comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ñsolũ potestate. huiꝰmõĩ possibile quodiã sit inactu duas ex se sp̃es ꝓfert
una quȩ cũ sit ñẽ necessaria. altã quȩ cũsit illud qͦq ht̃ ut eã eẽ neceẽsit
nec hoc solius aristotelis subtilitas deprehendit ueꝵ dyodorusqq possibile
ita diffinit dicens: qd̾ ẽ aut ñẽ. Uñ aristoteles id qd dyodorꝰait nẽ illud
possibile putat: quodcũñ sit fieri im̃ pot̃. Quod aut̃ dicit dyodorꝰ ẽ. idpos

Expanded text:
non solum potestate, hujusmodi possibile quod jam sit actu, duas ex se species profert, unam quae cum sit non est necessaria; alteram quae cum sit illud quoque habet, ut eam esse necesse sit. Nec hoc solius Aristotelis subtilitas deprehendit, verum Diodorus quoque possibile ita diffinit dicens, quod est aut non est. Unde Aristoteles id quod Diodorus ait non est, illud possibile putat, quod cum non fit fieri tamen potest. Quod autem dixit Diodorus,
Abbreviated transcription (Latin):
int̃p̃tatione disponit. Aut enĩ eẽ aliquid dr̃. aut contingens eẽ aut
significant : nec ꝗc ꝗd discrepat dicere cras posse eẽ circenses. etrurs
contingere crasẽẽ circonses. n hoc tantũ qd̾ possibile quid pot̃ pͥua¬
tione subduci. contingens uõminime. Contra enĩ idqd̾ dicitur
possibile eẽ. ⁊ negõ possibilitatis infert᷑ aliquotiene. ut ẽ non possi¬

Expanded text:
Interpretatione disponit. Aut enim aliquid esse dicitur, aut Interpretatione disponit. Aut enim aliquid esse dicitur, aut significat, nec quidquam discrepat dicere, posse cras esse circenses. Et rursus contingere cras esse circenses, nisi hoc tantum, quod possibile quidem potest privatione subduci, contingens vero minime. Contra enim id quod dicitur possibile esse, et negatio possibilitatis infertur aliquotie
Abbreviated transcription (Latin):
inuenit. s tantũ modũ qui et̃ ab affirmatione constitutus ẽ.
Magna aut̃ distantia ẽ anadmodũ negõ ponatur an ad ũbũ:
nã si adũbũ ponat᷑ p̃dicatio a subto disiungat᷑. ut ẽ socrates non
ambulat. nambulat quȩ ẽ p̃dicatio a subto qd̾ ẽ socrates diui¬
sum ẽ. Sinuõ admodũ ponatur non p̃dicatio a subro diuidit᷑.
s ap̃dicatione potiusdisiung̃. modũ : ut in eo qd̾ ẽ socrates non
s uel ocitatẽ ab ambulatione.i. modũ ap̃dicato. ⁊ hoc in his fa¬
caius euidentiusq apparet. quȩcũꝙ ita pdicantur : ut et̃
fieri. et ñfieri eẽ dicant᷑. Oportet aut̃ quid sit possibile. ꝗd necessanũ
÷ꝗdineẽ diffinire eoꝵ ꝙ significationes apponere. qd et nobis.⁊ adhui
loci subtilitatẽ ꝓderit que tractamꝰ. et suꝑiora quȩcũꝙ de contin¬
gentib dictasũnt mag̾ liquebunt: ⁊ analiticoꝵ m̃tẽ nob̾ aꝑtissima
luce uulgabit. Quattuor modist̃ quos aristateles in hoc libro de

Expanded text:
enit, sed tantum modum, qui etiam ab affirmatione constitutus est. Magna autem distantia est an ad modum negatio ponatur, an ad verbum. Nam si ad verbum ponatur, praedicatum a subjecto disjungitur, ut est, Socrates non ambulat. Nam ambulat, quod est praedicatum a subjecto quod est Socrates, divisum est. Sin vero ad modum ponatur non, praedicatum a subjecto dividitur. Sed a praedicatione potius disjungitur modus, ut in eo quod est, Socrates non sed velocitatem ab ambulatione, id est modum a praedicato, et hoc in his facilius evidentiusque apparet, quaecunque ita praedicantur, ut et fieri et non fieri posse dicantur. Oportet autem quid sit possibile, quid necessarium, quid in esse diffinire, eorumque significationes ostendere, quod nobis ad hujus loci subtilitatem proderit, quem tractamus, et superiora quaecunque de contingentibus dicta sunt, magis liquebunt, et Analyticorum mentem nobis apertissima luce vulgabit. Quatuor modi sunt quos Aristoteles in hoc libro de
Abbreviated transcription (Latin):
ñ enĩ exc euentu diuidicantur huiꝰmoĩ ꝓpoẽs. s potius ex signi¬
ficatione hoc mõ: Si quisonĩdicat posse eẽ crascircenses possibilis
ẽ contingensq negõ. uł affõ. Quod sicras sint ciroenses nontĩ ẽ
aliquid actu ꝓpõĩs contingentis: uł possibił ꝑmutatũ ut neceẽ
fuisse uideatur. qd̾ illa possibilit᷑ ꝑmutibat : Quod sirursus ñ
sint circenses omĩno nec si aliquid ꝑmutatũ ẽ ut neceẽ fuisse ñ
ẽc̃ circenses uideat᷑. Ñ enĩ ut dictũ ẽ scd̃m euentũ istauideant᷑
s ꝓpoĩs potius ipsuis ꝓmissũ. Quod onĩdic̃ quisquis docit̃ cras
posse cẽ circenses. ħ ut opinorsiue fint siue ñ sint nulla tm̃ int̃¬
clusũ ẽ necessitate ne non sint. Quare.iiͦiiͬ. modor duo quidem
id sunt .i. contingens. ⁊ possibile. Hi duo aut̃ cũ duob reliquis atq
ipsi a se dissentiunt. Possibile enĩ et contingens distat ab eappõe

Expanded text:
n enim ex eventu dijudicantur propositiones, sed potius ex significatione, hoc modo. Si quis enim dicat posse esse cras circenses, possibilis est contingensque affirmatio. Quod si cras sint circenses, non tamen est aliquid actu propositionis contingentis vel possibilis permutatum, ut necesse fuisse videatur, quod illa possibiliter promittebat. Quod si rursus non sint circenses, omnino nec sic aliquid permutatum est, ut necesse fuisse non esse circenses videatur. Non enim ut dictum essitionis potius ipsius promissum. Quod enim dicit, quisquis dixerit cras posse esse circenses, hoc ut opinor sive sint, sive non sint, nulla tamen interclusum est necessitate, ne non sint. Quare quatuor modorum duo quidem idem sunt, id est, contingens atque possibile, hi duo autem cum duobus reliquis, atque ipsi reliqui a se dissentiunt. Possibile enim et contingens distat ab ea propositione
Abbreviated transcription (Latin):
tta distinxisse utdictũ ẽ: aniti adhancte am̃tianatura pepit natura
erhercunt uoluntas. seruauit fortuna. Sic eñi muinoyẽ sentt̃tie
lie   ai sese. ł nolentib hõiũ inrib aisꝙ patefecit. Qursus eũ dic̃
nig̾. paciq inponere morẽ. potuiss⁊ seruare mettũ sunta dexiss
nõiũꝙ ordonutatus. Q eñi ad cõpoẽm specltrat multũ inordine

