comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Fiuibus in ui ͤ longo dea ferta talo
S idereo siceata sitĩ collegtt ab estu
Abera & ebiberaig auidi laceanca nati.
Forte P̾cũ nedioor aq̃ prosperit. iũ unie.
Nallib. a grestes illic fricaicora legebait:
Niuuna oũ uĩcis. gratam ꝙ pardibꝰ uluam
Accesset. posito ꝙ gonu tͣitilnia  eeb t ͭ¬
Presse. ut dauriret gelidos rotura liquores.
Rustica turba uetat. dea sic asfita uotaites.
Qiud probibetis aquas: iisus cõniunis agrã.
Nec solen ꝑropͥũ uat᷑a nes dera fecit.
Netͣ teusies undas. ad pͥublica nun̾a ueni.
Q ue tũ ut detis suplex peto. uõ ego nostros.
Alluere hic artus lassata ꝙ memb᷑ parabani.
Sec releuare sitũ caret os humore log̃ttis.
Et fauces arent. uix ꝙ est uia uocis ĩ uis
Haustꝰ aq̃ mͥ nͥectair . erit. uitã ꝙ fatebor.
Accepise siniul uitam dedeutsͤ ĩ undis.
H ñ S uos moueant. qui nostͦ bracha tẽdut᷑.¬
.i. qucͣae sinu. ⁊ cisu tendebant brachia nati.

Expanded text:
finibus in Lyciae longo dea fessa labore finibus in Lyciae longo dea fessa labore sidereo siccata sitim conlegit ab aestu, uberaque ebiberant avidi lactantia nati. Forte lacum mediocris aquae prospexit in imis vallibus; agrestes illic fruticosa legebant vimina cum iuncis gratamque paludibus ulvam. Accessit positoque genu Titania terram pressit, ut hauriret gelidos potura liquores. Rustica turba vetat. Dea sic adfata vetantes: “Quid prohibetis aquis? usus communis aquarum est. Nec solem proprium natura nec aera fecit nec tenues undas: ad publica munera veni. Quae tamen ut detis, supplex peto. Non ego nostros abluere hic artus lassataque membra parabam, sed relevare sitim. Caret os umore loquentis et fauces arent, vixque est via vocis in illis. Haustus aquae mihi nectar erit, vitamque fatebor accepisse simul: vitam dederitis in unda. Hi quoque vos moveant, qui nostro bracchia tendunt parva sinu:” et casu tendebant bracchia nati.
Abbreviated transcription (Latin):
IIt q fit eͫ facto ꝓͥore  priora aenarrant.
Non ĩpune deam ueteros sp̾uere coloni.
Res obscura quidẽ est ignobilitate uiroꝵ :
M ira tñ iudi presens Stagnũ q lõcũ ꝙ :
pił robigo nptu nam me iam grandior euo.
Inpaciẽs q uie genitor. deduc̾e lectos
Iusserat inde boues. gentis q illiuꝰ er̃ti.¬
Ipẽt ducẽ dederat. cũ q̃ dũ pascua lustro:
Ecce lacu medio sacroꝵ m̃gra fãuilla
Ar̾a uetꝰ stabat. tremulis cnrc̃data carinꝙ:
Restitit. ⁊ paruo faueas mͥ mm᷑e uixit:
Dux meus. ⁊ simili faueas ih tħ m᷑e dyxi.
Naiadũ fauni ue foret ne s qñ am ngabã:
I ndigene ne dei. c̃ talie retult hospei
Non hac o. iuuenis montanũ numẽ ĩ ara ÷:
I lla suã uocat hanc. cui qͦndẽ fegia cd̃iug̃x.
Orantẽ accepit. t̃ c̃ leuu ãliuas naba᷑. i¬
didit inuita cciuiuos latona Nouerca
Uic auox uiuone̾ fugise puerpera ferint
Iue suo portaro sinu duo uumuua natos
Lamco chunerifere cũ sol grauis ureret arua.

Expanded text:
tque fit, a facto propiore priora renarrant. non impune deam veteres sprevere coloni. Res obscura quidem est ignobilitate virorum, mira tamen. Vidi praesens stagnumque locumque prodigio notum. Nam me iam grandior aevo impatiensque viae genitor deducere lectos iusserat inde boves gentisque illius eunti ducem dederat. Cum quo dum pascua lustro, ecce lacu medio sacrorum nigra favilla ara vetus stabat tremulis circumdata cannis. Restitit et pavido “faveas mihi” murmure dixit dux meus; et simili “faveas” ego murmure dixi. Naiadum Faunine foret tamen ara rogabam indigenaeve dei, cum talia rettulit hospes: “Non hac, o iuvenis, montanum numen in ara est: illa suam vocat hanc, cui quondam regia coniunx orantem accepitdidit invita geminos Latona noverca. Hinc quoque Iunonem fugisse puerpera fertur inque suo portasse sinu, duo numina, natos. Iamque Chimaeriferae, cum sol gravis ureret arva,
Abbreviated transcription (Latin):
F lense palcp  humero o guas a ẜtore postqͣni.
Deedurit uestes ebur ͭ ostendisse. Sinustro.
oucolori quis bumerus nascentͥi tẽpore dextͦ.
Membra ferit ͤ  iĩxiset deos. aliss ꝙ oꝑtis:
U esuĩt. iupositũ est nõ cõparentis tu usũ.
P artis ebur. factoq pelops fuit inpͣig̾ illo.

Expanded text:
flesse Pelops, umeroque, suas a pectore postquam deduxit vestes ebur ostendisse sinistro. Concolor hic umerus nascendi tempore dextro membra ferunt iunxisse deos; aliisque repertis, defuit. Impositum est non comparentis in usum partis ebur, factoque Pelops fuit integer illo.
Abbreviated transcription (Latin):
Mollia nodosus facit intnodia ropler ⁊ ueruoꝵ¬
Dũ q manu cõptit trahere exciai abile telũ:
Altera ꝑ iugulũ pernis tenus acta sagita :
E xpulit hãc saneͦ s seꝙ eiaculatus ⁊ altũ:
Eiicat. ⁊ longe ferebrad ꝙsilit aina
Nltimꝰ yliondis noti rrofectura u̾eccando:
Brachia sustulerat.dis gꝰ cõmunit̾. om̃s:
P arcite. motꝰ erat. cũ iã renocabile telũ.
Noci fuit aicbitenẽs. Minimo ton dit ille.
N ulãe nõ alte percusso corde Saguta
F ama niali populi ꝙ dolcr. lacrime s suoꝵ:
Tam subite matrẽ c̾tam fece̾ ruine.
M irantẽ potuisse deos. irascemẽ q ꝗ ausi:
H oc essent superi. qd tantũ uirii haberẽt:
Nam pat̾ amphiõ ferro ꝑ pectus adacto.
Finierat morẽs parit̾ cũ luice dolorenri
Heu qͣntũ ħ mobe . mobe distabat al itia

