comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
est. ut iam qui didicerint litteras ꝑ
eam recte loquendi rationem sciant.
Grammacica autẽ a licteris nom̃ accepit.
Grammata enĩ greci litteras uocant.
est. loqui & dicere. Est autẽ oratio con-¬
textus uerborũ cũ sensu. Contextꝰ aut̃
sine sensu: non ẽ oratio. quia ñ . ẽ. oris
ratio. Oratio autẽ plena. ẽ. sensu. uoce
& littera. Diuisiones autẽ grãmaticȩ
artii a quibusdã .xxͣx. dinumerant᷑
idest partes orationis octo. Uox articu¬
lata. littera. Sillaba. Pedes. Accentus.
sositurȩ. Notȩ. Ortographia. Analogia.
rismi. Soloetismi. uitia. Metaplasmi.
Scemata. Tropi. Prosa. Metra. fabulȩ.
hystoriȩ. DEPARTIB ORATIONIS. IIIII.¬
ARTEs orationis: primꝰ aristotiles
duas tradidit nom̃ & uerbũ. De in¬
de donatus octo definiuit. sedom̃s ad
illa duo principalia reuertunt᷑. idest
ad nom̃ & uerbũ. quȩ significant ꝑso¬
nam & actũ. Reliquȩ appendices sunt.¬

Expanded text:
est, ut iam qui didicerant litteras per est, ut iam qui didicerant litteras per eam recte loquendi rationem sciant. Grammatica autem a litteris nomen accepit. Γράμματα enim Graeci litteras vocant. est loqui et dicere. Est autem oratio contextus verborum cum sensu. Contextus autem sine sensu non est oratio, quia non est oris ratio. Oratio autem plena est sensu, voce et littera. Divisiones autem grammaticae artis a quibusdam triginta dinumerantur, id est, partes orationis octo: vox articulata, littera, syllaba, pedes, accentus, positurae, notae, orthographia, analogia, rismi, soloecismi, vitia, metaplasmi, schemata, tropi, prosa, metra, fabulae, historiae. § 6 De partibus orationis. Partes orationis primus Aristoteles duas tradidit, nomen et verbum; deinde Donatus octo definivit. Sed omnes illa duo principalia revertuntur, id est ad nomen et verbum que significant personam et actum: relique appendices sunt, et
Abbreviated transcription (Latin):
iorem honestatẽ habent:. Sic itaq
creator nr̃ ac dispensator cuncta
moderatur. ut cũ in altero alteri
dona diuina quȩ inse ñ ꝑcepte pol¬
sidenda tribuuntur. caritas cumis¬
letur. Deniq tunc bene multifor¬
mis grã dispensatur. quando accepi
donum. & ei qui hoc ñ habet credit
quando ꝓpt̃ eum cui impenditur
datũ putatur. Hoc apłi capitulum
a nob̾ in parte pmisiũ optime nout
prudentia scĩtatis ur̃ȩ huic rei con¬
gruere totũ. & quicqͥd sũmatim
tetigi: te ꝓcul dubio nosse melius
a salsis. Quarta arithiaetica. quę
contiret numerorũ causas & diuisio¬
nes. Quinta musica. quȩ in carminibꝰ
cantibusq consistit. Sexea geometrica.
quȩ mensuras terrȩ dimensionesq com¬
plectitur. Septima astronomia quȩ
continet legem astrorum. De Grammxa¬¬
Rammatica est scientia ⁊ica. iii.
recte loquendi. & origo & flindam̃¬
tum liberaliũ lieterarũ. Hec indisci-¬
plinis post litteras cõmunes inuenta

Expanded text:
jorem honestatem habent. Sic itaque jorem honestatem habent. Sic itaque Creator noster ac dispensator cuncta dispensat, ut cum in altero alteri dona divina quae in se non percipit possidenda tribuuntur, charitas cumuletur. Denique tunc bene multiformis gratia dispensatur, quando acceptum donum et eis qui hoc non habent creditur, quando propter eum cui impenditur datum putatur. Hoc Apostoli capitulum a nobis in parte praemissum, optime novit prudentia charitatis vestrae huic rei congruere totum, et quidquid summatim tetigi, te procul dubio nosse meliusa falsis. Quarta arithmetica, quae continet numerorum causas et divisiones. Quinta musica, quae in carminibus cantibusque consistit. Sexta geometrica, quae mensuras terrae dimensionesque conplectitur. Septima astronomia, quae continet legem astrorum. De litterrecte loquendi, et origo et fundamentum liberalium litterarum. Haec in disciplinis post litteras communes inventa
Abbreviated transcription (Latin):
brorũ honestorũ grã decoratis. Iccir¬
co audi uocem meã. tot int̾ iacentib
terris. redde. redde qđ debes. Nam
ut illicsis maior cmniũ nr̃m. Et quã
nr̃i causa tͥ collatam prȩ sentis grãm.
sitientib animis. scientiȩq fame
cruciatis imꝑtire non dedigneris.
Non sũ saltem pes qui acliniuncta di¬
scurrens. possim aluo ȩccłȩ mẽbrorũ
scilicet iudici oboedientiȩ discursu
parere. nec principatui capitis im.¬
peranti obsequendo placere. Quin
& si de inhonestiorib membris mne
esse sciam: sufficiat quia quȩ te
constat a capite ꝑcepisse: ꝑ me est
dignũ egerere. Hec te me non egere
quãuis minimũ: xp̃i tam̃ sanguine
redemptũ. Nam nec dicit caput pe¬
dibus ñ estis mͥ necessarii: qm̃ quę
uidentur mẽbra corporis infirmio¬
ra esse. necessariora sunt. & quȩ pu¬
tantur ignobiliora esse: his ab un¬
dantiorem honorẽ circundamus.
& quȩ in honestiora sunt nr̃a: ma¬

Expanded text:
brorum honestorum gratia decoratis. Idcirbrorum honestorum gratia decoratis. Idcirco audi vocem meam tot interjacentibus terris. Redde, redde, quos debes. Nam ut illic sis major omnium nostrum, et quia nostri causa tibi collatam persentis gratiam, sitientibus animis scientiaeque fame cruciatis impertiri non dedigneris. Non sum saltem pes, qui ad injuncta discurrens possim alvo Ecclesiae, membrorum scilicet judici, obedientiae discursu parere, nec principatui capitis imperanti obsequendo placere? Quin et si de inhonestioribus membris me esse sciam, sufficiat quia quae te constat a capite percepisse per me est dignum egerere, nec te, me non egerere, quamvis minimum, Christi tamen sanguine redemptum. Nam nec dicit caput pedibus: Non estis mihi necessarii, quoniam quae videntur membra corporis infirmiora esse necessariora sunt, et quae putantur ignobiliora esse, his honorem abundantiorem circumdamus, et quae inhonestiora sunt nostra, ma
Abbreviated transcription (Latin):
sicleat. ut alteri qđ habet possidendũ
sciat: tu forsitan ideo nobis parcus
existis. quia qđ nutue a nob̾ resu¬
mas: ñ inuenis. Sed si habenti das:
tantillȩ mercedis fructũ reportas.
Sin uero ñ habenti tribuis. pręceptis
euangłicis satis facis: ut reddatur
tͥ in retributione iustorũ Per ide
& ego remordeor conscientia eo qđ
in me nichil cõmunicabile boni sen¬
tiam. Qm̃ iubemur pcaritatẽ serui¬
re inuicẽ. & unusquisq quã accepit
grãm in alterutrũ illã administra¬
re. sicut boni dispensatores multifor¬
mis grȩ dĩ. Atq unicuiq sicut ds̃
diuisit mensuram fidei. in una com¬
page membrorũ debet eã cęteris
partib cõmunicare : quia hȩç omĩa
oꝑatur unus atq idem sp̃s diuidens
singulis ꝓut uult. Sed ad unũ ac
peculiare subsidiũ qđ pͣmisi recur.¬
ro ad importunitatẽ scilicet amicã¬
ł amicicia¬
amiciciȩ destitutis. ac nulla mem¬

