comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Cõtigit. at sermo lingua cõemnus utraci
S uauior. ut chio nota si cõmixta falerm.
Cũnu̾sus fatias te ip̃m ꝑcdntor: anet cũ
D ura tibi ꝑ agenda rei sit cã petilli.
Ceilicet oblitus patͥeq patrisq latmmi
Cũ pedius causas exudet publicola. atq
Coruinꝰ. patriis int̾ miscere petita
Uerba foris malis camisim more bilinquis.
atq ego com grecos facerẽ natus mare citra¬
U ersiculos. uetuit me tali uoce quirinus
Magnas grecoꝵ mał implere cateruas.
Turgions alpinus uigulat dũ mẽnona. clũq
D iffingit rhem luteũ caput. hec ego luto:
Q uȩ neq inede sonẽt certantantia iudice talpu
Neredeant it̃um atq it̃um spectata theatris
Arguta meretrice potes. dauoq chremeta
E ludente senẽ. comis garrire libellos
Unus uiuoꝵ fu̾ndan. pollio regum
Facta canit pede ter ꝑ cusso. forte epos acer
Ut nemo uarius ducit. molle atq facetum
U irgilio adnuerĩt gaudentes rure camenȩ.

Expanded text:
contigit? ‘at sermo lingua concinnus utraque contigit? ‘at sermo lingua concinnus utraque suavior, ut Chio nota si conmixta Falerni est.’ cum versus facias, te ipsum percontor, an et cum dura tibi peragenda rei sit causa petilli? scilicet oblitus patriaeque patrisque Latini, cum Pedius causas exsudet Poplicola atque Corvinus, patriis intermiscere petita verba foris malis, Canusini more bilinguis. atque ego cum Graecos facerem, natus mare citra, versiculos, vetuit me tali voce Quirinus magnas Graecorum malis inplere catervas.’ turgidus Alpinus iugulat dum Memnona dumque diffingit Rheni luteum caput, haec ego ludo, quae neque in aede sonent certantia, iudice Tarpa, nec redeant iterum atque iterum spectanda theatris. arguta meretrice potes Davoque Chremeta eludente senem comis garrire libellos unus vivorum, Fundani, Pollio regum facta canit pede ter percusso; forte epos acer ut nemo Varius ducit, molle atque facetum Vergilio adnuerunt gaudentes rure Camoenae:
Abbreviated transcription (Latin):
empe incõposito dixi pede currere u̾suᷤ
lucili. quistam lucili fautor in epit ẽ
p hoc fateatur: at toẽ qõ sale multo
rbem defriguit carta laudatur eadẽ.
Nec tm̃ hoc tribuens dederĩ qq̃ etã. m̃i sic
t laberi mimos. at pulchra poemata mirers¬
¶ s igo ñ satist̃ risu deduoere rictum
N uditoris. ⁊ ẽ quȩdam tm̃ hic qq̃ uirtus:
Est breuitate opds ut currat sententia:neuse
Impediat uerbis lasas onerantib aures.
E t ẜmone opꝰ ẽ. modo tristi. sȩpe iocoso.
Defendente uiõe moto rethoris. atq poetȩ.
Int̃dum urbani percentis uirib. &u
Ex tenuantis eas. consulto ridienlum. acri
Fortiuis ⁊ melius inagnas plerũq secat res.
Iui seripta quib comedia pͥsca uris ẽ:
H oc stabant. hoc sũt imitandi. quos neq pulcher
Hermogenes um quã legit. neq simius iste
N n p̃t̃ caluũ ⁊ doctus can̾tare catullum.
At magnũ fec̃ quod u̾bis greca latinis
Miscuit. oseri stiroioꝵ ꝗ ne putetis
D ifficile ⁊ mirũ rhodio ꝙ pitho leonti

Expanded text:
empe inconposito dixi pede currere versus Lucili. quis tam Lucili fautor inepte est, ut non hoc fateatur? at idem, quod sale multo urbem defricuit, charta laudatur eadem. nec tamen hoc tribuens dederim quoque cetera; nam sic et Laberi mimos ut pulchra poemata mirer. ergo non satis est risu diducere rictum auditoris; et est quaedam tamen hic quoque virtus. est brevitate opus, ut currat sententia neu se inpediat verbis lassas onerantibus auris, et sermone opus est modo tristi, saepe iocoso, defendente vicem modo rhetoris atque poetae, interdum urbani, parcentis viribus atque extenuantis eas consulto. ridiculum acri fortius et melius magnas plerumque secat res. illi, scripta quibus comoedia prisca viris est, hoc stabant, hoc sunt imitandi; quos neque pulcher Hermogenes umquam legit neque simius iste nil praeter Calvum et doctus cantare Catullum. ‘at magnum fecit, quod verbis Graeca Latinis miscuit.’ o seri studiorum, quine putetis difficile et mirum, Rhodio quod Pitholeonti
Abbreviated transcription (Latin):
N am uaga ꝑ ueterẽ de lapso flãma culinã
U uleano: sũmũ ꝓperabat lambere tectũ.
C onuiuas autoos cena seruosq tim̃tes
T ũ raꝑe: atq om̃is restinguere uelle uideres.
I ncipit ex illo montes apulia notos

Expanded text:
nam vaga per veterem dilapso flamma culinam volcano summum properabat lambere tectum. convivas avidos cenam servosque timentis tum rapere atque omnis restinguere velle videres. incipit ex illo montis Appulia notos
Abbreviated transcription (Latin):
Ilũgor op ñ fĩnis ne forte pudori
Sit tͥ musa lux. solers ⁊ cãtor apollo.
Euesitũ ẽ. egt nͨ studiũ sine dunte uena
Mec rude ꝗd ꝓsit indeo ĩ geniu. alt̾i sic
Alt a possit ope res.⁊ ꝯuirat amicoe
Qͥ studet optata cursu cingere metra¬
A ulta tullit fecitq puer. sudauit̃ ⁊ alsit
Nuc̃ satis ẽ dixisse. ego mira poemãta pago
Eccupet extreniũ scabies mͥ turpe resmnqͥ ẽ.
L q nõ didia saue nescue fateri.
Assẽtitores iubet ad lucrũ ne poete.
Diues agris. dines positis ĩ fenore nũmis.
S i uõ ẽ imetu ꝗ recte ponere possit.
Ditib implicitu inurabor si sciet int̾
Nosce̾ m̃dace uerũq beatũ annꝰ.
¶Tu sen donaris seuꝗo donare ueles cui
Nolito ad usus tͥ factos duce̾ plenũ.
Leticie clamabit eͥ. pulcie bene iecte.
P allescet suphis eciã stillabit amias.
Exoius rorẽ saliet tũdet pede terraz.
Ut ꝗ ꝯdueti plorãt ĩfune̾ dicũt

