comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
dicationis nãq eloqͥa sagitis expͥmun-¬
tur: qͥa in eo qd̾ uicia feriunt. male ui¬
uentiũ corda tͣnsfigunt. De his sagitcis
uenienti redẽptori dr̃. Sagitȩ tuȩ a¬
cute potentissimȩ: ppłi subte cadent
incorde. De quo ⁊ ysaias dic̃. Mittam
ex eis qͥ saluati fuerint ad gentes. in
mare. in affricã. in lydiã. tenentes sa¬
gittã. in italiã : greciã. Rursum sagit¬
tis. aĩaduersionis ꝑcussio designatur.
Quo iaciente ait. Pcucies syriã: donec
suȩ erũnam respicit⁊ qͥa sub ꝑcussioni
b dñce aĩaduersionis ingemiscit. dicat.
Uñr ⁊ u̾ba mea dolore sunt plena: qͥa sa¬
gite dñi in me sunt. Ac si aꝑte dic̾et.
Ego in exilii dampnatione ñ gaudeo:
s sub iudicio positꝰ. doleo: qͥa iuim ꝑcuˢ¬
sionis agnosco. Pleriq aut̃ st̃. qͦstorm̃¬
ta cruciant. s ñ em̃dant. Quo contra
apte subiungitur. Quar̃ indigna¬
Quar̃ indigna¬
tio ebibit sp̃mmeũ. Quid enĩ est sp̃c ho¬

Expanded text:
dicationis eloquia aliquando sagittis exprimuntur, quia in eo quod vitia feriunt male viventium corda transfigunt. De his sagittis venienti Redemptori dicitur: Sagittae tuae acutae, potentissime, populi sub te cadent in corde . De quo Isaias dicit: Mitlvati fuerint ad gentes in mare, in Africam, et in Lydiam, tenentes sagittam, in Italiam, in Graeciam . Rursum sagittis, animadversionis percussio designatur, agittam. Quo jaciente ait: Percuties Syriam, donec s aerumnam respicit, quia sub percussionis Dominicae animadversionis ingemiscit, dicat: Unde et verba mea dolore sunt plena, quia sagittae Domini in me sunt. Ac si aperte diceret: Ego in exsilii damnatione non gaudeo, sed sub judicio positus doleo, quia vim percussionis agnosco. Plerique autem sunt, quos tormenta cruciant, sed non emendant. « Quo contra aperte subjungitur: Quarum indignatio ebibit spiritum meum. Quid est enim spiritus ho
Abbreviated transcription (Latin):
ext̾ius pellit᷑. qͥa ⁊ delinq̃ns homo. qm̃
temptationũ fluctus mobilit̾ intus¬
ꝑtulit: extͣ se ab intimis exiuit. Mag¬
ni aut̃ harena maris ẽ pondis: s cala-¬
mitas hominis. harena maris gͣuior
dr̃: qͥa dura fuisse pena ostenditur. dũ
ꝑmisericordẽ iudicem culpa leuigat᷑.
Et qͥa qͥsqͥs gr̃am redẽptoris agnoscit.
qͥsqͥs reditũ ad pat̾am diligit. eruditꝰ¬
subpondẽ ꝑegͥnationis gemit: pꝰt stat̾e
desidium recte subiungit᷑. Unde et
u̾ba mea dolore sunt plena. Qui ꝑegͥ¬
nationẽ ꝓ patͥa diligit: dolere etiã int̾
dolores nescit. Iusti aut̃ u̾ba dolore ple¬
na sunt: qͥa qͦusq p̃sentia tołat : ad ali¬
ud loq̃ndo suspirat. Om̃e qͦd peccans
ꝑtulit conspic̃: atꝙ: ut ad statũ beati¬
tudinis redeat. sollicite iudicia qͥbus
affugit᷑ pensat. Uñ ⁊ subdit. Quiasa¬
gitre dñi in me sunt. Sagittarũ qͥppe
noĩe. aliq̃n p̃dicationũ uerba: aliqͣndo

Expanded text:
exterius pellitur, quia et delinquens homo, quoniam exterius pellitur, quia et delinquens homo, quoniam tentationum fluctus mobiliter pertulit, extra se ab intimis exivit. Magni autem arena maris est ponderis; sed calamitas hominis arena maris gravior dicitur, quia dura fuisse poena ostenditur, dum per misericordem judicem culpa levigatur. Et quia quisquis gratiam Redemptoris agnoscit, quisquis reditum ad patriam diligit, eruditsub pondere peregrinatdesiderium recte subjungitur: Unde et verba mea dolore sunt plena. Qui peregrinationem pro patria diligit, dolere etiam inter dolores nescit. Justi autem verba dolore plena sunt, quia quousque praesentia tolerat, ad aliud loquendo suspirat. Omne quod peccans pertulit, conspicit, atque ut ad statum beatitudinis redeat, sollicite judicia quibus affligitur, pensat. « Unde et subditur: Quia sagittae Domini in me sunt. Sagittarum quippe no
Abbreviated transcription (Latin):
tulit. ñ nͥ inp̾sentia redẽptoris agno¬
uit. Lucẽ qͥppe nesciens. dãpnationiᷤ
suȩ tenebras uoluptuose tolerabat:
s pꝰquã uidit qd̃ dilig̾et. intellexit
etiã qd̾ dołet: et gͣue sensit qd̾ ꝑtulit:
qͥa dulce innotuit qͦd amisit. Uir gͥ sc̃s.
colloq̃ntis amici sentenciis a claustris
tia repletus. dicat sua: dicat huma¬
ni gen̾is uoce. Utinã appendent᷑ pec¬
cata mea qͥb ira merui. ⁊ calamitas
quã pacior in stat᷑a. qͣi arena maris
hec gͣuior appareret. Ac si aꝑte dicẽt.
Dãpnationis nr̃e malũ leuȩ creditur.
qͥa nec dũ cognita redẽptoris eqͥtate pẽ¬
sat᷑. S utinã ueniat et crũnam tanti
pꝰ ex iliũ reqͥramꝰ edoceat. Sienĩ in notes¬
cit qͥd amisimꝰ: gͣuȩ ẽẽ insinuat qd̾ to
łamus Bñ aũ hȩc eadẽ ꝑegͥnationis
nr̃ȩ calamitas. maris arene compara¬
tur. Arena ⁊ enĩ maris undarũ estu

Expanded text:
ertulit nonnisi in praesentia Redemptoris agnoertulit nonnisi in praesentia Redemptoris agnovit; lucem quippe nesciens, damnationis suae tenebras voluptuose tolerabat. Sed postquam vidit quod diligeret, intellexit etiam quod doleret; et grave sensit quod pertulit, quia dulce innotuit quod amisit. Vir igitur sanctus colloquentis amici sententiis a claustris tia repletus, dicat sua, dicat humani generis voce: Utinam appenderentur peccata mea, quibus iram merui, et calamitas quam patior, in statera, quasi arena maris haec gravior appareret. Ac si aperte diceret: Damnationis nostrae malum leve creditur, quia necdum cognita Redemptoris aequitate pensatur. Sed utinam veniat, et aerumnam tanti post exsilium requiramus edoceat. Si enim innotescit quid amisimus, grave esse insinuat quod to Bene autem haec eadem peregrinationis nostrae calamitas maris arenae comparatur. Arena etenim maris, undarum aestu
Abbreviated transcription (Latin):
noĩe. nͥ d̾i ⁊ hominũ mediator expͥmi¬
tur qͥ ad pensandũ uitȩ nr̃e meritũ
nu ⁊ enĩ patͥs. qͣi statera miri librami-¬
nis factus: hinc in se calamitatẽ nr̃am.
zillinc pecc̃a suspendit. S gͣuis pon¬
đis calamitatẽ. moriendo innotuit:
monstrauit. Q hoc pͥmũ gr̃e contu¬
lit: qͥa penã nr̃am nob̾ cognoscibilẽ
fec̃. Homo nãq ad contẽplandum
actorẽ conditiis. s exigentib m̾itis
ab int̾nis gaudiis deiectꝰ: in erumnã
corruptionis ruens. cecitatẽ exilii suf¬
stinens. culpȩ suȩ supplicia et toła¬
bat. et nesciebat: ita ut exiliũ. patri¬
am crederet: ⁊sic sub corruptionis
ponde. qͣi insalutis lib̾tate gaudet.
s isquẽ intus homo reliq̃rat: assũp¬
ta carne. foris apparuit ds. Cũꝙ se
ext̾ius p̾buit. ex pulsũ foras homi¬
nẽ. ad int̾iora reuocauit: ut iã damꝑ¬
na sua uideat: iã penã suȩ cecitatisin¬
gemiscat. Calamitas gͦ hominis in
statera gͣuis apparuit: qͥa malũ qd̾ ꝑ¬

