comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
iob actuũ suoꝵ oblitꝰ non fuerat: extrema¬
eiꝰ loquutio ostendit. Qua ex re hoc qd̃ ab
ꝑtimesco. ⁊ concutit carnẽ meam tremor:
constat nimirũ qd̾ ꝑirrisionẽ dicat᷑. Ac si
aꝑte dicat᷑. Si me aliquid hypocrite habuis¬
se meminero: inpentrentie. mox fletu contre¬
misco. Carnem uͦ suã si recordatꝰ fuerit. tre¬
more ꝑhibet concuti: id ẽ infirmitatẽ oꝑis.
ultionis pauore fatigari. S quia multa
sophar de subita dampnatione impii. inqͥb
beati iob potentiã momoidit. asseruit: sc̃s
uir contra dicta eiꝰ subiungit dicens. Qua
re gͥ imnpuuuiunt: subleuati sunt. confor¬
tatiq diuitus: Nisi em̃i eos patientia di¬
uina toleraret: nequaꝗͣ dui uttam in pec¬
catis ducerent. Subleuant᷑ namꝙ diuicuis
cum ẽẽ potentes incipiunt: confortant᷑ uͦ.¬
cũ dui in hac uita subsiste̾ ꝑmittuntur.
Quos eñi substantia eleuat infastu sue po¬
tentie: dierum longitudo confortat. Uel
certe subleuati ⁊ confortati referunt: qͥa

Expanded text:
Job actuum suorum oblitus non fuerit, extrema locutio ejus ostendit. Qua ex re hoc quod ab mesco, et concutit carnem meam tremor, constat nimirum quod per irrisionem dicatur. Ac si aperte diceretur: Si me aliquid hypocritae habuisse meminero, in poenitentiae mox fletu contremisco. Carmen vero suam, si recordatus fuerit, tremore perhibet concuti, id est infirmitatem operis ultionis pavore fatigari. Sed quia multa Sophar de subita damnatione impii, in quibus beati Job potentiam momordit, asseruit, sanctus vir contra ejus dicta subjungit, dicens: CAre ergo impii vivunt, sublevati sunt, confortatique divitiis? - Nisi eos enim patientia divina toleraret, nequaquam diu vitam in peccatis ducerent. Sublevantur namque divitiis cum esse potentes incipiunt. Confortantur vero, cum in hac vita diu subsistere permittuntur. Quos enim substantia sublevat, in fastu suae potentiae dierum longitudo confortat. Vel certe sublevati et confortati referuntur, quia
Abbreviated transcription (Latin):
pere: ne exnature ꝓprie defectu ꝑ negligenti¬
am consumant᷑. In his itaq omĩb. quia ti¬
mor ipse pena ẽ: tanta in felix patit᷑. quanta
pati timet. Post hoc quoq ad gehennam du¬
citur: etius cruciatib mancipat᷑. Om̃is gͦ¬

Expanded text:
pere, ne ex naturę proprię defectu per neglegentipere, ne ex naturę proprię defectu per neglegentiam consummantur. In his itaque omnibus, quia timor ipse poena est, tanta infelix patitur, quanta pati timet. Post hoc quoque ad gehennam ducitur, aeternis cruciatibus mancipatur. Mi
Abbreviated transcription (Latin):
norat. O angustia ex sacietate nata. De ub̾¬
tate agri: angustat᷑ animus auari. Diceis
namq quid faciã: ꝓfecto indicat. qͥa uo¬
toꝵ suoꝵ effectib p̾ssus. sub quodã rerum
fasce laborabat. Bene gͦ dicit᷑. cũ saciatꝰ fue¬
rit artabit᷑: quia mens auari que prius
ex habundantia requiem quesierat. post
adcustodiam graurus laborabat. Uñ hic
habuit in ipsa sue concupiscentie fatigatiõe.
qualit̾ concupita raꝑet: quomodo alia blan¬
uimentis. alia t̾rorib auferret. At postqͣm ad¬
quisitis reb ꝑuenit ad desid̾ium: alius hunc
dolor fatigat. ut cum sollicito timore custo¬
diat. qd cum graui labore meminit ad quisi¬
tũ. Huic inde insidiatores mnetuit: atq hoc
se ꝑpeti qd̾ ipse fecit aliis ꝑtimescit. formi¬
dat potioiẽ alt̾m. nehunc sustineat uiolen¬
tum: pauꝑem uͦ cũ conspicit. suspicat᷑ furẽ.
Ipsa quoq que congesta sunt. curat magno¬

Expanded text:
norat. O angustia ex satietate nata! De ubernorat. O angustia ex satietate nata! De ubertate agri angustatur animus avari. Dicens namque: Quid faciam? profecto indicat quia, votorum suorum affectibus pressus, sub quodam rerum fasce laborabat. Bene ergo dicitur: Cum satiatus fuerit, arctabitur. Quia mens avari, quae prius ex abundantia requiem quaesierat, post ad custodiam gravius laborabat. Unde hic habuit in ipsa suę concupiscentię fatigatione, qualiter concupita raperet, quomodo alia blandimentis, alia terroribus auferret, postquam adquisitis rebus pervenit ad desiderium, alius hunc dolor fatigat, ut cum sollicito timore custodiat, quod cum gravi labore meminit adquisitum. Hinc inde insidiatores metuit atque hoc se perpeti, quod ipse fecit, aliis pertimescit. Formidat potiorem alterum, ne eum sustineat violentum; pauperem vero, cum conspicit, suspicatur furem. Ipsa quoque, quę congesta sunt, curat magno
Abbreviated transcription (Latin):
inculpa: quia scriptũ est. Ubi sp̃c dñi:
ibi libertas. Et plerumq ꝑu̾se menti. ip̃a
sua culpa fit pena. Uñ ⁊ recte subiungit᷑.¬
quippe anhelat ꝑauaritiã concupita con¬
gregare ÷ ⁊ cum quasi inquodã uent re
auaritie. multa congesserit. saciatus arta¬
tur: qͥa dum anxiat᷑ qualit̾ ad quisita cꝰto¬
diat: ipsa eũ sua sacietas angustat. Duu¬
tis em̃i cuiꝰdam uberes fructꝰ ager attułat:
s quia ubi eos tantos reponeret. ñ habebat.
dixit. Quid faciã qd̾ ñ habeo quo congre¬
gem fructus meos: Et dixit. Hoc faciã.
Destruam horrea mea: ⁊ maiora edifica¬
bo. Qui gͦ exhabundantia angustatꝰ dice¬
bat quid faciã: quasi multo cibo p̾ssus
estuabat. Pensemꝰ quot uotis appetiit: ut
ub̃es fructus ager illius affẽret. Ecce autẽ
uota cõpleta sunt. quia fructꝰ uberes ager
attulit: s quia ad recondendũ. loca ñ suf¬
fitiunt. multiplicatꝰ diues qͥd faciat ig¬

