comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ł gare dũ redeo breuis .ẽ. uia pasce capellas
et potũ pastas age tytire & int̾ agendum
Sccursare capro cornu ferit ille caueto
Immo hȩc quȩ uaro neodum ꝑfecta canebat.
U are tuũ nom̃ superte modo mantua nobis.
mantua ue miserȩ nimium uicina cremonȩ
antantes sublime ferent ad sidera cynni
Sic tua oirneas fugiant examina taxos:
Sic eytiso pastȩ distendant ubera uaceȩ
Incipe si quid habes & me fecere poetam
Querides sunt & mihi carmina. me quoq dicu
Uatem pastores. sed non ego credulus illis
Nam neq uaro uideor neq dicere cigna
D igna: sed aͬgutos int̾ strepere anser olores:
iõũ ss d quidem ag e tacitus lucida mecum ipse uulutt̃
Si ualeam meminissẽ: neq .ẽ. ignobile carmen
hue ades o galahea. quis .ẽ. nam ludus inundis
hic uer purpureũ : uarios hic flumina circum
Fundit humus flores hic candida popłs antro
Imminar: &e lente texunt umbracula uites

Expanded text:
Tityre, dum redeo—brevis est via—pasce capellas, Tityre, dum redeo—brevis est via—pasce capellas, et potum pastas age, Tityre, et inter agendum occursare capro, cornu ferit ille, caveto. Immo haec, quae Varo necdum perfecta canebat: “Vare, tuum nomen, superet modo Mantua nobis— Mantua, vae miserae nimium vicina Cremonae— cantantes sublime ferent ad sidera cycni.” Sic tua Cyrneas fugiant examina taxos; sic cytiso pastae distendant ubera vaccae! Incipe, si quid habes: et me fecere poetam Pierides; sunt et mihi carmina; me quoque dicunt vatem pastores, sed non ego credulus illis. Nam neque adhuc Vario videor, nec dicere Cinna digna, sed argutos inter strepere anser olores. Id quidem ago et tacitus, Lycida, mecum ipse voluto, si valeam meminisse; neque est ignobile carmen: `huc ades, O Galatea; quis est nam ludus in undis hic ver purpureum; varios hic flumina circum fundit humus flores; hic candida populus antro imminet, et lentae texunt umbracula vites.
Abbreviated transcription (Latin):
ue ratiec imea sunt ueteres migrate. coloni:
unc uoti tristes. qm̃ fors omnia uersite
ili quod nec beneuertat mittimus hedos:
erte equidẽ audierã. qua se subducere colles
ncipiunt: molliq iugũ demutere oliuo:
ios adaquã a ueteris iam fracta cacumina fagiso¬
mĩa carminib urm seruasse menaloham
audieras : ae fama fuit : sed carmina tantum
prã ualent lycida tela int̃ maroia : quantum
haonias dicunt aquila ueniente columbas
uod: nisi me quacumq nouas incidere lites
ante sinistra caua monuisse ab ilice cornix:
⁊eo tuus hic meris. nec uiueret ipse menalaas
heu cadit in quemꝗ tantũ sclus: heu tua nobis
Pene simul tetum solatia rapta menaloha.
ꝑiuis caneret numphas. qͥs humũ florentib herbis
s pargeret : aut uiridi fontes induceret umbra:
Uel quȩ sublegi tacitus tibi carmina nuper.
cum te ad delicias ferres amarillida nras

Expanded text:
diceret: “Haec mea sunt; veteres migrate coloni!” diceret: “Haec mea sunt; veteres migrate coloni!” nunc victi, tristes, quoniam Fors omnia versat, hos illi—quod nec vertat bene—mittimus haedos. Certe equidem audieram, qua se subducere colles incipiunt, mollique iugum demittere clivo, usque ad aquam et veteres iam fracta cacumina fagos omnia carminibus vestrum servasse Menalcan. Audieras, et fama fuit; sed carmina tantum nostra valent, Lycida, tela inter Martia, quantum Chaonias dicunt aquila veniente columbas. quod nisi me quacumque novas incidere lites ante Sinistra cava monuisset ab ilice cornix, nec tuus hic Moeris, nec viveret ipse Menalcas. Heu, cadit in quemquam tantum scelus? Heu, tua nobis paene simul tecum solatia rapta, Menalca? quis caneret nymphas; quis humum florentibus herbis spargeret, aut viridi fontes induceret umbra? vel quae sublegi tacitus tibi carmina nuper, cum te ad delicias ferres, Amaryllida, nostras?
Abbreviated transcription (Latin):
anor a bi mando : debent hȩc pignora daplinum
uore ab urba domũ meu curmina ducite dapiim
u hierbas atq hȩo ponto mihii lectan uepento
us tgo sepe lupums ferio ie. condere lluis
erim. sepe animas imis excire sepuloris
eq satas alio uidi traducere mesesiet
uete ab urbe dontũ mea carmina oueite dapneĩ: Ioy¬
er er nores a marilli foras. riuoquifluera
ransq eupit nace ne respexeris: his ego daphiuom
rarediar nibil ille deos nil carmina curato
uotel ab urbe domũ mea carmina duerte daphrũ
spice coripuit tremulis altaria flaromosiũ¬
pocrte sua. dumi ferre moror cinis ipse: bonũ set
escio quid certe .c̃. & hylas in limine latrat
redimꝰ anqui amant ipsi sibi somnia fingint
reite ab urbe uenit. iã parcite carmina daphnos:
Ns te meri pedes : an quo uia ducit: in urbẽ:
locida uiui peruenimus: ad uena nr̃i
uoꝰ numꝗ ueriti sunꝰ. ut possessor agelli

Expanded text:
terra, tibi mando; debent haec pignora Daphnim. terra, tibi mando; debent haec pignora Daphnim. Ducite ab urbe domum, mea carmina, ducite Daphnim. Has herbas atque haec Ponto mihi lecta venena His ego sepe lupum fieri et se condere siluis Moerim, saepe animas imis excire sepulcris, atque satas alio vidi traducere messis. Ducite ab urbe domum, mea carmina, ducite Daphnim. Fer cineres, Amarylli, foras, rivoque fluenti transque caput iace, nec respexeris: his ego Daphnim adgrediar, nihil ille deos, nil carmina curat. Ducite ab urbe domum, mea carmina, ducite Daphnim. Aspice, corripuit tremulis altaria flammis sponte sua, dum ferre moror, cinis ipse: bonum sit! Nescio quid certe est, et Hylas in limine latrat. Credimus, an, qui amant, ipsi sibi somnia fingunt? Parcite, ab urbe venit, iam carmina, parcite, Daphnis. IS te, Moeri, pedes? an, quo via ducit, in urbem? O Lycida, vivi pervenimus, advena nostri quod numquam veriti sumus ut possessor agelli
Abbreviated transcription (Latin):
Licia circundo: torque hȩc altaria circum
effigiem duco: numero ds̃ impare gaudae
D ucite ab urbe doniũ mea carmina ducite daphnĩ
Nec te tribus nodis ternos amarilli colores
Necte amarilli modo: & ueneris dic uincła necto
Sucite ab urbedoniũ mea carmina ducite dapnĩ
Limus ut hic durescit. & hȩc ut cera liquescit
Uno eodemq igni : sic nr̃o daphuys amore.
Sparge molam . &. sragiles incende bitumine lauros
Dapbnpsme malusurit : ego hanc in dapłnyde laurũ
Ducite aburbe domũ mea carmina ductte daplnĩ.
T alis amor dapnim qualis cũ fessa iuuencum
ꝑne mora atq altos querendo bucula lucos
Propt̃ aquȩ riuũ uiridi ꝓcumbit in ulua
Edita: nec sere meminit decedere nocti
Falis amor reneat: nec sit mͥ cura mederi
Duoite ab arbe domũ mea airmina dueite dapnĩ
as olim exuuias mihi ꝑfidus ille reliquite
ugnora crucatsiil qle nunc ogo liorite daplinson

