus attim hosti arma ꝑaui̾s
tladem ac ꝑniciem uerti queat
quĩ que deltañt am̃i sepe etiã
ledunt. G Ieti ego spei anchorã
nec monebo Ee qui solent
nante temptatẽ orta nauis an¬
chorani p̾scinde̾ Si diuess neqͥt
ielicta q illa fugam cape non
enii qued trasqluille mari apud
poetam denti tenari anchorani
sundabat quo naues in mag̾s
pelagi motib accidit bi nõ na¬
nes fundat illa si alligat et

Expanded text:
resque illi suas iungat, caritatemresque illi suas iungat, caritatem, fidem. Hec spes leta, dulcis, fallit nec confundit, sed adm sperati boni anticipatione letificat. At vos seu verum bonum male meriti speratis, seu malis veris falsum boni nomen imponitis, iure igitur vestra expectatio, antequam veniat, mesta est mestiorque cum venerit. Humanum sapio et de his loquor que homines vocant bona. Huius nominis doctos olim inter homines longa lis fuit, que te cruciet, vel fasce opprimat exoptato. Fac succedat enim: quod ad corpus attinet, hosti arma paraveris; cladem ac perniciem verti queat, quoniam que delectant animum sepe et ledunt. Ieci ego spei bone anchoram nec movebo. Atqui solent naute tempestate orta navis anchoram precidere si divelli nequit relictaque illa fugam capere; non enim quod tranquillo mari apud poetam: Dente tenaci ancora fundabat naves in magnis quoque pelagi motibus accidit, ubi non naves fundat illa sed alligat et
Abbreviated transcription (Latin):
si se fallectũ mestimabitia tuila
est quisq ad is quod agut̃ nchil
prorsus iefficax sese offeit nicħ
nespuit nulle se negat fleat fatile
et sasli pna bedulitas argumẽ¬
tũ Gero leuitatis ingẽs atqr auiẽ¬
cia dixini passimi obiuas syes ã¬
plecti ⁊⁊ qus illico certis bonis
pasti ad quas docti ormiues et
copti ier tardi sunt O bonã
Intlm spem heo Q Infimi dicie
credo dimi te illa fẽfellit̾ hic est
eñi mos Imuti spẽ deponitis nĩ
matam dolie incluse teciens cor¬
dio atte ieponitis. O Syẽ bonã
osq ad uetnũ nõ deferani ħ¬
Quid se dui ante illa te deẜit aut¬
ne illani ietrages aut sequaris an
tibi spem Inopina morditꝰ tenes
enpiam tnĩ id admoneo nõ esse
spem bonam ꝙ̃ tu ier nõ est
yes uona que uouũ sibi ꝓosuit
que bene bouũ enĩ spare see¬
lestissimi homines pñt ymo sclẽt¬
ueie Itaq uona spee est que de
ueio uono nte conçepta est hant
qui habet stringat nec abnre

