comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
corde gerere. in u̾itate exercere : Qui talẽ filium
genuit. ẽ ꝓpħa fiducialit̾ psallit. Omnẽ uiã ini
ꝗͣ odio hũi. S ñ qͥd pꝰ has ui uirtutũ soboles saltẽ da¬
bit᷑ cui uis sine petc̃o uuere. ut saltĩ post uicioꝵ odi¬
um possit sine uicio eẽ: Quis hoc p̃sumat: Quis
hoc in hac uita uel sꝑare audeat. cũ apłs dicat. si dix̾imꝰ
hacuita plene deserere. ꝑfecte deuitare: Nunquid uel ip¬
si qui alioꝵ culpas corripiunt. se ab oĩ peccĩ contagio penitꝰ
exuunt: Imnio eos sepe per quos deus alioꝵ errata corrig̾e
disponit. ex magnę pietatis dispensauõe gͣuit̾ cadere ꝑmit¬
tit: ut ex ꝓͥa culpa discant quã miscđes in alioꝵ correctiõe
ẽẽ debeant. S ꝗͣ tũ putas erubescunt. cũ qͣsi se humilitate
deiciunt. cũ se in id uñ alios corripiunt. uel forte in aliqͦd
gͣuius lapsos conspiciunt. qui aliis in statu rectitudinis

Expanded text:
corde gerere, in veritate exercere? Qui talem filium corde gerere, in veritate exercere? Qui talem filium genuit, cum Propheta fiducialiter psallit: Omnem viam inidor. Sed nunquid post has sex virtutum soboles, saltem dabitur cuivis sine peccato vivere, ut saltem post vitiorum odium, possit sine vitio esse? Quis hoc praesumat? Quis hoc in hac vita vel sperare audeat cum apostolus dicat: Si dixerimuhac vita plene deserere, perfecte devitare? Nunquid vel ipsi qui aliorum culpas corripiunt se ab omni peccati contagio penitus exuunt? Imo eos saepe per quos Deus aliorum errata corrigere disponit, ex magnae pietatis dispensatione graviter cadere permittit, ut ex propria culpa discant quam misericordes in aliorum correptione esse debeant. Sed quantum putas erubescunt, cum quali se humilitate deliciunt, cum se in id unde alios corripiunt, vel forte in aliquid gravius lapsos conspiciunt, qui aliis in statu rectitudinis
Abbreviated transcription (Latin):
uersi homines in melius mutent᷑. et de filiis diabłi
filii dei efficiant᷑. An forte cuiꝗͣ mauis uidebit᷑ eẽ
mortuos suscitare : Gne maiuserit susctare carnẽ
iterũ moriturã. quã animã in eternũ uicturã: Gͦ¬
ne mauis erit carnẽ reuocare ad gaudia mundi.
quã animȩ resticuere gaudia celi : G̾ne maiꝰ erit
restitu̾e carni bona tͣnseuntia it̾m ꝑitura: quam
animȩ reddere bona et̃na in eternũ mansura:
O qualis dos. quanta dignitas calẽ grãm adeo acci¬
pere. Non debuit dei sponsa a sponso suo dotẽ ali¬
am accipere. non decuit celestẽ sponsum sponsȩ
suȩ dotẽ aliã donare. quã ut ꝑ adoptionis gr̃am
possit multos deo filios gignere :⁊ de filiis ire filiis¬
q gehennȩ regni cȩlestis heredes ascͥbere. Merito
gͦ zabulon nato exclamat mat̾ eius lia. Dotauit
me deus dote bona. Uides ne quale quantũ ue sit
telum uisticiȩ u̾acit̾ possidere. ⁊ iucioꝵ odiũ ex

Expanded text:
erversi homines in melius mutentur, ut de filiis diaboli erversi homines in melius mutentur, ut de filiis diaboli filii Dei efficiantur. An forte cuiquam magis videbitur esse mortuos suscitare? Ergone majus erit suscitare carnem iterum morituram, quam animam in aeternum victuram? Ergone majus erit carnem revocare ad gaudia mundi, quam animae restituere gaudia coeli? Ergone majus erit restituere carni bona transeuntia iterum peritura, quam animae reddere bona aeterna in aeternum mansura? O qualis dos, quanta dignitas talem gratiam a Deo accipere! Non debuit Dei sponsa a sponso suo dotem aliam accipere, non decuit coelestem sponsum sponsae suae dotem aliam donare, quam ut per adoptionis gratiam possit multos Deo filios gignere, et de filiis irae filiisque gehennae, regni coelestis haeredes ascribere. Merito ergo Zabulon nato exclamat mater ejus Lia: Ditavit me Deus dote bona . Videsne quale, quantumve sit zelum justitiae veraciter possidere, et vitiorum ex
Abbreviated transcription (Latin):
onem. siue malignoꝵ spuũ. siue perfidoꝵ hominũ.
Scimus enim fieri huius modi uenatõnẽ animarũ. a¬
liquando ꝑ occultã suggestionẽ demonũ. aliqñ ꝑ aꝑ¬
tam ꝑsuasionẽ hominũ. Ueruntñ nouit utq ⁊ ab ulon
caute dep̃hendere. et in cautis deteg̾e. figit gͦ fortitu¬
dinis sue habitacłm e regione maris in confinio sido¬
nis. ut hinc uigilet contͣ seuitiã per seq̃ntiũ. illinc
cont᷑ fraudulentiã insidiantiũ : et impleat᷑ quod de
eo scͥptum legit᷑. Tabulon in lutore m .h. in .s.ir. p.u.
uirtus. cuiꝰ officio quisq ñ solum seipsũ contͣ uicia
munit. s etiã alios a pecci laqueis eripe contendit:
et quoꝵ non pot̃ in melius malitiã mutare. nitit᷑ saltẽ re¬
sistendo reprim̾e. Nescio si pot̾ homo aliquid adeo in hac
uita mauis acciꝑe: ignoro an possit hac grã interĩ maio¬
rem aliquã deus hõi conferre : quã ut eius minist̾io ꝑ¬

Expanded text:
onem, sive malignorum spirituum, sive perfidorum hominum. onem, sive malignorum spirituum, sive perfidorum hominum. Scimus enim fieri hujusmodi venationem animarum, aliquando per occultam suggestionem daemonum, aliquatam persuasionem hominum. Verumtamen novit utramque Zabulon caute deprehendere, et in cautis detegere. Figit ergo fortitudinis suae habitaculum e regione maris, in confinio Sidonis, ut hinc vigilet contra saevitiam persequentium, illinc contra fraudulentiam insidiantium, et impleatur quod de eo scriptum legitur: Zabulon in littore maris habitabit, virtus, cujus officio quisque non solum seipsum contra vitia munit, sed etiam alios a peccati laqueis eripere contendit, et quorum non potest malitiam in melius mutare, nititur saltem resistendo reprimere. Nescio si potest homo aliquid a Deo in hac vita majus accipere; ignoro an possit hac gratia interim majorem aliquam Deus homini conferre quam ut ejus ministerio p
Abbreviated transcription (Latin):
Extendens gͦ se latiꝰ ꝑ lutora maris ⁊ huc illucq dis¬
c̾rens. dũ undiq uigilat cͥca suoꝵ ꝓtectionẽ. dũ
ubiq se paratcont᷑ hostiũ inc̾sionẽ.
pertingit eciã usq ad sidonem. Si don uenatio int̃p̃tat᷑.
perquã recite satis deceptionũ fraudulentia intelligit᷑.
Satagit gͦ ⁊ abulon iste. non solũ imbecilles quosq eri¬
gere contͣ furorẽ ꝑseq̃ntiũ : s quoslibet ⁊̃ simplices eri¬
pere de laqueo uenantiũ. Ad sidonẽ gͦ usq pertingit.
quociens u̾suti hostis insidias detegit: quotiens falsoꝵ
fr̃m fraudulenta consilia dep̃hendit: qualiũ sermo
teste apło ut cancer serpit. Hic ẽ enim ille laqueus ue¬
natoꝵ.⁊ quasi quoddã rete sp̃uũ malignoꝵ. ani¬
massimplices uenantiũ: lingua uideł adulantiũ.
ling᷑ dethentũ. seminantiũ int᷑ fr̃s discordias. con¬
citantiũ iras. rixas. ꝑtingit gͦ ⁊ abulon usq ad sido¬
nem: quotiens p̃uenit insidiatoꝵ dolosam machinati¬