Expanded text:
nomine nisi Dei et hominum mediator exprimitur, qui ad pensandum vitae nostrae meritum nu etenim Patris quasi statera miri libraminis factus, hinc in se calamitatem nostram, et illinc peccata suspendit. Sed gravis ponderis calamitatem esse moriendo innotuit, monstravit, qui hoc primum gratiae contulit, quia poenam nostram nobis cognoscibilem fecit. Homo namque ad contemplandum auctorem conditus, sed exigentibus meritis ab internis gaudiis dejectus, in aerumnam corruptionis ruens, caecitatem exsilii sustinens, culpae suae supplicia et tolerabat, et nesciebat; ita ut exsilium patriam crederet, et sic sub corruptionis pondere quasi in salutis libertate gauderet. Sed is, quem intus homo reliquerat, assumpta carne, foris apparuit Deus; cumque se exterius praebuit, expulsum foras hominem ad interiora revocavit, ut jam damna sua videat, jam poenam suae caecitatis ingemiscat. Calamitas ergo hominis in statera gravis apparuit, quia malum quod p
Abbreviated transcription (Latin):
statemt̾uentũ desid̾at: iã mala inqͥb
humanũ genus cecidit pensat: qͣmuis
ingentili natione positus. mun̾e t̃n
ris aduentũ uel gentilitas. uł udea
sitiat: u̾bis seq̃ntib demonstrat diceis.¬

Expanded text:
terventum desiderat, jam mala in quibus humanum genus cecidit pensat, quamvis in gentili natione positus, munere tamris adventum vel gentilitas, vel Judaea sitiat, verbis sequentibus demonstrat, dicens
Abbreviated transcription (Latin):
a prora ⁊ pupi restͥngit᷑. ne merroris sa¬
xa ꝑducat᷑. Nullis gͦ ignorantiȩ nr̃e
ꝓcellis obruim᷑: si tͣnqͥllũ suꝑne senten¬
tiȩ litus tenemus. Ecce enĩ dic̃. qd̾ q̃stio¬
ne ñ modicalectoriᷤ animũ moueat.S
qͥs hoc ñrectũ dic̾e audeat: qd̃ di au¬

Expanded text:
a prora et puppi, restringitur, ne in erroris saxa perducatur. Nullis ergo ignorantiae nostrae procellis obruimur, si tranquillum supernae sententiae littus tenemus. Ecce enim dicit quod quaestione non modica lectoris animum moveat. Sed quis hoc non rectum dicere audeat, quod in Dei au
Abbreviated transcription (Latin):
ti ad tantũ se uirtutis culm̃ exten¬
dit. ut ⁊ ap̃d se int̾ne rõnis arce p̃si¬
deat: ⁊ qͦrũdam foris stulticiã tołan¬
do conu̾tat. Quos enĩ ad fortia tra¬
here nitim᷑. eoꝵ necesse ẽ. ut infirma
tołemus: qͥa nec iacentẽ erigit. nͥ qͥ
status sui rectitudine ꝑ ꝯpassionẽ
flectit. Cũ uͦ aliene infirmitati cõpa¬
timͦ. ualentiꝰ a nr̃a roboram᷑: ut amo¬
re fut᷑oꝵ mens ad p̾sentia ad u̾sa sẽ p̃¬
paret: ⁊ cruciatꝰ corporis. qͦs time¬
bas expectet. Auctis nãq desidiis
qͣnta sit dulcedo consid̾at: ꝓea p̾sen¬
tis uitȩ a maritudines ardent̾amat.
Unde pꝰt insulsi cibi fastidiũ. pꝰt
impossibilitatẽ mortis gustu. rec-¬

Expanded text:
ti ad tantum se virtutis culmen extendit, ut et apud se internae rationis arce praesideat, et quorumdam foris stultitiam tolerando convertat. Quos enim ad fortia trahere nitimur, eorum necesse est ut infirma toleremus, quia nec jacentem erigit, nisi qui status sui rectitudinem per compassionem flectit. Cum vero alienae infirmitati compatimur, valentius a nostra roboramur; ut amore futurorum mens ad praesentia adversa se praeparet, et cruciatus corporis quos timebat exspectet. Auctis namque desideriis quanta sit dulcedo considerat, pro ea praesentis vitae amaritudines ardenter amat. Unde post insulsi cibi fastidium, post impossibilem mortis gustum, rec
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑme si qͥs introierit saluabit᷑: et in
grediet᷑ ⁊ egrediet᷑. ⁊ pascua inue¬
niet. S plerũq qd̃ ẽẽ amantib gͣ¬
uiꝰ solet. scĩs bonorũ studiis maloꝵ
uita ꝯtͣdic̃. ⁊ cũ mens ad cȩleste de¬
si łium rapit᷑. bene cepta intentio.
int̾rumpentib stultoꝵ u̾bis ac mo¬
plationis annisũ ad sũma euo¬
lau̾at : ad expugnandã prauoꝵ
stulticiã. se se in infimis ꝯtͣ certami¬
na accingat. Uñ ⁊ subdit᷑. Aut po¬

Expanded text:
Per me si quis introierit, salvabitPer me si quis introierit, salvabitgredietur, et egredietur, et pascua inveniet . Sed plerumque, quod esse amantibus gravius solet, sanctis bonorum studiis malorum vita contradicit; et cum mens ad coeleste desiderium rapitur, bene coepta intentio, interrumpentibus stultorum verbis ac moplationis adnisum ad summa evolaverat, ad expugnandam pravorum stultitiam sese in infimis contra certamina accingat. Unde et subditur: CAPUT
Abbreviated transcription (Latin):
Qui alii onagri appellatiõe signati¬
sunt. nͥ hi qͥ in campo ficłi ꝯstituti.
nulliꝰ officii loris ligant᷑: Uel qͦs bo¬
scãm ȩccłam ad p̃dicatioĩs officiũ
suscepti ordinis iugũ p̾mit: her¬
ba uͦ onagͥ ⁊ pabulũ bouis ẽ: int̾na
refectio ppłi fidelis. Alii nãq more
borus intra scãm ȩccłiam suscepti of¬
ficii loris tenent᷑: alii more onagͥ
sacri ordinis stabula nescuint: et
in cãpo ꝓpͥe uoluntatis degunt.S
let fletib refic̃: qͣi herbã ñ inueni¬
ens onager rugit. Aliꝰ quoq neces¬
sitatẽ suscepti ordinis tołat ⁊ in labo¬
re p̃dicationis exsudat: ⁊ ꝑ ȩt̾nam
iã ꝯtẽplationẽ refici appecit: s qͥa re¬
dẽptoris sui spẽmnec dũ ꝯspicit. qͣi
bos ad p̃sepe uacuũ ligatus gemit.
Qͥa enĩ longe ab int̾na sap̃ia posi¬
ti. et̾nȩ hereditati s iuriditatẽ nos
cernimꝰ. uelut bruta aĩalia. a desi¬
d̾ata herba ieiunamꝰ. De qua ni¬
mirũ herba. redẽptoris uoce dr̃.