Expanded text:
licia circumdo, terque haec altaria circum licia circumdo, terque haec altaria circum effigiem duco: numero deus impare gaudet. Ducite ab urbe domum, mea carmina, ducite Daphnim. Necte tribus nodis ternos, Amarylli, colores, necte, Amarylli, modo, et “Veneris” dic “vincula necto.” Ducite ab urbe domum, mea carmina, ducite Daphnim. Limus ut hic durescit et haec ut cera liquescit uno eodemque igni, sic nostro Daphnis amore. Sparge molam, et fragilis incende bitumine laurus. Daphnis me malus urit, ego hanc in Daphnide laurum. Ducite ab urbe domum, mea carmina, ducite Daphnim. Talis amor Daphnim, qualis cum fessa iuvencum per nemora atque altos quaerendo bucula lucos propter aquae rivum viridi procumbit in ulva, perdita, nec serae meminit decedere nocti, talis amor teneat, nec sit mihi cura mederi. Ducite ab urbe domum, mea carmina, ducite Daphnim. Has olim exuvias mihi perfidus ille reliquit, pignora cara sui, quae nunc ego limine in ipso,
Abbreviated transcription (Latin):
mala ferant quercus. narciso floreat alnus:
Pinguia corticibus sudent eleotra miricȩ̨.
Certent & cunnȩ ulule sit tytirus orpheus
Orpheus in siluis inter delplunas arion:
Incipe menalios mecum mea tybia uersus
o mnia uel mediũ siant mare. uiuite siluȩ
Preceps aerii specula de montis in undas
Deferar: extremũ hoc niunus morientis habeto
Desine menalios iam desine tybia uersus.
Hȩc damon: uos quȩ responderit alphesibeus
dicite pyerides non omnia possumus om̃s.
e ffer aquã. & molli cinge hec altaria uitta.
U erbenasq adole pingues & mascula tura:
Coniugis ut magiris sanos auertere sacris
Experiar sensus: nihil hic nisi carmina de sunt:
Ducite ab urbe domũ mea carminaducite dapͥnim
Carmina uel cęlo possunt deducere lunam.
carminib eyree socios mutauit ulicis:
Frigidus in pratis cantando rũpitur anguis.
Ducite ab urbe domũ mea carmina ducite dapbnũ
Terna tibi hȩc primũ triplici diuersa colore

Expanded text:
mala ferant quercus; narcisso floreat alnus; mala ferant quercus; narcisso floreat alnus; pinguia corticibus sudent electra myricae; certent et cycnis ululae; sit Tityrus Orpheus, Orpheus in silvis, inter delphinas Arion. Incipe Maenalios mecum, mea tibia, versus. Omnia vel medium fiant mare: vivite, silvae! praeceps aerii specula de montis in undas deferar; extremum hoc munus morientis habeto. desine Maenalios, iam desine, tibia, versus. Haec Damon: vos, quae responderit Alphesiboeus, dicite, Pierides; non omnia possumus omnes. Effer aquam, et molli cinge haec altaria vitta, verbenasque adole pinguis et mascula tura, coniugis ut magicis sanos avertere sacris experiar sensus nihil hic nisi carmina desunt. Ducite ab urbe domum, mea carmina, ducite Daphnim. Carmina vel caelo possunt deducere Lunam; carminibus Circe socios mutavit Ulixi; frigidus in pratia cantando rumpitur anguis. Ducite ab urbe domum, mea carmina, ducite Daphnim. terna tibi haec primum triplici diversa colore
Abbreviated transcription (Latin):
O digno coniuneta uiro dum despia cis om̃s.
D um tibi . ẽ. odio mea fistula: dumq capellȩ.
Nec curare dm̃ credis mortalia quemquam:
I ncipe menalios meoũ mea tebia uersus:
Sepinus in nr̃is paruam te roscida mala
Dux ego ur̃ eram. uidi cum matre legentem
Alter ab undecimo tõ me iam acceꝑat annus
Iam fragiles poteram a terra contingere ramos:
Ut uidi: ut perii. ut me malus abstulit error:
Incipe menalios mecum mea tybia uersus:
N unc seio quid sit amor: duris in cotibus illũ
Ismarus aut rhodope. aut extremi garamantes.
Nec generis nr̃i puerũ nec sanguinis edunt:
Incipe menalios mecum mea tybia uersus:
Seuus amor docuit natorum sangune matrẽ
Conmaculare manus: crudelis tu quoq mat̾.¬
E rudelis mat̾ magis. an puer imꝓbus ille.u
Improbus ille puer: crudelis tu quoq mater
I ncipe menalios mecũ mea tybia uersus:
Nuno &. oues ultro fugiat lupus aurea durȩ

Expanded text:
O digno coniuncta viro, dum despicis omnes, O digno coniuncta viro, dum despicis omnes, dumque tibi est odio mea fistula, dumque capellae, nec curare deum credis mortalia quemquam! Incipe Maenalios mecum, mea tibia, versus. Saepibus in nostris parvam te roscida mala— dux ego vester eram—vidi cum matre legentem. Alter ab undecimo tum me iam acceperat annus; iam fragilis poteram ab terra contingere ramos. Ut vidi, ut perii! Ut me malus abstulit error! Incipe Maenalios mecum, mea tibia, versus. Nunc scio, quid sit Amor: duris in cotibus illum aut Tmaros, aut Rhodope, aut extremm Garamantes, nec generis nostri puerum nec sanguinis edunt. Incipe Maenalios mecum, mea tibia, versus. saevus Amor docuit natorum sanguine matrem commaculare manus; crudelis tu quoque, mater: crudelis mater magis, an puer improbus ille? improbus ille puer; crudelis tu quoque, mater. Incipe Maenalios mecum, mea tibia, versus. nunc et ovis ultro fugiat lupus; aurea durae
Abbreviated transcription (Latin):
Carmina cepta tuis: atq hanc sine tẽpore tircũ
Int̾ uictrices hederam tibi serpere lauros:
F rigida uix celo noctis decesserat umbra
Cum ros in tenera pecori gratissimus herba:
In combens tereti damon sic cępit oliuȩ:¬
damori Nascere preq diem ueniens age lucifer almã
Coniugis indigno nisȩ deceptu amore
Dum queror & diuos. quam quam nil testib illis
Profeci: extrema moriens tam̃ alloquor hora:
upo mnenalios mecũ meatibia uersus
or enalus argatũq nenꝰ. pinosq loquentes
Semꝑ haba semꝑ pastorũ ille audit amores.
Panaq qui primus calamos. non passus inertes
Incipe menalios mecũ mea tibia uersus
Mapso nisa datur: quid non speremus a mantesa
I ungent᷑ iam grippes equus: ȩuoq sequenti
Cum canib timidi uenient ad pocula doonȩ
m opse nouas ancide faces. tibi ducitur uror
S parge marite nuces tibideserit hesperꝰ oetum
Incipe menalios mecũ mea tibia uersus:

Expanded text:
carmina coepta tuis, atque hanc sine tempora circum carmina coepta tuis, atque hanc sine tempora circum inter victrices hederam tibi serpere laurus. Frigida vix caelo noctis decesserat umbra, cum ros in tenera pecori gratissimus herba; incumbens tereti Damon sic coepit olivae. Nascere, praeque diem veniens age, Lucifer, almum, coniugis indigno Nisae deceptus amore dum queror, et divos, quamquam nil testibus illis profeci, extrema moriens tamen adloquor hora. Incipe Maenalios mecum, mea tibia, versus. Maenalus argutumque nemus pinosque loquentis semper habet; semper pastorum ille audit amores, Panaque, qui primus calamos non passus inertis. Incipe Maenalios mecum, mea tibia, versus. Mopso Nisa datur: quid non speremus amantes? Iungentur iam grypes equis, aevoque sequenti cum canibus timidi venient ad pocula dammae. Mopse, novas incide faces: tibi ducitur uxor; sparge, marite, nuces: tibi deserit Hesperus Oetam. Incipe Maenalios mecum, mea tibia, versus.
Abbreviated transcription (Latin):
Iuppiter & lȩto descendit plurimus imbri:
P apulus alcidȩ gratissima uitis iacho
Formose myrtis ueneri. sua laurea phebo
Phollis amat corilos: illas dum phillis amabit
Nec myrtus uincae corilos. nec laurea phebi:
Fraxinus in siluis pulcherrima pinus in hortis:
Populus in fluuiis. abies in montibus altis:
Sepius at si me licida formose reuisas
Fraxinus in siluis cedet tibi: pnus in hortis
Hec memini & uictum frustra contende tersim
ex illo coridon coridon est tempore nobis
Immemor herbarum quos . ẽ. mirata iuuenca
Certantes: quorũ stupe factę carmine linces.
& mutata suos requierunt flumina cursus
Damnionis musa dicemus & alphesibaei.
Tumihi seu magni superas iam saxa timaui.
Siue oram illirici legis equoris. en erit unquã
Ille dies milii cum liceat tua dicere facta .
En erit ut liceat totum mihi ferre ꝑ orbem
Sola sophocleo tua carmina digna coturno. u
Ate principium: tibi desinet: accipe iussis

Expanded text:
Iuppiter et laeto descendet plurimus imbri. Iuppiter et laeto descendet plurimus imbri. Populus Alcidae gratissima, vitis Iaccho, formosae myrtus Veneri, sua laurea Phoebo; Phyllis amat corylos: illas dum Phyllis amabit, nec myrtus vincet corylos, nec laurea Phoebi. Fraxinus in silvis pulcherrima, pinus in hortis, populus in fluviis, abies in montibus altis: saepius at si me, Lycida formose, revisas, fraxinus in silvis cedat tibi, pinus in hortis. Haec memini, et victum frustra contendere Thyrsim: ex illo Corydon Corydon est tempore nobis.immemor herbarum quos est mirata iuvenca certantis, quorum stupefactae carmine lynces, et mutata suos requierunt flumina cursus— Illonis Musam dicemus et Alphesiboei. Tu mihi seu magni superas iam saxa Timavi, sive oram Illyrici legis aequoris, en erit umquam ille dies, mihi cum liceat tua dicere facta? en erit ut liceat totum mihi ferre per orbem sola Sophocleo tua carmina digna coturno? A te principium, tibi desinam: accipe iussis
Abbreviated transcription (Latin):
Cum primũ pasti repetent presepia tauri
Si qua tui coridonis habet te cura uenito.
NImmo ego sardonis uidear tibi amarior herbis.
horridior rusco. proieta uilior alga
Si mihi non hec  t̾oto iam longior  anno. ẽ.
Ite domũ pasti siquis pudorite iuuenci
o uscosi fontes e somno mollior herba.
&e quȩ uos rara uiridis tegiet arbutus umbga.
S olsticiumpecori defendite: iam uenit estas
⁊ oridaiã / leco turgent in palmite geminȩ¬
TyR hic soeus&s tedȩ pingues hie plurimus ignis.
& assidua postes fuligina nigri:
cantum boree curamus rrigora: quantun
ut numerum lupus. aut torrentia flumina ripas
Stant e iuniperi & casaneę hyrsitę
Strita iacent passim sua quęq sub arbore porna
Omnia nunc rident: at si sbrmosus alexis
Montib his abeat: uideas & flumina sicia
Aret ager uicio moriens sitit aeris herba
Iiber pampineas inuidit collib umbas.
Phellidis aduentu nr̃ȩ mnemus omne uirebit

Expanded text:
cum primum pasti repetent praesepia tauri, cum primum pasti repetent praesepia tauri, si qua tui Corydonis habet te cura, venito. Immo ego Sardoniis videar tibi amarior herbis, horridior rusco, proiecta vilior alga, si mihi non haec lux toto iam longior anno est. Ite domum pasti, si quis pudor, ite iuvenci. Muscosi fontes et somno mollior herba, et quae vos rara viridis tegit arbutus umbra, solstitium pecori defendite; iam venit aestas torrida, iam lento turgent in palmite gemmae. Hic focus et taedae pingues, hic plurimus ignis semper, et adsidua postes fuligine nigri; hic tantum Boreae curamus frigora, quantum aut numerum lupus, aut torrentia flumina ripas. Stant et iuniperi, et castaneae hirsutae; strata iacent passim sua quaque sub arbore poma; omnia nunc rident: at si formosus Alexis montibus his abeat, videas et flumina sicca. Aret ager; vitio moriens sitit aeris herba; Liber pampineas invidit collibus umbras: Phyllidis adventu nostrae nemus omne virebit,
Abbreviated transcription (Latin):
alternis igitur contendere uersibus ambo
Cepere: alternos musȩ meminisse uolebant
Hos coridon. illos reserebat in ordine tyrsis:
UNemphȩ nr̃ amor libetrides. aut mihi carmen
Q uale meo codro concedite: pracima phebi
Uersibus ille facit: aut si non possionus om̃s.
hic arguta saera pendebit fistula pinu:
P astores hedera nascentẽ ornate poetam
archades. inuidia rumpantur ut ilia codro
A ut si ultra placitum laudarit: bacoare frontẽ
C ingite. ne uati noceat mala lingua futiro:
Setosi caput hoc apri tibi delia paruus
Et ramosa micon uiuaois cornua cenu
Si ꝓprium hoc fuerit: leui de marmore cota
Puniceo stabis. suras euincta coturno
Sunum lactis & hȩc tibi liba. priape quotañnis
e xpectart sat .ẽ. custos es pauperishorti.
ni unc te marmoreũ ꝓ tẽpore fecimꝰ: ac tu
Si fetura gregẽ suppleuerit : aureus ero¬
R Nerine galathed thomo mibi dulcior hyble
Candidior ornnis. hedera formosior alba

