comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
uãm respexit poeta dũ dice̾t uictũ ĩ felioem
tellꝰ lapidosaqz corna. dãt rami et uulsis pas¬
cũt radicib herbe. Tibi ꝯtra fatearis oport¬
⁊ nichil tali uictu dulciꝰ nchilq suauiꝰ si
tuis et nõ insanientis uulgi legib uiuas
Quid gͦ te crucias Si ad natitra tuã me¬
tiris ĩam pͥdem diues eras si ad ppłi plau¬
memmisti ꝙͣta cũ uoluptate reposco ꝙͦ rure
⁊uagabaris et nũc herbosis pratoꝵ thoris
accubans murm᷑ aque luctantis haurietas
nũc aꝑtis collib residens sb̃ĩectã plami¬
ciem libero metiebaris intuitu nũc in apͥ¬
ce uallis umbracłis dulci sopore correptꝰꝰ
optato silentio fruebaris nũꝙͣ otiosq me¬
te aliꝙͣ altũ semꝑ agitans/ et scłis iusis
conitantib nusꝙͣ solus deniq uirgiliani
seis exͦ qui regũ equabat opes aĩo seraq
reu̾tens Nocte domũ dapib mensas on̾li¬
bat meptis sub occasũ solis angustã de¬

Expanded text:
animum respexit poeta dum diceret: victum infelicem animum respexit poeta dum diceret: victum infelicem tellus lapidosaque corna dant rami, et vulsis pascunt radicibus herbe. Tibi contra fatearis oportet nichil tali victu dulcius nichilque suavius, si tuis et non insanientis vulgi legibus vivas. Quid ergo te crucias? Si ad naturam tuam te metiris, iampridem dives eras; si ad populi plauMeministi quanta cum voluptate reposto quondam rure vagabaris, et nunc herbosis pratorum thoris accubans murmur aque luctantis hauriebas, nunc apertis collibus residens subiectam planitiem libero metiebaris intuitu; nunc in aprice vallis umbraculo dulci sopore correptus optato silentio fruebaris; nunquam otiosus, mente aliquid altum semper agitans, et, solis Musis cornitantibus, nusquam solus? Denique virgiliani senis exemplo qui regum equabat opes animo, seraque revertens nocte domum, dapibus mensas onerabat inemptis sub occasum solis angustam do
Abbreviated transcription (Latin):
musaꝵ studiis rei familiaris curas int̾ẜo
ueꝵ id ago tam segnit᷑ ut euidentꝰ appeat
me coactũ ad ista descende̾ a Intlłigo ꝙͣ alte
in cor tuũ ista penetrarint quib extusacõ
querẽt᷑ amẽcie Cur aũt nõ eque satyricũ ills
pcordiis inhesit S quo diuicias het ꝓ tormẽta
ceactas Cum furor haud dubiꝰ cũ sit maĩ¬
festa frenesis ut locuplex moriaus egenti ui¬
ue̾ fato. Ciedo ꝙ p̾clarũ estimas pmpu̾iteis indu¬
mẽtis cbsitũ mori sepulchio iacere marmoreo
linq̃re successorib de opulenta heditate cer¬
tamẽ Alasq iõ quib ista ꝑant᷑ diuĩtias con¬
cupistis suꝑuacuus labor et si quid mͥ credit
m᷑sanꝰ Iam st ad comunẽ hõm respicis na¬
turã nosti eã paucis ẽẽ contentam Sui ad
ꝓpira cogitando reflect̾is iux natꝰ ẽ cui pau¬
ciora sufficent. nͥ publicꝰ eiror obstrepet ad
populares mores aĩl ad ip̃iꝰ forte qui loq̃ba ͦ

Expanded text:
Musarum studiis rei familiaris curas intersero; Musarum studiis rei familiaris curas intersero; verum id ago tam segniter ut evidenter appareat me coactum ad ista descendere. Intelligo quam alte in cor tuum ista penetrarint, quibus excusatio quereretur amentie. Cur autem non eque satyricum illud precordiis inheserit: sed quo divitias hec per tormenta coactas, cum furor haud dubius cum sit manifesta phrenesis, ut locuples moriaris egenti vivere fato? Credo quia preclarum extimas purpureis stratis obsitum mori, sepulcro iacere marmoreo, linquere successoribus de opulenta hereditate certamen. Illasque ideo, quibus ista parantur, divitias concupiscis. Supervacuus labor et, siquid michi credis, insanus. Iam si ad comunem hominum respicis naturam, nosti eam paucis esse contentam; sin ad propriam cogitando reflecteris, vix natus est cui pauciora sufficerent, nisi publicus error obstreperet. Ad populares mores vel ad ipsius forte, qui loquebatur,
Abbreviated transcription (Latin):
rit Seddic oro quor sũ hee sollicitudĩes et
exoedent᷑es aiz  cure quid nccͣe erat in tam
breuib uite spaciis tam longas spes ordiri
uite sũma breuis spẽ nos uetat inchoare
longã. legis sꝑ ista s negligis. Respondebiᷤᷤ
ut arbitror amnooꝵ te caritate ꝯpelli et pul¬
crũ errori nomen ĩueres Atqui dementia
ꝙͣta ẽ ut alri̾ sis amicꝰ t᷑ ip̃i bellũ ⁊ iumi¬
cicias indioẽ  Non sũ tam illiberalis et
quos suspiciã quos uen̾er. quos Amem quo ᷤᷤ
ue miẜear. Ex diu̾so aut nec ad eo liberãl
sũ ut ꝓe aĩoos me ꝑditũ eam haud hoc
dix̃im ꝓ uictu cotidiano p̾pare aliquid mẽs
optat᷑ Atq hoc studeo ut qm̃ horacii iaculis
nĩ petis horacianꝰ clipeꝰ tegat Sit bona
libror ⁊ ꝓuise frugis inaoniũ Copia ne
fluitem dubie spe pendulꝯ hore Et qr ꝓpo
nec cithara carentem et mltũ uereor uite plixi¬
oris insidias longe ĩ utrũq mͥ ip̃e ꝓuideo et

Expanded text:
rit. Sed dic oro: quorsum he solicitudines et rit. Sed dic oro: quorsum he solicitudines et exedentes animum cure? Quid necesse erat in tam brevibus vite spatiis tam longas spes ordiri? Vite summa brevis spem nos vetat inchoare longam. Legis semper ista, sed negligis. Respondebis, ut arbitror, amicorum te caritate compelli, et pulcrum errori nomen invenies. Atqui dementia quanta est, ut alteri sis amicus, tibi ipsi bellum et inimicitias indicere! Non sum tam illiberalis et quos suspiciam, quos venerer, quos amem, quos ve miserear. Ex diverso autem nec adeo liberalis sum, ut propter amicos me perditum eam. Haud hoc dixerim. Pro victu quotidiano preparare aliquid mens optat; atque hoc studeo ut quoniam Horatii iaculis me petis, horatianus clipeus tegat sit bona librorum et provise frugis in annum copia, ne fluitem dubie spe pendulus hore. Et quia nec cithara carentem, et multum vereor vite prolixioris insidias, longe in utrunque michi ipse provideo, et
Abbreviated transcription (Latin):
Se ip̃m sꝑne tũtissimũ est alios u̾o ꝑiclosis¬
simu at uanissimũ s ꝑgrediam᷑ ad reliqua
Scis quid te aliud auertit f Qͥcqͥd libu̾it
dicito mͦ ne acuses muidie a utina nõ tibi
magis suꝑbia ꝙͣ inuidia nocuiss Hoc eniz
cͣmen nr̃e iudide liber es/ s alia q̃dam dcura
sũ E Nulla n deiceps acusacoe turba¬
auduu a repente turbatꝰ et ꝓprie ꝓmissi¬
oms oblitꝰ es Iam muidie m̃tio nlla est¬
F ast Auaricie a quo cͥnie nestio an remo¬
cõr quisꝙͣ sit a multũ te iustificas s mͥ
crede non es abhac peste ut tibi iuderis
alienꝰ. f Rgo ne ab auaricie labe nõ imui¬
ns sũ a rie ab ãbicoe quidẽ f Age iam
urge ingemina acusatoris officiũ imple qͥd
iam nõui uulm̾s inflige̾ uelis expecto.
prop̾e quidẽ uĩtatis testiom accusacõm ⁊ oul¬
nꝰ appellasti ueꝵ ẽ enim illud satiricũ Acu¬
sator erit qui uero dix̾it nec minꝰ ⁊ conui¬
cũ illud iᵈ. es sequiũ amicͥos. iu̾tas odiũ pa¬

