comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Beuit et miurmieris cor lanceat ira sagictis
Penar q fero turbine turba furit
Uoluor et enoluor lectus bñ mollis acutis
Urticat spuris tristia menbra mens
suit nimis est alcum nimiũ nuc decddit unꝙͣ
Puliunar mediũ nescit habe̾ modum¬

Expanded text:
Sevit et innumeris cor lanceat ira sagittis Sevit et innumeris cor lanceat ira sagittis penarumque fero turbine turba furit. Volvor et evolvor; lectus, bene mollis, acutis urticat spinis tristia membra meus. Nunc nimis est altum, nimium nunc decidit unquam pulvinar, medium nescit habe
Abbreviated transcription (Latin):
Me precꝰ nichilum conscati habe̾ nich̃il
si codrus foret hic conĩ codrior illo
Nam anchil ħic habuit ast ego pla̾ nichil
Tot mea sunt ꝙ nõ siĩ me r̾gina iacoret
Si foret hoc um pauꝑ ubiq iacet
Temꝑibus cunctis ieuinus ꝓsꝑitatꝭ
Marte minãte minis asperiora gemo
Wer dedit indiciĩ febrom mala cotulit estas
Nocte dieq malũ nre cyphis potat amaris
Ut uigeant in me gaudia iuuilla met
Fuce q̃ror lac̾mas finido suspiria ructo
Ecando genas plango pectora rũpo comas
Collequiũ turbe tñ est solatia ite.
qt minuit penas lectio crebra meas¬
Ri octurna longe minor est angustia lucis
Que mea multimo corda doloe̾ ligrit
N octe furit furiis minrũ furor ĩ puis ĩ me
Qui mea maioi uulue̾ corda forãt
Nocte grio geniio gomitꝰ cumulusq doloris
Ci estit corq coquit ei ebra gehẽna meum
Ue michi sermo mens mea fabula t̾bra dolenti
dum tali mecum noce dolendo loquor.

Expanded text:
me preter nichilum constat habere nichil. me preter nichilum constat habere nichil. Si Codrus foret hic, essem nunc codrior illo, nam nichil hic habuit, ast ego plura nichil. Tot mea sunt quod non sine me regina iaceret si foret hoc verum: «Pauper ubique iacet». Temporibus cunctis ieiunus prosperitatis, morte minante, minis asperiora gemo. Ver dedit inditium, febrem mala contulit estas,nocte dieque malum me sciphis potat amaris, ut vigeant in me gaudia nulla mei. Luce queror, lacrimas fundo, suspiria ructo, scindo genas, plango pectora, rumpo comas. Colloquium turbe tamen est solatia luce, et minuit penas lectio crebra meas. Nocturna longe minor est angustia lucis, que mea multimodo corda dolore ligat. Nocte furit Furiis nimium Furor impius in me, qui mea maiori vulnere corda forat; nocte gemo, gemino gemitus cumulusque dolorum crescit, corque coquit crebra gehenna meum. Ve michi! Sermo meus mea fabula crebra dolenti, dum tali mecum voce dolendo loquor.
Abbreviated transcription (Latin):
Predã non hores gens parat ista sequi
uilis amcicie spẽs quã quelib hora
Quam nariat uariis fluctib orba dea:
Si tales olini cugalus nisusq fuessẽt
Non durasset eis ille perhonnis amor
Uerus amor miserũ nõ dedigt᷑ amicũ
uera fides tñ̃ nescit amena soqui
P articip at flores et grãdẽ giã dimis iram
Incõ cussa frio turbine uera fides
Talit̾ numanes scquit᷑ st̃pta᷑ sodales
Ques stngit ued̾ uiuine uerꝰ amor
P reualet hoc solo mala sors ꝙ mr̃at aĩcos
Qui bene qui male uult mrãt utiãqr fidem
Ut fornax aurũ mare nauem mucro cathenas
hic gͣmior corda casus amica ꝓbat
llam citius sociis seciabit᷑ rinca fonir
Atq lupi citius pace fruet᷑ oins
Et p̾us arturus ueniet netꝰ ille britanꝰ
Quã ferat aduersis falsus aĩcus opem
Iob collata meis anguscia uĩtit᷑ inde
Cui cõix fuit ⁊ t̾nus amicus ei
Ast ego desertus nõ illã c̾naz nec illos

Expanded text:
predam, non homines, gens parat ista sequi. predam, non homines, gens parat ista sequi. Vilis amicitie species, quam quelibet hora, quam variis variat fluctibus orba dea. Si tales olim Eurialus Nisusque fuissent, non durasset eis ille perhennis amor. Verus amor miserum non dedignatur amicum: vera fides tantum nescit amena sequi; participat flores et grandem grandinis iram inconcussa fero turbine vera fides. Taliter unanimes loquitur Scriptura sodales quos strinxit vero vimine verus amor. Prevalet hoc solo mala sors, quod monstrat amicos, qui bene, qui male: sic monstrat utramque fidem. Ut fornax aurum, navem mare, mucro catenas, sic gravior corda casus amica probat. Nam citius sociis sociabitur unica phenix, atque lupi citius pace fruetur ovis, et prius Arturus veniet vetus ille Britannis, quam ferat adversis falsus amicus opem. Iob, collata meis, angustia vincitur, inde quod coniux fuit et trinus amicus ei; ast ego desertus non illam cerno, nec illos:
Abbreviated transcription (Latin):
Quid migor quorula fertilicate pr emor¬
. onuĩbus mindeo melioris uininda semp
Meus crũ rodi pro meliore solet
Ruot sul sole nigent facror tot me meliores.
Sim licet arturus qualis habebor ero
Dunbꝰ inuido uuitlus michi mens dol hinie ꝓ
fecipiota caret hic transitione uelor
Non caret ĩuidia miser ỹmo imibriꝰ ille
Qui nimis omĩmoda ꝓsꝑitate caret
Qind sim ꝙ fuerim cuuas ubi quis uocor onde
Natus homo uel huinꝰ nestio mentis mops
Me diũ socii noti quod maius amiai
Proch scelus an medio descruere mari
dum zephirus flabat nimiis comnicabar amiris
Dt philomena canens frondes someũq cauoꝵ
Et nemus et frondes frigae̾ tarta fugit
Bic hyemis casus horrenta q nubila uitans
lebus in aduersis omis amicus abest
Delicias ueris sequit᷑ sed tempoa brume
deserit ablato remige falsus amor
Uultur edax cornusq inger p̾sagaq cornex
Rentris ad ingluniem semꝑ adẽe porant
Lectatrix meł musta lupꝰ q cad anõ sicnũt

