comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
niũ nũꝗͣ fastidire ualet: a cuiꝰ amplexib nec
adhorã ab eẽ uolet. S siiam uocẽ illã huiꝰ ben¬
iamin eẽ agnoscimꝰ : quante pulcͥtudinis sit
eiꝰ dilecta minime dubitamꝰ. Dixi sapientiȩ so¬
ror mea es: ⁊ prudentiã uocaui amicã meam.
Uultis audire quã non possit fastidire huiꝰ dileo¬
tȩ suȩ pulcͥcudinẽ. quã sororẽ ⁊ amicã uocat
propt᷑ castã ⁊ ardentissimã dilectionẽ : Intͣns

Expanded text:
mplexibus, nec ad horam abesse volet. Sed si jam vocem hujus Benjamin, esse noscimus, quantae pulchritudinis sit ejus dilecta minime dubitamus: Dixi sapientiae, soror mea es, et prudentiam vocavi amicam meam . Vultis audire quod non possit fastidire hujus dilectae suae pulchritudinem, quam sororem et amicam vocat, propter castam et ardentissimam dilection
Abbreviated transcription (Latin):
na parte penetre: Et quid quod ioseph ⁊ benia¬
min conueniunt ⁊ oscula uingunt. nͥ quod me¬
ditatio et contemplatio sepe inuicẽ sibi cũ rõnis
aitestatione ocourrunt: Nam quantũ ad ged̾a¬
lem consid̾ationẽ pertinet : sicut per beniamin
gra contemplationis sic ꝑ ioseph intelligi ualet
gratia meditationis. ꝓ prie tñ ⁊ exp̃ssius per ben¬
iamin designat᷑ in telligentia pura: per ioseph
uero prudentia uera. Per beniamin scilicet il¬
lud genꝰ contemplationis quod eit de inuisibi¬
lb : perioseph illudgenꝰ meditationis quod ẽ
in morib. Comp̃ hensio siquidẽ rerũ in uisibi¬
lium ꝑtinet ad intelligentiã puram. cͥ conspec¬
no uͦ morũ pertinet ad prudentiã ueram. Intel

Expanded text:
na parte penetrare? Et quid est quod Joseph et Benjana parte penetrare? Et quid est quod Joseph et Benjamin conveniunt, et oscula jungunt, nisi quod meditatio et contemplatio saepe invicem sibi cum rationis attestatione occurrunt? Nam quantum ad generalem considerationem pertinet, sicut per Benjamin gratia contemplationis, sic per Joseph intelligi valet gratia meditationis. Proprie tamen et expressius per Benjamin designatur intelligentia pura, per Joseph vero prudentia vera. Per Benjamin, scilicet illud genus contemplationis, quod est de invisibilibus; per Joseph, illud genus meditationis quod est in moribus. Comprehensio siquidem rerum invisibilium pertinet ad intelligentiam puram, circumspectio vero morum pertinet ad pruden
Abbreviated transcription (Latin):
innum̾is scͥpturarũ locis diligent obseruare : quo¬
mͦ soleat scͥptura diuina circa eandẽ rem. nc̃ sig.¬
nificationẽ extendẽ. mͦ resting̾e uel enã mutare.
Solet aut̃ hos alt̾nantiũ significationũ modos mo-¬
dis mulas dletminare.: ⁊ modo ꝑ lis modo peras¬
tum uel aliis quib q circunstanciis sensum suũ a¬
perire. Per locum de terminat᷑ : sicut ẽ illud ubi ben¬
iamin in egiptũ descendisse legitur. Peractũ : sic̃
ibi ubi ioseph ⁊ beniamin in mutuos amplexus ru-
unt. ⁊ alterna oscula iungunt. Quid est benianun
in egiptũ descendere. nͥ ab eternoꝵ contemplatõe
ad temporalia contemplanda intuitũ mentis re-¬
uocare. ⁊ ab eternitatis luce quasi de celi uertice
usq ad mutabilitatis tenebras incelligentiȩ radi¬
os deponere. ⁊ in tanta alternantiũ rerũ confusi¬
one diuinoꝵ iudicioꝵ rõnẽ perpendere. et ex mag¬

Expanded text:
innumeris Scripturarum locis, diligenter observare, quoinnumeris Scripturarum locis, diligenter observare, quomodo soleat Scriptura divina, circa eamdem rem, nunc significationem extendere, modo restringere, vel etiam mutare. Solet autem hos alternantium significationum modos, modis multis determinare, et modo per locum, modo per actum, vel aliis quibusque circumstantiis, sensum suum aperire. Per locum determinatur sicut est illud, ubi Benjamin in Aegyptum descendisse legitur. Per actum, sicut ibi, ubi Joseph et Benjamin, in mutuos amplexus ruunt, et alterna oscula jungunt. in Aegyptum descendere, nisi ab aeternorum contemplatione, ad temporalia contemplanda, intuitum mentis revocare, et ab aeternitatis luce, quasi de vertice coeli, usque ad mutabilitatis tenebras, intelligentiae radios deponere, et in tanta alternantium rerum confusione, divinorum judiciorum rationem perpendere, et ex mag
Abbreviated transcription (Latin):
sed preter rõnẽ non sunt : que quãuis rõ patit᷑ esse.
nulla tñ humana rõe inuestigari uel conuinci pos¬
uidetur omnis rõ humana contͣire. Qualia sunt ea
que de tͥntatis unitate credimꝰ : ⁊ multa que de cor¬
pore xͥ indubitata fidei auccoritate tenemꝰ. Quode¬
nĩ in una ⁊ simplici eẽntia tͥplex persona sit. uel
quod unũ idẽq corpꝰ eodem in temꝑe in diu̾sis lo¬
cis ẽẽ possit. nulla humana rõ patit᷑ : ⁊ huiꝰ mͦi as¬
sertionib omnis absq dubio rõcinatio reclamare
uidetur. hec sunt itaq duo gen̾a illa contemplati¬
onum : quoꝵ unũ ad mortẽ rachel. alt̾m pertini
ad beniamin ercessum. In pͥmo beniamin int̾fi¬
cit matrẽ ubi omnẽ suꝑ gredit᷑ rõnẽ : in scđo aũ
etam seipsum excedit : ubi in eo quod ex diuina
reuelatione cognoscit. humane intelligentiȩ mo¬
dum tͣnscendit. Hoc aut̃ non solũ in beniamin. s ⁊
in omnib frĩb eius oportet attendere: immo in

Expanded text:
sed praeter rationem non sunt; quae quamvis ratio patitur esse, nulla tamen ratione investigari vel convinci posvidetur omnis ratio humana contraire. Qualia sunt ea, quae de Trinitatis unitate credimus, et multa quae de corpore Christi indubitata fidei auctoritate tenemus. Quod enim in una, et simplici natura triplex persona sit, vel quod unum idemque corpus eodem in tempore, in diversis locis esse possit, nulla humana ratio patitur, et hujusmodi assertionibus omnis absque dubio ratiocinatio reclamare videtur. Haec sunt itaque duo genera illa contemplationum, quorum unum ad mortem Rachel, alterum pertinet ad Benjamin excessum. In primo Benjamin interficit matrem, ubi omnem supergreditur rationem; in secundo autem etiam seipsum excedit, ubi in eo, quod ex divina revelatione cognoscitur, humanae intelligentiae modum transcendit. Hoc autem non solum in Benjamin, sed et in omnibus fratribus oportet attendere, imo et in
Abbreviated transcription (Latin):
eiꝰ magnitudine aitonitꝰ in eiꝰ admirõe suspen¬
diturꝰ. ⁊ impletur absq dubio quod de eo le¬
gitur : beniamin adolescentulus in mentis ex¬
cessu. Notandũ sane quomͦ sibi occurrant tes-¬
timonia scripturarũ : quod enĩ ꝓpħa per ra¬
chelis int̾itũ. quod eugłista designat ꝑ casũ
discipuloꝵ : ħ psalmista expͥmit in benia

