comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Quoꝵdã iam fortitudinem in alta surgen¬
tem exparte demoluntur: quoꝵdã uero te¬
neritudinẽ ⁊ adhuc in imnis positã penitus
conterunt. Dicat igitur. Mandebant herbã
⁊i arboꝵ cortices: quia prauis irrisi omb
quedam ac tenera de antiquis patrib iut.¬
tari. Arboꝵ uero cortices mandere est: eoꝵ ꝙa
suꝑficie tenꝰ agere. s intentionẽ rectã in eiscdẽ
oꝑib nontenere. Sunt enim ñ nulli qui
dum p̾̃sentis mundi głiam eiusdem mundi
actionib adipisci nonpossunt: speciem sãc¬
titatis appetunt. habitum uenerationis as
sumunt: imittatores antiquoꝵ pr̃m uide¬
ri concupiscunt. Et quedam quidem parua
ac leuia ꝑagunt: s eoꝵ fortia ⁊ que ex soluis
caritatis radice ꝑdeunt. unttari contẽpũt.¬

Expanded text:
Quorumdam jam fortitudinem in alta surgenQuorumdam jam fortitudinem in alta surgentem ex parte demoliuntur; quorumdam vero teneritudinem et adhuc in imis positam penitus conterunt. Dicat igitur: Mandebant herbas, et arborum cortices, quia pravis irrisionibusquaedam ac tenera de antiquis patribus imitari. Arborum vero cortices edere est eorum opera superficie tenus agere, sed intentionem rectam in eisdem operibus non tenere. Sunt enim nonnulli, qui dum praesentis mundi gloriam ejusdem mundi actionibus adipisci non possunt, speciem sanctitatis appetunt, habitum venerationis sumunt, imitatores antiquorum patrum videri concupiscunt, et quaedam quidem parva ac levia peragunt, sed eorum fortia, et quae ex solius charitatis radice
Abbreviated transcription (Latin):
exꝓbrationis euellunt. Unde ⁊ sequit᷑. Et mande
ꝑherbas nisi tenera ac t̾re ꝓxima bene inchoan¬
tiũ uita: Et quid ꝑ arboꝵ cortices nisi exteriora
oꝑa eoꝵ qui iam sublunta appetunt. designãt᷑:
Praui namq cum recta incipientes aspiciunt:
aut irridendo aut quasi consulendo ꝯͣdicunt. sũ
uero iam qͦsclam pensant ad sũma ꝓficere: qr
eoꝵ puectus funditus dissipare nequeunt: aqͥbꝰdã
illos suis oꝑib diuertunt. Herbas itaq i arboꝵ¬
cortices mandere est: uel studia bona inchoanti¬
um uel oꝑationes quoꝵdã iã more arboꝵ ad su¬
bas mandunt repbr. cum infirmoꝵ uicia irri¬
dendo consumunt. Arboꝵ quoq cortices man¬
dunt: cũ manu ꝑuersi consilii auita recte cres¬
centium tegunen bonoꝵ oꝑm substrahunt.
Hos autem inquib dã actib uel arbores expo¬
lant: illos uero uelut herbas quia despicien¬
tes trahunt: quasi que calcant comedunt.

Expanded text:
exprobrationis evellunt. Unde et sequitur Veexprobrationis evellunt. Unde et sequitur Veper herbas, nisi tenera ac terrae proxima bene inchoantium vita? Et quid per arborum cortices, nisi exteriora opera eorum, qui jam sublimia appetunt, designantur? Pravi namque cum recta incipientes aspiciunt, aut irridendo, aut quasi consulendo contradicunt. Cum vero jam quosdam pensant ad summa proficere, quia eorum profectus funditus dissipare nequeunt, a quibusdam illos suis operibus divertunt. Herbas itaque cortices mandere est, vel studia bene inchoantium, vel operationes quorumdam jam more arborum ad subas mandunt reprobi, cum infirmorudendo consumunt. Arborum quoque cortices mandunt cum manu perversi consilii a vita recte crescentium tegmen bonorum operum subtrahunt. Hos autem in quibusdam actibus velut arbores exspoliant; illos vero velut herbas, quia despicientes trahunt, quasi quae calcant comedunt.
Abbreviated transcription (Latin):
tactũ mulceant: s etiã que ꝑcolorẽ oculos
sechucant. Necessitatis igitur causam inusũ
uoluptatis uertere: quid est alid̾ ꝙͣ calami
ꝑe aduersitatis ecclia. reminiscatur eors
ex quoꝵ merito tanta sustinet: ⁊dicat. Qui
rodebant insolituline: scalentes calamitate
imiseria. Calamitate scilicet non scalerent:
non suꝑ adderent. Quas uidelicet necessitates
exparentis pͥmi culpa meruimꝰ. Hii uͦ qui¬
calamitati sue miseriam adiungunt: ex
cruciatu pene ad augmenta ꝓrumpunt
culpe. S utinam tales cũ ad meliꝰ ꝑmutari
despiciunt. tta ꝑuersa agerent: ut non ea
etiã aliis ꝓpiarent. Utinã illis mors sua so¬
la sufficeret: ⁊ non uirulentis ꝑsuasionib ali¬
enam eciam uitam necarent. Inuident enĩ
alios ẽẽ qd̾ non funt. dolent alios adipisci qd̾
ꝑdunt. Nã si qua forte in alioꝵ actib exo¬
riri bona conspiciunt: mox ea manu pestife̾

Expanded text:
tactum mulceant, sed etiam, quae per colorem oculos tactum mulceant, sed etiam, quae per colorem oculos seducant. Necevoluptatis vertere, quid est aliud quam calampore adversitatis Ecclesia reminiscatur eorum ex quorum merito talia sustinet, et dicat: Qui rodebant in solitudine squalentes calamitate et miseria , calamitate scilicet non squalerent snon superadderent, quas videlicet necessitates ex parentis pcalamitati suae miseriam adjungunt, ex cruciatu poenae ad augmenta prorumpunt culpae. Sed utinam tales cum ad melius permutari despiciunt, ita perversa agerent, ut non ea etiam aliis propinarent. Utinam illis mors sua sola sufficeret, et non virulentis persuasionibus alienam etiam vitam necarent. Invident enim alios esse quod non sunt, dolent alios adipisci quod perdunt. Nam si qua forte in aliorum actibus exoriri bona conspiciunt, mox ea manu pestiferae
Abbreviated transcription (Latin):
tamen ad scalorẽ miserie ꝑ negligentiã non des¬
cendant. Hoc ip̃m enim est in calamitate eẽ:
necessitates nature excarne ad huc corruptibił
infirmitate sustinere. Quas uidelicet necessi¬
tates cupiebat euadere: qui dicebat. De neces¬
sitatib meis eripe me. Sciebat enim plerq
uoluptatũ culpas ex necessitatũ occasione ꝓrũ¬
ꝑe: ⁊ nequid sponte illicitũ admitcet. Hoc ip̃m
satagebat euelli: qd̾ nolens ex racdice tolera¬
bat. At ꝯtͣ pͣui gaudent inhis corruptionis
sue necessitatib: quia nimirum eas adusũ
uohuptatũ retorqñt. Cumenim reficiendis
eibo coꝑib nature seiuunt: ꝑ delectationẽ
gile in uoluptatis ingliuuie distenduntur.
Cum tegendis menbris uestimenta querũt:
non solũ que tegant. s etiã que extollant
expetunt. Et contͣ torporẽ frigoris non solũ
que ꝑpingudinẽ muniant. s etiã que ꝑmol¬
liciem delectent. Nec solum que ꝑ molliciem