Expanded text:
Se ipsum spernere tutissimum est; alios vero periculosissimum atque vanissimum. Sed progrediamur ad reliqua. Scis quid te aliud avertit? Quicquid libuerit dicito, modo ne accuses invidie. . Utinam non tibi magis superbia quam invidia nocuisset. Hoc enim crimine me iudice liber es. Sed alia quedam dicturus sum. Nulla me deinceps accusatione turbaaudivi. Repente turbatus et proprie promissionis oblitus es! Iam invidie mentio nulla est! At avaritie, a quo crimine nescio an remotior quisquam sit. Multum te iustificas. Sed michi crede, non es ab hac peste, ut tibi videris, alienus. Ego ne ab avaritie labe non immunis sum? Ne ab ambitione quidem. Age, iam urge, ingemina, accusatoris officium imple; quid iam novi vulneris infligere velis expecto. Proprie quidem veritatis testimonium accusationem et vulnus appellasti. Verum est enim satyricum: accusator erit qui verum dixerit. Nec minus et comicum illud: obsequium amicos veritas odium pa
Abbreviated transcription (Latin):
re Suficiebat tua quiie usib ncciͣs si
tu ip̃e tͥ su fecisses nũc aut ipẽ quã pa¬
t̾is indigenciã peꝑisti tumlacore emm
opũ nccitate ac solicitudinẽ cumulare
iam tociens disputatũ est ut ampliorib
non egeat argum̃tes mirꝰ aĩa ⁊ mifanda
cecitas p̾clarissime nat᷑e ac celestis origi¬
nis huanũ ani celestib neglectis medi¬
tacõe inhiare trestrib Cogita queso a
diantis auri fulgor impediat quotiens
auaricie utis tractꝰ ab altissimis curi ᷤ
ad hec inferiora diu̾teris Nõne de celo in
t̃ras p̾cipitem corruisse reme diis siderib
in ꝓfũdissimã uoragrie demersũ te esse
cognoscis F Cognosto equid̃/ et dicinõ
gͦ totienis exꝑta nõ meruis / et tũ fu̾is
erettꝰ ad suꝑa nõ tenaciꝰ pedem figis.
cutit nccͣitas muitis auellor / nec enim
sine tã uet̾es poetas geminũ ꝑuasi colle
duobꝰ diis dedicasse suspicor s ut ab apol¬

Expanded text:
re. Sufficiebant tua quidem usibus necessariis, si re. Sufficiebant tua quidem usibus necessariis, si tu ipse tibi suffecisses; nunc autem ipse quam pateris indigentiam peperisti. Cumulationem enim opum necessitatem ac solicitudinem cumulare, iam totiens disputatum est, ut amplioribus non egeat argumentis. Mirus error et miseranda cecitas, preclarissime nature ac celestis originis humanum animum, celestibus neglectis, metallis inhiare terrestribus. Cogita, queso, adiantis auri fulgor impediat: quotiens uncis avaritie tractus ab altissimi scuris ad hec inferiora diverteris, nonne de celo in terras precipitem corruisse, et e mediis sideribus in profundissimam voraginem demersum te esse cognoscis? Cognosco equidem, et dici non ergo totiens experta non metuis? et cum fuens erectus ad supera, non tenacius pedem figis? cutit necessitas, invitus avellor. Nec enim sine causa veteres poetas geminum Parnassi collem duobus diis dedicasse suspicor, sed ut ab Apol
Abbreviated transcription (Latin):
transitoria curatis et̾na negligitis In eo
quid qdꝭ de semli pauꝑtate clipeũ q̃ris enori
inhesit credo tͥ uirgilianũ uᵈ atqr ĩõpis
metuens fornica senecte. Itaq illa tͥ uite
magistram delegisti excusabilior dicente
satriioo fugusq famẽq formiça tandẽ qͥdã
expauere magrã At si no totꝰ inforouie
magistlum abusti reꝑies nichil misiꝰ inc̾hil
amẽtiꝰ ꝙͣ semꝑ pauꝑiem pati neqñ pacia¬
ris/ Oes g. paupiem ne suadeo/ Eptare qͥ
minime tollerre sũmoꝑe si sic res hũas mis¬
oens fortuã coegit mediocritatem sane in
tuta te Reuoco qui ayũt sacis ẽ uite homi
panis et aqua nemo ad hec pauꝑ est intrai
q̃ quisquis de sideriũ suui clausit cũ ip̃o Ioue
d felicitate contendet nec modũ uite homi
fluuiũ cereremq constituo Sũt enim ut
magnifice sit aurib homi importuẽ pridem
odioseq siñẽ. Itaq ut infirmitati tue morã
geram exrranire naturã no doceo s frena¬

Expanded text:
dus est; transitoria curatis, eterna negligitis. In eo quidem quod de senili paupertate clipeum queris errori, inhesit, credo, tibi virgilianum illud atque inopis metuens formica senecte. Itaque illam tibi vite magistram delegisti, excusabilior dicente Satyrico: frigusque famemque formica tandem quidam expavere magistra. At si non totus in formice magisterium abiisti, reperies nichil miserius, nichil amentius quam semper pauperiem pati ne quando patiaris. Quid ergo? Pauperiem ne suadeo? Optare quidem minime; tolerare summo opere, si sic res humanas miscens fortuna coegerit. Mediocritatem sane in tuta te revoco qui aiunt: "Satis est vite hominum panis et aqua; nemo ad hec pauper est, intra que quisquis desiderium suum clausit, cum ipso Iove de felicitate contendet"; nec modum vite hominum "fluvium Cereremque" constituo. Sunt enim ut magnifice sic auribus hominum importune pridem odioseque sententie. Itaque, ut infirmitati tue morem geram, exinanire naturam non doceo, sed frena
Abbreviated transcription (Latin):
doopo ue modator ẽ aiꝰ nichil me arrogans
dixisse ipe mͥ testis ẽ a multo qd  ĩpor¬
debito magis actollẽ longeqz maluissemce¬
calcatis omib ex alieno ꝯtẽptu sr̃bissiẽ tͥ
clipeũ huilitatis assumẽs f ut noles acciꝑe

Expanded text:
orum ve moderator est animus, nichil me arrogans dixisse ipse michi testis est. Multo quidem impordebito magis attollere; longeque maluissem cecalcatis omnibus, ex alieno contemptu superbissime tibi clipe
Abbreviated transcription (Latin):
pͥdem desidi̾is m̃is finẽ c̃̾tũ ⁊ nͥ fallor mo¬
destissimũ ac int̾ ꝓcaces impndentesq scli
tũ udicat nũꝙͣ res sius noĩb uocat. at illã
si rite recolo sperne solebas f nũqrͣ mnͥ tre¬
de magis. preui non pluris facio quõ
de me uulgus existrmet ꝙͣ quid brutar
ꝙ tnt nisis ex coetaneis meis quẽ etonio¬
uerm modestiora concupiut nemo difici n
as rimcmpita ꝓuentus ẽ Sũmũ nenpe nũ¬
ꝙͣ in socũ exoptasse testis hecuas som it

