comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ocłoꝵ exploratorẽ sponsa ł
ueretur qr nicħ sibi ꝯscia est.
Quid demq u̾eatur amica
tolumba formosa. Nempe
sb̾m̃ hẽs. et dilectus meusĩ¬
⁊ id̾o̾ formidoͦ spectũ am̃ nõ hõo
testimoniũ. tu quid audis de
reo sponsam. quid tͥ loquitur
dilectus tuus. surge in qͥdꝓ¬

Expanded text:
 exploratorem. Sponsa nihil veretur, quia nihil sibi conscia est. Quid denique vereatur, amica, columba, formosa? Nempe subinde habes: En dilectus meus, in ideo formido aspectum, quoniam non habeo testimonium. Tu quid audis de te, o sponsa? Quid tibi loquitur dilectus tuus? Surge,
Abbreviated transcription (Latin):
studia mea quo is quiscrutat᷑¬
us ẽ ierłm in luc̾nis. ml ĩscru¬
tatũ in me siue ĩ discussũ ĩne¬
niat. Neq enĩ iudicaturus
porteat uereri ocłos capree. ⁊̃
ulło ad ium̃ ꝯtingat erubesce̾
o p̃sto ẽ ccłus cui omnĩa patenti
⁊ si ñ patet ip̃e. erit qñ ꝯgnos¬
cam sit̃ ⁊ ꝯgnitus sumi. at nc̃
auidem ꝯgnosco exꝑte ñ tam̃
ex ꝑte ꝯgnntꝰ. s ex toto. nere¬
or aspectũ exploratoris iisꝰ
qui post parietẽ stat. ħ cĩ scͥp¬
tura addit. de illo quẽ ꝓ accu¬
mine uisus cap̃e asslłauit ⁊
ip̃e stat inꝗͥ post parietem.
respiciens ꝑ fenestras. ꝓspiti¬

Expanded text:
scrutaturus est Jerusalem in lucernis, nihil inscrutatum in me sive indiscussum inveniat. Neque enim judicaturus porteat vereri oculos capreae, in nullo ad lumen contingat erubescere o: praesto est oculus cui omnia patent, etsi non patet ipse. Erit quando cognoscam, sicut et cognitus eum: at nunc quidem cognosco ex parte non tamen ex parte; cognitus, sed ex toto. Vereor aspectum exploratoris illius, qui post parietem stat. Hoc enim Scriptura addit de illo, quem pro acumine visus capreae assimilavit: En ipse stat, inquit, post parietem, respiciens per fenestras,
Abbreviated transcription (Latin):
ẜm carnẽ ⁊ infantie memiuit
saluatorris. ut humulus qͥrre
Em tu qui aduentũ desid̾as sal¬
uatoris time scrutinũ iudicis
time ocłos capree. time illsi qͥ ꝑ
ꝓph̾am dic̃. ⁊ erit in dienia et
ego scrutabor icrłm in luc̾nis.
accuto uisu est ml inscrutatũ
reliñq̃t ocłos eius. Scrucabit᷑ re¬
nes ⁊ corda. ip̃aq cogitatõ hois
ꝯsitebitur ill. quid tu tñ ĩ ba¬
billone si ierlm mau scrutini
in hos scło uitam ducunt religi¬
hi qui de babilone sũt uitã ĩ
fusione uastantes. Demq a
lioꝵ pcc̃a mãifesta sunt fcedẽ
tia ad iudiciũ ⁊ nõ egent scruti¬
nio. S supplicio. meiaut̃ qͥ uide¬
oꝵ monachꝰ ⁊ ierosolimita pcc̃a
c̾te occulta sũt. noĩe ⁊ hitu mo¬
nachi adumbrata ⁊ idcͥco ncc̃e
erit subtili ea inuestigari discus¬
sione ⁊ aiͣ admotis luc̾nis de
tenebris in lucẽ ꝓdi. possumꝰ af¬
ferre aͥd ⁊ de psalmo ad ꝯfirmã¬
dum id qd̾ dr᷑. discrutãda ierłm¬