Expanded text:
tamen ad squalorem miseriae per negligentiam non destamen ad squalorem miseriae per negligentiam non descendant. Hoc ipsum enim esse in calamitate est, necessitates naturae ex carnis adhuc corruptibilis infirmitate sustinere; quas videlicet necessitates cupiebat evadere, qui dicebat: De necessitatibus meis eripe me . Sciebat enim plerumque voluptatum culpas ex necessitatum occasione prorumpere, et, ne quid sponte illicitum admitteret, hoc ipsum satagebat evelli quod nolens ex rabat. At contra pravi gaudent in his corruptionis suae necessitatibus, quia nimirum eas ad usum voluptatum retorquent. Cum enim reficiendis cibo corporibus naturae serviunt, per delectationem gulae in voluptatis ingluviem distenduntur: cum tegendis membris vestimenta quaerunt, non solum quae tegant, sed etiam quae extollant, expetunt, et contra torporem frigoris non solum, quae per pinguedinem muniant, sed etiam quae per mollitiem delectent: non solum quae per mollitiei
Abbreviated transcription (Latin):
nitur. quid cuta illas ꝑutilitatis studiũ ⁊ quid
ꝑ uoluntatis uiciũ agatur. Crebro enim occasio¬
ne secductiuisimienta. dũ necessitati debita reddi¬
mus: uoluntatis uitio deseruimꝰ. Et infirmitatis
uelamine ante discretionis oculos excusatio nr̃a
se palliat: ac quasi sub patrociniũ explende uti¬
litatis occultat. Infirmitatẽ uero nature nr̃e
ꝑ negligentiã relaxare. nichil ÷ aliud qm cala¬
mitati miseriã addere: ac uicioꝵ scalorẽ ex ead̾
miseria multiplicare. Unde scĩ uiri inomue
qdꝰ agunt studiosissima uteritione discerñt.
ne quid plus ab eis nature sue infirnitas qm
sibi debetur exigat. ne sub necessitatis tegmine
ineis uiciũ uoluntatis excrescat. Alid̾ enĩ ex in¬
firmitate: alid̃ extemptationis sugestione susti¬
nent. Et quasi quidã rectissimi arbitres int̃
necessitatem uoluntatẽ q constituti: hanccon
fĩ ut ⁊siifirmitatis sue calamitatẽ tolerãt:

Expanded text:
nitur quid circa illas per utilitatis studium, et quid nitur quid circa illas per utilitatis studium, et quid per voluptatis vitium agatur. Crebro enim, occasione seductionis inventa, dum necessitati debita reddimus, voluptatis vitio deservimus, et infirmitatis velamine ante discretionis oculos excusatio nostra se palliat, ac quasi sub patrocinio explendae voluptatis occultat; infirmitatem vero naturae nostrae per negligentiam relaxare, nihil est aliud quam calamitati miseriam addere, ac vitiorum squalorem ex eadem miseria multiplicare. Unde sancti viri in omne quod agunt, studiosissima intentione discernunt ne quid plus ab eis naturae suae infirmitas quam sibi debetur exigat, ne sub necessitatis tegmine in eis vitium voluptatis excrescat. Aliud enim ex infirmitate, aliud ex tentationis suggestione sustinent; et, quasi quidam rectissimi arbitri inter necessitatem voluptatemque constituti, hanc confit ut et infirmitatis suae calamitatem tolerent, et
Abbreviated transcription (Latin):
deat quom plerũq io qd̃ appetit. si fortasse p̃ualet
etiam iuolenter rapit. uideat tales se quasi intra
positos du tolerasse. atq ex eoꝵ culpis usq adbo¬
noꝵ quoq ꝑicula ac detrim̃ta ꝑuenisse: ⁊ dicat.
Qui rodebant in solitudine. Ac si aꝑte conq̃rat᷑
prus ipsi in interiorib suis soli ac uacui auͥ¬
tutum cultura remanererit. Bene aut̃ eoꝵ qua¬
litatem explicat dicens. Scalentes calamitate
imiseria. Egrinãq caro sistudiose curari negli
gitur: scalore suꝑducto infirmitate deteriꝰ gͣuat᷑.
Et dum calamitati egͥtudinis negligentie mise
Natura gͥ humana bñ condita. s adinfirmita
tẽ ꝓprie uoluitatis uicio lapsa. incalamitatem
cecicit: quia p̃ssa innumeris necessitatib. pler̃q¬
negligentie infirmitatis sue addidit scalorẽ culpe.
secessitates namq naturales hoc habere ualde
ꝑiculosum solenit: qd̃ sepe ineis minime discer¬

Expanded text:
deat quomodo plerumque id quod appetit, si fortasse praevalet, deat quomodo plerumque id quod appetit, si fortasse praevalet, etiam violenter rapit. Videat tales quasi intra se positos diu tolerasse, atque ex eorum culpis usque ad bonorum quoque pericula ac detrimenta pervenisse, et dicat: Qui rodebant in solitudine. Ac si aperte conqueratur, erent, nisi prius ipsi in interioribus suis soli ac vacui a virtutum cultura remanerent. Bene autem eorum qualitatem explicat, dicens: Squalentes calamitate et miseria. Aegra gitur, squalore desuper ducto in infirmitate deterius gravatur, et, dum calamitati aegritudinis negligentiae miseNatura igitur humana bene condita, sed ad infirmitatem vitio propriae voluntatis lapsa, in calamitatem cecidit, quia pressa innumeris necessitatibnegligentiae infirmitati nostrae addimus squalorem culpae. Necessitates namque naturales hoc habere valde periculosum solent, quod saepe in eis minime discer
Abbreviated transcription (Latin):
lingue lenitate gustatur. Dm̃s gͥ etiã sub
spetie fidei praue uiuentes qui auena ap¬
petunt s ea que appetunt raꝑe nequaqmͣ
possunt. blancdis autem sermonib ⁊ qͣsi
mollicie dulceclinis concupita abstrahere
conantur:: quid alid̾ qmͣ t̾ram lingunt:
Quia t̾rena queq que uirtute nequeunt
auferre: mollitie lingue moliunt᷑. Qui pͦ
in hoc mundo aliqua potestate suffulti
sunt: ⁊ concupiscentes aliena blandiri qͥdẽ¬
ex fraude despiciunt. quia etiã iniuisto rouore
possunt impiere qł uolunt. hii hoc qł appetũt
sonspiciat itaq scã eccłia ueras diuicias ẽtne patͥe
confpiciat freq̃ntiã suꝑnoꝵ cuuium. conspiciat ine¬
lectis suis cistũ mentis. ⁊ innumerabitium bona uͥ¬
tutum: atq abeis ad prauoꝵ uitam omni bono
destitutam mentis oculum reuocet. Exilloꝵ com¬
ꝑatione uideat. qualiter ista cunctis uirtutib ua¬
cua quia suꝑna deseruit. infima concupiuit. iu¬

