comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
lȩtatus sum suꝑ multis diuitiis meis: & quia
plurima repperit manus mea. Aesi aperte
diceret᷑. N equaquã me in eo locupletem ex
iustitia credidi. quo recta quȩ agere debui etiã
multa cognoui. nec intelligentia cor extollit:
quia illud consideratio debitȩ oꝑationis p̾ssit.
Sciendũ uero est: qđ plerunq contingit. ut
cũ intelligentiȩ altitudo ꝑcipitur. circa se¬
metipsum animus ualde sollicitus ab elatio¬
nis lapsu teneatur. S ed cũ mira quȩ intelli¬
git etiam oꝑari cȩperit: eo ipso nonnunquã
quo foris ostenditur labitur: atq in suis actib
se cȩteros prȩire gloriatur. Beatũ igitur iob
sicut intelligentiȩ aurũ non extulit: nec lum̃
quoq ante humanos oculos mirȩ oꝑationis
eleuauit. Unde & apte subiungit. Si uidi¬
solem cum fulgeret. Sol quippe in fulgore est:
bonũ opus in manifestatione. Scriptũ nanq
est. Luceat lux ur̃a coram hominib ut uide¬

Expanded text:
laetatus sum super multis divitiis meis, et quia laetatus sum super multis divitiis meis, et quia plurima reperit manus mea. Ac si aperte diceretur: Nequaquam me in eo lojustitia credidi, quo recte quae agere debui etiam multa cognovi, nec intelligentia cor extulit, quia illud consideratio debitae operationis pressit.Sciendum vero est, quod plerumque contingit, ut cum intelligentiae altitudo percipitur, circa semetipsum animus valde sollicitus ab elationis lapsu teneatur. Sed cum mira quae intelligit etiam operari coeperit, eo ipso nonnunquam quo foras ostenditur labitur, atque in suis actibus se caeteros praeire gloriatur. Beatum igitur Job sicut intelligentiae aurum non extulit, nec lumen quoque ante humanos oculos mirae operationis elevavit. Unde et apte subjungit: CAPUs . » ALLEGORICE. Sol quippe in fulgore est, bonum opus in manifestatione. Scriptum namque est: « Luceat lux vestra coram hominibus, ut vide
Abbreviated transcription (Latin):
UODA
me sȩpe iam di¬
ctum est hoc
me crebro repe¬
tere onerosum
non est: quia &
prȩdicator egregius
dicit. Eadem uobis scribere. mͥ quidẽ
non pigrum: uobis autẽ necessariũ. Beatus
iob iccirco gestas uirtutes narrat: quia inter
increpationis uerba & ꝑcussionis uerbera depͣ¬
hensus. ab spei fiducia mentẽ suam labefacta¬
ri considerat. Multa quippe egisse se mala
ab increpantib amicis audierat: & ne uerb̃
pariter & flagellis pressa in desperatione
mens corruat. hanc ꝑ suarũ uirtutũ memo¬
riam ad spem reformat: ut nequaquam se
debeat in calamitate deicere. quȩ tranquilli¬
tatis suȩ tempore se meminerat tam subli¬
mia egisse. Quia igitur intentionis eius
causam diximꝰ: restat ut auditas uirtutes
debeat ñ attendit. Moderatur autẽ lȩtitia
accipiendi: quando sollerti ꝓuidentia consti¬
tutum tempus reddendi cogitat᷑. Quia igit᷑
iusti uiri in his quȩ uigilanter intelligunt
secura lȩtitia ñ extollunt᷑: dicatur recte. Si

Expanded text:
uod a me saepe jam dictum est, hoc me crebro repetere onerosum non est, quia et praedicator egregius dicit: Eadem vobis scribere mihi quidem non pigrum, vobis autem necessarium . Beatus Job idcirco gestas virtutes narrat, quia inter increpationis verba et percussionis verbera deprehensus, a spei fiducia mentem suam labefactari considerat. Multa quippe et egisse se mala ab increpantibus amicis audierat, et ne verbis pariter et flagellis pressa in desperationem mens corruat, hanc per suarum virtutum memoriam ad spem reformat, ut nequaquam se debeat in calamitate dejicere, quae tranquillitatis suae tempore se meminerat tam sublimia egisse. Quia igitur intentionis ejus 697 causam diximus, restat ut auditas virtutes debeat non attendit. Moderatur autem laetitia accipiendi, quando solerti providentia etiam constitutum tempus reddendi cogitatur. Quia igitur viri justi in his quae vigilanter intelligunt secura laetitia non extolluntur, dicatur recte: Si
Abbreviated transcription (Latin):
lium misceat: & sic eiusdem laboris fructum
ueluti messem ordei expectet. Sed subiecti
quiq pro eo quod in maximis grauant᷑. gau¬
dere in eius bonis minimis nequeunt : quia
nec hoc opus placet quod alterius operis in¬
iustitia polluit. nec ipsa terrenarum rerum
dispensatio ꝓ utilitate subditorum suscipi
creditur: quando is qui prȩest anhelare ꝑ
auaritiam uidetur. Unde fit: ut ad ipsa
etiam pauca bona quȩ fieri int̾ multa mala
considerant. ñ laudes sed gemitus reddant:
atq infirmantes murmurent. dũ ꝑpendunt
puri operis ñ ẽẽ qđ uident. Nit ergo. Si
aduersum me terra mea clamat. & cum ipsa
sulci eius deflent: si fructus eius comedi absq

Expanded text:
lium misceat, et sic ejusdem laboris fructum lium misceat, et sic ejusdem laboris fructum velut messem hordei exspectet. Sed subjecti quique pro eo quod in maximis gravantur, gaudere in ejus bonis minimis nequeunt, quia nec hoc opus coram Deo placet, quod alterius operis injustitia polluit, nec ipsa terrenarum rerum dispensatio pro utilitate subditorum suscipi creditur, quando is qui praeest anhelare per avaritiam videtur. Unde fit ut ad ipsa etiam pauca bona, quae fieri inter multa mala considerant, non laudes, sed gemitus reddant; atque infirmantes murmurent, dum perpendunt puri operis non esse quod vident. Ait ergo: Si adversum me terra mea clamat, et cum ipsa sulci ejus deflent
Abbreviated transcription (Latin):
pungat: quia tribulus mollior. & ad
pungendum semꝑ est durior spina. Ait ergo.
Pro frumento oriatur michi tribulus : &
pro ordeo spina. Aesi patent᷑ dicat. Egisse¬
me quidem & magna bona & minima scio:
sed si non est itaͤ pro bonis minimis michi¬
respondeant mala maiora. Quamuis hoc
intelligi & aliter potest. In frum̃to quippe
sp̃uale opus. quod mentem reficit: in ordeo
autem terrenarum rerum dispensatio figu¬
ratur. In qua sȩpe dum seruire infirmis atq
carnalibus cogimur. quasi sua iumentis ali¬
menta prȩparamus: atq ipse nr̃orum usus
operum quasi more ordei habet aliquid de
admixtione palearum. Et plerunq contin¬
git. ut rector qui prȩest dum iniusta contra
subditos exercet. dum nullo bonos blandimͣto
refouet. dum quod est grauius bene oꝑantes
quosq ex inuidia affligit: etiam quȩdã bona
aliquando faciat. acsi frumentũ serat seseq
in dispensandis terrenis rebus non nunquam
non auaritiȩ studio. sed pro utilitate carna¬