Expanded text:
ta dixisse ut dictum est, an ita, Ad hanc te amentiam peperit natura, exercuit voluntas, servavit fortuna. Sic enim minor est sententiae facit. Rursus cum dicit Virgilius: Pacique imponere morem, potuisset servare metrum, si ita dixisset, nominumque ordo mutatus. Qui enim ad compositionem spectant, multum in ordine
Abbreviated transcription (Latin):
quã ñ sit aliqua contradictio int̃ ẽ ⁊ poetã. neq in a diesto est
ulla oppõ talis quã consequatur contradistio. Cur aut̃ hoc eue¬
niat tał ratio ẽ. Dehomero enĩ poetã qd pͥncipalit̃ p̃dicamꝰ cũ
dicimus homerus poeta ẽ. E aut̃ uerbum de poetaqd p̃dicamus
pͥncipalit̃. dehomero aut̃ scđoloco. ñ enĩ idarco p̃dicamꝰ eẽ ꝗa
homerus. s quia poeta ẽ : Sublatog eoqd pͥncipalit̃ pr̃ .i. poeta

Expanded text:
in adjecto est ulla talis oppositio quam consequatur contradictio; cur autem hoc eveniat, talis ratio est. De Homero enim poetam quidem principaliter praedicamus, cum dicimus: Homerus poeta est. Est autem verbum de poeta quidem praedicamus principaliter, de Homero autem secundo loco. Non enim idcirco praedicamus esse, quia Homerus est, sed quia poeta est. Sublato igitur
Abbreviated transcription (Latin):
u et de necessario. ht̃ enĩ aliquas dubitationes: Omĩs ꝓposituc
aut sine ullo mõ simplicit᷑ ꝓnũciatur ut sogrates ambulat. ut
bulationi aut socratis modus ẽ ad ditus cũ dicimꝰ eũ uelociter
ambulare. Quomo enĩ ambulet significe̾t. id qd̾ de ambulat¬
one eiusuelocit pdicamus. Similit᷑ aut̃ si quis dicat socrates bñ
doctus ẽ quẽ admodũ sit doctus ostendit. nec solũ doctus dix̃. so
modu qͦq doctriȩ socratis adiunoẽ. S quĩ st̃ modi alu ꝑquos
aliqd ee posse fieridicimꝰ aliꝗdinẽe. aliquidneceẽ eẽ. aliꝗd con
tingere querit inhisqͦq que ad modũ fieri contradictionis de
cile locus contradictionis agnoscitur. huiꝰ enĩ affirmationis
quȩ ẽ socrates ambulat negõ si adũbũ ponatur ut ẽ soctes
non ambulat. rectissime oppositione facta ambulare a socte
ph losophus ñẽ. neq enĩ fieripot̃ ut ad aliudinsimplicib affirma¬
tionib negõ ponatur nͥ ad idũbũ quod totiusũ coninet ꝓpõis.¬

Expanded text:
rio, habent enim aliquas dubitationes. Omnis propositio aut sine ullo modo simpliciter pronuntiatur, ut Socrates ambulat, ut bulationi enim Socratis modus est additus, cum dicimus eum velociter ambulare, quomodo enim ambulat, significat id quod de ambulatione ejus velociter praedicamus. Similiter autem si quis dicat, Socrates bene doctus est, quemadmodum sit doctus ostendit, nec solum doctus dixit, sed modum quoque doctrinae Socratis adjunxit. Sed quoniam sunt modi alii per quos aliquid fieri posstingere, quaeritur in his quoque quemadmodum fieri contradictionis debcile locus contradictionis agnoscitur. Hujus enim affirmationis quae est, Socrates ambulat, negatio si ad verbum ponatur, ut est, Socrates non ambulat, rectissime oppositione facta ambulare a Socratphilosophus non est, neque enim fieri potest ut ad aliud in simplicibus affirmationibus negatio ponatur, nisi ad id verbum quod totius vim continet propos
Abbreviated transcription (Latin):
Siꝗs enĩ hoĩs diffoẽm dedit dic eẽ aãlrationale. Siꝗs mortui
minib ⁊in his aliqua contrarietas ineẽ uidebitur. s siscdm aut¬
aen aii quid p dicetur ut ẽ de homero cũde eo poeta pͥrincipalit
pdicetur : non p̃dicabunt᷑ simplicit uẽ quȩcũq cõposua p̃dica¬
buntur. Quod si neq contrarietas ulla sit. et ꝑse p̃dicentur. et
non ꝑaccidens quicꝗd cõposite uẽ dicitur. hoc et simplicit uere

Expanded text:
is diffinitionem dederit, dicit esse animal rationale. Si quis mortui,nominibus, et in his aliqua contrarietas inesse videbitur, vel si secundum accidens aliquid praedicetur, ut est de Homero, cum de poeta principaliter praedicetur, non praedicabuntur simpliciter vere quaecunque composita praedicabantur. Quod si neque contrarietas ulla sit, et per se praedicentur et non per accidens, quidquid composite vere dicitur, hoc et simpliciter vere
Abbreviated transcription (Latin):
Recte gassoem quȩ ẽ neceẽ eẽ ñsequitur negõ ꝑquã aliquid ñne
necee ee ꝓponimus. Et hanc ꝗd̾ huiꝰ solutionis questionẽ the¬
ophrastus uir doctissimus reperit. Nos aut̃ his de t̾minatis ad
consequentiã ꝓcedamꝰ. Sunt enĩ ut ipse aristoteles ait inhis
multȩ dubitationes. S totus textꝰ plenissimu sensũ pmo po¬
namus qui: si longuse. tm̃neanitis auideat᷑ eẽ sententia non

Expanded text:
quam aliquid non necesse esse proponimus. Et hanc quidem hujus solutionem quaestionis Theophrastus vir doctissimus reperit. Nos autem his determinatis ad sequentia procedamus. Sunt enim, ut ipse Aristoteles ait, in bis multae dubitationes, sed totius textus plenissimum sensum primo ponamus, qui et si longus
Abbreviated transcription (Latin):
Auslonrsus socrates bonusẽ. si utraq uere p̃dicet dulodierdũma
deuno subto p̃ddicauit .i. desocrate. Quocͥ ca ñ pot̃ exehuis ie ciunia
pduactio iutlicatur socrates eytharedusbonus ẽ dareluissi dese¬
ocara p̃dicet᷑ musicus. Sit eũ socrates musices. Dirmasisicã albo¬
ee. Sueni sit musicus soc̃tes. si de eodẽ musico albp̃dices op̃di

Expanded text:
ursus Socrates bonus est, si utraque vere praedicet, duo accidentia de uno subjecto praedicavit, id est de Socrate. Quocirca non potest ex his fieri una praedicatio, ut dicatur, Socrates citharoedus bonus est; rursus si de Socrate praedicetur musicus, sit enim Socrates musicus; de musico aesse. Si enim sit musicus Socrates, si de eodem musico albus praedicetur,
Abbreviated transcription (Latin):
tonẽ s⁊ eiꝰ sig̃ficat᷑ simplicitas. uł si plurasint inunũ collecti
aliꝗd unũ faciendi potãtia. hui aut̃rei subiecit exẽplũ.
ꝙ plurimos fefellit dicens. E ut hõ ẽ fortasse ⁊ aãb. ⁊ bipes¬
⁊ mansuetũ. s ex his unũ fit. Ex alboaut̃ ⁊ hoẽ ⁊ ambulare
ñ unũ.ł Put auerunt enĩ alui huc̃ ita dixisse. ut ostñ de¬
rit exẽpligrã. s⁊ hanc quasi ad diffinitionẽ dedisse. ne
forte aliꝗs arbitret᷑ hanc quasi unã hoĩs diffoem posuisse.
que t̃ animal bipes mansuetũ. Idcͥco enĩ inꝗunt dixit fartass

