comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
eiꝰ in eccłia scõꝵ. Quodã itiq ex¬
cellentie pͥuilegio. Non t̃m eqͥ¬
tatis dispensatione: s gratuito sc̃¬
tatis dono ⁊ mun̾e. Laus eiꝰ in ec¬
clesia scõꝵ ⁊ q̃m ita laudẽ eius
scõꝵ ostendit actus: ut illã at¬
tendat affectus. Sc̃i eñi excellen¬
ter gr̃arũ dona suscipiunt : de¬
uotione ꝑsentiunt: gratulatio¬
ne ꝑsoluunt. Ideo quodã lau¬
datur pͥuilegio: in eccł̃ia sc̃oꝵ
Extra eccł̃iam laudatur ministe¬
rio insensibili. ⁊ muto rerum:
uano hominũ. In reb insensa¬
tis conditio ⁊ in hominib ñ re¬
natis aliqͣnta cognuitio: in neu¬
tris tn dilectio. Nã dilectio con¬
ditoris sui in pͥmis nulla: in
ut naturaliter sint ⁊ que dis¬
pensata sunt ut in consequen¬
ter ⁊ mordinate non surt.et
que p̃destinata sunt ut beate
sinit uniu̾sa ꝑscrutatur ⁊ esti¬
mat quantum datur: ut per
hec auctoris iuxta uires colli¬
gat notionem ⁊ migret ade¬

Expanded text:
ejus in ecclesia sanctorum. Quodam utique exejus in ecclesia sanctorum. Quodam utique excellentiae privilegio, non tantum aequitatis dispensatione, sed gratuito sanctitatis dono et munere. Laus ejus in ecclesia sanctorum: quoniam ita laudem ejus sanctorum ostendit actus, ut illam attendat affectus. Sancti enim excellenter gratiarum dona suscipiunt, devotionem persentiunt, gratulationem persolvunt. Ideo quodam laudatur privilegio in Ecclesia sanctorum: extra Ecclesiam laudatur ministerio insensibili et muto rerum, vano hominum. In rebus insensatis conditio; in hominibus non renatis aliquanta cognitio, in neutris tamen dilectio. Nam dilectio Conditoris sui in primis nulla, in ut naturaliter sint, et quae dispensata sunt, ut inconvenienter et inordinate non sint; et quae praedestinata sunt, ut beate, sint, universa perscrutatur et aestimat quantum datur: ut per haec auctoris juxta vires collgat notionem, migret ad ae
Abbreviated transcription (Latin):
nes eñi numerare longũ erat. q̃
omnia prudenter intuenti. am¬
nurationẽ conditoris facerent:¬
⁊ pie considanti amorẽ. Et hec
cõmuniter omirib ꝓposita ft̃
ratione utentib: ⁊ conditoris
sui maiestatẽ manifesta pulchri¬
tudinis sue sp̃e cõmendant. Sub
tam pulchro t̃n uelamine. pul¬
chriora sunt que latent salua¬
tionis nr̃e sacramenta:⁊mul¬
tiplicia sp̃ualiũ dona gratiaꝵ.
Deniq ⁊ dauid in fine psalmo¬
rũ cũ omnem creaturã in lari¬
des dei conctasset ⁊ cantare
inqͥt dño canticũ nouũ: laus
eiꝰ in eccłia scõꝵ. Uere nouum
cuiꝰ nesut antiquitatẽ mate¬
ria ⁊ fastidium gr̃a: que sẽꝑ
est amore recens. usu recentior.
Uere eñi nouũ: qd̃ hominum
animos eterirã innouat in be¬
atitudinẽ. Deniq legitur. Ne
menumeritis prioꝵ ⁊ antiqͣ
ne in tueamini: noua quoq
ego facio. Iure noua: que ab
antiquo currentis nature ne¬
quaqͣm conclusa sunt legib. Lausˢ

Expanded text:
nes enim numerare longum erat, quae omnia prudenter intuenti admirationem Conditoris facerent, et pie consideranti amorem, Et haec communiter omnibus proposita sunt ratione utentibus, et Conditoris sui majestatem manifesta pulchritudinis suae specie commendant. Sub tam pulchro tamen velamine pulchriora sunt, quae latent salvationis nostrae sacramenta, et multiplicia spiritualium dona gratiarum. 6. Denique et David in fine Psalmorum cum omnem creaturam in laudes Dei concitasset: Cantate, inquit, Domino canticum novum, laus ejus in ecclesia sanctorum . Vere novum, cujus nescit antiquitatem materia, fastidium gratia: quae semper est amore recens, usu recentior. Vere enim novum, quod hominum animos ad aeternam innovat beatitudinem. Denique legitur: Ne memineritis priorum, et antiqua ne intueamini; nova quoque ego facio . Jure nova, quae ab antiquo currentis naturae nequaquam conclusa sunt legibus. Laus
Abbreviated transcription (Latin):
ordinatif simã ⁊ dispositiss¬
mam ciuitatẽ. Heccine gͦ ciui¬
tas ẽ uniu̾sitas creature ⁊ quã
sponsa circuiturã se ꝓponit:
rum naturas ⁊ in arcificio suo
oꝑantem aduerter̃t sapientiã
dei. Oꝑantẽ dico: s ñ opus de
quo legitur. Deus autẽ rex ñr
ante secula oꝑatus est salutem
inmedio terre. Cognouer̃t
in oꝑe artificem: s ñ glori¬
ficauerunt. aut grãs egert̃.
fidelis anima omma repli¬
cat ⁊ recenset in laudẽ der.⁊
omnẽ creaturã ꝓuocat ad
glorificandũ ÷ ut se ipsã ex¬
citet in gr̃am: ⁊ uniu̾sitatis
contuitu dunũ stimuletur
in amorem. Ci rcuiuit salo¬
mon: et decedrolibam dis¬
putauit usq ad ysopũ. Cir¬
cuiuit in ecclesiaste ÷ et de ele¬
mentoꝵ postea qͣm disseruit
circuitu ad humanos actus diᷤ¬
putationẽ deriuauit: ut de tͣn¬
seunte rerũ uanitate ad ꝑma¬
nentem transiret ueritatẽ. sir¬
cuiuit iob: inmo circũductus

Expanded text:
ordinatissimam et dispositissiordinatissimam et dispositissimam civitatem. 5. Haeccine ergo civitas est universitas creaturae, quam sponsa circuituram se proponit? rum naturas, et in artificio suo operantem adverterunt sapientiam Dei. Operantem dico, sed non opus de quo legitur: Deus autem rex noster ante saecula operatus est salutem in medio terrae . Cognoverunt in opere artificem, sed non glorificaverunt, aut gratias egerunt . Fidelis anima omnia replicat et recenset in laudem Dei, et omnem creaturam provocat ad glorificandum, ut se ipsam excitet in gratiam, et universitatis contuitu divinum stimuletur in amorem. Circuivit Salomon, et de cedro Libani disputavit usque ad hyssopum . Circuivit in Ecclesiaste, et de elementorum postquam disseruit circuitu, ad humanos actus disputationem derivavit, ut de transeunte rerum vanitate ad permanentem transiret veritatem. Circuivit Job, imo circumductus
Abbreviated transcription (Latin):
cluditur. ⁊ humanus intuitus:
s ñ diuinus nutus. Et in isaye
ꝓpħia inuenies ad iezechiam
dictum: data sunt oĩa hec in
dã equitate dictata. Ex his et
huiꝰ modi passim ꝑ omnẽ scͥptu¬
rarum textum cui dubiũ resi¬
debit diuinã pariter uirtutẽ
⁊ sapientiam. iustis legib pra-¬
uas rationał creature ñ in spi¬
rare quidẽ s dispensare uo¬
luntates: Qd si ita est multo
minus ambigi potest. motus ce¬
terorũ animantiũ que natura¬
li ducuntur affectu. ⁊ sensuũ
uł imaginationis t̃m agunt᷑
iuditio ñ arbitrio rationis a
diuina dispositione minime
exemptos ÷ et ut semel conclii¬
dam. uniu̾sarum uł essentiã
qua in hoc aut in hoc rerũ ge¬
nere sunt. uł existentiã qua
sunt. uł usum qͦ aliquid effici¬
unt iustissimꝰ. potentissimus.
prudentissimꝰ mod̾ator et̾nis ⁊
immutabilib mouet ⁊ mutat
⁊ continet decretoꝵ reguł: et
cunctam creaturam nusqͣm ex¬
orbitante regit iusticia quas

