comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
latoribꝰ. S is uidelicet ꝑ infirmitatem carnis nr̃is
obtutibꝰ apparens. dũ alios repbat. alios uocat:
mira iudicia exhibuit. que a nobis ⁊ cogitari
possint. ⁊ comprehendi non possint. Ait namq
Iniudiciũ ego inhunc mundũ ueni: ut & qui
ñ uident uideant. ⁊ qui uident ceci fiant. Et rur¬
sum. Confiteor tibi pat̃ dñe celi ⁊ terre: qui
abscondisti hoc asapientibꝰ ⁊ pruclentibꝰ. ⁊ re¬
uelasti ea paruulis. In quibꝰ nimirũ iucdiciis
uidea repellit᷑: gentilitas aggregat᷑. Qd̃ uide.¬
licet factũ mirari possumꝰ: s ꝑscrutari nullatenꝰ¬
⁊ ualemꝰ. Unde ⁊ bene nc̃ ab helui subdit᷑. Quis
Noꝑatꝰ es inquitatẽ : Ac si dicat. Cuiꝰ ꝑscrutari
actio non potest: quo pacto reprehendi potest:
slemo enim bñ iudicat: qd ignorat. Tanto ergo
debemꝰ sub euis uidiciis silendo quiescere: qnͣto
nrationem iudicioꝵ enis nos cernimꝰ non uidere.

Expanded text:
 is videlicet per infirmitatem carnis nostris obtutibus apparens, dum alios reprobat, alios vocat, mira judicia exhibuit, quae a nobis et cogitari possint, et comprehendi non possint. Ait 855 namque: In judicium ego in hunc mundum veni, ut qui non vident videant, et qui vident caeci fiant . Et rursum: Confiteor tibi, Pater, Domine coeli et terrae, quia abscondisti haec a sapientibus et prudentibus, et revelasti ea parvulis . In quibus nimirum judiciis Judaea repellitur, gentilitas aggregatur. Quod videlicet factum mirari possumus, sed perscrutari nullatenus valemus. Unde et bene nunc ab Eliu subditur: Operatur iniquitatem? - Ac si dicatur: Cujus perscrutari actio non potest, quo pacto reprehendi potest? Nemo enim bene judicat quod ignorat. Tanto ergo debemus sub ejus judiciis silendo quiescere, quanto et rationem judiciorum illius nos cernimus non videre.
Abbreviated transcription (Latin):
cum saul ecrã in numero ꝓpħarum fuit. Sel
Hoc de saule cur dicunꝰ cũm ex uisione angeli
accepisse uerba rationabilia. ⁊ asinam noue¬
rimꝰ: S sicut irrationabule atiimal rationis
uerba ecdidit: nec tamen ad ꝑmutationem na¬
ture rationalis accessit: ita sepe quilibet indig¬

Expanded text:
cum Saul etiam in numero prophetarum fuit . Sed cum Saul etiam in numero prophetarum fuit . Sed hoc de Saule cur dicimus, cum ex visione angeli accepisse verba rationabilia et asinam noverimus ? Sed sicut irrationale animal rationis verba edidit, nec tamen ad permutationem naturae rationalis accessit, ita saepe quilibet indig
Abbreviated transcription (Latin):
uisquis de magnis
dictis arrogantiũ
debet. ne hoc qd̃ eoꝵ
scientia altũ tumet
imitetur. De cũ uir¬
tutũ uerbis moꝵ uicra
colligat: ⁊ ineo qđ loquendi noticiam asseqͥtur.
uiuendi se impericia tͣnsfigat. Hos namq cũ
fortia dicere audimꝰ. s tam̃ de dictis fortioribus
tumere conspicimꝰ: quasi doctrine ortos ingres¬
si. de spinis rosas artinginꝰ. Discreta gͦ nobis
sollicitudine opus est. ⁊ caꝑe qd redolet: ⁊ ca¬
uere qđ pungit. Ne si fortasse inꝓuide dictoꝵ
flos legitur:⁊ incauta legentis manꝰ moꝵ spina
laceretur. Helui itaq doctus ⁊ arrogans ꝓfert
aliqñ qcł oleat: aliqñ qd pungat. Dis igitur su¬
mendum est. de eus doctrina qd̾ fraglat: ut tam̃
sollicite cauendum sit de elatione qđ uulnera¬
uerat. Qui multa quidem suꝑiꝰ moralit̃ intulit:
s in uerbis sequentibꝰ. ad sola se ꝓpħie archana
sustollit. Ima enim iam mortalitatis deserit.
qđ uir arrogans impleri ꝓpħico sp̃u potuit.

Expanded text:
uisquis de magnis dictis arrogantium  debet, ne hoc quod eorum scientia altum tumet, imitetur, ne cum virtutum verbis morum vitia colligat, et in eo quod loquendi notitiam assequitur, vivendi se imperitia transfigat. Hos namque cum fortia dicere audimus, sed tamen de dictis fortibus tumere conspicimus, quasi doctrinae hortum ingressi, de spinis rosas attingimus. Discreta ergo nobis sollicitudine opus est, et carpere quod redolet, et cavere quod pungit, ne si fortasse improvide dictorum flos legitur, incauta legentis manus morum spina laceretur. Eliu itaque doctus et arrogans profert aliquando quod redoleat, aliquando quod pungat. Sic igitur sumendum est de ejus doctrina quod fragrat, ut tamen sollicite cavendum sit de elatione quod vulnerat. Qui multa quidem superius moraliter intulit, sed in verbis sequentibus ad sola se prophetiae arcana sustulit. Ima enim quod vir arrogans impleri prophetico spiritu potuit,
Abbreviated transcription (Latin):
uebat interficit. Hoc nimirum discipline
gladio semet ip̃m iherenias interfecerat:
cum dicebat. Postqm conuertisti me egipe¬
intentiam ⁊ postqm ostendisti michi ꝑcus¬
sum femur meum Quid enim infemo¬
re nisi uoluptas carnis accipitur: Et ad
est qd att. postomͣ offendisti mͥ ꝑcussi fem̃
meum÷ nisiꝰ postqͣm suꝑna spiritaliter
uidit. onne qd̾ inse inferus carnalĩt
iuuebat ostendit. ut qͣnͣto magis simima
patescerent. tanto ampluis unra que te¬
nuerant non liberent: Nam qnto iici¬
pit quisc suꝑuis iniere: tanto ñchoat