Expanded text:
od significatur simplicitas, vel si plura sint in unum collecta, aliquid unum faciendi potentia. Hujus autem rei subjecit exemplum, quod plurimos fefellit dicens, ut homo est fortasse et animal et bipes mansuetum. Sed ex his unum fit, ex albo autem et homine et ambulare non unum. Putaverunt alii hunc ita dixisse, ut ostenderet, exempli gratia, se hanc quasi diffinitionem dedisse, ne forte aliquis arbitretur hanc quasi veram hominis diffinitionem posuisse, quae est animal bipes mansuetum. Idcirco eni
Abbreviated transcription (Latin):
nfieri qd aliqd dr̃⁊ act ĩpsius addit᷑ modus ẜ portius faciendis
infuturo modus ut siquisclicat socratẽ ambulare posse. non qd
iam ambulet. s qd eũ sit ãbulare possibile. hic si possibili nego
conungatur et̃ re ipsã tulisse uidebitur. dequa illa possibilitas
p̃dicabatur. Siqs aũt̃ dicat qm̃ socrates uelocit̃ ambulat facere
eũ aliꝗd dicit. modũq illi actui. iung̃ ut quẽadmodũ illifaciat
quod facere dicit quilib agnoscat. in hisresquid ꝑmanet modꝰ
uelocitatẽ ab ambulatione disiunx̃. In his aũt quȩ possibilita¬
tt̃ aliquid infuturo faciendi ꝑmodũ ponunt nullus om̃o actꝰ
ponitur. s tantũ modus adquẽ modũ iuncta negõ modũ ꝗdẽ
tunc cũ p̃dicabatur cũ modo aliquid fieri aguȩ ꝓpositũ ẽ:
ut si quis dicat socͣtẽ possibile ẽ ambulare. positus quidmodus ẽ
ꝓpõe quȩ dicit socratẽ non possibile ẽ ambulare. s inead ꝓpõe¬

Expanded text:
aliquid dicitur, et actus ipsius non additur modus, sed potius faciendi in futuro modus, ut si quis dicat Socratem ambulare posse, non quod jam ambulet, sed quod eum scit ambulare possibile, hic si possibili negatio conjungatur, etiam rem ipsam tulisse videbitur de qua illa possibilitas praedicabatur. Si quis autem dicat quoniam Socrates velociter ambulat, facere eum aliquid dicit, modumque illi actui jungit, ut quemadmodum illud faciat, quod facere dicit, quilibet agnoscat, in his res quidem permanet, modus velocitatem ab ambulatione disjunxit. In his autem quae possibilitatem aliquid in futuro faciendi per modum ponunt, nullus omnino actus ponitur, sed tantum modus; ad quem modum juncta negatio modum quidem tunc cum praedicabatur cum modo aliquid fieri agive propositum est, ut si quis dicat Socratem possibile esse ambulare, positus quidem modus est, propositione quae dicit, Socratem non possibile est ambulare. Sed in
Abbreviated transcription (Latin):
albo. non debet dici albui. ut ueniat p̃dicatio. hõ alb ałb
qm̃ iam in hoẽ albo continet᷑ albũ. Rursus dehomine idcͥco
bipedẽ p̃dicauit. Erittͦ hõ bipes bipes. s⁊ ita prĩ nonde
beret. Continet᷑ enĩ in hoẽ bipes. ad ꝙsirursus bipes p̃dicȩs
molestissim ã facies repetitianẽ. hac enĩ .x. ꝙ ait. Amplius.
Nec quecũꝙ ins in aliquo .i. continent᷑. uł ꝓlationt. ut i
eo qd ẽ hõ alb. continet᷑ in eo ałb. qm̃ ꝓlatione iã dictũ ẽ.

Expanded text:
albo non debet dici albus, ut veniat praedicatio homo albus albus, quoniam jam in homine albo continetur album. Rursus de homine idcircobipedem praedicavit. Erit ergo homo bipes bipes, sed ita praedicari non debet. Continetur enim in homine bipes, ad quod si rursus bipes praedices, molestissimam facies repetitionem. Hoc enim est quod ait: Amplius nec quaecunque insunt in alio, id est continentur, aut prolatione, ut in e
Abbreviated transcription (Latin):
aut manũ et̃ dicere eã quȩ statuȩ ẽ falsũ ẽ. ht̃ enĩ manuspo¬
testatẽ dandi accipiendiq s illa marmorea ñ ht̃. Ergo est
quȩ dã contradictio int̃ manũ ⁊ manũ marmoreã. qdilla
uere cui tale aliꝗd coniunctũ sit atq adiacet qd̾ faciat con¬
tradictionẽ cũ p̃dicato ut hic adiacet mortuus hoĩ simulq
dictione opponuntur quocirca pot̃ de eo ⁊ aal singillatim
atq simplicit̃. et bipes dici. Sensusquid huiusmõi. Ordo
aut̃ se sicht̃. Dubitans enĩ dix̃. Uei⁊ ẽ aut̃ aliꝗd dicere de
aliquo cõposite. ⁊ c̃nexe. ⁊ rursus simplicit̃ ut quendam
hoẽm. aut quendã albũ albũ. an certe ñ semꝑ: s tunc
quando in adiecto .i. meo quod adiectũ cũ aliquo pr̃. inẽ aliꝗd
mox consequit᷑ contradictio. ut oppoẽm hõis et mortui seqͣt
possis eund hominẽ solũ ñ uẽ p̃micabis. Quando enĩ ħ̃oppõ in¬
care. Adiectũ ẽ aut̃ in quouenit aliquotiens oppõ. huimoĩ. ut

Expanded text:
autem manum dicere eam quae statuae est, falsum est. Habet enim manus potestatem dandi accipiendique, sed illa marmorea non habet. Ergo est quaedam contradictio inter manum et manum marmoream, quod illa vere, cui tale aliquid conjunctum sit atque adjacet, quod faciat contradictionem contra praedicatum, ut hic adjacet mortuus homini. Simulque dictione opponuntur. Quocirca potest de eo et animal sigillatim atque simpliciter et bipes dici, sensus quidem est hujusmodi. Ordo autem se sic habet, dubitans enim dixit. Verum est autem aliquid dicere de aliquo composite et connexe, et rursus simpliciter, ut quemdam hominem aut quemdam album hominem, an certe non semper, sed tunc quando in adjecto, id est in eo quod adjectum cum aliquo praedicatur, mox consequitur contradictio, ut oppositionem hominis et mortui sequatur possis, eumdem hominem solum non vere praedicabis. Quando enim haec opposicare. Adjectum est autem in quo venit aliquoties oppositio hujusmodi, ut
Abbreviated transcription (Latin):
alias uõ p̃t᷑ illa coniunctionẽ simplicia dicant filsa sunt. hocaũt
qua si cdubitanscdiõe. Itaenĩ legendũ ẽ quasi dubitans diceret sic.
ciersẽ aut̃ dicere de aliquo co̾positũ coniunstũꝙ aliꝗd ut de
aliquo hõe hoẽm. aut de aliquo albo albũ: ia ut extrahri
contradictionẽ p̃dicata posst dici. et seꝑata uãcit̃. Quod sibãm
int̃se contradictionẽ aliquã quȩ pñr. et cõpositadnr̃ separata

Expanded text:
alias vero praeter illam conjunctionem, simplicia si dicantur, falsa sunt. Hoc autem quasi dubitans dixit. Ita enim legendum est, quasi si dubitans diceret sic: Verum est autem dicere de aliquo compositum conjunctum quod aliquid, ut de aliquo homine hominem, aut de aliquo albo album, ita ut extra hocontradictionem, praedicata possunt dici et separata veraciter. Quod si habeant in se contradictione
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ hõ alb siue ẽ alb homo. siue hõ abb ẽ. siue alb hõẽ: si ue
quõlib altt̃ ordinẽ p̃dicatioĩs ꝑmutet. ead sine dubio signi¬
ficatio ꝑmanebit.⁊ hoc ꝗd fartasse oratorib uł poetis ñ
eođ modo. ꝑspiciendũ ẽ quo dialeticis. Et eñi quantũ ad
cõpoem orationis spectat. maxutiũ differt quo u̾ba ⁊ noã
p̃dicationis sue ordine ꝓferant᷑. Multũ eũ ẽ int̾ ẽ in eoꝙ ait cic̃o.

