comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
mus: si ipis s̃pecialiter amicis beati Iob auem ad¬
modum congruant demonstremus. Hsi renim
ꝑiuusur unitum iudentes ad sua intima redire
debuerunt. non autem beatum lob uerbis increpatiois
premere. s se deflere: quia si sic ꝑtussus fuerat qui sic ser¬
uiebat.: qua uttione merebant᷑. qui non ita seruerũt:
Quib bñ dicit᷑: ⁊ uos contra me erigimini. Ac si aꝑtiꝰ
inbono iste est: ut primum contͣ nos ⁊ post modum
cont᷑ malos erigamur. Nam qui contͣ bonos erigit᷑:
ꝑsuꝑbiam inflatur. Contra nosmet ipsos enĩ eri¬
gimur: qñ mala ꝓpria recognoscentes. districta
nosmet ipsos penitentie ultione ferimus: qñ naqꝰ¬
quam nobis inpeccatis parcimus: ⁊ nullis erga nos
cogitationum blandimentis inclinamur. Qui si dis¬
tͥcte prius nr̃a in nobis mala insequimur: iustũ
quoq est ut dontra aliena mala utilit erigamur:
⁊ ea que in nobis punimus etiam in aliis redargu¬
endo suꝑemiis. S hanc erectionem mali nesciunt:

Expanded text:
is specialiter amicis beati Job quemadmodum congruant demonstremus. Ipsi etenim percussum justum videntes, ad sua intima redire debuerunt, et nequaquam beatum Job verbis increpationis premere, sed se deflere, quia si sic percussus fuerat qui ita serviebat, qua ultione feriri merebantur qui non ita servierant? Quibus bene dicitur: At vos contra me erigimini. Ac si eis in bono iste est, ut primum contra nos et postmodum contra malos erigamur. Nam qui contra bonos erigitur per superbiam inflatur. Contra nosmetipsos enim erigimur quando, mala propria recognoscentes, districta nosmetipsos poenitentiae ultione ferimus, quando nequaquam nobis in peccatis parcimus, et nullis erga nos cogitationum blandimentis inclinamur. Qui si districte prius nostra in nobis mala insequimur, justum quoque est ut etiam contra aliena mala utiliter erigamur; et ea quae in nobis punimus, etiam in aliis redarguendo superemus. 34. Sed hanc erectionem mali nesciunt,
Abbreviated transcription (Latin):
torium s ad occasionem certaminis sumunt ⁊ au¬
dita potius iudicant quam secunt᷑. His ita quondã
moderamine premissis: in aꝑtam iam beatiui¬
riexprobationem ꝓfilit tum subiungit. hoc scio¬
aprincipio ex quo positus est homo super terram:
ꝗd iaus impioꝵ breuis sit ⁊gaidium ypocrite adinstar
puncti. Liquet minc quia sue intelligentie sp̃ii inflatus
eas quas contra impios sententias ꝓfert: inbeati iob redar¬
gutionem inflectit. Quem enim prius iusta agere ⁊ post¬
modum tolerare penas conspexit: omne in illo ypocrisim
estimat fuisse qd̾uidit quia uidelicet auisto deo iustum
famulum assigi posse non crecdidit. S nos eastem sen
tentias quas non recte rectas ꝓtulit. sollicita intentione
pensantes exequanur: ⁊ contempnentes qd̾ falsum cõtͣ
beatim Iob loquit᷑. intueam quã uera dicit siħ contra¬

Expanded text:
utorium, sed ad occasionem certaminis sumunt, ut auutorium, sed ad occasionem certaminis sumunt, ut audita potius judicent quam sequantur. His itaque sub quodam moderamine praemissis, in apertam jam beati viri exprobrationem prosilit, cum subjungit: Ca principio ex quo positus est homo super terram, quod laus impiorum brevis sit, et gaudium hypocritae ad instar puncti. - Liquet nunc quia suae intelligentiae spiritu inflatus, eas quas contra impios sententias gutionibus inflectit. Quem enim prius justa agere et postmodum poenas tolerare conspexit, omne in illo hypocrisim aestimat fuisse quod vidit, quia videlicet a justo Deo justum famulum affligi posse non credidit. Sed nos easdem ejusdem sententias, quas non recte rectas protulit, sollicita intentione pensantes exsequamur; et contemnentes quod falsum contra beatum Job loquitur, intueam
Abbreviated transcription (Latin):
Ac si aꝑtis uocib dicat. Quia extremi udicii terro¬
rem considero: ictirco cogitationum tumisltib in
timore confundor. Tanto se quippe amplius animꝰ
in cogitatione cdilanat: qnͣto illud esse terribile qđ
iimminet pensat. Et indiuersa mens rapitur: qnͣdo
modo mala que egit. modo bona que agere ueglexit.
modo reprchensibilia inquib est. modo recta que sibi
adhuc de esse conspicit. sollicito pauore ꝑpendit. S ami¬
cibeati Iob cum assiduitate uite illuis edocti bene iiuere
noueruit: pensare tamen subtiliter dei iudicia
nescientes. mala hic ustoꝵ quempiam retiꝑe posse uon
crelebant. Onde i eundem scm̃ uirum iniquum esse sus¬
picati sunt quem flagellatum uiderunt. Atq exhac sus
sophar subicit dicens. Doctrinam qua me argus au¬
diam: ispiritus intelligentie mee respondebit tibi.
Ac si aꝑte dicat. Tua quidem uerba audio. s an recte pro¬
lata sint. sp̃u met intelligentie discerno. Nam quido
centis uerba despiciunt:. doctrinam eius non adaui¬

Expanded text:
Ac si apertis vocibus dicat: Quia extremi judicii terrorem considero, idcirco cogitationum tumultibus in timore confundor. Tanto se quippe animus amplius, in cogitatione dilatat, quanto illud esse terribile, quod imminet, pensat. Et in diversa mens rapitur, quando modo mala quae egit, modo bona quae agere neglexit, modo reprehensibilia in quibus est, modo recta quae sibi adhuc deesse conspicit, sollicito pavore perpendit. Sed amici beati Job cum assiduitate vitae illius edocti bene vivere noverint, pensare tamen subtiliter Dei judicia nescientes, mala hic justorum quempiam posse recipere non credebant. Unde et eumdem sanctum virum iniquum esse suspicati sunt, quem flagellatum viderunt, atque ex hac susSophar subjicit dicens: Cdiam, et spiritus intelligentiae meae respondebit mihi. - Ac si aperte dicat: Tua quidem verba audio, sed an recte prolata sint spiritu meae intelligenticentis verba despiciunt, doctrinam ejus non ad adj
Abbreviated transcription (Latin):
ce mulier una sedens in medio amphore. Quam mulierem
ne forte que ẽẽt dubitare possenis: ibco angeluis innotuit.
Nam illic mox sequitur. Et dixit. H est impietas. Et ꝓiecit
cam in me dio amphore. Impietas in medio amphore ꝓicit᷑.
quia nimirũ in auaritia semꝑ est. impietas ⁊ tenetur. Et mi¬
sit massam pliibi inos euis. Alassa plumbi inos mulieris
mittit᷑: quia scilicet impietas auaritie peccati sui pondere
gͣuat᷑. Sieium adea que deorsum sunt nonamnbiret: erga
teum ac ꝓximos impia nequaquam existeret. Et leuani ocu¬
ios incos ⁊ uidi: necce due mulieres egredientes. ⁊ sp̃s in alis
eaꝵ. Quid alid in his duab mulierib accipimus nisi duo
principalia uicia. suꝑbiam scilicet ⁊ głiam inanem. que im¬
pietati ab q ulla dubitatione coniuncte sunt: Qie ⁊ malis
hper
locum tuum ne dimiseris. Et de quo in euangelio dũs dicit.
sũ inimundꝰ sp̃s exierit de homine ambulat ꝑloca inaqͦsa.¬

