comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
uinitatis uͦ potentiã qua uͥq p̃sens
ẽ. stare. Uoces gͥ cẽcitatis nr̃e dñs audi¬
re tͣnsiens dẽ: qͥahumanȩ miseriȩ fac¬
tus homo miseret᷑. Stans aut̃ lucẽ re¬
parat: qͥa infirmitatis nr̃e tenebras.
ex uͥtute diuinitatis illustrat. Bene
gͦ pꝰquã dictũ est. cũ sp̃c me p̾sente
transiret: subdit᷑. stecit quidã cuꝰ ñ
agnoscebã uultũ. Ac si aꝑte diceret᷑.
lũ quẽ ꝑtͣnsitũ sensi: ñ tͣnsire dep̃¬
hendi. Ip̃e ẽ gͦ qui tͣnsit: ip̃e qͥstat.
Transit enĩ: qͥa teneri cognitꝰ non ua¬
let. Stat aũ: qͥa in qͣntum cognos¬
cit᷑. in cõmutabilis apparet. Qͥa gͦ rap¬
tu is qͥ semꝑ ide ẽ. cernit᷑. simul ds¬

Expanded text:
vinitatis vero potentiam, quia ubique praesens vinitatis vero potentiam, quia ubique praesens est, stare. Voces igitur caecitatis nostrae Dominus audire transiens dicitur, quia humanae miseriae factus homo miseretur. Stans autem lucem reparat, quia infirmitatis nostrae tenebras ex virtute divinitatis illustrat. Bene ergo, postquam dictum est: Cum spiritus me praesente transiret, subditur: Stetit quidam, cujus non agnoscebam vulEum quem per transitum sensi, non transire deprehendi. Ipse est ergo qui transit, ipse qui stat. Transit enim, quia teneri cognitus non valet; stat autem, quia in quantum cognoscitur, incommutabilis apparet. Quia ergo raptim is qui semper idem est cernit
Abbreviated transcription (Latin):
facta ẽ. ⁊ ꝑsemet ipsã ad nichilũ
tendit: ñ stare habet. s defluere.
Rationał uͦ creatura eo ip̃o quo
ad imaginẽ auctoris ẽ condita: ne
ad nichilũ transeat. figit᷑. Irratio¬
nalis aut̃ nequaquã figit᷑. s donec
uisionis suȩ minist̾io. uniu̾sitatis
sp̃em impleat. tͣnseundo tardatur.
Nami si cęlũ ac t̾ra pꝰt in ȩt̾num ꝑ¬
unt. in meliꝰ mutanda ꝑseuerant
Stare gͦ soliꝰ creatoris ẽ. ꝑ quẽ cuncta
ñ transeuntẽ transeunt: ⁊in quo
aliqua ne tͣnseant retinent᷑. Uñ
⁊ redemptor nr̃ qͥa diuinitatis eiꝰ
statꝰ capi abhumana m̃te ñ potu¬
it: hunc nob̾ ad nos ueniens. crea¬
tus. natꝰ. mortuꝰ. sepultꝰ. resurgenꝰ.
atq ad cȩlestia rediens. qͣi tͣnseun¬
do monstrauit. Qd̾bene ꝑ ȩũgeli¬
ũ illuminato cȩcõ innuit: cui tͣn¬
siens auditũ p̾buit⁊ s stans ocłos
reparauit. ꝑhumanitatis qͥppe
dispensagonẽ tͣnsire habuit: ꝑ di¬

Expanded text:
facta est, et per semetipsam ad nihilum facta est, et per semetipsam ad nihilum tendit, non stare habet, sed defluere. Rationalis vero creatura eo ipso, quo ad imaginem auctoris est condita, ne ad nihilum transeat, figitur; irrationalis autem nequaquam figitur, sed donec visionis suae ministerio universitatis speciem impleat, transeundo tardatur. Nam etsi coelum ac terra post in aeternum perunt in melius mutanda perseverant. Stare ergo, solius creatoris est, per quem cuncta non transeuntem transeunt, et in quo aliqua, ne transeant, retinentur. Unde et Redemptor noster, quia divinitatis ejus status capi ab humana mente non potuit, hunc nobis ad nos veniens, creatus, natus, mortuus, sepultus, resurgens, atque ad coelestia rediens, quasi transeundo monstravit. Quod bene per Evangelium illuminato caeco innuit, cui transiens auditum praebuit, sed stans oculos reparavit . Per humanitatis quippe dispensationem transire habuit; per di
Abbreviated transcription (Latin):
tñ corpori inħet. ex ip̃a sui qualitate
cognoscit᷑. quȩ carnis loco continet᷑.
Quȩ dũ obliuiscit᷑ scita. cognoscit
in cognita. meminit obliuioni mai¬
data. hilarescit pꝰ tristia. ad dicitur
pꝰ leta: ip̃a suidiu̾sitate indicat. qͣn¬
tũ a substantia ȩt̾nȩ incõmutabili¬
tota: uͥq in comp̃hensibilis. ꝑmhi¬
antẽ mentẽ sine aspectu cernit᷑: si¬
ne uoce auditur ⁊ sine motu suscipi¬
tur: sine corpore tangit᷑: sine loco
retinet᷑. Hanc nimirũ substantiã
cũ animꝰ cogitat: assuetus reb corpo¬
ralib. diu̾sarũ imaginũ fantasma¬
ta sustinet. Quȩ dũ ab intentionis
suȩ ocłis abigit: manu discretionis
pꝰt ponens ei oĩa iã hanc aliqͣtenus
conspicit. Quã si necdũ qͥd sit ap¬
p̃hendit: agnouit certe qͥd ñ sit.
Quia gͦ adinsueta mens rapit᷑. cũ
diuinitatis ee̾ntiam rimatur: rec¬
Om̃is qͥppe creatura qͥa ex nichilo

Expanded text:
tamen corpori inhaeret, ex ipsa sui qualitate tamen corpori inhaeret, ex ipsa sui qualitate agnoscitur, quae carnis loco retinetur. Quae dum obliviscitur scita, cognoscit incognita, meminit oblivioni mandata, hilarescit post tristia, addicitur post laeta: ipsa sui diversitate indicat quantum a substantia aeternae incommutabilitota, ubique incomprehensibilis per inhiantem mentem sine aspectu 167 cernitur, sine dubio auditur, sine motu suscipitur, sine corpore tangitur, sine loco retinetur. Hanc nimirum substantiam cum animus cogitat assuetus rebus corporalibus, diversarum imaginum phantasmata sustinet. Quae dum ab intentionis suae oculis abigit manu discretionis, postponens ei omnia, jam hanc aliquatenus conspicit. Quam si necdum quid sit apprehendit, agnovit certe quid non sit. Quia ergo ad insueta mens rapitur, cum divinitatis essentiam rimatur, recOmnis quippe creatura, quia ex nihilo
Abbreviated transcription (Latin):
x̾im palpando cognoscit. Homo enĩ
qͥ si p̃ceptũ seruare uoluisset. etiã car¬
ne sp̃uał fut᷑us fuerat: peccando
factus ẽ. etiã mente carnał. ut sola
cogitet q̃ ad animũ ꝑimagines cor¬
porũ trahit. Corpꝰ quippe est. celi.
t̾rȩ aquarũ. animaliũ. cuuctarũ ꝙ
rerũ uisibiliũ. qͣs indesinent̃ intuet᷑.
Inqͥb dũ totã se delectata mens ꝓicit.
abint̾nȩ intelligentiȩ subtilitate groᷤ¬
sescit. Et qͥa iã erige̾ ad sũma se non
ualet: in his infirma libent̃ iacet.
Cũ uͦ miris conatib ab his exurgere
nitit᷑: magnũ ualde ẽ. si ad cognitio¬
nẽ suã. rep̾ssa corporali specie anima
ꝑducat᷑: ut semet ip̃am sine corpore¬
a imagine cogitet : et cogitaudose.
uiam s usq ad consid̾andã ȩt̾nitatis
⁊a se in auctorẽ tendat. Cũ enĩ corpo¬
reasimagines deserit: insemet ip̃am
mens ueniens ñ modicũ ascendit.
S qͣmuis in corporea sit anua: qͥa