Expanded text:
eminit Salvatoris. Ut hinnulus quippe Verum tu qui adventum desideras Salvatoris, time scrutinium judicis, time oculos capreae, time illum qui per prophetam dicit: Et erit in die illa, et ego scrutabor Jerusalem in lucernis . Acuto visu est; nihil inscrutatum relinquet oculus ejus. Scrutabitur renes et corda , ipsaque cogitatio hominis confitebitur ilii . Quid tutum in Babylone, si Jerusalem manet scrutiniuin hoc saeculo vitam ducunt religihi, qui de Babylone sunt, vitam in onfusione vastantes. Denique illorum peccata manifestutinio, sed supplicio. Mea autem, qui videor monachus et Jerosolymita, peccata certe occulta sunt, nomine et habitu monachi adumbrata: et idcirco necesse erit subtili ea investigari discussione, et quasi admotis lucernis de tenebris in lucem prodi. 3. Possumus afferre aliquid et de psalmo ad confirmandum id quod dicitur de scrutanda Jer
Abbreviated transcription (Latin):
sane quẽ admodũ ⁊ accelesti spõ¬
so. agi oꝑtuit ⁊ a spu scõ dici.
nil quippe qd̾ uł auctorẽ dedete¬
at uł narratorẽ uerus ⁊ sp̃ita¬
parieti cum adhesit carni. ca¬
carnatõ porror cancellos ⁊ fe¬
nestras ꝑ quas respic̾e ꝓhibet᷑
sclisus ut opinor caritis ⁊ bu¬
matios dic̃ affectus ꝑ quosex¬
ncc̃itatũ demq langores nr̃os
ip̃ẽ tũlit ⁊ dolores nr̃os ipẽ ꝑ¬
tanit hũanis gͦ affectõnib
sensibq corporeis ꝑ forami¬
nib usus ẽ ⁊ fenestris ut mi¬
serias hõimĩ hõ factas exꝑi¬
mento sciret ⁊ miscors fieret
Sciebat ⁊ añ. set alit̾. scietat
cit ex his que passus ẽ obedĩam

Expanded text:
sane quemadmodum et a coelesti sponso agi oportuit, et a Spiritu sancto dici. Nil quippe quod vel auctorem dedeceat, vel narratorem, verus et spirituaparieti, cum adhaesit carni. Cacarnatio. Porro cancellos et fenestras per quas respicere perhibetur sensus, ut opinor, carnis et humanos dicit affectus, per quos exnecessitatum. Denique languores nostros ipse tulit, et dolores nostros ipse portavit . Humanis ergo affectionibus sensibusque corporeis pro foraminibus usus est et fenestris, ut miserias hominum homo factus experimento sciret, et misericors fieret. Sciebat et ante, sed aliter. cit ex his quae passus est obedientiam
Abbreviated transcription (Latin):
gñati sũt pꝰse monstrari q̃ spõ¬
so aptari utilit̾ ⁊ ꝯgructiter q̃¬
aut. s hot ut arbitror suffic̾e
possũt ad daudam rõm adduc¬
te simiłitudĩs. pulchre tñ sp̃t¬

Expanded text:
gnari sunt, posse monstrari, quae sponso aptari utiliter et congruenter queant: sed haec, ut arbitror, sufficere possunt ad dandam rationem adductae similitudinis. Pulchre tamen Sp
Abbreviated transcription (Latin):
rcc̃a apeant. unũ est tũ si nos¬
iudicabim᷑. Donũ iuidicium
qd̃ me illi districto diuinoq
iudicio subduc̃ ⁊ abscondit ꝓr¬
sus horreo incid̾e̾ ĩ manꝰ dĩ uiuẽ¬
tis. uolo uultui ire iudicatus
omĩa diuidicat ⁊ ip̃e aueĩe.
iudicatur. iudicabo ꝓm̃ ma¬
la mea. iudicabo ⁊ bona ma¬
la meliorib curabo cornigͥe
actib diluere lacͥmis pũire.
discipliue. ra bonis de me hũi¬
lit̾ sentiã ⁊ iuxta fceptũ diti
ẜuũ me inutilem reputabo