Expanded text:
sideat ut alteri quod habet possidendum sideat ut alteri quod habet possidendum sciat, tu forsitan ideo nobis parcus existis, quia quod mutuo a nobis resumas non invenis? Sed si habenti das, tantillae mercedis fructum reportas. Sin vero non habenti tribuis, praeceptis evangelicis satisfacis, ut reddatur tibi in retributione justorum. Proinde et ego remordeor conscientia, eo quod in me communicabile nihil boni sentiam, quoniam jubemur per charitatem servire invicem, et unusquisque quam accepit gratiam in alterutrum illam administrare, sicut boni dispensatores multiformis gratiae Dei; atque unicuique sicut divisit Deus mensuram fidei in unam compagem membrorum, debet eam caeteris partibus communicare; quia haec omnia operatur unus atque idem Spiritus dividens singulis prout vult. Sed ad unum ac peculiarem subsidium, quod praemisi, recurro, ad importunitatem scilicet amicam amicitia destitutis, ac nulla mem
Abbreviated transcription (Latin):
cto prȩsumo. Non tam̃ erubesco imꝑitꝰ
disertissimo loqui. apłi ci memor prȩ¬
cepti: quo prȩciꝑis libent̾ sufferre
insipientẽ. Quam obrem accipe cla¬
mores lumnaȩ Cur rigo talento¬
rum distrihutione ⁊ cibariorũ di¬
spensationem tͥ creditam. huc usq
retertas: Iam solue mauũ imꝑtire
familiis. ne inopia pertant famis.
Nosti quid creditor ueniens reposcat a
te. Nonminuetur tͥ. quicquid dederis
nobis. Memor esto paruis panib mul-¬
titudinẽ satiatam. & suꝑasse reliqui¬
as fragmentorũ magnitudine panũ:
An putas donũ tͥ collatum. ꝓte solũ¬
Cõmune ẽ. non priuatũ. & quis dice¬
re uł insanus prȩsumat. ut priuato
tuo gaudeas. qui de cõmuni tantũ
incul pabilit̾ gaudere scias: Nam cũ
tibi ds̃ oeconomiã thesauri sui & di¬
uitiarũ salutis sapientiȩ & scieritię
ttenere concesserit. cur larga manu
ñ effundis. qđ dando ñ minuis: An
cũ in membris suꝑni capitis unus¬
quisq qđ non accẽpit sic in altero pos¬

Expanded text:
o. Nec tamen erubesco imperitus disertissimo loqui, apostolici memor praecepti, quo praeciperis libenter sufferre insipientem. Quamobrem accipe clamores calumniae. Cur rogo talentorum distributionem et cibariorum dispensationem tibi creditam hucusque retentas? Jam solve manum, impertire familiis, ne inopia pereant famis. Nosti quid creditor veniens reposcat a te. Non minuetur tibi quidquid dederis nobis. Memor esto parvis panibus multitudinem satiatam, et superasse reliquias fragmentorum magnitudine panum. 5. An putas donum tibi collatum pro te solumcommune est, non privatum. Et quis dicere vel insanus praesumat, ut privato tuo gaudeas, qui de communi tantum inculpabiliter gaudere scias? Nam cum Deus tibi oeconomiam sui thesauri et divitiarum, salutis, sapientiae et scientiae tenere concesserit, cur larga manu non effundis quod dando non minues? An cum in membris superni capitis unusquisque quod non accepit sic in altero pos
Abbreviated transcription (Latin):
erant reges int̾positi st̃ in septẽ uersib.
& postea additũ. ẽ. ꝓcedunt castris. Inde
& prȩsũptio quia ante posita st̃ quȩ sequi
debuert̃. Teuma. ẽ. clausula cũ plures
sensus uno uerbo claudunt᷑. quȩ fit trib
modis. Namaut in primoaut in postremo
aut in medio id uerbũ ponit᷑. qđ senten¬
sulpicio sorte data. ẽ. gallia cottȩ. In po
cos. ueritas odiũ parit. Y por eusis. ẽ. fi¬
gura suꝑiori contraria. ubi in singulis
sensib ꝓpria unicuiq clausula. ẽ. ut.¬
Regẽ adit & regi memorat nom̃q genꝰq
Silempsis. ẽ. in dissimilib clausulis. aut
pluralis dictio singulari uerbo finita.
dictio plurali uerbo expleta. ut. Sunt
si copia lactis. Supra enĩ sunt dixit. hic
debuit dicere. ẽ & pressi copia lactis.
Fit autẽ silempsis ñ solũ ꝑ partes oratio¬
nis sed & paccidentia partib Nã ubi
silempsis. ẽ. Et ꝓmultis unꝰ. ut .ẽ. illud.

Expanded text:
erunt reges interpositi sunt in septem versibus, erunt reges interpositi sunt in septem versibus, et postea additum est: 'Procedunt castris'. Inde et praesumptio, quia anteposita sunt quae sequi debuerunt. Zeugma est clausula, quum plures sensus uno verbo clauduntur, quae fit tribus modis. Nam aut in primo, aut in postremo, aut in medio id verbum ponitur, quod sentenSulpicio sorti data, Gallia Cottae. In poscos, veritas odium parit. Hypozeuxis est figura superiori contraria, ubi in singulis sensibus propria unicuique clausula est, utRegem adit et regi memorat nomenque genusque. Syllempsis est in dissimilibus clausulis aut pluralis dictio singulari verbo finita, dictio plurali verbo expleta, ut Virg.ressi copia lactis. Supra enim 'sunt' dixit. Hic debuit dicere: 'est et pressi copia lactis' Fit autem Syllempsis non solum per partes orationis, sed et per accidentia partibus. Nam ubi syllepsis est: pro multis unus, ut est illud:
Abbreviated transcription (Latin):
tio litterȩ ut euandre ꝓ euander &
timbre ꝓtimber. Int̾ barbarismũ &¬
figuras hoc. ẽ. latinã & ꝑfectã elocu¬
tionẽ. mȩtaplasmũ dicunt esse qͥ in
uno sermone fit ratione uitiosiis.
Itẽ int̾ soloecismũ & scema id ẽ pfe¬
ctam sermonũ connexionẽ figurã. ẽ
quę fit incontęxcu sermonũ ratione
uitiosa. Ergo meta plasmi & scemata.
media st̃. & discernunt᷑ ꝑitia & imꝑitia
fiunt autẽ ad ornatũ. De SCEMIATIB. EXTUII¬
cemtta ex greco inlatinũ eloquiũ
figurȩ int̾pretantur: quȩ fiunt in
uerbis uł sententiis puarias dictionũ
formas ꝓpt̃ eloqui i orram̃tũ. Hȩc dũ
multa sint: apud grãmati cos ista inueni¬
untur. Prolemsis. ẽ. p̃sũptio. ubi ea quȩ
dicere Interea reges ingenti mole & statĩ
adicere qđ sequit᷑ ꝓcedunt castris. de¬
inde dicere latinꝰ & cȩteri. Sed facta. ẽ.
pornam̃to psũptio regi. & qui seqͥ debu¬