Expanded text:
vebat, interficit. Hoc nimirum disciplinae vebat, interficit. Hoc nimirum disciplinae gladio semetipsum Jeremias interfecerat cum dicebat: « Postquam convertisti me, egi poenitentiam, et postquam ostendisti mihi, percussi femur meum . » Quid enim in femore, nisi voluptas carnis accipitur? Et quid est quod ait: Postquam ostendisti mihi, percussi femur meum, nisi quod postquam superna spiritaliter vidit, omne quod in se inferius carnaliter vivebat exstinxit, ut quanto magis summa patescerent, tanto amplius ima quae tenuerat non liberent? Nam quanto incipit quisque superius vivere, tanto et inchoat
Abbreviated transcription (Latin):
curara nr̃i non preterit. unde iapte subumn
git. Si direxerit ad eum corsuum: fp̃m illꝰ
⁊ nflatum ad se trahit. suruum cor est:
cum mia appetit. dirigitur: cum ad suꝑ
dirigit: sp̃m iflatum illuis dñs ad se tͣhit.
Sp̃m uidelicet ꝓinternis cogitationibus:
flatumuero qui ꝑcorpus trahitur. ꝓexter¬
nis actionib poniit. Deo gͦ sp̃m hominis ⁊
flatum ad se trahere est: ad conuersionẽ
sui desiderii uinteriora nr̃a u⁊exteriora
cominutare: ut nicħ iam menti exteruis
libeat: nch caro inferuis uelsi appetit adipiᷤ¬
c coneturꝰ. S omne qł homo est ad eum
uidelicet aquo est. ⁊ interus desiderando:
ferueat iexteruis se edomando constrin¬
taro simul: ⁊ homo incinerem reuertitur.
Simul enim omnis caro deficit: qñ iam nl¬
lis suis motib seruit. quia presidens sp̃s cũ¬
ta eius fluxa restringit: ⁊ quodam distric¬
tionis sue gladio omne qd̾ in illa male ui¬

Expanded text:
curam nostri non praeterit. Unde et apte subjuncuram nostri non praeterit. Unde et apte subjun. Si direxerit ad eum cor suum, spiritum illius et flatum ad se trahit. - Curvum cor est, cum ima appetit, dirigitur cum ad superna dirigit, spiritum et flatum illius Dominus ad se trahit: spiritum videlicet pro internis cogitationibus; flatum vero quo corpus trahitur, pro externis actionibus ponit. Deum ergo spiritum hominis et flatum ad se trahere est, ad conversionem sui desiderii, et interiora nostra et exteriora commutare, ut nihil jam menti exterius libeat, nihil caro inferius vel si appetit, adipisci conetur. Sed omne quod homo est, ad eum videlicet a quo est et interius desiderando ferveat, et exterius se edomando constrincaro simul, et homo in cinerem revertetur. - Simul enim omnis caro deficit, quando jam nullis suis motibus servit, quia praesidens spiritus cuncta ejus fluxa restringit, et quodam districtionis suae gladio omne quod in illa male vi
Abbreviated transcription (Latin):
bolum dñs dixit. Cõmouisti me aduersus
cum: ut affligerem eum frustra. Helui aũ
dicit. quia non comdẽpnabit dñs frustra.
Qd̾ utiq discordare dictis ueritatis creditur:
ms̃i fubtili consideratione pensetur. Aud̾ nãq
est dãpnare: alid̾ asfugere. affigit ergo uita
aliquid frustra: s frustra non dãpnat. An non
uxta aliquid frustra iob afflixerat. xiuiñ
delebat uicium s meritum auggebat᷑. frustra
enim condempnare non potest: quia dãp¬
natio fieri non exparte ad aliquid potest.
que uidelicet in extremo punit. omine qd̾
hie quiso iniq cõmiserit. Nec ommpotens
tis subuertit iuddicium: quia isiminus rec¬
ta uidentur ẽẽ que patimur. recto tamen in
regit: quem ꝑse condidit. Hec eget alienis ad¬
uitoriĩs ad regendum. qui non eguit ad fa¬
ciendum. S ħ iccirto colliguntur. ut liquido
nit. ẜiqͣui necdum facta curauit ut eeñt. q̃
sunt facta non deserit. Qiia gͦ presens est
in regimine qui anctor extitit in creatiõe.

Expanded text:
us eum, ut afflgerem eum frustra . Eliu autem dicit: Quia non condemnabit Dominus frustra. Quod utique discordare dictis Veritatis creditur, nisi subtili consideratione pensetur. Aliud namque est damnare, aliud affligere. Affligit ergo juxta aliquid frustra, sed frustra non damnat. An non juxta aliquid frustra Job afflixerat, cum non delebatur vitium, sed meritum augebatur? Frustra enim condemnare non potest, quia damnatio fieri non ex parte ad aliquid potest, quae videlicet in extremo punit omne quod hic quisque inique commiserit. Nec omnipotens Deus subvertit judicium, quia etsi minus recta videntur esse quae patimur, recte tamen in regit, quem per se condidit; nec eget alienis adjutoriis ad regendum, qui non eguit ad faciendum. Sed haec idcirco colliguntur, ut liquido nit; et qui necdum facta curavit ut essent, quae sunt facta non deserit. Quia ergo praesens est in regimine qui auctor exstitit in creatione, ideo
Abbreviated transcription (Latin):
at: dum ractum contra se uidicium ꝓferens. ħ
uise qd̾illi sentit displicere condempnat. Recepta
gͦ iusticia sua: dicit homo iste. peccaui. Et notandũ
qd̾ p̃mittitur. respiciet homines. Et tandem d̾iũ
subiungitur: ⁊dicet peccaui. Ided enim non milli pec¬
tasse se nesciunt: quia homines non attendunt. Pã
si considerarent homines: cicus cognoscerent. qnͣtũ
peccando infra hoĩes cecidissent. Et qmuis scriptura
sacra anqñ homines ponere soleat humana sãpien¬
tes. scut ait apłs: cum enim sit int̃ uos zelus &
contentio. nonne canales estis: ⁊ paulo post: sub¬
didit dicens. Potine homines estis: Nonnumqmͣ
tamen homines dicit. eos quos abestiis ratione distin¬
guit. Idest quos non ateri bestiali passionũ motude
ges pascue mee: homines estis. Qiua illos nuirũ
dr̃is pascit: quos uoluptas carnis iumentoꝵ mo¬
re non asiait. at coutra hii qui carnali affationi sub¬

Expanded text:
at, dum rectum contra se judicium proferens, hoc at, dum rectum contra se judicium proferens, hoc in se quod illi sentit displicere condemnat. Recepta ergo justitia sua dicit homo iste: Peccavi. Et notandum quod praemittitur: Respicit homines; et tunc deinde subjungitur: Et dicet, Peccavi. Ideo enim nonnulli peccasse se nesciunt, quia homines non attendunt. Nam si considerarent homines, citius agnoscerent quantum peccando infra homines cecidissent. Et quamvis Scriptura sacra aliquando homines ponere soleat humana sapientes, sicut ait Apostolus: Cum enim sit inter vos zelus et contentio, nonne carnales estis ? et paulo post subjicit, dicens: Nonne homines estis? nonnunquam tamen homines dicit eos quos a bestiis ratio distinguit, id est quos non atteri bestiali passionum motu deges pascuae meae homines estis , quia illos nimirum Dominus pascit, quos voluptas carnis jumentorum more non afficit. At contra hi qui carnali affectioni su
Abbreviated transcription (Latin):
loquitur qmͣ id qd̾ primis hominib dixit: cur
precepit uob̃ dñs ut non comederetis de omnilig¬
no ꝑadisi: S quia diuino munere redemptus
homo. iusticiam recepit. quã dudum conditus ami¬
sit: robustiorẽ se iam contra blan dimenta callide
ꝑsuasionis exercet᷑: quia exꝑunento didicit. qnͣtũ
obediens ẽẽ debeat p̃cepto. Et quem tunc culpa du¬
ait ad penam: nunc pena sua restringit aculpa:
ut tanto magis delinquere metuat: qnͣto cogente
supplicio. upse iam qd̾ ꝑpetrauit accusat. Unde
torem se nͣon cognosceret: suusticiam non habẽt.
slemo qpͣpe tortitudinem suã. msi cum rectus ẽẽ
ceꝑit: deprehendit. Nam qui om nino ꝑuersus est:
neq noc potest uidere qd̃ est. Qui uero peccatorẽ
se intelligit: iam ex parte aliqua iustus ẽe incho¬
auit. atq id qd̾ non uistus fecerat. ex eo qd̾ est iustꝰ
accusat. Qua acusatione sua. deo inherere incho¬

