comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
so: memoratur etiam ab eo alurd
diuiiritus gestum.
urges quidam erat uirisione¬
sium situs agello. aquarum
qmole ita copiosus ut pote demdib
ꝯsetͣtus: ut siquis causa qualibet ing̾¬
d̾ecur eundem. repente sunib demoni¬
cis cirtũplexus. amittebat erudeliter
uitã. Sed dei auxilium affuit aliqñ
aduentu beati sulpicii.Tum indigene
loci genib adherent sc̃i: exorant ut sͥ
sacerdos subueniat: quia multos ꝓpĩ¬
quos famulosq ibidem amisisse plã¬
gebant. At ille ut sẽꝑ ita toto affectu
misertꝰ. chrisma cum oleo ⁊ aqua cõ
miscere modicũ iubet: et benedicens
discipulo tradidit: p̾cipiens ut ĩstar
Sanaui aquas has: ⁊ non erit ĩ eis
ultra mors neq st̾ilitas. Qed cũ factũ
suiss: subito pessimus hostis ex eodẽ¬
loco ita fugatus est. ut cum felicitate
ex tunc uniu̾si transeant: ⁊ piscium
copia littore trahatur: ⁊ nemo ꝑicu¬
lum sentiat. Reddita ẽ igitur ppło sa¬
lus: ablada ẽ infirmitas aque. Nõ

Expanded text:
s, memoratur etiam ab eo aliud divinitus gestum. Gurges quidam erat in Virisionensium situs agello, aqua rum mole copiosus, utpote daemonibus consecratus: et si aliquis causa qualibet ingrederetur eumdem, repente funibus daemonicis circumplexus amittebat crudeliter vitam. Sed Dei auxilium adfuit aliquando adventu B. Sulpicii. Tum indigenae loci genibus adhaerentes sanctis exorant, ut suis sacerdos subveniat, quia multos propinquos famulosque ibidem se amisisse plangebant. At ille, ut semper, ita toto affectu miseratus, chrisma cum oleo et aqua commisceri modica  Al., modicum jubet: et benedicens, discipulo tradidit, praecipiens, ut ad instar Sanavi aquas has, et non erit in eis ultra mors, neque sterilitas. . Quod cum factum fuisset, subito pessimus hostis ita fugatus est, ut sub felicitate ex tunc universi transeant, et piscium copiam in littore trahant, et nemo periculum sentiat. Reddita est igitur populo salus, ablata est infirmitas aquae. 19. Non
Abbreviated transcription (Latin):
Impletur domus. ad est ꝯggatõ dota᷑
abbates quoq multi qui conuen̾ant.
Osalmis ⁊ hẏmpnis. ⁊ canticis sp̃uali¬
b ꝓsequimur ancũ repatriantẽ. An
sc̃e aplice sedis uelud emanib nostͣs
assłytus ab angeł: feucit obdormiui¬
in dño. Et uere obdormiuit. uultus pla¬
cidus. placidi exitus indiciũ fuit. Et qͥ¬
dem oĩm oculi fixi in eum:. nemo tam̃
quiquando exuite ad u̾t̾e potuiss. Mor¬
tuus uiuere. ⁊ iuuens mortus putaba¬
tur. adeo nilint̾adit qd alfutcum drst̃¬
minaret. Eadem uiuacitas uultus se¬
renitas eadem. qualis apparere solet
indormiente. Diceres mortẽ nil hoꝵ
duuisse magis auxisse plurimũ. Non
est mutatus. s ip̃e mutauit ões. Mir̃
ĩmodum luccus. ⁊ gemitus. oĩm subrto
oquiescit. mutatur in gaudiũ meror.
planctus cantus excludit. Effertur. fe¬
tuntur incelum uoces: infertur orato¬
rio abbatũ humeris. Uictofides. tum¬
phatur affectus. res in suũ deuenre statũ.

Expanded text:
Impletur domus: adest congregatio tota: Impletur domus: adest congregatio tota: abbates quoque multi qui convenerant. Psalmis, et hymnis, et canticis spiritualibus prosequimur amicum repatriantem. Annlicae Sedis, velut e manibus nostris assumptus ab angelis, feliciter obdormiviino. Et vere obdormivit. Vultus placidus placidi exitus indicium fuit. Et quidem omnium oculi fixi in eum: nemo tamen, qui quando exivit, advertere potuisset. Mortuus vivere, et vivens mortuus putabatur: adeo nil intercidit, quod alterutrum disterminaret. Eadem vivacitas vultus, serenitas eadem, qualis apparere solet in dormiente. Diceres mortem nil horum tulisse, magis auxisse plurimum. Non est mutatus, sed ipse mutavit omnes. Mirum in modum luctus et gemitus omnium subito conquiescit: mutatur in gaudium moeror, planctum cantus excludit. Effertur, feruntur in coelum voces, infertur oratorio abbatum humeris. Vicit fides, triumphat affectus, res in suum devenit statum:
Abbreviated transcription (Latin):
iam nulli dubium malachie sentẽtiã
p̾ualere. uocamur. assumus: ⁊ ille ccu¬
los leuans intirtustantes: desid̾io desi¬
deraui inquit hoc pascha mancucare
apuduos. Gt̃as ago superne pietati:
ñ sum fraudatus a desiderio meo. ui¬
des hoĩem securum in morte: ⁊ necdũ
mortuũ iam cercũ deuita. Nec mirum.
bidens adesse noctẽ qͣm expectauerat.
⁊ in ip̃a diescere sibi qͣi de nocͦte drm̃¬
phans. uidetur insultare tenebris. et
quodamodo loqui. Iam ñ dicam forsi¬
tan denebre conculcabunt me quia
hec nox illuminatio mea in deliciis
car. Licebit aut̃. Credidit in deum: et
omnia possibilia credenti. Amaui deũ.
amaui uos : ⁊ caritas munquã excidit.
Et susꝑiciens in celum: deus inquit t̃
ucio. Deinde imꝑonens manus sĩgu¬
lis. ⁊ benedicẽs õib : pausacũire inb
qr ñdum uenerat hora eus. Imus. re¬
dimus cuta medium noctis. nam eã
hora lux lucere intenebris minciadur

Expanded text:
jam nulli dubium, Malachiae sententiam jam nulli dubium, Malachiae sententiam praevalere. Vocamur: adsumus. Et ille oculos levans in circumstantes: « Desiderio desideravi, inquit, hoc pascha manducare apud vos. Gratias ago supernae pietati: non sum fraudatus a desiderio meo. » Vides hominem securum in morte, et necdum mortuum, jam certum de vita? Nec mirum. Videns adesse noctem quam exspectaverat, et in ipsa diescere sibi; quasi de nocte triumphans, videtur insultare tenebris, et quodammodo loqui: « Jam non dicam, Forsitan tenebrae conculcabunt me, quia haec nox illuminatio mea in deliciis car. Licebit autem. Credidi in Deum, et omnia possibilia credenti. Amavi Deum: amavi vos, et charitas nunquam excidit. » Et suspiciens in coelum: Deus, » inquit,ipavere servitio. » Deinde imponens manus singulis, et benedicens omnibus, pausatum ire jubet, quia nondum venerat hora ejus. 74. Imus: redimus circa medium noctis: nam ea hora lux lucere in tenebris nuntiatur.
Abbreviated transcription (Latin):
uł inuiti flendo cantamus.⁊ cantando
flemus. Malachias ⁊ siñ cantat: ñ plo¬
rat tam̃. Quid enim ploret. qui appin¬
quat ad gaudium: Nobis qui relinqui¬
mur. relinquitur lucais: solus malachi¬
as festum facit. Quod enĩ ñ potest corꝑe
facitmñte: sicut scriptũ est. Cogitatio
hõis ꝯficebiturtibi ⁊ reliquie cogitatio¬
nis diem festum agent tibi. Deficiẽte
illi corpis instrumento: silente orga¬
no oris. officio uocis cessante reliquum
est ut mentis uibilo sollẽpnizet. Quid¬
n sollẽp nizet sc̃is qui sc̃orum ducit᷑
ad sollẽpnitatẽ: Exhibet il: qd̾ mox
sibi delebitur. Ad huc modicũ: ⁊ ĩp̃eu¬
nus exip̃is est. Sub noctis erepusculo.
cum iam utrumq diei a nob̾ expleta ce¬
lebritas foret: malachias aꝓpiauerat ñ
crepuscło s aurore. Annon illiaurora.
siens ꝑ ignem. ⁊ aqͣm educeretur in re¬
frig̾ium. Iam despatur de uita eius:
iam quisq suum iuditium rep̃hendie.