Expanded text:
e latius per littora maris, et huc illucque discurrens, dum undique vigilat circa suorum protectionem, dum ubique se parat contra hostium incursionem, pertingit etiam usque ad Sidonem. Sidon venatio interpretatur, per quam recte satis deceptionum fraudulentia intelligitur. Satagit ergo Zabulon iste non solum imbecilles quosque erigere contra furorem persequentium, sed quoslibet etiam simplices eripere de laqueo venantium. Ad Sidonem ergo usque pertingit, quoties versuti hostis insidias detegit, quoties fratrum falsorum fraudulenta consilia deprehendit: Qualium sermo, teste Apostolo, ut cancer serpit . Hic est enim ille laqueus venatorum, et quasi quoddam rete spirituum malignorum animas simplices venantium, lingua videlicet adulantium, lingua detrahentium, seminantium inter fratres discordias, concitantium iras, rixas. Pertingit ergo Zabulon usque ad Sidonem, quoties praevenit insidiatorem dolosam machinati
Abbreviated transcription (Latin):
Caritas enĩ docet qͦmͦ cctari oporteat quos ⁊abulon castigͣ.
Sp̃ualiũ noticia docet que sit illa suauitas ad ꝗͣ inuitant᷑
uel ⁊̃ compellunt᷑ quib ext̾ior iocunditas carnalis uide¬
ł uoluptas int̾dicit᷑: ꝓ qͣ sepe ⁊ abulon urgente duriꝰ ar¬
guunt᷑. ludas itaq docẽ debet moduĩ. is achar aut̃ causã
corrertionis: ut moderante uida fiat in spũ lenitatis.
lon non solum delinquentes corriꝑe: s eos ⁊̃ temꝑe tri¬
bulatiõis cont᷑ ꝑseq̃ntes defensare. a loquin uerus

Expanded text:
Charitas enim docet quomodo tractare oporteat quos Zabulon castigat. Charitas enim docet quomodo tractare oporteat quos Zabulon castigat. Spiritualium notitia docet quae sit illa suavitas ad quam invitantur, vel etiam compelluntur, quibus exterius jucunditas carnalis videlicet voluptas interdicitur, pro qua saepe Zabulon urgente, durius arguuntur. Judas itaque docere debet modum, Issachar autem causam correptionis, ut, moderante Juda, fiat in spiritu lenitatis, lon non solum delinquentes corripere, sed eos etiam tempore tribulationis contra persequentes defendere, alioquin verus
Abbreviated transcription (Latin):
ris. agere se arbit᷑nt᷑ ⁊elo rectitudinis : et que u̾acit̾ exe¬
cunt᷑ odio hominũ: ex̾cere se putant uel simulant odio
uicioꝵ. Sed q̃so introgent qui huiꝰ modi sunt. qui ⁊ abi¬
lon iã geniusse se credunt: scipsos queso int̾rogent. utr̃
in u̾itate diligant. qͦs quasi instigante ÷ abulon tã acͥbe
gellant siuis inuitare flagellis uł ⁊̃ increpatiõib uiđi uo¬
lunt. lii enĩ pietate pocius ꝗ crudelitate delinqͦntes per¬
seqͥ credendi sunt: qui int̾na illa gaudia ad que eos cor
dolorib inuitant per exꝑientiã nouerunt.
ydam et isachar p̾usꝗͣ ⁊abulon liã peꝑisse legimꝰ: et per
udã caritatẽ. ꝑ i sachar sp̃aliũ gaudioꝵ ex ꝑientiã sig¬
nificari iã diximus. Pis iudã et isachar nasci necesse est.
qm̃ mens que caritatis et internȩ suauitatis adhuic exꝑsẽ.
rectitudinis normã in suo zelo minime seruare potest.

Expanded text:
ris, agere se arbitrantur zelo rectitudinis, et quae veraciter exseris, agere se arbitrantur zelo rectitudinis, et quae veraciter exsequuntur odio hominum, exercere se putant vel simulant odio vitiorum. Sed, quaeso, interrogent qui hujusmodi sunt qui Zabulon jam genuisse se credunt, seipsos; quaeso, interrogent utrum in veritate diligant quos quasi instigante Zabulon tam acerbe gellant, suis invitare flagellis, vel etiam increpationibus videri volunt. Illi enim pietate, potius quam crudelitate delinquentes, persequi credendi sunt, qui interna illa gaudia, ad quae eos tot doloribus invitant, per experientiam noverunt. Judam et Issachar, prius quam Zabulon, Liam peperisse legimus; et per Judam charitatem, per Issachar spiritualium gaudiorum experientiam significari jam diximus. Prius Judam et Issachar nasci necesse est, quoniam mens quae charitatis et internae suavitatis adhuc expers est, rectitudinis normam in suo zelo minime servare potest.
Abbreviated transcription (Latin):
u̾e fortitudinis robur acqͥrit᷑. Iste ẽ zabulon qui ira s¬
cendo irã dei placare consueuit: qͥ pie seuendo dum
hominũ uicia ꝑcutit. eis qͣsi non partendo melius par¬
cit. Absq dubio nicħ sic placet deo nichil sic placat dm̃:
les ex dei gr̃ã mente conceꝑunt: et de se genuer᷑. qui hc̃
filiũ habere non potuerunt. Ꝙ multos hodie uidemꝰ sp̃y
pauperes. spe gaudentes. caritate feruentes. multũ abs¬
timentes. ad modũ pacientes: ad zelũ iñ animarũ nimi
tepidos. multũq torpentes. Alii qͣsi ob custodiã humili¬
tatis delinqñtes increpare non p̾sumunt : alii ne cari¬
tatẽ fr̃nã ꝑturbare uideant᷑. peccantes arguere metu¬
unt. Sic et alii aliis. et aliis adhuc modis. qͦd zelare ꝓ
dño nolunt uirtutis hoc ẽẽ fingunt. uel uirtutẽ eẽ cre¬
dunt. E cont᷑ multi qͦd absq dubio agunt in sp̃u furo¬

