comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
exclamasset. bene meritis insidiari. phylotas
recte inquit. quisquis es dicis. Itaq si insidiatus
sum penã ñ dep̃cor. et finẽ facio dicendi. Qm̃
ultima uerba grauia sunt uisa aurib Adducit᷑¬
deinde deinde ab his qui custodiebant eum Erat
inter duces manu strenuis bolon quidam pacis
artium et ciuilis habitus rudis uetus miles.
ab humili ordine ad eum gradum in quo tunc
erat ꝓmotus. Qui tacentib ceteris stolida auda¬
cia ferox admonere eos cępit. quotiens suis qͥsq
diuersoriis que occupassent ꝓturbatus e̾et. ut pur¬
gamenta seruoꝵ phy lothę reciperentur. eo unde
cõmilitones expulisset. Auro argentoq uehicula
eiꝰ onusta totis uicis stetisse. at ne in uiciniã qͥdẽ
diuersorii quẽꝗͣ cõmilitonũ receptũ. eẽ. s ꝑ dispo¬
sitos qͦs supra somniũ habebat om̃s ꝓcul religatos
ne femina illa murmurantiũ int̾ se silentio ue¬

Expanded text:
exclamasset: “Bene meritis non insidiari!” Philotas: exclamasset: “Bene meritis non insidiari!” Philotas: “Recte,” inquit, “quisquis es, dicis. Itaque si insidiatus sum, poenam non deprecor et finem facio dicendi, quoniam ultima verba gravia sunt visa auribus.” Abducitur deinde ab iis, qui custodiebant eum. Erat inter duces manu strenuus Bolon quidam, pacis artium et civilis habitus rudis, vetus miles, ab humili ordine ad eum gradum, in quo tunc erat, promotus: qui tacentibus ceteris stolida audacia ferox admonere eos coepit, quotiens suis quisque deversoriis, quae occupassent, proturbatus esset, ut purgamenta servorum Philotae reciperentur eo, unde commilitones expulissent. Auro argentoque vehicula eius onusta totis vicis stetisse, ac ne in viciniam quidem deversorii quemquam commilitonum receptum esse, sed per dispositos, quos supra somnum habebat, omnis procul relegatos, ne femina illa murmurantium inter se silentio ve
Abbreviated transcription (Latin):
Ergo kiñe pater et ꝓpt̾ me morieris. et mecũ ego
tibi uitã adimo. ego senectutẽ tuã extingo. Qiid
enim ine ꝓcreabas infelicẽ aduersantib diis: An
adolescentia mea miserior fit an senectus tua.
Ego in ipso robore ȩtatis eripior. tibi carnifex spm̃
adimet. Quẽ si fortuna expectare uoluisset. na¬
turȩ poscebat. Admonuit me patris inei mentio.
quã timide et cunctanter quȩ cebalinus detule¬
rat ad me indicare debuerim. P armenio enim
cum audisset uenenũ aphilippo medico regi pa¬
rari. deterrere eum uoluit epła scripta. quo minꝰ
medicamentum biberet. qͦd medicꝰ dare constitue¬
ret. Num creditum. ẽ. patri meo: Num ullam
auctoritatẽ. eiꝰ litterȩ habuerunt: Ego ipse quo¬
tiens quȩ audieram detuli. cum ludibrio cru¬
delitatis repulsus sum. Si et cum indicamus in¬
uisi. et cuni tacemus suspecti sumꝰ. quid facere
nos oportet: Cumq unus e circumstantiũ turba

Expanded text:
Ergo, carissime pater, et propter me morieris et mecum: ego Ergo, carissime pater, et propter me morieris et mecum: ego tibi vitam adimo, ego senectutem tuam extinguo. Quid enim me procreabas infelicem adversantibus diis? an,adulescentia mea miserior sit an senectus tua: ego in ipso robore aetatis eripior, tibi carnifex spiritum adimet, quem, si fortuna expectare voluisset, natura poscebat. Admonuit me patris mei mentio, quam timide et cunctanter, quae Cebalinus detulerat ad me, indicare debuerim. Parmenio enim, cum audisset venenum a Philippo medico regi parari, deterrere eum voluit epistula scripta, quo minus medicamentum biberet, quod medicus dare constitueret. Num creditum est patri meo? num ullam auctoritatem eius litterae habuerunt? Ego ipse quotiens, quae audieram, detuli et cum ludibrio credulitatis repulsus sum! Si et, cum indicamus, invisi et, cum tacemus, suspecti sumus, quid facere nos oportet?” Cumque unus e circumstantium turba
Abbreviated transcription (Latin):
eo qui se iouis filium crederet. fides amicitiȩ ue¬
ri consilii ꝑiculosa libertas. me decepistis. Uos que
sentiebã. ne reticerẽ impulistis. Scripsisse me hȩc
fateor regi. ñ de rege scripsisse. Non enĩ faciebam
inuidiã.s ꝓ eo timebã. Dignior mͥ alexander uide¬
batur. qui iouis stirpẽ tacitꝰ agnosceret. quã qui
predicatione iactaret. Sed qm̃ oraculi fides certa
est sit ds̃ causȩ meȩ testis. Retinete me in uinculis
dum consulitur ad modum archanum. et occul¬
latere patietur. Si certiora oraculis creditis eus
tormenta. ne hanc quidẽ exhibende uirtutis
fidẽ deprecor. Solent rei capitis adhibere uobis
parentes. Iuos frẽs. ego nuꝑ amisi. Patrẽ nec
ostendere possum nec inuocare audeo. cum et ipse
tanti criminis reus sit. Parum. ẽ. enuim tot mͦ
liberum parentẽ in unico filio ad quiescentẽ. eo
quoq orbari. nisi ip̃se in rogũ meum imponitur.

Expanded text:
eo, qui se Iovis filium crederet. Fides amicitiae, veeo, qui se Iovis filium crederet. Fides amicitiae, veri consilii periculosa libertas, vos me decepistis! vos, quae sentiebam, ne reticerem, inpulistis! Scripsisse me haec fateor regi, non de rege scripsisse. Non enim faciebam invidiam, sed pro eo timebam. Dignior mihi Alexander videbatur, qui Iovis stirpem tacitus agnosceret, quam qui praedicatione iactaret. Sed quoniam oraculi fides certa est, sit deus causae meae testis: retinete me in vinculis, dum consulitur Hammo, num arcanum et occullatere patietur. Si certiora oraculis creditis esse tormenta, ne hanc quidem exhibendae veritatis fidem deprecor. Solent rei capitis adhibere vobis parentes. Duos fratres ego nuper amisi, patrem nec ostendere possum nec invocare audeo, cum et ipse tanti criminis reus sit. Parnm est enim tot modo liberum parentem, in unico filio adquiescentem, eo quoque orbari, nisi ipse in rogum meum inponitur.
Abbreviated transcription (Latin):
Sub illiꝰ umbra phẏlotas latebã. qui regno macedo¬
num affecto ec quis ex uobis corruptus. ẽ. donis.
quẽ ducẽ quẽ prefectum impensiꝰ colui. Michi
quidẽ obicitur qͦd societatẽ patrii sermonis asꝑner.
qͦd macedonum mores fastidĩa. Sic ego imꝑio qͦd
dedignor immineo. Iam pridẽ natiuus ille sermo
cõmertio aliarum gentium exoleuit. Iam uictorib
quã uictis ꝑegrina lingua discenda. Non me¬
hercule ista me magis ledunt. ꝗͣ qͦd amynthas ꝑ¬
diccȩ filiꝰ insidiatꝰ. ẽ. regi. cum quo qͦd amicitia
fuerit mͥ ñ recuso defendere. Si frẽm regis ñ opor¬
tuit a nobis diligi. Sin autẽ in illo fortunę gradu
positũ etiam uenerari necesse erat. Utrũ queso qͦd
ñ diuinaui reus sum. an impioꝵ amicis insontib.
quoq moriendum. ẽ: Qđ si equũ. ẽ. cur tã diu
uiuo: Si iniustũ cur nunc demũ occidor : At enĩ
scripsi miserrime eoꝵ quib uiuendum e̾et sub

