comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
tudiẽ: et sique tuoꝵ afflictu uidens merore huic accipeserẽ
pocius ꝙͣ aliquẽ socraticũ libellũ dabis: Npardi hortabere ut
aidiat uoces pocius ꝙͣ platonis exponẽs que expetet florida et
uaria. fassiculũ ad nares ad mouebis. incendes odores ⁊ sertis
absterx̾is. hec epicuro ꝯfitenda sũt aut ea que mõ exp̃ssi at
uerbũ dixi tollenda delibro uł totus liber pociꝰ abiciendus est
Est enĩ ꝯfertus uoluptatibus. Querendu igit᷑ ꝙͣadmodũ egni¬
tudine priuemus eu ꝗ ita dicat pol mͥ fortuna mag̃ nunc
desit ꝙͣ genus. Nãq regnũ supepat mͣ ut scias quãto eloc
quãtis opib ꝗbꝰ de peb lapsa fortun a accidat. Quco huic ⁊¬
calix mulsĩ impĩgendus est ut plorare desinat aut aliꝙ
huimoĩ: Ecce tibi ex altera ꝑte ab eode pocta ex opib sũmis
opis egens hector tue huic subueĩpe debemꝰ. q̃rit cĩ auxiliũ.
Quio petan p̃sioii aut exequar quoue nũc auxͦ exilii aut

Expanded text:
uem tuorum adflictum maerore videris, huic acipenserem potius quam aliquem Socraticum libellum dabis? hydrauli hortabere ut audiat voces potius quam Platonis? expones, quae spectet, florida et varia? fasciculum ad naris admovebis? incendes odores et sertis absterseris. haec Epicuro confitenda sunt aut ea, quae modo expressa ad verbum dixi, tollenda de libro vel totus liber potius abiciundus; est enim confertus voluptatibus. Quaerendum igitur, quem ad modum aegritudine privemus edefit qua/m genus. Na/mque regnum su/ppetebat mi, u/t scias, quanto e/ loco, Qua/ntis opibus, qui/bus de rebus la/psa fortuna a/ccidat. quid? huic calix mulsi impingendus est, ut plorare desinat, aut aliquid eius modi? ecce tibi ex altera parte ab eodem poëta; ex opibus summis opis egens, Hector, tuae—huic subvenire debemus; quaerit enim auxilium: Qui/d petam prae/sidi aut e/xequar quo/ve nunc Au/xilio e/xili au/t
Abbreviated transcription (Latin):
uotãt enĩ oͫ.i. morbũ. ꝗtũq ẽ motus ĩ aĩo turbto. nos meliꝰ
egris enĩ corporib similima est aĩ egritudo. at nõ seniles egpeta¬
taciones. Est libido nõ moderata leticia que ẽ uoluptas animi
elata ⁊ gestiens. Ipẽ ⁊̃ metus nõ ẽ morbi admodũ siłis ꝙͣqua
egritudini ẽ firutimus. S ꝓpͥe ut egrotacio ĩ corꝑe sic egritudo

Expanded text:
id est morbum, quicumque est motus in animo turbidus. nos melius: aegris enim corporibus simillima animi est aegritudo, at non similis aegrotationis est libido, non inmoderata laetitia, quae est voluptas animi elata et gestiens. ipse etiam metus non est morbi admodum similis, quamquam aegritudini est finitimus, sed proprie, ut aegrotatio in corpore, sic aegritudo
Abbreviated transcription (Latin):
intẽꝑanciã q̃ ẽ a tota m̃te ac recta põe defectio sic aduersa a pre¬
scaptione rõnis ut nullo modo appeticiones aĩ nec regi nec cõ¬
tineri queãt. Quc̃admodũ gͥ tem ꝑantia sedat appeticiones ⁊ efficit
inimita ĩtẽꝑancia oẽ aĩ statu inflamat cõturbat incitat. Itaq
et egritudines ⁊ metus ⁊ relique ꝑtrirbationes om̃s gigruntdr
ex ea quẽ admodu cũ sangius corruptus est aut pytuita redũ¬
dat aut bilis ĩ corpore morbi egrotationesq nascũtur sic pra¬
uaꝵ opinionum ꝯturbatio ⁊ ipaꝵ int̾ se repugnãcia sanitate¬

Expanded text:
intemperantiam, quae est a tota mente a recta ratione defectio sic aversa a praescriptione rationis, ut nullo modo adpetitiones animi nec regi nec contineri queant. quem ad modum igitur temperantia sedat adpetitiones et efficit, inimica intemperantia omnem animi statum inflammat conturbat incitat, itaque et aegritudines et metus et reliquae perturbationes omnes gignuntur ex ea. Quem ad modum, cum sanguis corruptus est aut pituita redundat aut bilis, in corpore morbi aegrotationesque nascuntur, sic pravarum opinionum conturbatio et ipsarum inter se repugna
Abbreviated transcription (Latin):
reb adu̾sis sic inuidia egatũdo ex alterius reb sed̾is. In quẽ
sapientez/ ergo ne miẜeri ꝗdẽ. Ꝙ li egre ferre sapiẽs solerẽt¬
miẜer ⁊̃ soleret. Abest gͦ a sapiẽte egritudo. hec sic dicũt᷑ astoycis
cõcludũt᷑q ꝯtortius. S latius aliquãdo dicenda sũt ⁊ diffrisius
Sñiis tam̃ utendũ est eoꝵ potissimũ ꝗ maxͤ forti ⁊ ut ita dicam

Expanded text:
t ex alterius rebus secundis. in quem sapientem: ergo ne misereri quidem. quodsi aegre ferre sapiens soleretetiam soleret. abest ergo a sapiente aegritudo. Haec sic dicuntur a Stoicis concludunturque contortius. sed latius aliquando dicenda sunt et diffusius; sententiis tamen utendum eorum potissimum, qui maxime forti et, ut ita dicam,
Abbreviated transcription (Latin):
cesse ẽ eẽ ꝯstarite.Sui at̃ ꝯstãs ꝗetu qui quietus ꝑturbatoẽ
oĩ uacuũ ergo ⁊ ceͣrititoine. Et sũt illa sapiẽtis. Aberit gͦ
a sapiẽte egritudo. Itaq nõ in scite heradeõtes di onisiꝰ ad ea
disputat q̃ apud homeꝵ Achiles q̃rit᷑ hoc ut opinor modo. Corq
meu penitus turgescit tristib iris cũ decore atq oĩ me or¬
batu laude pecordor. Nũ manus affecta recte eĩ cũ ĩ tumo¬
iratus aĩus Eiusmõi ẽ. Nũꝙͣ igit᷑ sapĩes irascit᷑ Nã si iraset
etiã ⁊ ꝯcupiscit. propriũ ẽ enui irati cuꝑe a quo lesus uideatur
ei ꝙͣ maximu dolorẽ iminere. Qui at id ꝯcupieĩt eũ necc̃e
est si co̾ ꝯsecutus sit magno oꝑe letaĩ. Ex quo fit ut alieno ⁊¬
malo gaudrat Quod qm̃ nõ cadit ĩ sapientẽ necut mescat
ꝗdẽ cadit. Sin at caderet ĩ sapiẽte egritudo cade̾t ⁊̃ iracundia