Expanded text:
in culpa, quia scriptum est: Ubi spiritus Domini, in culpa, quia scriptum est: Ubi spiritus Domini, ibi libertas . Et plerumque perversae menti ipsa sua culpa fit poena. Unde et recte subjungitquippe anhelat per avaritiam concupita congregare; et cum quasi in quodam ventre avaritiae multa congesserit, satiatus arctatur, quia dum anxiatur qualiter acquisita custodiat, ipsa eum sua satietas augustat. Divitis enim cujusdam uberes fructus ager attulerat, sed quia ubi eos tantos reponeret non habebat, dixit: Quid faciam, quia non habeo quo congregem fructus meos? Et dixit: Hoc faciam, destruam horrea mea, et majora aedificabo . Qui ergo ex abundantia coangustatus dicebat: Quid faciam? quasi multo cibo pressus aestuabat. Pensemus quot votis appetiit ut uberes fructus ager illius afferret. Ecce autem vota completa sunt, quia fructus uberes ager attulerat. Sed quia ad recondendum loca non sufficiunt, multiplicatus dives quid faciat ig
Abbreviated transcription (Latin):
beant mala uota. Nam quanto citius ma¬
lum uotũ impleri ꝑmittit᷑: plerũq tan¬
to celerius punit᷑. Uñ gͦ hypocrita festi¬
ne multiplicat᷑. ut potens sit. inde agitur
cũ celeritate ne sit: quia ⁊arbusta que
tardius crescunt. annosa ꝑdurant: et
que intẽporis breuitate ꝓfitiunt. celerius
arescunt: ⁊ quasi cum festinant ẽẽ. teN
cibo eius. Cib eius ẽ. om̃e hoc qd̾ ꝑuerso
desid̾io concupiuit. S ꝑcusso hẏpocrita de
cibo suo nil remanet: quia cũ ipse ad et̾na
suppltia duet̃. acunctos loms que hiepos¬
sed̃at alienat᷑. Uñ ⁊ ad huc subditur
Iropt̾ea nichil remanebit debonis eius.
Si eñi ei de bonis siuis aliqͥd ꝑmaneret.
secum que habuerat tolłet. S quia omĩa
ambiens timere uidicẽ noluit: ex hac uita
subtractus. ad uidicẽ nudus uadit. Cui
insubsequenti pena cruciat᷑: si in hac saltẽ
uita liber eẽ ꝑmitit᷑. S nulla ẽ libertas

Expanded text:
beant mala vota. Nam quanto citius mabeant mala vota. Nam quanto citius malum votum impleri permittitur, plerumque tanto celerius punitur. Unde ergo hypocrita festine multiplicatur ut potens sit, inde agitur cum celeritate ne sit, quia et arbusta quae tardius crescunt annosa perdurant; et quae in temporis brevitate proficiunt celerius arescuncibo ejus. 25. Cibus ejus est omne hoc quod perverso desiderio concupivit. Sed percusso hypocrita, de cibo suo nil remanet, quia cum ipse ad aeterna supplicia ducitur, a cunctis bonis quae hic possederat alienatur. Unde et adhuc subditur: ISi enim de bonis suis ei aliquid permaneret, secum quae habuerat tolleret. Sed quia omnia ambiens timere judicem noluit, ex hac vita subtractus, ad judicem nudus vadit. Cui in subsequenti poena cruciatur, si in hac saltem vita liber esse permittitur. Sed nulla est libertas
Abbreviated transcription (Latin):
glutitur. Liquet uͦ quia auaritia desid̾a¬
tis reb ñ extinguit᷑: s auget᷑. Nam more
ignis cũ ligna que consumat acceꝑit. excres¬
cit: ⁊ unde uidetur admomentũ flamina
compͥmi. inde paulopost cernit᷑ dilatari:
Et sepe omp̃x ds cum auare menti uehe m̃¬
t̃ irascit᷑. prius ei ꝑmittit aduotũ cuncta
suppet̾e: ꝯpost. hanc ꝑultionẽ subtrahit.
ut ꝓ his debeat supplitia et̾na tolerare:
Uñ ⁊ subbit᷑. Et cum habuerit que
concupierat: posside ñ pot̾it. Maioris qͥp¬
pe iracundie ẽ cum ⁊ hoc tribuit᷑. qd̾ ma¬
le desid̾atur: atq inde repentina ultiose¬
quitur. qͥa hoc quoq obtinuit. qd̾ dõ ira¬
scente concupiuit. Uñ ⁊⁊ ꝑpsalmistam dr᷑.
cũ escam carnis male ppłs desid̾asse ꝑhibe¬
tur. Ad huc esca eoꝵ erat inore ipsoꝵ ÷ ꝯira
uĩ ascendit suꝑ eos: ⁊ occidit plurimos eoꝵ
Solent namq tardus apparere diuina
uiditia: cum p̃pediuntur ne impleri de¬

Expanded text:
glutitur. Liquet vero quia avaritia desideraglutitur. Liquet vero quia avaritia desideratis rebus non exstinguitur, sed augetur. Nam more ignis cum ligna quae consumat accecit, et unde videtur ad momentum flamma comprimi, inde paulo post cernitur dilatari. Et sępe omnipotens deus, cum avarę menti vehementer irascitur, prius ei permittit ad votum cuncta suppetere et post haec per ultionem subtrahit, ut pro his debeat supplicia ęterna tolerare. Unde et subditur: Et cum habuerit, quae concupierat, possidere non poterit. Maioris qpe iracundiae est cum hoc tribuitur quod male desideratur, atque inde repentina ultio sequitur, quia hoc quoque obtinuit quod Deo irascente concupivit. Unde et per Psalmistam dicitur, cum escam carnis male populus desiderasse perhibetur: Adhuc esca eorum erat in ore ipsorum, et ira Dei ascendit super eos, et occidit plurimos eorum . Solent namque tardius apparere divina judicia, cum praepediuntur, ne impleri 479 de
Abbreviated transcription (Latin):
pocͥte malum dulce ẽ: quia ei ẽ iniquitas
suauis inmente. Os quippe cordis cogita¬
tio ẽ: de qua scriptũ est. Labia dolosa in
corde. ⁊ corde locuti sunt mala. S hoc ma¬
lum qd̵ in ore hypocrite dulce ẽ. sub lingua
eius absconditur: quia asꝑitas.
malitie que latet inm̃te. subtegmine blan¬
de loquutionis oꝑit᷑. Malũ namq inI
lingua. ⁊ ñ sublingura eẽt: si loquens
hypocͥta malitiã sue prauitatis aꝑiret:
S sicut pleriq ustoꝵ cũ quosdam age̾
ꝑu̾se conspitiunt. qui duris sunt incre¬
pationib feriendi. in lingua asꝑttatem
sumunt. s sub lingua m̃tis sue benigni
pena multat᷑. qui ñ dedisse conuincitur :
qua pena feriendus ẽ qui redarguit᷑ abs¬
tulisse: Rapuit gͦ. ⁊ ñ edificauit eam:
qͥa ñ solum de suo nil tribuit. s etiã qd̾ erat
alienũ tulit. Bene aut̃ subdit᷑. nec ẽ saciatꝰ
uent̾ eus. Uent̾ qͥppe iniqui auaritia ẽ.
qͥa in ipsa colligit᷑. quicqͥd ꝑu̾so desid̾io

Expanded text:
pocritae malum dulce est, quia ei est iniquitas suavis in mente. Os quippe cordis cogitatio est, de qua scriptum est: Labia dolosa in corde, et corde locuta sunt mala . Sed hoc malum, quod in ore hypocritae dulce est, sub lingua ejus absconditur, quia asperitas malitiae quae latet in mente, sub tegmine blandae locutionis operitur. Malum namque in lingua, et non sub lingua esset, si loquens hypocrita malitiam suae pravitatis aperiret. Sed sicut plerique justorum, cum quosdam agere perverse conspiciunt, qui duris sunt increpationibus feriendi, in lingua asperitatem sumunt, sed sub lingua mentis suae benignipoena multatur, qui non dedisse sua convincitur, qua poena feriendus est, qui redarguitur aliena abstulisse? Rapuit ergo, et non aedificavit eam, quia non solum de suo nil tribuit, sed etiam quod erat alienum tulit. Bene autem subditur: Nec est satiatus venter ejus. Venter quippe iniqui avaritia est, quia in ipsa colligitur quidquid perverso desiderio
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓbis ꝓꝑu̾sis actib exigit: eis mala usq
adu̾boꝵ retributionẽ reddit: ut qui demag¬
nis malis debitores suint supplitiis traditi
etiã nouissimum quadrantẽ soluant. Illis
aut̃ minima parcunt᷑: qui maiora in se di¬
stricte mala defleuerunt. Nam quos mag¬
na p̃munt: ctiã mala minua in gehenua
parit̃ affligunt. Sci aut̃ uiri ñ partem a
dño acciꝑe: s partẽ suã ipsũ cdnm̃ habere de¬
sid̾ant. Unde ꝓpħa dep̃cat̃ dicens. Portio mea
dnĩn ignem inuenit: ut ab eius facie exelu¬
sus. quia gaud̾e in ipso ñ appetiit. sub ipso cru¬
cietur: Hoc sophar tra intulit. ut ꝑ ea que
contra hẏpocͥtam dixerat. beati iob uitam
feriret: existimans qͦd is qui adño ꝑcussꝰ
eẽt. cuncta bona que egerat mente limpli¬
ci ñ egisset. Qũẽ eñ ꝑcussũ uidit: dõ dis¬
plicuisse credidit. S aimici beati iob etiam
in hac re hereticoꝵ spetiem tenent: qͥ in
sc̃a eccła dũ quosdã bene agentes aspiti¬