Expanded text:
et longorum operum finis: ne forte pudori et longorum operum finis: ne forte pudori sit tibi Musa lyrae sollers et cantor Apollo. quaesitum est: ego nec stunec rude quid prosit video ingenium: alterius sic altera poscit opem res et coniurat amice. qui studet optatam cursu contingere metammulta tulit fecitque puer, sudavit et alsit,nunc satis est dixisse 'ego mira poemata pango; occupet extremum scabies; mihi turpe relinqui est et quod non didici sane nescire fateri'. adsentatores iubet ad lucrum ire poeta dives agris, dives positis in fenore nummis. si vero est, unctum qui recte ponere possit litibus inplicitum, mirabor, si sciet inter- noscere mendacem verumque beatus amicum. tu seu donaris seu quid donare voles cui, nolito ad versus tibi factos ducere plenum laetitiae; clamabit enim 'pulchre! bene! recte!' pallescet, super his etiam stillabit amicis ex oculis rorem, saliet, tundet pede terram. ut, qui conducti plorant in funere, dicunt
Abbreviated transcription (Latin):
T iber ⁊ ĩgenius p̾sertiz census eq̃stre
Bũma nõ morũ uicioq remotꝰ ab oĩ
S cripris in ine ui desendat iudicis amres.
⁊ patris ⁊ nrĩs nonũq p̃matur ĩannũ.
Membranis intꝰ positis delere licebit.
Qued nedideris nescit noꝵx missa reilti.¬
¶ Sil uestes hoiẽs sacer int̾presq deor
Cedibꝰ̾ ⁊ uictu fedo deteruit orpheus
D ict obħ lenne tigres rapidosq leones
Dictꝰ rãphion tebane ꝯditor urbis
Saxa moue̾ sono testudĩs ⁊ p̾ce blãda
Ducere qͦ uelet fuit ħ sapiẽtia qͦndan
Publica pͥuatis secerne̾ sacra ꝓphanis.
Cubitu ꝓhibere uago. dare iuira maritis.
O pida moliri legẽs madere ligno
S i honos⁊ noñ diuinis natibꝰ atq
Carnũbꝰ ueĩt. p̾t hos ĩsignis homer.
Dir ceuq̾ maies aiõs ĩ martia bella.
B̾ sib̾ exicuit dicte ꝑcarnnã sortes.
Euite mũstrata uia ẽ ⁊ grã regui.
Pieruis teprata modis lũd̾q reptus

Expanded text:
iber et ingenuus, praesertim census equestrem iber et ingenuus, praesertim census equestrem summam nummorum vitioque remotus ab omni. scripseris, in Meti descendat iudicis auris et patris et nostras nonumque prematur in annum membranis intus positis: delere licebit, quod non edideris, nescit vox missa reverti. silvestris homines sacer interpresque Deorum caedibus et victu foedo deterruit Orpheus, dictus ob hoc lenire tigres rabidosque leones; dictus et Amphion, Thebanae conditor urbis, saxa movere sono testudinis et prece blanda ducere quo vellet. fuit haec sapientia quondam, publica privatis secernere, sacra profanis, concubitu prohibere vago, dare iura maritis, oppida moliri, leges incidere ligno. sic honor et nomen divinis vatibus atque carminibus venit. post hos insignis Homerus Tyrtaeusque mares animos in Martia bella versibus exacuit; dictae per carmina sortes et vitae monstrata via est et gratia regum Pieriis temptata modis ludusque repertus
Abbreviated transcription (Latin):
I ndignor ꝙͣ doq bonꝰ dormitat homer̾
Derũ opi lũgo fas ẽ obrepe sõp̃nu.
U t pietura poesis erit q̃si ꝓpiũ stes
T e capiat magis. ⁊ q̃da si lũgniꝰ abeltes
Ramat obscurũ uolet ħ sb̾ luce uideri.
I udics argutũ q̃ nõ formidat acum̃.
R placuit semel ħ̾ decies repetita placebit.
¶E maior iuuenũ ꝙuis ⁊ uoce pat̾na
Folle memor certis mediũ ⁊ tollerabile iobꝰ.
Causaꝵ mediocris ab ẽ uir tute disti.
Messalpe nescit ꝙͣtuz cassellius aulus
s tũ ĩp̃cio ẽ mediocrib̾ ẽẽ poetis.
Nõ hoĩes nõ du nõ cessere columne.
Ut gratꝰ intͤ mẽsis simphona discors.
⁊ grissuz unguẽtu ⁊ sdado ꝯ melle papau
O ffendũt. poterat dua nã cena sin ilti
Si paulũ sũmo decessit u̾git ad ymũ¬
¶A udere ꝗ nescit cãpestͥb̾ abstinet armis.
Indoct᷑qͣz pie disi ue trochi ue quiesit
Me spisse risuz tollãt ĩpune coione.
Qͥ nescit u̾sus tñ audet fingẽ̾ ꝗda.

Expanded text:
indignor, quandoque bonus dormitat Homerus; verum operi longo fas est obrepere somnum. ut pictura poesis: erit quae, si propius stes, te capiat magis, et quaedam, si longius abstes; haec amat obscurum, volet haec sub luce videri, iudicis argutum quae non formidat acumen; haec placuit semel, haec deciens repetita placebit. o maior iuvenum, quamvis et voce paterna bi dictum tolle memor, certis medium et tolerabile rebus causarum mediocris abest virtute diserti Messallae nec scit quantum Cascellius Aulus, sed tamen in pretio est: mediocribus esse poetis non homines, non Di, non concessere columnae. ut gratas inter mensas symphonia discors et crassum unguentum et Sardo cum melle papaver offendunt, poterat duci quia cena sine istis: si paulum summo decessit, vergit ad imum. ludere qui nescit, campestribus abstinet armis indoctusque pilae discive trochive quiescit, ne spissae risum tollant inpune coronae: qui nescit versus, tamen aude
Abbreviated transcription (Latin):
Ingrinũ miẜa quia fortuma̾tꝰ arte
Cre dit. et creludit sa nos eli cone poetas.
Democritꝰ bona pars nõ ungues prẽie airat
Nõ barbã.seceta petit loca balnea uitat.
S i trib̾ anticiris caput ĩ sinabille nũꝙͣ
T unseri licine ꝯmiserit ⁊ ego leuis.
Qͥ purgor bilẽ st̾ uerni tẽporis horã.
Mõ alus facere meliora poemata uerũ.
M il tr̃ti ẽ. ergo uice fungeir cotis acutu.
R edeie q̃ feruz ualet exsors ipã secñdi.
Munꝰ ⁊ officiũ ml scribens ip̃e docebo.
U ñ parẽt̾ opes. ꝗd alat formetq poctã.
Qͥ d deccat ꝗd nõ qͦ uirtꝰ qͦ ferat error.
B cribẽdi recte sapeie ẽ ⁊ pͥncipiũ ⁊ fons
Rẽ t̾ socretice potuerũt ostẽdere carte.
U̾baq ꝓuissa rẽ nõ inuicta sequẽtur.
¶Qͥ didicit pat̾e. ꝗd debeat ⁊ ꝗd amicis.
Q ͦ fit amore parens qͦ frat᷑ amãdꝰ ⁊ hospes.
Qͥ d sit ꝯscripti ꝗd iudicis officiũ que
ꝑ tes mbellũ missi ducis ille ꝓfecto

Expanded text:
ingenium misera quia fortunatius arte ingenium misera quia fortunatius arte credit et excludit sanos Helicone poetas Democritus, bona pars non unguis ponere curat, non barbam, secreta petit loca, balnea vitat. si tribus Anticyris caput insanabile numquam tonsori Licino conmiserit. o ego laevus, qui purgor bilem sub verni temporis horam. non alius faceret meliora poemata; verum nil tanti est. ergo fungar vice cotis, acutum reddere quae ferrum valet exsors ipsa secandi; munus et officium, nil scribens ipse, docebo, unde parentur opes, quid alat formetque poetam, quid deceat, quid non, quo virtus, quo ferat error. scribendi recte sapere est et principium et fons. rem tibi Socraticae poterunt ostendere chartae verbaque provisam rem non invita sequentur. qui didicit, patriae quid debeat et quid amicis, quo sit amore parens, quo frater amandus et hospes, quod sit conscripti, quod iudicis officium, quae partes in bellum missi ducis, ille profecto
Abbreviated transcription (Latin):
Nõ dicã stulte mirata. si mͦ ego ruos
Samꝰ ĩ urbansĩ lepido seponere dicto
Legitimũq sonũ digitis callemꝰ ⁊ anre
¶Ig notũ tragioe genꝰ ĩ uenisse camene
Dr᷑. ⁊ plaustris uexisse poemata tesphis.
Q ue cauerẽt agerẽtq peti fecib̾ ora.
P ost hẽ psone palleqr reptor honeste
⁊scilus ⁊ modicis strauit pulpita tignis
⁊ docuit magnũq loꝗ utiq cotur ne
Sucessit uetꝰ his comedia. nõ siĩ młta
Laude .s. ĩ uitiuz. libertas ex ciditz uim
Dignã lege regi ler ẽ acepta chorꝰq
Turpit̾ ebticuit sb̾lato uire nocẽdi
¶N il ĩtẽptatũ nr̃i linq̃re poete.
Ausi deserere : celebraie domestica facta.
Ne uirtute foret claris ne potẽtius armis.
Quã lingua latiũ si ñ offenderet unũ.
Q uẽq poctaꝵ lime labor ⁊ mora uoso
P ompiliꝰ sanguis carm̃ rep̃hẽdite ꝗd nõ
a ulta dies ⁊ mlta lit̾acoer cuit atq.
fertũ decies nõ castigauit adũgue