Expanded text:
sive quomodolibet aliter ordinem praedicationis permutet, eadem sine dubio significatio permanebit, et hoc quidem fortasse oratoribus vel poetis non eodem modo perspiciendum est quo dialecticis. Etenim quantum ad compositionem orationis spectat, maxime differt quo verba et nomina praedicationis suae ordine proferantur. Multum enim interest in eo quod ait C
Abbreviated transcription (Latin):
Sinuͦ sit aliꝗd int̃ uallit ut ita qͦuis dicat. hõ ãal srursus ratio¬
Rursus sicon uinctione. dicant᷑ hõ aal ⁊ rationale. ⁊ mortale ẽ.
ita dixit. hõ ẽ fortasse. ⁊ a ał. ⁊ bipes. ⁊ mansuetũ. ad hoc inꝗd
fortasse. tanquã sitta dicerer. ⁊ dehomine ꝗđ ⁊ biped̾. ⁊ mausueto
fit unũ. s⁊ ẽ aliquotiens forte ut plures ꝓpoẽs sint. cũ ea con iune¬
tio quedã seꝑat. atq discernit. Erit eñi fortasse. hõ ẽ aãb. ut hec

Expanded text:
Si vero sit aliquid intervalli, ut ita quis dicat, homo animal, et rursus ratiorursus si cum conjunctione dicantur, homo animal et rationale et mortale est, ita dixit: Homo est fortasse et animal, et bipes, et mansuetum, ad hoc, inquit, fortasse tanquam si ita diceret, et de homine quidem, et bipede, et mansueto fit unum; sed est aliquoties forte ut plures propositiones sint, cum ea conjunctio quaedam separat atque discernit. Erit enim fortasse homo et animal, ut ha
Abbreviated transcription (Latin):
siue ħ duo p̃dicent᷑. siue unũ deistis ñ potit̃ una eẽ enũ¬
tiatio. ⁊ c̃ munit᷑ ꝗd̾ totius ꝓpositi sensus hu̾i moĩ esNẽ
aut̃ ad ipsiũ aristoreł ũbaueniamus. Dicit enĩ. Atuꝰ unũ
deplurib uł plura deuno affirmare uł negare. siñ ẽ unũ
deplurib ñ ẽ una affõ. netp una negõ. Si inꝗt plura deun

Expanded text:
de uno praedicentur, sive unum de istis, non poterit una esse enuntiatio, et communiter quidem totius propositi sensus hujusmodi est. Nunc autem ad ipsius Aristotelis verba veniamus. Dicit enim: At vero unum de pluribus vel plura de uno affirmare vel negare, si non est unum ex pluribus, non est una a
Abbreviated transcription (Latin):
ꝗͥs rebonus. in aliatantũ artis illius cognitor. ñtm̃ in ipsa per¬
sectas ẽ hoc aut̃ facibnis liquebit exemplo. Siquis eñi dicat qm̃tibe¬
nus gͣchus malus est: ueꝵ ẽ. Rursus tyberius gͣchus oratorẽ.
xĩt. Optimus eñĩ oratorfuit. smeꝗs nosita dicentes ignorare put:
sita ut exhis unũ p̃dicam̃tũ fiat eoꝵ quȩ extra uere p̃dicatas.
aliauͦ eũ extra singillatĩ uẽ p̃dicarent᷑. iunctauãm ñ faciunt p̃di¬

Expanded text:
 re bonus, in alia tantum artis illius cognitor, non tamen in ipsa perfectus. Hoc autem facilius tali liquebit exemplo. Si quis enim dicat, quoniam Tiberius Gracchus malus est, verum est, rursus Tiberius Gracchus orator estxerit, optimus enim orator fuit; sed ne quis nos ita dicentes ignorare putetsita, ut ex his unum praedicamentum fiat, eorum quae extra vere praedicata sunt, alia vero cum extra sigillatim vere praedicarent
Abbreviated transcription (Latin):
uł falsa ẽ. ꝙ aut̃ dicimus ñ hõ uł ñ currit. lic⁊ simplicĩa qͦꝙ ⁊ fmi¬
ta. hõ scilic atꝙ eurrit. nichuilueꝵ falsũue sig̃ficent: tñ hec
infinita multominus aliꝗd ueꝵ. aut falsũ demonstrant. ñꝙ
simplicia ueꝵaliꝗd falsũ ue significent idcirco dicimus infinitas
dictiones simplicib minus ueꝵ. aut falsũ monstrare. S. quã
quã nichilueꝵ falsũ ue designet simplex nom̃. autu̾bũ. tñ de¬
finitũ ꝗd dã ꝓponit. ut ineo ꝙ ẽ hõ finitũ ꝗddã ẽ. ⁊ una spẽs.¬
intelligere. ipsas nichil ponens. Quocirca quãquã funta u̾ba.
uł nõa ꝑseuera. uł falsa eẽ ñ poss̃. nisi cũ aliis iunctasuit. tñ longi¬

Expanded text:
t, licet simplicia quoque et finita, homo scilicet atque currit, nihil verum falsumve significent; tamen haec infinita multo minus aliquid verum aut falsum demonstrant, non quod simplicia verum aliquid falsumve significent; idcirco dicimus infinitas dictiones simplicibus minus verum aut falsum monstrare. Sed quod quanquam nihil verum falsumve designet simplex nomen et verbum, tamen definitum quiddam proponit, ut in eo quod est homo finitum quiddam est et una speintelligere ipsas nihil ponens. Quocirca quanquam finita verba vel nomina per se vera vel falsa esse non possint nisi cum aliis juncta sint, t
Abbreviated transcription (Latin):
seseꝗ ⁊ asenullomꝰ discrepare. Disponant᷑ hequattuor.
Prior affõ infinita uni uersał quedicit oĩs hõ ẽ ñ uistus. sub
hac ei consentiens simplex uniu̾sał negõ. que ꝓponit nullus
hõ ustus ẽ. rursus in alta parte contra asfõem infinitã par¬
ticularis simplex asfõ. quȩdic̃ ẽ aliꝗs hõ iustus. ⁊ subhac par