Expanded text:
Qui alii onagri appellatione signantur, nisi qui in campo fidei constituti, nullius officii loris ligantur? Boionis officium suscepti ordinis jugum premit? Herba vero onagri et pabulum bovis est interna refectio populi fidelis. Alii namque more bovis intra Ecclesiam suscepti officii loris tenentur; alii more onagri sacri ordinis stabula nesciunt, et in campo propriae voluntatis degunt. Selet fletibus reficit, quasi herbam non inveniens onager rugit. Alius quoque necessitatem suscepti ordinis tolerat, in labore praedicationis exsudat, et per aeternam jam contemplationem refici appetit; sed quia Redemptoris sui speciem necdum conspicit, quasi bos ad praesepe vacuum ligatus gemit. Quia enim, longe ab interna sapientia positi, aeternae haereditatis viriditatem non cernimus, velut bruta animalia, a desiderata herba jejunamus. De qua nimirum herba Redemptoris voce dicitur:
Abbreviated transcription (Latin):
grestẽ asinũ: ñ gentilis ppłs designat᷑:
Quẽ sic̃ nat᷑a extͣ stabula discipline
edidit: ita uagus in uoluptatũ suarũ
campo ꝑmansit. Quid ꝑbouẽ nͥ plebᷤ
iudaica figurat᷑: que iugo dñationiᷤ
suꝑne supposita. ad spẽ ꝓselitos colli¬
gens. ꝑcorda quȩ ualuit uom̾em le¬
gis trax̃: S beati iob uita atcestante
cognoscimꝰ. ut ex pectasse redẽptoris
dĩo ex plebe isrłitica sc̃i uiri. incarna¬
tioĩs eiꝰmist̾ium uidere cupierunt.
uñ et ꝑ eundẽ redẽptorẽ discipłis dr̃.¬

Expanded text:
agrestem asinum, nisi gentilis populus designatur? quem sicut natura extra stabula disciplinae edidit, ita vagus in voluptatum suarum campo permansit. Quid per bovem nisi plebs Judaica figuratur, quae, jugo dominationis supernae supposita, ad spem proselytos colligens, per corda quae valuit vomerem legis traxit. Sed beati Job vita attestante cognoscimus, ut exspectasse Redemptoris derio ex plebe Israelitica sancti viri incarnationis ejus mysterium videre cupierunt. Unde et per eumdem Redemptorem discipulis d
Abbreviated transcription (Latin):
picit. qui usq ad honorẽ diuinȩ
collocutionis ascendit: sollicita
intentiõe pensandũ ẽ. qua pena
illi feriendi sunt: qui ⁊ ad sũma
ũ ꝓficiunt: ⁊ tñ de minimis extol¬
lunt᷑. Nam sunt ñ nulli. qͥ cũ ꝑua
agunt. de semet ipsis magna sen¬
tiunt: in altũ mentẽ subleuant:
⁊p̃ire se cet̾os uirtutũ m̾itis putais.
hinimirũ ap̃d se introrsus. humi-¬
litatis sterqͥlinium deserunt. ⁊elati
onis fastigia ascendunt: illũ uide¬
licet muttantes. qui pͥmus se ap̃dse
extulit. s eleuando ꝓstͣuit: illũ imi¬
tantes. qͥ accepta conditionis digni¬
tate contentus ñ fuit. dicens: in ce¬
lũ ascendã. suꝑ astra cęli exaltabo
soliũ meũ. Unde ⁊ male ei comuc¬
ta babilonia. id ẽ. confusa multi¬
tudo peccantiũ. dic̃. Sedeo regna:.
⁊uidua ñ sũ. Quisqͥs gͦ introrsus
intumescit ⁊ in altũ se ap̃d semet¬
ipsũ posuit: s eo se grauiꝰ in infimi ᷤ

Expanded text:
picit, qui usque ad honorem divinae picit, qui usque ad honorem divinae collocutionis ascendit, sollicita intentione pensandum est qua poenae illi feriendi sunt, qui et ad summa non proficiunt, et tamen de minimis extolluntur. Nam sunt nonnulli, qui cum parva agunt, de semetipsis magna sentiunt: in altum mentem sublevant, et praeire se caeteros virtutum meritis putant. Hi nimirum apud se introrsus humilionis fastigia ascendunt. Illum videlicet imitantes qui primus se apud se extulit, sed elevando prostravit. Illum imitantes qui accepta conditionis dignitate contentus non fuit, dicens: In coelum conscendam, super astra coeli exaltabo solium meum . Unde et ei male conjuncta Babylonia, id est, confusa multitudo peccantium, dicit: Sedeo regina, et vidua non sum Quisquis ergo introrsus intumescit, in altum se apud semetipsum posuit. Sed eo se gravius in infimis
Abbreviated transcription (Latin):
mat : ut om̃e qd̾ in eo ẽ illicitũ et
oꝑis ⁊ cogitatioĩs exurat. Quod gͦ
illic ẽ ius in petͣm funde: hoc. hic.
saniẽ testa mundare. ꝑfecta enĩ
mens sollert̃ inuigilat ⁊ ut ñ solũ
ꝑu̾sa ag̾ẽ renuat: s om̃e etiã qͦd
inse ꝑcogitationes turpit̾ li qͣt᷑
lum orit᷑: ut cũ immunda cogi¬
tatio uincit᷑. uictoris animꝰ elatio¬
ne pulset᷑. Sic gͦ mentẽ necesse ẽ
ꝑ mundiciã erigi. ut tñ sollicite
debeat in humilitate subst̾m.
ta saniẽ radebat: ꝓtimus apte
subdit᷑ : sedens in stqͥlinio. Inster¬
qͥlinio quippe sede ẽ: uilia de se ⁊¬
nio nob̾ secłe ẽ. ad ea que illicite
gessimꝰ mentis ocłos penitendo
rediic̾e: ut cũ ante nos pecẽorum
st̾cora c̾nunus : om̃e qd̾̃ in animo
de elatione surgit inclinemꝰ. In
sterqͥliuo sedet. qͥifirmitatẽ suã
apd̃ se inst̾qͥliuio abraham sederat
mus. in qͦse ap̃d se loco posuerat: qͥ

Expanded text:
mat, ut omne quod in eo est illicitum et mat, ut omne quod in eo est illicitum et operis et cogitationis exurat. Quod ergo illic est jus in petram fundere, hoc est hic saniem testa mundare. Perfecta enim mens solerter invigilat, ut non solum perversa agere renuat, sed omne etiam quod in se per cogitationes turpiter liquatulum oritur, ut cum immunda cogitatio vincitur, victoris animus elatione pulsetur. Sic ergo mentem necesse est per munditiam erigi, ut tamen sollicite debeat in humilitate substernita saniem radebat, protinus aptesubjungitur, « sedens in sterquilinio. » In sterquilinio quippe sedere est, vilia de se qnio nobis sedere est, ad ea quae illicite gessimus, mentis oculos poenitendo reducere; ut cum ante nos peccatorum stercora cernimus, omne quod in animo de elatione surgit inclinemus. In sterquilinio sedet, qui infirmitatem suam apud se in sterquilinio Abraham sedebat, mus, in quo se apud se loco posuerat, qui
Abbreviated transcription (Latin):
q ignis exiens de petra consũpsit.
Qd ẽ enĩ frum̃tum uirga cedere:
nͥ rectitudine iudicii auicioꝵ pa¬
leis. uirtutũ gͣua separares S hȩc a¬
gentib angłs apparet: qͥa tanco
magis dñs int̾iora deñtiat ⁊ qͣnto
se studiosius hoĩes ab ext̾ioribus
purgant. Qui occidi hedũ p̃cipit.
idẽ. omnẽ appetitũ nr̃e carnis im¬
molari: carnesq suꝑ petram pour:
⁊ ius carniũ de suꝑ fundi. Quem
aliũ signat patra: nͥ eũ de qͦ ꝑpau¬
Ius etiam carnium de suꝑ fundit:
qui in conu̾satione xp̃i. ip̃as a se
etiã carnales cogitationes ermana¬
nit. Quasi enĩius ex carne liqͥda.¬
in pet᷑ fundit᷑. q̃n ⁊ a cogitationũ
carnaliũ fluxu uacuat᷑. Quȩ tñ
mox angłs uirga tangit: qͥa intenti¬
onẽ nr̃am nequaqͣm potestas duu-¬
ni adutorii deserit. De pet᷑ aũ igniᷤ
exit. ⁊ ius carnesq consumit: qͥa af¬
flatus a redẽptore sp̃c. tanta cor no¬
strũ flãma compunctiõĩs concre