Expanded text:
xerim, palpando cognoscit. Homo enim, xerim, palpando cognoscit. Homo enim, qui si praeceptum servare voluisset, etiam carne spiritalis futurus erat, peccando factus est etiam mente carnalis ut sola cogitet, quae ad animum per imagines corporum trahit. Corpus quippe est coeli, terrae, aquarum, animalium, cunctarumque rerum visibilium, quas indesinenter intuetur, in quibus dum totam se delectata mens projicit, ab internae intelligentiae subtilitate grossescit; et quia jam erigere ad summa se non valet, in his infirma libenter jacet. Cum vero miris conatibus ab his exsurgere nititur, magnum valde est, si ad cognitionem suam, repressa corporali specie, anima perducatur; ut semetipsam sine corporea imagine cogitet, et cogitando se, viam sibi usque ad considerandam aeternitatis a se in auctorem tendat. Cum enim corporeas imagines deserit, in semetipsam mens veniens, non modicum ascendit. Sed quamvis incorporea sit anima, quia
Abbreviated transcription (Latin):
remissũ libeat: qͥa afflatã mentẽ.
etiã contra semet ip̃am uisitationis
intime seu̾itas inflãmat. Cũq hoc
qͦd incorde illicitũ nascit᷑. continua
distͥrtioẽ resecat᷑: fit plerũq ut ue¬
getata mens paulo latiꝰ radio suȩ
specłationis in hereat: ⁊ pene figat
sp̃m qͥ tͣnsibat. Nec tũ nec ip̃a contẽ¬
plationis mora. diuinitatisiũ plene
aꝑit: qͥa eiꝰ imm̃sitas. humanas uires
auctas subleuatas ꝙ tͣnscendit. Unde
mꝰ: nͥ de eo utiꝙ quẽ expͥmere aut no¬
lumꝰ aut ñ ualemus. S qua m̃te hoc
loco dr̃ qͥdã: udelicet exponit᷑. cũ ꝓti¬
nꝰ subufert᷑. Nuiꝰ non agnoscebã uul¬
tum. humana quippe aĩa pͥmorũ ho¬
minũ uicio paradisi gaudiisex pulsa.
lucẽ inuisibiliũ ꝑdidit: et totã se in
amorẽ uisibiliũ fudit: tantoq ab int̾¬
na specłatione cecata ẽ. qͣnto foris de¬
formit̾ sparsa. Unde fit: ut nulla no¬
uerit. nͥ ea quȩ corporeis ocłis ut ita di¬

Expanded text:
 quia afflatam mentem etiam contra semetipsam visitationis intimae severitas inflammat. Cumque hoc, quod in corde illicitum nascitur, continua districtione resecatur, fit plerumque ut vegetata mens paulo latius radio suae speculationis inhaereat, et pene figat spiritum qui transibat. Nec tamen haec ipsa contemplationis mora Divinitatis vim plene aperit, quia ejus immensitas humanas vires auctas sublevatasque transcendit. Unde mus, nisi de eo utique, quem exprimere aut nolumus, aut non valemus. Sed qua mente hoc loco dicitur quidam, videlicet exponitur, cum protinus subinfertur: Cujus non agnoscebam vultum. Humana quippe anima, primorum hominum vitio a paradisi gaudiis expulsa, lucem invisibilium perdidit, et totam se in amorem visibilium fudit; tantoque ab interna speculatione caecata est, quanto foras deformiter sparsa; unde fit ut nulla noverit nisi ea quae corporeis oculis, ut ita di
Abbreviated transcription (Latin):
hȩc de inuidia dicimꝰ: si ñ etiã qua¬
lit̾ eruat᷑ intimemus: Difficile nãq
ẽ. ut hoc alt̾i ñ inuideat. qd̾ adipis¬
ci alt̾ ex optat: qͥa qͥcqͥd tẽporalit̃¬
ꝑcipit᷑. tanto fit minus in singłis.
qͣnto diuidit᷑ in multis. Et iccirco
desid̾antẽ mentẽ liuor excriiciat:
qͥa hoc qd̃ appetit. aut funditus
alt̾ accipiens adimit: aut a qͣnti¬
tate restringit. Qͥ gͦ liuoris peste
plene carere desicłat. illã heredi¬
tatẽ diligat: qͣm coheredũ nume¬
rus ñ angustat. quȩ ⁊ om̃ib una ẽ.
⁊ singłis tota. Quȩ tanto largior os¬
tendit᷑. qͣntõ ad hanc ꝑcipientiũ
multitudo dilatat᷑. Inminutio gͦ
liuoris ẽ. affectus surgens int̾ne du¬
icedinis: ⁊ plena mors eiꝰ ẽ. ꝑfectus
amor et̾nitatis. Nam cũ mens ab eiꝰ
rei appetitu retrahit᷑. quȩ accipien¬
tium numero partit᷑. tantomagis
ꝓrimũ diligit. qͣnto minus ex ꝓue¬
ctu illius sua dampna ꝑtimescit.

Expanded text:
haec de invidia dicimus, si non etiam qualiter eruatur intimemus? Difficile namque est ut hoc alteri non invideat, quod adipisci alter exoptat; quia quidquid temporale percipitur, tanto fit minus singulis, quanto dividitur in multis; et idcirco desiderantis mentem livor excruciat, quia hoc quod appetit, aut funditus alter accipiens adimit, aut a quantitate restringit. Qui ergo livoris peste plene carere desiderat, illam haereditatem diligat, quam coheredum numerus non angustat. Quae et omnibus una est et singulis tota, quae tanto largior ostenditur, quanto ad hanc percipientium multitudo dilatatur. Inminutio ergo livoris est affectus surgens internę dulcedinis, et plena mors eius est perfectus amor aeternitatis. Nam cum mens ab eius rei appetitu retrahitur, quae accipientium numero partitur, tanto magis proximum diligit, quanto minus ex profectu illius sua damna pertimescit.
Abbreviated transcription (Latin):
ce aure lenis ex pͥmit᷑. qͥa uidelicet
ueniens. ⁊ uehemens ẽ ⁊ lenis. Lenis.
qͥa noticiã suã qͣtinus cognosci ut¬
cũq ualeat nr̃is sensib tẽꝑat. Ue¬
heinens: qͥa qͣntui libet hanc tẽꝑet:
aduentu tñ suo. infirmitatis nr̃ȩ
cecitatẽ illuminando ꝑturbat. Ii¬
lustratione enĩ sua nos lenit̾ tan¬
git: s in opiã nr̃am ĩmaniter con-¬

Expanded text:
ce aurae lenis exprimitur; quia videlicet veniens, et vehemens est et lenis: lenis, quia notitiam suam, quatenus cognosci utcunque valeat, nostris sensibus temperat; vehemens, quia quantumlibet hanc temperet, adventu tamen suo infirmitatis nostrae caecitatem illuminando perturbat. Illustratione enim sua nos leniter tangit, sed inopia
Abbreviated transcription (Latin):
sse putabat᷑. Nã cũ inuidia mentẽ.
tabefec̾it: cuncta quȩ inuen̾it bene
gesta consumit. Unde bene ꝑsalo¬
monẽ dr̃. uita carniũ sanitas cordis.
putredo ossiũ iniuidia. Quid enim
ꝑossa nͥ fortia acta signant᷑: Et ple¬
rũq contingit. ut qͥdã cũ uera cor¬
dis innocentia inñnullis actib suy
infirmi uideant᷑: qͥdã uͦ iam q̃dã
añhumanos oculos robusta exer¬
ceant: s tñ erga alioꝵ bona. intꝰ
inuidiȩ pestilentia tabescant. Be¬
ne gͦ dr̃ uita carniũ sanitas cordis.
qͥa simentis innocentia custodit᷑:
etiã si qua foris in firma sunt. q̃nꝙ