Expanded text:
loquitur quam id quod primis hominibus dixit: Cur loquitur quam id quod primis hominibus dixit: Cur praecepit vobis Deus, ut non comederetis de omni ligno paradisi ? Sed quia divino munere redemptus homo justitiam recepit, quam dudum conditus amisit, robustiorem se jam contra blandimenta callidae persuasionis exercet, quia experimento didicit quantum obediens esse debeat praecepto. Et quem tunc culpa duxit ad poenam, nunc poena sua restringit a culpa, ut tanto magis delinquere metuat, quanto cogente supplicio et ipse jam quod perpetravit accusat. Unde torem non cognosceret, si justitiam non haberet. Nemo quippe tortitudinem suam, nisi cum rectus esse coeperit, deprehendit. Nam qui omnino perversus est, neque hoc potest videre quod est. Qui vero peccatorem se intelligit, jam ex parte aliqua justus esse inchoavit, atque id quod non justus fecerat, ex eo quod justus est accusat. Qua accusatione sua Deo inhaerere incho
Abbreviated transcription (Latin):
accipitur: qui tamen dei est. quia abillo datur.
Et dei est. gͦ exmunere: inr̃ fit ueraciter ꝑaccep¬
sticiam dñs reddet: non quã ex semet ipso habuit.
s quam conditus ut haberet accepit: iinquam
lapsus ꝑseuerare noluit. Illam gͦ iusticiam reddet
deus homini. ad quam conditus fuit. ut in herete
deo libeat: ut minacem euis sententiã ꝑtimescat:
ut serpentis callidi blandis iam ꝓmissionib non
quus hostis agere non desistit. Uerba qpͥpe dei
de cordib hominum molitur euellere: atq in
eis ficta ꝓmissionis sue blandimenta radicare.
Ecciqͥie id ad̾ deus minatur leiuigat: ⁊ad hoc tedẽdũ
qu̾ faso ꝓmuittit inuitat. Falso enim pollicetur tem¬
ꝑaua: ut mentib hominũ ea supplicia leuiget. q̃ deus
minatur eterna. Nancum presentis uite głiam sp̃o
si aꝑte dicat. Temꝑalem concupiscentiam tangite:
linhoc mundo sublimes apparete. Et cum timorem
diuine sententie amouere conatur. ⁊ quid aliud

Expanded text:
acciacciEt Dei est ergo ex munere, et noster fit veraciter per accepstitiam Dominus reddit, non quam ex semetipso habuit, sed quam conditus ut haberet accepit, et in qua lapsus perseverare noluit. Illam ergo justitiam reddet Deus homini, ad quam conditus fuit, ut inhaerere Deo libeat, ut minacem ejus sententiam pertimescat, ut serpentis callidi blandis jam promissionibus non quus hostis agere non desistit. Verba quippe Dei de cordibus hominum molitur evellere, atque in eis ficta promissionis suae blandimenta radicare; quotidie id quod Deus minatur levigat, et ad hoc credendum quod falsum promittit invitat. Falso enim pollicetur temporalia, ut mentibus hominum ea supplicia leviget quae Deus minatur aeterna. Nam cum praesentis vitae gloriamsi aperte dicat: Temporalem concupiscentiam tangite, et in hoc mundo sublimes apparete. Et cum timorem divinae sententiae amovere conatur, quid aliud
Abbreviated transcription (Latin):
uisionis imittatio: dei facies dicitur. Qiia emim ꝑfa
ciem quenilsbet agnoscimus: non inmerito cogm¬
tionem dei faciem eus uocannis. Unde Iacob postqͣm
cum angelo luctatus ÷: ait. uididñm facie ad faciẽ.
Ac si diceret. Cognoui dñm: quia ipse me cognosce
dignatus est. Quã cognitionem plenifsime fieri pau¬
luis infine testatur. dicens. Tunc cognoscam sicut ⁊
cognitus sum. Quia uero post laboꝵ certamina:
post tẽptationũ fuitus sepe inexcessu anima suspet¬
ditur: ut cognitionẽ diuine presentie contẽpletur:⁊
racte post tot labores. de hoc temptato homine dict᷑.
Uidebit faciẽ eus in iubilo. Quia uero unꝰ qͥsq tp̃to
amplius celestia contemplatur: dnͣto magis at̾rena
oꝑatione corrigitur: bene post gr̃am contem pla
fit nr̃a. Sicut in dñica oratione dicimus. Panẽ
nr̃m cotidianum danobis hodie. Ecce inr̃m dici¬
mus: ⁊ tamen ut detur oramus. Nr̃ qpͥpe fit cum

Expanded text:
visionis imitatio Dei facies dicitur. Quia enim per visionis imitatio Dei facies dicitur. Quia enim per faciem quemlibet cognoscimus, non immerito cognitionem Dei faciem ejus vocamus. Hinc ergo Jacob postquam cum angelo luctatus est, ait: Vidi Dominum facie ad faciem, ac si diceret: Cognovi Dominum, qui me cognoscere ipse dignatus est. Quam cognitionem plenissime fieri Paulus in fine testatur, dcognitus sum . Quia ergo post laborum certamina, post tentationum fluctus, saepe in excessu anima suspenditur, ut cognitionem divinae praesentiae contempletur, qn possit, recte post tot labores de hoc tentato homine dicitur: Videbit faciem ejus in jubilo. Quia vero unusquisque quanto amplius coelestia contemplatur, tanto magis a terrena operatione corrigitur, bene post gratiam contemplafit nostra, sicut in Dominica oratione dicimus: Panem nostrum quotidianum da nobis hodie . Ecce et nostrum dicimus; et tamen, ut detur oramus. Noster quippe fit, cum
Abbreviated transcription (Latin):
uite preseritis ultra se rapta aliqͦ mͦ in quadam
nouitate recreatur. Ibi mens ex immenso fon¬
te infusione suꝑni roris asꝑgitur.: ibi nonse suffi¬
cere adid qd̾̃ rapta est. contemplatur. Queritatẽ
sentiendo uidet: quia qnͣta÷ ipsa ueritas ñ uidet.
sui ueritati tantomagis se longe existimat. qto
magis apxinquat. Qiia msullam ut cumq c̃¬
spiceret:⁊ nequa ꝯͣm eam couspicere se non posse
sentiret. Agͥnisus gͦ animi dum in illa intendit:
immeusitatis eius choruscaute circuinstantia
reuerberatur. Ipsa qͥppe cuncta implens: mncta cir¬
cumstat. Et iccuto mens nr̃a nequaqͣm se ad cõpre¬
hendendam incirtum scriptam circumstantiam di¬
latat: quia eam inopia sue circirnscriptio nisangu¬
stat. undde iad semetipsamn cicus labitur: ł ꝓspec¬
tis quasi quib dam uestigiis ueritatis ad sua ima
reuotatur. Hipsa tamen ꝑcontemplationem facta.
non solida ⁊ꝑitanens iusioͬ s ut ita dyxerim. quasi q̃dã