Expanded text:
 consumpsit . Quid est enim frumentum virga caedere, nisi rectitudine judicii a vitiorum paleis virtutum grana separare? Sed haec agentibus angelus apparet; quia tanto magis Dominus interiora denuntiat, quanto se studiosius homines ab exterioribus purgant. Qui occidi haedum praecipit, id est omnem appetitum nostrae carnis immolari, carnesque supra petram poni, et jus carnium desuper fundi. Quem ergo alium signat petra, nisi eum de quo per PauJus etiam carnium desuper effundit, qui in conversatione Christi, ipsas etiam carnales cogitationes exinanit. Quasi enim jus ex carne liquida petra funditur, quando mens a cogitationum carnalium fluxu vacuatur. Quae tamen mox angelus virga tangit, quia intentionem nostram nequaquam potestas divini adjutorii deserit. De petra autem ignis exit, et jus carnesque consumit, quia afflatus a Redemptore spiritus, tanta cor nostrum flamma compunctionis c
Abbreviated transcription (Latin):
mor abintimis ꝓstratꝰ iac̾et: Ecce
ꝓstratꝰ foris uuln̾ib carnis. erectus
subsemet ipso om̃e iacłm tͣnsuolare
conspicit: qd̃ in se ext̾ius distͥcta ma¬
nu seuiens hostis figit. Uigilanter
dep̃hendit iacła. mͦ uuln̾ib. contͣ
se a facie: mͦ u̾bis. qͣsi ex lat̾e intorta.
Et bellator nr̃ circũuallantium
pacĩe suȩ clipeũ opponit: undiq
uenientib spicłis obuiat: ⁊ ꝑcunc

Expanded text:
mox ab intimis prmox ab intimis prstratus foris vulneribus carnis, erectus sub semetipso omne jaculum transvolare conspicit, quod ipse exterius districta manu saeviens hostis figit. Vigilanter deprehendit jacula, modo vulneribus contra se in facie, modo verbis quasi ex latere intorta. Et bellator noster circumvallantium patientiae suae clypeum opponit, undique venie
Abbreviated transcription (Latin):
gͥ uir ut opp̾ssam mentẽ int̾ uuln̾a
mulceat: in flagelloꝵ dolorib blan¬
dim̃ta donoꝵ pensat. dicens. Si bo¬
na accepimꝰ de manu dñi: mala qͣre
ñ sustineamꝰ: Ubi ibene p̃mittit:
locuta es qͣsi una ex ineptis mulieri¬
b. Quia enĩ sensus pͣue mulieris.
ñ aut̃ sexꝰ. in uicio ẽ: nequaqͣm ait
locuta es. qͣsi una ex mulierib. s ex
ineptis mulierib⁊ ut uidelicet os¬
tendat᷑. qͥa qͦd prauũ sapit. acciden¬
tis stulticie. ñ aut̃ condite sit nat᷑e
iob labiis suis. Duob modis labiis
delinqͥmꝰ: cũ aut iniusta dicimus
aut iusta reticemꝰ. Nã si aliq̃n et ta¬
quia nec contͣ ferientẽ suꝑbi a dix̃:
nec cont᷑ suadentẽ. recta conticuit.
Nec loq̃ns gͦ nec tacens deliqͥt: qͥ ⁊
flagellanti patͥ gr̃as reddidit : et
male suadenti comugi. doctͥne
gr:. iccirco ⁊ hanc redarguendo.
docuit: ⁊ illũ grãs agendo. lauda¬
uit. Qͥs aut̃ nr̃m siunũ qͦd libet uul¬
nus tante huiꝰ ꝑcussionis acciꝑet : ñ

Expanded text:
 vir, ut oppressam mentem inter vulnera mulceat, in flagellorum doloribus blandimenta donorum pensat, dicens: Si bona accepimus de manu Domini, mala quare non sustineamus? Ubi et bene praemittit, Locuta es quasi una ex insipientibus mulieribus. Quia enim sensus pravae mulieris, non autem sexus in vitio est, nequlocuta es quasi una ex mulieribus, sed ex ineptis mulieribus, ut videlicet ostendatur, quia quod pravum sapit, accedentis stultitiae, non autem conditae sit naturae. Job labiis suis. » Duobus modis labiis delinquimus: cum vel injusta dicimus, aut justa reticemus. Nam si aliquando et taquia nec contra ferientem superba dixit, nec contra suadentem recta reticuit. Nec loquens ergo, nec tacens deliquit, quia et flagellanti patri gratias reddidit, et male suadenti conjugi doctrinae gi, idcirco et hanc redarguendo docuit, et illum gratias agendo laudavit. Quis autem nostrum, si unum quodlibet vulnus tantae hujus percussionis acciperet, non
Abbreviated transcription (Latin):
la peccaret. S impioꝵ consiliũ dñs
ñ adiuuit: qͥa eoꝵ temptationib car¬
nem iꝰti ꝓdidit: aĩam negauit. Hoc
indesinent̃ contͣ bonos consiliũ ma¬
lignisp̃c ineunt: ut hi quos seruire
do innocue in tͣnqͥllitate conspiciũt:
uexati adu̾sitatib ad uoraginẽ cul¬
pȩ rapiant᷑. S eoꝵ consilii acum̃ des¬
truitur: qͥa pius conditor cum uiri¬
na tͣnseat ⁊ et ꝑ astuciã fortiũ huma-¬
na infirmitas excedat. Uñ bñ et ꝑ
paulũ dr̃. Fidelis aut̃ ds̃ qui ñ pa¬
tietur uostẽptari supͦ id qͦd potes¬
tis: s faciet cum tẽptatione etiã
ꝓuentũ ut positis sustinere. Nisi
enim misericors deus eũ iuribus
¶temptamenta
modificet : nullus ꝓfecto ẽ. qͥ ma¬
lignorũ sp̃uum insidias ñ corru-¬
ensportet: qͥa si mensurã iudex tẽp¬
tationib ñ prebet: eo ip̃o ꝓtinꝰ stan¬
temdeicit: quo ultra uires oña im¬
ponit. Sic aut̃ beatus iob negando

Expanded text:
la peccaret. Sed impiorum consilium Dominus la peccaret. Sed impiorum consilium Dominus non adjuvit, quia eorum tentationibus carnem justi prodidit, animam negavit. Hoc indesinenter contra bonos consilium maligni spiritus ineunt, ut hi quos servire Deo innocue in tranquillitate conspiciunt vexati adversitatibus ad voraginem culpae rapiantur. Sed eorum consilii acumen destruitur, quia pius conditor cum virina transeat, et per astutiam fortium humana infirmitas excedat. Unde bene per Paulum dicitur: Fidelis autem Deus qui non patietur vos tentari supra quam potestis, sed faciet cum tentatione etiam proventum, ut possitis sustinere . Nisi enim misericors Deus cum viribus tentamenta modificet, nullus profecto est qui malignorum spirituum insidias non corruens portet, quia si mensuram judex tentationibus non praebet, eo ipso protinus stantem dejicit, quo ultra vires onera imponit. Sic autem beatus Job negando 321
Abbreviated transcription (Latin):
orũ adiuues: hoc nimirũ sic ꝑint̾¬
rogationẽ dr̃: ut neget᷑. Ac si aꝑte
dicͥet. Tu qui sũme bonus es. noui
qͥa bonũ non estimas: ut pauꝑẽ ꝑ
calũpniam p̃mas. Et scio gͦ qͥa ñ est
inustũ qͦd patior:⁊ eo magis doleo.
quo causas sticiȩ ignoro. Notandũ uͦ qͦd
ñ ait. ut oppͥmas innocentẽ: s pauꝑẽ.
Qui enĩ distͥctioni iudicis nequaquã
innocentiã s pauꝑtatẽ suam obicit:
ñ iam de uita audaciam arripit: s ꝗͣ
se infirmũ conspiciat ostendit. ubiet
congrue subiungit. Opus manuum
tuarũ. Acsi aꝑte dicat. Impie oppͥm̾e¬
ñ potes: quẽ te fecisse gratuito recor¬
daris. Bͥñ aũ subdit᷑. Et consiliũ impi¬
orum adiuues: Quos nãꝙ: hoc loco
impios: nͥ malignos sp̃c uocat: Qui
cum redire ip̃iad uitam neq̃unt: cru¬
delit̃ socios ad mortẽ q̃runt. Quorũ
nimirũ consiliũ fuit. ut beatũ iob
diuina correctio tang̾et: ut quumtͣn¬
qͥllitate stus extiterat. saltem ꝑflagel¬