Expanded text:
sse putabatur. Nam invidia, cum mentem sse putabatur. Nam invidia, cum mentem tabefecerit, cuncta, quae invenerit bene gesta, consumit. Unde bene per Salomonem dicitur: vita carnium sanitas cordis, putredo ossuum invidia. Quid enim ossa, nisi fortia acta signantur? Et plerumque contingit ut quidam cum vera cordis innocentia in nonnullis suis actibus infirmi videantur, quidam vero jam quaedam ante humanos oculos robusta exerceant, sed tamen erga aliorum bona intus invidiae pestilentia tabescant. Bene ergo dicitur: Vita carnium sanitas cordis, quia si mentis innocentia custoditur, etiam si qua foris infi
Abbreviated transcription (Latin):
neqͥtia. tota sua uiscera serpenscon¬
cucit: ⁊ impͥmende malicie pestẽ
uomit. De quo nunirũ scͥptũ ẽ. In¬
uidia diaboli. mors intrauit in or¬
bẽ t̾rarum. Nã cũ deuictũ corluio¬
ris putredo corrupit: ip̃a quoq
extĩora indicant. quã gͣuiter animũ
uesania instigat. Color qͥppe pallore
afficit᷑: oculi depͥmuntur: mens ac¬
cendit᷑ ⁊ mẽbra frigescunt. Fit inco¬
gitatione rabies:. indentib stͥdor.
Cumq inlatebris cordis crescens abs¬
condit᷑ odiũ. dolore ceco terebrat
conscientia uulnꝰ inclusũ. Nil le¬
tũ de ꝓpͥis libet: qͥa tabescentẽ men¬
tẽ sua pena sauciat. quã felicitas
torquet aliena ⁊ qͣntoq extͣnei oꝑis
in altũ fabrica ducit᷑. tanto funda¬
mentũ mentis liuide ꝓfundius suf¬
fodit᷑: ut quo alii ad meliora ꝓpãt:
co ip̃a det̾iusruat. Qua ruina uide¬
licet etiã illud destruit᷑. qͦd in acr¬
aliis actib ꝑfecto oꝑe surrexi¬

Expanded text:
nequitia, tota sua viscera serpens connequitia, tota sua viscera serpens concutit, et imprimendae malitiae pestem vomit . De quo nimirum scriptum est: Invidia diaboli mors intravit in orbem terrarum. Nam cum devictum cor livoris putredo corruperit, ipsa quoque exteriora indicant, quam graviter animum vesania instigat. Color quippe pallore afficitur, oculi deprimuntur, mens accenditur, et membra frigescunt. Fit in cogitatione rabies, in dentibus stridor. Cumque in latebris cordis crescens absconditur odium, dolore cęco terebrat conscientiam vulnus inclusum. Nil lętum de propriis libet, quia tabescentem mentem sua poena sauciat, quam felicitas torquet aliena. Quantoque extranei operis in altum fabrica ducitur, tanto fundamentum mentis lividę profundius suffoditur, ut, quo alii ad meliora properant, eo ipsa deterius ruat. Qua ruina videlicet etiam illud destruitur, quod in aliis actibus / perfecto opere surrexi
Abbreviated transcription (Latin):
dere enu non possumus: nisi eis qͦs
nobis maliquo meliores
minor sit. cuiꝰ inuidia torquet᷑. Hinc ẽ
qͦd hostis callidus pͥmo hõi inuiden¬
do subripuit: qͥa amissa beatitudine.
minorẽ se immortalitate illiꝰ agnouit.¬
corruit ⁊ qͥa despecto suo sacͥficio p̾la¬
tũ sͥ infremuit. cuiꝰ d̾s hostiã accepit:
⁊quẽ meliorẽ se ẽẽ exorruit. ne ut cũꝙ
ip̃e uendid̾at: minorẽ se eo quẽ nascẽ¬
dop̃ibat ingemuit. hinc ioseph fr̃s
sui hismahelitis tͣnseuntib uendide¬
runt: qͥa cognito reuelatioĩs myst̾i̾o. ne
se melior fieret. eiꝰ ꝓuectib obuiare co¬
nati sunt. Hinc sauil dauid subdi¬
tũ. lanceã intorq̃ndo ꝑseqͥtur: qͥ a
quẽ magnis cotidie augeri uͥtutũ
succesib sensit ⁊ ultra se excrescere¬
expauit. Paruulus itaq ẽ qͥ inuidia
occidit᷑. qͥa nͥ ip̃e inferior existẽt. de
bono alt̾ius ñ doleret. S int̾hec sci¬
ppetratur. humano cordi. antiqui
hostis uius infunditur ⁊ in hac tñ

Expanded text:
dere non possumus nisi eis quos nobis in aliquo meliores minor sit, cujus invidia torquetur. Hinc est quod hostis callidus primo homini invidendo subripuit, quia amissa beatitudine, minorem se immortalitatis illius agnovit.corruit, quia despecto suo sacrificio, praelatum sibi infremuit, cujus Deus hostiam accepit, et quem meliorem se esse exhorruit, ne utcumque ipse vendiderat, minorem se ei, 179 quem nascendo praeibat, ingemuit. Hinc Joseph fratres sui Ismaelitis transeuntibus vendiderunt , quia cognito revelationis mysterio, ne se melior fieret, ejus provectibus obviare conati sunt. Hinc Saul David subditum, lanceam intorquendo, persequitur , quia quem magnis quotidie augeri virtutum successibexpavit . Parvulus est qui invidia occiditur, quia nisi ipse inferior existeret, de bono alterius non doleret. Sciendum sumperpetratur, humano cordi antiqui hostis virus infunditur, in hac tamen
Abbreviated transcription (Latin):
gradu iudicii gressum ponunt.
uegetatiores ad altiora ꝑueniunt:
ut cuncta t̾ꝑalia ñ solũ qͥ a citius
st̃ amittanda despiciant. s his in¬
herere ñ appetant. etiã si et̾na ẽẽ
potuissent:⁊apulchre conditis
amorẽ subtrahunt: qͥa in ipsum
auctorẽ pulcͥtudinis. cordis passi¬
b tendunt. Ꝙ st̃ ñ nulli qͥbona
uite p̾sentis dilig̾t. s tñ hȩc nulla¬
tenus assequunt᷑. Qͥ reb tpr̃alib totis
desid̾iis inhiant: mundi głam q̃¬
runt: s adipisci. nequaꝗͣ possunt.
Hosut ita dix̾im. cor ad mundũ
ꝑtrahit: mundus ad cor repellit.
Nã sepe contĩgit ut ipsis suis ad u̾sita¬
tib fracti ad mentẽ redeant: & in se¬
met ipsis reu̾si consicđent. qͣm sint in¬
ania quȩ q̃rebãt: seseq ꝓtam stulto
desidio ꝓtinꝰ ad lam̃tum u̾tant: &
tanto ualentiꝰ et̾na desid̾ent: qͣnto se
stultꝰ laborasse ꝓ tpr̃alib dolent. Uñ¬