Expanded text:
quod nugor querula fertilitate, premor. Omnibus invideo melioribus: invida semper mens tantum rodi pro meliore solet. Quot sub sole vigent, fateor me tot meliores: sim licet Arturus, qualis habebor ero. Omnibus invideo; nullus michi: mens dolet hinc quod reciproca caret hic transitione dolor. Nam caret invidia miser, immo miserrimus ille qui nimis omnimoda prosperitate caret. Quid sim, quid fuerim, cuias, ubi, quid vocer, unde natus, homo vel humus nescio, mentis inops. Me domini, socii, noti, quod maius, amici, -pro scelus!- in medio deseruere mari. Dum Zephyrus flabat, multis comitabar amicis, Ut phylomena canens, frondes sonitumque canorum et nemus et silvas, frigore tacta, fugit, sic, hiemis casus horrendaque nubila vitans, omnis in adversis rebus amicus abest; delicias veris sequitur, sed tempora brume deserit alato remige, falsus amor. Vultur edax corvusque niger presagaque cornix ventris ad ingluviem semper adesse parant. Leccatrix mel musca lupusque cadavera: sic nunc
Abbreviated transcription (Latin):
Temꝑat interiꝰ dira uenena sibe
spice cui totrẽs capitolia cesde triũphos
obtulerat̃ famulũ fata tulisse suum
Aspice ꝙ babilon cupido potauit in auro
facta q contulerant cesar acerba suis
Nonne ferox macedũ ꝓcectꝰ ab hoste tyrãnus
Corda uenenatus inter amita perit
Nam tenui semꝑ om̃e pendet honor
cce modernoꝵ priscis exẽpla r̾lictis
Dau ꝑtate nichil tutuis esse docent
unitus ille leo fidei uigor unicus ỹmo
Murus ⁊ hosalis unicus alle tuior
Dux ferus et nr̃e couradus cã salutis
Cur ꝙ magnꝰ erat perditiorre perit
Qui mado regnãtes ⁊ fortes freger  artes
Qui genꝰ ⁊ census robora tucta dabant
Ruꝑ ne misero sub pauꝑtatis amictu
Captus et inclusus anglicus acta luit
cetũ mortale genus. quio tutius ergo
Uade ꝑ yspanos et iigias uade ꝑ indoo
Bade ꝑ insidias uade ꝑ om̃e nemus
Uade ꝑ hosciles cumeos turmasq lat̾nũ

Expanded text:
temperat, interitus dira venena sui. temperat, interitus dira venena sui. Aspice, cui totiens Capitolia celsa triumphos obtulerant, famulum fata tulisse suum; aspice quem Babilon cupido potavit in auro fataque quam tulerit Cesar acerba suis. Nonne ferox Macedum protectus ab hoste tyrampnus corda venenatus inter amica perit?Neronem? Nam tenui semper omine pendet honor. Ecce modernorum priscis exempla relictis: paupertate nichil tutius esse docent. Unicus ille leo, fidei vigor unicus, immo murus et hostilis unicus ille timor, dux ferus et nostre Corradus causa salutis cur? Quia magnus erat! proditione perit. Qui modo regnantes et fortes fregerat arces, cui genus et census robora dura dabant, nuper ve misero! sub paupertatis amictu captus et inclusus Anglicus acta luit. O cecum mortale genus, quid tutius ergo Vade per Yspanos, et nigros vade per Indos, vade per insidias, vade per omne nemus, vade per hostiles c
Abbreviated transcription (Latin):
Subq cathone pio perfidus ip̃e nero
Econͣ luĩ st̃is aͣnt̾ lacet ispida: molłes
Tegnimne saguineo tic̃ta ruboẽ iofa
Tamq duces claros ytacũ ꝓlezphilippi
Membra ꝑ obstura lrã prista n fert
Multa iudes igit᷑. falsis c̾cũdata fulcris
Quie longe se alitꝰ ꝙͣ indeantͤ habent
Iniustos habuisse doles fastigia rerz
Nonga tibi scatus hic cã dolois erit.
¶ ͣ sic ad alta trahi miserp mortalibꝰ omen
Nestas si scires hac siluisse uelis
promonet ĩ iustos fai triã nolubilis ut quos
Eitande̾ p̃cipitõ fecit ad yma et rotet
Nam gͣmoe̾ ruit t̾ris tume facta ruia
Et gͣuius palsat alca cipressus humũ
Mens hom̃i quantis erioꝵ ceca tenebrꝭ
Mergit᷑ ut rͨ putẽt sola nefanda. bonũ
mon felie quis hab  ut c̾scat honoc s hic qui
Ron ut decrescat ꝙ neq possit haliet.
Ue tibi ne mortale genus ꝙ semꝑ ad alta
Riteris ut lapsu ꝑ fidioe cadas
Hic gladios hic pocula seuus ⁊ hostis ⁊ hosyes

Expanded text:
subque Catone pio perfidus ipse Nero. subque Catone pio perfidus ipse Nero. Econtra, bene scis, inter latet hispida mollis tegmina sanguineo tincta rubore rosa, tamque dutera prisca refert. Multa vides igitur, faleris circumdata fictis, que se longe aliter quam videantur habent. Iniustos habuisse doles fastigia rerum: longa tibi status hic causa doloris erit. Quam sit ad alta trahi miserum mortalibus omen nescis; si scires hoc, siluisse velis. Promovet iniustos Fortuna volubilis, ut quos scandere precipites fecit, ad ima rotet; nam graviore ruit turris tumefacta ruina, et gravius pulsat alta cupressus humum. Mens hominum quantis errorum ceca tenebris mergitur, ut reputet sola nefanda bonum. Non felix qui non ubi crescat honore, sed hic qui non ubi decrescat, quo neque possit, habet. Ve tibi, ve, mortale genus, quod semper ad alta niteris ut lapsu perfidiore cadas! Hic gladios, hic pocula sevus et hostis et hospes
Abbreviated transcription (Latin):
Primitus in mũdo trtũ tua qnͣta tulisti
Iludus e as p̃mo postca undus eris
qr modo tã mitis tam dulcs tamq berigiiꝰ
Qne nĩmis hoc ultra nõ ferat ira modũ
Nlor ego tũ indeam paleis pͥponẽ grana
Qñ suꝑet molles iuic̃ salmuca rosas
cumuasus ꝑt hodie anre mos parer edere sa torns
Arboi abortinis prodigiosa comuis
Cũ ꝑ grande nephas tollũtͦ d alca nesandi
Et p̃uut᷑ uita deceriore ꝓbus
ic muichii quianores q̃uita qo ardo nerenis
Urbis et orbis opes imperiũq dedit
Ecce sed id cater multi ꝓbatate uetãte
Nomen ħñc. quibꝰ est nois umbra pudor
mc ea. de ciperis nͨ ce ignorãcia iuris
Excusat nmis es impeiose rudis
¶3ͣ granis hic labor et mag᷑ indusc̾a mẽtis
Nostere uerati cognicõne ꝓbos
Sepe bonos mendaꝵx mentit᷑ apĩo prauala
Oinis que niueo uoluc̃s plumescit amictu
Non est si simlãt uera columba tamen
Sepe sub agnina lacet hirtris pelle heaon