Expanded text:
pridem desideriis meis finem certum et, nisi fallor, mopridem desideriis meis finem certum et, nisi fallor, modestissimum; at inter procaces impudentesque seculi tum iudicat, nunquam res suis nominibus vocat? At illam, si rite recolo, spernere solebas. Nunquam, michi crede, magis sprevi; non pluris facio quid de me vulgus extimet, quam quid brutorum  nullus ex coetaneis meis, quem ego noverim, modestiora concupiverit, nemo difficilius ad concupita provectus est. Summum nempe nunquam me locum exoptasse, testis hec nost
Abbreviated transcription (Latin):
et Eminteseg sequitur. BBene robistũ agt
mortales si non in eytrema eiecti de tem mltu
pootue ludibriis tantũ mediocria ꝑtusistesis
remedis suiturrendũ est quib in pne eget
nimme mediocri lesu asꝑitate fortũe Ss
hot est ꝙ uos in has p̃cipitat exũpnas ꝓpẽ
quis sortis oblitꝰ supremũ mẽte lotũi. acti¬
pat qͥuẽ qm̃ ut diyi neq̃ant oñs app̾hiendẽ
elusis conatibus subut indignaco. ꝙ si sũmi
boribus euectos uidima ⁊ rotoꝵ more luoro
ius facilem excitũ exetiantes qued rsi
roꝑientia ꝑ suasũ est om̃er statꝰ altis mila¬
uorosa atq sollicita ⁊ ꝓrsus miẜ ablẽ eẽ
sortima sta fit ue nlla q̃rimonis gradꝰ uacz
dũ ⁊ optata consecuti ⁊ repulsi iustam lamĩe¬
tandi cam̃ pro se ferũt Illi se deceptor. ln se
negletos estinãt. Sequere gͥ Senece con¬
silũ: Cum aspexeris quot᷑ te añcedat o¬
Et ut eodem loco ait idem fue constitue quẽ
tnͣsire nõ possis quidem si uelis f. Constitu

Expanded text:
em secundus sequitur? Bene vobiscum agitur, mortales, si non in extrema reiecti, de tam multis fortune ludibriis tantum mediocria pertulistis:remediis succurrendum est, quibus in presens eges minime, mediocri lesus asperitate fortune. Sed hoc est quod vos in has precipitat erumnas: proprie quilibet sortis oblitus supremum mente locum agitat, quem quoniam, ut dixi, nequeunt omnes apprehendere, elusis conatibus subit indignatio. Quodsi summi boribus evectos vidimus et votorum mox suorum nimis facilem exitum exsecrantes. Quod, etsi laboriosam atque solicitam et prorsus miserabilem esse fortunam. Ita fit ut nullus querimoniis gradus vacet, dum et optata consecuti et repulsi iustam lamentandi causam pre se ferunt: illi se deceptos hi se neglectos extimant. Sequere igitur Senece consilium: "Cum aspexeris quot te antecedant, coet ut eodem loco ait idem: "finem constitue, quem transire ne possis quidem si velis". Constitui
Abbreviated transcription (Latin):
equidem nͣ cui ds dedi̾t ẽẽ nõ põt. Abeo gͥ
munꝰ hoc in pͥmis hũilr ⁊ sepe cũ lac̾ͥmis
postulandũ est Solet ille que rite postũtur nõ
negare f ffeti tã sepe ut pene iam sibi mo¬
sebrie semꝑ atd soci uentĩs cupiditatib res¬
uasti semꝑ nn longũ preces extendisti exp¬
tus soquor. hoc et m̃ contugit᷑ dicebam da
in catitotem s noli .mͦ. di ffer paululũ stati
ueniet tpõs urrencior ad hoc etas suis eat
semitꝭ suis utaͣ legib turpiꝰ ad nuuienilia
ista redixtur tũc sibi abeũdũ eritcũ et
mina ad hec hĩlis decursu tpro ft̃o fuo es¬

Expanded text:
equidem, nisi cui Deus dederit, esse non potest. Ab Eo igitur equidem, nisi cui Deus dederit, esse non potest. Ab Eo igitur munus hoc in primis humiliter et sepe cum lacrimis postulandum est. Solet ille que rite poscuntur non negare. Feci tam sepe ut pene iam sibi mosobrie. Semper aliquid loci venturis cupiditatibus reservasti; semper in longum preces extendisti. Expertus loquor; hoc et michi contigit. Dicebam: – Da michi castitatem, sed noli modo; differ paululum. Statim veniet tempus; virentior adhuc etas suis eat semitis, suis utatur legibus. Turpius ad iuvenilia ista rediretur; tunc egitur abeundum erit cum et minus ad hec habilis decursu temporum
Abbreviated transcription (Latin):
in Tusculano plato inꝙͣ et si racõnẽ ulłã
afferret uide ꝯuid hoi tribuo ip̃ã Autteͣ in
franget michi aũt sepe diuinũ illud inge¬
niũ cogitante miuriosũ uide̾tur sicũ duce
suũ a nologistam faciat pithagoreũ uulgꝰ
reddende rõi foret cbnoxiꝰ pło. S ne a
a deo ⁊ auttaͬs ⁊ racõ et exꝑien  cõmẽdauit
ut nichil ueriꝰ nchilq sanctiꝰ dici posse
non dubitem: Ita emim int̾dũ deo manũ
porrigente surrexi ut incredibili quadã
et ĩmensa cũ dulcedine quid mͥ tũt ꝓdess
quid ue antea notuiss agnoste̾m ⁊ nũt m̃o
ponde mantiquas miẜias relapsa. quĩd me
iteꝵ ꝑdiderit cũ amarissimo gustu mentis ex¬
pior quod idcireo retuli ne forte mnareris
muror equidem laborib enĩ tuis int̾fui ẽt
cadentem et resurgentem iuidi et nũc ꝓsttu
miẜatꝰ opem ferre disposui F Grãs ago tã
imiẜicordis afectus Quid aũt oꝑis suꝑ est
huae a Nichil at diuine płimũ Contines

Expanded text:
tsi rationem nullam afferret vide quid homini tribuo, ipsa autoritate me frangeret". Michi autem sepe divinum illud ingenium cogitanti, iniuriosum videretur si, cum ducem suum "analogistam" faciat pithagoreum vulgus, reddende rationi foret obnoxius Plato. Sed, ne a adeo et autoritas et ratio et experientia commendant, ut nichil verius nichilque sanctius dici posse non dubitem. Ita enim interdum, Deo manum porrigente, surrexi ut incredibili quadam et immensa cum dulcedine quid michi tunc prodesset, quid ve antea nocuisset, agnoscerem; et nunc meo pondere in antiquas miserias relapsus, quid me iterum perdiderit cum amarissimo gustu mentis experior. Quod idcirco retuli, ne forte mirareris miror equidem! Laboribus enim tuis interfui et cadentem et resurgentem vidi, et nunc prostratum miseratus opem ferre disposui. Gratias ago tam misericordis affectus. Quid autem opis superest humane? Nichil, at divine plurimum. Continens
Abbreviated transcription (Latin):
mu̾ta pastũt aiancia et nest̾iũt cadut
ĩpotentem arbitrii apetitꝰ eohiber nel¬
cũi quid ꝙͣtũ ne sibi expediat quis cibo
potuiq iodꝰ ignorante. cui almĩta
corꝑis cet̾is aĩantib ĩ aꝑto poĩta mlto
Labore conqͥrenda sũt que sop̃uꝰ inflat
cibus distendit / potꝰ p̾cipitat uigilie ex¬
tenuãt fames ꝯtrahit. sitis are̾fatit
deplorantem et pñtib sul et pͣt̾itis᷑ Et
futĩs anxiũ suꝑbientẽ int̾ mẜias suas
et fragilitat sibi astiũ uilissmus uermi¬
bus imparem uite breuis etatis ario¬
que fati ĩeuitabilis ac mule qmb mor¬
tis expoitũ  Q oac̾uasti mistiae esem¬
tas. al egestates / ut pene ia me horem
natũ qsse peĩteat a Inhac tantat honi
mbecisitate tantaq penuria ttisie oe¬
piam ac potenciã auspicarib q̃ millis ce