Expanded text:
alternis igitur contendere versibus ambo alternis igitur contendere versibus ambo coepere; alternos Musae meminisse volebant. hos Corydon, illos referebat in ordine Thyrsis. Nymphae, noster amor, Libethrides, aut mihi carmen, quale meo Codro, concedite: proxima Phoebi versibus ille facit; aut, si non possumus omnes, hic arguta sacra pendebit fistula pinu. Pastores, hedera crescentem ornate poetam, Arcades, invidia rumpantur ut ilia Codro; aut si ultra placitum laudarit, baccare frontem cingite, ne vati noceat mala lingua futuro. Saetosi caput hoc apri tibi, Delia, parvus et ramosa Micon vivacis cornua cervi. Si proprium hoc fuerit, levi de marmore tota puniceo stabis suras evincta coturno. Sinum lactis et haec te liba, Priape, quotannis exspectare sat est: custos es pauperis horti. Nunc te marmoreum pro tempore fecimus; at tu, si fetura gregem suppleverit, aureus esto. Nerine Galatea, thymo mihi dulcior Hyblae, candidior cycnis, hedera formosior alba,
Abbreviated transcription (Latin):
Audiit eurotas: iusntq ediscere lauros.
Ille canit pulsȩ rererunt ad sydera ualles:
Cogere donec oues stabulis numerũq referre
orte sub arguta consederat ilice daphngs
compulerantq. greges coridon etyrsi in unum
Tyrsis oues coridon distentas lacte capellas.
a mbo florentes etatib. archades ambo.
E t cantare pares. & respondere parati
Hic mibi dum teneras defendo a frigore myrtos¬
HU ir gregis ipse caper de errauerat: atq ego daphiõ
A spicio: ille ubi me contra uidet : otius inguit
huc ades omelibee. caper tibi saluus. & hedi
Et si quid cessare potes : requiesce sub umbra:
huc ipsi potũ uenient ꝑ prata iuuenci:
Hic uirides tenera p̃texit harundine ripas
myncius: eque saora resonant examina quercu
Q uid facerẽ: neq ego accipen. nec phillida habeba.
Depulsos a lacte domi quȩ clauderet agnos.
Et certamen erat. curidon eum tyrside magnũ.
Post habui tam̃. illorũ mea seria ludo

Expanded text:
audiit Eurotas, iussitque ediscere laurus, audiit Eurotas, iussitque ediscere laurus, ille canit: pulsae referunt ad sidera valles; cogere donec ovis stabulis numerumque referriS, CORYDON, THYRSIS Forte sub arguta consederat ilice Daphnis, compulerantque greges Corydon et Thyrsis in unum, Trhyrsis ovis, Corydon distentas lacte capellas, ambo florentes aetatibus, Arcades ambo, et cantare pares, et respondere parati. Huc mihi, dum teneras defendo a frigore myrtos, vir gregis ipse caper deerraverat; atque ego Daphnim aspicio. Ille ubi me contra videt: “Ocius” inquit “huc ades, O Meliboee, caper tibi salvus et haedi; et, si quid cessare potes, requiesce sub umbra. huc ipsi potum venient per prata iuvenci, hic viridis tenera praetexit arundine ripas Mincius, eque sacra resonant examina quercu.” Quid facerem? Neque ego Alcippen, nec Phyllida habebam, depulsos a lacte domi quae clauderet agnos, et certamen erat, Corydon cum Thyrside, magnum. posthabui tamen illorum mea seria ludo:
Abbreviated transcription (Latin):
Ium phetonciadas musco circundat amarȩ
c ortiois. atq solo proceras erigit alnos
um oanit errantẽ ꝑmesi ad flumina gallũ.
aonas in montes ut duxerit una sororum:
Utq uiro phebi chorus ad surrexerit om̃ĩs:
Ut linus heo illi diuino carmine pastor¬
ł lorib atq apio crines ornatus amaro
D ixerit: hos tibi dant calamos. en accipe musę
a screo quos ante seni: quib ille solebat
c antando rigidas deducere montib: ornos:
his tibi grinei nemoris dicatur origo.
Necquis sit luoꝰ quo se plus iactet apollo:
Quid loquar: aut scyllã nisi. quã fama secuta :¬
÷ andida succinctã latrantib inguina monstris
Dulichias uexasse rates. & gurgite in alto.
a timidos nautas canib lacerasse marinis
A ut ut mutatos terei narrauerit artus.
Quas illi philomela dapes quȩ dona pararit.
Quo cursu deserta petiuerit. & quib ante
I nfelir sua cecta super uolitauerit alis
Omnia que phebo quondam meditante beatus

Expanded text:
tum Phaethontiades musco circumdat amaro tum Phaethontiades musco circumdat amaro corticis, atque solo proceras erigit alnos. Tum canit, errantem Permessi ad flumina Gallum Aonas in montis ut duxerit una sororum, utque viro Phoebi chorus adsurrexerit omnis; ut Linus haec illi, divino carmine pastor, floribus atque apio crinis ornatus amaro, dixerit: “Hos tibi dant calamos, en accipe, Musae, Ascraeo quos ante seni, quibus ille solebat cantando rigidas deducere montibus ornos: his tibi Grynei nemoris dicatur origo, ne quis sit lucus, quo se plus iactet Apollo.” Quid loquar aut Scyllam Nisi, quam fama secuta est candida succinctam latrantibus inguina monstris Dulichias vexasse rates, et gurgite in alto, ah, timidos nautas canibus lacerasse marinis, aut ut mutatos Terei narraverit artus; quas illi Philomela dapes, quae dona pararit, quo cursu deserta petiverit, et quibus ante infelix sua tecta supervolitaverit alis? Omnia, quae Phoebo quondam meditante, beatus
Abbreviated transcription (Latin):
iucasiasq refert uolucres: furtumq ꝓmethei:
is adiungit hilan nautę quo fonte relictũ.
lamassent: ut littus hila hila om̃e son aret:
tfortunatã. si numquam armenta fuissent:
asiphen niuei solatur amore iuuenci
uirgo infelie quȩ te dementia cepit.
retides implerunt falsis mugitibus agros:
t non tam curpes pecudum tamen ulla secuta ÷
oncubitꝰ. quam uis collo timuissae aratrum.
t sepe in leui ͫ que sissae cornua fronte
A uirgo infelix tu nunc in montibus erras.
lle latus niueum molli fultus ia cincto:
lice sub nigra pallentes ruminat herbes:
ut aliquam in magno soquit᷑ grege : claudite nẽphȩ
ictrȩ nỹphȩ nemorum iã claudite saltus.
siqua forte ferant oculis sest obuia nr̃is
e rrabunda bouis uestigia: forsitan illum
Out herba captũ uiridi. aut arm̃ta secutum:
ł ducant alique stabula ad cortinia uaccȩ
Ium canit hesperidum miratã mala puellam