Expanded text:
linguae lenitate gustatur. Omnes igitur etiam sub linguae lenitate gustatur. Omnes igitur etiam sub specie fidei prave viventes, qui aliena appetunt, sed ea quae appetunt rapere nequaquam possunt, blandis autem sermonibus et quasi mollitie dulcedinis concupita abstrahere conantur, quid aliud quam terram lingunt? quia terrena quaeque quae virtute nequeunt auferre, mollitie linguae moliuntur. Qui vero in hoc mundo aliqua potestate suffulti sunt, et concupiscentes aliena, blandiri qex fraude despiciunt, quia etiam injusto robore possunt implere quod volunt, hi hoc quod appetunt Conspiciat itaque sancta Ecclesia veras divitias aeternae patriae; conspiciat frequentiam supernorum civium; conspiciat in electis suis cultum mentis, et innumerabilium bona virtutum, atque ab eis ad pravorum vitam omni bono destitutam, mentis oculum revocet; et ex illorum comparatione videat qualiter ista cunctis virtutibus sit vacua, quia superna deseruit, et infima concupivit. Vi
Abbreviated transcription (Latin):
sue temꝑe inimicoꝵ & intra se uiuentiũ prauita¬
te gͣuata sit: contempletur qd̃ exigentib meritis
quoꝵdam non iniuste uulla turbata sit uita om¬
nium idicat. Qui rodebant insolitudine scalentes
calamitate ⁊ miseria. Sicut inpͥma huiꝰ oꝑis par¬
te prefatus sum: ꝓuirtute contẽplationis ñ ñqmͣ
solet intelligi solitudo mentis. S hoc in loco cum
solitudo ꝑobuirgationem dicitur: quid aliud ꝙͣ
boni destitutio demonstratur: Unde nudee tipo:
ꝑbeatum Iob de prauis dicitur. rodebant inso¬
litudine: libet intueri hoc etiã qd̃ ꝑ psalmistã
dicitur. Inimici euis terram lingent. Duo qͥp¬
pe sunt genera hominum: ambitioni sue ser
uientium. Unum uidelicet qd̃ semꝑ ad auanian
blandimentis utit᷑ lingue. aliud uero qd̾ aꝑta
ui intendit rapine. Nam rodunus: cũ alidid
exterius forti adnisn atterimus. Lãbimꝰ enĩ:
qñ hoc qd̃ edi facile non potest impressa

Expanded text:
suae tempore iniquorum et intra se viventium pravitasuae tempore iniquorum et intra se viventium pravitate gravata sit. Contempletur quod exigentibus meritis quorumdam, non injuste in illa vita turbata sit omnium, et dicat: Qui rodebant in solitudine, squalentes calamitate et miseria. Sicut in prima hujus operis parte praefatus sum, per virtutem contemplationis nonnunquam solet intelligi solitudo mentis. Sed hoc in loco cum solitudo per objurgationem dicitur, quid aliud quam boni destitutio demonstratur? Unde et sub per beatum Job de pravis dicitur, rodebant in solitudine, libet intueri, hoc etiam quod per Psalmistam dictum est: « Inimici ejus terram lingent . » Duo quippe sunt genervientium: unum videlicet quod semper ad avaritiam blandimentis utitur linguae; aliud vero quod aperta vi intendit rapinae. Nam rodimus, cum aliquid exterius forti adnisu atterimus. Lambitur enim quando hoc quod edi facile non potest, impressa
Abbreviated transcription (Latin):
uidelicet filii: qui fuerunt erroꝵ magistri.
filii igitur dicunt᷑ non de eoꝵ semine s de
imittatione generati. qui docendo ꝑuer¬
sa stulti fuerunt: ꝑ ignorantiam. iuiuen¬
do nequit̾ ignobiles ꝑactionem. qui redẽp¬
tori nr̃o nulla sapientie nulla uite cogna¬
tione conumcti sunt. De quo salomonis uoce
in laude sc̃e eccłie dicitur. Nobilis inportis
uir eus. Hii itaq quia ꝑuersa errantiũ¬
exempla secuti sunt: filii stultoꝵ ugnobiliũ
ẽẽ memorantur. Recte autem subiungitur: ⁊ in
terra penitꝰ non parentes: quia dumhic uideri
aliquid appetunt: nimirum at̾ra iuuentiũ
omnino nil obstat sietiã de ꝑuersis atq aar¬
nalib qtͣmus in recta fide positis sentiamus.
Noq enim scã electoꝵ eccłia solos sibi aduersa¬
rios deputat. qui ab euis fide exira positi dissen¬
tiunt: s eos quoq qui uitam illiꝰ male uiuen¬
do interus p̃munt. Contẽpletur igitur erũpnã
irruenitis aduersitatis asflicta. quomͦ ꝓsꝑitatis

Expanded text:
idelicet filii, qui fuerunt errorum magistri. Filii igitur dicuntur, non de eorum semine, sed de imitatione generati, qui docendo perversa, stulti fuerunt per ignorantiam; vivendo nequiter, ignobiles per actionem. Qui Redemptori nostro nulla sapientiae, nulla vitae cognatione conjuncti sunt. De quo Salomonis voce in laude sanctae Ecclesiae dicitur: Nobilis in portis vir ejus . Hi itaque quia perversa errantiuexempla secuti sunt, filii stultorum et ignobilium esse memorantur. Recte autem subjungitur: Et in terra penitus non parentes, quia dum hic videri aliquid appetunt, nimirum a terra viventium omnino nil obstat si etiam de perversis atque carnalibus, quamvis in recta fide positis, sentiamus. Neque enim sancta electorum Ecclesia solos sibi adversarios deputat qui ab ejus fide positi extra dissentiunt, sed eos quoque qui vitam illius male vivendo interius premunt. Centis adversitatis afflicta, quomodo prosperitatis
Abbreviated transcription (Latin):
etiam specialit̃ congriuint: non adid qd̾ erat. s
ad id qd̾ ẽẽ uidebatur. Neq enim mentẽ illuis
prosꝑitas fugitiua leuauerat: quã inter tot re¬
rum affluentias miro semꝑ uirtutis pondere pre¬
mebat. s uixta hoc qd̾ exterius uideri potuit.
qui insuis humilis. malienis oculis eleuatus fuit.
Et quasi fupra uentũ positus elisus est ualide:
quia rebꝰ exterioribꝰ fultus. unde estimabatur
surgere. udebatur uide cecidisse. Quẽ iudelicet
casum sci uir in mente non ꝑtulit. quia nulla
aduersitas deicit. quem ꝓsperitas nulla corrũpit.
Qui enim ueritati in h eret: uanitati nullo mͦ sus¬
cumbit. Quia dum forti pede cogitationis intenti¬
onem fixerit: omne qd̾ foras mutabilit agit᷑.¬
⁊ ad artem mentis minime ꝑtingit. Sequitur. Scio¬

Expanded text:
sonae specialiter congruunt, non ad id quod erat, sed sonae specialiter congruunt, non ad id quod erat, sed ad id quod esse videbatur. Neque enim mentem illius prosperitas fugitiva levaverat, quam inter tot rerum affluentias miro semper virtutis pondere premebat; sed juxta hoc quod videri exterius potuit, qui in suis humilis, in alienis oculis elevatus fuit, et quasi super ventum positus, elisus est valide, quia rebus exterioribus fultus, unde aestimabatur surgere, videbatur inde cecidisse. Quem videlicet casum sanctus vir in mente non pertulit, quia nulla adversitas dejicit, quem prosperitas nulla corrumpit. Qui enim veritati inhaeret, vanitati nullo modo succumbit, quia dum forti pede cogitationis intus intentionem fixerit, omne quod foras mutabiliter agitur, ad arcem mentis minime pertingit. Sequitur: C
Abbreviated transcription (Latin):
unt ex uocib infirmoꝵ:. qui plerumq se plus
feriri estimant. qmͣ mereri putãt. Et quasi
crudelitatem arbitrantur uidicis: districtionẽ
equissimã sectionis. Quia ⁊cũ uulnus egri
medicinali ferramento absciditur. medicus crudł
uocatur. Qui tñ ꝑsecantis manũ duriciã aduer¬
⁊ satur uulneri: s concordat saluti. Sequitur. Eleua
lide. Quia p̃sentis uite glia quasi malto cernitur.
s muilla stabilitate sonidatur: nelud eleuatus fuꝑ uĩ
tum ponitur. qui ꝓsꝑitate tͣnsitoria letatur. qm̃
ad hoc solum hunc fugitiu& felicitatis aura sub¬
leuat. ut repente deteruis mninfimis sternat. Quia
enim scã eccłia cunctis inhonore est: infirmi qͥq
inea qui transitoriis successionib letantur. quo
subsequente ꝑsecutionis temꝑe dum ꝓsꝑitatis au¬
cadentes discunt: quia eleuati prius inuentũ secie¬
runt. Que uidelicet uerba etiam scĩ uiriꝑsone¬

