comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
test oppͥmi. nam cirea id diffugit quo urgetur. queni¬
ad modum aer uerbere atq ictu non leditur. ne scin¬
ditur quidem. s eirea id cui cesste refunditur: sic
anintus qui extenuissimo constat deprehendi non po-¬
test. nec intra corpus affligi.s beneficio subtilitatis
sue. ꝑ tpsa qͥb premitur erumpit. Quomodo flumt¬
ni etiam cum latissime ꝑ cucurrit ac fluxit. ꝑ exigu¬
um foramen est reditus: sic animo qui tenuior est
igne. ꝑ om̃e corpus fuga est. Itaq de illo gueren¬
dum est: an possit immortalis eẽ. Hoc quidem certum
habet. si suꝑstes est corpori: ꝓpter illud nulle gn̾e̾ mo¬
ri posse ꝓpt̾ quod non ꝑit. qm̃ nulla immortalitas cũ
exceptione est: nec quicquam noxium est eterno. Ualt.
sit: nunquam magis quam hodierno die in¬
tellexi. Mille res inciderunt cum forte de platone
loqueremur. que nomina desiderarent. nec habe¬
rent. quędam uero cum habuissent. fastidio nr̃o ꝑ

Expanded text:
test obprimi, nam circa id effugit, quo urgetur; quemtest obprimi, nam circa id effugit, quo urgetur; quemadmodum aer verbere atque ictu non laeditur, ne scinditur quidem, sed circa id, cui cessit, refunditur; sic animus, qui ex tenuissimo constat, deprehendi non potest nec intra corpus effligi, sed beneficio subtilitatis suae per ipsa, quibus premitur, erumpit. Quomodo fulmini, etiam cum latissime percussit ac fulsit, per exiguum foramen est reditus, sic animo, qui adhuc tenuior est igne, per omne corpus fuga est. Itaque de illo quaerendum est, an possit immortalis esse. Hoc quidem certum habe: si superstes est corpori, praeteri illum nullo genere posse, propter quod non perit, quoniam nulla immortalitas cum exceptione est nec quicquam noxium aeterno est. VALE.sit, numquam magis quam hodierno die intellexi. Mille res inciderunt, cum forte de Platone loqueremur, quae nomina desiderarent nec haberent, quaedam vero, quae cum habuissent, fastidio nostro
Abbreviated transcription (Latin):
eram uidere non possunt. Quidam ad uulneris noui.
quidam adueteris & purulenti tractationem. inspectio¬
nemiq succidunt. anlinquuntur animo. Alii glacium fa¬
cilius recipiunt. quam uident. Sensi gͦ ut dicebam. qͥ¬
dam non quidem ꝑturbationem: s mutationem. Pun¬
sus ad pͥmum conspectum redditȩ lucis: alacritais rediu
in cogitata & in iussa. Illud deniq mecum loqui coepi
quam in epte quedam magis aut minus timeremus.
cum omnuim idem finis eẽt. Quid enun inter est. uta
supra aliguem uigiliarium ruat aut mons: nichil inis¬
nes. E runt tamen qui hanc ruinam magis timeant
quamuis utraq mortifera eque sit. Adeo non effectiss
s efficientiam timor spectat. Nunc me putas de stoies
dicere. qͥ existimant animam hominis magno ponde
exterriti. ꝑ manere non posse. & statim spargi. quia ñ
fuerit illa exitus liber. Ego uͦ non facio. Qui hoo dicunt:
uidentur mͥ errare: quem ad modum flamma non po¬

Expanded text:
enum videre non possunt. Quidam ad vulneris novi, enum videre non possunt. Quidam ad vulneris novi, quidam ad veteris et purulenti tractationem inspectionemque succidunt ac linquuntur animo. Alii gladium facilius recipiunt quam vident. Sensi ergo, ut dicebam, quandam non quidem perturbationem, sed mutationem. Rursus ad primum conspectum redditae lucis alacritas rediit incogitata et iniussa. Illud deinde mecum loqui coepi, quam inepte quaedam magis aut minus timeremus, cum omnium idem finis esset. Quid enim interest, utrum supra aliquem vigilarium ruat an mons ? Nihil invenies. Erunt tamen, qui hanc ruinam magis timeant, quamvis utraque mortifera aeque sit; adeo non effectus, sed efficientia timor spectat. Nunc me putas de Stoicis dicere, qui existimant animam hominis magno pondere extriti permanere non posse et statim spargi, quia non fuerit illi exitus liber ? Ego vero non facio; qui hoc dicunt, videntur mihi errare. Quemadmodum flamma non po
Abbreviated transcription (Latin):
spiramento sit in clusus. in ipsos aquib excitatus est recsꝰdit
Duo in eommoda uit̾ se contraria simul ꝑtulimus. Fadein
uia: eodem die. & luto & puluere laborauimus. Aliquid
tamen mͥ illa obscuritas. quod cogitarem dedit. Sensi qͣn¬
dam ictum animi. & sine metu mutationem. quã in solite
rei nouitas simul ac foeditas fecerat. Non de me nunc te¬
cum loguor. qui multum abhomine tolerabili nełu a ꝑfee¬
to absum: s illo inquem fortuna tus ꝑdidit. huius qͦꝙ
ferietur animus. mutabitur color. Quȩdam enuim mi lu¬
cisi. nulla effugere uirtus potest. Ad monet illã natura
mortalitatis suȩ. Itaq & uultum adduest ad tristicia.
& in horreseit ad subita. & caligabit. si uastam altitudi¬
nem in crepidine eius constitutus despexerit. Non est hi
timor s naturalis affectio in expugnabilis rationi . Itaq
fortes quidam & paratissimi funde suum sanguinem. ali¬

Expanded text:
spiramento sit inclusus, in ipsos, a quibus excitatus est, recidit spiramento sit inclusus, in ipsos, a quibus excitatus est, recidit ? Duo incommoda inter se contraria simul pertulimus: eadem via, eodem die et luto et pulvere laboravimus. Aliquid tamen mihi illa obscuritas, quod cogitarem, dedit; sensi quendam ictum animi et sine metu mutationem, quam insolitae rei novitas simul ac foeditas fecerat. Non de me nunc tecum loquor, qui multum ab homine tolerabili, nedum a perfecto absum, sed de illo, in quem fortuna ius perdidit. Huius quoque ferietur animus, mutabitur color. Quaedam enim, mi Lucili, nulla effugere virtus potest; admonet illam natura mortalitatis suae. Itaque et vultum adducet ad tristia et inhorrescet ad subita et caligabit, si vastam altitudinem in crepidine eius constitutus despexerit; non est hoc timor, sed naturalis adfectio inexpugnabilis rationi. Itaque fortes quidam et paratissimi fundere suum sanguinem ali
Abbreviated transcription (Latin):
positum: cum ad te nullus elamor ꝑtinebit: cum tenia¬
lamox cibi excutiet non siblandietur. non siminabitur.
nom ni ãrti sotio uana circumstrepit. Quid ͦ. nonaliqñ
com nioduis est a& carcere coniuncto : Faceor Itaq: ego
nboc loco tigrabo. Erꝑtri & etercere me uolu. Qiua
necene est cltercius corqueri. cum tam facile remediũ
ulr es̃ socuis etiuam aduersus sirenas in uenerit: UAI
facile cradidi tempestatem et̃. ne iterũ nauim ex¬
pirou. ẜt eandum luti cota uia fute: ut possim uidi
mebnlomuntu natugasse totum. Athletaretm atum
pracbi illodie ꝑpetiendum fuit. Aceroinate nos aphier¬
oeru inerpto neapoletana Nichil ullo ctrcrre long
mena ulis falieib obsctirius. que nob prestant lonqi
pabuebras an deanuis. s ut ipsas Ceterum etiam socus
habet lucem. puliuis auferret. in aptontiegiami. si locis
a molesta. Quid illic ubi inse uolutatur. & cum sine ullo

