comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
moria extat ꝙ par fuit ꝯdã nigor ⁊ acutudo amplitudo ⁊ penorum.
q ppłi romaĩ. atq peni. neq ĩm̾to estimatũ cum aliis quidẽ ppłis de unius¬
cuiusq re pu. cum penis aut. de omĩ t̾raꝵ impio decertatũ. Hunis rei spe¬
cuẽ est. in illo utriusq pplĩ uerbo fcm̃. ꝙ quintus fabius imp̃r romanus
dedit ad carthaginenses epłam ubi sc̃ptum fuit populũ romanũ fecisse
ad eos hastam ⁊ caduceum signa duo belli aut pacis. ex quib utrũq uel¬
lent eligerent Qd̃ elegissent ad unũ id ĩ uel eẽ missum existimarent. car
ip̃am neq ip̃m caduceum missam dicit. s duas tesserulas inquaꝵ alt̾a
caduceum in altẽa haste simulacra fuerũt incisa. De diis ꝑ quos urabãt
deuirant neq niri ꝑ castorẽ. S cur ille nõ uirauerĩt herculẽ nõ obscu¬
rum est. Nam berculaneo sacrifitio abstinẽt. cur aut̃ uiri castorẽ uirantes
nõ appellauerũt. nõ facile dcm̃ est nusꝙͣ ig̾ sc̃ptum inuenire ẽ apd̾ ydoneos

Expanded text:
moria extat quod par quondam fuit vigor et acritudo amplitudoque populi Romani atque Poeni. Neque inmerito aestimatum. Cum aliis quidem populis de uniuscuiusque republica, cum Poenis autem de omnium terrarum imperio decertatum. Eius rei specimen est in illo utriusque populi verbo factoque: Q. Fabius, imperator Romanus, dedit ad Carthaginienses epistulam. Ibi scriptum fuit populum Romanum misisse ad eos hastam et caduceum, signa duo belli aut pacis, ex quis utrum vellent eligerent; quod elegissent, id unum ut esse missum existimarent. Cartipsam neque ipsum caduceum missa dicit, sed duas tesserulas, in quarum altera caduceum, in altera hastae simulacra fuerint incisa. XXVIII Argumentdeiurant neque viri per Castorem. Sed cur illae non iuraverint Herculem non obscurum est, nam Herculaneo sacrificio abstinent. Cur autem viri Castorem iurantes non appellaverint non facile dictu est. Nusquam igitur scriptum invenire est, apud idoneos
Abbreviated transcription (Latin):
u socuta est mea fere tota uentus alate̾ seuiens nauẽ undis cõpleuãt
Tum postea complorãtib mĩs oĩb atq insentina satis agentib. dies qdez
icelum atrum ⁊ fimugantes globi ⁊ fige̾ quedã nubium metuende quas ty¬
phonas uocabant impendẽ ĩminẽq ac dep̾ssure nauĩ uidebantur Incadẽ
piculis ĩq illo tũ cumlt̾u celi marisq requirebam occulte scire uolẽs quonam
statu aĩ ⁊ an intiͣtus increpidusq eẽt atq ibi hoĩem ospicimꝰ in pauidũ. ⁊ ex¬
triliduni ploratus quidẽ nullos sic̾ cetĩ omnes nec ullas eiusimoĩ uoces scien¬
tem. s coloris ⁊ nulcus turbacõe nõ multũ acet̾is diffe̾nͣtẽ ¶ It ubi celumm
enituit. ⁊ deferbuit mare. ⁊ ardor ille ꝑiculi deflagrauit. accedit ad stoicum
gretus quispiã diues ex asia magno ut uidebamus cultu ꝑatuq ir̃ ⁊ fanulie
atqꝵ ipẽ erat multis corpis aĩq deliciis affluens is qrͣ illudens quid hoc ĩꝗt ẽ

Expanded text:
um secuta est, in ea fere tota ventus a latere saeviens navem undis compleverat. Tum postea, complorantibus nostris omnibus atque in sentina satis agentibus, dies quidem endae quos typhonas vocabant, inpendere inminereque ac depressurae navem videbantur. In eadem periculis inque illo tumultu caeli marisque requirebam oculis, scire cupiens quonam statu animi et an interritus intrepidusque esset. Atque ibi hominem conspicimus pavidum et expallidum, ploratus quidem nullos, sicuti ceteri omnes, nec ullas eiusmodihuiusmodi voces cientem, sed coloris et voltus turbatione non multum a ceteris differenten. At ubi caelum enituit et deferbuit mare et ardor ille periculi deflagravit, accedit ad Stoicum Graecus quispiam dives ex Asia, magno, ut videbamus, cultu paratuque rerum et familiae, atque ipse erat multis corporis animique deliciis affluens. Is quasi inludens: Quid hoc, inquit
Abbreviated transcription (Latin):
inportũissime inquit fecerunt qui ĩpleusq salustii exemplaribus
scuptũram istam sincerissimã corrumperunt.Nam cum ita uicatilina.
scuiptum est sepe maiores uestri¬

Expanded text:
rcoideirco inportunissime, inquit, fecerunt, qui in plerisque Sallusti exemplaribus scripturam istam sincerissimam corruperunt. Nam cum ita in Catilina scriptum esset: Saepe maiores vestr
Abbreviated transcription (Latin):
consultis offiñ mentis atq oroĩs p̃uertentib. Mox ille tñ sapiens ibidẽ. Tae
nec ei metuend̾ ẽẽ inhis quidꝙͣ udet᷑. ltq hoc nnt̾ insipientis sapientisq aũ
differre dicunt ꝙ ĩsapiens qualia s̾ ẽẽ pͥmo aĩ sui pulsu iusa sunt seua ⁊ asꝑa
talia ẽẽ u̾e putat ⁊ cadem incepta ꝙͣꝙͣ si uire metuenta sint sua quo assen¬
timauimꝰ. ut rebus forte id genus quib dixi obortis. pauescere sensim ⁊ qiͣ
albesce̾ nõ insapientis ẽẽ hoĩs neq ignaui putemus. ⁊ in eotũ motubreuii¬

Expanded text:
consultis, officium mentis atque rationis praevertentibus. Mox tamen ille sapiens ibidem τὰς consultis, officium mentis atque rationis praevertentibus. Mox tamen ille sapiens ibidem τὰς nec ei metuendum esse in his quicquam videtur. Atque hoc inter insipientis sapientisque animum differre dicunt, quod insipiens, qualia sibi esse primo animi sui pulsu visa sunt saeva et aspera, talia esse vero putat et eadem incepta, tamquam si iure metuenda sint, sua quoque adsentimavimus, ut rebus forte id genus quibus dixi obortis pavescere sensim et quasi albescere, non insipientis esse hominis neque igna
Abbreviated transcription (Latin):
tus ꝓ aĩa nequissimi nebulonis Ipm̃ aut̃ ꝓ aristippi aĩa time̾. Io tũc iã bis
pauoris si qm̃ dicẽ ei suꝑsedisset aquo fua̾t nõ satis digne cõpellatus. atq
ille mͥ placide ⁊ comit᷑. quĩ inqt audiendi cupidꝰ es audi quid supisto breui
potius inꝗt lege ut facihius credideris silegas ⁊ meminei̾s mag. atq ibi
abriano digestas congrue scuptas. ⁊ tinorsic. ⁊ crsippi nõ dubiũ est ĩ co
phi appellant quib mẽs hoĩs pͥma statim spẽ accidentis ad aĩum rei pellitur
nõ uoluntatis sunt neq arbitraĩe s quadã ui sua inferũt se se hõĩb noscitã¬
diuidicant᷑. uoluntai̾e sunt. fitq hõium arbitratu. Propte̾a cũ sonꝰ aliꝗͥs
formidabilis aut celo aut exiuma aut repentinꝰ nescius piculi nũtius
uł aliꝗd eiusmoĩ fcm̃ ẽ. sapientis q añim paulisꝑ mouei ⁊ contrahi ⁊ pales¬
cere necesse est uõ oppinione aliciuꝰ mali p̃cepti s quibxã motib rapidis ini¬