Expanded text:
ne dicam stulte, mirati, si modo ego et vos ne dicam stulte, mirati, si modo ego et vos scimus inurbanum lepido seponere dicto legitimumque sonum digitis callemus et aure. ignotum tragicae genus invenisse Camenae dicitur et plaustris vexisse poemata Thespis, quae canerent agerentque peruncti faecibus ora. Post hunc personae pallaeque repertor honestae Aeschylus et modicis instrauit pulpita tignis et docuit magnumque loqui nitique coturno. Successit uetus his comoedia non sine multa laude: sed in uitium libertas excidit et uim dignam lege regi. Lex est accepta chorusque turpiter obticuit sublato iure nocendi. Nil intemptatum nostri liquere poetae: ausi deserere et celebrare domestica facta vnec virtute foret clarisve potentius armis quam lingua Latium, si non offenderet unum quemque poetarum limae labor et mora. vos, o Pompilius sanguis, carmen reprehendite, quod non multa dies et multa litura coercuit atque praesectum deciens non castigavit ad unguem.
Abbreviated transcription (Latin):
S illaba luga bieni sb̾iecta nocat᷑ iãb̾i
Pͥ es citus uñ ecia trimet̾s acresce̾ susit.
Nom̃ iãbeis ⁊ senos rederet ietus
pͥ ius ad̾ extremũ simł sibi nõ ita poe.
Fardior ut paulo grauiorq uenuet ad attres
S pũdeos stabiles niuuira pat̾na recepit.
Cñ mod̾r paciens nõ ut de sede seꝯda
Crederet aut quarta socialit̾ hĩc ⁊ ĩ actu
Nobilib̾trimetris apparet rarus rem.
¶Insceua missos ⁊ magno pũdere u̾sus
Aut op᷑ celeris nimiu anaq carẽtis.
Aut ignorate p̃mit artis crimiẽ turpi.
Aõ q uis uidet ĩmodulata poemata uider.
Et d ita rom mis uenia ẽ indigna poctis.
Iarco ne uige scriba licent̾ anorãs
Uisiuros peccata putẽ mea tutꝰ rintra sciens¬
s pẽ uenie cautꝰ uitaui deniq culpa.
Nõ laudẽ merui uos erẽplaria greca
Mirturna u̾sate manu ilsite diurna.
At nr̃i ꝓaui planti nos ⁊ numos ec̃
Laudauẽ sales niiũ patiẽt᷑ utrũq

Expanded text:
syllaba longa brevi subiecta vocatur Iambsyllaba longa brevi subiecta vocatur Iambs adcrescere iussit nomen iambeis, cum senos redderet ictus, primus ad extremum similis sibi: non ita pridem, tardior ut paulo graviorque veniret ad auris, spondeos stabilis in iura paterna recepit commodus et patiens, non ut de sede secunda cederet aut quarta socialiter. hic et in Acci nobilibus trimetris adparet rarus et Enni in scaenam missos cum magno pondere versus aut operae celeris nimium curaque carentis aut ignoratae premit artis crimine turpi. non quivis videt inmodulata poemata iudex et data Romanis venia est indigna poetis. idcircone vager scribamque licenter? an omnis visuros peccata putem mea, tutus et intra spem veniae cautus? vitavi denique culpam, non laudem merui. vos exemplaria Graeca nocturna versate manu, versate diurna. at nostri proavi Plautinos et numeros et laudavere sales, nimium patienter utrumque,
Abbreviated transcription (Latin):
E ueniet satirios ita u̾tere serald ⁊tgei ⁊¬
M e quioq deus quioq adhibebit heros
R egali ẽ spectꝰ ĩ auro nuꝑ ⁊ ostro stenli
Migret ĩ obscuras humili ẜmono tabes nas.
A ut du uitat humũ nubes siꝑt  at safn ⁊
E futue leuey ndigna tragreda ustu adi
Ut festis matrona moueri bat am uuin u
Intererit satiris pausu x aifarq aͥ
Mec sic enitar tragico mͥ ueffeie adore
U t meħ̾ int̾sit dauus ne loquat᷑ maudax
Pythias emũcto luorata somoẽ talẽtu.
An custoᷤ famiuluq dei silenꝰ alumni¬
¶ Et uote fĩctũ carm̃ sequar nͨ sibi ꝗ uis
S peret idẽ sudet multũ frustraq laboiet
Ausus idem tm̃ sceries iunetiurriq pollet
Tãtu de medio sup̃tis accedit honoris
¶S iluis deducta caueant me uidice faimi
Ne uelut ninaniti truius ac pene tõiẽles
Aut nimiũ teneris inueniet᷑ ilsib unꝙͣ¬
A ut ĩmũda crepent perit ignomĩosos aq dicta.
E quis accipiũt̃ amis donat ue coioua

Expanded text:
nveniet Satyros, ita vertere seria ludo, ne, quicumque Deus, quicumque adhibebitur heros, regali conspectus in auro nuper et ostro, migret in obscuras humili sermone tabernas aut, dum vitat humum, nubis et inania effutire levis indigna tragoedia versus, ut festis matrona moveri iussa diebus, intererit Satyris paulum pudibunda pnec sic enitar tragico differre colori, ut nihil intersit, Davusne loquatur et audax Pythias, emuncto lucrata Simone talentum, an custos famulusque Dei Silenus alumni. ex noto fictum carmen sequar, ut sibi quivis speret idem, sudet multum frustraque laboret ausus idem: tantum series iuncturaque pollet, tantum de medio sumptis accedit honoris. silvis deducti caveant, me iudice, Fauni, ne velut innati triviis ac paene forenses. aut nimium teneris iuvenentur versibus umquam aut inmunda crepent ignominiosaque dicta. aequis accipiunt animis donantve corona.
Abbreviated transcription (Latin):
C lamat yo ciues nõ sit ꝯtollere curret.
¶Si curet ꝗs opez fere. ⁊ dimitẽ fũnẽ
Qͥ scis anprudens ħ se deiecerit atqz
S eruari nolit dicã. siculiq poete
Marabo interitũ deus ĩ mortal hr̃i
Dũ cupit empedodes ardẽtez frigidꝰ ethuã
I nsiluit sit uisliceatq perue poetis.
Nec semel ħ facit nͨ si retract᷑ erit iaz.
Fiet hõr ponet famosse mortis amorẽ
Nec satis apparet cur ilsus decidet utru.
Minserit ĩparios cineresan triste bidẽtal
Mouerit incestꝰ certe furit ac uelut ursus
O biectos caauee ualuit si frãgere datros
In doctũ doctũq fugat ieatator acerbus.
Q uẽ uoͣ aripuit tenet ociditq legendo.
N õ missura cutẽ. nisi plena cruoris urũdo.
Rima dicte mͥ sum̃a dicẽte camena
S pectatũ sitis ⁊ donatũ ia rude q̃ris
Mecenas iterũ antiqͦ me ĩclude̾ ludo.
N õ eade ẽ etas nõ mens. ueĩannuꝰar muis
H ercis adposte fixis latet abditꝰ agro.