Expanded text:
sub illius umbra Philotas latebam, qui regnum Macedosub illius umbra Philotas latebam, qui regnum Macedonum adfecto! Ecquis e vobis corruptus est donis? Quem ducem, quem praefectum inpensius colui? Mihi quidem obicitur, quod societatem patrii sermonis asperner, quod Macedonum mores fastidiam. Sic ego imperio, quod dedignor, immineo! Iam pridem nativus ille sermo commercio aliarum gentium exolevit: tam victorious, quam victis peregrina lingua discenda est. Non, mehercule, ista me magis laedunt, quam quod Amyntas, Perdiccae filius, insidiatus est regi. Cum quo quod amicitia fuerit mihi, non recuso defendere, si fratrem regis non oportuit diligi a nobis. Sin autem in illo fortunae gradu positum etiam venerari necesse erat, utrum, quaeso, quod non divinavi, reus sum, an impiorum amicis insontibus quoque moriendum est? Quod si aequum est, cur tam diu vivo? si iniustum, cur nunc tamen occidor? At enim scripsi misereri me eorum, quibus vivendum esset sub
Abbreviated transcription (Latin):
nus iudicii exhibere poterat. impleturꝰ om̃s me¬
tu si cepisset audiri. Amartoris et scorti uirgio
inter poni aures meas infelix credidi. et fidem
eius suspectam habui. qͦd ñ ipse deferret. s fr̃ẽm
potius subornaret. liui ne negaret mandasse
se cebalino. et ego uiderer multis amicoꝵ regis
mimicitiarum creditis excepturũ fuisse. si inson¬
tes lacessissem: At enim dẏmnꝰ se occidit. Num
gͥ facturum eum diuinare potui: Minime. Ita qͦd
solum indicio fidẽ fecit. id mecum a cebalino inter¬
pellatꝰ sum. mouere ñ poterat. At hercules si consciꝰ
dẏmno tanti sceleris fuissem. biduo illo ꝓditos. eẽ.
nos dissimulare ũ debui. Cebalinꝰ ipse tollit de
medio. nulloq negotio potuit. Deniq post delatũ
indiciũ oꝑiturus erã. Cubiculũ regis intraui. fer¬
ro quidẽ cinctꝰ. Cur distuli facinꝰ: An sine dẏmno¬
ñ sum ausus : Ille gͥ pͥnceps conurationis fuit.

Expanded text:
nus indicii exhibere poterat, inpleturus omnes menus indicii exhibere poterat, inpleturus omnes metu, si coepisset audiri. Amatoris et scorti iurgio interponi aures meas credidi infelix et fidem eius suspectam habui, quod non ipse deferret, sed fratrem potius subornaret. Timui, ne negaret mandasse se Cebalino et ego viderer multis amicorum regim esse: quid inimicitiarum creditis excepturum fuisse, si insontes lacessissem? At enim Dymnus se occidit! Num igitur facturum eum divinare potui? Minime. Ita, quod solum indicio fidem fecit, id me, cum a Cebalino interpellate sum, movere non poterat. At heris cules, si conscius Dymno tanti sceleris fuissem, biduo illo, proditos esse nos, dissimulare non debui: Cebalinus ipse tolli de medio nulloque negotio potuit. Denique post delatum indicium, quod operturus eram, cubiculum regis solus intravi, ferro quidem cinctus. Cur distuli facinus? An sine Dymno non sum ausus? Ille igitur princeps coniurationis fuit!
Abbreviated transcription (Latin):
disti : hoc qualecumq. ẽ. confesso mͥ. ubicunq es
alexander remisisti. Dexterã tuam amplexꝰ. recon¬
ciliati pignus animi. coninuio quoq interfui. Si
credidisti mͥ absolutus sum. Si peꝑcisti dimissus.
Uel uidicium tuum serua. Quid hac ꝓxima nocte
qua digressus sum a mensa tua feci: Quod nouum
facinus ad te delatum. mutauit animum tuum:
Graui sopore ad quiescebã. cum me malis meis iudor¬
mientem. inimici uinciendo excitauerunt. Unde
et parricidȩ et ꝓditori. tam alti quies somni: Sce¬
lerati conscientia obstrepente. cum dormire non
possunt agitant eos furiȩ. ñ cogitato mͦ. sed etiam
consuminato parricidio. At michi securitatẽ pͥmũ
innocentia mea. Deinde tua dextera optulerat. Non
timui ne plus alienȩ crudelitati apud te liceret.
quã clementię tuȩ. Sed ñ te michi credidisse peni¬
teat res ad me deferebatur. qui ñ testem non prg¬

Expanded text:
disti? Hoc, qualecumque est, confesso mihi, ubicumque es, disti? Hoc, qualecumque est, confesso mihi, ubicumque es, Alexander, remisisti: dexteram tuam amplexus, reconciliati pignus animi, convivio quoque interfui. Si credidisti mihi, absolutus sum, si pepercisti, dimissus: vel iudicium tuum serva. Quid hac proxima nocte, qua digressus sum a mensa tua, feci? quod novum facinus delatum ad te mutavit animum tuum? Gravi sopore adquiescebam, cum me malis indormientem mei inimici vinciendo excitaverunt. Unde et parricidae et prodito tam alti quies somni? Scelerati conscientia obstrepente condormire non possunt: agitant eos Furiae non cogitato modo, nedum consummato parricidio. At mihi securitatem primum innocentia mea, deinde tua dextera ob tul erat: non timui, ne plus alienae crudelitati apud te liceret quam clementiae tuae. Sed ne te mihi credidisse paeniteat, res ad me deferebatur a puero, qui non testem, non pig
Abbreviated transcription (Latin):
conurationis caput me fecisse credit rex. Potuit
gͦ dẏmnꝰ eum preterire. quẽ insequebatur: Pre¬
sertim cum quererenti socios uel falso fuerĩ no¬
to facinore nom̃ meum preteriit. ut posset uideri
socio peꝑcisse. Nichomachus quem taciturum ar¬
chana de semet ipso credebat. confessis aliis nomi¬
natis me unum subtrahebat. Queso cõmilitones
si cebalinꝰ me ñ adisset. nichil me de coniuratis
scire uoluisset. num hodie dicerẽ causam. nullo
me nominante : Dymnus sane et uiueret adhuc
et uellet mͥ parcerent. Quid ceteri quid de se con¬
fitebuntur. me uidelicet subtrahent: Maligna. ẽ.
calamitas. et fere noxius cum suo supplicio crucie¬
tur. adquiescit alieno. Tot conscii. uec in eculeum
quidẽ impositi uerum fatebuntur. At qui nemo
parcit morituro. nec cuiꝗͣ moriturꝰ ut opinor. Ad
uerum crimen. et ad unum reuertendũ mnichi. ẽ.
Cur rem delatã ad te taciusti: Cur tam securꝰ au¬