Expanded text:
ce mulier una sedens in medio amphorae. Quam mulierem, ce mulier una sedens in medio amphorae. Quam mulierem, ne fortassis quae esset dubitare possemus, illico angelus innotuit. Nam illic mox sequitur: Et dixit: Haec est impietas. Et projecit eam in medio amphorae. Impietas in medio amphorae projicitur, quia nimirum in avaritia semper impietas tenetur. Et misit massam plumbi in os ejus. Massa plumbi in os mulieris mittitur, quia scilicet impietas avaritiae peccati sui pondere gravatur. Si enim ad ea quae deorsum sunt non ambiret, erga Deum ac proximum impia nequaquam existeret.  Vet. los meos, et vidi; et ecce duae mulieres egredientes, et spiritus in alis earum. Quid aliud in his duabus mulieribus accipimus, nisi duo principalia vitia, superbiam videlicet, et gloriam inanem, quae impietati absque ulla dubitatione conjuncta sunt? Quae et in alis per locum tuum ne dimiseris . Et de quo in Evangelio Dominus dicit: Cum immundus spiritus exierit ab homine, ambulat per loca arida
Abbreviated transcription (Latin):
st dixi ad angelum quiloquebat᷑ iuine. Quo iste deferunt
amphoram. ⁊ dixit adine. Ut edificet᷑ ei domus uiterra sen
protulimꝰ: sinon etiani repetentes exponamus. Ait. Leua
oculos tuos: ⁊uide. Quid est hoc qd̾ gredit᷑. Et din. Quidnam
ꝑimaginem amphore quasi pateus os auaritie designauit.
Auaritia quippe uelut amphora est: que os cordis in ambitu
aꝑtum tenet. Et dixit. hic est oculus eoꝵ mnuniuersa terra.
Multos obtusis sensib homines cernimꝰ. ⁊ tamen eos in ma¬
lis actib astutos uidemus. ꝓpħa qͦ attestante qui ait. Sapi¬
entes sunt ut faciant mala: bene autem facere uescierunt.
Hii itaq sensu torperit: s inhis que appetunt auaricie sti¬
mulis exitant᷑. Et quia ad bona uidenda ceci sunt: excitantibꝰ
premiis ad ꝑagenda mala uigilantes fiunt. Unde recte de
hac eadem auaricia dictum est. ħest oculus in uniuerfa
terra. Et ecce talentum plumbi portabatur. Quid est talen¬
tum plumbi nisi eiusdem auaritie poudus peccati: Et ec¬

Expanded text:
d angelum qui loquebatur in me: Quo istae deferunt amphoram? Et dixit ad me: Ut aedificetur ei domus in terra Sennprotulimus, si non etiam repetentes exponamus. Ait enim: Leva oculos, et vide. Quid est hoc quod egreditur? Et dixi: Qper imaginem amphorae quasi patens os avaritiae designavit; avaritia quippe velut amphora est, quae os cordis in ambitu apertum tenet, et dixit: Haec est oculus eorum in universa terra . Multos obtusi sensus homines cernimus, et tamen in malis actibus eos astutos videmus, propheta teste, qui ait: Sapientes sunt ut faciant mala, bene autem facere nesciunt . Hi itaque sensu torpent, sed in his quae appetunt avaritiae stimulis excitantur; et qui ad bona videnda caeci sunt, excitantibus praemiis, ad peragenda mala vigilantes fiunt. Unde recte de hac eadem avaritia dicitur: Haec est oculus eorum in universa terra. Et ecce talentum plumbi portabatur . Quid est talentum plumbi, nisi ex eadem avaritia pondus peccati? Et ec
Abbreviated transcription (Latin):
ulse arboris abstulit spem meã. Arbor quippe uento
impellitur ut cadat. Et quem mine terrent. ut ad
inuisticiam corruat: quid alid̃ quam arbor flatũ
uenti ꝑtulit. ⁊ statum sue rectitudinis amisit:
quasi enim ex uento spem ꝑdidit. qui prauoꝵ mi¬
nis ⁊ ꝑsuasionib deuictus: et̃na que sꝑabat p̃mra
reliquit. Et quia plerumq contingit ut penas quis
metuens iusticiam deserat: fit uidicante deo ut eti¬
ani iusticiam deserens penas quas timuit non eua¬
dat. Et qui mentis it̾itum minime tunuit: etrã
carnis mala toleret que timebat. Unde adhuc sub

Expanded text:
ulsae arbori abstulit spem meam. Arbor quippe vento ulsae arbori abstulit spem meam. Arbor quippe vento impellitur ut cadat. Et quem minae terrent, ut ad injustitiam corruat, quid aliud quam arbor flatum venti pertulit, et statum suae rectitudinis amisit? Quasi enim ex vento spem perdidit, qui, pravorum minis ac persuasionibus devictus, aeterna quae sperabat praemia reliquit. Et quia plerumque contingit ut poenas quis metuens justitiam deserat, fit, judicante Deo, ut etiam justitiam deserens poenas quas timuit non evadat, et qui mentis interitum minime timuit, etiam carnis mala toleret, quae timebat. Unde adhuc sub
Abbreviated transcription (Latin):
noratine martarnine ꝑdun ant: in eis sca ecłia quasicoro
mam dẽ capite amitcit. Corona quippe incapite esti
spꝑia remuineratio in mente. Et suit pleries quidum
aduersitatib asfugunt᷑: suꝑna p̃mia cegitare negͥlig̃t.
& adꝑfectionem uictorie ꝑuenire nonpossunt. Inhisitaq
corona de capite aufertur: quia suꝑnum ⁊ spiritale premiũ
uel certe capud fidelium non inmerito sacerdotes accipi¬
Corona gͦ de capite aufert᷑: cum suꝑne remuneratiõis
p̃mia etiam ipsi deserunt. qui in hoc eccłie corpore p̾c̾e
uidebantur. Et plerumq ducib cadentib latiꝰ succũbit
exercitus:. qui sequebat᷑. Unde mox post dampna ma¬
iora de multimoda labefactatione eccłie subsecutus¬
destruiir. atq minfuis menbris deꝑit. qñ ipsa q̃
uidebant᷑ fortia corruunt. qñ corona de capite abstͣ¬
hit᷑. id est qñ et̃na premia. etiam aprepositis negligũ¬
tur. Bene autem de infirmis cadentib subdit᷑. ⁊ qͣsi au¬