Expanded text:
vel inviti. Flendo cantamus, et cantando vel inviti. Flendo cantamus, et cantando flemus. Malachias etsi non cantat, non plorat tamen: Quid enim ploret, qui appropinquat ad gaudium? Nobis, qui relinquimur, relinquitur luctus: solus Malachias festum facit. Quod enim non potest corpore, facit mente, sicut scriptum est: Cogitatio hominis confitebitur tibi, et reliquiae cogitationis diem festum agent tibi . Deficiente illi corporis instrumento, silente organo oris, officio vocis cessante, reliquum est ut mentis jubilo solemnizet. Quidni solemnizet sanctus, qui sanctorum ducitur ad solemnitatem? Exhibet illis, quod mox sibi debebitur. Adhuc modicum, et ipse unus ex illis est. 73. Sub noctis crepusculo, cum jam utcumque diei a nobis expleta celebritas foret, Malachias appropinquaverat, non crepusculo, sed aurorae. An non illi aurora, siens per ignem et aquam, educeretur in refrigerium. Jam desperatur de vita ejus, jam quisque suum judicium reprehendit,
Abbreviated transcription (Latin):
ta frons. ñ reconditi oculi. neq nares ex¬
tenuate. ñ contracta labia. ñ adusti den¬
des. ñ collum exesum ⁊ gracile. ñ cur¬
ui hum̾i. ñ caro exinanita in corpore re¬
liquo. Hec erat gr̃ã corporis enis. ⁊ hec
gloria uultus enuis. que ñ euacuatiu.
nemmorte quidem. Talis quo adurẽ.
usq huc. s modo ħ̾emus: qr ma¬
lachias cursum ꝯsũmauit. Stat ille.
⁊ nos ꝑiter stamus cum eo. Alioquin
quis libenter curratad mortẽ: Preser¬
tim tuam pat̃ sc̃e quis referre posut.
quis uelitaudire: Atcam̃ dileximus
nos in uita. in morte ñ seꝑabimur. fĩs
ñ relinqͣmus in morte: quem in uita
ꝑsecuti sumus. Ab ult̾iori scocia usq
huc. cucurrit ille ad mortẽ: camus ⁊
nos ⁊ moriamur cũ eo. Oportet oport
dicere:. qͣm ternere necesse fuit. Adest
oĩm sc̃orum clara ubiq celebritas: E
iuxta uet̾em sentẽtiam musica ĩ luctu
ĩportuna narratio est. Ad sumiis. canimꝰ

Expanded text:
ta frons, non reconditi oculi, non nares exta frons, non reconditi oculi, non nares extenuatae, non contracta labia, non adusti dentes, non collum exesum et gracile, non curvi humeri, non caro exinanita in corpore reliquo. Haec erat gratia corporis ejus, et haec gloria vultus ejus, quae non evacuatur, ne in morte quidem. Talis quoad vixit,usque huc: sed modo haeremus, quia Malachias cursum consummavit. Stat ille, et nos pariter 690 stamus cum eo. Alioquin quis libenter currat ad mortem? praesertim tuam, pater sancte, quis referre possit? quis velit audire? Attamen dileximus nos in vita; in morte non separabimur. Fratres, non relinquamus in morte, quem in vita prosecuti sumus. Ab ulteriori Scotia usque huc cucurrit ille ad mortem: eamus et nos, et moriamur cum eo. Oportet, oportet dicere, quam cernere necesse fuit. Adest Omnium Sanctorum clara ubique celebritas; sed juxta veterem sententiam, Musica in luctu importuna narratio est . Adsumus, canimus
Abbreviated transcription (Latin):
iam teneo. Q mesua misecłia ꝑ duxit
ad locum quẽ pecii. t̾minu quẽ eque
uolui ñ negabit. Quod ad hoc corpꝰcu¬
lum accinet. hic requies mea. quod ad
animã dominus ꝑuidebit. qui saluos
fatit sꝑantes in se. Nec parũ spei repo¬
sitũ michi in dieilla: qua mortuis can¬
ta auniis beneficia ĩpenduntur. Nec
longe ab erat dies ip̃a cum talia loque¬
retur. Int̾ea iubet se sacro oleo ungi. Ex¬
eunte conuentu fr̃m ut sollẽpnit̃ fieret
ñ sustinuit ut ad se ascend̾ent: ip̃e des¬
cendit ad eos. Iacebat siquidẽ insolano
domo suꝑiori. Ungitur ⁊ sumpto uia¬
tico fr̃m se oronib ⁊ fr̃es cõmendans
deo. ad lectum reu̾titur. Alto de solio
descendebat pedib suis ascendebat. et
rursum nicħominuꝰ pedib suis ascen¬
debat ⁊ dicebat mortẽ esse inianuus. Ces
hunc hoĩem crederet mortursi: Solus
ip̃e⁊ deus. idscire pot̾ant. Nõ uultꝰ pal¬
lidior. ñ macilẽtior uidebatur. Nõ ruga¬

Expanded text:
jam teneo. Qui me sua misericordia perduxit jam teneo. Qui me sua misericordia perduxit ad locum quem petii, terminum quem aeque volui, non negabit. Quod ad hoc corpusculum attinet, hic requies mea: quod ad animam, Dominus providebit, qui salvos facit sperantes in se. Nec parum spei repositum mihi in die illa, qua mortuis tanta a vivis beneficia impenduntur » Nec longe aberat dies ipsa, cum talia loqueretur. Interea jubet se sacro oleo ungi. Exeunte conventu fratrum ut solemniter fieret, non sustinuit ut ad se ascenderent: ipse descendit ad eos. Jacebat siquidem in solario domus superioris. Ungitur, et sumpto Viatico, fratrum se orationibus, et fratres commendans Deo, ad lectum revertitur. Alto de solario descendebat pedibus suis, et rursum nihilominus suis pedibus ascendebat: et dicebat mortem esse in januis. Quis hunc hominem crederet moriturum? Solus ipse, et Deus id scire poterant. Non vultus pallidior, non macilentior videbatur; non ruga
Abbreviated transcription (Latin):
tior tam̃ qd̾ leuior int̾m febris esse iid̾e̾¬
tur. Uidens discurr̃e fr̃es: dancliauidos
uł accipiendi. Cui ñ dulce uid̾e illum:
cui ñ dulcius ministͣrͣe illi utrũq sua¬
ue: utrũq salutare. Et humanitatis
erat p̾bere obsequium. ⁊ ꝓ fectus eiuq
sui cum grãm reportaret. Assist̾e om̃es:
omnes solliciti erant. circa frequens
minist̾ium. Medicam̃ta ꝑ quirere. ad¬
hsbere fom̃ta. urg̾e sepius ad gustand̾.
Ad quos ille sine causa inqurd hee:S
caritate nr̃i facio quiquid ĩuingits.
Sciebat enim ĩminere dẽpus suemigͣ¬
tionis. Cũq fr̃es qui cum eouen̾ant fi¬
dentius instarent dicẽtes. si oport̾e dif¬
fidere de uita. nec enim signa mortis ĩ
eo aliqua apparerent: oportet inquit
appinqͣt dies. quem ut optime nostis.
optaui sẽꝑ:. ip̃m fore diem resolutiõis
mee. Scio cui credidi: ⁊ certus sum: ñ
fraudabor reliquo desid̾i mei. qui ꝑtẽ