Expanded text:
 anxietas. --Hoc nimirum sic per interrogationem dicitur, ut negetur. Ac si aperte diceretur. Tu qui summe bonus es, novi quia bonum non aestimas, ut pauperem per calumniam premas. Et scio ergo quia non est injustum quod patior, et eo magis doleo quo causas justitiae ignoro. Notandum vero quod non ait Ut opprimas innocentem, sed pauperem. Qui enim districtioni judicis nequaquam innocentiam, sed paupertatem suam objicit, non jam de vita audaciam arripit, sed quam se infirmum conspiciat ostendit. Ubi et congrue subjungit: Opus manuum tuarum. Ac si anon potes, quem te fecisse gratuito recordaris. Sequitur: Et consilium impiorum adjuves? - Quos namque hoc in loco impios, nisi malignos spiritus vocat? Qui cum redire ipsi ad vitam nequeunt, crudeliter socios ad mortem quaerunt. Quorum nimirum consilium fuit, ut beatum Job divina correptio tangeret, et qui in tranquillitate justus exstiterat, saltem per flagel
Abbreviated transcription (Latin):
conditorẽ suũ despiciens uitã reliqͥt:
Quẽ uidelicet mortuũ cumhumana
corda suscipiunt: eiꝰ ꝓculdubio sepul¬
chra fiunt. S incircuitu illiuis sepul¬
chra eius sunt: qͥa inquoꝵ se menti¬
busñc ꝑdesidia sepelit. hos sibi pꝰt¬
modum ꝑ torm̃ta comungit. Et qm̃
ñc insemet ip̃is reꝓbi malignos sp̃c
illicita ꝑpetrando suscipiunt: tunc
sepulchra cum mortuis ardebunt.
cognouimus: ⁊instruente nos sacͦ
eloqͥo. qͣntus indãpnatione ignis.
qͣnta migne obscuritas. qͣntus in ob¬
scuritate pauor sit. nullatenꝰ ambi¬
gimꝰ. S qͥd ꝓdest istap̃nosse: sinon
contingat euadere: Tota gͦ inten¬
tione curandũ ẽ: ut cũuacatioĩs
tẽpꝰ accipimꝰ. bñ uiuendi studio. ma¬
lorum ult̾cia torm̃ta fugiamꝰ. hinc
qͥppe ꝑ salomonẽ dr̃. Qd̃ cũq potest
manus tua facere. instant̾ oꝑare: qͥ a

Expanded text:
conditorem suum despiciens vitam reliquit? conditorem suum despiciens vitam reliquit? Quem videlicet mortuum cum humana corda suscipiunt, eius procul dubio sepulchra fiunt. Sed in circuitu illius sepulchra eius sunt, quia in quorum se mentibus nunc per desideria sepelit, hos sibi postmodum per tormenta coniungit. Et quoniam nunc / in semetipsis reprobi malignos spiritus inlicita perpetrando suscipiunt, tunc sepulchra cum mortuis ardebunt. cognovimus, et instruente nos sacro eloquio, quantus in damnatione ignis, quanta in igne obscuritas, quantusque in obscuritate pavor sit, nullatenus ambigimus. Sed quid prodest ista praenosse, si non contingat evadere? Tota ergo intentione curandum est, ut cum vacationis tempus accipimus, bene vivendi studio malorum ultima tormenta fugiamus. Hinc quippe per Salomonem dicitur: Quodcunque potest manus tua facere instanter oper
Abbreviated transcription (Latin):
tur ostendat. Quid autẽ mirũ si
gehenne ignẽ credimꝰ habere
suppliciũ simul obscurita¬
tis ⁊ luuminis : q̃n exꝑĩto nouimꝰ.
qͥa ⁊ tedarũ flãma lucet obscura:
Tc̃ edax flãma comburit. qͦs ñe car¬
nalis delectatio polluit ⁊ tc̃ infinite
libet ex uicio hic uoluntatẽ callidi
ꝑsuasoris expleuer̃t. tc̃ cũ duce suo
reꝓbi ad torm̃ta ꝑueniunt. Et quã¬
uis angłoꝵ atq hominũ longe sit
natura dissimilis: una t̃npena im¬
plicat. quos unꝰ in cͥmine reatus ligat.
Quod bñ ac breuit insinuat ꝓpħa
qͥait. Ibi assur ⁊ om̃is multitudo eiꝰ.
⁊ mcircuitu eiꝰ sepulchra illiuis. Quis
namq assuir suꝑbi regis noĩe. nͥ ille
ꝑelationẽ cadens antiquꝰ hostis expͥ¬
mit᷑: Qui ꝓ eo qͦd multos ad culpam
ꝑtrabit: cũ cuncta sua multitudi¬
ne adinferm claustra descendit.
Sepulchra aũ mortuos cegunt. Et
qͥs alius mortẽ acrĩ ꝑtulit ⁊ qͣm is qui

Expanded text:
tur ostendat. Quid autem mirum, si tur ostendat. Quid autem mirum, si gehennae ignem credimus habere supplicium simul obscuritatis et luminis, quando experimento novimus, quia et taedarum flamma lucet obscura? Tunc edax flamma comburit quos nunc carnalis delectatio polluit; tolibet ex vitio hic voluntatem callidi persuasoris exercuerunt, tunc cum duce suo reprobi ad tormenta perveniunt. Et quamvis angelorum atque hominum longe sit natura dissimilis, una tamen paena implicat, quos unus in crimine reatus ligat. Quod bene ac breviter insinuat propheta, qui ait: ibi Assur et omnis multitudo eius, et in circuitu eius sepulchra illius. Quis namque Assur superbi regis nomine nisi ille per elationem cadens antiquus hostis exprimitur? Qui pro eo, quod multos ad culpam pertrahit, cum cuncta sua multitudine ad inferni claustra descendit. Sepulchra autem mortuos tegunt. Et quis alius mortem acrius pertulit quam is, qui
Abbreviated transcription (Latin):
ta. Ignis itaq qui in obscuritate cru¬
ciat: credendũ ẽ. qͥa lum̃ ad tormen¬
tum seruat. Quod si approbare tes¬
timoniis in sua exp̃ssione ñ possumꝰ:
suꝑ ẽ. ut ediu̾so doceamꝰ. Tres qͥppe
hebrehe gentis pueri. ꝑchaldei re-¬
gisimꝑiũ. succensi camini ignib.
ligatis manib pedib q ꝓiecti sunt:
qͦs tn cum idẽ rex in caminiincendio
miratus exploraret. illesis uestib de¬
ambulantes uidit. ubi aꝑte colli¬
toris. ignis qualitas indiu̾sa uirtu¬
te temꝑata. ⁊uestim̃ta ñ attigit. et
uincła incendit̾ scĩs ꝙ uiris et ad in¬
ferendũ torm̃tum flãma friguit:
⁊ad solutioĩs minist̾ium exarsit.
Sic̃ gͦ electis. ignis ardere nouit ad
nescit : ita ediu̾so. gehenne flãma
reꝓbis ⁊ nequaquã lucet ad consola¬
tioĩs gr̃am. ⁊ t̃nlucet ad penam: ut
dãpnatorum oculis ignis supplicii
Inulla claritate candeat:⁊ ad dolo¬
ris cumulũ. dilecti qualit crucien¬