Expanded text:
pungat, quia tribulus mollior, et ad pungendum semper durior est spina. Ait ergo: Pro frumento oriatur mihi tribulus, et pro hordeo spina. Ac si patenter dicat: Egisse quidem et magna me et minima bona scio, sed si non ita est, pro bonis magnis mrespondeant mala majora. Quamvis hoc intelligi et aliter potest. In frumento quippe spiritale opus, quod mentem reficit, in hordeo autem terrenarum rerum dispensatio 727 figuratur. In qua saepe dum servire infirmis atque carnalibus cogimur, quasi sua jumentis alimenta praeparamus, atque ipse nostrorum usus operum quasi more hordei habet aliquid de admistione palearum. Et plerumque contingit ut rector qui praeest, dum injusta contra subditos exercet, dum nullo bonos blandimento refovet, dum, quod gravius est, bene operantes quosque ex invidia affligit etiam quaedam bona aliquando faciat, ac si frumentum serat, seseque in dispensandis terrenis rebus nonnunquam non avaritiae studio, sed pro utilitate carna
Abbreviated transcription (Latin):
onis astringit: sequit᷑. Pro frum̃to oriatur
mͥ tribulus: & pro ordeo spina. Aesi aꝑte
dicat. Si iniustũ quid erga subditos gessi. si
exegi debita. & ipse quod debui ñ impendi:
si exercitationẽ boni oꝑis aliis inuidi. pro
bonis quȩ in ȩtͣnum reficiunt. retribuant᷑
michi in iudicio mala quȩ pungunt. Pro
frum̃to quippe tribulus. & pro ordeo spina
oritur: cum in tribulatione ultima de qua
remuneratio laboris quȩritur. punctio do¬
loris inuenitur. Et notandum quod sicut
a frumento ordeum distat. quãuis utrũq
reficiat. sic a tribulo spina. quãuis utrũq¬

Expanded text:
onis adstringit, sequitur: CAPUT XXIV Ronis adstringit, sequitur: CAPUT XXIV Ro tribulus, et pro hordeo spina.---Ac si aperte dicat: Si injustum quid erga subditos gessi, si exigi debita, et ipse quod debui non impendi, si exercitationem boni operis aliis invidi, pro bonis quae in aeternum reficiunt, retribuantur mihi in judicio mala quae pungunt. Pro frumento quippe tribulus, et pro hordeo spina oritur, cum in retributione ultima, de qua remuneratio laboris quaeritur, punctio doloris invenitur. Et notandum quod sicut a frumento hordeum distat, quamvis utrumque reficiat, sic a tribulo spina, quamvis sit u
Abbreviated transcription (Latin):
nia. recte subiungit᷑: & animã agricolarum
eius afflixi. Agricolȩ quippe huiꝰ terrȩ sunt
hii: qui in minori loco positi. quo ualent ze¬
lo. quantũ possunt opere ad eruditionẽ scãe
ȩccłȩ in prȩdicationis grͣa cooperant᷑. Quos
uidelicet huiꝰ terrȩ agricolas hoc est ñ afflige¬
re: eorũ laborib nͣ inuidere: ne rector eccłae
dũ soli sibi ius prȩdicationis uendicat. etiam
aliis recte prȩdicantib inuidia se mordente
contradicat. Pia & enim pastorũ mens quia nͣ
tor optat si fieri ualeat. ut ueritatẽ quam
solus loqui ñ sufficit: ora cunctorũ sonent.
Unde cũ iosue duob in castra remanentibus
atq ꝓphetantib uellet obsistere: recte per
moysen dicitur. Quid emularis ꝓmes Qͥs
tribuat ut om̃is popłs ꝓphetet. & det eis dnͣs
sp̃m suum: Prophetari quippe om̃s uoluit:
qui bonũ qđ habuit. aliis ñ inuidit. Quia
igitur beatus iob cuncta hȩc suspensa intulit.¬
& si ea minime fecerit. sententia se maledicti¬

Expanded text:
it. Sequitur: Et animam agricolarum ejus afflixit. - Agricolae quippe hujus terrae sunt, hi qui minori loco sunt positi, qui volunt zelo quanto possint opere ad eruditionem sanctae Ecclesiae in praedicationis gratia cooperari. Quos videlicet hujus terrae agricolas hoc est non affligere, eorum laboribus non invidere: ne rector Ecclesiae, dum soli sibi jus praedicationis vindicat, etiam aliis recte praedicantibus invidia remordente contradicat. Pia etenim pastorum mens, quia notor optat, si fieri valeat, ut veritatem quam solus loqui non sufficit, ora cunctorum sonent. Unde cum Josue duobus in castris remanentibus atque prophetantibus vellet obsistere, recte per Moysen dicitur: « Quid aemularis pro me? quis tribuat ut omnis populus prophetet, et det eis Dominus spiritum suum ? Prophetare quippe omnes voluit, qui bonum quod habuit aliis non invidit: Quia igitur beatus Job cuncta haec suspensa intulit, et si ea minime fecerit sententia se maledicti
Abbreviated transcription (Latin):
mortali: nos mortales & iniusti. Sed inter
immortalem iustum. & nos mortales iniustos.
apparuit mediator dĩ & hominũ mortalis &
iustus: qui & mortem haberet cũ hominibus.
& iustitiam eũ dõ÷ ut quia ꝑ ima nrͣa longe
distabamus a summis. in seipso uno iungeret
ima eũ summis: atq ex eo nobis uia redeundi
fieret. quo sũmis suis ima nr̃a copulare. Hinc
ergo beatus iob ꝓ totius ȩecłȩ significatione lo¬
quens: mediatorem requirit. Qui cum di¬
xisset. quis mͥ tribuat adiutorem: apte subdi¬
dit. ut desiderium meũ om̃ps audiat. Sciebat
quippe. qđ ad requiem liberationis ȩternae:
humanȩ preces nisi ꝑ aduocatũ suũ audiri ñ
possent. De quo ꝑ iohannem apł̃m dicit̾. Si
quis peccauerit aduocatũ habemus apud pa¬

Expanded text:
mortali, nos mortales et injusti. Sed inter mortali, nos mortales et injusti. Sed inter immortalem et justum et nos mortales et injustos apparuit Mediator Dei et hominum mortalis et justus, qui et mortem haberet cum hominibus, et justitiam cum Deo, ut quia per ima nostra longe distabamus a summis, in seipso uno jungeret ima cum summis, atque ex eo nobis via redeundi fieret ad Deum, quo summis suis ima nostra copularet. Hunc ergo beatus Job per totius Ecclesiae significationem loquens, Mediatorem requirit, qui cum dixisset: Quis mihi tribuat adjutorem, apte subdidit: Ut desiderium meum Omnipotens audiat. Sciebat quippe quod ad requiem liberationis aeternae humanae preces nisi per advocatum suum audiri non possent. De quo per Joannem apostolum dicitur: Si quis peccaverit. advocatum habemus apud Pa
Abbreviated transcription (Latin):
Cũ enim despiceret᷑. quia homo uidebatur:
egressus esset si occultam maiestatem suam
ostentare uoluisset. Sed quia infirmitatem
ꝓdidit. potentiam abscondit: in eo quod
ꝑsecutorib suis incognntus mansit. ad eos mini¬
me exiuit. Qui tam̃ ad electos exiit: quia
diuinitatis suȩ suauitatẽ quęrentib aꝑuit.
Unde ei ꝑ ꝓpħam dicitur. Existi in salutẽ
populi tui: ut saluos facias xp̃os tuos. Sequit᷑.¬
Quis mͥ tribuat adiutorem: ut desideriũ meũ
om̃ps audiat: Sc̃s uir postquã tot uirtutũ
suarum sublimia gesta narrauit: sciens quod
siuis meritis ad summa ꝑuenire nequeat. adiu¬
torem quęrit. Et quẽ nimirũ nisi unigenitũ
dĩ filium contẽplatur: qui humanã naturam
in hac mortalitate laborantẽ. dum suscepit ad¬
iuuit: Ipse quippe adiuuit hominẽ factus
homo: ut quia puro homini uia redeundi ñ
patebat ad dm̃. uia redeundi fieret ꝑ hominẽ
dm̃. Longe quippe distabamus a iusto & im¬