Expanded text:
tus pro anima nequissimi nebulonis, ipsum autem pro Aristippi anima timere. His tunc verbis pavoris sui, quam dicere ei supersedisset a quo fuerat non satis digne compellatus? Atque ille mihi placide et comiter: Quoniam, inquit, audiendi cupidus es, audi quid super isto brevi  nam et facilius credideris, si legas, et memineris magis. Atque ibi uas ab Arriano digestas congruere scriptis ζήνωνος et Chrysippi non dubium est. In eo phi appellant, quibus mens hominis prima statim specie accidentis ad animum rei pellitur, non voluntatis sunt neque arbitrariae, sed vi quadam sua inferunt sese hominibus noscitanur, voluntariae sunt fiuntque hominum arbitratu. Propterea cum sonus aliquis formidabilis aut caelo aut ex ruina aut repentinus nescio cuius periculi nuntiuscontrahi et pallescere necessum est, non opinione alicuius mali praecepta, sed quibusdam motibus rapidis et in
Abbreviated transcription (Latin):
mis exercitum omẽ ꝓpe asiam teneͣt llexandrum ⁊ ip̃m regemidaru
p̃liis ⁊uictoriis urgeret in illis tñ tantis negotiis litteras ad aristoti¬
lem misit nõ eum recte fetisse ꝙ disciplinas ag̾atitas quib ab eo eru¬
ditus foret libris foras editis ĩnulgasset ziam qua inquit alia re pres
suint Qmppe ego doctrma ante ire malim. quam copiis atq opulenti¬
is ¶ Rescpsit ei aristotilem ad hanc suĩam Igaticos libros quos editos

Expanded text:
mis exercitam omnem prope Asiam teneret regemque ipsum Darium proeliis et victoriis urgeret, in illis tamen tantis negotiis litteras ad Aristotelem misit, non eum recte fecisse, quod disciplinas acroaticas, quibus ab eo ipse eruditus foret, libris foras editis involgasset: Nam qua, inquit, alia re praesus fient communia? Quippe ego doctrina anteire malim quam copiis atque opulentiis. Rescripsit ei Aristoteles ad hanc sententiam: Acroaticos libros, quos editos
Abbreviated transcription (Latin):
missas inꝗt auctõitates facias qs quidẽ ut hẽas posse fiei̾ puto. s rõmidic quã
nõ hẽs Atq eius ego eio u̾bis ut cũ ferebat etas mitatior. audimꝙͣ mi magist᷑¬

Expanded text:
Missas, inquit, auctoritates facias, quas quidem ut habeas posse fieri puto, sed rationem dic, quam Missas, inquit, auctoritates facias, quas quidem ut habeas posse fieri puto, sed rationem dic, quam non habes. Atque ego his eius verbis, ut tum ferebat aetas, inritatior, Audi, inquam, mi magist
Abbreviated transcription (Latin):
dimus. eusq epłe ex ͫ hoc est ¶Nono kł. octobris. Auemi gay. meus asellus io¬
lis est hodiernus oculi mei requirũt meum gayũ quẽ ubicũq hoc die fiusti spero
letunribũ ualentẽ celebrasse qrͣtum ⁊ seragesinũ natalem meũ. Namut ui¬
pu ͦ ͤ felicissimo
fronte hylari corde tristi quos neq ap̃phentas neq ut mittas scias. Hos gͦ¬
uersus cum de quodã istiomoĩ hoĩe ẜmones eẽnt incirculo forte iuuenu enidi¬
nobił. qnͣtamquit licẽcia audatiaq cecilius hic fuit cum fronte hylaro nõ frõ¬
te hylara dixit ⁊ tam ĩmanẽ solecissimũ nich̾ uentus ẽ. ĩmo inꝙͣ potius nos
⁊ rõ ꝓporcoĩs que aualogia appellatur ⁊ uetruͣ auctoritates nõ hanc s hunc frõ
tem dici suadeant. Quippe marcus catho inquĩta originũ ita sꝙp̾sit. Iostudie
signis collatis equo fronte predicatu equitib acq aliis cum hostiũ legionibus
pugnauit. Pecto quo idem cato in libro eodẽ dicit. It ille semidoctus gͣmaticus

Expanded text:
istula exemplum hoc est: IX. Kal. Octobris. Ave, mi Gai, meus asellus iulibus, qualis est hodiernus, oculi mei requirunt meum Gaium, quem, ubicumque hoc die fuisti, spero laetum et bene valentem celebrasse quartum et sexagesimum natalem meum. Nam, ut vipublice felicissimofronte hilaro, Corde tristi, quos neque ut appréhendas neque ut Amittas scias. Huc versus, cum de quodam istiusmodi homine sermones essent, in circulo forte iuvenum erudinobilis, Quanta, inquit, licentia audaciaque Caecilius hic fuit, cum fronte hilaro, non fronte hilara dixit et tam inmanem soloecismum nihil veritus est! Immo, inquam, potius nos proportionis, quae analogia appellatur, et veterum auctoritates non hanc, sed hunc frontem debere dici suadeant. Quippe M. Cato in primo Originum ita scripsit: Postridie signis conlatis, aequo fronte, peditatu, equitibus atque alis cum hostium legionibus pugnavimus. Recto quoque fronte idem Cato in libro eodem dicit. At ille semidoctus grammaticus:
Abbreviated transcription (Latin):
uanior legẽ de petiĩa qmͣ silla emptorib bonoꝵ remiẜat exigenda ꝓmulgauit
is edocẽt ⁊ significaccẽs utriusq uocis iorigines. Tum ille uctu oris labioꝵq
inquit ⁊remotoꝵ ego u̾boꝵ medullas ⁊ sanguinẽ sicuti dixi ꝑspice̾ ⁊ elice̾ drẽt
inanior quiignorat eiusdeistulticie ẽẽ uaĩtatẽ ⁊ stoliditatẽ. B ubi hoc dieit ⁊
media ip̃a ẜmonum reliquit. ⁊ abire cepit. ⁊ios dem̃ eimi tenebamꝯ urgebaniꝰ
plenius aꝑtinsq dissc̃re. ⁊ ut ne s̾ inuidẽt disce̾ uolenti orabat. Atq ille seiam p¬
uei̾s astutissime componẽtes. Stolidos aut̃ noccu̾ nõ tam stultos ⁊ excort̾s. quã
Etyaia. quoq haꝵ uocum iorigines sꝙͥtas ẽẽ dicebat inlibris nigidiaĩs quos
requisitos ego ⁊reptos cum pͥmaꝵ signifitacõnũ exemplis. ut ꝯmentarus haꝵ