Expanded text:
cluditur, et humanus intuitus, cluditur, et humanus intuitus, sed non divinus nutus. Et in Isaiae prophetia invenies ad Ezechiam dictum: Data sunt omnia haec in dam aequitate dictata. Ex his et hujusmodi passim per omnem Scripturarum textum, cui dubium residebit, divinam pariter virtutem et sapientiam justis legibus pravas rationalis creaturae non inspirare quidem, sed dispensare voluntates? Quod si ita est, multo minus ambigi potest motus caeterorum animantium, quae naturali ducuntur affectu, et sensuum vel imaginationis tantum aguntur judicio, non arbitrio rationis a divina dispositione minime exemptos. Et ut semel concludam, universarum vel essentiam, qua in hoc aut in hoc rerum genere sunt, vel existentiam qua sunt, vel usum quo aliquid efficiunt, justissimus, potentissimus, prudentissimus moderator aeternis et immutabilibus movet, et mutat, et continet decretorum regulis, et cunctam creaturam nusquam exorbitante regit justitia, quasi
Abbreviated transcription (Latin):
id intendente. s deo disponente
p̃parata: qͣm hec illis aptata.
Quid deniq qd̃ dñs eo potiss¬
mum tẽpore ad passionem ad¬
dictus ÷ qd̃ hac hora. hoc die.
hoc mortis affectus geñe: Quiꝰ
ista aũ neget mistica÷ aut
credat fortuita: Quo die ẽ ho¬
mo conditus eo reꝑatꝰ ⁊ qua ho¬
ra sententiã ꝑtulit. indulgen¬
tiam meruit ÷ ꝑ lignũ mors
indulta. ꝑ lignũ uita restitu¬
ta ⁊ ⁊ nescio quis ista ñ cliui¬
nitus dispensata s humani
uanitate. de natiuitate corrup¬
ta: ⁊ hec simpliciter contigis¬
se credis ⁊ deo non dispensan¬
te. s iudeo oꝑante qͣmuis ñ
obseruante : hec in qͣm que tã
apte concurr̃t de crutis ligno
de tẽpore. de hora. de die.⁊ reli¬
quas que obseruari prudent̃
possunt circu̾stantias iudaice
deputas dementie ñ diuine sa¬
pientie: Prorsus in tam salu¬
bri remedio. ⁊ cũ antiquis in
unam formam concurrente sa¬
cramentis.⁊ fortuitus casus ex¬

Expanded text:
illud intendente, sed Deo disponente illud intendente, sed Deo disponente praeparata, quam haec illis aptata. Quid denique, quod Dominus eo potissimum tempore ad passionem addictus, quod hac hora, hoc die, hoc mortis affectus genere? quis iste aut neget mystica, aut credat fortuita? Quo die est homo conditus, eo reparatus: qua hora sententiam pertulit, indulgentiam meruit. Per lignum mors inducta, per lignum vita restituta. Et nescio quis ista non divinitus dispensata, sed humanianitate, de nativitate corrupta: et hoc simpliciter contigisse credis, Deo non dispensante, sed Judaeo operante, quamvis non observante? Haec, inquam, quae tam apte concurrunt de crucis ligno, de tempore, de hora, de die, et reliquas quae observari, prudenter possunt, circumstantias, Judaicae deputas dementiae, non divinae sapientiae? Prorsus in eam salubri remedio, et cum antiquis in unam formam concurrente sacramentis, et fortuitus casus ex
Abbreviated transcription (Latin):
simul ab ip̃o sit ⁊ uirtus. et
motus uirtutis. Motus uͦ in¬
tentionis praue. ⁊ ab ip̃o ha¬
bet qd̃ motus ẽ: ⁊ ab ipso ñ
habet qd prauus ẽ. Neq eñ
ab ip̃o ẽ. qd̾ in minus ordina¬
tum finẽ dirigitur: s ab ip̃o
ẽ qd in ordinatio ip̃a mira pror¬
sus ratione in ordinẽ redigit᷑.
Uide uenditionẽ ioseph descen¬
sum in egyptũ. egressũ ⁊ in se¬
ctationẽ pharaonis. submersi¬
onẽ exercitꝰ. ⁊ ereptionẽ isrł qͦ
mͦ in carnationis ⁊ passionis
mysteriis: ⁊ multis quidẽ in
locis similia diligens lector¬
reꝑiet. Non gͦ possent antiqͣ
delicla nouis deseruire saera¬
mentis: nisi occulta ratione di¬
uina intus operante ꝓ uidentia.
Nec eñi illa antiqua casu qͦdã.
⁊ in differenter ita ꝓuenere
qͥb noua postmodũ apruden¬
ti dispensatore. ⁊ obseruatore
diligenti ad aptarentur myste¬
ria ÷ magis autẽ illa ad horĩ
sunt significationẽ ñ homine

Expanded text:
simul ab ipso sit et virtus, et simul ab ipso sit et virtus, et motus virtutis. Motus vero intentionis pravae, et ab ipso habet quod motus est, et ab ipso non habet quod pravus est. Neque enim ab ipso est, quod in minus ordinatum finem dirigitur: sed ab ipso est, quod inordinatio ipsa mira prorsus ratione in ordinem redigitur. 4. Vide venditionem Joseph, descensum in Aegyptum; egressum et insectationem Pharaonis, submersionem exercitus, et ereptionem Israel, quomodo incarnationis et passionis mysteriis: et multis quidem in locis similia diligens reperies. Non ergo possent antiqua delicta novis deservire sacramentis, nisi occulta ratione divina intus operante providentia. Nec enim illa antiqua casu quodam et indifferenter ita provenere, quibus nova postmodum a prudenti dispensatore et observatore diligenti adaptarentur mysteria: magis autem illa ad horum sunt significationem non homine
Abbreviated transcription (Latin):
mͦ głosi efficiuntur naturali cũ
ceteris conditione ⁊ uolunta¬
ria pre ceteris coaptatione: ad
ordinantis ⁊ dirigentis dei nu¬
tum. Dicitur gͦ ciuitas di uni¬
u̾siteᷤᷤ creature qͥppe legib am¬
miuitrata dispensationis ip¬
sius. Ipse uniu̾se crcature spe¬
tiem existentie prestat in ꝓpͥo
genere⁊ in usu efficatiã⁊ conse¬
quentiã iordine ⁊ ut ⁊ in se ip¬
sa pulchra sit ⁊ in uni̾u̾sitate
suꝑ natua ñ sit: ⁊ cũ reliquis
in consequens ⁊ repugnans ñ
sit. Siue eñi res nature agatur
motu ⁊ siue libero arbitrii nii
tu ⁊ siue diuine instinctu gr̃e:
siue singulis his rationib s
ue coniunctis res agatur que¬
libet : a diuina intus inuisi¬
biliter oꝑante efficatia. ⁊ mo¬
dum accipit. ⁊ motũ ÷ modĩi
qͣsi legẽ quandã ordinis: ⁊
motũ actionis. Non mͦ eñi ab
eo cuiuslibet motionis nati¬
ua facultaᷤᷤ s cuiꝰlibet faculta¬
tis amministratur modõ: ut

