comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ignorates tanta penuria tm̃iq ueri odiũ est quãsi dediterit
eo spõ ꝙ ad sapĩam dei pr̃is a caligmosa ⁊ loqͣti ħueꝰ mũdi igr¬
aucia sit cõu̾sus Neq michi dubiũ quĩ uictorinꝰ dñ recħortã
berẽt᷑ quod de ip̃o augustĩo eo magis suspicer / quo ⁊ ip̃e un cpa¬
or fuit claĩor q cõu̾sio et quãto fidelib scilior gͣcior q canco
ut in eisd cõfessionib id ip̃e cõmẽuũt magistĩo r̾choite de¬
poito sus illo fidelissuuo ac stissimo p̃cone beĩtatis ambrosio sciã
celestẽ atq it̃ salutis arripuit ⁊ de cĩcõnis expoĩtoro scũs ẽ
p̃dicator xp̃i de quo quid semel audierĩ narrabo ut incellutas
noĩs dñ de augustĩo placicũ sibi nestio quid dixisse / cũ susꝑio re¬
spondentẽ hen quã dolendũ ꝙ ingẽm tale fabellis inuanib
irieticũ fui̾t Cui ego . o. ce miseꝵ qui hec dicas imẜriũq si
sentias Contͣ ille subridẽs yuĩo uero sculcuĩ ce inquit sisit cre¬

Expanded text:
dicerit, eo ipso quod ad sapientiam Dei patris a caliginosa et loquaci mundi huius ignorantia sit conversus! Neque michi dubium est, quin Victorinus, dum rethoricam beretur. Quod de ipso etiam Augustino eo magis suspicor, quo et ipse vir clarior fuit clariorque conversio, et quanto fidelibus utilior gratiorque, tanto ut in eisdem Confessionibus idem ipse commeminit, magisterio rethorice deposito, sub illo fidelissimo ac sanctissimo precone veritatis Ambrosio, scientiam celestem atque iter salutis arripuit, et de Ciceronis expositore factus est predicator Cristi. De quo quid semel audierim narrabo, ut intelligas nominis, dum de Augustino placitum sibi nescio quid dixissem, cum suspirio respondentem: «Heu! quam dolendum, quod ingenium tale fabellis inanibus irretitum fuerit!». Cui ego: «O te miserum, qui hec dicas, miserrimumque si sentias!». Contra ille subridens: «Imo vero stultum te, inquit, si sic cre
Abbreviated transcription (Latin):
ce̾t qm̃ xp̃ianꝰ fie̾t Quod fecisse sua etate / płeros q płoicos id
resert quor ip̃e de ms fuisse credendꝰ ẽ scante hoc̃ fiudaiũto
quẽs xp̃iano dogmati cic̾omanũ obstet eloqũ aut quid noceat
acõmanos libros actinge cũ libros hẽticoꝵ legisse nõ noceat
gandẽo hercle ut q indies ueĩora sit cupio ꝑfecto em̃ dequo
m cũ magnis uiris liquido cõneit si qͥũꝙͣ Iph̃m quẽlib famosĩ¬

Expanded text:
e plerosque platonicos idem refert, quorum ipse de numero fuisse credendus est. Stante hoc fundamento, quid cristiano dogmati ciceronianum obstet eloquium? aut quid noceat ciceronianos libros attingere, cum libros hereticorum legisse non noceat, gaudeo, hercle, utque in dies veriora sint cupio. Profecto enim, de quo michi cum magnis viris liquido convenit, si quemcunque phi
Abbreviated transcription (Latin):
omĩa indicantibꝰ s nõ om̃ia incelligẽtibꝰ / dic̾e alia bisus ͦ
Magna eĩ ꝑs igrantiũ ut ligno naufragus sbis heret ulr
rem bñ alit̾ ac ałr dici putat/ Tanta ał incellectꝰ uł ẜmois
quo ꝯceptꝰ exp̃mit᷑ mopia ẽ Equid faceor me sailo bĩri ułq
qualis est nobis no admodũ delectari ꝙͣuis eũ inẜmone¬

Expanded text:
omnia iudicantibus, sed non omnia intelligentibus, dicere aliud visus sim. Magna enim pars ignorantium, ut ligno naufragus, verbis heret, neque rem bene aliter atque aliter dici putat; tanta vel intellectus vel sermonis, quo conceptus exprimitur, inopia est! Equidem fateor me stilo viri illius, qualis est n
Abbreviated transcription (Latin):
qͣ molico inquit q̃ f̾ram̃ta q̃ uect᷑ q̃ machĩe qui ñstri tanti in¬
muieris fuerũt quẽadmo ͫ aũt obedĩe ⁊ par̃e uolũtati archi¬
cecti aer ignis aqͣ t̾ra pocuerũt q̃stio diffidentꝭ et irresigiosi
aĩ Ita eñ qͣsi de ligͣrio/ aut ferrai̾o fabro qrit nõ de i ͦ de qͦ
sc̾ptũ est Ipẽ dixit ⁊ fc̃a sũt dix ͭ aũt nõ uerbo uolacili / ne la¬

Expanded text:
 que machine? qui ministri tanti muneris fuerunt? Quemadmodum autem obedire et parere voluntati architecti, aer, ignis, aqua, terra potuerunt?». Questio diffidentis et irreligiosi animi. Ita enim quasi de lignario aut ferrario fabro querit, non de illo, de quo scriptum est: «Ipse dixit, et facta sunt». Dixit autem non verbo volatili
Abbreviated transcription (Latin):
rant᷑ me q ideo cũ eis ꝙ genua nõ t̾uo accusat quod est fider igͦ¬
ranar t̾buentꝭ fidẽ .ir ip̃a maisãe ueriti sectatoes fidei sectãt᷑
obcusos qr ⁊ ignaros dicũt neq qͥd alii saãt aut qd uernat s in
quo seaĩ sentiat / aut dissenciãt actendũs. oĩsq disseusio apio eos
ig̾rancia ẽ cũ ab errantib dissentĩe sũma sit sapĩa Ata aũt ꝓ
põito in sistũt ut qui ex m ͭ  fiei̾ aͥqucd in po ͭ ͤ sit nat᷑a / deo ĩp̃i ĩ pocẽ¬

Expanded text:
 quod cum eis genua non incurvo, accusant, quod est fidei ignorantie tribuentes. Fidem enim ipsam incusare veriti, sectatores fidei insectantur, obtusosque et ignaros dicunt; neque quid alii sciant aut quid nesciant, sed in quo secum sentiant aut dissentiant attendunt; omnisque dissensio apud illos ignorantia est, cum ab errantibus dissentire summa sit sapientia. Ita autem proposito insistunt, ut quoniam ex nichilo fieri aliquid impossibile sit natura, Deo ipsi impoten
Abbreviated transcription (Latin):
nõ uĩcꝰ ħ ͦ cotĩt fãbłosũ ⁊ mane mendatiuã atq illũ̃ ⁊̃ p̃mis
ꝙ se in pore uica / enphorbũ fiusse/ mẽtitꝰ ẽ gñosa stiłi arãt
aĩ sib̃tate despicit ac reselłit hoc ẽ añt unũ u elcãttiu
int̃ pichago ͣͣ dogmata quib quib i ͤ uir aduena apud
mechapõtiõs c̃dulos ubi diẽ obiit cm̃ meruit nõm ut don
eiꝰ ꝓ tẽpło ip̃e ꝓ deo cultus ac hĩcus sit Et ꝙͣuis ht ip̃ẽ
nũdos in mĩables posu̾e Quod cũ audisset suspitasse fert᷑
Alerand̃. macedo. ꝙ nõdũ unũ ex in iniuieris subegisset: ua¬
in fastiq ãi suspiriũ / t̃te hii duo phĩce hẽsis huiꝰ auctors¬