Expanded text:
muta pascunt animalia et vestiunt; caduci muta pascunt animalia et vestiunt; caduci impotentem arbitrii, appetitus cohibere nescium; quid quantum ve sibi expediat, quis cibo potuique modus ignorantem; cui alimenta corporis, ceteris animalibus in aperto posita, multo labore conquerenda sunt; quem somnus inflat, cibus distendit, potus precipitat, vigilie extenuant, fames contrahit, sitis arefacit; deplorantem et presentibus simul et preteritis et futuris anxium; superbientem inter miserias suas et fragilitatis sibi conscium; vilissimis vermibus imparem, vite brevis, etatis ambigue, fati inevitabilis, ac mille generibus mortis expositum. Coacervasti miserias infinitas atque egestates, ut pene iam me hominem natum esse peniteat. In hac tanta hominum imbecillitate tantaque penuria, tu tibi copiam ac potentiam auspicaris, que nullis Ce
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙ tp̃s tam iiq partiaris inditgnor uni¬
uersam enim etatem tuã honestiꝰ olim
curis destinau̾as siꝙͣd in aluis coattus
expend̾ es id tp̃s ꝑditũ iudicabas nũc
ui tm̃ honestati tͥbuis ꝙͣtũ tibi reliquũ
fecit auaricie studiũ quis nõ ad etatem
ꝓuectiorem ꝑueĩsse cupiat q̃ sit ꝯsilia
Hoñ alt̾nat sz quis erit fuis aut quis
modͥ p̃fige tͥ metã ad quã cũ ꝑuen̾is
subsistat᷑ et aliquo respires Ecis iced̃
huas ore platu oratłi uim hr̃e. Semꝑ a
uarꝰ eget ẽtũ uoto pete finẽ Quis
ãt cupiditatib tuis erit fis f nec
ete nec hundare nec p̃eẽ nec sbeẽ
ałiis finis ẽ m̃ꝯ a hũcũtatẽ exuas
oport ri deꝰ fias. ut tͥ non egere con¬
tingat. An ignoras ex tũctit aĩantibꝰ
egentiss mũ esse hoieze ^iudierã sepissiẽ
s integrari memoriã uelim a cispice
nudut̃ ⁊ informẽ int̾ uagitꝰ ⁊ lacrimas
nastente exiguo lacte solandũ tremuliẽ
at reptantem oꝑis indigũ aliene qũs

Expanded text:
quod tempus tam inique partiaris indignor. Universam enim etatem tuam honestis olim curis destinaveras; sic, quid in aliis coactus expenderes, id tempus perditum iudicabas; nunc vero tantum honestati tribuis, quantum tibi reliquum fecit avaritie studium. Quis non ad etatem provectiorem pervenisse cupiat, que sic consilia hominum alternat? Sed quis erit finis aut quis modus? Prefige tibi metam, ad quam cum perveneris subsistes et aliquando respires. Scis illud humano ore prolatum oraculi vim habere: semper avarus eget; certum voto pete finem. Quis autem cupiditatibus tuis erit finis? Nec egere, nec abundare: nec preesse nec subesse aliis, finis est meus. Humanitatem exuas oportet et deus fias, ut tibi non egere contingat. An ignoras ex cuntis animalibus egentissimum esse hominem? Audieram sepissime, sed integrari memoriam velim. Aspice nudum et informem inter vagitus et lacrimas nascentem, exiguo lacte solandum, tremulum atque reptantem, opis indigum aliene, quem
Abbreviated transcription (Latin):
unũ sumptuz. a pħis consili¬
ul urbanã miãsine aliã qual
nature moribꝰ ꝙz suis. com¬
pans norit quisq quid suũ
sit. Ꝙ si ingredientib sic
utile quanto progresẜͤ ntili¬
us quiba suꝑ eligendi labo¬
rem extir paude eciam uet̾is
radicate q sine labor ẽ

Expanded text:
unum sumptum a philosophis consiliunum sumptum a philosophis consilivel urbanam vitam, sive aliam quamlibet nature moribusque suis comparans, norit quisque quid suum sit. Quod si ingredientibus est utile, quanto progressis utilius, quibus super eligendi laborem, extirpande etiam veteris radicateque sententie labor e
Abbreviated transcription (Latin):
gracias agat Et ciu sustrior
sors fuit pla neoci est postqͣr
tamen apur otłos cepit et ꝙ¬
dubiũ tter agat intelligere oĩ
studio incumbat adolescencie.
demũ et enrres ul insenectute
coragere menimit q terẽtia¬
in senis in adelphis / qui nu¬
tande sibi extremũ ite con/¬
sultor ydoneꝯ simul et delet/¬
cabit / et proderit dificile ne
quod salubre cognoscit
iquid fiat sate bñ plato
ait bt̃m cui in seuectute contĩ¬
⁊geret / ut sapienciã ueras¬
q oppones assequi possit
In onũ quidm ordmande ⁊¬
aritandeꝙ ince ꝯsilio illud
in pͥmis añ occulos habendũ
ut non concuspistencia ma¬
teneamq/ non q̃ speciosiss ima
uscbitur ẜ q̃ aptissii a no¬
bis erit ubi max ie reccũ
iseuerum sui ip̃is extima¬
torem ac censorem exhigo
ne occuloꝵ aut auriũ no¬
luptate decepta aberret. qͦd
quibusda arcidissestio qui dñ
mirantur alios inmemores
sin acq aliena temptantes ridẽ¬
di mar̾iam ppło ꝓ̾bueruut hoc

Expanded text:
gratias agat. At cui sinisterior gratias agat. At cui sinisterior sors fuit plus negotii est; postquam tamen aperire oculos cepit, et dubium iter agat intelligere, omni studio incumbat adolescentie devium et errores vel in senectute corrigere, memineritque terrentiani senis in Adelphis qui, mutande sub extremum vite consultor ydoneus, simul et delectabit et proderit. Difficile negquod salubre cognoscit.quid fiat satis bene»; Plato ait «beatum cui etiam in senectute contigerit ut sapientiam verasque opiniones assequi possit». In omni quidem ordiende mutandeque vite consilio, illud in primis ante oculos habendum ut, non concupiscentia inteneamus non que speciosissima videbitur, sed que aptissima nobis erit. Ubi maxime rectum ac severum sui ipsius extimatorem ac censorem exigo, ne oculorum aut aurium voluptate deceptus aberret. Quod quibusdam accidisse scio, qui dum mirantur alios, immemores sui atque aliena tentantes, ridendi materiam populo prebuerunt. Hoc
Abbreviated transcription (Latin):
Otiniũ quidm̃ esset nͥ
ħͣsiln mopia iugis adoles¬
cencie com̃s obstaret ut
ab meunte etate circa uinui
Saliꝙ uite gemis aprehẽdẽdũ
quisq nr̃macuratissime cogi¬
taret/ nec ab eo calle quẽ se.¬
mel elegiss nͥ magins ex
causis aut graui nectitate di¬
u̾teret. Quod. in micio puber¬
tatis fecisse herculem. auctor
xenophon ille socraticꝰ testis
est Cico. S qr id nõ facima
neq em̃ nr̃o iudicio pleri¬
⁊ eo ꝑ deuia raptanr. Et qͣi
ꝑtenebras a liemis nestigus
insistentes sepe ꝑiulosas
⁊ meplicabils ingre dimur
quã sibi ꝑsonam ul naturr
ul fortuna ul eiror as impo¬
suit. Et si uiuenis nõ potuit
quisq secũ renex cogitot et
quos errans mator solet ante
nesꝑam quantũ licet saluti
sus ꝯsulat unũstiẽs natura
totam haud facile posse quelli
dixi stintilla nni ꝯsilu nulla
erat/ ce leste ad lumẽ afluxit
Uul securũ ul piculi armno¬
us ⁊ facile remeabile iter
aru pet ħet unde semper deo