Expanded text:
sis actibus exigit, eis mala usque ad verborum retributionem reddit, ut qui de magnis malis debitores sunt, suppliciis traditi, etiam novissimum quadrantem solvant. Illis enim minima parcuntur qui majora in se districte male defleverunt. Nam quos magna premunt, etiam mala minima in gehenna pariter affligunt. 485 Sancti autem viri non partem a Domino accipere, sed partem suam ipsum Dominum habere desiderant. Unde Propheta deprecatur, dicens: Portio mea Dominum ignem invenit, ut ab ejus facie exclusus, quia gaudere in ipso non appetiit, sub ipso crucietur. Haec Sophar ita intulit, ut per ea quae contra hypocritam dixerat beati Job vitam feriret, existimans quod is qui a Domino percussus esset cuncta bona quae egerat mente simplici non egisset. Quem enim percussum vidit, Deo displicuisse credidit. Sed amici beati Job etiam in hac re haereticorum speciem tenent, qui in sancta Ecclesia dum quosdam bene agentes aspici
Abbreviated transcription (Latin):
ñ desinit: ⁊ ꝑerroris sui pͣuitatẽ. alios qͦ
lam animã ñ introibit sapientia. Et per
psalmistã dr̃. Duutes eguerunt: ⁊ esuriert.
Si eñ de ext̾iori fame egestas eoꝵ ⁊ esuries
diceret᷑: ꝓfecto diuites ñ eẽnt. qui pane cor¬
ꝑis indigerent. S quia dũ ext̾uis multi¬
plicant᷑. int̾is inanes fiunt ÷ ꝯ diuites pa¬
riter ⁊ egentes ẽ̾e memorant᷑: qͥa uidelicet
paue sapientie saturari minime merent᷑.
filii itaq huiꝰ hypocͥte atterentur egestate:
qͥa hii qui in hypocrisim ex eiꝰ imitatione
nascunt᷑. dũ ueritatis soliditatẽ non te
nent. incordis egestate defitiunt. Et
ꝑmanꝰ nisi oꝑa designant᷑: Manus itaq
illus ei dolorem reddent: qͥa dãpnationẽ
iustam ex iniqua recipiet oꝑatione. Bene¬
aut̃ ñ dabunt s reddent dicit᷑: qͥa ꝑuerse
eiꝰ actiones et̾nũm ei supplitiũ quasi qd̾dã
debitũ soluent: S priusqͣm ad et̾na sup¬

Expanded text:
non desinit, et per erroris sui pravitatem alios quoque non desinit, et per erroris sui pravitatem alios quoque lam animam non introibit sapientia . Et per Psalmistam dicitur: Divites eguerunt, et esurierunt . Si enim de exteriori fame egestas eorum diceretur, profecto divites non essent, qui pane corporis indigerent. Sed quia dum exterius multiplicantur interius inanes fiunt, et divites pariter et egentes esse memorantur, quia videlicet pane sapientiae saturari minime mere» Filii itaque hujus hypocritae atterentur egestate, quia hi qui in hypocrisim ex ejus imitatione nascuntur, dum veritatis soliditatem non tenent, in cordis egestate deficiunt. Seqper manus nisi opera designantur? Manus itaque illius ei dolorem reddent, quia damnationem justam ex iniqua recipiet oautem non dabunt, sed reddent, dicitur, quia perversae ejus actiones aeternum ei supplicium quasi quoddam debitum solvent. Sed priusquam ad aeterna sup
Abbreviated transcription (Latin):
cationis hora subripit ÷ ⁊ cũ carnis ocłos cla¬
dunit. mentis aꝑiunt: moxq ut supplitia
et̾na ceꝑint. ibi uiderit. qͥa uirtutũ estima¬
tione diuites in somnis fuerunt. Bene ergo
De hoc hypocrita dicit᷑. transiet uelut uisio
nocturna: quia hoc qd̾ se admomentũ di¬
uitẽ humanis estimationib uidet. de osten¬
sione ẽ fantasmatis. ñ de soliditate uirtutis.
Nam cũ mens eiꝰ in morte carnis euigilat:
cognoscit ꝓculdubio quia fauores hominũ
circa se dormiens uidebrit. Sequitur.¬
hẏpocrite÷ nͥ cor adulantiũ: Ibi quippe
requiescit: ubi fauores inuenerit. O cłs
gͦ qui eum uid̾at. ñ uidebit: qͥa subtractꝰ
in morte. stultis amatorib sius abscondit᷑.
qui eũ consueuerant admirando conspicẽ.
Nec ultra suus locus eũ intuebit᷑: quia¬
lingue adulantiũ. hunc ad iuditiũ fauo¬
rib ñ sequunt᷑. S tam̃ quousq uiit.
ea que ipse agit. etiã sequaces suos docere

Expanded text:
cationis hora subrepit, et cum carnis oculos clacationis hora subrepit, et cum carnis oculos claudunt, mentis aperiunt, moxque ut supplicia aeterna receperint, ibi vident quia virtutum aestimatione divites in somnis fuerunt. Bene ergo de hoc hypocrita dicitur: Transiet velut visio nocturna. Quia hoc quod se ad momentum divitem humanis aestimationibus videt, de ostensione est phantasmatis, non de soliditate virtutis. Nam cum mens ejus in morte carnis evigilat, cognoscit procul dubio quia favores circa se hominum dormiens videbat. Sequiturhypocritae, nisi cor adulantium? Ibi quippe requiescit, ubi favores invenerit. Oculus ergo qui eum viderat non videbit, quia substratus in mortem, stultis amatoribus suis absconditur, qui eum consueverant admirando conspicere. Nec ultra eum locus suus intuebitlinguae adulantium hunc ad judicium favoribus non sequuntur. Sed tamen quousque vivit, ea quae ipse agit etiam sequaces suos docere
Abbreviated transcription (Latin):
Luii diuites admirant᷑ ÷ deferri sibi ho¬
nores aspitiunt: diuitiarũ moles. obseq̃n¬
tium multitudinẽ. pulc̾ritudinẽ uestiũ.
habundantiã ciboꝵ sibimet adeẽ consid̾aNs:
gaudent se euasisse penuriam qͣm cũ ge¬
mitu tolerabant: s repente cũ eiugilarł.
inuenunt quã falsum fuerat qd̾ gaude¬
bant ÷ eosq eugilasse penitet: quia eu¬
gilantes inopiã uera tenet. Sic hypoertta¬
ostentatione reciptunt: inestimatione ho¬
minũ multis meliorib p̃ferunt᷑: ⁊ cũ intꝰ
apud se tauta cogitatione suꝑbiant. foris
se humiles demonstrant. Cumq ab homini¬
b immod̾ate laudant᷑ : tales se ẽẽ quoq apud
dm̃n existimant: quales segaudent hominib
innotuisse. Uñ fit. ut etiã ⁊ et̾ne uite ꝑcep¬
turos se p̃mia p̃sumant: ⁊ qui hic de huma¬
nis fauorib exultant. illic sehabituros reqͥ¬
em omĩno ñ dubitent. S int̾ hec occulta uo¬