Expanded text:
clamet, 'io cives', non sit qui tollere curet. clamet, 'io cives', non sit qui tollere curet. si curet quis opem ferre et demittere funem, 'qui scis, an prudens huc se deiecerit atque servari nolit?' dicam siculique poetae narrabo interitum. 'Deus inmortalis haberi dum cupit Empedocles, ardentem frigidus Aetnam insiluit. sit ius liceatque perire poetis: nec semel hoc fecit nec, si retractus erit, iam fiet homo et ponet famosae mortis amorem. nec satis adparet, cur versus factitet, utrum minxerit in patrios cineres an triste bidental moverit incestus: certe furit ac velut ursus, obiectos caveae valuit si frangere clatros, indoctum doctumque fugat recitator acerbus; quem vero arripuit, tenet occiditque legendo, non missura cutem, nisi plena cruoris, hirudo.rima dicte mihi, summa dicende Camena, spectatum satis et donatum iam rude quaeris, Maecenas, iterum antiquo me includere ludo. non eadem est aetas, non mens. Veianius armis Herculis ad postem fixis latet abditus agro,
Abbreviated transcription (Latin):
Q uĩtilio siqd rectares corige sodes
B aiebat ⁊ hoc meli te posse negares.
B istͦq exꝑtũ frustra delere iubebat
L male tornatos ĩcudi redere u̾sus.
¶Si defendẽ delictũ ꝙͣ u̾tere males
Mullũ ultra u̾bu aut oꝑ am ĩsumebat ĩ anez
Q uĩsine riuali teq ⁊ tua solus amares
Uir bonꝰ ⁊ prudẽ usus reprehẽdet ĩertes.
Culpabit duros ĩꝯtis alinet atrũ.
Fransu̾so calamo signũ ambiciossa recidet.
Ornam̃ta parũ claris lucẽ dare coget.¬
Arguet̾ ambigue dictũ mutada nocibit.
Fiet aristart nͦ dicet cur ego amis.
O ffenda innugi s. hec nuge seria ducẽt.
In mala derisu semel ex ceptũq sinistre
Dt mala q̃ scabies aut morb̾ regenꝰ urget.
Aut fenatiẽ error ⁊ iraodia diana.
U es anũ tetigisse timẽt̃. fugnĩq poeta
Qͥ sapũt agitãt pueri ĩ cautiq sect᷑.
H dũ sublimis u̾sus ructat ⁊errat.
S ie uelut meruł ĩ tẽpidꝰ decidet anceps.
In puteũ forieã ne lioet sucrite lũgu.

Expanded text:
Quinctilio si quid recitares, corrige, sodes, Hoc, aiebat, et hoc; melius te posse negares, Bis, terque expertum frustra; delere iubebat, Et male tornatos incudi reddere versus. Si defendere delictum, quam vertere malles; nullum ultra verbum aut operam insumebat inanem, quin sine rivali teque et tua solus amares. vir bonus et prudens versus reprehendet inertis, culpabit duros, incomptis adlinet atrum transverso calamo signum, ambitiosa recidet ornamenta, parum claris lucem dare coget,arguet ambigue dictum, mutanda notabit: fiet Aristarchus; non dicet 'cur ego amicum offendam in nugis?' hae nugae seria ducent in mala derisum semel exceptumque sinistre. ut mala quem scabies aut morbus regius urget aut fanaticus error et iracunda Diana, vesanum tetigisse timent fugiuntque poetam qui sapiunt, agitant pueri incautique sequuntur. hic, dum sublimis versus ructatur et errat, si veluti merulis intentus decidit auceps in puteum foveamve, licet 'succurrite' longum
Abbreviated transcription (French):
Mercator ne uagꝰ cultor ne unẽtis auelli.
Colchꝰ anassirius tebis nutͥtꝰ an argis
Aut famã soquẽ aut sͥouemẽtia tinge.
S criptor honoratu si forte reponis achillẽ
S it medea feros. inuictaq flebił yno
ꝑ fidꝰ ysion io uaga tristis hoiestes

Expanded text:
mercatorne vagus cultorne virentis agelli, mercatorne vagus cultorne virentis agelli, Colchus an Assyrius, Thebis nutritus, an Argis. aut famam sequere aut sibi convenientia finge scriptor. honoratum si forte reponis Achillem,sit Medea ferox invictaque, flebilis Ino, perfidus Ixion, Io vaga, tristis Orestes
Abbreviated transcription (Latin):
I ratq cremes tumdo delitigat ore.
E t tragieꝰ plerũq dolet ẜ mone pedestri.
T elpheuꝰ ⁊ pelleuꝰ cũ pauꝑ ⁊ exul uterq
ꝓiecit ampulas ⁊ sequi pedalia u̾ba
Si curator spectãtis tetigisse querela.
N õ satis ẽ pulcra eẽ poemata dulcia sup̃to
Et quoꝯq uelint aĩmur auditoris agñto
Dt ridentibꝰ arrident. ita flẽtibꝰ̾ assut̃.
Humani uultꝰ si uisꝰ me flere dolentẽ.
Aut dormitabo aut ndebo tristia mestũ.
D ultũ uba decẽt iratũ plona minaꝵ.
Ludẽtez lasiua seuerũ seria dictu
Format eͥ naͣ pͥus uos ĩtus ad omẽ
Fortunar habitũ uiuat aut ĩpellit Adiraã
Aut ad humiũ merore graui deducit ⁊ angit
ꝑ̾ t effert aĩ mot̾ int̾petia lingua.¬
¶ Ri dicentis erũt fortuis absona dieta
Romã tollõt eꝗtes peditesq cachinum
Ant̾erit młtu dauus ne loqͥt᷑ an he ros
Maturꝰ ne senex an adhuc fiorẽte iuuẽta
A eruid̾⁊ mationa potẽs an sedula nutrise

Expanded text:
iratusque Chremes tumido delitigat ore; iratusque Chremes tumido delitigat ore; et tragicus plerumque dolet sermone pedestri, Telephus et Peleus cum pauper et exsul uterque proiicit ampullas et sesquipedalia verba, si curat cor spectantis tetigisse querella. non satis est pulchra esse poemata: dulcia sunto et quocumque volent animum auditoris agunto. ut ridentibus adrident, ita flentibus adflent humani voltus. si vis me flere, dolendum aut dormitabo aut ridebo. tristia maestum voltum verba decent, iratum plena minarum, ludentem lasciva, severum seria dictu. format enim natura prius nos intus ad omnem fortunarum habitum: iuvat aut inpellit ad iram aut ad humum maerore gravi deducit et angit: post effert animi motus interprete lingua. si dicentis erunt fortunis absona dicta, Romani tollent equites peditesque cachinnum. intererit multum, Davusne loquatur an heros, maturusne senex an adhuc florente iuventa fervidus, et matrona potens an sedula nutrix,
Abbreviated transcription (Latin):
R es geste regũq ducũq ⁊ aristia bellei.
Qͦ scͥbi possẽt numero mõstrauit homerꝰ
ꝑ̃t eciã ĩclusa ẽ uoti sentẽtia ꝯpon
Dͥ s tñ exiguos elegos emiẜ̾it auetor
Gramatici certãt ⁊ adhuc sb̾ iudice lis ẽ.¬
¶ Archilogũ ꝓpͥo rabiesarmauit iãbo
Hũc socci cepere pedẽ grãdesq coturn.
Alt̾nis aptũ ẜmonibꝰ ⁊ populares
Bincẽte strepit̾ a natũ rebꝰ acciendis
M usa dedit fidibꝰ diuoᷤ puerosq deoꝵ
⁊ pugillẽ uictorẽ ⁊ equu c̾tamĩe pͥmu
Liuuenũ curas. ⁊ libera uina referre
Descͥptas ẜuare uices oꝑũq colores.
Cur ego si nequeo ignoroq poeta salutor.
Cur nescire pudens praue qͣ disce̾ inalo
U̾ sibꝰ exponi cragicis res comita nõ ult
I ndignat᷑ itt̃ priuatis ac ꝓpe sõcoͣo
Dignis carmĩbꝰ nariari cena tieste
Aingula queq locũ teneãt sortita decẽt᷑.
¶P ntẽdu tñ ⁊ uocẽ comedia tollit.