Expanded text:
Caucasiasque refert volucres, furtumque Promethei: Caucasiasque refert volucres, furtumque Promethei: his adiungit, Hylan nautae quo fonte relictum clamassent, ut litus “Hyla, Hyla!” omne sonaret. et fortunatam, si numquam armenta fuissent, Pasiphaen nivei solatur amore iuvenci. ah, virgo infelix, quae te dementia cepit! Proetides inplerunt falsis mugitibus agros: at non tam turpis pecudum tamen ulla secuta est concubitus, quamvis collo timuisset aratrum, et saepe in levi quaesisset cornua fronte. ah, virgo infelix, tu nunc in montibus erras: lle, latus niveum molli fultus hyacintho, ilice sub nigra pallentis ruminat herbas, aut aliquam in magno sequitur grege. “Claudite, nymphae, Dictaeae nymphae, nemorum iam claudite saltus, si qua forte ferant oculis sese obvia nostris errabunda bovis vestigia; forsitan illum, aut herba captum viridi, aut armenta secutum, perducant aliquae stabula ad Gortynia vaccae.” Tum canit Hesperidum miratam mala puellam;
Abbreviated transcription (Latin):
S anguneis frontẽ moris & timꝑa pingit
Ille dolum ridens: quo uincula nectitis inquit.
S oluite mo pͥueri : satis. ẽ. potuisse uideri:
arnuna quȩ uultis cognoscite: carmina uobis
uic: aliud mercedis erit: simul incipit ipse:
ũ uero innumerũ faunosq ferasq uideres
udere: tum rigidas motare cacumina quercus
ec tantũ phebo gaudae parnasia rupes.
iec tantũ rhodope miratur & ismarus orphea:
amq canebat. uti magnum per in ane coacte
emina terrarũq: animȩq: marisq: suissent :
liquidi simul ignis: ut his exordia primis
mnia & ipse tener mundi concreuerit orbis
um durare solũ. & discludere nerea ponto
eperit : & rerũ paulatun sumere formas:
amq nouũ terrȩ stupeant lucescere solem.
leius atq cadant summotis nubib imbres
noipiant siluȩ cum primũ surgere: cumq
Lara ꝑ ignotos errant animalia montes.
inc lapides pyrrȩ iactos saturnia regna:

Expanded text:
sanguineis frontem moris et tempora pingit. sanguineis frontem moris et tempora pingit. Ille dolum ridens, “Quo vincula nectitis?” inquit; “solvite me, pueri; satis est potuisse videri: carmina, quae voltis, cognoscite; carmina vobis, huic aliud mercedis erit.” Simul incipit ipse. Tum vero in numerum Faunosque ferasque videres ludere, tum rigidas motare cacumina quercus; nec tantum Phoebo gaudet Parnasia rupes, nec tantum Rhodope miratur et Ismarus Orphea. Namque canebat, uti magnum per inane coacta semina terrarumque animaeque marisque fuissent, et liquidi simul ignis; ut his exordia primis omnia et ipse tener mundi concreverit orbis; tum durare solum et discludere Nerea ponto coeperit, et rerum paulatim sumere formas; iamque novum terrae stupeant lucescere solem, altius atque cadant submotis nubibus imbres; incipiant silvae cum primum surgere, cumque rara per ignaros errent animalia montis. Hinc lapides Pyrrhae iactos, Saturnia regna,
Abbreviated transcription (Latin):
io dignata .ẽ. ludere uersu Poel¬
Irã nec erubuit siluas habitare thalia:
Cum canerr̃ reges & prelia cyncius aurem
Uellit. & admonuit. pastorem tytire pinguer
Pascere oportae oues deductum dicere carmen¬
r unc ego namq suꝑ tibi erunt qui dicere laudes¬
U are tuas cupiant. & tristia condere bella.
a grestem tenui meditabor arundine musam
Non in iussa cano: si quis tam̃. hȩo qͦq siguis.
Captus amore legae: te nr̃ȩ uare miricȩ.
Te nemꝰ om̃e canet: nec phebo gratior ulla ẽ.
Q uã sibi quȩ uari prescripsit pagina nom̃
Egite pyerides : Ichromis onasillus in antro
Silenũ pueri somno uidere iacentem
Inflacum esterno uenas ut semꝑ iacho
S erta ꝓcul tantũ capiti delapsa iacebant:
et graus attrita pendebat cantarus ansa
Aggressi : nam sepe seneo spe carminis ambos
Luserat. initiunt ipsis ex uincula sertis:
Addit se sociã. timidisq suꝑuenit aegle.
a egle naiadũ pulcherrima: iãq uidenti.

Expanded text:
io dignata est ludere versu, nostra nec erubuit silvas habitare Thalia. Cum canerem reges et proelia, Cynthius aurem vellit, et admonuit: “Pastorem, Tityre, pinguis pascere oportet ovis, deductum dicere carmen.” Nunc ego—namque super tibi erunt, qui dicere laudes, Vare, tuas cupiant, et tristia condere bella— agrestem tenui meditabor arundine Musam. Non iniussa cano: si quis tamen haec quoque, si quis captus amore leget, te nostrae, Vare, myricae, te nemus omne canet; nec Phoebo gratior ulla est, quam sibi quae Vari praescripsit pagina nomen. Pergite, Pierides! Chromis et Mnasyllos in antro Silenum pueri somno videre iacentem, inflatum hesterno venas, ut semper, Iaccho: serta procul tantum capiti delapsa iacebant, et gravis attrita pendebat cantharus ansa. Adgressi—nam saepe senex spe carminis ambo luserat—iniciunt ipsis ex vincula sertis: addit se sociam, timidisque supervenit Aegle,— Aegle, Naiadum pulcherrima,—iamque videnti
Abbreviated transcription (Latin):
Saltantes satyros imitabitur alphesibeus
Hec tibi semꝑ erunt: & cum sollempnia uota
Reddemus nemphis. & conlustrabimus agros:
Dum iuga montis aper. fluuios dumpiscis amabit
Pũq thimo pascentur apes dum rore cycadi
Semꝑ honos. nom̃q tuum. laudesq manebunt:
Ut baccho: cereriq tibi sic uota quocannis
Agicolȩ facient. dãpnabis tu quoq uotis.¬
iy Quȩ tibi quȩ tali reddam ꝓ carmine dona
Nam neq me tantũ uenientis sibilus austri.
Ni eo ꝑcussa iuuant fluctu tam latora. neo quȩ
S axosas int̾ decurrunt flumina ualles
ih ac te nos fragili donabimus ante ciosita
H eç nos formosum coridon ardebat alecim
Hec eadem docuit cuũpecus an meliber¬
oy/ at tu sume pedũ. quod mȩcũ sepe rogaret
Non tulit antigenes: & erat tum dignus amari
Formosum parib nodis: atq aere menalcha