Expanded text:
 divites admirantur, deferri sibi ho divites admirantur, deferri sibi honores aspiciunt, divitiarum moles, obsequentium multitudinem, pulchritudinem vestium, abundantiam ciborum sibimet adesse considerant; gaudent se evasisse penuriam, quam cum gemitu tolerabant; sed repente, cum evigilant, inveniunt quam falsum fuerit quod gaudebant, eosque evigilasse poenitet, quia vigilantes inopia vera tenet. Sic hypocritaostentatione recipiunt, in aestimatione hominum multis melioribus praeferuntur, et cum intus apud se tacita cogitatione superbiant, foris se humiles demonstrant. Cumque ab hominibus immoderate laudantur, tales esse se quoque apud Deum existimant, quales se gaudent hominibus innotuisse. Unde fit ut etiam aeternae vitae percepturos se praemia praesumant, et qui hic de humanis favoribus exsultant, illic se habituros requiem omnino non dubitent. Sed 472 inter haec occulta vo
Abbreviated transcription (Latin):
tam se agere simulat ÷ ⁊ si intellectum su¬
um ẽẽ similem ueris p̃dicatorib ostentat:
quasi stquiliniũ tam̃ infine ꝑdetur: qͥa
mens illius ꝓuitioꝵ suoꝵ fetore dampna¬
bit᷑. Sequitur. Et qui eum uid̾ant.
dicent. Ubi est: Plerumq hypocͥtarum
uita etiam ab hominib reꝓba in fine cog-¬
noscit᷑: ut signis iam aꝑtiorib qui fue¬
rint ostendant᷑. Qui igit᷑ hunc elatum
iuderunt. de extincto dicent. ubiẽ: quia
neq hic ubi elatus fuerat apparet: neq
inet̾nitatis requie. de qua ẽẽ putabatur.
git.  elut somniũ aduolans ñ inue¬
nietur: transiet sicut uisio nocturna. Qͥd
ẽ uita hypocrite. nͥ quedã uisio fantasma¬
tis: que hoc ostendit inimagine. qd̾ non
habet exueritate: Unde quoq recte som¬
nio cõꝑatur: qͥa ab eo om̃is laus ⁊ gła qͣsi
dũ tenetur. amtititur. Sepe namq in no¬
cturna uisione ñ nulli pauꝑes. factos se¬

Expanded text:
tam se agere simulat, etsi intellectum sutam se agere simulat, etsi intellectum suum esse similem veris praedicatoribus ostentat, quasi sterquilinium tamen in fine perditur, quia mens illius pro vitiorum suorum fetore damnatur. Sequidicent: Ubi est? - Plerumque hypocritarum vita etiam ab hominibus reproba in fine cognoscetur, ut signis jam apertioribus qui fuerint ostendantur. Qui igitur hunc elatum viderunt, de exstincto dicent: Ubi est? - Quia neque hic ubi elatus fuerat apparet, neque in aeternitatis requie de qua esse putabatur. 8. Velut somnium avolans non invenietur, transiet sicut visio nocturna. - Quid est vita hypocritae, nisi quaedam visio phantasmatis, quae hoc ostendit in imagine quod non habet in veritate? Unde recte quoque somnio comparatur, quia omnis laus et gloria, quasi dum tenetur amittitur. Saepe namque in nocturna visione nonnulli pauperes factos se
Abbreviated transcription (Latin):
b conculcatur. Gaudia ⁊ eñi uite p̾sentis
que inuisti estimant magna bona: iusti
stercora deputant. Uñ scriptũ est. De
stercore boum lapidatus ẽ piger. Is eñi¬
qui dm̃ sequi noluerit. ab amore uite et̾
ne pigrescit: ⁊ quotiens rerũ temporali¬
um dap̃no ꝑcutitur. ex his nimirũ affli¬
gitur. que tusti uiri uelut stercora con
one atterit᷑ : quid aliud quam de boum
sb̃core flagellatur: Et iercte hypocrita
st̃quilinio similis dicitur: quia dũ tem¬
poralem głam habere appetit. modo ꝑ co¬
gitationẽ apud semet ipsũ tumet: mo¬
uo eandẽ głam aliis inuidet: eamq ali¬
os ueracter habentes irridet. Quot gͦ
uitiis plenus ẽ: quasi tot stercorib in
conspectu et̾ni iudicis illius pectus fecet.
Dicat᷑ ergo. Si ascend̾it usq ad celum suꝑ¬
bia eiꝰ. ⁊ caput eiꝰ nubes terig̾it: quasi st̃¬
quilimũ infine ꝑdet᷑. Qui ⁊ si celestẽ ui¬

Expanded text:
bus conculcatur. Gaudia etenim vitae praesentis bus conculcatur. Gaudia etenim vitae praesentis quae injusti aestimant magna bona, justi stercora deputant. Unde scriptum est: « De stercore boum lapidatus est piger . » Sequiqui Deum sequi noluerit, ab amore aeternae vitae pigrescit, et quoties rerum temporalium damno percutitur, ex his nimirum affligitur, quae justi viri velut stercora contone atteritur, quid alstercore lapidatur? Et recte hypocrita sterquilinio similis dicitur, quia dum temporalem gloriam habere appetit, modo per cogitationem apud semetipsum tumet, modo eamdem gloriam aliis invidet, eamque alios veraciter habentes irridet. Quot ergo vitiis plenus est, quasi tot stercoribus in conspectu aeterni judicis illius pectus fetet. Dicatur igitur: Si ascenderit usque ad coelum superbia ejus, et caput ejus nubes tetigerit, quasi sterquilinium in fine perdetur. Qui etsi coelestem vi
Abbreviated transcription (Latin):
cło. tta consumit᷑. ac si om̃im ñ fuerit :
Cuiꝰ nimirũ gaudii leticia ꝑtransit. ⁊ pe¬
na ꝑmanet: ⁊ cũ res amittit᷑. causa du¬
rat. B̾ene aut̃ dicit᷑: gaudiũ hypocrite. ad
instar puncti. In puncto eñi stilus mox
ut ponit᷑. leuatur: nec mora ulla agitur.
ut ꝑ expͥmendã lineã trahat᷑. Gaudiũ gͦ
hypocrite ad similitudinẽ puncti ẽ: quia
apparet ad momentũ. s disparet imꝑpe¬
tuũ. Et sicut stilus in puncto dum poni¬
tur leuat᷑: sic hypocͥta p̃sentis uite gaudia
dũ tangit amittit. De quo ⁊ subdit᷑ur.
liniũ infine ꝑdetur. Suꝑbia hypocrite
usq ad celum ascendere dicit᷑: quando
eiꝰ elatio celestem agere uitam uidetur.
Cuiꝰ etiam caput quasi nubes tangit:
q̃n pͥncipalis pars uidelicet intellectus
illius. scõꝵ p̃cedentiũ coequari miritis
credit᷑. S quasi st̃quilinũ infine ꝑdit᷑:
quia inmorte sua cũ adtormenta ducit᷑.
stercorib uitioꝵ plenus. amalignis sp̃iti¬