Expanded text:
appareant. Unum est tamen, si nosjudicabimur . Bonum judicium, quod me illi districto divinoque judicio subducit et abscondit. Prorsus horreo incidere in manus Dei viventis; voto vultui irae judicatus omnia dijudicat, et ipse a nemine judicatur . Judicabo proinde mala mea, judicabo et bona. Mala melioriribus curabo corrigere actibus, diluere lacrymis, punire disciplinae. In bonis de me humiliter sentiam, et, juxta praeceptum Domini, servum me inutilem reputabo,
Abbreviated transcription (Latin):
respicit natratõnis ꝑtem qua
sponsus nõ tm̃ saliens. S ⁊ tnͣsi¬
liens aꝓpere fertur qr nͥ accuto
⁊ ꝑspicaci intuitu nõ poss oĩo
tinantis uelocitatẽ de solo hym¬
mlo ꝯꝑatõ. is dͥire rapidiori se
fr̾e nostitur carsu. Nũo u̾o
qm̃ sponsus iste. ⁊ si ardenter
amans cursumi reu̾e ĩ dilecte
ꝯsid̾atõne dirig̾e̾ uouit cautus
ubi oꝑteat sige̾ pedem oportuit
ꝓfecto cũ huuulo ⁊̃ de caprea

Expanded text:
respicit narrationis partem, qua sponsus, non solum saliens, sed et transiliens apparere refertur; quia nisi acuto et perspicaci intuitu non posset omnitinantis velocitatem, de solo hinnulo comparatio; is quippe rapidiori se ferre noscitur cursu. Nunc vero quoniam sponsus iste, etsi ardenter amans, cursim ruere in dilectae consideratione dirigere novit, cautus ubi oporteat figere pedem: oportuit profecto cum hinnulo etiam de caprea
Abbreviated transcription (Latin):
pascas. uͥ cubes in meridie. hoc ÷ to¬
ta die. Etenĩ illa meridies. tota est
dies: ⁊ ip̃a nesciens uesꝑam. ⁊ ĩo me¬
lior dies illa ĩ atrus tuis. suꝑmilia.
qͥ nescit occasũ. At matuturnͣ forsi¬
tan huit. cũ pͥmũ uidelicet. dies

Expanded text:
pascas, ubi cubes in meridie; hoc est tota die: etenim illa meridies tota est dies, et ipsa nesciens vesperam. Et ideo melior dies illa in atriis tuis super millia , quia nescit occasum. At matutinum forsitan habuit, cum primum videlicet dies
Abbreviated transcription (Latin):
mo stare qͥs indi̾t: eo sidi uigilantiꝰ
ab ĩemrsu ⁊ demonio meridiano cauẽ¬
dũ intelligat. Noero discipłis uerꝰ se
manifestauit meridies. in eo qd̃ audi¬
erunt. ego sum. nolite timere. ⁊ falsi sus¬
pitio ab eis depulsa ẽ. Utinã ⁊ nob̾
qͦtiens pastiata falsitas molit᷑ irreꝑe.
emictat lucẽ fuã ⁊ ui̾tate᷑ suã ad pro¬
dendã illã oriens ex alto. uerꝰ meridi¬
gitudo sermonis: has qͣtuor tẽptatiões
tẽptabo suo ordine. assignare ip̃i cor¬

Expanded text:
gilantius ab incursu et daemonio meridiano cavendum intelligat. Porro discipulis verus se manifestavit meridies in eo quod audierunt: Ego sum, nolite timere ; et falsi suspicio ab eis depulsa est. Utinam et nobis, quoties palliata falsitas molitur irrepere, emittat lucem suam et veritatem suam ad prodendam illam oriens ex alto verus meridiermonis, has quatuor tentationes tentabo suo ordine assignare ipsi cor
Abbreviated transcription (Latin):
sunt adu̾sa tolerre. Uigilandũ ꝓm̃ et
orand̾. pͥmo intrãtib contͣ hanc pͥmã
tẽptationẽ: ne fabito pocupati ã pusil¬
lanmnitate sp̃s ⁊ tepͣestate. a bono cepto
qt absit resiliant. Suꝑata aũ hac tẽpta¬
tione. armemꝰ nos. nchilominꝰ adu̾sus
horͣaũ laudes. que de laudabili potissi¬
iũ uita sumũt mati̾am. Alioqͥn pate¬
bumnꝰ uula̾i. a saguta uolante indie.¬