Expanded text:
Sed se fallentium inextimabilis turba Sed se fallentium inextimabilis turba est, quibus ad id quod agunt nichil prorsus inefficax sese offert, nichil respuit, nulli se negat, flecti facilis et falli prona credulitas. Argumentum vero levitatis ingens atque amentie dixerim passim obvias spes amplecti et his illico certis ut bonis pasci, ad quas docti omnes et experti rerum tardi sunt. Bonam interim spem habeo. Interim dicis: credo dum te illa fefellerit. Hic est enim mos: inviti spem deponitis, nunmatam dolis in clusi totiens cordis arce reponitis. Spem bonam usque ad ultimum non deseram. Quid si diu ante illa te deseruit? Anne illam retrahes, an sequeris, an tibi spem quam mordicus tenes eripiam; tantum illud admoneo, non esse spem bonam quam tu reris: non est spes bona que bonum sibi proposuit, sed que bene. Bonum quidem sperare scelestissimi quoquevere itaque bona spes est, que de vero bono rite concepta est. Hanc qui habet stringat, teneat ne
Abbreviated transcription (Latin):
unt que sub ocalis sũt nõ uĩdent
⁊ qui cras uin̾e destinãt hodie nõ
sit consequẽs est spantẽ pro ea sal¬
ten ꝑte qua sꝑat̃ mali aliquid
patis gͤ Sulte est spare B deudi¬
o quidem mltos hoc dic̃e̾ ẜ hat̃
ego Sultedinen non agnosto nã
i spaie et eptato car̾e̾ etiã dulte
est quod qui dicunt haud dubie
gustu cait Gspare deltãbile ẽ¬
q.s Eago ⁊ pendere affici ⁊ torq̃u
syeo est songi supplicii longa syes
ꝑditam lucũ uocat sed qr infcta
cupiditate siba̾tum ab exptacioĩ¬
uus uais ad gaudend bonis sius
cogi gaudet 9. De euẽtu sors
uidĩt ego inspe gaudebo ẜ uide
aut̃ ne quãdo forsitã in ie doleas
Cẽ peniteat mltos quos diu su¬
spẽsa torserat ad exitũ syes ducta
pessũdedit mẽti nocuus ⁊ balae
lis nõ satis seꝵ longe spei ꝑioie
suctessibus Qnemo in tellat
pom P menio michi tollit te¬
Sũ ac spo laboiẽ añi audsti ue¬
te dici solitum preublo magnus
epͣtacio blanda est N Sed et¬

Expanded text:
oculis sunt non vident, et qui cras vivere destinant hodie non sit, consequens est sperantem pro ea saltem parte qua sperat mali aliquid pati. Dulce est sperare. Audio quidem multos hoc dicere; sed hanc ego dulcedinem non agnosco. Nam si sperare, et optato carere etiam dulce est; quod qui dixerit haud dubie gustu caret. Sperare delectabile est. Ergo et pendere et affici et torqueri spes est et longi supplicii longa spes perditam lucrum vocat seque infinita cupidine liberatum ab expectationibus vanis ad gaudendum bonis suis cogi gaudet. De eventu sors viderit; ego in spe gaudeo. Vide autem ne quando forsan in re doleas nsecutum esse peniteat: multos quos suspensa diu torserat, ad exitum spes ducta pessumdedit, multi votivis et valde, licet non sat, seris longe spei periere successibus. Nemo michi tollat spem. Nemo tibi tollat tedium ac laborem animi: audisti vetere dici solitum proverbio: “Magnus expectatio blanda est. Sed fa
Abbreviated transcription (Latin):
iides octuagesimo bite amio
p̾ciũ in certarũe Suuenili feruo¬
re animi senili autẽ maturita¬
te descenderet nõ quarto et no¬
nagesiio ysocrates ardens illus
opus ac mirabile et piope cen¬
tesmiũ sopocles tragiasim̃num
stili decuis suam complẽt edipo¬
deni nõ octogenario maior ca¬
to nulla mutatione uocis aut
laternin nullo memore lapsu
ul in graui seipm̃ accusatione de¬
fende̾t uẽ clarissimos oiatoies
ultio ip̃e ad iudiciũ euocaret
DInfida memoria est E
noli ergo illi fidere sepe talcu¬
lum secum pone quidquid fa¬
tito credidis confestini exige
ot quod cras facturus eras nũc
facito non est tuta dilatio sic
ex malis si quid boni potes
elice fides socii desidiam parit
diligẽtiã ꝑfidia D memoria
pene sum nulla ¶ Ea est ro¬
rũ conditio humanarp ut qui
pauciora menuẽrit miorila
fretuũ causa sit bbi nec e¬
mẽdatio net penitẽcia btias
locui habet quid suꝑest ad
ꝙͣ obluuonis auxilium