Expanded text:
 ac si omnino non fuerit? Cujus nimirum gaudii laetitia pertransiit, et poena permanet, et cum res amittitur, causa durat. Bene autem dicitur: Gaudium hypocritae ad instar puncti. In puncto enim stylus mox ut ponitur levatur, nec mora ulla agitur ut per exprimendam lineam trahatur. Gaudium ergo hypocritae ad similitudinem puncti est, quia apparet ad momentum, sed disparet in perpetuum; et sicut stylus in puncto dum ponitur levatur, sic hypocrita praesentis vitae gaudia dum tangit amittit. De quo et subditur: linium in fine perdetur. - Superbia hypocritae usque ad coelum ascendere dicitur, quando ejus elatio coelestem vitam agere videtur. Cujus etiam caput quasi nubes tangit, quando principalis pars, videlicet intellectus illius, sanctorum praecedentium coaequari meritis creditur; sed quasi sterquilinium in fine perdetur, quia in morte sua dum ad tormenta ducitur, stercorum vitiorum plenus, a malignis spiriti
Abbreviated transcription (Latin):
deri t̾ribilis. S cũ res exigit. ut loqui qͥd
dupplicit̾ debeat: quasi post posito t̾rore su¬
ꝑbie. remissa loquutione blanditur. Et
cum suꝑb uid̾ĩ desierit: dupplex effici ñ
ꝑtimescit. Incuiꝰ ergo m̃tem uitia uitiis
b ⁊ succedentib p̃mitur. tot malignis sp̃i¬
tib eiꝰ animꝰ quasi euntib ⁊ redeuntibus
deuastat᷑. S hec que agit extrinsecus: ꝑ
partes ꝓdeunt. Nam menti eiꝰ simul oĩa
mala colligant᷑. Uñ ⁊ subdit᷑. ¶m̃s¬

Expanded text:
deri terribilis. Sed cum res exigit ut loqui quid deri terribilis. Sed cum res exigit ut loqui quid dupliciter debeat, quasi postposito terrore superbiae, remissa locutione blanditur; et cum superbus videri desierit, duplex effici non pertimescit. In cujus ergo mentem vitia vitiis bus et succedentibus premitur, tot malignis spiritibus ejus animus quasi euntibus ac redeuntibus devastatur. Sed haec quae agit extrinsecus per partes prodeunt; nam menti ejus simul omnia mala colligantur. Unde et subdit
Abbreviated transcription (Latin):
inpotestate positus aliis nocet. ñ in congire
fulgurans dr̃: qͥa unde ipse contra bonos
quasi ex luce gle extollit᷑: inde bonoꝵ uita
cruciatur. Sequitur. Uadent ⁊ uemi
les. nͥ maligni sp̃c appellant᷑ ÷ bonis uidelicet
m̃tibus pauendi atꝙ fugiendi: Et quia
idem maligni sp̃c certis quibq uitiiᷤ singłi
obsequi srint. credendi: cũ ꝑu̾sus iste alia qͥ¬
den uitia ad momentũ deserere uidetur. s
alia ag̾e incipit ⁊ suꝑ hunc ꝓfecto horribi¬
les uadunt ⁊ ueniunt: qͥa ꝑu̾si mentẽ ⁊ si
alia mala deseruit alia occupant. Sepe
namq uideas iniquũ int̾rena potestate con¬
stitutũ graui furore cõmoueri ÷ quicqͥd
ira suggesserit exsequi: ⁊ cũ furor abscesse¬
rit. mox eiꝰ mentẽ luxuria deuastat. Cum¬
uͦ luxuria ad tempꝰ int̾mitit᷑. elatio ꝑtinꝰ
quasi de continentia in eiꝰ cogitatione sub¬
rogatur: atq ut acet̾is timeat᷑. appetit ui¬

Expanded text:
in potestate positus aliis nocet, non incongrue in potestate positus aliis nocet, non incongrue fulgurans dicitur, quia unde ipse contra bonos quasi ex luce gloriae extollitur, inde bonorum vita cruciatur. Sequitur: CAPUT XXVIles, nisi maligni spiritus appellantur, bonis videlicet mentibus pavendi atque fugiendi? Et quia iidem maligni spiritus certis quibusque vitiis singuli obsequi sunt credendi, cum perversus iste alia quidem vitia ad momentum deserere videtur, sed alia agere incipit, super hunc profecto horribiles vadunt et veniunt, quia perversi mentem, etsi alia mala deserunt, alia occupant. Saepe namque videas iniquum in terrena potestate constitutum, gravi furore commoveri, quidquid ira suggesserit exsequi; et cum furor abscesserit, mox 482 ejus mentem luxuria devastat; cum luxuria ad tempus intermittitur, elatio protinus quasi de continentia in ejus cogitatione subrogatur, atque ut a caeteris timeatur, appetit vi
Abbreviated transcription (Latin):
sensit. Cuiꝰ adhuc potentie t̾ror ostendit᷑.¬
cum ꝓtinus subinfertur. Et fulgurans
in amaritudine sua. Fulgur quippe cũ re
pente de suꝑ uenit. cum t̾rore ante ocłos cla¬
rescit: claritatẽ ostendit. ⁊ ante posita ꝑ¬
cutit. Sic sic iudelicet iniquus cum głam
uite p̃sentis assumpserit ÷ unde in hoc mũ¬
do ꝑpotentiã clarus ostendit᷑: inde agitur
ut multi feriant᷑. Quasi fulgurare iniqͥ
ẽ : in huiꝰ uite honore clarescere. S qͥa splẽ¬
dor głe illius et̾nis gehenne supplitiis mai¬
cipatur: recte nunc dicit᷑. fulgurans ina¬
maritudine sua. Uñ eñi mͦ quasi ex trore
n claritate feriens gaudet: in de post sup¬
plicia inꝑpetirũ sustinebit. Et quidem
dequodã diuite scriptũ ẽ. quia epulaba¬
tur cotidie splendide: s alud ẽ splendere.
atqp aluis tulgurat. Nonnumq̃ quipe
splendor sine ꝑcussione ẽ: fulguris uͦ nõie.
splendor exprimit᷑ cũ ꝑcussione. Qui itaq

Expanded text:
sensit. 32. sensit. 32. cum protinus subinfertur: Et fulgurans in amaritudine sua. --Fulpente desuper venit, cum terrore ante oculos clarescit; claritatem ostendit, et anteposita percutit. Sic videlicet iniquus, cum gloriam vitae praesentis assumpserit, unde in hoc mundo per potentiam clarus ostenditur, inde agitur ut multi feriantur. Quare est in hujus vitae honore clarescere. Sed quia splendor gloriae illius aeternis gehennae suppliciis mancipatur, recte nunc dicitur: Fulgurans in amaritudine sua. Qui enim modo quasi ex terrore et claritate feriens gaudet, inde post supplicia in perpetuum sustinet. Et quidem de quodam divite scriptum est quia epulabatur quotidie splendide. Sed aliud est splendere, atque aliud fulgurare. Nonnunquam quippe splendor sine percussione est, fulguris vero nomine splendor exprimitur cum percussione. Qui itaque
Abbreviated transcription (Latin):
in amaritudine sua. Iniquus iste insidia¬
tur dep̃dationib ꝓximoꝵ ÷ sdum praua
incogitatione machinat᷑. quasi ad hucgla¬
dius inuagina ẽ: dũ uero malũ qd̾ cogita¬
uit inique ꝑficit. de uagina sua egredit᷑:¬
⁊ quia de occultatione cogitationis sue ꝑ
iniquitates male oꝑationis aꝑtt᷑: osten¬
uit᷑ inoꝑe. qualis latuit incogitatione:
Et notandũ qd̾ ait. eductus. ⁊egrediens
ue uagina sua : eductus scilicet ꝑseductorẽ:
egrediens uͦ ꝑ ꝓpriam uoluntatẽ. Nam is
qui ducit᷑. ducentẽ ꝓculdubio sequitur:
qui aut̃ egreditur. scd̃m suam ꝑgere uolun¬
tatẽ uidet᷑. Quia gͦ ad mala queq oꝑa ⁊ ab
antiqͦ hoste trahitur. ⁊ tam̃ sublibero ar¬
bitrio in coꝵ desid̾iis obligat᷑ ⁊ de uagina
sua eductus ⁊ egrediens ducit᷑: qͣm hoc qd̾
expraua cogitatione exiuit. ad pessimã
oꝑationẽ. ⁊ illius est sp̃c qui suggessit ÷ oe
eius nequitie qui ex ꝓprta uoluntate con¬