Expanded text:
modo gloriosi efficiuntur: naturali cum modo gloriosi efficiuntur: naturali cum caeteris conditione, et voluntaria prae caeteris coaptatione ad ordinantis et dirigentis Dei nutum. Dicitur ergo civitas Dei universitas creaturae; quippe legibus administrata dispensationis ipsius. Ipse universae creaturae speciem existentiae praestat in proprio genere, in usu efficaciam, consequentiam in ordine, ut et in se ipsa pulchra sit, et in universitate supervacua non sit, et cum reliquis inconsequens et repugnans non sit. Sive enim res naturae agatur motu, sive libero arbitrii 12 nutu, sive divinae instinctu gratiae, sive singulis his rationibus, sive conjunctis res agatur, quaelibet a divina intus invisibiliter operante efficacia et modum accipit et motum: modum et quasi legem quamdam ordinis et motum actionis. Non modo enim ab eo cujuslibet motionis nativa facultas, sed cujuslibet facultatis administratur motio, ut
Abbreviated transcription (Latin):
sterioꝵ oblitus. ad auteriora
extendit semet ip̃m si quo mͦ
comp̃hendat. Bonus certe cir¬
cuitus. ñ mͦ cum noua semꝑ
⁊ occultiora cõprehenduntur:
s cum iã apphensa nouo ⁊ re¬
centi semꝑ affectu reuoluun¬
tur: cum non mͦ qd̾ restat pe¬
netratur ⁊ s qd̃ iã penetra¬
iteratur. Iocundꝰ circuitus. ⁊
sponse ñ ignotus: ideo confi¬
denter dicit. Surgã ⁊ circui¬
bo ciuitatẽ. Que aptius ẽẽ po¬
terit ciitas quã illa de qua
dictum ẽ: głosa dicta sunt de
te ciuitas dei: Et quidẽ uni¬
uersitas creature dici potest ñ
inconsequenter ciuitas d̃i: Ab
eo condita. ⁊ ab eo disposita.
Gloriosa plane ⁊ ꝑ specie ⁊ ꝓ
ordine: nam ꝓ actib minus
est qd̾ ordinẽ diuine dispositi¬
onis non effugiunt quẽ non
intendunt. Soli autẽ uere gło¬
si sunt. qui diuine dispositio¬
ni supponunt studiũ: sollici¬
ti pͥme conditionis integram
seruare grãm uł resarcire cor¬
ruptam. Isti gemino quidem

Expanded text:
steriorum oblitus, ad anteriora steriorum oblitus, ad anteriora extendit semetipsum, si quo modo comprehendat . Bonus certe circuitus, non modo cum nova semper et occultiora comprehenduntur, sed cum jam apprehensa novo et recenti semper affectu revolvuntur: cum non modo quod restat, penetratur; sed quod jam penetraiteratur. Jucundus circuitus, et sponsae non ignotus. Ideo confidenter dicit: Surgam, et circuibo civitatem. 3. Quae aptius esse poterit civitas quam illa, de qua dictum est: Gloriosa dicta sunt de te, civitas Dei? Et quidem universitas creaturae dici potest non inconvenienter civitas Dei, ab eo condita, et ab eo disposita. Gloriosa plane et pro specie, et pro ordine. Nam pro actibus minus est, quod ordinem divinae dispositionis non effugiunt, quem non intendunt. Soli autem vere gloriosi sunt, qui divinae dispositioni supponunt studium, solliciti primae conditionis integram servare gratiam, vel resarcire corruptam. Isti gemino quidem
Abbreviated transcription (Latin):
plus aliqͥd qͣm cred̾e uult. Qͥd
aliudͦ Conspicere. Aliud ẽ cre¬
dere. aliud est cernere. ñ tam̃
aliud qͣm qd̃ fide conspicit
conspicere conat᷑. Et si non dũ
sincere uidere potest: qͥb dã
tam̃ accõmoditatis exꝑim̃tis
conicere tẽptat que iã solida
fide concepit. Racio supͣ fidẽ
conatur ⁊ fide tñ nititur: fide
cohibetur. In pͥmo deuota ẽ:
in secundo prudens: in tercio
sobria. Et ut sic dicã. fides
tenet ⁊ tuetur ratio: intelli¬
gentia intuet᷑. Bonꝰ iste cir¬
cuitus. in quo mens rationis
ductu ꝑuestigando ꝓcedit s
afide ñ recedit: instructa afite
⁊ restͥcta ad fidẽ. Erronea plane
sir̃ cuncta adeiꝰ referat exam̃.
⁊ citũ ratiois incessũ ad fid̾i me¬
turitatẽ castiget. Bonꝰ cir¬
cuitus: ubi iusticia dd̃i reuelatur
ex fide in fidem. Bonus circuitꝰ:
uͥ quis tͣnsformatur aclaritate
in claritatẽ. tanqͣm a dñi sp̃u.
Sonus circuitus: ubi quis po-¬

Expanded text:
plus aliquid quam credere vult. Quid plus aliquid quam credere vult. Quid aliud? Conspicere. Aliud est credere, aliud est cernere: non tamen aliud, quam quod fide concipit, conspicere conatur. Et si nondum sincere videre potest, quibusdam tamen accommodatis experimentis conjicere tentat, quae jam solida fide concepit. Ratio supra fidem conatur, fide tamen nititur, fide cohibetur. In primo devota est; in secundo prudens; in tertio sobria: et, ut sic dicam, fides tenet, tuetur ratio, intelligentia intuetur. Bonus iste circuitus, in quo mens rationis ductu pervestigando procedit, sed a fide non recedit, instructa a fide, et restricta ad fidem. Erronea plane, si non cuncta ad ejus referat examen, et citum rationis incessum ad fidei maturitatem castiget. Bonus circuitus, ubi justitia Dei revelatur ex fide in fidem. Bonus circuitus, ubi quis transformatur a claritate in claritatem tanquam a Domini Spiritu . Bonus circuitus, ubi quis po
Abbreviated transcription (Latin):
cõꝑta reuisit ⁊ siue inuestigat
noua: in om̃ib amoris tm̃
fomitẽ querit. Bonus quidẽ ra¬
tionis circuitus ⁊ s qͣndo se ra¬
tio ip̃a intra fidei regulas con¬
tinet.⁊ eiꝰ t̾minos ñ excedit: de
fide ad fidẽ uł de fide ad intel¬
ligentiã ꝑtingens. Intelligen¬
tia quidem ⁊ si fidẽ excedit ñ
tamen aliud contuetur. q̃m
qd̃ fide continet᷑. In intelligen¬
tia qͣm in fide ñ certitudo ma¬
ior in est s serenitas. Neutra
uł errat uł heret. Ubi uł er¬
ror uł hesitatio est: intelli¬
gentia ñ ẽ. Ubi hesitatio ẽ. fi¬
des ñ est. Et si fides admittere
posse uidetur errorẽ. ñ ẽ uera
nec catholica fides: s erronea
credulitas. fides ut ita dicam
ueritatẽ tectã tenet ⁊ possidet ⁊
intelligentia reuelatã ⁊ nudã
contuetur: ratio conatur reue¬
lare. Ratio inter fidẽ intelli¬
gentiãq discurrens: ad illã
se erigit s ista se regit. Ratio