Expanded text:
timum quidem esset, nisi consilii inopia iugis adolescentie comes obstaret, ut ab ineunte etate circa unum aliquod vite genus apprehendendum quisque nostrum accuratissime cogitaret, nec ab eo calle quem semel elegisset, nisi magnis ex causis aut gravi necessitate diverteret. Quod initio pubertatis fecisse Herculem auctor Xenophon ille Socraticus, testis est Cicero. Sed quia id non facimus — neque enim nostro iudicio plerieo per devia raptamur et, quasi per tenebras alienis vestigiis insistentes, sepe periculosas, et inexplicabiles ingredimur quam sibi personam vel natura vel fortuna vel error aliquis imposuit, si iuvenis non potuit, quisque secum senex cogitet, et, quod errans viator solet, ante vesperam quantum licet saluti sue consulat, unum sciens, naturam totam haud facile posse convelli. dixi, scintilla nostri consilii nulla erat, celeste aliquod lumen affulsit, ut vel securum vel periculi minoris et facile remeabile iter arriperet, habet unde semper Deo
Abbreviated transcription (Latin):
bꝰ ꝑmolesta. In promptuz
tamẽ ẽ raco hus eĩ hoc acciꝰ¬
dit qui nel uoluptate a qͣ
compediti cãrcerem suum
amant nl nulgi con̾icio et
uulgan negoco uictũ q̃rñe
ul ad lubricos honor gra¬
dꝰ ppłore uentosis sufragiis
aspirant i⁊ qͥbusq igẽs
hus tpribus turba ẽ lrẽnõ
ami lux atq oblectato uite
qus quas hodie destendas magno
rei familiaris impendio.
Sed multo maxima lucir
ad libalem gignasiũẜulut /¬
ad ẜuile nicimoniũ desti¬
runt. Equibꝰ in proba spe
non sibi tentesmiũ fena ẜ mil
Noq em̃ tales in solitudm̃e
uoto neq si uenianit adimic¬
to libens. Qomiultos tales¬
igͣ huc excludam uides
Nam quid piscis longe ab
aquis e uid hin ꝓcul as mo¬
be actur Quos illi olim suios
de a efenñato. causidico sepe
dixi qui h. loco non quieu
aniore qũa non nonar no
apetitu ocii quod oderrt
Sz nescio quo nã aintandi
srudio frequẽtare copat
incertũ ansibi ĩp̃i molesti¬
or san m um ille cõfostĩ redio

Expanded text:
molesta, in promptu tamen est ratio. His enim hoc accidit, qui vel voluptate aliqua compediti carcerem suum amant, vel vulgi commercio et vulgari negotio victum querunt, vel ad lubricos honorum gradus populorum ventosis suffragus aspirant, et quibus que ingens his temporibus turba est litere non animi lux atque oblectatio vite Ad quas hodie discendas magno rei familiaris impendio, sed multo maxima lucri ad liberale gymnasium, ad servile mercimonium destirunt, et quibus improba spe non sibi centesimum fenus, sed neque enim tales in solitudinem voco, neque si veniant admitto libens — quam multos igitur hinc excludam vides —; nam quid piscis longe ab aquis, quid hi procul ab urbibus acturi? Quod illi olim molli et effeminato causidico sepe dixi, qui hec loca non quietis amore, quam non noverat, non appetitu otii quod oderat, sed nescio quonam imitandi studio frequentare ceperat, incertum an sibi ipsi molestior an michi; verum ille confestim tedio
Abbreviated transcription (Latin):
tur. Quod p̾cipue lr̃arum
ignans euenre solet. qͥba
si confabulator desir quid
secũ quid ne cũ libris loqͥ.
ualeant non. hent. Itaq
muti sunt. Equidẽ solicudo
sme libris exiliũ ẽ. carceri
eculeꝰ adlribe. lrãs patria
ẽ libertas. delectato. Nam
de ocio qͥd illd̾. Eicõnis nocũ
quid dulciꝰ ocio lit̾ato. ꝙ
Contraq nõ arĩꝰ illus se

Expanded text:
tur. Quod precipue literarum tur. Quod precipue literarum ignaris evenire solet, quibus si confabulator desit, quid secum, quid ve cum libris loqui valeant non habent, itaque muti sunt. Equidem solitudo sine literis exilium est, carcer, eculeus; adhibe literas, patria est, libertas, delectatio. Nam de otio quidem illud Ciceronis notum: «Quid dulcius otio literato?». Contraque, non minus illud Se
Abbreviated transcription (Latin):
cus in urbibus
p̾tarem fateor talis ẽẽ
qͣui possem ꝓdesse ꝙͣ plu¬
rimis uelus ait naso-
otiq salutifer orbi/ O pͥmũ
quis in tutoẽ ut uł tantis¬
per di̾̾su sentientibꝰ ꝯdes/¬
cendã peccat in legem na¬
ture nͥ qui põt laborãtibꝰ
opem confert mnͥ qui adhuc
magno naufragio laboro
sufficit illiꝯ opem ĩplorare
qui sola ẽ poiens prestare qͦd
postitur. Cu perem magna
ẜ modicis contentabor. uel/¬
bem cũ om̃ib saluꝯ eẽ/ Si
mĩꝰ cũ młtis uleiio quid
expectas sut dicã michi si
non ꝑeo satis ẽ multũ est
abude felicit̾¬
Theu ꝙͣ uereor Gr¬
ne qui forte ex hũsꝰ z¬
qui se custodes infirmͣ¬
rum oniu dici nolunt lupi
suit sanasꝙ dilamẽt. ac
ne duitiꝰ me ꝯsidatõe nõ¬
mea nõ m̃a implitẽ de se
Illi nos de nobis liberet¬
unusquisq quod ꝓsãt ĩꝑossi¬
bile est enim ⁊ si unũ omes
finem ultnnũ intendãꝰ ut
unã omibꝰ inte uiam expe
sie ⁊ mortem allat᷑a iudea¬

Expanded text:
tus in urbibus. Optarem fateor talis esse qui possem prodesse quamplurimis vel, ut ait Naso, totique salutifer orbi; sed primuquis in tuto est, ut vel tantisper diversum sentientibus condescendam, peccat in legem nature, nisi quibus potest laborantibus opem fert. Michi qui adhuc magno naufragio laboro, sufficit Illius opem implorare, qui solus potens est prestare quod poscitur. Cuperem magna, sed modicis contentabor: vellem cum omnibus salvus esse, si minus cum multis; ultimo quid expectas ut dicam: michi si non pereo satis est, multum est, abunde, feliciteEt heu quam vereor nequi forsan ex his, qui se custodes infirmarum ovium dici volunt, lupi sint sanasque dilanient. At ne diutius me consideratione non mea implicem, de se illi, nos de nobis libretunusquisque quid preferat; impossibile est enim, etsi unum omnes finem ultimum intendamus, ut unam omnibus vite viam expedsit et mortem allatura videa
Abbreviated transcription (Latin):
que cogitare ne dicam loqui
rum mio n̾o. cam nichil est
fidei nichil ueri uspiã in¬
chil tuti mihil demqz hu
manitum / dicant᷑ homniẽs
et esigie sint humana ut ea
michi. nł. sola c̾te ul maxi¬
ma. atꝙ iustissima ꝑcolende
solitudinis et decl mandaꝵ.
urbiũ cã sit.
E forte aũt uetusta¬
tis reu̾entia ul mine¬
ꝯmor recencu uł cõ¬
temptor apeam. la c̾uit in
soractis monte siluescer di¬
uitum pͥma ille pontifi¬
cũ. ⁊ locũ moribꝰ et loco con¬
sonũ. nomẽ habens Ac qnͥ
audire uerum pudet esoli¬
tudine. huili et inculta e¬
pes iste bone utinaz quas
mͦ iux urbes ca piunt fluxe
hinc calteꝯ auratꝰ huic
ebui neꝗ sti pio pastoralis ĩ
morem baculi recuruꝰ Iub/
urba no cultu rustice memor
originis hĩt clamis coloribꝰ
mardestens hme stellatum dy
nus aurea purpureũq uerẽ¬
di capitis umbraculun hĩ
de inde totus hita trrumpha¬
lis totꝰ hint ut dr̃ militãte
ses ⁊ late ia regnantl ectie