Expanded text:
uunt, ex vocibus infirmorum qui plerumque se plus uunt, ex vocibus infirmorum qui plerumque se plus feriri aestimant, quam mereri putant, et quasi credulitatem arbitrantur judicis, districtionem aequissimam rationis. Quia et cum vulnus aegri medicinali ferramento absciditur, medicus crudelis vocatur: qui tamen per secantis manus duritiam adversatur vulneri, sed concordat saluti. Sequitur: VERS. lide. - Quia praesentis vitae gloria, quasi in alto cernitur, sed nulla stabilitate solidatur, velut elevatur et super tum ponitur, qui prosperitate transitoria laetatur, quoniam ad hoc solum hunc fugitivae felicitatis aura sublevat, ut repente deterius in infimis sternat. Quia enim sancta Ecclesia cunctis in honore est, infirmi quique in ea qui transitoriis successionibus laetantur, quo subsequente persecutionis tempore, dum prosperitatis aucadentes discunt, quia elevati prius in ventum sederunt. Quae videlicet verba etiam sancti viri per
Abbreviated transcription (Latin):
uenit: dum mͥ dicit qd̾ insemet ipso deũ nec sru¬
delem nec mutabilem sentiat ostendit. Ilamdũ
circarios quedã ꝓsꝑa ⁊ aduersa uariantur: inco
qdꝰ nos mutamur. quasi enis cirta nos mutatum
auimum suspicamur. Ipse uero incõmutabilis ĩse
ꝑmanens: alit̃ atq alit incogitatione sentitur ho¬
minum. ꝓ qualitate meritoꝵ. Nam ilux solis
nis autem oculis lenis uidetur. Eoꝵ uidelicet in¬
mutatione non sua. Unde ut prediximꝰ dicens
mutatus es. adiunxit mͥ. ut ħipsa crucdelitas atꝙ
nuitatio non sit in qualitate uidicis. s in mente
patientis. Qd̾ uerbis quoq aliis recexit dicens.
Et in duricia mamis tue adu̾saris mͥ. Manus
ienumn dei dura dicitur: cum uoluntati nr̃e cõ¬
trarie hoc qd̾ ei innobis displicet feriendo ꝑse¬
quitur. Et flagella ingenimat. cum dolentis
anima clementiã expectat. Que tamen uixta
allegorie misteruiti bene sc̃e eccłie uerb̃ congͦ¬

Expanded text:
venit, dum mihi dicit, quod in semetipso Deum nec cruvenit, dum mihi dicit, quod in semetipso Deum nec crudelem nec mutabilem sentiat ostendit. Nam dum circa nos quaedam prospera et adversa variantur, in eo quod nos mutamur, quasi ejus circa nos mutatum animum suspicamur. Ipse vero in se commutabilis permanens, aliter atque aliter in cogitatione sentitur hominum, pro qualitate meritorum. Nam et lux solis nis autem oculis lenis videtur, eorum videlicet immutatione, non sua. Unde, ut praediximus, dicens: Mutatus es, adjunxit, Mihi, ut ipsa haec crudelitas atque immutatio non sit in qualitate judicis, sed in mente patientis. Quod verbis quoque aliis retexit, dicens: Et in duritia 668 manus tuae adversaris mihi. Manus etenim Dei dura creditur cum, voluntati nostrae contraria, hoc qquitur, et flagella ingeminat, cum dolentis anima clementiam exspectat. Quae tamen juxta allegoriae mysterium bene sanctae Ecclesiae verbis congr
Abbreviated transcription (Latin):
durarit. Et que in se ipsis semel existere ñ posst̃:
illisimul omnia assistunt. Nichil q in illum prete¬
rit qd̾ transit: quia ineternitate enis modo qͦdam
in comprehensibili cuncta uolumina seculoꝵ tͣnse¬
sine ⁊elo ⁊elantem sine ira irascentẽ. ita ascõ uiro
etiam sine crudelitate potuit dici crudeł. Trudelis
uero dicitur: qui districte feriendo non parcit. ut
uidelicet hoc loco crudelis districte feriens possit in¬
telligi. ⁊ulciscende culpe non parcens. Unde ysai¬
as quoq cum uideret ultum iudicii diem. ñ iã
cum uenia s cum districtione ẽẽ uenturũ: ait.
uir ut hanc eandem crudelitatẽ sibi pociꝰ asse¬
reret congruere posse qm deo: ait. Mutatus es
ris mͥ. Acsi aꝑte dicat. Quia inte ipso crudelita¬
tis nicħ habes : mͥ quẽ respirare aꝑcussione ñ
sinis. crudeł uideris. Ita enim crudelis deus ẽẽ
non potest: sicut nec mutari ulla tenꝰ potest. S

Expanded text:
durant, et quae in scipsis simul existere non possunt, durant, et quae in scipsis simul existere non possunt, illi simul omnia assistunt, nihilque in illo praeterit quod transit, quia in aeternitate ejus modo quodam incomprehensibili, cuncta volumina saeculorum transesine zelo zelantem, sine ira irascentem, ita a sancto viro etiam sine crudelitate dici potuit crudelis. Crudelis quippe dicitur qui districte feriendo non parcit, ut videlicet hoc loco crudelis districte feriens possit intelligi, et ulciscendae culpae non parcens. Unde Isaias quoque cum videret ultimi judicii diem non jam cum venia, sed cum districtione esse venturum, ait: vir ut hanc eamdem crudelitatem sibi potius assereret congruere posse, quam Deo, ait: Mutatus es  - Ac si aperte dicat: Qui in te ipso crudelitatis nil habes, mihi, quem respirare a percussione non sinis, crudelis videris. Ita enim Deus esse crudelis non potest, sicut nec mutari ullatenus potest. Sed
Abbreviated transcription (Latin):
qmuis mentis cruciatu non tangitur. Et quia
culpas ꝑcutit dicitur irasci. qͣmuis nulla am¬
mi ꝑturbatione moueatur. Et quia ipse in mu¬
tabilis id qd̾ uoluerit mutat: penitere dicitur.
qmuis rem mutet. consiliũ non mutet. Et cũ
miseridordie nr̃e subuenit. inisericors uocat᷑:
qͣmuis miseris subuenit. ⁊cor miserũ ñqͣm
facit. Et quia ea que futura sunt nobis ipse¬
qmͣuis nequaqͣm futurum p̃uideat qd̾ p̃sens
uidet. Nam ⁊ queq sunt non et̃nitate enis id̾o
uidentur quia sunt: s ideo sunt quia uid̾et᷑.
dum gͦ ad uerba mutabilitatis nr̃e descen¬
ditur: ex eis quib dã gradib factis ascendat
qui potest ad incõmutabilitatem dei ut ui¬
deat sine zelo zelantẽ. sine ira irascentem.
sine dolore ⁊ penitentia penitentẽ. sine misero
corde misericordem. sine ꝓuisiombus p̃scientẽ.
Inillo enim nec preterita nec futura reꝑiri
queunt: s cuncta mutabilia inmutabiliter