Expanded text:
gradu judicii gressum ponunt, gradu judicii gressum ponunt, vegetiores ad altiora perveniunt, ut cuncta temporalia non solum quia citius sunt amittenda, despiciant, sed his inhaerere non appetant, etiam si aeterna esse potuissent; et a pulchre conditis amorem subtrahunt, quia in ipsum auctorem pulchritudinis cordis passibus tendunt. Et sunt nonnulli qui bona vitae praesentis diligunt, sed tamen haec nullatenus assequuntur: qui rebus temporalibus totis desideriis inhiant, mundi gloriam quaerunt, sed adipisci nequaquam possunt. Hos, ut ita dixerim, cor ad mundum 173 pertrahit, mundus ad cor repellit. Nam saepe contingit ut ipsis suis adversitatibus fracti ad mentem redeant, et in semetipsis reversi considerent, quam sint inania quae quaerebant, seseque pro tam stulto desiderio protinus ad lamentum vertant; et tanto valentius aeterna desiderent, quanto se stultius laborasse pro temporalib
Abbreviated transcription (Latin):
sola tp̃ralia appetũt. et quȩ bona e¬
lectis in et̾num maneant scire con¬
tempnunt ⁊ dũ iustoꝵ afflictionem
conspiciunt. s quȩ sit afflctioĩs re¬
tͥbutio ñ agnoscunt. actionis suȩ
pedẽ in ꝓfundo porrigunt: qͥa a lu¬
ce intelligentiȩ sponte sua ocłos
claudunt. Stultis enĩ uoluptatib
decepti. dũ quȩ uident tpr̃aliter di¬
ligunt: a semet ipsis alienati. ñ ui¬
dent uͥ inet̾num ruunt. Potest etiã
mane ꝓsꝑitas: uesꝑa. huiꝰ mundi
adu̾sitas designari. De mane usꝙ
Quos de mane usq ad uesꝑã ne¬
quaquã culpa succidet: si uł ꝓs¬
ꝑa fomentũ cred̾ent ⁊ uł adu̾sa.
sectionẽ sui uuln̾is estimarent. S¬
qͥa nequaqͣm sic humani gen̾is mł¬
titudo deserit᷑. ut cuncta ad interi¬
tũ tende ꝑmittant᷑. sunt ñ nulli
qͥ p̾sentis uitȩ oblectam̃ta despici-¬
unt. etiã cũ ad sunt. Transitoria
ẽẽ consicdant: atq hȩc ex amore
et̾nitatis calcant. Cũq in hoc pͥmo

Expanded text:
sola temporalia appetunt, et quae bona electis in aeternum maneant scire contemnunt; dum justorum afflictionem conspiciunt, sed quae sit afflictionis retributio non agnoscunt actionis suae pedem in profundum porrigunt, quia a luce intelligentiae sponte sua oculos claudunt. Stultis enim voluptatibus decepti, dum quae vident, temporaliter diligunt, a semetipsis alienati non vident ubi in aeternum ruunt. Potest etiam mane prosperitas, vespere hujus mundi adversitas designari. De mane ergo Quos de mane usque ad vesperam nequaquam culpa succideret, si vel prospera fomentum crederent, vel adversa sectionem sui a nequaquam sic humani generis multitudo deseritur, ut cuncta ad interitum tendere permittatur, sunt nonnulli qui praesentis vitae oblectamentum despiciunt, etiam cum adsunt, transitoria esse considerant, atque haec ex amore aeternitatis calcant. Cumque in hoc primo
Abbreviated transcription (Latin):
tẽpus uitȩ malȩ in uoluptatib duc¬
tũ. ad penitentiȩ lam̃ta diuidere:
atꝙ: hoc ad bonũ usũ parciendo re-¬
parare. S iniqui dies suos nequaquã
dimidiant: qͥa ꝑu̾sam mentẽ nec
inextremo tpr̃e immiitant. Quod
contͣ bñ paulus ãmonet dicens. Re¬
dimentes tempꝰ: qm̃ diesmali st̃.
Tempꝰ quoq redimimꝰ: qñ ante actã
uitã qͣm lasciuiendo ꝑdidimꝰ. flen

Expanded text:
pus vitae male in voluptatibus ductum ad poenitentiae lamenta dividere, atque hoc ad bonum usum partiendo reparare. Sed iniqui dies suos nequaquam dimidiant, quia perversam mentem nec in extremo tempore immutant. Quo contra bene Paulus admonet dicens: Redimentes tempus, quoniam dies mali sunt . Tempus quippe redimimus, quando anteactam vitam, quam lasciviendo perdidimus, f
Abbreviated transcription (Latin):
ide ẽ. iuncłis amoris illigat᷑. recte ñc
dr̃ Ecce qͥ seruiunt ei ñ st̃ stabiles. at¬
q eiꝰdem ꝓtinꝰ documentũ inutabi-¬
litatis adiungit᷑. cũ de apostatis spi¬
ritib subinfert᷑. Et in angłis sius rep¬
ꝑit pͣuitatẽ. Ex quoꝵ casu bene infir¬
mitatis humane consid̾ationẽ colli¬
git: eũ ilico subnectit. Quantomagiᷤ
ii qͥ habitant domos luteas. qͥ t̾renũ
hñt fundam̃tum. consum̃tur ue¬
lut atinea: Liiteas qͥppe habitamꝰ
domos: qͥa in corporib t̾renis subsis¬
timꝰ. Quȩ bene paulus consid̾ans
ait. Habemꝰ chesaurũ istũ inuasis

Expanded text:
idem est vinculis amoris illigatur, recte nunc idem est vinculis amoris illigatur, recte nunc dicitur: Ecce qui serviunt ei, non sunt stabiles. Atque ejusdem protinus documentum mutabilitatis adjungitur, cum de apostatis spiritibus subinfertur: Et in angelis suis reperit pravitatem. Ex quorum casu bene infirmitatis humanae considerationem colligit, cum illico subnectit: Quanto magis hi, qui habitant domos luteas, qui terrenum habent fundamentum, consumentur velut tinea? Luteas qmus, quia in corporibus terrenis subsistimus. Quae bene Paulus considerans, ait: Habemus thesaurum istum in vasis
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ si contemplationi auctoris in heren¬
do instatu suo immutabilit̾ ꝑmanet:
eo ip̃o tñ qͦd creatura ẽ. insemet ipsa
uicissitudinẽ mutabilitatis habet.
Mutari aut̃. ex alio ad aliud ire ẽ:⁊
in semet ipsa stabilẽ nõ eẽ. Una queꝙ
enĩ res qͣi tot passib ad aliud tendit:¬
quot mutabilitatis suȩ motib sub¬
iacet. Sola aut̃ natura incomp̃hen¬
sibilis a statu suo nescit moueri. q̃
ab eo quod semꝑide ẽ. nescit immu¬
tari. Nã si angłoꝵ substantia a mu¬
tabilitatis motu fuisset aliena: bñ
ab auctore condita. nequaquã in re-¬
ꝓbis spiritib ab eatitudinis suȩ ar-¬
ruerent. ⁊ qͥ in conditione ꝑsisterent.
tanto in ea iã digniꝰ. qͣnto ex arbitͥo
starent: ⁊eo maioris ap̃d dm̃ meriti
fierent. quo mutabilitatis suȩ mo¬
tũ. uoluntatis statione fixissent.
Qͥa gͦ ip̃a quoq nat᷑a angłica ẽ. in
se ipsa mutabilis. quã uidelicet mu¬
tabilitatẽ uicit ꝑhoc qͦd ei semꝑ qͥ

Expanded text:
etsi contemplationi auctoris inhaerendo, in statu suo immutabiliter permanet; eo ipso tamen quo creatura est, in semetipsa vicissitudinem mutabilitatis habet. Mutari autem, ex alio ad aliud ire est, et in semetipso stabilem non esse. Unaquaeque enim res qquot mutabilitatis suae motibus subjacet. Sola autem natura incomprehensibilis ab statu suo nescit moveri, quae, ab eo quod semper idem est, nescit immutari. Nam si angelorum substantia a mutabilitatis motu fuisset aliena, bene ab auctore condita, nequaquam in reprobis spiritibus a beatitudinis suae arruerent, et qui in conditione persisterent, tanto in ea jam dignius, quanto ex arbitrio starent, et eo majoris apud Deum meriti fierent, quo mutabilitatis suae motum voluntatis statione fixissent.Quia ergo ipsa quoque natura angelica est in semetipsa mutabilis, quam videlicet mutabilitatem vicit per hoc, quod ei qui semper
Abbreviated transcription (Latin):
custo diunt scientiã: ꝙ legẽ reqͥrent ex
ore eiꝰ : qͥa angłc dm̃i exercituũ est. Qui
git᷑ aut luto illiciti oꝑis. aut pulu̾e
cogitationis. Domos aut̃ luteas habitass.
qͥ de illecebrosa hac uita carnis exul¬
tant. Hanic domũ luteã paulus habi¬
tare contẽpserat: cũ dicebat. Nr̃a con-¬