Expanded text:
tior tamen, quod levior interim febris esse videretior tamen, quod levior interim febris esse videretur. Videres discurrere fratres, dandi avidos, vel accipiendi. Cui non dulce videre illum? cui non dulcius ministrare illi? Utrumque suave, utrumque salutare. Et humanitatis erat praebere obsequium, et profectus cuique sui, cum gratiam reportaret. Assistere omnes, omnes solliciti erant circa frequens ministerium: medicamenta perquirere, adhibere fomenta, urgere saepius ad gustandum. Ad quos ille: « Sine causa, » inquit « haec sed charitate vestri facio quidquid injungitis. » Sciebat enim imminere tempus suae migrationis. 71. Cumque fratres, qui cum eo venerant, fidentius instarent dicentes, non oportere diffidere de vita; nec enim signa mortis in eo aliqua apparerent: « Oportet, » inquit,appropinquat dies, quem, ut optime nostis, optavi semper ipsum fore diem resolutionis meae. Scio cui credidi, et certus sum; non fraudabor reliquo desiderii mei, qui partem
Abbreviated transcription (Latin):
ac debilis mox ip̃e occurri. Quã letus
moscula riui: quam letis brachiis miᷤ¬
sam celitus michi. amplexatus sum
gr̃am. Quam alacri nultu. ⁊ anmo
mi pat̾ introduxi te in domũ macris
mee. ⁊ ĩ cubiculũ genitricis mee. Qm
festiuos deinde duxi tecum dies: s pau¬
cos. Quid uero ille mcissim nobis
Nẽpe hylarẽ nẽpe affabilẽ. ꝑegrimus
nr õĩb se p̾bebat. om̃ib ĩcredibiłr gra¬
tum. Quam bonum⁊ qͣm iceundum
agebat hospitẽ apud eos quos mmnirsi
uidere uenerat a sinib t̾ce: ñ auditutꝰ
salomonẽ s exhibiaurus. Deniq au
diuimus sapĩam euus: denuuimus p̃¬
sentiã eius.⁊ tenemus. Iam quatuor
aito quinq dies hꝰ nr̃e sollẽpnitatis deflux¬
erant. cum ecce die sollẽpni beati luce
euuangeliste missa i conuentu sua il¬
la sc̃a deuotione celebrata. febre corrept᷑.
lecto decubuit. ⁊ nos cum illo omnes. Ex¬
trema gaudii nr̃i meror occupat mod̾a¬

Expanded text:
ac debilis, mox ipse occurri! quam laetus ac debilis, mox ipse occurri! quam laetus in oscula rui! quam laetis brachiis missam mihi coelitus amplexatus sum gratiam! quam alacri vultu et animo, mi pater, introduxi te in domum matris meae, et in cubiculum genitricis meae! Quam festivos deinde tecum duxi dies, sed paucos! Quid vero ille vicissim nobis? Nempe hilarem, nempe affabilem peregrinus noster omnibus se praebebat, omnibus incredibiliter gratum. Quam bonum, et quam jucundum agebat hospitem apud eos, quos nimirum videre venerat a finibus terrae, non auditurus Salomonem, sed exhibiturus! Dus sapientiam ejus, tenuimus praesentiam ejus, et tenemus. Jam quatuor aut quinque dies hujus nostrae solemnitatis defluxerant, cum ecce die solemni beati Lucae evangelistae, Missa in conventu sua illa sancta devotione celebrata, febre correptus, lecto decubuit: et nos cum illo omnes. Extrema gaudii nostri moeror occupat, modera
Abbreviated transcription (Latin):
s negatur transtais. causa ni falior fu¬
it orta simulta quedã int̃ summum
pontificẽ⁊ regẽ anglie quod rexnes¬
cio quid malisusꝑicaretur de uono il¬
lo hoĩe si transiret. Nam neq alios ẽpos
transire sinebat. quod quidẽ impedimẽ¬
tum. ⁊ si fuit contͣrium malachie uolũ¬
tati. s ñ uoto. Dolebat differri a desid̾i¬
o suo nesciens magis ꝑ hoc ĩpletũ iri.
pam sim continenti transiss. oporteb¬
at transire ⁊̃ elaram uallẽ ut sũmum
pontificẽ sequeretur. Iam enĩ abierat:
⁊ erat rome aut ꝓperomã. Nunc u̾o
in̾ccedente dilatione fẽm ẽ. ut tardiꝰ
transfretans ad locum. ⁊ locum ⁊ horã
sẽissimi sui obtais oportune occurret
tanqͣm uerus ab oceidẽte ueniens
uisitans nos oriens exalto. O qͣnͣtum
nr̃e clareualli irradians sol ille clari¬
tatis ad auxit. qͣm iocundꝰ ad eus ĩtro¬
tuum dies festus uluxit nobis. Hee di
inea. Quam celer.⁊ saliens tremuse

Expanded text:
sed negatur transitus. Causa, ni fallor, fused negatur transitus. Causa, ni fallor, fuit orta simultas quaedam inter summum pontificem et regem Angliae, quod rex nescio quid mali suspicaretur de bono illo homine, si transiret: nam neque alios episcopos transire sinebat. Quod quidem impedimentum, etsi fuit contrarium Malachiae voluntati, sed non voto. Dolebat differri a desiderio suo, nesciens magis per hoc impletum iri. Nam si incontinenti transisset, oportebat transire etiam Claram-Vallem, ut summum Pontificem sequeretur. Jam enim abierat, et erat Romae, aut prope Romam. Nunc vero intercedente dilatione factum est ut tardius transfretans, ad locum et horam sanctissimi sui obitus opportune occurreretanquam verus, ab Occidente veniens, visitans nos Oriens ex alto. O quantum nostrae Clarae Valli irradians sol ille claritatis adauxit! quam jucundus ad ejus introitum dies festus illuxit nobis! Haec diin ea! Quam celer et saliens, tremulus licet
Abbreviated transcription (Latin):
transtretauid. ⁊ uenit in scotiã. Die
dertia puenit ad locum qui uiride s¬
stagnum dicitur: que fecerat p̃para¬
ri ut ibi statueredabbatiã. Et relit¬
sto illis de filiissiuis fõib nr̃is mona-¬
choꝵ conuẽtu⁊ ab bate. nam secum
ad hoc ip̃m eos adduxerat ualedicẽs
eis ꝓfectus est. Et cum transiret occͣ¬
rit ei rex dauid: aquo susceptus cum
Igandio ⁊ recentus ꝑ aliquot dies:
multaq oꝑatus placita deo. inchoa¬
tum reppetitit᷑. Et ptransiens scotiã
in ip̃o introitu anglie diuertitadee¬
clesiam gisiburnensẽ. ubi h̾itant in¬
ri religiosi canonicã ducẽtes uitam:
ab antiquo familiares ei pro sua reli¬
giositate. ⁊ honestate. Ibi adducta est
mulierad eum patiens morbũ quem
cancrsi uulgo appellant ip̃o horrendũ
uisu. ⁊ sanauit eam. Nam ubi aqua eui
benedix̃ aspsa sunt ułcerũ leca dolorem
nsensit. Die uero sequenti: uixulcera
apparebant. Abiens in de ad mare uei̾t:

Expanded text:
transfretavit, et venit in Scotiam. Die transfretavit, et venit in Scotiam. Die tertia pervenit ad locum qui Viride-Stagnum dicitur: quem fecerat praeparari, ut ibi statueret abbatiam. Et relicto illic de filiis suis, fratribus nostris, monachorum conventu et abbate nam secum ad hoc ipsum eos adduxerat, valedicens eis, profectus est. 69. Et cum transiret, occurrit ei rex David, a quo susceptus est cum gaudio, et retentus per aliquot dies: multaque operatus placita Deo, inchoatum repetit iter. Et pertransiens Scotiam, in ipso introitu Angliae divertit ad ecclesiam Gisiburnensem, ubi habitant viri religiosi, canonicam ducentes vitam, ab antiquo familiares ei pro sua religione et honestate. Ibi adducta est ad eum mulier patiens morbum, quem cancrum vulgo appellant, ipso horrendum visu; et sanavit eam. Nam ubi aqua, cui benedixit, aspersa sunt ulcerum loca, dolorem non sensit. Die vero sequenti vix ulcera apparebant. Abiens inde, ad mare venit;
Abbreviated transcription (Latin):
deas de dacurũ. Spondet. Et ili. uolu¬
mus nobis certo ꝑmita a tua digna¬
tione de in hybnam ĩcolum̃ reu̾sursi
Instare ⁊ cet̾i omines. Tum ille parũꝑ
deliberans penit̾e primo ꝙ se alligas¬
s: qua exiretñ inueniens. angustie
undiq dum nil occurreret ab altu¬
tro tucum pieulo: uoti indelicet aut
ꝓmissi uisum est. tandẽ id pocius eli¬
gendũ quodip̃ sentiaꝵ plus urget.
reliquum suꝑne cõmitendum dis¬
positioni. Annuit tristis quidem: S
magis illos uoluit ꝯtristare. Et res¬
pondens eis ut uolunt ascendit na¬
uem. Et cum lam fere mediu̾ it̾ equo¬
reum pegissent. subito contrarius
uentus nauẽ repellit. ⁊ reducto in t̾¬
ram hybernie. Descendens de naui ĩ
ip̃o portu. in quadam sua eccͣa ꝑ nocta¬
uit. Et letus gr̃as egit diuinẽ consi¬
lio ꝓuidentie:. quo factũ est. ut iam
fecerit satis pro sua ꝓmissione. Mane
u̾o intrans nauẽ. ĩꝑo die ꝓsꝑo cursu

Expanded text:
deas te daturum. » Spondet. Et illi: « Voludeas te daturum. » Spondet. Et illi: « Volumus nobis certo promitti a tua dignatione, te in Hiberniam incolumem reversurum. » Instare et caeteri omnes. Tum ille parumper deliberans, poenitere primo quod se alligasset, qua exiret non inveniens. Augustiae undique, dum nil occurreret ab alterutro tutum periculo, voti videlicet, aut promissi. Visum est tandem id potius eligendum, quod in praesentiarum plus urgeret, reliquum supernae committendum dispositioni. Annuit tristis quidem; sed magis illos noluit contristare: et spondens eis, ut volunt, ascendit navem. Et cum jam fere medium iter aequoreum peregissent, subito contrarius ventus navem repellit, et reducit in terram Hiberniae. Descendens de navi, in ipso portu in quadam sua ecclesia pernoctavit. Et laetus, gratias egit divinae consilio providentiae, quo factum est ut jam fecerit satis pro sua promissione. Mane vero intrans navem, ipsa die prospero cursu
Abbreviated transcription (Latin):
me deseris ñ ignoras: nec fers opẽ
misertus mei. Si ego dignus qui pa¬
tiar. fr̃es quid peccau̾unt qui iux
diem noctẽ ue ullam a tam labori¬
osa cura ⁊ studio mei feriatã hab̾e
simintur. His u̾bis ⁊ lacrimis filii. fi
flebat enim pat̾na uiscera ⁊ eussa ft̃:
⁊ amplexatus est eum blandiendo.
Imp̾ssoq pectori enis signo crucis:
certus esto inquit de einsmodi. nil pas¬
surum. donec redeam. Erat aut̃ epni¬
lenticus. ⁊ cadebat fret̃nder. ita ut inͥ¬
derdum ñ semel. s sepius pat̾etur ĩ
die. Hoc iam ꝑ sex annos morbo horri¬
do laborabat:S adu̾bum malachie
ꝑfecte conualuit. Ab illa hora nil da
le passus est. nil talent ꝯfidimus deĩ¬
ceps ꝑpessurus. quia malachias deĩ¬
ceps reoditurus non est. In ipͥo ascẽ su
nauis accedunt᷑. duo ex hiii qui fami
larius illi ad herebant: audentes ⁊ pe¬
detes aliquid ab eo. Quib ille. Quid
uutts: siõ dicimus ĩquiunt: nisi spõ¬

Expanded text:
me deseris, non ignoras, nec fers opem me deseris, non ignoras, nec fers opem misertus mei! Si ego dignus qui patiar, fratres quid peccaverunt, qui vix diem, noctemve ullam a tam laboriosa cura et custodia mei feriatam habere sinuntur? » His verbis et lacrymis filii flebat enim paterna viscera concussa sunt, et amplexatus est eum blandiendo, impressoque pectori ejus signo crucis: « Certus esto, » inquit, « te ejusmodi nil passurum, donec redeam. » Erat autem epilepticus, et cadebat frequenter, ita ut interdum non semel, sed saepius pateretur in die. Hoc jam per sex annos morbo horrido laborabat: sed ad verbum Malachiae perfecte convaluit. Ab illa hora nil tale perpessus est; nil tale, ut confidimus, deinceps perpessurus, quia Malachias deinceps rediturus non est. 68. In ipso ascensu navis accedunt duo ex his, qui illi familiarius adhaerebant, audentes et petentes aliquid ab eo. Quibus ille: « Quid vultis? Non dicimus, » inquiunt, « nisi spon
Abbreviated transcription (Latin):
nius sũmam regiminis teneret. et eo
tẽporis usq infranciã appiasse nunti¬
aretur: oportunitatẽ requirendi se ĩ¬
uenisse gauisus est. Presumebat aũ
de illo utiq uiro tali. ⁊ de dali assump¬
to ꝓfessione. Magis u̾o quod sue cla¬
reuallis specialis filius excitiss. nec
timeri apud illum se ullam susti¬
nere difficultatẽ. Itaq conuocantur
ep̃i. consilium cogitur. tractata tͥduo
que tẽporuminerent. die qͣrto aꝑtt᷑
consilum de pallio requirendo. pla¬
cet. s si ꝑ alium requiratur. Tamen
quia breuioruia. ⁊ ob hec tołabilior
ꝑegrinatio nideretur. ñ fuit qui eiꝰ
obinare p̃sumeret consilio ⁊ uolũ¬
tati. Et malachias soluto cõcilio
arripuitit᷑. Prosecuntur eñ qui cõ¬
uenerant fr̃es usq ad litus: ñ mul¬
t tam̃ ip̃o nimirũ ꝓhibente. Ad c̃ꝑ
unus illorũ catholicus noĩe flebili
uoce. ⁊ uultu. heu tu abis inquit. et
in qͣnta pene cotidiana uexatione