Expanded text:
quamvis mentis cruciatu non tangatur. Et quia quamvis mentis cruciatu non tangatur. Et quia culpas percutit, dicitur irasci, quamvis nulla animi perturbatione moveatur. Et quia ipse immutabilis id quod voluerit mutat, poenitere dicitur quamvis rem mutet, consilium non mutet. Et cum miseriae nostrae subvenit, misericors vocatur, quamvis miseris subveniat, et cor miserum nunquam habeat. Et quia ea quae nobis futura sunt vimvis nequaquam futurum praevideat, quod praesens videt. Nam et quaeque sunt, non in aeternitate ejus ideo videntur quia sunt, sed ideo sunt, quia videntur. Dum ergo ad verba mutabilitatis nostrae descenditur, ex eis quibusdam gradibus factis ascendat qui potest ad incommutabilitatem Dei, ut videat sine zelo zelantem, sine ira irascentem, sine dolore et poenitentia poenitentem, sine misero corde misericordem, sine praevisionibus praescientem. In illo enim nec praeterita, nec futura reperiri queunt, sed cuncta mutabilia immutabiliter
Abbreviated transcription (Latin):
mi tangitur: ipse cor miserum facit. ut eũ ami¬
seria liberet cui intendit. Prescire dicitur:: qui unã¬
qmͣq rem ante qmͣ ueniat uidet. uid qd̾̃ futurũ :
priꝰqm p̃sens fiat: preuidet. Deus gͦ qͦmͦ ⁊elans
est. qui incustodienda castitate nr̃a nullo m̃tis
cruciatu tangitur:: Quomͦ irascitur. qui mul¬
ciscendis uicus nr̃is nulla ꝑturbatione animni cõ¬
mouetur: Quomͦ ÷ penitens qui id qd̃ semel fe¬
cerit. se fecisse nequaqm dolet: Quomͦ ht̃ miseri¬
quia deo futurum nich ÷: ante cuiꝰ oculos p̃tĩta
nulla sunt. p̃sentia non tͣnseunt. futura nonue¬
niunt. Quippe quia omne qd̾ nobis fuit ⁊ erit.
meuis ꝓspectu p̾sto est. ⁊omne qd̾ p̃sens est sci¬
re potest. potiꝰ qmͣ p̃scire. Et tamen dicit᷑ ⁊ elãs:
dicitur iratus. dicitur penitens. dicitur miseri¬
cors. dicitur p̾sciꝰ. Ut quia castitatẽ anime uniꝰ¬
cuiꝰq custodit: humano modo zelans uocetur.

Expanded text:
mi tangitur, ipse cor miserum facit, ut eum a mimi tangitur, ipse cor miserum facit, ut eum a miseria liberet cui intendit. Praescire dicitur qui unamquamque rem antequam veniat videt, et id quod futurum est priusquam praesens fiat praevidet. Deus ergo quomodo zelans est, qui in custodienda castitate nostra nullo mentis cruciatu tangitur? Quomodo irascitur, qui in ulciscendis vitiis nostris nulla perturbatione animi commovetur? Quomodo cerit, se fecisse nequaquam dolet? Quomodo habet miseriquia Deo nihil futurum est, ante cujus oculos praeterita nulla sunt, praesentia non transeunt, futura non veniunt. Quipin ejus conspectu praesto est; et omne quod praesens est, scire potest potius quam praescire. Et tamen dicitur zelans, dicitur iratus, dicitur poenitens, 667 dicitur misericors, dicitur praescius, ut quia castitatem animae uniuscujusque custodit, humano modo zelans vocetur,
Abbreviated transcription (Latin):
apud homines. digna putantur deo. Dicitur enĩ¬
deus ⁊elans: sicut scriptũ ÷. Dñs relotis nomen
euis. Dicitur iratus: unde scriptum est. Iratus ÷
dñs contra ifrł. Dicit᷑ d̾ penitens: sicut scriptũ
. Penitet me fecisse hominem suꝑterram. Et
rursum. Penitet me qd̾ constituerim saul regem
ricors ⁊miserator dñs: patiens ⁊imultũ misericors.
Dicitur p̃sens: sicut de illo ait apłs. Quos p̾scunt
Dum nec zelus nec ira nec penitentia nec ꝓprie mi¬
senicordia nec p̾scientia ẽẽ possit indeo. Hnamq
mus. Telari enim dicitur. quicum cruciatu m̃tiᷤ
castitatem custodit uxoris. Irasci dicitur: qui fer¬
uore inanima contra puniendum uiciuim acendit᷑.
Penitere dicitur: cui id qd̾ fecit displicet. iecontra
aimũ ꝓmouetur. Misericordia autẽ: amisero
corde uocata est. eo qd̃ unꝰ quisq intueatur qͦm¬
piã miserum. atq ei compaciens dum dolore ani¬

Expanded text:
apud homines, digna putantur Deo. 63. Quo senapud homines, digna putantur Deo. 63. Quo senDeus zelans, sicut scriptum est: Dominus zelotes nomen ejus . Dicitur iratus, unde scriptum est: Iratus est Dominus contra Israel . Dicitur Deus poenitens, sicut scriptum est: Poenitet me fecisse hominem super terram . Et rursus: Poenitet me quod constituerim Saul regem ricors et miserator Dominus, patiens et multum misericors . Dicitur praescius, sicut de illo ait Apostolus: Quos pradum nec zelus, nec ira, nec poenitentia, nec proprie misericordia, nec praescientia esse possit in Deo. Haec namque doque valeamus. Zelari enim dicitur qui cum cruciatu mentis castitatem custodit uxoris. Irasci dicitur qui fervore animi contra puniendum vitium accenditur. Poenitere dicitur cui id quod fecit displicet, et e contra ximum permovetur. Misericordia autem a misero corde vocata est, eo quod unusquisque intueatur quempiam miserum, atque ei compatiens, dum dolore ani
Abbreviated transcription (Latin):
uersaris mͥ. Longe ab hac sertentia uetus tͣnslatio
dissonat: quia qd̾ inhac de deo dicitur: hoc milla de
hec translatio ex hebreo nobis arabito q eloquio
cuncta uerius trãsfudisse ꝑhibetur: credendum est.
quic quid in ea dicitur. ⁊oportet ut uerba illus nr̃a
expositio subtiliter rimetur Ait gͦ. mutatus es mͥ in¬
crudeleur: ⁊ induria matꝰ tue aduersaris michi.
Inscriptura sacra cum de deo aliqͥd indignũ dicitur
monetur legentis animꝰ: uelid̾ si aliqñ de deo dignum
aliquid dicatur. Pene om̃e quippe qd̾ de deo dicitur:
coipso iam indignum dicitur qd̾ potuit dici. Nam
cuius laudi nonsufficit obstupescens conscientia: qñ
sufficiet loqñs lingua: Sc̃s aut̃ sp̃s hoc ip̃m ho¬
minib intelligentib insimians. qm sint ineffa¬
utitur.: que apud homines hñtur in utio. ut ex
his que in digna uidenitur hominib tam̃ idi¬
cuntur de deo. admonerentur scire homines qd̾
nec illa iam deo digna sunt. que dum digna hñt᷑