Expanded text:
ta. Ignis itaque qui in obscuritate cruta. Ignis itaque qui in obscuritate cruciat, credendum est quia lumen ad tormentum servat, quod si approbare testimoniis in sua expressione non possumus, superest ut e diverso doceamus. Tres quippe Hebraeae gentis pueri per Chaldaei regis imperium, succensis camini ignibus, ligatis manibus pedibusque, projecti sunt, quos tamen, cum idem rex in camini incendio miseratus exploraret, illaesis vestibus deambulantes vidit . Ubi aperte collitoris, ignis qualitas in diversa virtute temperata, et vestimenta non attigit, et vincula succendit, sanctisque viris et ad inferendum tormentum flamma friguit, et ad solutionis ministerium exarsit. Sicut ergo electis ignis ardere novit ad ium nescit, ita e diverso gehennae flamma reprobis et nequaquam lucet ad consolationis gratiam, et tamen lucet ad poenam. Ut damnatorum oculis ignis supplicii et nulla claritate candeat, et, ad doloris cumulum, dilecti qualiter crucian
Abbreviated transcription (Latin):
te eugłio colligimus: in qͦ u̾itate ñti¬
ante. diuesille quẽ contigit. ad et̾¬
nuncendii torm̃ta descende. qͥnꝙ
fr̃m descͥbit᷑ meminisse. Qui abra-¬
hampeciit. ut ad eorũ eruditionẽ
eum mitt̾et: ne illuc eos q̃nq ueni¬
entes par pena cruciaret. Qui gͥ
ad doloris sui cumulũ. ꝓpinquon ab¬
sentiũ meminit: constat ꝓculdubio.
quia eos ad augm̃tum supplicii. pau
lopꝰ potuit etiã p̃sentes uidẽ. Quid
autẽ mirũ si secũ qͦ reꝓbos aspiciat
cremari: qͥ ad doloris sui cumulũ
cũ quẽ despex̾at. insinu abrahȩ la¬
zarũ uidit: Sigͦ eiut pena cresc̾et¬
uir electus apparuit: cur ñ creden¬
dũ sit. quod uide in supplicio. eosetiã
quos contͣ dm̃ dilȩx̾at possit: Qua ex
re colligit᷑. qͦd eos qͦs in ordinate ñc re¬
ꝓbi diligunt. miroiudicii ordine
secum t̃c in torm̃tis uidebunt: ut pe¬
nam ꝓpͥe punitionis exagg̾et. illa
auctori p̃posita carnalis cognatio
pari ante oculos ultione dampna¬

Expanded text:
te collegimus, in quo, Veritate nuntiante, dives ille quem contigit ad aeterni incendii tormenta descendere, quinque fratrum describitur meminisse. Qui Abraham petiit ut ad eorum eruditionem Lazarum mitteret, ne illuc eos quandoque venientes par poena cruciaret. Qui igitur ad doloris sui cumulum propinquorum absentium meminit, constat procul dubio quia eos ad augmentum supplicii paulo post potuit etiam praesentes videre. Quid autem mirum si secum quoque reprobos aspiciat cremari, qui ad doloris sui cumulum eum quem despexerat in sinu Abrahae Lazarum vidit? Si ergo ei ut poena crescet vir electus apparuit, cur non credendum sit quod videre in supplicio eos etiam quos contra Deum dilexerat possit? qua ex re colligitur quod eos quos inordinate nunc reprobi diligunt, miro judicii ordine secum tunc in tormentis videbunt, ut poenam propriae punitionis exaggeret illa Auctori praeposita carnalis cognatio, pari ante oculos ultione damna
Abbreviated transcription (Latin):
cura carnis tͣnseat: aut in eo qͦd mod̾a¬
te exeqͥtur. de se p̃sumat. Sepe uͦ ani¬
mus fallitur. ut qͦd uoluptuose appe¬
tit. necessariũ suspicet᷑. quatinꝰ om̃e
qͦd libet. uitȩ debitã utilitatẽ putet:
⁊ sepe qͥa effectus ꝓuidentiã seqͥt᷑. in¬
sui fiducia mens leuat᷑. Cũq sͥ ad est
quod de ẽẽ cet̾is uidit: cogitatione ta¬
cita de magnitudine sue ꝓuisionis
hylarescit: tantoq iam auera ꝓuisi-¬
one longe fit. qͣnto ip̃am qͦ elatio¬
nẽ quã patit᷑ nescit. Uñ sollerti semꝑ
cotidie semꝑintentione pensandũ
ẽ. uel qͥd oꝑe agimꝰ. uł qͥd corde uer¬
samꝰ: ne aut mentẽ p̃pediens foris se
terrena cura multiplicet. aut saltẽ
de eiꝰ mod̾amine intus se cogitatio
exaltet: ut cũ diuina iudicia tp̃ra¬
li cͥrconspectione metiumꝰ. sempit̃¬
ni supplicia horroris euadamus.

Expanded text:
cura carnis transeat, aut in eo quod moderacura carnis transeat, aut in eo quod moderate exsequitur, de se praesumat. Saepe vero animus fallitur, ut quod voluptuose appetit, necessarium suspicetur, quatenus omne quod libet vitae debitam utilitatem putet. Et saepe quia effectus sui fiducia mens levatur. Cumque sibi adest quod deesse caeteris viderit, cogitatione tacita de magnitudine suae promissionis hilarescit; tantoque jam a vera provisione longe fit, quanto ipsam quoque elationem quam patitur nescit. Unde solerti semper custodiae intentione pensandum est, vel quid opere agimus, vel quid corde versamus; ne aut mentem praepediens foris se terrena cura multiplicet, aut saltem de ejus moderamine intus se cogitatio exaltet, ut cum divina judicia temporali circumspectione metuimus, sempiterni supplicia horroris evadamus.
Abbreviated transcription (Latin):
cat: ut qͣi pꝰ tergũ uiri sub discretione
sp̃c solis necessariisintenta. nequaꝗͣ.
sciat ꝓcacit detegi. s uerecunde debeat¬
mod̾ari. Cui tñ sepe cũ dẽ. ut de se mi-¬
nime p̾sumat. s totã sẽ indiuine spei
fiduciã tͣnfferat. despicit: ⁊ cessante
studio. ad ẽẽ sͥ uitȩ subsidia posse di¬
sfidit. Uñ ⁊ hȩc eadẽ sara ꝓmissionẽ
dĩ audiensridet. s ridens corripit᷑: cor¬
repta aũ ꝓtinus fecun. dat᷑. ⁊ que iuuẽ¬
tute uigens fecundari ñ potuit. anniᷤ
fracta senilib ut̾o marcesrente conce¬
pit: qͥa cũ c᷑a carnis. sui confidentiã
hr̃e desierit: contͣsp̃e ex diuina ꝓmis¬
sione recipit. quod habit᷑am se ex hu¬
mana rõne dubitauit. Uñ bñ ⁊ ysaac
idest risus dr̃. qui gen̾atur: qͥa cum
suꝑne spei fiduciã concipit : qͥd menᷤ
nr̃a aliud quã gaudiũ parit: Curan¬
dumitaq ẽ. ne aut necessitatis metaᷤ

Expanded text:
cat, ut quasi post tergum viri sub discretione cat, ut quasi post tergum viri sub discretione spiritus, solis necessariis intenta, nequaquam sciat procaciter detegi, sed verecunde moderari. Cui tamen saepe cum dicitur ut de se minime praesumat, sed totam se in divinae spei fiduciam transferat, despicit, et, cessante studio, adesse sibi vitae subsidia posse diffidit. Unde et haec eadem Sara promissiones Dei audiens ridet, sed ridens corripitur, correpta autem protinus fecundatur; et quae juventute vigens fecundari non potuit, annis fracta senilibus, utero marcescente, concepit, quia cum cura carnis sui confidentiam habere desierit, contra spem ex divina promissione accipit quod habituram se ex humana ratione dubitavit. Unde et bene Isaac, id est risus, dicitur qui generatur, quia cum supernae spei fiduciam concipit, quid mens nostra aliud quam gaudium parit? Curandum itaque est ne aut necessitatis metas
Abbreviated transcription (Latin):
ram inp̃sentib ñ negat: quã tendi
ad tempꝰ qͦd seqͥtur uetat. Et nimi¬
rũ pauluscũ curam carnis fieri in coi
cupiscentiis nonsinit: ꝓculdubio
innecessitate concedit. Discretione
gͦ magni mod̾aminis carniscura
frenanda ẽ. ut seruiat ⁊ minime
pͥncipet᷑: ne qͣi dña animũ uincat.
s sub acta mentis dñio qͣi ancilla
famulet᷑: ut iussa ad sit. atq ad¬
nutũ cordis repulsa desiliat ⁊ ut uix
a t̾go sce cogitationis appareat: et
ñquam contͣ faciem recta cogitantis obsis¬
tat. Quod bñ nob̾ hystoria sacrȩ lectioĩs
innuit᷑: cum abraham tͥbus angłis occur¬
risse memorat᷑. Ip̃e qͥppe uenientib
extra hostium occurrit: sara aũ pꝰ ostiũ
mus. sp̃alis nr̃ scił intellectꝰ debet in cog¬
nitione tͥnitatis claustra carnis exce¬
dere:⁊ qͣi habitatioĩs infime. ianuam
exire. Cura aut̃ carnis. ut femina foriͤ
ñ appareat ⁊ ⁊uideri iactant̃ erubes¬