Expanded text:
Primitus in mundo tecum tua quanta tulisti? Primitus in mundo tecum tua quanta tulisti? Nudus eras primo et postea nudus eris. Quis modo tam mitis, tam dulcis tamque benignus, quem nimis hec ultra non ferat ira modum? Non ego, eum videam paleis postponere grana, cum superet molles nunc saliunca rosas, cum fructus hodie ante suos paret edere flores arbor abortivis prodigiosa comis, cum quod grande nefas! tolluntur ad alta nefandi et premitur vita deteriore probus. Dic michi, qui mores, que vita, quis ordo Neroni Urbis et orbis opes imperiumque dedit? Ecce sed id taceo multi, probitate vetante, nomen habent, quibus est nominis umbra pudor. " Tunc ea: " Deciperis, nec te ignorantia iuris excusat; nimis es, imperiose, rudis. Quam gravis hic labor et quam magna industria mentis noscere veraci cognitione probos! Sepe bonos mendax mentitur opinio pravos Omnis que niveo volucris plumescit amictu, non est, si simulet, vera columba tamen. Sepe sub agnina latet hirtus pelle Lycaon,
Abbreviated transcription (Latin):
Te rastris colui te sepis uinume cuxi
Et lapides ex te ⁊ cutta nociua tuli
Iempꝰ adest fr̃uctꝰ uitis dedit ipa labrustas
Perq rosa ciruit aspera spina dii
heu cadit inspinis quoᵈ ĩte semino femen
Et mẽtem spina suffocat ip̃a tuam
Quod loquor et moneo ꝙ sernõ suscipͭ ipã
¶ male mł ciplicat semen arena suum
Tu nimiũ tuus es nimis ⁊ t̾ cͤdis mepte
Et solus credis proidus esse catho
Philosophus mimius nimiũq platomor ip̃o
Ultra philosophos mens tua sepe fluit
Absq labõẽ sequi pitagorica coruua cerne
uirtuitem dextrs lumce nemo potese
Est alia furca facilis descensus auerni
Ue docit archiloqua uoce poeta maro
Uon sine sudreͦ. ꝓbitatis scandit᷑ arbor.
Nec sine fudoe martra palma uenit
Laudo te sed in hoc non saudo ꝙ ipa caduca
Aufugisse citis gressibus orbe genus
ꝓchdolor unde doles doler unde tunes dolor unde
ploras ꝙ̃tua sũt̃ oniiseranda ciuis

Expanded text:
Te rastris colui, te sepis vimine cinxi, Te rastris colui, te sepis vimine cinxi, et lapides ex te et cuncta nocenda tuli. Tempus adest fructus, vitis dedit ipsa labruscas, proque rosa crevit aspera spina diu. Heu, cadit in spinis quod ego in te semino semen, et mentem spina suffocat ipsa tuam! Quod loquor et moneo, quod semino, suscipit ipsa que male multiplicat semen arena suum. Tu nimium tuus es, nimis et tibi credis, inepte, et solus credis providus esse Cato: phylosophus nimis es nimiumque platonior ipso, ultra phylosophos mens tua sepe fluit. Absque labore sequi pitagorica cornua cerne virtutem dextro limite nemo potest. Est alia furca facilis descensus Averni, ut docet archiloqua voce poeta Maro. Non sine sudore probitatis scanditur arbor, nec sine sudore martia palma venit. Laudo te, sed in hoc non laudo quod ipsa caduca aufugisse citis gressibus orbe gemis. Pro dolor! Unde doles, dolor? Unde tumes, dolor? Unde ploras? Que tua sunt, o miseranda cinis?
Abbreviated transcription (Latin):
Ronne crpidineus metrosus naso magr
Expussus patria pauꝑ ⁊ exul erat
Quid ũ ferã mnultos quoꝵ siĩ c̾mie̾ ĩta
U erbera fortume non pacienda tulit
Bilua capilloꝵ numeratis cedet᷑ illis
Quos necis ĩmunes inclica uita ded ͭ
spera ferre decet. maturant cupera mentem.
Ee bñ macura plenius una sapit
Per nimios escus ge lidas tr̃sit᷑ ad ombras
Sicq ꝑ oppoĩcũ dulcia querit homo
Laurca ꝓ pena ꝓ morte cõna r̾sultat
Unde laborat homo pr̃miat inde labor
Quid fricis ĩmũdo mũdĩimũda ꝙ optas
Iuumdꝰ mũdꝰ que cibe mũda dabit
Uinẽ stulte putas ne ꝑ omiã selã ꝑue
factris es insaiñs credulitate tua
Insani sane capitis gͣuitate laborat
Qui pueat hoc mũdo unrẽ posse diu
Sensus abit tuus et tuuis ĩtellõst oberret
Et tria le chois mens ꝓrgrinat aquis
Im̃e ubi sint que te docuit bonoma qudaz
Tu mea uitis eras ta paliuitis umbra nouelli
Et frctus ralidam spem michi sepe dabas

Expanded text:
Nonne cupidineus metrosus Naso magister Nonne cupidineus metrosus Naso magister expulsus patria pauper et exul obit? Quid referam multos, quorum sine crimine vita verbera Fortune non patienda tulit? Silva capillorum numeratis cederet illis, quos necis immunes inclita vita dedit. Aspera ferre decet: maturant aspera mentem et bene matura plenius uva sapit. Per nimios estus gelidas transitur ad umbras, sicque per oppositum dulcia querit homo. Laurea pro pena, pro morte corona resultat: unde laborat homo, premiat inde labor. Quid facis, inmunde, mundique inmunda quid optas? Inmundus mundus que tibi munda dabit ? Vivere, stulte, putasne per omnia secula? Per fe'! Factus es insanus credulitate tua. Insani sane capitis gravitate laborat qui putat hoc mundo vivere posse diu. Sensus abit tuus et tuus intellectus oberrat, et tua letheis mens peregrinat aquis. Dic, ubi sunt que te docuit Bononia quondam? Tu mea vitis eras, tu palmitis umbra novelli, tu fructus validam spem michi sepe dabas.
Abbreviated transcription (Latin):
Brutescis sensu bestia factus hemo
Qud̃ cibi cũ lac̾inis lac̾maꝵ copia nullum
Participem noti debilis esse facit
Amplitat/ ⁊ duplici funere ebit uni a bit
uid tr̃met iuste fortue mltaq semper
Passus es abybrii unnicula ꝓpta. uam
ris ipanĩ nõ esse uagam nata rpugnat
Nec dedit instabilez semꝑ ⁊ esse nagam
Deminat in spinis nat᷑e ine u̾tr actans
uarrula diuelli rana palude nequit
iu cupit auferri natam sonuat̃ hecbam¬
Liuus natura tempore fructus erit¬
S e mĩnis aura iotat mĩmũq noͣiis ama̾i̾s
Et nimiũ scolidũ te facit esse dolor
Non hoiem redolens hoĩs de ingrat hõrem
Qui nequit aduersis ꝓspera tuc̾ta pati
Utit᷑ ignare dulci nõ usus amaro.
Disce grauanda pati paciã temꝑat iram
Et duros aios mentis oliua domat
Ronne rcordais ueluti scimulãte tyrãno
Morigar ĩnotua seneca morte perit.
Ronne meus seuerinꝰ mani iure ꝑemptus
Cartẽ papye non pacienda tulit

Expanded text:
brutescis sensu, bestia factus homo. brutescis sensu, bestia factus homo. Quid tibi cum lacrimis? Lacrimarum copia nullum participem voti debilis esse facit.ampliat et duplici funere vivus obit. Quid tibi et iniuste Fortune? Multaque semper passus es obprobriis vincula propter eam. Vis ipsam non esse vagam? natura repugnat, que dedit instabilem semper et esse vagam. Seminat in spinis nature iura retractans, garrula divelli rana palude nequit. Qui cupit auferre naturam seminat herbamcuius in Arturi tempore fructus erit. Te nimis aura rotat nimiumque moveris amaris, et nimium stolidum te facit esse dolor. Non hominem redolens hominis denigrat honorem, qui nequit adversis prospera iuncta pati. Utitur ignare dulci, non usus amaro: Disce gravanda pati: patientia temperat iram et duros animos mentis oliva domat. Nonne recordaris, veluti, stimulante tyrampno, moriger innocua Seneca morte perit? Nonne meus Severinus inani iure peremptus carcere Papie non patienda tulit?
Abbreviated transcription (Latin):
Delcũ fortuẽ uͦba que salomamiorẽ salomont
Ante meũ mulier lumen amena scetit
S facies eleuat. uariat quã farꝰ uicissim
Nũt colũ nũc plus mic̃ capit illa solum
hanc fi ouesim drañ seꝑtena cohors conut
Prebint officiũ ciilib ipsa siam
Prima nom pueras alia sologizat. amena
Tertia colloquiis. ꝑtitat illa solum.
hec gtũm mrãt alia philomenat in altuu
puugat ad superos septima ugo caput
hiis predc̃a dea sedit comitata deabiis
Et quap̃ compatiens mis pacientis. ait
Que lechea tuos portarut̃ pocula sensus
Suo tua dormitat mens ꝑeg̾na loco.
Certe cecus es et tua mens exorbicat istud
Tantillum nestis qd schola docta dedit
Heu quantũ pateis de sola mente dolesto
Qucõtus hoc ꝑegre temꝑae sensus adtit
In foret hic ypocras et tota medela salerni
Morbida non uel ux monis tua sana foret
Nam nequit antiquã medicina r̾pelle̾ morbum
Quod q diu creuit durat ĩ esse diu
In doleo suꝑ hoc ꝙ mentẽ ꝓdis et omini