Expanded text:
ejus magnitudine attonitus, in ejus admiratione suspenejus magnitudine attonitus, in ejus admiratione suspenditur, et impletur absque dubio quod de eo legitur: Benjamin adolescentulus in mentis excessu. Notandum sane quomodo sibi occurrant testimonia Scripturarum. Quod enim propheta per Rachelis interitum, quod evangelista designat per casum discip
Abbreviated transcription (Latin):
Non enĩ ht̃ amaritudinẽ conuersatio illius.
nec tediũ coniuctus ipsius: s leticiã ⁊ gaudi¬
um. ⁊ in amicitia illius delectatio bona. Di¬
cat quisq quod sentiat : ego aliam causam non in-¬
uenio que illũ intͥnsecus ita ligatũ ceneat. ut nec
ad modicũ quidẽ exire ualeat. Unũ autẽ scioq
quisquis huiꝰ modi amicȩ de sidio flagrat. quan¬
to eã familianꝰ nouit tanto ampliꝰ amat : ⁊ quo
frequentiꝰ eius fruit᷑ amplerib. eo uehementiꝰ eiꝰ
desiderio estuat. E uis si quidẽ frequens contub̾¬
nium solet sane desideriũ non minuere s au-¬
gere : et amoris incendiũ acrius inflamiare.
Mirũ gͦ non est cur iste beniamin totadie quasi
in thalamo cõmoratur : qui talissponsȩ dulce¬
dine fruit᷑. ⁊ int̾ humeros illiꝰ requiescens. eius
amore iugier delectat᷑. Quam putas frequen-¬
tes mentis excessus patit᷑. quam sepe in extasĩ
raptus supͣ seipsum ducitur. dũ pulcͥtudinis

Expanded text:
conversatio illius, nec taedium convictus ipsius, sed laetitiam, et gaudium, et in amicitia ipsius delectatio bona . Dicat quisque quid sentiat, ego aliam causam non invenio, quae illum intrinsecus ita ligatum teneat, ut nec ad modicum quidem exire valeat. Unum autem scio, quia quisquis hujusmodi amicae desiderio flagrat, quanto eam familiarius novit, tanto amplius amat, et quo frequentius ejus fruitur amplexibus, eo vehementius ejus desiderio aestuat. Ejus siquidem frequens conturbernium, solet sane desiderium, non minuere, sed augere, et amoris incendium acrius inflammare. Mirum ergo non est, cur iste Benjamin, tota die quasi in thalamo commoratur, qui talis sponsae dulcedine fruitur, et inter humeros illius requiescens, ejus amore jugiter delectatur. Quam putas frequentes mentis excessus patitur, quam saepe in extasim raptus, supra seipsum ducitur, dum pulchritudinis
Abbreviated transcription (Latin):
frãm eius que dr̃ prudentia carnis. Prudentia
uera est de adquirendis multiplicandis conser:¬
uandis ueris bonis: prudentia autẽ carnis est
de bonis transitoriis : scđm quã filiĩ huiꝰ scłi di¬
cuntur prudentiores filiis lucis. Tociens gͦ io¬
seph super collum beniamin ruit : quotiens me¬
ditõ in contemplatioẽm desinit. Tunc beniamin
frẽm suũ super se ruentẽ excipit : quando ex stu¬
dio meditõis animꝰ in contemplationẽ surgit.
Tunc beniamin ⁊ ioseph oscula uingunt: quando
diuina reuelatio ⁊ humana rõcinatio in una u̾i¬
tatis aite statione consentiunt. Uides ne quomͦ di¬
uina scͥptura circa unã eandemq rem significa.¬
tionis modũ alternat: ubiq tñ aliquid ad un¬
git unde sensũ suũ ex toto lat̾e non sinat : In
morte rachel contemplatio supͣ rõnem ascendit :
in introitu beniamin in egiptũ contemplatio
usq ad imaginationẽ descendit : in deosculati¬
one beniamn et ioseph diuinȩ reuelationi hu¬

Expanded text:
am ejus quae dicitur prudentia carnis. Prudentia vera est de acquirendis, multiplicandis, conservandis veris bonis; prudentia autem carnis est, de bonis transitoriis, secundum quam filii hujus saeculi dicuntur prudentiores filiis lucis . Toties ergo Joseph super collum Benjamin ruit, quoties meditatie in contemplationem desinit. Tunc Benjamin fratrem suum super se ruentem excipit, quando ex studio meditationis, animus in contemplationem surgit. Tunc Benjamin et Joseph oscula jungunt, quando divina revelatio et humana ratiocinatio in una veritatis attestatione consentiunt. Videsne quomodo divina Scriptura circa unam eamdemque rem significationis modum alternat, ubique tamen aliquid adjungit unde sensum suum ex toto latere non sinat. In morte Rachel contemplatio supra rationem ascendit, in introitu Benjamin in Aegyptum, contemplatio usque ad imaginationem descendit, in deosculatione Benjamin et Joseph, divinae revelatione hu
Abbreviated transcription (Latin):
te de tabernacłi constructione dominꝰ docuit
moy ses didicit. Quid per tabernacłm fedis
nͥstatus intelligit᷑ ꝑfectionis : Qui igͥ mon¬
tem ascendit. qui diligent᷑ aitendit. qui du¬
ciꝰ querit. qui tandẽ inuenit qualis sit : res¬
tat ut ex diuina reuelatione cognoscat qua¬
lis esse debeat. quale mentis edificĩ deo p̃ꝑa¬
re. quib obsequiis dm̃ placare oporteat. Menꝰ
ig̾ que ad huc peruaria desidĩa spargit᷑. quȩ
uariis cogita tionib huc illucq distrahitur. ⁊ qñ¬

Expanded text:
te, de tabernaculi constructione, Dominus docuit, te, de tabernaculi constructione, Dominus docuit, Moyses didicit. Quid per tabernaculum foederis, nisi status intelligitur perfectionis? Qui igitur montem ascendit, qui diligenter attendit, qui diutius quaerit, qui tandem invenit qualis sit, restat ut ex divina revelatione cognoscat qualis esse debeat, quale mentis aedificium Deo praeparare, quibus obsequiis Deum placare oporteat. Mens igitur, quae adhuc per varia desideria spargitur, quae variis cogitationibus huc illucque distrahitur,
Abbreviated transcription (Latin):
talis reuelatio non ẽ facta nͥ in monte : ne¬
q enĩ misterii huiꝰ tam ꝓfunda sublimitas
⁊ tã sublimis ꝓfimditas debuit manifesta¬
rim nalle. Qui enĩ conuersatione uel cogitati¬
one adhuc in imo sunt : huiꝰ munis dignatiõe
indignos se eẽ ostendunt. Ascendut gͦ homo ad
cor altum ascendat in montẽ istũ : si uult illa
capere si uult illa cognoscere que sunt supra
sensum humanũ. Ascendat ꝑ semet ipsũ supͣ
semet ipsum. Per cognitionẽ sui ad cognitionẽ
dei. Discat pꝰ homo in dei imagine discat in eiꝰ
similitudine : quid debeat de deo cogitare. Mõ¬
tis ascensio ut dictũ ÷ ꝑtinet ad cognitionẽ sui:
ea quȩ supͣ montẽ gerunt᷑ ꝓuehunt ad cogni¬
tonẽ dei. Illud ad ioseph: ista ad beniamin ꝑ¬
tin̾e dubiũnon ẽ. Ante beniamin ioseph nasci
necesse est. Mens que se ad sui considationẽ ñ
subleuat. quando ad ea que supͣ ipsam sunt
penna contẽplationis euolat: In hc̃ montem
dominꝰ descendit moyses ascendit. In ħ mon¬