Expanded text:
se sequi, et a se nullo modo discrepare. Disponantur enim hae quatuor, prior affirmatio infinita universalis quae dicit, omnis homo est non justus, sub hac ei consentiens simplex universalis negatio quae proponit, nullus homo justus est. Rursus in altera parte contra affirmationem infinitam, part
Abbreviated transcription (Latin):
tnp̃ d att ihe aut exetra illas ipsȩ scđm se erus. id nullã consequenũ
ad superiores qua exfinito subiecto constarent habere eas. quae infinitũ
subieotũ in ꝓpositionis ordine retinerens Postquã igitur enumerant
abdidit quae exutrisq infinitis constare uidentur: pos iquã igtu
has enumerauit : ait. alagis autẽ plures his. non erunt oppostus¬
nes en mnis enim oppositio quod supͣ iam dic tũ es ⁊ autex
uerisq finitis ei EPrAt est homo iustus non est. homo
ius tas ert Aut exfinito subiec to infinito p̃dicato ut esi

Expanded text:
ait. Hae autem extra illas ipsae secundum se erunt, id est nullam consequentiam ad superiores quae ex finito subjecto constarent, habere ait eas quae infinitum subjectum in propositionum ordine retinerent. Postquam igitur enumeravit et addidit quae ex utrisque infinitis constare viderentur. Postquam igitur has enumeravit, ait: Magis autem plures his non erunt oppositiones, omnis enim oppositio quod supra dictum est aut est ex utrisque finitis, ut est, homo justus, non est homo justus, aut ex
Abbreviated transcription (Latin):
Non ergo uniuersale aliquid significat om̃is determinãtio. ẜ potius qñ
uniũ sale nom̃ uniuers aliter p̃dicat᷑. atq ideo qͦtienꝰ in his negatiofit.
ad subiectũ potis nom̃ trahi oport& negationẽ ñ ad detͣminationẽ S̾ne
forte quis dubit& ut & iã in aliisꝗq ita fieri oportere oppositionesdicat.
in hiseñi q̃ subiectũ finitũ habent: cũ dicimꝰ om̃is homo currit. fic̾tra hanc
currit In his aut̃ q̃ ex infinito nomine subiecto fiunt. siue in affirmatione
siue innegatione. a subiecto nomine ñ ẽ sẽparata negatio Hoc aut̃ ita e̾t
facillima ratione cognoscit᷑ . side t̃minationes paulisꝑ auferant᷑. & in hnsꝓpo¬
sionib ex infinito nomine subiecto qͣst̃ indefinite speculatio fiat. Sit eni
affirmatio ĩdefinita ñ homocurrit igit᷑ c̃t᷑ hancerit negatio ñ homoñ currit

Expanded text:
 determinatio omnis, sed potius quod universale nomen universaliter praedicatur. Atque ideo quoties in his negatio fit, ad subjectum potius nomen trahi oportet negationem non ad determinationem, sed ne forte quis dubitet, ut etiam in aliis quoque ita fieri oportere oppositiones dicat. In his enim quae subjectum finitum habent, cum dicimus omnis homo currit, si contra hanc currit. In his autem quae ex infinito nomine subjecto fiunt, sive in affirmatione, sive in negatione a subjecto nomine non est separanda negatio. Hoc autem ita esse facillima ratione cognoscitur, si determinationes paulisper auferantur, et in his propositionibus ex infinito nomine subjecto quae sunt indefinitae speculatio fiat. Sit enim affirmatio indefinita, non homo currit. Contra hanc erit negatio, non homo non currit
Abbreviated transcription (Latin):
priuationẽ pͥuatoriȩ aũt sumt ħ modo: Est iniustꝰ homo. haȩc enĩ iusticia
ubiectũ puabit ⁊ rursus ñẽ iniustꝰ homo haȩc rursus iustitia subiectũ pͥuabit:
frgo cũ sint due affirmationes simplices. una affirmatiua una negatiua. & sint
aliȩ duȩ pͥuatoriȩ. ea qͦq una affirmatiua ⁊ una negatiua. nec ñ &dͥam alie sant¬
ifinite affirmatiua rursus. & negatiua. dico qm que ad modii se pͥuatorie ꝓposi¬
nones affirmatio scilic& ⁊ negatio. ad affirmationes. & negationes simplices habu¬
at᷑ sic̃ se habeb̃ &eĩa quȩ sunt ĩfinitȩ ad easdẽ ipsas simplices scilica scđm se

Expanded text:
oriae autem sunt hoc modo, est injustus homo, haec enim justitia subjectum privat, et rursus non est injustus homo, haec rursus injustitia subjectum privat. Ergo cum sint duae propositiones simplices, una affirmativa altera negativa, et sint aliae duae privatoriae, earum quoque una affirmativa, altera negativa, nec ninfinitae, affirmativa rursus et negativa, dico quoniam quemadmodum se privatoriae propositiones, affirmatio scilicet et negatio, ad affirmationes et negationes simplices habuerint, sic se habebunt et quae sunt infinitae ad easdem ipsas simplices, id est se
Abbreviated transcription (Latin):
Snitũ nom̃ habent in prȩdicatione. hȩ pͥuatoriis c̃sentiunt. illȩ uͦ ꝓpositioneꝰ
qȩ aut subiectũ habent ĩfinitũ. aut utraq ĩfinita. pͥuatoriis longe diũsa
unt .S. Beeͣ herminꝰ longe atoto ĩ tellectu & ratione senteniȩ discrepans. haꝰ
it̃ posuit quȩ auterutrisq infinitis aut exsubiceto fierent ĩfinito qd aũt cẽt
ones quȩ uͦ ñ : erponens nihil planũ fec̃ ⁊ sensus nihilo magis ante expo¬
mone hermini. qũa posterpositionẽ obscurus ẽ : Nosaũt porphrriũ se¬
quentes eiq doctissimo uiro c̃sentientes : haec dicimꝰ. quatuor ct̃ ꝓpositio¬
nes quarũ duȩ qͥđe exsinitis nominib st̃ duȩ uͦ ex infinitis nominib prȩdi¬
catis. Sunt aut exfinitis nominb hoc modo affirmatio ẽ iustꝰ homo negati
uredicatis ꝓpositiones inreliquo sermone infiniti uocabimꝰ. ut affirmatio in¬
sinita sit extra oppositionẽ. eaquȩ dic̃ ẽ ñ iustꝰ homo. negatio infin̾ta. eaquȩ

Expanded text:
toriis consentiunt. Illae vero propositiones quae aut subjectum habent infinitum, aut utraque infinita, privatoriis longe diversae sunt. Sed hic Herminus longe a toto intellectum et ratione sententiae discrepans has interposuit, quae aut ex utrisque infinitis, aut ex subjecto fierent infinito. Quod autem esones, quae vero non exponent nihil planum fecii, et sensus nihilo magis ante expositionem Hermini quam post expositionem obscurum est. Nos autem Porphyrium sequentes, eique doctissimo viro consentientes hoc dicimus, esse quatuor propositiones, quarum duae quidem ex finitis nominibus sunt, duae vero ex infinitis nominibus praedicatis. Sunt autem ex finitis nominibus hoc modo, affirmatio, est justus homo, negatio, praedicatis propositiones in reliquo sermone infinitas vocabimus, ut affirmatio infinita sit in hac expositione, ea quae dicit, est non justus homo
Abbreviated transcription (Latin):
sono iniustusiduia suns quidam iusti: Negations gͥ negationib
ancuilares definite. simul uerae esse possunt Et hoc est simile
insefuantis. in quib sicut affirmationes affirmationib ita quoq us
uactate angulares negationes negationibꝰ consentiunt fet sus
actotus hnasmde eseg dimiliter aut̃ inquit se haba ÷ idest simi