Expanded text:
 egredimur. --Iniquus iste insidiatur depraedationibus proximorum; sed dum prava in cogitationibus machinatur, quasi adhuc gladius in vagina est; dum vero malum quod cogitavit inique perficit, de vagina sua egreditur, quia de occultatione cogitationis suae per iniquitatem malae operationis aperitur. Ostenditur in opere qualis latuit in cogitatione. Et notandum quod ait: Eductus, et egrediens de vagina sua; eductus scilicet per seductorem, egrediens vero per propriam voluntatem. Nam is qui ducitur ducentem procul dubio sequitur; qui autem egreditur, secundum suam pergere voluntatem videtur. Qui ergo ad mala quaeque opera et ab antiquo hoste trahitur, et tamen suo libero arbitrio in eorum desideriis obligatur, de vagina sua eductus et egrediens dicitur, quoniam hoc quod ex prava cogitatione exit ad pessimam operationem, et illius est spiritus qui suggessit, et ejus nequitiae qui ex propria voluntate con
Abbreviated transcription (Latin):
qͥ uelut ab aqua uoluptatis ad ꝑpetuũ
luctũ trahunt᷑: qui ꝑt̾renam concupis¬
centiã more glaree cotidianis lapsibus.
adia dilabunt᷑. Aliis namq gustum
sue dulcedinis ꝑsuꝑbiã. aliis ꝑauaritiã.
aliis ꝑinuidiã. aliis ꝑ fallatiã. aliis ꝑ

Expanded text:
qui velut ab aqua voluptatis ad perpetuum qui velut ab aqua voluptatis ad perpetuum luctum trahuntur, qui per terrenam concupiscentiam more glareae quotidianis lapsibus ad ima dilabuntur. Aliis namque gustum suae dulcedinis per superbiam, aliis per avaritiam, aliis per invidiam, aliis
Abbreviated transcription (Latin):
uocembeati uiri. cocitum luctũ infirman¬
tiũ dici. Scͥptũ quippe ẽ. Uirilit̾ agite: ⁊
confortetur cor ur̃m. Qui eñi ind̾o conforta¬
ri renuunt: adluctũ ꝑ antmi infirmitatẽ
tendunt. Glareas uͦ lapillos fluminũ ap¬
pellare consueuimꝰ: quos aqua defluens
signant᷑ : qui suis uoluptatib dediti. qͣst¬
quasi semꝑ aflumine ad ima detrahunt᷑:
Qui eñi contra uoluprates huiꝰ scłi stare
fortit᷑ nolunt : glaree cociti fiunt. qͥa coti
dic sius lapsib ad luctum tendunt: ut in
et̾num post lugeant. qui mͦ se in suis uo¬
luptatib delectabilit̾ relaxant. Et quia
antiquus hostis suũ uas illũ reꝓbum ho¬
minem ingressus. dũ dona ꝑu̾sis tribuit.
dũ cos in hoc mundo honorib extollit. dũ
coꝵ ocłis ꝓdigia ostendit. dũ fluxe m̃tes
hunc insiuis ꝓdiguis admirant᷑ ⁊ sequun¬
tur: bene deeo dr. dulcis fuit glareis cociti
Cum eñi hunc electi despitunt. cũ mentis
calce contẽpnunt. illi eũ sequentes diligt̃.

Expanded text:
ctum infirmantium dici. Scriptum quippe est: Viriliter agite, et confortetur cor vestrum . Qui enim in Deo confortari renuunt, ad luctum per animi infirmitatem tendunt. Glareas vero lapillos fluminum appellare, consuevimus, quos aqua defluens signantur, qui, suis voluptatibus dediti, quasi semper a flumine ad ima detrahuntur? Qui enim contra voluptates hujus saeculi stare fortiter nolunt, glareae Cocyti fiunt qui suis quotidie lapsibus ad luctum tendunt, ut in aeternum post lugeant, qui modo se in suis voluptatibus delectabiliter relaxant. Et quia antiquus hostis suum vas illum reprobum hominem ingressus, dum dona perversis tribuit, dum eos in hoc mundo honoribus extollit, dum eorum oculis prodigia ostendit, fluxae mentes hunc in suis prodigiis admirantur et sequuntur, bene de eo dicitur: Dulcis fuit glareis Cocyti. Cum enim hunc electi despiciunt, cum mentis calce contemnunt, illi eum sequentes diligunt,
Abbreviated transcription (Latin):
uoluptates suas ꝑficere ñ desistat. Ecce eni
domus eiꝰ ꝓculpa ꝑcutit᷑ ⁊ s quid ad eũ ꝑti¬
net de domo sua post se: Ecce ꝓultione pͣui
oꝑis. ea que ẽẽ potuit uite longitudo breui¬
atur: s quid ad cum ꝑtinet. si numerus di¬
crũ eius dimidietur: Et in hoc gͦ se pecca¬
tor contͣ d̾m erigit. uͥ ds omĩpotens eius
erectionẽ frangit: ⁊ nͨ illata ꝑcussio m̃tem
humiliat. qͣm indelib̾atione contͣ dĩnn ob¬
stinatio obdurat. Et notandũ qd̾ grauis
culpe reatꝰ sit. ꝯpenam ꝓculpa menti ꝓpo¬
nere: ⁊ tam̃ nec tormenti metu sub uigo
conditoris ceruicẽ cordis inclinare. S ecce

Expanded text:
ptates suas perficere non desistit. Ecce enim domus ejus pro culpa percutitur; sed quid ad eum pertinet de domo sua post se? Ecce pro ultione pravi operis ea quae esse potuit vitae longitudo breviatur; sed quid ad eum pertinet, Si numerus dierum ejus dimidietur? Et in hoc ergo se peccator contra Deum erigit, ubi Deus omnipotens ejus erectionem frangit; et nec illata percussio mentem humiliat, quam in deliberatione contra Dominum obstinatio obdurat. Et notandum quam gravis culpae reatus sit, et poenam pro culpa menti proponere, et tamen nec tormenti metu sub jugo conditoris cervicem cordis inclinare.  Ve
Abbreviated transcription (Latin):
nune cessare. Tenent gͥ illũ praue consu¬
etudines que semel ceꝑunt: atq cotidie
duriores existunt. Et cum illo inpulu̾e
dormiunt: qͥa non nͥ cum eiꝰ uita finiun¬
tur. S hec intelligi ⁊ alit̾ possunt. Habet
namq hypocrita ñ numquã forte ac ua¬
lidũ aliquid inoꝑatione: s dum bona
multa se simulat habere que ñ habet. ꝑ¬
dit etiã ea que habet. Unde bene nunc dr̃
ossa eiꝰ implebit᷑ uitiis ad olescentie eius:
qͥa cũ leuis ac mobilis multa puerilit̾ fac̃ ÷
etiã inhis que fortiter egerit. in uitio mol¬
lescit. Que uidelicet eiꝰ ossa cũ eo inpulu̾e
dormient: quia scilicet sicut pulius ẽ. om̃ĩs
simulatio illa qͣm agit ⁊ ita in illo ⁊ siquid
habet ualidum om̃i soliditate uacuatur.:
ut ꝑuirtutis arrogantiã hoc quoq ꝑdat.
qd̾ ineo potuit ẽe uirtutis. Ossa gͦ cum eo
in puluere dormire ẽ: cũ eius prauis actib
etiã siqua sunt bene acta deꝑire. Seqͥtur