Expanded text:
Cum enim despiceretur quia homo videbatur, Cum enim despiceretur quia homo videbatur, egresostentare voluisset. Sed quia infirmitatem prodidit, potentiam abscondit, in eo quod persecutoribus suis incognitus mansit, ad eos minime exivit. Qui tamen ad electos exit, qui divinitatis suae suavitatem quaerentibus aperit. Unde ei per prophetam dicitur: Existi in salutem populi tui, ut salvos facias christos tuos . SequitQuis mihi tribuat adjutorem, ut desiderium meum Omnipotens audiat? - Sanctus vir postquam tot virtutum suarum sublimia gesta narravit; sciens quod suis meritis ad summa pervenire nequeat, adjutorem quaerit, et quem nimirum, nisi unigenitum Dei Filium contemplatur? Qui humanam nin hac mortalitate laborantem dum suscepit adjuvit? Ipse quippe adjuvit hominem factus homo, ut quia puro homini via redeundi non patebat ad Deum, via redeundi fieret per hominem Deum. Longe quippe distabamus a justo et im
Abbreviated transcription (Latin):
tantum responsione ꝑculit dicens. Ego sum.
Ipsum despectio ꝓpinquoꝵ ñ terruit: qui nos
ab ȩternis suppliciis liberans. palmas in facie
ȩquanimit᷑ accepit. Ipse tacuit & ostiũ egressus
ñ est: qui sub ipsa iam hora passionis cum hu¬
manitatis infirma pateret᷑. diuinitatis poten¬
tiam exercere noluit. Mediator quippe dĩ &
hominũ quasi egressus ostium fuisset: si cum
teneretur homo. maiestatis suȩ potentiam
uoluisset ostendere: & ꝑ diuinitatis magnitu¬
dinem susceptȩ carnis infirma transire. Ut
enim aꝑtus homo mori posset. dsͣ mansit
occultus: quia si cognouissent. nunquam
dnm głȩ crucifixissent. Non ẽ ergo egressus
ostium. qui & requisitus apilato tacuit: att
int᷑ ꝑsecutorum manus & corpus passioni
obtulit qł pro electis assumpserat: & resisten¬
tibus noluit demonstrare qdđ erat. Unde etiã
ꝑ psalmistam dicit᷑. Posuerunt me in abho¬
minationem sibi. traditus sum & ñ egrediebar.

Expanded text:
tantum responsione perculit, dicens: Ego sum . tantum responsione perculit, dicens: Ego sum . Ipsum despectio propinquorum non terruit, qui nos ab aeternis suppliciis liberans, palmas in facie aequanimiter accepit. Ipse tacuit, et ostium egressus non est, qui sub ipsa manitatis infirma pateretur, divinitatis potentiam exercere noluit. Mediatori quippe Dei et hominum quasi egredi fuisset, si cum teneretur homo, majestatis suae potentiam voluisset ostendere, et per divinitatis magnitudinem susceptae carnis infirma transire. Ut enim apertius homo mori posset, Doccultus: Quia si cognovissent, nunquam Dominum gloriae crucifixissent . Non est ergo egressus ostium, qui et requisitus a Pilato tacuit; atque inter persecutorum manus et corpus passioni obtulit quod pro electis assumpserat, et resistentibus noluit demonstrare quod erat. Unde etiam per Psalmistam dicitur: Posuerunt me in abominationem sibi, traditus sum, et non egrediebar .
Abbreviated transcription (Latin):
Unde fit. ut cũ se a ꝓximis despici cogno¬
scunt. suaq dicta uitȩ audientium non
prodesse. abscondant quantȩ uirtutis sint:
ne si secretum cordis inutilit᷑ sermo ꝓlatus
aperiat. ad mnanem głam ꝓrumpat. Beatus¬
ex uirtutis suȩ patefactione clarescere. ait. Si
despectio ꝓpinquorum terruit me. & nͣ ma¬
gis taciui. nec egressus sum ostiũ. Qui enim
ꝑ humilitatẽ solidus nequaquã despici timuit:
hunc ut foras lingua eiceret. impatientia nͣ
euicit. Ubi bene prȩmittit᷑. si expaui ad mul¬
titudinẽ nimiam. ut cuius constantiȩ fuerit
agnoscatur: quia udelicet nequaquã terret
exterius numerus hominũ: quẽ non deuastat
interius turba uiciorũ In hac & enim uita qͥ
nulla ꝓspera appetit: nulla ꝓculdubio aduer-¬
onem nr̃i redẽptoris inuenimꝰ. Ipse quippe
ad multitudinẽ nimiam nͣ expauit : qui ꝑsecu¬
tores suos cũ gladus & fustib uenientes. una

Expanded text:
Unde fit ut cum se a proximis despici agnoUnde fit ut cum se a proximis despici agnoscunt, suaque dicta vitae audientium non prodesse, abscondant quantae virtutis sint, ne si secretum cordis inutiliter sermo prolatus aperiat, ad inanem gloriam prorumpat. ex virtutis suae patefactione clarescere, ait: Si despectio propinquorum terruit me, et non magis tacui, nec egressus sum ostium. Qui enim per humilitatem solidus nequaquam despici timuit, hunc ut foras lingua ejiceret impatientia non evicit. Ubi bene praemittitur: Si expavi ad multitudinem nimiam, ut cujus constantiae fuerit agnoscatur, quia videlicet nequaquam terret exterius numerus hominum, quem non devastat interius turba vitiorum. In hac etenim vita, qui nulla prospera appetit, nulla procul dubio adveronem nostri Redemptoris invenimus. Ipse quippe ad multitudinem nimiam non expavit, qui persecutores suos cum gladiis et fustibus venientes una
Abbreviated transcription (Latin):
sicut plurimi adulterantes uerbum di: sed ex
sinceritate. sicut ex dõ coram dõ in xp̃o loquim᷑.
Adulterari nanq uerbum dĩ est. aut aliter
de illo sentire quam est: aut ex eo ñ spuales
fructus sed adulterinos fȩtus quȩrere laudis
humanȩ. Ex sinceritate uero loqui est. nil in
eloquio extra quã oportet quȩrere: sicut ex dõ
autẽ loquitur. qui scit nͣ se a se habere. sed ex
dõ accepisse qđ dicit. Coram dõ uero loquit᷑:
qui in om̃e quod dicit. ñ humanos fauores
appetit. sed om̃i potentis dĩ prȩsentiȩ atten¬
dit: ñ suam. sed auctoris głam requirit.
Qui autẽ scit quidem ex dõ se accepisse qđ
dicit. & tam̃ dicendo ꝓpriam głam quęrit.
sicut ex dõ loquitur sed non coram dõ: quia
eum quẽ cordi suo ñ ꝓponit dũ prȩdicat.
quasi absentem putat. S ed scĩ uiri. & ex dõ
loquunt᷑. & coram dõ: quia & ab eo se sciunt
habere qđ dicunt. & ipsum suis sermonibus
adesse iudicem adiutoremq considerant.