Expanded text:
mollia nervosus facit internodia poples. Dumque manu temptat trahere exitiabile telum, altera per iugulum pennis tenus acta sagitta est. Expulit hanc sanguis, seque eiaculatus in altum emicat et longe terebrata prosilit aura. Ultimus Ilioneus non profectura precando bracchia sustulerat, “di” que “o communiter omnes,” parcite.” Motus erat, cum iam revocabile telum non fuit, arquitenens. Minimo tamen occidit ille vulnere, non alte percusso corde sagitta. Fama mali populique dolor lacrimaeque suorum tam subitae matrem certam fecere ruinae, mirantem potuisse, irascentemque, quod ausi hoc essent superi, quod tantum iuris haberent. Nam pater Amphion ferro per pectus adacto finierat moriens pariter cum luce dolorem. Heu quantum haec Niobe Niobe distabat ab illa
Abbreviated transcription (Latin):
Ilterius iusto: prognen ita uelle ferebat.
Proh superiauantũ inortalia pectora cete
Nocdis habent. ip̃õ sceleris molimine. borus:
Q lud a idẽ philomena cupit. patͥos q lacertis.
Blanda tonens bum̾os. ut ȩeat uisura sororẽ.
Per qo suã cont᷑ q suam petit usꝙ. ẜaniem
Spectat eam tereus. pͣmebiti aceat᷑ p  idendo ᷤ¬
parscda .ꝙ. ⁊ collo circumdata brachia o̾nens.
Omua pro stimulis facib q ciboq furoris:
Accipit. ⁊ quociẽs amplecfit᷑ illa parentẽ.
Esse parẽs uellet. neq n minꝰ inpius eẽt.
U. inaitus Aitiboꝵ genitor ẜ̃ce. Gaudet. Agit qr.
Illa patri graces. ⁊ suctessuse duabus.¬
I d putat infelix ꝗd̾ erat lugubre uuabus.
I ai labor gxiguus phebo restabat. equi o:

Expanded text:
ulterius iusto Procnen ita velle ferebat. ulterius iusto Procnen ita velle ferebat. ri, quantum mortalia pectora caecae noctis habent! ipso sceleris molimine Tereus quod idem Philomela cupit patriosque lacertis blanda tenens umeros, ut eat visura sororem, perque suam contraque suam petit ipsa salutem. Spectat eam Tereus praecontrectatque videndo osculaque et collo circumdata bracchia cernens omnia pro stimulis facibusque ciboque furoris accipit; et quotiens amplectitur illa parentem, esse parens vellet: neque enim minus impius esset. Vincitur ambarum genitor prece. Gaudet agitque illa patri grates et successisse duabusid putat infelix, quod erit lugubre duabus. Iam labor exiguus Phoebo restabat, equique
Abbreviated transcription (Latin):
Cepastut aduent᷑ causasom mandanta rofre:
Soniugis. ⁊ celeres lise sponde rocsus.¬
s Ecoe uent magno diues philoniena paratur
Uluicor forma. quales audire Solimus:
Naiades ⁊ priades mediss incedore siluis.
Si modo des illis cultus similes q paratus:
S sus erarsit conspecta uirgine thereus.
Aua sias canis ignẽ supponat aristis
Aut frondes. posctas q cremet semlibus ybas.
D igna quidẽ fauier .s. ⁊ bue inata. s apda
Extimulat. prouũ ꝙ genus regionib illis:
In uenerem. flagrat uicio gentis q suo ꝙ.
Pipetus ⁊ cui conitũ carrũpete quoam.
N utrias q fidem. nec nõ ingentib ͥusan:
Sollicitare dats. totũ q inpend̾e̾ Regnũ:
Aut rape. ⁊ seuo raptam defondere bollo.
Et nichil est ꝙ nõ esteno captus amore.
Hausit. nec capiunt mclusas pectora flamas.
Iamꝙ moras malefert . cupido q uroriatur ore.
M audata ad pioanes. ⁊ agit sua  utta sub illa.
Fa cundũ facebat amor. quociẽs q rogabat.

Expanded text:
ata referre coniugis et celeres missae spondere recursus: ecce venit magno dives Philomela paratu, divitior forma: quales audire solemus naidas et dryadas mediis incedere silvis, si modo des illis cultus similesque paratus. Non secus exarsit conspecta virgine Tereus, quam siquis canis ignem supponat aristis, aut frondem positasque cremet faenilibus herbas. Digna quidem facies: sed et hunc innata libido timulat, pronumque genus regionibus illis in venerem est: flagrat vitio gentisque suoque. Impetus est illi comitum corrumpere curam nutricisque fidem, nec non ingentibus ipsam sollicitare datis totumque impendere regnum, aut rapere et saevo raptam defendere bello—, et nihil est quod non effreno captus amore ausit nec capiunt inclusas pectora flammas. Iamque moras male fert cupidoque revertitur ore ad mandata Procnes, et agit sua vota sub illa. Facundum faciebat amor: quotiensque rogabat
Abbreviated transcription (Latin):
Do tibi. ꝑ ꝙ fidem cognota q pecfora suplex.
ꝑ suꝑos oro patrio ut tucaris amore e sic̃ pr̃. ł gͣcia pr̃is.s. mei¬
Q uã pͥmũ. oĩs erit nob mora longa romittis.
Siͥpiocas ulla est. Ad pe ad me filomena rodito.
Et iacͥme mĩtes int̾ mandara. gidebant.¬
q  ⁊ ꝙͣ fide piauuil̃ dextral ittłasq poposcit.
a bsentes ꝓ se moinori rogat &e Salutẽt.
S up̃mũ q uale pleno singultib ore.
I io dixit. timuit q sue p̃sagia mentis.
At siuil imposita est picat thilomena qitiu¬
a dmotũ q fretũ remis. tellus ꝙ ropulsa ÷:¬

Expanded text:
do tibi, perque fidem cognataque pectora supplex, per superos oro, patrio ut tuearis amore et mihi sollicitae lenimequam primum omnis erit nobis mora longa remittas. si pietas ulla est, ad me, Philomela, redito.” et lacrimae mites inter mandata cadebant. Utque fide pignus dextras utriusque poposcit absentes pro se memori rogat ore salutent; supremumque vale pleno singultibus ore vix dixit timuitque suae praesagia mentis. Ut semel imposita est pictae Philomela carinae, admotumque fretum remis tellusque repulsa
Abbreviated transcription (Latin):
Corporib gͣelidis mcũbit᷑. ⁊ ordine nullo:¬
& isculas dispensat natos supuia ꝵ om̃s:
A quibus ad celũ liuencia brachia tollẽs.
pilscẽ crudelis nro latona dolore:
P asc̾e ait. sacia ꝙ meo tua ptora luctu.¬

Expanded text:
Corporibus gelidis incumbit et ordine nullo oscula dispensat natos suprema per omnes. A quibus ad caelum liventia bracchia tollens “pascere, crudelis, nostro, Latona, dolore, pascere” ait “satiaque meo tua pectora luctu
Abbreviated transcription (Latin):
Iua malo est audix scabant cũ uostibus atris.
Ante thoidi ᷤ si atͣm. demisso crine serores.
E quibus una thens herencia uisca delo. ł herencia uisc̃e cela
Imposito frĩ moribunda relanguit ore.
Altera solari mit̾am conata pentem:

Expanded text:
a malo est audax. Stabant cum vestibus atris ante toros fratrum demisso crine sorores. E quibus una trahens haerentia viscere tela imposito fratri moribunda relanguit ore: altera solari miseram conata parentem
Abbreviated transcription (Latin):
S cilla latus dextru. leuũ ĩrreqͥeta caribdis
Infestat. uorat ħ raptas reuonit ꝓ carinat¬
Uirginis ora gͥerens ⁊ si nõ omina uate¬
Ficta relinquerunt alid̃ ẜ tempore uirgo
Hac̃ multi peciere proa quib illa repuisis

Expanded text:
Scylla latus dextrum, laevum inrequieta Charybdis infestat: vorat haec raptas revomitque carinavirginis ora gerens, et, si non omnia vatereliquerunt aliquo quoque tempore virgo. Hanc multi
Abbreviated transcription (Latin):
S icaniam tribus hͣ excuiit ͥ  eaua lĩguis
E quib imbriferos uersa ⁊ pachiusis ad austi
Mollib expͣositum ⁊ephiris leͥlibeõ. adarctos
quoris experteis spẽrt̾at boream ꝙ. pelorus.
iic suleunt teucri renis estuiq scdo¬
ub nocdem potit᷑o andea classis harena :tacleo portu