Expanded text:
 requirunt ex ore ejus, quia angelus Domini exercituum est . gitur, aut luto illiciti operis, aut pulverea cogitationis. Domos autem luteas habitant, qui de illecebrosa hac vita carnis exsultant. Hanc domum luteam Paulus habitare contempserat, cum dicebat: No
Abbreviated transcription (Latin):
Nunqͣm uͦ cõmotioni contẽplatio
iungit᷑: nec p̃ualet mens ꝑturba¬
ta conspice. ad qͦd uix tͣnqͥlla ualet
inhiare: qͥa nec solis radiꝰ cernit᷑. cũ
cõmote nubes cęli faciẽ obducunt:
nec turbatus fons respicientis ina
similitudinis obscurat. S cũ pzelũ
animꝰ mouet᷑: curandũ sũmõꝑe ẽ. ne
hec eadẽ quȩ instrum̃to uͥtutis assu¬
s uelut ancilla. ad obseqͥum parata.
a rõnistergo nunqͣm recedat. ẽunc
enĩ robustiꝰ contͣ uicia erigit᷑. cũ subdi¬
ta rõni famulat᷑. Nã qͣntumlibet ira
ex zelo rectitudinis surgat. si ĩmod̾a¬
tãmentẽ uic̾it. rõni ꝓtinꝰ seriure con-¬
tẽpnit: ⁊tanto se ĩpudentiꝰ dilatat. qͣn-¬
to ĩpatientiȩ uinũ uͥtutẽ putat. Uñ

Expanded text:
Nunquam vero commotioni contemplatio Nunquam vero commotioni contemplatio jungitur; nec praevalet mens perturbata conspicere, ad quod vix tranquilla valet inhiare: quia nec solis radius cernitur, cum commotae nubes coeli faciem obducunt, nec turbatus fons respicientis imagsimilitudinis obscurat. Sed cum per zelum animus movetur, curandum summopere est, ne haec eadem, quae instrumento virtutis assused velut ancilla ad obsequium parata, a rationis tergo nunquam recedat. Tunc enim robustius contra vitia erigitur, cum subdita rationi famulatur. Nam quantumlibet ira ex zelo rectitudinis surgat, si immoderata mentem vicerit, rationi protinus servire contemnit; et tanto se impudentius dilatat, quanto i
Abbreviated transcription (Latin):
nr̃is uiciisirascam᷑. De hac ꝑsalomo¬
nẽ dr̃. Melior ẽ. ira risu: quia ꝑtris¬
ticiã uultꝰ. corrigit᷑ animꝰ delinq̃n¬
tis. De hac it̾m psalmista ait. Tur¬
batus ẽ. p̾ ira ocłs m̃s. Ira qͥppe per
uiciũ. oculũ m̃tis excecat ⁊ ira aut̃
ꝑzelũ turbat: qͥa quo saltẽ recti emu¬
latione concutit᷑: ea quȩ nͥ tͣnqͥllo
corde ꝑcipi ñ potest. contẽplatio¬
dissipat᷑. Ipse nãq zelus rectitudi¬
nis. quia in qͥetudine mentẽ agitat.
eiꝰ mox aciem obscurat: ut altiora
incõmotionem ñ uideat. quȩ bene
pͥustͣnqͥlla cernebat. S inde subti
lius ad alta reduicit᷑. unde ad tẽpꝰ
intͣnqͥllitate largiꝰ aꝑit. quȩ hȩc
interim ꝑcõmotionem claudit : ꝙ
unde mens turbat᷑ ne uideat. inde
ꝓficit. ut ad uidendũ ueriꝰ clarescat:
sic̃ infirmanti ocło cũ colliriũ muti¬
tur. lux penitꝰ negat᷑. S inde eam
p̾t paululũ u̾aciter recipit: unde
ad tempꝰ hanc salubͥter amittit.

Expanded text:
scamur. De hac per Salomonem dicitur: Melior est ira risu, quia per tristitiam vultus corrigitur animus delinquentis . De hac iterum Psalmista ait: Turbatus est prae ira oculus meus . Ira quippe per vitium oculum mentis excaecat, ira autem per zelum turbat; quia quo saltem recti aemulatione concutitur, ea quae nisi tranquillo corde percipi ndissipatur. Ipse namque zelus rectitudinis, quia inquietudine mentem agitat, ejus mox aciem obscurat, ut altiora in commotione non videat, quae bene prius tranquilla cernebat. Sed inlius ad alta reducitur, unde ad tempusin tranquillitate largius aperit, hic interim per commotionem claudit: et unde mens turbatur ne videat, inde proficit, ut ad videndum verius clarescat. Sicut infirmanti oculo cum collyrium immittitur, lux penitus negatur: sed inde eam post paululum veraciter recipit, unde hanc ad tempus salubriter amittit.
Abbreviated transcription (Latin):
ca nr̃a ẽ. nͥ hec corruptionis habitatio:
inqua adhuc ex uetustate retinem᷑:
S cũ aliquid ꝑciꝑe de cognitione di¬
uinitatis incipimꝰ: qͣi iam in spelunce
nr̃e ostio stamꝰ. Quia enĩ ꝓgredi ꝑfec¬
te ñ possumꝰ: ad cognitionẽ tñ u̾itatis
in hiantes. iã aliquid de lib̾tatis aura
captamꝰ. In ingressu gͦ speluncȩ stare
ẽ: rep̃sso nr̃e corruptioĩs obstacło. ad
cognitionẽ u̾itatis inciꝑe exire. Unde
et nubẽ intab̾naculũ descendentẽ
isrłite elonginquo cernentes in papi¬
lionũ suoꝵ ostiis stetisse memorant᷑:
conspiciunt. qͣi iam exhabitacło car¬
nis ꝓcedunt. Quia gͥ humana mens
qͣntalibet se uͥtute tetendit. uix le
intimis extrema cognoscit: recte nẽ
dr̃. Et uocem qͣi aure lenis audiui.
S q̃m cũ de se saltẽ parũ nob̾ diuina
cognitio exhibet. infirmitatis nr̃e
ignorantiã ꝑfecte docet: qͥuocẽ au¬
re lenis audiuit. dicat quȩ exipsa

Expanded text:
ca nostra est, nisi haec corruptionis habitatio, ca nostra est, nisi haec corruptionis habitatio, in qua adhuc ex vetustate retinemur? Sed cum aliquid percipere de cogitatione divinitatis incipimus, quasi jam in speluncae nostrae ostio stamus. Quia enim progredi profecte non possumus, ad cognitionem tamen veritatis inhiantes, jam aliquid de libIn ingressu ergo speluncae stare, est represso nostrae corruptionis obstaculo, ad cognitionem veritatis incipere exire. Unde et nube in tabernaculum descendente Israelitae e longinquo cernentes, in papilionum suorum ostiis stetisse memorantur conspiciunt, quasi jam ex habitaculo carnis procedunt. Quia igitur humana mens quantalibet se virtute tetenderit, vix de intimis extrema cognoscit, recte nunc dicitur: Et vocem quasi aurae lenis audivi. Sed quoniam cum de se saltem parum nobis divina cognitio exbibet, infirmitatis nostrae ignorantiam perfecte docet, qui vocem aurae lenis audivit, dicat quae ex ipsa
Abbreviated transcription (Latin):
let d̾s ñ est. Cũ uͦ subtile aliqͥd cons¬
picit: hoc ẽ. qͦd de incõprehensibili
substantia ęt̾nitatis audit. Quasi
enĩ sibilũ tenuis aure ꝑcipimꝰ: cũ
saporẽ incircũscͥpte u̾itatis contem¬
platione subita subtilit̾ degustamꝰ.
Tunc gͦuerũ ẽ. qͦd de dño cognosci¬
mus: cũ plene nos aliqͥd de illo cog¬
noscere ñ posse sentimꝰ. Uñbene illic
subdit᷑. Qd̾ cũ audisset helyas. oꝑuit
uultũ suũ pallio. ⁊ ingressus stetit
in ostio speluncȩ. Post aurȩ tenuis¬
qͥa in ip̃a subtilissima contẽplatione
u̾itatis. qͣnta ignorantia homo tega-¬
tur agnoscit. Uultui nãꝙ palliũ su-¬
ꝑ duc̃e ẽ: ne altiora mens q̃rere aude¬
at. hanc ex consid̾atioẽ ꝓpͥe infirmita¬
tis uelare: ut nequaqͣm intelligentiȩ
ocłos ultra se p̃cipitant̃ aꝑiat: s ad
hoc qͦd app̃hendẽ ñualet. reuerent̃
claudat. Qui hec agens. in spe lunce os¬
tio stetisse descͥbitur. Qd nãq spelũ¬