Expanded text:
ecce nitens proba, que salomonior est Salomone, ante meum mulier lumen amena stetit, quam facies helenat, variat quam forma vicissim: nunc celum, nunc plus, nunc capit illa solum. Hanc Fronesin dictam septena cohors comitatur; prebuit officium cuilibet illa suum. Prima fovet pueros, alia silogizat, amenat tertia colloquiis, perticat illa solum, hec abacum monstrat, alia philomenat, et altum erigit ad superos septima virgo caput. His predicta dea sedit comitata deabus, et quasi compatiens mis patientis ait: " Que lethea tuus potavit pocula sensus? Quo tua dormitat mens peregrina loco ? Certe cecus es et tua mens exorbitat: illud tantillum nescis, quod scola docta dedit. Heu quantum pateris! De sola mente dolesco, quod tuus hoc peregre tempore sensus abit. Si foret hic Ypocras et tota medela Salerni, morbida non vel vix mens tua sana foret: nam nequit antiquum medicina repellere morbum, quodque diu crevit durat in esse diu. Heu, doleo super hoc, quod mentem perdis et omni
Abbreviated transcription (Latin):
Inde fames uenit indegͣuis discordia regnis
Inde chananeis preda cibusq sumus
Inde p̃rnt gladius carnalis spiritualem
Et nice cõuersa spiritualis eum
Sine subitos atropas predatrix occupat artus
Mec finit ut doleat penite atq misee
Mulla fides igit quã recca ligacio nectit
actrns unde doloi ⁊ q̃ fomẽta doloris
uidimꝰ inuẽta ꝑfidicate in ali
nunc opus est morbũ leius ut mediciã u̾frenet
dicqr hostem faciat hostis abaesse suun
Luiꝯ insanas lacͣmaꝵ pelle ꝓcellas
Quart quigio perdit᷑ oñe bonũ
Ilam dolor accumulat uires ubi planctꝰ habũdat
Aristiciãq mali decuplat ipe sui
Si mala dat planetꝰ malꝰ ẽ hic gͦ nccẽ¬
llri malus ergo nocet si noc gͦ fuge
Tontͣ merorẽ cape gaudia uelle rͦfi ena
Atqz mali fure semꝑ adesse puta
iata suꝑuemet que nõ spabie hora

Expanded text:
Inde fames venit, inde gravis discordia regnis, Inde fames venit, inde gravis discordia regnis, inde Cananeis preda cibusque sumus, inde premit gladius carnalis spiritualem, et vice conversa spiritualis eum. Hinc subitos Atropos predatrix occupat artus, nec sinit ut doleat peniteatque miser. Iure vides igitur quod recta ligatio nectit actenus unde dolor et que fomenta doloris vidimus, inventa perfiditate mali: nunc opus est, morbum levis ut medicina refrenet atque hostem faciat hostis abesse suum. Primitus insanas lacrimarum pelle procellas, quarum coniugio perditur omne bonum: nam dolor accumulat vires, ubi planctus abundat, tristitiamque mali duplicat ipse sui. Si mala dat planctus, malus est hic ergo, necesse; si malus, ergo nocet; si nocet, ergo fuge. Contra merorem, cape gaudia, velle refrena, atque mali finem semper adesse puta. Grata superveniet que non sperabitur hora
Abbreviated transcription (Latin):
Ad nũii somieũ audiet illa prices
endit᷑ o dolor omifias siuã nũmis
Iudiciũq yiũ copia fi ãgit opumi
Deiat a nõ corruptꝰ nuneiinder
falsiloquiũ ꝙ facit is᷑ pa gaza pium
Luxus edar liuorq macir ferꝰ ardor hñdi
Dascat opes mordet apͬtiã corda ciomat
Restis adulaty᷑ ꝓ gicto risula uuleu
Cug̃ta pt̃ satrapis deliciosa comes
cce suo pilades scelus infidiat᷑ horesti
Iiuptaq sub ꝓp̾um sãnat ĩiqua uirum
Clericus ed actus miles rudis ⁊ leue uulgꝰ
Regligit horiet alit iura modesta mal um
Migrat in exiliũ untus uiciũq triũphat¬
Regnat et inpplis grande tribimal habet
Nestio quo ceco leuita papanere dormit
Gepsq creatorem nescit miqua suum
An iter toto ligua a utifigit᷑ arbe
Eñ iteꝵ pacit᷑ dira flagella deus
espasiana manus itm̃ cõsurgit. et om̃e
Diruat occeanũ qͣnis scelerata parat.
factorẽ factura siũt simulante tirãno¬
Delictu factis despicit orba suis

Expanded text:
ad nummi sonitus audiet illa preces. ad nummi sonitus audiet illa preces. Venditur, o dolor, omnificis sententia nummis, iudiciumque pium copia frangit opum. Deviat a vero corruptus munere iudex, falsiloqumque facit impia gaza pium. Luxus edax livorque macer, cocus ardor habendi vastat opes, mordet optima, corda cremat. Pestis adulatrix - pro! - ficto risula vultu, cuncta potest, satrapis delitiosa comes. Ecce suo Pilades - scelus! - insidiatur Horesti, nuptaque sub proprium sannat iniqua virum. Clericus edoctus, miles rudis et leve vulgus negligit, horret, alit: iura, modesta, malum. Migrat in exilium virtus vitiumque triumphatregnat et in populis grande tribunal habet. Nescio quo ceco lenita papavere dormit, mensque Creatorem nescit iniqua suum. En iterum toto lingua crucifigitur orbe, en iterum patitur dira flagella Deus! Vespasiana manus iterum consurgat et omnem diruat Oceanum qui scelerata patrat. Factorem factura suum, stimulante tyradelicti, factis despicit orba suis.
Abbreviated transcription (Latin):
Pessima insticiã. iura nefanda. bonũ
Mũ dus alit frandes p̾ fouet scelus arcet honosta
Recta fugit molat federa feda cupit.
Ip̃a caput mũdi uenalis turia pape
Prech stat ⁊ infiranat cets mẽbi a caput
Uendit᷑ in turipi condicione foro.
Crisma saerũ sacer ordo altu̾a sacͣ sacrata
Dena quid hic ultra: uendit᷑ ipe deus.
O sacra que sucras maculant cõmtia sedes
O sacra que faciuẽ telica tẽpla forum a
Tale tuus mũdus si mndus iue uocat᷑.
Tale freqñtatũ sudat habe̾ forum
Ecce fia ista pudiet c̃cĩaga cur ba scolaes
Sectãt᷑ ꝓpa condicione forum
Citi a legis iter proch tam pãolae ꝓpago
Ueiit seruili conditõne. dolor.
Libertas ritiata fugit nñꝙͣ q uocari
Ingeniũ tale de racione decet
Ecre nefas fese scimuilãte cupidine impta
Reudit et in uupte contigit illud idom
cri foirt ut quonda lua etia casta cumena
Cũ sibi porrigit᷑. cedet auara tibi.
Penolope uidue sua m̾cenatia ante