Expanded text:
nime in certamine perdurant, in eis sancta Ecclesia quasi de capite coronam amittit. Corona quippe in capite est superna remuneratio in mente. Et sunt plerique qui dum adversitatibus affliguntur superna praemia cogitare negligunt, et ad perfectionem victoriae pervenire non possunt. In his itaque corona de capite aufertur, quia supernum et spiritale praemium Vel certe caput fidelium non immerito sacerdotes accipiCorona ergo de capite aufertur cum supernae remunerationis praemia etiam ipsi deserunt qui in hoc Ecclesiae corpore praeesse videbantur. Et plerumque ducibus cadentibus, latius succumbit exercitus qui sequebatur. Unde mox post damna majorum de multimoda labefactione Ecclesiae subsecutusdestruitur, atque in infirmis membris deperit, quando ipsa quae videbantur fortia corruunt, quando corona de capite abstrahitur, id est quando aeterna praemia etiam a praepositis negliguntur. Bene autem de infirmis cadentibus subditur: Et quasi av
Abbreviated transcription (Latin):
ri. Et quidem paucoꝵ hominum ita fuit ꝑpendere. ut scirẽt
de presentis uite laborthꝰ uelde subseqñti post mortẽ dilati¬
one cogitare. Ad̾ utrumq usti ante aduentum redemp¬
toris nr̃i se ꝑpeti dolebant. Unde recte dicit᷑. Et pacien¬
tiam meam quis considerat: Et quidem non de est qͥ
pacientiam consid̾et: s cum cicius non exaudit quasi mi¬
nus considerare dicit᷑ deus. Ipsa enimhumani generisq̃
uenit in mundi fine redemptio. ab his qui amundi mni¬
tio precesserunt. tarde credebat᷑ quia longo temꝑis spatio
acelestium remuneratione disiuncti sunt: ueritate at

Expanded text:
ri. Et quidem paucorum hominum ista fuit perpendere, ut scirent ri. Et quidem paucorum hominum ista fuit perpendere, ut scirent de praesentis vitae laboribus, vel de subsequenti post mortem dilectione cogitare. Quod utrumque justi ante adventum Redemptoris nostri se perpeti dolebant. Unde recte dicitur: Et patientiam meam quis considerat? - Et quidem non deest qui patientiam consideret, sed cum citius non exaudit, quasi minus considerari dicitur Deus. Ipsa enim humani generis quae venit in fine mundi Dei redemptio, ab his qui a mundi initio praecesserunt tarde credebatur, quia longo temporis spatio a coelestium remuneratione disjuncti sunt, Veritate a
Abbreviated transcription (Latin):
enim cessant iusti uiri uel sollicite cogitare ⁊ ꝑtͣctare.
quid agant. uelꝓuide inspicere quo post presentem
uitam ducendi sunt. Quia ergo tunc electi ante ad¬
uentum dñi unlabore uite p̃sentisse esse cernebãt.
ꝯtamen post presentem uitam necdum celestia borta
ꝑciꝑe. multis cogitationib urebantur: expectabãt
enum grãm redemptoris sui. nec tamen ad eã pote¬
rant in carne uiuendo ꝑuenire: apte subdit᷑. Ubi est¬
ni generis sponte descend̾et. ⁊ captiuos mortis iusticie sue
uirtute liberarete Huius enim presentiam mimime ces¬
sabant intenta cogitatione prestolari: quem qñq esse
uenturum nouerant. s uenire ciciꝰ querebant. Unde nori
ait. ubi est gͦ prestolatio mea. s ait. ubi est gͦ nunc p̃stola¬
rumerat uenire cicius desiderabant. Sequit᷑. Et pacientiã
meam quis considerat: Expressit desiderium quo festinat
incarne positus redimi: & ab inferis adsuperiora reuoca¬

Expanded text:
enim cessant justi viri vel sollicite cogitare et pertractare enim cessant justi viri vel sollicite cogitare et pertractare quid agant, vel provide inspicere quo post praesentem vitam ducendi sint. Quia ergo tunc electi ante adventum Domini et in labore vitae praesentis se esse cernebant, et tamen post praesentem vitam necdum coelestia bona percipere, multis cogitationibus urebantur. Exspectabant enim gratiam Redemptoris sui, nec tamen ad eam poterant in carne vivendo pervenire. Unde et apte subditni virtute liberaret? Hujus enim praesentiam minime cessabant intenta cogitatione praestolari: esse venturam noverant, sed venire citius quaerebant. Unde non ait: Ubi est ergo praestolatio mea? sed ait: Ubi est ergo nunc praestolaed venire citius quaerebant. Sequitur: Et patientiam meam quis considerat? - Expressit desiderium quo festinat in carne positus redimi, et ab inferis ad superna revoca
Abbreviated transcription (Latin):
se est: minferno sibi requiem p̃parasse. Ciraue enim
dedium electis fuit post solutionem carnis. ad huc sp̃em
⁊ recte eandem mox infirmitatẽ subdit. dicens. Pater mens¬
⁊ es: mater mea ⁊ soror mea uermib: quuia uidelicet ab
ipsa putredine: ⁊ cum ipsa inhunc mundũ uenimus
Qnͣtum enim ad materiam corruptibił carnis mater
nr̃a ac soror uermes sunt: quia ⁊ de putredine ꝓcessimꝰ
cum putreine uenimꝰ quam portamus. Qd̾si intelligi
spiritaliter potest: ⁊ mater natura ⁊ consuetudo non in¬
merito soror uocat᷑. quia ab illa cum ista sumiis. Que
uidelicet mater ⁊ soror uermes sunt: quia ex natura cor¬
ruptibili. ⁊ consuetudine ꝑuersa cogimur. ut quasi
quib dam uermib sic inquietis cogitationib in m̃te
fatigemur. Carnis enim natura uitiata: consuetudo
nerat : bene mater ⁊ soror uermes uocantur. Mor¬
dent enim amimum cure: dum inquietant. Non

Expanded text:
se est in inferno sibi requiem praeparasse. Grave etenim se est in inferno sibi requiem praeparasse. Grave etenim taedium electis fuit post solutionem carnis adhuc speciem  recte eamdem mox infirmitatem subdit dicens: CAPUT itur: Mater mea, et soror mea, vermibus, quia videlicet et ab ipsa putredine et cum ipsa in hunc mundum venimus. Quantum enim ad materiam corruptibilis carnis, mater nostra ac soror vermes sunt, quia et de putredine processimus, et cum putredine venimus, quam portamus. Quod si intelligi spiritaliter potest, et mater natura, et consuetudo non immerito soror vocatur, quia ab illa cum ista sumus. Quae videlicet mater et soror vermes sunt, quia ex natura corruptibili et consuetudine perversa cogimur, ut quasi quibusdam vermibus, sic inquietis cogitationibus in mente fatigemur. Carnis enim natura vitiata et consuetudo tis nostrae generant, bene mater et soror vermes vocantur. Mordent enim animum curae, dum inquietant. Non
Abbreviated transcription (Latin):
qm libertatem usticie haberent: ex corꝑib educti. insinu
celestis patrie statim recipi nullo mͦ potuerunt. quia nec¬
dum ille uenerat. qui inferni claustra fua descensione solue¬
ret. uustorum aninas inꝑpetua iam sede collocaret. Un¬
de beatꝰ Iob ꝯafflictionem sentiens. ⁊ adhuc differri retri¬
 bntionem iustoꝵ sciens: apte subuingit. Si sustinuero
infernꝰ domus mea est: ⁊ intenebris straui lectulum
meum. Priores ⁊ enim scĩ et sustinere aduersa poterãt.
⁊ tamen corporib educti adhuc ab inferni locis liberari
non poterant: quia nec dum uenerat. qui illuc sine cul¬
pa descenderet: ut eos qui ibi tenebant᷑ exculpa:. lib̃aret.
iusticie ꝑsuasori callido consentiendo deseruit. Et quia
inipsis quoq inferni locis iustorum anime sine torm̃to
ad huc illuc descenderent. ⁊ tamen ex ꝓpriis actib torm̃¬
tum non habererit. Quasi intenebris lectum strauis¬

