comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
nedicat tͥ. Antiquꝰ hostis ex reb ext̾i¬
orib colligit: qͦd beato uiro ad m̃tis
cͥmen infligit. Pellẽ enĩ ꝓ pelle dari
asserit: quia sepe dum uenire ictũ
contͣ faciẽ cernimꝰ. manũ palpebriᷤᷤ
obponimꝰ. ut abictu ocłos defenda¬
mus: ⁊ corpꝰ uulneri obicmꝰ. ne incor¬
pore ten̾iori uulnerem᷑. Sathan gͦ
hȩc consuȩte. fieri sciẽns: dicit. Pel¬
lem ꝓpelle ⁊ cuncta quȩ habet hõ
dabit ꝓ aĩa sua. Ac si aꝑte clicat.
Iccirco iob tot extra se flagella e¬
quanimit᷑ patit᷑: qr pauet ne ipse
feriat᷑. Cura gͦ carnis ẽ. qͦd dãpno
affect᷑ũ carnaliũ motus ñ est: qͥa dũ
S̾met ipsi metuit ⁊ minus suorũ ꝑcusˢ¬
siones sentit. Sñ et mõx eiꝰ carnem
feriendã postulat. dicens. Mutte
manũ tuã ⁊ tange os eiꝰ et carnẽ: et
tẽ uideb̾ qd̃ in faciẽ bñdicat tͥ: suꝑiꝰdi

Expanded text:
escat. --Antiquus hostis ex rebus exterioribus colligit, quod beato viro ad mentis crimen infligit. Pellem enim pro pelle dari asserit, quia saepe dum venire ictum contra faciem cernimus, manum palpebris opponimus, ut ab ictu oculos defendamus; et corpus vulneri objicimus, ne in corpore teneriori vulneremur. Satan ergo haec consuete fieri sciens, dicit: Pellem pro pelle, et cuncta quae habet homo, dabit pro anima sua. Ac si aperte dicat: Idcirco Job tot extra se flagella aequanimiter patitur, quia pavet, ne ipse feriatur. Cura ergo carnis est, quod damno affectuum carnalium motus non est, quia dum sibimetipsi metuit, minus suorum percussiones sentit. Unde et mox ejus carnem feriendam postulat, dicens: Mitte manum tuam, et tange os ejus et carnem, et tunc videbis quod in faciem benedi
Abbreviated transcription (Latin):
auget᷑ meritũ: ⁊ tñ frustra ꝑcutitur.
qͥa nullũ punit᷑ ad missum. Frustra
enĩ ꝑcussus est. quia culpa nulla re¬
cidit᷑: ⁊ ñ frustra ꝑcussus ẽ. cui uirtu¬
bis ueritas accendit᷑: ut in subdi¬
torũ suoꝵ cruciatus instiget᷑: Quis
cõmoti nescimꝰ ip̃a diuina ꝑcussio
cõmotio uocat᷑: et ad nr̃a u̾ba diuina uoce
descendit᷑⁊ ut eiꝰ factũ abhoĩe ut cũ¬
ꝙ capiat᷑. Illa enĩ uis quȩ absq ne¬
cessitate om̃ia creauit. ⁊ sine despec¬
tu om̃ib p̾sicdet. ⁊ sine labore cunc¬
ta sustentat. ⁊ sine occupatione re¬
git: etiã sine cõmotione corrigit:
sicq humanas mentes ad ea quȩ uo¬
luerit flagellis format: ut indiu̾si¬
tatis umbrã. a suȩ incõmurabilita¬
tis luce ñ tͣnseat. Seqͥtur. Respon¬

Expanded text:
augetur meritum; et tamen frustra percutitur, augetur meritum; et tamen frustra percutitur, quia nullum punitur 75 admissum. Frustra enim percussus est, cui culpa nulla reciditur; et non frustra percussus est, cui virtubis Veritas accenditur, ut in subditorum suorum cruciatibus instigetur? Quis commoti nescimus, ipsa divina percussio commotio vocatur; et ad nostra verba divina voce descenditur, ut ejus factum ab homine utcunque capiatur. Illa enim vis quae absque necessitate omnia creavit, et sine despectu omnibus praesidet, et sine labore cuncta sustentat, et sine occupatione regit, etiam sine commotione corrigit, sicque humanas mentes ad ea quae voluerit flagellis format, ut in diversitatis umbram a suae incommutabilitatis luce non transeat. Sequitur: CAP
Abbreviated transcription (Latin):
uerar ẽ: alit̾ ñ potuit ilixisse quã
fecit. Ut gͦ iusto ⁊u̾aci utraq conue¬
niant. quatinꝰ ⁊ u̾adicat. ⁊ iniusta ñ
faciat: cognoscamꝰ beatũ iob. ⁊ iuxta
aliquid frustra. ⁊ rursum iuxta ali¬
quid ñ frustra ꝑcussum. Quia enĩ
iustus ⁊ uerax hec de semet ip̃o asse¬
rit: ostendamꝰ ⁊ uerũ extitisse quod
dix̃: & rectũ fuisse qd̃ fec̃. Nsecesse qͥp¬
peerat: ut sc̃s uir. do soli s̾ q cogni¬
tus. qͣnta uͥtute polleret. adimitan¬
dũ cunctis ignotesc̾et. Aꝑta namq
aliis uirtutis exẽpla ñ daret: si ip̃e
sine tẽptatione remaneret. Actũ gͦ
ẽ. ut uires eiꝰ cunctis imitandas. ip̃a
uis ꝑcussionis ostũderet:⁊ flagella
ꝓderent. qd̾ intͣnqͥllitate latuisset.
S eisdem flagellis creuit uirtꝰ patien¬
tiȩ: atq ex dolore u̾beris. aucta est
gła remun̾ationis. Ut gͦ in dicto dñi
u̾itas. rectitudo aut̃ teneat᷑ in facto:
beatus iob⁊ ñ frustra ꝑcutitur cui

Expanded text:
n potuit dixisse quam fecit. Ut ergo justo et veraci utraque conveniant, quatenus et vera dicat, et injusta non faciat; cognoscamus beatum Job et juxta aliquid frustra, et rursum juxta aliquid non frustra percussum. Quia enim justus et verax haec de semetipso asserit, ostendamus et verum exstitisse quod dixit, et rectum fuisse quod fecit. Necesse quippe erat, ut sanctus vir Deo soli sibique cognitus, quanta virtute polleret, ad imitandum cunctis innotesceret. Aperte namque aliis virtutis exempla non daret, si ipse sine tentatione remaneret. Actum ergo est ut et vires ejus cunctis imitandas ipsa vis percussionis ostenderet, et flagella proderent quod in tranquillitate latuisset. Sed eisdem flagellis crevit virtus patientiae, atque ex dolore verberis aucta est gloria remunerationis. Ut ergo in dicto Domini veritas, rectitudo autem teneatur in facto, beatus Job et non frustra percutitur, quia
Abbreviated transcription (Latin):
xã mentẽ uirilis censura restͥng̾e̾t:
cũ ꝓfecto ⁊ de ipso pͥmo lapsu huma¬
ni gen̾is nosset. qͦd doc̾e mulier recta
te separauit. Antiquꝰ itaq hostis a
dã inst̾qͥlinio ꝑdidit. qͥ adã in para¬
diso suꝑauit: atq ad iutͥcem suã mu-¬
lierẽ dũ ad u̾ba male ꝑsuasionis accen-¬
dit. ad doctͥnam suȩ erudictionis mi¬
sit ⁊ ⁊ quȩ excitata fuerat ut ꝑderet:
erudita ẽ. ne ꝑiret. Sic sica nr̃is uiris for¬
tib. hostis ꝑcutit᷑: ut sua ei etiã tela
rapiant᷑. Un enĩ se exaggare estimat
dolorẽ uuln̾is: inde eis contͣsemet¬
ip̃m sugg̾it arma uͥtutis. Ex u̾bis aũ¬