Expanded text:
res gesres gesit Homerus; post etiam inclusa est voti sententia compos; quis tamen exiguos elegos emiserit auctor, grammatici certant et adhuc sub iudice lis est; Archilochum proprio rabies armavit iambo; hunc socci cepere pedem grandesque cothurni, alternis aptum sermonibus et popularis vincentem strepitus et natum rebus agendis; musa dedit fidibus Divos puerosque Deorum et pugilem victorem et equum certamine primum et iuvenum curas et libera vina referre: descriptas servare vices operumque colores cur ego si nequeo ignoroque poeta salutor? cur nescire pudens prave quam discere malo? versibus exponi tragicis res comica non volt; indignatur item privatis ac prope socco dignis carminibus narrari cena Thyestae: singula quaeque locum teneant sortita decentem. interdum tamen et vocem comoedia tollit
Abbreviated transcription (Latin):
Greco forue cadãt ꝑce de torta ꝗd aut̃
Cecilio plautoq dab.t iomamꝰ ad ep̃tu.
Uirgilio uaioq ⁊ ego air ad qitͣ pauca
Sipossu ĩ uideor ã lingua catonis renrai
y uionẽ patrũ ditauerĩt ⁊ noua ieꝵ.
Noiã ptullerit. li aut sempqz li cebit.
Signatũ p̃sente nota ꝓducere nom̃.
Ut silue folus ꝓnos mutãtur inannoᷤ.
P riina cadũt ita u̾boẽuetꝰ int̾it etas.¬
Liuuenũ ritu flerent mͦ nata uigentq
¶Debem morti nos nrãq siue iecept᷑
Terra mlptur classes aqlonibꝰ acet.
Regis op̾ sterilisq diu pasaptaq iemis
Uicinas urbes alit igne  sensit aiatrũ.
S eu cursuz mutauit iniquũ frugibꝰannis
Doctꝰ tũc meliꝰ mortalia facta ꝑibũt¬
M edũ ẜmonũ stet honos. ⁊ gr̃a uniax
Multa renascẽt᷑ q̃ ia cecidere cadentq.
Q ue nõ sũt ĩ honore uocabula soluet usus.
Quẽ penes arbitu ⁊ ius ⁊ norma loquẽdi

Expanded text:
Graeco fonte cadent parce detorta. quid autem Graeco fonte cadent parce detorta. quid autem Caecilio Plautoque dabit Romanus ademptum Vergilio Varioque? ego cur, adquirere pauca si possum, invideor, cum lingua Catonis et Enni sermonem patrium ditaverit et nova rerum nomina protulerit? licuit semperque licebit signatum praesente nota producere nomen. ut silvae foliis pronos mutantur in annos, prima cadunt: ita verborum  ritu florent modo nata vigentque. debemur morti nos nostraque: sive receptus terra Neptunus classes Aquilonibus arcet, regis opus, sterilisve diu palus aptaque remis vicinas urbes alit et grave sentit aratrum, seu cursum mutavit iniquum frugibus amnis doctus iter melius: mortalia facta peribunt, nedum sermonum stet honos et gratia vivax. multa renascentur quae iam cecidere cadentque quae nunc sunt in honore vocabula, si volet usus, quem penes arbitrium est et ius et norma loquendi.
Abbreviated transcription (Latin):
B aiub here dato ꝗ pigit᷑ anphora ceꝑ¬
I nstictun airrẽte tota cur urceuꝰ heisit
¶O arima pars uatũ patr iunenes pitȩie digni.
Decipim specie recti bienis ec̃ lelrie
Obscur̾ fio sectãtẽ lema uerni
Deficiũt aĩq. ꝓfessus gͣdia turget
iuctũ dicit culpe fuga. si caiet arte.
E opͥmet.⁊ moles ĩmitabit᷑ ere capilloᷤ
I nfeł oꝑis sum̃a quia pone̾ totũ.
A esciet. hc̃ ego si ꝗd ꝯponere curez
N õ mag̃ eẽ ueli quã naso uiuẽ priuo
S pectãdu iugris ocuł nigioq capillo.
Hec faꝯdia deẜet hẽ nͨ lucid̾ ordo.
¶Ordmis ħ̾ uirtꝰerit. ⁊ uenꝰ aut ego fallor
Ut iã nc̃ dicat.iã nẽ debẽtia dici.
Pleraq differat ⁊ p̃sens ĩ tẽp̾ omittat.¬
F eddiderit uiẽtura nouu̾. si forte nõ eẽ
Indicus intĩstrare recẽtibꝰ. abdita reꝵ
Finge̾ ciuc aitis nõ eraudita cethegis.
ꝯtinget dabitq licẽtia. sup̃ta pudẽt᷑.
L noua fictaq nuꝑ habebũt u̾ba fidẽ.

Expanded text:
navibus, aere dato qui pingitur? amphora coepit institui: currente rota cur urceus exit? . maxima pars vatum, pater et iuvenes patre digni, decipimur specie recti: brevis esse laboro, obscurus fio; sectantem levia nervi deficiunt animique; professus grandia turget; in vitium ducit culpae fuga, si caret arte. exprimet et mollis imitabitur aere capillos, infelix operis summa, quia ponere totum nesciet: hunc ego me, si quid componere curem, non magis esse velim quam naso vivere pravo, spectandum nigris oculis nigroque capillo. nec facundia deseret hunc nec lucidus ordo. ordinis haec virtus erit et venus, aut ego fallor, ut iam nunc dicat iam nunc debentia dici, pleraque differat et praesens in tempus omittat.reddiderit iunctura novum. si forte necesse est indiciis monstrare recentibus abdita rerum et fingere cinctutis non exaudita Cethegis, continget dabiturque licentia sumpta pudenter, et nova fictaque nuper habebunt verba fidem, si
Abbreviated transcription (Latin):
P osse li nenda ceon ⁊ leuiẜuãda cupies.
Qut ꝓdesle ueir aut delectaie poete.
Aut simul ⁊ roꝯda ⁊ ydonca dice̾ uite.
Dͥ dqd p̃cipies esto bieuis ut cito diet
Pcipiam aĩ dou teneat̃q fĩdeles
O mc̃ supuacuũ pleno de pectore manat.
Neu pͥnse lanne uiuuz puerũ exͣ batiluo
Centuir semor agitãt expticia frugi
Celsi p̃tereut̃ austra poemata ramine¬
O mẽ tullit puc̃tu q miscuit itale dulci
Lectorẽ delectãdo paritͥq monẽdo
Zlungũ noto scriptori ꝓrogat euũ.
S ũt delicta tm̃ qb̾ ĩgnouisse uelimꝰ
Mã neq corda sonũ redit quẽ uult manꝰ ⁊ mens¬
P oscentiq grauẽ ꝑ sepe remitit acutũ¬
U erũ ubi plura ntẽt ĩ carmiẽ nego paucis
Offendar macuł quasaut ĩcuria fudit
A ut humã parũ canit nã. ꝗd ergo est.¬
¶ Ut scriptorsi p̾cat idẽ liberariꝰ ulo