Expanded text:
pessima, iustitiam, iura, nefanda, bonum. pessima, iustitiam, iura, nefanda, bonum. Mundus alit fraudes, refovet scelus, arcet honesta, recta fugit, violat federa, fera cupit. Ipsa, caput mundi, venalis curia pape prostat et infirmat cetera membra caput. enditur in, turpi conditione, foro: crisma sacrum, sacer ordo, altaria sacra, sacrata dona; quid hec ultra? Venditur ipse Deus. O sacra que sacras maculant commercia sedes! O sacra que faciunt celica templa forum! Tale, tuus mundus, si mundus iure vocatur, tale frequentatum sudat habere forum. Ecce - sed ista pudet! - circumvaga turba, scolares sectantur propria venditione forum: citra legis iter, pro, tam pretiosa propago venit servili conditione, dolor! Libertas vitiata fugit: numquamque vocari ingenuum talem de ratione decet. Ecce, nefas! Sese, stimulante cupidine, nupta vendit et innupte contigit illud idem. Si foret, ut quondam Lucretia, casta, crumena cum sibi porrigitur, cedet avara tibi. Penelope, vidue nunc mercenaria vite,
Abbreviated transcription (Latin):
Qurd faciet fatuus corã lacione uiata.
Letus et intrepidus finidet ad astra melos
Guid rucili torques ꝙ ꝓsunt erga tyratr
Qnid sceptrũ ꝙͣ honos qͣ loculꝰ q satur
Quid ue nigẽtatus ⁊ ꝙ ỹciosa suppellex.
Pauꝑtate nichil tucus esse potest
Uint ego sciõ uolo si nõ nimis eet onustũ
ꝙundus an hic pene detiõris eriti
Au ꝓp̾um ꝙ amo scelus eruet: au magis isto
Quo iacet infelix scabit in esse suo
Dic tñ unde supra memi dñ cũ r̾tulisti¬
Iumiũdus mũdus que cibi mũda dabit.
Tũc sibi uix umbrã gerit hec pludia reꝵ
Soluẽ ꝓpositũ liccidãte quennt
Niũ d ad argentũ puro uernemꝰ ab auro
A ltꝰ ab argento cursus ad era fint
Tercius in ferrũ fit cursus ab ere ꝙ et mĩt
Decidit in cursu deteriore lutum
Deficiẽte luto quid erit. uenieniꝰ ae ip̃m
Stercus et in tali feceat omis homo
Ecce uides quantis parerescit sordibꝰ iste
Mimdus et hoc ipm. habe nequit
Cursibus. ⁊ fracto cͦmige nauis abit

Expanded text:
Quid faciet vacuus coram latrone viator? Letus et intrepidus fundet ad astra melos. Quid rutili torques, quid prosunt ergo thiare, quid sceptrum, quid honos, quid loculusve satur? Quidve magistratus et quid pretiosa supellex? Paupertate nichil tutius esse potest. Tunc ego: " Scire velim, si non nimis esset onustum: mundus an hic vene deterioris erit, an proprium, quod amo, scelus exuet an magis isto qui iacet infelix stabit in esse suo? Dic tamen - unde supra memini bene - cur retulistinmundus mundus que tibi munda dabit»? " Tunc ea: Vix umbram gerit haec. Praeludia rerum Solvere propositum luciditate queunt Nunquid ad argentum puro venimus ab auro, Alter ab argento cursus ad aera fuit. Tertius in ferrum fit cursus ab aere. Quid est nunc? Decidit in cursu deteriore lutum. Deficiente luto quid erit? Veniemus ad ipsum Stercus, et in tali feteat omnis homo, Ecce vides, quantis putrescit sordibus iste Mundus, et hoc ipso nomen habere nequit. Cursibus, et fracto remige navis abit.
Abbreviated transcription (Latin):
Orbatus moyses iob u̾mes sibila canum
Hee collaca mchi prospitate ugent
Ergo quid infelix patit᷑ perãã: quis ille
Triscanus qui me tristia plura culit:⁊
O bruor occeans seuisq r̃ uerberor undis
Nestiet hinc redicũ mersã carma suum
Decidit in cantes nncanta tarma ꝓceslas
Suscimnet ĩnumerꝰ inuidiosa ratis
Me si tanta pati natã uolebat amara
Ponere debuerat perfidiore laco
Auc gelida sichia mimo uel solis in ortu
Aut ubi soligeris toncidit ardor equis
Auc ubi ꝑ fidior quadrangusꝰ orois hẽtur
Yel quo petraꝵ torrida zona taset
Aut aliquo peiore soco qui gente uataret
Quo minꝰ obꝓbrii cognica fama soret
ulcius est miseris aliena uine̾ t̾ra
Malonneũ sciri longiquis dedecus in dis
Quã quos uianos efficit ip̃e locus
hic int̾ notos sacios mise int̾ amicos.¬

Expanded text:
Orbatus Niobes, Iob vermes, sibila Cadmi, Orbatus Niobes, Iob vermes, sibila Cadmi, hec collata michi prosperitate vigent. Ergo quis infelix patitur peiora? Quis ille Tristanus qui me tristia plura tulit? Obruor oceano sevisque reverberor undis, nesciet hinc reditum mersa carina suum. Decidit in cautes incauta carina, procellas sustinet innumeras invidiosa ratis. Me si tanta pati natura volebat amara, Ponere debuerat perfidiore loco: aut gelida Sithia, nimio vel solis in ortu, aut ubi soligeris concidit ardor equis, aut ubi perfidior quadrangulus orbis habetur, vel quo perpetuum torrida zona calet, aut aliquo peiore loco qui gente vacaret, quo minus obprobrii cognita fama foret. Dulcius est miseris aliena vivere terrMalo meum sciri longinquis dedecus Indis quam quos vicinos efficit ipse locus. Hic inter notos, socios, miser, inter amicos
Abbreviated transcription (Latin):
Iudicit daglłis turpit alba cutis
Noi facies hĩtum mẽtis scudiũq fatet᷑.
Mens q qued intꝰ agit nũtiat illa foris
Interiorq statꝰ liber est et pagnia rultus
Euterior macies intus amara legit
Ou miser heu cecus heu demẽs semnã mũdi
ratos anmos in mea fata trahunt
E̾ st michi t̾ra notẽs ignis gͣuis unda nociua
Aer tristicia perfidiore nocet
Sic michi septenis nocet impia turba planetis
¶uilib in nr̃a morte planeta furit
Saturnꝰ falcem fulmen sr̾ ipit᷑. arma
Marsi sol feruorem dira nena uenus
Mercurius u̾gam cupidas fert lima sagittas
Ruo fugiam nel quid faciam mors rndiq clandi
Ibe fugiam cunctas inperiosa uias¬
Ue michi ue misero ue prosꝑitate tarenti
Ue cui scire datur quit ꝙ in orbe nocet
Ex quo pͬma parens uetito ieiuma fregit
Nullus in hoc misero tam miser orbe fuit
Net reciuis lazarus r̾fugis nͨ tãcalus undis
Net male qui rexit lora pat̾na puer