Expanded text:
xam mentem virilis censura restringeret, xam mentem virilis censura restringeret, cum profecto et de ipso primo lapsu humani generis nosset quod docere mulier recta te separavit. Antiquus itaque hostis ab Adam in sterquilinio perdidit, qui Adam in paradiso superavit; atque adjutricem suam mulierem dum ad verba malae persuasionis accendit, ad doctrinam sanctae eruditionis misit; et quae excitata fuerat ut perderet, erudita est ne periret. Sic sic a nostris viris fortibus hostis percutitur, ut sua ei etiam tela rapiantur. Unde enim se exaggerare aestimat dolorem vulneris, inde eis contra semetipsum suggerit arma virtutis. 13. Ex verbis
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑe ñ aude: sic̃ econtͣ patre in or̃one
postulamꝰ dicentes. ne nos inducas
intemptationẽ. Neq enĩ intẽpta¬
tionẽ dñsinducit: qͥ semꝑ a temp¬
tatione subditos misericordit̾ ꝓte¬
git. S tñ intẽptatione qͣsi eiꝰ indu¬
cere ẽ: a tẽptatioĩs nos illeceb̾s ñ mu¬
nire. Et tunc nos intẽptationis la¬
queũ non inducit: cũ temptari noᷤ
ultra quã possumus ñ ꝑmittit. Sic̃¬
uidit. In alto quippe mentẽ fixerat:
et iccirco hanc hostiles insidie ir¬
rũꝑe ñ ualebant. Querit᷑ gͦ ab ad¬
u̾sario in hanc arcẽ munitissimã
quib gradib ascendatur. Uicina ẽ
aut̃ uiro mulier: atꝙ subiuncta
Cor gͥ mulieris tenuit:⁊ qͣsi scalam
qua ad cor uiri ascende potuss in¬
uenit. Occupauit animũ conuge:
scalã mariti. S nil hac arte p̃ualuit:
qͥa sc̃s uir subiectã sibi mulierẽ et
ñ p̃positam ad tendit: ⁊ recta loqui
docuit. qͣm serpens ut ꝑu̾sa loq̃ret᷑
instigauit. Dignũ qͥppe erat. ut flu¬

Expanded text:
e non audere, sicut e contrario Patrem in oratione postulamus, dicentes: Ne nos inducas in tentationem . Neque enim in tentationem Dominus inducit, qui semper a tentatione subditos misericorditer protegit: sed tamen in tentationem quasi ejus inducere est, a tentationis nos illecebra non munire. Et tunc nos in tentationis laqueum non inducit, cum tentari nos ultra quam possumus non permittit. Sicuet idcirco hanc hostiles insidiae irrumpere non valebant. Quaeritur ergo ab adversario in hanc arcem munitissimam quibus gradibus ascendatur. Vicina est autem viro mulier atque subjuncta. Cor igitur mulieris tenuit, et quasi scalam, qua ad cor viri ascendere potuisset invenit. Occupavit animum conjugis, scalam mariti. Sed nihil hac arte praevaluit, quia sanctus vir subjectam sibi mulierem, et non praepositam attendit; et recta loquens docuit, quam serpens, ut perversa loqueretur, instigavit. Dignum quippe erat ut flu
Abbreviated transcription (Latin):
rũpt̃n aĩam illiꝰ serua. Ecce it̾m per¬
missionẽ uerb̾is comitat᷑ custodia
ꝓtectioĩs: ⁊ electũ suũ diuina dispẽ¬
santio. custodiendo deserit: deserẽ¬
do custodit. Alia illiꝰ ꝓdit: alia ꝓtegit.
Si enĩ totũ iob desereret in manu tan¬
ti adu̾sarii: hõ quid ẽẽt: In ipsa gͦ
iusticia ꝑmissionis. ꝑmiscet᷑ quedam
libra pietatis: qͣtinꝰ in uno eodẽ ꝙ c̾¬
tamine. & seruus humił ex opp̃ssio¬
ne ꝓficiat: et hostis suꝑbienser ꝑ-¬
missiõe succũbat. Manui itaq ad¬
u̾sarii sc̃s uir tradit᷑. s tñ mintimis.
adiutoris sui manu retinet᷑. De illis
quippe ouib fuit. deqͥb in euugłio
u̾itas dic̃. ñ rapiet eas qͥsquã de ma¬
nu mea: ⁊ tñ ex petenti hosti dr̃ ecce
mmanu tua ẽ. Idem gͦ inmanu dĩ.
idẽ ẽ in manu diaboli. Nã dicens
in manu tua ẽ. cũ ꝓtinus ad iungit.
uerũptamen aĩam illiꝰ serua: patẽ¬
ter pius adiutor innotuit. qͥa tenu¬

Expanded text:
e iterum permissionem verberis comitatur custodia protectionis, et electum suum divina dispensatio custodiendo deserit, deserendo custodit, alia illius prodit, alia protegit. Si enim totum Job desereret in manu tanti adversarii, homo quid esset? In ipsa ergo justitia permissionis miscetur quaedam libra pietatis, quatenus in uno eodemque certamine et servus humilis ex oppressione proficiat, et hostis superbiens ex permissione succumbat. Manui itaque adversarii sanctus vir traditur, sed tamen in intimis adjutoris sui manu retinetur. De ilquippe ovibus fuit, de quibus in Evangelio Veritas dicit: Non rapiet eas quisquam de manu mea ; et tamen expetenti hosti dicitur: Ecce in manu tua est ; idem ergo in manu Dei est, idem in manu diaboli. Nam dicens: In manu tua est; cum protinus adjungit: Verumtamen animam illius serva; patenter pius adjutor innotuit, quia tenu
Abbreviated transcription (Latin):
p̃terimꝰ: ne dũ sepiꝰ discussa repeti-
quãuis hoc qͦd uoce dĩ ad sathan dr̃
uñ uenis. nequaqͣm estimo qͦd ei ut
pͥus dicat᷑. Cũ enĩ ab eo certamine in qͦ
relaxatus fuerat uictus redit. ⁊ iude
uenit reqͥritur. qui unde ueniat scit᷑
qͥd aliud quã infirmitas. suꝑbiȩ eiꝰ m¬
crepat᷑: Ac si ei aꝑte uox diuinadicat.
Ecce ab uno ⁊ minfima carne posito
hoĩe uinceris: qui te contra me aue¬
torẽ omniũ erigere conaris. Unde
mox d̾ns cũ beati iobbona sic̃ pͥus
dicet. hȩc cũ uictoria ⁊ tͥumphisenii¬
merans: adiungit Et ad huc reti¬
nens innocentiã. Ac si aꝑte dicat.
Tu quidẽ exerciusti maliciã. s ille in¬
nocentiã ñ amisit: ⁊unde te estunasti
ꝓuectũ eiꝰ imminuere. inde compul¬
sus es eiꝰ ꝓuectui deseruire: qr mentis
innocentiã quã głose tenuit intͣnqͥl¬
litate: głosuiꝰ seruauit in uerbere

Expanded text:
 discussa repetimus, Quamvis hoc, quod voce Domini ad Satan dicitur: Unde venis? nequaquam aestimo quod ei, ut prius, dicatur. Cum enim ab eo certamine in quo relaxatus fuerat victus redit; et unde venit requiritur, qui unde veniat scitur; quid aliud quam infirmitas superbiae ejus increpatur? ac si ei aperte divina vox dicat: Ecce ab uno et in infirma carne posito homine vinceris, qui te contra me auctorem omnium erigere conaris. Unde mox Dominus cum beati Job bona, sicut prius diceret, haec cum victoriae triumphis enumerans adjungit:  in verbere. --Ac si aperte dicat: Tu quidem exercuisti malitiam, sed ille innocentiam non amisit; et unde te aestimasti provectum ejus imminuere, inde compulsus es ejus provectui deservire, quia mentis innocentiam, quam gloriose tenuit in tranquillitate, gloriosius servavit in verbere.
Abbreviated transcription (Latin):
ñ solũ ꝑsemet ip̃m. s ꝑ eos etiã qͥ nob̾
adherent. statũ satagit nr̃e mentis
inclinare. Cũ enĩ cornr̃m sua ꝑsua¬
sione ñ subruit: ad hoc numirũ per
linguas adherentiũ repit. Hinc enĩ
scͥptũ est. Afiliis tuis cauȩ: ⁊ adome¬
sticis cuis adtende. Hinc ꝑ ꝓpħ̾am¬