Expanded text:
homo non justus, quia sunt quidam justi, negationibus igitur negationes homo non justus, quia sunt quidam justi, negationibus igitur negationes angulares definitae simul verae esse possunt, et hoc est simile indefinitis, in quibus sicut affirmationes affirmationibus, ita quoque in veritate angulares negationes negationibus consentiunt. Sensus ergo totus hujusmodi est: Similiter autem, inquit, se habet, id est
Abbreviated transcription (Latin):
itionibꝰ indefinitȩ angulares uerȩ eẽ simul poterant in hs quȩ neqre
utiones definite negationibꝰ definitis. angulares angularib simul ueras
e ꝯtirigit. in his quȩ neq impossibiles sunt nec naturales. Negatio enĩ
implee particularis quȩ dicit. non omnis eł ⁊ homo iuiꝰ tus.
ptese   simul uera esse cum ea quȩ dicit. non omnis elu
pomo inius ⁊ .S.  Potes t enim fieri. ut quidam sitt usti.
quidam autem non sint iusti. Et in eo utraq uere sunt &u
mniaa quae dicit non omnis e⁊ homo ustus quia sunt quidam
uia poterunt eẽ aliqui iusti. Sed hȩc consentit infinitȩ negatio¬
miq aoticulari quaȩ dicit nort omnis est homo noniu quod nor
it naenumner tdicere non omnis est homo iniustus. quod non
onnis est homo nonnustus Quo circa & hae sibim& angu¬
omus simul uera esse possurTdam si quidam sunt iusti. qui¬
um iniuutue uerũ er ⁊ dicere quõ non omnis est homo uitntus.
auna suns  quidam iniusti : Rursus uerũ es ⁊ dicere non ominuꝰ

Expanded text:
tionibus indefinitae angulares verae simul esse poterant in his quae neque arum negationes definitas negationibus definitis, angulares angularibus simul veras esse contingit in his quae neque sunt impossibiles nec naturales. Negatio enim simplex particularis quae dicit, non omnis est homo justus, potest simul vera esse cum ea quae dicit, non omnis est homo injustus; potest enim fieri ut quidam sint justi, quidam autem non sint justi, et in eo utraeque verae sunt. Et ea quae dicit, non omnis est homo justus, quia sunt quidam quia poterant aliqui esse justi, sed haec consentit infinitae negationi particulari quae dicit, non omnis est homo non justus, idem est enim dicere non omnis est homo injustus, quod non omnis est homo non justus. Quocirca et hae sibimet angulares simul verae esse possunt, nam si quidam sunt justi, quidam injusti, verum est dicere quoniam non omnis est homo justus, quia sunt quidam injusti. Rursus verum est dicere, non omnis est
Abbreviated transcription (Latin):
aebaQuare cũ uera est uniũsalis affirmatio simplex quae dicit.
onnis est iustus homo: sine dubio falsa est ea qua̧ dieit. omnis es ⁊
uoniustus homo. Sed hac falsa. contradictio eiꝰ uera erit Uera
uetur es ⁊ ea quȩ negat dicens. non omnis e ⁊ non iustus homor
io circa hȩ duȩ ꝓpositiones angulares. uera aliqͦtiens inueriunturiqnno
us iustus homo : non omnis ÷ moniustus homo Contingit gͦ aliqnds
ueras eẽ sn non inquit omnino. Namsi a particulari negatione indeft¬
na poeuer modo Si enĩ uera est qm̃ non om̃is est noniustus homor
falso esa ea que dicit. omnis est non iustus homo uisEt hoei contrariȩ¬

Expanded text:
dicit, omnis est justus homo, sine dubio falsa est ea quae dicit, omnis est non justus homo. Sed haec falsa, contradictio ejus vera erit, vera est igitur ea quae negat dicens, non omnis est non justus homo. Quocirca hae duae propositiones angulares verae aliquoties inveniuntur, omnis est justus homo, non omnis est non justus homo; contingit ergo aliquando veras esse, sed non, inquit, omnino. Nam si a particulari negatione infi autem tali probatur modo. Si enim vera est, quoniam non omnis est non justus homo, falsa est ea quae dicit, omnis est non justus homo
Abbreviated transcription (Latin):
autẽ quae definitȩ sunt. simul uera eẽ non possuis. Contingit auten
aliquando. ut similit̃ angulares uera sint in his quae definitae sunt. quẽ¬
ad modũ & inindefinitis: Negationes enim negationibꝰ angulares definte
simul inueritate consentiuñs. ut in his quoq inueniebat᷑ qͦuas indefintas
supra descripsims Plenus ei⁊ igitur huimodi intelleet u Hlera¬
ius autẽ hoc aliter sic exponit. Similitꝰ inquit duas facient oppositio¬
nes quatu& ꝓpositiones. si fuerint dua simplices. dua infinitae: dete¬
minationes tamen adiec tȩ. Hoc aut̃ sic mons trat. ꝓ ponit prius si

Expanded text:
verae esse non possunt. Contingit autem aliquando ut similiter angulares verae sint in his quae diffinitae sunt, quemadmodum et indefinitis, negationes enim negationibus angulares definitae, simul in veritate consentiunt, ut in his quoque inveniebatur, quas indefinitas supra descripsimus. Plenus est igitur hujusmodi intellectus. Herminus autem hoc aliter sic exponit: Similiter, inquit, duas facient oppositiones quatuor propositiones si fuerint duae simplices, duae infinitae, determinatione tamen adjecta. Hoc autem si monstrat, proponet
Abbreviated transcription (Latin):
contrario modo opposita es ⁊ ei quae dicit omnis ei ⁊ iusts hon
uocirea etiã ea quae ꝓponit omnis es ł nonius ts homo: contro
⁊ opposita ei quȩ dicit: omnis ÷ iustus homo uoduat haec iiuoo altera
oroipo Qua ergo sunt opꝑositiones quẽ ad modum etiã in bab que sc
asinitae. lic& alio modo esseis opposite. tam̃ dua ęrant oppositiones

Expanded text:
i quae dicit, omnis est justus homo. Quocirca etiam ea quae dicit, omnis est non justus homo, contrariae erit opposita ei quae proponit, omnis est justus homo. Est igitur haec quoque altera oppositio; duae ergo sunt oppositiones, quemadmodum etiam in his quae sunt indefinitae, licet alio modo essent oppositae, tamen duae erant oppositiones,
Abbreviated transcription (Latin):
uut nom̃erit aut infinitũ nom̃: Etaut affirmatiue prȩdicande sunt
ut negatiue: Quo cirta. simpliceͥs nominis affirmatio & simplicis no¬
minis negatio: unac̃ oppositio. & duȩ ꝓpositiones: finitũ aũt . & in¬
nnitũ : hic ñ subiectũ ẜ sumit᷑ prȩdicatũ. ut in eo qđ ẽ. homo iustuꝰ ẽ.¬
ustus prȩdicat᷑ hoc aũt nom̃ erit. aut infinitũ nom̃: fiunt ergo ee his

Expanded text:
 aut affirmative praedicanda sunt, aut negative. Quocirca simplicis nominis affirmatio et simplicis nominis negatio, una est oppositio, et duae propositiones. Finitum autem et infinitum hic non subjectum, sed sumitur praedicatum, ut in eo quod est, homo justus est
Abbreviated transcription (Latin):
uit ex infinito nomine subiectũ est: aut ex simplici nomine. Exinfini
unbulat: Huius aũt quȩ exfinito & simplici ẽ: species sunt duȩ. quȩ¬
aut uniũsale nom̃ subicit ut homo ambulat: aut singulare iciesoit¬
tes ambulat: Quare iasit diuisio omniũ enunta cionũ smmplicium
ql e ordiuobus unmis consant. Alie sunt ex iysoarto noane subiec ho