Expanded text:
coniurationis caput me fuisse credit rex! Potuit coniurationis caput me fuisse credit rex! Potuit ergo Dymnus eum praeterire, quem sequebatur, praesertim cum quaerenti socios vel falso fuerim noto facinore nomen meum praeteriit, ut possit videri socio pepercisse: Nicomacho, quem taciturum arcana de semetipso credebat, confessus aliis nominatis me unum subtrahebat. Quaeso, commilitones, si Cebalinus me non adisset, nihil me de coniuratis scire voluisset, num hodie dicerem causam nullo me nominante? Dymnus sane ut vivat adhuc et velit mihi parcere, quid ceteri? Qui de se confitebuntur, me videlicet subtrahent! Maligna est calamitas, et fere noxius, cum suo supplicio crucietur, adquiescit alieno. Tot conscii ne in eculeum quidem inpositi verum fatebuntur? Atqui nemo parcit morituro nec cuiquam moriturus, ut opinor. Ad verum crimen et ad unum revertendum mihi est: cur rem delatam ad te tacuisti? cur tam securus au
Abbreviated transcription (Latin):
Atq ita contione excessit. Tum phylotas. Uerba
inquit innocenti repperire facile. ẽ. Modum
uerborum misero tenere difficile. ẽ. Itaq inter
optimã conscientiã et iniquissimã fortunã desti¬
tutus. ignoro et quomͦ animo meo et tempori
pareã. Ab est quidẽ optimus causȩ meę iudex.
qui cur me ipse audire noluerit. non me hercu¬
le excogito. cum illi utrĩq cognita causa. tam
dampnare me liceat. quã absoluere. non cognita
uͦ lib̾ari absente ñ possum. quia presente dãpna¬
tus sum. Sed quãꝗͣ uiucti hominis ñ suꝑuacua
solum. sed etiam minsa defensio. ẽ. qui iudicẽ
ñ docere uidetur s arguere. lam̃ ut cumq licet
me dicere meinet ipse ñ deserã nec comitã. ut
dãpnatus etiã mea sententia uidear. E quidem
cuius criminis reus sim ñ uideo. inter coniura¬
tos nemo me nominat. De me nichomacꝰ nichil
dix̃. Cebalinꝰ plusꝗͣ audierat scire ñ potuit. At qͥ

Expanded text:
Atque ita contione excessit. Tum Philotas: “Verba,” Atque ita contione excessit. Tum Philotas: “Verba,” inquit, “innocenti reperire facile est, modum verborum misero tenere difficile. Itaque inter optimam conscientiam et iniquissimam fortunam destitutus ignoro, quomodo et animo meo et tempori paream. Abest quidem optimus causae meae iudex: qui cur me ipse audire noluerit, non, mehercule, excogito, cum illi utrimque cognita causa tam damnare me liceat quam absolvere, non cognita vero liberari absenti non possum, qui a praesente damnatus sum. Sed quamquam vincti hominis non supervacua solum, sed etiam invisa defensio est, qui iudicem non docere videtur, sed arguere, tamen, utcumque licet me dicere, memet ipse non deseram nec committam, ut damnatus etiam mea sententia videar. Equidem, cuius criminis reus sim, non video: inter coniuratos nemo me nominat, de me Nicomachus nihil dixit, Cebalinus plus, quam audierat, scire non potuit. Atqui
Abbreviated transcription (Latin):
ter uidicari passurum se affirmans. Tum dicere
orsus phylotas. siue conscientia sceleris siue ꝑiculi
magnitudine amens. et attonitꝰ. ñ atcollere ocui¬
los ñ hiscere audebat. Lacrimis deiude manan¬
tib linquente animo. in eum a quo tenebatur
incubuit. Abstersoq amiculo. eiꝰ oculis. paulatĩ
recipiens sp̃m. ac uocẽ. dicturus uidebatur. lãq
rex intuens eum. macedones inquit de te iudi¬
caturi sunt. quero an patrio sermone sis apud
eos usurus. Tum phylotas. Preter macedouas
inquit pleriq adsunt qͦs facilius quȩ dicam
ꝑcepturos arbitror. si eadẽ lingua fuero usus.
qua tu egisti. Non ob aliud credo. quã ut oratio
tua intelligi posset a plurib. Tum rex. En quid
uidetis adeo etiam sermonis patrii phylotan
tedere. solus quippe fastidit eum discere. Sed
dicat sane. ut cumq ei cordi. ẽ. Dum memineritis
eque illum a nr̃o more quo a sermone abhorrere.

Expanded text:
ter iudicari passurum se adfirmans. Tum dicere ter iudicari passurum se adfirmans. Tum dicere iussus Philotas, sive conscientia sceleris sive periculi magnitudine amens et attonitus, non attollere oculus, non hiscere audebat. Lacrimis deinde manantibus, linquente animo in eum, a quo tenebatur, incubuit abstersisque amiculo eius oculis paulatim recipiens spiritum ac vocem dicturus videbatur. Iamque rex intuens eum: “Macedones,” inquit, “de te iudicaturi sunt: quaero, an patrio sermone sis apud eos usurus.” Tum Philotas: “Praeter Macedonas,” inquit, “plerique adsunt, quos facilius, quae dicam, pereepturos arbitror, si eadem lingua fuero usus, qua tu egisti, non ob aliud, credo, quam ut oratio tua intellegi posset a pluribus.” Tum rex: “Ecquid videtis adeo etiam sermonis patrii Philotan taedere? Solus quippe fastidit eum discere. Sed dicat sane, utcumque ei cordi est, dum memineritis aeque illum a nostro more quam sermone abhorrere.”
Abbreviated transcription (Latin):
fecerat. absens diceret causam. Itaq amyntas regius
pretor inclinatã ad miscd̃iam contionẽ. rursus
asꝑa in phẏlotan oratione cõmouit. Proditos eos
ẽẽ. barbaris. ueminẽ ad coniugẽ suam in patrĩa
et ad parentes fuisse rediturum. uelut truncũ
corpus dempto capite sine sp̃u sine nomine alie¬
na terra ludibrium hostis futuros. haud quaꝗͣ
ꝓsꝑe ipsius amynthȩ oratio grata regi fuit. qͦd
conuigũ qͦd patriȩ admonitos pigriores ad cete¬
ra munia exequenda fecisset. Tunc coenus quãꝗͣ
philotȩ sororem matrimonio secum cominixerat.
tam̃ acrius quã qͥsꝗͣ in phẏlotan inuectus. ẽ. par¬
ricidã. ẽẽ. regis. patriȩ exercitus clamitans saxũq
qͦd forte ante pedes iacebat eripuit. emisfurus
in eum ut pleriq crediderunt. tormentis subtra¬
here cupiens. Sed rex manum eiꝰ inhibuit. dicen¬
di prius causam debere fieri potestatẽ reo. nec ali¬