Expanded text:
vanior, legem de pecunia quamn Sulla emptoribus bonorum remiserat exigenda promulgavit. vanior, legem de pecunia quamn Sulla emptoribus bonorum remiserat exigenda promulgavit. i se doceret significationes utriusque vocis et origines. Tum ille rictu oris labearumqego verborum medullas et sanguinem, sicuti dixi, perspicere et elicere soleo,  stolidior est et vanior qui ignorat eiusdem stultitiae esse vanitatem et stoliditatem. Sed ubi hoc dixit, media ipsa sermonum reliquit et abirplenius apertiusque dissereret et, ut ne sibi invideret discere volenti, orabat. Atque ille, se iam ppro gravibus et veris astutissime componentes; stolidos autem vocari non tam stultos et excordes quam Etyma quoque harum vocum et origines scriptas esse dicebat in libris Nigidianis. Quas requisitas ego et repertas cum primarum significationum exemplis, ut commentariis harum
Abbreviated transcription (Latin):
liaĩo forte apd̾ librarios fuimiꝰ. cum ibi mulcoꝵ hõiu cetu appollinai̾s sulpitiꝰ.
uirĩmemoĩa nr̃a p̃ter alios doctus. iactatorẽ quẽpiam ⁊ uendicatorẽ salustiãe
lcoĩs iuisit. illusitq gneͣ illo facetissime dissimłatoĩs. quas soctes asophistas
utebatur.⁊ iam cum ille se unũ ⁊ unicũ lc̃orem ẽe narratorẽq salustiidiceret.
atq introspicẽ penitus p̾dicaret. cũ appollinaĩs amplecti uenanq se doct̾rias
illius dicẽs ꝑ inꝗt magr̃ optime exoptatus mͥ nũc uenis cum sangiũe ⁊ me¬
dulla salustii u̾borum. Hesterna eĩ die que̾bã ex me quid nam u̾ba ħ eius in qrͣto
histoĩaꝵ libro gneolentulo sc̾pta significẽt de quo inc̾ta fuisse ait stolidior ne es¬
set an uanior. eaq ip̃a u̾ba utisunt asalustio sc̃pta dix̃. At gneus lentulus pa¬
tritie gentis collega eius cui cognomĩtum clodiano fuit ꝑinc̾tum stolidior an

Expanded text:
rarioslibraries fuimus, cum ibi in multorum hominum coetu Apollinaris Sulpicius, vir in memoria nostra praeter alios doctus, iactatorem quempiam et venditatorem Sallustianae lectionis inrisit inlusitque genere illo facetissimae dissimulationis, qua Socrates ad sophistas utebatur. Nam cum ille se unum et unicum lectorem esse enarratoremque Sallustii diceret atque introspicere penitus praedicaret, tum Apollinaris amplecti venerarique se doctriinquit, magister optume, exoptatus mihi nunc venis cum sanguine et medulla Sallusti verborum. Hesterno enim die quaerebatur ex me quidnam verba haec eius in quarto Historiarum libro de Cn. Lentulo scripta significent, de quo incertum fuisse ait, stolidiorne esset an vanior, eaque ipsa verba, uti sunt a Sallustio scripta, dixit: At Cn. Lentulus patriciae gentis; collega eius, cui cognomentum Clodiano fuit, perincertum stolidior an
Abbreviated transcription (Latin):
dicende gr̃a homo quispiam turpitudine p̾stine uite diffamatissimꝰ. s lingna
cunc atq fecundia niiũ qnͣto p̃stabilis. consiliũ ꝙ dabat qd̾q oꝑte̾ fieiͣ suade¬
bat. acceptum ab uniu̾sis ⁊ cõplacitũ ẽ. fcũꝵq erat ee eius siña ppłidecretum⁊

Expanded text:
it sententiae dicendae gratia homo quispiam turpitudine pristinae vitae diffamatissimus, sed lingua it sententiae dicendae gratia homo quispiam turpitudine pristinae vitae diffamatissimus, sed lingua tunc atque facundia nimium quanto praestabilis. Consilium quod dabat, quodque oportere fieri suadeb
Abbreviated transcription (Latin):
tum ẽ nnquib u̾bis captionum istaꝵ fraus eẽt. ⁊ quo pc̃o distinguẽ̾ soluq
possent. Qd̾ nõ ꝑdidisti hẽs. corma nõ ꝑdidisti. hẽs gͥ cormia ¶tem altã¬
quo sophismatis resolutio Cum mentior ⁊ menti me dico. mentior an nerũ
tprĩs u̾ba sint p̃teriti an futi᷑. an ut̾usq ¶ Hec ubi ordine quo dixi ꝓposita i¬
atq singłis sorte ductis disputata explanataq sũt libris coronisq om̃s to
orator qui apd̾ concoes atheniensium floruer̃t antore mutando. Rͣ
milla one seua crmminosaq ⁊inrulenta. qua timarchum de inpudatia g̃uit¬
insignit᷑q accusauit. nobile ⁊ illustre consiliũ lacedemoniis dedisse dic̃ indidẽ
aiuitatis eisdẽ principẽ u̾tute atq etate magͣ p̃ditum. ppls̾ inquit lacedemoĩ
de sũma re pu ͨ ͣ sua quid uam eẽt utile ⁊ honestum delib̾abat. Tunc ex iugͭ sĩe

Expanded text:
tum est, in quibus verbis captionum istarum fraus esset et quo pacto distingui resolvique tum est, in quibus verbis captionum istarum fraus esset et quo pacto distingui resolvique possent: Quod non perdidisti, habes; cornua non perdidisti: hquoque sophismatis resolutio: Cum mentior et mentiri me dico, mentior an verum temporis verba sint, praeteriti an futuri an utriusque? Haec ubi ordine quo dixi proposita atque singulis sorte ductis disputata explanataque sunt, libris coronisque omnes dorum qui apud contiones Atheniensium floruerunt, in oratione illa saeva criminosaque et virulenta, qua Timarchum de inpudicitia gravitinsigniterque accusabat, nobile et inlustre consilium LacedaemoniisLaedaemoniis dedisse dicit virum indidem civitatis eiusdem principem, virtute atque aetate magna praeditum. Populus, inquit, Lacedaemonius de summa republica sua, quidnam esset utile et honestum deliberabat. Tum exsurgitexurg
Abbreviated transcription (Latin):
castem audientes costẽq doctores colebanius. Tum qui cenulã ordine suo
icoronã elauis pleram totidemq res que̾bat quot hoĩes istic eramꝰ. cumq
eas omĩs exposucãt rem locimiq dicẽdi sors tabat Questio g̾ soluta corona
ipmio dñabã. Non soluta aut̃ transmittebã ad eũ qui sortito succesẜat idq ĩ
scura nõ aneie aut hystoi̾e antiqoris requisicõ aut decreti cunispiã ex phya ꝑ
menũ nuo septẽ corã. Pnma fuit ẽnarracõ hoꝵ ũsus qui sunt ĩsatyris ⁊¬
qut enni inomultipbaiã ubo cõcinuit᷑ iniplicati. quoꝵ exͫ hoc ẽ. Nam ꝗ
sepite postulat alteum fiustrai q̃ fiustrat᷑ frustra eũ dͭ fiustra ẽc̃. Nam ꝗ sese
fuit quodãmõ audiri atq accipi debe̾ qd̾ plato incinitate quĩ uilibris suis cõ¬
didit Royract̃act̃ ir. nłat. id ẽ ccẽs eẽ mulic̃s censuit ip̃mia uiris fortib
sũmisq bellatorib posiit samatcẽs pueroꝵ ⁊ puellaꝵ ¶ Tercõ in loco hoc q̃si¬

Expanded text:
asdem auditiones eosdemque doctores colebamus. Tum qui et cenulam ordine suo et coronam e lauro plexam, totidemque res quaerebat quot homines istic eramus; cumque eas omnis exposuerat, rem locumque dicendi sors dabat. Quaestio igitur soluta corona et praemio donabatur, non soluta autem tramittebatur ad eum qui sortito successerat, idquescura, non anxie, aut historiae antiquioris requisitio, aut decreti cuiuspiam ex philosomemini numero septem, quorum prima fuit enarratio horum versuum, qui sunt in Saturis Quinti Enni uno multifariam verbo concinniter inplicati. Quorum exemplum hoc est: Nám qui lepidé postulat álterum frustrári, Quém frustratúr, frustra eum dícit frustra ésse; Nám fuit quonam modo audiri atque accipi deberet, quod Plato, in civitate quam in libris suis co mulieres, censuit et praemia viris fortissimis summisque bellatoribus posuit saviationes puerorum et puellarum. Tertio in loco hoc quaesi
Abbreviated transcription (Latin):
cuntꝙ. oculis equitare intemꝰ. Eigo oculis equitat S enĩ contentꝰ ĩqt ego
his nõ sin ⁊ ut nõ curbide fidei. nec ambigue. s ut pure liq̃ntisq eẽt. eq ne an
stabat lampadionis manu emendatũ. studio p̃tioq mlti uuiꝰ u̾sus inspiciẽdi