Expanded text:
 eos etiam qui nobis adhaerent, statum satagit nostrae mentis inclinare. Cum enim cor nostrum sua persuasione non subruit, ad hoc nimirum per linguas adhaerentium repit. Hinc enim scriptum est: A filiis tuis cave, et a domesticis tuis attende . Hinc p
Abbreviated transcription (Latin):
admortẽ peti-¬
tus intẽptati¬
one. aduitam
nere: et antiquꝰ
hostis unde
se bona eiꝰ esti¬
mauit extin¬
guere:inde
doluit multiplicasse. S qr pͥmo cer-¬
tamini se succubuisse consid̾at. ad ali¬
a se temptationũ bella restaurat: et
de scõ uiro mala ad huc impudent̃
sꝑat : qr bona malus credere ñ potest.
uel exꝑta. Ea aut̃ que in pͥma eiꝰ per-¬
cussione p̃missa sunt. it̾m subnectun¬

Expanded text:
ad mortem petitus in tentatione, ad vitam ere; et antiquus hostis unde se bona ejus aestimavit exstinguere, inde doluit multiplicasse. Sed quia in primo certamine se succubuisse considerat, ad alia se tentationum bella restaurat, et de sancto viro mala adhuc impudenter sperat; quia bona malus credere non potest, vel experta. Ea autem quae in prima ejus percussione praemissa sunt, iterum subnectun
Abbreviated transcription (Latin):
tiquꝰ hostis quo ualentiꝰ uincit᷑:
eo adhuic adinsidias ardentiꝰ insti¬
gat᷑. Nam qͥa uxor increpata re¬
ticuit: ꝓtinꝰ alios qͥ increpandi
ad contumelias surgerent excita¬
uit. Sic̃ enĩ dãpna rerũ studuit
crebͥus nuntiando ꝑcut̾e. ita ñc ro¬
bustũ pectꝰ satagit u̾boꝵ contu¬
meliis sepius feriendo penetͣre¬

Expanded text:
tiquus hostis quo valentius vincitur, eo 81 adhuc ad insidias ardentius instigatur. Nam quia uxor increpata reticuit, protinus alios qui increpandi ad contumelias surgerent, excitavit. Sicut enim damna rerum studuit crebrius nuntiando percutere; ita nunc robustum pectus satagit verborum contumeliis saepius feriendo penetr
Abbreviated transcription (Latin):
corpus. S qͥa uuln̾ib carnis. adm̃tis
uulnꝰ ꝑuenire ñ ualuit: etiã comiun¬
cte mulieris linguã quesiuit. Qia
enĩ aꝑto certamine suꝑari se do¬
luit: de ore coniugis qͣsi iaculũ de
Ad huc tu ꝑmanes in simplicitate
tua: Benedic deo ⁊ morere. Ecce
tẽptando omĩa abstulit: ecce tẽp¬
tando mulierẽ reliquit: ⁊ scõ uiro
callide cuncta diripuit ⁊ s ualde
callidiꝰ adiutͥcẽ suã mulierẽ reser¬
uauit: quȩ dicat. Ad huc tu ꝑma¬
nes in simplicitate tua: Nerba sua.
eua repetit. Nam qͥd ẽ. dice. simpli¬
citatẽ desere: nͥ obedientiã. uetitũ
comedendo contẽpne: E qͥd ẽ dic̃e
benedic deo ⁊ morere ⁊ nͥ tͣnscenden¬
do p̃ceptum ultra qͣm es conditus
uiue: S adam nr̃. fortis inst̾quili¬
nio iacuit: qui inpara diso qͦndã
debilis stetit. Nam ilico ad male
suadentis u̾ba respondit. dicens.¬

Expanded text:
rasset, quia vulneribus carnis ad mentis vulnus pervenire non valuit, etiam conjunctae mulieris linguam quaesivit, et quia aperto certamine superari se doluit, de ore conjugis jaculum quasi de «Adhuc permanes in simplicitate 21 tua? Benedic Deo, tentando omnia abstulit, ecce tentando mulierem reliquit, et sancto viro callide cuncta diripuit; sed valde callidius adjutricem suam mulierem reservavit, quae dicat: Adhuc permanes in simplicitate tua? Verba sua Eva repetit. Nam quid est dicere: Simplicitatem desere, nisi: Obedientiam, vetitum comedendo, contemne? Et quid est dicere: Benedic Deo, et morere, nisi: Transcendendo praeceptum, ultra quam es conditus, vive? Sed Adam noster fortis in sterquilinio jacuit, qui in paradiso quondam debilis stetit. Nam illico ad male suadentis verba respondit, dicens
Abbreviated transcription (Latin):
aꝑte insinuet. dicens. Illic reqͥes lu¬
cis remun̾at: qͦs hic int̾ius recreans
ꝓuectꝰ fatigat. Nec mouere debet
qd̾ lucem noĩans nequaꝗͣ subdidit
in hac: s ibi. Quã enĩ contin̾e electoᷤ
conspicit: qͣi locũ nr̃mhanc ẽẽ de¬
p̃hendit. Unde psalmista cũ in cõ-¬
mutabilitatẽ et̾nitatis conspicẽt
dicens. tu aũ idẽ ip̃e es:⁊ anni tui
deñtiat. dicens. filii seruoꝵ tuoꝵ
situ om̃ia continet: nob̾ ad se ueni¬
entib locꝰ ñ localis manet. Quẽ locũ
dũ ꝑtingimꝰ: etiã ip̃a in hac uita m̃¬
tis nr̃e tͣnqͥllitas. qͣnta fuerit ꝑtur¬
batio uidemꝰ: qͥa ⁊ si iam iustimpra

Expanded text:
aperte insinuet, dicens: Illic requies luaperte insinuet, dicens: Illic requies lucis remunerat, quos hic interius recreans provectus fatigat. Nec movere debet quod lucem nominans, nequaquam subdidit: In hac, sed Ibi. Quam enim continere electos conspicit, quasi locum nostrum hanc esse deprehendit. Unde Psalmista cum incommutabilitatem aeternitatis aspiceret, dicens: Tu autem idem ipse es, et anni tui denuntiat, dicens: Filii servorum tuorum situ omnia continet, nobis ad se venientibus locus non localis manet. Quem locum dum pertingimus, etiam ipsa in hac vita mentis nostrae tranquillitas, quanta fuerit perturbatio vid
Abbreviated transcription (Latin):
fortituduus infirmata. ip̃o quo ab¬
sorbet᷑ desidio liquat᷑: ⁊ inde se apd̃
semet ip̃am fessam inuenit: unde
ultra se ẽẽ conspicit. fortitudinẽ qͣm
conscendit. Hinc ꝓpħa cũ uisionẽ
d̃i conspexisse se dic̾et. ad iunx̃. Elan¬
gui. ⁊ egrotaui ꝑ dies płimos: qͥa cũ
ad uirtutẽ mens stͥngitur. a fortitu¬
dine ꝓpͥa caro lassat᷑. Hinc iacob. qͥa
angłin tenuit. uno mox pede claudi-¬
cauit: qͥa qͥ uͦ amore sublunia respi-¬
cit ⁊ iã in hoc mundo dupplicib ince¬
cde desicłiis nescit. Uno enĩ pede in¬
nitit᷑. qͥ solo di amore roborat᷑. Et ne¬
cesse ẽ. ut aliuid marceat: qͥa m̃tis
uirtute crescente. oportet ꝓculdu-¬
bio. ut carnis fortitudo torpescat.
B̾eatꝰ gͥ iob alta fidelium corda res¬
piciat : atq ppendat. quẽ sinũ inti¬
me qͥetis ĩueniũt dũ auiribus ꝓpriis
in dm̃ ꝓficiendo lassant᷑. ⁊ dicat.
Ibi requieuer̃t fessi robore. Ac si