Expanded text:
positum, cum ad te nullus clamor pertinebit, cum te nulpositum, cum ad te nullus clamor pertinebit, cum te nulla vox tibi excutiet, non si blandietur, non si minabitur, non si inani sono vana circumstrepet. " Quid ergo? Non aliquando commodius est et carere convicio ?" Fateor. Itaque ego ex hoc loco migrabo. Experiri et exercere me volui. Quid necesse est diutius torqueri, cum tam facile remedium Vlixes sociis etiam adversus Sirenas invenerit ? VALEfacile credidi tempestatem esse, ne iterum navem experirer; et tantum luti tota via fuit, ut possim videri nihilominus navigasse. Totum athletarum fatum mihi illo die perpetiendum fuit; a ceromate nos haphe excepit in crypta Neapolitana. Nihil illo carcere longius, nihil illis facibus obscurius, quae nobis praestant non ut per tenebras videamus, sed ut ipsas. Ceterum etiam si locus haberet lucem, pulvis auferret, in aperto quoque res gravis et molesta; quid illic, ubi in se volutatur et, cum sine ullo
Abbreviated transcription (Latin):
bona fide sumus. si receptui cecimmus. si spetiosa
contẽpsimus : ut paulo ante dicebam. nulla res nel
aduocabit. nullus hominum auiumq coneentus in¬
terrumpet cogitationes bonas. solidasq iam & cer¬
tas. Leue illud ingentum est. nec sese ad huc re¬
duxit introrsus: quod aduocem & accidentra erigtiꝰ
h abet intus aliguid sollicitudinis. & habet aliquid concepti pa¬
uoris. guod illum curiosum facit. ut ait uirgilius nr̃. & mę
aduerso exagmine grai: nunc om̃s terrent aurȩ. sonus ex
tati int̾ arma agminis densi. non urbis impulsȩ fragor
territat. hic alter imꝑitus est reb suis timet. ad omne
crepitum exꝑauescerts. quem una quelibet uox ꝓfremitu
accepta deiecit. quem motus leuissimi exanituant. timi¬
dum alum sareiȩ faciunt. Quemcunq existis felicib
elegeris. multa trahentib. mnulta portantib: uidebis
illum conitiq oneriq timentem: Tunc gͥ te scico eẽ cõ¬

Expanded text:
bona fide sumus, si receptui cecinimus, si speciosa bona fide sumus, si receptui cecinimus, si speciosa contemnimus, ut paulo ante dicebam, nulla res nos avocabit, nullus hominum aviumque concentus interrumpet cogitationes bonas, solidasque iam et certas. Leve illud ingenium est nec sese adhuc reduxit introrsus, quod ad vocem et accidentia erigitur. Habet intus aliquid sollicitudinis et habet aliquid concepti pavoris, quod illum curiosum facit, ut ait Vergilius noster: Et me, omerati ex agmine Grai, Nunc omnes terrent aurae, sonus excr se arma agminis densi, non urbis inpulsae fragor territat. Hic alter inperitus est, rebus suis timet ad omnem crepitum expavescens, quem una quaelibet vox pro fremitu accepta deicit, quem motus levissimi exanimant; timidum illum sarcinae faciunt. Quemcumque ex istis felicibus elegeris, multa trahentibus, multa portantibus, videbis illum " comitique onerique timentem." Tunc ergo te scito esse con
Abbreviated transcription (Latin):
Nunquam uacat lasciuire districtis. Nichilq tam cer¬
tum est: quam otii uicia negocio discuti. Sepe uide¬
mur tedio rerum ciuilium. & infelicis atq ingratę
stationis penitentia secessisse.Tam̾ in illa latebra.
in quam nos timor ac lassitudoxcͥoniecit: interctum
retrudescie ambicio. Nonenim exeisa desit : s fati¬
gata. ate etiam abiecta. reb parum sibi cedenti¬
b. Idem de luxuria dico. que uidetur aliguando ces¬
sisse: deinde frugalitatem ꝓfessos sollicitat. atq
in media parsimonia uoluptates non damnatas.s
relictas petit. & quidem eo uehementius : quo occul¬
tius. Om̃ia enim uicia. in aꝑto leuiora sunt. Morbi
quoq tunc ad sanitatem inclinant: cum exabdito
erumpunt. ac uim suam ꝓferat. Et auariciam
itaq & ambitionem. & cętã mala mentis hunanę.
tunc ꝑniciosissima scias ẽẽ. cum simulata sanitate
subsidunt. Ociosi uidemur : & non sumais. Nam si

Expanded text:
numquam vacat lascivire districtis nihilque tam cernumquam vacat lascivire districtis nihilque tam certum est quam otii vitia negotio discuti. Saepe videmur taedio rerum civilium et infelicis atque ingratae stationis paenitentia secessisse, tamen in illa latebra, in quam nos timor ac lassitudo coniecit, interdum recrudescit ambitio. Non enim excisa desit, sed fatigata aut etiam obirata rebus parum sibi cedentibus. Idem de luxuria dico, quae videtur aliquando cessisse, deinde frugalitatem professos sollicitat atque in media parsimonia voluptates non damnatus, sed relictas petit, et quidem eo vehementius, quo occultius. Omnia enim vitia in aperto leniora sunt; morbi quoque tunc ad sanitatem inclinant, cum ex abdito erumpunt ac vim suam proferunt. Et avaritiam itaque et ambitionem et cetera mala mentis humanae tunc perniciosissima scias esse, cum simulata sanitate subsidunt. Otiosi videmur, et non sumus. Nam si
Abbreviated transcription (Latin):
F alsum est. Nulla placida est quies. nisi quam ratio cõ¬
posuit. Nex exhibet molestiam. non tollit: & sollicitu¬
dines mutat. Nan dormienti quoq. in somnia. tam
turbulenta sunt: quam dies. Illa tranquillitas uera
est. inguam bona mens explicatur. Aspice illum. cui
somnus laxe domus silentio queritur. eui aures ne
quis agecet sonus. om̃is seruorum turba contieuit.
& suspensum accedentium ꝓpius uestigium ponitur
ue nempe uersatur atq illuc: sonum int̃ egritudi¬
nes leuem captans. Quȩ non audit: audisse se querit᷑.
Quid in causa putes eẽ: Animus illi obstrepit. hic pla¬
canctus est. huius conpescenda seditio est. quem non est
qͥd  existimes̃ placidum. Si iacet corpus: interdum
quies in quieta est. Et ido adrerum actus exettandi.
ac tractatione bonarum artium occupandi sumus.
quotiens nos male habet inertia sui impatiens. Mag¬
ni imꝑatores. cum male parere militem uident: ali¬
quo labore compescunt. & expeditionib detinent.