Expanded text:
curritque; oculis equitare videmus; Ergo oculis equitat. Sed enim contentus, inquit, ego curritque; oculis equitare videmus; Ergo oculis equitat. Sed enim contentus, inquit, ego his non fui et, ut non turbidae fidei nec ambiguae, sed ut purae liquentisque esset, equusne an stabat Lampadionis manu emendatum, studio pretioque multo unius versus inspiciendi
Abbreviated transcription (Latin):
uiro hercle bono ⁊ facundie florentis. complures adolescentuli familia es
tum nescio quẽ istũ ẽmanistũ. hoc eĩ se illo noĩe appellai̾ uolebat Quẽ cũ iam int
laudancibusq om̃ib. discessit ¶Tum iulianus egrediens e theatro quid uo¬
bis inquit de hoc anagta ⁊ de quadrupede equo uidet᷑. Sic enĩ pfcõlegit dema
ni mag̾ quadrupes equus atq elephanti ꝓiciunt se se. Et quid putatis si magum̃
legisse se dicẽnt inurarentur quid nã eẽt quadrupes eques. uellẽ uos inquit
opcum inuenes tam acurate Quĩtũ ẽmũ legisse q̃ publius u̾gilius legerat q
hunc eus uͥsum secutus ingeorgicis suis equitẽ ꝓ equo posuit his in u̾sib. fẽa
peletronii lapithe girosq detere. Impositi corso eͥquitẽ tocue̾ sub armio insul¬
care. solo ⁊ gressus glomerare supbos. Inquo loco equitẽ siquis mõ nõuscite i¬
epteq argutior sit nichil põt accipi aliud nsi eqũii. Pleraq enĩ uetiu etas et

Expanded text:
iro hercle bono et facundiae florentis, complures adulescentuli, familiarestum nescio quem istum Ennianistam; hoc enim se ille nomine appellari volebat. Quem cum iam inter laudantibusque omnibus, discessit. Tum Iulianus egrediens e theatro: Quid vobis, inquit, de hoc anagnosta et de quadrupede equo videtur? sic enim profecto legit: Denique vi magna quadrupes equus atque elephanti Proiciunt sese. Ecquid putatis, si magistrum legisse se dicerent et mirarentur quidnam esset quadrupes eques, Vellem vos, inquit, optimi iuvenes, tam accurate Q. Ennium legisse quam P. Vergilius legerat, qui hunchune eius versum secutus in Georgicis suis equitem pro equo posuit his in versibus: Frena Pelethronii Lapithae gyrosque dedere Impositi dorso atque equitem docuere sub armis Insultare solo et gressus glomerare superbos. In quo loco equitem, si quis modo non inscite inepteque argutior sit, nihil potest accipi aliud nisi equum; pleraque enim veterum aetas et
Abbreviated transcription (Latin):
nõ ille imius facit amphorã s supplet uirtus aut̃ ut istidicũt nõ accessio
neq supplem̃tũ s sola ip̃a uite btẽ instar est. Et ꝓptẽa btãmuitã sola u¬
na cũ ad est façit ¶Hes atis alia quedã nuinuta magis ⁊ nodosa tamqmͣ
Acurnalia athenis agitabanus. hlare ꝓrsumi ac modeste nõ ut diçit᷑.
remuttentes aĩum. nam iemittẽ inꝗt musoniꝰ aĩu. qiͣ ãmittẽ est. s de¬
mulcentes eũ ꝑaulum atq laxantes iocundis honestisq sermonũ in lectacõib

Expanded text:
cit amphoram, sed supplet. Virtus autem, ut isti dicunt, non accessio cit amphoram, sed supplet. Virtus autem, ut isti dicunt, non accessio neque supplementum, sed sola ipsa vitae beatae instar est et propterea beatam vitam sola una, cum adest, facit. Haec atque alia quaedam minuta magis et nodosa, tamquaATURNALIA Athenis agitabamus hilare prorsum ac modeste, non, ut dicitur, remittentes animum— nam remittere, inquit Musonius, animum quasi amittere est—, sed demulcente
Abbreviated transcription (Latin):
btãm nõ satis solam ẽẽ uirtutẽ dice̾t atq id maxume dissitẽ neq cõueñr
dicebat. Qd̾ qui ꝓfitẽtur uitam nullo pacto btãm effici posse. si uirtus so¬
la ab ẽẽt. Idem ꝯ̃ negaret btãm fiei̾ uitam. cu sola uirtꝰ ab eẽt ⁊ quẽ daeͣt
hr̃etq uirtuti ab senti honorẽ. eudẽ petenti acq pñti adimẽt¶ Tum ꝑi¬
uini ampboram cum abẽ ab ea uꝰcongius:. Mmime inꝗt uini ãphoͬa
dici põt. ex qua ab est congius. Hoc ubi accepit ꝑipateticꝰ unus gͦ congiꝰ
accessit fit uini amphora Qd̾ si id dice̾ absurdũ est uno congio solo fiei̾ ã
tus ab est btã eẽ uita nũꝙͣ põt. Tunc fauorinus aspiciẽs ꝑipateticũ ẽ ꝗtẽ
inquit argutiola hec qua de congio nini usus es expoĩta nlbris. ẜ ut
stis captio magis lepita quã ꝓbum aut siłe arguniẽtũ indeĩd. Congiꝰ
enĩ cum de ẽ. efficit ꝙ ne sit iuste mensure amphora. s cũ accedit ⁊ addit᷑.

Expanded text:
vitam non satis solam esse virtutem diceret. Atque id maxime dissidere neque convenire dicebat, quod qui profiteretur vitam nullo pacto beatam effici posse si virtus sola abesset, idem contra negaret, beatam fieri vitam cum sola virtus adesset, et quem daret haberetque virtuti absenti honorem, eundem petenti atque praesenti adimeret. Tum Perivini amphoram, cum abest ab ea unus congius? Minime, inquit, vini amphora dici potest ex qua abest congius. Hoc ubi accepit Peripateticus, Unus igituraccessit, fit amphora. Quod si id dicere absurdum est, uno congio solo fieri amptus abest, beata esse vita numquam potest. Tum Favorinus aspiciens Peripateticum, Est quidem, inquit, argutiola haec qua de congio vini usus es exposita in libris; sed, ut scis, captio magis lepida quam probum aut simile argumentum videri debet. Congius enim, cum deest, efficit quidem ne sit iustae mensurae
Abbreviated transcription (Latin):
piaculo p̃ti̾re nõ siceat. sacrificium ue an ãnu̾saium. ꝙ rr̃ẽ fieri nõ poss
nisi ip̃us eo die ibi sit ius hostes uestatus conditus ue dies ꝯͣ hostes cui co¬
rum harũce que cã eiͣt. Tumi se postridie ꝙͣ ꝑ eas cãs licebit eo die uentinũ
adintorẽq eum qui eum pagum incũ oppidũ ne delege̾i̾t. ¶ Item ineodẽ
libio uͥlu ħ sunt. Mileo cum die qui ꝓouctꝰ est aberat. neq excussatuo cãt
infirquẽs dabat᷑ ¶ Item in libro sexto hoc scptum ẽ. Nedicte. er̾citus eꝗtum
ordines. ꝙ irumlegiones dextra simstraq tamꝙͣ ale iauiu corꝑibꝰ collo¬