Expanded text:
nius summam regiminis teneret, et eo nius summam regiminis teneret, et eo temporis usque in Franciam appropiasse nuntiaretur, opportunitatem requirendi se invenisse gavisus est. Praesumebat autem de illo, utique viro tali, et de tali assumpto professione: magis vero, quod suae Clarae-Vallis specialis filius exstitisset, nec timeret apud illum se ullam sustinere difficultatem. Itaque convocantur episcopi, concilium cogitur; tractata triduo, quae tempori imminerent - die quarto aperitur consilium de pallio requirendo. Placet, sed si per alium requiratur. Tamen quia brevior via, et ob hoc tolerabilior peregrinatio videretur, non fuit qui ejus obviare praesumeret consilio et voluntati. 688 Et Malachias, soluto concilio, arripit iter. Prosequuntur eum, qui convenerant fratres, usque ad littus, non multi tamen, ipso nimirum prohibente. Ad quem unus illorum, Catholicus nomine, flebili voce et vultu: « Heu, tu abis, » inquit, « et in quanta pene quotidiana vexatione
Abbreviated transcription (Latin):
extunctatus aliquando quo nam
in loco sioptio detur extremum.
malitag̾e diem. de hoc siquidẽ fratres
q̃rebant int̾ se. quẽ sibi quisq dilig̾et.
cunctatur ⁊ ñ respondet. Instantib ift.
si hinc migro inquit: nusqͣm libentiꝰ
quam undeuna cum nr̃o apło resurg̾e
possim. Dicebat aut̃ sc̃m patricium.
Si ꝑegrinari oportet.⁊ ita ꝑmittit d̾s:
claram uallẽ delegi. Requisitus item
de tẽpore: diem redit sollepnẽ õim de¬
functoꝵ. Si simplex uotũ putatur ĩ¬
plecum est. Si ꝓpħia:. ne iota p̾t̾iit si¬
cut audnumiis sic uidimuis: de loco pa¬
nider. ⁊ de die.Dicamus ꝑiter breuiter
quo ordine istud qua ue occasione ꝓ
hybermãusq ad huc pallio ca¬
tiulse. ut pode emulator sacramẽ¬
coꝵ: quorum neurio quolibet gentẽ
suam uellet õmo fraudari. Et recor¬
datus sibi a papa ĩnocentio fuisse pro¬
missum: inde magis tristari. quod dũ
ad huc ille suꝑfuit. ñ fuit missum ꝓ
eo. Et nactus occasionẽ qd̃ paꝑa euge¬

Expanded text:
ercunctatus aliquando, quonam in loco, si optio detur, extremum malit agere diem de hoc siquidem fratres quaerebant inter se, quem sibi quisque deligeret, cunctatur, et non respondet. Instantibus illis: « Si hinc migro, » inquit, « nusquam libentius, quam unde una cum nostro Apostolo resurgere possim. » Dicebat autem sanctum Patricium. « Si peregrinari oportet, et ita permittit Deus, Claram-Vallem delegi. » Requisitus item de tempore, diem respondit solemnem omnium defunctorum. Si simplex votum putatur, impletum est; si prophetia, ne iota praeteriit. Sicut audivimus, sic vidimus de loco pariter, et de die. Dicamus breviter, quo ordine istud, quave occasione prHiberniam usque adhuc pallio caruisse, utpote aemulator sacramentorum: quorum ne uno quolibet gentem suam vellet omnino fraudari. Et recordatus sibi a papa Innocentio fuisse prmissum; inde magis tristari, quod dum adhuc ille superfuit, non fuit missum pro eo. Et nactus occasionem, quod papa Euge
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ꝑ totum hystorie textum briuitatis
strdr plurima p̾t̾mus.
um ess illi studiũ ⁊ telus maximꝰ
errea cultũ diuinoꝵ ⁊ uenerati¬
onẽ sacram̃toꝵ. neforte de hiis aliqͥd
consticueret. uł doceret. secus quam
ritus haberet uniu̾salis ecclesie subi
nius de omnib informaret. Hic erat
lenex plenus dierũ ⁊ uirdutũ. ⁊ sapi¬
entia dei erat in illo. Nacione quidẽ
pẏbernus. s manglia comũsacus
fuerat in habitu. ⁊ ꝓposito monachi
a Wintoniensi monast̾io.De quo
assũptus est in ep̃m. in lesmor eiuita¬
tẽ mumunie:. ⁊ ip̃a nobilior inter ce¬
deras regni sluis. Ibi tanta ei desuper
collata est gr̃a. ue nõ modo uita. ⁊ doc¬
trina. s ⁊ signis clareret. Quoꝵ duo
pono exẽpli causa. ut omnib m̃otes¬
cat. qͣlẽ in scĩa sc̃orum malachias ha¬
buerte p̃ceptorẽ.

Expanded text:
per totum historiae textum, brevitatis per totum historiae textum, brevitatis studio plurima praeterimus.um esset illi studium et zelus maximus circa cultum divinorum et venerationem Sacramentorum, ne forte de his aliquid constitueret vel doceret secus, quam ritus haberet universalis Ecclesiae, subiinius de omnibus informaret. Hic erat senex plenus dierum et virtutum, et sapientia Dei erat in illo. Natione quidem Hibernus, sed in Anglia conversatus fuerat in habitu et proposito monachali in Wintoniensi monasterio: de quo assumptus est in episcopum in Lesmor civitate Mumoniae: et ipsa nobilior inter caeteras regni illius. Ibi tanta ei desuper collata est gratia, ut non modo vita et doctrina, sed et signis clareret. Quorum duo pono exempli causa, et omnibus innotescat, qualem in scientia sanctorum Malachias habuerit praeceptorem.
Abbreviated transcription (Latin):
cie terre sic coram fatie sua ci̾modi ni¬
tebaauire totum pro uirib exturbare. acde¬
lere de popło suo. Et peo hiis omnib trade¬
bet iura celestia optimus legis lator. le¬
ges darat plenas iusticie. plenas modes¬
tie: chonesti. S ⁊ apłicas sanctiones. ac
decreta sẽorum patrum p̃cipueq cõsue¬
tudines sc̃e romane ecclesie. in cunctis
ecclesiis statuebat. Hinc est qd̾ hodieꝙ ĩ
illis ad horas canonicas cantatur ⁊ psal¬
litur urxtamorẽ uniu̾se terre. namin¬
nime idante fiebat ne inciuitate quidẽ
Ipe uero in adolescẽtia cantum didic̃at.
⁊ in suo cenobio mox cantari fecit: eu
nec dum in ciuitate. seu in episcopatu
uniuso cantare scirent uł uellent. Deĩ¬
deusum saluberrimñ confessionis sac̃¬
m̃cum cõfirmationis ꝯtractũ ꝯiugioꝵ
que omnia ant ignorabanit. aut negli¬
gebant: malachias de nouo instcait
Et de hiis ista pio exẽplo sufficiant. Nã