Expanded text:
Falsum est. Nulla placida est quies, nisi qua ratio conposuit. Nox exhibet molestiam, non tollit, et sollicitudines mutat. Nam dormientium quoque insomnia tam turbulenta sunt quam dies. Illa tranquillitas vera est, in quam bona mens explicatur, Aspice illum, cui somnus laxae domus silentio quaeritur, cuius aures ne quis agitet sonus, omnis servorum turba conticuit et suspensum accedentium propius vestigium ponitur; huc nempe versatur atque illuc, somnum inter aegritudines levem captans. Quae non audit, audisse se queritur. Quid in causa putas esse ? Animus illi obstrepit. Hic placandus est, huius conpescenda seditio est, quem non est quod existimes placidum, si iacet corpus. Interdum quies inquieta est. Et ideo ad rerum actus excitandi ac tractatione bonarum artium occupandi sumus, quotiens nos male habet inertia sui inpatiens. Magni imperatores, cum male parere militem vident, aliquo labore conpescunt et expeditionibus detinent;
Abbreviated transcription (Latin):
s mutabitur. Iam aliquem tenerorẽ quęro. hic
quidem ait nos eandem chrisin hab̾e. quia utri¬
q dentes cadunt. s iam uexillum assequor. cur¬
rere & int̾paucissimos dies non potero. Uide qͦd¬
exercitatio cotidiana ꝓficiat. eito magnum int̾ual¬
lũ fit inter duos itinere diũso euntes. Eodem tempore
ille ascendit. ego descendo. Nec ignoras. quanto ex his
uelocius alterum fiat. Mentitus sum. Iam enim eta ᷤ
nr̃a non descendit: s cadit. Quomodo tam̃ hodier¬
num certamen nob̾ cesserit : queris. Quod raro cur-¬
sorib euenit: fecimus. Abhac fatigatione magis
quam exercitatione: in frigidam descendi. Hoc ap̃
me uocatur patrum calda. Ille tantus ꝑsi chrolutes
qui balendis ianuariis eͥripum salutabam. qui an¬
no uouo quemadmodum legere. scrib̾e. dicere
aliquid. sic auspicabar in uirginem desilire. pͥ¬
mum adtyberim transtuli castra. Deinde adhoc

Expanded text:
 mutabitur. Iam aliquem teneriorem quaero. Hic quidem ait nos eandem crisin habere, quia utrique dentes cadunt. Sed iam vix illum adsequor currentem et intra paucissimos dies non potero; vide, quiexercitatio cotidiana proficiat. Cito magnum intervallum fit inter duos in diversum euntes. Eodem tempore ille adscendit, ego descendo, nec ignoras, quanto ex his velocius alterum fiat. Mentitus sum; iam enim aetas nostra non descendit, sed cadit. Quomodo tamen hodiernum certamen nobis cesserit quaeris ? Quod raro cursoribus evenit, hieran fecimus. Ab hac fatigatione magis quam exercitatione in frigidam descendi; hoc apud me vocatur parum calda. Ille tantus psychrolutes, qui kalendis Ianuariis euripum salutabam, qui anno novo quemadmodum legere, scribere, dicere aliquid, sic auspicabar in Virginem desilire, primum ad Tiberim transtuli castra, deinde ad hoc
Abbreviated transcription (Latin):
debitum prendimus. Optimos nos ẽẽ. sapientis¬
simos affirmantib : assentimur. cũ sciamtis il¬
los sepe  mentiri. Adeo quoq indulgemus nob:

Expanded text:
debitum putamus : optimos nos esse sapientissimosque affirmantibus assentimus, cum sciamus nos saepe multa mentiri. Adeo quoque indulgemus nob
Abbreviated transcription (Latin):
cutit. qui malum inbonum uertit. certus iudicii.
in coneussus. intrepidus. quem aliqua itis mouet.
nulla ꝑturbat. quem fortuna cum quod habuit telũ.
notissimum. ui maxima intorsit: pungit non uul¬
nerat. Et hoc ratio. Nam cͥȩtã eius tela. quib genus

Expanded text:
cutit, qui mala in bonum vertit, certus iudicii, cutit, qui mala in bonum vertit, certus iudicii, inconcussus, intrepidus, quem aliqua vis movet, nulla perturbat, quem fortuna, cum quod habuit telum nocentissimum vi maxima intorsit, pungit, non vulnerat, et hoc raro. Nam cetera eius tela, quibus genus
Abbreviated transcription (Latin):
qui interrogatur an corirua habeat: non est tam
stultus. ut frontem suam tẽptet. nec rursus tam
in eptus & hebes : ut nesciat. Tu illi: subtilissima collec¬
tione ꝑsuaseris. Sic ista sine noxa decrpiunt. quomodo
prestigiatorum acetabula & caleuli. in quib me falla¬
eta ipsa delectat. Effice. ut quomodo fiat intelligam
Edidi usum. Idem de istis captionib dicam. Quo enim
nomine potius sophismata appellem. Nec ignoran¬
ti nocent : nescientem uiuant. Si utiq uis uerborũ
ambiguitates deducere: hoc nos doce. beatum ñ eũ
eẽ. quem uulgus appellat: ad quem pecunia magna
confluxit : s illum euibonum om̃e in animo est erec¬
tum et excisum. & mirabilia calcantem. qui neminẽ
uidet cũ quo se cõmutatum uelit. qui hominem ea
sola parte estinat qua homo est. qui natura magi¬
stra utitur. ad illius leges componitur. sic uiuit
quomoda illa prescripste. eui bona sua nulla uis ex¬

Expanded text:
qui interrogatur, an cornua habeat, non est tam qui interrogatur, an cornua habeat, non est tam stultus, ut frontem suam temptet, nec rursus tam ineptus aut hebes, ut ne sciat tu illi subtilissima collectione persuaseris. Sic ista sine noxa decipiunt, quomodo praestigiatorum acetabula et calculi, in quibus me fallacia ipsa delectat. Effice, ut quomodo fiat intellegam; perdidi usum. Idem de istis captionibus dico; quo enim nomine potius sophismata appellem ? Nec ignoranti nocent nec scientem iuvant. Si utique vis verborum ambiguitates diducere, I hoc nos doce, beatum non eum esse, quem vulgus appellat, ad quem pecunia magna confluxit, sed illum, cui bonum omne in animo est, erectum et excelsum et mutabilia calcantem, qui neminem videt, cum quo se conmutatum velit, qui hominem ea sola parte aestimat, qua homo est, qui natura magistra utitur, ad illius leges conponitur, sic vivit, quomodo illa praescripsit, cui bona sua nulla vis ex
Abbreviated transcription (Latin):
Nectimus nodos. & ambiguam significationẽ uerbis
illigamus: ac deinde dissoluimus. Tantum nobis
uacat. Iam uiuere: iam mori scimus. Tota illo m̃te
ꝑgendum est: ubi ꝓ uidi debet. ne res nos non uerba
decipiant. Quid mͥ uocum similitudines distinguis
quib nemo unguam nisi dum disputat captuse
Res stillant. illas discerne. ꝓbonis mala amplectim᷑.
optamus contra id quod optauimus. Pugnant uoti
nr̃a cum uotis. consilia cum confiliis. Adulatio. ꝗͣ
similis est amiciciȩ. Non imitatur tantum illam. s
uincte. & preterit: aꝑtis & ꝓpiciis aurib rectpitur
& in precordia ima descendit. eo tpso gratiosa: quo
ledit. Doce quem admodum hanc similitudiẽ possi
dinoscere: Uenit adme ꝓ amico blandus in imicus.
Uicia nobis sub uututum nomine obreputre. Temeri¬
tas: subtitulo fortitudinas latet. Mod̾atio uocat᷑
ignauia. Pro cauto timidus accipttur. Inhis mas¬
no piculo erramus. his certas notas impͥme. Cȩterũ