Expanded text:
ram in praesentibus non negat, quam tendi ram in praesentibus non negat, quam tendi ad tempus quod sequitur, vetat. Et nimirum Paulus cum cucupiscentia non sinit, procul dubio in necessitate concedit: discretione ergo magni moderaminis carnis cura frenanda est, ut serviat et minime principetur, ne quasi domina animum vincat, sed subacta mentis dominio quasi ancilla famuletur, ut nutu cordis repulsa, desiliat, ut vix a tergo sanctae cognitionis appareat, et nquam contra faciem rectae cogitationis obsistat. Quod bene nobis historia sacrae lectionis innuitur, cum Abraham tribus angelis occurrisse memoratur. Ipse quippe venientibus extra ostium occurrit, Sara vero post ostium  scilicet intellectus, debet in cognitione Trinitatis claustra carnis excedere, et quasi habitationis infimae januam exire; cura autem carnis, ut femina, foras non appareat, et videri jactanter erubes
Abbreviated transcription (Latin):
õs. s plerũꝙ se ad uiã rectitu¬
dinis animꝰ accingit: torporẽ decutit:
tantoꝙ in cęlestib desid̾io rapit᷑. ut
pene nil ex eo inferiꝰremansisse ui¬
deat᷑. ⁊ t̾n cũ ad carnis curã reduci¬
tur. sine qua p̃sentis uitȩ uia nul
lom explet᷑⁊ ita hunc inferiꝰ dep̃ssũ
tenet: ac si ad hiic de sũmis nulla coi¬
tigisset. Auditisu̾bis cȩlestis oracłi
in amorẽ patͥȩ celestis erigit᷑. s resur¬
gente p̃sentis uitȩ stiidio. sub t̃renȩ
curȩ aggere sepelit᷑: atq int̾ra cordis.
nequaquã suꝑnȩ spei sem̃ ꝓficit : qͥa
cogitationis infime spina densescit.
litisu̾bis agnoscimus: qͥa t̃c ab ea
mortifero uuln̾e animus pungit᷑.
cũin ea mensurȩ ȩqͥtas ñ tenetur.
Neq enĩ mortali ad hiic mincarne
uiuentib. funditus cura carnis ab¬
scidit᷑. s ut discrete animo seruiat
tẽꝑatur. Nãt ⁊qͥa sollicitos nos ẽẽ u̾itaᷤᷤ
meͣstinũ ꝓhibet. haberi ut cũq cu¬

Expanded text:
. Plerumque se ad viam rectitudinis animus accingit, torporem decutit; tantoque in coelestibus desiderio rapitur, ut pene nil ex eo inferius remansisse videatur; et tamen cum ad carnis curam reducitur, sine qua praesentis vitae via nullo modo expletur, ita hunc inferius depressum tenet, ac si adhuc de summis nulla contigisset. Auditis verbis coelestis oraculi in amorem patriae coelestis erigitur, sed resurgente praesentis vitae studio sub terrenae curae aggere sepelitur. Atque in terra cordis nequaquam supernae spei semen proficit, quia cogitationis infimae spina densescit. litis verbis agnoscimus, quia tunc ab ea mortifero vulnere animus pungitur, cum in eo mensurae aequitas non tenetur . Neque enim mortali adhuc in carne viventibus funditus cura carnis absciditur, sed ut discrete animo serviat, temperatur. Nam quia sollicitos nos esse veritas in crastinum prohibet, habere utcunque cu
Abbreviated transcription (Latin):
sos ⁊ultra uires cruciant. ⁊ in eisui¬
te subsidi ũ extinguentes seruant:
ut sic uitã t̾minus piniat. qͣtinus
semꝑ sine t̃mino cruciatꝰ uiuat:
ne deficiens durat. Fit gͦ miseris
mors sine morte: finis fine fine : de¬
fectus sine defectu: qͥa ⁊ mors uiuit.
⁊finis semꝑ incipit.⁊ defic̾e defectꝰ
nescit. Quia gͥ ⁊ mors ꝑunit. ⁊ ñ extĩ¬
guit ⁊ dolor cruciat. s nullatenꝰ pa¬
uorem fugat ⁊ flãma comburit. s
nequaꝗͣ tenebras discutit: qͣntũ
ꝑ noticiã p̃sentis uite colligit᷑. sup¬
plicia ordinẽ ñ hñt. que ñ sua ꝑ oĩa
qualitatẽ tenent: quãuis illic igniᷤ.¬
⁊ ad consolationẽ non lucet ⁊ ⁊ tñ
ut magis torqueat. ad aliqͥd lucet.
Nam sequaces qͦsq suos secũ intor-
mento reꝓbi flãma illustrante ui-¬
suri sunt quorũ amore deliq̃runt:

Expanded text:
rsos et ultra vires cruciant, et in eis virsos et ultra vires cruciant, et in eis vitae subsidium exstinguentes servant, ut sic vitam terminus puniat; quatenus semper sine termino cruciatus vivat,ne deficiens durat. Fit ergo miseris mors sine morte, finis sine fine, defectus sine defectu, quia et mors vivit, et finis semper incipit, et deficenescit. Quia igitur et mors perimit et non exstinguit: dolor cruciat, sed nullatenus pavorem fugat: flamma comburit, sed nequaquam tenebras discutit. Quantum per notitiam praesentis vitae colligitur supplicia ordinem non habent, quia non suam per omnia qualitatem tenent. Quamvis illic ignis ad consolationem non lucet, et tamen ut magis torqueat ad aliquod lucet. Nam sequaces quoque suos in tormento secum reprobi flamma illustrante visuri sunt, quorum amore deliquerunt.
Abbreviated transcription (Latin):
eiꝰignib tͣditi. ⁊isuppliciis dolorẽ
sentiunt.⁊ in doloris angustia pul¬
santis se semꝑ pauore feriunt᷑: ut¬
⁊ quod timent tołant: ⁊ rursus qͦd
tołant. sine cessatione ꝑtimescant.
De his ⁊ enĩ scͥptũ est. Uermis eorũ
ñ moriet᷑: ⁊ignis eorũ non extinguet᷑.
hic flãma quȩ succendit illuminat:
mus. ignis qͥ cruciat obscurat. Hic
metus amittit᷑. cũ tołari iam ceꝑit
quod timebat᷑: illic ⁊dolor dilaniat.
et pauor angustat. Horrendo gͥ mͦ
erit tc̃ reꝓbis dolor cum formidine:
flãma cum obscuritate. Sic sic uide
licet a dampnatis sentiri pondus
sũme eqͥtatis debet: ut qͥa auolun¬
tate conditoris. nequaquã sunt ue¬
riti discrepare cũ uiu̾ent. in eorum
q̃nq int̾itu. ip̃a a siuis qͣlitatib etiã
torm̃ta discordent: qͣtinꝰ quo se un¬
pugnant cruciatꝰ augeant: ⁊cũ
uarie ꝓdeunt: muluplicit̃ senti¬
antur. Quȩ tñsupplicia inse dim̾¬