Expanded text:
qui quietus, perturbatione omni vacuum, ergo etiam aegritudine. et sunt illa sapientis: aberit igitur a sapiente aegritudo. Itaque non inscite Heracleotes Dionysius ad ea disputat, quae apud Homerum Achilles queritur hoc, ut opinor, modo: Corque meum penitus turgescit tristibus iris, Cum decore atque omni me orbatum laude recordor. num manus adfecta recte est, cum in tumoirati animus eius modi est: numquam igitur sapiens irascitur. nam si irascitur, etiam concupiscit; proprium est enim irati cupere, a quo laesus videatur, ei quam maxumum dolorem inurere. qui autem id concupierit, eum necesse est, si id consecutus sit, magno opere laetari. ex quo fit, ut alieno malo gaudeat; quod quoniam non cadit in sapientem, ne ut irascatur quidem cadit. sin autem caderet in sapientem aegritud
Abbreviated transcription (Latin):
incidere posset ĩ miẜicordiã poss. ĩ inuidentiã. nõ dixĩ ĩiudiã
q̃ tũt ẽ cum ĩiudet᷑ Ab inuidendo ãt inuidentia rectedici pot̃
ut effugiã ambiguũ nom̃ inuidie. Quod u̾bu dc̃m ẽ aninus
intuendo fortuna alteriꝰ ut ẽ ĩ melãpo. Quis nã florẽ libeꝵ
inuidit meũ. Male latine uidet᷑ s p̃clare actius. Ut eĩ uidere
sic ĩudere florẽ pectius ꝙ flori. Nos ꝯsuctudine ꝓhibemꝰ. paeta
ius suũ tenuit et dixit audatius. Cadit gͥ ĩ cundẽ ⁊ iilidere
Theofrastus interitũ deplorans calistenis sodalis sui reb alexã
dri ꝓsperis angit. Itaq dicit calistene incidisse ĩ hoĩu sũma
potencia sũmaq fortuna s ignaꝵ ꝙͣadmodũ rebꝰ scdis uti

Expanded text:
icordiam, posset in invidentiam non dixi invidiam, quae tum est, cum invidetur; ab invidendo autem invidentia recte dici potest, ut effugiamus ambiguum nomen invidiae. quod verbum ductum est a nimis intuendo fortunam alterius, ut est in Melanippo: quisnam florem liberum invidit meum? male Latine videtur, sed praeclare Accius; ut enim videre, sic invidere florem rectius quam flori. nos consuetudine prohibemur; poëta ius suum tenuit et dixit audacius—cadit igitur in eundem et misereri Theophrastus interitum dri prosperis angitur, itaque dicit Calisthenem incidisse in hominem summa potentia summaque fortuna sed ignarum quemadmodum rebus secundis uti
Abbreviated transcription (Latin):
cadepe ⁊̃ ĩ cũdẽ timore ⁊ infractione ꝗde aĩ ⁊ demissione q̃ in
quẽ cadũt ĩ cunde cadit ut ẜuiat ut uctum si qñ se eẽ fateat᷑
Que ꝗ recipit recipiat ide necte est timiditate ⁊ ignauiã. Nõ
cadũt ãt hec ĩ uiꝵ fortẽ Igͥ ne egritidoo ꝗde. at nemo sapiẽs nisi
fortis. Nõ cadit gͦ ĩ sapiente egritudo. Poreterea necceͣ ẽ ꝗ fortis
sit eũde eẽ magni aĩ ꝗ magni aĩ sit initus qui ĩuctꝰ sit eũ res
humanas despicere atq infra se poĩtas arbithari. Despite̾ at nemo
affiai. onĩs at sapientes fortes. Nõ cadit gͥ in sapiẽte egritudo. Et
ꝙͣadm odũ oculus ꝯturbatꝰ nõ est ꝓbe affectꝰ ad suũ munꝰ fung̃dͫ
et reliq̃ ꝑtes totumue corpus statu cũ est motũ deest officio suo
et muneri sic ꝯturbatus aĩus nõ ẽ aptꝰ ad excꝙͣdu munꝰ suũ.
Munus aũt aĩ ẽ rõe bñ uti. Et sapiẽtis aũis ita sẽꝑ affectꝰ

Expanded text:
 demissionem. quae in quem cadunt, in eundem cadit, ut serviat, ut victum, si quando, se esse fateatur. quae qui recipit, recipiat idem necesse est timiditatem et ignaviam. non cadunt autem haec in virum fortem: igitur ne aegritudo quidem. at nemo sapiens nisi fortis: non cadet ergo in sapientem aegritudo. Praeterea necesse est, qui fortis sit, eundem esse magni animi; qui magni animi sit, invictum; qui invictus sit, eum res humanas despicere atque infra se positas arbitrari. despicere autem nemo ritudo. Et quem ad modum oculus conturbatus non est probe adfectus ad suum munus fungendum, et reliquae partes totumve corpus statu cum est motum, deest officio suo et muneri, sic conturbatus animus non est aptus ad exequendum munus suum. munus autem animi est ratione bene uti; et sapientis animus ita semper adfectus
Abbreviated transcription (Latin):
lia illi uocant. Quasi uo a trabili solũ mẽs at nõ sept uł iratũ¬
dia grauore uł timore ul dolore moueat᷑. Quo ĩ gne athaman¬
tem alcmeone. Aiacem. horestẽ fupere dicimꝰ. Qui ita sit affec
si insanus s si furiosus eẽ incipit. Stulticiã enĩ censuerũtĩcon¬
stancia edest sanutate uacãte posse tñ tueri mediccritate officioꝵ
e uite eoẽ cultum atq usitatũ furorẽ aũt eẽ rati sũt mẽtis

Expanded text:
li/an illi vocant; quasi vero atra bili solum mens ac non saepe vel iracundia graviore vel timore vel dolore moveatur; quo genere Athamantem Alcmaeonem Aiacem Orestem furere dicimus. qui ita sit adfectt scriptum si insanus, sed si furiosus escit. stultitiam enim censuerunt constantia, id est sanitate, vacantem posse tamen tueri mediocritatem officiorum et vitae communem cultum atque usitatum; furorem autem esse rati sunt mentis
Abbreviated transcription (Latin):
suppellectile saluã.Uirtute aut̃ si una amiẜis et si amitti e¬
uirtus nõ pot̃ s si unã ꝯfessus fuiͣs te nõ hr̃e nullã eẽ te hĩtu¬
ru. Nũ gͥ forte uiru nũ magno aĩo nũ paciẽte. nũ gra
a te enĩ malo discere. S ille certe nõ fortis qui iacet ĩ lecto
hunpido qui eiulatu q̃stu gemitu fremitibꝰ resonando młtus
flebiles uoces refert. Nõ enĩ dolorer dolorẽ ẽẽ nego cur eĩ forti¬
eruduit iucientutez uenando currendo exuriendo. siciendo. algẽdo
estuãdo. S parte uͦ pueri ad ara sic uerberib accipiũt᷑ ut młtus
ce qͦꝵ nõ mͦ nemo exclamauit uꝙͣ s ne ingemuit ꝗdẽ. Quid
gͦ  hoc pueri possunt: uira nõ poterũt. ⁊ mos ualet rõ nõ ualebͭ.
Interest aliꝗͥd inter dolore ⁊ labore sũt fanitima oiõ s tñ differũt aͥ