Expanded text:
comperta revisit, sive investigat comperta revisit, sive investigat nova, in omnibus amoris tantum fomitem quaerit. Bonus quidem rationis circuitus: sed quando ratio ipsa intra fidei regulas se continet, et ejus terminos non excedit, de fide ad fidem, vel de fide ad intelligentiam pertingens. Intelligentia quidem, etsi fidem excedit, non tamen aliud contuetur quam quod fide continetur. In intelligentia quam in fide non certitudo major inest, sed serenitas: neutra vel errat, vel haeret. Ubi vel error vel haesitatio est, intelligentia non est: ubi haesitatio est, fides non est. Et si fides admittere posse videtur errorem, non est vera nec catholica fides, sed erronea credulitas. Fides, ut sic dicam, veritatem rectam tenet et possidet; intelligentia revelatam et nudam contuetur; ratio conatur revelare. Ratio inter fidem intelligentiamque discurrens, ad illam se erigit, sed ista se regit. Ratio
Abbreviated transcription (Latin):
ca in quib aliquid boni exꝑti
sumus et expressi id ip̃m
impͥmunt memorie: et exor¬
dine aute mentis depingun
ocłos ⁊ qd̾ iã exꝑti sumus in ip¬
sis iterato speramꝰ. E go loca
ista ñ corporalia s sp̃ualia
crediderim oportuna ad anime
exercitationẽ sp̃ualẽ ꝓpterea
in his accipiamus circuitũ. sir¬
cuitus iste. aut recordationis
est: aut inuestigationis. Cir¬
cuit eñi qͥ uł nota recolit: uł
exipsis notis colligit que non¬
dum sunt nota. Circuit quo¬
dãmͦ qui nota recordat᷑: uł ꝑ
scrutatur noua. Circuitꝰ qui¬
dã ẽ. cũ ea que iã fide ⁊ intel¬
ligentia tenemꝰ ordine retra¬
ctamꝰ. Circuitꝰ quidã est cũ ex
his que iam tenemꝰ: ad occulti¬
ora tendimꝰ et penetramꝰ. Cir¬
cuitus ille oblectat̾ionis ẽ: iste
rationis. Ille amicabilior est:
iste accutior. Et qͣm uis ille cir¬
cuitus magis accõmodatꝰ spoz¬
se uideatur: neutrũ tam̃ ill
negabimus. Siue eñi nota ⁊

Expanded text:
ca, in quibus aliquid boni experti ca, in quibus aliquid boni experti sumus, expressius id ipsum imprimunt memoriae, et ex ordine ante mentis depingunt oculos, et quod jam experti sumus in ipsis, iterato speramus. Ego loca ista non corporalia, sed spiritualia crediderim, opportuna ad animae exercitationem spiritualem; propterea in his accipiamus circuitum. 2. Circuitus iste aut recordationis est, aut investigationis. Circuit enim qui vel nota recolit, vel ex ipsis notis colligit quae nondum sunt nota. Circuit quodammodo qui nota recordatur, vel perscrutatur nova. Circuitus quidam est, cum ea quae jam fide et intelligentia tenemus, ordine retractamus. Circuitus quidam est, cum ex his quae jam tenemus, ad occultiora tendimus et penetramus. Circuitus ille oblectationis est, iste rationis. Ille amicabilior, iste acutior. Et quamvis ille circuitus magis accommodatus sponsae videatur, neutrum tamen illi negabimus. Sive enim nota et
Abbreviated transcription (Latin):
loca que dilectus ꝑ ambulare
solet. Incircuitu ambulat ⁊ s
intus ambulat: ꝑ uicos et pla¬
teas ciuitatis. Sapientia eñ
in his uiis se ostendit hylarit̃:
⁊ in plateis dat uocẽ suã. Ido
in istis circuit: qͥa nouit uͥ t sole¬
at illi uberior occursus ẽẽ dile¬
cti. Circuibo inqͥt: querã ꝑ uicoᷤᷤ
⁊ plateas. frequens tibi est o fe¬
lix anima talis circuitus ⁊ acces¬
sus familiaris ⁊ nota tibi st̃
omnia ciuitatis huiꝰ circuitus
⁊ recessus intimi augusta ui¬
corũ. ⁊ lata platearũ. Intro¬
duxit te rex in cellã uinariã
nunqͥd ⁊ in om̃s alios secretio¬
res recessus: Omnia tibi sunt
aꝑta ⁊ ꝑuia: ⁊ usu quodam
ad beatum hunc expeditam¬
te sentis circuitũ. Ideo ñ cuncłas¬
ti sed cont̾identi similis dicis.
Tircuibo ciuitatẽ. Et quantũ
putatis fres quantũ solatii cor¬
fert inuisere interum. ⁊ crebro
conterere gressu loca in quib
stare solebant pedes eiꝰ quẽ
diligit: Nescio quo pacto lo¬

Expanded text:
loca quae dilectus perambulare solet. In circuitu ambulat, sed intus ambulat per vicos et plateas civitatis. Sapientia enim in his viis se ostendit hilariter, et in plateis dat vocem suam. Ideo in istis circuit, quia novit ubi soleat illi uberior occursus esse dilecti. Circuibo, inquit, quaerens per vicos et plateas. Frequens tibi est, o felix anima, talis circuitus, et accessus familiaris, et nota sunt tibi omnia civitatis hujus, circuitus et recessus intimi, angusta vicorum, et lata platearum. Introduxit te rex in cellam vinariam: numquid non et in omnes alios secretiores recessus? Omnia tibi sunt aperta et pervia, et usu quodam ad beatum hunc expeditamte sentis circuitum. Ideo non cunctanti, sed confidenti similis dicit: Circuibo civitatem. Et quantum putatis, fratres, quantum solatii confert invisere interim et crebro conterere 11 gressu loca in quibus stare solebant pedes ejus quem diligit? Nescio quo pacto lo
Abbreviated transcription (Latin):
possit ex parte innuere. Ubiq
totus es ꝑ existentiã s ñ equa¬
liter in singulis per efficientiam.
Nam ⁊ siex toto te ubiq operis:
totum ñ tam̃ qd̾ potentie tue
est ubiq immo potiꝰ nusqͣm
oꝑaris. Indifferenti eñi uirtii¬
te efficit in minimis minima.
⁊ magnis maiora. Cũ uͦ uirtuᷤ
tua ubiq ⁊ tota oꝑetur. nus¬
qͣm tñ tota expenditur qͥa cĩ
uolueris suppetit tͥ efficere
maiora: nec tota expͥmitur qͥa
u̾itatẽ ñ possunt ad integrii
emulari simulachra. Omnia
gͦ te mͥ monstrant ad cognit¬
onẽ: s ñ omuia me mouere
possunt intus ad deuotionẽ.
Ubiq in te impingo: s ñ u̾q
conpungor. Ubiq te mͥ ing̾it
rerũ spẽs ⁊ usus. ⁊ ordo: s uer¬
bum sapientiã non u̾bũ sali¬
tem. Uerbum aũ sapientia. ⁊