Expanded text:
piaculo praeterire non liceat, sacrificiumve anniversarium quod recte fieri non possit piaculo praeterire non liceat, sacrificiumve anniversarium quod recte fieri non possit nisi ipsus eo die ibi sit, vis hostesve, status condictusve dies cum hoste; si cui eorum harunce quae causa erit, tum se postridie quam per eas causas licebit, eo die venturum adiuturumque eum qui eum pagum, vicum, oppidumve delegerit. Item in eodem libro verba haec sunt: Miles cum die, qui prodictus est, aberat neque excusatus erat, infrequens notabatur. Item in libro sexto hoc scriptum est: Alae dictae exercitus equitum ordines, quod circum legiones dextra sinistraque tamquam alae in avium corporibus lo
Abbreviated transcription (Latin):
lii e fili consulis. Lucu cornelii publii fili ꝯsulis. Incx̾atu decẽq milia passimi
ꝓpe furtum nõ faties colo malo. solus neq cõplurib płis nũmi argentei ĩ dies
singulos.ex̃q hastam. hastile. liuigꝰ. poma. pabulum. utrem. follem. facu¬
lam. siquid ibi inuenĩo sustule̾is ue qd̾ cuũ nõ eiͣt qd̾ pluris nũmi argẽter
ꝓce̾s ant ꝓficebeͣ intriduo ꝓximo. quidqd ĩueni̾s sustule̾is ne in dolo malo
aut dño suo cuiũ id censebis eẽ reddes uti qd̾ reddes frñ ẽẽ uoles. Militib
aut̃ sꝙ̃ͥtis dies p̃finibatur. quo die adẽent icitanti ꝯsuli rũdẽnt. Dem̃ ibii
concipielatur ius uirãdũ ut eẽnt his additis exceptõibus nsi haruce q̃
cã erat. fimus familiare ferie ue denuicales que nõ eius rei cã meum diẽ
collate sunt quo is eo die minꝯibi eẽt morb sonticꝰ auspiciũ ue qd sine

Expanded text:
Laelii C. fili consulis, L. Cornelii P. fili consulis in exercitu, decemque milia passuum Laelii C. fili consulis, L. Cornelii P. fili consulis in exercitu, decemque milia passuum prope, furtum non facies dolo malo solus neque cum pluribus pluris nummi argentei in dies singulos; extraque hastam, hastile, ligna, poma, pabulum, utrem, follem, faculam si quid ibi inveneris sustulerisve quod tuum non erit, quod pluris nummi argentei e in triduotridiuo proximo quidquid inveneris sustulerisve dolo malo, aut domino suo, cuium id censebis esse, reddes, uti quod rectum factum esse voles. Militibus autem scriptis, dies praefinibatur quo die adessent et citanti consuli responderent; deinde concipiebatur iusiurandum, ut adessent, his additis exceptionibus: Nisi harunce quae causa erit: funus familiare feriaeve denicales, quae non eius rei causa in eum diem conlatae sint, quo is eo die minus ibi esset, morbus sonticus auspiciumve quod sine
Abbreviated transcription (Latin):
posse depelli. creditimiẽ. ¶ Hoc tũ fauormꝰ multaq istr moĩ alia affabilis¬
sime dicebat. ⁊ los aut̃ postea cumi libꝵ forte erasistrati lege̾mus. Maypec¬
fugidissimis multo facilius accice̾ ait qmͣ cũ serenũ atq placidũ est. atq
eius reitãs cur is morb m eo pleꝵq tpe oriatur. nõ dum s̾ conꝑtas d̾ ẽẽ.
Incius inlibro t̾cio dere militari feciale ppłi romaĩ Enaliter bellam¬
bellum indicentẽ hostibus telumq magrũ coru fetiale indicebaturs¬
iacientẽ. hisce u̾bis ut sc̃psit Qd̾ ppls hermũdulus hoĩesq ppli hermũduli
busq hermũduł bellum dico facioq ¶ Item inlibio eiusde̾ Cintii dere mili¬
tari quĩco ita scͥptum ẽ. ¶ Cum dilectus antiquitꝰ fie̾t ⁊ milites scrbe̾nt᷑ ius¬
irandum eos tribunus militaĩs adigebat in u̾ba ħ magr̃atum ¶ uerba Le

Expanded text:
posse depelli creditum est. Haec tum Favorinus multaque istiusmodi alia adfabilisposse depelli creditum est. Haec tum Favorinus multaque istiusmodi alia adfabilissime dicebat, nos autem postea, cum librum forte Erasistrati legeremus Διαιfrigidissimis multo facilius accidere ait quam cum serenum atque placidum est, atque eius rei causas, cur is morbus in eo plerumque tempore oriatur, nondum sibi esse INCIUS in libro tertio De Re Militari, fetialem populi Romani bellum indicentem hostibus telumque in agrum eorum iacientem, hisce verbis uti scripsit: Quod populus Hermundulus hominesque populi Hermunduli ibusque Hermundulis bellum dico facioque. Item in libro eiusdem Cincii De Re Militari quinto ita scriptum est: Cum dilectus antiquitus fieret et milites scriberentur, iusiurandum eos tribunus militaris adigebat in verba haec magistratus verba: C.
Abbreviated transcription (Latin):
q totos eramus tenebat aĩos nr̃os homo ille fandi dulcissimꝰ. atq
eum quoqͦ iret qiͣ ex lingna ens ꝓrsus capti ꝓseq̃bamur. Ita ẜmonibꝰq¬
quaq amenissimis demulgebat. Tum ad quẽtã agꝵ cum isset uisere nos¬
q cum ina intrdissemo multaq ad medicos qui forte istic erant ualitudĩs
tam inediam tudiu omĩs enus appeticio pustina languent nam ꝙ erasistra¬
tus scptum ĩ ꝗt reliꝗt. ppe modũ ueꝵ ẽ. Esurcõm fatiũt ĩanes pntesq intes¬
cinoꝵ fibre. ⁊ caua intus uent̾s ⁊ stomachi nacua ⁊ hyantia. Que ubi auti
cibo cõplentur. aut inanitate diutina contrahũt᷑ ⁊ coniuẽt. tũc loco ĩquẽ
cibus capit᷑ uł stipato uł aducto uoluntas capiendi eius desiderãdiq restin¬
guit᷑. ẜcytas quo ait eũdem crasistratũ dite̾. cum sit ut fame longio tole¬
rent fasceis uentrem stuctissime cirtũligare. ca uentris inp̃ssione esuncõ

Expanded text:
 totos eramus tenebatque animos nostros homo ille fandi dulcissimus atque eum, quoquo iret, quasi ex lingua prorsum eius capti prosequebamur; ita sermonibus usquequaque amoenissimis demulcebat. Tum ad quendam aegrum cum isset visere nosque cum eo una introissemus multaque ad medicos, qui tumturn forte istic erant, valitudinis tam inediam tridui omnis eius adpetitio pristina elanguerit. Nam quod Erasistratus scriptum, inquit, reliquit propemodum verum est: esuritionem faciunt inanes patentesque intestinorum fibrae et cava intus ventris ac stomachi vacua et hiantia; quae ubi aut cibo conplentur aut inanitate diutina contrahuntur et conivent, tunc loco, in quem cibus capitur, vel stipato vel adducto, voluntas capiendi eius desiderandique restinguitur. Scythas quoque ait eundem Erasistratum dicere, cum sit usus ut famem longius tolerent, fasceis ventrem strictissime circumligare. Ea ventris conpressione esuritionem
Abbreviated transcription (Latin):
tor alt̾ scoice. His quondã ego acut̾ atq contente ꝓ sius utiũq decretis pro¬
pugnãtib cum cẽmus una om̃s hostie cu fauorino int̾fui. ambulabamus
aut̃ in littõe cũ iam aduesꝑasce̾t estate ãm noui atq ibi stoicus censebat
etiam si cetã bona omĩaq corꝑalia ⁊ externa appellarent᷑ uͥtuti de eẽnt in¬
alitie ad eẽnt Ille c̾ͥca ꝑipateticꝰ miẜ̃am quitẽ uitã uitiis aĩ ⁊ malitia sola