Expanded text:
sa tolerare. Vigilandum proinde et orandum primo intrantibus contra hanc primam tentationem, ne subito praeoccupati a pusillanimitate spiritus et tempestate, a bono coepto, quod absit! resiliant. 12. Superata autem hac tentatione, armemus nos nihilominus et adversus hominum laudes, quae de laudabili potissimum vita sumunt materiam. Alioquin patebimus vulneri a sagitta volante in die
Abbreviated transcription (Latin):
tationes de ip̃o. ⁊ eiꝰ gła. elegãtia. potẽ¬
tia. maie.i:state.
Hõ solũ aũ: s ⁊ cũ auida m̃ce u̾samus
testimonia eiꝰ. ⁊ iudicia oris eiꝰ. ⁊ in lege
eiꝰ meditam᷑ die ac nocte. sciamꝰ pro
ẽto ad eẽ sponsũ. atq auo qͥ nos: ut nͣ
fatigem᷑ laborib sermonib delectati. Tu¬
gͦ cũ tͥ talia uolui aĩo sentis. ñ tuã pu¬
tes cogitationẽ. s lllũ agnosce loqͥntem.
qͥ ap̃ ꝓpħam dicit. Ego qͥ loq᷑ iusticiam.
Simillima tiñ st̃ nr̃e egicata mͥtis. sermo¬
mib uĩtatis in nob̃ loq̃ntis: nec facile
qͥs disc̾nit qͥd int᷑ pariat cor suũ. qͥd ue
dicentẽ. qͥa de corde ꝑceũt cogitationes

Expanded text:
tiones de ipso et ejus gloria, elegantia, potentia, majestate. Non solum autem, sed et cum avida mente versamus testimonia ejus et judicia oris ejus, et in lege ejus meditamur die ac nocte; sciamus pro certo adesse sponsum, atque alloqui nos, ut non fatigemur laboribus, sermonibus delectati. ua talia volvi animo sentis, non tuam putes cogitationem, sed illum agnosce loquentem, qui apud prophetam dicit: Ego qui loquor justitiam . Simillima enim sunt nostrae cogitata mentis sermonibus Veritatis in nobis loquentis; nec facile quis discernit, quid intus pariat cor suum, quidve loquentem, quia de corde exeunt cogitationes
Abbreviated transcription (Latin):
ĩ calcarib. ⁊ plus calcaria ꝗͤ altatia ful
ria. ⁊ ꝓintuaria plena. eructantia ex
ħ in illd̾. Iñ dolia pigm̃taria: iñ refer¬
ta marsupia. Pro huimͦ uolũt eẽ ⁊
sũt eccłarũ prepositi. decani. archidia
nit. Ecce ĩ pace amaritudo maͣ. amaris¬
sima. Amara pͥus in nece mrm. ama¬
rior post inconflictu hẽticoꝵ. amaris¬
sima nẽ ĩ morib domesticoꝵ. Nõ fuga¬
re. ñ fuge̾ eos pot̾: ita inualuer̃t et
tudo eiꝰ: amarissana. S in qͣ pace: Et
pax.ẽ. ⁊ ñ ÷ pax. Pax ã paganis : pax:
ab h̾eticis. s nõ pax ã filius. Uox plan¬
gentis in tẽꝑe isto. filios enuitͥui ⁊ eralta
tenebris. Suꝑẽ ut iã demedio fiat demo¬
mũ m̾idianũ. ã seducendos siqͥ sũt in
citate sua. Giqͥdẽ absorbuit fluuios sa¬
pientiũ. ⁊ torrentes potentiũ. ⁊ hab
fiduciã. ut iordanis influat in os eius.

Expanded text:
et calcaribus, et plus calcaria quam altaria fulget calcaribus, et plus calcaria quam altaria fulgria, et promptuaria plena, eructantia ex hoc in illud. Inde dolia pigmentaria, inde referta marsupia. Pro hujusmodi volunt esse et sunt ecclesiarum praepositi, decani, archidiacnit: Ecce in pace amaritudo mea amarissima . Amara prius in nece martyrum, amarior post in conflictu haereticorum, amarissima nunc in moribus domesticorum. Non fugare, non fugere eos potest; ita invaluetudo ejus amarissima. Sed in qua pace? Et pax est, et non est pax. Pax a paganis, et pax ab haereticis; sed non profecto a filiis. Vox plangentis in tempore isto: Filios enutrivi et exaltatenebris. Superest ut jam de medio fiat daemonium meridianum ad seducendos si qui in Chrcitate sua. Siquidem absorbuit fluvios sapientium, et torrentes potentium, et habet fiduciam ut Jordanis influat in os ejus
Abbreviated transcription (Latin):
qͥ int̾ficiebat scos arbitrabat᷑ obseqͥũ
se p̾stare dõ. hac nũ temptatione de¬
uicta. ⁊ sedata tempestate. inclica fa¬
cta ẽ: ⁊ uixͣ ꝓmissionẽ ad se factam:
ĩ breui posita in suꝑbiã scłoꝵ. Et do¬
re noct᷑no. conu̾tit se callide. ad sa¬
gittã uolantẽ in die. ⁊ uuln̾auit
in ea qͦsda de eccła. Et surrexerunt
hoĩes uani. cupidi głe. ⁊ uoluer̃t sibi
dõ miserante. ab utraq illa malitia:
s plane feda. ã negotio ꝑ ambłante
ĩ tenebͥs: ue g̾n̾ationi huic ã ferm̃to
dici debet. que iam latere p᷑ habũ¬
dantia ñ ualet. ⁊ p̃ impudentia nõ
qͣrit. Serpit hodie putida tabes ꝑ õẽ corpꝰ
abscond̾e̾t se forsitan ab eo. Nũc uͦ q̃m eici¬
et. aut ã qͦ abscondet se: Om̃s amici ⁊ os
antixp̃o. Honorati incebũt de bonis dñi.
qͥ dño honorẽ ñ defert̃. Iñ is qͣm cotidre
uides meretͥtiꝰ nitor. histrionicꝰ habit᷑.
regiꝰ apparatꝰ: iñ anrũ infrenis. in selł.