Expanded text:
tio litterae, ut, Evandre pro Evander, tio litterae, ut, Evandre pro Evander, Timbre, pro Timber. 7. Inter barbarismum figuras, hoc est Latinam et perfectam elocutionem, metaplasmum esse, qui in uno sermone fit oratione vitiosus. Item inter soloecismum et schema, id est perfectam sermonum conexionem, figura est, quae fit contextu sermonum oratione vitiosa. Ergo metaplasmi et schemata media sunt et discernuntur peritia et inperitia. Fiunt autem ad ornatum. De schematibus . Schemata ex Graeco in Latinum eloquium figurae interpretantur, quae fiunt in verbis vel sententiis per varias dictionum formas propter eloquii ornamentum. Haec dum multae sint apud Grammaticos, istae inveniuntur. Prolempsis est praesumptio, ubi ea, quae dicere: 'Interea reges ingenti mole', et statim adicere, quod sequitur: 'procedunt castris', deinde dicere: 'Latinus', etc.; sed facta est pro ornamento praesumptio rei, et qui sequi debu
Abbreviated transcription (Latin):
aut militũ
DE METAPLASMIS.xII
UETAELASMUS greca lingua. la¬
tine transformatio dicitꝰ. qui
fit̾ in uno uerbo ꝓpt̾ metri necessita¬
tẽ & licentiã poetarũ ciuiꝰ species istes
Protesis. appositio in principio uerbi. ut
thesis. ẽ. appositio in mediũ. ut relliqui
magis. & potestur ꝓ potest.: Afferesis.ẽ.
abscisio de principio. ut tẽpno ꝓ con¬
tempno. Sincope. ẽ. abscisio de.medio.
ut forsin. ꝓforsitan. A pocope absci¬
sio define. ut sat ꝓsatis. Ethasis ꝓ¬
ductio contra naturã ut italiã fato.
cũ italia correpte dici debeat. Sisto¬
le correptio contra naturã. ut aquosus
orion. cũ orion ꝓducte dici debeat.
Dieresis discissio sillabȩ induas. ut al
natio duarũ in unã. ut pheton ꝓ
calib. ut atq ea diuersa penitꝰ dũ
parte geruntur. Ellipsis collisio
consonantiũ cũ uocalib ut multũ
tesis contrapositio litterȩ ꝓ alia litt̾a
ut olli. ꝓ illi. Metathesis transposi¬

Expanded text:
aut militum. aut militum. De metaplasmis . Metaplasmus Graeca lingua, Latine transformatio dicitur. Qui fit in uno verbo propter metri necessitatem et licentiam poetarum; cuius species istae sunt. Prothesis adpositio in principio verbi, ut thesis adpositio in medium, mage, et potestur, pro potest. Aphaeresis, abscissio de principio, ut temno pro contemno. Syncope, abscissio de medio, ut forsan pro forsitan. Apocope, abscissio de fine, ut sat pro satis. 4. Ectasis, productio contra naturam, ut, Italiam fato, cum Italiam correpte dici debeat. Systole, correptio contra naturam, aquosus Orion, cum Orion producte dici debeat. Diaeresis, discissio unius syllabae in duas, ut, albnatio duarum in unam, ut Phaeton, vocalibus, ut, atque ea diversa penitus, dum parte geruntur. 6. Ecthlipsis, collisio consonantium cum vocalibus, ut multum thesis, contrapositio litterae pro alia littera. ut olli pro illi. Metathesis, transposi
Abbreviated transcription (Latin):
dum ñ sit aliud uiuere. quã non mori.
Macrologia longiloquiũ res ñ necessari¬
pace. retro unde uenerant domũ reuer¬
si sunt. Tautologia. idem eloquium.
umbris. Totũ enĩ qđ repetitur. una
res est sed crebro sermone annunciata
Eclypsis. ẽ. defectꝰ dictionis. in qͦ neces¬
saria uerba desunt. ut. cui faretra ex
auro. de est enĩ erat. Tapinosis. ẽ. humi¬
litas statutũ rei magnę dictis infir¬
mans. ut. Apparent rari nantes ingur¬
Ka cosintecon uitiosa cõpositio. ut. Uer¬
saq iuuencũ terga fatigamꝰ asta.
Amplubosia ambigua dicti
quẽ in ipso uersu monstrauerit esse
Incerta distinctio utrũ bellũ ingens
an ingens italia. Fit & ꝑ cõmune uer¬
bũ ut deprecatur cato. calũniatur
cicero. p̃stolatur brutus. dedignat᷑
antonius. nec ostendit᷑ in hac ambigu¬
teate utrũ ipsi alios analii ipsos dep̾¬
cati sint aut calũniati. Fit & ꝑ omo¬
nima. qͦ uno nomine multa significant᷑
ut acies. si ñ addas aut ferri. aut oculop

Expanded text:
dum non sit aliud vivere quam non mori. Macrologia longiloquium, res non necessaripace retro unde venerant domum reversi sunt'. Tautologia, idemloquium ut umbris. Totum enim quod repetitur una res est, sed crebro se10. Eclipsis est defectus dictionis, in quo necessaria verba desunt, ut, cui pharetra ex auro; deest enim erat. 11. Tapinosis est humilitas statum magnae rei dictis infirmans, ut: Apparent rari nantes in gurCacosyntheton, Vitiosa compositio: ut, saque iuvencum terga fatigamus hasta. Amphibolia, ambigua dictioquem in ipso versu monstraverit esse Incerta distinctio, utrum 'bellum ingens' an 'ingens Italia'. Fit et per commune verbum, ut: 'Deprecatur Cato, calumniatur Cicero, praestolatur Brutus, dedignatur Antonius'; nec ostenditur in hac ambiguitate utrum ipsi alios, an alii ipsos deprecati sunt aut calumniati. Fit et per homonyma, quo uno nomine multa significantur, ut 'acies' et non addas aut ferri, aut oculorum,
Abbreviated transcription (Latin):
libet excedere nom̃. ut cartaginiensiũ.
ierosolimttanorũ & constantinopolita¬
norũ. Accidit unicuiq pedi arsis &
thesis. id . ẽ elcuatio & positio uocis.
Neq enĩ iter pedes dirigere poterunt:
nisi alterna uice leuentur & ponant᷑.
ut arma .ar. eleuatio. ẽ: ma. positio.
Inhis duob ꝑdiuisionẽ pedes legitimi
colliguntur. Aequa diuisio ẽ: qͦtiens
arsis & thesis. ȩquali tẽporũ diuisione
cedunt᷑. Dupla qͦtiens ex his unũ al¬
terũ duplo uincit. Sescupla uͦ. ẽ quo¬
tiens unũ alterũ sescuplo suꝑat. IN
simpla enĩ eiꝰ parte unꝰ plus inuenit᷑.
in dupla autẽ unus minꝰ habetur
Sescuplũ enĩ dimidiũ duplidicit᷑
Triplũ ẽ. quando maior pars ter con¬
tinet totũ minꝰ. id. ẽ. tria & unũ. Epi¬
tritũ. ẽ. quando minꝰ continetur a
maiore & eiꝰ tercia pars. Cedunt᷑ uero

Expanded text:
libet excedere nomen, ut 'Carthaginiensium', libet excedere nomen, ut 'Carthaginiensium', 'Hierosolymitanorum', et 'Constantinopolitanorum'. Accidunt unicuique pedi arsis et thesis, id est elevatio et positio vocis. Neque enim iter pedes dirigere poterunt, nisi alterna vice leventur et ponantur, ut 'arma': 'ar' elevatio est, 'ma' positio. In his duobus per divisionem pedes legitimi colliguntur. Aequa divisio est quotiens arsis et thesis aequali temporum divisione caeduntur. Dupla, quotiens ex his unum alterum duplo vincit. Sescupla vero est, quotiens unum alterum sescuplo superat. In simpla enim eius parte unus plus invenitur: in dupla unus minus habetur. Sescum enim dimidium dicitur. Triplum est, quando maior pars ter continet totum minus, id est tria et unum. Epitritum est, quando minus continetur a maiore, et eius tertia pars. Caeduntur vero
Abbreviated transcription (Latin):
us uł palimbacchius dictꝰ. quia iteratꝰ
a bacchio. ẽ. Proceleumaticus. qđ sit
ad celeuma canentiũ aptus. Dispon¬
deus autẽ & ditrocheus & di iambus
dicti: qđ geminis constant iambis.
spondeis. uł trocheis Antispastus. qđ
sit ex contrariis sillabis: ex breui &
longa. ex longa & breui. Coriambus
quia ex hoc pede cõpositũ carmen. coris
aptissimũ sit. Ionici sane ꝓpt̾ nume¬
rorum inęqualẽ sonũ dicti. Habent
enĩ binas longas sillabas. binasq cor¬
reptas. Peones dicti ab inuentore. Con¬
stant ipsi ex una longa & trib breui¬
bus. quȩ iuxta noĩa eoꝵ uariatim est
constituta. Epitriti uocati: qđ semꝑ
tres longas habeant sillabas & unam
breuem. Sinzugiȩ autẽ st̃. penta sil¬
labi & exa sillabi pedes. & dictȩ apud
tiones. Sed ii ñ st̃ pedes. sed appellan¬
tur penta sillabi & exa sillabi quia ult᷑
quinq & sex sillabas ñ ꝓcedunt:. Und.
ñ oportet in carmine has sillabas quod¬