Expanded text:
fecerat, absens diceret causam. Itaque Amyntas, regius fecerat, absens diceret causam. Itaque Amyntas, regius praetor, inclinatam ad misericordiam contionem rursus aspera in Philotan oratione commovit: proditos eos esse barbaris: neminem ad coniugem suam in patriam et ad parentes suos esse rediturum, velut truncum corpus dempto capite sine spiritu, sine nomine aliena terra ludibrium hostis futuros. Haudquaquam pro spe ipsius Amyntae oratio grata regi fuit, quod coniugum, quod patriae admonitos pignores ad cetera munia exequenda fecisset. Tum Coenus, quamquam Philotae sororem matrimonio secum coniunxerat, tamen acrius quam quisquam in Philotan invectus est parricidam esse regis, patriae, exercitus clamitans saxumque, quod forte ante pedes iacebat, corripuit emissurus in eum, ut plerique crediderunt, tormentis subtrahere cupiens. Sed rex manum eius inhibuit dicendae prius causae debere fieri potestatem reo nec ali
Abbreviated transcription (Latin):
Quã feliciter in acie occidissem. potius hostis pre¬
da. quã ciuis uictima: N unc seruatus ex ꝑiculis
quȩ sola tumui. in hȩc incidi quȩ timere ñ debiuu.
Soletis idẽtidẽ a me milites petere ut saluti meę
parcã. Ipsi mͥ prestare potestis. qͦd suadetis ut
faciã. Ad ur̃as manꝰ. ad ur̃a arma confugio.
Inuitis uobis saluus. ee̾. nolo. uolentib ñ possũ
nͥ uindicor. Tum phẏlotan religatis post tergũ
manib ob soleto amiculo uelatum iussit induci.
Facile apparebat motos. e̾e̾. tam miserabili habi¬
ti ñ sine inuidia paulo ante conspecti. ducem
equitatus pridie uiderant. sciebant regis inter¬
fuisse conuiuio. repente ñ reum quidẽ. sed etiã
dampnatum immo uinctum intuebantur. Sub¬
ibat anmos parmenionis quoq tanti ducis tã
clari cus fortuna. Qui qͦmͦ duob filiis hectore
ac nicanore orbatus. cum eo quẽ calamitas reliquũ

Expanded text:
Quam feliciter in acie occidissem, potius hostis praeQuam feliciter in acie occidissem, potius hostis praeda quam civis victima! Nunc servatus ex periculis, quae sola timui, in haec incidi, quae timere non debui. Soletis identidem a me, milites, petere, ut saluti meae parcam. Ipsi mihi praestare potestis, quod suadetis, ut faciam. Ad vestras manus, ad vestra arma confugio: invitis vobis salvus esse nolo, volentibus non possum, nisi vindicor.” Tum Philotan religatis post tergum manibus obsoleto amiculo velatum iussit induci. Facile adparebat, motos esse tam miserabili habitu non sine invidia paulo ante conspecti. Ducem equitatus pridie viderant, sciebant regis interfuisse convivio : repente reum quidem, sed iam damnatum, immo vinctum intuebantur. Subibat animos Parmenionis quoque, tanti ducis, tam clari civis, fortuna, qui quo modo duobus filiis, Hectore ac Nicanore, orbatus cum eo, quem reliquum calamitas
Abbreviated transcription (Latin):
monis oraculo. substinuit rescribere mͥ. se quidẽ
gratulari. qͦd in numerum deorum receptis eẽm.
ceterum misereri eorum quib uiuendum eet
sub eo. qui modum hominuis excederet. hȩc sunt
etiã pͥdem animi alienati a me et inuidentis glẽ
animo meo pressi. Uidebar enim partẽ uiscerum
meoꝵ abrumꝑe. si iniquos tam magna contume¬
lia mͥ facerem uiliores. Sed iam ñ uerba punien¬
da sunt linguę. Temeritas ꝑuenit ad gladios.
hos si michi creditis. phylotas in me acuit. Si ipsi
admisit. Quo me conferam milites: Cui caput
meum credam: Equitatui optimȩ exercitus parti.
principib nobilissimȩ uiuentutis. unum p̃feci.
salutẽ. spẽ. uictoriã meã fidei eiꝰ. tutelęq cõmisi.
Patrẽ in idẽ fastigiũ in quo me ipsi posiustis ad¬
moui. Media qua nulla opulentior regio. ẽ. et
tot ciuium socioꝵq milia imꝑio eiꝰ. dicioniq
subieci. Un de presidium petierã. ꝑiculum extitit

Expanded text:
monis oraculo, sustinuit rescribere, mihi se quidem monis oraculo, sustinuit rescribere, mihi se quidem gratulari, quod in numerum deorum receptus essem, ceterum misereri eorum, quibus vivendum esset sub eo, qui modum hominis excederet. Haec sunt et iam pridem animi alienati a me et invidentis gloriae animo meo pressi. Videbar enim mihi partem viscerum meorum abrumpere, si, in quos tam magna contuleram viliores mihi facerem. Sed iam non verba punienda sunt: linguae temeritas pervenit ad gladios. Hos, si mihi creditis, Philotas in me acuit, si ipsi, admisit. Quo me conferam, milites? cui caput meum credam? Equitatui, optimae exercitus parti, principibus nobilissimae iuventutis, eum praefeci, salutem, spem, victoriam meam fidei eius tutelaeque commisi. Patrem in idem fastigium, in quo me ipsi posuistis, admovi, Mediam, qua nulla opulentior regio est, et tot civium sociorumque milia imperio eius dicionique subieci. Unde praesidium petieram, periculum extitit.
Abbreviated transcription (Latin):
lii ferentẽ. Namq summa eiꝰ hȩc erat. Primum ur̃i
curã agite. Deinde ur̃oꝵ. Sic enim que destina¬
uimꝰ efficiemus. Adiecitq rex sic eẽ. scriptã. ut
siue ad filios ꝑuenisset. a consciis posset intelligi.
siue intercepta ẽe̾t. falleret ignaros. At enim
dẏmnꝰ cum ceteros participes sceleris indicaret.
phylotã ñ nominauit. hoc quidẽ ñ illiꝰ iunocen¬
tiȩ s potentiȩ indicium. ẽ. qͦd sic ab iis timetur
etiã a quib ꝓdi potest. ut cum de se fateantur. illũ
tam̃ celent. Ceterum phẏlotan ipsius indicat uita
hic amyntȩ qui mͥ consobrinus fuit. et in macedo¬
nia capiti meo impias comparauit insidias. sociũ
se et conscium adiunxit. hic atchalo quo grauiorẽ
inimicum ñ habui. sororem suam in matrimoniũ
dedit. hic cum scripsissem et ꝓiure tam familiaris
usus atq amicitiȩ qualis sors edita ẽe̾t. iouis am¬