Expanded text:
supellectilem saluam; uirtutem autem si unam amiseris etsi amitti supellectilem saluam; uirtutem autem si unam amiseris etsi amitti uirtus non potest sed, si unam confessus eris te non habere, nullam esse te habiturum. Num igitur fortem uirteren illum? A re enim molo discere, sed ille certe non fortis, qui iacet in lectulo humido, Qui eiulatu, questu, gemitu, fremitibus Resonando, multum flebiles voces refert. Non ego dolorem, dolorem esse nego, cur enim fortierudiunt iuventutem, venando, currendo, esuriendo, sitiendo, algendo, aestuando. Spartae vero pueri ad aram sic verberibus accipiuntur, ut multus cem; quorum non modo nemo exclamavit umquam, sed ne ingemuit quidem. quid ergo? hoc pueri possunt, viri non poterunt? et mos valet, ratio non valebit? Interest aliquid inter laborem et dolorem. sunt fin
Abbreviated transcription (Latin):
am̃tiã. Ex quo intelligẽdũ ẽ eos ꝗ het rcbꝰ̾ noĩa imposucot sen¬
sisse hoc ide qd̾ a Socrate acceptũ diligent storti petinuerũt
om̃s insipientes ẽẽ tiõ sanos. Quuis ã est aũis ĩ aliqͣ morbo¬
morbos aut̃ hos ꝑturbatos metus ut mododixi phy appel¬
lant. nõ magis est sanus ꝙͣ id corpus qd ĩ morbo ẽ. Ita fit
ut sapĩa sanitas sit aĩ. In sipiẽcia cũt qt̃ insanitas q̃tã que
est in sania eadẽq demẽtia. adultoq melius hec notata
sũt uerbis latinis ꝙͣ gretis. qd̾ aliis qͦ młtis locis reꝑiet᷑. S id alias
Nũc qd̾ instat.
sanos qm̃ intelligi necce̾ ẽ quoꝵ mẽs mota qiͣ tnorbo ꝑturbata uł¬
lo sit qui ꝯͣ affecti sint hos ĩsanos appellai̾ necc̾eͣ est. Itaq nicħ
cimꝰ eos ꝗ effrenati ferũt᷑ aut libidine aut iracũdia ꝙͣꝙͣ ip̃a ira
m̃tis cui regimẽ tociꝰ aĩ anaͣ tabutũ ẽ. Greci at̃ maniã unde ap

Expanded text:
mentiam. ex quo intellegendum est eos qui haec rebus nomina posuerunt sensisse hoc idem, quod a Socrate acceptum diligenter Stoici retinuerunt, omnis insipientes esse non sanos. qui est enim animus in aliquo morbo—morbos autem hos perturbatos motus, ut modo dixi, philosophi appellant—, non magis est sanus quam id corpus quod in morbo est. ita fit ut sapientia sanitas sit animi, insipientia autem quasi insanitas quaedam, quae est insania eademque dementia; multoque melius haec notata sunt verbis Latinis quam Graecis. quod aliis quoque multis locis reperietur; sed id alias, nunc, quod instat. sanos quoniam intellegi necesse est, quorum mens motu quasi morbo perturbata nullo sit, qui contra adfecti sint, hos insanos appellari necesse est. itaque nihicimus eos, qui ecfrenati feruntur aut libidine aut iracundia— quamquam ipsamentis, cui regnum totius animi a natura tributum est. Graeci autem mani/an unde a
Abbreviated transcription (Latin):
dices qͥd ĩ pace qd domi ꝗd ĩ lectulo. Ad pħos me reuocas
ꝯĩ acie nẽ sepe prodeũt ẽ quib homo sane lenis heracdeo¬
tes dioni sius cuz a cenone fortis ẽẽ dtoictisset a dolore de¬
dutus est Nã cũ ex renib laboraret ip̃e ĩ eiulatu clami¬
tabat falsa eẽ illa que antea de uolore sensisset. Ruẽ du
eleantes ꝯdiscipulus rogaret q̃nã eũ rogatio de siũa dedu¬

Expanded text:
Dices: quid in pace, quid domi, quid in lectulo? ad philosophos me revocas, Dices: quid in pace, quid domi, quid in lectulo? ad philosophos me revocas, qui in aciem non saepe prodeunt. e quibus homo sane levis, Heracleotes Dionysius, cum a Zenone fortis esse didicisset, a dolore dedoctus est. nam cum ex renibus laboraret, ipso in eiulatu clamitabat falsa esse illa, quae antea de dolore ipse sensisset. quem cum Cleanthes condiscipulus rogaret, quaenam ratio eum de
Abbreviated transcription (Latin):
to pectore ut dr̃ cogitare ꝙͣ io honestũ sit. Sumꝰ eĩ na ut ante
dixi. dicẽdũ ẽ enĩ sepius studiosissimi appetentissimiq hone¬
statis cuiꝰ si qiͣ lum̃ aliꝗd aspeximus nichil est qd̾ ut eo pocia¬
mur nõ ꝑati simus et ferre ⁊ ꝑpeti. Ex hoc curlu atq ĩpetu
aĩoꝵ ad uerã laudẽ atq honestate illa ꝑicula adcũt᷑ ĩ preliis.
No senciũt uiri fortes ĩ acie uulnera. uł sentiũt s morĩi
mallũt ꝙͣ tãtũmõ de dignitatis gradii demouei. fulgentes
gladios hostiũ uidebãt decii. cũ acie eoꝵ irrũpebãt his leua¬
bat om̃e uulneꝵ metũ nobilitas mortis ⁊ głia. Nũ tum
ĩgemuisse Epaminũda putas cũ una cũ sanguiẽ uita
effluere sentiret Impãte enĩ patriã lacedem oĩis relĩquebat
eũ accepit᷑ fuiẽte. hec sũt solatia hec fom̃ta sũmoꝵ doloꝵ.

Expanded text:
to pectore, ut dicitur, cogitare, quam id honestum sit. sumus enim natura, ut ante to pectore, ut dicitur, cogitare, quam id honestum sit. sumus enim natura, ut ante dixi—dicendum est enim saepius—, studiosissimi adpetentissimique honestatis, cuius si quasi lumen aliquod aspeximus, nihil est quod, ut eo potiamur, non parati simus et ferre et perpeti. ex hoc cursu atque impetu animorum ad veram laudem atque honestatem illa pericula adeuntur in proeliis, non sentiuntmalunt quam tantummodo de dignitatis gradu dimoueri. Fulgentes gladios hostium uidebant Decii cum in aciem eorum irruebant. His leuabat omnem uulnerum metum nobilitas mortis et gloria. Num ingemuisse Epaminondam putas cum sanguine uitam effluere sentiret? Imperantem enim patriam Lacedaemoniis relinquebat m acceperat servientem. haec sunt solacia, haec fomenta summorum dolorum.
Abbreviated transcription (Latin):
pes eoussiones habent quo sũt contenta atq adducta
uchemencius sic uox sic cursus sic plaga hoc grauior
cĩ est emissa ꝯtencius cuiꝰ ꝯtencionis cũ tanta uis sit si
gemitus ĩ dołore nd ꝯfirmandũ aĩu ualebit utemur sin
Gir ille gemitus lamentabilis si imbecilis si abiectus si
fcbilis ei qui se dederit iux eũ uirũ dixerĩ. qui qdẽ ge¬
mitus si leuationis aliꝗd affenẽt tam̃ uideremus quid
eẽt forts ⁊ aĩosi iuri. Cũ uõ nicħ ĩmineat doloris cum
srusbra turpe est uolumus. Quid enĩ ẽ fletu muliebri i¬
iuirs turpius: Atꝗ hoc p̃ceptũ qd̾de dolore datur patet
lacius. Omĩb eni reb nõ solũ dolori simili cõcencione
animi resistendu ẽ. Ira exardescit. libido ꝯcitat᷑ ĩ cãde arcem
ꝯ̃fugiẽdͫ ẽ eadẽ sũt arma sumẽda. S qm̃ d̾ dolore loꝗm̃ illa omittã.
d ferrendũ igit dolore placide atq sedate plurimũ ꝓficit to¬