Expanded text:
 interficeret sanctos, arbitrabatur obsequium se praestare Deo. Hac autem tentatione devicta et sedata tempestate, inclyta facta est, et juxta promissionem ad se factam, in brevi posita in superbiam saeculorum. Et dore nocturno convertit se callide ad sagittam volantem in die, et vulneravit in ea quosdam de Ecclesia. Et surrexerunt homines vani, cupidi gloriae, et voluerunt sibi Deo miserante ab utraque illa malitia; sed plane foeda a negotio perambulante in tenebris. Vae generationi huic a fermento dici debet, quae jam latere prae abundantia non valet, et prae impudentia non quaerit. Serpit hodie putida tabes per omne corpabsconderet se forsitan 1393 ab eo. Nunc vero quem ejiciet, aut a quo abscondet se? Omnes amici, et o. Honorati incedunt de bonis Domini, qui Domino honorem non deferunt. Inde is quem quotidie vides meretricius nitor, histrionicus habitus, regius apparatus. Inde aurum in frenis, in sellis
Abbreviated transcription (Latin):
qm̃ ñ humiliatis. s humilib dsͣ dat
grãm. Es aũ humilis. qͥ humiliati¬
Nemini ꝓriꝰ ꝙ patient̾ fert. bonũ ÷:
s plane molestũ. Scimꝰ aũ: qr ẜla¬
rem datorẽ. diligit ds. uñ ⁊ cum¬

Expanded text:
m non humiliatis, sed humilibus Deus dat gratiam. Est autem humilis, qui humiliatiNemini prorsus, quod patienter fert, bonum est, sed plane molestum. Scimus autem quod hilarem datorem diligit Deus . Un
Abbreviated transcription (Latin):
graltationẽ humiliat᷑. Sane ntͣq
humilib dare grãm. Nõne demq
seruũ suũ iob cũ post insignẽ tͥum¬
phũ. tantã ⁊ tã ꝓbatã ipͣius patiẽ¬
tiã larga remuna̾ndã bñdictiõe
censeret. pͥus in mlt̾is ⁊ districtis
ꝑcunctationib humiliare curauit.¬
⁊ sic parare uiã bndictioni. At pa¬
rũ ⁊ cũ ꝑ se ipm humiliat. nos ds.
sitcͣ libent̾ accipimꝰ : insiqñ ⁊ per
aliũ hoc facit. sapiamꝰ simłr. Nob¬
rem accipe ħꝰ rei mirablẽ docum̃tũ.
de scõ dd̃. Aligñ maledictũ ÷ illi ⁊
a seruo. At ille nͨ cumulatã miuriã¬