Expanded text:
possit ex parte innuere. Ubique possit ex parte innuere. Ubique totus es per existentiam: sed non aequaliter in singulis per efficientiam. Nam etsi ex toto te ubique opereris, non tamen totum quod potentiae tuae est ubique, imo potius nusquam, operaris. Indifferenti enim virtute efficis in minimis minima, et in magnis majora. Cum ergo virtus tua ubique et tota operetur, nusquam tamen tota expenditur: quia cum volueris, suppetit tibi efficere majora; nec tota exprimitur, quia veritatem non possunt ad integrum aemulari simulacra. Omnia ergo te mihi monstrant ad cognitionem, sed non omnia me movere possunt intus ad devotionem. Ubique in te impingo, sed non ubique compungor. Ubique te mihi ingerit rerum species et usus et ordo, sed Verbum sapientiam, non Verbum salutem. Verbum autem sa
Abbreviated transcription (Latin):
niat delectatio mea: ⁊ requies¬
cat in cubili suo. Tu forsan dis¬
pensatorie differs: s ñ capit
amor impatiens de dispensa¬
tione solatium. Scio mͥ repos¬
tum tempore suo: s de fuga¬
cis tarditate tẽporis amor car¬
satur. Tu differs: ego quidẽ
diutius ñ fero. S surgam et
curuibo ciuitatẽ. Contẽpno lectii¬
lum ⁊ initium sermonis derelin¬
quo: ut ad perfectiora ferar.
Nam ⁊ si sponsa su ⁊ ꝑfecta ꝓ
regule modulo humane ⁊ initi¬
um tm̃ accepisse me reputo: ad
qd̾ restat respiciens. Surgã et
circuibo ciuitatẽ: queram ꝑ ui¬
cos ⁊ plateas. Iħ̃u bone quid
est qd̾ alicubi ñ inueniris qui
ubiq crederis: Multe quidẽ
mansiones in domo patris tui
sunt. S numqͥd alias deseris:
ad alias transiens qui in finitꝰ
ip̃e ⁊ immensus ese ubiq cre¬
aturarũ totus es. creans ⁊ con¬
tinens ⁊ s in finitatẽ tuam
creatura nulla potest expͥme¬
re: qͣmuis uirtutẽ nulla ñ

Expanded text:
niat delectatio mea, et requiesniat delectatio mea, et requiescat in cubili suo. Tu forsan dispensatorie differs: sed non capit amor impatiens de dispensatione solatium. Scio mihi repositum tempore suo: sed de fugacis tarditate temporis amor causatur. Tu differs: ego quidem diutius non fero, sed surgam et circuibo civitatem. Contemno lectulum, et initium sermonis derelinquo, ut ad perfectiora ferar. 4. Nam etsi sponsa sum et perfecta pro regulae modulo humanae, initium tantum accepisse me reputo, ad quod restat respiciens: Surgam, et circuibo civitatem, quaeram per vicos et plateas . Jesu bone, quid est quod alicubi non inveniris, qui ubique crederis? Multae quidem mansiones in domo Patris tui sunt: sed numquid alias deseris ad alias transiens, qui infinitus ipse et immensus es? Ubique creaturarum totus es, creans et continens: sed infinitatem tuam creatura nulla potest exprimere, quamvis virtutem nulla non
Abbreviated transcription (Latin):
do dicere datũ fuit: dilectus
meus mͥ ⁊ ego illi. Nunc uero
ego dilecto meo: s nondũ ad
me conu̾sio eiꝰ. Amata quidẽ
amanti cõmutatio ⁊ iccirco ꝓ
uice uocem cõmuto: ñ inue¬
ni illũ. Omnia tẽpus habeñ.
⁊ suis spaciis uniuersa sub
sole transcurr̃t. Quando erit
ut cum sole ꝑmaneant ⁊ an¬
te mutabilitatẽ lune ⁊ ut in
eterntate stent ⁊ ñ trans¬
currant cũ tẽpore: Nunc uͦ
omnia tẽpus habent: ⁊ ha¬
bet forsitan suũ tẽpus eter¬
nrtas ip̃a. Dñr eñi ⁊ tẽpora
eterna. Eterna gͦ in se eterna
sunt: s nobis parata sunt tẽ¬
pore suo. Onna tẽpus hñt.
tempꝰ amplectend. ⁊ tẽpus ab
amplexu longe fieri. Qd̾ gͦ e¬
rit aptum magis qͣm nox am¬
plectendi tẽpus: Immo qͥd erit
aptio ad amplectendũ. ł lectii¬
lo locꝰ. uł nocte tẽpꝰ: In par¬
ce locꝰ tuuis. ⁊ ideo quietis tẽpꝰ
⁊ pacis tͥ paraui in corde meo
lectulũ. Ueniat dilectꝰ meus ue¬

Expanded text:
do dicere datum fuerit: Dilectus do dicere datum fuerit: Dilectus meus mihi, et ego illi. Nunc vero ego dilecto meo, sed nondum ad me conversio ejus . Amara quidem amanti commutatio. Idcirco pro vice vocem commuto: Non inveni illum. Omnia tempus habent, et suis spatiis universa sub sole transcurrunt. Quando erit ut cum sole permaneant, et ante mutabilitatem lunae, ut in aeternitate stent, et non transcurrant cum tempore? Nunc vero omnia tempus habent, et habet forsitan suum tempus aeternitas ipsa. Dicuntur enim et tempora aeterna. Aeterna ergo in se aeterna sunt, sed nobis parata sunt tempore suo. Omnia tempus habent: tempus amplectendi, et tempus ab amplexu longe fieri . Quod ergo erit aptum magis, quam nox, amplectendi tempus? imo quis erit aptior ad amplectendum, vel lectulo locus, vel nocte tempus? In pace locus tuus: et ideo quietis tempus; et pacis tibi paravi in corde meo lectulum. Veniat dilectus meus, ve
Abbreviated transcription (Latin):
se suꝑ me. Dilecta tua absen¬
tis desid̾io in dolorẽ se fundit:
⁊ tu de continens: Ioseph de se¬
male meritos miseratus fr̃s.
ñ poterat se contin̾e: s cõmo¬
ta sunt uiscera eiꝰ: ⁊ quis eẽt
blande inuotuit. Et quidẽ te¬
nerior ẽẽ solet ad gr̃am: spoq¬
si pietas. qͣm fr̃is. Tu mͥ plus
qͣm ioseph. Tu enum frater
tu sponsus. Quis dabit mͥ te
frẽm meũ: Ego me totã ad
querendũ impendo. et tu me
suspendis sponsus ⁊ frat̃: Er¬
go eris in dilectione minor⁊
qui es maiestate suꝑior: Ma¬
gis sibi respondent amor et
humilitas. qͣm amor ⁊ ma¬
iestas. Paululũ maiestatis
obliuiscere:ut miscłie recor¬
deris. In te omne desid̾ium
meũ ÷ ut qͥd ñ ante te: Ut¬
qͥd absconditus ẽ a te gemi¬
tus meus ⁊ qui totus ẽ ꝓ te:
Dissimulas ⁊ differs: ⁊ au̾tiꝰ
faciem tuã ame: ⁊ facta sum
conturbata. Propterea que.¬
ror ⁊ causor ⁊ clamito nonin¬
uemi illum. Felix conditio qͣn¬

Expanded text:
se super me. Dilecta tua absense super me. Dilecta tua absentis desiderio in dolorem se fundit, et tu te contines? Joseph male meritos de se miseratus fratres, non poterat se continere: sed commota sunt viscera ejus, et quis esset, blande innotuit . Et quidem tenerior esse solet ad gratiam sponsi pietas, quam fratris. Tu mihi plus quam Joseph. Tu enim frater; tu sponsus. Quis dabit mihi te fratrem meum? Ego me totam ad quaerendum impendo, et tu me suspendis, sponsus et frater? Ergo eris in dilectione minor, qui es majestate superior? Magis sibi respondent amor et humilitas, quam amor et majestas. Paululum majestatis obliviscere, ut misericordiae recorderis. In te omne desiderium meum. Utquid non ante te? utquid absconditus est a te gemitus meus, qui totus est pro te? Dissimulas et differs, et avertis faciem tuam a me, et facta sum conturbata. Propterea queror et causor, et clamito: Non inveni illum. 3. Felix conditio, quan
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ uacua remanebo: quasi terra
sitiens ⁊ quasi uas ꝑditũ. Assii¬
me assume qui ebrius es sitien¬
tem: ⁊ uacuo uasi tue plenitu¬
dinis portionẽ infunde. Quid par¬
cis torrenti illi ubertatis tue
heu me qͣm raptun tͣnsit tor¬
rens iste nr̃is in conuallib. Ci¬
to quidem tͣnsit: s trahunt me
post se meternũ desid̾ium un¬
ꝑtite delicie. Delicie abeunt: s
desid̾ium relinquunt. Ille excur¬
runt: ⁊ istud excrutiat. Qua¬
to sunt enim p̃ rogata dulcio¬
ra: tanto molestior de dilatio¬
ne mora. Ita ne dñe suaue ui¬
detur tͥ miserã mora tali torqͤre
animã ÷ ⁊ de penis diligentis ⁊
querentis te ridere: Si maie¬
stas ⁊ abducit: misericordia
inclinet. Si te ñ indulges di¬
lecte: miserere uł afflicte. Af¬
flicta sum ⁊ humiliata niiiiᵒ.
⁊ agenitu cordis mei mecum il¬
lud rugiens: ñ inuemi illũ.
Ubi nunc multitudo iuscerũ
tuoꝵ ⁊ miserationũ tuarũi.
Diuui ⁊ nimis dui continuer̃t