Expanded text:
et, Deus non est. Cum vero subtile aliquid conspicit, hoc est, quod de incomprehensibili substantia aeternitatis audit. Quasi enim sibilum tenuis aurae percepimus, cum saporem incircumscriptae veritatis contemplatione subita subtiliter degustamus, tunc ergo verum est, quod de Deo cognoscimus cum plene nos aliquid de illo cognoscere non posse sentimus. Unde bene illic subditur: « Quod cum audisset Elias, operuit vultum suum pallio, et egressus stetit in ostio speluncae, quia in ipsa subtilissima contemplatione veritatis, quanta ignorantia homo tegatur agnoscit. Vultui namque pallium superducere est, ne mens altiora quaerere audeat, hanc ex consideratione propriae infirmitatis velare, ut nequaquam intelligentiae oculos, ultra se praecipitanter aperiat, sed ad hoc quod apprehendere non valet, reverenter claudat. Qui haec agens, in speluncae ostio stetisse describitur. Quid namque spelun
Abbreviated transcription (Latin):
ñ insapientia: Si enĩ a reꝓbis diuini¬
tus auferunt᷑: quo paucto mori ñ
in sapientia dicunt᷑: S nimirũ sacrȩ
scͥpture consuetudo ẽ: ut cũ aliqͥd
narrat. int̾posita alt̾ius causȩ sen¬
tencia. ad suꝑiora ꝓtinꝰ redeat.
Nã postquã dix̃. ⁊ quia nullus ẽ.
qͥ intelligat. inet̾num ꝑibunt: elec¬
toꝵ mox sortẽ sub intulit dicens.
Qui reliqͥ fu̾int auferent᷑ ex eis. Et
rursũ sentenciȩ suȩ oculũ. in eũ quẽ
p̾dix̾at int̾itum reꝓboꝵ mutens:
subito adiungit. Morient᷑ et ñ in
sapientia. Ac si dic̾e̾t. Ii quos dixi. qͥa
ñ intelligentes in et̾num ꝑeunt: ꝓ¬
culdubio ñ insapientia morient᷑.
S hunc ẽe̾ ñ numquã morẽ sacri¬

Expanded text:
non in sapientia? Si enim a reprobis divininon in sapientia? Si enim a reprobis divinitus auferuntur, quo pacto mori non in sapientia dicuntur? Sed nimirum sacrae Scripturae consuetudo est, ut cum alisententia, ad superiora protinus redeat. Nam postquam dixit: Et quia nullus est qui intelligat, in aeternum peribunt, electorum mox sortem subintulit, dicens: Qui autem reliqui fuerint, auferentur ex eis. Et rursum sententiae suae oculum in eum, quem praedixerat, interitum reproborum mittens, subito adjunxit: Morientur, 174 et non in sapientia. Ac si diceret: Hi quos dixi quia non intelligentes in aeternum peribunt, procul dubio non in sapientia morientur. Sed hunc esse nonnunqua
Abbreviated transcription (Latin):
nu fortis. ñ numquã quos despectoᷤ
a mundi gła reꝑit: in suũ amorẽ cõ¬
u̾tit. Cibo pascit: qͥa u̾bi scientia refi¬
cit. Ducẽ itin̾is eligit: qͥa suũ etiã p̃¬
dicatorẽ fac̃. Et qͥ amalechitã seqͥ ñ
ualuit. dux dauid efficit᷑: qͥa is quẽ
indignũ mundus deseruit. ñ solũ cõ-¬
uersus in sua m̃te dñm reꝑit : s p̃di-¬
cando hunc etiã usq ad aliena cor-¬
da ꝑducit. Quo uidelicet duce. da-¬
uid amalechitã conuiuantẽ inuenit
mundi leticiã destruit ⁊ qͦs mundus.
comites hab̾e desper̃. Quia gͥ plerũq
qͦs mundus relinqͥt dñs eligit: recte
ñc dr̃ qͥ reliqͥ fuerint auferentur ex
tia. Quid ẽ. quõd suꝑiꝰ reꝓboꝵ int̾itum
ꝓtulit dicens. qͥa nullus intelligit in
et̾num ꝑibunt: et de electis di ilico ad¬
iunx̃. qͥ reliqͥ fu̾int auferent᷑ ex eis. ⁊
hoc ꝓtinus. qͦd eisdem electisñ con¬
ueniat subdit. dicens. morient᷑ et

Expanded text:
nu fortis nonnunquam quos despectos nu fortis nonnunquam quos despectos a mundi gloria reperit, suo amore convertit, cibo pascit, quia verbi scientia reficit. Ducem itineris fecit, quia suum etiam praedicatorem facit. 4. Et qui Amalechitam sequi non valuit, dux David efficitur, quia is quem indignum mundus deseruit, non solum conversus in suam mentem Deum recipit, sed praedicando hunc etiam usque ad aliena corda perducit. Quo videlicet duce, David Amalechitam convivantem invenit, mundi laetitiam destruit, quos mundus comites habere despexit. Quia igitur plerumque quos mundus relinquit, Dominus eligit, recte nunc dicitur: Qui reliqui fuerint, auferentur ex t. --Quid est quod superius reproborum interitum protulit, dicens: Quia nullus intelligit, in aeternum peribunt; et de electis Dei illico adjunxit: Qui reliqui fuerint, auferentur ex eis; et hoc protinus, quod eisdem electis non conveniat, subdit dicens: Morientur, et
Abbreviated transcription (Latin):
alios reliquos ñhuiꝰ mundi despec¬
tos accipimꝰ ⁊ qͦs dũ p̾sens scłm ad nul-¬
lius głiȩ usũ eligit. qͣi minimos in¬
dignosq derelinqͥt: S mundi reli¬
huiꝰ secł̃i elig̾e̾ dignat᷑: paulo attes¬
tante qͥ ait. Non multi sapientes secũ¬
dũ carnẽ. ñ multi potentes. ñ multi
nobiles: s quȩ stultamũ di st̃ elegit
ds ut confundat sapientes: atꝙ infir-¬
ma mundi elegit d̾s. ut confundat
fortia. Quod bene in libro regũ. egy¬
ptio puero inuia lassescente signat᷑:
ducẽ sui itineris facit: amalechitã
ꝑseqͥtur: epulantẽ reꝑit. et funditus
extingͥt. Quid ẽ enĩ qͦd egytus ama-¬
lechite puer initinere lassat᷑. nͥ quod
amator p̃sentis scłi peccati sui ingre-¬
dine oꝑtus. sepe ab eodẽ scło infirmꝰ
despectꝰq relinqͥtur ⁊ ut cũ eo nequa
quã currere ualeat. s fractus adu̾si¬
tate torpescat: S hunc dauid inue-¬
nit: qͥa redemptor nr̃ u̾aciter ma-¬