Expanded text:
talis revelatio non est facta nisi in monte neque enim mysterii hujus, tam profunda sublimitas, et tam sublimis profunditas debuit manifestari in valle. Qui enim conversatione vel cogitatione adhuc in imo sunt, hujus muneris dignatione indignos se ostendunt. Ascendat ergo homo ad cor altum ascendat in montem istum, si vult illa capere, si vult illa cognoscere, quae sunt supra sensum humanum. Ascendat per semetipsum supra semetipsum. Per cognitionem sui, ad cognitionem Dei. Discat prius homo in Dei imagine, discat in ejus similitudine quid debeat de Deo cogitare. Montis ascensio, ut dictum est, pertinet ad cognitionem sui, ea quae supra montem geruntur, provehunt ad cognitionem Dei. Illud ad Joseph, ista ad Benjamin pertinere dubium non est. Ante Benjamin Joseph nasci necesse est. Mens quae se ad sui considerationem non sublevat, quomodo ad ea quae supra ipsam sunt, penna contemplationis evolat? In hunc montem Dominus descendit, Moyses ascendit. In hoc mon
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ stare ẽ uirtutis: in habitare ⁊ requiesc̾e ẽ felia¬
tatis. Utr̃q utiq magnũ: utrũq admiranonedig¬
num. Utrumq propħa mirat᷑. S ilud ꝓmag¬
nitudine difficultatis: istud ꝓmagnitudine io¬
cunditatis. Admiratio difficultats ẽ illa excla¬
ta qualisq beatitudo. Quis ad id oꝑis idoneus.
quis ħ mun̾e dignus : Oñe quis ascendet. dñe qͥs

Expanded text:
et stare, est virtutis; inhabitare et requiescere, est felicet stare, est virtutis; inhabitare et requiescere, est felicitatis. Utrumque utique magnum, utrumque admiratione dignum. Utrumque Propheta miratur, sed illud pro magnitudine difficultatis, istud pro magnitudine jucunditatis. Admiratio difficultatis est illa exclata, qualisque beatitudo! Quis ad id opus idoneus, quis hoc munere dignus? Domine, quis ascendet; Domine, quis
Abbreviated transcription (Latin):
fortassis eis intolerabile uidebatur. qm̃ non solũ
in hunc montẽ nisi permagnũ laborẽ non as¬
cenditur: uerũ etiã sine magna difficultate ibi
immorari nondatur. S forte iã ascendisti. iam
ibi stare didicisti: nec hoc sufficiat cibi. Disce ibi
habitare et mansionem face̾ : ⁊ qualic̾q mentis eua¬
gatione abstractiis illuc semꝑ redire. Absq dubio
ꝑ multũ usum : quandoq uertet᷑ tibi in oblectam̃¬
tum. In tantũ ut absq ulla laboris difficultate poᷤ¬
sis ibi assiduus eẽ : quinĩmo pena pocius tibi sit ali¬
bi quã ibi moram aliquã face̾. Mira iocunditas in
hoc monte sine labore morari posse : petͦ attestan¬
te qui tanta et tã insolita suauitate allectus exclam̃t.
bonũ est nos hiceẽ. O felicẽ qui potuit in hunc
montẽ ascendere ⁊ mente requiesc̾e. O ꝗͣ magñ
tñ est posse in habitare posse requiesce̾. Ascendẽ

Expanded text:
fortassis eis intolerabile videbatur, quoniam non solum fortassis eis intolerabile videbatur, quoniam non solum in hunc montem, nisi per magnum laborem non ascenditur, verum etiam sine magna difficultate ibi immorari non datur. Sed forte jam ascendisti, jam ibi stare didicisti, nec hoc sufficiat tibi. Disce ibi habitare et mansionem facere, et qualicunque mentis evagationem abstractus illuc super redire. Absque dubio per multum usum quandoque vertetur tibi in oblectamentum, intantum, ut absque ulla laboris difficultate possis ibi assiduus esse, quinimo poena potius tibi sit alibi, quam ibi moram aliquam facere. Mira jucunditas in hoc monte sine labore morari posse. Petro attestante, qui tanta et tam insolita suavitate allectus, exclamat: Bonum est nos hic esse . O felicem qui potuit in hunc montem ascendere, et mente requiescere! O quam magnum! amen est posse inhabitare, posse requiescere. Ascendere
Abbreviated transcription (Latin):
sent. nũꝗͣ creaturȩ collũ inclinarent. nũquã contͣ᷑
creatorẽ ceruicẽ erig̾ent. hic defecerunt scrutantes
scrutinio. hic inquã defecerunt : ⁊ in hunc montẽ
minime ascendere pocuer̃. Ascendat hõ ad cor altũ
⁊ exaltabit᷑ deus. Disce homo cogitare disce cognos¬
cere teipsum: ⁊ ascendisti ad coraltũ. Qͣntũ cotidi¬
e in tui cognitione ꝓficis : tantũ ad altiora semper
tendis. Qui ad perfectã sui cognitionẽ peruenit:
quia nolunt. uel quia nequeunt. qui hucusq ascñ¬
dunt. Rarũ ualde in hunc montẽ ascendere. sed
multo rarius in eius uertice stare.⁊ ibi moram fa¬
cere : rarissimũ autẽ ibi habitare. ⁊ mente re¬
In stando quidem labor: s in ascendendo ma¬
Multi quidẽ in ipsa ascensione defecerunt prop¬
ter nimiũ laborẽ ascendendi : mula ab arduo
eiꝰ uertice descenderunt ꝓpt᷑ laborẽ standi. Hoc

Expanded text:
sent, nunquam creaturae collum inclinassent, nunquam contra sent, nunquam creaturae collum inclinassent, nunquam contra Creatorem cervicem erexissent. Hic defecerunt scrutantes scrutinio. Hic, inquam, defecerunt, et hunc in montem minime ascendere poterant. Ascendat homo ad cor altum, et exaltabitur Deus . Disce homo cogitare, disce cogitare teipsum, et ascendisti ad cor altum. Quantum quotidie in tui cognitionem proficis, tantum ad altiora super tendis. Qui ad perfectam sui cognitionem pervenit, quia nolunt, vel quia nequeunt qui hucusque ascendunt. Rarum valde in hunc montem ascendere, sed multo rarius in ejus vertice stare, et ibi moram facere; rarissimum autem ibi habitare et mente reIn stando quidem labor, sed in ascendendo maMulti quidem in ipsa ascensione defecerunt, propter nimium laborem ascendendi, multi ab arduo ejus vertice ocius descenderunt, propter laborem standi. Hoc
Abbreviated transcription (Latin):
is ad sp̃m : quã quoꝵubet ⁊ quãlibet dissimiliũ cor
sunt rõnales. Oculos gͦ quasi in imo defiros habere
uident᷑ : qui sola ad huc corporea mirant᷑. S iã qͣsi
ad alta ascendunt: qui se ad spũaliũ inuestigatio¬
nem conuertunt. Aĩus qui ad scientiȩ altitudinẽ
nucit᷑ ascendere : pͥmũ ⁊ pͥncipale sit ei studiũ serp¬
sum cognoscere. Magna altitudo scientiȩ : seipsum
perfecte cognouisse. Mons magnus ⁊ altus plena
cognitio rõnalis sp̃c. Omniũ mundanarũ scientia¬
rum cacumina mons iste tͣnscendit: omnẽ pħi¬
am. omnẽ mundi scientiã ab alto despicit. Quid
tale aristotiles. quid tale plato inuenit. quid tanta
pħoꝵ turba tale inuenire potuit. Uere ⁊ absq du¬
bio si hc̃ montẽ ingenii sui acumine ascendere po¬
tuissent. si ad seipsos inueniendos eoꝵ eis studia suf¬
ficerent. si seipsos plene cognosce̾nt: ñꝗͣ idola colius¬