Expanded text:
saltantis satyros imitabitur Alphesiboeus. saltantis satyros imitabitur Alphesiboeus. Haec tibi semper erunt, et cum solemnia vota reddemus Nymphis, et cum lustrabimus agros. Dum iuga montis aper, fluvios dum piscis amabit, dumque thymo pascentur apes, dum rore cicadae, semper honos nomenque tuum laudesque manebunt; ut Baccho Cererique, tibi sic vota quotannis agricolae facient: damnabis tu quoque votis. Quae tibi, quae tali reddam pro carmine dona? Nam neque me tantum venientis sibilus austri, nec percussa iuvant fluctu tam litora, nec quae saxosas inter decurrunt flumina valles. Hac te nos fragili donabimus ante cicuta: haec nos, “Formosum Corydon ardebat Alexim,” haec eadem docuit, “Cuium pecus, an Meliboei?” At tu sume pedum, quod, me cum saepe rogaret, non tulit Antigenes—et erat tum dignus amari— formosum paribus nodis atque aere, Menalca
Abbreviated transcription (Latin):
D aphnĩ ad astra feremus: amquit nos qͦq dapħnis
An quicꝗ nobis tali sit munere maius
Et puer ipse fuit cantari dignus: & ista
Iam pridem stinicon laudauit carmina nobis
Candidus in suetũ miratur limen olimpi
Sub pedibusq: uidet niubes & sydera daphnis
Ergo alacres siluas e cetera rura uolaptas
Panaq pastoresq tenet. driadesq puellas¬
N ec lupus insidias pecori: nec retia ceruis
Ulla dolum meditantur : amat bonus ocia daphuy
Ipsi leticia uoces ad sidera iactat
Intonsi montes: ipsȩiam carmina rupes
I psa sonant arbusta ds̃ ds̃ ille menalca.
Sis bonus ofelirq tuis: en quatuor aras
e cce duas tibi daphnu: duas altaria phȩbo.
Pocula bina nouo spumantialo quotannis.
Craterasq duos statuam tibi pinguis oliui.
Et multo inprimis hilarans conuiuia baccho
Ante focum si frigus erit. si messis in umbra¬
U ina nouum fundam calathis areusia nectar
Cantabunt mihi dametas & licius egon.

Expanded text:
Daphnin ad astra feremus: amavit nos quoque Daphnis. Daphnin ad astra feremus: amavit nos quoque Daphnis. An quicquam nobis tali sit munere maius Et puer ipse fuit cantari dignus, et ista iam pridem Stimichon laudavit carmina nobis. Candidus insuetum miratur limen Olympi, sub pedibusque videt nubes et sidera Daphnis. ergo alacris silvas et cetera rura voluptas Panaque pastoresque tenet, Dryadasque puellasnec lupus insidias pecori, nec retia cervis ulla dolum meditantur: amat bonus otia Daphnis. ipsi laetitia voces ad sidera iactant intonsi montes; ipsae iam carmina rupes, ipsa sonant arbusta: “Deus, deus ille, Menalca.” Sis bonus O felixque tuis! En quattuor aras: ecce duas tibi, Daphni, duas altaria Phoebo. pocula bina novo spumantia lacte quotannis, craterasque duo statuam tibi pinguis olivi, et multo in primis hilarans convivia Baccho,— ante focum, si frigus erit, si messis, in umbra,— vina novum fundam calathis Ariusia nectar. cantabunt mihi Damoetas et Lyctius Aegon;
Abbreviated transcription (Latin):
Uitis.  ut arborib decori .ẽ ut uitib uuȩ:
Ut gregib tauri : segites ut pinguib aruis.:
Tu decus om̃e tuis: postꝗ te fata tulerunt :
Ipsa pales agros atq ipse reliquit apollo:
Qrandia sepe quib mandauimꝰ ordea sulois
Infelix lolium: & steriles nascuntur auenȩ
Tro molli uiola. pro purpureo narcisso
C arduus & spinis surgit paliurus acutis:
Spargite humũ foliis : inducite fontib umbra
Pastores: mandat fieri sibi talia daphnis.
Et tumulũ facite : & tumulo suꝑ addite carm̃.
Capͥnis ego in siluis. hinc usq ad sidera notus:
F ormosi peroris custos: phormosior ipse:
T ale tuũ caͬmen nobis diuinȩ poeta.
Quale sorpor fessis in gramine: quale ꝑ estum
Dulcis aquȩ saliente sitim restinguereriuo:
Nec calamis solũ equiperas sed uoce magistrũ:
Fortunate puer: tununc eris alter ab illo
Nos tam̃ hȩo quocum que modo tibi nr̃a uicissim
Dicemꝰ: daphnymq tuum tollenius ad astra.

Expanded text:
Vitis ut arboribus decori est, ut vitibus uvae, Vitis ut arboribus decori est, ut vitibus uvae, ut gregibus tauri, segetes ut pinguibus arvis, tu decus omne tuis. Postquam te fata tulerunt, ipsa Pales agros atque ipse reliquit Apollo. Grandia saepe quibus mandavimus hordea sulcis, infelix lolium et steriles nascuntur avenae; pro molli viola, pro purpureo narcisso, carduus et spinis surgit paliurus acutis. Spargite humum foliis, inducite fontibus umbras, pastores, mandat fieri sibi talia Daphnis; et tumulum facite, et tumulo superaddite carmen: DAPHNIS EGO IN SILVIS HINC VSQUE AD SIDERA NOTVS FORMONSI PECORIS CVSTOS FORMONSIOR IPSE. Tale tuum carmen nobis, divine poeta, quale sopor fessis in gramine, quale per aestum dulcis aquae saliente sitim restinguere rivo: nec calamis solum aequiparas, sed voce magistrum. Fortunate puer, tu nunc eris alter ab illo. Nos tamen haec quocumque modo tibi nostra vicissim dicemus, Daphnimque tuum tollemus ad astra;
Abbreviated transcription (Latin):
Aut alconis. laudes. aut iurgia codri.
Incipe: pascentes seruabit tytirus hedos
I mmo hȩc inuiridi nuꝑ quę cortioe fagi
Carmina descripsi. & modulans alt̾na notaui
Experiar: tu deinde iubeto: ut certae amintas
Lenta salix quantum pallenti cedit oliuę.
Puniceis humilis quantum saliumca rosetis:
Iudioio nr̃o tantũ tibi cedit. amintas:
S ed tu desine plura puer: successimꝰ antro:
Eatinctũ nymphȩ crudeli funere daphnim
Flebant: uos corili testes &e flumina nemphis
C ũ complexa sui corpus miserabile nati.
Atq deos. atq astra uocat crudelia mater
Non ulli pastos illis egere diebus
Frigida daplinꝙ̃ boues ad flumina ulla neq amnẽ on¬
Libauit quadrupes: nec graminis attigit herbã
Daphni tuũ penos aiam in gemuisse leones
Interitũ montesq feri siluȩq: loquuntur
Daphnis & armenias curru subiungere tygres
Instituit: daphnys thyasos inducere bachi
Et folus lentas intecere mollibus hastas