Expanded text:
alios reliquos, nisi hujus mundi despectos accipimus? Quos dum praesens saeculum ad nullius gloriae usum eligit, quasi minimos indignosque derelinquit. Sed mundi relihujus saeculi eligere dignatur, Paulo attestante qui ait: Non multi sapientes secundum carnem, non multi quae stulta sunt mundi elegit Deus, ut confundat sapientes; et infirma mundi elegit Deus, ut confundat fortia . Quod bene in libris Regum Aegyptio puero in via lassescente signatur,ducem sui itineris facit; Amalecitam persequitur, epulantem reperit, et funditus exstinguit . Quid est enim quod Aegyptius Amalecitae puer in itinere lassatur, nisi quod amator praesentis saeculi peccati sui nigredine opertus, saepe ab eodem saeculo infirmus despectusque relinquitur, ut quam currere valeat, sed fractus adversitate torpescat? 3. Sed hunc David invenit, quia Redemptor noster veraciter ma
Abbreviated transcription (Latin):
ocłis. claritatẽ suã tenuit demonsit᷑
Quod bñ ip̃a legis acceptione signa¬
tur: cũ dr̃ qͥa moyses ascendit: ⁊ dñs
ip̃a nr̃a contẽplatio in quã nos ascen
dimus: ut ad ea quȩ ultra infirmita¬
tem nr̃am sũt uidenda. subleuem᷑.
S in hanc dñs descendit: qͥa nob̾ mul¬
tũ ꝓficientib. parũ de se aliqͥd sen¬
sib nr̃is aꝑit : si tñ dici in illo uel
parũ uł aliquid potest: qͥunus sẽꝑ
⁊ide ꝑmanens. intelligi partilit̾ ñ
potest. Et tñ a suis fidelib partici¬
pari dr̃: cũ in eiꝰ substantia pars nul¬
latenꝰ admutat᷑. S qͥa hunc ex pͥmere
ꝑfecto sermone ñ possumꝰ: huma¬
nitatis nr̃ȩ modulo. qͣi infantiȩ un-¬
becilli p̃pediti. eũ aliqͣtenꝰ balbuci¬
endo resonamꝰ. Quia uͦ ⁊ inmagna
contẽplatione subleuati. subtile
qͥd de et̾nitatis cognitiõe ꝑtingimꝰ. sa¬
crȩ hystorie u̾bis ostñdit᷑. cũ de cogni¬
tione d̃i ꝓpħa nobilis helyas edocet᷑.

Expanded text:
oculis claritatem suam tenuiter demonstrat. Quod bene ipsa legis acceptione signatur, cum dicitur, quia Moyses ascendit, et Domiipsa nostra contemplatio, in quam nos ascedimus, ut ad ea quae ultra infirmitatem nostram sunt videnda sublevemur? Sed in hanc Dominus descendit, quia nobis multum proficientibus, parum de se aliquid nsibus aperit; si tamen dici in illo vel parum, vel aliquid potest, qui unus semper et idem permanens, intelligi partiliter non potest, et tamen a suis fidelibus participari dicitur, cum in ejus substantia pars nullatenus admittatur. Sed quia hunc exprimere perfecto sermone non possumus, humanitatis nostrae modulo, quasi infantiae imbecillitate praepediti, eum aliquatenus balbutiendo resonamus. Quia vero et in magna contemplatione sublevati, subtile quid de aeternitatis cognitione pertingimus, sacrae historiae verbis ostenditur, cum de cognitione Dei p
Abbreviated transcription (Latin):
Pili ⁊ enĩ carnis sunt: quȩ libet
suꝑflua humanȩ corruptioĩs. Pili car¬
nis st̃ uite uet̾is cogitationes: quas sic a
mente incidimꝰ. ut de amissione earũ
Oportet gͦ leuitas om̃s pilos carnis suȩ¬
radere: qͥa is qui in obseqͥis duunis
assumit᷑. debet añ di ocłos a cunctis car¬
nis cogitatioĩbus mundus apparere :
ne illicitas cogitationes mens ꝓferat:
⁊ pulchrã aĩȩ spẽm. qͣi piliᷤ fruetifican¬
tib deformẽ redlat. S qͣntalibet ut

Expanded text:
Pili carnis sunt quae libet perflua humanae corruptionis. Pili carnis, sunt vitae veteris cogitationes, quas sic a mente incidimus, ut de amOportet ergo Levitas omnes pilos carnis radere, quia is qui in obsequiis divinis assumitur, debet ante Dei oculos a cunctis carnis cogitationibus mundus apparere, ne illicitas cogitationes mens proferat, et pulchram animae speciem quasi pilis fruticantibus deformem reddat
Abbreviated transcription (Latin):
subtiliꝰ ꝑtͣctando restͥngat: aĩositatẽ
repͥmat. ⁊ motꝰ feruidos sub eqͥtate diᷤᷤ¬
ponat ⁊ ũ eofiat itior ultor alienꝰ. qͦ pͥus
extitit uictor suꝰ: qͣtinꝰ sie culpas delin¬
q̃ntiũ corrigat. ut añ ip̃e qͥ corrigit ꝑ pa-
tientiã crescat: ⁊ feruorẽ suũ tͣnscend̾n-¬
do duudicet: ne inrẽꝑ ant̃ excitatꝰ. ip̃o
zelo rectitudinis longe a rectitudine
ab erret. Qͥa uͦ sic̃ diximꝰ etiã laudanda
bomi emulatio. m̃tis ocłm tͣbat: recte ñc
dr̃. Uirũ stultũ int̾ficit iracundia. Ac
si aꝑte dic̾etur. Ira ꝑzelũ. sapientest᷑¬
bat: ira uͦ ꝑuiciũ stultũ trucidat. Qa
illa sub rõne restͥngit᷑. hec uͦ irr̃õnabilit̾

Expanded text:
tilius retractando restringat, animositatem reprimat, et motus fervidos sub aequitate disponat; ut eo fiat justior ultor alienus, quo prius exstitit victor suus, quatenus sic culpas delinquentium corrigat, ut ante ipse qui corrigit, per patientiam crescat, et fervorem suum transcendendo dijudicet, ne intemperanter excitatus ipso zelo rectitudinis, longe a rectitudine aberret. Quia vero, sicut diximus, etiam laudanda boni aemulatio mentis oculum turbat, recte nunc dicitur: Virum stultum interficit iracundia. Ac si aperte diceretur: Ira per zelum sapientes turbat, ira vero per vitium stultos trucidat, quia illa sub ratione re
Abbreviated transcription (Latin):
ip̃am ip̃a imm̃sitate luminis reu̾¬
berata. reuocat᷑. Cumq int̾nam
dulcedinẽ degustat: amore estu¬
at. Ire suꝑsemet ip̃am nititur:
s ad infirmitatis suȩ tenebras.
fracta relabitur:⁊ magna uͥtutẽ
ꝓficiens. uidet qͥa uidere ñ pos¬
sit hoc quod ardent̃ diligit. Nec
tñ ardent̃ diligẽt: nͥ aliquatenꝰ ui¬
deret. Non gͦ stat sp̃c s tͣnsit: qͥa¬

Expanded text:
ipsam ipsa immensitate luminis reverberata revocatur. Cumque internam dulcedinem degustat, amore aestuat, ire super semetipsam nititur, sed ad infirmitatis suae tenebras fracta relabitur; et magna virtute proficiens, videt quia videre non possit hoc quod ardenter diligit, nec tamen ardenter diligeret, nisi aliquatenus videret. Non ergo stat, sed transit
Abbreviated transcription (Latin):
tȩ nascit᷑ qͦd toleret᷑. Unde et ip̃i leui¬
tarũ pili. radi p̃ceptist̾ ñ euelli. Rasĩ¬
⁊ enĩ pilis in carne radices remanent.
et crescunt iterũ ut recidant᷑: qui a
magno quidẽ studio suꝑfluȩ cogita¬
tiones amputande sunt: s tñ ampu¬
tari funditꝰ. nequaqͣm possunt. Semꝑ
enĩ caro suꝑflua gen̾at: quȩ semꝑ sp̃c
ferro sollicitudinis recidat. S hȩce in
nob̾ tẽ subtiliꝰ conspicimꝰ: cũ specula¬
tionis alta penetramꝰ. Unde recte nc
in contẽplatioĩs arcẽ sublata: tanto
semet ipsã duriꝰ de suꝑfluis cruciat.
qͣnto nimis subtile conspicit ẽẽ quod
amat: ⁊ cũ pulchrũ intuet᷑ hoc qͦd suꝑ
se appetit: distͥcce iudicat. qͥcqͥd in se
infirmũ pͥus tranqͥllũ tolerabat. Er̃ã¬
seunte gͦ sp̃u. pili ꝑtimescunt: qͥa añ
cõpunctionis iĩ. cogitationes suꝑ