Expanded text:
res emissiones habent, quo sunt contenta atque adducta res emissiones habent, quo sunt contenta atque adducta vehementius, sic vox, sic cursus, sic plaga hoc gravior, quo est missa contentius. cuius contentionis cum tanta vis sit, si gemitus in dolore ad confirmandum animum valebit, utemur; sin erit ille gemitus elamentabilis, si inbecillus, si abiectus, si flebilis, ei qui se dederit, vix eum virum dixerim. qui quidem gemitus si levationis aliquid adferret, tamen videremus, quid esset fortis et animosi viri; cum vero nihil imminuat doloris, cur frustra turpes esse volumus? quid est enim fletu muliebri viro turpius? atque hoc praeceptum, quod de dolore datur, patet latius: omnibus enim rebus, non solum dolori, simili contentione endum est. ira exardescit, libido concitatur: in eandem areadem sunt arma sumenda. sed quoniam de dolore loquimur, illa omittamus. Ad ferendum igitur dolorem placide atque sedate plurimum proficit to
Abbreviated transcription (Latin):
briterue faciamus In pͥmisq refutetur ac peiciat᷑ filotecteus
ille clamor. Ingemescere nõnũꝙͣ iuro ꝯcessu ẽ idq raro/
eiulatus ne mulieri ꝗde et hic nimiꝵ ꝗde ẽ fletus quem
duodecĩ tabule ĩ funcbrib achiben uetuerũt. Nec uͦ unquã
net ingemiseit iur fortis ꝗde ⁊ sapiẽs nͥ forte ut se intenoat
ad firmitate ut ĩ staoro cirsores exclamãt ꝙͣ max̾ possũt. fa¬
cũt ĩdor cũ ex̾ceniu athlete. prigiles uoͣ ⁊̃ cũ ferũt aduer¬
sarius ĩiactandis cestib ingemiscũt nõ ꝙ doleãt aĩoue suc¬
hñt latena fauces linguam intendere e quibꝰ elici uocem ⁊
sundi uidemus. Toto corpore atq omĩb ungulio ut dicit᷑
contencioni uocis asẜuucnt. Genu me hercle. i. anconiũ
uidi cũ cõtẽpte ꝓ se ip̃e lege uaia diceret tra tangere. ut
enĩ balliste lapiou ⁊ peliqua tormenta teloꝵ eograuio¬

Expanded text:
briterve faciamus, in primisque refutetur ac reiciatur Philocteteus briterve faciamus, in primisque refutetur ac reiciatur Philocteteus ille clamor. Ingemescere non numquam viro concessum est, idque raro, eiulatus ne mulieri quidem; et hic nimirum est lessus , quem duodecim tabulae in funeribus adhiberi vetuerunt. nec vero umquam ne ingemescit quidem vir fortis ac sapiens, nisi forte ut se intendat ad firmitatem, ut in stadio cursores exclamant quam maxime possunt. faciunt idem, cum exercentur, athletae; pugiles vero, etiam cum feriunt adversarium, in iactandis caestibus ingemescunt, non quod doleant animove sucatis habent latera fauces linguam intendere, e quibus elici vocem et fundi videmus? toto corpore atque omnibus ungulis, ut dicitur, contentioni vocis adserviunt. genu mehercule M. Antonium vidi, cum contente pro se ipse lege Varia diceret, terram tangere. ut enim ballistae lapidum et reliqua tormenta telorum eo gravio
Abbreviated transcription (Latin):
uir s plane uir cũ secaretur ut supradixi pͥnapio uetuit se
alligari. Nec ꝗsꝙͣ ante mariũ solutus dr̃ eẽ sectus. Cur gͦ alii po¬
Crus eĩ alteꝵ nõ p̾buit. Ita ⁊ tulit delorẽ ut uir ⁊ ut homo ma¬
iore ferre sine cã neccĩã noluit. Totũ igit᷑ ĩ eo est ut tibi impe¬
rea. Ostendi aut̃ qd̾ eẽt impandi genus atq hec cogitatio ꝗd pa¬
ciẽtia ꝗd fortitudine ꝗd magnitudine aĩ dignissimũ sit. nõ solũ
Ut enĩ fit ĩ p̃lio ut ignauus miles ac timidus simulas uide¬
rit hoste abiecto scuto fugiat ꝙͣtũ possit obeãq cã ꝑeat non
nũꝙͣ ⁊̃ in tegro corpore cũ ei ꝗ steterit nichil tale euenerit
sic ꝗ doloris spẽ ferre nõ possunt abiciũt se atq ita afflicti et
temptis corporib facilus ferunt᷑. remissius opprimũt simi¬
lime aĩus intensione sua depellit p̃ssu omẽ pondeꝵ remissio¬

Expanded text:
vir, sed plane vir, cum secaretur, ut supra dixi, principio vetuit se vir, sed plane vir, cum secaretur, ut supra dixi, principio vetuit se alligari, nec quisquam ante Marium solutus dicitur esse sectus. cur ergo pocrus enim alterum non praebuit. ita et tulit dolorem ut vir et ut homo maiorem ferre sine causa necessaria noluit. Totum igitur in eo est, ut tibi imperes. ostendi autem, quod esset imperandi genus; atque haec cogitatio, quid patientia, quid fortitudine, quid magnitudine animi dignissimum sit, non solum ut enim fit in proelio, ut ignavus miles ac timidus, simul ac viderit hostem, abiecto scuto fugiat quantum possit, ob eamque causam pereat non numquam etiam integro corpore, cum ei qui steterit nihil tale evenerit, sic qui doloris speciem ferre non possunt, abiciunt se atque ita adflicti et tentis corporibus facilius feruntur, remissis opprimunt, simillime animus intentione sua depellit pressum omnem ponderum, remissio
Abbreviated transcription (Latin):
scitabit᷑ instruet armabit ut tãꝙͣ hosti sic obsistat dolori. Que
sut isti arma. cõtẽptio. ꝯfirmatio ẜmoq intimꝰ. cũ ip̃e secum
caue turpe ꝗcꝙͣ langutous nõ uirile obẜuet᷑ spẽs. honestate uoͣ
çeno. p̃ponatur cleãtes ꝗ ꝑpessus ẽ oiã pocius ꝙͣ ꝯscios delende
t̾yrãnidis indicaret. De Haxarco. democrito. cogitet᷑ ꝗ cũ cyrri
ĩ manus tymacontis regis incidisset nullũ genus supplicii de¬
p̃catus est neq recusauit. Callanus indus indocius ac barbarꝰ
in radicib cancasi natus sua uolũtate uiuus ꝯbustus ẽ. Nos
si pes ꝯdoluit si dens s fac totum dolere corpus ferre nõ possumꝰ
Oppinio est quedã effeminata ac leuis nec ĩ dolore magis ꝙͣ ea¬
de ĩ uoluptate. Qua cũ liquescimiꝰ fluimusq mollicia apis aui¬
leu sine clamore ferre non possumꝰ. At uͦ.s. manus rusticanꝰ

Expanded text:
scitabit, instruet, armabit, ut tamquam hosti sic obsistat dolori. quae scitabit, instruet, armabit, ut tamquam hosti sic obsistat dolori. quae sunt ista arma? contentio confirmatio sermoque intumus, cum ipse secum: 'cave turpe quicquam, languZeno proponatur Eleates, qui perpessus est omnia potius quam conscios delendae tyrannidis indicaret; de Anaxarcho Democritio cogitetur, qui cum Cypri in manus Timocreontis regis incidisset, nullum genus supplicii deprecatus est neque recusavit. Callanus Indus, indoctus ac barbarus, in radicibus Caucasi natus, sua voluntate vivus combustus est; nos, si pes condoluit, si dens sed fac totum dolere corpus , ferre non possumus. opinio est enim quaedam effeminata ac levis—nec in dolore magis quam eadem in voluptate—, qua cum liquescimus fluimusque mollitia, apis aculeum sine clamore ferre non possumus. at vero C. Marius, rusticanus
Abbreviated transcription (Latin):
es molli qui ꝯsuctus ĩ armus euũ agere intelligit poeta prur¬
dẽs ferrendi doloris ꝯsuetudine eẽ nõ ꝯtẽnendã magra. Atq
ille nõ ĩmoderate magno ĩ dolore. Retinere. timete al tenete eppri¬
mite ulcus nudate heu miẜu me excrucior. Incipit labi deca¬
de illico desunit. opperice abscedite. ia̾iã mictite Nã attrectat
et quassu senu amplificatis dolore. Uidene ut obinutuerit non
sedatus corporis s castigatus aĩ dolor. Itaq ĩ extremis niptas⁊
alios qͦr obiurgans ioq moriens. Conqueri fortunã aouersa
nõ lam̃tai decet. Io uin officiũ est. fletus muliebri ingenio
additus. Iouiꝰ aĩ ꝑs illa mollior rõni sic paruit ut seuero unpe¬
luta sic illi ꝑti imꝑabit inferiori ut iustus parens ꝓbis filiis nu¬
tu qd̾ uolet ꝯficiet nullo labore nulla molestia. Enget ip̃e se su¬