Expanded text:
ntamlibet virtutem justitiae haberent, ex corporibus educti, in sinu ntamlibet virtutem justitiae haberent, ex corporibus educti, in sinu coelestis patriae statim recipi nullo modo poterant, quia necdum ille venerat qui inferni claustra sua descensione solveret, et justorum animas in perpetua jam sede locaret. Unde beatus Job afflictionem sentiens, et adhuc differri retributionem justorum sciens, apte subdidit: Si sustinuero, infernus domus mea est, et in tenebris stravi lectmeum. - Priores etenim sancti et sustinere adversa poterant, et tamen corporibus educti adhuc ab inferni locis liberari non poterant, quia necdum venerat qui illuc sine culpa desceucem justitiae persuasori callido consentiendo deseruit. Et quia in ipsis quoque inferni locis justorum animae sine tormento adhuc illuc descenderent, et tamen ex propriis actibus supplicium non haberent, quasi in tenebris lectulum stravis
Abbreviated transcription (Latin):
quam exꝓsꝑitate terrene dispensationis cura fatigari.
S quia nouerunt cautiꝰ ⁊ aduersa tͣnsire ⁊ inprosperis
rursus illucescere: apte subiungitur. Et rursum post te¬
nebras spero lucem. Lux enim post tenebras sꝑat᷑. quia
uel post noctem uite p̾sentis et̃num lum̃ ꝑcipit᷑. uel ita
aduersitas atq ꝓsꝑitas alternant. ut sibi succedere uicis¬
sum non desinant. Unde fit ut & inluce mox in suspitiõe
sit: ⁊ in nocte lux inpresũptione sicut scriptum est. In
die bonoꝵ ne inmemor sis maloꝵ. un die maloꝵ ne un¬
memior sis bonoꝵ. S ecce quia auctoris nr̃i redempti
sumꝰ gr̃a: hoc iam celestis muneris habemꝰ. ut cum acar¬
nis nr̃e in habitatione substrahimꝰ. mox adcelestia pre¬
tua ducamur: quia dum conditor ac redemptor nost̃.
claustra in ferni penetrans . electoꝵ ex inde aĩas ecluxit.
nos illuc non patitur ire. unde iam alios liberauit. Hii u̾¬

Expanded text:
quam ex prosperitate terrenae dispensationis cura fatigari. quam ex prosperitate terrenae dispensationis cura fatigari. Sed quia noverunt cautius, et adversa transire, et prospera rursus illucescere, apte subjungitur: CAPUT nebras spero lucem. - Lux enim post tenebras speratur, quia vel post noctem vitae praesentis aeternum lumen percipitur, vel ita hic adversitas atque prosperitas alternat, ut sibi succedere vicissim non desinant. Unde fit, ut et in luce nox in suspicione sit, et nocte lux in praesumptione, sicut scriptum est: « In die bonorum ne immemor sis malarum, et in die malorum ne immemor sis bonorum . Sed ecce quia auctoris nostri gratia redempti sumus, hoc jam coelestis muneris habemus, ut cum a carnis nostrae inhabitatione subtrahimur, mox ad coelestia praemia deducamur, quia dum conditor ac Redemptor noster, claustra inferni penetrans, electorum exinde animas eduxit, nos illo ire non patitur, unde jam alios descendendo liber
Abbreviated transcription (Latin):
rerum dispensationes curat. Que iudelicet t̾renoꝵ actuũ
dispensationes: tanto bonis mentib gͣuiores sunt: qͣnto
earum intuitu abintuendis celestib uel ad modicum
euelluntur. Unde bene beatꝰ Iob siue sua siue noce uni¬
uersalis eccłie postquam dies suos transisse testat᷑: ilico
subiungit. Cogitationes inee dissipate sunt: torquen¬
tes cor meum. Qiadum bonis mentib temporalis fe¬
licitas tͣnsit. etiam eis cura terrene dispensationis sub¬
strahitur. que eas incogitationib torquere uidebatur.
Dum enim recte semꝑ esse ad ꝑcipienda celestia appetũt:
eo ipso quo aliqñ exdispensatione terrena admia cogitan¬
da descendunt. torqueri se sentiunt. Unde fit ut ipsa qͦs
aduersitas ꝑsecutionis uertat᷑ in magnã exultationem
leticie. ꝓpter adeptam quietem cordis. Unde ⁊ apte sub¬
tationes noctem in diem uertunt: quia ñ numquam
iustis amplius placet ampluis ex aduersitate mala ꝑpeti.¬

Expanded text:
rerum dispensationes curat. Quae videlicet terrenorum actuum rerum dispensationes curat. Quae videlicet terrenorum actuum dispensationes tanto bonis mentibus graviores sunt, quanto earum intuitu ab intuendis coelestibus vel ad modicum avelluntur. Unde bene beatus Job sive sua, sive voce universalis Ecclesiae, postquam dies suos transisse testatur, illico subjunxit: Cogitationes meae dissipatae sunt, 433 torquentes cor meum. Quia dum bonis mentibus temporalis felicitas transit, etiam cura eis terrenae dispensationis subtrahitur, quae eas in cogitationibus torquere videbatur. Dum enim erectae semper esse ad percipienda coelestia appetunt, eo ipso quo aliquando ex dispensatione terrena ad ima cogitanda descendunt, torqueri se sentiunt. Unde fit ut ipsa quoque adversitas persecutionis vertatur in magnam exsultationem laetitiae, propter adeptam quietem cordis. Unde et apte subtationes noctem in diem vertunt, quia nonnunquam justis amplius placet ex adversitate mala
Abbreviated transcription (Latin):
ea parulis. Quia gͦ hii qui apud semet ipsos sapien¬
tes sunt adueram sapientiam ꝑuenire non possunt:
recte beatus Iob conuersionem auditoꝵ desiderans: exoptat
ne in illis ullum sapientem inueniat. Ac si eis aꝑte dicat.
Stulti ẽẽ apuduosmet ipsos dicite. ut in deo sapientes ẽẽ ua¬
pate sunt: torquentes cor meum. Sc̃a electoꝵ eccłia ꝑ
diurna: i nocturna temꝑa conspicit uite sue spatia tͣnsire:
quia noctem mnaduersitatib diem uero inꝑsperitatib
habere consueuit. Quasi enimlux & orit̾ extͣnquillitate
pacis. ⁊ nox ex dolore ꝑsecutionis. S cum post quietis ocia
ad excrescentis contͣ se ꝑsecutionis laborem redit: dies suoᷤ
transisse testat᷑. Inquib tamen dieb solet tanto gͣuiorib
curis premi: quanto ase de ipsa tͣnquillitate pacis subti¬
liores a iudice rationes cogitat exquiri. Intͣnquillitate.⁊ enĩ
pacis modo animarumlucra cogitat. modo terrenarum