Expanded text:
us vel Palimbacchius dictus quia iteratus us vel Palimbacchius dictus quia iteratus a Bacchio est. Proceleumaticus, quod sit ad celeuma canentium aptus. Dispondeus autem et ditrochaeus et diiambus dicti quod geminis constant iambis, spondeis vel trochaeis. Antispastus, quod sit ex contrariis syllabis, ex brevi et longa, ex longa et brevi. Choriambus vero, quia ex hoc pede conpositum carmen choris aptissimum sit. Ionici sane propter numerorum inaequalem sonum dicti. Habent enim binas longas syllabas binasque correptas. Paeones dicti ab inventore. Constant enim ipsi ex una longa et tribus brevibus, quae longa iuxta nomina eorum variatim est constituta. Epitriti vocati quod semper tres longas habeant syllabas et unam brevem. Syzygiae autem sunt pentasyllabi et hexasyllabi pedes; et dictae apud tiones. Sed hi non sunt pedes, sed appellantur pentasyllabi et hexasyllabi, quia ultra quinque et sex syllabas non procedunt. Unde non oportet in carmine has syllabas quod
Abbreviated transcription (Latin):
poctȩ sunt soliti. Dictũ autẽ nomen.
ab eo qđ ueluti uenenũ quodã mͦ
maledicti aut liuoris infundat.
Tribrachus qui & corius appellatur.
dictus tribrachus quia sit extrib
breuib. Molosus dictus a saltati¬
one molosorũ. quã exercuerunt
armati. Anapestus grece dr̃ reper-
cussus. Greci enĩ anapestin. repcus¬
illi contrarius. Anapestus appellatꝰ
quia remissionib & ludis magis hi c¬
pes dicatꝰ ẽ Dactilus adigito dictus.
qđ a longiori nodo inchoans induas
desinit breues. sic & iste pes iunctu¬
ram
unã habet longã & duas breues. Unde
& manꝰ oppansa palma dr̃. & penden¬
tes digiti dactili. Amfibracus. qđ in
utraq parte breuẽ habeat. longã iN
medio int̾iacentẽ. Brachis enĩ: breuis
dr̃ Amfimacrus. qđ duȩ hinc inde
longe: habent in mnedio inclusã breuẽ.
Macros enĩ longus dr̃. Bacchius appel¬
latus. ẽ. eo qđ eo pede bãcchi ca id ẽ
liberi sacra celebrabantur. Antibacchi¬

Expanded text:
poetae sunt soliti. Dictum autem nomen poetae sunt soliti. Dictum autem nomen ab eo, quod veluti venenum quodammodo maledicti aut livoris infundat. Tribrachys qui et chorius appellatur, dictus tribrachys, quia sit ex tribus brevibus. Molossus dictus a saltatione Molossorum, quam exercuerunt armati. cussus latine - Greci enim anapestin repercusilli contrarius; anapquia remissionibus et ludis hic pes magis dicatus est. Dactylus a digito dictus, quod a longiori modo inchoans in duos desinit breves. Sic et iste pes iuncturam unam habet longam et duas breves. Unde et manus oppansa palma dicitur, et pendentes digiti dactili. Amphibrachys, quod in utraque parte brevem habeat, longam in medio interiacentem. Βραχύς enim brevis dicitur. Amphimacrus, quod duae hinc inde longae habent in medio inclusam brevem. Μακρός enim longus dicitur. Bacchius appellatus est eo, quod eo pede Bacchia, id est Liberi sacra celebrabantur. Antibacchi
Abbreviated transcription (Latin):
tẽporib insistunt. nec a legitim
spacio unquã recedunt. Pedes dicti.
eo qđ ꝑ ipsos metra ambulent. Nam
sicut nos pedib incedimꝰ. ita metra
quasi peclib gradiunt᷑. Pedes autẽ om̃s
Usq ad quattuor autẽ sillabas pedes dñr.
reliqui sintugiȩ uocantur. Ipsi autẽ:
pedes habent speciales causas nominũ.
quare ita uocent᷑. Pyrrichius dictꝰ est.
quia hic assidue uł incertamine uł
in ludo puerili sepius frequentabatur.
Spondeus dicit᷑. quia t̾ractatim sonat.
Nam spondeus tractus quidã dr̃ id: sonꝰ
qui fundebatur circa aures sacrifican¬
tum. Unde & hi qui tibiis canebant
insacris gentiliũ spondiales nomina¬
bartur. Trocheus uͦ ab eo dictus. ẽ: qđ
celerem conuersionẽ faciat cantilenȩ
& quasi rota uel ocit̾ currat in metris.
Trochos enĩ grece rota dr̃. Iambus dictꝰ
est: eo qđ iambuzim greci detrahere
dixert̃ huiusmodi enĩ carmine. om̃s
inuectiones uł detractiones implere

Expanded text:
temporibus insistunt, nec a legitimo temporibus insistunt, nec a legitimo spatio umquam recedunt. Pedes dicti eo, quod per ipsos metra ambulent. Nam sicut nos pedibus incedimus, ita metra quasi pedibus gradiuntur. Pedes autem omnes Usque ad quattuor autem syllabas pedes dicuntur, reliqui syzygiae vocantur. Ipsi autem pedes habent speciales causas nominum, quare ita vocentur. Pyrrichius dictus est, quia hic assidue vel in certamine, vel in ludo puerili saepius frequentabatur. Spondeus dicitur quia tractim sonat. Nam spondeus tractus quidam dicitur, id est sonus, qui fundebatur circa aures sacrificantum. Unde et hi, qui tibias canebant in sacris gentilium, spondiales nominabantur. Trochaeus vero ab eo dictus est, quod celerem conversionem faciat cantilenae, et quasi rota velociter currat in metris. Τροχός enim Graece rota dicitur. Iambus dictus est eo, quod ἰαμβόζειν Graeci detrahere dixerunt. Huiusmodi enim carmine omnes invectiones vel detractiones inplere
Abbreviated transcription (Latin):
grammaton. id ẽ. a conceptione litte.¬
Unde uere illa . ẽ sillaba. quȩ expluri¬
bus nascitur litteris. Nam unã uoca¬
ratio temporũ. Sillabȩ autẽ aut
breues sunt. aut longȩ. aut cõmunes
Breues uocatȩ. quia nunquã ꝓduci pos¬
sunt. Longe: quia nunquã corripi
possunt. Cõmunes autẽ: quia ꝓscri¬
bentis arbitrio. cũ necessitas cogit
& ꝓducunt᷑ & corripiuntur. Lege¬
donatũ. Ideo autẽ sillabȩ longȩ bre¬
uesq dicunt᷑. quia ꝑ uarias uocũ mo¬
ras. aut dupla. aut simpla spacia
tẽporis habere uidentur. Dyꝓtonge
sillabȩ greco nomine dictȩ. qđ in eis
binȩ uocales iungantur. Ex his apud
Sillaba aut̃ apud metricos idõ semipes
nominat᷑: qđ sit dimidius pes. Nã
pes duab constat sillabis. Cũ gͦ silla¬
ba una. ẽ. quasi dimidius pes est.
Dionisius lintius sillabarũ omniũ
singulas formas aptissimas fecit. &¬
ob id statua honoratus. ẽ. DE PEDIB
epes sunt: qui certis sillabarum.