Expanded text:
et vacua remanebo, quasi terra et vacua remanebo, quasi terra sitiens, et quasi vas perditum. Assume, assume, qui ebrius es, sitientem, et vacuo vasi tuae plenitudinis 9 portionem infunde. Quid parcis torrenti illi ubertatis tuae? Heu me! quam raptim transit torrens iste nostris in convallibus! Cito quidem transit, sed trahunt me post se in aeternum desiderium impartitae deliciae. Deliciae abeunt, sed desiderium relinquunt. Illae excurrunt, et istud excruciat. Quanto sunt enim praerogata dulciora, tanto molestior de dilatione mora. Itane, Domine, suave videbitur tibi miseram mora tali torquere animam, et de poenis diligentis et quaerentis te ridere? Si majestas te abducit, misericordia inclinet. Si te non indulges dilectae, miserere vel afflictae. Afflicta sum et humiliata nimis, et a gemitu cordis mei mecum illud rugiens: Non inveni illum. Ubi nunc multitudo viscerum tuorum et miserationum tuarum? Diu et nimis diu continuerunt
Abbreviated transcription (Latin):
ad ambitum urbis ⁊ discurenᷤᷤ
Dulce hoc ipsum: ⁊ ideo dura
separatio. Quomͦ dissipata est
hec identitas. dissiliit unio ⁊ et
ad me dunidiata redii. nam
tota ate ñ discessi: Desidorio
eum ui te feror: s ap̃sentia
differor. Habeo aliquod in
desid̾io solatium: sed totũ
illud abscondit ⁊ ab sorbet
de dilatione suppliciũ. quo
pacto ñ absconditur omne
solatium ⁊ quãdiu abscon¬
dis faciem tuã ame: Deui¬
q sicut ait ꝓpħa consolatio
abscondita est ab oculis: qͥa
facta est inter dilectos diui
Tu em̃i bonoꝵ meoꝵ ñ eges.
Bona eñi mea: dona tua st̃.
Ideo mͥ incũbit deso latio: dĩ
a te separati contingit. Tu uirtꝰ
mea ⁊ tu lumen oculoꝵ meorũ:
tu michi id ip̃m. tu mͥ totum. De¬
niq defecit caro mea ⁊ cor me¬
um:ut de reliquo in me nec car¬
nalis affectus. nec cordis mei sei¬
sus respiret: s sit deus cordis
mei ⁊ pars mea d̾s ineternum.
Si hanc partẽ ꝑdidero. inanis

Expanded text:
ad ambitum urbis, discurrens ad ambitum urbis, discurrens iritus . Dulce hoc ipsum, et ideo dura separatio. 2. Quomodo dissipata est haec identitas, dissiliit unio, et ad me dimidiata redii? Nam tota a te non discessi. Desiderio enim in te feror, sed a praesentia differor: habeo aliquod in desiderio solatium, sed totum illud abscondit et absorbet de dilatione supplicium. Quo pacto non absconditur omne solatium, quandiu abscondis faciem tuam a me? Denique, sicut ait propheta, Consolatio abscondita est ab oculis, quia facta est inter dilectos divisTu enim bonorum meorum non eges. Bona enim mea, dona tua sunt: ideo mihi incumbit desolatio, dum a te separari contingit. Tu virtus mea: tu lumen oculorum meorum: tu mihi ipsum: tu mihi totum. Denique defecit caro mea et cor meum, ut de reliquo in me nec carnalis affectus nec cordis mei sensus respiret; sed sit Deus cordis mei, et pars mea Deus in aeternum . Si hanc partem perdidero, inanis
Abbreviated transcription (Latin):
sum ꝓprii estimare potest
comiestura exempli quã que¬
rulo sponsa corde ꝓtulerit.
Non inuem illum. Nusqͣm
consolatio ⁊ nusqͣm refrige¬
rium ⁊ sed ubiq tribulati¬
onem ⁊ dolorem inueni: dũ¬
illum. illũ quem ardenter di¬
ligo: ⁊ instanter quero. non
inueni. Deniq posuisti me
non dico tibi contrariã. s a
te quasi extraneã: ⁊ facta sĩz
mmet ipsi grauis. Grauis pla¬
ne quã tedet uite. tedet lumi¬
uis huiꝰ: q̃m lumen oculoꝵ
ineoꝵ ⁊ ip̃m ñ est mecũ. Ubi
erit foris consolatio ⁊ si intus
in me ip̃a te absente turba¬
tio: Conturbatũ est cor meĩi:
modo enim erit uirtus in do¬
loris lecto. in nocte lumen :
et indiuisione ⁊ seꝑatione
id ip̃m: Ad me nunc respi
usq dissolueris filia uaga:
Deniq ⁊ cain ex quo egres¬
sus est afaciȩ dñi: uagus fa-¬
ctus est ⁊ ꝓfugus. Ego quidẽ
enĩ querens quam fugiens. Et
ut licentius loquar tibi fuga
plus cõpetit. An non uaga que
delectuli angustiis transeo

Expanded text:
sum, proprii aestimare potest conjectura exempli, quam querulo sponsa corde protulerit: Non inveni illum. Nusquam consolatio, nusquam refrigerium, sed ubique tribulationem et dolorem inveni, dum illum quem ardenter diligo, et instanter quaero, non inveni. Denique posuisti me, non dico tibi contrariam, sed a te quasi extraneam, et facta sum mihimetipsi gravis . Gravis plane, quam taedet vitae, taedet luminis hujus, quoniam lumen oculorum meorum et ipsum non est mecum. Ubi erit foris consolatio, si intus in me ipsa te absente turbatio? Conturbatum est cor meum, dmodo enim virtus erat in doloris lecto, in nocte lumen, et in divisione et separatione id ipsum? Ad me nunc respicusque dissolveris, filia vaga? Denique et Cain, ex quo egressus est a facie Domini, vagus factus est et profugus. Ego quidem enim quaerens quam fugiens; et, ut licentius loquar, tibi fuga plus competit. Annon vaga, quae de lectuli angustiis transeo
Abbreviated transcription (Latin):
gam inquit ⁊ circuibo ciuitatẽ.
queram per uicos ⁊ plateas quẽ
diligit anima mea. Multũ sibi
fiducie sc̃s amor assumit. Quantũ
enim putas diligebat que tm̃ p̾
sumebat: Surgã inquit et cir¬
cuibo ciuitatẽ. Non ueniet dñe¬
in conspectũ tuum omnis hypo¬
crita. Abscondit se adam ex qͦ
bone conscientie ausũ amint ⁊
⁊ inuentũ se doluit: qui magis
querere debuerat. Qui ficte dili¬
git fugit conspectũ tuum: que
uero sponsa est ⁊ caritatis do¬
tata mun̾e etiã fugitantẽ in¬
sectatur. Quo ibis bone iħu
afacie uehem̃tis desiderii: Si
ascend̾is in celũ illic ẽ: si descen¬
deris in infernũ ad est. Ubiq
te seqͥtur curiosa scrutatrix ⁊
⁊ ꝑ singulos oꝑum tuoꝵ gradꝰ
discurrens qd fide tenet trans¬
funde conatur in affectũ: ⁊ ad¬
mrande maiestati deuotione
respondere. Ad dilectionis in cen¬
tiuum omnia euangelii docii¬
menta deducit⁊ ut in quib ue