Expanded text:
 illud in primis quod se in priore vita Euphorbium fuisse mentitus est, generosa stili atque animi libertate despicit ac refellit. Hoc est autem unum illud electissimum inter pithagorica dogmata, quibus ille vir advena apud Methapontinos credulos, ubi diem obiit, tantum meruit nomen, ut domus eius pro templo, ipse pro deo cultus atque habitus sit. Et quamvis hec ipse mundos innumerabiles posuere. Quod cum audisset, suspirasse fertur Alexander Macedo, quod nondum unum ex innumeris subegisset. Vani vastique animi suspiriu
Abbreviated transcription (Latin):
te uł ĩmdĩa ad nos durꝰ scaber q ꝓueĩt/ ut uec ad pleut
młt̾e aures possit n ͨ here mẽorie quo fic ut mtdu arã¬
mẽte nõ illiꝰ ẜ suis ũbis exp̃me̾ ⁊ audiẽti gͣcius ⁊ ꝑmpcia
sit loquẽti Neq illud dissimło quod ꝑrepe cũ aĩcis dĩp ũt̃
ut sc̃bam cogor / nõ ignarꝰ magnũ hĩt iͥ fame ꝑicłm in¬

Expanded text:
te vel invidia ad nos durus scaberque pervenit, ut nec ad plenum mulcere aures possit, nec herere memorie; quo fit ut interdum Armentem non illius, sed suis verbis exprimere et audienti gratius et promptius sit loquenti. Neque illud dissimulo, quod persepe cum amicis dixi, nunc ut scribam cogor, non ignarus magnum hinc michi fame periculum in
Abbreviated transcription (Latin):
bus ⁊ si i alta sit nõ ẽ eloquii ꝑ dulcedo Sepe caucii ide
ꝓ uaietate cauẽtiũ / nĩt delitabłs nũt molestus fuit et
eans iusicõ / longe bariã uox dũdit ne tñ res egeat ex
pichagora sm̃m uirũ ingenii fuisse/ quis nõ nouit erꝰ ẽ
tñ nota i  metenpsicosis quã in cap᷑ nõ dicã pħi s hoĩs:

Expanded text:
ia alta sit, non est eloquii par dulcedo. Sepe cantus idem pro varietate canentium nunc delectabilis, nunc molestus fuit, et eandem musicam longe variam vox ostendit. Ne tamen res egeat exemplo, Pithagoram summi virum ingenii fuisse quis non novit? Eius est tamen nota illa METEMPSIKOSIS, quam in caput non dicam philosophi,
Abbreviated transcription (Latin):
dr̃entͣ deo nõ cõneire duos ioues unũ uͣle alẽm fabłost̃
ut lactanciꝰ ait seu pocius tres ioues ut ait/ dicõ mimant
cas uires heañt et ꝙͣci extimandẽ sũt p̃ciĩ ne nimis appõio
de errẽ apud ip̃m lactangũ forianũ qͥ qret ĩueiret institõ¬
tonũ suaꝵ lib ͦ p̾mo : nã iᵈ piget ec̃ actigisse ꝙ ⁊ soles quͥ¬
lapios t̾s̃ cupidĩes t̾s dyanas dicũt sex hercłes ut sicso
ait ac ut uarro cres ⁊ qͣdragiuca / neq illos pudet ea dic̃e q̃
nos pudeat audĩe ne dicã crede̾ rogo etũ q̾s has nõ stoꝰ¬
mace mepcias qmi has ferat ambages oĩa nõ orrors mõsi
sit in auut sompioꝵ pleͣ uudiq ac r̾f̾ca sũt ut imẜearm
suptũ t̾ĩs / nã de reliq̾s ut lib at que c̃clatio q̾b̾ ħ ludus
q̃ nã hee fabelle qũq soles face̾ cũ abeo ꝙ sołus luceat

Expanded text:
duos Ioves, unum naturalem, alterum fabulosum, ut Lactantius ait, seu potius tres Ioves, ut ait Cicero, numerant tas vires habeant et quanti extimanda sint precii, ne nimis a proposito deerrem, apud ipsum Lactantium Formianum qui queret, inveniet Institutionum suarum libro primo. Nam illud piget etiam attigisse quod et soles quilapios, tres Cupidines, tres Dyanas dicunt, sex Hercules, ut Cicero ait, at, ut Varro, tres et quadraginta; neque illos pudet ea dicere, que nos pudeat audire, ne dicam credere. Rogo enim, quis has non stomacetur ineptias? Quis has ferat ambages? Omnia non errorum modo, sed sic inanium somniorum plena undique ac referta sunt, ut miserear sumptum curis. Nam de reliquis ut libet. At que circulatio, quis hic ludus, quenam he fabelle? quinque soles facere, cum ab eo quod solus luceat
Abbreviated transcription (Latin):
ueltẽ posse ⁊ outiam licẽt uciãm quicłe⁊ ilłi ingemũ dedit
tã rud̾is ut sõ qũq gracũ qũ ãd dicat / au id u̾o satis est.
Sepe una uox ad tp̃s mltã cegit igranciã seꝑe splendor mn¬
clor aut plana tesan̾es fedas corꝑũ ñdas Selat / Qui coͣ
uite ouit sandae᷑ co  ꝯportet ut uideat toͫ exomiuet to ͫ
ał et mac̃s mag offũd̾at ecce id cicõ ibid̾ ub młta ꝑgͣiit
disseruit et pietati s̃ silluna mox ad deos suos ut ad uom¬

Expanded text:
 posse. Et o utinam liceret! utinam qui tale illi ingenium dedit, tam rudis, ut non quandoque gratum aliquid dicat? An id vero satis est? Sepe una vox ad tempus multam tegit ignorantiam; sepe splendor oculorum aut flava cesaries fedas corporum mendas velat. Qui totum tuto vult laudare, totum oportet ut videat, totum examinet, totum  etiam magis offendat. Ecce idem Cicero ibidem, ubi multa pergraviter disseruit et pietati simillima, mox ad deos suos ut ad vom
Abbreviated transcription (Latin):
S ad ariscoti ͭ ͤ r̾u̾tam᷑ cmꝰ splendõe lippos acq infirmos ꝑsã¬
gente oclos młti iã in errorꝭ foneas lapsi sũt Scio eũ ibi̾tatẽ
pũcipatꝰ posiusse / quã ia ⁊ añ posuerat homerꝰ sic enĩ ait ꝙͫ e
nobis in laciͫ soluca or̃one tusla ͫ est no uo ͫ młtitudo ininiuãt
go pñceps s ille hũanũ hc̃ dĩuũ ille grecoꝵ isce om̃i pn̾cipatã
ille acc̃s deu iste deũ pũcipe scaruebat eo usq sibi ueri fulgor il¬
lustͣuit anii quis hic pñceps qualis be ⁊ ꝙͣtus nescisse eũ ⁊ qui mł¬
ta de minimus ciose ad modũ dispucasset unũ hoc ⁊ maxim non
ũidire ẽdidimn quod uiderũt młti lraꝵ nestui uidẽt q luce non
Retos gͣ illos plane q ex oculatos es̃ bideo ⁊ sic om̃ib uideri q̃b
ocli saui sut nõ mag hesitamim ꝙͣ sinaradũ suridẽ mũe candi¬
dam cornũ ngrũ utq audacĩa mẽa eqͣminius aristocilici ar̃i