Expanded text:
Sicaniam: tribus haec excurrit in aequora pinnis, e quibus imbriferos est versa Pachynos ad austros, mollibus expositum zephyris Lilybaeon, ad arctos aequoris expertes spectat boreamque Peloros. Hac subeunt Teucri, et remis aestuque secub noctem potitur Zanclaea classis harena. Scylla latu
Abbreviated transcription (Latin):
aut timor ĩ pica am̃ absit causa tim
E t nõ fassare nisi cogeret ultimus ardor.
N eue merere meo subscribi: causa sepu̾lcͦ.
T alia st acsm perartͥntẽ plena rosidđ:
C era manũ sũmo ꝙ ĩ margine u̾sus adhesit.
P rotinꝰ inp̃ssa signat sua carinina gẽma.
Q uam ñrit lacͥmis. lingue defecat hunior.
D e ꝙ sis un̾ famulis pudibimda uocauit:
Et paulũ blanclita. fer has s. dissime nr̃o.
D ixit. ⁊ adient lougo post tempore. fratri:
Cũ daret elapse manib. cecidero tabelle.
O mine tuybataz. mĩsit tñ apta msnist̾.
Temporis noctir adit. trade ꝙ Iatẽtia u̾ba..¬

Expanded text:
aut timor impediet tantum sit causa timeet non fassurae, nisi cogeret ultimus ardor, neve merere meo subscribi causa sepulcro!” Talia nequiquam perarantem plena reliquit cera manum, summusque in margine versus adhaesit. Protinus inpressa signat sua crimina gemma, quam tinxit lacrimis linguam defecerat umor, deque suis unum famulis pudibunda vocavit et pavidum blandita “fer has, fidissime, nostro”— dixit, et adiecit longo post tempore “fratri.” Cum daret, elapsae manibus cecidere tabellae. Omine turbata est: misit tamen. Apta minister tempora nactus adit trad
Abbreviated transcription (Latin):
U ix q manꝰ retinẽs irerdãtꝰ aliore ministͥ᷑
D ũ licet o uetite scelerans lib̾idinis anchr¬
⁊ sfuge huic ait. ꝯͥ si nrnt ma fata pudorẽ.
N õ traherẽt secũ pmam mͥ marte . podisses.
Ille fugit pauulus. domine q fec ocri caunĩ.
D itt̾a refeit. paes audita bibb repulso
E t pauet obsessad gliioli friguue calrꝰ¬
M ens tñ ut rediit. parttͥ reddiere furores.
⁊ rigua ꝙ uix tales icto uedit acre uoces.
etnoertto. quid xx ten̾aria uuliis huiꝰ:
Incliciũ fea. quid q̃ celancla fuerũt.
T am cito cõmissi pirperatis u̾ba tabellis.
Ante erat ambigius animi sentẽtia dc̃is:

Expanded text:
dantis ab ore ministri “dum licet, o vetitae scelerate libidinis auctor, effuge!” ait: “qui, si nostrum tua fata pudorem non traherent secum, poenas mihi morte dedisses.” Ille fugit pavidus dominaeque ferocia Cauni dicta refert. Palles audita, Bybli, repulsa, et pavet obsessum glaciali frigore cormen ut rediit, pariter rediere furores, linguaque vix tales icto dedit aere voces: “Et merito! quid enim temeraria vulneris huius indicium feci? Quid, quae celanda fuerunt, tam cito commisi properatis verba tabellis? Ante erat ambiguis animi sententia dictis
Abbreviated transcription (Latin):
cipuũ nõ bella magis fitita triũphis.
Res q domi geste properata ⁊ gła roxũ
I n sidus uercͥe nouũ stellã q comanteᷤ
Q uã sua ꝓgͣemẽs neq enĩ de cesaris actis.
Ullũ maius opꝰ ꝗͣ quod pater ecticit hiꝰ augͦti¬
Sclicet equoreos plus est domuisse britãnos.
N ominib̾us pontũ: popiloᷤ adiecisse qͥrini e po¬
Et miices meruisse: aliqͦs. detiͤgise tͥũphos.
Q uã tm̃ geninisse uirũ: qͥ p̃sido rerum:¬

Expanded text:
praecipuum non bella magis finita triumphis resque domi gestae properataque gloria rerum in sidus vertere novum stellamque comantem, quam sua progenies; neque enim de Caesaris actis ullum maius opus, quam quod pater exstitit hulicet aequoreos plus est domuisse Britannos tumentem nominibus Pontum populo adiecisse Quirini et multos meruisse, aliquos egisse triumphos, quam tantum genuisse virum? Quo praeside rerum
Abbreviated transcription (Latin):
Ignoris egregii spẽm metues uiolari
Acrisius seris obstruxit lumĩa turris
Et iã tecta suꝑ pluuias istolauit adulter

Expanded text:
ignoris egregii speciem metuens violari Acrisius seris obstruxit limina turris; Et iam tecta super pluviam stillavit adulter
Abbreviated transcription (Latin):
patres .i. sancti li sanca consatuere eꝑ consutuerũt ordenarene
Nocubuit iericho sola stint atria ⁊ iab.
Hospita sanctor meretrix tanta est fidei uis.
ncolomi secura domo spectabile cochu.

Expanded text:
e Procubuit Iericho, sola stant atria Raab. hospita sanctorum meretrix tanta est fidei vis incolumi secura domo spectabile coccu
Abbreviated transcription (Latin):
Isibus hum.mnis famulantur lumina solis
Fixa tenore suo q̃ prima creauit origo
Cur noctem reuocis qͣruis me fallere temptas

Expanded text:
isibus humanis famulantur lumina solis Fixa tenore suo, quem prima creavit origo. Cur noctem revocas? quid vis? Me fallere temptas
Abbreviated transcription (Latin):
Oniugis offensum timido ẜmone tirãnu
Persidis et medie spẽs comouit edisse
⁊ solio uasti meruit captiua locari

Expanded text:
oniugis offensum tumido sermone tirannum Persidis et Mediae species commovit Edissae: In solio Vasti meruit captiva locari
Abbreviated transcription (Latin):
aus in rerũ nã toto q mõdo ꝯstarẽt/ queque mouerẽt
aliq̃s officiũ extitit aĩi in ꝑisulis aut adeundis aut
comunicandis quis est qui nõ id maxĩs efferat laudib
Qui clamores tota cauea nuꝑ in hospinis ⁊ aĩi mei.
an. pasuiui noua fabula cum ignorãte rega uter¬
eor horestes esset. Pilades se esse horestem dicert
ut ꝑ illo necaret. Hlorestes aũt ita ut erat horestaui
se esse ꝑseneraret stantes plaudebãt in re ficta. Quid
arbitram̃ in uera fiturus fuisse. faale indicabat ip̃a
nã uim suã cĩ hoĩes q̃d ipsi facere nõ possũt id recte
fieri in alto indicarẽt. Hactenus undeor michi
d aĩacia q̃d̵ sentirẽ potuisse diccre. Si qua p̃tra
sunt Credo aut esse młta ab his fu si iudebitur
qui ista dispntãt q̃ritoti. fanus. Nos aũt a te pot̾iꝰ¬