Expanded text:
verae formidinis robur acquiritur. Iste est Zabulon, qui irasverae formidinis robur acquiritur. Iste est Zabulon, qui irascendo iram Dei placare consuevit, qui pie saeviendo dum hominum vitia percutit, eis quasi non parcendo melius parcit. Absque dubio nihil sic placet Deo, nihil sic placat Deum, les ex Dei gratia mente conceperunt, et de se genuerunt, qui hunc filium habere non potuerunt! Quam multos hodie videmus spiritu pauperes, spe gaudentes, charitate ferventes, multum abstinentes, admodum patientes, ad zelum tamen animarum nimis tepidos, multumque torpentes! Alii, quasi ob custodiam humilitatis, delinquentes increpare non praesumunt; alii, ne charitatem fraternam perturbare videantur, peccantes arguere metuunt. Sic et alii aliis, et aliis adhuc modis, quod zelare pro Domino nolunt, virtutis hoc esse fingunt, vel virtutum esse credunt. Econtra multi, quod absque dubio agunt in spiritu furo
Abbreviated transcription (Latin):
rerit. finces solus cast᷑ madianitarũ irrũpens. adul¬
t̾antes gladio tͣnsuerbauit. Ecce ꝗͣtũ roboris accipi¬
unt. ecce ꝗͣ fortes fiunt. qui de illius p̃dicte t̃rȩ fruc¬
tib comedunt: qui se int̾na suauitate reficiunt.
Recte gͦ pꝰ isachar qͥ merces int̾p̃tat᷑. ⁊abulon .i. ha
bitacłm fortitudinis nascit᷑ : qr pꝰ degustatã ȩternȩ
retͥbutionis dulcedinẽ. animus cont᷑ cemptationũ
argumenta mirabilit̃ roborat᷑. sua subito ꝑicła par¬
uipendens dñi inuirias fortit̾ ulciscitur. Hinc ẽ qͦd
moyses ille mitissimus omniũ qui morabantꝰ in t̾ra
te mirifica. in tantũ subito relũ contͣ fabricatores uł
cultores idoli ex arsit: ut statĩ aduinctis sibi qui dñi
erant. ꝑ mediũ castrũ de porta ad portã percuciendo
tͣnsiret. et hominũ p̃uaricatoꝵ tͥa milia in mortẽ
ꝓstn̾et. Sic sic pꝰ isachar ⁊abulon gignit᷑: quia ꝑ int̾¬
nȩ dulcedinis degustationẽ odiũ uicioꝵ gen̾atur. et

Expanded text:
urrexit, Phinees solus contra castra Madianitarum irrumpens, adulterantes gladio transverberavit. Ecce quantum roboris accipiunt, ecce quam fortes fiunt, qui de illius praedictae terrae fructibus comedunt, qui se interna suavitate reficiunt. Recte ergo post Issachar, qui merces interpretatur, Zabulon, id est habitaculum fortitudinis nascitur, quia post degustatam aeternae retributionis dulcedinem, animus contra tentationum argumenta mirabiliter roboratur, sua subito pericula parvipendens, Domini injurias fortiter ulciscitur. Hinc est quod Moyses, ille mitissimus omnium qui morabantur in terrte mirifica, in tantum subito zelum contra fabricatores vel cultores idoli exarsit, ut statim adjunctis sibi qui Domini erant, per medium castrorum, de porta ad portam percutiendo transiret, et hominum praevaricatorum tria millia in mortem prosterneret . Sic sic post Issachar Zabulon gignitur, quia per internae dulcedinis degustationem odium vitiorum generatur, et
Abbreviated transcription (Latin):
nificabat : cũ alias dixit. ꝑfecto odio oderã illos. Et
alibi. Omnẽ uiã iniqͣm odio habui. Hic ẽ egregiꝰ
ille dĩ miles qͥ bella dñi p̃liari ñ cessat: ⁊ quem
usitato uocabulo scͥptura sac᷑ zelumdñi uelzelũ rec¬
cicudinis appellat. Selus domus tue dñe ait ꝓpħa¬

Expanded text:
nificabat, cum alias dixit: Perfecto odio oderam illos . Et nificabat, cum alias dixit: Perfecto odio oderam illos . Et alibi: Omnem viam iniquam odio habui . Hic est egregius ille miles Dei, qui bella Domini praeliari non cessat, et quem usitato vocabulo Scriptura sacra zelum Domini vel zelum rectitudinis appellat: Zelus domus tuae,
Abbreviated transcription (Latin):
enĩ ut nosse potestis fructus t̾rȩ illius sublimis : fructꝰ
mirabilis. fructus singłaris. Huiꝰ siquidẽ terrȩ fruc¬
tib mens hoĩs sepus saciata et aliqͣtenꝰ inpinguata.
mirandã subito contͣ omnia pericła fortitudinẽ acci¬
pit: in tantũ mox ad omniũ uicioꝵ odiũ conualescit.
ut parũ iam ei sit nullũ in seipso perconsensũ reciꝑe.
nͥ studeat ea ⁊ in aliis uirilit᷑ ꝑsequi. ⁊ forti animad¬
inc ẽ quod pꝰ isachar zabulon nascit᷑: qui ha¬
butaculũ fortitudinis interp̃tat᷑. Quid enĩ
pẽrz abulon intelligimꝰ nͥ odiũ uicioꝵ: Odiũbo¬
nũ. odiũ ordinatũ. odiũ uicioꝵ. Hunc ꝓculdu¬
bio in nobis affectũ ꝓpħa ordinare cupiebat: c̃
dixit. lrascimini ⁊ nolite peccare. Quid ẽ enim
ira scendo non peccare. et non peccando irasci. nͥ
homines utilit᷑ non ad ocłm amando eoꝵ uiciis
indignari : Hunc habere se filiũ idẽ ꝓpħa sig¬

Expanded text:
enim, ut nosse potestis, fructus terrae illius sublimis, fructus enim, ut nosse potestis, fructus terrae illius sublimis, fructus mirabilis, fructus singularis. Hujus siquidem terrae fructibus mens hominis saepius satiata, et aliquatenus impinguata, mirandum subito contra omnia pericula fortitudinem accipit, in tantum mox ad omnium vitiorum odium convalescit, ut parum jam ei sit nullum in seipso per consensum recipere, nisi studeat ea et in aliis viriliter persequi, et forti animadHinc est quod post Issachar, Zabulon nascitur, qui habitaculum fortitudinis interpretatur. Quid enim per Zabulon intelligimus, nisi odium vitiorum. Odium bonum, odium ordinatum, odium vitiorum. Hunc procul dubio in nobis affectum Propheta ordinare cupiebat cum dixit: Irascimini, et nolite peccare . Quid est enim irascendo non peccare, et non peccando irasci, nisi homines utiliter non ad oculum amando, eorum vitiis indignari? Hunc habere se filium idem Propheta sig
Abbreviated transcription (Latin):
mine deducet me in t̾rã rectã: ⁊ qͣlẽ deniq isachar iu¬
dit et concupiuit. eo qͦd eẽt ibi requies bona. et ipsa t̃¬
ra optima. O felicẽ qͥ pocuit uel ad horã maloꝵ omni¬
ũ obliusa: et illa int̾na pace uł reqͥe saltĩ ad modicũ¬
potiri. Felicẽ nicħominꝰ ciudatũ ÷ disꝑsiones cordi s in
unũ collig̾e̾: ⁊ in illo felicitatis fonte desideriũ fig̾e.:¬
ulud utiq bonũ: uerũ tũ hoc optimũ. luxta qͦd isachar
uidit requiẽ qͦd eẽt bona. ⁊ t̾rã quod eẽt optima. Quia
boñ quidẽ est longe eẽ ab omni malo: multo tñ meliꝰ
immo optimũ inhesisse sũmo bono. Nouit hoc isachͣr
⁊ iccͥco a tali terra longius discedere nolebat. s habi¬
tans int̾ t̾minos in eius uicinia manebat: cupiens et
ambiens eã raptĩ quidẽ ⁊ furtĩ ꝑ raros saltẽ excursus
tangere. s ⁊ de illius t̾rȩ fructib freq̃ntiꝰ comedere. E