Expanded text:
aut Alconis habes laudes, aut iurgia Codri: aut Alconis habes laudes, aut iurgia Codri: incipe, pascentis servabit Tityrus haedos. Immo haec, in viridi nuper quae cortice fagi carmina descripsi et modulans alterna notavi, experiar, tu deinde iubeto ut certet Amyntas. Lenta salix quantum pallenti cedit olivae, puniceis humilis quantum saliunca rosetis, iudicio nostro tantum tibi cedit Amyntas. sed tu desine plura, puer; successimus antro. Extinctum nymphae crudeli funere Daphnim flebant; vos coryli testes et flumina nymphis; cum complexa sui corpus miserabile nati, atque deos atque astra vocat crudelia mater. Non ulli pastos illis egere diebus frigida, Daphni, boves ad flumina; nulla neque amnem libavit quadrupes, nec graminis attigit herbam. Daphni, tuum Poenos etiam ingemuisse leones interitum montesque feri silvaeque loquuntur. Daphnis et Armenias curru subiungere tigres instituit; Daphnis thiasos inducere Bacchi, et foliis lentas intexere mollibus hastas.
Abbreviated transcription (Latin):
Asiuce uenturo letentur ut omĩa seclo:
Omihi tum longe maneat pars ultima uitȩ
Sp̃s  quantũ sat erit tua dicexe a faca fut
Noie a earminib: uincct. nec traceus or pheus
Nec lunuus. huic mat̃ quãuis atq huic pat̾ ad sit
rsi calliopea: lino formosus apollo: U
Incipe parue puet risu cognoscere matrem:
o atri longa decem tulerunt fastidia menses
Incipe parue puer. cui non nsere parentes.
Nec dc̃ hunc mensa dea uec dignata cubili.ẽ.
& ua non mopse boni qm̃ conuetimus ambo
Tu clamos inflare leues. ⁊ego dicre u̾sus
h ic corilis mixtas int̃ aom sedimus uiros¬
Tu maior: tibi me .ẽ. equum parere menalca.
Siue sub incertas zephiris motantib umbras
Siue antro potius succedimus aspice ut antrum
S il uestris raris sparsit labrusca racemis
Montibus in nr̃is solus tibi certat amintas
Quid÷ si idem cercet phebũ superare canendo
Incipe mopse prior. si quos aut phillidis ignes

Expanded text:
Aspice, venturo laetentur ut omnia saeclo! Aspice, venturo laetentur ut omnia saeclo! O mihi tam longae maneat pars ultima vitae, spiritus et quantum sat erit tua dicere facta! Non me carminibus vincet nec Thracius Orpheus, nec Linus, huic mater quamvis atque huic pater adsit, Orphei Calliopea, Lino formosus Apollo, PaIncipe, parve puer, risu cognoscere matrem, matri longa decem tulerunt fastidia menses. Incipe, parve puer, cui non risere parentes, nec deus hunc mensa, dea nec dignata cubili est.Cur non, Mopse, boni quoniam convenimus ambo, tu calamos inflare levis, ego dicere versus, hic corylis mixtas inter consedimus ulmoTu maior; tibi me est aequum parere, Menalca, sive sub incertas zephyris motantibus umbras, sive antro potius succedimus: aspice, ut antrum silvestris raris sparsit labrusca racemis. Montibus in nostris solus tibi certat Amyntas. Quid, si idem certet Phoebum superare canendo? Incipe, Mopse, prior, si quos aut Phyllidis ignes,
Abbreviated transcription (Latin):
Pauca tañ suberunt priscę uestigia fraudis
Quȩ tẽptare thetinꝰ ratib. quę cingene muris
Ooida quȩ iubeant telluri infidere sulcos:
Alter erit tum theplus. & altera quȩ uehat argo
Delectos heroas: erunt &iam altera bella.
Atq iterum ad troiam magnus mittetur achilis:
Sinc ubi iam sirmata uirũ te secerit etas.
Cede et ipse mari uector nec nautica pinus:
Mutabit merces om̃is feret omnia tellus.
Niñ rastros pacietur himnus non uinea falcem
Robustus quoq iam tauris iuga soluet arator
Nec uarios discet mentiri lana colores:
Ipse sed in pratis aries iam suaue rubenti
M urice iam croceo mutabit uellera luto:
S ponte sua sandix pascentes uestiet agnos:
Talia secla suis dicerunt currite fusis
Concordes stabili fatorum numine parcę.
Aggredere omagnos. ad erit iam tempus honores
Cara dm̃ soboles. magnum ioius in crementum
Aspice omuexo nutantem pondere mundum:
Terraso tractusq maris: celumq profundum

Expanded text:
Pauca tamen suberunt priscae vestigia fraudis, Pauca tamen suberunt priscae vestigia fraudis, quae temptare Thetim ratibus, quae cingere muris oppida, quae iubeant telluri infindere sulcos: alter erit tum Tiphys, et altera quae vehat Argo delectos Heroas; erunt etiam altera bella, atque iterum ad Troiam magnus mittetur Achilles. Hinc, ubi iam firmata virum te fecerit aetas, cedet et ipse mari vector, nec nautica pinus mutabit merces: omnis feret omnia tellus: non rastros patietur humus, non vinea falcem; robustus quoque iam tauris iuga solvet arator; nec varios discet mentiri lana colores: ipse sed in pratis aries iam suave rubenti murice, iam croceo mutabit vellera luto; sponte sua sandyx pascentis vestiet agnos. Talia saecla, suis dixerunt, currite, fusis concordes stabili fatorum numine Parcae. Adgredere o magnos—aderit iam tempus—honores, cara deum suboles, magnum Iovis incrementum! Aspice convexo nutantem pondere mundum, terrasque tractusque maris caelumque profundum!
Abbreviated transcription (Latin):
desinet: ao toto surget gens aurea mundo.
casta faue lũcina. tuus iam regnat apolla:
Teq adeo decus hoo gui te consule iibitla
Pollis: &e incipient magni procedere mense
Te duce si qua manent sceleris uestigia nrz.
Irrita ꝑpetua soluent formidine terras:
Ille dm̃ uitã accipiet: diuiso uidebit
Emixtos heroas. e ipse uidebitur illis.
Pacoatumiq regie patmis uirturibus orbem
At tibi prima puer nullo munuscula cultu
Crantos hederas passim cum baccare tellus
Mixtaq ridenti colocasia fundet achanto:
Aper laste domum casiferent e distenta ouipelle
Ubera: nec magnos metuent armenta leones:
Iosa tͥ blandos fundent cunabula flures
Occide e serpens: & fallax herba ueneni:
Occida: assirium uulgo nascetur amonium:
At simul heroũ laudes & facta parentis
Iam legere & quȩ sit poteris cognoscere uirtꝰ
Molli paulitim flauescet campus arista.
Incultisq rubens pendebit sentibus uua
Et durȩ quercus sudabunt roscida mella:

Expanded text:
desinet ac toto surget gens aurea mundo, desinet ac toto surget gens aurea mundo, casta fave Lucina: tuus iam regnat Apollo. Teque adeo decus hoc aevi te consule inibit, Pollio, et incipient magni procedere menses. te duce, si qua manent sceleris vestigia nostri, inrita perpetua solvent formidine terras. ille deum vitam accipiet, divisque videbit permixtos heroas, et ipse videbitur illis, pacatumque reget patriis virtutibus orbem. At tibi prima, puer, nullo munuscula cultu errantis hederas passim cum baccare tellus mixtaque ridenti colocasia fundet acantho. Ipsae lacte domum referent distenta capellae ubera, nec magnos metuent armenta leones; ipsa tibi blandos fundent cunabula flores, occidet et serpens, et fallax herba veneni occidet, Assyrium volgo nascetur amomum. at simul heroum laudes et facta parentis iam legere et quae sit poteris cognoscere virtus, molli paulatim flavescet campus arista, incultisque rubens pendebit sentibus uva, et durae quercus sudabunt roscida mella
Abbreviated transcription (Latin):
loi iruã pingui macer ẽ mihi taurus in etuo.
iniomoꝵ exitium pecori ẽ. pecorisq magistro
saette neo anior causa .ẽ. uix ossibus herent:
dscio quis teneros oculus mihi fascinot agnos:
÷ quob in t̾ris. & eris mihi magnus apollo
inis pateat cęli spatium non amplius ulnas
de quib in tr̃is in scripti nomina regum
uisaantur flores: & phillida solus habeto
umi nrũm int̃ uos tantas componere lites.
i uitula tu dignus. & hic: & quisguis amores
un metuet dules: aut experietur amaros:
liudite iam ruios pueri sat prata biberunt
Ucilides musȩ paulo maiora canamus.
Ñ arbusta iuuant. humilesq mirieģ :
Si canimus siluas : siluȩ sint omsule dignȩ
itima cymeiiam uenit carminis uetas:
yagnus ab integro selorum nascitur ordo:
Pin redit &e uirgo. redeunt saturnia regna:
Im noua ꝓgenies celo demititur alto:
Tu modo nascenti puero quo ferrea pͥmum

Expanded text:
Heu, heu, quam pingui macer est mihi taurus in ervo! Heu, heu, quam pingui macer est mihi taurus in ervo! Idem amor exitium est pecori pecorisque magistro. His certe neque amor causa est; vix ossibus haerent. nescio quis teneros oculus mihi fascinat agnos. Dic, quibus in terris—et eris mihi magnus Apollo— tris pateat caeli spatium non amplius ulnas. Dic, quibus in terris inscripti nomina regum nascantur flores, et Phyllida solus habeto. Non nostrum inter vos tantas componere lites. Et vitula tu dignus, et hic, et quisquis amores aut metuet dulces, aut experietur amaros. Claudite iam rivos, pueri, sat prata biberunt. celides Musae, paulo maiora canamus! Non omnis arbusta iuvant humilesque myricae; si canimus silvas, silvae sint consule dignae. Ultima Cumaei venit iam carminis aetas; magnus ab integro saeclorum nascitur ordo: iam redit et Virgo, redeunt Saturnia regna; iam nova progenies caelo demittitur alto. Tu modo nascenti puero, quo ferrea primum
Abbreviated transcription (Latin):
raste lupus stabulis. maturis frugib imbres.
ꝓboribus : uenti: nobis amarillidis ire
uleo iatis humor. depulsis arbutus hedis.
enta salix : fȩto petori: mihi solus amintas:
lio amat nr̃am quãus sit rustica musam.
orides: uitulam lectori pascite urõ
pollio a ipse facit noua carmina. pascite caurũ
ucornu petat & pedib: qui spargat harenam:
uite pollio amat. ueniat quote quoq gaud&e.
ulla fluant illi. ferat de rubus aper amomum&
ibariũ non odit: aniet tua cirmina meui.
tq idem iungat uulnes: & mulgeat hẏrors:
uligtis flores & humi nascentia fraga
ngidus opuari fugite hinc. lata anguis in herba
ere oues nimiũ procedere. non bene ripȩ
al uir: ipse aries etiã nunc uellera siocat:
nre pasoentes a flumine reice capellas.
ubi tempus erit : on nes in fonte lauabo:
oues pueri : si lac preceperit aestus
nuper: stustra pressabimus ubera palmis:

Expanded text:
Triste lupus stabulis, maturis frugibus imbres. Triste lupus stabulis, maturis frugibus imbres. arboribus venti, nobis Amaryllidis irae. Dulce satis umor, depulsis arbutus haedis, lenta salix feto pecori, mihi solus Amyntas. Pollio amat nostram, quamvis est rustica, Musam: Pierides vitulam lectori pascite vestro. Pollio et ipse facit nova carmina: pascite taurum, iam cornu petat et pedibus qui spargat arenam. Qui te, Pollio, amat, veniat quo te quoque gaudet: mella fluant illi, ferat et rubus asper amomum. Qui Bavium non odit, amet tua carmina, Maevi, atque idem iungat vulpes et mulgeat hircos. Qui legitis flores et humi nascentia fraga, frigidus, O pueri, fugite hinc, latet anguis in herba. Parcite, oves, nimium procedere; non bene ripae creditur; ipse aries etiam nunc vellera siccat. Tityre, pascentes a flumine reice capellas: ipse ubi tempus erit, omnis in fonte lavabo. Cogite ovis, pueri; si lac praeceperit aestus, ut nuper, frustra pressabimus ubera palmis.
Abbreviated transcription (Latin):
Abioue principiũ muse. iouis omĩa plena
Ie colit terras. illi mea carmina curȩ
I& mo phelus amat. phebo sua semo agud me
munera sunt. lauri e suauit rubens hiacinotus.
Mala me galathea petit lasciua puella.
Et fugit ad salices & se cupit ante uideri:
At mili sese offort ultro meus ignis amintas.
sotior ut iam sit canibus non delia nr̃is.
ramee ueneri sunt munera: namq netaui
e lociumu agriȩ quo congessere palumbes
s potu puero siluestri ex arbore Lecta
uoasinala decem misi. cras altera mittam:
quonens & quȩ nobis galathea locuta est
nom aliquã uenti diuum referatis ad aures
Q dest quod mne ipse aninto non spernis aminta
idur tu sectaris apros. ego recia seruo.
lida mitte mͥ meus .ẽ. natalis iolla
um faciam uitulam pro frugibus: ipse uenito:
iluda amo ante alias. nam me disceđe fleuit.
i longum phormose uale uale inquit iolla:

Expanded text:
Ab Iove principium, Musae; Iovis omnia plena: Ab Iove principium, Musae; Iovis omnia plena: ille colit terras, illi mea carmina curae. Et me Phoebus amat; Phoebo sua semper apud me munera sunt, lauri et suave rubens hyacinthus. Malo me Galatea petit, lasciva puella, et fugit ad salices, et se cupit ante videri. At mihi sese offert ultro, meus ignis, Amyntas, notior ut iam sit canibus non Delia nostris. Parta meae Veneri sunt munera: namque notavi ipse locum, aëriae quo congessere palumbes. Quod potui, puero silvestri ex arbore lecta aurea mala decem misi; cras altera mittam. O quotiens et quae nobis Galatea locuta est! partem aliquam, venti, divom referatis ad auris! Quid prodest, quod me ipse animo non spernis, Amynta. si, dum tu sectaris apros, ego retia servo? Phyllida mitte mihi: meus est natalis, Iolla; cum faciam vitula pro frugibus, ipse venito. Phyllida amo ante alias; nam me discedere flevit, et longum “formose, vale, vale,” inquit, “Iolla.”