Expanded text:
es Molli/, qui consuetu/s in armis Aevom a/gere intellegit poëta prues Molli/, qui consuetu/s in armis Aevom a/gere intellegit poëta prudens ferendi doloris consuetudinem esse non contemnendam magistram. atque ille non inmoderate magno in dolore: Retine/te, tenete! oppri/mit ulcus; Nuda/te! heu mide ilico desinit: Operi/te, abscedite ia/m iam! Mitti/te! nam attrectatu e/t quassu Saevum a/mplificatis dolo/rem. videsne, ut obmutuerit non sedatus corporis, sed castigatus animi dolor? itaque in extremis Niptris alios quoque obiurgat, idque moriens: Co/nqueri fortu/nam adversam, no/n lamentari/ decet; Id viri est offi/cium, fletus mu/liebri ingenio a/dditus. Huius animi pars illa mollior rationi sic paruit ut severo impeluta, sic illi parti imperabit inferiori ut iustus parens probis filiis; nutu, quod volet, conficiet, nullo labore, nulla molestia; eriget ipse se, su
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓgressa lõgi sit ꝑfecta uirtus. hec ut imꝑet illi ꝑti animi
que obedire debet co uidendũ est uiro. Quonã mõ imperet
uelut dñs ẜuo uelut imꝑator militi uelut parẽs filio. Si
turpite se illa pars aĩ geret quã dixi ẽẽ molle si se lam̃¬
tis muliebriter lacrimisq dedit uinciat᷑ ⁊ ꝯstringature
amitoꝵ ꝓpĩquoꝵq custodiis. Sepe enĩ uidemus fractos pu¬
dore qui rõne nulla uincerentur. Ergo hii quide ut fas¬
mulos iũculis ac custodia ꝓpe arctamus. Qui aũt firmio¬
res erut᷑ nec tñ uobustissimi simili hos admonitu oportebͭ
ut honos milites peuocatos dignitate tueri. Nõminus
cuis pedeteti inꝗd in te ꝯsedito nisu ne subcussa arpiat¬
maior dolor. Pacunius hoc melius ꝙ sophocies. Apad illũ eĩ ꝑ¬
quẽ flebilr ulixes lamentat᷑ ĩ uulne̾. Tũ huit leuiter gementi
illi ip̃i ꝗ ferũt satuciu ꝑͤ grauitate intuẽtes nõ dubitãt dicere.

Expanded text:
t illi parti animi, quae oboedire debet, id videndum est viro. quonam modo? inquies. vel ut dominus servo vel ut imperator militi vel ut parens filio. si turpissime se illa pars animi geret, quam dixi esse mollem, si se lamentis muliebriter lacrimisque dedet, vinciatur et constringatur amicorum propinquorumque custodiis; saepe enim videmus fractos pudore, qui ratione nulla vincerentur. ergo hos quidem ut famulos vinclis prope ac custodia, qui autem erunt firmiores nec tamen robustissimi, hos admonitu oportebit ut bonos milites revocatos dignitatem tueri. non nimistius: pedetemptim, inquit, ite et sedato/ nisu Ne su/ccussu arrimaior Dolor Pacuvius hoc melius quam Sophocles; apud illum enim perquam flebiliter Ulixes lamentatur in volnere; tamen huic leviter gementi illi ipsi, qui ferunt saucium, personae gravitatem intuentes non dubitant dicere:
Abbreviated transcription (Latin):
ne poete ꝗd mali afferant. lamentantes inducũt fortissimos
uiro: molliũt aĩos nr̃os. Ita sũt deinde dulces ut nõ le¬
gantur mõ s ⁊̃ adiscantur. Sic ad malã domestita disci¬
plina utrãq umbratilẽ ⁊ delicatã cũ accesfint ⁊̃ poete ⁊
neruos om̃s iurtutis elsount. Recte gͥ a platone ducũtur¬

Expanded text:
ne, poëtae quid mali adferant? lamentantis inducunt fortissimos ne, poëtae quid mali adferant? lamentantis inducunt fortissimos viros, molliunt animos nostros, ita sunt deinde dulces, ut non legantur modo, sed etiam ediscantur. sic ad malam domesticam disciplinam vitamque umbratilem et delicatam cum accesserunt etiam poëtae, nervos omni
Abbreviated transcription (Latin):
pe solis ardore exçidũt gutte que saxa assidue ĩsaillãt cautasi.
Te igit᷑ posse utgem᷑ ita affectũ non miẜu diceͣ. N. Et si hx̃
miẜu. certe dolore malũ. M. tu ꝗdẽ adhuc meã agis causa
s hoc mox iudero. A Interea unde isti uersus: nõ eĩ agnosco¬
M. dicã ħele. et enĩ recte reꝗus. Utoes ne habũdare me ꝯcio:¬
A. Quio tũ: sse fusti sepe credo cũ athenis eẽs ĩ seolis pħoꝵ.
nemo erat admodu copiosus uerũtũ uersus ab hiis admi¬
sceri orõni ac młtos qde adyonisio storco. A. ꝓbe dicis s ista¬
qiͣ dictata nullo delectu. nulla elegantia phylo nr̃ et ꝓpria et
electa poemati ⁊ loco adiũgetat. N. Itaq postꝙͣ adam aui hĩc
qiͣ senile declamatione studiose equide utor nr̃is poetis.
Set siciti illi defecerint uerti enĩ mlta de grecis nequo
ornam̃to ĩ hoc gene̾ disputacioĩs latina careret or̃o. S uides¬

Expanded text:
tae so/lis ardore e/xcidunt Guttae/, quae saxa adsi/due instillant Cau/casi.” tae so/lis ardore e/xcidunt Guttae/, quae saxa adsi/due instillant Cau/casi.” vix igitur posse videmur ita adfectum non miserum dicere et, si nunc miserum, certe dolorem malum. Tu quidem adhuc meam causam agis, sed hoc mox videro; interea, unde isti versus? non enim adgnosco. Dicam hercle; etenim recte requiris. videsne abundare me otio? Quinemo erat admodum copiosus, verum tamen versus ab is admisceri orationi. Ac multos quidem a Dionysio Stoico. Probe dicis. sed is quasi dictata, nullo dilectu, nulla elegantia: Philo et †proprium nrt et lecta poëmata et loco adiungebat. itaque postquam adamavi hanc quasi senilem declamationem, studiose equidem utor nostris poëtis; sed sicubi illi defecerunt—verti enim multa de Graecis, ne quo ornamento in hoc genere disputationis careret Latina oratio. Sed vides
Abbreviated transcription (Latin):
les ssocia nfĩ sangiũs gñata celo aspice religatũ asperis uĩctũꝙ
saxis. nauĩ ut horrseno fre to nocter pauentes tintondonec¬
tũt naute satuenius me sic infixit iupit̾ Ioiua qonum̃ẽ mł¬
tibri ascuut᷑ manꝰ hos ille cuncos fabrica crudeli insens pra¬
rans unguib ioius sacelles pastu dillaniat fero tũc̃ lecore
opimo farta ⁊ saciata affatiz clãgorẽ fĩdit uastũ ⁊ sublime
apuolad pẽnata caidoa nt̃m adulat sanguinẽ. Cũ uͦ adresu
inflatũ renouatũ ẽ iecur tũ rursũ tetros aiuda se ad pastus
refert. Sc hũc custode mesti eruciatꝰ alo ꝗ me ꝑhẽni uiuũ
fedat miẜia Nãq ut iudetis iũclis ꝯstrictus ioius areere
nequeo dira uolu cre a pectore: Sic me ip̃e uiduus pestes
excipis anxias amore mortis t̾minũ acꝗres mali. Slonge
aleto numine appellor ioius. Atq hec uetusta seclis glome¬
rata horrdois luctifica dates nt̃o infixa ẽ corpori ⁊ colliqua¬