Expanded text:
cie terrae, sic coram facie sua hujusmodi ncie terrae, sic coram facie sua hujusmodi ntebatur totum pro viribus exturbare ac delere de populo suo. Et pro his omnibus tradebat jura coelestia optimus legislator. Leges dabat plenas justitiae, plenas modestiae et honesti. Sed et apostolicas sanctiones ac decreta sanctorum Patrum, praecipueque consuetudines sanctae Romanae Ecclesiae, in cunctis ecclesiis stutuebat. Hinc est, quod hodieque in illis ad horas canonicas cantatur et psallitur juxta morem universae terrae. Nam minime id ante fiebat, ne in civitate quidem. Ipse vero in adolescentia cantum didicerat, et in suo coenobio mox cantari fecit, cum necdum in civitate, seu in episcopatu universo cantare scirent, vel vellent. Deinde usum saluberrimum Confessionis, sacramentum Confirmationis, contractum conjugiorum, quae omnia aut ignorabant, aut negligebant, Malachias de novo instituit. Et de his ista pro exemplo sufficiant. Nam et
Abbreviated transcription (Latin):
in sc̃o redarguendũ. nec usurpandum
sc̃m ingente ñ sc̃a. ⁊ dare rudi ppłoc⁊ sũ
lege uiueriti. legẽuite ⁊ discipline. S̾ce¬
ptoisle mandatum inorini alacritate:
situt erat sp̃n feruens. nec taleritis in¬
citbans. s in hians lucris. Et ecce lĩgue
sartiro ceꝑit euellere. destruere dissi¬
pare: dedie in diem factitans. praua ĩ
dicecta. ⁊ asꝑa in uias planas. Exulta¬
bat ut gỹgas ad discurrend̃ ubiq. Pi¬
ceres ignem urentẽ in consumendo cri¬
minũ nepres : drceres secutim. ł asciã
in deiciendo plantationes malas. Ex¬
tyrpante barbaricos ettus: plandare
ecc̃asticos. Uet̃nosasomnes neq enim
pauee inuemiebantur abolere suꝑsti¬
tiones. seu quaslibet ubicumq deprehẽ¬
diss malignitates ĩmissas ꝑ angłosma¬
los. Demq quicquid in decorum. quie
quid distortũ obuium habuiss. ñ par¬
crbat orulus enis. s uenit grando gros¬
sos eficub. ⁊ sieut puluerẽ uertus a fa¬

Expanded text:
in sancto redarguendum, nec usurpandum in sancto redarguendum, nec usurpandum sanctum in gente non sancta, et dare rudi populo, et sine lege viventi, legem vitae et disciplinae. Suscepit ille mandatum in omni alacritate, sicut erat spiritu fervens; nec talentis incubans, sed inhians lucris. Et ecce linguae sarculo coepit evellere, destruere, dissipare, de die in diem factitans prava in directa, et aspera in vias planas. Exsultabat ut gigas ad discurrendum ubique. Diceres ignem urentem in consumendo criminum vepres. Diceres securim vel asciam in dejiciendo plantationes malas, exstirpare barbaricos ritus, plantare ecclesiasticos. Veternosas omnes neque enim paucae inveniebantur abolebat superstitiones, seu quaslibet, ubicunque deprehendisset, malignitates immissas per angelos malos. 7. Denique quidqquid distortum obvium habuisset, non parcebat oculus ejus: sed velut grando grossos e ficubus, et sicut pulverem ventus a fa
Abbreviated transcription (Latin):
sibi ñ minus humilidatẽ sapee quam
humanitate. Re defuit nr̃o nouo tho¬
bie rediuiua amuliere tẽptafo: immo
a s̾pente ꝑmulierẽ. Germana eiꝰ in dig¬
nitatẽ ut sibi udebetaro officii ex horres
quid facis inquit o insane: Dimitte mor¬
tuos sepelire mortuos suos. Et hoc illi co¬
tidie. exprobrans ingͥebat. s responde ba¬
tur mulieri stulte uixta stulticia siã.
Miserati eloquii casti uocẽ tenes: Sed
uirattẽ ignoras. Ita minist̾ium ad quod
coactus accesserat deuotus tennit. inde¬
fessus exercuit. Unde ⁊ censuerut eciam
sacerdotale officium imponendu̾ illi.
Et fc̃m est ita. Erat auo cum sacerdos
ordinatus est annos natus qͣi .xxu. Inqͣ
nonum formã ꝓcessisse uidetur. ut u̾e
iudetur: siquidem infra uicesimum
quintũ annũ leuiticũ minist̾ium ĩfra.
tricesimũ a deptus est sacerdocii dignita¬
tẽ. donandũ sanetum ⁊ elo ordinatoris.
tũ meritis ordinati. Ego uero istudnec

Expanded text:
sibi non minus humilitatem saperet, quam sibi non minus humilitatem saperet, quam humanitatem. Nec defuit novo nostro Tobiae rediviva a muliere tentatio, imo a serpente per mulierem. Germana ejus indignitatem ut sibi videbatur officii exhorrens: Quid facis, inquit, o insane? dimitte mortuos sepelire mortuos suos. Et hoc illi quotidie exprobrans ingerebat. Sed respondebatur mulieri, stultate juxta stultitiam suam: Misera, tu eloquii casti vocem tenes, sed virtutem ignoras. Ita ministerium, ad quod coactus accesserat, devotus tenuit, indefessus exercuit. Unde et censuerunt etiam sacerdotale officium imponendum illi. Et factum est ita. Erat autem, cum sacerdos ordinatus est, annos natus quasi viginti qnonum formam processisse videtur, ut vere videtur siquidem infra vicesimum quintum annum leviticum ministerium, infra tricesimum adeptus est sacerdotii dignitatem donandum sane tum zelo ordinatoris, tum meritis ordinati. Ego vero istud nec
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ otẽptus. iustificationes duas ñ sum
oblitus. Et sedebat intim solitarius.
quia ⁊ sine socio ⁊ sine exẽplo. Qe señ
ante malachiã districtissimu iiri ꝓ¬
positum. uł cegitaret atcẽptare. Nem¬
pemirabile omnib habebatur. s̃ imnita¬
bile. Malachias imitabile ꝓsuasit:
sedendo diuntaxat. ⁊ tacendo. Intͣ pau¬
cos dies habuit imitatores ñ paucos
ꝓuocatos exẽplo siu. Ita qui pͥmo soli¬
taris sedit. ⁊ unueus patris sui: fit tã
unus emultis. fit ex unigenito pͥmo¬
genias inmults ft̃ib. Eeut pͥor incõu̾¬
sione ita inconũsatõe sublimior.⁊ qui
aute omnes uenit omniu iudicio supͣ
omnes emunud inuirtute. Et dignus
uisus ẽ ep̃o ꝑiter ⁊ magistro: quiad dẏa¬
comi gradum ꝓmou̾etur. Et corg̾unt
ad omne opus pietatis accuxit. plus
uero ad easres in quib aliqua ĩiuria
uid̾etur. Deniq cur erat ei maxima ĩ
sepeliendis defunctis pauꝑib qd̃ hoc

Expanded text:
et contemptus, justificationes tuas non sum et contemptus, justificationes tuas non sum oblitus . Et sedebat interim solitarius, quia et sine socio, et sine exemplo. Quis enim ante Malachiam districtissimum viri propositum vel cogitaret attentare? Nempe mirabile omnibus habebatur, non imitabile. Malachias imitabile persuasit, sedendo duntaxat, et tacendo. Intra paucos dies habuit imitatores non paucos, provocatos exemplo sui. Ita qui primo solitarius sedit, et unicus patris sui, fit jam unus ex multis, fit ex unigenito primogenitus in multis fratribus. Et ut prior in conversatione, ita in conversatione sublimior: et qui ante omnes venit, omnium judicio supra omnes emicuit in virtute. Et dignus visus est episcopo pariter et magistro, qui ad diaconi gradum promoveretur. Et coegerunt ad omne opus pietatis accinxit: plus vero ad eas res, in quibus aliqua injuria videretur. Denique cura erat ei maxima in sepeliendis defunctis pauperibus, quod hoc
Abbreviated transcription (Latin):
uideres tunc reuelari ex multoꝵ cor¬
dib cogitationes. Pleriq humano af¬
fec̾u pensantes factũ: plang̾e ⁊ dolere
ꝙ dilectus omnib delicatusq adolescẽs
duris se adeo laborib mancipass. Alii
ritatẽ causantes indignari. ⁊ fremere
in eum. qd̾ supra etatẽ ⁊ uires incõsul¬
torẽ arduam fuiss agg̾ssus. Uerũ ille
sine consilio egit nichil. Nam habuit
consiliũ appha qui ait. Bonũ est hõi
si portau̾t nigũ ab adolescentia. Et ad¬
dit. Sedebit solitarius. ⁊ tacebit: qͥa
leuauit se supra se. Sedebat sibi iuuen¬
culus secus ꝑedes ymarii. Hoc enim iu¬
rd̃. nom̃ ⁊ aut discebat obedĩam. aut se
didicisse docebat. Sedebat ut quietus
ut mansuetus ut humilis. Sedebat¬
⁊ tacebat sciens serundũ ꝓpħ̾am cultũ
iusticie esse silentiũ. Sedebat ut ꝑse¬
uerans. dacebat ut uecundus. nisi qd̾
suo illo silerctio in dei aurib loq̃batur
cum sc̃o dauid. Adolescẽtulus sum ego