Expanded text:
fortitudinis infirmata ipso, quo abfortitudinis infirmata ipso, quo absorbetur, desiderio liquatur; et inde se apud semetipsam fessam invenit, unde ultra se conspicit fortitudinem, quam conscendit. Hinc propheta, cum visionem Dei conspexisse se diceret, adjungit: Elangui et aegrotavi per dies plurimos : quia cum ad virtutem mens adstringitur, a fortitudine propria caro lassatur. Hinc Jacob, qui angelum tenuit, uno mox pede claudicavit, quia qui vero amore sublimia respicit, jam in hunc mundum duplicibus incedere desideriis nescit. Uno enim pede innititur, qui solo Dei amore roboratur, et necesse est ut alius marcescat, quia mentis virtute crescente, oportet procul dubio ut carnis foBeatus igitur Job alta fidelium corda respiciat, atque perpendat quem sinum intimae quietis inveniunt, dum a viribus propriis in Deum proficiendo lassantur, et dicat: Ibi requieverunt fessi robore. Ac si
Abbreviated transcription (Latin):
aĩa mea. Insalutare enĩ d̃ĩ ꝓficien¬
do defer̾at: qͥ et̾nitatis lucẽ desidais.
a carnis iã fiducia fractus anhela¬
bat. Hinc rursus dic̃. Concupiuit ⁊
defecit aĩa mea in atͥa dñi. Qui ni¬
mirũ cũ dicet concupiuit. recte sub¬
didit. ⁊ defec̃: qͥa ualde minor ẽ. diui¬
nitatis concupiscentia. qͣm ñ mox e
tiã ꝓpͥus seqͥtur defectꝰ. Qui enĩ ad a¬
ppetenda ȩt̾nitatis atͥa accendit᷑. dig¬
nũ ꝓfecto ẽ. ut ab hoc tpr̃alitatis amo¬
re lassetur: ut tanto frigescat a stu-¬
dio scłi. qͣnto surgit ardentior in a¬
morẽ di. Quẽ scilicet si ꝑfecte arripit.
mundũ etiã plene dereliunqͥt:⁊ eo
funditꝰ tpr̃alib morit᷑. quo ad suꝑnã
uitã altius aflatu et̾nitatis aĩatur.
An non robore suofessã se inuen̾at
quȩ dicebat: aĩa mea liq̃facta ẽ. ut
locutꝰ ẽ: Qanimirũ mens dũ occłte lõ¬
cuitiõis aspi ratiõe tangit᷑: a statu suȩ

Expanded text:
anima mea . In salutare enim Dei proficienanima mea . In salutare enim Dei proficiendo defecerat, quia aeternitatis lucem desiderans, a carnis jam fiducia fractus anhelabat. Hinc rursum dicit: Concupivit, et defecit anima mea in atria Domini . Qui nimirum cum diceret, Concupivit, recte subdidit, Et defecit: quia valde minor est divinitatis concupisceur defectus. Qui enim ad apprehendenda aeternitatis atria accenditur, dignum profecto est ut a temporalitatis amore lassetur, ut tanto frigescat a studio saeculi, quanto surgit ardentius in amore Dei. Quem scilicet, si perfecte arripit, mundum etiam plene derelinquit, et eo funditus temporalibus moritur, quo ad supernam vitam altius afflatu aeternitatis animatur. Annon robore suo fessa se invenerat, quae dicebat: Anima mea liquefacta est, utlocutus est? Quia nimirum mens, dum occultae locutionis aspiratione tangitur, ab statu suae
Abbreviated transcription (Latin):
ciunt: exhis nascentes cogitationũ
insolentias ñ paciunt᷑. Solã nãq et̾¬
nã patͥam appetunt: ⁊ qͥa nulla huiꝰ
mundi diligunt. magna m̃tis tͣnqͥl
edificare ẽ: a secreto cordis. t̾renoꝵ de¬
sidioꝵ tumultus expellere: ⁊una in¬
tentione ȩt̾nȩ patͥe in amorẽ intime
qͥetis anhelare. An non cunctos a se
cogitationũ tumultus expulerat qͥ
dicebat: unã pecii a dño hanc reqͥ¬
rã. ut inhabitẽ indomo dñi: A freq̃n¬
tia qͥppe t̾renoꝵ desidĩoꝵ fug̾ãt. ad
magnã uidelicet solitudinẽ semet¬
ipsũ: uͥ eotuciꝰ nicħ extraneũ conspi¬
cet: qͦ incõpetens nil amaret. A tumł¬
tu rerũ tpr̃alium magnũ quẽdam
secessum petierat. qͥ mentẽ inꝗͣ
tanto puriꝰ dm̃ cem̾et: qͣnto hẽ cũ se
deficiunt: ⁊ qͦ robustiꝰ et̾̃na appetunt:
eo atpr̃alib salubͥ defectioẽ lassant᷑.
Hinc psalmista amoris sui robore fes¬
sus dicebat. Defecit in salutare tuũ

Expanded text:
ciunt, ex his nascentes cogitationum ciunt, ex his nascentes cogitationum insolentias non patiuntur. Solam namque aeternam patriam appetunt; et quia nulla hujus mundi diligunt, magna mentis tranquaedificare, est a secreto cordis terrenorum desideriorum tumultus expellere, 130 et una intentione aeternae patriae in amorem intimae quietis anhelare. An non cunctos a se cogitationum tumultus expulerat, qui dicebat: Unam petii a Domino, hanc requiram, ut inhabitem in domo Domini ? A frequentia quippe terrenorum desideriorum fugerat, ad magnam videlicet solitudinem semetipsum, ubi eo tutius nihil extraneum conspiceret, quo incompetens nihil amaret. A tumultu rerum temporalium magnum quemdam secessum petierat quietam mentem, in qua tanto purius Deum cerneret, quanto hunc cum se deficiunt; et quo robustius aeterna appetunt, eo a temporalibus salubri defectione lassantur. Hinc Psalmista amoris sui robore fessus dicebat: Defecit in salutari tuo
Abbreviated transcription (Latin):
cit. Et curat sũmoꝑe ne in ops indo¬
mo sit: ne despectus in publico. Ex¬
qͥrit qͥd sibi sufficiat. quid necessi¬
tas subiectoꝵ petat. At ꝙ ut suffici¬
ent̃ iura patronatꝰ subditis expleat:
patͦnos q̃rit. quib ip̃e famuletur. S¬
dũhis familiarit iungit᷑: eoꝵ ꝓculdu¬
bio causis implicat᷑. Quib sepe con¬
sentit in illicitis: ⁊ mala quȩ ꝓpt̾ semz¬
ipsũ ñ appetit. cõmittit ꝓpte̾r alia
quȩ ñ derelinqͥt. Nã sepe dũ honorẽ
suũ in hoc mundo ĩminui trepidat:
ea ap̃d maiores ꝑsonas approbat. quȩ
licite cogitat. quid patͦnis debeat. qͥd
subiectis : quid s augeat. qͥd affectib
ꝓsit: qͣi tanta freq̃ntia turbarũ pre¬
mit᷑. qͣnta curarũ importunitate la¬
mundi appetunt: nullꝰ ꝓculdubio
in corde tumultib p̃munt᷑. Om̃s qͥp¬
pe mnordinatos desidĩoꝵ motus: acu¬
bili cordis. manu sc̃ȩ considãtionis
eiciunt. Et qͥa tͣnsitoria cuncta despi¬

Expanded text:
cit, et curat summopere ne inops in docit, et curat summopere ne inops in domo sit, ne despectus in publico; exquirit quid sibi sufficiat, quid necessitas subjectorum petat, atque ut sufficienter jura patronatus subditis expleat, patronos quaerit quibus ipse famuletur. Sed his dum familiariter jungitur, eorum proculdubio causis implicatur. Quibus saepe consentit in illicitis; et mala, quae pro semetipso non appetit, committit propter aliena, quae non derelinquit. Nam saepe dum honorem suum in hoc mundo imminui trepidat, ea apud majores personas approbat, quae m sollicite cogitat quid patronis debeat, quid subjectis; quid sibi augeat, quid affectibus prosit; quasi tanta frequentia turbarum premitur, quanta curarum importunitate lamundi appetunt, nullis procul dubio in corde tumultibus premuntur; omnes quippe inordinatos desideriorum motus a cubili cordis, manu sanctae considerationis ejiciunt, et quia transitoria cuncta despi
Abbreviated transcription (Latin):
suꝑbiȩ subicit: ⁊ cormiserũ dũ contͣ
hoĩes erigit. uicio subst̾nit. Honorũ
sublimiũ infulas appetit: exaltari suc¬
cessib exqͥrit: totũꝙ qd̾ ẽẽ desicd̾at
sͥ. ap̃d semet ip̃m in cogitatione de¬
pinguit. Iam qͣi tͥbunali p̃sidet.: iã
sibi parere obseqͥa subiectoꝵ udet.
Iã cet̾is eminet: iã aliis mala irrogat:
aliis quin rogau̾int recõpensat. Iam
ap̃d semet ipsũ stipatus cuneis ad
publicũ ꝓcedit: iã quib oseqͥis fulci¬
at̾ conspicit: qui tũ hȩc cogitans so¬
lus repetit. Iam alia conculcat: alia
subleuat. Iam de conculcatis satis¬
facit odio: iã de subleuatis recipit
fauores. Qͥ gͥ tot fantasmata cordi
impͥmit: qͥd iste aliud qͣm sõnium
uigilans uidet: Qͥa gͥ tot rerũ cau¬
sas quas fingit tolerat: nimirũ intͥu¬
secus natas ex desidiis turbas portat.
Aliꝰ illicitas refugit: s tñ bonis mun¬
di carere ꝑtimescit. Concessa tenere
appetit: uidi int̃ hoĩes minor erubeᷤ.¬