Expanded text:
les, so/cia nostri sa/nguinis, Genera/ta Caelo, aspi/cite religatum a/speris Vinctu/mque saxis, na/vem ut horrisono/ freto Nocte/m paventes ti/midi adnectunt na/vitae. Satu/rnius me si/c infixit Iu/ppiter, Iovi/sque numen Mu/lciberi adscivi/t manus. Hos i/lle cuneos fa/brica crudeli i/nserens Perrrans u/nguibus Iovi/s satelles pa/stu dilania/t fero. Tum ie/core opimo fa/rta et satiata a/dfatim Clango/rem fundit va/stum et sublime a/volans Pinna/ta cauda no/strum adulat sa/nguinem. Cum ve/ro adesum infla/tu renovatu/mst iecur, Tum ru/rsum taetros a/vida se ad pastu/s refert. Sic ha/nc custodem mae/sti cruciatu/s alo, Quae me/ perenni vi/vum foedat mi/seria. Namque, u/t videtis, vi/nclis constrictu/s Iovis Arce/re nequeo di/ram volucrem a pe/ctore. Sic me i/pse viduus pe/stes excipio a/nxias Amo/re mortis te/rminum anquire/ns mali; Sed lo/nge a leto nu/mine aspello/r Iovis, Atque hae/c vetusta, sae/clis glomerata ho/rridis, Lucti/fica clades no/stro infixa est co/rpori; E quo/ liqua
Abbreviated transcription (Latin):
tempantes. Nos aut̃ hos cosde motus ꝯcitati aĩ recte ut opinõ
ptur bationes dix̾inus. adorbos aũt nõ satis usitate. nͥ ꝗd aludo
tibi uideat᷑. A. mͥͦ ue̾ isto mõ. M. heccine igͥ caoe̾ ĩ sapiẽte putas:
A. prsus extimo. al Ne ista glosa sapĩa. nõ magno extimãda est.
maiorib quoq nr̃ĩs hoc uisic̃ incelligo młts seculis añ socratẽ
a quo hec omĩs q̃ ẽ de uita ⁊ morib phra manauit.A. quonã¬

Expanded text:
temperantis, nos autem hos eosdem motus concitati animi recte, ut opinor, temperantis, nos autem hos eosdem motus concitati animi recte, ut opinor, perturbationes dixerimus, morbos autem non satis usitate, nisi quid aliud tibi videtur. Mihi vero isto modo. Haecine igitur cadere in sapientem putas? Prorsus exmaioribus quoque nostris hoc ita visum intelligo: multis seculis ante Socratem, a quo hec omnis que est de vita et moribus philosophia mana
Abbreviated transcription (Latin):
sit᷑ cũ ip̃a medicina corporis aĩs inuenu̾it: Cũq ad corpoꝵ
sanationẽ młtũ ipã corꝑa ⁊ ñaͣ ualeat nec om̃s ꝗ cupari se pas¬
si sũt cõtinuo ⁊̃ ꝯualescant animi ãt ꝗ se sanaĩ uoluerĩt pre¬
ceptisq sapientũ paruerint sine ulla dubitacione sanent᷑
ris morbis petendũ ẽ foris omĩb̾ꝙ  opib uinbꝰq ut nosmet
ĩ hortensio. De maxĩs at̃ reb nicħ fere ĩctusiniꝰ pestea ̾i disputas
nec scribere. Hiis aũt libris exposita sũt ea q̃ a nob̾ cũ familiari¬
mẽ efficiet.S̾it eĩ ĩ achademiã nr̃a descendimꝰ ĩclinato iã ẽ post¬
meridianũ tempus uie poposci eoꝵ aliꝗ̃ ꝗ aderãt cã disserẽdi
tũ res acta sic est. A.
que greci Aor appelłãt. ego poterã morbos ⁊ co uerbũ eẽt
eu̾bo s ĩ ꝯsuetũdine nr̃a nõ caderet. Nã miseri. ĩuidere. gesti¬
re. letai᷑. hec oĩa morbos gpeci appellant motus aĩ rõni nõ ob¬

Expanded text:
t, cum ipsam medicinam corporis animus invenerit, cumque ad corporum sanationem multum ipsa corpora et natura valeat nec omnes, qui curari se passi sint, continuo etiam convalescant, animi autem, qui se sanari voluerint praeceptisque sapientium paruerint, sine ulla dubitatione sanentur? ris morbis petendum est foris, omnibusque opibus viribus, ut nosmet in Hortensio. de maxumis autem rebus nihil fere intermisimus postea nec disputare nec scribere. his autem libris exposita sunt ea quae a nobis cum familiarimen efficiet. ut enim in Academiam nostram descendimus inclinato iam in postmeridianum tempus die, poposci eorum aliquem, qui aderant, causam disserendi. tum res acta sic est: Vidquae Graeci pa/qh appellant; ego poteram morbos, et id verbum esset e verbo, sed in consuetudinem nostram non caderet. nam misereri, invidere, gestire, laetari, haec omnia morbos Graeci appellant, motus animi rationi non ob
Abbreviated transcription (Latin):
timeba sꝑo libatum metui. Tras gͦ ad clepscorã. sic enĩ diximus
Q tibi ħ uideo nõ posse deberi. M. Ita ꝓrsus ⁊ illud ꝗde añ meri¬
die hoc eode tp̃ sic faciemus tiusq optimis studiis obseq̃mur.

Expanded text:
timebam, spero liberatum metu. Cras ergo ad clepsydram; sic enim diximus, timebam, spero liberatum metu. Cras ergo ad clepsydram; sic enim diximus, et tibi hoc video non posse deberi. Ita prorsus; et illud quidem ante meridiem, hoc eodem tempore. Sic faciemus tuisque optumis studiis obsequemur.
Abbreviated transcription (Latin):
quid asꝑu alienũq a nã sit to appellare placeat malũ. tãtillũ eñ
ẽẽ ut a u̾tute ita obruat᷑ ut nusꝙͣ appareat. Que meditare q̃so dies
et noctes/. latius eĩ manabit hec or̃o et aliquãdo maiorẽ locũ ꝙ s uno
dolore occupabit. Nã si oĩa fugiẽde turpitudinis adipiscendeq honesta
tis cã faciemꝰ nõ modo stimlos doloris. s ⁊ fortune fulmina cõtenam¬
licebit p̃ẜtim cũ ꝑatu sit illido ex hest̾na disputatõe ꝓfugiũ. dt enĩ
si cui naiiganti predones insequãtur deus ꝗda dix̾it eice te naui
p̃sto ẽ ꝗ excipiat uł delphynus ut arione metymneũ uł eꝯ pello¬
pis ille neptunũ ꝗ ꝑ undas currus suspensos rapusse dicintur
excipiẽt te ⁊ quo uelis pferrẽt ome omittas timorẽ sic urgẽtibꝰ
aspis ⁊ odiosis dolorib si tãti nõ sĩt ut fe̾rendi sint quo sit ꝯfugiẽ¬
Uu tu uddes.Mec fere hec tprẽ putaui ẽẽ dicenda. S tu fortasse