Expanded text:
oris ad spiritum, quam quorumlibet, et quamlibet dissimilium corporis ad spiritum, quam quorumlibet, et quamlibet dissimilium corpsunt rationales. Oculos ergo quasi in imo defixos habere videntur, qui sola adhuc corporea mirantur. Sed jam quasi ad alta ascendunt, qui se ad spiritualium investigationem convertunt. Animus qui ad scientiae altitudinem nititur ascendere, primum et principale sit ei studium seipsum cognoscere. Magna altitudo scientiae seipsum perfecte cognovisse. Mons magnus et altus, plena cognitio rationalis spiritus. Omnium mundanarum scientiarum cacumina mons iste transcendit, omnem philosophiam, omnem mundi scientiam ab alto despicit. Quid tale Aristoteles, quid tale Plato invenit, quid tanta philosophorum turba, tale invenire potuit? Vere, et absque dubio, si hunc montem ingenii sui acumini ascendere potuissent, si ad seipsos inveniendos, eorum eis studia sufficerent, si seipsos plene cognovissent nunquam idola coluis
Abbreviated transcription (Latin):
net ad tercium. Prima ẽ infra rõnẽ : tercia supͣ rõnẽ.
Ad pͥmũ itaq ⁊ scđm contẽplationis cȩlũ homines sane
ascendere possunt : s ad illud quod ẽ supͣ rõnẽ nisi ꝑ
mentis excessum supͣ seipsos rapti nũꝗͣ ꝑtingunt. Qd
aut̃ ꝑ beniamin illud contẽplationis genꝰ quod su¬
pͣ rõnẽ est intellig̾e debeamus: ex matͥs eius morte
conuenient᷑ saus conic̾e possumus. Ad huiꝰ modi gͦ¬
contemplationis celsitudinẽ quelibet creaturarũ cog¬
nitio angusta ẽ ⁊ in imo iacet : et terrȩ more incȩli
respectu uix puncti uicẽ tenet. Ad cognicionẽ siqͥd
creatoris quantalibet cognitio creaturarũ : quid ali¬
ud est ꝗͣ quod terra ad cȩlũ. quod centrũ ad tociꝰ
circuli ambitũ: ht̃ tñ hec terra. ht̃ hec infi̾or infiꝰ¬
ab imo incipiamus : magna ẽ distantia int̾ corpꝰ ⁊
corpus. Si quidẽ sunt corpora terrestͥa : sunt ⁊ cor¬
pora celestia. Maior iñ ẽ distantia ciuusubet corꝑ¬

Expanded text:
tertium. Prima est infra rationem, tertia supra rationem. Ad primum itaque et secundum contemplationis coelum, homines sane ascendere possunt, sed ad illud quod est supra rationem, nisi per mentis excessum supra seipsos rapti nunquam pertingunt. Quod autem per Benjamin illud contemplationis genus, quod supra rationem est, intelligere debeamus, ex matris ejus morte convenienter satis conjicere possumus. CAPUT contemplationis celsitudinem quaelibet creaturarum cognitio angusta est, et in imo jacet, terrae morae in coeli respectu, et vix puncti vicem tenet. Ad cognitionem siquidem Creatoris, quantalibet cognitio creaturarum, quid aliud est quam quod terra ad coelum, quod centrum ad totius circuli ambitum? Habet tamen haec terra, habet haec inferior infertiarum. Ut enim ab imo incipiamus, magna est distantia inter corpus et corpus. Siquidem sunt corpora coelestia, sunt et corpora terrestria. Major tamen est distantia cujuslibet corp
Abbreviated transcription (Latin):
si ad mysłii ꝓfunditatẽ intimandã minꝰ
ista suffic̾ent. Certũ aut̃ ÷ qr quicquid hoꝵ
digitur : unitatem substantiȩ in diuersis
uersuatẽ ostendit : unꝰ enĩ atq idem. sipsi
⁊ pat̾ ⁊ filius eẽ non posset. S quis sensus ẜ
capiat quomͦ unꝰ ad aliũ sit alius in ꝑsona
idem in eẽntia: Si cremplũ queris nusꝗͣ
creaturar̃ inuenis quod tͥ satisfac̾e ualeat :
si rõnẽ consulas omnis humana rõ recla

Expanded text:
ndam, minus ista sufficerent. Certum est autem, quia quidquid horum eligitur, unitatem substantiae in diversis versitatem ostendit: unus enim atque idem sibi ipsi, et Pater et Filius esse non posset. Sed quid sensus hoc capiat, quomodo unus ad alium sit, alius in persona, idem in essentia? Si exemplum quaeris, nusquam creaturarum invenis, quod tibi satisfacere valeat, si rationem consula
Abbreviated transcription (Latin):
querit hr̃e ducẽ uin̾is ductorẽ ascensionis. Abs¬
q dubio sine ingenti exercitio. sine frequenti
studio. sine aridenti desidio ad perfectã scientiȩ
alcitudinẽ mens non subleuat᷑ : quia xp̃i uesti¬
gia ꝑ fecte non sequit᷑ qui uiã ueritats haud
eos eiꝰ iux tengisse extrema. Sit tͥ certũ signũ
quia montis huiꝰ uerticẽ minime apprehen¬
disti : si x pm̃ clarificatũ necdũ uidere m̾iust
Oor ut te duxtuꝰ ⁊ p̃c c ollocau̾it in summo. ap¬
paret tͥ in habitu alio: ⁊ te corã induit᷑ lumine sic̃
uestimento . & sicut eugłista testat᷑ fuint moxues¬
timenta eius alba sicut nix. ⁊ qualia non pot᷑ fullo
facere super terrã : quia ille diuinȩ sapientiȩ splen¬
dor que ab alto speculationis uertice ꝓspicit᷑. nĩo
diffiniri non pot᷑ ꝑ humani sensus prudentiã.
Animaduerte gͦ quia aliam in ualle: ⁊ aliã ues¬
gram : s in monte im̃ uestẽ ht̃ głosam. Nescit¬