Expanded text:
est a conceptione litteUnde vera illa est syllaba, quae ex pluribus nascitur litteris. Nam unam vocaratio temporum. Syllabae autem aut breveBreves vocate, quia nunquam produci possunt. Longe, quia nunquam corripi possunt. Communes autem, quia pro scribentis arbitrio, cum necessitas cogit, et producuntur et corripiuntur. Ideo antem syllabe longe brevesque dicuntur, quia per varias vocum moras, aut dupla, aut simpla spatia temporis habere videntur. Dipthonge syllabe greco nomine dicte, quod in eis bine vocales iunganSyllaba autem apud metricos ideo semipes nominatur, quod sit dimidius pes. Nam pes duabus constat syllabis. Cum ergo syllaba una est, quasi dimidius pes est. Dionysius Lintius syllabarum omnium singulas formas aptissimas fecit, et ob id statua honoratus est. De pedibus . Pedes sunt, qui certis syllabarum
Abbreviated transcription (Latin):
ticos illa dñr: quȩ in eloquio cauere
debemꝰ. Sunt autẽ hȩc. Barbarismus.
soloecismꝰ. acyrologia. cacenfaton. &
reliqͣ Barbarismꝰ. ẽ. corruptio uerbi
unius. ut si terciã sillabã quis ꝓducat.
& gramineo in cãpo Propriũ. ẽ. gra¬
minosũ dicere campũ non gramineũ.
Cacenfaton. dictio obscena. uł in cõpo¬
site sonans. Obscena. ut. his animũ
arrecti dictis. In cõposita. ut. Iuuat
ire & uidere dorica castra. Mala enĩ¬
fuit cõpositio ab ea sillaba inciꝑe qua
suꝑior finiebat. Pleonasmos. adieca¬
o unius uerbi suꝑuacua. ut hactenꝰ
aruorũ cultus. & sydera cęli. Neq
enĩ alibi nͥ in cęlo st̃ sydera & hiesia.

Expanded text:
ticos illa dicuntur, quae in eloquio cavere ticos illa dicuntur, quae in eloquio cavere debemus. Sunt autem haec: barbarismus, soloecismus, acyrologia, cacenphaton, et reliqua. Barbarismus est corruptio verbi unius. Ut si tertiam syllabam quis producat in et, gramineo in campo: proprium est graminosum dicere campum, non gramineum. 5. Cacephaton, dictio obscena, vel incomposite sonans. Obscoena, ut, 54 his animum arrecti dictis. Incomposita, ut, juvat ire et Dorica castra. Mala enim compositio fit, ab ea syllaba incipere qua superior finierat. 6. Pleonasmos, adjectio unius verbi supervacua: ut, Hactenus arvorum cultus et sidera coeli. Neque enim alibi nisi in coelo sunt sidera. 7.
Abbreviated transcription (Latin):
appellat᷑ ꝓfecti. cũ apud alios moran¬
tes suã & illorũ linguã uitiose in con¬
sequent̾q confunderent. soloecismo nomꝰ
dedert̃. Unde & similit̾ loquentes solo¬
ecismos facere dicunt᷑. Soloecismꝰ aut̃
apud poetas scema dr̃. qͦtiens in uersu
necessitate metri factꝰ inuenit᷑. Cũ autẽ
non inuenitur. necessitate ꝑmanet so¬
loecismi culpa. Soloecismu̾s fit duob
modis. aut ꝑ partes orationis. aut ꝑ acci.¬
dentia. Per partes orationis fit. si alterã
partẽ ꝓ altera ponamꝰ. ut puta. si p̾positio¬
nes aduerbi is applicemꝰ. Paccidentia fit.
id ÷ ꝑea quȩ accidunt partib ut puta
ꝑqualitates. gerera & numeros. figuras
& casus. ꝑista gͥ omĩa fiunt soloctismi.
sicut donatꝰ exposuit. Fiunt p̾terea &
plurimis modis. Nam lucilius centũ ge¬
nera soloecismorũ dixit. quos om̃s ui¬
tare potius quã sequi debet. qͥ regulã
recte loquendi tenere studet. Dẽ CETE

Expanded text:
appellatur, profecti, cum apud alios commoranappellatur, profecti, cum apud alios commorantes suam et illorum linguam vitiose inconsequenterque confunderent, soloecismo nomen dederunt. Unde et similiter loquentes soloecismos facere dicuntur. Soloecismus autem anecessitate metri factus invenitur; cum autem non invenitur necessitas, permanet soloecismi culpa. 4. Soloecismus fit duobus modis: aut per partes orationis, aut per accidentia. Per partes orationis fit, si alteram partem pro altera ponamus, ut puta si praepositiones adverbiis applicemus. Per accidentia fit, id est, per ea quae accidunt partibus, ut puta per qualitates, genera, numeros, figuras, et casus. Per ista igitur omnia fiunt soloecismi, sicut Donatus exposuit. 5. Fiunt praeterea et plurimis modis. Nam Lucilius centum genera soloecismorum dixit, quos omnes vitare potius quam sequi debet qui regulam recte loquendi tenere studet. CAPUT XXX
Abbreviated transcription (Latin):
des. Fic barbarismꝰ. & ꝑ moetacismos.
iotacismos. & labdacismos. Moetacismꝰ
est. qͦtiens .m. litterã uocalis sequitur.
ut bonum aurũ. iustum amicũ. s hoc
uitiũ aut suspensione .m. litterę:
aut detractione uitamꝰ Iotacismus. ẽ.
qͦtiens in iota littera dupplicat᷑ sonꝰ:
ut troia maia. ubi earũ litcerarũ adeo
exilis erit ꝓnunciatio. ut unũ iota
ñ duo sonare uideat᷑. Labdacismus. ẽ.
uł si ꝓuno.l. duo ꝓnuncient᷑. ut afri
faciunt sicut colloquiũ ꝓconloquio.
uł qͦtiens unũ .l. exilius: duo largius
ꝓferimꝰ. qđ contra. ẽ. Nã unũ largius.
duo exilius ꝓferre debemꝰ. Collisio. ẽ.
qͦtiens nouissimȩ sillabȩ finis in alteriꝰ
posttio. sic̃ barbarismꝰ unius uerbi cor¬
ruptio. Uerba enĩ. ñ recta lege c̃iuncta.¬
soloecismꝰ. ẽ. Ut si quis dicat. int̾ nobis
ꝓsceleratis. Dictꝰ autẽ soloetismꝰ. a ciuib
qui exurbe soloe. quȩ nunc põpeiopolis