Expanded text:
quae in rerum natura totoque mundo constarent quaeque moverentur, quae in rerum natura totoque mundo constarent quaeque moverentur, aliquod officium exstitit amici in periculis aut adeundis aut communicandis, quis est qui id non maximis efferat laudibus? qui clamores tota cavea nuper in hospitis et amici mei M. Pacuvi nova fabula, cum ignorante rege uter Orestes esset, Pylades Orestem se esse diceret, ut pro illo necaretur, Orestes autem, ita ut erat, Orestem se esse perseveraret! stantes plaudebant in re ficta; quid arbitramur in vera facturos fuisse? facile indicabat ipsa natura vim suam, cum homines, quod facere ipsi non possent, id recte fieri in altero iudicarent. hactenus mihi videor de amicitia quid sentirem potuisse dicere; si quae praeterea sunt—credo autem esse multa—ab eis, si videbitur, qui ista disputant, quaeritote. Nos autem ate poti
Abbreviated transcription (Latin):
utim q am̃cia. Neꝙ ego nuc de uulgare aut de
iediotr/. que tni et ipsa delectat et ꝓdest. s de uera et
ꝑfecta loquor qualis eoꝵ qui paua noĩant fuit. Nam
et secundasres splendiores facit anuncia et adu̾sans
ꝑtiens comiunitansq leiiores. Cumq maxĩas et plimo
iomditates aiaca ꝯtineat tum illa ni mirum p̃stat
dib quã bona spe p̾lucet inposterũt nec debilitari
aĩos aut cadere patitur. Uerũ et aĩcum qui in tuet
tant ꝙ̃ exeplat aliquod intuet᷑ sui. Quo archa et
absentes adsunt. et egentes hudant. et ĩbeali ualent
Et qd̵ difficiluis dictua est mortu uiuũt. Tantus eos
rezo nã/. bñiuolente functonẽ nes dom̃ ulla nec uebs
ꝑapi pot. Que eĩ domus tam stabilis : que tam firma
ciuitas est que nõ odiis et disa diis possit funditus euerti.
Ex quo ĩtum bomi sit in aĩacia uidicari põt. Agregẽtiu
quidem doctu quẽdam uirũ carib gẽis uatianatũ ferũt

Expanded text:
uam amicitia. Neque ego de vulgari aut de uam amicitia. Neque ego de vulgari aut de mediocri, quae tamen et ipsa delectat et prodest, sed de vera et perfecta loquor, qualis eorum qui pauci nominantur, fuit. Nam et secundas res splendidiores facit amicitia, et adversas partiens communicansque, leviores. cumque plurimas et maximas commoditates amicitia contineat, tum illa nimirum praestat omnibus, quod bonam spem praelucet in posterum, nec debilitari animos aut cadere patitur. verum etiam amicum qui intuetur, tamquam exemplar aliquod intuetur sui. quocirca et absentes adsunt et egentes abundant et imbecilli valent et, quod difficilius dictu est, mortui vivunt; tantus eos rerum natura benevolentiae coniunctionem, nec domus ulla nec urbs cipi potest. quae enim domus tam stabilis, quae tam firma civitas est, quae non odiis et discidiis funditus possit everti? ex quo, quantum boni sit in amicitia, iudicari potest. agrigentinum quidem
Abbreviated transcription (Latin):
simonisq nr̃i intpctremur ¶ Ner eam ut q̃da doct
n̾boꝵ maguificntia metiam̃ uiros que bonos eos
qui yñtur nũem / Paulos et catones. Erayos et¬
scipiones. philos. his cõis uita ꝯtaita est. Eos
uiros aĩacia tatas opportuntates ħt ꝙ tas iux
queo dicẽ spriapio qui pot esse uita ditalis. ut ait
Cunius. qui no in aĩa mutua bniuolentia ꝯquieuit. Quid
dulans q̃ hr̃e qui sũ oĩa audeas sit loqui ut tecm. Qui
esset fructus tantus in ꝓfperis rebus nisi hr̃es qui illis eque
qui illas grauius etiam q̃ tu ferret. de iique cetere res
que expetunt᷑ opporitane sunt. singule fere singulis¬
dnutit ut utare. opes ut colare. opes ut laudare. Uoluptati
nt gaudeas. Ualitudo ut dolore careas. et munerib fugare
corporib. Anuacia res plurimas cõtmet. Quoquo te ꝟteris
presto est / nullo loo excludit᷑ nũq intempestiua iniq
molesta. Itaq nõ aqua non ignis ut auĩt lais plurib

Expanded text:
monisque nostri interpretemur nec eam, ut quidam docti, verborum magnificentia metiamur, virosque bonos eos qui habentur numeremus—Paulos Catones Gallos Scipiones Philos—his communis vita contenta est; eos viros amicitia tantas opportunitates habet, quantas vix queo dicere. principio qui potest esse vita vitalis, ut ait nnius, quae non in amici mutua benevolentia conquiescit? quid dulcius quam habere quicum omnia audeas sic loqui ut tecum? qui esset tantus fructus in prosperis rebus, nisi haberes qui illis aeque  eo, qui illas gravius etiam quam tu ferret. denique ceterae res, quae expetuntur, opportunae sunt singulae rebus fere singulis—divitiae, ut utare; opes, ut colare; honores, ut laudere; voluptates, ut gaudeas; valetudo, ut dolore careas et muneribus fungare corporis; amicitia res plurimas continet: quoquo te verteris praesto est, nullo loco excluditur, numquam intempestiva, numquam molesta est. itaque non aqua, non igni, ut aiunt, plurib
Abbreviated transcription (Latin):
que oĩa ꝑtinẽt ad fidelitãtẽ. Neq eĩ fidũ põt esse
mlti plex irgeniũ et tortuosim. Neꝙ uero qui nõ
eisdem rebus mouet᷑ nãꝙ ꝯsenat aut fidus aut stabilis
potest esse. Addendum eodemꝰ est ut ne srimĩbus aut
inferẽdis deletet᷑. aut credat oblatis que ꝑtinẽt dĩa
ad eam quã dudũ tracto ꝯstantĩa. Itaq sit uerũ iblud
q̃d p̾utio dixi / Aisiciam insi Int̾ bonos esse non põt.
Est eiz boni uiri quẽ eundem sapiẽtem licet dicere
hec duo tenere in ainãam. Primũ ne ꝗdͥ fictũ sit
ne ue sillatum. Aꝑte eĩ uł odisse magis Ingenui
q̃ fronte ocultare suam. deinde nõ solum ab aliquo
allatas crĩationes ⁊ epellẽ. S nec ip̃m quidem esse
suspiniosum scmꝑ ali quoa existi mãteir ab amico eẽ dioli
uiolatũ. Airedit huc suauitas quedam oportet smonũ at
morũ. haul ꝙ̃ꝙ mediocre condimẽtũ aĩane. Tristitia aũt

Expanded text:
ent ad fidelitatem. neque enim fidum potest esse multiplex ingenium et tortuosum, neque vero, qui non isdem rebus movetur naturaque consentit, aut fidus aut stabilis potest esse. addendum eodem est, ut ne criminibus aut inferendis delectetur aut credat oblatis, quae pertinent omnia ad eam, quam iam dudum tracto, constantiam. ita fit verum illud, quod initio dixi, amicitiam nisi inter bonos esse non posse. est enim boni viri, quem eundem sapientem licet dicere, haec duo tenere in amicitia: primum, ne quid fictum sit neve simulatum; aperte enim vel odisse magis ingenui est quam fronte occultare sententiam; deinde non solum ab aliquo allatas criminationes repellere, sed ne ipsum quidem esse suspiciosum, semper aliquid existimantem ab amico esse violatum. accedat huc suavitas quaedam oportet sermonum atque morum, haudquaquam mediocre condimentum amicitiae. tristitia autem
Abbreviated transcription (Latin):
entilo mĩq murmio aũpossut. Nũq inferioris ordĩe
aĩsis. Quin uero tum mapunũ frem egregiũ uirũ oĩo
sibi nequaq̃ parẽ ꝙ is anteibat etate tamq suꝑiorẽ
faciendũ tiuicandu q est oibus ut si quã p̃stantiam
ututis Ingenii fortune ꝯsecuti sint Iͥmꝑtiat eam suis
comunicent ꝙ am ꝓximis ut si aparentibus nati sut ͥ¬