Expanded text:
quaerit habere ducem itineris, ductorem ascensionis. Absque dubio sine ingenti exercitio, sine frequenti studio, sine ardenti desiderio, ad perfectam scientiae altitudinem, mens non sublevatur, qui Christi vestigia perfecte non sequitur, qui viam veritatis haud eos ejus vix tetigisse extrema. Sit tibi certum signum quia montis hujus verticem minime apprehendisti, si Christum clarificatum nondum videre meruisti. Mox ut te dux tuus Christus collocaverit in summo, apparet tibi in habitu alio, et te coram induitur lumine sicut vestimento, et sicut evangelista testatur, fiunt mox vestimenta ejus alba sicut nix, et qualia non potest fullo facere super terram, quia ille divinae sapientiae splendor, qui ab alto speculationis vertice prospicitur, omnino definiri non potest per humani sensus prudentiam. Animadverte ergo quia aliam in valle, et aliam vesgram, sed in monte tantu
Abbreviated transcription (Latin):
nec saltẽ inchoamus. Nonne ħ illa iacob manifeste
donis maior in imꝑio. Ubi ⁊ illud sequit᷑ : do quo aliqͣ iam
diximus. Effusus es sicut aqͣ non cͦscas. Quomodo autẽ
iste ruben sit pͥmogenit᷑. uł quomodo sit pͥncipiũ dolou̾
ex suꝑius iam dictis satis ut arbitror manifestũ ẽ:
quomodo autẽ sit euis fortitudo ⁊ cet̾a que de eo dic̃¬
tur. facile ostendi potest. Tu inquit fortitudo ma.
Quis enim in illo unꝗͣ prelio uictor ertiit. ubi sp̃c
aduersus carnẽ. caro aduersus spm̃ concupisait. qͥs
ĩquã tam num̾osũ concupiscentiarũ suarũ exci¬
tum debellauit. si sine timore pugnauit. Recte
gͦ pͥmogenitꝰ qr a timore dñi omne bonũ inchoat᷑.
recte fortitudo dr̃ qr per timorẽ dñi cor contͣ concu¬
piscentias suas roborat᷑: recte pͥncipiũ doloris sui
quia timorẽ domini utilis timor comitat᷑. Ut enĩ
animi dolor cuiq siissit.⁊ sibi utilis existat : ne¬

Expanded text:
nec saltem inchoamus. Nonne de eo hoc illa nec saltem inchoamus. Nonne de eo hoc illa donis, major imperio . Ubi et illud sequitur, de quo aliqua jam diximus: Effusus es sicut aqua, non crescas. Quomodo autem iste Ruben sit primogenitus, vel quomodo sit principium doloris ex superius jam dictis satis, ut arbitror, manifestum est; quomodo autem sit ejus fortitudo, et caetera quae de eo dicuntur, facile ostendi potest: Tu, inquit, fortitudo mea. Quis enim in illo unquam praelio victor exstitit, ubi spiritus adversus carnem, caro adversus spiritum concupiscit? Quis, inquam, tam numerosum concupiscentiarum suarum exercitum debellavit, si sine timore pugnavit? Recte ergo primogenitus, quia a timore Domini omne bonum inchoatur, recte fortitudo dicitur, quia per timorem Domini cor contra concupiscentias suas roboratur, recte principium doloris sui, quia timorem Domini utilis dolor comitatur. Ut enim animi dolor cuique suus sit, et sibi utilis existat, ne
Abbreviated transcription (Latin):
lis remouendis dño supplicare. incipias temꝑalia tantũ
pericła p̃oculis habere. ⁊ illa sola corde reuoluere : illoꝵ
ꝓpt̃ que uen̾as obliuisci. illa quoꝵ obliusci debuerasso¬
possit uel ad modicũ scłariũ curarũ incursus a cordis
secretario excludere. Quia igͥ sepe imaginatio persu¬
per fluũ timorẽ ad tam impudentẽ cogitationũ euaga¬
tionẽ deducit᷑ : recte ad ruben pat̾ suus de corruptiõe
bale ei ĩpperando loquit᷑. Effusus es sicut aqͣn .c.q.a.¬
c.ꝑ.iuii. ⁊ m. stͣ. eius. S ut de hoc affectu aliquid loqͣ¬
mur apercius: maiorẽ p̃ cet̾is siue ad bonũ siue ad ma¬
lum efficientiã habrẽ uidet᷑. Siquidẽ ab illo freq̃nt̃
a sue mens rectitudinis statu deicit᷑ : s quolibi mͦ de¬
iecta sine illo nũꝗͣ reꝑatur. Quis enĩ de quouis pecc̃o
quanlibet paruo sine timore liberatur. Sine aimore
mala nr̃a nunꝗͣ deserimus: sine timore bona oꝑari

Expanded text:
lis removendis Domino supplicare, incipias temporalia tantum lis removendis Domino supplicare, incipias temporalia tantum pericula prae oculis habere, et illa sola corde revolvere, illorum propter quae veneras oblivisci, illa quorum oblivisci debueras sopossit vel ad modicum curarum saecularium incursus a cordis secretario excludere. Quia igitur saepe imaginatio per superfluum timorem ad tam imprudentem cogitationum evagationem deducitur, recte ad Ruben pater suus de corruptione Balae ei improperando loquitur. Effusus es sicut aquac bona inchoamus. Sed ut de hoc affectu aliquid loquamur apertius, majorem prae caeteris sive ad bonum, sive ad malum efficaciam habere videtur. Siquidem ab illo frequenter a suo mens rectitudinis statu dejicitur, sed quolibet modo dejecta sine illo nunquam reparatur. Quis enim de quovis peccato quamlibet parvo sine timore liberatur? Sine timore mala nostra nunquam deserimus; sine timore bona operari,
Abbreviated transcription (Latin):
densiorem giguit. ⁊ latius ex pandit. Uñ recte hic
ne multiplicis sollicitudinis cimor ultͤ mensurã
annos pueriles ageret. patͥs sui cubile incestare
non p̃sumpsit: uel quia non potuit. uel quia
minime ausus fuit. Adultus aut̃ in tantã ut
de ipso legit᷑ ꝓrupit audaciã : ut patͥs su corrũ¬
peret concubinã. balam uidelicet rachelis an¬
cñsam. S si ꝑ balam imaginatio intelligit᷑. qͦ¬
m putamus huiꝰ modi ancilla corrũ pttͭ. S: que
impudens euagacio In tantũ enĩ qñq timor
superfluus cogitationẽ non dicã corrumptt sor
nicationib temꝑare iux aut omnino nompis¬
sit. Cum enĩ p̃minia sollicitudine iut̾ orandũ
⁊ sepe mundanoꝵ nego cioꝵ phantasias mens
per imaginationẽ recipit. qͥd aliud bala quã
ad fornicationes ruben sinum suũ expandit: Cogita
nunc gͦ ꝗͣ sit ineptũ. ut eo temp̾e quo debes ꝓ eternis ma¬

Expanded text:
densiorem gignit, et latius expandit, unde recte hic densiorem gignit, et latius expandit, unde recte hic ne multiplicis sollicitudinis timor ultra mensuram annos pueriles ageret, patris sui cubile incestare non praesumpsit, vel quia non potuit, vel quia minime ausus fuit. Adultus tamen in tantam, ut de ipso legitur, prorupit audaciam ut patris sui corrumperet concubinam, Balam videlicet Rachelis ancillam. Sed si per Balam imaginatio intelligitur, quomodo putamus hujusmodi ancilla corrumpitur? Sed quaimpudens evagatio? In tantum enim quandoque timor superfluus imaginationem, non dicam, corrumpit, srnicationibus temperare vix, aut omnino non possit. Cum enim prae nimia sollicitudine inter orandum etiam saepe mundanorum negotiorum phantasias mens per imaginationem recipit, quid aliud Bala quam ad fornicationes Ruben sinum suum expandit? Cogita nunc ergo quam sit ineptum, ut eo tempore quo debes pro aeternis ma
Abbreviated transcription (Latin):
or : tanto inueniatur ⁊ sollicitior. Et quanto quisq
nouit ꝑspicatius circunstantiũ ꝑiculoꝵ casus anci¬
pites ꝓspicere : tanto cogit᷑ timidȩ sollicitudini su¬
e habenas multiplicius relarare. De quo ⁊ illud c̃¬
uenient̃ intelligitur : quod ad ruben per iacob
dr̃ Effusus es sicut aqua: non crescas. Solet enĩ
ꝑ aquam qñdoq carnis pͥdentia : sic̃ peruinũ in¬
telligi sepe sp̃alis intelligentia. hec aqͣ cuiq tunc
in uinium uertitur. qñ aspirante deo per ext̾io¬
ris scientie scalã ad in uisibiliũ intelligentiam
sub leuat᷑: qũ inuisibilia dei a creatura mundi ꝑ
en que facta sunt intellecta conspiciunt᷑ huius mo¬
di cuiq eo amplius habundat: quo eius animꝰ merts¬
oꝵ scientia copiosius se dilatat. hec utiq aqua quan¬
eo ub̾ius ex crescit. dum omnia caute cͥcunspicit.
canto ꝓculdubio formidolose sollicitudinis silua