Expanded text:
des. Fit barbarismus, et per metacismos, des. Fit barbarismus, et per metacismos, iotacismos, et lambdacismos. 6. Metacismus est quoties m litteram vocalis sequitur, ut, bonum aurum, justum amicum. Sed et hoc vitium, aut suspensione m litterae, aut detractione vitamus. 7. Iotacismus est quoties in iota littera duplicatur sonus, ut, Troiia, Maiia, ubi earum litterarum adeo exilis erit pronuntiatio, ut unum iota, non duo, souare videatur. 8 Lambdacismus est, si pro uno l duo pronuntientur, ut Afri 52 faciunt, sicut colloquium pro conloquium; vel quoties unum l exilius, duo largius proferimus. Quod contra est; nam unum largius, duo exilius proferre debemus. 9 Collisio est quoties novissimae svllabae finis in alterius positio, sicut barbarismus unius verbi corruptio. Verba enim non recta lege csoloecismus est, ut si quis dicat 'inter nobis' 'sceleratis'. Dictus autem soloecismus a Cilicibus, qui ex urbe Soloe, quae nunc Pompeiopolis
Abbreviated transcription (Latin):
& uerborũ & morũ romã transmisit.
Int̾ barbarismũ autẽ & barbarolȩxin
hoc int̾est. qđ barbarismꝰ in uerbo lati¬
no fit. dũ corrũpitur. Quando uͦ bar¬
bara uerba latinis eloqui is inferunt᷑:
barbarolȩxis dr̃. Itẽ quando in prosa
uitiũ fit sermonis: barbarismꝰ uocat᷑.
Quando in metro: metaplasmꝰ dr̃. Bar¬
barismꝰ autẽ: ste scripto & ꝓnunciati¬
one. Scripto: iiiͦi. modis. Siqͥs in uerbo
litterã uł sillabã adiciat. mutet trans¬
mutet. uł minuat. Pronunciatione
autẽ fit: intẽporib tonis. aspiratio¬
nib. & reliqͥs quȩ sequunt᷑. ꝑ tempora
quippe. fit barbarismꝰ: si ꝓlonga sillaba
breuis ponat᷑. aut ꝓbreui longa. ꝑtonos:
si accentꝰ in alia sillaba cõmutetur. Per
aspirationẽ: si adiciat᷑.h. littera ubi
ñ debet. aut detrahat᷑. ubi esse oportet.
ꝑhiatũ: qͦtiens in ꝓnunciatione scindit᷑
uersus antequã compleat᷑. siue qͦtiens
uocalis uocalẽ sequitur ut onuse aoni¬

Expanded text:
rum et morum Romam transmisit. Inter barbarismum autem et barbarolexim hoc interest, quod barbarismus in verbo latino fit, dum corrumpitur; quando autem barbara verba latinis eloquiis inferuntur, bavitium fit sermonis, barbarismus vocatur; quando in metro, metaplasmus dicitur. 3. Barbarismus autem fit scripto, et pronuntiatione. Scripto quatuor modis: si quis in verbo litteram, vel syllabam adjiciat, mutet, transmutet, vel minuat. Pronuntiatione autem fit in temporibus, tonis, aspirationibus, et reliquis, quae sequuntur. 4. Per tempora quippe fit barbarismus, si pro longa syllaba brevis ponatur, aut pro brevi longa. Per tonos, si accentus in aliam syllabam commutetur. Per aspirationem, si adjiciatur h littera ubi non debet, aut detrahatur ubi esse oportet. 5. Per hiatum, quoties in pronuntiatione scinditur versus antequam compleatur; sive quoties vocalis votalem sequitur, ut Musae Aoni
Abbreviated transcription (Latin):
tione. linguȩ sortit᷑ nom̃. Hanc ph¬
losophi aduerbiũ dicunt. qͥa uocẽ illã
de cuiꝰ re quę rit᷑. uno & singulari uer¬
bo designat. Quid enĩ illud sit in uno
uerbo positũ declarat. ut conticescere ẽ
tacere. Itẽ latus haurit aꝑtũ. Haurit. ꝑcu¬
tit. Item cũ terminũ dicimꝰ finẽ. aut po-¬
pulatas int̾pretam᷑ esse uastatas. & om̃i¬
no cũ unius uerbi rem uno uerbo mani
quã scriptores artiũ de eodẽ & de al.¬
tero nominart. Hȩc enĩ duo quȩdã int̾
se comunione confusa coniecta diffe
rentia secernunt᷑: ꝑ quã quid sit utrunq
cognoscitur. Ut cũ quęrit᷑ quid int̾ regẽ
sit & tirannũ adiecta differentia quid
utrunq sit diffinit᷑. ut rex modestꝰ &
temꝑans. tirannus uͦ crudelis. Int̾ hȩc
enĩ duo. differentia cũ posita fuerit.
qͥd sit utrunq cognoscitur. Sic & cȩt̾a
ARBARISONS DE BARBARISMIS
est uerbũ corrupta littera uł sono
enunciatũ. Littera: ut floriet: dũ flo¬

Expanded text:
titur nomen. Hanc philosophi adverbum dicunt, quia vocem illam de qua requiritur uno et singulari verbo designat. Quid enim illud sit in uno verbo positum declarat, ut conticescere est tacere. 2. Item: latus haurit apertum; HAURIT, percutit. Item cum terminum dicimus finem, aut populatas interpretamur esse vastatas, et omnino cum unius verbi rem uno verbo manifnis, quam scriptores artium de eodem et de altero nominant. Haec enim duo quadam inter se communione confusa, conjecta differentia secernuntur, per quam quid sit utrumque cognoscitur; ut cum quaeritur quid inter regem sit et tyrannum, adiecta differentia, quid uterque sit definitur, ut 'rex modestus et temperatus, tyrannus vero crudelis'. Inter haec enim duo differentia cum posita fuerit, quid sit utrumque cognoscitur. Sic et cetera. De barbarismo . Barbarismus est verbum corrupta littera vel sono enuntiatum. Littera, ut 'floriet', dum 'flo
Abbreviated transcription (Latin):
greci resonant nec hebrei . Exceptis
enĩ latinis. hanc nulla alia lingua
habet. Hȩc prius ñerat. Unde & ipsa
suꝑuacua ẽ. uocata. quia ꝑ .c. cun¬
cta ueteres scripsert̃.X. littera usq
ad augusti te᷑pus nondũ apud lati-¬
nos erat. & digne hoc tẽpore qͦ xp̃i
nom̃ innotuit. qđ ꝑ eã quȩ crucis
signũ figurat scriptitatur. Dudũ
autẽ ꝓea .c. & .S. scribebant. Unde
& duplex uocatur. quia ꝓ .c. & .s. po¬
nitur. Hinc & ex eisdem licteris cõ¬
positum nom̃ habet. A grecis duas
litteras mutuauit latinitas. y. & ⁊.
ꝓpt̾ nomina scilicet greca. & hȩ a¬
pud romanos usq ad augusti tẽpus
ñ scribebant᷑. sed ꝓ.⁊. duo .s.s. pone¬
uͦ .i. scribebant. Unicuiq aute̾ lit¬
terȩ : tria accidunt. Nom̃. Figura¬
ra: quo caractere signetur. Potestas.
quȩ uocalis quȩ consonans habeat᷑.¬

Expanded text:
Graeci resonant, nec Hebraei. Exceptis Graeci resonant, nec Hebraei. Exceptis enim Latinis hanc nulla alia lingua habet. Haec prius non erat. Unde et ipsa supervacua est vocata quia per C cuncta veteres scripserunt. X littera usque ad Augusti tempus nondum apud Latinos erat, et digne hoc tempore, quo Christi nomen innotuit, quod per eam, quae crucis signum figurat, scriptitatur, sed pro ea C et S scribebant, unde et duplex vocatur, quia pro C et S ponitur, unde et ex eisdem litteris conpositum nomen habet. A Graecis autem duas litteras mutuavit Latinitas, Y et Z, propter nomina scilicet Graeca, et haec apud Romanos usque ad Augusti tempus non scribebantur, sed pro Z duas S ponero I scribebant. Unicuique autem litterae tria accidunt: nomra, quo caractere signetur; potestas, quae vocalis, quae consonans habeat
Abbreviated transcription (Latin):
Reliquȩ uͦ.al. & .N. apud grecos ltque¬
scunt. ut mnesteus. Decẽ & septem
autẽ latinis litteris uetꝰ scriptura con¬
stabat. unde & legitimȩ nominantur.
illa ratione scilicet. uł qđ ab. e. uocali
incipiunt & inmutũ sonũ desinant.
ut sunt. semiuocales. uł qđ a suo sono
incipiant. & in uocalẽ . e. desinant. ut
sunt mutȩ. & st̃.a .b.c.d. F.g.i.l. ai .N.
o .P. R. s.t. & .u. H. autẽ littera ꝓsola
aspiratione adiecta postea ẽ. Unde &
a plerisq aspiratio putatur. eẽ. ñ litt̃a.
Quȩ ꝓinde aspirationis nota dr̃. quia
uocẽ eleuat: Aspiratio enĩ. ẽ: sonus
uberius eleuatꝰ cuiꝰ contraria. ẽ. pro¬
sodia. sonus ȩqualit᷑ flexus .K. litterã
saluius ludi magister primꝰ latinis
acdiecit: ut in sono discrim̃ faceret
duarũ litterarũ.c. & &. quȩ idõ sup¬
uacua dr̃. quia exceptis kalendis.
supflua iudicatur. Per .c. enĩ uni¬¬
uersa exprimimus. Q. litterã nec