Expanded text:
indicat exanguis turpiter alba cutis; indicat exanguis turpiter alba cutis; nam facies habitum mentis studiumque fatetur mensque quod intus agit nuntiat illa foris; internique status liber est et pagina vultus, exterior macies intus amara legit. Heu miser, heu demens, heu cecus! Semina mundi iratos animos in mea fata trahunt: est michi terra nocens, ignis gravis, unda nociva; aer tristitia perfidiore nocet. Sic michi septenis nocet impia turba planetis: quilibet in nostra morte planeta furit. Saturnus falcem, fulmen fert Iupiter, arma Mars, Sol fervorem, dira venena Venus, Mercurius virgam, cupidas fert Luna sagittas: Quo fugiam, vel quid faciam? Mors undique claudit, ne fugiam, cunctas imperiosa viasVe michi, ve misero, ve prosperitate carenti! Ve cui scire datur quicquid in orbe nocet! Ex quo prima parens vetito ieiunia fregit, nullus in hoc misero tam fuit orbe miser: nec Titius lacerus, refugis nec Tantalus undis, nec male qui rexit lora paterna puer.
Abbreviated transcription (Latin):
Mon quia fata michi deteriora paraut.
ind tibi magne tuli. ꝙ iupit̾: unde nocendi
Ista sitis: celo fulmina nulla tuli
Rec petii thalamos iunonis / nec ualui nec
Seua giganteis frat̾bus ayrma dedi
Lur michi seue noces curcur. dic nestio nestis:
Ergo ꝙ innocuo iupit̾ aliue noces
hoc inmis insauũ redolet caret ⁊ salomone
Qui nocet in notuo quiq nocẽ cupit
Ilam nimis iratus nimis ille suꝑb et ultra¬
Qui ferit insontem c̾mine dante loeum
Quid me ꝑsequeĩs igitͦ uictoia parua.
Est miserum mulcis le de̾ posse malĩs
Ie sine quid mirum si dãuiu uĩat a chilles
Et si tersiten contrerat hector equo
Ilam quotiens miserum ꝓbus expug̃re laboãt
Se misero similem intit᷑ esse probus
⁊ sat̾mas redeo quaro m̾ copia quar¬
Excursus salsis potibus ora bibunt
Est tibus aupietas lac̾me sunt pocla̾ pena¬
Panis uerna dolor, est michi rita mori
Quod pacior pallor loquit᷑ maciesq Rigur at

Expanded text:
Non, quia fata michi deteriora parant. Non, quia fata michi deteriora parant. Quid tibi, magne, tuli, quid, Iupiter? Unde nocendi ista sitis? Celo fulmina nulla tuli, nec petii thalamos Iunonis, nec volui, nec seva giganteis fratribus arma dedi. Cur michi, seve, noces? Cur? Cur? Dic. - Nescio. - Nescis? Ergo quid innocuo, Iupiter alte, noces? Hic nimis insanum redolet, caret et Salomone, qui nocet innocuo quique nocere cupit. Nam nimis iratus, nimis ille superbus et ultraqui ferit insontem, crimine dante locum. Quid me persequeris igitur? Victoria parva est miserum multis ledere posse malis. Desine. Quid mirum si Davum vincat Achilles et si Tersiten conterat Hector equo? Nam, quotiens miserum probus expugnare laborat, se misero similem nititur esse probus. Ad lacrimas redeo, quarum michi copia, quarexcursus salsis potibus ora bibunt. Est cibus anxietas, lacrime sunt pocula, pepanis, vina dolor, est michi vita mori. Quod patior, pallor loquitur maciesque figurat;
Abbreviated transcription (Latin):
Sum miser et nulli sum mise ãdus ege
O bona ꝓspitas ubi nũc est. nnẽ mea nersa
Iu luctũ cithara fit lacrimosa lira
O mala dulcedo sulnto que sũpta uenenas
Queueͬ conpensas mellea felle graui
O felix qui nõ est nsus ꝓsperitate
Iam uenit co sela ꝓsperitate dolor
Monsine felle suo dulcet fortunainet albet
Absq ingredine nec mons sine ualle fuit
Cui multũ melłis mulcũ redit ipã ueneni
Mel uo̾niuit pͥmũ fellous ipe sayor
Sic grauius cadit h. ꝙ̃ format for᷑ gigantis
Nuã gͣuius curꝰ paruila forma sedet
ssit ego qui fueram satur om̃i ꝓspitate
Hoc umi fatror omibus esse modis
Ruminis ambignos uultꝰ iprehẽdo nouercam
Sentio fortimã que modo mat̾ erat
Sum miser et miserõ nulli iniẜans mnifetᵒ
In penis ueniunt onña dira mnichi
Temporat assidue ꝓ me fortuã uenenũ
Quo sitit illa caput mortificae̾ meum
Ruil ait anifelix perii nequit ergo notere
Implius. extincto rulria nulla nocent

Expanded text:
Sum miser et nulli sum miserandus ego. Sum miser et nulli sum miserandus ego. O bona prosperitas, ubi nunc es? Nunc mea versa est in luctum cithara, fit lacrimosa lira. O mala dulcedo, subito que sumpta venenas, queve recompensas mellea felle gravi! O felix qui non est usus prosperitate! Nam venit ex sola prosperitate dolor. Non sine felle suo dulcet fortuna nec albet absque nigredine, nec mons sine valle fuit. Cui multum mellis, multum dedit ipsa veneni; mel vomuit primum felleus ille sapor. Sic gravius cadit hic quem format forma gigantis quam nanus cuius parvula forma sedet.Hic ego, qui fueram satur omni prosperitate, hoc verum fateor omnibus esse modis. Numinis ambiguos vultus deprendo, novercam sentio Fortunam, que modo mater erat. Sum miser et miseri nullus miserans miseretur: in peius veniunt omnia dira michi. Temperat assidue pro me Fortuna venenum, quo sitit illa caput mortificare meum. Nil agit: infelix, perii! Nequit ergo nocere amplius: extincto vulnera nulla nocent.
Abbreviated transcription (Latin):
nomõdo sola sedit ꝓbitas flet et ingenut alephi
facta uelut uidua que prius uxor erat.
Cui de te fortuma qrar cui nestio. quae
Perfida me cogis turpia u̾ba loqui.
Sentibꝰ aꝓpbriũ sum rebraq fabula iulgi
Dedecus agnouit tota plarea meum
Me digito mrañt subsannant dontibꝰ oes
Ut monsarum mõstror dedecorosus ego
Moideor obꝓbriis de me mala cãtica cãtant
Uulgus. et horrendus sũ sibi psalmꝰ ego
Rama ꝑ antifrasim cantat ꝙ inultũ Rachĩũ
De me ludificans ampia turba mouet
oncut᷑ a torgo michi multa aconia rostrũ
u̾e aures asmi fingit et ille canem
uba molendiui grex fuemi centio templi
s mea facundis uocibus acta sonant.
Si me cõmendet naso si musa mat onis
Si tuba lucani uix boua faina foret.
Quem semel horrendis maculis infana ingrat
Ad bñ tergendũ multa laborat aqua
ata neronizant ĩ me in toste ꝓphetant¬
Astra poli michi dat tristia signa polus
O dolor. o pudor. o grauitas o tristia fata