Expanded text:
anda cupresso? aut prodesse volunt aut delectare poetae aut simul et iucunda et idonea dicere vitae. quidquid praecipies, esto brevis, ut cito dicta percipiant animi dociles teneantque fideles: omne supervacuum pleno de pectore manat. neu pransae Lamiae vivum puerum extrahat alvo. centuriae seniorum agitant expertia frugis, celsi praetereunt austera poemata Rhamneomne tulit punctum, qui miscuit utile dulci lectorem delectando pariterque monendo. longum noto scriptori prorogat aevum. sunt delicta tamen, quibus ignovisse velimus: nam neque chorda sonum reddit quem volt manepe remittit acutus. verum ubi plura nitent in carmine, non ego paucis offendar maculis, quas aut incuria fudit aut humana parum cavit natura. quid ergo est? ut scriptor si peccat idem librarius usque,
Abbreviated transcription (Latin):
¶Autagit᷑ ies inse̾nis aut acta refert᷑
S cegnuuꝰ irritat̃ aiõs dem issa ꝑaurẽ.
Q uã que sũt ocuł sb̾iecta fidelibͦr que
I pẽ sibi tradit spectator. nõ tñ int̾
Digna geri ꝓmes inscenã młtaq tolle
Er oculis q̃ mox narret faodia p̃sens.
Ne pueros corĩ ppło medea trucidet.
Aut humana pabula quo quat exta nefiriꝰ atens

Expanded text:
aut agitur resaut agitur resr. segnius inritant animos demissa per aurem quam quae sunt oculis subiecta fidelibus et quae ipse sibi tradit spectator: non tamen intus digna geri promes in scaenam multaque tolles ex oculis, quae mox narret facundia praesens: ne pueros coram populo Medea trucidet aut humana palam coquat exta nefarius atreus
Abbreviated transcription (Latin):
Nẽ secus ac notas auditore rapit ⁊cque.
Desperit tractiti ĩ cesere posse relinꝗd.
Atq ita mett̾ sic ueris falsa remiset
ꝑ mo ne mediũ medio ne diserepet unũ
Sessuri donec cãtuz nos plaudite dicat.
Etatis iuiꝰq notãdi sũt tͥ moies
Uobilib̾q decor naturis. dand̾ ⁊ annis.
Redere qui uoces iaz scit puer ⁊pede certo
Bignat humũ gestit parib̾ aludẽ. rira.
Coligit. ⁊ ponit teniere ⁊ nuu tat᷑ moras.
I mber bis uuueĩs tãdez custode remoto
Cõmisse cauet ꝗd mor mutare laborat.
Multa senẽ cirꝯueniũt ĩ comoda. łq
Querit. ⁊ ĩuentamiser abstinet actimet uti
U l̾ ꝗd ies om̃s timide gelide̾q mĩstrat.
Dilator. sepe lõgꝰ. mers auidq̾ futuri.
Dificiłꝰ. q̃rul. laudator tẽporius acti.
Se puero castigatũ censor ĩmorũ.
Multa ferũt ãn ueniẽtes comoda secũ.
Multa recedentes ad nũt ne forte se nilles
M anderit᷑ iuueni ptes. pueroꝵ uiriles

Expanded text:
non secus ac notas auditorem rapit et quae non secus ac notas auditorem rapit et quae desperat tractata nitescere posse relinquit atque ita mentitur, sic veris falsa remiscet, primo ne medium, medio ne discrepet imum.sessuri, donec cantor 'vos plaudite' dicat. aetatis cuiusque notandi sunt tibi mores, mobilibusque decor naturis dandus et annis. reddere qui voces iam scit puer et pede certo signat humum, gestit paribus conludere et iram colligit ac ponit temere et mutatur in horas. inberbis iuvenis, tandem custode remoto,conmisisse cavet quod mox mutare laboret. multa senem circumveniunt incommoda, vel quod quaerit et inventis miser abstinet ac timet uti, vel quod res omnis timide gelideque ministrat, dilator, spe longus, iners avidusque futuri, difficilis, querulus, laudator temporis acti se puero, castigator censorque minorum. multa ferunt anni venientes commoda secum, multa recedentes adimunt: ne forte seniles mandentur iuveni partes pueroque viriles:
Abbreviated transcription (Latin):
Q uał ab incepto ꝓceserit⁊ sibi ꝯstet
Dificile ẽ ꝓpͥe comuiã diccͣ tuq
Rectꝰ illiaꝯ carm̃ deducis mactus
Quã si ꝓferes ignota ĩ dictaq pͥmꝰ
Publica materies pͥuata uris exit si
Nõ circa uile pactusq morab̾is orbe
I nt̾pies. nͨ desilies mitator ĩ artũ
Uñ pedẽ ꝓferie pudor uetet aut opis lex
Nec nõ incipies ut seͥptor cieliꝰ olim
Fortunã pͥami cãtabo ⁊ nobile bellu.
Q d̾ dignũ tãto foret hic ꝓmisso biatu.
ꝑ turiẽt mũtes nascet᷑ ridiculus muga
¶Quãto iectinꝰ ħͥ ꝗ nlmolit᷑ inepte.
D ic mͥ musa uirũ capte p̾t fueratroie
Qͥ mores homĩu młtoꝵ uidit r urber¬
M õ fumũ ex fulgoie. ẜ ex fumo dare ludẽ
Togitat. ut speciossa de hĩc miracula ꝓmat.
Anthiphatẽ sillãq⁊ cũ caliope carqbadim.
Nec redicui diomedis ab interitu mele igri.
Nec grnuo bellur tiounis ordit᷑ ab ouo.
Semp adeuẽtu festinat ⁊ ĩ medis ieuꝰ.

Expanded text:
et sibi constet. difficile est proprie communia dicere, tuque rectius Iliacum carmen deducis in actus quam si proferres ignota indictaque primus: publica materies privati iuris erit, si non circa vilem patulumque moraberis orbem interpres nec desilies imitator in artum, unde pedem proferre pudor vetet aut operis lex, nec sic incipies, ut scriptor cyclicus olim: 'fortunam Priami cantabo et nobile bellum.' quid dignum tanto feret hic promissor hiatu? parturient montes, nascetur ridiculus mus. quanto rectii, Musa, virum, captae post tempora Troiae qui mores hominum multorum vidit et urbes.' non fumum ex fulgore, sed ex fumo dare lucem cogitat, ut speciosa dehinc miracula promat, Antiphaten, Scyllamque, et cum Cyclope Charybdim; nec reditum Diomedis ab interitu Meleagri nec gemino bellum Troianum orditur ab ovo: semper ad eventum festinat et in medias res
Abbreviated transcription (Latin):
Aspirare i aidee corisꝰ erat utis atq.
N ũdu spissa nimis oplere sedilia cantu.
Q uo sane ppł numeribil ut pote paruiiꝰ
L frugi castq uerend̾q cohibat.
p ostꝙͣ cepit agros excẽdere ucter ⁊ urbes
Latior amplecti murꝰ unoq diurno
Placari genius festis ⁊ ĩpune diebꝰ
Accessit numerisq modisq licẽtia maior.
¶Indectꝰ quid eͥ saperet liberq laboꝵ
R usticꝰ urbano ĩfusꝰ ⁊ turpis honesto
Sic pͥsce motuq ⁊ luxurie adidit arti.
T ibicẽ trasitq lares ꝑ pusspica ueste.¬
G ic ⁊̃ fidib uoces ceuere seueris.
Et tullit eloqui insolitũ faꝯdia p̃ceps
Utiliũqr sagax ierũ ⁊ diuma futuri.
Sortilegis n᷑ discrepuit sentẽtia del phis
Carmẽ ꝗ traico ule certauit obyrcũ.¬
Mox ⁊̃ agrestes saciregis nudauit ⁊asper
I ncolumi grauitate iocũ tẽptauit eoqd
Illecebris erat ⁊ grata nouitate morand¬