Expanded text:
ad Aristotilem revertamur, cuius splendore lippos atque infirmos perstringente oculos multi iam erroris in foveas lapsi sunt. Scio eum unitatem principatus posuisse, quam iam ante posuerat Homerus; sic enim ait, quantum nobis in latinum soluta oratione translatum est: «Non bonum multidominium: Sed ille humanum, hic divinum, ille Grecorum, iste omnium principatum, ille Atridem, hic Deum principem statuebat, eousque sibi veri fulgor illustravit animum. Quis hic princeps, qualis ve, et quantus, nescisse eum, et qui multa de minimis curiose admodum disputasset, unum hoc et maximum non vidisse crediderim, quod viderunt multi literarum nescii, videntque luce non cecos ego illos planeque exoculatos esse video, et sic omnibus videri, quibus oculi sani sint, non magis hesitaverim, quam smaragdum viridem, nivem candida
Abbreviated transcription (Latin):
coctidiatia et cosuetudĩẽ ocłoꝵ asuestũt aĩ neq admirant̾
neq req̾rũt rones caꝵ roꝵ quas semꝑ bident pr̃om qͣsi noui¬
tas mag̃ q mag̾cudo reꝵ debeat ad exq̃rendas cãs excica̾e
qͥs eñi hũc hoĩem dixit̾ qui cũ tã celi motus t̾cos tã ratos
officio assequi possuꝰ an tñ machĩatõe quad a̾d̾ momi uertiq
monĩ uerciq uideamꝰ cõstancissime coficiete uicissicudines

Expanded text:
e admirantur neque requirunt rationes earum rerum quas semper vident, perinde quasi novitas magis quam magnitudo rerum debeat ad exquirendas causas excitare. Quis enim hunc hominem dixerit, qui cum tam celi motus certos, tam ratos officio assequi possumus? An cum machinatione quadam moveri aliquid moveri vertique videamus constantissime conficientem vicissitudines
Abbreviated transcription (Latin):
reꝵ cognico ꝑude̾t uiros iugemõstis afonce ue̾ felicitatꝭ a¬
u̾sos ꝑ opionũ deuia uaiuis acq aridis cogitacõnib c̾quolui
porres aũt me admirari iisi me nosses ꝙ a acone uiy di¬
uellor sic me iᵈ delc̃tãt ingeniũ : ecce nũc reꝵo scilicet dul¬
cedĩe quad nõ insolita raptꝰ quo no soleo ut alieno mea in¬

Expanded text:
rum cognito, puderet viros ingeniosos, a fonte vere felicitatis aversos, per opinionum devia vanis atque aridis cogitatibus circumvolvi? Posses autem admirari, ni me nosses, quod a Cicerone vix divellor; sic me illud delectat ingenium. Ecce nunc rerum stilique dulcedine quadam non insolita raptus quo non soleo, ut alieno mea in
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑiculosus ẽ error s in maxĩs ⁊ spcͨantib ad salut̾ sctmam ab er¬
rasse toca ut aũit uia ⁊ licet młta ethicoꝵ inpn̾cipio ⁊ iusine
de felici ͭ ͤ cͣcͣtau̾ĩt audebo dr̃e clamẽt ut libuerit ceussões mei
uãm ilłã felici ͭ ͤ sic peitus igrasse / ut in eiꝰ cogͦue nõ dico sub¬
tilior s felicõr fu̾it uel q̃li auus ꝓia uel piscacor pastor ue fide¬
lis uł ag̾cosa Quo mag̾ miror qͦsd nr̃oꝵ ccͣta ilłũ ariito ͣ
bẽ ut solẽ noccua sic ille feli ͭ ͤ hoc ẽ lucẽ eius / ac radios s nõ
ip̃a uidisse uideat᷑ neppẽ qui illã nõ suis infinib u ͨ solidis in reb
edificiũ uelud excelsũ ꝑcul in hostico t̾rulaq in sede fundare
illa uo nõ mellexit sieicellecta neglexĩt sñ quib ꝑesus fel¬

Expanded text:
iculosus est error, sed in maximis et spectantibus ad salutis summam aberrasse tota, ut aiunt, via. Et licet multa Ethicorum in principio et in fine de felicitate tractaverit, audebo dicere — clament ut libuerit censores mei — veram illum felicitatem sic penitus ignorasse, ut in eius cognitione, non dico subtilior, sed felicior fuerit vel quelibet anus pia, vel piscator pastorve fidelis, vel agricola. Quo magis miror qvere — ut solem noctua, sic ille felicitatem, hoc est lucem eius ac radios, sed non ipsam vidisse videatur; nempe qui illam non suis in finibus nec solidis in rebus edificium velut excelsum procul in hostico tremulaque in sede fundaverit, illa vero non intellexerit, sive intellecta neglexerit, sine quibus
Abbreviated transcription (Latin):
menii ui fuisse ꝙͣ usui cũq nõ paucos mͥ fec̾it amitos hostes fecit
inmineros ⁊ ita nuch̃i accidit nt ħus ĩigii casside uirib h aud̃
magnis inpugna euut / quib ul aliut chim̾e fulgor p̃stãt iusi
aplib feriaut᷑  hec ĩ ołim pestis porro ꝙͣ famiłiarꝭ uiridioĩb a
esse debuerat iopia renastĩt᷑ s ꝓg̃dior/ cogitat se magnos ⁊ st̃
plane suĩs diuices q̃ nc̃ bna morlib magnicddo et ssenciũt ⁊ si

Expanded text:
memini michi fuisse, quam usui, cumque non paucos michi fecerit amicos, hostes fecit innumeros, et ita michi accidit, ut his qui insigni casside, viribus haud magnis in pugnam eunt, quibus nil aliud chimere fulgor prestat, nisi ut a pluribus feriantur. Hec michi olim pestis peresse debuerat, inopina renascitur. Sed progredior. Cogitant se magnos, et sunt plane omnes divites; que nunc una mortalibus ma
Abbreviated transcription (Latin):
milites s aĩ uxõe ecĩa acq aĩcis il nͥ deliba̾te ⁊ crebro iustriptis
loqu̾e fecit h ͦ forsitan ne qͥd suꝑ bacuũ aut insulsũ caũ aͥquo sibrex¬
cidẽt quo celestis or̃o rep̃hendi posset aut sꝑm licu̾it hoc illi simo
de culmie subdicos se̾ptis uelud oracłis alloqũti Michi aũt ẜmoba¬
gus int amicos in elaborate q siuñe Saleat eloꝙͣcia si tan nigi seu
madũtens incidi nchil eñ accurate ił auxie ut qdq ĩ añi otꝙ
ad eos p̃mũ uenisset p̃us eruꝑe Illi ecõposito c̃cũfusi siugla trub¬
cius dici posset Id semel idq icm acq itm cũ fecissent in suiam ꝙ¬

Expanded text:
milites, sed cum uxore etiam atque amicis nil nisi deliberate et crebro in scriptis loqueretur. Fecit hoc forsitan, ne quid supervacuum aut insulsum casu aliquo sibi excideret, quo celestis oratio reprehendi posset aut sperni. Licuerit hoc illi summo de culmine subditos scriptis velut oraculis alloquenti. Michi autem sermo vagus iinadvertens incidi. Nichil enim accurate, nichil anxie, ut quidque in animum utque ad os primum venisset prius erumpere. Illi ex composito circumfusi singula truttius dici posset. Id semel idque iterum atque iterum cum fecissent, in s
Abbreviated transcription (Latin):
angustũs ałiꝙͣta ⁊ expssa baietate coloracius diffiurẽt dixerũt
mẽtiti sũt eo ꝙ ulgus rarissiẽ s ͫ t̃uat dixerũs dẽm̃ maxĩoꝵ
rob̃ti siculi regis qui me Inueuẽ quoq crebro ⁊ claro sciẽ atq m̃¬
genii testio qouescasset enderũt ⁊ hoc plane mentica est nõn
dico niq̃tas s uauitas sib̃ regẽ ip̃ĩ lr̃abr̃ magna et̃ fauia ses
nulla fuisse noticia reliquos qͣnis doctos ĩme tñ nõ sit ꝑsꝑitate
fiusse idicio seu amor ille seu inc̾iositas fuisset Illud̃ p̃ce̾a sibi obiẽ¬