Expanded text:
que cogitare, ne dicam loqui,que cogitare, ne dicam loqui,rum, imo vero tam nichil est fidei, nichil veri uspiam, nichil tuti, nichil denique vel humani, cum dicantur homines et effigie sint humana: ut et michi vel sola, certe vel maxima atque iustissima, percolende solitudinis et declinandarum urbium causa sit. 4 Ne forte autem vetustatis reverentia vel immemor recentium vel contemptor appaream, latuit in Soractis monte Silvester, divitum primus ille pontificum, et locum moribus et loco consonum nomen habens. Atqui, nisi audire verum pudet, e solitudine humili et inculta opes iste, bone utinam, quas modo vix urbes capiunt, fluxere. Hinc calceus auratus, hinc eburneus scipio pastoralis in morem baculi recurvus, sub urbano cultu rustice memor originis, hinc clamis coloribus inardescens, hinc stellatum dyanus aureus purpureumque verendi capitis umbraculum; hinc denique totus habitus triumphalis, totus hic, ut dicitur, militantis sed et late iam regnantis ecclesie
Abbreviated transcription (Latin):
bera uita sit. reliquis om̃ibus
uita mors ẽ. uita demũinsi
in exꝑtis incognnita ⁊ ut hen¬
ti pamabilis sit suꝑ optabi¬
lis nõ hnci quod nõ igno¬
rabat. Iennas idm̃. quo dute
ad h eiusdem uite p̾coma. p̾¬
missis acurulanda ꝑueminꝰ
dum in illa. calamitate pu¬
blica. pias simul la crimas
lacruis opportuam solitudi¬
nemn exoptabat. Quis dabit
in qͥd. capiti mõ aquã. et ocłis
mĩs fontem lacrimaꝵ. Sci¬
non in urbiba aut in turbis
intidũ staturire subsequtus
adiux it. Quis dabit mͥ in
solitudine diũsors matorũ
cogitatu ꝑfricile est quid no¬
bis expediat quõ nrubilibet
deo yximꝰ deo plems ad
honescum illud seq dignum
oficiũ hoc ẽ ad lugendum mnt̃̾¬
fectos ppłi sui qͣi unã sineul¬
t̾a non sparet simiul Gtrãꝙ
possebat solitudmez ⁊ pieta¬
tem ubi illud minime ne¬
gligendum rear ꝙ tamẽ in
solitudine. diu̾soꝵ optasẜ ad¬
meum et recedam as eis qr
tors ⁊ reliqͣ cetti deinceys

Expanded text:
vera vita sit, reliquis omnibus vera vita sit, reliquis omnibus ita mors est. Vita demum nisi expertis incognita et ut habenti peramabilis, sic superoptabilis non habenti. Quod non ignorabat Ieremias idem, quo duce ad hec eiusdem vite preconia premissis accumulanda pervenimus, dum in illa calamitate publica pias simul lacrimas et lacrimis oportunam solitudinem exoptabat. «Quid dabit» inquit «capiti meo aquam et oculis meis fontem lacrimarum?». Scinon in urbibus aut in turbis nitidum scaturire, subsecutus adiunxit: «Quis dabit michi in solitudine diversorium viatorum?». Cogitatu perfacile est quid nobis expediat, quando vir ubilibet Deo proximus, Deo plenus, ad honestum illud seque dignum officium, hoc est ad lugendum interfectos populi sui, quasi unam sine altera non speraret, simul utranque poscebat solitudinem et pietatem. Ubi illud minime negligendum rear quod, cum in solitudine diversorium optasset, addimeum et recedam ab eis, quia torum» et reliqua deinceps
Abbreviated transcription (Latin):
dm̃i portat᷑. tacet᷑ et sedet  et
sodendo consurgit᷑ iuta salu¬
cans. hoibus formidabilis et
iisa demoĩba quod nͥ Ita eẽt
sos tam multis et tã uariis
tempcatõnum geraiba infesca¬
rent uita refbrmatx amme
reꝑacͥx mors nnouatͥx affectu¬
um locrix sordiũ. purgatrix
scelerx. consiliatx dei ⁊ hoiz
rui narum in num̃abilium
instauratrix. uita contẽptͥx.
cor pore cultͥx ingeniore mo¬
derutͥ p̾cipitũ / corpencui¬
excitatͥx a petituũ genitͥx nobi¬
liũ alma uirtutum mitͥx. uicio¬
ꝑ domitͥx peinitͥxq palestra
luctanciũ. harena currenciũ
campꝯ pugnaneurz archus
tͥ umphanciũ bibliocecha logẽ¬
ciũ cella meditanciũ pene¬
trrile orancir. Mons contẽpla¬
ciũ Et quid dicam insi simul
omia uita felix ⁊ ad om̃ebo¬
num opus aptissima uita phi¬
ta poetica. sancta ṗphetica uita
non imii̾ito singulans duta
Et si dice audeam quod sẽcio
uita tam singulans ut ea sola

Expanded text:
Domini portatur, tacetur et sedetur, et Domini portatur, tacetur et sedetur, et sedendo consurgitur. Vita salutaris hominibus, formidabilis et invisa demonibus — quod nisi ita esset, sos tam multis et tam variis temptationum generibus infestarent. Vita reformatrix anime, reparatrix morum, innovatrix affectuum, lotrix sordium, purgatrix scelerum, conciliatrix Dei et hominum, ruinarum innumerabilium instauratrix. Vita contemptrix corporum, cultrix ingeniorum, moderatrix precipitum, torpentiexcitatrix, appetituum genitrix nobilium, alma virtutum nutrix, vitiorum domitrix peremptrixque; palestra luctantium, arena currentium, campus pugnantium, arcus triumphantium, bibliotheca legentium, cella meditantium, penetrale orantium, mons contemplantium, et quid dicam, nisi simul omnia? Vita felix et ad omne bonum opus aptissima, vita philosophica, poetica, sancta, prophetica; vita non immerito singularis dicta et, si dicere audeam quod sentio, vita tam singularis ut ea sola
Abbreviated transcription (Latin):
ppħar / quos monachos ut
pominꝯ ait in uet̾i legimus
testamento. edificabãt sibi
caslas ꝓpefluenta iordams
et tursil et urbiba dere¬
lictis polenta ⁊ herbis agsti¬
bꝰ iuctctabant
Ip̃e quidm esemas silẽ¬
cio suppͥmendꝰ nõ bidẽ
qui uerbo eciam huiui
te. tescionium p̾buit ubiait
bonũ ẽ cũ silencio p̾stolari salu¬
tare dñi. bonũ ẽ uiro cun por¬
tau̾it iugum dm̃ ab adolestẽna
sua. Et quasi .lͦ. nͥ in solitudi¬
myne uon fieri posse difimens
cũ hoc dixisẜ adiecit Sedebit
solitanꝯ ⁊ tatebir qr leuauit
re. supͣse. En audio felicem pa¬
crenciam expectants libertate¬
udio qualꝰ melio¬
rem dñci uigi tolerantiam
Nudio eleuacionem ai/ Audio
quietem cessionis ⁊ nõ remel
in pͥncipio positum et in fine
filenciu. Cuncta tñ audio
intrir unam. solitudinẽ. con¬
tim. O u̾e̾ iuta pacifica celes¬
tiq simillima. O uita meli¬
or suꝑ uitas uita labors uatua
bonoroq tantore capax ubi
ex pectat᷑ salus suaue nigũ