Expanded text:
nides octuagesimo vite anno pierium in certamen, iuvenili fervore animi, senili autem maturitate descenderet; non quarto et nonagesimo Ysocrates ardens illud opus ac mirabile, et prope centesimum Sophocles, tragici summum stili decus, suam compleret Edypoden; non octogenario maior Cato, nulla mutatione vocis aut laterum, nullo memorie lapsu, vel in gravi seipsum accusatione defenderet, vel clarissimos oratores ultro ipse ad iudicium evocaret. Infida memoria est. Noli ergo illi fidere, sepe calculum secum pone, quicquid credideris confestim exige, et quod cras facturus fueras, nunc facito. Non est tuta dilatio: sic ex malis si quid boni potes elice. Fides socii desidiam parit, diligentiam perfidia. Memoria pene nulla sum. Ea est rerum conditio humanarum, ut qui pauciora meminerit, minor illi fletuum causa sit. Ubi nec emendatio, nec penitentia utilis locum habet, quid superest aliud quam oblivionis auxilium
Abbreviated transcription (Latin):
tis infarna haud uior ꝙͣ ieliq̃
sed ut uera sit huie quo studni
ope subuemas O memoria la¬
bestit Madesto ne corruat et
labẽtem iugi ex̾citatione susdẽ¬
cis et fragilem crebris ac bali¬
dis auũculis cacũualla B mẽõ¬
no fluxa est N diligẽcia et
artificio illam striuge ciuitis ĩ¬
gemi memorieq defectib octuunit
nidust̾a ml patit᷑ pedue nil
aniui hec est que phõs ⁊ poetas
segnes buẽtissimo nigero qu
stilo qet est que deciepitos oia¬
toies uoce sosida ualidis q saci¬
bus ac tenati memoria ẜuare
pt quod isi sic eẽt nũ ꝙr solon
et quotidie discens aliquis rones¬
cont et supͥmũ ag̃es spm̃ ad collo¬
quiũ assidetiũ amicoꝵe ex ipa iam

Expanded text:
tis infamia, haud verior quam relique; sed, ut vera sit, huic quoque studii ope subvenias. Memoria labascit. Adesto ne corruat, et labantem iugi ecercitatione sustencis, et fragilem crebris ac validis adminiculis circumvalla. Memoria fluxa est. Diligentia et artificio illam stringe. Cunctis ingenii memorieque defectibus occurrit, industria; nil patitur perire, nil minui; hec est que Philosophos et Poetas senes, virentissimo ingenio ac stilo, hec est que decrepitos oratores voce solida validisque lateribus ac tenaci memoria, servare potest. Quod nisi sic esset, nunquam Solon, et quotidie discens aliquid senesceret, et supremum agens spiritum, ad colloquium assidentium amicorum, ex ipsa iam
Abbreviated transcription (Latin):
głiosius autẽ tanto est studio
uoni aliquid ag̾e ꝙ̃ tast̾i O¬
Ingemo tardo ꝓrssis et mali¬
do sum ¶ Si lict̾is nõ potes
rãcia sc̃aꝵ. de quoꝵ iudicio
ꝓnũciare difficile est id de quo cẽstat
extieniũ accipe nemo te fallat
nec te uulgi stupor nec stulteru
uoces mouẽãt maiꝰ tutioq est
butute ꝙͣ litt̾is clarũ fieri itaq sꝑ
illud optabile sepe istud formi¬
dabile ies ostendit ꝙ si ad uurtu¬
tem ammi lict̾arũ lux accesẜit
tamiẽ demiũ ꝯsãmatũ quid atq

Expanded text:
est studio boni aliquid agere quam casu. Ingenio tardo prorsus et invalido sum. Si literis non potes, rantia literarum, de quorum iudicio pronuntiare difficile est. Id de quo constat extremum accipe, nemo te fallat, nec te vulgi stupor, nec stultorum voces moveant: maius tutiusque est virtute, quam literis, clarum fieri. Itaque semper illud optabile, sepe istud formidabile res ostendit, quod si ad virtutem animi literarum lux accesserit, tum demum consummatum quidda
Abbreviated transcription (Latin):
sit maxime home eus nulta
humo obsitꝰ nõ pt̃ tamẽ sic
celestem naturã tenestus obru̾e
quin assiigat insi se suidam
bututi et male suade tredulã
pbeat uoluptati O g̃ue corpus
añi p̾mit Apsum collige añni
et enormẽ saicmam magno nisu
p̾fer/ ac cogita sepe celestia iuge¬
ma ex hoc faste corpoiee melie
eiũpe̾ et miram ad astitudinẽ
ꝑuemie U Corporis hoñe pgra¬
uor E Et si uinci nequeat
nat᷑a opoitet tamẽ studio enite
ut .iii. dies et in uibz tuis acce¬
dat aliquid et sartme detrahat᷑
¶de g̃ius ĩgenii tarditate caͫ ꝯ¬
Igraui duro ꝙ sum inge¬
no B Grauedo molestior
h̃ hec quo armuit᷑ si diligent̾
intẽdeus. Dat pigio obtusoq
sum ingemo Q Quid tu igit᷑
huic morbo indignatõe cui la¬
mẽtis succiurend putas longe
alio iemedio ies eget nẽ est
iudulgend̃ sompno nõ libidi¬
IiII. non cibo nõ unio no ma¬
anib stabulie nõ captande
excusationũ cãe et ieflexa in