Expanded text:
mine, deducet me in terram rectam . Et qualem denique Issachar vimine, deducet me in terram rectam . Et qualem denique Issachar vidit, et concupivit, eo quod esset ibi requies bona, et ipsa terra optima. O felicem, qui potuit, vel ad horam, malorum omnium oblivisci, et illa interna pace vel requie saltem ad modicupotiri! Felicem nihilominus, cui datum est dispersiones cordis in unum colligere, et in illo verae felicitatis fonte desiderium figetique bonum, verumtamen hoc optimum. Juxta quod Issachar vidit requiem quod esset bona, et terram quod esset optima. Quia bonum quidem est longe esse ab omni malo, multo tamen melius, imo optimum inhaesisse summo bono. Novit hoc Issachar, et idcirco a tali terra longius discedere nolebat, sed habitans inter terminos in ejus vicinia manebat, cupiens et ambiens eam raptim quidem et furtim per raros saltem excessus tangere, sed et de illius terrae fructibus frequentius comedere. Est
Abbreviated transcription (Latin):
taset stabilitas. Cont᷑ miseriã mentis cͣnqͥllitas. cont᷑ con¬
cupiscentiã cordis stabilitas. Nullã molestiã sentire. est
bñ reqͥesc̾e. Nullis concupiscñtiȩ fluctib agitari. ẽ ꝓculdu¬
bio iã in t̾a morari. In t̾ra tali requies calis. mens q̃ ad int̾¬
nũ gaudiũ nondũ cota colligit᷑: q̃ sit u̾a requies minime
exꝑit᷑. Ue mͥ misero qͥ usq hodie uiuo uagus et ꝓfugus su¬
per t̃rã : uagus seq̃ndo concupiscentiã. ꝓfugus declinan¬
do miseriã. Sem ꝑ deẽ quod concupiscã. ubiq inuenio
quod fugiã. Concupiscentia me facit uagũ. miseria ef
ficit ꝓfugũ. ꝓfecto terra mala t̾ra miserie t̾ra talis. ĩ
qͣ talit̾ uiuo: t̾ra miseriȩ et tenebrũ ubi ũbͣ mortis ẽ ⁊
nullus ordo. E ꝓculdubio tr̾a talis ñ stabilitas cordis s
duricia et insensibilitas mentis. S sp̃c̃ tiuis bonus do¬

Expanded text:
tas et stabilitas. Contra miseriam mentis tranquillitas, conctas et stabilitas. Contra miseriam mentis tranquillitas, concupiscentiam cordis stabilitas. Nullam molestiam sentire, est bene requiescere. Nullis concupiscentiae fluctibus agitari, est procul dubio jam in terra morari. In terra tali, requies talis. Mens, quae ad internum gaudium nondum tota colligitur, quae sit vera requies minime experitur. Vae mihi misero, qui usque hodie vivo vagus, et profugus super terram; vagus, sequendo concupiscentiam; profugus, declinando miseriam. Semper deest quod concupiscam, ubique invenio quod fugiam. Concupiscentia me facit vagum, miseria me efficit profugum. Profecto terra mala, terra miseriae, ta et tenebrarum, ubi umbra mortis est et nullus ordo. Est procul dubio terra talis non stabilitas cordis, sed duritia et insensibilitas mentis: sed, Spiritus tuus bonus, Do
Abbreviated transcription (Latin):
t̃minos morabatur. Isachar asinꝰ fortis habitans i .t. u.r.¬
q.e .b. &t.q. e.o. Quid gͦ mirũ quod eã uidit. qui in eiꝰ
confinio habitauit: Quid in quã mirũ qͦd uidit. qͦd
uisam cognouit. quod cognitã concupiuit: Et iccco
supposuit hum̾ũ suũ ad portandũ : et factus ẽ tͥbuta
Sienim ibi ñ eẽt: ibi eã minime udisset. Eo si bona ñ
ẽẽt: ꝓpt̾ eam hum̾ũ suũ ad portantũ minime supposu¬
in m .p. Ecce qͣlis ttra. Pax ibi ẽ. requies ibi ẽ. pax plena
reqͥes bona. pax qͥ eta. quies pacifica. uidit reqͥẽ q. e.b.
niri non pot̾. ꝓ pt̃ ipsã laborat᷑ : s in ipsa labor ñ inueni¬
tur. Extͣ hanc t̾rã ñ inuenit᷑ requies u̾a: nullus penitꝰ
labor inuenitur in hac t̾ra .:
uo sunt terra et reqͥes. Duo contͣ duo. Duo bona con¬
tͣ duo mala. Duo sunt magna mala. miseria et con-¬
cũpiscentia. pena scił et culpa. Duo magna bona. tͣnqͥlli¬

Expanded text:
terminos morabatur. Issachar asinus fortis, habitans interterminos morabatur. Issachar asinus fortis, habitans inter optima. Quid ergo mirum quod eam vidit, qui in ejus confinio habitavit? Quid, inquam, mirum quod vidit, quod visam cognovit, quod cognitam concupivit? Et idcirco supposuit humerum suum ad portandum, et factus est tributis Si enim ibi non esset, ibi eam minime vidisset. Et si bona non esset, propter eam humerum suum ad portandum minime supposupacis . Ecce qualis terra. Pax ibi est, requies ibi est. Pax plena, requies bona; pax quieta, quies pacifica. Vidit requiem quod esniri non potest. Propter ipsam laboratur, sed in ipsa non laboratur. Extra hanc terram non invenitur requies vera; nullus penitus labor invenitur in hac terra. Duo sunt, terra et requies. Duo contra duo. Duo bona contra duo mala. Duo sunt magna mala, miseria et concupiscentia, poena scilicet et culpa. Duo magna bona, tranquilli
Abbreviated transcription (Latin):
optima. Pene gͦ ñ plane hanc morientiũ trã deserue¬
rat : pene ñ plane illã iuuentiũ terrã app̃hendđat.
qͥ int᷑ t̃minos habitabat. Qa uilissimis qr paucissi¬
mis huiꝰ uitȩ bonis contentus erat : huiꝰ terrȩ misere extͣ¬
ma tenebat. Quia ꝑ frequentes m̃tis excessus perhennis
uitȩ bona p̃gustabat : illius beatȩ c̾rȩ inicia tangebat.
l sachar asinus fortis habitans int̃ t̃minos. Qa huiꝰ uitȩ
bona ad necessitatẽ non respuebat: hanc t̾rã penitꝰ nonde¬
serebat. Quia futurȩ uitȩ ñ nͥ nouissima q̃dã carp̾e pot̾at:
illã omnino ñ app̃hendebat. et iõ int̃ t̃mi nos habitabat.
I stã tolerabat ad necessitatẽ. illã concupierat ad ioc̾dita¬
tẽ : et iecͥco int̃ cerminos habttabat. Sata gebat ista peni¬
tus deserere nec pot̾at : ambiebat totus in illã intre nec ua¬
lebat. fecit gͦ qͦd potuit: int̾ terminos habitauit. Cotidie ad
illã nicebat᷑. condie ad istã relabebat᷑: ⁊ in hc̃ modũ int̃

Expanded text:
optima. Pene ergo, non plene, hanc morientium terram deseruerat; pene, non plene, illam viventium terram apprehenderat, qui inter terminos habitabat. Quia vilissimis, quia paucissimis hujus vitae bonis contentus erat, hujus terrae miserae extrema tenebat. Quia per frequentes mentis excessus perennis vitae bona praegustabat, illius beatae terrae initia tangebat. Issachar asinus fortis, habitans inter terminos, quia hujus vitae ad bona necessitatem non respuebat, hanc terram penitus non deserebat, quia futurae vitae nonnisi novissima quaedam capere poterat. Illam omnino non apprehendebat, et ideo inter terminos habitabat. Istam tolerabat ad necessitatem, illam concupierat ad jucunditatem, et idcirco inter terminos habitabat. Satagebat penitus istam deserere, nec poterat, ambiebat in illam totus intrare, nec valebat. Fecit ergo quod potuit, inter terminos habitavit. Quotidie ad illam nitebatur, quotidie ad istam relabebatur, et in hunc modum inter
Abbreviated transcription (Latin):
turnis nanq tempta ciõib opp̃ssos. ⁊ quasi qued am
naufragia passos. ⁊ pene iã fractos. scit blanda con¬
solatione fou̾e: ⁊ ad statũ securitatis erig̾e.⁊ ad q̃ndã
quasi tͣnquillitatis portũ reuocare. In hẽ itaq modũ