Expanded text:
spirare et adesse choris erat utilis atque nondum spissa nimis complere sedilia flatu; quo sane populus numerabilis, utpote parvos, et frugi castusque verecundusque coibat. postquam coepit agros extendere victor et urbis latior amplecti murus vinoque diurno placari Genius festis inpune diebus, accessit numerisque modisque licentia maior. indoctus quid enim saperet liberque laborum rusticus urbano confusus, turpis honesto? sic priscae motumque et luxuriem addidit arti tibicen traxitque vagus per pulpita vestem; sic etiam fidibus voces crevere severis, et tulit eloquium insolitum facundia praeceps utiliumque sagax rerum et divina futuri sortilegis non discrepuit sententia Delphis. carmine qui tragico vilemox etiam agrestis Satyros nudauit et asper / incolumi grauitate iocum temptauit eo, quod / illecebris erat et grata nouitate morand
Abbreviated transcription (Latin):
G rais ĩ genu grais de dit ere rotũdo
Musa loq p̾t̾ laude nulliꝰ auaris.
¶R omã pueri lungis rõmb̾ assez
Discunt ĩpartes centũ diducere dieat
Filius albiniside qͥunccince remota ẽ
Untia ꝗd supat poteras dixisse triensest
R ez poteris suare iuõ redit untia ꝗd fit

Expanded text:
tundo Musa loqui, praeter laudem nullius avaris. Romani pueri longis rationibus assem discunt in partis centum diducere. 'dicat filius Albini: si de quincunce remota est uncia, quid superat? poteras dixisse.' 'triens.' 'eu, rem poteris servare tuam. redit uncia, quid fit
Abbreviated transcription (Latin):
¶Ne ue mino neu sit qisito ꝓducior actu
Fabula q̃ posci uułt ⁊ spectata reponi.
Nec deus int̾sit nͥ dignus iũdice nodus
I nciderit. nec quarta loq ꝑ᷑ laboret
Auctoris ꝑtes chorꝰ officiũq uirille
Defendãt neu ꝗd medios int̾anat actꝰ
Q uid nõ ꝓposito ꝯducat ⁊ hereat apte.
I lle bonis talieatq ⁊ ꝯsciliet᷑ amice
Et rogat natds ⁊ aniet p̾care timẽtes
Ille dapes laudẽt m̃se bieuis ille salubrẽ
I usticiã legesq ⁊̃ apertis odã portis.
Ille regͥat omnssa deosq p̃cetur ⁊oiet¬

Expanded text:
neve minor neu sit quinto productior actu fabula quae posci volt et spectanda reponi. nec Deus intersit, nisi dignus vindice nodus inciderit, nec quarta loqui persona laboret. actoris partis chorus officiumque virile defendat, neu quid medios intercinat actus quod non proposito conducat et haereat apte. ille bonis faveatque et consilietur amice et regat iratos et amet pacare tumentis, ille dapes laudet mensae brevis, ille salubrem iustitiam legesque et apertis otia portis, ille tegat conmissa Deosque p
Abbreviated transcription (Latin):
Cũ ueto te. fieri uappã iubeo. aut nebubonẽ:
E st int̾ tanaim qͥdã. socerũq in selli
Ie st motꝰ in reb: s̃certi deniq fines:
Q uos ultͣ. cit᷑q. neꝗt cõsistere rectũ:
¶lluc uñ abii redeo nemon ut anarus.
S epbet: acpotius laudet diu̾sa sequentes:
Q d̃q aliena capella gerat distentius uber¬
⁊̾ abescat: neq se maiori pauꝑioꝵ¬
S urbe cõpar⁊: hũc atq hũc suꝑare laboret:
S ic festinanti sẽper locupletor obstat:
Ut cũ enterib missos iaꝑit unguia curitꝰ
I nstat equis anriga suastucentib illũ
p̃ teritũ tẽnens extremos ibeuntẽ:
Inde fit ut raro qui se urisse beatũ
Dicat. ⁊ eracto cõtẽptus tẽpe lii
c edat. uti conuina saf̃ reperire queamꝰ:

Expanded text:
cum veto te, fieri vappam iubeo ac nebulonem: cum veto te, fieri vappam iubeo ac nebulonem: est inter Tanain quiddam socerumque Viselli: est modus in rebus, sunt certi denique fines, quos ultra citraque nequit consistere rectum. illuc, unde abii, redeo, qui nemo, ut avarus, se probet ac potius laudet diversa sequentis, quodque aliena capella gerat distentius uber, tabescat neque se maiori pauperiorum turbae conparet, hunc atque hunc superare laboret. sic festinanti semper locupletior obstat, ut, cum carceribus missos rapit ungula currus, instat equis auriga suos vincentibus, illum praeteritum temnens extremos inter euntem. inde fit, ut raro, qui se vixisse beatum dicat et exacto contentus tempore vita cedat uti conviva satur, reperire queamus.
Abbreviated transcription (Latin):
a ssideat. fom̃ta paret. medicũ roget ut te
Suscit: acreddat natis: carisq ꝓpͥmnquis:
Non uxor saluũ te nult. non filius. om̃s
Uicim oder̃: noti pueri. atq puellę:
M iraris cũ tu argento post oĩa ponas
S inemo p̃stet quẽ nõ mepearis amorẽ
A t si cognatos nullo natã labore
Q uos tͥ dat retinẽ uel. seruareq amicosi nt¬
Infelix oꝑã ꝑdas. ut siꝗse asellũ
I n campo toceat parẽtẽ curpere frenis.
¶Demq sit sinis quetendicũq habeas plus: Attca¬
P auꝑiem metuas mauis minꝰ. ⁊ finire laborẽ
I ncipias: parto qd auelus. ne fatias q¬
Hͣnͣmidius quidã nõlõga ⁊ fabula: dines.
U t metiret ñimos: ita sordidus ut se
Nõ unqũa seruo meluis uestiret: adusq
S umͦũ tẽpus. ne se penuria uictus
Oppͥmeret metuebat. at hune liberta securi
Duusit mediũ fortissima tindaridaꝵ:¬
Ut mom̃tanus: ꝑgis pugnantia secũ
Frontib adu̾sis cõponẽ: ñego auarũ

Expanded text:
adsideat, fomenta paret, medicum roget, ut te adsideat, fomenta paret, medicum roget, ut te suscitet ac reddat gnatis carisque propinquis? non uxor salvum te volt, non filius; omnes vicini oderunt, noti, pueri atque puellae. miraris, cum tu argento post omnia ponas, si nemo praestet, quem non merearis, amorem? at si cognatos nullo natura labore quos tibi dat, retinere velis, servareque amicos, infelix operam perdas, ut siquis asellum in campo doceat parentem currere frenis. denique sit finis quaerendi, cumque habeas plus, pauperiem metuas minus et finire laborem incipias, parto quod avebas, ne facias quod Umidius quidam; non longa est fabula: dives ut metiretur nummos, ita sordidus, ut se non umquam servo melius vestiret, ad usque supremum tempus, ne se penuria victus opprimeret, metuebat. at hunc liberta securi divisit medium, fortissima Tyndaridaut Nomentanus?’ pergis pugnantia secum frontibus adversis conponere: non ego avarum
Abbreviated transcription (Latin):
N il satis c̃. in quit. quia tanti quãtũ habeas. sis aatre¬
Ꝙd fatias illi⁊ iubeas miserũ ẽẽ libent̃c
q uatinꝰ iofacit: ut quidã mooratur athenis
Sorditꝰ. ac diues ppłi cõtẽpnere uoaes
Sic solitus. ꝓpłs me sibilat. at mͥ plando
I pse domni. simul ac nĩmos cõtẽplor in archa
T antasalabris scitiens fugientia captat
Flumina: ꝗd rides: mutato nõe dete
Fabula narratur cõ gestis undiq saccis
In dormis inhians. ⁊ tanquã parcere sacris
cogeris : aut pictis tãꝗͣ gaudere tabelł
Nescis quo ualeat nũmus. quẽ p̃beat usum :.
Panis ematur ol. nim sextariꝰ. adde.
Quis humana sibi doleat nat᷑a negatis.
An ingilare metu exammẽ. noctesq diesq
Formidare malos fures: mcendia. seruos.
Nete cõpilent fugientes hoc uiuat: hoꝵ
sat si cõdoluit tẽptatũ frigore corpus
aut alius casus lectote aflix̃: habes qui