Expanded text:
or, tanto inveniatur et sollicitior; et quanto quisque or, tanto inveniatur et sollicitior; et quanto quisque novit perspicacius circumstantium periculorum casus ancipites prospicere, tanto cogitur timidae sollicitudinis suae habenas multiplicius relaxare. De quo et illud convenienter intelligitur quod a Ruben per Jacob dicitur: Effusus es sicut aqua, sicut per vinum intelligi saepe specialis intelligentia. Haec aqua cuique tunc in vinum vertitur, quando aspirante Deo, per exterioris scientiae scalam ad invisibilium intelligentiam sublevatur, quando invisibilia Dei a creatura mundi per ea quae facta sunt intellecta conspiciuntur . Hujusmodi cuique aqua eo amplius abundat, quo ejus animus in exteriorum scientia copiosius se dilatat. Haec utique aqua quanto uberius excrescit, dum omnia caute circumspicit, tanto procul dubio formidolosae sollicitudinis silvam
Abbreviated transcription (Latin):
timore modum seruare noluit. uel nesciuit. semet ip¬
sum desperando malum quod corrigere potuit. detes¬
tabiliori exitu ꝗͣ exordio cumulauit: S illa timoris ni¬
mietas que se passim ad mulciplicia rerũ effundit.
facilius decipit : ꝑfectis ienim uiris quandoq subrep̃.
Quis nanq p̃latoꝵ quãlibet ꝑfectus dum subiectis sius
necessaria p̃uidet. ita sollicitudinis suȩ curas tẽꝑet.
ut ꝓ aduersis rerum casib nunquã plus iusto formi¬
det : Pertinet aut̃ ad ruben tunc tm̃ timor huius mo¬
di : cum surgit quidẽ non ex amore mundi s de dilec¬
tione ꝓximi.S quis enum̾are sufficiat ancipite sin¬
cõmodoꝵ casus hinc iñq surgentium. ꝓ quib eum cͦ¬
pidare cogit ⁊ si non sua. suoꝵ saltẽ infirmitas subiec¬
toꝵ: Et quis non uideat quam sit difficile. immo
quam pene impossibile. iuste formidinis metas ñ¬
quã excedere : Inde fit sepe ut quanto quis pͥdenti¬

Expanded text:
timore modum servare noluit vel nescivit, semetiptimore modum servare noluit vel nescivit, semetipsum desperando malum quod corrigere potuit, detestabiliori exitu quam exordio cumulavit? Sed illa timoris nimietas quae se passim ad multiplicia rerum effundit facilius decipit: perfectis etenim viris quandoque subrepit. Quis namque praelatorum quamlibet perfectus dum subjectis suis vitae necessaria providet, ita sollicitudinis suae curas temperet, ut pro adversis rerum casibus nunquam plus justo formidet? Pertinet autem ad Ruben tunc tantum timor hujusmodi, cum surgit quidem, et non ex amore mundi, sed de dilectione proximi. Sed quis enumerare sufficiat omnes ancipites incommodorum casus hinc indeque surgentium, pro quibus eum trepidare cogit et si non sua, suorum saltem infirmitas subjectorum? Et quis non videat quam sit difficile, imo quam pene impossibile justae formidinis metas nunquam excedere? Inde fit saepe ut quanto quis prudenti
Abbreviated transcription (Latin):
amorẽ. Per ysachar aut̃ intelligit᷑ ordinata leticia.
perzabulon ordinata ira: ꝑdinã ordinata u̾ecun¬
creduntur boni: quando sunt non solum ordinati.
s ⁊̃ mod̾ati. Sepenamq cũ discretionis mođamen
excedunt: uirtutis nomen amutunt. S hoc fortas¬
sis melius ꝑ exemplum ostendimus: quaꝓpt̃ de ipso
fr̃m pͥmogenito exemplum sumamꝰ. Certe si timor im¬
moderatus ꝑicłosus non eẽt: iacob ad ruben loquens
minime dixisset. E ffusus es sicut aqua non crescas:
quia ascendisti cubile patͥs tui. ⁊ macłasti stratũ eiꝰ.
Si ꝑ ruben debemus ordinatũ timorẽ intellig̾e. cur qͣso
iubet euin iacob non crescere. nͥ quia malũ est inqͦ¬
lbet ordinato timore modũ equitatis excedere:
suꝑgreditur: aut quia circa unum aliquid nimi
extenditur. aut quia ad innum̾a uel ⁊̃ inutilia
scelus iure tim̾e debuisse S illud in eo quis ñ
uideat supͣ omnia execͣbile fuisse quod dũ in suo

Expanded text:
amorem. Per Issachar autem intelligitur ordinata laetitia, amorem. Per Issachar autem intelligitur ordinata laetitia, per Zabulon ordinata ira, per Dinam ordinata verecuncreduntur boni, quando sunt non solum ordinati, sed etiam moderati. Saepe namque cum discretionis moderamen excedunt, virtutis nomen amittunt. Sed hoc fortassis melius per exemplum ostendemus, si de ipso fratrum primogenito exempla sumamus. Certe si timor immoderatus periculosus non esset, Jacob ad Ruben loquens minime dixisset: Effusus es sicut aqua; non crescas, quia ascendisti cubile patris tui, et maculasti stratum ejus . Si per Ruben debemus ordinatum timorem intelligere, cur, quaeso, jubet eum Jacob non crescere, nisi quia malum est in quolibet ordinato timore modum aequitatis excedere? supergreditur, aut quia circa unum aliquid minus extenditur, aut quia ad innumera, vel etiam inutilia scelus jure timere debuisse? Sed illud in eo quis non videat supra omnia exsecrabile fuisse, quod, dum in suo
Abbreviated transcription (Latin):
maculam non incurrisset ⁊ tantoꝵ malorũ causa
dium. ⁊ pꝰ uerum uicioꝵ odium. quanto u̾ius tanto
uehementius quisq de sua infirmitate confundit᷑.
Pysachar et enim intelligimus gaudium conscientie.
per zabulon odium malicie : per dinã uenustatẽ
u̾ecundie. Et sunt quidẽ hi nouissimi tres liberoꝵ
uii. ẽẽ longe suꝑius iam diximus : quos cum in no¬
bis ordinamus. in numum uirtutũ redigimus. pͥ¬
mo itaq ordinat᷑ timor dem̃ dolor: pꝰ hos spes ⁊ a¬
mor. Post hos uĩ. ordinant᷑ leticia ⁊ ira: nouissime
a ut̃ omniũ uerecundia. Itaq nichil aliud est. iacob
liberos exlia genusse ħuius modi: quam aium af¬
fectionis suȩ motus ordinando. dignã uirtutũ sobo¬
lem de seipso ꝓcreasse. Per ruben gͥ pͥmogenitũ iacob
intelligimꝰ ordinatũ timorẽ. per simeonẽ ordinatũ
dolorem: ꝑ leui ⁊ uidam ordinatã spem et ordinatũ