Expanded text:
Nectimus nodos et ambiguam significationem verbis Nectimus nodos et ambiguam significationem verbis inligamus ac deinde dissolvimus. Tantum nobis vacat ? Iam vivere, iam mori scimus ? Tota illo mente pergendum est, ubi provideri debet, ne res nos, non verba, decipiant. Quid mihi vocum similitudines distinguis, quibus nemo umquam nisi dum disputat captus est ? Res fallunt; illas discerne. Pro bonis mala amplectimur; optamus contra id, quod optavimus. Pugnant vota nostra cum votis, consilia cum consiliis. Adulatio quam similis est amicitiae ! Non imitatur tantum illam, sed vincit et praeterit; apertis ac propitiis auribus recipitur et in praecordia ima descendit, eo ipso gratiosa, quo laedit. Doce quemadmodum hanc similitudinem possim dinoscere. Venit ad me pro amico blandus inimicus. Vitia nobis sub virtutum nomine obrepunt, temeritas sub titulo fortitudinis latet, moderatio vocatur ignavia, pro cauto timidus accipitur; in his magno periculo erramus. His certas notas inprime. Ceterum
Abbreviated transcription (Latin):
me caribdis & scylla. & fabulosum istud fretum: de¬
terrere potuissent. Tranassem tsta. non solum tra¬
iecissem : dum modo te complecti possem. & prȩsens
estimare : quantum animo creuisses. Cęterum. qͦd
libros meos tͥ mitti desideras. non mages iło me
desertum puto : quam formosum putarẽ. si imagi¬
nem meam peteres. Indulgentie scio illud ẽẽ. non
udicii. & si modo uidicii est: indulgentia tibi im¬
posuit. Sed qualescunq sunt: tu illos sic lege. tanꝗͣ¬
uerum quęram adhuc. non sciam & contumaciter quȩ¬
ram. Non enim me cuiquam emancipaui. nullius
nomen fero. multum magnorum uirorum iudicio
credo. aliquid & meo uindico. Nam illi quoq. non
inuenta s guęrenda nobis religuerunt. & inuenissent
forsitan necessaria: nisi & suꝑuacua quȩsissent. Mus¬
tum illis temporis: uerborum cauillatio eripuit. cap¬
tiosȩ disputationes. quȩ acumen irritum exercent.

Expanded text:
me Charybdis et Scylla et fabulosum istud fretum deme Charybdis et Scylla et fabulosum istud fretum deterrere potuissent. Tranassem ista, non solum traiecissem, dummodo te conplecti possem et praesens aestimare, quantum animo crevisses. Ceterum quod libros meos tibi mitti desideras, non magis ideo me disertum puto quam formosum putarem, si imaginem meam peteres. Indulgentiae scio istud esse, non iudicii. Et si modo iudicii est, indulgentia tibi inposuit. Sed qualescumque sunt, tu illos sic lege, tamquverum quaeram adhuc, non sciam, et contumaciter quaeram. Non enim me cuiquam emancipavi, nullius nomen fero. Multum magnorum virorum iudicio credo, aliquid et meo vindico. Nam illi quoque non inventa, sed quaerenda nobis reliquerunt, et invenissent forsitan necessaria, nisi et supervacua quaesissent. Multum illis temporis verborum cavillatio eripuit, captiosae disputationes,quae acumen irritum exercent.
Abbreviated transcription (Latin):
beatam optent: Quod instrumenta eius ꝓ ipsa habent:¬
& illam dum petunt. fugiunt. Nam cum sũma uitȩ
beate sit solida securitas. & eius inconcussa fiducia: sol¬
licitudinis colligunt causas. & ꝑ insidiosum iter uitȩ.
non tantũ ferunt sarcinas: s trabunt. Ita longius
ab effectu eius quod petunt semꝑ abscedunt. & quo
plus oꝑe impenderunt. hoc se magis impediunt. &
feruntur retro. quod euente in laberuito ꝓꝑantib
iꝑia illos uelocitas implieat.A
fert quam multos: s quam bonos habeas. Lectio
certa ꝓdest: uaria delectat. Qui quo destinauit.
ꝑuenire uult: unam sequatur uiam. non ꝑ multaᷤᷤ
uagetur. Non ire istuc: s errare est. Uellem inqͥs.
magis consilium michi: quam libros dares. Ego uͦ
quoscunq habeo. mittere paratus sum: & totum hor¬
reum excutere. Me quoq isto si possem transferrem.
& nͥ mature te finem offitii sperarem imꝑaturum:
hanc senilem expeditionem indixissem michi. nec

Expanded text:
vitam optent ? Quod instrumenta eius pro ipsa habent etvitam optent ? Quod instrumenta eius pro ipsa habent et illam, dum petunt, fugiunt. Nam cum summa vitae beatae sit solida securitas et eius inconcussa fiducia, sollicitudinis colligunt causas et per insidiosum iter vitae non tantum ferunt sarcinas, sed trahunt; ita longius ab effectu eius, quod petunt, semper abscedunt et quo plus operae inpenderunt, hoc se magis impediunt et feruntur retro. Quod evenit in labyrintho properantibus; ipsa illos velocitas inplicat. fert, quam multos, sed quam bonos habeas; lectio certa prodest, varia delectat. Qui, quo destinavit, pervenire vult, unam sequatur viam, non per multas vagetur. Non ire istuc, sed errare est. "Vellem," inquis, "magis consilium mihi quam libros dares." Ego vero quoscumque habeo, mittere paratus sum et totum horreum excutere. Me quoque isto, si possem, transferrem, et nisi mature te finem officii sperarem inpetraturum, hanc senilem expeditionem indixissem mihi nec
Abbreviated transcription (Latin):
nem regem non ex seruis ẽẽ. oriundum. neminem¬
non seruum exregib. Omnia tsta longa uarietas
miscuit. & sursum deorsum: fortuna uersauit. &s
est generosus: Ad uirtutem bene anatura compo¬
situs. hoc unum intuendum est. Alioguin. si ad
uetra reuocas. nemo non inde est ante quod nichil est
Apͥmo mundi ortu usq in hoc tempus : ꝑduxit nos ex
splendidis sordidisq alternata series. Non faett no¬
bilem: atrium plenum fumosis i maginib. Nemo
in nr̃am głam uixit. nec quod ante nos fuit: nr̃m:
Anmus facit nobilem: eui exquacunq conditione
supra fortunam licet surgere. Puta itaq te non ȩ¬
quitem romanum eẽ : s lib̾tinum. Potes hoc conse¬
qui: ut solus sis liber inter ingenuos. Quomodo
inquis: Si mala bonaq non populo auetore distn¬
xeris. Intuendum est non unde ueniant: s quo e¬
ant. Si quid est quod uitam beatam potest facere
id bonum est suo ure. Deprauari enĩ. in malum ñ
potest. Quid est gͦ inquo erratur. cũ om̃i uitam