Expanded text:
Videres tunc revelari ex multorum corVideres tunc revelari ex multorum cordibus cogitationes. Plerique humano affectu pensantes factum, plangere et dolere, quod dilectus omnibus, delicatusque adolescens, duris se adeo laboribus mancipasset. Alii ritatem causantes, indignari et fremere in eum, quod supra aetatem et vires inconsulte rem arduam fuisset aggressus. 661 Verum ille sine consilio egit nihil. Nam habuit consilium a Propheta, qui ait: Bonum est homini, si portaverit jugum ab adolescentia; et addit: Sedebit solitarius, et tacebit, quia levavit se supra se . Sedebat sibi juvenculus secus pedes Imarii hoc enim nomen viro, et aut discebat obedientiam, aut se didicisse docebat. Sedebat, ut quietus, ut mansuetus, ut humilis. Sedebat, et tacebat, sciens secundum prophetam, cultum justitiae esse silentium : sedebat ut perseverans, tacebat ut verecundus, nisi quod suo illo silentio in Dei auribus loquebatur cum sancto David: Adolescentulus sum ego
Abbreviated transcription (Latin):
gistrum qd̾ dubium ñ est habuerat de¬
um: ⁊ecce sc̃s ẽ denuo discipuls hõis
homomitis.⁊ humił corde. Si nescieba¬
mus: hoc ul solo nobis ip̃e ꝓbauit. Le¬
gant hoc qui docere que ñ didicere con¬
antur. discipłos sibi coaceruantes q̃
numqͣm discipłi extite: ceci cluces te¬
corum. Malachias doctꝰ a deo: doctorẽ
nichilominus quesiut hoĩem. ⁊ quidẽ
caute ⁊ sapient̃. Quid simile q̃so affer¬
requibat in quo eq daret capet ue ex¬
pm̃ttum ꝓfectus sui: Si malachie exẽ¬
plum eis ꝓ minimo est: pauli hopus
attendant. Nõne enuͣngeliũ suũ qd̃ ñ
ab hoĩe acceꝑat s a xp̃o cum hoĩb tam̃
censuit ꝯferendũ. ne forte iuatuum
ñ est: nec ego. Siquis hoc sit: uiderit.
neñ tam securitas sit qͣm tem̾itas. S ħ
alt̾uis tẽporis. Nune uero soniut in ciui¬
date qd̾ factum est. ⁊ cõmota ẽ uniuersa
ad inopmatã nouitatẽ. Stupebant aut
plius quo minuis usitatã ingente fera.

Expanded text:
gistrum quod dubium non est habuerat Degistrum quod dubium non est habuerat Deum: et ecce factus est denuo discipulus hominis, homo mitis et humilis corde. Si nesciebamus, hoc vel solo nobis ipse probavit. Legant hoc, qui docere quae non didicere conantur, discipulos sibi coacervantes, qui nunquam discipuli exstitere, caeci duces caecorum. Malachias doctus a Deo, doctorem nihilo minus quaesivit hominem, et quidem caute, et sapienter. Quid simile, quaeso, afferre quibat, in quo aeque daret caperetque exprimentum profectus sui? Si Malachiae exemplum eis pro minimo est, Pauli opus attendant. Nonne Evangelium suum, quod non ab homine acceperat, sed a Christo cum hominibus tamen censuit conferendum, ne fortenon est, nec ego. Si quis hoc scit, viderit, ne non tam securitas sit, quam temeritas. Sed haec alterius temporis. 5. Nunc vero sonuit in civitate quod factum erat, et commota est universa ad inopinatam novitatem. Stupebant autem plius, quo minus usitatam in gente fera.
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑdo ip̃am ad tẽpus aĩam meã: ne ꝑdã
inet̾num. Et ꝙ sum .⁊ que habeo omĩa
ubi michi eq salua uti in manu auc¬
toris: Quis ita ad seruandũ sollicitus
ad retinendũ potens. ad resiimiendũ
sidelis: Seruabie duto. resutuet opor¬
tune. Sine retractione me do ad seruiẽ¬
dum ili de donis suis. Nõ potest michi
pire ex omnib q̃ mop pietatis exrendem.
forte ⁊sꝑare plus aliquid licet.Solet ped¬
dere cum usura. qui dat gratis. Ita est: ⁊̃
cumulabit:⁊ multiplicabit ĩ anima
absq fc̃o uanas ẽẽ cogitationes hoĩm
ẽ inqua alitus est malachias. ⁊ homo il¬
lesc̃s. ⁊ aust̾e ad modum uite in exorabi¬
lis castigator corpis sui. Cellam habẽs
iuxta eccłiam in ea manebat: ieuiniis
⁊ obsecrationib seruiens die ac nocte.
Ad hunc se ꝯtulit malachias. formam
uite accepturꝰ ab eo: qui uiuum se tali
dampnauerat sepultura. Et uide humi¬
utatẽ. Aprimeua edate in sc̃a arte ma¬

Expanded text:
Perdo ipsam ad tempus animam meam, ne perdam Perdo ipsam ad tempus animam meam, ne perdam in aeternum. Et quod sum, et quae habeo omnia, ubi mihi aeque salva, uti in manu Auctoris? Quis ita ad servandum sollicitus, ad retinendum potens, ad restituendum fidelis? Servabit tuto, restituet opportune. Sine retractatione me do ad serviendum illi de donis suis. Non potest mihi perire ex omnibus, quae in opus pietatis expendero. Forte et sperare plus aliquid licet. Solet reddere cum usura qui dat gratis. Ita est. Etiam cumulabit, et multiplicabit in anima sque facto vanas esse cogitationes hominuest, in qua alitus est Malachias, et homo ille sanctus, et austerae admondum vitae, inexorabilis castigator corporis sui, cellam habens juxta ecclesiam. In ea manebat, jejuniis et obsecrationibus serviens die ac nocte. Ad hunc se contulit Malachias, formam vitae accepturus ab eo, qui vivum se tali damnaverat sepultura. Et vide humilitatem. A primaeva aetate in sancta arte ma
Abbreviated transcription (Latin):
inc iam idem abineunte adolescẽ¬
tia eius cepit manifestius appar̾e
quid ess in hoĩe. ⁊ gr̃a deun illo uacua
ñ uideri. Uidens enim industruis adoleᷤ¬
cens qͣm in maligno mundus posit᷑ sit
⁊ cogitans qualem sp̃m accepiss. dice¬
bat intra se. Nõ est sp̃s hꝰ mundiiste. Qͥd
isti ⁊ illi: Qon est societas atci ad alt̾um
ñ plusqͣm lnciad tenebras. Mens ex
deo est. ⁊ scio que i illo donata sunt m̃
mes. inde quoq illa eo securior quo se¬
cretior gloria mea testimoniũ ꝯsciẽtie
mee. sichil horum michi tutum sub
principe mundi. Deinde habeo thes¬
aurũ hunc infictilinase. uerendum
ne upingat ⁊ frangatur. ⁊ effundat᷑
oleum letieie ꝙ porto. Et quidem non
imping̾e int̾ saxa ⁊ ĩter scopios distor¬
de. ⁊ anfractuose uie ⁊ uite hꝰ difficilli¬
mum. Ita neĩ mom̃to ꝑdam simul õs
quib ab micio p̾uentus sum benedit¬
nones dulcediis. Resigno illi poetꝰ
a quo sunt.⁊ mepit̾. Et ego enum ip̃iꝰ