Expanded text:
aut enim ex infinito nomine subjectum est, aut ex simplici et finito. Ex infaut enim ex infinito nomine subjectum est, aut ex simplici et finito. Ex infambulat. Hujus autem quae ex finito et simplici est, species sunt duae, quaut universale nomen subjicit, ut homo ambulat, aut singulare, ut Socrates ambulat. Quare ita fit divisio. Omnium enuntiationum simplicium, quae duobus terminis constant, aliae sunt ex infinito
Abbreviated transcription (Latin):
homo rationabilis est: Quo circa necesse ẽ aut uerbũ semꝑesse prȩdicatũ
ut quod sit consimile : ideꝙ in enuntiationibus posse: Quod uͦ subiec¬
uu esse aut omnino nom̃ ee: aut quod uice nominis funger&ur: Quo¬
urca illud maxime colligenđu ẽ: om̃e incategorica ꝓpositione subiec¬
aliud quod đa nom̃ introdureit. ut simplicit᷑ quiđ̃e. & posse nom̃ neẽt
infinitu. tam̃ nom̃ uocar&ur. id quod cũ negatiua particula ꝓfertur:
bm̃is aũt ꝓpositio ex nominis sub iectione: consistit Est autẽ cathe¬
qbrica ꝓpositio quȩ aliquid dealiquo predicat. uel negat. Et deꝗͦ
predicat quide: nom̃ est qm̃ꝙ in nomine infinitu &iam nom̃ dri
necesse ẽ semꝑ cathegorica ꝓpositione. aut nom̃ habere subiectũ. aut
llud quod r infinitũ. Infinitu uero nom̃ ẽ: quod ipse nunc in no
mine uocat Om̃is ergo ꝓpositio p̃dicatiua. induas diuidit᷑ species

Expanded text:
homo rationabilis est. Quocirca necesse est aut verbum semper esse praedicatum, homo rationabilis est. Quocirca necesse est aut verbum semper esse praedicatum, aut quod fit verbo consimile, idemque in enuntiationibus possit. Quod vero subjectum esset, aut omnino nomen esset, aut quod vice nominis fungeretur. Quocirca illud maxime colligendum est, omne in categorica propositione subjecaliud quoddam nomen introduxit, ut simpliciter quidem et per se nomen non esset, infinitum tamen nomen vocaretur, id quod cum negativa particula profertur. Omnis autem propositio ex nominis subjectione consistit. Est autem categorica propositio quae aliquid de aliquo praedicat vel negat, et de quo praedicat quidem nomen est. Quandoque in nomine infinitum etiam nomen dicitur, necesse est semper categoricam propositionem aut nomen habere subjectum, aut illud qu vocat. Omnis ergo propositio praedicativa in duas dividitur species:
Abbreviated transcription (Latin):
uo auit est dealiquo affirmatio significans aliquid. hoc aut ẽ uel
nom̃ uel in nominatu. unũ aũt oport&e esse . & deuno hoc quodẽ
Erit om̃is affirmatio. uel ex nomine. & uerbo. uel exinfinito nomine &
uerbo pr&er uerbũ aũt. nulla affirmatio. uel negatio est eñi. uel erit.
uel fuit ł fit uelquȩ cũꝙ alia huiusmodi uerba exhis sunt: quȩ sunt posi¬
: consignificat enĩ tẽpus. quare prima ẽ affirmatio & negatio: Est homo
non ẽ homo deinde est non homo non ẽ non homo: Rursus est om̃is
homo. non ẽ om̃is homo. est om̃is non homo. ñ est omnis non homo:¬
nsccundo ut arbitror libro prȩdiximus. omñe enuntiationẽ simplice
dẽ prȩdicatiua : ex subiecto & predicato consistere Quorũ semꝑ prę¬
dicatio aut uerbũ ess&e: aut quod ide poss&. tam qũa si uerbi dictio
poneret᷑ . Et eni cũdicimus homo ambulat: uerbũ ponit᷑ Cũ uero dici¬
mus. homo rationabilis. subaudiat᷑. hic ũbũ est. ut totus intellectus sit

Expanded text:
 AUTEM EST DE ALIQUO AFFIRMATIO SIGNIFICANS ALIQUID, HOC AUTEM EST VEL NOMEN VEL INNOMINABILE, UNUM AUTEM OPORTET ESSE ET DE UNO HOC QUOD EST erit omnis affirmatio et negatio, vel ex nomine et verbo, vel ex infinito nomine et verbo. Praeter verbum autem nulla affirmatio vel negatio est. Est enim vel erit, vel fuit, vel sit, vel quaecunque alia hujusmodi verba, ex his sunt quae sunt posita, consignificant enim tempus. Quare prima erit affirmatio et negatio, est homo, non est homo, deinde, est non homo, non est non homo. Rursus, est omnis homo, non est omnis homo, est omnis non homo, non est omnis non homosecundo ut arbitror libro praediximus omnem enuntiationem simplicem, id est, praedicativam ex subjecto et praedicato consistere. Quorum semper praedicatio aut verbum esset, aut quod idem posset, tanquam si verbi dictio poneretur, ut cum dicimus, homo ambulat, verbum ponitur; cum vero dicimus, homo rationalis, subaudiatur hic verbum est, ut totus intellectus sit
Abbreviated transcription (Latin):
opponit᷑ illa quȩ ꝓponit non omnis est iustus hõ. Hoc autem
idcirco qm̃ sibi contradictoriae oppositae sunt. uniuersalis afi¬
matio simplex &. particularis negatio simplex: Et hȩc esł quidem una
oppositio : Rursus contra eandẽ affirmationẽ simplicem quȩ dicit. omns
esł ius ⁊ s homo. opponitur uniuersalis affirmatio infinita quȩ dicit

Expanded text:
opponitur illa quae proponit, non omnis est justus homo. Hoc autem idcirco, quoniam sibi contradictoriae oppositae sunt universalis affirmatio simplex, et particularis negatio simplex, et est haec quidem una oppositio. Rursus contra eamdem affirmationem simplicem quae dicit, omnis est justus homo, opponitur universalis aff
Abbreviated transcription (Latin):
raĩs ad numerũ oppositionũ ⁊ ꝓpositionũ:. Nã sic̃ in his q̃ inse indefinitȩ st̃ &
indet̃minate. st̃ duȩ oppositiones : una simplicis negationis ⁊ simplicis affir¬
mationis. altera infinitȩ affirmationis ⁊ infinitȩ negationis. qͣtuor h ꝓpositio
es ꝗ. supͣ iã dictũ: ita qq̃ in his quȩ t̾minationẽ scd̃m uniũsalitatẽ particula¬
ritatẽq hũt qͣtuor fiunt ꝓpositiones. ⁊ oppositio duplex: Oppositio it una ẽ.
niũ sał affirmationis simplicis. ⁊ particularis negationis simplicis. ut ẽ om̃is
hõ iusts ÷. ñ om̃is hõ iustus ẽ. Etqͥdẽ hȩc una est oppositio. Alia uͦ infinitȩ
uniũ sał affirmationis. Ut ẽ om̃is hõ non iustꝰ ÷. ñ om̃is hõ ñ iustꝰ ẽ. Quare
enitꝰ inspexert̃ : ñ aiuis similit̃ soleas se habere de t̾minatae ꝓpositiones
ad numerũ oppositionũ ⁊ ꝓpositionũ. s Siã ad ꝯseqͣntiã. Nã quȩ ẽ ⁊ seqͣntia