Expanded text:
nime cessare. Tenent igitur illum pravae consunime cessare. Tenent igitur illum pravae consuetudines, quae semel coeperunt, atque quotidie duriores existunt. Et cum illo in pulvere dormiunt, quia non nisi cum ejus vita finiuntur. Sed haec intelligi et aliter possunt.  Vetnamque hypocrita nonnunquam forte ac validum aliquid in operatione; sed dum multa bona se simulat habere quae non habet, perdit etiam ea quae habet. Unde bene nunc dicitur: Ossa ejus implebuntur vitiis adolescentiae ejus. Quia cum levis ac mobilis multa pueriliter facit, etiam in iis quae fortia egerit in vitio mollescit. Quae videlicet ejus ossa cum eo in pulvere dormient, quia scilicet sicut pulvis est omnis simulatio illa, quam agit, ita et in illo si quid habet validum, omni soliditate vacuatur, ut per virtutis arrogantiam hoc quoque perdat, quod in eo potuit esse virtutis. Ossa ergo cum eo in pulvere dormire est cum pravis ejus actibus etiam si qua sunt bene acta deperire. Sequitur
Abbreviated transcription (Latin):
inpuluere dormient. Origo praue incho¬
ationis: causas culpe etiam p̃sumendo mł¬
tiplicat. Dum eñi male quisq ag̾e ceꝑit:
usu iam det̾ius in hoc qd̾ inchoauerit excͥͦs¬
cit. Quid itaq adolescentia huiꝰ hypocͥte.
nͥ inchoatio prauitatis ẽ: In adolescentia
qͥppe iam libido feruesce̾ inchoat ÷ ⁊ tunc
adolescentiã hypocrita habet. cũ appet̾e ⁊
amplecti libidinẽ głe ceꝑit: quam in eo dũ
adulantiũ blanda fomenta multiplicant.
robustiorẽ reddunt. ⁊ quasi mossa conu̾turl.
Hoc eñi qd̾ male cepit. peuis cotidie ꝑcon¬
suetudinẽ roborat. Dicatur itaq. ossa eiꝰ
implebunt᷑ uitiis adolescentie eiꝰ: qͥa du¬
re in eo prauitatũ consuetudines auitio
sũpte sunt pessime in choationis. Uñ scͥp
Que nimirũ ossa cũ eo inpuluere dormi¬
ꝑdurant. quo hũc admortis puluerẽ
ꝑtrahant. Cum eo eñi inpuluere ossa uł
uitia dormire ẽ. usq ad puluerẽ eum ñ
deserere: idẽ usq ad mortẽ abiniqͥtate mi¬

Expanded text:
nquam deserunt. --Origo pravae inchoationis causas culpae etiam praesumendo multiplicat. Dum enim mala agere quisque coeperit, usu jam deterius in hoc quod inchoaverat excrescit. Quid itaque adolescentia hujus hypocritae nisi inchoatio pravitatis est? In adolescentia quippe jam libido fervescere inchoat. Et tunc adolescentiam hypocrita habet, cum appetere et amplecti libidinem gloriae coeperit. Quam in eo dum adulantium blanda fomenta multiplicant, robustiorem reddunt, et quasi in ossa convertunt. Hoc enim quod male coepit, pejus quotidie per consuetudinem  vitiis adolescentiae ejus, quia durae in eo pravitatum consuetudines a vitio sumptae sunt pessimae inchoationis. Unde 473 Quae nimirum ossa cum eo in pulvere dormies perdurant, quo hunc ad mortis pulverem pertrahant. Cum eo enim in pulvere ossa vel vitia dormire est usque ad pulverem eum non deserere, id est usque ad mortem ab iniquitate mi
Abbreviated transcription (Latin):
auaritiã rapit ÷ extremi uiditii districtis
se ꝑcussionib anteponit. Et cum fugit ar¬
ma ferrea ab arcus erei sagntis inuenit᷑:
quia mala temꝑalia stulte p̃cauens sen¬
tentia et̃na ꝑcutitur. Qui eñi hic inopie
duriciam cum culpa fugit: illic ꝑpetui¬
tatẽ uiste ultionis inuenit. S priusqͣm¬

Expanded text:
avaritiam rapit, extremi judicii districtis avaritiam rapit, extremi judicii districtis se percussionibus anteponit. Et cum fugit arma ferrea, ab arcus aerei sagittis invenitur, quia, mala temporalia stulte praecavens, sententia aeterna 481 percutitur. Qui enim hic inopiae duritiam cum culpa fugit, illic perpetuitatem justae ultionis invenit.
Abbreviated transcription (Latin):
ñnulli qui dũ potiores uideri appetunt.
ad alienoꝵ ambitũ succendunt᷑. Et sunt
ñ nulli qui dũ sibi sub sidioꝵ necessaria
deesse timent. mentẽ ad auaritiã relaxant.
ꝯaliena ambtunt. cũ sua sibi sufficere non
posse suspicant᷑. Omĩs uero necessitas non
incongrue ferrũ uocat᷑. quia uit̃a inopis
meroris uulnere cruciat: sicut de eiꝰ quoq
necessitatib scriptũ est. qui afr̾ib uenditꝰ
afflictam uitam ducebat. ferrum ꝑtransi¬
uit animã eius. Quid gͦ sunt arma ferrea.
nͥ necessitates uite p̃sentis: que dure pre¬
munt. ⁊ uttã inopis insequunt᷑: ferrũ
difficilius solet. ferro gͦ necessitas p̃sens
quia transitoria ẽ: ere aut̃ sententia et̾na
figurat᷑. Et quia uiditiũ suꝑnũ abiniqͥ
mente non attendit᷑. iuste arcui cõꝑatur:
q̃m uelut ex insidiis ꝑcutit. dũ illud is
qui ꝑcutit᷑. non attendit. fugiet gͦ arma
ferrea. et irruet in arcũ ereum: quia dum
p̃sentes necessitates metuens. multa per

Expanded text:
nulli qui dum potentiores videri appetunt, ad alienarum rerum ambitum succenduntur. Et sunt nonnulli qui dum sibi subsidiorum necessaria deesse timent, mentem ad avaritiam relaxant, et aliena ambiunt, cum sua sibi sufficere non posse suspicantur. Omnis vero necessitas non imoeroris vulnere cruciat, sicut de ejus quoque necessitatibus scriptum est, qui a fratribus venditus, afflictam vitam ducebat: Ferrum pertransivit animam ejus. Quid ergo sunt arma ferrea, nisi necessitates vitae praesentis, quae dure premunt, et vitam inopis insequuntur? difficilius solet. Ferro ergo necessitas praesens, quae transitoria est, aere autem sententia aeterna figuratur. Et quia judicium supernum ab iniqui mente non attenditur, juste arcui comparatur, quoniam velut ex insidiis percutit, dum illud is qui percutitur non attendit. Fugiet ergo arma ferrea, et irruet in arcum aereum, quia dum, praesentes necessitates metuens, multa per
Abbreviated transcription (Latin):
meminerit. qͥ a mala concupuut. ⁊ concu¬
pita peiuis congregare studuit ⁊ mͦ doleat.
qd̾ congregata deserit: qͣndoq aut̃ ⁊ ultio¬
nis ignem sentiat. quẽ ne bene uiueret.
p̃uidere contẽpsit. Sequit᷑. Eugiet¬