Expanded text:
uam Mummio anteposuit, numquam inferioris ordinis amicis. Q. vero Maximum fratrem, egregium virum omnino, sibi nequaquam parem, quod is anteibat aetate, tamquam superiorem faciendum imitandumque est omnibus, ut, si quam praestantiam virtutis ingeni fortunae consecuti sunt, impertiant ea suis communicentque cum proximis; ut, si parentibus nati sint
Abbreviated transcription (Latin):
siml̃ edendos esse ut aiane mun expletũ sit. Nouitates aũt
si spem afferũt ut tanq̃ in herbis nõ fallasib fructus
aspareat nõ st ile quidm repudiande. Actustas tñ suo
lao ꝯẜuãda est. Maxima est eĩ uil uctustatis et ꝯsuendi
ul ĩpediat /. Nemo est qui nõ qͣuo ꝯsneuit libẽtius utat
ꝙ̃ in tacto et nouo. Nec uero ni eo q̃d est aĩal. S in
his etiam que sunt in aĩata ꝯsuetudo. Ualet ann lais
ip̃is delectemur mõtuosis ẽt et siluestribus in quibus diutu¬

Expanded text:
simul edendos esse, ut amicitia munus expletum sit. Novitates autem si spem afferunt, ut tamquam in herbis non fallacibus fructus, appareant; non sunt illae quidem repudiandae; vetustas tamen suo loco conservanda est: maxima est enim vis vetustatis et consuetudimpediat, nemo est qui non eo quo consuevit libentius utatur quam intacto et novo. Nec vero in hoc quod est animal, sed in his etiam quae sunt inanimata, consuetudo valet, cum locis ip
Abbreviated transcription (French):
Poi sorngn disse. Ioson mãficde
uepote di genstauza imꝑatuce
ondio t p̃go. che qñ te uedi
uadi a mia belia figla genitute
del honore di acilia/. e de rangona
e dichi il uero algi saltio si dite.

Expanded text:
Poi sorridendo disse: "Io son Manfredi, nepote di Costanza imperadrice; ond'io ti priego che, quando tu riedi, vadi a mia bella figlia, genitrice de l'onor di Cicilia e d'Aragona, e dichi 'l vero a lei, s'altro si dice.
Abbreviated transcription (Latin):
poss aĩcos. quot hret nõ poss diccit. Et in illis ꝗdem
parandis adhibere cur̃a. in aĩad elligtudis negligẽts
esse. Ner hr̃e quasi signa quedam ⁊ notas quibuo
eos qui ad dĩsisias essent yoonei iudicctrẽt. Nunt
igit᷑ firmi et stabiles ⁊ ꝯstantes elligandi cr̾ gñib ma

Expanded text:
posse, amicos quot haberet non posse dicere; et in illis quidem parandis adhibere curam, in amicis eligendis neglegentis esse nec habere quasi signa quaedam et notas, quibus eos, qui ad amicitiam essent idonei, iudicarent. sunt igitur firmi et stabiles et constantes eligendi
Abbreviated transcription (Latin):
quẽ dixi mores ueros aĩcos parare nõ potuerũt
sit młtoꝵ opes p̃potẽtiũ xcludẽit aicicias fideles
lon eĩz ip̃a solum fortua cera est s eos etiam pleruq
efficit cecos quos ꝯplexa est. Itaq illi offerũt᷑ fore
fastidio et ꝯtumacia. Nec ꝗꝙ insipiẽte fõtimato
eos qui antea commodis fuerĩt moribus imꝑio. potãte
ꝓsperis rebus inmutari sperm ab hĩo uetes aiacias
Indulgeri noiis. Quid aũt stultius q̃ nñ plurimũ
copiis fatultatib opib possit ceta parate q̃ parat᷑ pecuma
pecuma equos famulos uestem eggiegiam uasa p̃nofa aicos
non parare optima et pulcheriam uite ut ira daicam supelettili

Expanded text:
quem dixi, mores veros amicos parare non potuerunt, quem dixi, mores veros amicos parare non potuerunt, sic multorum opes praepotentium excludunt amicitias fidelis. non enim solum ipsa fortuna caeca est, sed eos etiam plerumque efficit caecos, quos complexa est; itaque efferuntur fere fastidio et contumacia, nec quicquam insipiente fortunato eos, qui antea commodis fuerint moribus, imperio potestate prosperis rebus immutari, sperni ab eis veteres amicitias, indulgeri novis. quid autem stultius quam, cum plurimum copiis facultatibus opibus possint, cetera parare, quae parantur pecuniam, equos, famulos, vestes egregias, vasa pretiosa; amicos non parare, optimam et pulcherrimam vitae, utita dicam, supel'ectilem?
Abbreviated transcription (Latin):
scipio egnisset no igit utilitate aiana s utilitas aisiciam
senta est. Nõ erga erut hoĩes deliais defluẽtes
audiendi si ꝙ̃do de aiana quã nõ usu nec ratiã
hũt cognitani disputabnt Nam quis est ꝑhdeoꝵ
fidem at hõmr qui uelit it neq dilligat quẽquã
neq ip̃e ab ullo dilligatur arcãfluẽ oĩb copiis at
in uiui reꝵ hũdantia uiuere hec eĩ est tirãnoꝵ
uita ni mirũ in qua nulla fided nulla caritas
nulla stabilis bñiuolentie põt esse fidncia. Siã simꝑ
suspecta atr soliscta nullus locus ainne. Quis est aũt
qui eu dilligit quẽ metuat aũt ei a quo se metur
puteł. Colũtur in simulatoe quadam dn tapot ad tp̃s
ꝙ si forte si ut plerũq ceaderit iñ Intelligitur
q̃ fuerit inopoͬs aĩcoꝵ. Quod tarquinũ dixisse
forut tum cũ exulem se esse intellexiss quos fidos
aĩcos hñiss quos infidos cũ iam nentris gram referre
poss Ꝙ ꝙ̃ miror illa suꝑbia et importimitate si

Expanded text:
itas amicitiam secuta est. non ergo erunt homines deliciis diffluentes audiendi, si quando de amicitia, quam nec usu nec ratione habent cognitam, disputabunt. nam quis est, pro deorum fidem atque hominum! qui velit, ut neque diligat quemquam nec ipse ab ullo diligatur, circumfluere omnibus copiis atque in omnium rerum abundantia vivere? haec enim est tyrannorum vita, nimirum in qua nulla fides, nulla caritas, nulla stabilis benevolentiae potest esse fiducia, omnia semper suspecta atque sollicita, nullus locus amicitiae. quis enim aut eum diligat, quem metuat, aut eum, a quo se metui putet? coluntur tamen simulatione dumtaxat ad tempus. quod si forte, ut fit plerumque, ceciderint, tum intellegitur quam fuerint inopes amicorum. quod Tarquinium dixisse ferunt exulantem, tum se intellexisse, quos fidos amicos habuisset, quos infidos, cum iam neutris gratiam referre posset. quamquam miror, illa superbia et importunitate, si
Abbreviated transcription (Latin):
in re certa cerint᷑. Iñ hec duo leuitatis et gnfirmitatis
plerosq ꝯiuĩcunt ut et in bonis rebus ꝯtenũt et ĩ malis
deẜunt. Qui igit utraq in re granem cõstantẽ stabilen
se in ainna p̃stiterit. hunc maxĩe et ul de. raio gñe¬
hoinz de bemus indicare et pene diuĩo fir mamẽtin
aut srabilitatis ꝯstantieq est eiꝰ quã in aĩna querim fides.