Expanded text:
sicut plurimi, adulterantes verbum Dei; sed ex sinceritate, sicut ex Deo, coram Deo in Christo loquimur. Adulterari namque verbum Dei, est aut aliter de illo sentire quam est, aut ex eo non spiritales fructus, sed adulterinos fetus quaerere laudis humanae. Ex sinceritate vero loqui, est nil in eloquio extra quam oporteat quaerere. 717 Sicut ex Deo autem loquitur qui scit non se a se habere, sed ex Deo accepisse quod dicit. Coram Deo vero loquitur qui in omni quod dicit, non humanos favores appetit, sed omnipotentis Dei praesentiae intendit; non suam, sed auctoris gloriam requirit. Qui autem scit quidem ex Deo se accepisse quod dicit, et tamen dicendo propriam gloriam quaerit, sicut ex Deo loquitur, sed non coram Deo, quia eum quem cordi suo non proponit cum praedicat quasi absentem putat. Sed sancti viri et ex Deo loquuntur, et coram Deo, quia et ab eo se sciunt habere quod dicunt, et ipsum suis sermonibus adesse judicem auditoremque considerant.
Abbreviated transcription (Latin):
dm. Qui enim contra suꝑpositam sibi pote¬
statem murmurat. liquet quod illũ redargu¬
it. qui eandem homini potestatem dedit.
Iandem beati iob plenas mystica uirtute sen¬
tentias in quibus contra amicorum uerba
respondit. dõ largiente digessimus: nunc
suꝑ est ut ad heliu uerba ueniamus. Quae
tanto grauiori circumspectione pensanda
sunt: quanto & ꝑ iuuentutis audaciam
sp̃u feruentiore proferuntur.

Expanded text:
Dominum . Qui enim contra superpositam sibi poteDominum . Qui enim contra superpositam sibi potestatem murmurat, liquet quod illum redarguit qui eamdem homini potestatem dedit. Tandem beati Job plenas mystica virtute sententias, in quibus contra amicorum verba respondit, Deo largiente digessimus; nunc superest ut ad Eliu verba veniamus, quae tanto graviori circumspectione pensanda sunt, quanto et per juventutis audaciam spiritu ferventiore proferuntur.
Abbreviated transcription (Latin):
Resi aꝑte dicat. Si magna quȩ debui sollici¬
te non feci: punctiones murmuris ã subiectis
recipiam etiam de bono qđ feci. Si neglexi
exhibere qđ foueat: iuste in quȩrela ꝓsiliens
eorum me lingua pungat. Qua in re semꝑ
sollicita consideratione pensandũ est: ne aut
hii qui prȩsunt exempla mali oꝑis subiectis
prębeant. eorũq uitam suȩ gladio prauita¬
tis extinguant: aut hiitqui alieno regim̃i¬
ni subiacent. facile iudicare audeant facta
rectorum: atq ꝑ hoc quod de his qui sibi prȩ¬
lati sunt murmurant. ñ humano. sed ei qui
cuncta disponit. diuino ordini contradicant.¬
Illis nanq dicitur. Ques meȩ his quȩ concul¬
cata pedib ur̃is fuerant pascebant᷑. & quae
pedes ur̃i turbauerant. hȩc bibebant. Ques
enim turbata pedibus bibunt: cũ subiecti ea
ad exemplũ uiuendi appetunt. quȩ pręlati
quiq prauo opere ꝑuertunt. At contra a
prȩlatis hi audiunt. Nos enim quid sumus:
Nec contra nos est murmur ur̃m: sed contra

Expanded text:
erte dicat: Si magna quae debui sollicite non feci, punctiones murmuris a subjectis recipiam, etiam de bono quod feci, si neglexi exhibere quod fovet, juste in quereiam prosiliens eorum lingua me pungat. Qua in re semper sollicita consideratione pensandum est, ne aut hi qui praesunt exempla mali operis subjectis praebeant, eorumque vitam suae gladio pravitatis exstinguant; aut hi qui alieno regimini subjacent, facile judicare audeant facta rectorum, atque per hoc quod de his qui sibi praelati sunt murmurant, non humano, sed Dei, qui cuncta disponit, diIllis namque dicitur: Oves meae his quae conculcata pedibus vestris fuerant pascebantur, et quae pedes vestri turbaverant, haec bibebant . Oves enim turbata pedibus bibunt cum subjecti ea ad exemplum vivendi appetunt quae praelati quique pravo opere pervertunt. At contra a praelatis hi audiunt: Nos enim quid sumus? Nec contra nos est murmur vestrum, sed contra
Abbreviated transcription (Latin):
tio tegere. quã uoce confessionis aperire : Sȩpe
nanq contingit. ut elatus uirtutib animus.
dũ multa bona in estimatione ꝓximorũ de se
spargi cognouerit: agnosci ñ uelit. si quid eẽt
qd reprehensibilit᷑ facit. Quas uidelicet erro¬
ris tenebras iccirco mens tolerat: quia cordis
oculũ tumor grauat. Unde beatus iob inter
tot eximia facta uirtutũ. qui tam summus
extitit in oꝑatione. ut demonstret quã humi¬
lis fuerit in mente: ꝓtinus adiungit. Si abs¬

Expanded text:
tio tegere quam voce confessionis aperire? Saepe tio tegere quam voce confessionis aperire? Saepe namque contingit ut elatus virtutibus animus, dum multa bona in aestimatione proximorum de se spargi cognoverit, agnosci non velit si quid est quod reprehensibiliter facit. Quas videlicet erroris tenebras idcirco mens tolerat, quia cordis oculum tumor gravat. Unde beatus Job inter tot eximia facta virtutum, qui tam summus exstitit in operatione, ut demonstraret quam humilis fuerit in mente, protinus adjunxit: CA
Abbreviated transcription (Latin):
nera oblata placuerunt. Prius nãq ad eũ
legitur dñs respexisse qui dabat: quam ad
illa quȩ dabat. U nde bene beatus iob dictu¬
rus nobis in hospitalitatis gr̃a largitatẽ suã.
prius circa aduersarios ꝓtulit patientiam
& benignitatẽ suam. qđ ad ruinam ñ exulta¬
uit inimici. qđ uerbis maledicis ꝑsecutores
suos n impetiit. qđ seuientes intrinsecus ȩqua¬
nimiter tolerauit. & tunc demũ hospitalita¬
tis suȩ munificentiã ꝓtulit: ut audito scilicet
narrationis eius ordine. discamus quia exte¬
riora munera ex interna cordis munditia
condunt᷑: ut uirtutũ eius contexio lectorem
doceat. qualis apud se ẽẽ debeat: cũ exteriora
uirtutũ culmina scmͣ eẽ non crederet. quis nͣ
utcunq ipsis tot meritis tẽptaret᷑: ut si quando
ut homo delinqueret delictum suum hominib
nollet innotesci: & leue ẽe crederet si quid in
minimis peccaret: culpamq suã mallet silen¬