Expanded text:
gam, inquit, et circuibo civitatem, gam, inquit, et circuibo civitatem, quaeram per vicos et plateas, quem diligit anima mea. Multum sibi fiduciae sanctus amor assumit. Quantum enim putas diligebat, quae tantum praesumebat? Surgam, inquit, et circuibo civitatem. Non veniet in conspectum tuum, Domine, omnis hypocrita. Abscondit se Adam, ex quo bonae conscientiae ausum amisit , et inventum se doluit, qui magis quaerere debuerat. Qui ficte diligit, fugit conspectum tuum: quae vero sponsa est et charitatis dotata munere, etiam fugitantem insectatur. Quo ibis, bone Jesu, a facie vehementis desiderii? Si ascenderis in coelum, illic est: si descenderis in infernum, adest. Ubique te sequitur curiosa scrutatrix, et per singulos operum tuorum gradus discurrens, quod fide tenet, conatur transfundere in affectum, et admirandae majestati devotione respondere. Ad dilectionis incentivum omnia Evangelii documenta deducit: ut in quibus
Abbreviated transcription (Latin):
ra porrigere. Surgã inquit.
⁊ uadã ad patrẽ meũ. Iste de
querendo nil mouetur patre:
tm̃ de flectendo sollicitus. Que
nem sufficere reputans. Ulde
si ñ in p̾senti hec possit obser¬
uari distinctio. qm̃ patris ex¬
posita ẽ. ⁊ parata cunctis in¬
dulgentia ÷ delicie uͦ fugates
⁊ recondite. ⁊ latibuł gauden¬
tes: ideo ille dicit lurgam et
uadam : illa uero surgã ⁊ que¬
ram. Deniq ⁊ pater occurrit
penitenti: sponsus se subdii¬
cit diligenti. Misccłia sui ꝓ¬
fusior ẽ. delectacio partior
Id autẽ ñ in congrue ab utro¬
q positũ intelligitur: qd̾ di¬
citur surgã. Non ꝑmittit te
paulus que sursum sunt que¬
rere: nisi pͥus resurrexeris. si
potes que sursũ sunt sapere.
nͥ pri illa q̃sieris.Eͥdenĩ: illabo¬
na q̃ sursũ st̃ inueniri: nisi qͦ¬
dam dulcedinis et exꝑien¬
die gustu ꝑsentire illa. Ido
cuicta ꝑ lustrat ⁊ sercitatur ut
qd̃ amat alicubi degustet. Sur¬

Expanded text:
ra porrigere. Surgam, inquit, ra porrigere. Surgam, inquit, et vadam ad patrem meum. Iste de quaerendo nil movetur patre, tantum de flectendo sollicitus. Quaenem sufficere reputans. 5. Vide si non in praesenti haec possit observari distinctio, quoniam patris exposita est et parata cunctis indulgentia: deliciae vero fugaces et reconditae, et latibulis gaudentes. Ideo ille dicit: Surgam et vadam. Illa vero: Surgam et quaeram. Denique et pater occurrit poenitenti, sponsus se subducit diligenti. Misericordia sui profusior est, delectatio parcior. Id autem non incongrue ab utroque positum intelligitur, quod dicitur, surgam. Non permittit te Paulus quae sursum sunt quaerere, nisi prius resurrexeris . Non potes quae sursum sunt sapere, nisi prius illa quaesieris. Quid enim est illa bona quae sursum sunt, invenire, nisi quodam dulcedinis et experientiae gustu persentire illa? Ideo cuncta perlustrat et scrutatur, ut quod amat, alicubi degustet. Sur
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ exurge amortuis: ⁊ illumi¬
nabit te xp̃c. Surgã ego ñ
de morturs oꝑib ñ de prauis¬
morib ⁊ s de bonis ad meliora:
de morib ad mysteria ⁊ de mi¬
sticis ad manifesta: de serenis
ad suauia. Surgã ⁊ circuibo
ciuitatẽ illã: de qua d̃r. Mag¬
nus dñs ⁊ laudabił iumis in
ciuitate dei nr̃i in monte sc̃o
eiꝰ. Ergo suigendũ est ei qͥ in
montana uult cũ maria as¬
cend̾e. Et ꝓdigus ille filiꝰ in se
reñsus: surgã inquit ⁊ uadã
ad patrẽ meũ. Prudenter ait.
Surgã iturus ad eũ: qui in ce¬
lis est patrẽ. S nimis exilem
⁊ mnacilentã spẽ reposuerat in
sinu suo. mercennariã condi¬
tionẽ patrem rogaturꝰ. Mode¬
ste quidẽ ꝓ meritis ⁊ s de pa¬
terne miserationis copia hu¬
militer nunis ⁊ iniriose sen¬
tiens: uere famelici dans in
hoc animi indiciũ ⁊ media
confecti. Dicam inqͥt ei. Pat̃
fac me sicut unũ de mercen¬
nariis tuis. Non eñi poterat
ieiuinã ⁊ macrã spẽ ad maio¬

Expanded text:
mortuis, et illuminabit te Christus . Surgam ego, non de mortuis operibus, non de pramoribus: sed de bonis ad meliora, de moribus ad mysteria, de mysticis ad manifesta, de serenis ad suavia. Surgam, et circuibo civitatem illam, de qua dicitur: Magnus Dominus et laudabilis nimis, in civitate Dei nostri, in monte sancto ejus . Ergo surgendum est ei qui in montana vult cum Maria conscendere . Et prodigus ille filius in se reversus: Surgam, inquit, et vadam ad patrem meum. Prudenter ait, surgam, iturus ad eum, qui in coelis est, Patrem. Sed nimis exilem et macilentam spem reposuerat in sinu suo, mercenariam conditionem patrem rogaturus. Modeste quidem pro meritis, sed de paternae miserationis copia humiliter nimis et injuriose sentiens, vere famelici dans in hoc animi indicium et inedia confecti. Dicam, inquit, ei: Pater, fac me sicut unum de mercenariis tuis . Non enim poterat jejunam et macram spem ad majo
Abbreviated transcription (Latin):
nat.In ordinis ratione ⁊ con¬
sequentia: numerus dep̾hen¬
ditur. ⁊ concordie modus. In
pondere : pietatis affectus ue¬
hementior. Et uere uehemenᷤᷤ
pondus gr̃e: de celis ad terrã
maiestatem immensã dedu¬
cens. In mensitas hec omnẽ
in cõꝑabiliter excedens erea¬
turam.ad mensurã se con¬
traxit: mensurã ꝑtin gendi
usq ad nos. Non enim qua¬
si non condescendens ad nos
suꝑ extendit se ipsam: s in
mensurã nob̃ distillat dona
sp̃c. Mensuram inspector in
affectu munerũ. Ad mensurã
enim dat nobis deus sp̃m. In
mensura: contra mensuram.
In mensura gr̃e. contra men¬
suram in iusticie. Nã sicut
hãbrndauit delictum: ha¬
bundauit ⁊ gr̃a. An ñ hic m̃