Expanded text:
Reliquae M et N apud Graecos liqueReliquae M et N apud Graecos liquescunt: ut 'Mnestheus'. Decem et septem autem Latinis litteris vetus scriptura constabat. Unde et lilla ratione, scilicet vel quod ab e vocali incipiant et in mutum sonum desinant, ut sunt semivocales. Vel incipiunt et in vocalem E desinunt, ut sunt mutae et sunt A. B. C. D. E. F. G. I. L. M. N. O. P. R. S. T. et U. H autem littera pro sola aspiratione adiecta postea est. Unde et a plerisque aspiratio putatur esse, non littera, quae proinde aspirationis nota dicitur, quia vocem elevat. Aspiratio enim est sonus uberius elatus, cuius contraria est prosodia, sonus aequaliter flexus. K litteram Salvius ludimagister primus Latinis adiecit, ut in sono discrimen faceret duarum litterarum C et Q; quae ideo supervacua dicitur, quia exceptis 'Kalendis' superflua iudicatur: per C enim universa exprimimus. Q litteram nec
Abbreviated transcription (Latin):
interdũ duplex dr̃: quia qͦtienscunq
int̾ duas uocales inuenit᷑. ꝓduab
consonantib habetur: ut troia. ge¬
minatur enĩ ibi sonꝰ eiꝰ.U. qͦq littera
ꝓinde int̾dũ nichil. ẽ: quia alicubi
nec uocalis nec consonans. ẽ. ut quis.
Uocalis enĩ ^ ẽ: quia .i. sequit᷑ Consonans
nest: quia.q. pͣcedit. Ideoq quando
nec uocalis nec consõnans. ẽ. sine dubio
nichil. ẽ. Eadem & dĩgammon ag̾cis
uocat᷑: quando sibimet aliisq uoca¬
lib iungitur. quȩ ideo digãmon dr̃
quia duplex ẽ. instar . F. litterȩ quȩ
duplice gammã habet : ad cuiꝰ simi¬
litudine̾ coniunctas uocales digam¬
mon appellari grammatici uoluert̃
ut uotũ. uirgo. Int̾ semi uocales autẽ
quȩdã liquidȩ dicunt᷑ ꝓpt̾ea quia int̾¬
dum inuna sillaba post positȩ aliis
consonantib deficiunt & ametro ex¬
cluduntur. Ex quib duȩ apud lati¬
nos liquescunt. L. & R. ut fragor. flatꝰ.

Expanded text:
interdum duplex dicitur, quia quotienscumque interdum duplex dicitur, quia quotienscumque inter duas vocales invenitur, pro duabus consonantibus habetur, ut 'Troia'. Geminatur enim ibi sonus eius. V quoque littera proinde interdum nihil est, quia alicubi nec vocalis nec consonans est, ut quis. Vocalis enim non est, quia I sequitur; consonans non est, quia Q praecedit. Ideoque quando nec vocalis, nec consonans est, sine dubio nihil est. Eadem et digammon a Graecis vocatur, quando sibimet aliisque vocalibus iungitur: quae ideo digammon dicitur, quia duplex est instar F litduplex gamma habet, ad cuius similitudinem coniunctas vocales, digammo appellari grammatici voluerunt ut votum, virgo. Inter semivocales autem quedam liquide dicuntur, quia interdum in una syllaba, postposite aliis consonantibus, deficiunt et a metro excluduntur. Ex quibus due, apud Latinos liquescunt l
Abbreviated transcription (Latin):
beant. ab .c. quippe uocali incipiunt¬
& desinunt in naturalẽ sonũ. ut . F.
iectis sibi uocalib neqͣquã erũpunt.
Si enĩ eis extremũ uocalis detraxeris
sonũ. inclusũ litterȩ murmur sona¬
bit. ut b.c. d. & cęterȩ. Uocales aut̃
& semi uocales & mutas aueterib so¬
nas. & semisonas. & insonas dictas.
Int̾ uocales autẽ .i. & .i. apud gram¬
maticos uarias habent significatio¬
nes. Nam mͦ uocales sunt. modo semi¬
uocales. modo mediȩ sunt. Uocales
ideo st̃: quia solȩ positȩ sillabas faci¬
unt. & aliis consonantib c̃iungunt᷑.
Consonantes ideo habent᷑: qͥa int̾dũ
habent post se uocales in isdẽ silla¬
bis constitutas. ut ianus. uates. ha
bentur ꝓconsonantib. Mediȩ autẽ
iccirco dicunt᷑: qm̃ naturalit᷑ solȩ
mediũ sonũ habent. ut ilus. unus.
coniunctȩ aliis pinguius sonant. ut
ianus. uanus. uates. Solȩ enĩ aliter
sonant. alit̾ iunctę .I. uͦ ꝓpterea

Expanded text:
beant. Ab E quippe vocali incipiunt, etbeant. Ab E quippe vocali incipiunt, et desinunt in naturalem sonum ut F, L, iectis sibi vocalibus nequaquam erumpunt. Si enim eis extremum vocalis detraxeris sonum, inclusum litterae murmur sonabit ut B, G, D et ceterae. Vocales autem et semivocales et mutas a veteribus sonas et semisonas et insonas dictas. Inter vocales autem I et U apud Grammaticos varias habent significationes. Nam modo vocales sunt, modo semivocales, modo mediae sunt. Vocales ideo sunt, quia solae positae syllabas faciunt et aliis consonantibus coniunguntur. Consonantes ideo habentur, quia interdum habent post se vocales in hisdem syllabis constitutas, ut 'Ianus', 'vates', et habentur pro consonantibus. Mediae autem idcirco dicuntur, quoniam naturaliter solae medium sonum habent, ut 'illius', 'unius'. Coniunctae aliis pinguius sonant, ut 'Ianus', 'vanus'. Solae enim aliter sonant, aliter iunctae. I vero propterea
Abbreviated transcription (Latin):
tradidit. Carmentis autẽ dicta: qͥa
carminib futura canebat. Cȩterũ
ꝓprie uocata: nicostrata. Litterȩ au
cõmunes sunt: aut liberales. Cõmu¬
nes dictȩ : quia multi eis in cõmunt
utuntur. ut inscribere & legere
Liberales: qͥa eas tantũ illi nouerum
qui libros conscribunt. recteq lo¬
quendi dictandiq rationẽ sciunt.
Litterarũ duplex modus. ẽ. Diuidunt᷑
enĩ principalit̾ induas partes: in uo¬
cales & consonantes. Uocales st̃: quȩ di¬
recto hiatu fauciũ. sine ulla collisione
uarie emittunt᷑ & dictȩ uocales qđ ꝑ
se uocem impleant. & ꝑse sillabã faci¬
ant: nulla adhȩrente consonante.
Consonantes st̃: quȩ diuerso motu lini¬
guȩ uł impressione labrorũ efficiunt᷑.
& uocatȩ consonantes quia ꝑse ñ sonant
sed iunctȩ uocalib consonant. Hȩ in
duab partib diuidunt᷑. in semiuo¬
calib & in mutis. Semiuocales di¬
ctȩ eo qđ quiddã semis de uocalib ha¬