Expanded text:
turnis namque tentationibus oppressos, et quasi quaedam turnis namque tentationibus oppressos, et quasi quaedam naufragia passos, et pene jam fractos scit blanda consolatione fovere, et ad statum securitatis erigere et ad quemdam quasi tranquillitatis portum revocare. In
Abbreviated transcription (Latin):
quã c̃ cogit᷑ ꝓ eoꝵ defensiõẽ puniri. Libent̃ gͦ se occurrñti¬
b ꝑicłis obicit: ⁊ contͣ seuientiũ tempe statũ ꝓcellas se spõ¬
it opponit. Alio qͥn frust᷑ in lutore maris habitat:: frus¬
t᷑ instacione nauiũ habitationẽ parat: si cont᷑ mari¬
na mundane p̃ssure discͥmina tͤpidat. ñ tempe statib
du fatigatos ⁊ tandẽ lutorib eiectos blande excipiat. ⁊¬
bitabit. ⁊ in stacione nauiũ : ꝑtingens usq ad sidonem
Que gͦ causa ẽ putas ut habitet in lutore. nͥ ut muniat
ex trema t̾rȩ. ⁊ ut pote habitacłm fortit^ dinis ꝓtegat
infirmiora m̃b ͣ ȩccłȩ :. Illoꝵ gͦ se ꝑiculis opponit: qͦr
assidius ꝑ secutionũ ꝓcellis fatigari conspicit. Ut e¬
nim naufragantib semꝑ paratꝰ sit ad ferendũ aurili¬
um: manet ut de eo scͥptũ ẽ in stacione nauiũ. Dui¬

Expanded text:
quam cum cogitur pro eorum defensione punire. Libenter ergo se occurrentiquam cum cogitur pro eorum defensione punire. Libenter ergo se occurrentibus periculis objicit, et contra saevientium tempestatum procellas se sponte opponit. Alioquin, frustra in littore maris habitat, frustra in statione navium habitationem parat, si contra marina mundanae pressurae discrimina trepidat, nisi tempestatibus diu fatigatos, et tandem littoribus ejectos blande excipiat, et bitabit, et in statione navium, pertingens usque ad Sidonem . Quae ergo causa est, putas, cur habitet in littore, nisi ut muniat extrema terrae, et utpote habitaculum fortitudinis protegat infirmiora membra Ecclesiae? Illorum ergo se periculis opponit, quos assiduis persecutionum procellis fatigari conspicit. Ut enim naufragantibus semper paratus sit ad ferendum auxilium, manet, ut de eo scriptum est, in statione navium. Diu
Abbreviated transcription (Latin):
rabulon ut suꝑius diccũ ÷ habitacłm fortitudinis int̾¬
p̃tat᷑. Nide gͦ quomͦ domꝰ in habitantes quosq suꝑiꝰ ꝓte¬
git. ⁊ ab oĩ parte cingit. Et tñ nͥ fortis et firmit̾ mu¬
nita sit : habitađm fortitudinis ñ erit. Sic nimirũ sic
ꝑfectus relus ut ⁊ abulon iure possit dici ĩmo u̾acit᷑
eẽ. debet infirmiores cont᷑ aerias potestates doctͥna et
or õe ꝓtegere : ⁊ cont᷑ mundana ꝑicła undiq munire:
⁊ inutͦq non solũ infatigabilis s ⁊̃ insuꝑabilis ꝑse¬
u̾are. Uigilet gͦ oportet binc cont᷑ in sidias diaboli:¬
I
illinc cont᷑ p̃ssuras mundi. P roculdubio quisquis es in utͦq
fortis. habitacłm es fortitudinis: ⁊ digne ⁊abulon dici meris
Debet ẽẽ ⁊ abulon ꝓ̃tior ĩmo sẽꝑ paratior ad mala ferenda. ꝗͣ
ad mala inferenda. Et quia ht̃ necẽt̃ ꝓculpa quandoq sub¬
iectis irasci: amplius utiq dolet cũ cogit᷑ eos ꝓ culpa ꝑcut̾e.

Expanded text:
habitaculum fortitudinis interpretatur. Vide ergo quomodo domus inhabitantes quosque superius protegit, et ab omni parte cingit, et tamen nisi fortis et firmiter munita sit, habitaculum fortitudinis non erit. Sic nimirum sic perfectus zelus, ut Zabulon jure possit dici, imo veraciter esse, debet infirmiores contra aereas potestates doctrina et oratione protegere, et contra mundana pericula undique munire, et in utroque non solum infatigabilis, sed etiam insuperabilis perseverare. Vigilare ergo oportet hinc contra insidias diaboli, illinc contra pressuras mundi. Procul dubio quisquis es in utroque fortis, habitaculum es fortitudinis, et digne Zabulon dici mereris. Debet esse Zabulon promptior, imo semper paratior ad mala ferenda quam ad mala inferenda. Et quia habet necesse pro culpa quandoque subjectis irasci, amplius utique dolet, cum cogitur eos pro culpa percutere,
Abbreviated transcription (Latin):
cõpositũ: primũ centenũ ut supra
ad decenũ. Et qđ superauerit ꝑ̾ deno¬
minationẽ ꝓpositi centeni multiplicab.
Et si singula ris centeno ad cõpositionẽ
addicur. aut decenꝰ cũ singulari: dimi
sunt in sũma dundendis ꝓxima ac
minore. Augm̃tati uͦ in articulos
alios : diuidendoꝵ obainent sedes

Expanded text:
sumpta ad decenum: et quod superaverit, per denominationem propositi centeni multiplicabis: et si singularis centeno ad compositionem additur: aut decenus cum singulari, diminsunt in summa dividendis proxima ac minore: augmentati vero in articulos alios, dividendorum obtinent sedes
Abbreviated transcription (Latin):
uocatur. Ducta uͦ linea de qͦ qq̃ loco
cirtuli qui designat anbitũ in ꝗͣ nc̃q
eiꝰdẽ circuli sũmitatẽ orb partẽ diuidat
aliqua necesse est. Sed ñ om̃ino medietas
ẽ orb qͣm separat ista diuisio. Illa enĩ
tantũ linea in partes equales erbem
mediũ diuidit: que asũmo insũ mũ
ita ducit᷑ : ut necesse sit eã transire

Expanded text:
tem ducta linea de quocumque loco circuli qui designat ambitum in quamcumque eiusdem circuli summitatem, orbis partem aliquam diuidat necesse est. Sed non omni modo medietas est orbis quam separat ista diuisio. Illa enim tantum linea in partes aequales orbem medium diuidit quae a summo in summum ita ducitur ut necesse sit eam transire
Abbreviated transcription (Latin):
partes sunt. una continua & suis partib
iuncta. nec ullis finib distributa. ut
est arbor. lapis. & om̃ia mundihuius
corpora quȩ ꝓpͥȩ magnitudines appelꝰ¬
lantur : alia uero dis iuincta ase & det̾¬
minata partib. & quasi aceruatĩ
in unũ redacta c̃ciliũ. ut grex. popłs.
chorus. aceruus. & quicqͥd quoꝵ partes¬