Expanded text:
maculam non incurrisset, et tantorum malorum causa maculam non incurrisset, et tantorum malorum causa dium, et post verum vitiorum odium, quanto verius tanto vehementius quisque de sua infirmitate confunditur. Per Issachar etenim intelligimus gaudium conscientiae, per Zabulon odium malitiae, per Dinam venustatem verecundiae: et sunt quidem hi novissimi tres liberoruseptem esse longe superius jam diximus: quos cum in nobis ordinamus in numerum virtutum redigimus. Primo itaque ordinatur timor, deinde dolor, post hos spes et amor. Post hos quatuor ordinantur laetitia et ira; novissime autem omnium verecundia. Itaque nihil aliud est Jacob liberos ex Lia genuisse, quam animum affectionis suae motus ordinando dignam virtutum sobolem de seipso procreasse. Per Ruben igitur primogenitum Jacob intelligimus ordinatum timorem, per Simeonem ordinatum dolorem, per Levi et Judam ordinatam spem et ordinatum
Abbreviated transcription (Latin):
nam pertin̾e doceamus: cum ꝑdinã solã ordina¬
tam uerecundiã intellig̾e debeamus. S aliud est
homines erubesc̾e ꝓpt̾ dm̃. ⁊ aliud eosdem erubes¬
cere ꝓpt̾ seipsum. Sic luceat lux urã coram hõib¬
ut uid eant oꝑa ur̃a bona: ⁊ glorificet᷑ pat̃ ur̃ qui
in celis est. Bonum est gͦ erubesc̾e infamiã : non tam
ad nr̃am quam ad głam diuinam. Et hoc ẽ forte
dinam exire : hominũ infamiã ꝓpt̾ dm̃ erubescere.
t am tunc ꝓculdubio dina intꝰ inuenit᷑: quando de oc¬
cultis ⁊̃ suis coram deo conscientia nr̃a confunditur.
Homines itaq ꝓpt̾ dm̃ erubesc̾e est. bonam u̾ecundi¬
am hr̃e : ⁊ qualẽ non dubitamus ad dinã pertinere.
Uerecundia itaq talis : et ordinata ẽ. ⁊ uixta aliquid
recte humana dici potest. Reu̾a tũ huius modi bona
ẽ si non nimia. Certe sidina adhuc paruula eẽt. uel
int᷑ thalami su secreta seipsam cohiberet : corruptioĩs

Expanded text:
nam pertinere doceamus, cum per Dinam solam ordinanam pertinere doceamus, cum per Dinam solam ordinatam verecundiam intelligere debeamus. Sed aliud est homines erubescere propter Deum, et aliud eosdem erubescere propter seipsos: Sic luceat lux vestra, diut videant opera vestra bona, et glorificetur Pater vester qui in coelis est . Bonum est ergo erubescere infamiam, non tam ad nostram quam ad gloriam divinam. Et hoc est forte Dinam exire, hominum infamiam propter Deum erubescere. Nam tunc procul dubio Dina intus invenitur, quando de occultis etiam suis coram Deo conscientia nostra confunditur. Homines itaque propter Deum erubescere, est bonam verecundiam habere, et qualem non dubitamus ad Dinam pertinere. Verecundia itaque talis et ordinata est, et juxta aliquid recte humana dici potest. Revera tamen hujusmodi bona est, si non sit nimia. Certe si Dina adhuc parvula esset, vel intra thalami sui secreta seipsam cohiberet, corruptionis
Abbreviated transcription (Latin):
truit᷑ : qñ perĩmodatã abstinentiã rigor pͥoris disci¬
pline penitꝰ dissipat᷑. S hoc est in huis modi bellatori¬
b p̃omnib ad mirabile. immo suꝑ omnia dete stabi¬
le. quod nullius unquã quãlibet prudentis uiri con-¬
de ta besc̾e̾. Quoꝵ pertinacia maledictionis iaculo ꝑcuti¬
tͦ: cum ad illos ꝑ iacob dr̃. Maledictus furor eoꝵ quia
ꝑtinax: ⁊ indignatio eoꝵ quia dura. Mirabilis ꝑtinaci¬
a s non minor insania : ab impetu cursus sui. ad eiuo
erroris sui. non nisi solo impossibilitatis freno posse
retineri. Ecce quomͦ preliari norunt uasa iniquita¬
tis bellantia: ecce quanta faciunt. ecce quanta fiunt
ꝓdina. Pro dina masculi circuncidunt᷑. ꝓdina cirt̃¬
cisi perununt᷑. Totum hoc fit. ꝓdina: totũ ꝓhuma¬
na uerecundia. S miraris forte cum humanã ue¬
recundiam suꝑius reꝓbauimus. cur eam mͦ ad di¬

Expanded text:
truitur, quando per immoderatam abstinentiam rigor prioris discitruitur, quando per immoderatam abstinentiam rigor prioris disciplinae penitus dissipatur. Sed hoc est in hujusmodi bellatoribus prae omnibus admirabile, imo supra omnia detestabile, quod nullius unquam quamlibet prudentis viri conde tabescere. Quorum pertinacia maledictionis jaculo percutitur, cum ad illos per Jacob dicitur: Maledictus furor eorum, quia pertinax, et indignatio corum, quia dura . Mirabilis pertinacia, sed non minor insania, ab impetu cursus sui, a devio erroris sui, nonnisi solo impossibilitatis freno posse retineri. Ecce quomodo praeliari norunt vasa iniquitatis bellantia, ecce quanta faciunt, ecce quanta fiunt pro Dina. Pro Dina masculi circumciduntur, pro Dina circumcisi perimuntur. Totum hoc fit pro Dina, totum pro humana verecundia. recundiam superius reprobaverimus, cur eam modo ad Di
Abbreviated transcription (Latin):
pacis sue socios tam crudelit᷑ quã uiolent᷑ occidunt.
Uasa iniquitatis bellantia: s in consiliũ eoꝵ ñ sit s
anima mea. O uiros consultos. quidũ id p̃sumunt qđ
efficere non possunt: illud etiã amutunt quod effi¬
cere potuerunt. In consiliũ gͦ eoꝵ non u .a.m. et
in c.e.n.s.g. mea. Non ẽ bona głatio ambulare
in magnis ⁊ in mirabilib suꝑ se: quo possit qͣsi de
suo occiderunt uirũ: ⁊ in uoluntate sua suffoder̃ mu¬
disciplina intelligitꝰ corꝑis: Uir itaq ille amator di¬
ne tunc u̾acit̾ occidr̃: quando ꝑ affuccionẽ nimiã
uigore mentis ex hausto usq ad apertã impudentiã a¬
nimus effrenatur. Tunc amator dine absq dubio gla¬
dioꝑit: quando per afflictionis nimietatẽ uigor m̃tis
eousq deficit. ut a suis ut dictũ est excessib ꝓ humana
saltem u̾ecundia se temꝑare non possit. Tunc murꝰ des¬