Expanded text:
arum, quos monachos», ut Ieronimus ait, «in Veteri legimus Testamento, edificabant sibi casulas prope fluenta Iordanis, et turbis et urbibus derelictis, polenta et herbis agrestibus victitabant». Ipse quidem Ieremias siletio supprimendus non videtur, qui verbo etiam hmanifestum prebuit, ubi ait: «Bonum est cum silentio prestolari salutare Domini; bonum est viro cum portaverit iugum Domini ab adolescentia sua». Et quasi hec nisi in solitudine non fieri posse diffiniens, cum hec dixisset, adiecit: «Sedebit solitarius et tacebit, quia levavit se super se». En audio felicem patientiam expectantis; audio, libertate qualibet meliorem, dominici iugi tolerantiam; audio elevationem animi; audio quietem sessionis et non semel sed in principio positum et in fine silentium; cunta tamen audio intra unam solitudinem contineri. O vere vita pacifica celestique simillima! O vita melior super vitas, vita laborum vacua bonorumque tantorum capax, ubi expectatur salus, suave iugum
Abbreviated transcription (Latin):
elis Ubi inꝙͣ erat helyas dũ
hec ageret ꝓfecto in solitudie
uude toudem ad celum fl̃miña¬
te uehiclo. raptꝰ est fobi erat
helises qũo geninũ rapti du¬
cis. consequtꝯ est sp̃m/ Quãdo
ferrũ. contra naturam et
ꝯsnetudinem suam natans
pbenti restituit amnico. Quo
tribus regibꝰ totidemꝙ re¬
gns exctitibus ne ꝑirent si¬
ti repleto sine ullis ꝓͥmbri¬
bus torrente subueiit pͥo¬
in. quidm̃ ad iordanis. rippã
sciũ in deẜta. ydumee cõtigit
Allud quesusse suꝑuacuũ ub.

Expanded text:
is. Ubi, inquam, erat Helias dum is. Ubi, inquam, erat Helias dum hec ageret? Profecto in solitudine, unde tandem ad celum flammante vehiculo raptus est. Ubi erat Heliseus, quando geminum rapti ducis consecutus est spiritum? Quando ferrum contra naturam et consuetudinem suam natans flenti restituit amico? quando tribus regibus totidemque regiis exercitibus, ne perirent siti, repleto sine ullis imbribus torrente subvenit? Priora quidem ad Iordanis ripam, tertium in deserto Ydumee contigit. Illud quesisse supervacuum: ubi
Abbreviated transcription (Latin):
uis singula replicem¬
plena. exemplorum sũt
oiia ubi er at helyas
quo. clanoribꝰ. poͬtentis enn¬
cuit./ quõ ppłis intrde urbes
fame ꝑemitibꝰ illũ iussu dei
in solitudine latitãtem. cor¬
ui pau̾e solici quo modo esu¬
mo carmeli montis promis
humi tͥennẽ. sictitatem terras
ac ppłos afligentem insꝑato
imibre liniuit quõ occingentos
⁊ q̃inquagnta flõs ꝓpħas in
eodem monte carmeli deo iu¬
dice sacrificio teste suꝑatos in
torrente a son ppło fauente mac¬
tauit᷑. Qxͣ obcausam frate regme
minis ac fitrori cedens cũ
defci Lacebram peciisẜ sub u¬
pra uiniꝑi consopitũ exĩtau
angelus et ut manducaret
admuonuit/ non magm p̾ciia
bum ẜ tance uirtutis ut in
fortitudine illiꝯ quadginta
Siere iter ac botidem noctium
ut in cacum̃ie montis redens un¬
pat moprrabili fiducia me
ignis de celo destendat supor¬
regios et paret᷑. statim u
scisso auine tactu pallu norda¬
nem sicco pede ꝑtransiit solita¬
riũ sauctum Girum uenantibꝰ¬

Expanded text:
uid singula replicemPlena exemplorum sunt omnia. Ubi erat Helias, quando clarioribus portentis emicuit? Quando populis intra urbes fame pereuntibus illum iussu Dei in solitudine latitantem corvi pavere soliciti? Quando ex summo Carmeli montis, pronus humi, triennem siccitatem terras ac populos affligentem insperato imbre lenivit? quando octingentos et quinquaginta falsos prophetas, in eodem monte Carmeli Deo iudice sacrificio teste superatos, in torrente Cyson populo favente mactavit? Quam ob causam irate regine minis ac furori cedens, cum deserti latebram petiisset, sub umbra iuniperi consopitum excitavit angelus, et ut manducaret admonuit, non magni precii cibum sed tante virtutis, ut in fortitudine illius quadraginta dierum iter ac totidem noctium ut in cacumine montis sedens, imperat inopinabili fiducia, ut ignis e celo descendat superregios, et paretur statim; ut, scisso amne tactu pallii, Iordanem sicco pede pertransit, solitarium sanctum virum venerantib
Abbreviated transcription (Latin):
quorũ mentio nobis
osorţa ẽ quociens pu¬
tas pascore offo periisse quo¬
ciens ouemiet dum alligat
in laq̃um incidisse Et q fu¬
gaz sequit᷑ cornusse. quocies
credis aut medicum bene
ualentẽ dũ egros cͥcuit egͥ¬
iudinem contraxisse aut
bustuariũ d um mortuos
re pellit, cam mortis conta¬
gio repusse nemo n̾ofal¬
lat̃ qͣr mmora sunit anmoꝵ
contagia /ꝙͣ corpors. Maio¬
ua sũt gramꝰ ledũt alcuis
destendũt ser puutq laben¬
eiqͥ. amiltis inquiunt prodesse.
n̾itoriũ est amiltis subue¬
nisse laudabile quis negat¬
g s ordinate cantatis Im¬
openi decertantibꝯ ꝯsilium

Expanded text:
quorum mentio nobis oborta est, quotiens putas pastorem officio periisse, quotiens ovem et dum vagam alligat in laqueum incidisse, et dum profugam sequitur corruisse? quotiens credis aut medicum bene valentem, dum egros circumit egritudinem contraxisse, aut bustuarium dum mortuos sepelit, causam mortis contagio repperisse? Nemo vero fallatur quasi minora sint animorum contagia quam corporum; maiora sunt, gravius ledunt, altius descendunt, serpuntque latentius. Multis, inquiunt, prodesse meritorium, multis subvenisse laudabile. Quis negat? sed ordinate caritatis inopem decer
Abbreviated transcription (Latin):
mestis secuncatẽ meruer¬
bester errantiba sirietr¬
re linuos cadentibodare
uerum ego non tamn alis le¬
gem pono ꝙͣ legẽ tibi me men¬
tis expono/ quam qui ꝓbat
teneat cui non placet gbiti¬
at. et relicta nobis solitudi

Expanded text:
securitatem metuenre iter errantibus, subiectare humeros cadentibus, dare est maior. Verum ego non tam aliis legem pono, quam legem tibi mee mentis expono, quam qui probat teneat, cui non placet abiciat et, relicta nobis solitudi
Abbreviated transcription (Latin):
at pͥcordia misit. Et minreũ¬
oͦ qet aĩ nata est. ut munã
rem uehement. intentus
nniltas negligat. hinc ẽ
ut eloquẽtie studiosi sepe.
sut ad accum tardioredi
et qui res magnas agunt
sint Inculciores eloquio
Sie et modestie cultores bo¬
luptarẽ fuguit ⁊ quibus
soluptas in p̾cio ẽ modestiã
asꝑnant᷑. Sic et quos aũ¬
gende rei famlian scurã
tenet repe rem ꝑ moeicãata ÷
emititias contẽpmut atꝗsie¬
sibasiq bita ducũt et qui libe