Expanded text:
omodo sola sedet probitas! Flet et ingemit, aleph! facta velut vidua que prius uxor erat. Cui de te, fortuna, querar? Cui? Nescio. Quare, perfida, me cogis turpia probra pati? Gentibus obprobrium sum crebraque fabula vulgi; dedecus agnoscit tota platea meum. Me digito monstrant, subsannant dentibus omnes, ut monstrum monstror dedecorosus ego. Mordeor obprobriis: de me mala cantica cantat vulgus, et horrendus sum sibi psalmus ego. Fama per antiphrasin cantat multumque cachinnum de me ludificans impia turba movet. Concutit a tergo michi multa ciconia rostrum, hic aures asini fingit, et ille canem. Turba molendini, grex furni, concio templi in mea facundis vocibus acta sonant. Si me commendet Naso, si musa Maronis, si tuba Lucani, vix bona fama foret. Quem semel horrendis maculis infamia nigrat ad bene tergendum multa laborat aqua. Fata neronizant in me: michi triste prophetantAstra poli, michi dat tristia signa polus. O dolor, o pudor, o gravitas, o tristia fata!
Abbreviated transcription (Latin):
onẽ quod rarũ carius esse falit
Wulleyo piper est gnõsum uilius indis
Uilior herbicolor cantibus aspis ibi¬
Flarioi est grisea gelidis clamiis asya ghatu¬
Uonome claro plus misite cleriio habet
Csarus et horrendus marte fruẽte pedes
Non adeo potes onẽ q̃ri tibi sempe benegna
Si libet. et mecũ pacifrcae̾ relis
b̾sit imiqua canis me terũ yacificare
Se cibi pacificet seua brunellis mers
Niam ciba nulla fides nullꝰ modꝰ ordiẽ nuillo
Unus ⁊ est socius paricione furor
Uunc ea indicio nõ tecũ scare r̾tuso
ut uideat lex hoc iuscificare scelus
Si bene dicis habes ꝙ abest ius ⁊ ratori
Si male ỹceptꝭ er go qui este meis
Dil auelius ꝙ̃ iurã scias ignaua ratatꝰ
Etarit ꝙͣ giras oubis in orbe suo.
Sisterr indicio furiosi lege uetant᷑
Ergo cibi cũ sis mis fuirosa uetat
Qunc ea uade firox hoscis meꝰ cẽ me

Expanded text:
ne quod est rarum carius esse solet. Pulegio piper est generosum vilius Indis, vilior herbicolor cautibus iaspis ibcarior est grisea gelidis clamis aspera GotiBononie claro plus milite carus habetur clerus et horrendus, Marte furente, pedes. Non adeo potes ipse queri: tibi sepe benigna, si libet, et mecum pacificare velis. " " Absit, iniqua canis, me tecum pacificare, sed tibi pacificet, seva, brunellus iners; nam tibi nulla fides, nullus modus, ordine nullo vivis, et est socius pro ratione furor. " Tunc ea: " Iudicio non tecum stare recuso, ut videat lex hoc iustiniana scelus. Si bene dicis, habes quod abest, ius et rationem; si male, preceptis ergo quiesce meis. " " Ni melius quam iura scias, ignara, rotatus, staret quem giras orbis in orbe tuo Sistere iudicio furiosi lege vetantur; ergo tibi ius, cum sis furiosa, vetat. " Tunc ea: " Vade ferox; hostis meus e
Abbreviated transcription (Latin):
Despice mulcinagos: stabiles sectae caduca
Pensa percãtes argue, siste leues
Dicta mnnꝰ suit sc̃a magis sis ꝑcus ĩ ynis¬
I artus in obybriis. largus ad om̃e decus
factaq si desunt nõ defint u̾ba benigna
Nam multos caros mellea ligna parit
Maioes sectae̾ pres uenerare. miores
Instrue nel iuuenes punge nei unge senes.
Ebruetatis onus fuge sperne cupidiẽ arcus
Exulat hinic u̾tus hec ubi iura tenent
Sibila ne uulgi nec dona nti ograda cures
Extra u̾tute sit tua cura nichil
Gi petra fit glacies ꝙ ad huc mag utilis esfec
Il aganus tibi ꝙͣ clainig̾ uncus homo
aurũ plumbescit ꝙͥ ad huc ⁊ nectar acestit
Euodq monarcha nigat sepe tetrarcha facit
Ergo dei pͥmo confidas ĩ boĩtate
Et tua u̾trtum ire secũdet eam
Il atura contẽtus eris mala sca dala uita
Et tria cõsiliũ quelib acta preat mem
Ae tempꝰ lusor nũꝙ delusor amicus

Expanded text:
Respue multivagos, stabiles sectare, caduca Respue multivagos, stabiles sectare, caduca Pensa, peccantes argue, siste leves. Dicta minus sint, facta magis; sis parcus in hymnis, Parcus in opprobriis, largus ad omne decus, Factaque si desint, non desint verba benigna; Nam multos charos mellea lingua parit. Majores sectare, patres venerare, minores Instrue, vel juvenes punge, vel unge senes. Ebrietatis onus fuge, sperne cupidinis arcum; Exsulat hinc virtus haec ubi jura tenent. Sibila nec vulgi, nec dona retrograda, cures. Extra virtutem sit tua cura nihil. Si petra sit glacies, quid ad hoc? magis utilis esset Paganus tibi, quam claviger uncus homo. Aurum plumbescit. Quid ad hoc? Et nectar acescit: Quodque monarcha negat saepe tetrarcha facit. Ergo Dei porro confidas in bonitate, Et tua virtutum jure secundet ea. Natura contentus eris; mala scandala vita; Et tua consilium quaelibet acta probent. Ad tempus lusor nequam delusor amicus
Abbreviated transcription (Latin):
sortumã dimicte naga ꝑmuitte uagai
Qiue nũꝙͣ scabili ludẽ sronte pt̃.
Conͣ forcimã sis conscans sis patiẽs. sis
Errens adu̾si te neq frangat ħyemps
Fortuã ridente genias plorãte ioteris
Ap̃ã sit auspiciũ tempꝰ in õne tuuem
Timota rotat far tuã. rota qua cũtta rotãt᷑.
Sic tenui anagnꝰ orbis in orbe perit¬
sirmus in adu̾sis piger ad mala tardꝰ ad iram
ꝓmptꝰ ad obsequiũ tristis ad dẽ nephas¬
eb̃is tibi discipulͦ aliisq magr̃ et intus
Siis tuus Go ede tocus alius eris
uirtutẽ pete s uiciũ fuge qd̾ sit honestũ
Muere qd̾ ntile qͣd̾ trirpe fugãdo fuge.
amplecto tibi fit cleri thesauiꝰ honestas¬
Et race ppłs heu modo rata comes¬
Ilie nnseosa manꝰ oleeq nec uucta sit ĩmo
Int̾ utrũq tenens cespuat om̃e minis
Int̾ de motr criscemq demesceua curre
Inde statũ libirt urga modesta trermr
Scillet in ore fanus s mẽte iñ sulez oliua
Et non sit totus sousus in ore tutis