Expanded text:
vitae praesentis ultra se rapta aliquo modo in quadam vitae praesentis ultra se rapta aliquo modo in quadam novitate vitae recreatur. Ibi mens ex immenso fonte infusione superni roris aspergitur, ubi non se sufficere ad id quod rapta est contemplatur, et veritatem sentiendo, videt, quia quanta est ipsa veritas non videt. Cui veritati tanto magis se longe existimat, quanto magis appropinquat, quia nisi illam utcunque conspiceret, nequaquam eam conspicere se non posse sentiret. Adnisus ergo animi dum in illam intenditur, immensitatis ejus coruscante circumstantia reverberatur. Ipsa quippe cuncta implens, cuncta circumstat, et idcirco mens nostra nequaquam se ad comprehendendam incircumscriptam substantiam dilatat, quia eam inopia suae circumscriptionis angustat. Unde et ad semetipsam citius labitur, et prospectis quasi quibusdam veritatis vestigiis ad sua ima revocatur. Haec ipsa tamen per contemplationem facta, non solida et permanens visio, sed ut ita dixerim, quasi quaedam
Abbreviated transcription (Latin):
citnt᷑ qͥppe ꝑ illam. qd̾ ułtra sensum est. Et cum ure
adhor contemplandũ sufficat conscientia sentirntis .
Qnͣ ad hac exprimendum suficet lingua dicentis:
Quia gͦ cordib nr̃is lux se ueritatis insinuans. m
ditrictam iusticiã pretendendo contͥstat: modo int̃na
gaudra aꝑiendo letificat: post temptationum
amaritudines. post tribulationum luctus. apte
subiuingitur. Uidebit faciem enis in uibils. Men
ti enim nr̃e de consicleratione cacitatis sue prius
ignis tribulatidnis immittitur: ut omĩs uitioꝵ
erugo concremetur: ⁊ tunc mundatis oculis cordis
ilia lecicis patriẽ celestis aꝑitur᷑: ut prius purgemꝰ
lugendo qdꝰ fecimus. ⁊ post modũ manifestius cõ¬
templemur ꝑ gaudia qd̾ queramus. Prius amẽ¬
tis acie exurente tͥsticia int̃posita maloꝵ cali
go detergitur: ⁊ tunc respiendette raptim cho¬
ruscatione incircuin scripti lumi nis illustrat᷑.
Quo utcumq conspecto: ingaudio cuiusdam
securitatis absorbetur: ⁊quasi post defectum

Expanded text:
illam quippe, quod ultra sensum est. Et cum vix ad hoc contemplandum sufficiat conscientia sentientis, quomodo ad hoc exprimendum sufficiat lingua dicentis? Quia ergo cordibus nostris lux se veritatis insinuans, modo districtam justitiam praetendendo contristat, modo interna gaudia aperiendo laetificat; post tentationum amaritudines, post tribulationum luctus, apte subjungitur: Videbit faciem ejus in jubilo. ti enim nostrae de consideratione caecitatis suae prius ignis tribulationis immittitur, ut omnis vitiorum aerugo concremetur. Etilla laetitia patriae coelestis aperitur, ut prius purgemus lugendo quod fecimus et postmodum manifestius contemplemur per gaudia quod quaeramus. Prius ab acie mentis exurente tristitia interposita malorum cago detergitur, et tunc resplendente raptim coruscatione incircumscripti luminis illustratur. Quo utcunque conspecto, in gaudium cujusdam securitatis absorbetur, et quasi post defectum
Abbreviated transcription (Latin):
gella crucient ne oꝑa extollant: uniusti saltem
sine pena hanc uitam ꝑagant: quia ad tormen¬
ta que sine fine sunt. male agendo festinant.
Nam qura aliqñ iusti nequaqm iusta oꝑa flagel¬
lantur: hac ipsa historia quam tͣctamꝰ. ostendit᷑.
Nleq enim isddem beatus Iob ꝓculpa fuerat fla gel¬
latus: qui ante flagelli stimilum ipso iidice at¬
testante laudatus est. ueruis gͦ helui diceret. si dras¬
set quia in ommpotente deo impietas atq uuqͥ¬
tas norest: etiam cum iuxta uras ꝓprias hoĩb
reddere non uidetur. Nam ⁊ qd̃ anobis non
intelligitur exocculti iudicii non iniustalan
ce ꝓfertur. Quia uͦ preclicatores arrogantes
dum multa iania spargunt. etiam sepe ue¬
ra ac solida ꝓferunt. helui recte subumgit.¬

Expanded text:
gella crucient, ne opera extollant; et injusti saltem gella crucient, ne opera extollant; et injusti saltem sine poena hanc vitam peragant, quia ad tormenta quae sine fine sunt male agendo festinant. Nam quia aliquando justi nequaquam juxta opera flagellantur, hac ipsa historia quam tractamus ostenditur. Neque enim idem beatus Job pro culpa fuerat flagellatus, qui ante flagelli stimulum ipso judice attestante laudatus est. Verius ergo Eliu diceret, si dset, quia in Omnipotente impietas atque iniquitas non est, etiam cum juxta vias proprias hominibus reddere non videtur, nam et quod a nobis non intelce profertur. Quia vero praedicatores arrogantes, dum multa inania spargunt, etiam saepe vera ac solida proferunt, Eliu recte subjungit
Abbreviated transcription (Latin):
xexit: quisquis beati iob uerba legit. agnoscit. S qͥ
icento loquitur ut semet ip̃m ostendendo supbiat:
quidimrum si in altero fingit qd̾ reprehendat:
Qiom enim neritati cohereat inuerbis increpati¬
onisi quem intra semetip̃m longe ab eademueri
ualeant querit: isic qd sentiebat erumpit dicẽs.¬
⁊ Aosit adco impietas ⁊ ab onmipotente iniquitas¬
⁊ dpus enim hominis reaidet er: iuxta uias sin¬
ꝯ guloꝵ restituet eis. Bñdixit quia in omnipoten¬
te do iniquitas uel impietas non est. In hac aut̃¬
uita nequaqm hoc semꝑ agitur qd̾ subumxit:
quia iixta opus suum singulis uinta uias ꝓpͥ¬
as recidet. Nam ⁊ misitos illicita ac ꝑuersa ꝑpetͣfi¬
tes. gͣuito preuenit: atq ad oꝑa scã conuertit.
inon millos sc̃is accib deditos flagello interueni
iusti quib multa euermniũt quasi oꝑa egeruit
impioꝵ: ⁊ sunt impii qui tta securi sunt. ac si
uistoꝵ facta habeant. Qd̃ nimirum om̃ĩ potens
deus mestimabili pietate dispensat. ut uustos fla¬