Expanded text:
rent. Dixerunt mentiti sunt, eo quod vulgus rarissime verum cernat. Dixerunt deinde maximorum minatim Roberti Siculi regis, qui me iuvenem quoque crebro et claro scientie atque ingenii testimonio honestasset. Responderunt — et hic plane mentita est, non dico iniquitas, sed vanitas sibi — regem ipsum literarum magna etiam fama, sed nulla fuisse notitia; reliquos, quamvis doctos, in me tamen non sat perspicaci fuisse iudicio, seu amor ille seu incuriositas fuisset. Illud sibi pre
Abbreviated transcription (Latin):
uiti desut᷑ quod ior deꝰ apłes ait unꝰq̃sq bñ inditat que cos¬
uideat᷑ ꝙͣ q q̃uũdat ipe qui iudicat ut scil hoc obcentu possit
agnoratissum hoĩes de ignorancia iudica̾e nõ est aũt ita et
de ignorancia eñi et de sapĩa ⁊ de re qͣs sapientis est iudiañ
Ineo inꝙͣ sapiẽtis de quo inditat neq uo̾ ut de iuisita musici

Expanded text:
e cogvideatur, quam quo abundat ipse qui iudicat; ut scilicet hoc obtentu possint ignorantissimi homines de ignorantia iudicare. Non est autem ita; et de ignorantia enim et de sapientia et de re qualibet sapientis est iudicium, in eo, inquam, sapientis de quo iudicat. Neque vero, ut de musica musici,
Abbreviated transcription (Latin):
dobeo me molestat ołimi fateor scili cẽpus erat amicioꝵ et
natura mea semꝑ et etace iam cusqlłior decebat oro Sate
benia amiti et cu seccor q̃sqs es ꝑte oro cuqr aute alios Rouee
opñe cui hec lquor ignostico loqͦ porcet no qr id mesios qr qrĩ¬
difficil Et s em̃ racõ sleno suadeat Dizna ñ falłor iudig᷑¬
cio ⁊ instũs dołor uerba extorquẽt auidissinꝰ pacis in sebuas
pores finde ipre si auncos ecia ꝑlamare alos potes msca o¬
pto qdc małi gͣeui in exꝑcũ hacteꝰ uut nũ p̾mũ ieb sors osi

Expanded text:
debeo, me molestat. Olim, fateor, stili tempus erat amicioris, et naturam meam semper et etatem iam tranquillior decebat oratio. Date veniam, amici; et tu, lector, quisquis es, parce, oro. Tuque ante alios, Donate optime, cui hec loquor, igndifficile. Etsi enim ratio silentium suadeat, digna, nisi fallor, indignatio et iustus dolor verba extorquent. Avidissimus pacis in bellum potes, livor improbe, si amicos etiam flamare animos potes? Multa experto hoc mali genus ine
Abbreviated transcription (Latin):
excoriratis fusto iuloco toranoꝵ alcm ampleous Pocios lt epꝰ
ꝑsiet corpꝰ uł i feriant hortat ne ꝑcendo sibi ille porsan eua¬
detet se ñr uũc ig̃it saucta clamat amicicia uc nel psuñ laca
ssi aoe uupiũ feria liuorẽ quẽ ip̃a nõ equis ampeeliula ͨ¬
surfoneo⁊ durũ nĩt res tã mctus tatis in cenebris Eieue
cicar en ut sie etic Gofiro incolum hosas occubit sic̃ bfũ¬
gata nũs ⁊ ꝑempta acri iuuidia dulcis cuccia salu sit᷑ fsi¬

Expanded text:
ex coniuratis, fusco in loco tyrannorum alterum amplexus, sotios ut vel per suum corpus illum feriant hortatur, ne parcendo sibi ille forsan evaderet. Et michi nunc igitur sancta clamat amicitia, ut vel per suum latus stili acie impium feriam livorem, quem ipsa non equis amplexibus sinu fovet. Durutamen, ut sicut tunc Gophiro incolumi hostis occubuit, sic confutata nunc et perempta acri invidia, dulcis amicitia salva sit; qu
Abbreviated transcription (Latin):
digna respuit᷑ Sit ĩã sola pħilosophantꝭ infancia ⁊ ꝑꝑlexã
balbucie umi mites srciłio acq osticãs ut cic̾o noͣt sapiã ĩ hono¬
re est /redit ad memoĩa plato eloquẽtissiꝰ homi nͨ ut sileã
reliqͦs dulcis ac suauis s as hiis scaber fits̃ arles cũc sic a
suo detiscunt aut de errant duce ut eloqͣtiam quã ille pħie
ornamĩtũ Ingens ratꝰ ei scuduit adĩge̾ ysocͣtis ut ꝑhibẽt o¬
racoꝵ glia ꝑmotus hanc isti impedĩtũ ꝑrobrũ q extiment
ultio nõ uircutẽ ip̃a oportuuã hanc dubie inuidiosissimã¬
q reꝑ oñm s ilłis ut puco uilem eo ꝙr n ͨ tuud̾a u ͨ elata est

Expanded text:
 infantia et perplexa balbuties, uni nitens supercilio atque oscitans, ut Cicero vocat, sapientia, in honore est, nec redit ad memoriam Plato eloquentissimus hominum, nec, ut sileam reliquos, dulcis ac suavis sed ab his scaber factus Aristotiles. Sic a suo desciscunt seu deerrant duce, ut eloquentiam, quam ille philosophie ornamentum ingens ratus ei studuit adiungere, Ysocratis, ut perhibent, oratoris gloria permotus, hanc isti impedimentum probrumque extiment; ultimo, non virtutem ipsam, optimam haud dubie, invidiosissimamque rerum omnium, sed illis, ut puto, vilem, eo
Abbreviated transcription (Latin):
uit as i get Suis uslis alimentis nec ad imxtũ habet sumũ s
purns et Riquidus ⁊ maque modum pliudus ⁊ion eñe ul aliquã
sursu Sersus uigetur sct nr̃ quẽ lases cerre in corpis ioce¬
neout ⁊ fonius int̾iuxtus exilire cogit ⁊ ad cesestem nabura oi
gepidacione mouili subuolare I dem s diminus ig̾is una eãd
si ucꝓecentia n premabit imꝑios at recreabit ⁊ qutũ ecorpssi
aesmmet tancũ gepouat ac sibi ie etnũ pabusu susiustragit e¬

Expanded text:
uit ac uiget sine ullis alimentis nec admixtum habet fumum, sed est uit ac uiget sine ullis alimentis nec admixtum habet fumum, sed est purus ac liquidus et in aquae modum fluidus: non enim ui aliqua sursum uersus urguetur sicut noster, quem labes, terreni corporis quo tenetur et fumus intermixtus exsilire cogit et ad caelestem naturam cum trepidatione mobili subuolare. idem igitur diuinus ignis una eademque ui ac potentia et cremabit inpios et recreabit et quantum e corporibus absumet, tantum reponet ac sibi ipse aeternum pabulum sumministrabit: q
Abbreviated transcription (Latin):
dint̾itace penitus inheserit
enis nacure reddi aĩas nti
nõ extingiubiles incotĩ qn
exdeo suit cãm cruciabiles
fiant ꝑ corꝑis maoulam que
pcc̃is in usta sensimi dolone
sit explicauit Q nii ⁊ sup̃mo
Cum hoĩe uita relinquit non
fundicns om̃is corporee excedie
pestes penicus q necc̃e ẽ mul¬
ca diu concreca modis moles¬
tere miris go exercent᷑ peis
peudiuit hec ꝓpe modũ ben
sunt anna eiͣ cũ dmorcum
frat a coiꝑe est ut ait idon
poeca par leuib uentis uolu¬
tri ꝙ simillima sompno quia
les deo aũt cui subiacet posse
onua comp̃hensibilis Pmũ¬
imꝑii suit daturi ⁊ lam quia pcc̃a in corꝑib cõcraperunt Rursus carue
induent̾ ut in corꝑibus piaculum soluant e̾t cam̃ nõ eit daro ͧͥa
ꝙͣ deus homiii suꝑiecerit huic t̾rene similis s insolubilis ac᷑ pma
curra diuersa est ab̾ hoc nr̃o quo ad uice necessaria bcuũ qui ałita¬
natre feuute alacur exonguit᷑ at ilłe diuiuꝰ ꝑpe ip̃m semp di¬