Expanded text:
partes sunt, una continua, et suis partibus juncta, nec ullis finibus distributa, ut est arbor, lapis, et omnia mundi hujus corpora, quae proprie magnitudines appellantur. Alia vero disjuncta a se, et determinata partibus, et quasi acervatim in unum redacta concilium, ut grex, populus, chorus, acervus, et quidquid e
Abbreviated transcription (Latin):
ecte gͦ pꝰ natum gad et aser ruben exire dr̃: ꝙr ti mor
dñi ex uoluntaria abstinentia et pacientia ad omnẽ
de ipso cͥcunqͣꝙ spargitur. qͥ nulla molestia nulla inopia a
studio obedientie p̃peditur. he sunt mandragore qͣs ruben
inuenit: quas ab ipso mat̾ euis lia accepit. Qd enĩ ꝑman-¬
dragoras que odorẽ suũ solent late spargere. nͥ bone opinioniᷤ
famã debemus acciꝑe : Qs quidẽ tunclia accipit. qñ oblata
laus affectũ tangit : qñ in laudis sue p̃coniis animꝰ afficitꝰ.
et in aura popłaris fauoris ꝑuerse delectat᷑. harũ partẽ ra¬
chel petit. lia concedit ut iurũ accipiat. q̃ prolis desiderio fla¬
gͣt. Mentẽ etenĩ que suadente rõe appetitũ uane laudis non
tẽꝑat: ꝓfecto sp̃c sanctus ad uirtutis ꝓlẽ minime fecundat.
tis amorẽ inflãmat. Suadet gͦ affestioni rõ humani fauori
appetitũ sub suo moderamine temꝑare. si ad multiplican

Expanded text:
ecte ergo post natum Gad et Aser Ruben exire dicitur, quia timor Domini ex voluntaria abstinentia et patientia ad omnem de seipso circumquaque spargitur, qui nulla modestia, nulla inopia a studio obedientiae praepeditur? Hae sunt mandragorae quas Ruben invenit, quas ab ipso mater ejus Lia accepit. Quid enim per mandragoras quae odorem suum solent late spargere, nisi bonae opinionis famam debemus accipere? Quas quidem tunc Lia accipit, quando oblata laus affectum tangit, quando in laudis suae praeconiis animus afficitur, et in aura popularis favoris perversae delectatur. Harum partem Rachel petit, Lia concedit, ut virum accipiat, quae prolis desideria flagrat. Mentem etenim quae, suadente ratione, appetitum vanae laudis non temperat, profecto Spiritus sanctus ad virtutis prolem minime fecundat. tis amorem inflammat. Suadet ergo affectioni ratio humani favoris appetitum sub uno mod
Abbreviated transcription (Latin):
.c.m. & deinceps ꝑ eosdẽ conpositos diuisores &¬
ꝑ sinplic̃. Si uolueris diuidere centenũ ł milleñ
ꝑdecenũ aut millenũ ꝑcentenũ: sumes differen¬
tiã diuisoris. scđm rationẽ singulariũ ad decenũ. &
multiplicabis. aut ꝑtotũ denominationẽ diuidendi
si siplex decenꝰ ł centenꝰ duusor ẽ: ut ꝑscđas¬
CAPL UI.¬

Expanded text:
os divisores vel simplices . Si volueris dividere centenum vel millenum per decenum, aut millenum per centenum, sumes differentiam divisoris, secundum rationem singularium ad decenum, et multiplicabis. Aut per totam denominationem dividendi, si simplex decenus, vel centenus divisor esCAP. XI
Abbreviated transcription (Latin):
rationẽ ad scđas diuidendi. t̾cius: ad tercias.
quartꝰ ad quartas quintꝰ ad quintas. & de inceps.
idẽ differentia a singulari diuisoris ad decenũ.
multi plicabit᷑ ꝑ de nominationẽ scđarũ. t̾ciarũ.
quartarũ. Qđ uero exuperat scđas. tcias. quartas.
quintas: agg̃gab. & si multiplitiores s̃ diuisore
cadẽ regula dimunuent᷑. Similit̃ uͦ & singu¬
lares compositi ad diuidendũ agg̃gabuntur.
Et in centenis oe millenis. idẽ facies & qđ unũ.
centenũ uł millenũ ut cęteros dissipabis.
Qđ in uno nõ c̃uenit deceno. Et articuli qͥdem
ab uno centeno ł milleno sedabunt᷑. Aplurib .:
diuidendoꝵ obtinebunt sedes. Itẽ alia diuisio
centeni ł milł & deinceps ꝑ eosdẽ diuisores.
Si uolueris diuidere .c. ł .m. & deinceps per
decenũ cũ singulari cõpositũ: pͥmũ centenũ ut supͣ
multiplicabis. & si singularis centeno ad cõpositionẽ

Expanded text:
rationem ad secundas dividendi, tertius ad tertias, rationem ad secundas dividendi, tertius ad tertias, quartus ad quartas, quintus ad quintas, et deinceps, id est differentia a singulari divisoris ad decenum multiplicabitur per denominationem secundarum, tertiarum, quartarum; quod vero exsuperat secundas, tertias, quartas, quintas aggregabis; et si multipliciores sunt divisore, eadem regula diminuentur: similiter vero et singulares compositi ad dividendum aggregabuntur. Et in centenis et millenis idem facies, nisi quod unum centenum vel millenum in caeteros dissipabis, quod in uno non evenit deceno, et articuli quidem ab uno centeno vel milleno secundabuntur, a pluribus dividendorum obtinebunt sedes. Item alia divisio centeni vel milleni, et deinceps per eosdem divisores. Si volueris dividere centenum vedecenum cum singulari compositum, primum centenum veluti supra multiplicabis: et si singularis centeno ad compositionem
Abbreviated transcription (Latin):
Si uolurris ꝑ fingularẽ nũm
diuidere decenũ. Aut centenũ
Aut millenũ. ł simul ł int̾misse
tione. & posita differencia
diminures. digitos uͦ digitis ag¬
gregabis. Et si articuli ꝓueni¬
ent. ut supͣ diminues usq ad
solos digitos. Et millenꝰ quidẽs
habebit articulos in mille¬
gitos in decenis. Decenꝰ arti¬
culos indecenis. digitos in sin¬
Igularib¬
dere uł centenũ. uł millenũ. aut ꝑcentenũ¬
mille uł ulteriores : aut ꝑmillenũ sequentes:
differentiã diuisoris quasi singulars ad decenũ
ꝑ integrã de nominationẽ diuidendi multi¬
plicabũ id̃ ꝑ uocabula singularis ac deceni
Asticulos ac digitos diminues. usq ad extremũ
diuisorẽ. sic̃ fiebat in singulakib quȩ lib&¬
numerũ diuidentibus:¬
Si uolueris ꝑ conpositũ decenũ cũ singulari
diuidere uł simplicẽ decenũ iđ cũ singulari
cõpositũ: considera quotã partẽ diuisoris
teneat singularis. Nã sc đs singularis. hab&

Expanded text:
Si volueris per singularem numerum dividere decenum aut centenum, aut millenum, vel simul vel intermisse,tione et posita differentia diminues, digitos vero digitis aggregabis: et si articuli provenient ut supra, diminues usque ad solos digitos, et millenus quidem habebit articulos in millegitos in decenis; decenus articulos in decenis, digitos in singularibdecenus centenum aut millenum, vel centenumillenum vel ulteriores, aut per millenum sequentes, differentiam divisoris quasi singularis ad decenum, per integram denominationem dividendi multiplicabis, id est per vocabula singularis, ac decem articulos ac digitos diminues usque ad extremum divisorem, sicut fiebat in singularibus quemlibnumerum dividentibussingulari dividere, vel simplicem decenum vel cum singulari compositum, considera quotam partem divisoris teneat singularis; nam secundus singularis habet
Abbreviated transcription (Latin):
iuolueris nosse q̃t diuisores sint in quolib&
diuidendo : articulos aquib denominationes
fiut ꝯiultiplicationis : scdabis ad digitos:
Ei si augm̃to eoꝵ articuli ꝓueniunt. reflectos
adarticulos. &si insingularib: pares diuifo¬
rib ꝓuencrint : totide unitatos collet tionib
agẽgab̃. Igͥ & inde nominationib: atoto b:

Expanded text:
olueris nosse quot divisores sint in quolibet dividendo, articulos a quibus denominationes fiunt multiplicationis secundabis ad digitos, et si augmento eorum articuli provenient, reflectes ad articulos; et si in singularibus pares divisoribus provenerint, totidem unitates collectionibus aggregabis. Igitur et in denominationibus a toto et
Abbreviated transcription (Latin):
relinquendis. repones. Miruitũ aut̃ ꝑ denomi¬
nationẽ eiꝰ ꝑquẽ diuisor coȩquatur diuidendo
multiplicab̃. Et in digitis quidẽ ꝑfecta ponet᷑
a maximo diuisore seclusus ẽ: significabt̃ qđ
relinquit᷑ exdiuidendis. CAUI UII¬
conpositũ. unũ milł incentenos dissipabis. Erurs
diuisorẽ reliquȩ para c̃parabis. Et siquid secludet᷑ :
relinquendis repones. Minutũ aut̃ in superiori
Rursusq casdẽ differentias acsi qui forte seclusi
sunt. ꝑ de nominationẽ ꝓpositi diuidendi multi¬
plicab. Ac iterũ eadẽ regula deduces usq ad
extremas differentias & in millenis diusorib
cũ decenis. ad decenos millenos & ulteriores.
quasi candẽ rationẽ seruabis. carĩ uiii.

Expanded text:
relinquendis repones. Minutum autem per denominationem ejus, per quem divisor coaequatur, dividendo multiplicabis. Et in digitis quidem perfecta ponetur a maximo divisore seclusus est, significabunt quod relinquitur ex dividendis. Qucompositum, unum millenum in centenos dissipabis. Et rurdivisorem reliquae parti comparabis. Et si quid secludetur, relinquendis repones. Minutum autem, ut in superiori Rursusque easdem differentias, ac si qui forte seclusi sunt, per denominationem propositi dividendi multiplicabis. Ac iterum eadem regula deduces usque ad extremas differentias, et in millenis divisoribus cum decenis, ad decenos millenos et ulteriores, quasi eamdem ipsam rationem servabis. CAP. XV.
Abbreviated transcription (Latin):
dere. frequent᷑ discutere. quantũ animus cotidie ꝓ¬
ficiat uel quantũ forte deficiat. quib cogitationib
magis incursetur. quib affectib frequentiꝰ angit᷑.
Ipse debet non solum uicia cordis uerũ etiã inuali¬
tudines corporis perfecte cognoscere. ⁊ scđm quodu¬
num quodq erigit salutis remedia querere. quesi¬
ta adhibere. Ipsum nosse oportet non solum iucia
sua sed et grãrũ munera ⁊ uirtucũ merita. sed et
ipsa diligent᷑ distinguere : ⁊ que sint bona naturȩ
uel que dona gratie subtilit᷑ pensare. Promptũ ha¬
bere debet quib temptõnũ machinis malignus eũ
sp̃c impugnet. quantis spiritaliũ gaudioꝵ con¬
solationib habundet. quã frequent᷑ eum diuinus

Expanded text:
dere, frequenter discutere, quantum animus quotidie pdere, frequenter discutere, quantum animus quotidie proficiat, vel quantum forte deficiat, quibus cogitationibus magis incursetur, quibus affectibus frequentius tangatur. Ipse Joseph debet non solum vitia cordis, verum etiam invalitudines corporis perfecte cognoscere, et secundum quod unumquodque exigit, salutis remedia quaerere, quaesita adhibere. Ipsum nosse oportet non solum vitia sua, sed et gratiarum munera et virtutum merita, sed et ipsa diligenter distinguere, et quae sint bona naturae, vel quae dona gratiae subtiliter pensare. Promptum habere debet quibus tentationum machinis malignus eum spiritus impugnet, quantis spiritualium gaudiorum consolationibus abundet, quam frequenter divinus eum
Abbreviated transcription (Latin):
cum dicat. Accusauit ioseph fratres suos apud
patrem cͥmine pessimo. Uiciũ quod deus sin¬
głarit̃ detestatur. nullũ aliud ꝗͣ ipocrisis rectiꝰ
intelligitur: augustino namq aitestante. si¬
mulata equitas non est equitas s duplex iniqͥ¬
tas. hoc uiciũ per ioseph detegitur: qñ insidians
malum per discretionẽ dep̃hendit᷑ ⁊ arguitur. Hoc
uicium tunc filios corrumpit. hoc uicũ cunc pater
corrigit : qñ affectum tangens duruis pulsat. diu¬
clinat animũ. Pertinet itaq ad ioseph non solũ
hoc uiciũ. s quodlibet insidians malum latens
adhuc ꝓuide circunspic̾e̾. caute p̃uidere. callide
dep̃hendere.citius deregere. ac̾ biusarguere. Aa
officium ioseph spectat oura ⁊ custodia omnium
frm suoꝵ. ad ipsum spectat disciplina singłoꝵ
ad ipsum dispositio gerendoꝵ. ad ipsum ꝓuiden¬
tia futuroꝵ. Ad eius officiũ pertinet diligent᷑ aiten¬

Expanded text:
cum dicit: Accusavit Joseph fratres suos apud cum dicit: Accusavit Joseph fratres suos apud patrem crimine pessimo . Vitium quod Deus singulariter detestatur, nullum aliud quam hypocrisis rectius intelligitur. Augustino namque attestante, simulata aequitas non est aequitas, sed duplex iniquitas. Hoc vitium per Joseph detegitur, quando insidians malum per discretionem deprehenditur, et arguitur. Hoc vitium tunc filios corrumpit, hoc vitium tunc pater corrigit, quando affectum tangens durius pulsat, diucretionis. Pertinet itaque ad Joseph non modo hoc vitium sed quodlibet insidians malum, et latens adhuc provide circumspicere, caute praevidere, callide deprehendere, citius detegere, acerbius arguere. Ad officium Joseph spectat cura, et custodia omnium fratrum suorum, ad ipsum spectat disciplina singulorum, ad ipsum dispositio gerendorum, ad ipsum providentia futurorum. Ad ejus officium pertinet diligenter atten
Abbreviated transcription (Latin):
dura insticuta. consilia importabilia. Quid enĩdu¬
rius quid diffiliuus: ꝗͣ nil faciendũ negligere.
quã in omni suo facto nũꝗͣ modũ perturbare.
nũ ꝗͣ ordinẽ confundere. nũꝗͣ mensurã excede:
Crede michi. nichil a se animus difficilius extor¬
quet. quã ut in omĩ affectione sua modũ ser¬
uet. Sepe et enĩ fratres ioseph magnũ aliquid
molientes. dũ eis undiq acclamatur euge euge :
solent non solũ ad inutilia uerũ etiã ad impos¬
sibilia conatus sui manus extendere. Frequent
siquidẽ aĩ affectus ex huiusmodi adulantiũ ac-¬
clamatione ad ĩmodatã p̃sumptionũ audaci¬
am effrenatur: immo etiã multociens ꝑ ipsam¬
mentis intentione depͣuata usq ad ypocrisis
cͥmen deducit᷑ atq deicitur. hoc ÷ illud cͥmen-
pessimũ. ⁊ p̃cet̾is ab hominandũ. quia deo p̃oĩb
odiosum : de quo ioseph fratres suos apud pr̃m
accusat. sicut scͥtura ipsa manifeste declarat