Expanded text:
lii praeferentem. Namque summa eius haec erat: “Primum vestri lii praeferentem. Namque summa eius haec erat: “Primum vestri curam agite, deinde vestrorum: sic enim, quae destinavimus, efficiemus.” Adiecitque rex sic esse scriptam, ut, sive ad filios pervenisset, a consciis posset intellegi, sive intercepta esset, falleret ignaros. “At enim Dymnus, cum ceteros participes sceleris indicaret, Philotan non nominavit! Hoc quidem illius non innocentiae, sed potentiae indicium est, quod sic ab iis timetur etiam, a quibus prodi potest, ut, cum de se fateantur, ilium tamen celent. Ceterum Philotan ipsius indicat vita. Hic Amyntae, qui mihi consobrinus fuit et in Macedonia capiti meo impias conparavit insidias, socium se et conscium adiunxit. Hic Attalo, quo graviorem inimicum non habui, sororem suam in matrimonium dedit. Hic, cum scripsissem ei pro iure tam familiaris usus atque amicitiae, qualis sors edita esset Iovis Ham
Abbreviated transcription (Latin):
tio excepta. ẽ. Tum rex. Qualis inquit gͦ animi
uobis uidetur qui huiꝰ rei delatum indicium.
id ipsum suppressit: Qđ ñ fuisse uanum dẏm¬
ni exitꝰ declarat. Incertã rẽ deferens. tormen¬
poris distulit exonerare se. ut eo ubi lauabar
irrumꝑet. Phylotas solus nichil timuit. nichil
credidit. Omagni animi uirum. Iste regis ꝑi¬
culo cõmoueretur. uultũ mutaret. radicem tan¬
tȩ rei sollicitꝰ audiret. Sub est nimirum silentio
facinꝰ. et auida spes regni p̃cipitẽ animum ad ulti¬
mum nefas impulit. Pater mediȩ preest. Ipse apud
multos copiarum duces meis p̃potens uirib maio¬
ra quã capit spirat. Orbitas quoq mea. qͦd sine
liberis sum sꝑnitur. Sed errat phylotas in uobis
liberos. parentes. consanguineos habeo. Uobis salius.
orbus. ẽẽ. ñ possum. E płam deinde parmenionis
interceptã quã ad filios nicanorẽ et phylotã scrip¬
serat recitat. haud sane indicium grauioris consi¬

Expanded text:
tio excepta est. Tum rex: “Qualis,” inquit, “ergo animi tio excepta est. Tum rex: “Qualis,” inquit, “ergo animi vobis videtur, qui huius rei delatum indicium ad ipsum suppressit? Quod non fuisse vanum Dymni exitus declarat. Incertam rem deferens tormenporis distulit exonerare se, ut eo, ubi lavabar, inrumperet: Philotas solus nihil timuit, nihil credidit. O magni animi virum! Iste regis periculo commoveretur, vultum mutaret, indicem tantae rei sollicitus audiret! Subest nimirum silentio facinus, et avida spes regni praecipitem animum ad ultimum nefas inpulit. Pater Mediae praeest: ipse apud multos copiarum duces meis praepotens viribus maiora, quam capit, spirat. Orbitas quoque mea, quod sine liberis sum, spernitur. Sed errat Philotas. In vobis liberos, parentes, consanguineos habeo: vobis salvis orbus esse non possum.” Epistulam deinde Parmenionis interceptam, quam ad filios Nicanorem et Philotan scripserat, recitat haud sane indicium gravioris consi
Abbreviated transcription (Latin):
maiorẽ in animis urĩs motũ excitabo. cum tan¬
ti sceleris auctores ostendero. quoꝵ mentionem
adhuc reformido. et tamꝗͣ salui. ẽẽ. possint.
nominib abstineo. Sed uincenda. ẽ. memoria
pristinȩ karitatis. et coniuratio impioꝵ cuuũ
detegenda. Quomͦ autẽ tantũ nefas sileam
Parmenio illa ętate. tot meis tot parentis mei
ducẽ se tanto sceleri p̃buit. Minister eiꝰ phylo¬
tas leucolaum et demetriũ et hunc dẏmnum
cuiꝰ corpus aspicitis ceterosq eiꝰdẽ amentiȩ in
caput meum subornauit. fremitꝰ undiq indig¬
nantium. querentiũq tota contione obstrepe¬
bat. qualis solet. eẽ. multitudinis. et maxime
militaris. ubi aut studio agitur aut ira. Hi¬
chomacꝰ deinde et metron. et cebalinꝰ ꝓducti
quȩ quisq detulerat exponunt. Hulliꝰ eoꝵ in¬
ditio phylotas imparticeps sceleris destinabat᷑.
Itaq indignatione expressa uox indicum silen¬

Expanded text:
“maiorem in animis vestris motum excitabo, cum tan“maiorem in animis vestris motum excitabo, cum tanti sceleris auctores ostendero! Quorum mentionem adhuc reformido et, tamquam salvi esse possint, nominibus abstineo. Sed vincenda est memoria pristinae caritatis et coniuratio impiorum civium detegenda. Quomodo autem tantum nefas sileam? Parmenio, illa aetate, tot meis, tot parentis mei ducem se sceleri tanto praebuit. Minister eius Philotas Peucolaum et Demetrium et nunc Dymnum, cuius corpus aspicitis, ceterosque eiusdem amentiae in caput meum subornavit.” Fremitus undique indignantium querentiumque tota contione obstrepebat, qualis solet esse multitudinis et maxime militaris, ubi aut studio agitur aut ira. Nicomachus deinde et Metron et Cebalinus producti, quae quisque detulerat, exponunt. Nullius eorum indicio Philotas ut particeps sceleris destinabatur. Itaque indignatione expressa vox invicem silen
Abbreviated transcription (Latin):
regrã. ł hẏlothan armigeri agmine suo tegebañ.
ne ante conspici posset a uulgo. quã rex adlocutꝰ
milites. e̾e̾t. De capitalib regib uetusto macedo¬
num mͦ inquirebat. exercitus in pace erat uulgi.
et nichil potestas regum ualebat. nisi prius ua¬
lusset auctoritas. Igitur dẏmni primum cada¬
uer infertur. plerisq quid parasset quoue casu
extinctꝰ. e̾e̾t ignaris. Rex deinde in contionẽ
ꝓcedit. uultu p̃ferens dolorem animi. Amicoꝵ
quoq mesticia. expectationẽ haud paruã ei fece¬
rat. Uiu rex demisso in terrã uultu. attonito
stupentiq similis stetit. Iandem recepto animo
pene inquit milites hominum. scelere uobis
ereptus sum. Deum ꝓuidentia. et miscđia ui¬
uo. Conspectꝰq urĩ uenerabilis cogit. ut uehemen¬
optine meritis referre adhuc grãm possem.
Interrupit orationẽ militum gemitꝰ. obortȩq
sunt om̃ib lacrimȩ. Tum rex. Quanto inquit

Expanded text:
regiam. Philotan armigeri agmine suo tegebant, regiam. Philotan armigeri agmine suo tegebant, ne ante conspici posset a vulgo, quam rex adlocutus milites esset. De capitalibus rebus vetusto Macedonum modo inquirebat reet nihil potestas regum valebat, nisi prius valuisset auctoritas. Igitur Dymni primum cadaver infertur plerisque, quid parasset quove casu extinctus esset, ignaris. Rex deinde in contionem procedit vultu praeferens dolorem animi. Amicorum quoque maestitia expectationem haud parvam rei fecerat. Diu rex demisso in terram vultu attonito stupentique similis stetit, tandem recepto animo: “Paene,” inquit, “milites, hominum scelere vobis ereptus sum: deum Providentia et misericordia vivo. Conspectusque vestri venerabilis coegit, ut vehemenoptime meritis referre adhuc gratiam posse.” Interrupit orationem militum gemitus, obortaeque sunt omnibus lacrimae. Tum rex: “Quanto,” inquit,
Abbreviated transcription (Latin):
aditus dispositi erant equites. itinera quoq
obsidere iussi. ne quis ad parmenionẽ qui tũ
mediȩ magnisq copiis p̃erat occultus euade¬
ret. Atharras autẽ cum trecentis armatis intra¬
uerat regiã. hinc dee̾e satellites tradunt. quoꝵ
singulos deni armigeri sequebantur. hi ad ali¬
os coniuratos comp̃hendendos distributi sunt.
Atharras cum trecentis ad phẏlotan missus. clau¬
sum aditum domꝰ moliebatur. quinquaginta
iuuenum ꝓmptissimis stipatꝰ. Nam ceteros cin¬
gere undiq domum usserat. ne occultu aditu
phylotas posset elabi. Illum siue securitate
animi. siue fatigatione resolutum sonnus op¬
presserat. Quẽ atharras torpentẽ adhuc occu¬
pat. Tandem ei sopore discusso. cum inicerent᷑
cathene. uicit inquit bonitatẽ tuã rex inimi
in regiã adducunt. Postero die. rex edix̃ ut om̃s
armati coirent. Sex milia fere militum uenerant.
preterea turba lixarum calonumq impleuerant