Expanded text:
ea parvulis . Quia ergo hi qui apud semetipsos sapienea parvulis . Quia ergo hi qui apud semetipsos sapientes sunt ad veram sapientiam pervenire non possunt, recte beatus Job, conversionem auditorum desiderans, exoptat ne in eis ullum sapientem inveniat. Ac si eis aperte dicat: Stulti esse apud vosmetipsos discite, ut in Deo vere sapientes esse vapatae sunt, torquentes cor meum. - Sancta electorum Ecclesia per diurna et nocturna tempora conspicit vitae suae spatia transire, quia noctem in adversitatibus, diem vero in prosperitatibus habere consuevit. Quasi enim lux ei oritur ex tranquillitate pacis, et nox ex dolore persecutionis. Sed cum post quietis otia ad excrescentis contra se persecutionis laborem redit, dies suos transisse testatur. In quibus tamen diebus solet tanto gravioribus curis premi, quanto a se de ipsa tranquillitate pacis subtiliores a judice rationes cogitat exquiri. In tranquillitate enim pacis modo animarum lucra cogitat, modo terrenarum
Abbreviated transcription (Latin):
proprie ad electos format. quos ad eternitatem uocat.
Qui duob modis inuitant᷑. scilicet ut conuertant᷑ et
ucniant. Conuertantur nimirum fide: ueniant oꝑe.
uel certe conuertantur deserendo mala ⁊ ueniant bo¬
na faciendo. sicut scriptum est. Declira antalo ⁊ facbo
sapientiam uocat. ⁊ tamen optat ne illos sapientes
inueniat. nisi qd̾ adueram sapientiam uenire non pos¬
sunt. qui false sue sapientie fiducia decipiunt᷑ : de quib
scriptum est. Ne qui sapientes estis in occulis ur̃is:
⁊ coram uobismet ipsis prudentes. Et quibus rursum
dicitur. Nolite ẽẽ prudentes apud uosmet ipsos. Unde
predicator egreguis eos quos carnalit̃ sapientes inuen̾at
ut sapientiam ueram ꝑciꝑent. prius fieri stultos que¬
rebat dicens. Siquis int̃ uos uidet᷑ eẽ sapiens in hoc
seculo: stultus fiat ut sit sapiens. Et ꝑsemet ipsam
abscondisti hec asapientib ⁊ prudentib: ⁊ reuelasti

Expanded text:
proprie ad electos format, quos ad aeternitatem vocat. proprie ad electos format, quos ad aeternitatem vocat. Qui duobus modis invitantur, scilicet ut convertantur, et veniant: convertantur nimirum fide, veniant opere. Vel certe convertantur deserendo mala, et veniant bona faciendo, sicut scriptum est: Declina a malo, et fac sapientiam vocat, et tamen optat ne illos sapientes inveniat, nisi quod ad veram sapientiam venire non possunt qui falsae suae sapientiae fiducia decipiuntur? de quibus scriptum est: Vae qui sapientes estis in oculis vestris, et coram vobismetipsis prudentes . Et quibus rursum dicitur: Nolite esse prudentes apud vosmetipsos . Unde idem praedicator egregius hos quos carnaliter sapientes invenerat, ut sapientiam veram perciperent, prius fieri stultos quaerebat, dicens: Si quis videtur inter vos sapiens esse in hoc saeculo, stultus fiat, ut sit sapienabscondisti haec a sapientibus et prudentibus, et revelasti
Abbreviated transcription (Latin):
intuetur: ipse ad amorem celestium robustius stringit᷑.
sciens qura bonis desideriis premia eterna non deerunt.
dum. ⁊ prauis ⁊ duplicib cordib bona temꝑalia non
negantur. Qua exre mundis quoq manib ad det for¬
titudinem: quia conspiciens ꝑuersos obtinere t̃renam
altius temꝑalia despicit. quanto ħ habundare etiam
malis cernit. Qmͣ enim sint despicienda considerat:
que deus omps ettam ꝑuersis p̃stat. Si enim pͥncipalĩt̃.
magna eẽnt: nequaquam hec conditor aduersariis suis
tribueret. Unde & indignum sibi e̾e ꝑpendit: ut illabo¬
na appetat que habundare conspicit ⁊ malis. s ad ꝑci¬
pienda celestia mentem suã dirigit. que sibi cum re¬
probis cõmunia ẽẽ non possunt. Igitur postqm exteri¬
ores ꝓuectus maloꝵ bonoꝵ uero interiores intulit. ex hor¬
tationis uerba ꝓtulit dicens. Igitur uos omnes conuer
timini ꝙ uenite: quia uidelicet ex hortationis uerba

Expanded text:
intuetur: ipse ad amorem coelestium robustius stringitur, intuetur: ipse ad amorem coelestium robustius stringitur, sciens quia bonis desideriis praemia aeterna non deerunt, dum et pravis et duplicibus cordibus bona temporalia non negantur. Qua ex re mundis quoque manibus addit fortitudinem, quia conspiciens perversos obtinere terrenam altius temporalia despicit, quanto haec abundare etiam malis cernit. Quam enim sint despicienda considerat quae Deus omnipotens etiam perversis praestat. Si enim principaliter magna essent, nequaquam haec conditor adversariis suis tribueret. Unde et indignum sibi esse perpendit ut illa bona appetat quae abundare conspicit et malis, sed ad percipienda coelestia mentem suam dirigit, quae sibi cum reprobis communia esse non possunt. Igitur postquam exteriores profectus malorum, bonorum vero interiores intulit, exhortationis verba protulit, dicens: CAPUT XXXIX. VERmus. --Quae videlicet exhortationis verba
Abbreviated transcription (Latin):
fecta tamen ipse agere nequaqͣm ualet. quia corda par¬
uuloꝵ dum ꝑuersos florere inpresenti uita conspiciũt:
inuidie facib suitendunt᷑. Tanto eium quisq plus in¬
uidet aliiꝰ bona presentia: qnͣto ea ipse minꝰ contẽpserit.
slam qd̾ haberi ab omnib non ualet. simul totũ: huic
desit qd̵ alter habuerit. Succendit᷑ uero contͣ ypocritã¬
innocens: dum gloriam simulatoris inuidet. etiam qui
nulli nocere solet. Sin uero hoc loco in nocens quilibet in
bono ꝑfectus accipitur: sont᷑ ypocritam innocens suscitat᷑
contempnit: ⁊ predicando que recta sunt. tanto eum despi¬
cendum ceteris ẽẽ denunciat. quanto eum conspicit illa
anxie querere. que cum eo dui non ualeant ꝑmanere. In
suam: ⁊ mundis manib addet fortitudinem. Conside¬
rato quippe ypocrita uistus uiam suam tenet. quia dũ
illum ex ꝑuersa uoluntate obtinere ea que mundi sunt