Expanded text:
nitate penitus inhaeserit, ejus naturae reddi animas, ut si non extinguibiles in totum, quoniam ex Deo sunt, tamen cruciabiles fiant per corporis maculam, quae peccatis inusta, sensum doloris sic explicavit: Quin et supremo cum lumine vita reliquit, Non funditus omnes Corporeae excedunt pestes: penitusque necesse est Multa diu concreta modis inolescere miris. Ergo exercentur poenis: xpendunt. haec propemodum uera sunt. anima enim cum diuortium fecit a corpore, est, ut ait idem poeta, par leuibus uentis uolucrique simillima somno, quia les, deo autem, cui subiacet posse omnia, conprehensibilis. Pimpii sint daturi. nam quia peccata in corporibus contraxerunt, rursus carne induentur, ut in corporibus piaculum soluant: et tamen non erit caro illa, quam deus homini superiecerit, huic terrenae similis, sed insolubilis ac permanatura diuersa est ab hoc nostro, quo ad uitae necessaria utimur, qui niae fomite alatur, extinguitur. at ille diuinus per se ipsum semper ui
Abbreviated transcription (Latin):
more puenã to eam ño cene̾e oc seuit audicam si suoduus eon¬
macie frabule ꝓdiderunt et cam idem testati siitͫ od anctore
ecercum s opionem seqmi ut maro qui ais Sit nifas aueiter¬
oqm sr̃ns it᷑ seritatis archana iꝑte corrupuit᷑ cũ ip̃a  res
eserior in benit᷑ quo cũ ꝑpħis inparte cõsencinus snod nob̾is
sꝓbacionẽ rei satis est erroĩ cũ coꝵ subest racio noͣ miła ᵇ.
Nam cũ ꝑph̃e assidius concionibus p̃dicarent indicaturũ cẽ de

Expanded text:
more pervenerat, eam vero temere ac leviter auditam in modum commentitiae fabulae prodiderunt. Et tamen iidem testati sunt, non auctorem se certum, sed opinionem sequi; ut Maro qui ait: Sit mihi fas auditQuamvis igitur veritatis arcana in parte corruperint; tamen ipsa res eo verior invenitur, quod cum prophetis in parte consentiunt: quod nobis ad probationem rei satis est. Errori tamen eorum subest ratio nonnulla. Nam cum prophetae assiduis concionibus praedicarent, judicaturum esse de
Abbreviated transcription (Latin):
quid ueluit sacis scacuere ac diuidicare ĩ possis/ Quid gͣ pugnes
adusus eos hoĩes/ qui suo sibi gladio peremit/ Quid laboree nc cos
fuisse qui exiscimassent pħĩam suis iugenus fuisse pfectã si se
udere ꝙ patis anuis magna accessio facta erret urem ipe phi¬
lo sophiam plane absoluca fore Etuad gͦ fuit ilłud cẽpus / Qno mo
eqͣt̃ esd ant aquib ab oluta Rã quõd ait stubistinos fuise qui

Expanded text:
quid uellent, statuere ac diiudicare non posses. quid igitur pugnes quid uellent, statuere ac diiudicare non posses. quid igitur pugnes aduersus eos homines qui suo sibi gladio pereunt? quid labores ut eos fuisse, qui existimauissent philosophiam suis ingeniis esse perfectam: sed se uidere, quod paucis annis magna accessio facta esset, breui tempore philosophiam plane absolutam fore. quod igitur fuit illut tempus? quando est aut a quibus absoluta? nam quod ait stultissimos fuisse, qui
Abbreviated transcription (Latin):
reda ⁊ quadrigis opus esset ¶ Semot̾tus qiͣ in pu̾teo quodam sit alço
ad̾e illi licebat ẜ tꝙͣ in sũmo montis excelsi uercice uł pocius in
celo quod est uerissimũ Quis est eñĩ cur eam pocius in nuu dẽpssa
di e̾t ꝙͣ in sumũ lenatã nͥ force mẽtẽ quoq inpedibꝰ^ aut inimis cał¬
ribus cõscitu̾e malebat pocius ꝙͣ in pectore / aut in capice/ adẽo
remocissimi fuerut abip̃a uẽitate ac eos / ne scatus quidẽ sui corꝑit
admoneret ueĩ̾tatẽ ĩ sũmo esse querendam/ Exhac desꝑacõe/ cõfessio
illa socratis nata est qua se nichil sc̃ĩe dixit ũ hoc yñũ ꝙ uchił
stiat huic achademie disciplina manauit si tũ discipliua dici p̃t
in qua ignoratio ⁊ discit᷑ ⁊ docet᷑ E ne illi quidẽ qui scĩam sibi as¬
ram incerti fuerut sibi q sꝑ cotraria disseñtes / ut qud̃ sentiant

Expanded text:
reda et quadrigis opus esset; Democritus quasi in puteo quodam sic alto, reda et quadrigis opus esset; Democritus quasi in puteo quodam sic alto, cadere illi licebat, sed tamquam in summo montis excelsi uertice uel potius in caelo, quod est uerissimum. quid est enim cur eam potius in imum depressam diceret quam in summum leuatam? nisi forte mentem quoque in pedibus aut in imis calcibus constituere malebat potius quam in pectore aut in capite. adeo remotissimi fuerunt ab ipsa ueritate, ut eos ne status quidem sui corporis admoneret ueritatem illis in summo esse quaerendam. ex hac desperatione confessio illa Socratis nata est, qua se nihil scire dixit nisi hoc unum, quod nihil sciat, hinc Academiae disciplina manauit, si tamen disciplina dici potest in qua ignoratio et discitur et docetur. sed ne illi quidem qui scientiam sibi adtam incerti fuerunt sibique saepe contraria disserentes, ut quid sentirent,
Abbreviated transcription (Latin):
mam filla uctũ se afortuĩa curpit᷑ cõficet/ Cedo inquit ⁊ manum
tosso/ suuid hoc hoie miseriꝰ qui sic iacet Insipient̃ inquit E quis
se ꝓfuet᷑ esse sapiẽte Quid ergo sibi nult assũptio nõis quid cõteptꝰ
ille rep qui magnisitis uerbis p̃cendit᷑ Quid dispar cetis hicꝰ Ant cur
ogĩo ꝑtepta sapie datis si nemo adhuc qui sapiat inuentus ẽ/ Et qͥs¬
ꝙͣ nobis ĩuidiam facit quia philosophos negauiꝰ ẽẽ sapientes cñ
ip̃i nec scie se qt ꝙͣ nec sape faceant᷑ Na si qũ ita defeceruit ne¬
assurgẽ quid qtꝙͣ possunt ꝙ faciũt in rebus tetis cum urꝰ admouẽtur
ignorancie ⁊ qrͣ furibundi exiliunt ⁊ exclamant ietos esse se ⁊ ex¬
rordes ¶Anaxagoras ꝑuĩtiat t̾ũfusa esse tenebris onna ¶ Emꝑe¬
decles angustas ee ceu simiũ semitas que̾it᷑ tãꝙͣ illi adcogitandum