Expanded text:
nera oblata placuerunt. Prius namque ad eum nera oblata placuerunt. Prius namque ad eum legitur Dominus respexisse qui dabat, quam ad illa quae dabat. Unde bene beatus Job dicturus nobis in hospitalitatis gratia largitatem suam, prius circa adversarios protulit patientiam et benignitatem suam: quod de ruina non exsultavit inimici, quod verbis maledicis persecutores suos non impetiit, quod saevientes intrinsecus aequanimiter toleravit, et tunc demum hospitalitatis suae munificentiam protulit; ut audito scilicet narrationis ejus ordine, discamus quia exteriora munera ex interna cordis munditia condiuntur, ut virtutum ejus contextio lectorem doceat qualis apud se esse debeat, cum exteriora virtutum culmina sanctum esse non crederet? Quis non utcunque ipsis tot meritis tentaretur, ut si quando ut homo delinqueret, delictum suum hominibus nollet innotesci; et leve esse crederet, si quid in minimis 712 peccaret; culpamque suam mallet silen
Abbreviated transcription (Latin):
ratus est. meliorem tam̃ partem miscđȩ tenuit.
Qui autẽ dat & minime dimittit. omnino
miscdam nullam facit: quia ab omĩpotente
dõ munus ex manu nͣ accipitur. qđ eorde ob¬
debet prius animus qui ȩlemosinam prebet:
quia om̃e qđ datur dõ. ex dantis mente pen¬
satur. Cuncta itaq malitiȩ macula ab inte¬
riore nr̃o homine cogitationis immutatione
tergenda est: quia iram iudicis. placare neseit
oblatio: nisi ex munditia placeat offerentis.
Unde seriptum est. R esperit ds̃ ad abel &
ad munera eius: ad cain autẽ & ad mumera
eius nͣ respexit. Neq enim sacrũ eloquium
dicit. respexit ad munera abel. & cam mune¬
ra non respexit: sed prius ait quia respexit
ad abel. ac deinde subiunxit. & ad munera eiꝰ:
& rursum dicit quia ñ respexit ad eai. ac
deinde subdidit. nec ad munera eius. Ex
dantis quippe corde id quod datur accipit᷑:
iccirco ñ abel ex muneribus. sed ex abel mu¬

Expanded text:
ratus est, meliorem tamen partem misericordiae tenuit. ratus est, meliorem tamen partem misericordiae tenuit. Qui autem dat, et minime dimittit, omnino misericordiam nullam facit, quia ab omnipotente Deo munus ex manu non accipitur, quod corde obdebet prius animus qui eleemosynam praebet, quia omne quod datur Deo ex dantis mente pensatur. Cuncta itaque malitiae macula ab interiori nostro homine cogitationis immutatione tergenda est, quia iram judicis placare nescit oblatio, nisi ex munditia placeat offerentis. Unde scriptum est: Respexit Deus ad Abel et ad munera ejus, ad Cain autem et ad munera ejus non respexit . Neque etenim sacrum eloquium dicit: Respexit ad munera Abel, et ad Cain munera non respexit; sed prius ait quia respexit ad Abel, ac deinde subjunxit, Et ad munera ejus. Et rursum dicit quia non respexit ad Cain, ac deinde subdidit, Nec ad munera ejus. Ex dantis quippe corde id quod datur accipitur. Idcirco non Abel ex muneribus, sed ex Abel mu
Abbreviated transcription (Latin):
in nobis uindicat. qđ in se iuste nr̃a conscien¬
nus: ostium meũ uiatori patuit. Quia teste
paulo. caritas patiens & benigna describitur:
ꝑ patientiã aliena mala ȩquanimit᷑ tolerat:
ꝑ benignitatẽ quoq bona misericorditer im¬
pendit sua. Unde beatus iob & patienter
domesticos maledicentes ꝑtulit. & uiatores &
peregrinos apud se benigne suscepit: illis mo
rum exempla tribuens. istis exteriorum ope
concurrens. Illis ꝑ mansuetudinẽ non concitꝰ
ad irascendũ: istis ꝑ miscdam ad subueniendũ
paratus. Uir & enim sc̃s redemptorẽ generis¬
quoq illius in opere seruabat: quibus nos
admonet dicens. Dimittite. & dimittet᷑ uobis.
Date. & dabitur uobis. Dare nanq nr̃m ad
res ꝑtinet: quas exterius habemꝰ. Dimittere
autẽ. ad relaxandũ dolorem: quem interius
ex aliena culpa contraximꝰ. Sed sciendum est
quia qui dimittit & ñ dat: & si non plene ope¬

Expanded text:
in nobis vindicat quod in se juste nostra conscienin nobis vindicat quod in se juste nostra consciennus, ostium meum viatPaulo, charitas patiens et benigna describitur , per patientiam aliena mala aequanimiter tolerat, per benignitatem quoque bona misericorditer impendit sua. Unde beatus Job et patienter domesticos maledicentes pertulit, et viatores atque peregrinos apud se benigne suscrum exempla tribuens, istis exteriorum ope concurrens; illis per mansuetudinem non concitus ad irascendum, istis per misericordiam ad subveniendum paratus. Vir enim squoque illius in opere servabat, quibus nos admonet, dicens: Dimittite, et dimittetur vobis; date, et dabitur vobis . Dare namque nostrum ad res pertinet quas exterius habemus, dimittere autem ad relaxandum dolorem quem interius ex aliena culpa contraximus. Sed sciendum est quia qui dimittit, et non dat, etsi non plene ope
Abbreviated transcription (Latin):
aduersarios ꝑtulit. intus latentes. Minor est
autẽ uirtus certaminis foris quẽpiam uidere
mala quȩ superet: & intus quod toleret non
habere. Perfecte autẽ magnitudinis laus est
aduersa ꝑpeti: & exterius fortiter. & interius
clementer. Nam sunt nonnulla: quȩ in ipsa
quoq familiarũ conuersatione corrigi neque¬
unt. sine culpa corrigentis. Atq ideo cum
uel corrigente inquinant. uel ñ omni modo
hȩc agentes grauant: magna magisterii arte
dissimulanda sunt. ipsaq hac dissimulatio¬
ne toleranda. Quȩ contra nos illata citius
corde laxamus: si nr̃a circa ꝓximos errata co¬
gnoscimus. Unde bene ꝑ salomonem dicitur.
Cunctis sermonib quȩ dicunt᷑ ne accõmodes
cor tuum: ne forte audias seruum tuũ male¬
dicente tibi. Scit enĩ tua conscientia: quia &
tu crebro maledixisti aliis. Dũ enim pensamꝰ
quales erga alios fuimus. ẽt̃ circa nos tales¬
alios minus dolemus: quia aliena iniustitia