Expanded text:
fecta tamen ipse agere nequaquam valet. Et quia corda parfecta tamen ipse agere nequaquam valet. Et quia corda parvulorum, dum perversos florere in praesenti vita conspiciunt, invidiae facibus succenduntur; tanto enim quisque plus invidet aliis bona praesentia, quanto ea ipse minus contempserit. Nam quod haberi ab omnibus non valet simul totum, huic desit quod alter habuerit. Succenditur vero contra hypocritannocens, dum gloriae simulatoris invidet etiam qui nulli nocere solet. Sin vero hoc in loco innocens quilibet in bono perfectus accipitur, contra hypocritam innocens suscitaturcontemnit; et praedicando quae recta sunt, tanto eum despiciendum caeteris esse denuntiat, quanto eum conspicit illa anxie quaerere quae cum eo diu non valeant permanere. In suam, et mundis manibus addet fortitudinem. - Considerato quippe hypocrita, justus viam suam tenet, quia dum illum ex perversa voluntate obtinere ea quae mundi sunt
Abbreviated transcription (Latin):
oculus caligat: qñ ipsiqͦq qui in dñico corꝑe. id est mneccłia
lumen ueritatis habent. dum se duitiꝰ a prauis despici.
ac dedignari conspiciunt se. de occulti udicii admi¬
ratione turbantur: ⁊ secretum dei penetrare neq̃unt.
sur preualere peruersi contͣ bonoꝵ innocentiã ꝑmit¬
tunturs Quis et enim non obstupescat cum herodias
apub temulentum regem saltati filie optinet ut capd
tium in disco deferat᷑: S cum isti ad indignationem
caligant: infirmi plerumq usq ad infidelitatẽ cor¬
riuut. Onde ⁊ subditur. Et menbra mea:. quasi inm
chilum sunt redacta. Menbroꝵ quippe nomine. te ne¬
ritudo exprimitur infirmoꝵ: qui dum ꝑuersos ꝓspici¬
unt florere. iustosq cruciari. ad hoc ñ ñqͣm ꝑueniunt.
ut se bona uelinchoasse peniteant. atq ita ad agenda ma¬
la cicuis recedant. ac si coꝵ uite nocuerit bonum qd incho¬
auerunt. Hoc autem qd̾ ait. Caligauit ad indignationẽ
qui bona adhuc nichoans ⁊ sinocere aliis non nouit. ꝑ¬

Expanded text:
oculus caligat quando ipsi quoque qui in dominico corpore, id est in Ecclesia, lumen veritatis habent, dum se diutius a pravis despici ac dedignari conspiciunt, de occulti judicii admiratione turbantur, et secretum Dei penetrare nequeunt, cur praevalere perversi contra bonorum innocentiam permittuntur. Quis etenim non obstupescat cum Herodias apud temulentum regem saltatu filiae obtinet ut caputtium in disco deferatur ? Sed cum justi ad indignationem caligant, infirmi plerumque usque ad infidelitatem corruunt. Unde subditur: Et membra mea quasi in nihilum sunt redacta. Membrorum quippe nomine teneritudo exprimitur infirmorum, qui dum perversos prospiciunt florere justosque cruciari, ad hoc nonnunquam perveniunt, ut se bona vel inchoasse poeniteant; atque ita ad agenda mala citius recedunt, ac si eorum vitae nocuerit bonum quod inchoaverunt. Hoc autem quod ait: Caligavit ad indignatiqui bona adhuc inchoans, etsi nocere aliis non novit, per
Abbreviated transcription (Latin):
Qd cuncta ħ̃ beati uri mafflctione positi ꝑsone conue¬
mant. dubium non est. S quia hystorie uerba patent.
uistalittãm expositione non idigent. Oporcet ergo:
ut ꝑsensus debeat misticos imiestigari. Ait namq̃.
Spolauit me głia mea. Gtia quippe uniꝰ cuiꝰq: iusti¬
cia est. Sicut uͦ uestimeritum tegit a frigore: ita usti¬
cia munit amorte. Unde non inmerito iusticia uesti¬
mento comꝑatur: cum ꝑpropħam dicit᷑. Sacerdotes tii
induant᷑ iusticiam. Quia uero affuctionis sue temꝑe
Hoc iusticie uestimentum qd̾ apud deum ꝓtegit: sc̃a
eccłia inmenbris suis infirmantib amittit: dicat᷑
racte. Spoliauit me gł̃ia mea. idest ussticia ab infirmis
ablata est. que ab eis auferri non potuisset. simedulitͦ
inhesisset. s iccirco tolli potuit: quia more uestimen¬
tiexteriꝰ adhesit. Qua inre querendum est. quomodo
sc̃e &cłie menbra dici ualeant qui pocuerunt iusticiam
Qete quam tenere uidebant᷑. Ssciendum est qd̾ pler̃p

Expanded text:
d cuncta haec beati viri in afflictione positi personae conveniant, dubium non est. Sed quia historiae verba patent, juxta litteram expositione non indigent. Oportet ergo ut per sensus debeant mysticos investigari. Ait namque: Spoliavit me gloria mea. Gloria quippe uniuscujusque justitia est. Sicut vero vestimentum tegit a frigore, ita justitia munit a morte. Unde non immerito justitia vestimento comparatur, cum per Prophetam dicitur: Sacerdotes tui induantur justitia . Quia vero afflictionis suae tempore hoc justitiae vestimentum, quod apud Deum protegit, sancta Ecclesia in membris suis infirmantibus amittit, dicatur recte: Spoliavit me gloria mea; id est, justitia ab infirmis ablata est, quae ab eis auferri non posset si medullitus inhaesisset; sed idcirco tolli potuit, quia more vestimenti exterius adhaesit. Qua in re quaerendum est quomodo sanctae Ecclesiae membra dici valeant qui potuerunt justitiam perdere, quam tenere videbantur. Sed sciendum est quod plerumque
Abbreviated transcription (Latin):
sita heretici cor inflat. fidelem autem cognitio igno¬
rantie sue humiliat. dicat beatus lob noce sua̾.
dicat etiam confessione uniuersalis eccł̃ie. Nempe
⁊siignoraui: mecum erit ignorantia mea. Acsi
aꝑte ħeticis dicatur. Om̃nis ur̃a scientia uobiscum
non est. quia contra uos est. dum stulta elatione
ipsa heretici que scire querunt ad usum soliuis ar
rogantie ut contra fideles ⁊ humiles doctiesse
uideantus  reecte subiungitur. At uos crrtra¬

Expanded text:
sua haeretici cor inflat, fideles autem cognitio ignosua haeretici cor inflat, fideles autem cognitio ignorantiae suae humiliat, dicat beatus Job voce sua, dicat etiam confessione universalis Ecclesiae: Nempe et si ignoravi, mecum erit ignorantia mea. Ac si aperte haereticis dicatur: Omnis vestra scientia vobiscum non est, quia contra vos est, dum stulta elatione ipsa haeretici quae scire quaerunt ad usum solius elationis arripiunt, ut contra fideles et humiles docti videantur, recte subjungitur: CAPUT
Abbreviated transcription (Latin):
tia inflent᷑: ⁊ recte credentium simplicitatem sepe de¬
rideant: ⁊ nullius ẽẽ meriti humiliꝰ uitam dicant.
At contͣ scã eccłia in omne qd̾ ueracit sapit. sensũ
humiliter deprimit: ne inscientia infletur. ne in
requisitione occultoꝵ tumeat ÷ ⁊ ꝑscrutari aliqua
que ultra uires illius sunt: p̾sumat. Utiliꝰ enim ni¬
dicat nescire que ꝑscrutari non ualet: quam audac¬
der definire qd̾ nescit. Scriptum quippe est. Sicut
qui melmultum comedit. non est ei bonum: sic qͥ
scrntator est maiestatis oppͥmetur agłia. Dulcedo ⁊¬
enim mellis: si plusqmͣ nece̾e ÷ sumitur. unde delec¬
tandaerat. inde uita comedentis necat᷑. Dulcis qͦ est
requisitio maiestatis: s qui plus hãc scrutari appe¬
tit. quam humnanitatis cogitatio ꝑmittit : ipsa hẽ
enis głia opprimit: quia uelut in moderate mel sũp¬
tum. ꝑscrutans sensum dum non capit᷑ rumpit.