Expanded text:
mam filiam, victum se a fortuna turpiter confitetur. Cedo, inquit, et manum mam filiam, victum se a fortuna turpiter confitetur. Cedo, inquit, et manum tollo. Quid hoc homine miserius, qui sic sapientem. quid ergo sibi uult adsumptio nominis? quid contemptus ille rerum, qui magnificis uerbis praetenditur? quid dispar ceteris habitus? aut cur omnino praecepta sapientiae datis, si nemo adhuc qui sapiat inuentus est? et quisquam nobis inuidiam facit, quia philosophos negamus esse sapientes, cum ipsi nec scire se quicquam nec sapere fateantur? nam si quando ita defecerinquidem quicquam possint, quod faciunt in rebus ceteris, tura uero admonentur ignorantiae et quasi furibundi exiliunt et exclamant caecos esse se et excordes. Anaxagoras pronuntiat circumfusa esse tenebris omnia; Empedocles angustas esse sensuum semitas queritur, tamquam illi ad cogita-ndum
Abbreviated transcription (Latin):
nn ota iii gocant  que pncisutas est uaturam pocius q deñ
nomm̃ar. Si aũt nacura est racio out uecessicasaut cõdicio nascendi ⁊̃
est pse ipam sensibił s necesse est mẽtẽ ese diuinã que sua prouide¬
ia sastendi pncipiu rebus om̃ibꝰ p̃beat᷑ aut si natura est celum
acq cerra ⁊ om̃e ꝙ nacũ est / nõ st deꝰ nacura s dei opub t¬
on dissimile errore cridunt esse fortuã qiͣ deam quͣdam res
hnunas uarus casibꝰ eludentem oma necount unde sibi bona
⁊ mala ueniant Cũ hac se cõpositos adpliandũ purant nec ul¬
tum amissionẽ q caroꝵ fortũe nom̃ acerrimuis accusacoĩbus ꝓstiderunt
aec omo nlla eoꝵ disputac̃o de uircute estssĩqua ñ fortũs uexet᷑/ mard
cullius in sua cosolaco e pugnasse se semꝑ contͣ forcuã loquit᷑ / ean i
ase esse suꝑata cũ fortit̾ iminicoꝵ impetus reciddisset / ne tũ quidẽ se ab
ea fractũ / eñ domo pulsus pac̾a caruit tũ aũt cum amiserit carissi¬

Expanded text:
ant, quae peruersitas est naturam potius quam deum nominare? si autem natura est ratio uel necessitas uel condicio nascendi, non est per se ipsa sensibilis, sed necesse est mentem esse diuinam, quae sua prouidentia nascendi principium rebus omnibus praebeat, aut si natura est caelum atque terra et omne quod natum est, non est deus natura, sed dei opus. non dissimili errore humanas variis casibus illudentem; quia nesciunt, unde sibi bona, et mala eveniant. Cum hac se compositos ad praeliandum putant; nec ultum amissionemque charorum, fortunae nomen acerrimis accusationibus prosciderunt; nec omnino ulla eorum disputatio de virtute est, in qua non fortuna vexetur. M. Tullius in sua Consolatione pugnasse se semper contra fortunam loquitur, eamque a se esse superatam, cum fortiter inimicorum impetus retudisset; ne tum quidem se ab ea fractum, cum domo pulsus patria caruit: tum autem, cum amiserit charissi
Abbreviated transcription (Latin):
omꝰ ꝙͣ cupiditates opriment iram cẽꝑabũt libidinem cohercebunt᷑ bũ
ip̃i et cedant uiciis ⁊ faceant᷑ plus ualere naturã e s dei aũt p̃tepta qͥ
⁊ simplicia it uera sunt pitũ ualeant maĩs hõm coctidiana expnũta
demonstrant ¶Sa m̃ uirũ qui sic iratũdus maledics r enata m
cissimis dei uerbis cã ꝓlacidũ ꝙͣ one reddam/ Ai aipidũ mar renace
i tibi eũ siberalem daibo et pecumã suam pp̃is malbus largient  ͥͣ da
ciudũ goloris ac mortis iam cruces et ignes ⁊ pialla ⁊ caurũ cõtẽ¬
pnet. da libidiuostĩ adulterũ gaueonẽ iam sobrũ castũ cotinẽtem
bid ebus: a erudelem et saugis oppetentẽ / iam iseram clenẽra m
rerisse muicabis dit in iustũ insipiẽtẽ pccore cõtimo ⁊ equus ⁊ pru

Expanded text:
 cuiusquam cupiditates oppriment, iram temperabunt, libidinem cohercebunt, cum ipsi et cedant uitiis et fateantur plus ualere naturam? dei autem praecepta quia et simplicia et uera sunt, quantum ualeant in animis hominum, cottidiana experimenta demonstrant. da mihi uirum qui sit iracundus maledicus effrenatus, paucissimis dei uerbis tam placidum quam ouem reddam. da cupidum auarum tenacem, iam tibi eum liberalem dabo et pecuniam suam plenis manibus largientem. da timidum doloris ac mortis, iam cruces et ignes et Perilli taurum contenet. Da libidinosum, adulterum, ganeonem: jam sobrium, castum, continentem videbis. Da crudelem et sanguinis appetentem: jam in veram clementiam furor ille mutabitur. Da injustum, insipientem, peccatorem: continuo
Abbreviated transcription (Latin):
eoss g couiruute fructus est ia uirius mocilis est ⁊ caduca Itaq qno
qͦt sogti sunt / Embram quandam uircutis uideboit iꝑar uae baũt c
uidebant Refixi em fuerut in cram / nec urlcus suos in altũ sige bansa uet
dads posseit inmieri que sere celi religio mbus ostengabet/ se suptosae et
cur posptis cois muslus opceꝑet quĩaut ad uitia erudiat dosiptotẽ e¬

Expanded text:
ex uirtute fructus est, ubi uirtus mortalis est et caduca. ita qui haec locuti sunt, umbram quandam uirtutis uidebant, ipsam uirtutem non uidebant. defixi enim fuerunt in terram nec uultus suos in altum erigebant, ut eam possent intueri, quae sese a caeli regionibus ostentabat. haec causa est cur p
Abbreviated transcription (Latin):
atͣsłatio est adiumorcasitate᷑ si ałi malũ sit necesse es qũi ut dixilad
ecͣsta supplicia tnͣsmmictit ¶Quid ergo dicemꝰ a errare illos qui aut mor
um qm pautiora mala / nõ pensant bonis plũibꝰ Nam cũ oũiem uitã
fuerit᷑ male Sansuant gͥ nica omiem ꝓlenãq inchił alud quã mal
opirant᷑ Quit nata at ĩ epta illa siña Iant esse mort̾e ꝙͣ nos ꝑmorcẽ
cimeam ꝙ ica pͥmũ uonũ ẽẽ /ñ nasti /secũdũ cicius mori sile ut maioi̾s
sit auctoitatis sͥleno accͣbuit᷑ oico incõsolacõe s̃nasti inquit longe
Sc̃s exiude appet᷑ qnod adiecit de suo aliq̃t nc oruaret. Qnero h̃ ou
ee oꝑtima putet nͣ nasti m̃ sit nulsꝰ omo qui sentiat / nam ut hoñ
sit ariquid̃ aut malt̃i seusus efficit / demde or om̃em uita nichilaᵈ