Expanded text:
um., 62: Longe ab hac sententia vetus translatio dissonat, quia quod in hac de Deo dicitur, hoc in illa de n quia haec nova translatio ex Hebraeo nobis Arabicoque eloquio cuncta verius transfudisse perhibetur, credendum est quidquid in ea dicitur; et oportet ut verba illius nostra expositio subtiliter rimetur Eamdem praefert Icrudelem, et in duritia manus tuae adversaris mihi. 666 In Scriptura sancta cum de Deo aliquid indignum dicitur, movetur legentis animus, velut si aliquando de Deo aliquid dignum dicatur. Pene omne quippe quod de Deo dicitur, eo ipso jam indignum est, quo potuit dici. Nam cujus laudi non sufficit obstupescens conscientia, quando sufficiet loquens lingua? Sanctus autem Spiritus hoc ipsum hominibus intelligentibus insinuans, quam sint ineffautitur quae apud homines habentur in vitio, ut ex his quae indigna videntur hominibus, et tamen dicuntur de Deo, admoneantur scire homines quod nec illa jam Deo digna sint quae, dum digna habentur
Abbreviated transcription (Latin):
osculatꝰ sum mañ meã ore meo. que est in¬
iquitas maxima. megatio cont᷑ deum altissi¬
 muni. Incertum nonest qd̾ utraq ħ lumi¬
naria humanis ministeriis deputata. celi mi¬
litie uocantur. in quoꝵ cultu multos nouimꝰ
seriptura teste cocidisse. Sicut scriptum est. Ado¬
rauerunt militiam uniuersam celi. Et quia
sol isluna aliter iuidentur ad usum aliter adue¬
nerationem: eo more quo acultoribꝰ fuis uene¬
uidise se phiret. nec letatum fuisse cor suum.
nee osculatum manum ore suo. Inqua uideli¬
cet oscislatione quid alid̾ qm gr̃a ueneratiõis
exprimitur : Qd̾ si fecisset umqm hoc uugͥta¬
tem maximam ⁊ denegationem uocat. S post
qͣm tanta de se locis suꝑioribꝰ nitutum cul¬
mina narraiit. quid ninc mirũ memorat.
sisolera: ium̃a non se ador asse manifestat.
Unde pensandum est. qd̾ postqͣm non habui
sle mauro filuciam. nec in multis diuiciis
letatum se fuisse testatur. adhuc ad sublimio¬
ra ducitiur. ut tanto nos maggis erudiat. qnͣ̃to

Expanded text:
re meo, quae est iniquitas maxima ei negatio contra Deum altissimum. - Incertum non est quod utraque haec luminaria humanis ministeriis deputata coeli militiae vocantur, in quorum cultum multos novimus, Scriptura teste, cecidisse, sicut scriptum est: « Adoraverunt universam militiam coeli . » Et quia sol et luna aliter videntur ad usum, aliter ad venerationem, eo more quo a cultoribus suis venevidisse se perhibet, nec laetatum fuisse cor suum, nec osculatum manum ore suo. In qua videlicet osculatione, quid aliud quam gratia venerationis exprimitur? Quod si fecisset unquam, hoc iniquitatem maximamquam tanta de se locis superioribus virtutum culmina narravit, quid nunc mirum memorat, si solem ac lunam non se adorasse manifestat? Unde pensandum est, quod postquam in auro non habuisse fiduciam, nec in multis divitiis laetatum se fuisse testatur, adhuc ad sublimiora ducitur, ut tanto nos magis erudiat quanto
Abbreviated transcription (Latin):
Quid gͦ nisi astante fugere est. trans euntibꝰ
reb inherere: Quis namq umqmͣ decurren¬
tium fluminũ tumidis uerticib raptus. ma¬
nere ipse fixus potuit. deorsum unda destuente:
Quisqͥs gͥ defluere deuitat: suꝑ÷ ut qd̾ defluit
fugiat. ne ꝑhoc qd̾ amat. inhoc cogatur ꝑue¬
nire qdꝰ uitat. Qui enim rebus labentib inhe¬
ret. illo uidelicet trahitur qͦ tendit qd̾ tenet.
sruis itaq curandum est ne quisq temꝑalio
diligat. ac deinde ne in eisclem temporalibus
que non ad delectationem sibi s ad usura reti¬
net. fiduciam ponat. qm̃ coniũctus decurren¬
tib mox statum siũi animꝰ ꝑdit. Nam uite p̃¬
sentis fluctus trahit: queni leuat. Et ualde
demens est qui inunda uoluitur: ⁊ plantam
sigere conatur. S sunt pleriq qui ⁊ si inrebꝰ
transeuritib fiduciam nequa qͣm ponunt: cũ
tamen sibunet ad isus necessarios abunde assũt
mente tacita letantur. Qua inre dibium nonest:

Expanded text:
Quid ergo a stante fugere est, nisi transeuntibus Quid ergo a stante fugere est, nisi transeuntibus rebus inhaerere? Quis namque unquam decurrentium fluminum tumidis vorticibus raptus manere ipse fixus potuit, deorsum unda defluente? Quisquis ergo defluere devitat, superest ut quod defluit fugiat, ne per hoc quod amat in hoc cogatur pervenire quod vitat. Qui enim rebus labentibus inhaeret, illo videlicet trahitur, quo tendit quod tenet. Prius itaque curandum est ne quis temporalia diligat, ac deinde ne in eisdem temporalibus quae non ad delectationem sibi, sed ad usum retinet, fiduciam ponat, quoniam conjunctus decurrentibus mox statum suum animus perdit. Nam vitae praesentis fluctus trahit quem levat, et valde demens est qui in unda volvitur, et plantam figere conatur. Sed sunt plerique qui etsi in rebus transeuntibus fiduciam nequaquam ponunt, cum tamen sibimet ad usus necessarios abunde adsunt, mente tacita laetantur. Qua in re dubium non est,
Abbreviated transcription (Latin):
suꝑ est. nisi ut ipsas diuitias qua mente posse¬
dicmnus: obrude aurũ. Sc̃s gͦ uir nec aurura ro¬
uur. nec sibi ẽẽ obrizũ adest rudem auri molera
fiductam credidit: quia spem atq delatationẽ
suam insolius gr̃a conclitoris figens. neq de qͣnti¬
tate auri naq de sp̃e pecauit. De creatore quipe des¬
Dasse fuerat: spem in creatura posuisse. Inreb̾
autem diibiis spem fixerat diues ile qui dicebat.
Anima habes mistta bona posita mannos plu¬
rimos: requiesce. comede. bire. epulare. S hunc
supna uox increpat dicens. Stutte hac nocte an¬
mami tuam repetunt ate. Que autem ꝑasti
cuuis erunt: fadem enim nocte sũblatus est.
qui in rerum sibi abundantia mutta temꝑalia
fuerat p̃stolatus. utt scilicet sibi qui inlongum
subsidia colugendo ꝓspiceret. subseq̃ntem diem
uel unũ minime uideret. Quasi inaquis enumnde¬
fiuentib fundamentum ponere est: in rebus
labentib fichiciam spei uelle sociare. Stante
enm in perpetuum deo: transeunt omnia.