Expanded text:
superbiae subjicit, et cor miserum, dum contra homines erigit, vitio substernit. Honorum sublimium infulas appetit, exaltari successibus exquirit, totumque quod esse desiderat sibi apud semetipsum in cogitationibus depingit. Jam quasi tribunali praesidet, jam sibi parere obsequia subjectorum videt, jam caeteris eminet, jam mala aliis irrogat, aliis, quae irrogaverit, recompensat. Jam apud semetipsum stipatus cuneis in publicum procedit, jam quibus obsequiis fulciatur, conspicit. Qui tamen haec cogitans solus repetit: jam alia conculcat, alia sublevat, jam de conculcatis satisfacit odiis, jam de sublevatis recipit favores. Qui igitur tot phantasmata cordi imprimit, quid iste aliud quam somnium vigilans videt? Qui ergo tot rerum causas, quas fingit, tolerat, nimirum intrinsecus natas ex desideriis turbas portat. Alius jam illicita refugit, sed tamen bonis mundi carere pertimescit. Concessa tenere appetit, videri inter homines minor erubes
Abbreviated transcription (Latin):
Qͥa in hac uita nob̾ est discretio ope
dignitatũ: ut qͦ aliꝰ hic aliũ merito
suꝑat ⁊ illic aliꝰ aliũ retͥbutione tͣns¬
cendat. Unde in euũgłio u̾itasdic̃.
Indomo patͥs mei mansiones multe
sunt. S m eisdem multis mansionibꝰ
erit aliqͦmodo ip̃a retͥbutionũ diu̾¬
sitas concors: qͥa tanta uis in illa pa¬
ce nos sociat ⁊ ut qͦd in se qͥsq: ñ acceꝑit.
hoc se accepisse in alio exultet.Unde
⁊ ñ ȩquȩ laborantib in uinea: ȩquȩ
cuncti denariũ sortiunt᷑. Et qͥdem
apud patrẽ mansiones multe sunt.
⁊ tñ eundẽ denariũ dispares labora¬
tore ᷤ accipiunt: qͥa una cunctis erit
beatitudo leticiȩ : qͣmuis ñ una sit
om̃ib sublimitas uitȩ. Paruũ ⁊ mag¬
nũ in hac luce conspex̾at: qͥ ex uoce
capitis dicebat. Imꝑfectũ meũ ui¬
der̃t ocłi cui: im libro tuo om̃s scri¬
bentur. Paruũ ⁊ magnũ conspex̾at.
cũ dicebat. Bñdixit om̃s tim̃tes se

Expanded text:
a in hac vita nobis est discretio operdignitatum, ut quod hic alius alium merito superat, illic alius alium retributione transcendat. Unde in Evangelio Veritas dicit: In domo Patris mei mansiones multae sunt . Sed in eisdem multis mansionibus erit aliquo modo ipsa retributionum diversitas concors; quia tanta vis in illa pace nos sociat, ut quod in se quisque non acceperit, hoc se accepisse in alio exsultet. Unde et non aeque laborantes in vinea , aeque 137 cuncti denarium sortiuntur. Et quidem apud Patrem mansiones multae sunt, et tamen eumdem denarium dispares laboratores accipiunt; quia una cunctis erit beatitudo laetitiae, quamvis non una sit omnibus sublimitas vitae. Parvum et magnum in hac luce conspexerat, qui ex voce capitis dicebat: Imperfectum meum viderunt oculi tui, et in libro tuo omnes scribentur . Parvum et magnum conspexerat, cu
Abbreviated transcription (Latin):
itaq uir sc̃s qd̾ conu̾sos pecc̃ores lux
int̾na recipiat: ⁊dicat. Ibi impii ces¬
sauer̃t a tu multu. Contẽplet᷑ qd̾
tius millo intimo sinu reqͥescant:⁊
dicat. Et ibi reqͥerier̃t fessi robore.
Contẽpletur qͦd euncti simul corru¬
ptionis suȩ uincłis absoluti ad illa
lib̾tatis gaudia incorrupta ꝑueniãt.
idicat. Et qͦndã uincti pariter sine
molestia. Bene aũ dr̃. qͦndã uincti:
qͥa dũ illa semꝑ p̃sens lecicia c̾nitur:
om̃e qd̾ erit ⁊ defluet qͣi p̃teritũ iam
uidet᷑. Dũ enĩ rerũ finis attendit᷑:
om̃e qd̾ prec̾it. qͣi iã fuisse pensatur.
S om̃s hi qͦs illuc reqͥes int̾na suscipi¬
et. hic int̾m qͥd eg̾int narret. Seqͥt᷑.¬

Expanded text:
itaque vir sanctus, quod conversos peccatores lux itaque vir sanctus, quod conversos peccatores lux interna recipiat, et dicat: Ibi impii cessaverunt a tumultu. Contempletur, qutius in illo intimo sinu requiescant, et dicat: Et ibi requieverunt fessi robore. Contempletur, quod cunctis simul corruptionis suae vinculis absoluti, ad illa libertatis gaudia incorrupta perveniant, et dicat: Et quondam vincti pariter sine molestia. Bene autem dicitur, Quondam vincti; quia dum illa semper praesens laetitia cernitur, omne quod erit et defluit, quasi praeteritum jam videtur. Dum enim rerum finis attenditur, omne quod praeterit, quasi jam fuisse pensatur. Sed omnes hi quos illuc quies interna suscipiet, hic interim quid egerint, narret. Seq
Abbreviated transcription (Latin):
tȩ constantiȩ statũ uolens deseruit:
p̃ssus iustȩ mortalitatis pondẽ. nolenᷤ
mutabilitati suȩ corruptiõis seruit.
S creatura hȩc tunc a seruitute cor¬
ruptioĩs eripit᷑. cũ ad filioꝵ di głam
incorrupta resurgendo subleuatur.
Hic itaq electi molestia uincti st̃: qͥa
ad huc corruptioĩs suȩ pena depri¬
munt᷑. S cũ corruptibili carne exium᷑:
qͣi abhis qͥb ñc astͥngim᷑. molestie uin¬
cłis relaxam᷑ͦ. Presentari nãq iã do
cupimꝰ. s ad hiic mortał corporis ob¬
ligatione p̃pedim᷑. Iure gͦ uincti dici¬
mur: qͥa ad hiic incensum nr̃i desidii
ad d̾m liberũ ñ habemꝰ. Unde bene
paulus et̾na de sicdans. s tñ ad huc cor¬
ruptioĩs suȩ sarcinã portans. uinctus
clamat. Cupio dissolur. ⁊ ẽẽ cũ xp̃o.
Dissolui enĩ ñ q̃reret: nͥ se ꝓculdubio
uinctũ uidet. Hȩc aut̃ iuncła qͥa certiᷤ¬
sime rũpenda in resurrectione cons¬
pexerat: iã qͣi rupta gaudebat ꝓpħa