Expanded text:
itatem: sin aliter, malum sit necesse est, quoniam ut dixi ad aeterna supplicia transmittit. quid ergo dicemus nisi errare illos qui aut mortt iniquissimi, qui pauciora mala non pensant bonis pluribus. nam cum omnem uitam fuerit male. damnant igitur uitam omnem plenamque nihil aliut quam malis opinantur. hine nata est inepta timeamus: ita primum bonum esse non nasci, secundum, citius mori. quae ut maioris sit auctoritatis, Sileno adtribuitur. Cicero in Consolatione non nasci inquit longe dicto exinde apparet, quod adiecit de suo aliquid, ut ornaret. Quero igitur cui esse optimum putet non nasci, cum sit nullus omnino qui sentiat: nam ut bonum sit aliquid aut malum sensus efficit; deinde cur omnem vitam nichil
Abbreviated transcription (Latin):
domestitis ꝑfrcura dsfenlda siit neq selri quib ꝑ ͤ osͣ anuos:
uel maxie ẜmendũ eso/ quibus possuns dist̾e̾/ neq panꝑes̃ aut opfices aut
rustici quibꝰ indiem uiotus labore querendus es. Obeam causam Tulleꝰ
mꝰ ergo illa / que de pucip̃us reꝵ dicũt᷑ incelligent que ꝑplexrer ĩuoluta
nix ecia polici hõies assequut᷑ ꝑi rebus igit᷑ obstui̾tate nplicitis ⁊ inge¬
moꝵ uaĩetate confusis et eloqncũ uiroꝵ exquisico ẜmone fucatis quis
imꝑito ac rudi locus est¶ ¶Nulłas umꝙͣ mulieres philosophari docuerũ
huiente redemisse ac docusse tradunt᷑ ¶ Emimerant etiã placone ac
couẽ qui redemisse aniceris quidam cradit᷑ sescertus octo Itaq insecta¬
tus est cõuicus hũc ip̃m redempcorẽ seneca ꝙ placonẽ pus escłmalũtͣ
furiosus ut m uidet᷑ qui hoĩ fũt iratꝰ ꝙ nõ mltam p̾ecumã pdidit.
Bulicet ⁊ ayrum appendẽ debuit ꝙͣ ꝓ mortuo hector ⁊ant ẽ̃ inger̾e

Expanded text:
t neque servi, quibus per eos annos vel maxime serviendum est, quibus possunt discere; neque pauperes, aut opifices, aut rustici, quibus in diem victus labore est quaerendus. Ob eam causam Tullius modo ergo illa, quae de principiis rerum dicuntur, intelligunt, quae perplexa et involuta uix etiam politi homines adsecuntur ? in rebus igitur obscuritate inplicatis et ingeniorum uarietate confusis et eloquentium uirorum exquisito sermone fucatis quis inperito ac rudi locus est? denique nullas umquam mulieres philosophari docuerunt , quem male seruientem redemisse ac docuisse traduntur. enumerant etiam Platonem ac stertiis octo. itaque insectatus est conuiciis hunc ipsum redemptorem Seneca, quod Platonem paruo aestimauerit, furiosus, ut mihi uidetur, qui homini fuerit iratus, quod non multam pecuniam perdidit: scilicet aurum appendere debuit tamquam pro mortuo Hectore aut tantum ingere
Abbreviated transcription (Latin):
ullo disd̾nñe / om̃ibus daca est /nt nemo sit prorsus qm eã cape ũ possitꝰ Ac
isłi untutẽ hũauo gem̾i daca sit amplexant᷑ ut soli dñi pubsteo bono frm
uelle uideant᷑ tam inuddi ꝙͣ si ueluit deligare oculos auc effod̾e cet̾is ne
tuit ⁊ opifices ⁊ rustitos ⁊ uuilieres ⁊ omes deniq qui hũana formã ge¬
hoc ad eo scoyci qui et ẜuis ⁊ mulieribus philosophanddũ eẽ dixerũt
iem de sapientibus noluit copon̾e sonati quidẽ sunt illi fae̾e / ꝙ uitis
tõ mulcos amnos aufferat uecesse ẽ. Ne oracoria quide ignoranda est
nt ea que didiceris ꝑferre acq eloqui possis/ Geometria quoq ac musi¬
ca ⁊ astrosogia necessaria ẽ ꝙ hee arces cũ phĩa hent aliꝙͣ socieratẽ¬

Expanded text:
eam capere non possit. at eam capere non possit. at illi uirtutem humano generi datam sic amplexantur, ut soli omnium publico bono frui uelle uideantur, tam inuidi quam si uelint deligare oculos aut effodere ceteris, ne tuit et opifices et rusticos et mulieres et omnes denique qui humanam formam gehoc adeo Stoici, qui et seruis et mulieribus philosophandum esse dixerunt,tem de sapientibus uoluit conponere. conati quidem sunt illi facere quod ueriid multos annos auferat necesse est. ne oratoria quidem ignoranda est, ut ea quae didiceris proferre atque eloqui possis. geometria quoque ac musica et astrologia necessaria est, quod hae artes cum philosophia
Abbreviated transcription (Latin):
Roca / que aũt leuia sũt ut nebula/ fumꝰ iguis a medio deferaut᷑ nt̃
elum petant Quio dicam de hus nestio qui cũ semel aberrauerunt
cõstant᷑ in sculcicia ꝑseuerant / ⁊ nauis uana de fendunt ñ quod̾ eosĩt¬
dum puco aut ioci causa pħilosophariaut prudentes ⁊ scios mendicia
defendenda sustiꝑe/ qiͣ ingema sua in malis rebꝯ exerceant ał oscẽdãt
at ego multis arginũtis ꝓbare possen/ millo mͦ fie̾i posse / ut celũ t̾ra
sit inferius ñ ⁊ liber iam cõcludendꝰ ẽẽt ⁊ ad huc aliqua restarent
q̃ magis suit pñti oꝑi necessaria
T qm singusoꝵ eriores ꝑimnẽ nõ est uiuꝗ libri ꝯpus /satis sit¬
esse mrtgarem ꝙ eam ñ nͥ docti hoics assequi possint Est inquit ꝑhĩa
pautis concenta indicib mulcitudiuẽ cõsulto ipam fugiena Don
esd eigo sapia si ab hõm cecu abhori et qm̃ sapĩa si honii daita est sie¬

Expanded text:
rota, quae autem lenia sunt, ut nebula fumus ignis, a medio differantur, ut rota, quae autem lenia sunt, ut nebula fumus ignis, a medio differantur, ut caelum petant. quid dicam de his nescio, qui cum semel aberrauerint, constanter in stultitia perseuerant et uanis uana defendunt, nisi quod eos interdum puto aut ioci causa philosophari aut prudentes et scios mendacia defendenda suscipere, quasi ut ingenia sua in malis rebus exerceant uel ostendant. at ego multis argumentis probare possem nullo modo fieri posse ut caelum terra sit inferius, nisi et liber iam concludendus esset et adhuc aliqua restarent quae magis sint praesenti operi necessaria. et quoniam singulorum errores percurrere non est unius libri opus, satis sitesse uulgarem, quod eam non nisi docti homines adsequi possint. est inquit philosophia paucis contenta iudicibus multitudinem consulto ipsa fugiens. non est ergo sapientia, si ab hom
Abbreviated transcription (Latin):
rieptt usesienam fan aone necastẽ t eistimauersit rociui
nolui sic astra/polem q cĩ occider ibi / uolũbilicate ip̃a mũdi adorcum ix¬
ferri Itaq ereos orbes fabricati sunt/ qiͣ ad fignrã mũdi/ eos q cela¬
runt porcencuosis quibusd sumilathiis que astra ẽẽ dicerent hauc
igit᷑ celi rocunditatem illud se quebat᷑ ut t̾ra in medio suui eius eẽt
necesse ẽẽ /ut in oñs celi ꝑtes eand̾ẽ faciẽ gerat id̾est monces eĩgat
campos cendat maĩa conscernat Quod si eset etiã seq̃bat᷑ illud̾ ex¬
cremũ / nt nuilla sic pars cerre que ñ ab hoĩbus cet̾ĩsq aĩalib uico
lat᷑ Sic prudulos istos ancipodas celi pocuditas adĩuenit Auod si
queras ab nus qui hec porcenca defendũt qmiꝰ ergo nõ adũt dĩa mn
feriorẽ illam geli parce / hanc Respondent reꝵ eẽ nacurã /ut ponda ii
mediũ ferant᷑ ⁊ ad mediũ cõnexa suic om̃̃ia sicut i adios uidemꝰ in