Expanded text:
aditus dispositi erant equites, itinera quoque aditus dispositi erant equites, itinera quoque obsidere iussi, ne quis ad Parmenionem, qui tum Mediae magnisque copiis praeerat, occultus evaderet. Atarrhias autem cum CCC armatis intraverat regiam: huic decem satellites adduntur, quorum singulos deni armigeri sequebantur. Hi ad alios coniuratos conprehendendos distributi sunt, Atarrhias cum trecentis ad Philotam missus clausum aditum domus moliebatur L iuvenum promptissimis stipatus : nam ceteros cingere undique domum iusserat, ne occulto aditu Philotas posset elabi. Ilium sive securitate animi sive fatigatione resolutum somnus oppresserat: quem Atarrhias torpentem adhuc occupat. Tandem ei sopore discusso cum inicerentur catenae: “Vicit,” inquit, “bonitatem tuam, rex, inimiin regiam adducunt. Postero die rex edixit, omnes armati coirent. VI milia fere militum venerant, praeterea turba lixarum calonumque inpleverant
Abbreviated transcription (Latin):
xisset biduum. tamꝗͣ indicio haberet fidem:
Dimittendum fuisse cebalinum si delationẽ eiꝰ dãp¬
nabat. in suo quẽq ꝑiculo magnum animum
habere. cum de salute regis timeretur credulos
ẽe. debere. una quoq deferentis ad mittere. Om̃s
gͥ questionẽ de eo ut participes sceleris indica¬
re cogeretur. habendã. eẽ. decernunt. R ex ad¬
monitos uti consiliũ silentio p̃merent. dimittit.
P ronuntiari deinde iter in posterum iubet. ne
qua noui initi consilii daretur nota. Inuitatꝰ
est etiã phẏlotas ad ultimas ipsi epulas. Et rex
ñ cenare mͦ sed etiã familiariter conloqui cum
eo quem dãpnauerat sustinuit. Scda deuide
uigilia luminib extinctis. cum paucis in regiã
coeunt. ephesthion et cratherꝰ. et coenuis. et eri¬
guus. hi ex amicis. Ex armigeris autẽ ꝑdiccas
et leonnatus. ꝑ hos imꝑatũ ut qui p̃torrum
excubabant. armati uigilarent. Iam ad om̃s

Expanded text:
xisset biduum, tamquam indicio haberet fidem? xisset biduum, tamquam indicio haberet fidem? Dimittendum fuisse Cebalinum, si delationem eius damnabat. In suo quemque periculo magnum animum habere: cum de salute regis timeretur, credulos esse debere, vana quoque deferentis admittere. Omnes igitur quaestionem de eo, ut participes sceleris indicare cogeretur, habendam esse decernunt. Rex admonitos, uti consilium silentio premerent, dimittit. Pronuntiari deinde iter in posterum iubet, ne qua noxiis initi consilii daretur nota. Invitatus est etiam Philotas ad ultimas ipsi epulas, et rex non cenare modo, sed etiam familiariter conloqui cum eo, quem damnaverat, sustinuit. Secunda deinde vigilia luminibus extinctis cum paucis in regiam coeunt Hephaestion et Crateras et Coenus et Erigyius, hi ex amicis, ex armigeris autem Perdiccas et Leonnatus. Per hos imperatum, ut qui ad praetorium excubabant, armati vigilarent. Iam ad omnes
Abbreviated transcription (Latin):
ad qͦs ꝑsequendos ituri sumꝰ. Latus a domesticis
hostib mini. hos si submoues. nichil metuo ab
externo. hȩc craterus. Nec ceteri dubitabant
quin coniurationis indiciũ suppressurus non
fuisset. nͥ auctor aut particeps. Quẽ enim prum
et bonȩ mentis ñ amicum mͦ. s ex ultima plebe
auditis quȩ ad eum delata erant. ñ ꝓtinꝰ ad regẽ
fuisse cursurum: Ne cebalini quidẽ exemplo. qͥ
ex frẽ cõꝑta ipsi nuntiasset parmenionis filium
p̃fectum equitatꝰ. omnium archanoꝵ regis arbi¬
trium simulasse. etiã ñ uacasse sermoni suo regẽ.
ne index alium int̾nuntium quereret. Nicho¬
macum religione quoq deum adstrictũ conscien¬
tiam suã exonerare ꝓperasset. phy lotan consũpto
ꝑ ludum iocumq pene toto die. grauatum. eẽ.
pauca uerba ꝑtinentia ad caput regis. tã longo
et forsitan suꝑuacuo inserere sermoni. At enĩ si ñ
credidisset talia deferentib pueris. cur gͥ extra¬

Expanded text:
ad quos persequendos ituri sumus: latus a domesticis ad quos persequendos ituri sumus: latus a domesticis hostibus muni. Hos si summoves, nihil metuo ab externo.” Haec Craterus. Nec ceteri dubitabant, quin coniurationis indicium suppressuras non fuisset nisi auctor aut particeps. Quem enim pium et bonae mentis, non amicum modo, sed ex ultima plebe, auditis, quae ad eum delata erant, non protinus ad regem fuisse cursurum? ne Cebalini quidem exemplo, qui ex fratre conperta ipsi nuntiasset, commopraefectum equitatus, omnium arcanorum regis arbitrum! Simulasse etiam, non vacasse sermoni suo regem, ne index alium internuntium quaereret. Nicomachum religione quoque deum adstrictum conscientiam suam exonerare properasse: Philotam consumpto per ludum iocumque paene toto die gravatum esse pauca verba pertinentia ad caput regis tam longo et forsitan supervacuo inserere sermoni. At eum non credidisse talia deferentibus pueris! Cur igitur extra
Abbreviated transcription (Latin):
issemts si phylote uelles ignoscere. patereris
potus ignorare eum quantum deberet tͥ. quã
usq ad mortis metum adductum cogeres sepiꝰ
de ꝑiculo suo quã de tuo cogitare beneficio. Ille
enim semꝑ insidiari tͥ poterit. tu ñ semꝑ phy¬
lotȩ poteris ignoscere. nec. ẽ. qͦd existimes eum
qui tantũ ausus. ẽ. uenia posse mutari. Scit
eos qui misericordiã consumpserunt. amplius
sꝑare ñ posse. At ego etiã si ipse uel peniten¬
tia uel beneficio tuo uictus quiescere uolet.
patrẽ eiꝰ parmenionẽ tanti ducẽ exercitꝰ. et inue¬
terata apud milites tuos auctoritate haud mul¬
tum infra magnitudinis tuȩ fastigiũ positum
seio ñ equo animo salutẽ filii sui dediturum
tibi. Quȩdã beneficia odimꝰ. Meruisse mortem
confiteri pudet. Suꝑ. ẽ. ut malit uideri inui¬
riã accepisse quã uitã. Proinde scio tͥ cum illis
de salute. ẽẽ.pugnandum. Satis hostium suꝑ. ẽ.