Expanded text:
in re incerta cernitur; tamen haec duo levitatis et infirmitatis in re incerta cernitur; tamen haec duo levitatis et infirmitatis plerosque convincunt, aut si in bonis rebus contemnunt aut in malis deserunt. qui igitur utraque in re gravem constantem stabilem se in amicitia pgenere debemus judicare, et pene divino. Firmamentum autem stabilitatis constantiaeque ejus quam in amicitia quaerimus,
Abbreviated transcription (Latin):
iudisiũ tollit ꝙ epꝑiẽdi potatom. Est igi prudẽtis
sustinere ut currũ sic impetã biuiuolentie quo dtimͣ
quasi equis tanꝑatio/ sic aicisia aliqua ꝑte ꝓbatis
moribus aĩcoꝵ. Quidam sepe in ꝑua pesunia ꝑspiañt᷑¬
non potuit cognoscunt in magna. din uero alique
reꝑti erũt qui perumã p̃ferre ainne sordidum existe
dbi eos iaueremus qui honões magr̃atus imꝑia
potates opes aine nõ aute ponũt / ut cã ex alta
pte pposita lice sut ex alta uis diciat nõ mł̃to illa
malint. Imbenlis est eĩ nã ad ꝯtunnẽdam potẽtian
quã etiã si negleta aiacia conseati sint obscuratũ rri arbitrãt᷑.
qr nõ sine magna cansa sit negleta aĩana. Itaq uero
aicie diffialime reꝑinnt in his qui In honorib re q.p.
Quid hes ut onttam ꝙ̃ graues q̃r diffiales plerisq uident᷑
calamitatũ sonetates ad quas nõ facile est inuentus qui
ꝯde scendat. & ꝙ̃. Ennius. dicat ⁊ ecte. amicas certus

Expanded text:
iudicium tollitque experiendi potestatem. est igitur prudentis sustinere ut cursum, sic impetum benevolentiae, quo utamur, quasi equis temptatis, sic amicitia, aliqua parte periclitatis moribus amicorum. quidam saepe in parva pecunia pnon potuit, cognoscuntur in magna. sin vero erunt aliqui reperti qui pecuniam praeferre amicitiae sordidum existiment, ubi eos inveniemus, qui honores magistratus imperia potestates opes amicitiae non anteponant, ut, cum ex altera parte proposita haec sint, ex altera ius amicitiae, non multo illa malint? imbecilla enim est natura ad contemnendam potentiam, quam etiam si neglecta amicitia consecuti sint, obscuratum iri arbitrantur, quia non sine magna causa sit neglecta amicitia. itaque verae amicitiae difficillime reperiuntur in eis, qui in honoribus reque pquid? haec ut omittam, quam graves, quam difficiles plerisque videntur calamitatum societates, ad quas non est facile inventu qui descendant. quamquam Ennius recte: amicus certus
Abbreviated transcription (Latin):
At.C. bissius aunanus hospes familie nr̃e Sceuola
cã ad me quo aderã leuato et Cupiho ꝯsulib ĩ ꝯsilo
dep̃catũ uenisset. hauc ut sibi ignoscere cãm
Ille uellet sibi faciendu putaret. Tum ego etiam ne si te in
capitolio faces forre uellet nũq inꝗt noluisẜ id ꝗdem s
si uoluiss ꝑuissem. Uidetis q̃ nofaria uox et hercule ita
feat nł p̃tus etiam ꝙ dixit nõ eĩ pariut ille .T. grachi
temeritati s p̃fuit/ nes se coitem illi furoris. s ducem pbuit
itaq ha amẽtia q̃stione nona ptitus in asiam ꝓfugit ad yostes
se ꝯtulit penas re .p. graues iustasq ꝑsoluit. Nulla igit est
excusatio peccati si aĩs causa pescauerisi Nam cũ ꝯsiliatrix
aiine ytutas opimio fuerit diffeale est aianam manere
si a utute defeteris. Q uod si rectu statuerimus uł ꝯncdere

Expanded text:
At C. Blossius Cumanus, hospes familiae vestrae, Scaevola, At C. Blossius Cumanus, hospes familiae vestrae, Scaevola, cum ad me, qui aderam Laenati, et Rutilio consulibus in consilio, deprecatum venisset; hanc, ut sibi ignoscerem, causam ille vellet, sibi faciendum putaret, tum ego, etiam ne, inquam, si te in Capitolium faces ferre vellet? numquam, inquit, voluisset id quidem: sed, si voluisset, paruissem. videtis, quam nefaria vox. et hercule ita fecit, vel plus etiam quam dixit; non enim paruit ille Tib. Gracchi temeritati, sed praefuit, nec se comitem illius furoris, sed ducem praebuit. itaque hac amentia, quaestione nova perterritus, in Asiam profugit, ad hostis se contulit, poenas rei publicae gravis iustasque persolvit. nulla est igitur excusatio peccati, si amici causa peccaveris; nam, cum conciliatrix amicitiae virtutis opinio fuerit, difficile est amicitiam manere, si a virtute defeceris. quod si rectum statuerimus vel concede
Abbreviated transcription (Latin):
esset tu seꝑe labefactari si n honoris ꝯtantioe iucidissent.
pestẽ eĩz mulła maiorẽ esse aianis ꝙ̃ in plerisq pesu nie
uipiditate. et in optis ꝗbiq honoris certam̃e et glorie. H qͦ
fniaçias maxias sepe inter aiassimos eptitisse. Al agna ẽt
disadia et plerũq iusta nasa c̃ aliquio ab aĩas qd̵ rertu
nõ esẜ postularetũr ut aut ministri aut adiutores essent
ad iiuriam. q̃d qui resusarẽt ꝙiuis honeste id facerẽt
ius trĩ ainne diserere axguerẽt᷑ ab his qui obsequi nolet
Iͥllos aut qui quidius ab aĩco auderẽt postulare postulata
ipsa ꝑfiteri oĩa se aĩs cã esse fituros. Eoꝵ q̃rella
inuetata nõ modo familiaritates eytingui solere. s et odia
gigni sempitna. Nec ita mlta quasi fata impẽt aiacis.
aiacia ꝑgzedi debeat. Num si Coriolanus hũit aĩcos
ferre centra patriã axma illi cũ coriolano debuerũt.
a Q. Tuberone equalib ꝙ aĩss de relictũ iudeamus.