Expanded text:
nem regem non ex servis esse oriundum,neminem servum non ex regibus. Omnia ista longa varietas miscuit et sursum deorsum fortuna versavit. Quis est generosus ? Ad virtutem bene a natura conpositus. Hoc unum intuendum est; alioquin si ad vetera revocas, nemo non inde est, ante quod nihil est. A primo mundi ortu usque in hoc tempus perduxit nos ex splendidis sordidisque alternata series. Non facit nobilem atrium plenum fumosis imaginibus. Nemo in nostram gloriam vixit nec quod ante nos fuit, nostrum est; animus facit nobilem, cui ex quacumque condicione supra fortunam licet surgere. Puta itaque te non equitem Romanum esse, sed libertinum; potes hoc consequi, ut solus sis liber inter ingenuos. " Quomodo?" inquis. Si mala bonaque non populo auctore distinxeris. Intuendum est non unde veniant, sed quo eant. Si quid est, quod vitam beatam potest facere, id bonum est suo iure. Depravari enim in malum non potest. Quid est ergo, in quo erratur, cum omnes beatam
Abbreviated transcription (Latin):
tunam. in expugnabilis murus ÷. Int̾ instruanur
Si illa pars tuta ẽ: pulsari homo potest. capi non potest.
Quod sit hoc instrumentũ scire desicłas Nichil indignetur
sibi accidẽ. sciatq illa ipsa quib ledi uidetur. ad conuer¬

Expanded text:
tunam inexpugnabilis murus est; intus instruamur. tunam inexpugnabilis murus est; intus instruamur. Si illa pars tuta est, pulsari homo potest, capi non potest. Quod sit hoc instrumentum, scire desideras ? Nihil indignetur sibi accidere sciatque illa ipsa, quibus laedi videtur, ad conscr
Abbreviated transcription (Latin):
ipse non fecit . Om̃ia ista nob̾ accedant non hereant.
ut si abducentur : sine ulla nr̃i laceratione discedãt.
U tamur illis non głemur. & utamur parce. tam quã
depositis apud nos. & abituris. Quisquis fine ratioẽ¬
illa possedit: non diutenuit. Ipsa enim se felicitas.
nisi temꝑatur p̃mit. Fugacissimis bonis se credidit:
cito deseritur. & ut deseratur affligitur. Paucis: de¬
ponere felicitatem mollit̾ licuit. Cet̾̃ cum his inter
quȩ eminuere labuntur : & illos degrauant. ipsa que
abstulerant. Id̾o adhibebit̾ prudentia. que modum. lla
ac parsimoniam imponat: qm̃quidem licentia opes
suas p̾cipitat. atq urget. Nec unquã immodica du¬
tarunt: nisi illa mođatrix ratio compescuit. hoc tͥ¬
multarum urbium ostendet euentus. quarum imp¬
so flore luxuriosa imꝑia ceciłunt. & quicguid uartu¬
te parcum erat. intemꝑantia corrutt. Adu̾sus hos
casus: muniendi sumus. Nullus aucem contra for¬

Expanded text:
ipse non fecit ? Omnia ista nobis accedant, non haereant, ipse non fecit ? Omnia ista nobis accedant, non haereant, ut si abducentur, sine ulla nostri laceratione discedant. Utamur illis, non gloriemur, et utamur parce tamquam depositis apud nos et abituris. Quisquis illa sine ratione possedit, non diu tenuit, ipsa enim se felicitas, nisi temperatius premit. Si fugacissimis bonis credidit, cito deseritur et, ut non deseratur, adfligitur. Paucis deponere felicitatem molliter licuit; ceteri cum iis, inter quae eminuere, labuntur et illos degravant ipsa, quae extulerant. Ideo adhibebitur prudentia, quae modum illis aut parsimoniam imponat, quoniam quidem licentia opes suas praecipitat atque urget. Nec umquam inmodica durarunt, nisi illa moderatrix ratio conpescuit. Hoc multarum tibi urbium ostendet eventus, quarum in ipso flore luxuriosa imperia ceciderunt et quicquid virtute partum erat, intemperantia corruit. Adversus hos casus muniendi sumus. Nullus autem contra for
Abbreviated transcription (Latin):
gis capiunt & ex facili. sine ullo pudors aut per¬
ntentie metu. Considato itaq an id bonũ uocan¬
dum stt: qͦd eius abhomine uincitur. Sũmum
bonum in animo contineamus. Obsolescit. si aboptima nr̃
parte ad pessimam transit: & transfertur ad sensus. qͥ
agiliores sunt animalib mutis. Non est sũma felicitatis
nr̃e in carne ponenda. Bona illa sunt uera. que ratio
dat : solida ac sempiterna. quȩ cadere non possunt. nec
decrescere quidem ac minui. Cȩtã opinione bona sunt.
& nomen habent cõmune cum ueris. ꝓpͥetas quidem
inillis boni non est. Itaq cõmoda riocentur. & ut nra
lingua loquar: ꝓducta. Cȩterũ. sciantus mancipia nia.
ẽẽ non partes. & sint apudnos. s ita ut memiinerimꝰ
extra nos eẽ. etiam si apud nos sint. int̾ subiecta et hu¬
milia numerentur. ꝓpt̾ que nemo se atcollere debeat.
Quid enim stultius. quan aliquem eo sibi placere. quod

Expanded text:
gis capiunt et ex facili sine ullo pudoris aut paegis capiunt et ex facili sine ullo pudoris aut paenitentiae metu. Considera tu itaque, an id bonum vocandum sit, quo deus ab homine vincitur. Summum bonum in animo contineamus; obsolescit, si ab optima nostri parte ad pessimam transit et transfertur ad sensus, qui agiliores sunt animalibus mutis. Non est summa felicitatis nostrae in carne ponenda; bona illa sunt vera, quae ratio dat, solida ac sempiterna, quae cadere non possunt, ne decrescere quidem aut minui. Cetera opinione bona sunt et nomen quidem habent commune cum veris, proprietas in illis boni non est. Itaque commoda vocentur et, ut nostra lingua loquar, producta. Ceterum sciamus mancipia nostra esse, non partes; et sint apud nos, sed ita, ut meminerimus extra nos esse. Etiam si apud nos sint, inter subiecta et humilia numerentur propter quae nemo se adtollere debeat. Quid enim stultius quam aliquem eo sibi placere, quod
Abbreviated transcription (Latin):
non potest eminere nisi om̃ia uelut minuta contẽpste.
que ꝓximis uulgus optat. ꝑ it gra. & relatio grẽ
Estimamur labi: si quicquam pretiosius fide nouimꝰ.
si non optima spectamus. S ut illa preteream: aut
ista bona non funt que uocantur. aut ħo felicior dõ
est: qm̃quidẽ que parata nobis sunt non habet in
usu dĩ. Nec eium libido adillum. nec epularum le-¬
titia. nec opes. nec quicquam exhis hominẽ mescan-¬
tib & uili uoluptate ducentib ꝑtiunet. Frgo aut
incredibile ÷. bona do deeẽ. aut hoc ipsum argum̃¬
tum est bona non esse: qd̾ do desunt. Adice quod
multa que bona uidi uolunt: animalib quam ho-¬
mini pleniora contingunt. Illa cibo auidius utun¬
tur. uenerȩ non eque fatigantur. uirtum illis ma¬
ior est ce equabilior firmitas sequitur. ut multo fe¬
liciora sunt homine. Nam sine neguitia. sine frau¬
dib degunt. fruuntur uoluptatib. quas et ma-¬