Expanded text:
sic maxime homo eris, multa sic maxime homo eris, multa humo obsitus. Non potest tamen sic celestem naturam terrestris obruere; quin et assurgat, nisi se surdam virtuti, et male suadenti credulam prebeat voluptati. Grave corpus animum premit. Ipsum collige animum, et enormem sarcinam magno nisu perfer, ac cogita sepe celestia ingenia ex hoc fasce corporee molis erumpere, et miram ad altitudinem pervenire. Corporis onere pregravor. Etsi vinci nequeat natura, omni tamen studio enitere, ut in dies et viribus tuis accedat aliquid, et sarcine detrahatur. 100 DE GRAVIS INGENII TARDITATE At gravi duroque sum ingenio. Gravedo molestior, sed hec quoque minuitur si diligenter intenderis. At pigro obtusoque sum ingenio. Quid tu igitur, huic morbo indignatione an lamentis succurrendum putas? longe alio remedio res eget. Non est indulgendum somno, non libidini, non cibo, non vino, non inanibus fabulis, non captande excusationum cause, et reflexa in
Abbreviated transcription (Latin):
si graui sus corꝑe sepe amiꝯ
lens et sub len grauis habitet
corporis tanĩ atq animi ꝓporͦ
quedom parilitasqz si obuen̾tt
haud sꝑuenda est O moles cor¬
peus ingens est Q nõ muor
ꝙͣuis iniuisibilis ammni moles
et constãcia hanc illi obice in¬
chil graue erit D Mole corpea
demigor K agilitate mẽtis en̾i¬
ge et illam et extenuare ac di¬
stut̾e̾ laborãdo stude tͥcũeũdo ies
multas et difficiles/ agendo ex¬
cicio mẽtis et corꝑis auxilio uo¬
luptatũ pelle ocio sꝑue nego¬
tra sꝑne lilidines odi iuherciã
curas ama mollicrẽ abite sec¬
taie diiciẽ asꝑis delc̃are cibo
potu accubitu sessione intensi¬
one ꝑpetua sompno bieui ac so¬
litito Dmole corporea laboro
Balius ꝯtrario aliꝯ alio la¬
borat nulluis siue la boie uita
agit᷑ sed quisq suũ nouit alie¬
nũ uẽ despicit uel ignorat O
Multum corpoire molis extreĩt¬
L Si honũs nom quod morta¬
le est annual ab humo di