Expanded text:
meminerit quia male concupivit, et concumeminerit quia male concupivit, et concupita pejus congregare studuit, modo doleat quod congregata deserit, quandoque autem et ultionis ignem sentiat, quem, ne bene viveret, praevidere contempsit. Sequitu
Abbreviated transcription (Latin):
aut̃ est securitas cordis. aliena ñ querere:
tentũ manere. Ex qua uidelicet securitate
etiam ꝑhennis reqͥes nascit᷑: qͥa abona ⁊ꝯ tran¬
quilla cogitatione. ad gaudia et̾na transit᷑.
Quo contra reꝓbi ⁊ hic fatigant᷑ in desid̾us
⁊ illic intormentis: eisq delaborib cogita¬
tionis. labor doloris nascit᷑. dũ ab estu auari¬
tie. trahunt᷑ ad ignẽ gehenne. Et quia ut
supͣ iam diximꝰ sepe ꝑu̾sus quisq quanto
citius ꝑuenit ad desid̾ium. tanto facilius
rapit᷑ ad tormentũ: optando subiungit᷑.
eum iram furoris sui: ⁊ pluat suꝑ illũ
suũ dñs pluit: cũ uiditioꝵ suoꝵ gladi¬
is eius oꝑa ꝑcutit. Bellum nãq do pluere
est: iniqui uitam. districtis sententiis
desuꝑ adint̾itum urgere. Bellũ dõ plue¬
re ẽ: suꝑbientia contra se corda ꝑcutere
⁊ ment̾e aridam quasi quibdam guitis
pluiue densescentib uiditioꝵ suoꝵ iacłis
ferire: ut cum iã ad uiditiũ rapit᷑. modo

Expanded text:
autem est securitas cordis, aliena non quaerere, tentum manere. Ex qua videlicet securitate etiam perennis requies nascitur, quia a bona et tranquilla cogitatione ad gaudia aeterna transitur. Quo contra reprobi et hic fatigantur in desideriis, et illic in tormentis; eisque de labore cogitationis labor doloris nascitur, dum ab aestu avaritiae trahuntur ad ignem gehennae. Et quia, ut supra jam diximus, saepe perversus quisque quanto citius pervenit ad desiderium, tanto facilius rapitur ad tormentum, optando subjungitur:eum iram furoris sui, et pluat super illum suum Dominus pluit cum judiciorum suorum gladiis ejus opera percutit. Bellum namque Deo pluere est iniqui vitam districtis sententiis desuper ad interitum urgere. Bellum Deo pluere est superbientia contra se corda percutere, et mentem aridam, quasi quibusdam guttis pluviae densescentibus, judiciorum suorum jaculis ferire, ut cum jam ad judicium rapitur, modo
Abbreviated transcription (Latin):
cet qui ext̾iora cernununt. s int̾iora ꝑspioe̾
nequeunt. Uñ fit ut gaudeat in pͥma sessi¬
one ÷ hylarescat inpͥmo recubitu : infletur
in pͥma salutatione: eleuetur in reuerenti
uoce obsequentiũ. ⁊ suꝑba cogitatione tu¬
meat infamulati subditoꝵ: sicut quoq
uoce ueritatis detalib dictt᷑. Omĩa uͦ oꝑa
sua faciunt: ut uideant᷑ ab hominib. Di¬

Expanded text:
 qui exteriora cernunt, sed interiora perspicere  qui exteriora cernunt, sed interiora perspicere nequeunt. Unde fit ut gaudeat in prima sessione, hilarescat in primo recubitu, infletur in prima salutatione, elevetur in reverenti voce obsequentium, et superba cogitatione tumeat in famulatu subditorum. Sicut voce quoque Veritatis de talibus dicitur: Omnia vero opera sua faciunt ut videant
Abbreviated transcription (Latin):
re: hodie tamen eandem uitã quã quasi
longam duc̾e̾ uidet᷑ finire. Ecce finis ad ẽ:
pret̾ita tam nulla sunt: qͥa cuncta tͣnsie¬
runt. futurũ in hoc mundo nichil ẽ: qͥa
nullũ ad uitam uł breuissimũ restat mo¬
mentũ. Ub gͦ est longũ tempꝰ. qd uit̾ ini¬
tium finemq dep̃hensum tra consumit᷑:
qͥa p̾sentẽ uitam diligunt in eo ꝓculdubio
elati ꝑciꝑe laudem querunt: lingue fauo¬
rib extolluntur: nec ẽẽ boni. sdici appetuil.
Quã udelicet laudem longam ẽẽ existimats
dũ assequunt᷑. s breuem fuisse intelligunt
dũ amiitunt. Infine quippe eis ostenditur:
quã nichil fuerit qd̾ amauerunt. Uñ recte
contra eosdem impios dr᷑. hoc scio apͥncipio
ex quo positus ẽ homo suꝑ t̾ram: qd̾ laus
impioꝵ breuis sit. Ubi apte subiungit᷑¬
hypocͥta dum scm se simulat. ⁊ iniquum
ex hibere muume formidat: ab om̃ib hono¬
ratur. eiq scĩtatis gła defertur: ab his scili¬

Expanded text:
re, hodie tamen eamdem vitam quam sic re, hodie tamen eamdem vitam quam sic longam ducere videbatur finire, ecce finis adest, praeterita jam nulla sunt, quia cuncta transierunt. Futurum in hoc mundo nihil est, quia nullum ad vitam vel brevissimum restat momentum. Ubi est ergo longum tempus quod inter initium finemque deprehensum ita consumitur, quia praesentem vitam diligunt, in ea procul dubio elati percipere laudem quaerunt. Linguae favoribus extolluntur, nec esse boni, sed dici appetunt. Quam videlicet laudem longam esse existimant dum assequuntur, sed brevem intelligunt fuisse dum amittunt. In fine quippe eis ostenditur quam nihil fuerit quod amaverunt. Unde recte contra eosdem impios dicitur: Hoc scio a principio, ex quo positus est homo super terram, quod laus impiorum brevis sit. Ubi apte subjungithypocrita, dum sanctum se simulat, et iniquum exhibere minime formidat, ab omnibus honoratur, eique sanctitatis gloria defertur ab his
Abbreviated transcription (Latin):
puncti. Liquet nunc quia sue intelligen¬
tie sp̃u inflatus. eas quas contͣ impios sen¬
tentias ꝓfert. inbeati iob redargutionib
inflectit. Quẽ eñi prius uista agere. cẽ
post modũ penas tolerare conspexit: om̃e
uullo hypocͥsim estimat fuisse qd uidit:
quia uidelicet aiusto deo iustũ famulũ
affligi posse ñ credidit. S nos easdem eiꝰ
sententias quas ñ recte rectas ꝓtulit. solli¬
cita intentione pensantes exsequam᷑: ⁊con¬
tempnentes qd̾ falsum contͣ beatum iob lo¬
quitur: intuem᷑ quã uera dicit. si hec contͣ
uitatẽ uite p̃sentis. cordis ocłm ad exordiũ
reduxit originis: ut exante actis colligat.
quã nulla sunt que uident᷑ aliqua ẽẽ dũ
sunt. Si enĩ ab ipso generis bumari ex¬
ortu usq ad tempus hoc in quo sumus.
mentis ocłos ducimꝰ: om̃e qd̾ finiri potu
it. quam breue fuerit uidemꝰ. Ponamus
eñi quelibet hominẽ a pͥmo die mundi
conditi. usq ad hdiernum diem uitã duce¬

Expanded text:
ur. --Liquet nunc quia, suae intelligentiae spiritu inflatus, eas quas contra impios sententias profert in beati Job redargutionibus inflectit. Quem enim prius justa agere et postmodum poenas tolerare conspexit, omne in illo hypocrisim aestimat fuisse quod vidit, quia videlicet a justo Deo justum famulum affligi posse non credidit. Sed nos easdem ejusdem sententias, quas non recte rectas protulit, sollicita intentione pensantes exsequamur; et contemnentes quod falsum contra beatum Job loquitur, intueamur quam vera dicat si haec contra vitatem vitae praesentis, cordis oculum ad exordium reduxit originis, ut ex anteactis colligat quam nulla sint quae videntur aliqua esse dum sunt. Si enim ab ipso humani generis exortu usque ad hoc tempus in quo sumus mentis oculos ducimus, omne quod finiri potuit 470 quam breve fuerit videmus. Ponamus enim quemlibet hominem a primo die mundi conditi usque ad hodiernum diem vitam duce