Expanded text:
non potest eminere, nisi omnia velut minuta contempsit, non potest eminere, nisi omnia velut minuta contempsit, quae pro maximis volgus optat; perit gratia et relatio gratiae, si timemus laborem, si quicquam pretiosius fide novimus, si non optima spectamus. Sed ut illa praeteream, aut ista bona non sunt, quae vocantur, aut homo felicior deo est, quoniam quidem quae parata nobis sunt, non habet in usu deus. Nec enim libido ad illum nec epularum lautitiae nec opes nec quicquam ex his hominem inescantibus et vili voluptate ducentibus pertinet. Ergo aut non incredibile est bona deo deesse aut hoc ipsum argumentum est bona non esse, quod deo desunt. Adice, quod multa, quae bona videri volunt, animalibus quam homini pleniora contingunt. Illa cibo avidius utuntur, venere non aeque fatigantur, virium illis maior est et aequabilior firmitas. Sequitur, ut multo feliciora sint homine. Nam sine nequitia, sine fraudibus degunt. Fruuntur voluptatibus, quas et ma
Abbreviated transcription (Latin):
nob̾ dedit: breue ÷ exiguũ. si cõpares mundi e
uo. Ex hac deploratione nascitur. ut ingrati
diuinorum int̾pretes simus. Quęrimur qd̾ ñ
semꝑ. quod & pauca nobis & incerta. & abitu¬
ra contingant. Inde ÷ qd̾ nec uiuere. nec mo¬
ri uolumus. uitȩ nos odium tenet. timor mortd.
nutat om̃e consilium. nec implere nos ulla felicitas potest.
Causa autem est: quod non ꝑuenimus ad illud bonum im¬
mensum & insuꝑabile. tibi necesse est resistat uoluntas
nr̃a : quia ultra summam. non est locus. Queris. qua¬
re uircus nullo egeat. Presentib gaudet. nonꝰ eupiscit
absentia. Nichil non illi magnum est: quia satis. Ab
hoc discede cio non pietas stabit. non fides. Multa
utranq prestare cupienti patienda sunt. ex his quȩ
mala uocantur: multa impendenda. exbis quibus
indulgemus tanquam bonis. Perit fortitudo que
ꝑiculum facere debet sui. ꝑit magnanimitas. que

Expanded text:
nobis dedit, breve est et exiguum, si compares mundi totius nobis dedit, breve est et exiguum, si compares mundi totius aevo. Ex hac deploratione nascitur, ut ingrati divinorum interpretes simus; querimur, quod non semper, quod et pauca nobis et incerta et abitura contingant. Inde est, quod nec vivere nec mori volumus; vitae nos odium tenet, timor mortis. Natat omne consilium nec inplere nos ulla felicitas potest. Causa autem est, quod non pervenimus ad illud bonum inmensum et insuperabile, ubi necesse est resistat voluntas nostra, quia ultra summum non est locus. Quaeris, quare virtus nullo egeat ? Praesentibus gaudet, non concupiscit absentia. Nihil non illi magnum est, quod satis. Ab hoc discede iudicio; non pietas constabit, non fides. Multa enim utramque praestare cupienti patienda sunt ex iis, quae mala vocantur; multa inpendenda ex iis, quibus indulgemus tamquam bonis. Perit fortitudo, quae periculum facere debet sui; perit magnanimitas, quae
Abbreviated transcription (Latin):
de raptuntur: expulsi sunt. Nulli uͦ etiam cui for
tuna cessit. gaudium rapti durauit in posterum.
Itaq prudentissimus quisq cum pͥmum induci
uidet munuscula. atheatro fugit. & scit magno
paruo constare. Nemo manum conserit cum rece¬
dente. nemo exeuntẽ ferit. cirea p̃mium rixa ÷
Idem in his euenit. que fortuna desuꝑ iactat.
Estuamus miseri. distringimur. multas hab̾e cu¬
pimus manus. modo in illam respicimꝰ. nimis
tarde nobis mitti uidentur : quȩ cupiditates
nias irritant. ad paucos ꝑuentura expectata.
om̃ib ire obuiam cadentib cupimus. Gaude
limur. Secedainus itaq abistis ludis. & demus
raptorib locum. A spectent bona ista pendentia.
& ipsi magis pendeant. Quicunq beatũ eẽ.¬
se constituet : unum eẽ. bonum putet. qd̾ hones¬
tum est. Nam si ullum aliud existuat : pͥmum
male de ꝓuidentia uidicat. quia multa in cõ¬
moda iustis uiris accidunt. & quia quicquid

Expanded text:
de rapiuntur, expulsa sunt. Nulli vero etiam cui rade rapiuntur, expulsa sunt. Nulli vero etiam cui rapina feliciter cessit, gaudium rapti duravit in posterum. Itaque prudentissimus quisque cum primum induci videt munuscula, a theatro fugit et scit magno parva constare. Nemo manum conserit cum recedente, nemo exeuntem ferit; circa praemium rixa est. Idem in his evenit, quae fortuna desuper iactat: aestuamus miseri, distringimur, multas habere cupimus manus, modo in hanc partem, modo in illam respicimus. Nimis tarde nobis mitti videntur, quae cupiditates nostras inritant, ad paucos perventum, expectata omnibus. Ire obviam cadentibus cupimus. Gaudemlimur. Secedamus itaque ab istis ludis et demus raptoribus locum; illi spectent bona ista pendentia et ipsi magis pendeant. Quicumque beatus esse constituet, unum esse bonum putet, quod honestum est. Nam si ullum aliud esse existimat, primum male de providentia indicit, quia multa incommoda iustis viris accidunt et quia, quicquid
Abbreviated transcription (Latin):
admodum aues inanis fundȩ sonus territat: nos
ita non adictum tantũ exagitamur. s ad crepitũ.
Non potest gͦ quisquam beatꝰ eẽ. qͥ huic se opirioni
credidit. Non enim beatum est: nisi quod intrepi¬
dum. Int̾ suspecta male uiuitur. Quisquis se mul-¬
tum fortuitis dedit: ingentem sibi materiam con-¬
ꝑturbationis & in explicabilem facit. Una hȩc uia
est. & ad tuta uadenti. externa despicere. & ho¬
nesto contentũ eẽ. Nam qͥ aliqͥd uirtute melius pu¬
tat. aut ullum p̃ter illam bonũ: adhec quȩ a for-¬
tuna sparguntur sinum expandit. & sollicitus
missilia eius expectat. hanc imaginem animo
tuo ꝓpone. ludos facere fortunam. & inhunc
mortalium cetum. honores. diuitias. grãm ex-¬
cutere. quorũ alia int̾ diripientium manꝰ scissa
sunt. alia infida societace dunsa. alia magno
de trimento eorum in quos deuenerant prensa
ex quib quedam aliud agentib inciderunt. quę¬
dam quia nimis captabantur amissa & dum aui¬