Expanded text:
xerit, quisquis beati Job verba legit agnoscit. Sed qui idcirco loquitur, ut semetipsum ostendendo superbiat, quid mirum si in altero fingit quod reprehendat? Quomodo enim veritati cohaereat in verbis increpationis, quem intra semetipsum longe ab eadem verivaleant quaerit, et sic quod sentiebat erumpit, dicens Absit a Deo impietas, et ab Omnipotente iniquitas; opus enim hominis redde ei, et juxta vias singulorum restituet ei. - Benedixit, quia in omnipotente Deo iniquitas vel impietas non est, in hac vita nequaquam hoc semper agitur quod subjungit, quia juxta opus suum singulis et juxta vias reddet. Nam et multos illicita ac perversa perpetrantes gratuito praevenit, atque ad opera sancta convertit, et nonnullos rectis actibus deditos flagello interveniejusti quibus multa eveniunt, quasi opera egerint impiorum; et sunt impii qui ita securi sunt, ac si justorum facta habeant . Quod nimirum omnipotens Deus inaestimabili pietate dispensat, ut et justos fla
Abbreviated transcription (Latin):
cto uidici de sua tñ m̾ anina fortasse upe suf¬
ficit: neqnot regendis fubditis preestꝰ raodende
apid eum rationus temꝑe. ut ita dicam tor sob
anianas ⁊ cioct. snic nimirum cogitato si aindus
menter excoquit: omnem suꝑbie tumorem
puit. Et rator ꝓuidus. tanto iam neq rer apo¬

Expanded text:
cto judici de sua tantummodo anima fortasse vix sufcto judici de sua tantummodo anima fortasse vix sufficit, quot regendis subditis praeest, reddendae apud eum rationis tempore, ut ita dicam, tot solus animas habet. Quae nimirum cogitatio si assidue mentem excoquit, omnem superbiae tumorem premit; et rector providus tanto jam neque
Abbreviated transcription (Latin):
nec tamen discipline uincula eadem lenitate
dissoluarit. Ut quedam tolerando dissimulent:
nec tamen ea crescere dissimulando ꝑmittant. la¬
boriosa sunt ista: ⁊ nisi diuina gr̃a fulciat. ad eusto¬
diendum difficilia. Rerte uero de aduentu districtiu¬
dicis ꝑsapientie librum dicitur. Horrende. ictto appa¬
rebit. qm̃ iudiciũ durissimumͥ his qui presunt
culpam ꝓrumpitur elationis: atq apud distric¬
tum iudicem ipsa elatio impietas esti matur: uñ
de dño ꝑ hesui dictur. su uocat duces impios. De ip̃o
qpe ducati dum suꝑbiunt: exemplo suo sub di¬
tos ad impietatem trahunt. Unde maggnopere
apud se intra secrearium mentis incathedra pre¬
sideat humilitatis. Cumq iudicanti ei aceteris
foris asnisitur: iugilanti oculo incessanter aspi¬
Aat. aui qnq uicditi ipse de his uiclicandus assi¬
stat: ut qssto muinc ante eum quem non indet
soruictis drepidat.: tanto eum cum uiderit securi

Expanded text:
nec tamen disciplinae vincula eadem lenitate nec tamen disciplinae vincula eadem lenitate dissolvant, ut quaedam tolerando dissimulent, nec tamen ea crescere dissimulando permittant. Laboriosa sunt ista, et nisi divina gratia fulciat, ad custodiendum difficilia. Recte vero de adventu districti judicis per Sapientiae librum dicitur: Horrende et cito apparebit, quoniam judicium durissimum his qui praesunt s ad culpam prorumpitur elationis, atque apud districtum judicem ipsa elatio impietas aestimatur, bene de Domino per Eliu dicitur: Qui vocat duces impios. De ipso quippe ducatu dum superbiunt, exemplo suo subditos ad impietatem trahunt. 55. Alios apud se intra secretarium mentis in cathedra praesideat humilitatis. Cumque judicanti ei a caeteris foris assistitur, vigilanti oculo incessanter aspiciat, cui quandoque judici ipse de his judicandus assistat, ut quanto nunc ante eum quem non videt, sollicitius trepidat, tanto eum cum viderit securio
Abbreviated transcription (Latin):
sibi potestatem pastoralis potentie quereret:
tatem seqñtes duceret. qui pietatis officium suscepiss.
unde necesse ÷ ut is qui pre est. que exempla sub¬
ditis prebeat sollert̃ attendat: ⁊ tantis se sciat uiu̾e.
qͣntis pre ẽẽ. Aciugilant̃ inspiciat. ne ineo qd̾ p̃latꝰ
est intumescat. ne uira debite potestatis in mode¬
poterat. in de magis utuendum corda ꝑuertat.
ne ut dictum est impietatis dux ꝑ officiũ pieta
tis existat. Non autem debet hominum duca¬
tũ suscipere: qui nescit homines bñ uiuendo p̃ne.
ne qui ad hoc eligitur ut aliorum culpas corri¬
gat. qd̃ resetare debuit ipse cõmitat. Huic inde
tis uiuant: ut bonum qd̃ faciunt ⁊ intra sinum
mentis abscondant: ⁊tamen ex eo ad ꝓfectum
seqñtium exempla recte oꝑationis imꝑtiarit:
ut subditoꝵ culpas animaduertentes corrigant.
nec tamen ꝑuim eiusdem animaduersionis in¬
tumescant. Ut quedam leniter correpta tolerẽt

Expanded text:
sibi potsibi pottatem sequentes duceret, qui pietatis officium suscepisset. Unde necesse est ut is qui praeest, quae exempla subditis praebeat solerter attendat, et tantis se sciat vivere, quantis praeesse, ac vigilanter inspiciat ne in eo quod praelatus est intumescat, ne jura debitae potestatis immodepoterat, inde magis intuentium corda pervertat; ne, ut dicttis existat. Non autem debet hominum ducatum suscipere, qui nescit homines bene vivendo praeire, ne qui ad hoc eligitur ut aliorum culpas corrigat, quod resecare debuit ipse committat. Hinc indetis vivant, ut bonum quod faciunt, et intra sinum mentis abscondant, et eo ad provectum sequentium exempla rectae operationis impertiant, ut subditorum culpas animadvertentes conec tamen per vim ejusdem animadversionis intumescant, ut quaedam leniter correpta tolerent,
Abbreviated transcription (Latin):
nubium. ⁊ similis ero altissimo: Quia gͦ
unus quisq rector quotiens extollitur in
eo qd̾ ceteros regit. tociens ꝑlapsum suꝑ¬
equales sibi subditos despicit. eius suꝑse dominũr
sub quo om̃s equales sunt non agnoscit:¬
uero dum dñamdo p̃sunt exemplo sue
suꝑbie deditos ł subditos adimpietatem tra¬
hunt: apte subiungitur: qui uocat duces
impios. Adiuam namq pietatis ducerent: si
ueritatis exhorbitat. Qdum ipse inp̃ceps ruit: ad
abrupta seqñtes inuitat. Dux ÷ impiꝰ: qui ꝑtimo¬
ris exempla. uiam ostendit erroris. Paulus dux
impus ẽe metuebat: cum potestatis sue celsitu¬
dinem repͥmebat. dicens. Nec querentes ab honui¬
nib głam neq auobis neq abaliis cum possi
iuili in mechio ur̃m. Paruulus in medio eoꝵ fac¬
tus fuerat: quia timebat ne inter discipulos si¬
honorem sue celsitudinis usfidicaret. exempla ela¬
tionis ostenderet. Timebat nimirũ ne dum