Expanded text:
 atque contente pro suis utrimque decretis propugnantibus, cum essemus una omnesones Ostiae cum Favorino, interfui. Ambulabamus autem in litore, cum iam advesperasceret, aestate anni novi. Atque ibi Stoicus censebat etiamsi cetera bona omnia quae corporalia et externa appellarentur virtuti deessent, malitiae adessent. Ille contra Peripateticus miseram quidem vitam vitiis animi
Abbreviated transcription (Latin):
tio est eaq oĩmi barbaroꝵ credulitas. Sertorio magnis reb magno
usu fuit. Memoria ꝓdita ẽ. ex his natõib q̃ cum sertorio faciebant cu
multis p̃liis suꝑatus eẽt neminẽ umꝙͣ ab eo desciuisse. q̃qͣ id gens
tus chucidides histoi̾e sc̃ptores inhistẽ fere tempib historicoꝵ¬
laude ngenti floruerĩt. ⁊ nõ nimio longe distantib fuerĩt etatib. Hellaui¬
cus micio belli peloponensi. ac fuisse quinq ⁊ qnqͣginta anos natus indetur.
herodotus tres ⁊qnqͣginta. Thucidides quadraginta. Sc̃ptum hoc ẽ inlibro
Edigitus nlibro quem sꝙͥpsit de poetis quid de his sentiat qui comedias¬
rem uidemus palinam poete conuico cui deferant. cum meo iudicõ errorem
ẜs facile ex suꝑat ceteros. De in neuius qui ẜuet p̾cio int̾rio. Si eiͣc ꝙ qrͣto de
cabitur licimo. Post insequi licimum facio actiliũ. In sexto seqtur hos terẽ¬

Expanded text:
tio est. Eaque hominum barbarorum credulitas Sertorio in magnis rebus magno tio est. Eaque hominum barbarorum credulitas Sertorio in magnis rebus magno usui fuit. Memoria prodita est, ex his nationibus quae cum Sertorio faciebant, cum multis proeliis superatus esset, neminem umquam ab eo descivisse, quamquam id genus tus, Thucydides, historiae scriptores, in isdem fere temporibulaude ingenti floruerunt et non nimis longe distantibus fuerunt aetatibus. Nam Hellanicus initio belli Peloponnesiaci fuisse quinque et sexaginta annos natus videtur, Herodotus tres et quinquaginta, Thucydides quadraginta. Scriptum est hoc in libro edigitus, in libro quem rem videmus, palmam poetae comico cui deferant. Hunc meo iudicio errorem secundus exuperat caeteros. Dein Nevius, qui servet, pretio in tertio. Si quid quarto detur, dabitur Licinio. Post insequi Licinium facio Atilium. In sexto consequitur hos Teren
Abbreviated transcription (Latin):
apd̃ militũ. aĩos adnitabant. illd̾ ad̾o sertorii nobile ẽ. ¶ Cerua alba exĩc
pulcrtudĩs ⁊ uiuacissime celitatis alusitano ei quodã donodata est Hãc
sibi oblatam diuinitꝰ ⁊ instinctã dyane niuẽ colloqui secum monereq
idocere que ntilia fcũ eẽnt. ꝑsuadere omĩb instituit ac siꝗd duriꝰ ude¬
batur qd̾ imꝑand̾ militibus foret. a cerua scsc monitũ p̃dicabat. Id cũ
dixa̾t. uniu̾si tamꝙͣ si d̾o libentes ꝑebant. Eacerua quoda die cũ ĩcursio
hostumi eẽt nũciata. festinacc̃e ac tumultu consternata infugani se pro
multis dieb post iuentã cẽ cernã sertorio nĩtiat᷑. Tum qui nũtianãt
iussit tace̾. ac necui palam dr̃et. int̾mmatꝰ ẽ. p̃cepitq ut eam postero
die repente meum locum ĩ quo ipẽ cu amitis ẽẽt ĩmittẽt. Admissis der¬
iñ amics postudie uisimis eẽ ait inquiete ceruã que piisset ad se reũti
cerua emissa. incubitulũ sertorii introrupit. clamor fc̃s ⁊ orta admira¬

Expanded text:
animos adiuvabant. Illud adeo Sertori nobile est: Cerva alba eximiae pulchritudinis et vivacissimae celeritatis a Lusitano ei quodam dono data est. Hanc sibi oblatam divinitus et instinctam Dianae numine conloqui secum monereque et docere quae utilia factu essent, persuadere omnibus institit ac, si quid durius videbatur quod imperandum militibus foret, a cerva sese monitumnonitum praedicabat. Id cum dixerat, universi, tamquam si deo, libentes parebant. Ea cerva quodam die, cum incursio esset hostium nuntiata, festinatione ac tumultu consternata in fugam se prormultis diebus post inventam esse cervam Sertorio nuntiatur. Tum qui nuntiaverat iussit tacere, ac ne cui palam diceret interminatus est, praecepitque ut eam postero die repente in eum locum in quo ipse cum amicis esset inmitteret. Admissis deinde amicis postridie, visum sibi esse ait in quiete cervam quae perisset ad se reverticerva emissa in cubiculum Sertorii introrupit, clamor factus et orta admira
Abbreviated transcription (Latin):
am potieris. Sin u̾o nos uince̾ obsicendo nequeris. petimꝰ cõsideres ne tͣpe
tibi sit quia nõ potiuͣs bello rhodios uince̾. bellum cũ ꝓthogine mortuo ges¬
sisse ¶ Hoc ubi ex legatis audiuit. oppugnacõe desita. ⁊ ymagiii ⁊ ciuitati

Expanded text:
am potieris; sin vero nos vincere obsidendo nequiveris, petimus consideres ne turpe am potieris; sin vero nos vincere obsidendo nequiveris, petimus consideres ne turpe tibi sit, quia non potueris bello Rodios vincere, bellum cum Protogene mortuo gessisse. Hoc ubi ex legatis audivit, obpugnatione desita et imagini et civitati
Abbreviated transcription (Latin):
pisoneni nẜo ãnalium. u̾ba pisonis sunt ħ. lucium Tarquũ collegã siui
qui atarquo nomĩ ẽẽt metuere. cumq orat. uti sua uoluntate romã ꝯten¬
Hodium insulam celebritatis antiquissiẽ oppidũq mea puldiu¬
cerrimũ ornatissimũq obsidebat oppugnabatq demetrius dux eta¬
tis sue niclitus. Cui a puitia disciplinaq faciendi obsidii machinaꝵq sol¬
sidione illa edes quasdam pu ͤ fcãs que exͣ urbis muros cum ꝑuo p̾sidio er¬
ant. aggredi ⁊ nastare atq absumere igni pabat. Inhiis edib erat meni¬
oratissima illa ymago yalisi ꝓtoginis manufcã illustris pictoris Cuius
oꝑis pulcritudinẽ p̃stantiamq iraꝑcitus. rhodiis ĩuidebat mittũt rhodii
ad demetiiũ legatos cumhis u̾bis ¶ Quã mala inquiũt rõ est ut tu yni¬
agine istã uelis incendio edium fco disꝑdẽ  ⁊ lam si nos om̃s suꝑauei̾s
⁊ oppidum hoc totũ ceꝑis. ymagine quo illa integra ⁊ incolumi ꝑuictori¬