Expanded text:
admodum aves etiam inanis fundae sonus territat, nos ita non ad ictum tantum exagitamur, sed ad crepitum. Non potest ergo quisquam beatus esse, qui huic se opinioni credidit. Non enim beatum est, nisi quod intrepidum; inter suspecta male vivitur. Quisquis se multum fortuitis dedit, ingentem sibi materiam perturbationis et inexplicabilem fecit; una haec via est ad tuta vadenti, externa despicere et honesto contentum esse. Nam qui aliquid virtute melius putat aut ullum praeter illam bonum, ad haec, quae a fortuna sparguntur, sinum expandit et sollicitus missilia eius expectat. Hanc enim imaginem animo tuo propone, ludos facere fortunam et in hunc mortalium coetum honores, divitias, gratiam excutere, quorum alia inter diripientium manus scissa sunt, alia infida societate divisa, alia magno detrimento eorum, in quos devenerant, prensa. Ex quibus quaedam aliud agentibus inciderunt, quaedam, quia nimis captabantur, amissa et, dum avi
Abbreviated transcription (Latin):
Nunquid cenes frugaliter. edifices luxũriose. Unam
semel adquam uiuas regulam prende. & ad hanc
omnem uitam tuam ex equa. Quidam se domi
contrahunt. dilatant foris & extendunt. Uitiũ
est hec diuersitas. & signum uacillantis animi.
ac nondum habentis tenorem suum. Etiam nẽ
dicam. unde sit ista in constantia. & dissimilitu¬
dõ rerum consiliorumq. Nemo ꝓponit sibi qͥd
uelit. nec si ꝓposuit: ꝑ seuerat in eo s transilit.
nec tantum mutat s redit : & in ea quȩ dese¬
rute ac damnauit reuoluitur. Itaq ut relinꝙͣ
definitiones sapientiȩ ueteris. & totum complei¬
tar humanę uite modum: hoc possum conten¬
tus eẽ. Quid est sapientia: Semꝑ idem uelle
atq idem nolle. licet illam exceptiunculam ñ
adicias: ut rectum sit quod uelis. Non potest enĩ
cuiquam idem semꝑ placere : nisi rectum. Ne¬
scrunt gͦ homines qͥd uelint. nisi illo momento
quo uolunt. Intotum: nulli uelle aut nolle de¬

Expanded text:
numquid cenes frugaliter, aedifices luxuriose. Unam numquid cenes frugaliter, aedifices luxuriose. Unam semel ad quam vivas regulam prende et ad hanc omnem vitam tuam exaequa. Quidam se domi contrahunt, dilatant foris et extendunt; vitium est haec diversitas et signum vacillantis animi ac nondum habentis tenorem suum. Etiamnunc dicam, unde sit ista inconstantia et dissimilitudo rerum consiliorumque: nemo proponit sibi, quid velit, nec si proposuit, perseverat in eo, sed transilit; nec tantum mutat, sed redit et in ea, quae deseruit ac damnavit, revolvitur. Itaque ut relinquam definitiones sapientiae veteres et totum conplectar humanae vitae modum, hoc possum contentus esse: Quid est sapientia ? Semper idem velle atque idem nolle. Licet illam exceptiunculam non adicias, ut rectum sit, quod velis; non potest enim cuiquam idem semper placere nisi rectum. Nesciunt ergo homines, quid velint, nisi illo momento, quo volunt; in totum nulli velle aut nolle de
Abbreviated transcription (Latin):
rero. Ilud autem temi lucili iogo etq: hortor.
ut ꝓhilosophiam in precordia ima dentetas.
de exꝑimentum ꝓfectus tui captas non oratio¬
ne nec seripto: s antmi firinitate cupiditatũ
diminutione. Uerba: reb ꝓba. Aliud ꝓpositũ
est de clamantib & assensionem coronȩ captan¬
tib : aliud þis qui uiuenum & ociosorum aures
disputatione uaria aut uolubili detinent. Fã¬
cere docet philosophia non dicere. Ꝙ hoc exigie:
ut adlegem suam guisq uiuat. ne orationi ui.¬
ta dissentiat. ut ipsa inter se uita unius sine
orimum actionum dissentione coloris sit.
Marimum hoc est & officium sapientie & indici¬
um  uit uerbis oꝑa concordent: ut ipse ubiqlie
par sibi. idemq sit. Suis hoc prestabit Suei
A ligui tamen. E st difficile hoc. He hoc dico lupi
sapientem uno semꝑ iturum gradu: sed una uia.
Obserua itaq nunquid uestis tua domusq dissenti¬
ant. Nunquid inte liberalis sis. in tuos sordidus.

Expanded text:
xero. Illud autem te, mi Lucili, rogo atque hortor, xero. Illud autem te, mi Lucili, rogo atque hortor, ut philosophiam in praecordia ima demittas et experimentum profectus tui capias non oratione nec scripto, sed animi firmitate, cupiditatum deminutione; verba rebus proba. Aliud propositum est declamantibus et adsensionem coronae captantibus, aliud his, qui iuvenum et otiosorum aures disputatione varia aut volubili detinent; facere docet philosophia, non dicere, et hoc exigit, ut ad legem suam quisque vivat, ne orationi vita dissentiat, ut ipsa intra se vita unius sit omnium actionum sine dissensione coloris. Maximum hoc est et officium sapientiae et indicium, ut verbis opera concordent, ut ipse ubique par sibi idemque sit. "Quis hoc praestabit?" Pauci, aliqui tamen. Est enim difficile hoc; nec hoc dico, sapientem uno semper iturum gradu, sed una via. Observa te itaque, numquid vestis tua domusque dissentiant, numquid in te liberalis sis, in tuos sordidus,
Abbreviated transcription (Latin):
Sulersura facienda est. Ante in qute circunspicien¬
dum est cum quib edas et bibris : quam quid eda
& bibas. Nam siue cum amico uisceratio leonis¬
ac lupi uitanda est. hoc non continget tibi: ra¬
si secesseris. Asioquin. habebis conuiuas. quos ex
turba salutantium nomine eraterȩ digesseris.
Grrat autem qui amicum in atro querit: in con¬
utirio ꝓbat. Nullum habet maius malum oceu¬
patus homo. et bonis suts obsessus: qiram quod¬
amicos sibi putat. quib ipse non est. Quod beneficia
sua efficatia iudicat ad conciliandos animos: cum
quidam guo plus debent: magis oderint. Leue es
alienum : debitorem facit. Graue: inimicum.
Q uid ergo Beneficia non parant amicieias: Parane.
si accepturos licuit eligere. si collocata non sparsa
sunt. Itaq cum incipis ẽẽ mentis tue: interim
hoc consilio sapientium utere. ut magis adrẽ
existimes ꝑtinere. quis. quam quid acceꝑte. Uale.
fias tuus: gaudeo. Mea enim gła erit.
iite istinc ubi sine spe exeundi fluctuaris extra¬