Expanded text:
dura instituta, consilia importabilia. Quid enim dudura instituta, consilia importabilia. Quid enim durius, quid difficilius, quam nil faciendum negligere, et in omni suo facto nunquam modum perturbare, nunquam ordine confundere, nunquam mensuram excedere? Crede mihi, nihil a se animus difficilius extorquet, quam ut in omni affectione sua modum servet. Saepe etenim fratres Joseph magnum aliquid molientes dum eis undique acclamatur: Euge, euge, solent non solum ad inutilia, verum etiam ad impossibilia conatus sui manus extendere. Frequenter siquidem animi affectus ex hujusmodi adulantium acclamatione, ad immoderatam praesumptionum audaciam effrenatur, imo etiam multoties mentis intentione depravata usque ad hypocrisis crimen deducitur atque dejicitur. Hoc est illud crimen pessimum et prae caeteris abominandum quia Deo prae omnibus odiosum, de quo Joseph fratres suos apud patrem suum accusat, sicut Scriptura ipsa manifeste declarat,
Abbreviated transcription (Latin):
sol ille mundi intellectualis. int̾ior ille ocł cordiᷤ.
intentio uidelicet mentis dirigit᷑ : per discretio¬
nẽ ipsa de qoritur subtilitas rõis acuitur: perꝰ
modificatur: ⁊ uirtutũ quelibet quȩ euis con¬
silio non acquiescit. quȩ se discretiomi non sub¬
dit : citius uirtutis nomen amutit. Ipse est qui
fr̃m suoꝵ negligentias non negligit: ipse est
qui eoꝵ excessus arguit. Ipso presente non licet
gentiã pretermut̾e ipͣso presente. In eius p̾sen¬
cia non eis licet siue ad dexterã siue ad sinistͣm
declinare. nil segnit᷑ nil p̃cipitant᷑ agere: ni
ante tempus p̃sumere. nil ult᷑ temporis opor¬
cunitatẽ differre. hinc illa int ipsũ ⁊ fracres
discordia gͣuis. ⁊ ira pene implacabilis: dequa
sc̃ptura non tacet.cũ manifeste ꝓnunciet. qr
oderant eum fratres sui. nec pot̾ant ei quicꝗͣ pacifi¬
ce loqui. Monita enĩ ioseph uident᷑ eis ualde gͣua

Expanded text:
sol ille mundi intellectualis interior ille oculus cordis sol ille mundi intellectualis interior ille oculus cordis intentio videlicet mentis dirigitur, per discretionem de qua oritur subtilitas rationis acuitur, per dmodificatur, et virtutum quaelibet quae ejus consilio non acquiescit, quae se discretioni, non subdit, citius virtutis nomen amittit. Ipse est qui fratrum suorum negligentias non negligit, ipse est qui eorum excessus arguit. Ipso praesente, non licet gentiam praetermittere. In ejus praesentia non eis licet sive ad dexteram sive ad sinistram declinare, nil segniter, nil praecipitanter agere, nil ante tempus praesumere, nil ultra temporis opportunitatem differre. Hinc illa inter ipsum et fratres discordia gravis, et ita pene implacabilis, de qua Scriptura non tacet, cum manifeste pronuntiet, qui oderant eum fratres sui, nec poterant ei quidquam pacifice loqui. Monita enim Joseph videntur eis valde gravia,
Abbreviated transcription (Latin):
exercemur : tanto perfectius ad discretionẽ
erudimur. Et sepe aliarũ uirtutũ damꝑna
ficere : uer̃dẽ ex fr̃m defectu ad ꝓfectũ tendẽ.
⁊ ex alioꝵ detͥmentis prudentiȩ lucͣ acquire̾.
Merito talis filius iosepħnuncupat᷑: ioseph siqui¬
dẽ augm̃tũ interp̃tat᷑. Uñ recte de ipso perpa¬
trẽ eius dr̃. filius accrescens ioseph filius ac¬
crescens: et decorus aspectu. Recte itaq aug¬
mentũ nominatur. recte filius accrescens dictt᷑ :
qui semper augm̃tatur. cuius incrementũ usq in
finem non finitur. Qͣnta aut̃ huius uirtutis sit¬
excellentia. testant᷑ ipsius ioseph sompnia. testan¬
t patris eius uerba. ubi legr̃. Nũ ego et matͣ
tua et fr̃s tu ad orabimus te suꝑ terrã. hunc io.¬
seph et pat̾ ⁊ mater ⁊ fratres adorant: quia aut
sponta nea uoluntate. aut coacti necessitate qnq
discretioni obtemꝑant. Perdiscretionẽ siquidẽ

Expanded text:
exercemur, tanto perfectius ad discretionem exercemur, tanto perfectius ad discretionem erudimur, et saepe aliarum virtutum damna, roficere, verum etiam ex fratrum defectu ad profectum tendere, et ex aliorum detrimentis prudentiae lucra acquirere. Merito talis filius Joseph nuncupatur, Joseph siquidem augmentum interpretatur. Unde recte de ipso per patrem ejus dicitur: Filius accrescens Joseph, filius accrescens, et decorus aspectu . Recte itaque augmentum nominatur, recte filius accrescens dicitur qui semper augmentatur, cujus incrementum usque in finem non finitur. CAPUT LXIX. excellentia testantur ipsa Joseph somnia, testantur patris ejus verba, ubi legitur: Nunquid ego, et mater tua, et fratres tui adorabimus te super terram? Hunc Joseph et pater, et mater, et fratres adorant, quia aut spontanea voluntate, aut coacti necessitate quandoque discretioni obtemperant. Per discretionem siquidem
Abbreviated transcription (Latin):
fessionẽ ĩminentiũ maloꝵ insidias detegit.
⁊ de futuris picłis cautos reddit. Hic ẽ ioseph
quẽ emulant᷑ sui uen̾ant᷑ alieni. quẽ uendunt:
hebrei emunt egipti ĩ: quia cttius consilio acqͥ¬
escunt. faciliusq alienȩ prudentiȩ cedunt. er¬
roris sui tenebras cognoscentes. quã de sua iuisti
cia uel prudentia p̾sumentes. Hic ẽ ille ioseph
sponsiis uirginis. amator non uiolator castita¬
tis: qr discretio custos ñ corruptor ẽẽ solet int᷑¬
nȩ puritatis. Hic est ille puer et nuntius qui
beato iob in omni percussione sua solus rema¬
n̾e potuit. qui ei perpetrata dampna statĩ re¬
nunciare studuit : qr nͥ per discretionẽ uirtu¬
tũ dampna animus nec cognoscit nec corrigit.
Nescit puer ille cum ꝑeuntib perire : nescit
discetio ꝑrerũ detrimenta. per temꝑtõnũ ar¬
gum̃ta deficere s proficerȩ. Qnto enĩ a cͥorib
temptõnib urgemur. qͣnto crebͥorib pericłis

Expanded text:
fessionem imminentium malorum insidias detegit, fessionem imminentium malorum insidias detegit, et de futuris periculis cautos reddit. Hic est Joseph quem aemulantur sui, venerantur alieni, quem vendunt Hebraei, emunt Aegyptii, quia citius consilio acquiescunt, faciliusque alienae prudentiae cedunt erroris sui tenebras cognoscentes, quam de justitia sua, vel prudentia praesumentes. Hic est ille Joseph sponsus virginis, amator, non violator castitatis, quia discretio custos non corruptor esse solet internae puritatis. Hic est ille puer, et nuntius qui beato Job in omni persecutione sua solus remanere potuit, qui ei perpetrata damna statim renuntiare studuit, quia nisi per discretionem, virtutum damna animus nec cognoscit, nec corrigit. Nescit puer ille cum pereuntibus perire; nescit discretio per rerum detrimenta, per tentationum augmenta deficere, sed proficere. Quanto enim acrioribus tentationibus urgemur, quanto crebrioribus periculis