Expanded text:
ruit, pressus justae mortalitatis pondere, nolens mutabilitatis suae corruptioni servit. Sed creatura haec tunc a servitute corruptionis eripitur, cum ad filiorum Dei gloriam incorrupta resurgendo sublevatur. Hic itaque electi molestia vincti sunt, quia adhuc corruptioni suae poena deprimuntur. Sed cum corruptibili carne exuimur, quasi ab his, quibus nunc astringimur, molestiae vinculis relaxamur. Praesentari namque jam Deo cupimus, sed adhuc mortalis corporis obligatione praepedimur. Jure ergo vincti dicimur, quia adhuc incessum 136 nostri desiderii ad Deum liberum non habemus. Unde bene Paulus aeterna desiderans, sruptionis suae sarcinam portans, vinctus clamat: Cupio dissolvi, et esse cum Christo. Dissolvi enim non quaereret, nisi se procul dubio vinctum videret. Haec autem vincula, quia certissime rumpenda in resurrectione conspexerat, jam quasi rupta gaudebat Proph
Abbreviated transcription (Latin):
dat. Plecti gͥ ⁊ si ualent̃ omĩa suꝑans.
cũ securitatẽ pacis int̾ne desicłant.
gͣuis eis ẽ molestia. adhiic hab̾e qͦduin¬
cant. Quib exceptis. ea etiã uncła
sustinent: quȩ gͣuis ext̾ius necessitas
astͥngit. Esurire quippe. sitire. lasses¬
cere: uincła corruptiois sunt. Que sci¬
licet solui neq̃unt: nͥ cũ inilla ĩmor¬
talitatis gła. nr̃a mortalitas ꝑmutat᷑.
Replemꝰ ⁊ enĩ refectioĩb corpꝰ. ne exte¬
nuatũ deficiat: extenuamꝰ abstinen¬
tia. ne nos repletũ p̃mat. Uegetamꝰ
hoc motib. ne situ ĩmutabilitatis in¬
t̾eat: s citiꝰ hoc collocando sistimus.
ne ip̃a sua uegetatiõe succũbat. Adiu¬
m̃to hoc uestiũ tegimꝰ. ne frigꝰ interi¬
mat: ⁊ q̃sita indum̃ta ꝓicimꝰ. ne calor
exurat. Tot gͥ diu̾sitatib succurren¬
tes. qͥd aliud agimꝰ nͥ corruptibilitati
seruimꝰ ⁊ut saltẽ multiplicitas impẽ¬

Expanded text:
dat. Electi igitur etsi valenter omnia superant, dat. Electi igitur etsi valenter omnia superant, cum securitatem pacis internae desiderant, gravis eis est molestia, adhuc habere quod vincant. Qui his exceptis, ea etiam vincula sustinent, quae gravis exterius necessitas astringit. Esurire quippe, sitire, lassescere, vincula corruptionis sunt: quae scilicet solvi nequeunt, nisi cum in illam immortalitatis glorReplemus enim refectionibus corpus, ne extenuatum deficiat; extenuamus abstinentia, ne nos repletum premat; vegetamus hoc motibus, ne situ immobilitatis intereat: sed citius hoc collocando sistimus, ne ipsa sua vegetatione succumbat; adjumentis hoc vestium tegimus, ne frigus interimat, et quaesita adjumenta projicimus, ne calor exurat. Tot igitur diversitatibus occurrentes, quid agimus nisi corruptibilitati servimus, ut saltem multiplicitas impen
Abbreviated transcription (Latin):
ponde gͣuant᷑:⁊ astͥcti molestia uine¬
ti st̃: qͥa m illa adhuic lib̾tate uitȩ
incorruptibilis ñ surgunt. Aliud
nãꝙ: de m̃te. aliud de corpore cole¬
rant: ⁊ contra semet ip̃os cotidie in
int̾no c̾tamine exudant. Annon du¬
ro molestie uincło ligant᷑. quoꝵ ni¬
mirũ mens sine labore inignoran¬
tia soluit᷑. ⁊ ñ nͥ cum studio laboris
erudit᷑ ⁊ coacta erigit᷑. li bensiacet:
ab infimis uix leuat᷑. ⁊ tñ eleuata ꝓ¬
tinꝰ labitur: semet ipsã laboriose uin¬
cendo. suꝑna conspicit. s reu̾b̾ata.
lum̃ qͦd se irradiau̾at refugit: An
non duro molestie uincło ligant᷑:
quos cũ accensus sp̃c ad sinũ pacis
intime pleno desidio ꝑtrahat. fer¬
uenti c̾tamine caro ꝑturbat: Quȩ
⁊ si iã añ faciẽ uelut ex adu̾so acie
erecta ñ obuiat ⁊ ad hiic tñ a m̃tis
dorso qͣi captiua submurmurat:
⁊ qͣmius timendo. s tñ turpi strepi¬
tu in corde spẽm pulchre qͥetis fe¬

Expanded text:
pondere gravantur, et astricti molestia vincti sunt, quia in illa adhuc libertate vitae incorruptibilis non exsurgunt. Aliud namque de mente, aliud de corpore tolerant, et contra semetipsos quotidie in interno certamine desudant. An non duro molestiae vinculo ligantur, quorum nimirum mens sine labore in ignorantia solvitur, et non nisi cum studio laboris eruditur? Coacta erigitur, libens jacet, ab infimis vix levatur, et tamen elevata protinus labitur. Semetipsam laboriose vincendo, superna conspicit; sed reverberata, lumen, quod se irradiaverat, refugit. An non duro molestiae vinculo ligantur, quos cum accensus spiritus ad sinum pacis intimae pleno desiderio pertrahat, fervente certamine caro perturbat? Quae etsi jam ante faciem velut ex adverso acie erecta non obviat, adhuc tamen a mentis dorso quasi captiva submurmurat: et quamvis timendo, sed tamen turpi strepitu in corde speciem pulchrae quietis foe
Abbreviated transcription (Latin):
aũ sic̃ ⁊ suꝑiꝰ dictũ ẽ. falsa spes men¬
tẽ ñ int̾cipit: s hanc dec̾ius desꝑa-¬
tio configit. Quȩ dũ omnẽ spem ue¬
nȩ funditꝰ int̾unit: erroris lacte. ani¬
p̾t pͥmã culpã. qͣnta dec̾ius homo
mala cõmisit: pꝰtquã ꝑadisũ ꝑdidit.
usq ad qͣnta huiꝰ exilii p̃rupta des¬
cendit: ⁊dicat. Quare ñ inuulua
gestio me pecc̃orem conciꝑet ⁊ tẽ ut¬
nã quȩ me mors seq̃ret᷑ agnouissẽ:
ne usq ad delectationẽ suggestio ra¬
ꝑet. ⁊mort artiꝰ ligaret. Egressus ex
utero ñ statĩ ꝑii: Ac si dicat. Ntinã¬
adext̾iorẽ delectationẽ exiens. quo
int̾iori lumine pͥuabar agnouissẽ:
et saltẽ in ipsa delectatiõe occumbe¬
rẽ ⁊ ne ꝑ consensũ mors acͥus puniret.
Cur exceptus genib: Ac si dicat. Uti¬
nã minime me consensus subiectis
pͣuitati sensib excepisset: ne ip̃a me
consensio ad audatiã det̾ius raꝑet.
Cur lactatus ub̾ib: Ac si dicat. Uti¬

Expanded text:
 superius 126 dictum est, falsa spes mentem non intercipit, sed hanc deterior desperatio configit, quae dum omnem spem veniae funditus interimit, erroris lacte anit primam culpam quanta deterius homo mala commisit; postquam paradisum perdidit, usque ad quanta hujus exsilii praerupta descendigestio peccatorem me conciperet, tunc utinam quae me mors sequeretur agnovissem, ne usque ad delectationem suggestio raperet, et morti arctius ligaret. Egressus ex utero non statim ad exteriorem delectationem exiens, quo interiore lumine privabar, agnovissem, et saltem in ipsa delectatione occumberem, ne per consensum mors acrius puniret. Cur exceptus genibus? Ac si dicat: Utinam minime me consensus subjectis pravitati sensibus excepisset, ne ipsa me consensio ad audaciam deterius raperet. Cur lactatus uberibus? Ac si dicat: Uti
Abbreviated transcription (Latin):
pet̾e mortis debitũ ñ desistit: qͥ in
paradiso hõi peccanti peciuuã cõ¬
modauit. s iniqͥtate crescente hanc
cotidie cum usuris exigit: De hoc
exauctore in euũgłio u̾itas dicit. Et
uidex tradet te ex auctori. Huiꝰ gͥ
exauctoris uor ẽ:tẽptatio miserȩ
suggestioĩs. Audimꝰ aũ uocẽ exau¬
ctoris: cũ eiꝰ temptatione pulsam᷑.
S ñ exaudimꝰ: si pulsati resistunꝰ. Au¬
dit eiũ qͥ tẽptationẽ sentit: exaudit
uͦ. qͥ temptatioi consentit. Dicat᷑ gͦ
de iustis. ñ exaudier̃t uocẽ exaucto¬
ris:. qm̃ suggestionẽ eiꝰ ⁊ si audiunt.
de mens amat. etiã insermone sepiꝰ
replicat: beatꝰ iob qͥa int̾ne pacis
freq̃ntiã diligens conspicit: descͥp¬
tioni eiꝰ iterũ seruit dicens. Paruꝰ¬