Expanded text:
nem necesse est, existimauerunt rotundum olui; sic astra solemque, cum occiderint, uolubilitate ipsa mundi ad ortum referri. itaque et aereos orbes fabricati sunt quasi ad figuram mundi eosque caelarunt portentosis quibusdam simulacris, quae astra esse dicerent. hanc igitur caeli rotunditatem illut sequebatur, ut terra in medio sinu eius esset necesse esse ut in omnes caeli partes eandem faciem gerat, id est montes erigat, campos extendat, maria consternat. quod si esset, etiam sequebatur illut extremum, ut nulla sit pars terrae quae non ab hominibus ceterisque animalibi quaeras ab iis qui haec portenta defendunt, quomodo ergo non cadant omnia in inferiorem illam caeli partem, hanc respondent rerum esse naturam, ut pondera in medium ferantur et ad medium conexa sint omnia, sicut radios uidemus in
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ ne in cempestate naufragiũ faciant in crausquillũ se ult p̃cipitã
ñ uirtuce s ꝑũso metu foites sicut illi qu cũ cimient ne ab hosce
ingulent ipi se ingulant / nc mortẽ morte deuitent Sic isti mide
possent gliam liberalitaris adquire̾ siue honore sine gr̃a pdint
landat᷑ democ̃tus quod agros suos relinq̃rit eos ꝙ pascua publi¬
ca fie̾i passus sit ꝑbarẽ /a donasset/ Nichil aũt sapient᷑ fit ꝓsi ab
omibus fiat ĩncile et ac malui S hec neglugentia coller abilis
Quid ille qui pac̾moniũ in mĩmos i edactũ effudit ĩ mare Ego
dibico ucrũ ne sanꝰ an demens fuerit Abice inquit in ꝑfundumn
male cupidicates Egs uos mergam ne ip̃e migar auob Gi cantus

Expanded text:
gium faciant, in tranquillum se ultro praecipitant, non uirtute, sed peruerso metu fortes, sicut illi, qui cum timent ne ab hoste iugulentur, ipsi se iugulant, ut mortem morte deuitent. sic isti unde possent gloriam liberalitatis adquirere, sine honore, sine gratia perdunt. laudatur Democntus, quod agros suos reliquerit eosque pascua publica fieri passus sit. probarem, si donasset. nihil autem sapienter fit, quod si ab omnibus fiat, inutile est ac malum. sed haec neclegentia tolerabilis. 20 quid ille qui patrimonium in nummos redactum effudit in mare? ego dubito utrumne sanus an demens fuerit. \'abite\' inquit \'in profundum malae cupiditates, ego uos mergam, ne ipse mergar a uobis. \' si tantus
Abbreviated transcription (Latin):
ab̾scnẽtiẽ siquidem nchil fuei̾t quo absameat᷑ alienũ eulit cẽpanit¬
acm culit castitatẽ me uircutes in ucroq sexu mapĩe suit tulit
becodiam pudorẽ ⁊ modestiã ⁊i honesta ⁊ legiciã esre icipiũt sane
solent flagiciosa ⁊curpia uddicari / Cit untucẽ cũ uult omĩblis
dare ontib adeuit / ⁊am reꝵ pp̾etas e uicioꝵ ⁊ birtutũ macian

Expanded text:
abstinentiam: siquidem nihil fuerit, quod abstineatur, alienum. Tulit temperantiam, tulit castitatem; quae virtutes in utroque sexu maximae sunt. Tulit verecundiam, pudorem, modestiam, si honesta et legitima esse incipiunt, quae solent flagitiosa et turpia judicari. Sic virtutem dum vult omnibus dare, omnibus adimit. Nam rerum proprietas, et vitio
Abbreviated transcription (Latin):
qui audit qec plagicia pẽc bom quicꝙͣ faciendũ pucabit am̃ bene
fare ad unsitatẽ spectat alienã nec abscelere abstuendũ quia ma¬
leficio p̃da cõmucta est archipirata quisꝙͣ al latuũ ductor ⁊ suos
esg rasandu cohortet᷑ quo asio sermone uci p̃t ꝗ ue eodem Eicat
̃ dicit epitu  Seos nchil curae̾ / ñ ira ñ gĩa tangi inferore penas ñ c̃e
hecucictas qr cĩe post morte ocaodant n ͨ ulli ꝯuo suut infer isa¬
iptate es maxiũ bonĩ milsam esse quanam souetare Rbi q̃ues

Expanded text:
qui audit haec flagitia, nec boni quicquam faciendum putabit, quoniam bene facere ad utilitatem spectat alienam, nec ab scelere abstinendum, quia maleficio praeda coniuncta est. archipirata quispiam uel latronum ductor si suos ad grassandum cohortetur, quo alio sermone uti potest quam ut eadem dicat quae dicit Epicurus? deos nihil curare; non ira, non gratia tangi; inferorum poenas non esse metuendas, quod animae post mortem occidant nec ulli omnino sint inferi; uoluptatem esse maximum
Abbreviated transcription (Latin):
pienciam ¶ Quid irͦ acciuis socratis se cemꝑib nacũ gͣcilari. Non
deraces ingrnia discentibꝰ pocuit dare ⁊ Aum ueĩt ĩmence placomi
alcibiadem q ⁊ crician eisde socratis assiduos audicores fuisse / quoꝵ
alt hostis prĩe acerrimꝰ suit alt̃ crudelisimꝰ sm t yrauuoꝵ ¶ Uidẽ¬
as ageret illiꝰ⁊ ẽporib esse se nacũ / No inficior suisse illũ paulo
cordãtiore ꝙͥ cetos qui nacuta reꝵ pucau̾unt ingemo posse ꝯp̃hendi
in quo alios ũ ex cordes cancũ siusre arbicror s ecia impios quod in
secreca celestis illiꝰ ꝓuidencie scuriosos oculos uoluerinit inmictesti
aspectu quibꝰ cotannare illa ñ licet / Et si fone/nł errore uł casu
quopiam uir aspexerit ỹmo pena eiꝰ deide in instauracõe sac̾ẜai sce¬
lꝰ expiat Quid hus facias Qui ĩ cõcessa scrutari uolunt ⁊ dimirã
multo sceleracores qui archana mudi ⁊ hoc celeste cẽpłit ꝑfanare

Expanded text:
pientiam. Quid vero attinuit Socratis se temporibus natum gratulari? Num pientiam. Quid vero attinuit Socratis se temporibus natum gratulari? Num Socrates ingenia discentibus potuit commodare? Non venit in mentem Platoni Alcibiadem quoque et Critiam ejusdem Socratis assiduos auditores fuisse; quorum alter hostis patriae acerrimus fuit, alter crudelissimus omnias ageret, illius se temporibus esse natum. Non inficior fuisse illum paulo cordatiorem, quam caeteros, qui naturam rerum putaverunt ingenio posse comprehendi. In quo illos non excordes tantum fuisse arbitror, sed etiam impios; quod in secreta coelestis illius providentiae curiosos oculos voluerint immittere. Raspectu, quibus contaminare illa non licet: et si forte, vel errore, vel casu quopiam vir aspexerit, primo poena ejus, deinde instauratione sacrificii, scelus expiatur. Quid his facias, qui inconcessa scrutari volunt? Nimirum multo sceleratiores, qui arcana mundi, et hoc coeleste templum profanare