Expanded text:
ersura facienda est. " Ante," inquit, " circumspiciendum est, cum quibus edas et bibas, quam quid edas e bibas. Nam sine amico ac lupi vita est. Hoc autem non continget tibi, nisi secesseris; alioquin habebis convivas, quos ex turba salutantium nomenclator digesserit. Errat autem qui amicum in atrio quaerit, in convivio probat. Nullum habet majus malum occupatus homo, et bonis suis obsessus, qamicos sibi putat, quibus ipse non est, quod beneficia sua efficacia iudicat ad conciliandos amicos, cum quidam, quo plus debent, magis oderint. Leve aes alienum debitorem facit, grave inimicum. " Quid ergo ? Beneficia non parant amicitias ? " Parant, si accepturos licuit eligere, si conlocata, non sparsa sunt. Itaque dum incipis esse mentis tuae, interim hoc consilio sapientium utere, ut magis ad rem existimes pertinere, quis, quam quid acceperit. VALEfias tuus, gaudeo. Mea enim gloria erit, si te istinc, ubi sine spe exeundi fluctuaris, extra
Abbreviated transcription (Latin):
de amica quęruntur. Id est siuerum affectum eori
inspicias: non oderunt s litigant. Excute tstos.
qui quȩ cupiere deplorant. & de earũ loquitntur
fuga : quib carere non possunt. Uidebis uolunta¬
riam eẽ illis eo moram. quod egre ferre ipsos
& misere loquuntur. Ita est mi lucili. paucos ser¬
uitus : plures seruitutem tenent. Sed si depone

Expanded text:
de amica queruntur; id est, si verum adfectum eorum de amica queruntur; id est, si verum adfectum eorum inspicias, non oderunt, sed litigant. Excute istos, qui, quae cupiere, deplorant et de earum rerum locuntur fuga, quibus carere non possunt; videbis voluntariam esse illis in eo moram, quod aegre ferre ipsos et misere locuntur. Ita est, Lucili; paucos servitus, plures servitutem tenent. Sed si depone
Abbreviated transcription (Latin):
ut tibi hȩc dicant. Turpe est cedere oneri. Non est
est: nisi creseit illi animus. Ipsa rerum difficulta¬
te. dicentur tibi tsta. Si oꝑe pretium habebit ꝑ¬
seueraneia. si nichil in dignum bono utro faciendũ.
patien dumue erit. alioguin sordido se & contumelio¬
so labore non conteret. nec in nego ciis erite negotii
causa. Ne illud quidem qđ existimas facturum eum
faciet. ut ambitiosis reb implicitus : semꝑ ęstus ea¬
rum ferat. Sed uiderit grauia inquib uolutatur
incerta. ancipitia: referet pedem. Non uertet t̃ga.
s sensim recedet intutum. Facile est autem mi lu¬
cili occupationes euadere: si occupationum pre¬
tia contẽpseris. Illa sunt : que nos morantur &
detinent. Quid gͦ Tam magnas spes relinquam
abipso esse discedam. nudum erit latus. i n co¬
mitata lectica. atrium uacuum: Abhis gͦ in¬
uiti homines recedunt. & mercedem miseriaruim
amant. ipsas exetrantur. Sic de ambitione qͦ mͦ

Expanded text:
ut tibi haec dicant: " Turpe est cedere oneri. Luctare ut tibi haec dicant: " Turpe est cedere oneri. Luctare t, nisi crescit illi animus ipsa rerum difficultate." Dicentur tibi ista, si operae pretium habebit perseverantia, si nihil indignum bono viro faciendum patiendumve erit; alioqui sordido se et contumelioso labore non conteret nec in negotiis erit negotii causa. Ne illud quidem, quod existimas facturum eum, faciet, ut ambitiosis rebus inplicitus semper aestus earum ferat. Sed cum viderit gravia, in quibus volutabatur, incerta, ancipitia, referet pedem, non vertet terga, sed sensim recedet in tutum. Facile est autem, mi Lucili, occupationes evadere, si occupationum pretia contempseris. Illa sunt, quae nos morantur et detinent: " Quid ergo ? Tam magnas spes relinquam ? Ab ipsa messe discedam? Nudum erit latus, incomitata lectica, atrium vacuum ?" Ab his ergo inviti homines recedunt et mercedem miseriarum amant, ipsas execrantur. Sic de ambitione quomodo
Abbreviated transcription (Latin):
erat. Nulli necesse est : felicitatem cursu sequi. Est
aliquid. etiam si non repugnare: subsistere. nec in¬
stare fortunȩ ferenti. Nunquid offendis. si in con-¬
silium non uenio tantum s aduoco. & quidem pru¬
dentiores quam ipse sum: ad quos soleo deferre.
quiequid delibero. Epicuri epłam adhanc rem ꝑ¬
tinentem lege. idomeneo quȩ seribitur. quem ro¬
gat. ut quantum potest fugrat. & ꝓperet anteqͣm
aliqua uts maior interuentat. & auferat lib̾tatẽ
recedendi. Idem tamen subiete. nichil eẽ. tẽptan¬
dum : nisi cum apte poterit temꝓ estiueq temptari
Sed cum illud tempus captatum diu uenerie: exi¬
liendum ait. Dormitare de fuga cogitantẽ uetat:
& sꝑat salutarem etiam ex difficillinus extcum. si
nec ꝓpemus ante temꝑus. nec cessemus in tẽpore.
Puto nunc: & stoicam sententiam quęris. Non est qͦd
quisquam illos apud te temeritatis in famet.
Cautiores quam fortiores sunt. Expectas forsitan

Expanded text:
erat." Nulli necesse est felicitatem cursu sequi; est erat." Nulli necesse est felicitatem cursu sequi; est aliquid, etiam si non repugnare, subsistere nec instare fortunae ferenti. Numquid offenderis, si in consilium non venio tantum, sed advoco, et quidem prudentiores quam ipse sum, ad quos soleo deferre, si quid delibero ? Epicuri epistulam ad hanc rem pertinentem lege, Idomeneo quae inscribitur, quem rogat, ut quantum potest fugiat et properet, antequam aliqua vis maior interveniat et auferat libertatem recedendi. Idem tamen subicit nihil esse temptandum, nisi cum apte poterit tempestiveque temptari. Sed cum illud tempus captatum diu venerit, exiliendum ait. Dormitare de fuga cogitantem vetat et sperat salutarem etiam ex difficillimis exitum, si nec properemus ante tempus nec cessemus in tempore. Puto, nunc et Stoicam sententiam quaeris. Non est quod quisquam illos apud te temeritatis infamet; cautiores quam fortiores sunt. Expectas forsitan,