Expanded text:
tia inflentur, et recte credentium simplicitatem saepe detia inflentur, et recte credentium simplicitatem saepe derideant, et nullius esse meriti vitam humilium ducant. At contra, sancta Ecclesia in omni quod veraciter sapit, sensum suum humiliter deprimit, ne scierequisitione occultorum tumeat, et perscrutari aliqua quae ultra vires sunt illius praesumat. Utilius etenim studet nescire quae perscrutari non valet quam audacter definire quae nescit. Scriptum quippe est: Sicut qui mel multum comedit, non est ei bonum; sic qui scrutator est majestatis opprimetur a gloria . Dulcedo etenim mellis, si plus quam necesse est sumitur, unde delectatur os, inde vita comedentis necatur. Dulcis quoque est requisitio majestatis; sed qui plus hanc scrutari appetit quam humanitatis cognitio permittit, ipsa hunc ejus gloria opprimit, quia velut immoderate mel sumptum, perscrutantis sensum, dum non capitur, rumpit.
Abbreviated transcription (Latin):
cundiam interiorem culpam. Et sunt quidam qui postqmͣ
deum inmente contempserit. multo magis humana
iudicia sꝑnunt: atq omine malum qd̾ appetunt audact᷑
ꝑagere non erubescunt. Quos ad ꝑpetrandñ malũ
occulta iniquitas imiitat: ⁊ nulla aꝑta uerecundia
retardat: sicut ⁊ de quodam iniquo iudice dicit᷑. deum
nontimebat ⁊ hominem non reuerebat᷑. Hinc est ẽs
qd̾ de quib dam impudenti fronte percantib dictũ:.
⁊ peccatum suum sicut sodoma predicauerut. Nicr̃q
gͦ tales funt aduersarii sc̃ẽ eccłie: qui ad ꝑpetͣnda ma¬
ia nec tunore dei nec hominum pudore refrenantur.
Quib bene ꝑbeatum iob dicitur: ⁊ non erubescitis
oppͥmentes me Quia ⁊ si prauum fuit mala uoluisse
penis est mala appetita non erubescere. Sequttur. Nẽ¬
pe. ⁊si ignoraui. mecũ erit ignorantia mea. Habẽt
hoc hereticipprium ut de inaniscientie sue arrogã¬

Expanded text:
cundiam interiorem culpam. Et sunt quidam qui postquam cundiam interiorem culpam. Et sunt quidam qui postquam Deum in mente contempserint, multo magis humana judicia spernunt, atque omne malum quod appetunt, audacter peragere non erubescunt. Quos ad perpetrandum malum occulta iniquitas invitat, et nulla aperta verecundia retardat; sicut et de quodam iniquo judice dicitur: Deum non timebat, et hominem non verebatur . Hinc est etiam quod de quibusdam impudenti fronte peccantibus dictum est: Et peccatum suum quasi Sodoma praedicaverunt . Plerumque ergo tales sunt adversarii sanctae Ecclesiae, qui a perpetrandis malis nec timore Domini, nec hominum pudore refrenantur. Quibus bene per beatum Job dicitur: Et non erubescitis opprimentes me, quia etsi pravum fuit mala voluisse, pejus est male appetita non erubescere. Sequitur: et si ignoravi, mecum erit ignorantia mea. - Habent hoc haeretici proprium, ut de inani scientiae suae arrogan
Abbreviated transcription (Latin):
et eis loquendo inutiliter dolorem sensit. Unde ⁊ superius
dixit. S quid agam : silocutus fuero non quiescet do¬
lor meus. ⁊ sitacuero non recedet ame. Si uero ad tỹ¬
pum sc̃e eccłie hec uerba referimus: liquet qd̾ magnũ
euis gaudium est seruare decalogi p̾cepta. S hanc
ꝑuersi decies confundunt. quia ꝑ om̃e qd̾ pectant prauis
suis morib decalogi precepta derelinqunt : ⁊ tociens bo¬
nis confusionem faciunt. quociens in suis actib diuinis
surt non nulli quos ad ꝑpetrandam nequitiam obor
tã malitra subito inuitat. s tamen humana uerecũ¬
dia reuocat. Et plerumq ꝑ hoc qd̃ exterus erubescũt:
ad interiora sua redeunt. ⁊ contra se int̾mim iudiciũ
sumunt: quia si ꝓpter hominem mala facere metu¬
unt: qͣnto magis ꝓpter deum quicuncta inspicit nec
appetere mala debuerunt: In quib fit ut mala maiora
corrigant ꝑ bona nunora: scilicet ꝑ exteriorem uere¬

Expanded text:
et eis loquendo inutiliter, cordis dolorem sensit. Unde et superius et eis loquendo inutiliter, cordis dolorem sensit. Unde et superius dicit: Quid agam? Si locutus fuero, non quiescet dolor meus; et si tacuero, non recedet a me . Sin vero ad typum sanctae Ecclesiae haec verba referimus, liquet quod magnum ejus est gaudium servare Decalogi praecepta. Sed hanc perversi decies confundunt, quia per omne quod peccant pravis suis moribus Decalogi praecepta relinquunt, et toties bonis confusionem faciunt, quoties in suis actibus divinis t non ta subito malitia invitat, sed tamen humana verecundia revocat. Et plerumque per hoc quod exterius erubescunt, ad interiora sua redeunt, et contra se internum judicium sumunt, quia si propter hominem mala facere metuunt, quanto magis propter Deum, qui cuncta inspicit, nec appetere mala debuerunt? In quibus fit ut mala majora corrigant per bona minima, scilicet per exteriorem vere
Abbreviated transcription (Latin):
tipo sunt uinu̾sał eccłie sentͥenda. ualde uero asstigit᷑
quent. qui bene uiuere ignorant: ⁊ ex uoce sibi iusti¬
cram uendicant: quam morib impugnant. Unde a¬
micis beati Iob ut sepe iam diximus hereticoꝵ tocum
tenentib recte ab eodem respondet᷑ : usq quo affligi¬
tis animam meam ⁊ atteritis me sermonib : Atterũt᷑
enun boni sermonib iniquoꝵ: qñ contra cos illi inuerb̃
tument: qui aut inꝑuersa fide aut in prauis moribus
uicib locutionum amicoꝵ beati Iob. ad huc quinqͥ es
locitos eos ẽẽ cognoscimus: s ꝓpt̃ hoc qd̾ ab eis qͥn quies
in crepationes audierat. quoꝵ inc̾pationib quinqͥes
ipse respondit. decies se ꝑhibȩt ẽẽ confusum : quia ⁊ in
eo gͣuiter laborauit qd̾ frustra increpatus est: ⁊ in eo
confusionem ꝑtulit qd̾ uerba doctrine non audientibꝰ
dixit. Itaq cum audiens taceret. ⁊ cum loqñs non au¬
diretur: ipse laborem ꝑtulit: qui ⁊ tacendo patienter.