Expanded text:
exaltationem humiliatur, Sane utrumque exaltationem humiliatur, Sane utrumque humilibus dare gratiam Nonne denique servum suum Job, cum post insignem 1394 triumphum, tantam et tam probatam ipsius patientiam larga remunerandam benedictione censeret, prius in multis et districtis percunctationibus humiliare curavit, et sic parare viam benedictioni . 2. At parum est cum per se ipsum humiliat nos Deus, si tunc libenter accipimus, nisi quando et per alium hoc facit, sapiamus similiter. Quamobrem accipite hujus rei mirabile documentum de sancto David. Aliquando maledictum est illi et a ser
Abbreviated transcription (Latin):
eges sodauũ tuoꝵ.⁊ pasce hedes tuoᷤ
uixta tab̾nacła pastoꝵ. Olim sc̃s moy¬
ses qm̃ mltũ p̾sumebat degr̃a. ⁊ fami¬
liaritate ꝙͣ iiuenãt ap̃ dm̃: aspirabat
ad qͣndã uisionẽ magnã. ita ut dice̾t
dõ. Si inuem grãm inocłis cuis: osten¬
de mͥ teipm̃. Accep̃ aũ ꝓ ea uisione. lõ¬
ge inferiorẽ: exqua tñ ad ip̃am quã
lantes: magnũ aliqͥd ⁊ ip̃i ausi sunt.
s ad gradu nichilommꝰ sũt reducti.
ꝑ quẽ fua̾t ascendendũ. Ita ⁊mͦ sponsa¬
qm̃ rẽ gͣndẽ postulare uidet᷑. repͥnt᷑
sane austeriori responsione. s plane
utili ⁊ fideli. Oportet nãq humiliter
sentire de se nitentẽ ad altiora: ne
dũ supͣ se atollit᷑. cadat ase. nͥ inse
firmit̾ ꝑ uerã humilitatẽ fuerit
solidatꝰ. ⁊ qͥa nͥ humilicatis mĩto ma¬
tima minime optineant᷑. Propt̾ea
humilitate meret᷑. Tugͦ cũ te hu¬
imiliari uidi̾s: habeto id signũ ĩ boñ.
sicut añ rinnã ħualtat᷑ cor: ita añ

Expanded text:
eges sodalium tuorum, et pasce haedos tuos juxta tabernacula pastorum . Olim sanctus Moyses, quoniam multum praesumebat de gratia et familiaritate, quam invenerat apud Deum, aspirabat ad quamdam visionem magnam, ita ut diceret Deo: Si inveni gratiam in oculis tuis, ostende mihi te ipsum. Accepit autem pro ea visionem longe inferiorem, ex qua tamen ad ipsam quam lantes, magnum aliquid et ipsi ausi sunt, sed ad gradum nihilominus sunt reducti, per quem fuerat ascendendum . Ita m rem grandem postulare videtur, reprimitur sane austeriori responsione, sed plane utili et fideli. Oportet namque humiliter sentire de se nitentem ad altiora, ne, dum supra se attollitur, cadat a se, nisi in se firmiter per veram humilitatem fuerit solidatus. Et quia nisi humilitatis merito maxima minime obtinentur, proptereahumilitate meretur. Tu ergo cum te humiliari videris, habeto id signum in bonum sicut ante ruinam exaltatur cor , ita ante
Abbreviated transcription (Latin):
tur tanꝙͣ inanis dura: restat ut solidiꝰ
aliqͥd afferat᷑ de diuitiis ⁊ honorib scli.
si forte qͥ ñ curat laudes. appetat uł di¬
gnitates. Et uide sinõ hic ordo tẽptãdi
seruatꝰ ÷ in dño nr̃o: cui post suggestũ
ad solã nanitatẽ pcipitiũ: ostensa sunt
regna mũdi atq oblata. Tu gͦ ecẽplo
dñi ⁊ ista renue. Alit̾ necẽe ÷ circũne¬
niri te a negotio ꝑ ãbulante ĩ tenebris.
qd̃ ⁊ ypocͥsis. Etenĩ ista de ambitione
descendit. ⁊ in tenebris habitatio eiꝰ qͥppe

Expanded text:
tur tanquan inanis aura, restat ut solidius aliquid afferatur de divitiis et honoribus saeculi, si forte qui non curat laudes, appetat dignitates. Et vide, si non hic ordo tentandi servatus est in Domino nostro, cui post suggestum ad solam vanitatem praecipitium, ostensa sunt omnia regna mundi atque oblata . Tu ergo exemplo Domini et ista renue. Aliter necesse est circumveniri te a negotio perambulante in tenebris, quod est hypocrisis. Etenim ista de ambitione descendit, et in tenebris habitatio ejus: quippe
Abbreviated transcription (Latin):
tis etꝑtꝰ ⁊ aꝑtũ oẽ horrere malũ. fal¬
cauere a laq̾o isto. hine ÷ qd̃ maria
anglica salutatione t᷑bat᷑ dolũ nisi
fallor suspicans. Et iosue nõ pͥus ami¬
cũ angłm suscepit: ꝙͣ eẽ amicũ no¬
iigarent. ⁊ laborarent in remiganbo.
uento adu̾sante ⁊ iactante namotilam.
uidentes dnm ambłatẽ suꝑ mare. ⁊
putantes fantasma eẽ. ita ut clama¬
rent p̾tunore: nͣne aꝑtã merediam
sufpitionẽ demonũ pretenderunt :
Et recordamini scͥptẽ dicentis: qͥa qͣrta
ingilia noctis uenit ad eos. ambsans
supͣ mare. Qxto gͥ. id ÷ supmo demũ¬