Expanded text:
adversarios pertulit, intus latentes. Minor est adversarios pertulit, intus latentes. Minor est autem virtus certaminis foris quempiam videre mala quae superet, et intus quod toleret non habere. Perfectae autem magnitudinis laus est adversa perpeti ei exterius fortiter, et interius clementer. Nam sunt nonnulla quae in ipsa quoque familiarium conversatione corrigi nequeunt sine culpa corrigentis; atque ideo cum vel corrigentem inquinant, vel non omnino haec agentem gravant, magna magisterii arte dissimulanda sunt, ipsaque hac dissimulatione toleranda. Quae contra nos illata citius a corde laxamus, si nostra circa proximos errata cognoscimus. Unde bene quoque per Salomonem dicitur: Cunctis sermonibus qui dicuntur ne accommodes cor tuum, ne forte audias servum tuum maledicentem tibi. Scit enim tua conscientia, quia et tu crebro maledixisti aliis . Dum enim pensamus quales erga alios fuimus, esse circa nos talesalios minus dolemus, quia aliena injustitia
Abbreviated transcription (Latin):
tidie conuersantes. etiam familiares aduersa¬
rios toleraret. Unde subiungit. Si nͥ dixerues.
uiri tabernaculi mei: quis det de carnibus ens¬
si ut saturemur: Quȩ nimirũ sententia. po¬
test quoq ꝑ mysteriũ ex uoce redemptoris in¬
telligi. Uiri quippe eius tabernaculi de carni¬
bus illius saturari cupierunt. uel iudei scilicet
ꝑsequentes. uel gentiles credentes: quia & illi
moliti sunt corpus illius quasi consumendo¬
extinguere. & isti esurientẽ mentẽ suam desi¬
derant ꝑ cotidianũ immolationis sacrificiũ
de eius carnib satiare. Sed nunc solius histo
riȩ uirtutẽ sequentes: pensemꝰ quanta fortitu¬
dine scĩ uiri animus ȩxtra intraq sollicitus
ad om̃a partitur. Qui si iniuste agentibus
aut unquã ꝑ silentium cederet. aut ꝑ rectitu¬
dinem non contrairet: ꝓfecto aduersarios ñ
habuisset. Sed in eo quod uias uitȩ tenuit.
exoptatores suȩ mortis inuenit: foris patentes

Expanded text:
tidie conversantes etiam familiares adversatidie conversantes etiam familiares adversarios toleraret. Unde subjungit: CAPUT XIII Rec.viri tabernaculi mei: Quis det de carnibus ejus ut saturemur? - Quae nimirum sententia potest quoque per mysterium ex voce Redemptoris intelligi. Viri quippe ejus tabernaculi, de carnibus illius saturari cupierunt, vel Judaei scilicet persequentes, vel gentiles credentes. Quia et illi moliti sunt corpus illius extinguere. Et gentiles esurientem mentem suam desiderant per cotidianum immolationis sacrificium de eius carnibus satiare. riae virtutem sequentes, pensemus quanta fortitudine sancti viri animus extra intraque sollicitus ad omnia partitur. Qui si injuste agentibus aut unquam per silentium cederet, aut per rectitudinem non contrairet, profecto adversarios non habuisset. Sed in eo quod vias vitae tenuit, exoptatores suae mortis invenit. Foris patentes
Abbreviated transcription (Latin):
qđ ipse facere uel omnino ñ posset. uel si posset
minime decẽret. Ñ am qui maledictionibus
inimicũ impetunt: quid aliud in illo facere
dm̃ uolunt. nisi qđ facere aut nequeunt aut
erubescunt : Mortem nanq aduersario exo¬
ptant. quã & si possunt inferre metuunt: ne
aut ꝑpetrati homicidii rei teneant᷑. aut ini¬
qui appareant etiam cũ sint. Quid ẽ ergo
doͣ dicere occide quẽ odi: nisi aꝑtis ei uocibus
clamare. hoc fac meo aduersario qđ me in illum
facere nec peccatorẽ decet: In quib profecto
uerbis nobis pensandũ est: ubi uir iste legerat.
diligite inimicos ur̃os. ubi legerat. benedicite &
nolite maledicere: & rursum. ñ reddentes malũ
pro malo. neq maledictum ꝓ mnaledicto. Sed
exterius ñ audita suꝑnȩ gr̃ȩ prȩcepta seruabat:
quia hȩc in mentẽ illius sc̃ĩ spͣe afflatus scribe¬
bat. Cui tam̃ minus esset qđ positos extra
diligeret: nisi & interius uiuentes. secumq co¬

Expanded text:
quod ipse facere, vel omnino non posset, vel, si posset, quod ipse facere, vel omnino non posset, vel, si posset, minime deceret. Nam qui maledictionibus 710 inimicum impetunt, quid aliud in illo facere Deum volunt, nisi quod ipsi facere aut nequeunt, aut erubescunt? Mortem namque adversario exoptant, quam et si possunt inferre metuunt, ne aut perpetrati homicidii rei teneantur, aut iniqui appareant etiam cum sint. Quid est ergo Deo dicere: Occide quem odi, nisi apertis ei vocibus clamare: Hoc fac meo adversario, quod me in illum facere nec peccatorem decet? In quibus profecto verbis pensandum nobis est, ubi iste vir legerat: Diligite inimicos vestros ; ubi legerat: Benedicite, et nolite maledicere ; et rursum: Non reddentes malum pro malo, nec maledictum pro maledicto . Sed exterius non audita supernae gratiae praecepta servabat, quia haec in mente illius sancti Spiritus afflatus scribebat. Cui tamen minus esset quod positos extra diligeret, nisi et interius viventes secumque quo
Abbreviated transcription (Latin):
gaudendũ iustitiȩ iudicis: ut nobis & in lu¬
ctu sit pęna morientis ꝓximi. & rursus in
gaudium ueniat exhibita ȩquitas iudicantis
di: quatinus nec pereunti homini existamus
aduersarii. nec iudicanti dõ inueniam᷑ ingrati.
Beatus igitur iob quia cuncta in aduersitate
odia ꝑfecte calcauerat: dicat. Si gauisus sum
ad ruinam eius qui me oderat. & exultaui qđ
inuenisset eũ malum: quia uidelicet & inimicũ
diligens. dũ aduersario ruenti condoluit. in
malis illius ipse adbonũ creuit: ut inde ipse
ad benignitatẽ cresceret. unde illum mala quȩ
merebatur inuenissent. Quia uero sȩpe non¬
nulli eos quos sibi aduersarios ȩstimant. maledi¬
ctione feriunt. qmͣ uirtute nequaquã possunt.
in quib patent᷑ apparet. quȩ mala si possent
facerent: quia ea quȩ facere nequeunt. impre¬
cari minime desistunt. B eatus igit᷑ iob osten¬
dens se a culpa etiam maledictionis alienum:

Expanded text:
gaudendum justitiae judicis, ut nobis et in lugaudendum justitiae judicis, ut nobis et in luctu sit pgaudium veniat exhibita aequitas judicantis Dei, quatenus nec pereunti homini existamus adversarii, nec judicanti Deo inveniamur ingrati. Beatus igitur Job, quia cuncta in adversitate odia perfecte calcavit, dicat: Si gavisus sum ad ruinam ejus qui me oderat, et exsultavi quod invenisset eum malum; qui videlicet et inimicum diligens, dum adversario ruenti condoluit, in malis illius ipse ad bonum crevit, ut inde iste ad benignitatem cresceret, unde illum mala quae merebatur invenissent. Quia vero saepe nonnulli eos quos sibi adversarios aestimant maledictione feriunt, quoniam virtute nequaquam possunt; in quibus patenter apparet quae mala si possent facerent, qui ea quae facere nequeunt imprecari minime desistunt; beatus Job ostendens se a culpa etiam maledictionis alienum,
Abbreviated transcription (Latin):
non sunt impii: & sunt nonnulli impii. qui
nobis specialiter ñ uident᷑ in imici. Humana
autẽ mens omnẽ quem inimicũ tolerat. etiã
impium & iniquũ putat: quia eius culpas
apud cogitationẽ suam liuor accusator exag¬
gerat. Quib libet uero flagitiis prematur
minus iniquus ereditur: si aduersarius mi¬
nime sentitur. Qua in re discernendum ẽ
aliud ẽẽ qđ nobis: aliud uero qdđ sibi & cȩte¬
ris nrͣ inimicus nocet. Nam si aliis bonus ẽ:
sine nr̃a forsitan culpa ẽẽ non potest nobis
malus: nec omino iam de eius ruina gauden¬
dum est: euius nos solos certum est aduersa
tolerasse. Cũ uero nr̃ ac multorũ hostis
perimit᷑ : de ereptione ꝓximorum potius
quã de inimici interitu necesse ẽ ut animꝰ¬
letetur. O portet nanq ut pereunte aduer¬
sario subtilit᷑ pensare debeamus: & quid de¬
bemus ruinȩ peccatoris. & quid iustitiȩ feri¬
tit. & condolendũ est miseriȩ pereuntis. con¬