Expanded text:
opositionum et oppositionum. Nam sicut in his quae infinitae sunt et indeterminatae duae sunt oppositiones, una simplicis negationis et simplicis affirmationis, altera infinitae affirmationis et infinitae negationis. Quatuor autem proposition iis quae determinationem secundum universalitatem particularitatemque habent, quatuor fiunt propositiones et oppositio duplex. Oppositio enim una est universalis affirmationis simplicis, et particularis negationis simplicis, ut est, omnis homo justus est, non omnis homo justus est, et haec est quidem una oppositio. Alia vero infinitae unpenitus inspexerint, non aiunt similiter solum se habere determinatas propositiones, ad numerum oppositionum et propositionum, sed etiam ad consequentiam, nam quae est consequentia
Abbreviated transcription (Latin):
repperireis. arbitratos fuisse librũ hc̃ aristotelis ut dignũ e̾e̾t exponi ñ posse.
multosq illis tẽporis uiros totã huiꝰ libri p̃terisse doctrinã. qđ in explicabilẽ
putarer̃s eẽ caliginẽ. bos ħ breuissime hc̃ locũ in pͥma editione p̃teriuimꝰ.

Expanded text:
repererunt, arbitratos fuisse librum hunc Aristotelis ut dignum esset, exponi omnino non posse, repererunt, arbitratos fuisse librum hunc Aristotelis ut dignum esset, exponi omnino non posse, multosque illo tempore viros totam hujus libri praeteriisse doctrinam, quod inexplicabilem putarent esse cali
Abbreviated transcription (Latin):
inegationẽ ut pͥuationes: Duȩ uͦ minime . iseq & enĩ affirmats ⁊ negañs duȩ simplices
sic̃ duȩ pͥuatoriȩ. Affirmatio nanq simplex. ab affirmatione pͥuatoria discrepat. &.
rurs negatio simplex anegatione pͥuatoria longe dissid&. atq discordat. Sꝰ hȩe ut
diximꝰ alexandri expositio ẽ pꝰ multas alias expositiones. ñ tam̃ repudianda. S̾ illa
superi&r uerior eẽ uidet᷑. qđ aris toteł ipse testat᷑. Ait it paulopꝰ. hȩc gͥ quẽ ad mͦdũ
in resolutoriis dictũ ẽ. sic st̃ disposita. Hanc it ꝯseq̃ntiã quã insuperiori expositione
nemoraui pͥuatoriarũ ⁊ infinitarũ ad simplices: in pͥmi libri priorũ resolutorioꝵ
quȩ Analitica greci uocans. fine disposuit. Dic̃ ħ poephiris fuisse qͦsdã sui tẽpo¬
ris qͥ hunc exponereĩs librũ . &. qm̃ abhermino uł aspasio uł alexandro expositio¬
nessingulas ꝓferentes. multa ⁊traria ⁊ expositionibꝰ male ab illis editis dissidentia

Expanded text:
minime. Neque enim ita affirmant et negant duae simplices, sicut duae privatoriae, affirmatio namque simplex ab affirmatione privatoria discrepat, et rursus negatio simplex a negatione privatoria longe dissidet atque discordat, sed haec ut diximus Alexandri expositio est post multas alias simplicior, non tamen repudianda, sed illa superior verior esse videtur, quod Arisim consequentiam quam supra in superiori expositione memoravi privatoriarum et infinitarum ad simplices in primi libri priorum resolutoriorum, quae ἀναλυτικὰ Graeci vocant, fine disposuit; dicit autem Porphyrius fuisse quosdam sui temporis, qui hunc exponerent locum, et quoniam ab Hermino vel Aspasio vel Alexandro expositiones singulas proferentes multa contraria, et in expositionibus male ab illis editis dissidentia
Abbreviated transcription (Latin):
qq̃ seqͥt᷑ negatiuã Illi ħ qͥ sũpsert̃ qm̃ sequeret᷑ priuatoria negatio simplicẽ af¬
firmationẽ.&. in eadẽ ꝯseq̃ntia discrepare. dixert̃ qđ simplex affirmatio ñ seque¬
ret᷑ infinitã negationẽ. ñ ita oportuit discrepantiã sumere. s magis siquẽ¬
ret᷑ simplicẽ affirmationẽ. tc̃ in consequentia discrepar& : Nunc ħ nulla
ẽ om̃ino discrepantia. atq in hac quidẽ parte nil om̃ino discrepans atq
discordais. Uideamꝰ nc̃ in altera parte. quã illi eẽ discrepantiã dicuis infini¬
tarũ conseq̃ntiȩ &. pͥuatoriarũ ad simplices. ut in ea quoq siquid uere
discrepant uideamus. Dict̃ it affirmationi quidẽ pͥuatoriȩ ꝗ̃ dic̃. est iniust̾
hõ: ꝯsentientẽ eẽ ⁊ c̃cordantẽ simplicẽ negatiuã q̃ dic̃ non ẽ iustꝰ hõ. Et¬

Expanded text:
i sumpserunt quoniam sequeretur privatoria negatio simplicem affirmationem, et in eadem consequentia discrepare dixerunt, quod simplex affirmatio non sequeretur infinitam negationem, non ita oportuit discrepantiam sumere, sed magis si quemretur simplicem affirmationem, tunc in consequentia discreparet, nunc autem nulla est omnino discrepantia. Atque in hac quidem parte nihil omnino discrepant atque discordant; videamus nunc in altera parte, quam illi esse discrepantiam dicunt infinitarum consequentiae et privatoriarum ad simplices, ut in ea quoque si quid vere discrepent, videamus. Dicunt enim affirmationi quidem privatoriae, quae dicit, est injustus homo, consentientem esse et concordantem simplicem negativam quae dic
Abbreviated transcription (Latin):
fieri affirmationẽ cũ ꝓponimꝰ omnis homocurrit : Hec eñiiã negatioẽ. Iua¬
eubicũq fuerit. ñcurrit. ł ñ laborat. ł ñ ambulat. ł ñ legit in omib negatio
sit in quib cũq infinitũ ũbũ p̃dicat᷑ Dubitabit aut̃ aliq̾s. ansicut ex infinito
facere affirmationẽ ñ potest. s sine dubio negationẽ facit. ita quoꝙ
anhec affirmatio sit ancerte negatio. tantundẽ ualens tã quam
sialiquis dicat omnis homo ñ est currens. Sed fucrt qui hoc cũ
exmultis aliis. tunc &xaliquo platonis syllogismo colligerent. &¬
quid exea re diffinirent. doctissimorũ uirox auctoritate
cognoscerent Exduobus cnĩ negatiuis. syllogismꝰ ficri ñ porest.
in quodã eñidialogo platohui modi interrogat fillogissius sensus iout

Expanded text:
ere affirmationem fieri cum proponimus omnis homo non currit, haec enim jam negatio est; quare ubicunque fuerit non currit, vel non laborat, vel non ambulat, vel non legit, in omnibus negatio fit, in quibuscunque infinitum verbo praedicatur. Dubitabit autem aliquis an sicut ex infinito facere affirmationem non potest, sed sine dub o negationem facit, ita quoquan haec affirmatio sit an certe negatio tantumdem valens tamquam si aliquis dicat, omnis homo non est currens. Sed fuerunt qui hoc cum ex multis aliis, tum ex aliquo Platonis syllogismo colligerent, ut quid ex ea re definirent, doctissimorum virorum auctoritate cognoscerent; ex duabus enim negativis syllogismus fieri non potest. In quod