Expanded text:
Fortunam dimitte vagam, permitte vagari, que numquam stabili ludere fronte potest. Contra Fortunam sis constans, sis patiens, sis ferreus, adversi te neque frangat hiems. Fortuna ridente gemas, plorante ioceris; ipsa sit auspicium tempus in omne tuum. Cuncta rotat Fortuna rota, qua cuncta rotantur; sic tenui magnus orbis in orbe peritFirmus in adversis, piger ad mala, tardus ad iram, promptus ad obsequium, tristis ad omne nefas. Sis tibi discipulus aliisque magister, et intus sis tuus, extra sed totus alius eris. Virtutem pete, sed vitium fuge, quod sit honestum quere, quod utile; quod turpe fugando fuge. Amplexanda tibi, cleri thesauEt ratio populis heu modo rara comes. Nec viscosa manus, oleoque nec uncta sit, imo Inter utrumque tenens, respuat omne nimis Inter Democritum tristemque Democena curre. Inde statum libret virga modesta tuum. Stillet in ore favus, sed mente resultet oliva. Et non sit totus sensus in ore tuus.
Abbreviated transcription (Latin):
Longubros henricũ mente idsume taum
Iulla r̾mota uia solidũ partit᷑ amorem
Et quẽ p artit᷑ incegritate caret
Rec mons nec planũ rn pͣspatõsa marina
Disiũgit quos hos copuñt. unus amoy.
Sungubies unde locus ꝙ amor dimittat more
Aalis ab oppositis dicit᷑ esse locus
Frgo ut uiuat amor ꝯcordia douet et unũ
Uelle duos uñs mẽtib eẽ facit
Tu q nec umito cui nomẽ floris adhiret
sslorẽtine scatũ mence p̾sime turi in
Parco cibi ꝙ parco tuiis flos inclice culpis¬
Euscipe millenis tichaiã quã dirigo nerius
Or ph̾ens ignota carmis arte rudis.
Florentine statũ scito bengne meum
ñ passus gͣuia guiora guissia. quar̾to
Dassio si uelit ars / possit ĩ esse gradu
Ergo uade psul sũ rester sp̃s iste

Expanded text:
Longepres, Henricum mente resume tuum. Longepres, Henricum mente resume tuum. Nulla remota via solidum partitur amorem, et quem partitur integritate caret. Nec mons, nec planum, nec pars spatiosa marina, disiungunt hos, quos copulat unus amor. Longepres, unde locus quod amor dimittat amorem? Talis ab oppositis dicitur esse locus. Ergo, ut vivat amor concordia donat et unum velle duos unum mentibus esse facit. Tuque, nec inmerito, cui nomen floris adheret, Florentine, statum mente resume tuum. Parco tibi, quia parco tuis, flos inclite, culpisSuscipe millenis citharam quam dirigo nervis, Orpheus ignota carminis arte rudis, Florentine, statum scito benigne meum: sum passus gravia, graviora, gravissima, quarto passio si, velit ars, possit inesse gradu. Ergo vale, presul; sum vester, spiritus iste
Abbreviated transcription (Latin):
Non licet ingennõ fũdat apollo suum
Omiã u̾ uosis incõrent medicani ã ligus
Que si temptae. singlã tempꝰ abit
Et michi secanros ubi nr̃a palatra muros
łic scat ꝓpositũ ment̾is ad ire libet
Figo dicta tus iuĩg̃as me dicamiã. mor bis
Et quecũq uides ꝑ ficiẽda cibi
Licib hostis fraudibꝰ ħ ostis cͥmis hastis
Et que deprauant oñbꝰ hostis eris
ꝑiris amicus honoi᷑ amicꝰ hoẽstis amucꝰ hone
Ec que instificant rebus amicus eris
A precepta libens ingili trihe morsibꝰ arae
ua ꝑmixta simł combile sanꝰ eris
Et licẽt hec bona sint młcopotiore r̾linque
Que nõ sunt humeis officiosa tnis
Sec cibi sufficiut᷑ nõ omñã possumꝰ omes
Iu qd habe̾ nales suscipe felle fine
Argento frit᷑ rutilas cui de fieit aurum
Et̃ uiolas carpit qui nequit unge rosa
qut iter arrĩpiens ait hec henrice r̾tonde
t fũie uerbis huc dedit illa. uale.
mens alt̾ ego ꝓbitat ᷑ alim̾̾iꝰ ⁊ hospes

Expanded text:
non, licet ingenium fundat, Apollo, suum non, licet ingenium fundat, Apollo, suum omnia verbosis memorent medicamina linguis, que si temptarem singula tempus abit: et michi Secaneos, ubi nostra palatia, muros - sic stat propositum mentis - adire libet. Ergo dicta tuis iungas medicamina morbis, et quecunque vides proficienda tibi. Litibus hostis, fraudibus hostis, criminis hostis, et que depravant omnibus hostis eris; iuris amicus, honoris amicus, amicus honesti et que iustificant rebus amicus eris. ec precepta libens vigili trahe morbidus aure, que permixta simul combibe, sanus eris; et licet hec bona sint, multo potiora relinquo que non sunt humeris officiosa tuis. Hec tibi sufficiant: non omnia possumus omnes; tu quod habere vales suscipe, velle sine. Argento fruitur, rutilans cui deficit aurum, et violas carpit qui nequit ungue rosam». Tunc iter arripiens ait: «Hec, Henrice, reconde». Et finem verbis hunc dedit illa: «Vale». O meus alter ego, probitatis alumpnus et hospes,
Abbreviated transcription (Latin):
Conͣ uentosos rabies et fliũns ictus
Plus querca solida lenis arundo pt
Preual ꝙ cũctis distreta modestia iͦbus
Qua snĩ ptutum grande ꝑibit opus.
Nam pranis die iul aliud ꝙͣ praua foue̾rs
Unde ꝓbis tñi debet ad esse manꝰ.
int licet obscuri ne sꝑuas corpis art:
In quib ingeniũ plus bnitate potest
Tampadib templũ ditans dulcoe palatur
Est biriuis ex frtũ duplice simt apis
Et fugat esatũ ripera ꝓua bonem
Sit tibi ꝑpetuo spolians Arisio dentas
Sostis ⁊ insidie sit dolus illud idom
Iisretus sapiens urbanꝰ largus honorꝰ
Promdus intentus. sti ẽnuus at̾ q ingil
We̾pta legẽs netm̃ rigidũ sectae̾ catħone¬
M orgerũ sonetã. pacificũꝙ poobum
Dulichiũ ad aslrũ cyceronẽ neyphor a teͣnt̃
Pectae̾ consilio moc̾ loquendo manu.
Indue u̾tutũ trabeam mẽtẽq tyrãnã
Ex que / q̃re boͫ. despiciasq malum.
Non ypotras nõ ipc suis polidartͦ herbis

Expanded text:
Contra ventosas rabies et fulminis ictus Contra ventosas rabies et fulminis ictus plus quercu solida lenis arundo potest. Prevalet in cunctis discreta modestia rebus, qua sine virtutum grande peribit opus: nam pravis dare, nil aliud quam prava fovere; unde probis tantum debet adesse manus. int licet obscuri, ne spernas corporis artus, in quibus ingenium plus brevitate potest. Lampadibus templum ditans, dulcore palatum, est brevis et fructu duplice servit apis. et fugat elatum vipera parva bovem. Sit tibi perpetuum spolians derisio dentes hostis et insidie, sit dolus illud idem. Discretus, sapiens, urbanus, largus, honorus, providus, intentus, strenuus esto, vigil. Scripta legens veterum, rigidum sectare Catonem, morigerum Senecam Pacificumque probum, Dulichium, Adrastum, Ciceronem, Nestora, Titum: pectore, consilio, more, loquendo, manu. Indue virtutum trabeam mentemque trutanam exue, quere bonum despiciasque malum. Non Ypocras, non ipse suis Polidarius herbis,