Expanded text:
petere mortis debitum non desistit? Qui in paradiso homini peccati pecuniam commodavit; sed iniquitate crescente, hanc quotidie cum usuris exigit. De hoc exactore in Evangelio Veritas dicit, Et judex tradet te exactori . Hujus igitur exactoris vox est tentatio miserae suggestionis. Audimus autem vocem exactoris, cum ejus tentatione pulsamur; sed non exaudimus, si pulsanti resistimus. Audit enim, qui tentationem sentit; exaudit vero qui tentationi consentit. Dicatur itaque de justis: Non exaudierent vocem exactoris, quoniam suggestionem ejus etsi audiunt, de mens amat, etiam in sermone saepius replicat, beatus Job, quia internae pacis frequentiam diligens conspicit, descriptioni ejus iterum servit, dicens: CAPU
Abbreviated transcription (Latin):
tũ quippe ẽ. Om̃is qͥ peccat: seruus
ẽ pecẽi. Quia nimirũ qͥsqͥs se pͣuo
desiłio subicit: iniqͥtatis dñio du¬
dũ lib̾a m̃tis colla supponit. S huic
dñio contͣdicimꝰ. cũ iniqͥtati quȩ nos ce¬
ꝑat. reluctam᷑: cũ consuetudini uio¬

Expanded text:
t, servus est peccati ; quia nimirum quisquis se pravo desiderio subjicit, iniquitatis dominio dudum libera mentis colla supponit. Sed huic domino contradicimus, cum iniquitati quae nos ceperat, reluctamur; cum consuetudini vio
Abbreviated transcription (Latin):
riꝰ intelligat. ⁊ eo magis acceptã salu¬
tẽ diligat. quo de molestia meminit.
qͥd euasit. In illa itaq leticia. sic tẽ
sine tedio mala nr̃a cons.pici¬
mus. sic̃ nc̃ in luce positi. sine ulla cor¬
dis caligine anuo tenebras uidemꝰ:
qͥa ⁊ si obscurũ ẽ. qd̃ m̃te cernimus:
de iudicio ẽ hoc luminis. ñ de passi¬
one cecitatis. Et in et̾num gͦ laudẽ
la sine aliqͦ m̃tis malo respicimus: ⁊
nunqͣm erit qd̾ corda laudantiũ de
tͣnsactis iniqͥtatib polluat:⁊ semꝑ
erit qd̾ hec ad laudẽ lib̾atoris accen¬

Expanded text:
rius intelligat, et eo magis acceptam salurius intelligat, et eo magis acceptam salutem diligat, quo de molestia meminit, quid evasit. In illa itaque laetitia sic tunc sine taedio mala nostra conspicimus, sicut nunc in luce positi, sine ulla cordis caligine animo tenebras videmus; quia etsi obscurum est quod mente cernimus, de judicio est hoc luminis, non de passione caecitatis. Et in aeternum ergo laudem a sine aliquo mentis malo respicimus; et nunquam erit, quod corda laudantium de transactis iniquitatibus polluat, et semper erit, quod haec ad laudem liberatoris accen
Abbreviated transcription (Latin):
a quã accepit: si int̾ueniente obli¬
uione tͣnsactae neqͥciȩ. ẽe̾ se pene de¬
bitorẽ nescit: Neq enĩ neglecte pre¬
t̾eundũ ẽ: qd̾ psalmista ait. Mĩas
serum fiusse ignorat: Et si miseriȩ
tͣnsacte ñ meminit: unde largitati
mĩȩ. laudes reddit: S rursũ q̃ren¬
dũ est. quomͦ electorũ mens ꝑ fecta
ẽẽ in beatitudine pot̾it. si hanc int̃
gaudia. memoria sui reatꝰ tangit:¬
aut quomͦ ꝑfectȩ lucis clarecͦit gła. quã
reducta ad animũ obumbrat culpa.
s sciendũ ẽ. qͥa sic̃ sepe ñc tͥstiũ leti re¬
miniscim᷑: itat̾c tͣnsacte neqͥciȩ sine
lesione nr̃e beatitudinis recordam᷑.
Plerumq enim incolumitatis tp̃re. ad
memoriã dolores p̃t̾itos sine dolore re¬
ducinꝰ: ⁊ qͦ egros recolimꝰ. eo nos incolu¬
tẽ polluat. s quȩ nos leticie altius as-¬
tͥngat: ut dũ doloris sui animꝰ sine do
lore reminiscit᷑ ⁊ debitorẽ se medico uẽ¬

Expanded text:
a quam accepit, si interveniente oblia quam accepit, si interveniente oblivione transactae nequitiae esse se poenae debitorem nescit? Neque enim neglecte praetereundum est quod Psalmista ait: Miserisse miserum ignorat? Et si miseriae transactae non meminit, unde largitati misericordiae laudes reddit? Sed rursum quaerendum est, quomodo electorum mens perfecta esse in beatitudine poterit, si hanc inter gaudia memoria sui reataut quomodo perfectae lucis clarescit gloria, quam reducta ab animo obumbrat culpa? Sed sciendum est, quia sicut saepe nunc tristium laeti reminiscimur, ita nunc transactae nequitiae sine laesione nostrae beatitudinis recordabimur. Plerumque enim incolumitatis tempore ad memoriam dolores praeteritos sine dolore reducimus, et quo aegros recolimus, eo nos incolute polluat, sed quae laetitiae arctius astringat, ut dum doloris sui animus sinlore reminiscitur, et debitorem se medico ve
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑu̾se egisse se memuit. deplorat: iã
pͣue acta ñ solũ deserit. s amarissimiᷤ
etiã lam̃tis punit. S tñ dũ eoꝵ quȩ
egit reminiscit᷑. gͣui de iudicio tumore
dat: qͥa iustus iudex ueniens qͥd de
ꝑpetratis reputet. qͥd relaret ignorat.
Nã qͣm pͣua cõmiserit meminit: s
an cõmissa digne defleu̾it nescit: ac
ne culpȩ inmanitas. modũ peniten¬
tiȩ tͣnseat. metuit. Et plerũꝙ culpã
iã u̾itas relaxat: s mens afflicta. ad-¬
hiic de uenia dũ ualde sͥ est sollici¬
ta trepidat. Seruus gͦ hic iã fugit
iam corrigendo ⁊ penitendo dese¬
rit: s tñ adhiic distͥctũ iudicẽ de eiꝰ
retͥbutione ꝑtimescit. Ibi gͦ seruus
nia dubietas ñ erit: uͥ iam securam
m̃tem culpȩ suȩ memoria ñ addic̃:¬
uͥ ñ subreatu animꝰ trepidat: s de
eiꝰ indulgñtia lib̾e exultat. S si nul¬
la ibi hõ pec̃ci sui memoria tangi¬
tur: ereptũ se unde gratulat᷑: Aut
quomͦ largitori grãs refert de ueni¬