Expanded text:
ejus ignibus traditi, et in suppliciis dolorem ejus ignibus traditi, et in suppliciis dolorem sentiunt, et doloris angustia pulsati semper pavore feriuntur: ut et quod timent tolerent, et rursus quod tolerant sine cessatione pertimescant. De his etenim scriptum est: Vermis eorum non morietur, et ignis eorum non exstinguetur . Hic flamma quae succendit illuminat, mus ignis qui cruciat, obscurat. Hic metus amittitur, cum tolerari jam coepit, quod timebatur. Illic et dolor dilaniat et pavor angustat. Horrendo igitur modo erit tunc reprobis dolor cum formidine, damna cum obscuritate. Si sic vidlicet a damnatis sentiri pondus summae aequitatis debet, ut qui a voluntate conditoris nequaquam sunt veriti discrepare dum viverent, in eorum quandoque interitu ipsa a suis qualitatibus etiam tormenta discordent, quatenus quo se impugnant, cruciatus augeant, et cum varie prodeunt multipliciter sentiantur. Quae tamen supplicia in se deme
Abbreviated transcription (Latin):
pꝰquam umbr̃a mortis intulit. qͣnta
fit confusio in dampnatoꝵ m̃te sub¬
iungit: qͥa ip̃a qͦ. supplicia quȩ ordi¬
nata ꝑ iusticiã ueniunt. ordinata
ꝓculdubio incorde morientiũ non
sunt. Ut enĩ paulo suꝑiꝰ diximꝰ. dũ
dampnatꝰ qͥsq foris flãma succendi-¬
tur. intus cecitatis igne deuorat᷑
atq: indolore posicus. int̾ius ext̾ius¬
ꝙ: confundit᷑: ut sua det̾ius confusi¬
one cruciet᷑. Repulsis gͦ insupplicio
ordo ñ erit: qͥa in eoꝵ morte atrociꝰ
ip̃a confusio m̃tis seuit. Quã cñ mira
potentia iudicantis ȩqͥtas ordinat: ut
pena animũ qͣ in ordinata confundat.
Uel certe abẽẽ ordo suppliciis dr̃: qͥa qͥb¬
tas ñ seruatur. Uñ ⁊ ꝓtinꝰ subinfert̃.
Et sempit̾nus horror in habitans.
In huiꝰ uite torm̃tis timor dolorem
quã mentẽ metus cruciat. cũ pati iã
ceꝑit quod metuebat. Infer¬
nũuͦ ⁊ ũbra mortis obscurat.
⁊ sempit̾nus horror in habitat: qͥa

Expanded text:
quam umbram mortis intulit, quanta sit confusio in damnatorum mente subjungit, quia ipsa quoque supplicia, quae ordinata per justitiam veniunt ordinata procul dubio in corde morientium non sunt. Ut enim paulo superius diximus, dum damnatus quisque foris flamma succenditur, intus caecitatis igne devoratur, atque in dolore positus, exterius interiusque confunditur, ut sua deterius confusione crucietur. Repulsis ergo ordo in supplicio non erit, quia in eorum morte atrocius ipsa confusio mentis saevit. Quam tamen mira potentia judicantis aequitas ordinat, ut poena animum quasi inordinata confundat. Vel certe abesse ordo suppliciis dicitur, qtas non servatur. Unde et protinus subinfertur, et sempiternus horror inhabitans in hujus vitae tormentis, timor dolorem quam mentem metus cruciat, cum pati jam coeperit quod metuebat. Infernum vero et umbra mortis obscurat, et sempiternus horror inhabitat, quia
Abbreviated transcription (Latin):
cati. Sic̃ enĩ in domo patͥsmei mai¬
siones multe sunt. ꝓ diu̾sitate uir¬
tutis: sic dampnatos diu̾so suppli¬
cio gehenne ignib subicit dispa-¬
rilitas cͥminis. Quȩ scił gehenna.
quãuis cunctis una sit: ñ tncunc¬
tosuna eadẽq qͣlitate succendit.
Nam sic̃ uno sole om̃s tangim᷑. nec
tñ sub eouno ordine om̃s estuamꝰ:
qͥa iuxta qͣlitatẽ corporis. sentitur
etiã pondus caloris: sic dampnatoᷤ
iuna ẽ gehenna quȩ afficit. ⁊ t̾nñ
una om̃s qͣlitate comburit : qͥa qͦd
hic agit dispar ualitudo corpoꝵ:
hoc illic exhibet dispar causa m̾i¬
torũ. Quomͦ gͦ nullus mẽe ordo

Expanded text:
cati. Sicut enim in domo patris mancati. Sicut enim in domo patris mansiones multae sunt pro diversitate virtutis, sic damnatos diverso supplicio gehennae ignibus subjicit disparilitas criminis; quae scilicet gehenna quamvis cunctis una sit, non tamen cunctos una eademque qualitate succendit. Nam, sicut uno sole omnes tangimur, nec tamen sub eo uno ordine omnes aestuamus, quia juxta qualitatem corporis sentitur etiam pondus caloris, sic damnatos et una est gehenna, quae afficit, et tamen non una omnes qualitate comburit; quia quod hic agit dispar valetudo corporum, hoc illic exhibet dispar causa meritorum. Quomodo ergo nullus inesse ordo
Abbreviated transcription (Latin):
tum exaltauit se ⁊ indeliciis fuit:
t̃m date illi torm̃ta ⁊ luctũ. Si gͥ
iuxta modũ culpȩ pena distingͥ¬
tur: constat nimirũ qͦd in supplici¬
is ordo seruat᷑. Et nͥ torm̃toꝵ sum¬
mã m̾itoꝵ acta dirim̾ent: nequaꝗͣ
iudex ueniens dicturũ se messori
b eẽ ꝑib̾et. Colligite zizania: ⁊ li¬
gate ea fascicłos ad comburendũ.
Si enĩ insuppliciis nullus ordo ser¬
uabitur ⁊ cur comburenda zizania
infascicłis ligant᷑: S nimirũ fasci¬
culos ad cõburendum ligare ẽ.
hos qͥ et̾no igni tradendi sunt. pareᷤᷤ
parib sociare: ut qͦs simił culpa in¬
qͥnat. par etiã pena constͥngat ⁊ et qͥ
nequaꝗͣ. dispari iniqͥtate polluti sr̃.
nequaꝗͣ. dispari torm̃to crucient᷑:
qͣtinus simul dampnatio cont̾at.
qͦs simł elatio subleuabat: quosꝙ
ñ dissimilit̃ dilatauit ambitio. ñ
dissimił affuctio angustet: ⁊par
cruciet flãma supplicii. qͦsinigne
luxuriȩ par succendit flãma pec¬

Expanded text:
tavit se, et in deliciis fuit, tantum date illi tormentum et luctum . Si igitur juxta modum culpae poena distinguitur, constat nimirum quod in suppliciis ordo servatur. Et nisi tormentorum summam meritorum acta dirimerent, nequaquam judex veniens dicturum se messoriet: Colligite primum zizania, et ligate ea in fasciculos ad comburendum . Si enim nullus in suppliciis ordo servabitur, cur comburenda zizania in fasciculis ligantur? Sed nimirum fasciculos ad comburendum ligare est, hos qui aeterno igni tradendi sunt pares paribus sociare, ut quos similis culpa inquinat par etiam poena constringat, et qui nequaquam dispari iniquitate polluti sunt, nequaquam dispari tormento crucientur: quatenus simul damnatio conterat quos simul elatio sublevabat; quosque non dissimiliter dilatavit ambitio, non dissimilis afflictio angustet, et par cruciet flamma supplicii quos in igne luxuriae par succendit flamma pec
Abbreviated transcription (Latin):
capies me: qͥa ⁊ lib̾ homo ꝑcibũ sibi
mortẽ intulit: ⁊ reluctꝰ adueniã. sub
disciplina melius clausus uiuit. Quasi
leena gͦ ꝓpt̾ suꝑbiã captꝰ est: qͥa inde
ñc eum disciplina suȩ corruptionis
depͥmit ⁊ uñ transgressionẽ p̃cepti ñ
timens. audact̃ in foueã saltũ dedit.
S si parũꝑ obtutusm̃tis. a culpa pri-¬
mi parentis au̾timus: nos ad huc co¬
tidie ut leenã capi ꝑuitiũ elationis
inuenimꝰ. Sepe nãq hõ acceptis uir¬
tutib in audatiã suȩ p̃sumptionis

Expanded text:
capies me, quia et liber homo per cibum sibi capies me, quia et liber homo per cibum sibi mortem intulit, et reductus ad veniam sub disciplina melius clausus vivit. Quasi leaena ergo propter superbiam captus est, quia inde nunc eum disciplina suae corruptionis deprimit, unde transgressionem praecepti non timens, audacter in foveam saltum dedit. si parumper obtutum mentis a culpa primi parentis avertimus, nos adhuc quotidie ut leaenam capi per vitium elationis invenimus. Saepe namque 328 homo acceptis virtutibus in audaciam suae praesumpt