Expanded text:
superest, nisi ut ipsas quoque divitias qua mente possedicimus obrude aurum. Sanctus ergo vir nec aurum robur, nec sibi esse obryzum, id est rudis auri molem fiduciam credidit, quia spem atque delectationem suam in solius gratia conditoris figens, neque de quantitate auri, neque de specie peccavit. De creatore quippe desperasse fuerat, spem in creatura posuisse. In rebus autem dubiis spem fixerat dives ille, qui dicebat: Anima, habes multa bona reposita in annos plurimos, requiesce, comede, bibe, epulare. Sed hunc superna vox increpat, dicens: Stulte, hac nocte animam tuam repetunt a te; quae autem parasti, cujus erunt ? Eadem enim nocte sublatus est, qui in rerum sibi abundantia multa tempora fuerat praestolatus, ut scilicet qui in longum sibi subsidia colligendo prospiceret, subsequentem diem vel unum minime videret. Quasi in aquis enim defluentibus fundamentum ponere est in rebus labentibus spei fiduciam velle solidare. Stante enim in perpetuum Deo, transeunt omnia.
Abbreviated transcription (Latin):
ri: peccatum est. Quo quia qm diu uiuimꝰ ꝑfec¬
te. omn mͦ non caremus: scã predicatio qm̃
hoc expellere plene non potuit.⁊ ei de nr̃i cordiˢ
habitaculo regnum tilit. Ut appetitꝰ illicitus
isi plerumq bonis nr̃is cogitationib occulto se quasi
fur interserit: faltim sungreditur non dñetur. Uir
igitur sc̃s dicens. pepigi fedus cum oculis meis ut ne
cogitarem quidem de uirgine: nequaqͣm uult intelli¬
gi quia eius animam culpa incogitatione non conti¬
git. s quia ñqm hunc ex consensu suꝑauit. Nam ueld̾
integerrimam dei possessionem mentẽ suã contra
aduersarii dep̃dationem uindicat: quia ꝓtinus

Expanded text:
ri peccatum est, quo quia quandiu vivimus perfecri peccatum est, quo quia quandiu vivimus perfecte omnimodo non caremus; sancta praedicatio quoniam hoc expellere plene non potuit, ei de nostri cordis habitaculo regnum tulit, ut appetitus illicitus etsi plerumque bonis nostris cogitationibus occulte se quasi fur inserit, saltem si ingreditur, non dominetur. Vir igitur sanctus dicens: Pepigi foedus cum oculis meis, ut ne cogitarem quidem de virgine, nequaquam vult intelligi quia ejus animum culpa in cogitatione non contigit, sed quia nunquam hunc ex consensu superavit. Nam velut integerrimam possessionem Dei mentem suam contra adversarii depraedationem vind
Abbreviated transcription (Latin):
uero qd ꝑ consensum delectationib obligat᷑.
Pierumq enim cogitatione praua pulsatur:
s renititur. plerumq autem cum ꝑuersum
quid concipit. hoc intra semet ip̃m etiam ꝑ
desiderium uoluit. Et minirũ mentẽ nequaqm
cogitatio inmunda inquinat cum pulsat: s
cum hãc sibi ꝑ delectationẽ subiugat. Hinc ⁊i¬
enim predicator eggregiꝰ dicit. Temptatio uos
non apprehendat: nisi humana. Humana qͥp¬
pe temptatio est: qua plerumq in cogitatione
tangimur: etiam nolentes. quia ut nomĩ qmͣ
illicita ad animum ueniant. hoc utiq in nob¬
met ipsis ex humanitatis corruptibilis ponders
habenus. Iam uero demomaca est m on hu¬
tibilitas suggerit: ꝑ consensum se animꝰ astͥn¬
git. Hinc iterum dicit. Non regnet peccatũ
in ur̃o mortali corꝑe. Peccatũ quippe in mor
carne corruptibili non regn᷑are potest. s non ẽẽ
non potest. Hoc ip̃m namq ei de peccato tẽpta¬

Expanded text:
cum per consensum delectationibus obligatur. cum per consensum delectationibus obligatur. Plerumque enim cogitatione prava pulsatur, sed renititur. Plerumque autem cum perversum quid concipit, hoc intra semetipsum etiam per desiderium volvit. Et nimirum mentem nequaquam cogitatio immunda inquinat cum pulsat, sed cum hanc sibi per delectationem subjugat. Paulus praedicator egregius ait: Tentatio vos non apprehendat nisi humana . Humana quippe tentatio est qua plerumque in cogitatione tangimur etiam nolentes, quia ut nonnunquam et illicita ad animum veniant, hoc utique in nobismetipsis ex humanitatis corruptibilis pondere habemus. Daemoniaca est et non hutibilitas suggerit per consensum se animus astringit. Hinc iterum dicit: Non regnet peccatum in vestro mortali corpore . Peccatum quippe in mortcarne corruptibili non regnare potest, sed non esse non potest. Hoc ipsum namque ei de peccato tenta
Abbreviated transcription (Latin):
dicat. Si mentẽ in cogitatione pollutro:
euis qui munditie auctor est: c̃ẽ herecltas nequaqͣm
possum. Iilla enim bona sunt cetera: si occulti uidi¬
ais otilis. castitatis testimomo non aꝓpbentur. Om̃s
quippe uirtites in conspectu conclitoris iucaria ope
se subleuant: ut quia una untus sine alra. uel nul¬
laest omnino uelminuma. iucissim sua comũcti¬
one fulciantur. Si enim uel castitatem humilitas
deserat. uel humilitatẽ castitas relinquat. apud
auctorem humilitatis ⁊ muncditie ꝓdesse quid
preualet uel suꝑba castitas uel humilitas inqͥna¬
ta: Sẽs igitur inr ut ab auctore suo in bonis re¬
liquis possideri mereatur: cordis muncditiã custo¬
diens dicat. Pepigi fedus cum oculis meis: ut ne
cogitarẽ quidem de uirgine. Quã enim partem
haberet in me deus desuꝑ: ⁊ hereditas omp̃c de
excelsis: Acsi aꝑte fateatur dicens. Habere me
possessionem suam excelsoꝵ conditor renuit.
simens mea ante conspectum illiꝰ minfimis desi¬

Expanded text:
dicat: Si mentem in cogitatione polluero, jus qui munditiae auctor est, esse haereditas nequaquam possum. Nulla enim bona sunt caetera, si occulti judicis oculis castitatis testimonio non approbantur. Omnes quippe virtutes in conspectu conditoris vicaria ope se sublevant, ut quia una virtus sine alia vel nulla est omnino, vel minima, vicissim sua conjunctione fulciantur. Si enim vel castitatem humilitas deserat, vel humilitatem castitas relinquat, apud auctorem humilitatis et munditiae prodesse quid praevalet vel superba castitas, vel humilitas inquinata? Sanctus igitur vir ut ab auctore suo in bonis reliquis possideri mereatur, cordis munditiam custodiens, dicat: Pepigi foedus cum oculis meis, ut ne cogitarem quidem de virgine. Quam enim partem haberet Deus in me desuc si aperte fateatur, dicens: Habere me possessionem suam excelsorum conditor renuit, si mens mea ante conspectum illius in infirmis desi
Abbreviated transcription (Latin):
tute mens polleat. qnͣtalibet grauitate uigeat.
carnał tñ sensus puerile qd̃dam exteriꝰ ꝑstrepit.
inisi interioris gͣuitatis pondere. ⁊ quasi iniue¬
nili quodã uigore refrenetur: ad fluxa queq
nleuia mentem eneruem trahit. Uideamꝰ igitur¬
quomͦ ueatuis Iob id qd̾ ineo fluxum acpuerile
caro saꝑe potuit. uuenili sapientie uigore re¬
strinxit. Ait. Pepigifedus cum oculis meis. Et
quia non se accionẽ tm̃m᷑ s exiã cogitationem
luxurie extixit. secutus adiunxit. Ut ne cogita¬
rem quidẽ de uirgine. Sciebat nimirum luxuriã
incorde cẽ refrenandam: sciebat ꝑscĩ sp̃s donum¬
a deredemptor ñr ueniens. logis p̃cepta tͣnscẽdẽt.
r ab electis sius non solum luxuriã carnis s etiam
cordis aboleret. dicens. Scriptũ÷. slonadulterabis.
feo auttem dico nob: qm̃ om̃ĩs qui uiderit mulie¬
rem ad concupiscendum eam iam mechatus est.