Expanded text:
typo sunt universalis Ecclesiae sentienda. Valde vero affligitur quent, qui bene vivere ignorant; et ex voce sibi justitiam vindicant, quam moribus impugnant. Unde amicis beati Job, ut saepe jam diximus, haereticorum typum tenentibus, recte ab eodem respondetur: Usquequo affligitis animam meam, et atteritis me sermonibus? Atteruntur enim boni sermonibus iniquorum, quando contra eos illi in verbis tument, qui aut in perversa fide, aut in pravis moribus vicibus locutionum amicorum Job, adhuc quinquies locutos eos esse cognoscimus. Sed propter hoc quod ab eis quinquies increpationes audierat, quorum increpationibus quinquies ipse reseo graviter laboravit quod frustra increpatus est, et in eo confusionem pertulit quod verba doctrinae non audientibus dixit. Itaque et cum audiens taceret, et cum loquens non audiretur, ipse laborem pertulit, qui et tacendo patienter,
Abbreviated transcription (Latin):
nes dicantur aꝑit᷑. Maligni qͥppe sp̃s ad nocendũ nos
incessabilĩt anhelant. s cum prauam uoluntatem ex
semet ipsis habeant. potestatem tamen nocendi ñ
habent. nisi eos sũma uoluntas ꝑmittat. Et cum
ipsi quidem iniuste nos leclere appetunt: quemilib&
tamen ledere non nisi iuste a dño ꝑmittuntur. Qur
gͦ ineis ⁊ uoluntas inusta est. ⁊potestas iusta. latͦnes
siderant. ⁊ ex deo qd̃ desiderata iuste consũmant. S qr
ut sepe iam dixis sc̃s uir positꝰ in dolore penarũ
modo suis. mͦ eccłie. modo redemptoris nr̃i uocib utit᷑.
yplerumq sicsua narrat. ut tamen ꝑtipũ ea que
sunt sc̃ẽ eccł̃ie ac redemptoris nr̃i ꝓferat: post po¬
sita paulisꝑ circa historie uihis que subiungit. qͣ¬
lĩt redemptoris nr̃i uocib congritat. demonstremꝰ.¬
⁊ Sequit᷑. fratres ineos longe fecit ame. ⁊ noti mei qͣsi

Expanded text:
Dei dicantur aperitur. Maligni quippe spiritus ad nocendum nos Dei dicantur aperitur. Maligni quippe spiritus ad nocendum nos incessabiliter anhelant; sed cum pravam voluntatem ex semetipsis habeant, potestatem tamen nocendi non habent, nisi eos voluntas summa permittat. Et cum ipsi quidem injuste nos laedere appetunt, quemlibet tamen laedere, non nisi juste a Domino permittuntur. Quia ergo in eis voluntas injusta est, et potestas justa, et latrones rata juste consummant. Sed quia, ut saepe jam diximus, sanctus vir positus in dolore poenarum, modo suis, modo Ecclesiae, modo Redemptoris nostri vocibus utitur, et plerumque sic sua narrat, ut tamen per typum ea quae sunt sanctae Ecclesiae ac Redemptoris nostri proferat, postposita paulisper cura historiae, in his quae subjungit qualiter Redemptoris nostri vocibus congruat demonstremus. Seq
Abbreviated transcription (Latin):
fibi uram ꝑme. Latrones namq eius maligni sunt
sp̃s: qui exquirendis hominum mortib occupantur.
Qui uamsibi in afflictoꝵ cordibꝰ faciunt: qñ int̃ aduer¬
sa que exterius tolerant cogitationes quoq prauas im¬
⁊ nuttere non desistunt. De quib ad huc dicitur. st ob¬
⁊ sederunt in giro tab̃naculum meum. Ingito taber¬
naculum obsident: qñ ex omnlatere suis temptationib
mentem cingunt. Quam modo lugere de temporalb
modo desꝑare de ẽtnis. modo in impacientiam ruere atq
in deum blasphenue uerbaiaculari. ꝑessima suggestiõe
ꝑsuadent. Que tamen uerba ut iam prediximꝰ: beato Iob
etiam iusta hystoriam congruunt: qui dum mala q̃
ꝑtulit ante oculos congessit. non quasi corrigendum
licentram ꝑcussionis acceperunt. suiꝰ ingiro tãbernacu¬
est. cum latrones diceret. cur addidit ecus. ut uidelicet
eosdem latrones dei ẽẽ monstraret. Qua in re si uolũtas
⁊ potestas malignoꝵ sp̃uum discernatur: cur dei latͦ

Expanded text:
a. --Latrones namque ejus maligni sunt spiritus, qui exquirendis hominum mortibus occupantur. Quia viam sibi in afflictorum cordibus faciunt, quando inter adversa quae exterius tolerantur cogitationes quoque pravas immittere non desistunt. De quibus adhuc dicitur: Et obsederunt in gyro tabernaculum meum. In gyro enim tabernaculum obsident quando 454 ex omni latere suis tentationibus mentem cingunt. Quam modo lugere de temporalibus, modo desperare de aeternis, modo in impatientiam ruere, atque in Deum blasphemiae verba jaculari, pessima suggestione persuadent. Quae tamen verba, ut jam praediximus, beato Job etiam juxta historiam congruunt, qui dum mala quae pertulit ante oculos congessit, non quasi corrigendum licentiam percussionis acceperunt. Cujus in gyro tabernacuest, cum latrones diceret, cur addidit ejus? ut videlicet eosdem latrones Dei esse monstraret. Qua in re si voluntas ac potestas malignorum spirituum discernatur, cur latrones
Abbreviated transcription (Latin):
se mentum dextera tenuit. s sinistram ad gladium latent̃
mittens: eius iuscera iffudit. Dextera qͥppe mentum tenere
est: quasi ex beniguitate blandiri. S sinistram ad gladium
mittit: quia latenter ex malitia ꝑcutit. Huic de ipso qͦ ioꝵ
capite scriptum est. Sublingua eius labor ⁊ dolor. Qui enim
non aꝑte mala que togitat ostendit: laborem. ⁊ dolorem
eoꝵ quoꝵ mortem appetit non inlingua exerit s sub lingua¬
⁊ premit. Dene autem de hoc ypocrita subditur. Parcet illi

Expanded text:
sae mentum dextera tenuit, sed sinistram ad gladium latenter sae mentum dextera tenuit, sed sinistram ad gladium latenter mittens, ejus viscera effudit . Dextera quippe mentum tenere est quasi ex benignitate blandiri. Sed sinistram ad gladium mittit, qui latenter ex malitia percutit. Hinc de ipso quoque eorum capite scriptum est: Sub lingua ejus labor et dolor . Qui enim non aperte mala quae cogitat ostendit, laborem ac dolorem eorum quorum mortem appetit, non in lingua exerit, sed sub lingua premit. Bene autem de hoc hypocrita subditur: CAPUT XI