Expanded text:
Annalium. Verba Pisonis haec sunt: L. Tarquinium, collegam suum quia Tarquinio nomine esset, metuere; eumque orat uti sua voluntate Roma conceODUM insulam celebritatis antiquissimae oppidumque in ea pulcherrimum ornatissimumque obsidebat obpugnabatque Demetrius, dux aetatis suae inclutus, cui a peritia disciplinaque faciendi obsidii machinarumque solsidione aedes quasdam publice factas, quae extra urbis muros cum parvo praesidio erant, adgredi et vastare atque absumere igni parabat. In eis aedibus erat memoratissima illa imago Ialysi, Protogenis manu facta, inlustris pictoris, cuius operis pulchritudinem praestantiamque ira percitus Rodiis invidebat. Mittunt Rodii ad Demetrium legatos cum his verbis: Quae, malum, inquiunt, ratiost ut tu imaginem istam velis incendio aedium facto disperdere? Nam si nos omnes superaveris et oppidum hoc totum ceperis, imagine quoque illa integra et incolumi per victori
Abbreviated transcription (Latin):
nis ac fortibus uiris censuisset. Ic simul int̾ binꝯmoĩ orõne crebris:tĩ¬
gentib potuł omẽ ingeniũ ingurgitabat. fomitẽ eẽ quẽtã dicene ⁊ ĩti¬
tabulu ingenii mitutisq. si mcns ⁊ corpus hoĩs uino flagraret ¶ Sn ciũ
plato inpͥmo ⁊ ẜo de legib nõ ut ille nebulo opinabat᷑ ebrietatẽ istariu¬
pissimã que labe facẽ iminuc̃ hõium mentes sol lautouut. Sybane lor¬
giorem paulo iotundiorẽq nm ĩuitacoẽ quefiẽt sub quibdom qrarbi
ter bitendu remissiõib. refici nitegrariq aĩos ad instauitinta sobrieta¬
tis officia eristimauit reodiq eos sensim setiores atq ad intencoẽo xursũ
capientas fieĩ abiliores. Ec smił siꝗ penitus mhiio affectionũ cupiditos¬
tamq eirores ineẽnt. quos aliquis putor reneno oncelarer es opuase

Expanded text:
nis ac fortibus viris censuisset; ac simul inter eiusmodi orationem crebris et innis ac fortibus viris censuisset; ac simul inter eiusmodi orationem crebris et ingentibus poculis ingenium omne ingurgitabat, fomitem esse quendam dicens et ignitabulum ingenii virtutisque, si mens et corpus hominis vino flagraret. Sed enim Plato in primo et secundo De Legibus non, ut ille nebulo opinabatur, ebrietatem istam turpissimam quae labefacere et inminuere hominum mentes solet laudavit, sed hanc largiorem paulo iucundioremque vini invitationem, quae fieret sub quibusdam quasi ter bibendum remissionibus refici integrarique animos ad instauranda sobrietatis officia existumavit reddique eos sensimsensrm laetiores atque ad intentiones rursum capiendas fieri habiliores, et simul, si qui penitus in his adfectionum cupiditat
Abbreviated transcription (Latin):
grã structami. cũ ex onuĩlatẽ c̾cumplexa igni foret arde̾ nõ quisse. ꝙ aliue
ab arthelas oblita finss ¶ u̾ba quadrigami ex colibro ħ̾ sunt. ⁊ uinsilla
conatus est ⁊ tpẽ magno eduxit copias ut arthelai tuimunã qm̃ ille
int̾posuit lingneam incendẽt. uenit accessit ligna subdidit. sũmouit gre¬
cos. igne admonit. Batis sunt diu conati. nũꝙͣ quiuerũt incendẽ. Itarar¬
chelaus omnẽ mãm obleuerat aluĩe. ꝙ silla acq mulites iirabantur ⁊
Imigator atq ngrece facundiã głia iactabunidus ⁊ p̃tr̃auiui libidine
Adisq ludibria ebriosus. Is inꝯiuis inuemĩ que agitare atherie eb¬
tomadib lunc sollẽne nobis fut simłatꝙ modus epulis fẽs ⁊utiles dẽ¬
lectabilesq ẜmones ceperant. Tum silentio ad audiendũ retito. loqcop¬
bus conposint. lautes ebrictatis copiosissime scripsiss̾. utilẽq &e eoni lo¬

Expanded text:
gratia structam, cum ex omni latere circumplexa igni foret, ardere non quisse, quod alumine gratia structam, cum ex omni latere circumplexa igni foret, ardere non quisse, quod alumine ab Archelao oblita fuisset. Verba Quadrigarii ex eo libro haec sunt: Cum Sulla conatus esset tempore magno, eduxit copias, ut Archelai turrim unam quam ille interposuit ligneam incenderet. Venit, accessit, ligna subdidit, submovit Graecos, ignem admovit; satis sunt diu conati, numquam quiverunt incendere, ita Archelaus omnem materiam obleverat alumine, quod Sulla atque milites mirabantur, et et nugator atque in Graecae facundiae gloria iactabundus et praeterea vini libidine adusque ludibria ebriosus. Is in conviviis iuvenum, quae agitare Athenis hebdomadibus lunae sollemne nobis fuit, simulatque modus epulis factus et utiles delectabilesque sermones coeperant, tum, silentio ad audiendum petito, loqui coepbus composuit laudes ebrietatis copiosissime scripsisset utilemque esse eam bo
Abbreviated transcription (Latin):
ilias tum uo miniũ qnͣtũ delectabilit ifeliciter. uaos s famaliareste
eius stunifusi undiq eum ꝓsequebam᷑ domũ. Cum dem̃ subenutes montes
caspium. ꝯspicimus insulani qnͣtã occupatã igni multis ardiusꝙ tabulatis
edita. ⁊ ꝓpinqua iam omĩa flagrare uasto incendio. Tin quispiãs baee
comitib Iulian magni niꝗt reditus urbanoꝵ p̃dioꝵ s picula sunt longe
marima. Si quid ant̃ posset iemedii fore ut ne tam assidue domus rome
arterent. uenũdedissem herele res iusticas ⁊ urbiras emissem. Atq illi iu
unte ncessimũq clauoii legisses optimi i sincerissum sqptoris docusset te
res. ut ne ullatua edificia eligno correpta insinuata flams arde̾nt. ꝓoñe¬
tatus egosum quid eẽc illuo mix quadrgarii repetit. In eo g̾ libro scrptũ
uicĩ. cum oppug̃ret Lucius silla int̾ra atica Pyreum. ⁊ ꝯͣ aithelaus reg̃
Metritatis pfectus ex eo opido ꝓpugnaret tunim ligneam. defendendi

Expanded text:
o familiares eius circumfusi undique eum prosequebamur domum, cum inde subeuntes montem Cispium conspicimus insulam quandam occupatam igni multis arduisque tabulatis editam et propinqua iam omnia flagrare vasto incendio. Tum quispiam ibi ex comitibus Iuliani: Magni, inquit, reditus urbanorum praediorum, sed pericula sunt longe maxima. Si quid autem posset remedii fore, ut ne tam adsidue domus Romae arderent, venum hercle dedissem res rusticas et urbicas emissem. Atque illi Iuundevicensimum Q. Claudi legisses, optumi et sincerissimi scriptoris, docuisset tres, ut ne ulla tua aedificatio e ligno correpta atque insinuata flammis arderet. Percontatus ego sum quid esset illud mirum Quadrigarii. Repetit: In eo igitur libro scriptum inveni, cum obpugnaret L. Sulla in terra Attica Piraeum et contra Archelaus regis Mitridati praefectus ex eo oppido propugnaret, turrim ligneam defendendi
Abbreviated transcription (Latin):
ulas petudes insingulos ãnos c̾napare̾. ⁊ ex quũq oꝑimẽtis quib achillis cli¬
peus numitus ẽ qd̾ fcm̃ ex auro ẽ. sũmũ sit. an mediũ. Et p̾tẽa quib regio¬