Expanded text:
essent, tamen saepe labefactari, si in honoris contentionem incidissent; pestem enim nullam maiorem esse amicitiis quam in plerisque pecuniae cupiditatem, in optimis quibusque honoris certamen et gloriae, ex quo inimicitias maximas saepe inter amicissimos exstitisse. magna etiam discidia et plerumque iusta nasci, cum aliquid ab amicis quod rectum non esset postularetur, ut aut libidinis ministri aut adiutores essent ad iniuriam, quod qui recusarent, quamvis honeste id facerent, ius tamen amicitiae deserere arguerentur ab eis, quibus obsequi nollent; illos autem, qui quidvis ab amico auderent postulare, postulatione ipsa profiteri omnia se amici causa esse facturos. eorum querella inveterata non modo familiaritates exstingui solere, sed odia etiam gigni sempiterna. haec ita multa quasi fata impendere amiciamicitia progredi debeat. numne, si Coriolanus habuit amicos, ferre contra patriam arma illi cum Coriolano debuerunt? a Q. Tuberone aequalibusque amici derelictum videbamus.
Abbreviated transcription (Latin):
Nam ha quide in talib uiris quit attinet ditere
si ꝯtendiss ĩpetratũ nõ fuisse cũ illi scñssimi uiri
fuerint eque aũt nefas sit tale alꝗd et facẽ rogati
et rogare. At uero. tiberiu graũ. seq̃bant.G. cacbo
C. cato. et minie tũ quidem accer sr nũc quidem
accerimiꝰ. Net igĩ lex ĩ ainsia sanctiat ut neq res regem

Expanded text:
 quidem in talibus viris quid attinet dicere, si contendisset impetraturum non fuisse, cum illi sanctissimi viri fuerint, aeque autem nefas sit tale aliquid et facere rogatum et rogare? At vero Tib. Gracchum sequebantur C. Carbo, C. Cato, et minime tum quidem Gaius frater, nunc idem acerrimus. haec igitur lex in amicitia sanciatur, ut neque rogem
Abbreviated transcription (Latin):
mẽtior. Noueor eĩz tali cĩco orbatus qualis
ut arbitior nemo unq erit et ut ꝯfirmare
possimi nemocerte fuit. S nõ egeo mediana
me ip̃e ꝯsolor. et maxĩe illo solanio quod igo Ro¬
exiore careo quo aĩcor discessu pleriꝙ solent angi
Nichil mali accidisse scipioni puto: mͥ accidit. si ꝗo
accdit. ẜnis aut Incomodis gr auit᷑ angi ño aĩ¬
aicum s se ip̃m amatis est. Cum illo uero
quis neget actũ esse p̃clare nisi ẽĩ qd ille mime
putabat imortalitatẽ optare uellet/ q̃d nõ adepte
est quos hõi fas est optare. Qui suma spem
Ciuium. quã de eo iã puero huerũt ꝯtinuo
adolescens incredibili uirtute suꝑanit. Qui ꝯsulatũ
iterũ sibi suo tẽpore . Ri.p. pene sero qui
dicam at moribi facilinis de pietate in matrẽ
libalitate in sorores bonitate in suos. Iustitia
igit᷑ pancoꝵ annoꝵ accessio hũs. niuare potuiss¬

Expanded text:
mentiar. moveor enim tali amico orbatus, qualis, mentiar. moveor enim tali amico orbatus, qualis, ut arbitror, nemo umquam erit, ut confirmare possum, nemo certe fuit. sed non egeo medicina: me ipse consolor et maxime illo solacio, quod eo errore careo, quo amicorum decessu plerique angi solent. nihil mali accidisse Scipioni puto; mihi accidit, si quid accidit; suis autem incommodis graviter angi non amicum, sed se ipsum amantis est. cum illo vero quis neget actum esse praeclare? nisi enim, quod ille minime putabat, immortalitatem optare vellet, quid non adeptus est, quod homini fas esset optare, qui summam spem civium, quam de eo iam puero habuerant, continuo adulescens incredibili virtute superavit; qui consulaiterum sibi suo tempore, rei publicae paene sero; quidicam de moribus facillimis, de plibertate in sorores, bonitate in suos, justitia ergo paucorum annorum accessio hunc juvare potuiss
Abbreviated transcription (Latin):
Ueissemus tu nõ affiusa/ qui dilligetissime sꝑ illum
dieseet al munꝰ solitꝰ esse obrre sucla. ueruit
quide .4. lelii. młti ut est a fannio dictũ. S
tr̃im sũmi uiri tum aĩassimi morte ferre madtrate¬
nee potuisse nõ cõmoueri nõ fusse id huanitatis tue
Ed aũt nouio in collegio nr̃o nõ affiusses ⁊̃ ualitudie¬
iudeo cam nõ mestitia fuisse. leli. Recte tu ꝗder
ullo casu arbitror ha constanti hoi posse ꝯtingere
ut ulla Int̾missio fiat offini. Tu aut faniũ qui
tm̃ mͥ attribui dicis qtũ ego nec agnosto nes postol
facis aĩce. d ut in iuideris nõ ⁊ectt indicas de
catone. Aut nenum nemo q̃d ꝗgem magis credo
morteni fili tulit memineram paulum Uidera
et spectato urio. Quãobrem Caue ne cator
ante ponas / nec istum ꝗdem ip̃m qne apolo ut
ais sapiẽtissimũ indicauit. ttuiis eĩ fata
Ego si ẜapiõis de siderio me moueri negem
q id r ecte faniã uiderĩt sapiẽtes s certe

Expanded text:
 qui diligentissime semper ilium diem et illud munus solitus esses obire. Quaerunt quidem, C. Laeli, multum, ut est a Fannio dictum, sedcum summi viri tum amicissimi morte ferre moderatenec potuisse non commoveri, nec fuisse id humanitatis tuae: quod autem Nonis in collegio nostro non affuisses, valetudideo causam, non maestitiam fuisse. Recte tu quidem, ullo casu arbitror hoc constanti homini posse contingere, ut ulla intermissio fiat offici. tu autem, Fanni, quod mihi tantum tribui dicis, quantum ego nec agnosco nec postulo, facis amice, sed, ut mihi videris, non recte iudicas de Catone. aut enim nemo, quod quidem magis credo,mortem fili tulit! memineram Paulum, videram et spectato viro. quam ob rem cave Catoni anteponas ne istum quidem ipsum, quem Apollo, ut ais, sapientissimum iudicavit; huius enim facta, ego si Scipionis desiderio me moveri negem, quam id recte faciam viderint sapientes, sed certe
Abbreviated transcription (Latin):
non moͦ aperte. s it acriter si res postulabit et adhibite
preat᷑. Nam ꝗbusdam quos audio sapiẽtes hitos in grecia
plaausse opinor mirabilia q̃dam. S inchil est q̃s illi
nõ ꝑsequãt᷑ argrimẽtis. ꝑtim fagiẽdas esse dianas nim

Expanded text:
non modo aperte, sed etiam acriter, si res postulabit, et adhibitae non modo aperte, sed etiam acriter, si res postulabit, et adhibitae pareatur. nam quibusdam, quos audio sapientes habitos in Graecia, placuisse opinor mirabilia quaedam—sed nihil est, quod illi non persequantur argutiis—partim fugiendas esse nimias am
Abbreviated transcription (Latin):
qui cñ ĩꝑ̃otor bello ꝑsicõ ẜuitute grecia libauisset ꝑpt̾¬
que guudia in exiliũ expulsus ess. in grate patrie
miuriã tulit quã ferre debuit. S feat idem q̃d
diginti anis ante apud nos fecerat. Coriolanco hnis
adiutor ꝯtra prĩam ĩuentus est nenio. Itaq mõtem sibi¬
sibi uterq ꝯsauit Quare talis iproboꝵ ꝯsenfio nomoͦ exusatice
aiane tegenda nõ est. s potius supplcio aĩ iũdicanda est ut
nequis ꝯcessum putet aĩcum bellu patrie inferetem sequi.
Q uod quid ut res ire cepit haud sco an aliqun futurũ fat sit.
Michri aũt nõ minori sure est/ qualis ⁊ed .ꝑ. post mõtem
mẽa fatura sit. quã qualis hodie. Nec igiꝰ prima lexaune
sanchat᷑ ut ab aĩas honesta prtaniꝰ aĩcõꝵ causa honesta faciau
nec expectemus quidem. dui regemur. Studiã sꝑ adsil¬
bñ suadẽtiũ ualeat auctoritas. ea ꝙ adhibeat᷑ ad mouẽdi