Expanded text:
nubium, et similis ero Altissimo ? Quia ergo nubium, et similis ero Altissimo ? Quia ergo unusquiseo quod caeteros regit, toties per lapsum supaequales sibi subditos despicit, ejus super se dominium, sub quo omnes aequales sunt, non agnoscitvero cum dominando praesunt, exemplo suae superbiae subditos ad impietatem trahunt, apte subjungitur. Qui vocat duces Ad viam namque pietatis ducerent, si veritatis exorbitat; et dum ipse in praeceps ruit, ad abrupta sequentes invitat. Dux est impius, qui per tumoris exempla viam ostendit erroris. Paulus dux esse impietatis metuebat, cum potestatis suae celsitudinem reprimebat, dicens: Nec quaerentes ab hominibus gloriam, neque a vobis, neque ab alvuli in medio vestrum. Parvulus in medio eorum factus fuerat, quia timebat ne si inter discipulos honorem suae celsitudinis vindicaret, exemplum elationis ostenderet. Timebat nimirum ne dum
Abbreviated transcription (Latin):
eos prec̃e contigit non agnoscunt. Contra h̃c
tumorem: ꝑeccłiasticum librũ dicitur. Ducem
te constituerunt. noli extolli: s esto millis qͣsi
unus exills. Hunc tumorem ꝑ propħam dñs
inpastorib increpans ait. uos autem cum
austeritate imꝑabatis eis: icum potentia.
Ipsa enimbona que subditis dicunt. dñan¬
Do potius qm consulendo ꝓferunt: quia ui¬
minis: non equalitate conditionis. S qͥa
ħ tumentia corda rectoꝵ subtiliter dñspẽ¬
sat: bene contra eos dicitur. Qui dicit regi
apostata. unus quisq enim suꝑbus rector
tociens ad culpam apostasie dilabitur. quo¬
tiens pre esse hominib delectatur: honoris
sui singularitate letatur. Sub quo enim
sit non considerat: ⁊ qd̃ equalib quasi non
sit equalis exultat. unde autem ħ uicioꝵ
radix pululat incorde regentiũ: nisi ex
imitatione illius qui despectis angeloꝵ so¬
cietatib dixit: ascendam suꝑ altitudinem

Expanded text:
eos praeesse contigit, non agnoscunt. Contra hunc eos praeesse contigit, non agnoscunt. Contra hunc tumorem per Ecclesiasticum librum dicitur: Ducem te constituerunt, noli extolli, sed esto in illis quasi unus ex illis . Hunc tumorem per prophetam Dominus pastoribus increpans ait: Vos autem cum austeritate imperabatis eis, et cum potentia . Ipsa enim bona quae subditis dicunt dominando potius quam consulendo proferunt, quia viminis, et non aequalitate conditionis. Sed quia haec tumentia corda rectorum subtiliter Dominus pensat, bene contra eos dicitur: Qui dicit regi, apostata. Unusquisque enim superbus rector toties ad culpam apostasiae dilabitur, quoties, praeesse hominibus delectatus, honoris sui singularitate laetatur. Sub quo enim sit non considerat, et quod aequalibus quasi non sit aequalis exsultat. Unde autem haec vitiorum radix pullulat in corde regentium, nisi ex imitatione illius qui, despectis angelorum societatibus, dixit: Ascendam super altitudinem
Abbreviated transcription (Latin):
dicat᷑. cui dicatur. Helui autem autem
attendit qd̾ diceret. s cui diteret nonat¬
tendit. Deatus qͥppe iob amabat iudiciũ
quia causas suas cum dño pensare sub¬
tiliter nouerat. Nlec condẽpnauerat eũ
qui ustus est. s cur sine peccato ꝑcussus
fuerat in dolore positus cumhumilitate
requirebat. Amat uidicium quisqͥs sub
ingressus. quid dñs ipsi tribuat. quid ipse
dño debeat pensat. Qd̃ beatus Iob quomͦ
non fecerat: quitam crebra satrificia in
expiatione filioꝵ etiam ꝓcogitationsbus
offerebat: Qia gͦheli dixit. qd̾ his
qui uidicium non amiat sanari ñpossit:¬
arguens beatum iob qd iudicium non
amaret: ⁊ qui eum qui iustus est cõdẽp¬
uimus qd̾ pleriq qui presunt inordinatũ
sibi metum asubditis exigunt: ⁊nontam ꝑꝑ
tumore cordis extollunt: cunctosq subditos in
sui comꝑatione despiciunt. Nlec condescendendo
consulunt. s dñamdo p̃munt: quia indelicet
alta cogitatione se erigunt: ⁊equales se illis qͥb

Expanded text:
dicatur, quomodo dicatur. Eliu autem attendit quid diceret, sed cui diceret non attendit. Beatus quippe Job amabat judicium, 785 quia causas suas cum Domino pensare subtiliter noverat. Nec condemnaverat eum qui justus est, sed cur sine peccato percussus fuerat in dolore positus cum humilitate requirebat. Amat judicium quisquis viaingressus, quid Dominus ipsi tribuat, quid ipse Domino debeat pensat. Quod beatus Job quomodo non fecerat, qui tam crebra sacrificia in expiatione filiorum etiam pro cogitationibus offerebat? Quia ergo Eliu dixit quod is qui judicium non amat sanari noArguens beatum Job quod judicium non amaret, et quia eum, qui justus est, condemvimus quod plerique qui praesunt inordinatum sibi metum a subditis exigunt, et non tam tumore csui comparatione despiciunt; nec condescendendo consulunt, sed dominando praesumunt: qui videlicet alta cogitatione se erigunt, et aequales se illis quibus
Abbreviated transcription (Latin):
ofiictos aditores suos magos distrite corriꝑe ay¬
ntatt q mͣ̃ blante refouere. Plis enumstudenio ante
man s ymriando increpent: qmͣ bona laudando
tonfirment. Supiones qͥrie ͤunderi denderant: et
magis gaudent cum eoꝵ animum eleuat irad
quam cum caritas exequat. Semꝑ inuenire
optant: qd̾ increpando rigide feriantꝰ. Unde
scriptum est. Inore stulti: uiriga suꝑbie. Quia
indelicet ꝑcutere rigide scit: s compati hium¬
liter nescit. Solent ettam predicatores iusti au¬
ditores suos obuirgando corriꝑe. solent in
cors uiciis districta increpatione seuire. Unde
scriptum est. Uerba sapientium. quasi stimu¬
li ÷ ⁊sicut claui maltum defixi. Recte autem
eoꝵ uerba caui uocati sunt: quia culpas de¬
finqñtium nesciunt palpare. s pungere. An
hosn ueroa claui non erant cum diceret: ꝓtce¬

Expanded text:
tores suos magis districte corripere appetant, quam blande refovere. Plus enim student, ut mala objurgando increpent, quam bona laudando confirment. Superiores quippe videri desiderant, et magis gaudent cum eorum animum ira elevat, quam cum charitas exaequat. Semper invenire optant quod increpando rigide feriant. Unde scriptuvidelicet percutere rigide scit, sed compati humiliter nescit. Solent etiam praedicatores justi, auditeorum vitia districta increpatione saevire. Unde scriptum est: Verba sapientium quasi stimuli, et sicut clavi in altum defixi . Recte autem eorum verba clavi vocati sunt, quia culpas delinquentium nesciunt palpare, sed pungere. An Joannis verba clavi non erant, cum dicebat: Proge
Abbreviated transcription (Latin):
piluerem ad cunis memortam qui semet ipsos con¬
siderant reuo cartus ꝑsapientiani dicitur. Insti fill¬
gebunt . isicut scintille inarundineto discurrent.
dc̃i enim uiri dum peccatorib ꝑmiscentur: cos
exemploꝵ fuoꝵ igne succendunt: atq omne qd̃
intẽt incinerem redigunt. slina pitatis flamina
consumpti dum infirmitatem conditionis sue
aspicunt. richil alid̾ qmͣ fauillam se esse agnoscũt.
ut asuꝑbie sue duricia resolti ꝑpenitentiam: dicãt
id qd supra fratulimmus. emento. dñe quia pulius