Expanded text:
non sunt impii, et sunt nonnulli impii qui non sunt impii, et sunt nonnulli impii qui nobis specialiter non videntur inimici. Humana autem mens omnem quem inimicum tolerat etiam impium et iniquum putat, quia ejus culpas apud cogitationem livor accusator exaggerat. Quibuslibet vero flagitiis prematur, minus iniquus creditur si adversarius minime sentitur. Qua in re discernendum est, aliud esse quod nobis, aliud vero quod sibi et caeteris noster inimicus nocet. Nam si aliis bonus est, sine nostra forsitan culpa non potest esse nobis malus, nec omnino jam de ejus ruina gaudendum est cujus nos solos certum est adversa tolerasse. Cum vero noster ac multorum hostis punitur, de ereptione proximorum potius quam de inimici interitu necesse est ut animetetur. Oportet namque ut pereunte adversario, subtiliter pensare debeamus, et quid debemus ruinae peccatoris, et quid justitiae ferins percutit, et condolendum est miseriae pereuntis, et con
Abbreviated transcription (Latin):
constat quia ñ amat quẽ non uult eẽ meliorẽ
se. Eumq etiam stante uoto ꝑsequit᷑: quẽ ceci¬
disse gratulatur. Sed int̾ hȩc sciendũ est. quia
euenire plerunq solet. ut non amissa carita¬
te & inimici nos ruina lȩtificet. & rursum eus
gła sine inuidiȩ culpa contristet: cũ & ruente
eo. quosdam bene erigi credimus: & ꝓficiente
illo. plerosq iniuste opprimi formidamus.
Qua in re mente̾ nr̃am nec eius iam defectus
erigit. nec eius ꝓfectus addicit: si recta nr̃a co-¬
gitatio nͣ quid in ipso. sed quid de scirca alios
agatur attendit. Sed ad hȩc seruanda ualde
est necessarium subtilissimȩ discretionis exam̃:
ne cũ nr̃a odia exequimur. fallamur sub specie
utilitatis alienȩ. Si autẽ de inimici morte
gaudendũ omnino ñ eẽt: psalmista ñ diceret.
Lȩtabitur iustus cum uiderit uindictam
impiorũ. Sed aliud est impium: aliud uero
inimicũ ꝑpeti. Nam sunt pleriq inimici qͥ

Expanded text:
constat quia non amat quem non vult esse meliorem constat quia non amat quem non vult esse meliorem se, eumque etiam stantem voto persequitur quem recidisse gratulatur. Sed inter haec sciendum est quia evenire plerumque solet ut non amissa charitate, et inimici nos ruina laetificet, et rursum ejus gloria sine invidiae culpa contristet, cum et ruente eo quosdam erigi bene credimus, et proficiente illo plerosque injuste opprimi formidamus. Qua in re mentem nostram, nec ejus jam defectus erigit, nec ejus profectus addicit, si recta nostra cogitatio non quid in ipso, sed quid de ipso circa alios agatur attendit. Sed ad haec servanda valde est necessarium subtilissimae discretionis examen, ne cum nostra odia exsequimur, fallamur sub specie utilitatis alienae. Si autem de inimici morte gaudendum omnino non esset, Psalmista non diceret: Laetabitur justus, cum viderit vindictam impiorum . Sed aliud est impium, aliud vero inimicum perpeti. Nam sunt plerique inimici qui
Abbreviated transcription (Latin):
Om̃i potentis dĩ nos ẽẽ discipulos: sola eu¬
stodia caritatis ꝓbat. Hinc est enĩ quod ꝑ
semet ipsam ueritas dicit. In hoc cognoscent
om̃s quia mei discipuli estiͤ. si dilectionẽ habu¬
eritis ad inuicem. Quȩ nimirũ dilectio si
cor nr̃m ueracit᷑ replet. duob modis ostendi
solet: scilicet si & amicos in dõ. & inimicos di¬
ligimus ꝓpter dm̃. Sed sciendum est: quia¬
Ainimici dilectio tunc ueracit᷑ custoditur: cũ
nec de ꝓuectu addicimur. nec de ruina illius
lȩtamur. Nam sȩpe in dilectionis imagine
erga inimicũ animus fallitur: seq hunc dili¬
gere estimat. si eius uite contrarius ñ existat:
sed dilectionis iim occulte aut ueracit᷑ aut
ꝓfectus inimici. aut easus interrogat. Hae
& enim de re ad plenum semet ipsam mens
hominis nescit. nisi eũ quẽ sibi aduersariũ
credit. in defectu uel ꝓfectu mutasse modum
sui status inuenerit. Si enim de ꝓsperitate
addicitur. & de calamitate se odientis lȩtatur:

Expanded text:
Omnipotentis Dei nos esse discipulos, sola custodia charitatis probat. Hinc est enim quod per semetipsam Veritas dicit: In hoc cognoscent omnes, quia mei discipuli estis, si dilectionem habueritis ad invicem . Quae nimirum dilectio si cor nostrum veraciter replet, duobus modis ostendi solet, scilicet si et amicos in Deo, et inimicos diligimus propter Deum. Sed sciendum est quia inimici dilectio tunc veraciter custoditur, cum nec de profectu addicimur, nec de ruina illius laetamur. Nam saepe in dilectionis imagine erga inimicum animus fallitur, seque hunc diligere aestimat, si ejus vitae contrarius non existat. Sed dilectionis vim occulte et veraciter aut profectus inimici, aut casus interrogat. Hac etenim de re ad plenum semetipsam mens hominis nescit, nisi eum quem sibi adversarium credit in defectu vel profectu mutasse modum sui status invenerit. Si enim de prosperitate addicitur, et de cal
Abbreviated transcription (Latin):
etiam despici tacentes uolunt: ne de sapientiȩ
suȩ ostentatione glorient᷑. Cunq aliquid
sed auditorum uitã. Cum uero conspiciurs
quia auditorũ uitam loquendo luerari non
possunt: tacendo abscondunt scientiã suam.
Ad imitandam quippe uitã dñi: quasi aa
quoddam nobis ꝓpositum signum currimꝰ.
Ipse enim quia herodem uidit ñ prouectum
quęrere. sed scientiam uel signa uelle mirari:
requisitus ab eo tacuit. Et quia constanter
tacuit: ab eo derisus exiurt. Scriptũ nanq ẽ.
Herodes autẽ uso ibui: gauisus ẽ. Erat eniꝰ
eupiens ex multo tempore iudere eũ. eoquod