Expanded text:
quid asperum alienumque natura sit, id appellari placeat malum, tantulum tamen esse, ut a virtute ita obruatur, ut nusquam appareat. quae meditare quaeso dies et noctes. latius enim manabit haec ratio et aliquanto maiorem locum quam de uno dolore occupabit. nam si omnia fugiendae tutis causa faciamus, non modo stimulos doloris, sed etiam fulmina fortunaillud ex hesterna disputatione perfugium. ut enim si cui naviganti, praedones si insequantur, deus qui dixerit: eice te navi; praesto est qui excipiat: vel delphinus, ut Arionem Methymnaeum, vel equi Pelopis illi Neptunii, qui per undas currus suspensos rapuisse dicuntur, excipient te et quo velis perferent, omnem omittat timorem, sic urguentibus asperis et odiosis doloribus, si tanti sint, ut ferendi non sint, quo sit confugiendum, tu vides. Haec fere hoc tempore putavi esse dicenda. sed tu fortasse
Abbreviated transcription (Latin):
hooc g tibi p̃pone amplitudine aĩ et qrͣ quãda exagenitio¬
ne ꝙ altissimã aĩ q̃ maxiẽ eminet ꝯtẽnendis ⁊ despiciẽ.¬
dis polorib unã eẽ oũi rem pulcherima eoq pulcriorẽ

Expanded text:
hoc igitur tibi propone: amplitudinem animi et quasi quandam exaggeratiohoc igitur tibi propone: amplitudinem animi et quasi quandam exaggerationem quam altissimam animi, quae maxime eminet contemnendis et despiciend
Abbreviated transcription (Latin):
dolore. Quid de nrĩs ambitionibꝰ quid de cupiditate honoꝵ loqͥr
q̃ flãma ẽ ꝑ quã nõ cucurrerint hi ꝗ hec oli pũctis singłis celli¬
gebant. Itaq semꝑ affricanus socraticũ xenofonte ĩ manibꝰ ha¬
bebat. Tuiꝰ in pͥmis laudabat illud qd̾ diceret eunde labore
nõ ẽẽ eque graue Imꝑatori ⁊ militi ꝙ ip̃e honos labore leuio¬
pem faceret imꝑatoriu. s tñ hoc euenit ut ĩ uulgus ĩsipiẽti¬
um opinio ualeat honestatis cũ ipi uidere nõ possint. Itaq
fama ⁊ młtitidoine udicio mouent᷑ cũ honestu eo putent qd̾
a plerisq laiedet᷑. Ce aut̃ si ĩ oculis sis mł̾titudinis tã eiꝰ ui¬
dicio stare noli nec ꝙ illa putet toem putare pulcherimũ.
duo tibi iudicio ẽ utendũ. tibi si recta probanci placebis tu
nõ modo te uiceris qd paulo ante p̃cipiebar s om̃s r omĩa.

Expanded text:
dolorem. quid de nostris ambitionibus, quid de cupiditate honorum loquar? dolorem. quid de nostris ambitionibus, quid de cupiditate honorum loquar? quae flamma est, per quam non cucurrerint i qui haec olim punctis singulis colligebant? itaque semper Africanus Socraticum Xenophontem in manibus habebat, cuius in primis laudabat illud, quod diceret eosdem labores non esse aeque gravis imperatori et militi, quod ipse honos laborem leviorem faceret imperatorium. sed tamen hoc evenit, ut in vulgus insipientium opinio valeat honestatis, cum ipsam videre non possint. itaque fama et multitudinis iudicio moventur, cum id honestum putent, quod a plerisque laudetur. te autem, si in oculis sis multitudinis, tamen eius iudicio stare nolim nec, quod illa putet, idem putare pulcherrimum. tuo tibi iudicio est utendum; tibi si recta probanti placebis, tum non modo tete viceris, quod paulo ante praecipiebam, sed omnis et omnia.
Abbreviated transcription (Latin):
rũt dieisse Audis ne hec amphrarae sub tra. Abditer
renonos si gnificibat aquo illu degenerarȩ dolebus A non
pare passitonius quẽ ⁊ lp̃e sepe uidi et id dicã qd solebat nã¬
bare pompeuis se cũ rodũ uenisset discedẽd a oynaraudi¬
re uolusse possidoniũ S cũ audoisset eũ grauit ec̃ egrum
pħm uisere Que ut uodisset ⁊ salutauisset ⁊ honorifios
Perbis ꝓsecutus eẽt molesteq se dixisset ferre ꝙ eũ non
poss aidire. At ille tu uͦ inꝗd potes Nec omitta ut do¬
lor corporis efficiat ut frustra tãtus uir ad me uenerit.
Itaq narrabat eide grauiter ⁊ copiose hoc de ip̃o nicħ eẽ
bonũ nͥ quod eẽt honestũ cubãte disputauisse cũq qiͣ
faces ei doloris ad mouerẽt᷑ sepe dixisse nicħ agis dolor
et nobilitati labores ꝯtẽnendo fiĩt ⁊ tollerabilior es. Noroemi ne ut
abhis ꝗ ĩ io certamen descendant deuitari dolorẽ. Apud qͦs aut̃
uenandi ⁊ eꝗtandi laus iuget qui hãc petessũt nullu fugiunt

Expanded text:
runt dixisse: audi/sne haec, Amphiara/e sub terram a/bdite? Zenonem significabat, a quo illum degenerare dolebat. at non noster Posidonius; quem et ipse saepe vidi et id dicam, quod solebat narrare Pompeius, se, cum Rhodum venisset decedens ex Syria, audire voluisse Posidonium; sed cum audissem visere: quem ut vidisset et salutavisset honorificisque verbis prosecutus esset molesteque se dixisset ferre, quod eum non posset audire, at ille: tu vero inquit potes, nec committam, ut dolor corporis efficiat, ut frustra tantus vir ad me venerit. itaque narrabat eum graviter et copiose de hoc ipso, nihil esse bonum nisi quod esset honestum, cubantem disputavisse, cumque quasi faces ei doloris admoverentur, saepe dixisse: 'nihil agis, dolor! et nobilitati labores continuo fiunt etiam tolerabiles. videmusne ut lum ab is, qui in id certamen descendant, devitari dolorem? apud quos autem venandi et equitandi laus viget, qui hanc petessunt, nullum fugiunt
Abbreviated transcription (Latin):
Eoptolomꝰ ꝗde ap̃ ẽniu phylosephari sibi ait necteͣ eẽ
s pauas nã oiõ haus placere. Ego at̃ brute necc̃ẽ
Nã nec pauta n ex młus eligi pessũt nec ꝗ pauta ꝑceꝑit nõ idẽ
reliqua eodes studio ꝑsequet᷑. S tñ ĩ uita occupata atqꝙ ut ncop¬
tolimi tũ erat militin pauca seꝑe ꝓsũt mltũ seꝑe ꝓsũt et
ferunt sructus s nõ tant ꝙͣti ex uniuer sa phya ꝑapi possunt.¬
Same e aliqua en ꝑte int̾d̃ aut cupiditate aut egtadẽ
autmotu libentur udut ex ea disputaadẽ que mͣ nuꝑ hĩta ẽ
⁊ tusculano magna uidebat mortis effecta ꝯtẽptio que nõ mi¬
nimũ ualet ad añ metu libundu. Nã ꝗ to quod uitã non
poor ser ⁊ quia nichil ht̃ mors quod sit horrendũ mortem
potiumus nͣ nichil oĩo scaiberemus. Et enĩ si orões qͦs nos
mltctin s utdicio ꝓbari uolcbamus pplans est enĩ illa facul¬
tas et effectus eloquẽne est audiẽnu approbanio S ⁊ sire¬