Expanded text:
issemus, si Philotae velles ignoscere, patereris issemus, si Philotae velles ignoscere, patereris potius ignorare eum, quantum deberet tibi, quam usque ad mortis metum adductum saepius de periculo suo quam de tuo cogitare beneficio. Ille enim semper insidiari tibi poterit, tu non semper Philotae poteris ignoscere. Nec est, quod existimes eum, qui tantum ausus est, venia posse mutari. Scit eos, qui misericordiam consumpserunt, amplius sperare non posse. At ego, etiam si ipse vel paenitentia vel beneficio tuo victus quiescere volet, patrem eius Parmenionem, tanti ducem exercitus et inveterata apud milites suos auctoritate haud multum infra magnitudinis tuae fastigium positum, scio non aequo animo salutem filii sui debiturum tibi. Quaedam beneficia odimus. Meruisse mortem confiteri pudet: superest, ut malit videri iniuriam accepisse quam vitam. Proinde scito tibi cum illis de salute esse pugnandum. Satis hostium superest,
Abbreviated transcription (Latin):
ut preteritã uitã potiꝰ quã culpã silentii tamen
ñ facti ullius intueretur. haud facile dixerim
crediderit ne ei rex an altius trã suppresserit.
dexterã reconciliatȩ grẽ pignus optulit. et con¬
temptum magis quam celatum indicium. ẽe̾
uideri. sibi dix̃. Aduocato tam̃ consilio amicoꝵ
cui tam̃ phẏlotas adhibitus ñ. ẽ. Nichomacum
introduci iubet. Is eadẽ quȩ detulerat ad regem
ordine exposuit. Erat cratherꝰ regi carꝰ in pau¬
cis. et eo phẏlote ob emulationẽ dignitatis ad¬
uersus. Neq ignorabat sepe alexandri aurib
nimia actione uirtutis atq oꝑe grauẽ fuisse. et
ob ea ñ quidẽ sceleris. s contumatiȩ tam̃. ee̾. sus¬
pectum. Non aliam p̃mendi inimici occasionẽ
aptiorẽ futurã ratꝰ. odio suę pietatis p̃ferens
speciẽ. Utinã inquit in pͥncipio quoq huius
cipio quoq huius rei nobiscum deliberasses. Suas¬

Expanded text:
ut praeteritam vitam potius quam culpam, silentii tamen, ut praeteritam vitam potius quam culpam, silentii tamen, non facti ullius, intueretur. Haud facile dixerim, credideritne ei rex an altius iram suppresserit: dexteram reconciliatae gratiae pignus obtulit et contemptum magis quam celatum indicium esse videri sibi dixit. Advocato tum consilio amicorum, cui tamen Philotas adhibitus non est, Nicomachum introduci iubet. Is eadem, quae detulerat frater ad regem, ordine exposuit. Erat Craterus regi carus in paucis et eo Philotae ob aemulationem dignitatis adversus neque ignorabat saepe Alexandri auribus nimia iactatione virtutis atque operae gravem fuisse et ob ea non quidem sceleris, sed contumaciae tamen esse suspectum. Non aliam premendi inimici occasionem aptiorem futuram ratus odio suo pietatis praeferens speciem: “Utinam,” inquit, “in principio quoque hucipio quoque huius rei nobiscum deliberasses! Suas
Abbreviated transcription (Latin):
Itaq edito gemitu uultuq conspectu regis auerso.
subinde conlapsus extinguitur. Rex phylota in¬
regiã uenire uisso. cebalinꝰ inquit ultimum sup¬
plicium meritꝰ. si in caput meum p̃paratas in¬
sidias biduo texisset. huiꝰ criminis phylotan reũ
constituit. ad quẽ ꝓtinus inditium detulisse se
affirmat. Quo ꝓpiore gradu amicitiȩ me con¬
tingis. hoc maius. ẽ. dissimulationis tuȩ facinꝰ.
Et egͥo cebalino maggis quã phylotȩ id conuenire
fateor. fauentẽ habes iudicem. si qͦd amitti ñ po¬
tuit. saltem negari potest. Ad hȩc phylotas
haud sane trepidus. si animus uultu estima¬
retur. cebalinum quidẽ scorti sermonẽ ad se de¬
tulisse. s ipsum tam leui auctori nichil credidisse
respondit. ueritum ne iurgium int̾ amatorem
et exoletum. ñ sine risu alioꝵ deculisset. Cum
dymnꝰ int̾emerit semet qualiacumq erant
ñ fuisse reticenda. Complexꝰq regẽ orare cȩpit.

Expanded text:
itaque edito gemitu vultuque a conspectu regis averso itaque edito gemitu vultuque a conspectu regis averso subinde conlapsus extinguitur. Rex Philota venire in regiam iusso: “Cebalinus,” inquit, “ultimum supplicium meritus, si in caput meum praeparatas insidias biduo texit: sed huius criminis Philotan reum substituit, ad quem protinus indicium detulisse se adfirmat. Quo propiore gradu amicitiae me contingis, hoc maius est dissimulationis tuae facinus, et ego Cebalino magis quam Philotae id convenire fateor. Faventem habes iudicem, si, quod admitti non oportuit, saltem purgari potest.” Ad haec Philotas haud sane trepidus, si animus vultu aestimaretur, Cebalinum quidem scorti sermonem ad se detulisse, sed ipsum tam levi auctore nihil credidisse respondit, veritum, ne iurgium inter amatorem et exoletum non sine risu aliorum detulisset: cum Dymnus semet interemerit, qualiacumque erant, non fuisse reticenda. Conplexusque regem orare coepit,
Abbreviated transcription (Latin):
intrat. Ibi cebalinꝰ gaudio elatꝰ. habeo te inquit
incoluinẽ. ex impioꝵ manib ereptum. Precon¬
tatꝰ deinde alexander quȩ uoscenda erant. ordine
cuncta cognoscit. Pursusq institit querere qͦitꝰ
dies. ee̾t. ex quo nichomacꝰ ad eum detulisset indi¬
cium. Atq illo fatente iã tercium. eẽ. existimans
haud incorrupta fide tanto post deferre quę
audierat. uinciri eum usserat. Ille clamitare
cȩpit. eodẽ temporis mom̃to quo audisset ad phy¬
an phẏlotan adisset an institisset ei ut ꝑuenirent
ad se. ꝑseuerante eo affirmare quȩ dixerat. manꝰ
ad cęlum tendens. manantib lacrimis. hanc sibi
gladio quo forte erat cinctꝰ grauit̾ se uulnerat.
Occursuq satellitum inhibitꝰ. ꝑfertur in regiam.
Quẽ intuens rex. qͦd inqͥt in te dẏmne cogitaui
nefas. ut tͥ macedonũ regno dignior phylotas
me quoq ipso uideret᷑ : Illum iã defecerat uox.