Expanded text:
e nascitur quod tollatur. Unde et ipsi Levitarum pili radi praecepti sunt, non evelli. Rasis enim pilis in carne radices remanent, et crescunt iterum ut recidantur, quia magno quidem studio superfluae cogitationes amputandae sunt, sed tamen amputari funditus nequaquam possunt. Semper enim caro superflua generat, quae semper spiritus ferro sollicitudinis recidat. Sed haec in nobis tunc subtilius conspicimus, cum speculationis alta penetramus. Verum hancin contemplationis arce sublevata, tanto semetipsam durius de superfluis cruciat, quanto nimis subtile conspicit esse quod amat; et cum pulchrum intuetur hoc quod super se appetit, districte judicat quidquid in se infirmum prius tranquille tolerabat. Transeunte ergo spiritu pili pertimescunt, quia ante compunctionis vim cog
Abbreviated transcription (Latin):
sepe quȩ agunt hoiẽs eẽ alicuiꝰ mom̃ti
estimant: qͥa distͥctionis intime quã
sit subtile iudiciũ ignorant. S cũ ꝑ
contẽplationem rapti suꝑna conspi¬
cunt: ab ip̃a aliqͦmͦ p̃sũptionis suȩ
securitate liquȩ fiunt: ⁊ tantomagiᷤ
indiuino conspectu trepidant: qͣnto
nec bona sua digna eiꝰ ex amini quẽ
conspiciunt pensant. Hinc ẽ enĩ qͦd
is qͥ fortia oꝑando ꝓfec̾at: ꝑ sp̃m¬
subleuatꝰ clamabat. Omĩa ossa m̃a
dicent. Dñe : quis similistͥ: Ac si
dic̾et. Carnes meȩ u̾bum ñ habent:
qͥa infirma mea apud te funditus
silent. Ossa aut̃ mea tuȩ magnitu¬
dinis laudẽ dicunt: qͥa ip̃a quoq
quȩ ẽẽ in me fortia credidi⁊ tua con¬
sid̾atione contremiscunt. Hinc est
enĩ qͦd manue uiso angło ꝑtimesc̃ns
dic̃. Morte moriem᷑: qͥa uidimꝰ do¬
minũ. Quemuxor ꝓtinꝰ consolatur.

Expanded text:
us momenti aestimant, quia districtionis intimae quam sit subtile judicium ignorant. Sed cum per contemplationem rapti superna conspiciunt, ab ipsa aliquo modo praesumptionis suae securitate liquefiunt; et tanto magis in divino conspectu trepidant, quanto nec bona sua digna ejus examine quem conspiciunt pensant. Hinc est enim quod is qui fortia operando profecerat psublevatus clamabat: Omnia ossa mea dicent: Domine, quis similis tibi ? Ac si diceret: Carnes meae verba non habent, quia infirma mea apud te funditus silent; ossa autem mea tuae magnitudinis laudem dicunt, quia ipsa quoque, quae esse in me fortia credidi, tua consideratione contremiscunt. Hinc est quod Manue, viso angelo pertimescens, dicit: Morte moriemur, quia vidimus Dominum . Quem uxor protinus c
Abbreviated transcription (Latin):
adu̾sarium funditꝰ putant. Infra
se cunctos respiciunt: qͥa se ꝑsapi¬
entiã transcendẽ om̃s arbitrant᷑. Uñ¬
retici audire se simulant: ut audi-¬
torũ m̃tib qͣndam p̃dicationis suȩ
reu̾entiam obducant. Un ⁊ latent̃
p̾dicant: qͣtinus eoꝵ p̃dicatio. tanto
scã. qͣnto ⁊ occulta uideat᷑. Cõmu¬
nem aut̃ scientiã habere refugiũt.
ne cet̾is equales estim̃tur: ⁊ quedã¬

Expanded text:
adversarium funditus putant; infra adversarium funditus putant; infra se cunctos respiciunt, quia se per sapientiam transcendere omnes arbitrantur. Undretici audire se simulant, ut auditorum mentibus quamdam praedicationis suae reverentiam obducant. Unde et latenter praedicant, quatenus eorum praedicatio tanto sancta, quanto et occulta videatur. Communem autem scientiam habere refugiunt, ne caeteris aequales aestim
Abbreviated transcription (Latin):
dicant. Uetustus adu̾sariꝰ in nob̾ p̃dam
ñ habet: qͥa qͣntum ad nr̃a studia
iã uictus iacet. Iccirco aut̃ mirmico¬
leontis appellatione uł tygͥdis repeti¬
tur: qͥ iã contͥto leonisrugitu fuerat
se exauditũ ẽẽ. cognouit dicens.
Exauduut dñs uocem fletus mei:
exaudiuit dñs dep̃cationẽ meam.
rescunt. magno se impetu etiã in
ip̃a exultatiõe concutiunt : qͥ a⁊ si
iam de cuiꝰ libet ꝓcella tempestatiᷤ
erepti sunt. ẽẽ se tñ ad hic ininc̾ci
maris dubis fluctib sciuint: ⁊ sic
spe exultant. ut pauore trepident:
sic pauore trepidant. ut spei fiducia
exultent. Unde ꝑ eundẽ psalmis¬
tate ei cũ tremore. At contra hi qͥ
de specie scitatis intumescunt: cũ
unum qd̾ libet uigũ suꝑant. mox
m̃tem in suꝑbiã erigunt: ⁊ qͣi de ui¬
cȩ suȩ ꝑfectione głantur. Et ꝓ eo
qd̾ fortasse semel aꝑicło tẽpestatis
erepti sc̃: iã qͥa in mari nauigent.
obluuscuntur. Magnosse i om̃i¬
b estimant: ⁊uicisse se antiquũ

Expanded text:
tus adversarius in nobis praedam non habet, quia quantum ad nostra studia jam victus jacet. Idcirco autem myrmicoleontis appellatione vel tigridis repetitur, qui jam contrito leonis rugitu fuerat se exauditum esse cognovit, dicens: Exaudivit Dominus vocem fletus mei; exaudivit Dominus deprecationem meam, rescunt, magno se metu etiam in ipsa exsultatione concutiunt; quia etsi jam de cujuslibet procella tempestatis erepti sunt, esse se tamen adhuc in incerti maris dubiis fluctibus sciunt: et sic spe exsultant, ut pavore trepident; sic pavore trepidant, ut spei fiducia exsultent. Unde per eumdem Psalmistate ei cum tremore . At contra, qui de specie sanctitatis intumescunt, cum unum quodlibet vitium superant, mox mentem in superbiam erigunt, et quasi de vitae suae perfectione gloriantur; et pro eo quod fortasse semel a periculo tempestatis erepti sunt, jam quia in mari navigent, obliviscuntur: magnos se in omnibus aestimant, et vicisse se antiquum
Abbreviated transcription (Latin):
itin̾e dormiente figurat᷑: qͥ ad caput
lapidẽ posuit ⁊ obdorinuit : a t̾ra
scalã cęlo in herentẽ. in nixũ scale
dñm. ascendentes quoq ⁊ descendẽ¬
tes angłos uidit. Initin̾e quippe dor¬
mire est: in hoc p̾sentis uite tͣnsitu.
arerũ tp̃ralium amore qͥescere. In iti¬
nere dormire ẽ: in dierũ labentium
cursu. ab appetitu uisibiliũ. mentiᷤ
oculos claudere: quos pͥmis homini¬
b seductor aꝑuit. qui dix̃. Scit enĩ

Expanded text:
itinere dormientem figuratur , qui ad caput itinere dormientem figuratur , qui ad caput lapidem posuit, et obdormivit: a terra scalam coelo inhaerentem, innixum scalae Dominum, ascendentes quoque et descendentes angelos vidit. In itinere quippe dormire, est in hoc praesentis vitae transitu a rerum temporalium amore quiescere. In itinere dormire, est in dierum labentium cursu ab appetitu visibilium mentis oculos claudere: quos primis hominibus seductor aperuit, qui dixit: Scit enim