Expanded text:
si gravi sub corpore sepe animus si gravi sub corpore sepe animus levis, et sub levi gravis habitet, corporis tamen atque animi proportio quedam parilitasque si obvenerit, haud spernenda est. Moles corporis ingens est. Non minor, quamvis invisibilis, animi moles et constantia; hanc illi obice, nichil grave erit. Mole corporea demergor. Agilitate mentis emerge, et illam extenuare ac discutere laborando stude, circumeundo, res multas et difficiles agendo. Exercitio mentis et corporis, exilio voluptatum, pelle otia, arcesse negotia, sperne libidines, odi inertiam, curas ama, mollitiem abice, sectare duritiem, asperis delectare, cibo, potu, accubitu, sessione, intensione perpetua, somno brevi ac sollicito. Mole corporea laboro. Alius contrario, alius alio laborat; nullius sine labore vita agitur, sed quisquis suum novit, alienum vel despicit vel ignorat. Multum corporee molis excrevit. Si hominis nomen, quod mortale est animal, ab humo ducitur,
Abbreviated transcription (Latin):
tũ mimo diffugisse uide anii ⁊
quĩ et illud e celo dictum eciã
ciede tibi, nisi te deus is cuio
est templũ hoc omne quod cõ¬
spitis istie te coiporis custodus li¬
bluit huc tibi aditꝰ pac̾e nõ
potest et ad sũmain caue ne
aut ullo unꝙͣ uite tedio ita mor¬
tein cogites ut occupaie illã
tibi licitum putes aut ullo gau¬
dio ita nõ cogites ut inicautũ
illa cm̃ improuisa deiciat iur
faius sum corpore Eque¬
u posses si ut uolueris ad
bolatum non ut bir ad bututẽ
nato esses O Giaue ccepus et
mutile est T hanc quelam tostis
diucte atq esopo tusi uel per
arcũ critulum flecti uel ꝑ funẽ
aerenm labi nequis quid ad rẽ
ito cũ uuie benis gressu sobno
gestꝰ ac saltꝰ hystuonũ st sapi¬
entẽ utqr in actib utq in ber¬
bis sit in incessu grauitas decet
at modestia D Graui corpoie
sum K hec grauedo una co¬
nequi illam amẜit hauc ex¬
sed nature comes iuemat᷑ uñ
fit ut et iuenes gͣues et sem¬
cules agiles bidecomꝰ Ceteꝵ et¬

Expanded text:
ugisse videamini”, quin et illud, e celo tibi autem dictum crede: “Nisi Deus is, cuius est templum hoc omne quod conspicis, istis te corporis custodiis liberaverit, huc tibi aditus patere non potest.” Et, ad summam, cave ne aut ullo unquam vite tedio ita mortem cogites, ut occupare illam tibi licitum putes, aut ullo gaudio ita non cogites, ut incautum illa animum improvisa deiciat. 99 ravis sum corpore. Queri posses, si ut volucris ad volatum, non ut vir ad virtutem natus esses. Grave corpus et inhabile est. Hanc querelam Roscio dimitte atque Esopo. Tu, si vel per arctum circulum flecti, vel per funem aerium labi nequis, quid ad rem? ito cum viris bonis, gressu sobrio: gestus ac saltus histrionum sunt. Sapientem ut in actibus, utque in verbis, sic in incessu gravitas decet ac modestia. Gravi corpore sum. Hec gravedo una cone qui illam admiserit, hanc exsed nature comes inveniatur. Unde fit ut et iuvenes graves et seniculos agiles videamus. Ceterum, et
Abbreviated transcription (Latin):
Ite me tediũ ingẽs caͣͫ ꝙu¬
tedet Hlx p̾misẜꝰ ortum
malin quo nescio an bix aluis
ꝑiculosius quippe molestissim ꝑ
tim institutum est brĩs in tepłs
auxiliũ implorare feliciũ am¬
culieqz corpoieis resolute ce le¬
stibus ꝑfauĩt᷑ gaudus ac ẜem¬
tate mẽtis et̾na OMusta me
undiq uice tedia circũdant ¶
ppeslenda tedia cogitatõib lotis
ac spe bona et aiicoro solacio
et libiorum et delc̃ationũ hoẽ¬
starum alt̾ua uauetate atq ex¬
titus iocũdis et inheiti fuga
sed et in pͥmis paciã rerũ ac lõ¬
tiũ odio ũs futuri desidio uet
metu/ demq nec spe blla auti¬
cipandꝰ uite fuus quod stuiti
quidem ac imẜi fecerunt qui
dum pauꝑiem inteq tedia ac
soqui mortem cathonis huius
ultini suis in librs efficialibus
excusantẽ siue loqui senecam
et hanc ipãm muis laudibus
celebrãtem et mustis in socis
retiuẽdꝰ est amiiꝰ in custodia
corporie, nec in aussu eus a qͦ
ille uobis est aitꝰ ex hom̃i ui