Expanded text:
nant. In ordinis ratione et connant. In ordinis ratione et consequentia numerus deprehenditur, et concordiae modus. In pondere pietatis affectus vehementior. Et vere vehemens pondus gratiae, de coelis ad terram majestatem immensam deducens. Immensitas haec omnem incomparabiliter excedens creaturam, ad mensuram se contraxit, mensuram pertingendi usque ad nos. Non enim quasi non condescendens 69 ad nos superextendit se ipsam, sed in mensura nobis distillat dona Spiritus. Mensuram interpretor in effectu munerum. Ad mensuram enim dat nobis Deus Spiritum. In mensura contra mensuram: in mensura gratiae, contra mensuram injustitiae. Nam sicut abundavit delictum, abundavit et gratia. An n
Abbreviated transcription (Latin):
sid̾ationẽ. ⁊ quid potissimum
ad contẽplandum e trib eli¬
gam ignoro: pietatẽ. an prii¬
deutiam an ꝓuentum. Cer¬
tant hec inter se in contẽpla¬
tione nr̃a: ⁊ cum in alterã
partem intenditur. in alterã
trahitur. Blandiantur hec
mͥ: ⁊ affectionẽ diuersa ꝑmul¬
cent. In ardesco stupeo gaudeo.
Gaudeo ꝓ utilitate ⁊ ad pru¬
dentiam stupeo: in ardesco ꝓp¬
ter impensum mͥ pietatis a¬
morem. Quid ista disꝑtior
Confunduntur hec inter se:
⁊ inuno quoq genere ꝑmis¬
centur frequenter. Nam. et
moduis ⁊ cominoditas ⁊ af¬
fectio siue malis sic dicere.
prudentia ꝓuentus ⁊ pietas :
hec inquã tria siue simul si¬
ue sigillatu considerata a¬
nimum ad se meũ ⁊ trahunt
citius ⁊ tenent diunius: ⁊ qn¬
dam in ammirationẽ ⁊ exuł¬
tationẽ conuertunt. Matris
eccłie fides talium uarietate
urtutum eius d: adema con¬
texuit. Hunc ibi numerũ. hoc
pondus hanc mensurã assig¬

Expanded text:
sideratione; et quid potissimum sideratione; et quid potissimum ad contemplandum e tribus eligam ignoro: pietatem, an prudentiam, an proventum. Certant haec inter se in contemplatione nostra; et cum in alteram partem intenditur, in alteram trahitur. Blandiuntur haec mihi, et affectione diversa permulcent. Inardesco, stupeo, gaudeo. Gaudeo pro utilitate, ad prudentiam stupeo, inardesco propter impensum mihi pietatis amorem. 5. Quid ista dispertior? Confunduntur haec inter se, et in uno quoque genere permiscentur frequenter. Nam et modus, et commoditas, et affectio, sive malis sic dicere, prudentia, proventus et pietas: haec inquam tria sive simul, sive sigillatim considerata, animum ad se meum et trahunt citius, et tenent diutius, et quamdam in admirationem et exsultationem convertunt. Matris Ecclesiae fides talium varietate virtutum ejus diadema contexuit. Hunc ibi numerum, hoc pondus, hanc mensuram assig
Abbreviated transcription (Latin):
fallatia intercessit: ⁊ ideo non
omni ex parte uoluntariũ ui¬
detur.In gr̃a uero nichil ñ ex ꝓ¬
posito: nichil ñ ad libitũ. Quo¬
modo gͦ non efficatiora sunt
uoluntaria bona: qͣm uelut
aliqua ex parte coacta mala:
Et uere efficax gratia: ⁊ artifi¬
ciosa. Nescio quid magis mi¬
rer artificium coaptationis:
an efficatiã saluationis. Utrĩi¬
q in beneficio gratum ẽ: et uo¬
luntas ⁊ euentus. Adde ⁊ terci¬
uin: modũ ip̃m ⁊ rationẽ. ħi¬
chil uoluntate hac affectuosi¬
us. Quo dilectio maior ⁊ quã
ut ponat quis animã ꝓ ami¬
cis suis: At hec ꝓ mimicis.
Et inimici erant in se ipsis et
amici: quia ante mundi consti¬
astionẽ dilecti. Quid oꝑis huiꝰ
euentii uberius e Larga effii¬
sio sp̃c suꝑ omnẽ carnẽ satis
manifestat. Effusio sanguimiꝰ
xp̃i sp̃ualẽ nobis effusionem
in petrauit. Quos lauit san¬
das postea sp̃s inundaret. Ad
ordinẽ quid consequentius:
Coartor in huius materie con¬

Expanded text:
fallacia intercessit; et ideo non fallacia intercessit; et ideo non omni ex parte voluntarium videtur. In gratia vero nihil non ex proposito, nihil non libitum. Quomodo ergo non efficaciora sunt voluntaria bona, quam velut aliqua ex parte coacta mala? Et vere efficax gratia et artificiosa. Nescio quid magis mirer, artificium coaptationis, an efficaciam salvationis. Utrumque in beneficio gratum est, et voluntas, et eventus. Adde et tertium, modum ipsum et rationem. Nihil voluntate hac affectuosius. Quae dilectio major, quam ut ponat quis animam suam pro amicis suis? At hoc fecit pro inimicis. Et inimici erant in se ipsis et amici, quia ante mundi constitutionem dilecti. Quid operis hujus eventu uberius? Larga effusio Spiritus super omnem carnem, satis manifestat. Effusio sanguinis Christi spiritualem nobis effusionem impetravit. Quos lavit santius postea Spiritus inundaret. Ad ordinem quid consequentius? Coarctor in hujus materiae con
Abbreviated transcription (Latin):
iuditia ꝓponuntur. Ibi in se ui¬
detur: hic in affectu suo. hoc
ultimo in genere utrũq mi¬
rabile est: ⁊ nescio quid magiᷤᷤ
mirer inuna ꝑsona naturaꝵ
cõpositionẽ. an cõpositionis cau¬
sam. Quid iam in unitate di¬
uine essentie. trȩs ẽẽ miramur
ꝑsonas: plureᷤᷤ iam ex integro
in una ꝑsona naturas mirare.
Quid non hic ad contẽplandii
suaue⁊ quid qd̃ ñ afficiat: De
niq ad ammirationis cumu¬
lum causa accedit. Causa nec
consequentia rationis nec sal¬
uationis efficatia caret: nec
gr̃a cõpassionis. Uis audire
consequentiã: Sicut in adã
om̃s moriuntur: ita ⁊ in xp̃o
om̃s uuuficabuntur. Et itẽ
Sicut ꝑ unius in obedientiã
peccatores constituti sut mł¬
iusti constituuntur multi.
Quid consequentus: Mag¬
na consequentia: s ex parte
iusticie efficatia maior. De¬
niq ⁊ si habundauit delictũ
suꝑ habundauit ⁊ gratia.
Ubi delictum ibi seductio ei

Expanded text:
indicia proponuntur. Ibi in se viindicia proponuntur. Ibi in se videtur; hic in affectu suo: hoc ultimo in genere, utrumque mirabile est; et nescio quid magis mirer, in una persona naturarum compositionem, an compositionis causam. Quid jam in unitate divinae essentiae tres esse miramur personas? Plures jam ex integro in una persona naturas mirare. Quid non hic ad contemplandum suave, quidque non afficiat? 4. Denique ad admirationis cumulum causa accedit. Causa nec consequentia rationis, nec salvationis efficacia caret, nec gratia compassionis. Vis audire consequentiam? Sicut in Adam omnes moriuntur, ita et in Christo omnes vivificabuntur : et idem, Sicut per unius inobedientiam peccatores constituti sunt mujusti constituuntur multi. Quid consequentius? Magna consequentia, sed ex parte justitiae efficacia major. Denique, ubi abundavit delictum, superabundavit et gratia . Ubi delictum, ibi seductio et