Expanded text:
intrat. Ibi Cebalinus gaudio elatus: “Habeo te,” inquit, intrat. Ibi Cebalinus gaudio elatus: “Habeo te,” inquit, “incolumem ex inpiorum manibus ereptum.” Percontatus deinde Alexander, quae noscenda erant, ordine cuncta cognoscit. Rursusque institit quaerere, quotus dies esset, ex quo Nicomachus ad eum detulisset indicium. Atque illo fatente iam tertium esse, existimans haud incorrupta fide tanto post deferre, quae audierat, vinciri eum iussit. At ille clamitare coepit eodem temporis momento, quo audisset, ad Phiidem quaerens, an Philotan adisset, an institisset ei, ut pervenirent ad se, perseverante eo adfirmare, quae dixerat, manus ad caelum tendens manantibus lacrimis hanc sibi agladio, quo forte erat cinctus, graviter se vulnerat occursuque satellitum inhibitus perfertur in regiam. Quem intuens rex: “Quod,” inquit, “in te, Dymne, tantum cogitavi nefas, ut tibi Macedonum regno dignior Philotas me quoque ipso videretur?” Ilium iam defecerat vox:
Abbreviated transcription (Latin):
regi iubet. Phylotas conlaudato eo ꝓtimis in¬
trat ad alexandrũ. multoq inuicẽ de aliis reb
sermone consũpto. nichil eoꝵ quȩ ex cebalino
cognouerat nuntiat. Sub uesꝑã eum ꝓdeuntem
in uestibulo regiȩ excipit iuuenis. an mandatum
ex secutꝰ foret requirens. Ille ñ uacasse sermoni
suo regẽ. causatus dicessit. Postero die cebalinus
uenienti in regiã presto. ẽ. intrantẽq ad monet
pridie cõmunicatȩ cum ipso rei. Ille curȩ sibi eẽ.
respondet. Ac ne tum quidẽ regi quȩ audierat
aꝑit. Cȩperat cebalino. ee̾. suspectus. Itaq ñ ultͣ
interpellandum ratꝰ nobili uiueni metron erat
ei nomen. suꝑ armamentariũ posito. qͦd scelis
pararetur indicat. Ille cebalino in armamenta¬
rio abscondito ꝓtinꝰ regi corpꝰ forte curanti. quid¬
ei index detulisset ostendit. Rex ad comp̃henden¬
dum dẏmuũ missis satellitib armamentariũ

Expanded text:
regi iubet. Philotas conlaudato eo protinus inregi iubet. Philotas conlaudato eo protinus intrat ad Alexandrum multoque invicem de aliis rebus sermone consumpto nihil eorum, quae ex Cebalino cognoverat, nuntiat. Sub vesperam eum prodeuntem in vestibulo regiae excipit iuvenis, an mandatum executus foret, requirens. Ille non vacasse sermoni suo regem causatus discessit. Postero die Cebalinus venienti in regiam praesto est intrantemque admonet pridie communicatae cum ipso rei. Ille curae sibi esse respondet: ac ne tum quidem regi, quae audierat, aperit. Coeperat Cebalino esse suspectus: itaque non ultra interpellandum ratus nobili iuveni — Metron erat ei nomen — super armamentarium posito, quod scelus pararetur, indicat. Ille Cebalino in armamentario abscondito protinus regi corpus forte curanti, quid index detulisset, ostendit. Rex ad conprehendendum Dynmum missis satellitibus armamentarium
Abbreviated transcription (Latin):
re. Sciscitari inde ꝑgit. cum quib tantȩ rei
sotietatẽ inisset. P lurimũ referre. quales uiri
tã memorabili oꝑi ad moturi manus e̾e̾nt. Ille
et amore et scelere malesanꝰ. simul grãs agit.
simul gratulatur. qͦd fortissimus uiuenũ ñ du¬
bitasset se adiungere demetrio corporis custodi
peuculao nicanori. Adicit his apoebetũ. ioceũ.
idioxenũ. arcepolim amyntã. Ab hoc sermone
dimissus nichomacꝰ. ad fratrẽ cebalino erat
nom̃. quȩ acceperat defert. Placet ipsum sub¬
sistere in tabernaculo. ne fi regiã intrasset.
ñ adsuetꝰ adire regẽ. coniurati ꝓditos se. ẽẽ.
resciscerent. Ipse cebalinꝰ ante uestibulũ regiȩ.
neq enĩ ꝓpriꝰ aditꝰ ei patebat. consistit operiens
tas parmenionis filiꝰ incertũ quã ob causam
subsisteret in regia. huic cebalinus ore confuso
magnȩ ꝑturbationis notas p̃ferens p̃se aꝑit. qͦ
ex fr̃e compererat. et sine dilatione nuntiari

Expanded text:
re. Sciscitari inde pergit, cum quibus tantae rei re. Sciscitari inde pergit, cum quibus tantae rei societatem inisset: plurimum referre, quales viri tam memorabili operi admoturi manus essent. Ille et amore et scelere male sanus simul gratias agit, simul gratulatur, quod fortissimis iuvenum non dubitasset se adiungere, Demetrio, corporis custodi, Peucolao, Nicanori: adicit his Aphobetum, Iolaum, Theoxenum, Archepolim, Amyntam. Ab hoc sermone dimissus Nicomochus ad fratrem — Cebalino erat nomen — quae acceperat, defert. Placet ipsum subsistere in tabernaculo, ne, si regiam 3о intrasset non adsuetus adire regem, coniurati proditos se esse resciscerent. Ipse Cebalinus ante vestibulum regiae — neque enim propius aditus ei patebat — consistit opperiens tas, Parmenionis filius — incertum quam ob causam — substiterat in regia: huic Cebalinas ore confuso magnae perturbationis notas prae se ferens aperit, quae ex fratre conpererat, et sine dilatione nuntiari
Abbreviated transcription (Latin):
et lacrimans orare primum ut particeps con¬
silii oꝑisq fieret. si id sustinere ñ posset. At ta¬
men ne ꝓderet se cuius gͦ ipsum beniuolentiȩ
preter alia hoc quoq haberet fortissimũ pignꝰ.
qͦd caput suum ꝑmisisset fidei adhuc in exꝑte.
Ad ultimum. auersari scelus ꝑseuerantẽ mortis
mnetu terret. ab illo capite coniuratos. pulcher¬
rimum facinꝰ. inchoaturos. Alias deinde effe¬
minatũ. et muliebriter timidum. alias ꝓditorẽ
amatoris appellans. Nunc ingentia ꝓmittens.
interdumq regnũ quoq uersabat animum.
tanto facinore ꝓcul abhorrentẽ. Strictum deui¬
de gladium. mͦ illiꝰ mͦ suo ad mouens iugulo.
supplex idẽ et infestꝰ expressit tandẽ. ut non
solum silentium. sed etiã asꝑam polliceret᷑. Nãq
abunde constantis animi et dignus qui pudicꝰ
eẽt. nichil ex pristina uoluntate mutauerat.
s captꝰ dẏmni amore simulabat nichil recusa¬

Expanded text:
et lacrimans orare primum, ut particeps conet lacrimans orare primum, ut particeps consilii operisque fieret: si id sustinere non posset, attamen ne proderet se, cuius erga ipsum benivolentiae praeter alia hoc quoque haberet fortissimum pignus, quod caput suum permisisset fidei adhuc inexpertae. Ad ultimum aversari scelus perseverantem mortis metu terret: ab illo capite coniuratos pulcherrimum facinus incohaturos. Alias deinde effeminatum et muliebriter timidum, alias proditorem amatoris appellans, nunc ingenua promittens, interdumque regnum quoque, versabat animum tanto facinore procul abhorrentem. Strictum deinde gladium modo illius, modo suo admovens iugulo, supplex idem et infestus, expressit tandem, ut non solum silentium, sed etiam operam polliceretur. Namque abunde constantis animi et dignus, qui pudicus esset, nihil ex pristina voluntate mutaverat, sed captum Dymni amore simulabat nihil recusa