Expanded text:
pulverem, ad cujus memoriam qui semetipsos conpulverem, ad cujus memoriam qui semetipsos considerant, revocantur, per Sapientiam dicitur: Justi fulgebunt, et sicut scintillae in arundineto discurrent . Sancti enim viri dum peccatoribus permiscentur, eos exemplorum suorum igne succendunt, atque omne quod nitent, in cinerem redigunt, quia pietatis flamma consumpti, dum infirmitatem conditionis suae conspiciunt, nihil aliud quam favillam se esse cognoscunt, ut a superbiae suae duritia resoluti, per poenitentiam dicant id quod supra protulimus: Memento,
Abbreviated transcription (Latin):
infernis interire. Iixta affectum namq car¬
nalis oꝑationis omnis caro pauli simul inte¬
rierat: cum dicebat. uiuo aut̃ iam non ego: ui¬
uit uero in me xp̃s. Bene etiam hor loco helui¬
subdidit. ⁊homo incinerem reuertitur. Inpecca¬
to enim quisq positus mortalitatis sue obliuis¬
citur:: iterram se ẽe non meminit. dum adhuc
ꝑsuꝑbram inflatur. Post conuersionis uero gra¬
tiam cum humilitatis sp̃u tangitur: quid se ẽe
aliud qmͣ cinerem recordatur: lam incinerem
dauid reuersus fuerat. cum dicebat. Memento
dñe qd̾ puluis sumus. Abraham intinerẽ reuer¬
sus fuerat: dicens. Loquar ad dñm meum: cũ
sim puluis ⁊ cinis. Et suinientem carnem nec¬
dum interram mors soluerat: hoc tamen apd̃
se erant. qd̾ se futuros absq dubitatione preuide¬
bant. Hinc alias dicitur. Auferes sp̃m eoꝵ ⁊i defici¬
ent. iinpuluerem suũ reuertentur. Qu autem
de se ẽe cognoscant. Et reueitantur inpuluerem:
i. humibientur ex infirma condicione. Propter ht̃

Expanded text:
inferius interire. Juxta affectum namque carnalis operationis omnis caro Pauli simul interierat, cum dicebat: Vivo autem jam non ego, vivit vero in me subdidit: Et homo in cinerem revertetur. In peccato enim quisque positus mortalitatis suae obliviscitur, et terram se esse non meminit, dum adhuc per superbiam inflatur. Post conversionis vero suae gratiam, cum humilitatis spiritu tangitur, quid esse se aliud quam cinerem recordatur? Jam in cinerem David reversus fuerat, cum dicebat: Memento, Domine, quod pulvis sumus . Abraham in cinerem reversus fuerat, dicens: Loquar ad Dominum meum, cum sim pulvis et cinis . Et si viventem carnem necnon in terra mors solverat, hoc tamen apud se erant, quod se futuros absque dubitatione praevidebant. Hinc alias dicitur: Auferes spiritum eorum, et deficient, et in pulverem suum revertuntur . Qui autem esse cognoscant, et revertantur in pulverem, id est humilientur ex infirma conditione. Propter hunc
Abbreviated transcription (Latin):
semecipso considerare negligit: ad nequiora
ꝑuenit: ut non solum posse abeo dici qd iustũ
dubitet. s ctiam dicentem se mxta ab eo intelligi
posse desꝑet. Unde uicium suꝑbie abipsa mox ra¬
dice secandum est. ut cumlatenter oritur. tũc
ugilanter abscidatur. ne ꝓuectu ingeat. ne usu
roboretur. Difsicile enim inse quisq inueteratã¬
suꝑbiam deprehendit: quia nimirũ hoc inciũ
qnͣtomagis patimur. tantominus uidemus. Sic
qrre inmente suꝑbia: sicut in occulis caligo ge¬
neratur. Quo se hec latuis dilatat: uehementius
lunen angustat. Paulisp E elatio inprecordiis
crescit: ⁊cum se uastuis extenderit.
oppresse mentis oculum funditus clau¬
dit᷑: ut captunis anumiis elationis tipũ
⁊pati possit: itamen id qd̃ patitur uide¬
re non possit. S quia arrogantes iuri
aliqñ ut diximus recta non recte senti¬
unt. :⁊ bona unuenire nonetẽͥ s hec
bene ꝓferre contempmit: helu post

Expanded text:
semetipso considerare negligit, ad nequiora semetipso considerare negligit, ad nequiora pervenit, ut non solum posse ab eo dici quod justum est dubitet, sed etiam dicentem se justa ab eo intelligi posse desperet. Unde vitium superbiae ab ipsa mox radice secandum est, ut cum latenter oritur, tunc vigilanter abscidatur, ne provectu vigeat, ne usu roboretur. Difsuperbiam deprehendit, quia nimirum hoc vitium quanto magis patimur, tanto minus videmus. Sic quippe in mente superbia sicut in oculis caligo generatur, quo se haec latius dilatat, eo vehementius lumen angustatur  Text., angustat. Paulisper ergo elatio in praecordiis crescit, et cum se vastius extenderit, oppressae mentis oculum funditus claudit; ut captivus animus elationis typum pati possit, et tamen id quod patitur videre non possit. Sed quia arrogantes viri aliquando, ut diximus, recta non recte sentiunt, et bona invenire noverunt, sed haec bene proferre contemnunt, Eliu post
Abbreviated transcription (Latin):
gantes ut cum fortasse acutium sentiunt aluadi¬
unde mox aduicium elationis erumpant. sensq
omium insin comꝑatione despiciant. seq insuo
niclicio aloꝵ mertis anteponant. stub contui¬
ent miseris ut plus indendo tenebrescant: quia
dum subtina attendunt. semet ipsos intueri nesci¬
unt. Et quo intelligentiam acutius ꝑcipiunt: eo ꝑ
suꝑbiam deterius cadunt. Qui bene quidem sũb¬
tilia conspicerent: si in eo qd̾ ꝓferunt se uiderẽt
Suꝑnis namq helui dixerat᷑ si habes qd̃ loqͣris. res¬
ponde mͥ. loquere. Uolo enim te: apparere uistũ.
Nunt autem ait. si habes intellactũ: audi qd soo int ͤ ⁊ :
Ac si aꝑte dicat. Audi me: si tamen dignus poteris
ẽe qui audias. Isti sunt cotidiani defectus qui in
cordib repboꝵ fiuint: quib in desmenter ad dete¬
riora descendunt: quia dum minora incaute
negligunt᷑: ad maiora ꝑnitiose ꝓrumpunt. Iã
ihoc de suꝑbia fuerat: qd̾ beatum Iob id qd̾ iu¬
stum est loqui posse dubitabã. S dumhanc in