Expanded text:
tradidit. Carmentis autem dicta, quia tradidit. Carmentis autem dicta, quia carminibus futura canebat. Ceterum proprie vocata est Nicostrate. Litterae autem aut communes sunt aut liberales. Communes dictae, quia multi eas in commune utuntur, ut scribere et legere. Liberales, quia eas tantum illi noverunt, qui libros conscribunt recteque loquendi dictandique rationem noverunt. Litterarum duplex modus est: dividuntur enim principaliter in duas partes, in vocales et consonantes. Vocales sunt quae directo hiatu faucium sine ulla conlisione varie emittuntur. Et dictae vocales, quod per se vocem inpleant, et per se syllabam faciant nulla adhaerente consonante. Consonantes sunt, quae diverso motu linguae vel inpressione labrorum efficiuntur. Et vocatae consonantes quia per se non sonant, sed iunctis vocalibus consonant. Haec in duabus partibus dividuntur: in semivocalibus et in mutis. Semivocales dictas eo, quod quiddam semis de vocalibus ha
Abbreviated transcription (Latin):
crucis. Unde & hebraice signũ int̾pretit᷑
frontes uirorũ gementiũ & dolentiũ
Reliquas uͦ duas summã & ultimã. sibi
uindicat xp̃c. Ipse enĩ principiũ. ipse
rentib enĩ in sẽ inuice̾ alfa. ad .c.
usq deuoluitur. & rursus. u. ad alfa
replicatur: ut ostenderet in se dñs &
initii decursũ ad finẽ. & finis decursi
ad initiũ. Om̃s autẽ litterȩ apud gre¬
cos: & uerba cõponunt & numeros fa¬
ciunt. Nam alfa littera: apud eos uocat
in numeris unũ. Ubi autẽ scribt̃ bet
uocatur duo. Ubi scribunt ga̾ma: uo¬
catur innumeris ipsorũ tria. Ubi scri¬
bunt delta: uocatur in numeris ipsoꝵ
.iiͦiͬi. Et sic om̃s litterȩ apud eos numen
habent. Latini autẽ numeros ad lit¬
teras ñ computant: sed sola uerba cõ¬
ponunt. exceptis aliquib quȩ numen
figura demonstrant. ut .c. ꝓcentũ
quȩ in figura crucẽ significat. & in
numero detẽ demonstrat. Latinas

Expanded text:
crucis: unde, 6 et Hebraice SIGNUM interpretatur; crucis: unde, 6 et Hebraice SIGNUM interpretatur; frontes virorum gementium, et dolentium. Reliquas vero duas, summam, et ultimam sibi vindicat Christus. Ipse enim prentibus enim in se invicem Α ad Ω usque devolvitur, et rursus Ω ad Α replicatur, ut ostenderet in se Dominus et initii decursum ad finem et finis decursum ad initium. Omnes autem litterae apud Graecos et verba conponunt et numeros faciunt. Nam Alpha littera apud eos vocatur in numeris unum. Ubi autem scribunt Beta, vocatur duo; ubi scribunt Gamma, vocatur in numeris ipsorum tres; ubi scribunt Delta, vocatur in numeris ipsorum quattuor; et sic omnes litterae apud eos numeros habent. Latini autem numeros ad litteras non conputant, sed sola verba coponunt, exceptis aliquibus, que numeros figura demonstrant, ut C pro centum, quae et figura crucem significat et in numero decem demonstrat. De litte
Abbreviated transcription (Latin):
des troiano bello tres adiecit . N.x .ω.
Post quẽ simonides miles tres alias ad.¬
didit.Y. ⁊ .. y. litterã pythagoras
samius ad ȩxemplũ urtȩ humanȩ
primꝰ formauit. Cuiꝰ uirgula subteri¬
or primã ȩtatẽ significat. Incertam
quippe & quȩ adhuc se nec uitiis nec
uirtutib dedit. Biuiũ autẽ qđ suꝑ ẽ.
ab adolescentia incipit. Cuiꝰ dextra
pars ardua. ẽ: sed ad beatam u̾itã
tendens. Si nistra facilior: sed ad la-¬
bem interitũq deducens. De qua sic
perstus ait. & tͥ quȩ samius dedu¬
x it littera ramos. Surgentẽ dextro
monstrauit limite calle. Quinq
autẽ esse apud grecos mysticas litte¬
ras. Primã y. quȩ humanã uitã si¬
gnificat. de qua nunc diximꝰ. E: scđ̃a
teram thetã apponebant ad eorũ
nomina: qͦs supplicio afficiebant.
morte. Unde & habet ꝑmediũ telũ.
id ẽ. mortis signũ. De qua quidã ait
Omultũ ante alias infelix littera theta.
Tercia. łau. figurã demonstrans dñĩcȩ

Expanded text:
des Trojano bello tres adjecit: η, χ, ω. Post quem Simonides Melicus tres alias adjecit: Θ, Ψ, Ξ 7. Υ litteram Pythagoras Samius ad exemplum vitae humanae primus formavit; cujus virgula subterior primam aetatem significat; incertam quippe et quae adhuc se nec vitiis nec virtutibus dedit. Bivium autem, quod superest, ab adolescentia incipit; cujus dextera pars ardua est, sed ad beatam vitam tendens; sinistra facilior, sed ad labem, interitumque deducens. De qua sic Persius ait: Et tibi quae Samios deduxit littera ramos, Surgentem dextro monstravit limite callem. 8. Quinque autem esse apud Graecos mysticas litteras. Prima Υ, quae humanam vitam significat, de qua nunc diximus. Secunda teram theta apponebant ad eorum nomina quos supplicio afficiebant. morte. Unde, et habet per medium telum, id est, mortis signum. De qua quidam sic ait: O multum ante alias infelix littera theta! 9. Tertia T, figuram demonstrans Dominicae
Abbreviated transcription (Latin):
ponit᷑. cũ illi statĩ .ui. littera subsequit᷑.
& alia quęlibet una pluresue uocales
iunguntur. ita ut una sillaba fiat.
Cȩtera ꝑ .c. scribunt᷑. Quȩ ꝓ nom̃. cũ .a.
scribendũ. Que coniunctio sine .a. Quid
cũ uerbũ. cuiꝰ positio. ẽ. prima: queo.
quis. quit. & in cõpositione. nequeo.
quia totidẽ. ꝑ .t. scribit᷑. Quotidie. ꝑ.q
scribendũ ñ ꝑ .c. ut sit. quot dieb.
R. litt̾a cõmunionẽ habet cũ s. littera.
itaq apud antiqͦs honos. labos. arbos.
dicebat᷑. nunc honor. labor: arbor. Sat
ꝑ .t. scribi oportet. quia integrũ eiꝰ facit
satis. Sed ꝑ. d. oportet scribi. Apud an¬
tiquos enĩ sed. sedum dicebatur. nos fina¬
les duas litteras abscidimꝰ. Tantꝰ sicut
& quantꝰ in medio .n. habebunt. quan.¬

Expanded text:
ponitur, cum illi statim U littera sequitur, ponitur, cum illi statim U littera sequitur, et alia quaelibet una pluresve vocales iunguntur, ita ut una syllaba fiat. Cetera per C scribuntur. 'Quae' pronomen cum A scribendum; 'que' coniunctio sine A. 'Quid' cum verbum: cuius positio est prima 'queo, quis, quit', et in conpositione 'nequeo, quia 'totidem' per T scribitur. 'Quotidie' per Q scribendum, non per C, ut sit 'quot diebus'. R littera communionem habet cum S littera. Itaque apud anticos 'honos', 'labos', 'arbos' dicebatur, nunc 'honor', 'labor', 'arbor'. 'Sat' per T scribi oportet, quia integrum eius facit 'satis'. 'Sed' per D oportet scribi. Apud anticos enim sed 'sedum' dicebatur; nos finales duas litteras abscidimus. 'Tamtus', sicut et 'quamtus' in medio M habebant. 'Qua