Expanded text:
tute mens polleat, quantalibet gravitate vigeat, tute mens polleat, quantalibet gravitate vigeat, carnales tamen sensus puerile quiddam exterius perstrepunt, et nisi interioris gravitatis pondere et quasi juvenili quodam vigore refrenentur, ad fluxa quaeque et levia mentem enervem trahunt. 5. Exempluquomodo beatus Job id quod in eo fluxum ac puerile caro sapere potuit, juvenili sapientiae vigore restrinxit. Ait enim: Pepigi foedus cum oculis meis. Et quia non in se actionem tantummodo, sed et cogitationem luxuriae exstinxit, secutus adjunxit: Ut ne cogitarem quidem de virgine. Sciebat nimirum luxuriam esse in corde refrenandam, sciebat, per sanquod Redemptor noster veniens legis praecepta transcenderet, et ab electis suis non solum luxuriam carnis, sed etiam cordis aboleret, dicens: Scriptum est: Non adulterabis; ego autem dico vobis, quoniam omnis qui viderit mulierem ad concupisc
Abbreviated transcription (Latin):
lubrica in cogitatione uersemus: ꝓuidendũ nob̃ est.
quia intueri non decet qd̃ non licet concupisci. Ut
enum munda niens incogitatione seruetur a lasci¬
ua uoluptatis sue: deprimendi sunt oculi. quasi qͥdã
raptores adculpam. Neq enimeua lignũ uetitum
contigisset: nisi hunc prius in caute respiceret. Scp¬
tum qͥppe est. uidit mulier qd̾ bonũ ẽet lignum
aduescendum. ⁊pulchrum oculis aspectuq delec¬
tabile: tulit de fructu illnis ⁊ comedit. Hinc gͦ pen¬
sandum: cum qͣnͣto debemis moderamine erga
illicita insum restringere nos qui mortalĩt uiuimꝰ
etiam subiudee uoce quexteriora uidiendo concu¬
uisibslia: inuisibiles uirtutes amisit. Que ergo in¬
teriorem fructum ꝑexteriorem usum ꝑdidit:
ꝑoculum corporis. predam tulit cordis. Unde nobis
ad custodiendã cordis mundiciam: exterioꝵ qͦq
sensuũ disciplina seruanda est. Nam qnͣtalibet uir¬

Expanded text:
lubrica in cogitatione versemus, providendum nobis est; lubrica in cogitatione versemus, providendum nobis est; quia intueri non decet quod non licet concupisci. Ut enim munda mens in cogitatione servetur a lascivia voluptatis suae deprimendi sunt oculi, quasi quidam raptores ad culpam. Neque enim Eva lignum vetitum contigisset, nisi hoc prius incaute respiceret. Scriptum quippe est: Vidit mulier quod bonum esset lignum ad vescendum, et pulchrum oculis, aspectuque delectabile; et tulit de fructu illius, et comedit . Hinc ergo pensandum est quanto debeamus moderamine erga illicita visum restringere nos qui mortaliter vivimuetiam sub Judaeae voce, quae exteriora videndo concuvisibilia, invisibiles virtutes amisit. Quae ergo interiorem fructum per exteriorem visum perdidit, per oculum corporis pertulit praedam cordis. Unde nobis ad custodiendam cordis munditiam exteriorum quoque sensuum disciplina servanda est. Nam quantalibet vir
Abbreviated transcription (Latin):
has corꝑis fenestras incaute exteriꝰ respicit: plerũq
indelectatione peccati etiam nolens cadit. atq obli¬
gatus desideriis incipit ille uelle qd̃ noluit. pre¬
ceps quippe anima dum ante non prouidet ne
incaute uideat qd̾ concupiscat. ceca post incipit de
incaute uidit. obtenebrata post modum sibimet
illicite coniunxit. Sc̃s autẽ uir quia acceptis
corꝑis sensib uelud subiectis ministris quidã
equissimꝰ uidex preest : culpas conspicit ante qmͣ
ueniant. ⁊ uelud insidianti morti fenestras corꝑis clau¬
dit. dicens. Pepigi fedus cum oculis meis: ut ne
cogitarem quidem de uirgine. Ut enum cogitatio¬
nes cordis caste seruare potuisset: fedus cum oculis¬
ni. is pepigit. ne prus in caute aspiceret. qd̾ post¬
modum inuitus haberet. Ualde namq est qd̾ caro de¬
orsum trabit: ⁊ semel sp̃es forme cordi ꝑ oculos illiga¬
ta uix magni luctaminis manu solitur. Ne gͦ q̃dã

Expanded text:
has corporis fenestras incaute exterius respicit, plerumque has corporis fenestras incaute exterius respicit, plerumque in delectationem peccati etiam nolens cadit; atque obligatus desideriis, incipit velle quod noluit. Praeceps quippe anima dum ante non providet, ne incaute videat quod concupiscat, caeca post incipit desincaute vidit, obtenebrata postmodum sibimet illicite conjunxit . Sanctus autem vir, qui acceptis corporis sensibus velut subjectis 679 ministris quidam aequissimus judex praeest, culpas conspicit antequam veniant, et velut insidianti hosti fenestras corporis claudit, dicens: Pepigi foedus cum oculis meis, ut ne cogitarem quidem de virgine. Ut enim cogitationes cordis caste servare potuisset, foedus cum oculis pepigit, ne prius incante aspiceret quod postmodum invitus amaret. Valde namque est quod caro deorsum trahit, et semel species formae cordi per oculos illigata vix magni luctaminis manu solvitur. Ne ergo quaedam
Abbreviated transcription (Latin):
quedã egrediendi foramina ensdẽ corporis sensus ht̃.
uisus quippe auditus. gustus. odoratus & tactus: qͣsi
quedam uie mentis sunt quib foras ueniat. ⁊ ea
que extrasius sunt sub̃am concupiscat. Phos ⁊
enim corporis sensus quasi ꝑfenestras quascdlam
exteriora queq anima respicit. respiciens concu¬
piscit. Hinc ⁊enim iheremias ait. Ascendit morᷤᷤ
ꝑ fenestras nr̃as: ingressa est domos nr̃as. Mors qppe
ꝑfenestras a scendit: ⁊ domos ingreditur. cum ꝑsensus
corꝑis concupiscentia ueniens habitaculum mentis
iustis ꝑ ysaiam dicitur. Qui sunt isti qui ut nubes
uolant ⁊ quasi columbe ad fenestras suas. Iustinãq
uolare ut nubes dictisunt: quia tͣrenis contagiis
subleuantur. Et quasi columbe ad fenestras suas
sunt: quia qui ꝑsensus corꝑis exteriora queq in¬
tentione non respiciunt rapacitatis. eo foras non
rapit: concupiscentia carnalis. Nuisquis uero ꝑ

Expanded text:
quaedam egrediendi foramina ejusdem corporis sensus habet. quaedam egrediendi foramina ejusdem corporis sensus habet. Visus quippe, auditus, gustus, odoratus et tactus, quasi quaedam viae mentis sunt, quibus foras veniat, et ea quae extra ejus sunt ensus corporis quasi per fenestras quasdam, exteriora quaeque anima respicit, respiciens concupiscit. Hinc Jeremias ait: Ascendit mors per fenestras nostras, ingressa est domos nostras. Mors per fenestras ascendit et domos ingreditur, cum per sensus corporis concupiscentia veniens habitaculum mentis Isaiam dicitur: Qui sunt hi qui ut nubes volant, et quasi columbae ad fenestras suas ? Justi namque volare ut nubes dicti sunt, quia a terrenis contagiis sublevantur; et quasi columbae ad fenestras suas sunt, quia per sensus corporis exteriora quaeque intentione non respiciunt rapacitatis, eosque foras non rapit concupiscentia carnalis. Quisquis vero per