Expanded text:
‘nil satis est’, inquit, ‘quia tanti quantum habeas sis’: qu‘nil satis est’, inquit, ‘quia tanti quantum habeas sis’: quid facias illi? iubeas miserum esse, libenter quatenus id facit: ut quidam memoratur Athenis sordidus ac dives, populi contemnere voces sic solitus: ‘populus me sibilat, at mihi plaudo ipse domi, simul ac nummos contemplor in arca.’ Tantalus a labris sitiens fugientia captat flumina — quid rides? mutato nomine de te fabula narratur: congestis undique saccis indormis inhians et tamquam parcere sacris cogeris aut pictis tamquam gaudere tabellis. nescis, quo valeat nummus, quem praebeat usum? panis ematur, holus, vini sextarius, adde quis humana sibi doleat natura negatis. an vigilare metu exanimem, noctesque diesque formidare malos fures, incendia, servos, ne te conpilent fugientes, hoc iuvat? horum at si condoluit temptatum frigore corpus aut alius casus lecto te adflixit, habes qui
Abbreviated transcription (Latin):
Q d̃ si cõminuas uilẽ redigatur ad assẽ.
a tni io fit. ꝗd hahet pulchri cõstructus aceriuis:
Milia frumenti tua triuerit area centũ.
Non tuus hoc capiet uent̃ plus. ac m̃s ut si
Reticulũ panis uenales int̃ honusto
Forte ueas humero: nichilo plus accipies: quã
Qui nil portarit: ł dic. quid referat uatͣ
N atẽ fines uiuenti: uigera centũ an.
M ille arz: at suaue ẽ. ex magno tollẽ aceruo
D ũ exparuo nobis tãtũde haurire relinquas
Curtua plus laudes cumeris gͣnaria nr̃is.
Ut tibi si sit opus liquidi ñ amplius urna.
Uł ciatho. ⁊ dicas: magno de fuimine malẽ.
Q uã exhoc fonticulo tantũdẽ sumere. co fit
P lemor ut siquos delectet copia iusto.
Cũ ripa sumł auulsos fecerat aufidꝰ acert.
a t qui tantulo eget quãto opus ⁊: is neq limo
Furbatã haurit aquã. neq initã amittit᷑ inimois.
Fat bona pars. boĩm decepta cupionie faso.

Expanded text:
quod, si conminuas, vilem redigatur ad assem? quod, si conminuas, vilem redigatur ad assem? at ni id fit, quid habet pulcri constructus acervus? milia frumenti tua triverit area centum: non tuus hoc capiet venter plus ac meus: ut, si reticulum panis venalis inter onusto forte vehas umero, nihilo plus accipias quam qui nil portarit. vel dic quid referat intra naturae finis viventi, iugera centum an mille aret? ‘at suave est ex magno tollere acervo.’ dum ex parvo nobis tantundem haurire relinquas, cur tua plus laudes cumeris granaria nostris? ut tibi si sit opus liquidi non amplius urna vel cyatho ac dicas ‘magno de flumine mallem quam ex hoc fonticulo tantundem sumere.’ eo fit, plenior ut siquos delectet copia iusto, cum ripa simul avolsos ferat Aufidus acer. at qui tantuli eget quanto est opus, is neque limo turbatam haurit aquam neque vitam amittit in undis. at bona pars hominum decepta cupidine falso
Abbreviated transcription (Latin):
Iratus hucas in filet neu ie fore ptꝰ hac
ꝑ ã ficilẽ dicit uons ut p̃beat anrẽ
ꝑ terea ne sic ut qui iocularia ridens
Percurram: quãquã ridentẽ dicẽ uerũ.
Ꝙd uetat: ũ pueris olm dant cłistula blandi
Doctores: elem̃ta uelĩt ut discere pͥma.
S tm̃ amoto queramus seria ludo.
¶lle granẽ duro trã qui uertit aratro.
Audaces mare quicurrunt: hac m̃te laborẽ
Sese ferre senes ut inotia tuta recedant
Aiuunt: eñ sibi cõgesta cibaria. sicut
Paruila. nã exẽplo ẽ magna formica laboris.
Ore trahit ꝙ cũq põt. atq adit aceruo.
Qũẽ struit. aud ignara. Rac nõ meauta fut᷑i᷑:.
Que simul in uersũ cõ tristat aquarus annũi:¬
Nusquã ꝓrepit. ⁊ iłł utitur añ
Q uesitis patieus. cũ te neq feruidus estui
Dimoneat lucro. neq hẏens. ignis. mare. ferrũ.
N il obstet tibi: oũ nescit te dicior alt̃..
QQuio uiuat in mensũ te argenti pontꝰ ⁊ auri
Furtim defossa timidũ deponere t̃ra:

Expanded text:
iratus buccas inflet neque se fore posthac tam facilem dicat, votis ut praebeat aurem? praeterea, ne sic ut qui iocularia ridens percurram — quamquam ridentem dicere verum quid vetat? ut pueris olim dant crustula blandi doctores, elementa velint ut discere prima — sed tamen amoto quaeramus seria ludo: ille gravem duro terram qui vertit aratro, omne audaces mare qui currunt, hac mente laborem sese ferre, senes ut in otia tuta recedant, aiunt, cum sibi sint congesta cibaria: sicut parvola—nam exemplo est—magni formica laboris ore trahit quodcumque potest atque addit acervo quem struit, haud ignara ac non incauta futuri. quae, simul innon usquam prorepit et illis utitur ante quaesitis sapiens, cum te neque fervidus aestus demoveat lucro neque hiems, ignis mare ferrum, nil obstet tibi, dum ne sit te ditior alter. quid iuvat inmensum te argenti pondus et auri furtim defossa timidum deponere terra?
Abbreviated transcription (Latin):
Quã satis ẽ. pugnis cesus. ferroq petinis.
Exclusus fore: cũ longarenꝰ forz intus
huic simutonis uerbis mala tanta uidenti
diceret hec animus: ꝗd ois tibi: nũꝗͥ ate ego
Magno ꝓgnatũ deposco consule cunuñ:
Uelatũq stola: mea deferbuit ira:
od responderet: magno patre nata puella ẽ q¬
sat quãto meliora monz. pugnantiaq istis¬
Diues opis natã suȩ: tu simͦ recte
Dispensare uel. ac non fugienda petendis
In miscere: tuo uitio rerũ nelabores¬
N il referre putas : quare nen peniteat tȩ:
d esine matronas sectarier. uñ laboris
plus haurire malie. qũa erre decerpere fructus.
N ec magis huic int̾ mucos. uiridesq lapillos.
Sit licet hoc cherinthe tuui: tenerũ ⁊ͥ fem. aut crus
Rectiꝰ. atq ⁊̃ melius per E pe togate.
A dde huc. quod mercẽ sine fucis gestat. aꝑte
Iactat. nt̃q pala. quęrit quo t̾̃pia gelet:

Expanded text:
quam satis est, pugnis caesus ferroque petitus, quam satis est, pugnis caesus ferroque petitus, exclusus fore, cum Longarenus foret intus. huic si muttonis verbis mala tanta videnti diceret haec animus ‘quid vis tibi? numquid ego a te magno prognatum deposco consule cunnum velatumque stola, mea cum conferbuit ira?’ quid responderet? ‘magno patre nata puella eat quanto meliora monet pugnantiaque istisdives opis natura suae, tu si modo recte dispensare velis ac non fugienda petendis inmiscere. tuo vitio rerumne laboresnil referre putas? quare, ne paeniteat te, desine matronas sectarier, unde laboris plus haurire mali est quam ex re decerpere fructus. nec magis huic, inter niveos viridisque lapillos sit licet, hoc, Cerinthe, tuum tenerum est femur aut crus rectius, atque etiam melius persaepe togatae. adde huc, quod mercem sine fucis gestat, aperte iactat habetque palam, quaerit, quo turpia cel