Expanded text:
qui cum imperator bello Persico servitute Graeciam liberavisset proptequi cum imperator bello Persico servitute Graeciam liberavisset propterque invidiam in exsilium expulsus esset, ingratae patriae iniuriam non tulit, quam ferre debuit: fecit idem quod viginti annis ante apud nos fecerat Coriolanus. His adiutor contra patriam inventus est nemo; itaque mortem sibi uterque conscivit. qua re talis improborum consensio non modo excusatione amicitiae tegenda non est, sed potius supplicio omni vindicanda est, ut ne quis concessum putet amicum vel bellum patriae inferentem sequi. quod quidem, ut res ire coepit, haud scio an aliquando futurum sit; mihi autem non minori curae est, qualis res publica post mortem meam futura sit, quam qualis hodie sit. haec igitur prima lex amicitiae sanciatur, ut ab amicis honesta petamus, amicorum causa honesta faciamus, ne exspectemus quidem dum rogemur, studium semper adsibene suadentium valeat auctoritas, eaque et adhibeatur ad monendum
Abbreviated transcription (Latin):
.T. galgnil occupare ꝙ conatus est / ul regnauit is ꝗdem
paucos mẽses. Num quid p̃l. R. simile andierat et
iuderat. Hunc et post mortẽ secut aĩa et ꝓpinqui
Quid in .p. nasica sapionẽ effecerit sine lacris nõ queo
dicere. Nam carbonẽ quoq quẽ moͦ possuimꝰ ꝑꝑ recẽteni
pena. Tiberii gram sustinumus. de .g. grachi. aũt tͥbunatu
quid expecte no libet augurari. Serꝑit deinde res que
ꝑcliuius adͥ ꝑmae̾ sũ semel cepit labit᷑. Uidetis ĩ tabella
iam aute q̃ta sit fita iues. prnno gabinea lege bienio
aũt post cassia uidere iam iuideor ppłm a senatu
disĩctã mititudinis arbitrio res mapĩas agi. plures ei
discent quẽ ab modũ hec fiãt ꝙ̃ quẽ admodũ his resistat᷑
Quorsim hec quia sine sociis nemo ꝗqũã tale conat.
precipiẽdñ est igĩ bonis ut si in miusmodi aianas ignari
casu aliquo maderit ne episcimẽt ita se alligatos ut¬
ab aĩsis in rẽ.p. ul inrem magña / pecsantibus nõ discedat.

Expanded text:
 regnum occupare conatus est, vel regnavit is quidem paucos menses. Num quid simile populus R. audierat aut viderat: hunc etiam post mortem secutiamici, et propinqui, quid in P. Scipionem effecerint, sine lacrimis non queo dicere. Nam Carbonem quoque, quem modo posuimus, propter poenam Tib. Gracchi sustinuimus. De C. Gracchi autem tribunatu quid exspectem non libet augurari; serpit deinde res, quae proclivis ad perniciem, cum semel coepit, labitur. videtis in tabella iam ante quanta sit facta labes, primo Gabinia lege, biennio autem post Cassia. videre iam videor populum a senatu disiunctum, multitudinis arbitrio res maximas agi. plures enim discent quem ad modum haec fiant, quam quem ad modum his resistatur. quorsum haec? quia sine sociis nemo quicquam tale conatur. praecipiendum est igitur bonis, ut; si in eius modi amicitias ignari casu aliquo inciderint, ne existimeab amicis in rempublicam peccantibus non discedant;
Abbreviated transcription (Latin):
qualis ille in se est. S potuis eniti et efficers ut
aĩa iacẽtom aii exatet inducat ꝙ in spem cogͣtau¬
edixero. Negabat ullam uocem miutiorem au
oportere ut aliqñ esset osurus. Sz uero se addusi
posso nt ga quẽ ad modũ putaret. A Biante est
dictũ crederet qui sapĩes hitus esl unus e septem
Qum etiam necõs erit inꝑe et optare ut ꝙ scpissit
peccet aĩcus quo plures l pius. sibe det tãds causa
ad rẽphendendũ. R ursum aũt rectt factis cõmodis¬
ꝙ añcdro necessi erit angi dolere Iniudere. Quars
ualet. Illius potius p̃cipiẽdũ fuit / nt illa dilligẽtias
Rnch utendũ arditior. ut cũ emẽdati mores auoꝵ
iuste aĩroꝵ uolũtates aduiuãda sint In quib eoꝵ aut de capt
agat᷑ aut fama de elinadũ de dia est/ oodo ni sinña
res gerẽdas existiare opõtit bmuolentiã aniũ q bladias
mim̃e repudieda est. S sept Redeo ad scpionem

Expanded text:
qualis ille in se est, sed potius eniti et efficere ut qualis ille in se est, sed potius eniti et efficere ut amici iacentem animum excitet inducatque spem cogitationemqudixero. negabat ullam vocem inimiciorem aoportere ut si aliquando esset osurus; nec vero se adduci posse ut hoc, quem ad modum putaretur, a Biante esse dictum crederet, qui sapiens habitus esset unus e septem; quin etiam necesse erit cupere et optare ut quam saepissime peccet amicus, quo pluris det sibi tamquam ansas ad reprehendendum: rursum autem recte factis commodisque amicorum necesse erit angi dolere invidere. qua revalet: illud potius praecipiendum fuit, ut eam diligentiam finibus utendum arbitror, ut, cum emendati mores amicorum iustae amicorum voluntates adiuvandae sint, in quibus eorum aut caput agatur aut fares gerendas existimare oportet benevolentiam civium, quam blanditiis minime repudianda est. sed—saepe enim redeo ad Scipionem
Abbreviated transcription (Latin):
aitoro prari pro aĩco indigno suplicare tum acerti
i aliquem mich insectariꝙ dehemẽtus que ĩ nr̃
rebus nõ satis honeste in aĩcoꝵ fuĩt honestissime młte¬
que sunt ies in quib de sius cõmodis diri boni mnlra
detrahunt detrahi q patut᷑ / ut hid aĩa potius ꝙ̃
ip̃r fruãtur Altera sũã est q̃ diffunt aĩcisia pͥarib
officis ac nolũtatib hoc quide nimis est exigne
et exilit̃ ad calsulos uocare nĩcinia ut par sit ratio
acceptoꝵ et datoꝵ diuitior mihi et affluẽtior
uidet᷑ esse aĩania nec obẜrnare res stricti quin plus
reddat q̃ acceꝑit. Neq cĩ est uerẽdũ ne quid dendol
aut ne quid intrã defluat aut ne plus equo quid s
aĩinam cogerat. Tertuis uero ille finis det̾ii ut q̃ti
quisq sa ip̃s facit tanti fiat ab aĩas. Sept ẽ in
quibusdã aut aĩis abiector est / aut spes amplificãde
fortune fractior. Non est ige aĩa talem ẽẽ in elmi

Expanded text:
amicorum! precari ab indigno, supplicare, tum acerbius in aliquem invehi insectarique vehementius, quae in nostris rebus non satis honeste, in amicorum fiunt honestissime; multaeque res sunt, in quibus de suis commodis viri boni multa detrahunt detrahique patiuntur, ut eis amici potius quam ipsi fruantur. altera sententia est quae definit amicitiam paribus officiis ac voluntatibus. hoc quidem est nimis exigue et exiliter ad calculos vocare amicitiam, ut par sit ratio acceptorum et datorum. divitior mihi et affluentior videtur esse vera amicitia nec observare restricte ne plus reddat quam acceperit: neque enim verendum est ne quid excidat aut ne quid in terram defluat aut ne plus aequo quid in amicitiam congeratur. tertius vero ille finis deterrimus, ut, quanti quisque se ipse faciat, tanti fiat ab amicis. saepe enim in quibusdam aut animus abiectior est aut spes amplificandae fortunae fractior. non est igitur amici talem esse in eum,