Expanded text:
gantes, ut cum fortasse acutum aliquid sentiunt, inde mox ad vitium elationis erumpant, sensusque omnium in sui comparatione despiciant, seque in suo judicio aliorum meritis anteponant. Quibus contingit miseris ut plus videndo tenebrescant, quia dum subtilia attendunt, semetipsos intueri nesciunt; et quo intelligentiam acutius percipiunt, eo per superbiam deterius cadunt. Qui bene quidem subtilia conspicerent, si in eo quod proferunt se viderent. Superius namque Eliu dixerat: Si habes quod loquaris, responde mihi: loquere, volo enim te apparere justum . Nunc Ac si aperte dicat: Audi me, si tamen dignus poteris esse qui audias. Isti sunt quotidiani defectus, qui in cordibus reproborum fiunt, quibus indesinenter ad deteriora descendunt, quia dum minora incaute negligunt, ad majora perniciose prorumpunt. Jam et hoc de superbia fuerat, quod beatum Job id quod justum est loqui posse dubitabat. Sed dum hanc in
Abbreviated transcription (Latin):
ueniam aduos: Sciunt gͦ p̃dicatores scĩ utͦq mo¬
deramine aitem magisterii temꝑare: ⁊icum de¬
linq̃ntiũ reatus inuemiunt: sciunt modo seuere
corriꝑe modo humiliter deprecari. S cum arro¬
gantes uiri eos imitari appetunt: sumunt ab
eis asꝑa uerba correctionis: ⁊ sumere ab eis uera¬
citer nesciunt: preces humilitatis. Magis enim ter¬
ribiles possunt ẽẽ: qmͣ mittes. Euͭctuto discunt unde
se erigant. ⁊ di̾cere negligunt ut animum subuit¬
tant. Cumq admonere delinqñtes placide nesciunt:
numo rigoris usu ꝑ inuectionis iracumdiam etiã
contͣ recte agentes effrenantur. Quoꝵ iste heliu spe¬
ciem tenens: beatum Iob non refouet. s obuirgat
dicens. Quis est uir ut est Iob: quibibit subsainati¬
onem quasi aquam: qui gͣditur cum oꝑantib
iniquitatem ⁊ ambulat cum uiris impiis: Et qͥa¬

Expanded text:
era. Sciunt ergo praedicatores sancti utroque moderamine artem magisterii temperare, et cum delinquentium reatus inveniunt, sciunt modo severe corripere, modo humiliter deprecari. Sed cum arrogantes viri eos imitari appetunt, sumunt ab eis aspera verba correptionis, et sumere ab eis veraciter nesciunt preces humilitatis. Magis enim terribiles possunt esse quam mites; et idcirco discunt unde se erigant, et discere negligunt, ut animum submittant. Cumque admonere delinquentes placide nesciunt, nimio rigoris usu per invectionis iracundiam, etiam contra recte agentes effrenantur. Quorum iste Eliu speciem tenens, beatum Job non refovet, sed objurgat, dicens: Quis est onem quasi aquam, qui graditur cum operantibus iniquitatem et ambulat cum viris impiis? Et
Abbreviated transcription (Latin):
sim: caute subiunxit. S non in hoc iustificatus sũ.
lacobus dicit. In multis enim offendimus om̃s. Ioh̃s di¬
et̃. Si dixerimus quia peccatum non habemus: ipsi
nos seclucimus ⁊ ueritas in nobis non est. Quid gͦ faciẽt
tabule si tremunt columpne: Aut quomodo uirgul¬
ta immobilia stabunt᷑. si hunis pauoris turbine etiam
cełri quatiuntur: Solutioni gͦ carnis appropinquãs
non numqm terrore uindicte etiam iusti anima tur¬
batur. Cui ⁊ssiquid tranquillũ inhac uita saꝑe potuit:
mortis artitulo interueniente concutitur: ut inre dici de¬
beat. Abominabilis ei fit in uita sua panis: ⁊ anime illiꝰ
nuta illius mortiferis. S quia iustoꝵ anime aleuib¬
quib dam contagiis ipso sepe mortis panore purgant᷑
⁊eterne retributionis gauctra iam abipsa carnis soluti
hilarescunt᷑: ⁊ dum uecustatis debitum soluunt. nom iã
muneris leticia ꝑfruuntur: recte dicitur. Uidebit faciẽ

Expanded text:
sum, caute subjunxit: Sed non in hoc justificatus sum . sum, caute subjunxit: Sed non in hoc justificatus sum . Jacobus dicit: In multis enim offendimus omnes . Joannes dicit: Si dixerimus quia peccatum non habemus, ipsi nos seducimus, et veritas in nobis non est . Quid ergo facient tabulae, si tremunt columnae? Aut quomodo virgulta immobilia stabunt, si hujus pavoris turbine etiam cedri quatiuntur. Solutioni ergo carnis appropinquans, nonnunquam terrore vindictae etiam justi anima turbatur. Cui et si quid tranquillum in hac vita sapere potuit, mortis articulo interveniente concutitur, ut jure dici det abominabilis ei fit in vita sua panis et animae illius vita illius mortiferis si fuerit pro eo angeluquibusque contagiis ipso saepe mortis pavore purgantur, aeternae retributionis gaudia jam ab ipsa carnis solutioHilarescunt, et dum vetustatis debitum solvunt, novi jam muneris laetitia perfruuntur, recte dicitur: « Videbit faciem
Abbreviated transcription (Latin):
atq urgente exitu subtiliori terrentur meni. Unde re¬
demptor nr̃ solutiomi carnis appropinqͣns. ⁊ menbroꝵ
re. Quid enim ꝓse ille cum agonia peteret: qui int̃ris
positus celestia cum patre tribuebat: S appropinqnͣte
morte nr̃e mentis inse certamen expressit: qui uim qͣm¬
dam terroris ac formidins patimur: cum ꝑsolutionem
ubet anima inmerito terretur: qñ post pufillũ hoc
inuenit: qd̾ in eternum mutare non possit. Consicle
ramus qꝑpe qł uiam uite presentis nequaqm sine cul¬
pa transire potumus: consideramus etiam quia nec
hoc quidem sine aliquo reatu nr̃o÷ qd̃ laudabiliter ge̾
simis.: si remota pietate iudicemur. Quis enim nr̃m
uitam precedentiũ patrum ualeat uel superare uel as¬
sequi : Et tamen dauid dicit. Ne intres iniudiciũ cum
seruo tuo: quia non iustificabitur inconspectu tuo om¬
nis uiuens. Paulus cum diceret nichil mͥ conscuis

Expanded text:
atque urgente exitu, subtiliori terrentur metu. Unde Reatque urgente exitu, subtiliori terrentur metu. Unde Redemptor noster solutioni carnis appropinquans, et membrore . Quid enim pro se ille cum in agonia esset peteret, qui in terris positus coelestia cum potestate tribuebat? Sed appropinquante morte, nostrae mentis in se certamen expressit, qui vim quamdam terroris ac formidinis patimur, cum per solutionem uslibet anima immerito terretur, quando post pusillum hoc invenit, quod in aeternum mutare non possit. Veramus quippe quod viam vitae praesentis nequaquam sine culpa transire potuimus. Consideramus etiam quia nec hoc qsimus, si remota pietate judicemur. Quis enim nostrum vitam praecedentium patrum valeat vel superare, vel assequi? Et tamen David dicit: Ne intres in judicium cum servo tuo, quia non justificabitur in conspectu tuo omnis vivens . Paulus cum diceret: Nihil mihi conscius