Expanded text:
etiam despici tacentes volunt, ne de sapientiae etiam despici tacentes volunt, ne de sapientiae suae ostentatione glorientur. Cumque aliquid sed auditorum vitam. Cum vero conspiciunt quia auditorum vitam loquendo lucrari non possunt, tacendo abscondunt scientiam suam. Ad imitandam quippe vitam Domini, quasi ad quoddam nobis propositum signum currimus. Ipse enim, quia Herodem vidit non profectum quaerere, sed signa vel scientiam velle mirari, requisitus ab eo tacuit, et quia constanter tacuit, ab eo irrisus exivit. Scriptum namque est: Herodes autem, viso Jesu, gavisus est valde; erat enim cupiens
Abbreviated transcription (Latin):
tacui. nec egressus sum ostium. Aesi apertius
dicat. Turbatis contra me extrinsecus aliis. ipse
me intrinsecus imꝑturbabilis mansi. Quid
nanq hoc loco ostium: nusi os debemus accipere:
Per hoc quippe quasi egredimur: dum uerbis
quib possumus secreta nr̃i cordis aperimus: &
quales intus manemꝰ in conscientia. tales foras
egredimur ꝑ linguam. Sunt uero nonnulli.
qui omnino despici metuunt: ac ne uiles for¬
tasse iudicent᷑. sapientes uideri appetunt.
Hii coguntur ostiũ egredi: quia pulsati con
tumelus. quã magni quasi apud se lateant.
loquentes denuntiant. Dumq ꝑ impatientiã
uicti quȩdam de se quȩ nesciebant᷑ aperiunt:
tanquam ꝑ oris ostium egrediuntur. Unde
beatus iob dicturus quod oris ostium ñ fuisset
egressus prȩmisit tacui: quia uidelicet impa¬
tientia conturbatus. a domo conscientiȩ exisset:
onis temptatione semet ipsos ostendere omĩno
refugiunt: & cũ audientib ꝓdesse nequeunt.

Expanded text:
tacui, nec egressus sum ostium. Ac si apertius tacui, nec egressus sum ostium. Ac si apertius dicat: Turbatis contra me extrinsecus aliis, ipse in me intrinsecus imperturbabilis mansi. Quid namque in hoc loco ostium nisi os debemus accipere? Per hoc quippe quasi quibus possumus secreta nostri cordis aperimus; et quales intus manemus in conscientia, tales foras egredi per linguam. Sunt vero nonnulli qui omnino despici metuunt, ac ne viles fortasse judicentur, sapientes videri appetunt; hi coguntur ostium tumeliis, quam magni apud se lateant loquentes denuntiant. Dumque per impatientiam victi quaedam de se quae nesciebantur produnt, tanquam per oris ostium egrediuntur. Unde beatus Job dicturus quod oris ostium non fuisset egressus, bene praemisit: Tacui, quia videlicet impatientia turbatus a domo conscientiae exisset, onis tentatione semetipsos ostendere omnino refugiunt, et cum audientibus prodesse nequeunt,
Abbreviated transcription (Latin):
ce amaritudinẽ trahunt. Et cũ de uicio suo
quisq arguitur. sub defensionũ uerba quasi sub
quȩdam se arborũ folia abscondit: & uelut ad
quȩdã excusationis suȩ opaca. secretam faciem co-¬
gnitoris fugit. dũ non uult cognosci qđ̃ fecit. In
qua uidelicet occultatione. ñ se dño. sed dñm abs¬
condit sibi. Agt quippe. ne om̃a uidentem ui¬
deat: ñ autẽ ne ipse uideatur. Quo contra
cuiq peccatori iam exordium illuminationis. ẽ
humilitas confessionis: quia sibimet ipsi i am
parcere renuit. qui malũ non erubescit confiteri
qđ fecit. Et qui defendendo accusare potuit:
accusando se celerrime defendit. Unde & mortuo
mentis: ut quicquid accedit exterius. in nullo
turbet interius. Unde beatus iob securitatẽ sc̃ẽ
mentis ostendens. post quã de se tot uirtutum prȩ¬
dicamenta ꝓtulit: hoc qđ prȩmisimus secutus
& despectio ꝓpinquorũ terruit me: & nͣ magis

Expanded text:
ce amaritudinem trahunt, et cum de vitio suo ce amaritudinem trahunt, et cum de vitio suo quisque arguitur, sub defensionum verba quasi sub quaedam se arborum folia abscondit, et velut ad quaedam excusationis suae opaca secreta faciem conditoris fugit, dum non vult cognosci quod fecit. In qua videlicet occultatione non se Domino, sed Dominum abscondit sibi. Agit quippe ne omnia videntem videat, non autem ne ipse videatur. Quo contra cuique peccatori jam exordium illuminationis est humilitas confessionis, quia sibimetipsi jam parcere renuit, qui malum non erubescit confiteri quod fecit, et qui defendendo accusare potuit, accusando se celerrime defendit. Unde et mortuo mentis, ut quidquid acciderit exterius, in nullo turbet interius. Unde beatus Job securitatem sanctae mentis ostendens, postquam de se tot virtutum praedicamenta protulit, hoc quod praemisimus secutus, et despectio propinquorum 716 terruit me; et non magis
Abbreviated transcription (Latin):
requisitus. Interrogatus itaq homo est ubi eẽt.
ut ꝑpetratam culpam respiceret. & confitendo
cognosceret. quã longe a conditoris sui facie ab¬
esset: sed adhiberi sibimet potius utriq defensi¬
Aonis solatia quã confessionis elegerant. Cunq
Aexcusare peccatũ uoluit uir ꝑ mulierẽ. mulier
ꝑ serpentẽ. auxerunt culpam quã tueri conati
sunt: obliq adam dñm tangens. qđ ipse peccati
eoꝵ auctor extiterit. qui mulierem fecit: & eua
culpam ad dñm referens. qui serpentẽ in para¬
dyso posuisset. Qui enĩ ore diaboli fallentis
audierant. eritis sicut dii: quia dõ esse similes
in diuinitate nequiuerunt. ad erroris sui cu-¬
mulum. dm̃ sibi facere similem in culpa conati
sunt. Sic ergo reatum suũ dũ defendere moli
untur addiderunt: ut culpa eorum atrocior
discussa fieret. quã fuerat ꝑpetrata. Unde nunc
quoq humani generis rami. ex hac adhuc radi¬

Expanded text:
requisitus. Interrogatus itaque homo est ubi esset, requisitus. Interrogatus itaque homo est ubi esset, ut perpetratam culpam respiceret, et confitendo cognosceret, quam longe a conditoris sui facie abesset. Sed adhibere sibimet utrique defensionis solatia, quam confessionis elegerunt, cumque excusare peccatum voluit vir per mulierem, mulier per serpentem, auxerunt culpam, quam tueri conati sunt: oblique Adam Dominum tangens, quod ipse peccati eorum auctor exstiterit, qui mulierem fecit; et Eva culpam ad Dominum referens, qui serpentem in paradiso posuisset. Qui enim ore diaboli fallentis audierant: Eritis sicut dii , quia Deo esse similes in divinitate nequiverunt, ad erroris sui cumulum Deum sibi facere similem in culpa conati suuntur addiderunt, ut culpa eorum atrocior discussa fieret quam fuerat perpetrata. Unde nunc quoque humani generis rami ex hac adhuc radi