Expanded text:
ite me tedium ingens tenet. Ex premissis ortum malum, quo nescio an vix aliud periculosius, quippe molestissimum tim institutum est vestris in templis auxilium implorare felicium anculisque corporeis resolute, celestibus perfruuntur gaudiis ac serenitate mentis eterna. Multa me undique vite tedia circundant. Propellenda tedia cogitationibus letis ac spe bona, et amicorum bona solatio, et librorum et delectationum honestarum alterna varietate atque exercitiis iucundis, et inertie fuga, sed in primis patientia rerum et lonsentium odio, vel futuri desiderio, nec metu denique nec spe ulla anticipandus vite finis, quod stulti quidam ac miseri fecerunt, qui dum paupertatem viteque tedia ac trum loqui, mortem Catonis huius ultimi, suis in libris officialibus excusantem; sine loqui Senecam, et hanc ipsam miris laudibus celebrantem, et multis in locis retinendus est animus in custodia corporis, nec iniusso eius, a quo ille vobis est datus, ex
Abbreviated transcription (Latin):
mo tardo sum L Qui uelocita¬
tem ingenii laudem dicunt
tarditatẽ dicturos infanuã c̾te
stio. malrm taniẽ ingemum¬
tardum ac molestũ ꝙ̃ uelox et
pruptũ. nami ut iude ͫ insignis
ignonne metꝰ est tolerabiliꝰ au¬
tem multo est fieri ingloriũ ꝙͣ
infaniẽ U Ingemo segni sũ¬
N Qued equis segnib fi solet
stimulos adhibe nõ habe̾ tibi
corporis excusatio sed laboris octa¬
sio data est sunt qui statunni qa
non ultio ꝓuemit deẜend̃ pu¬
tent at tu pͥme iusta contẽde
gu̾osum añii difficultas eugit
asit labor illic maxie intit᷑
idq pliuis extunat ubi iesisten

Expanded text:
nio tardo sum. Qui velocitatem ingenii laudem dicunt, tarditatem dicturos infamiam certe scio; malim tamen ingeniumtardum ac modestum quam velox et preruptum. Nam ut inde non insignis ignominie metus est, tolerabilius autem multo est fieri inglorium, quam infamem. Ingenio segni sum. Quod equis segnibus fieri solet, stimulos adhibe, non hinc tibi torporis excusatio, sed laboris occasio data est. Sunt qui statim quod non ultro provenerit deserendum putent; at tu preme, insta, contende: generosum animum difficultas erigit, alit labor, illic maxime nititur, idque pluris ext
Abbreviated transcription (Latin):
mo qui iemotior uidebat᷑ Q Cer¬
te fioiẽtissiã est etas E Et si ad
hot pauci auiĩ adu̾tãt tñ ex quo
loqui cepunq nutatio aliqualis
nĩ tractꝰ uite asiquid extidit
aliqud de taduto etatis flore
subtrahit᷑ quid aut̾ q̃so plus It̃
qit mollis et intidus adolestẽs

Expanded text:
emo qui remotior videbatur. Certe florentissima est etas. Etsi ad hoc pauci animum advertant, tamen ex quo loqui cepimus, mutatio aliqualis arum tractus vite aliquid excidit, aliquid de caduco etatis flore subtrahitur. Quid autem, queso, plus habet hic mollis et nitidus adolescens
Abbreviated transcription (Latin):
magna felicitas ⁊ iugẽtib aĩs breue
nicħ optabile est/ exꝑgistum̃ ꝯsopiti
tp̃s est caligãtes q ocłos apite assue¬
stite iã tand et̾ua cogitare ⁊ auiare
Relinq̃mini G Etas est stabilis bi
stabile. nũc maxime Raꝑis
Orma corꝑis conuua est. Q¬
forma coiꝑis eggia ẽ R Bagili ni¬

Expanded text:
magna felicitas et ingentibus animis breve nichil optabile est. Expergiscimini consopiti, tempus est, caligantesque oculos aperite, assuescite iam tandem eterna cogitare et amare relinquamini. Etas est stabilis virstabile: nunc maxime raperis. orma corporis eximia est.Forma corporis egregia est. Fragili ni