Expanded text:
ulas pecudes in singulos annos terna parere; et ex quinque operimentis quibus Achillis cliulas pecudes in singulos annos terna parere; et ex quinque operimentis quibus Achillis clipeus munitus est, quod factum ex auro est summum sit an medium, et praeterea quibus urbi
Abbreviated transcription (Latin):
Omo nob̾ familiaris inlictaꝵ culti. nõ ignobilis. uana continente.
noctes tuas. ⁊ simł mͥ dat lib grandi uoliũe doct̾ue oĩgenus ut ipẽ dicebat p̃sça¬
centem. quẽ s̃ elaboratum ẽẽ ait exmultis ⁊ uariis ⁊remotis lectionib. ut ĩ
eo sumerem qnͣtũ libe̾t. reꝵ memoi̾a dignaꝵ. Iccipio cupidus ilibens tamꝙͣ
si copie cornuinactus eẽm ⁊ recondo me penitus ut sine arbitris legam. atq ibi
scripta erant ꝓ iuppit̾ mera miratula quo noĩe fui̾t qui prius gramaticus ap¬
pellatus est ⁊ ꝙe fuerint pitagore nobiles. quot ypotrates. ⁊ curꝰ mõi fuisse hom¬
tum sibi cubantẽ pisistratum nõ manu attige̾i̾t. s pedis ictu excitarit. ⁊ ey¬
ncha theleniatum quo gne̾ clanstri icluserit ⁊ qua p̃p idem pocta rosam nõ
norit oleum ex rosa norit. atq illd̾ ĩ scͥptum fuit que noĩa fui̾nt socõꝵ ulixis
sit qui ꝑ singula uocabula singłis silłi̾s increscat. Ec dem̃ quarõe dixi̾t sins¬

Expanded text:
OMO nobis familiaris, in litterarum cultu non ignobilis magnamque Noctes tuas; et simul dat mihi librum grandi volumine doctrinae omnigenus, ut ipse dicebat, praescatentem, quem sibi elaboratum esse ait ex multis et variis et remotis lectionibus, ut ex eo sumerem quantum liberet rerum memoria dignarum. Accipio cupidus et libens, tamquam si copiae cornum nactus essem, et recondo me penitus, ut sine arbitris legam. At quae ibi scripta erant, pro Iuppiter, mera miracula! quo nomine fuerit qui primus grammaticus appellatus est; et quot fuerint Pythagorae nobiles, quot Hippocratae; et cuiusmodi fuisse Homctim sibi cubantem Pisistratum non manu adtigerit, sed pedis ictu excitarit; et Euryclia Telemachum quo genere claustri incluserit; et quapropter idem poeta rosam non norit, oleum ex rosa norit. Atque illud etiam scriptum fuit, quae nomina fuerint sociorum Ulixis, sit, qui per singula vocabula singulis syllabis increscat; ac deinde qua ratione dixerit sing
Abbreviated transcription (Latin):
morie mandauerũt. s eo certamĩe uitisse. theopomipũ iudicatũ est. Is fu ͭ
socratis discipulus. Eecat nũc quoq theodecti tragedia q̃ inscribit᷑. mau¬
solus. inqua eum magis ꝙͣ inprosa placuisse hyginus inexẽplis refert

Expanded text:
moriae mandaverint. Sed eo certamine vicisse Theopompum iudicatum est. Is fuit moriae mandaverint. Sed eo certamine vicisse Theopompum iudicatum est. Is fuit Isocrates discipulus. Extat nuncnune quoque Theodecti tragoedia, quae inscribitur Mausolus; in qua eum magis quam in prosa placuisse Hyginus in Exemplis refert
Abbreviated transcription (Latin):
Rchemisia mausolum uirũ amasse fertur supra oĩs amoꝵ solum
fabulas ultraq affectoĩs humane fidẽ. Mausolus aut̃ fuit ut marcus
cullius ait rex terre carie ut quidã grecaꝵ histoi̾aꝵ scriptores ꝓuintie gre¬
desidei̾o mariti flagrans ossa cinerẽq eius mixta odoribꝰ ꝯtusaq infaciẽ
pului̾s aque indidit ebibitq. mulcaq alia uiolenti amoris indicia fecis¬
se dr. Molita quoq ẽ. ingenti impetu operis ꝯẜuande mariti memorie
sepulcium illud memoratissimũ dignatũq ĩirari int̾ septe om̃iu ter¬
raium spectatula. Id monumentũ arthemisia cum diis manib sacris n¬
mausoli dicaret. agona id est cercamẽ laudib ei dicendum facit ponitq
p̾mia pecunie aliaꝵq rerum bonaꝵ amplissima ¶Ad eas laudes decertã¬
das. uenisse dũr uii nobiles ingenio atq lingua prestabili. Theopompꝰ
Theodectes. Naucrites. Sunt ⁊̃ quisocrate phm ip̃m cum his c̾cauisse me¬

Expanded text:
RTEMISIA Mausolum virum amasse fertur supra omnis amorum fabulas ultraque affectionis humanae fidem. Mausolus autem fuit, ut M. Tullius ait, rex terrae Cariae, ut quidam Graecarum historiarum scriptores, provinciae prdesiderio mariti flagrans uxor, ossa cineremque eius mixta odoribus contusaque in faciem pulveris aquae indidit ebibitque multaque alia violenti amoris indicia fecisse dicitur. Molita quoque est ingenti impetu operis conservandae mariti memoriae sepulcrum illud memoratissimum dignatumque numerari inter septem omnium terrarum spectacula. Id monumentum Artemisia cum dis manibus sacrum Mausoli dicaret, agona, id est certamen laudibus eius dicundis, facit ponitque praemia pecuniae aliarumque rerum bonarum amplissima. Ad eas laudes decertandas venisse dicuntur viri nobiles ingenio atque lingua praestabili, Theopompus, Theodectes, Naucrates; sunt etiam qui Isocratem ipsum cum his certavisse me
Abbreviated transcription (Latin):
lusitabamꝰ. hꝰ cemꝰ ubi cõnueneramꝰ cõplusculi eiusdẽ studiihoĩes ad i¬
lauandi tp̃s captiones q̃ sophismata appellant᷑. mente agitabamꝰ. easq qi ta¬
los aut tesserilas ĩmediũ uice sua quisq iaciebamꝰ. Captioĩs aut̃ solute aut
parum intellc̃e. p̃miũ pena ue erat nũmus unus sest̾tius. Hoc ere collc̃o qiͣ
fere ex ͫ. tam ⁊ si latina orõne nõ satis cite ac pene ⁊̃ inlepide exponũt᷑. Qd̾ uie
est. hoc grando nõ ẽ. Nix aut̃ alba ẽ. grando gͣ alba nõ ni ẽ. Item aliud nõ dis
gulo mulctabatur. ca mulcta. cenam iuuabat. Libet aut̃ drẽ qm̃ facete dyo¬
genes sophisina id genus ꝙ sup̃dixi aquodã dyaletico. ex plomio diatriba ꝓ
ꝯtimiclam ꝓpositum. remunatus sit ⁊lani cũ ita rogass dyaleticus. ꝙ ego
sum id tunon es. ⁊ dyogenes ãmisset atq ille addidiss. hõ aut̃ ego simi i

Expanded text:
lusitabamus huiuscemodi: ubi conveneramus conplusculi eiusdem studii homines ad lavandi tempus, captiones quae sophismata appellantur mente agitabamus easque, quasi talos aut tesserulas, in medium vice sua quisque iaciebamus. Captionis solutae aut parum intellectae praemium poenave erat nummus unus sestertius. Hoc aere conlecto, quasi fere exemplum, tametsi Latina oratione non satis scite ac paene etiam inlepide exponuntur: Quod nix est, hoc grando non est; nix autem alba est: grando igitur alba non est. Item aliud non dissgulo multabatur. Ea multa cenam iuvabat. Libet autem dicere quam facete Diogenes sophisma id genus, quod supra dixi, a quodam dialectico ex Platonis diatriba per contumeliam propositum, remuneratus sit. Nam cum ita rogasset dialecticus: Quod ego sum, id tu non es? et Diogenes adnuisset, atque ille ad