Expanded text:
it deplorat, jam prave acta non solum deserit, sed amarissimis etiam lamentis punit, sed dum eorum quae egit reminiscitur, graviter judicii pavore dat, quia justus judex veniens quid de perpetratis reputet, quid relaxet, ignorat. Nam quam prava commiserit, meminit, et an commissa digne defleverit, nescit, ac ne culpae immanitas modum poenitentiae transeat, metuit. Et plerumque culpam jam veritas relaxat, shuc de venia, dum valde sibi est sollicita, trepidat. Servus ergo hic jam fugit jam corrigendo et poenitendo deserit, sed tamen adhuc districtum judicem de ejus retributione pertimescit. Ibi ergo servus nia dubietas non erit, ubi jam securam mentem culpae suae memoria non addicubi non sub reatu animus trepidat, sed de ejus indulgentia libere exsultat. Sed si nulla ibi homo peccati sui memoria tangitur, ereptum se unde gratulatur? Aut quomodo largitori gratias refert de veni
Abbreviated transcription (Latin):
nat. Unde bñ rursum scͥptũ ẽ. Hȩ sc̃
gñtes quas dñs dereliqͥt: ut erudiret
in eis iherłm. Ad hoc nãq quedã mi¬
nima uicia nr̃a retinent᷑. ut se se nr̃a
intñtio sollicita in certamine semꝑ
exerceat: ⁊ eo de uictoria ñ suꝑbiat:
quo uiuere in se hostes conspicit. a
quib ad huc unci formidat. Isrł uͦ
reseruatis gñtib eruditur. qͣn in qͥ¬
busdã minimis uiciis. elatio uͥtutiᷤ
nr̃ȩ compͥmit᷑.⁊inparuis sibi resi¬

Expanded text:
nat; unde bene rursum scriptum est: Hae sunt nat; unde bene rursum scriptum est: Hae sunt gentes, quas Dominus dereliquit, ut erudiret in eis Israel . Ad hoc namque quaedam minima vitia nostra retinentur, ut sese nostra intentio sollicita in certamine semper exerceat; et eo de victoria non superbiat, quo vivere in se hostes conspicit, a quibus adhuc vinci formidat. Israel ergo, reservatis gentibus, eruditur, quando in quibusdam minimis vitiis elatio virtutis nostrae comprimit
Abbreviated transcription (Latin):
enĩ qͣmiuis nullus desidioꝵ carnali¬
um tumultus possideat: duris tñ uĩ¬
cłis eos in hac uita positos suȩ moles¬
tia corruptiõis ligat. Scͥptũ qͥppe ẽ
Corpꝰ qd̾ corrũpitur agguat animã.
⁊ depͥmit t̾rena in habitatio sensuũ.

Expanded text:
enim quamvis nullus desideriorum carnalium tumultus possideat, duris tamen vinculis eos in hac vita positos suae molestia corruptionis 135 ligat. Scriptum quippe est: Corpus quod corrumpitur, aggravat animam, et deprimit terrena inhabitatio
Abbreviated transcription (Latin):
ditoris contẽplationẽ secedẽm: nͥ me
extrame. tẽptationũ tumultib. con¬
sensus pͥmi culpa ꝓdidisset. Huiꝰ aũ
qͥetis gaudiis cũ qͥb etiã sociis ꝑfru¬
eretur: ad iungat dicens Cũ regib¬
discimꝰ: qͥd de sensibilib atq intel¬
ligibilib sentiamꝰ. Terra nãq fecun¬
dat᷑ aere: aer aut̃ ex cęli qualitate dis¬

Expanded text:
ditoris contemplationem secederem, nisi me ditoris contemplationem secederem, nisi me extra me tentationum tumultibus consensus primi culpa prodidisset. Hujus autem quietis gaudiis cum quibus etiam sociis perfrueretur, adjungat, dicens: CAPUT XXIdiscimus quid de sensibilibus atque intelligibilibus sentiamus. Terra namque aere fecundatur, aer autem ex coeli qualitate dis
Abbreviated transcription (Latin):
pora sciunt. Qui dũ desidioꝵ in se mo¬
tus temꝑant: suꝑ subiectas cogitatio¬
nes. lege uirtutis. Qͥ eti¬
am t̾re consules uocant᷑. Reges enim
sunt. qͥa sibi met ip̃is p̾sident: t̾re aũ
consules: qͥa extinctis pec̾corib. uitȩ
consultũ p̃bent. Reges sunt. qͥa se¬
met ip̃os reg̾e sciunt: t̾re sunt consu¬
les: qͥa t̾renas m̃tes. ꝑ exortationis
suȩ consiliũ. ad cȩlestia ꝑtrahunt.

Expanded text:
pora sciunt; qui dum desideriorum in se mopora sciunt; qui dum desideriorum in se motus temperant, super subjectis cogitationibus lege virtutis ream terrae consules vocantur. Reges enim sunt, quia sibimetipsis praesident; terrae autem consules, quia exstinctis peccatoribus vitae consultum praebent. Reges sunt, quia semetipsos regere sciunt; terrae sunt consules, quia terrenas mentes per exhortationis suae cons
Abbreviated transcription (Latin):
dẽptor nr̃ morte sua humani gen̾is
penã solũet : eos etiã qͥ cȩlestis patͥȩ ui¬
as sectati sunt. post egressũ carnis. in¬
ferni claustra tenuer̃t: ñ ut pena qͣi
peccatores plect̾et: s ut eos in locis re¬
motiorib qͥ escentes. qͥa nec dũ int̾ces¬
sio mediatoris aduen̾at. ab ingͦssu re¬
gni reatus pͥmȩ culpe ꝓhib̾et. Unde¬
uixta eiꝰdem redẽptoris nr̃i testimo¬
nium. diues qui ap̃d inferos torq̃tur.
insinu abrahȩ lazarũ reqͥesc̃̾e contẽ¬
plat᷑. Qui ꝓfecto si ad huc iuimis ñ
trat: ut suosqͥ ei inheserant ad cȩlos
reducat. S qͦ nunc hõ redẽptꝰ ascen¬
dit: illuc ꝓfecto si peccare noluisset.
etiã sine redẽptione ꝑting̾et. Con¬
sidet gͦ uir sc̃s. qͥa si ñ peccasset. illuc
etiã ñ redẽptus ascendẽt. ad qd̾ p̃di-¬
catores scõs pꝰ redẽptionẽ necesse ẽ. cũ
magno labore ꝑuenire: ⁊ cũ qͥb iã
sibi recte dispon̾e. ⁊ sua bñ regere cor¬

Expanded text:
demptor noster morte sua humani generis poenam solveret, eos etiam qui coelestis patriae vias sectati sunt, post egressum carnis inferni claustra tenuerunt: non ut poena quasi peccatores plecteret, sed ut eos in locis remotioribus quiescentes, quia necdum intercessio Mediatoris advenerat, ad ingressum regni reatus primae culpae prohiberet. Juxta Redemptoris nostri testimonium, dives qui apud inferos torquetur in sinu Abrahae Eleazarum requiescere contemplatur . Qui profecto si adhuc in imis eletrat; ut suos, qui ei inhaeserant, ad coelestia reducat. Sed quo nunc homo redemptus ascendit, illuc profecto si peccare noluisset, etiam sine redemptione pertingeret. Consideret ergo vir sanctus quia si non peccasset, illuc etiam non redemptus ascenderet, ad quod praedicatores sanctos post redemptionem necesse est cum magno labore pervenire. Et cum quibus jam sibi recte disponere, et sua bene regere cor
Abbreviated transcription (Latin):
atus iob scẽ et̾nitatis sp̃u impletur.
⁊ fuisse uł fut᷑um eẽ. et̾nitas ñ habet.
cui nimirũ nec p̃terita tͣnseunt. nec
que futura sunt uenunt. qͥa cuncta
ꝑ p̾sens uidet: potest futuros p̃dica¬
tores eccłiȩ in p̃sentia sp̃c contẽplari:
qͥ pꝰtquã de corporib ẽnseunt. nequaqͣ
ꝑ morarũ spacia sic̃ antiqͥ patres a celes¬
tis patͥȩ ꝑceptione differunt᷑. Mox
qͥppeut a carnis colligatione ereunt.
in cȩlesti sede reqͥescunt: paulo attes¬
tante qͥait. Scimꝰ qm̃ si trestͥs domꝰ nr̃a
huiꝰ habitationis dissoluat᷑. qd̾ edifi¬

Expanded text:
atus Job sancto aeternitatis spiritu impletur, et fuisse, vel futurum esse aeternitas non habet, cui nimirum, nec praeterita transeunt, nec quae futura sunt, veniunt, quia cuncta per praesens videt, potest futuros praedicatores Ecclesiae in praesentia spiritus contemplari, qui postquam de corporibus transeunt, nequaquam per morarum spatia, sicut antiqui Patres, a coelestis patriae perceptione differuntur. Mox quippe ut a carnis colligatione exeunt, in coelesti sede requiescunt, Paulo attestante, qui ait: Scimus quoniam si terrestris domus nostra hujus habitationis dissolvatur, q