Expanded text:
eoptolemus quidem apud Ennium philosophari sibi ait necesse esse, sed paucis; nam omnino haud placere: ego autem, Brute, necesse nam nec pauca nisi e multis eligi possunt nec, qui pauca perceperit, non idem reliqua eodem studio persequetur. sed tamen in vita occupata atque, ut Neoptolemi tum erat, militari pauca ipsa multum saepe prosunt et ferunt fructus, si non tants aliqua ex parte interdum aut cupiditate aut aegritudine aut metu liberemur. velut ex ea disputatione, quae mihi nuper habita est in Tusculano, magna videbatur mortis effecta contemptio, quae non minimum valet ad animum metu liberandum. nam qui id quod vittiam quia nihil habet mors quod sit horrendum, mortem potuimus, nisi nihil omnino scriberemus. etenim si orationes, quas nos multitudinis iudicio probari volebamus popularis est enim illa facultas, et effectus eloquentiae est audientium adprobatio—sed si re
Abbreviated transcription (Latin):
dicas ẽẽ ꝗͥd breue. Sũmur qͦ nichil sit suꝑius. breue qͦ nichilt
br cui. Contẽpno magnitudines doloris aqua me breuitas tpris
libabit añ ꝙͣ pene uenerit. S si est tantus dolor ꝙͣtus phylotete
omĩa. longe ig̾ abest a sũmo dolore. Ergo in ꝗt dolor diuturnus
ht̃ leticie plus ꝙͣ molestie. Nõ gͥ nõ possu tãtũ hoiem nicħ saꝑt
dicere s nos ab eo derideri puto. Ego sũmũ dolorẽ sũmũ di cam
etiã si decẽ athomis ẽ maior aliis nõ ꝯtinuo dico ẽẽ breue młaqr possu
possuz
bonos uiros noĩare ꝗ ꝯplures annos dolorib podagre crucientur
inaxĩs. D homo euitus nũꝙͣ t̾minat nec magnitidoĩs nec diu¬
turnitatis modum ut sciat ꝗd sũmũ dicat ĩ dolore qd breue in
tprẽ. Om̃ittamus hũc gͥ nicħ ꝓrsus dicente cogamurq ꝯsicen
nõ eẽ ab eo doloris remedia querenda ꝗ dolorez maloꝵ oiũr ma¬

Expanded text:
dicas esse, quid breve. summum, quo nihil sit superius, breve, quo nihil brevius. contemno magnitudinem doloris, a qua me brevitas temporis vindicabit ante paene quam venerit. sed si est tantus dolor, quantus Philoctetae? omnia; longe igitur abest a summo dolore. ergo inquit dolor diuturnus habet laetitiae plus quam molestiae. nunc ego non possum tantum hominem nihil sapere dicere, sed nos ab eo derideri puto. ego summum dolorem—summum autem dico, etiamsi decem atomis est maior alius—non continuo esse dico brevem multosque possum bonos viros nominare, qui complures annos doloribus podagrae crucientur maximis. sed homo catus numquam terminat nec magnitudinis nec diuturnitatis modum, ut sciam, quid summum dicat in dolore, quid breve in tempore. omittamus hunc igitur nihil prorsus dicentem cogamusque confiteri non esse ab eo doloris remedia quaerenda, qui dolorem malorum omnium ma
Abbreviated transcription (Latin):
enĩmłti ꝗ aut̃ ꝑꝑ uictoriẽ cupiditate aut ꝑꝑ głie aut ⁊̃ ut
ius suũ ⁊ lib̾tate tenerent uuln̾a excepunt fortit̾ ⁊ tulert̃
foem omissa ꝯtentioẽ dolore morbi ferre nõ possũt neq
mi illũ quẽ facile tulem̃t rõe aut sapiã tulexĩt s studio
pacius ⁊ glia. Itaq barbari ꝗdã ⁊ ĩmanes decertare ferro
pccoame possunt egrotare uiriłr nõ queũt. Greci aut̃
hoiẽs nõ sans aiõsi prudentes/ ubi ẽ captus hoĩu satis
hoste aspicere nõ possunt iide morbos tolleranter ⁊ hu¬
mane ferũt. At ambri ⁊ celtiberi ĩ p̃liis exultãt lamen¬
tantur ĩmorbo. Nich̾ eĩ pot eẽ equablẽ qd̾ nõ a certa rõne¬
ꝑfisi profici scatur.  cũ uideas hos ꝗ aut studio aut opi¬
nione ducãtur. ĩ eo ꝑsequendo atq adipiscendo dolore nõ
frangi debeas extimare aut nõ eẽ malũ dolorẽ aut ⁊̃ si¬

Expanded text:
 ut ius suum et libertatem tenerent, volnera exceperunt fortiter et tulerunt, idem omissa contentione dolorem morbi ferre non possunt; neque enim illum, quem facile tulerant, ratione aut sapientia tulerant, sed studio potius et gloria. itaque barbari quidam et inmanes ferro ssunt, aegrotare viriliter non queunt. Graeci autem homines, non satis animosi, prudentes, ut est captus hominum, satis, hostem aspicere non possunt: eidem morbos toleranter atque humane ferunt. at Cimbri et Celtiberi in proeliis exultant, lamentantur in morbo. nihil enim potest esse aequabile, quod non a certa ratione proficiscatur. sed cum videas eos, qui aut studio aut opinione ducantur, in eo persequendo atque adipiscendo dolore non frangi, debes existimare aut non esse malum dolorem aut,
Abbreviated transcription (Latin):
etiã postulet. Nichil enĩ ht̃ p̃stãcius nichil qd̾ magis expe¬
tat ꝙ honestates ꝙͣ laude ꝙ dignitatẽ ꝙ decus. hiscer iho
Purib nõib unã res dedarũ uolo s utar ut ꝙͣ maxime
significe plurib. uolo at dicere ilto om̃e lõge optiniũ sẽ
qs ip̃m sit optantũ ꝑ se a uirtute ꝓfectu ułĩ ipã uirtutẽ¬
Sno sumir bonũ. Atq ut hec de honesto sic de turpi ꝯtouã
qrichl tãtetrũ nich tã asꝑnãdũ nicħ hoĩe indigni Quod sit¬
ꝑsuasuẽ p̃ncipio cĩ dixisti plus in dedecore mali tilos uo¬
No i scte tñ dicit᷑. est eĩ aĩs ĩ ꝑtes distribũtus duos qͥꝵ
alcer rõnis est particeps altera exꝑs. Cũ igit᷑ p̃cipitur
ut nobis p̃is impemꝰ hoc p̃cipit᷑ ut uõ echercent temitisẽ.

Expanded text:
etiam postulat: nihil enim habet praestantius, nihil quod magis expetat quam honestatem, quam laudem, quam dignitatem, quam decus. hisce ego pluribus nominibus unam rem declarari volo, sed utor, ut quam maxime significem, pluribus. volo autem dicere illud homini longe optumum esse, quod ipsum sit optandum quam non summum bonum. atque ut haec de honesto, sic de turpi contraria: nihil tam taetrum, nihil tam aspernandum, nihil homine indignius. Quod sisuasum est—principio enim dixisti plus in dedecore mali tibi vinon inscite tamen dicitur. est enim animus in partis tributus duas, quarum altera rationis est particeps, altera expers. cum igitur praecipitur, ut nobismet ipsis imperemus, hoc praecipitur, ut ratio coërceat temeritatem.
Abbreviated transcription (Latin):
quod turpe sũmũ uidet᷑ malu. hriis tu pñtib gem̾e ⁊ te iactae᷑
nõ audebis. ꝓfecto loquet᷑ ueꝵ eoꝵ uoce uirtus ip̃a tecũ. Tu ne
cũ pueros la tedemone adolescentes olimpie barbaros ĩ arena
uederis excipientes grauissimas plagas ⁊ ferrẽtes silentio. si te
forte dolor ꝑuellerit exclamabis ut mubier: nõ ꝯstant ⁊ seda¬
te frres . fiei nõ pot̾ naͣ nõ patit᷑. Adeo pueri erũt ducti fer̃¬

Expanded text:
quod turpe, summum videtur malum. his tu praesentibus gemere et iactare te non audebis profecto; loquetur enim eorum voce Virtus ipsa tecum: tune, cum pueros Lacedaemone, adulescentis Olympiae, barbaros in harena videris excipientis gravissimas plagas et ferentis silentio, si te forte dolor aliquis pervellerit, exclamabis ut mulier, non constanter et sedate feres? fieri non potest; natura non patitur. audio. pueri ferunt glor