Expanded text:
et precordia intersit. Et nimiruet precordia intersit. Et nimirum hec animi natura est, ut in unam rem vehementer intentus multas negligat. Hinc est ut eloquentie studiosi sepe sint ad actum tardiores, et qui res magnas agunt sint incultiores eloquio; sic et modestie cultores voluptatem fugiunt, et quibus voluptas in pretio est modestiam aspernantur; sic et quos augende rei familiaris studium tenet sepe rempublicam atque amicitias contemnunt, et illiberalius vitam ducunt; at qui l
Abbreviated transcription (Latin):
Est multũ s nõ totum.
fateor illud quidm̃ ut sibi
uidet᷑ in aĩo ẽ. Nam sit᷑ ait
ãq ẽ qui sibi comendat oĩa¬
.id em̃ nõ suomore recte dũ
unde aũt animo ueri lumẽ
¶quitasł indicii Alunde
ꝓculdubio Itaq quod de locis
dixi de aĩõ repetã ẽẽ m
illo aliquid multũ esseto¬
tum minime. S in eo tã¬
tũ / qui oportimitatem locis
Tubuit ar̃o racionẽ/ Magna
em̃ et diuina quedã res ẽ
animi transquilla ẜenitas.
et q̃ non alt̾iuis donum
sit. ꝙͣ solius dei Sed. ꝙͣ
sepius ille largiri soleat
in solitudine ꝯstitutis Qt
Quod si forte datũ sicut
aliquis u̾i capax. non ad
linguam ẜ ad cor hoꝵ ciuꝯ¬
piam quos credulũ bul¬
gꝰ scupet. peiitus aurez
cordis admoneat. Puto
sme contencione fatebit᷑ ꝙͣ
tatez non uerbis sonantibꝰ
ẜ rebus tacitis et uerita¬
te intima non ext̾ms plau¬
sibꝰ aut fallacissima
hõimz opimone ꝯstare.
multa quidm̃ illit audietꝭ

Expanded text:
est multum, sed non totum, est multum, sed non totum, fateor. Illud quidem, ut sibi videtur, in animo est. Nam sic ait: «Animus est, qui sibi commendat omnia». Id enimvero suo more recte dicitur. Unde autem animo lumen veri equitasque iudicii? aliunde proculdubio. Itaque quod de locis dixi, de animo repetam: esse in illo aliquid, multum esse, totum minime, sed in Eo tantum, qui oportunitatem locis tribuit, animo rationem. Magna enim et divina quedam res est animi tranquilla serenitas et que non alterius donum sit quam solius Dei, sed quam sepius ille largiri soleat in solitudine constitutis. Quod si forte datum sit, ut aliquis veri capax non ad linguam sed ad cor horum cuiuspiam, quos credulum vulgus stupet, penitus aurem cordis admoveat, puto sine contentione fatebitur, qtatem non verbis sonantibus sed rebus tacitis et veritate intima non externis plausibus aut fallacissima hominum opinione constare. Multa quidem illic audiet m
Abbreviated transcription (Latin):
pat̾nt berba scudio el aborata
atq arte compoĩta ꝓ multorũ
salute non respuo ⁊ quicũꝙͣ
sit opifex utile opus amplec¬
tor. berum hͤ nobis nõ rectho¬
Ince scola ẜ Gite ẽ/ nec manẽ
bugue gliam ẜsolidam quie¬
tem mentꝭ intendimꝰ/ neq
mͣ excidit senecã/ cũ dixisẜ oĩa
impedimenta dmiicte ⁊ Sarta
bone menti confestum addidis¬
se/nemo ad illaz ꝑueiit oc¬
cupatꝰ. Quam ego nõ p̾star
plurimũ adiuuare contendo
Nam nͨ illud eiusdm̃ actoris
oblitꝰ sum. Non multũ aꝙͥ
ad trãquillitatẽ locꝰ confert
ut sit ita sine dubio tũ con¬
feret aͥd. Quod nͥ sic esset
pori. ẜ eciam moribꝰ salubrẽ
locũ elig̾e debemꝰ / Et, idem
alibi/ Conspectũ ꝙͦ. ⁊ uicim¬
am for ꝓcul fugiam. Naz
ut loca grauia eciã fir missi¬
uam ualitudinẽ tẽptant
ita bone qͦ menti necdum
aliq̃ paꝵ salubria unde /¬
igͥ l moꝵ mentisq salu¬
britas ac distͬmen sa nichil
esset in locis Est in locis
aliquid. pace senece. dix̾im

Expanded text:
t. Verba studio elaborata atque arte composita pro multorum salute non respuo et, quicunque sit opifex, utile opus amplector; verum hec nobis non rethorice scola sed vite est, nec inanem lingue gloriam, sed solidam quietem mentis intendimus. Neque michi excidit Senecam, cum dixisset: «Omnia impedimenta dimitte, et vaca bone menti», confestim addidisse: «Nemo ad illam pervenit occupatus». Quam ego non prestare plurimum adiuvare contendo. Nam nec illud eiusdem auctoris oblitus sum: «non multum» inquit «ad tranquillitatem locus confert». Ut sit ita, sine dubio tamen confert aliquid; quod nisi sic esset pori, sed etiam moribus salubrem locum eligere debemus»? et idem alibi: «Conspectum quoque et viciniam fori procul fugiam; nam ut loca gravia etiam firmissimam valetudinem tentant, ita bone quoque menti, necdum aliqua parum salubria»? Unde ergo hec morum mentisque salubritas ac discrimen, si nichil esset in locis? Est in locis aliquid, pace Senece dixerim,
Abbreviated transcription (Latin):
agere illos oporteat maliena
fronte condistunt. onna il¬
bis aliena sunt. a lienu linie
alienum tectum alienꝰ sõp¬
nus alieꝯ cibꝰ. Et quod est
maxunz a liena mens, alie¬
na frons non suo pditiofler
lienos indiunt a fecto. demꝙ
alienũ tractant alienu co¬
gitant / alieno uiuñt. De.
lns porta nobilissuꝰ loq̃¬
batur ubi ait. Penetrant
aulas et lumina regum
hos alter mordaciꝯ. acꝙ.
liberiꝯ notabat in satyra
illa qua cualem ntaz arguit
Et eum qui bona suma
putat aliei uiu̾e quadra/ equi¬
sem inter hos ⁊ ppecuis do¬
minors. ac regum cartibo
abditos / quid intersit nestio
nͥ ꝙ illi ferreis isti aurris conpedil
uĩcti sunt speciosior cache/¬
na par ẜutꝰ maior culpa
Sponte etemni sua faciñt
ad quod alii ui coguntur

Expanded text:
agere illos oporteat in aliena agere illos oporteat in aliena fronte condiscunt. Omnia illis aliena sunt: alienum limen, alienum tectum, alienus somnus, alienus cibus, et, quod est maximum, aliena mens, aliena frons; non suo iudicio flent lienos induunt affectus, denique alienum tractant, alienum cogitant, alieno vivunt. De his poeta nobilissimus loquebatur ubi ait: penetrant aulas et limina regum. Hos alter mordacius atque liberius notabat in satyra illa, qua curialem vitam arguit, et eum qui bona summa putet aliena vivere quadra. Equidem inter hos et perpetuis dominorum ac regum carceribus addictos quid intersit nescio, nisi quod illi ferreis, isti aureis compedibus vincti sunt. Speciosior cathena, par servitus, maior culpa: sponte etenim sua faciunt ad quod alii vi coguntur.