Expanded text:
adolescentia ejus, coepit manifestius apparere quid esset in homine, et gratia Dei in illo vacua non videri. Videns enim industrius adolescens, quam in maligno mundus positus sit , et cogitans qualem spiritum accepisset, dicebat intra se: « Non est spiritus hujus mundi iste. Quid isti, et illi? Non est societas alteri ad alterum, non plus quam luci ad tenebras. Meus ex Deo est, et scio quae in illo donata sunt mihi. mes, inde quoque illa eo securior, quo secretior, gloria mea est, testimonium conscientiae meae. Nil horum mihi tutum sub principe mundi. Deinde habeo thesaurum hunc in fictili vase. Verendum ne impingat et frangatur, et effundatur oleum laetitiae quod porto. Et quidem non impingere inter saxa et scopulos distortae et anfractuosae viae et vitae hujus difficillimum. Itane momento perdam simul omnes, quibus ab initio praeventus sum, benedictiones dulcedinis? Resigno illi potius, a quo sunt, et me pariter. Et ego enim ipsius.
Abbreviated transcription (Latin):
ex hiis potestis aduert̾e. qͣliter hõdei
tenens. nec uestim̃tum mutauit nec
pedes lauit nec escam sectatus ẽ mol¬
uiorẽ. Deuloꝵ quoq aciem c⁊ numer᷑
dentiũ. licet paululum ob edatẽ iu¬
derẽtur atcriti. necñ ⁊ pedum ĩcessũ
totius. ⁊ corporis firmitatẽ. ita cͣc iura
nature meritoꝵ gr̃a eustodut. ut

Expanded text:
ex his potestis advertere qualiter homo Dei ex his potestis advertere qualiter homo Dei tenens, nec vestimentum mutavit, nec pedes lavit, nec escam sectatus est molliorem; oculorum quoque aciem, et numerum dentium, licet paululum ob aetatem viderentur attriti, necnon et pedum incessum, totius etiam corporis firmitatem, ita contra jura naturae meritorum gratia custodivit, ut
Abbreviated transcription (Latin):
quua necͣcio resurrectionis tẽpore h eor¬
iiscłm resiliet incorruptũ.
estim̃torum aut̃ meoꝵ sit ista di¬
uisio. Melotẽ ⁊ pallium tͥcum
cui suꝑiaceo. athanasio ep̃o date: qd̃
nouum michi ip̃e detulerat. Sera¬
pion aut̃ ep̃e. alium accipiat melo¬
tẽ. uos cilicinũ habete uestim̃tum: ⁊
ualete iuscera mea. Antonius enim
osculantib se discipuł extendens pau¬
lulum pedes mortẽ letus excepit: ita ut
derant p̃sentia nosc̾etur. Hos intuẽs
danqͣm amicos uid̾et animã exalauit
iadditus est patrib scd̾m ordinẽ scͥp¬
turar̃. Seruauerunt mandata dis
antonii benedicti qui tͥtum palli¬
um cum melode imꝑio eius meruer¬
at acciꝑe. antonium in antonii mu¬
nib amplectttur ⁊ tanqͣm magna he¬
ditate ditatus. letanter ꝑuestim̃tũ
ecordatur ẏmaginẽ sc̃itatis.
ic antonio uite t̾minus fuit: ista
pͥncipia m̃itoꝵ. Qe licet parcio¬
teito p̃dixi sermone narrau̾im. tam̃

Expanded text:
quia necessario resurrectionis tempore hoc corquia necessario resurrectionis tempore hoc corpusculum resurget incorruptum. Vestimentorum autem meorum sit ista divisio: Melotem et pallium tritum, cui superjaceo, Athanasio episcopo date, quod mihi novum ipse detulerat. Serapion episcopus aliam accipiat melotem; vos cilicinum habetote vestimentum, et valete, viscera mea; Antonius enim osculantibus se discipulis, extendens paululum pedes, mortem laetus aspexit; ita ut derant, praesentia nosceretur. Hos intuens, tanquam amicos videret, animam exhalavit, et additus est patribus secundum ordinem Scripturarum. Servaverunt mandata discAntonii benedicti, qui tritum pallium cum melote imperio ejus meruerat accipere, Antonium in Antonii muneribus amplectitur; et tanquam magna haereditate ditatus, laetanter per 60 vestimentum recordatur imaginem sanctitatic Antonio vitae terminus fuit, ista principia meritorum: quae licet parciori, ut praedixi, sermone narraverim, tamen
Abbreviated transcription (Latin):
hus: ⁊ a certa fide uniu̾si demones fu¬
gabuntur. Mem̃tote ⁊̃ ad monitionũ
meorũ. Incerte ꝯditionis uitã cotidie
ancipitẽ retractate.⁊ celeste uobis pre¬
mium sine cunctamine tribuetur.
Scis maticoꝵ quoq ⁊ h̾eticoꝵ uenena
uitate. M eum cirta eos odĩ sectami¬
m:. quia xp̃i sunt inimici. Scitis ip̃i
ꝙ nulłs michi nec pacificus quidem
xp̃m bellum. In hoc aut̃ magis estote
solliciti. ut domini p̾cepta seruetis.
retexite. Et si qua mei nobis cura. si
qua patris memoria est. si michi uiea¬
rium repensatis affectũ. nulłs ad egyp¬
tum meas ꝑferat reliquias. ne uano
corpus honore seruetur. neuituꝑati
ut nostis a meritus ⁊̃ circa me seruẽtur
obsequia. Huius enim rei gr̃a maxi¬
me huc sum reg̾ssus. uos igitur hu¬
mo degite. uos patͥs oꝑite corpuscłm.
Et illud quoq senis urĩ custodite mã¬
datum: ut nemo p̾t̾ ur̃am dilectionẽ
locum tumuli nou̾it. Confido indño:

Expanded text:
ibus, et a certa fide universi daemones fuibus, et a certa fide universi daemones fugabuntur. Mementote etiam admonitionum mearum et incertae conditionis, vitam quotidie ancipitem retractate, et coeleste vobis praemium sine cunctamine tribuetur. Schismaticorum quoque et haereticorum venena vitate, meumque circa eos odium sectamini, quia Christi sunt inimici. Scitis ipsi quod nullus mihi nec pacificus quidem ax contra Christum bellum. In hoc autem magis estote solliciti, ut Domini praecepta servetis, retexite; et si qua mei vobis cura, si qua patris memoria est, si mihi vicarium repraestatis affectum, nullus ad Aegyptum meas perferat reliquias, ne vano corpus honore servetur, ne vituperati, ut nostis, a me ritus etiam circa me serventur obsequia. Hujus enim rei gratia maxime huc sum regressus. Vos igitur humo tegite, vos patris operite corpusculum, et illud quoque senis vestri custodite mandatum, ut nemo praeter vestram dilectionem locum tumuli mei noverit. Confido in Domino,