Expanded text:
, pacis suae socios tam crudeliter quam violenter occidunt! , pacis suae socios tam crudeliter quam violenter occidunt! Vasa iniquitatis bellantia, sed in consilium eorum non veniat anima mea. O viros inconsultos, qui dum hic praesumunt quod efficere non possunt, illud etiam amittunt quod efficere potuerunt! In consilium ia mea. Non est bona gloriatio ambulare in magnis, et in mirabilibus super se, quo possit quasi de suo occiderunt virum, et in voluntate sua suffoderunt mudisciplina intelligitur corporis? Vir itaque ille amator Dinae tunc veraciter occiditur, quando per afflictionem nimiam vigore mentis exhausto, usque ad apertam impudentiam animus effrenatur. Tunc amator Dinae absque dubio gladio perit, quando per afflictionis nimietatem vigor mentis eo usque deficit, ut a suis, ut dictum est, excessibus pro humana saltem verecundia se temperare non possit. Tunc murus des
Abbreviated transcription (Latin):
re.hincilla quoꝵdã immodata tristicia. hinc illa
⁊̃ indiscreta abstinentia: que non solum uires
corporis sed etiam uirtutem euacuant mentis.
Quosdam enim seuuente simeone uidimus tam
urrationabili tͥsticia absorberi: ut nullus pos¬
sent aliquatenus consolatioẽ releuari. Alios cognouimꝰ
per ĩmod̾atã abstinentiam tam gͣuit᷑ corruisse: ut nul¬
la postmodum deliciarũ copia. nulla coquoꝵ diligentia
posset eis satisfacere. E cce bellatores isti simeonẽ loquor ⁊
arreptis gladiis dine amatores int̾ficere. quã ex ꝓbͣti¬
one in euitabilium. uel exactione impossibiliũ eo usq
non solum uires corp̾is uerũ etã uigorẽ mentis aitenua¬
re. ut ꝓhumana saltẽ uerecundia non possit se mens
a sius excessib temꝑare : Unde eis recte ꝑ iacob dr̃.
Simeon ⁊ leui fr̃s uasa iniquitatis bellantia. in consili¬
um eoꝵ ñ ueniat aĩa mea. ⁊ in ceti eoꝵ non sit gła m̃a.

Expanded text:
re. Hinc illa quorumdam immoderata tristitia; hinc illa re. Hinc illa quorumdam immoderata tristitia; hinc illa etiam indiscreta abstinentia, quae non solum vires corporis, verum etiam evacuant virtutem mentis. Quosdam etenim, saeviente Simeone, vidimus tam irrationabili tristitia absorberi, ut nullius possent aliquatenus consolatione relevari. Alios cognovimus per immoderatam abstinentiam tam graviter corruisse, ut nulla postmodum deliciarum copia, nulla coquorum diligentia posset eis satisfacere. Ecce bellatores isti Simeon loquor et arreptis gladiis, Dinae amatores interficere, quam exprobratione inevitabilium vel exactione impossibilium eo usque non solum vires corporis, verum etiam vigorem mentis attenuare, ut pro humana saltem verecundia non possit se mens a suis excessibus temperare? Unde eis recte per Jacob dicitur: Simeon, et Levi fratres vasa iniquitatis bellantia, in consilium eorum non veniat anima mea, et in coetu eorum non sit gloria mea .
Abbreviated transcription (Latin):
cium necc̃e est ut ut̃q conueniat.: ⁊ utq alt̾i openiferat.
S. considerandum ẽ it̾m quod sepe ineo quod fortit agt̃.
modum uisti libminis excedunt: quod facile conun¬
cimus ex hoc eoꝵ op̾e quod int̾ manus habemus. Arrep¬
tis enim gladiis confederatos sibi societatis paco uiolen¬
t᷑ oceidunt: ⁊ ꝓ unius pudici tia uiolata tot uiroꝵ tã
subitã st̃gem fecerunt. Gladius simeonis ex proba¬
tio: gladius leui ẽ eractio. Solet enĩ simeon corrup¬
t mentt ex ꝓbͣre uehement᷑ malum quod fecit: le¬
ui uͦ solet uehement᷑ exigere bonum quod fieri opor¬
tuit. Quid igͥ aluid est eos his gladiis pugnare:
quã erꝓbͣtionis ⁊ eractionis stimulis mentẽ Nlagel¬
lare : his stimulis quoꝵdam mens uehementer
accensa sepe inconsolabilit̾ plangit ea ⁊̃ que nullo
m potꝰ euitare. his stimulis exagitata etiam sepe in¬
choare presumit que nulla tenus ualet consũma¬

Expanded text:
tium necesse est ut uterque conveniat, et uterque alteri opem ferat.tium necesse est ut uterque conveniat, et uterque alteri opem ferat. considerandum est iterum quod saepe in eo quod fortiter agunt, modum justi libraminis excedunt, quod facile convincimus ex hoc eorum opere quod inter manus habemus. Arreptis enim gladiis, confoederatos sibi societatis pacto violenter occidunt, et pro unius pudicitia violata, tot virorum tam subitam stragem fecerunt. Gladius Simeonis exprobratio, gladius Levi est exactio. Solet enim Simeon corruptae menti exprobrare vehementer malum quod fecit, Levi vero solet vehementer exigere bonum quod fieri oportuit. Quid igitur aliud est eos his gladiis pugnare, quam exprobrationis et exactionis stimulis mentem flagellare? His stimulis quorumdam mens vehementer accensa, saepe inconsolabiliter plangit ea etiam quae nullo modo potest evitare. His stimulis exagitata ea etiam saepe inchoare praesumit, quae nullatenus valet consumma
Abbreviated transcription (Latin):
it: Malum quod pertulit exteruis in cruciatu cor¬
poris. malum quod contͣxit intͥnsecus in reatu cͥmi¬
nis: malum quod ꝓm̾uit diuinitꝰ in conspeotucrea¬
quis inutilit᷑ circuncisoꝵ ad hanc diẽ peruenire po¬
mitate confusa pacient᷑ dolere : ⁊ de sua correctiõe
non desperare. Oportet eã sane ⁊ dolere de corrupti¬
one. ⁊ sperare nichilominus de correctione: ut per
moderatum dolorẽ afflicta ⁊ ꝑ spei fiduciã erecta.
et satis faciat de p̃t̾ito. ⁊ ꝓuideat de futuro. Suꝑiꝰ
aut̃ iam dixrimus qͦm dolorẽ ⁊ spem per simeonẽ et
leui intellige̾ debemus. Isti sunt duo illi dine fr̃s
tam forent ⁊ discreti: Ad simeon ꝑtinet satis face
de co quod male factumẽ: ad leui pertinet animũeri¬
corruptione. desperes aut̃ de correctione: est ibi sune¬
on si solusi s i negligis de satisfactione pret̾ici. spescã
de cauttela futuri: est ibi leui s solus. Ad tantũ gͦ nego¬

Expanded text:
it, malum quod pertulit exterius in cruciatu corit, malum quod pertulit exterius in cruciatu corporis, malum quod contraxit intrinsecus in reatu criminis, malum quod promeruit divinitus in conspectu Creaquis inutiliter circumcisorum ad hanc diem pervenire pomitate confusa, et patienter dolere, et de sua correctione non desperare. Oportet eam sane et dolere de corruptione et sperare nihilominus de correctione, ut per moderatum dolorem afflicta, et per spei fiduciam erecta, et satisfaciat de praeterito, et provideat de futuro. Superius autem jam diximus quomodo dolorem et spem per Simeonem, et Levi intelligere debemus. Isti sunt duo illi Dinae frattam forent et discreti! Ad Simeon pertinet satisfacere de eo quod malefactum est, ad Levi pertinet animum erioles de corruptione, desperes autem de correctione, est tibi Simeon, sed solus. Si negligis de satisfactione praeteriti, speres tamen de cautela futuri, est ibi Levi, sed solus. Ad tantum ergo nego