Expanded text:
tus est apertum omne horrere malum, falcavere a laqueo isto. Hinc est quod Maria angelica salutatione turbatur , dolum, nisi fallor, suspicans; et Josue non prius amicum angelum suscipit, quam esse amicum noiquando cum laborarent in remigando, vento adversante et jactante naviculam, videntes Dominum ambulantem super mare, et putantes esse phantasma, ita ut clamarent prae timore, nonne apertam meridiani suspicionem daemonii praetenderunt? Et recordamini Scripturae dicentis, quia quarta vigilia noctis venit ad eos ambulans supra mare. Quarto igitur, id est su
Abbreviated transcription (Latin):
ciaui panẽ doleris. ⁊ unũ compunctionis bibi.
facte sunt mͥ lacͥme mee. panes die ac no¬
cte. dũ dicit᷑ ił cotidie uͥ ẽ dc̃ tuus. Nlisi ꝙ
dem̃sa tua siqͥdẽ parasti in cõspectu tuo m̃sã
adu̾sus eos qͥ tribulant me. de ip̃a inꝙͣ tue
qͥdẽ bñsicio miserationis accipĩo. in qͦ ut¬
cũq respiro qͦtiens tͥstis ⁊ aĩa mã. ⁊ qͦtiẽs
contͣbat me. hec pascua nomi. ⁊ freg̾ntaui
tuos. ⁊ ñ sũt. habñtes greges suos ⁊ fines su¬
os pabło mortis refertos. in qͥb pascũt nec
nec ꝯppinqͣui eis. Ip̃i sunt qͥ dic̃t. eoce hic¬

Expanded text:
cavi panem doloris, et vinum compunctionis bibi; et factae sunt mihi lacrymae meae panes die ac nocte, dum dicitur mihi quotidie: Ubi est Deus tuus? Nisi quod de mensa tua; siquidem parasti in conspectu meo mensam adversus eos qui tribulant me : de ipsa, inquam, tuae quidem beneficio miserationis, accipio, in quo utcunque respiro, quoties tristis est anima mea, et quoties conturbat me. Haec pascua novi et frequentavi tuos, et non sunt, habentes greges suos, et fines suos pabulo mortis refertos, in quibus pascunt nec nec appropiavi eis. Ipsi sunt q
Abbreviated transcription (Latin):
recisabant. Ꝙ qͦm siqͥ insua focte ĩuicti
obstiatione ꝑdurãt indiscretiꝰ absimentes
⁊ siugłaritate notabili cont᷑bantes eos. cum
qͥb habicare debent imꝰ mors in domo. hant
scio sane an se gristiment pietatẽ retinere.
qͥ sapientes in ocłis suis decreuer̃t apud
se nͨͦ consilio ad qͥesd̾e nͨ p̾cepto: iudeant
qͥd respõdeant. ñ mͥ s dicenti. qm̃ qͣsi¬

Expanded text:
recusabant. Quanquam si qui in sua forte invicti obstinatione perdurant, indiscretius abstinentes, et singularitate notabili conturbantes eos, cum quibus habitare debent unius moris in domo; haud scio sane an se existiment pietatem retinere, qui sapientes in oculis suis decreverunt apud se nec consilio acquiescere, nec praecepto, videant quid respondeant, non mihi, sed dicenti: Q
Abbreviated transcription (Latin):
tepͣcandũ acceꝑit. oriens ex alto illaxĩt
uelut meridies: qͥ talsũ conuncat ⁊ ꝓ¬
dat: nõ pot̾it oĩo caueri. s temptabit
⁊ supplantabit sine dubio sub specie
boni. ꝓ bono. scił malũ in cauto ⁊
pouido ꝑsuadens. Et tc̃ mĩdies id est
qͦad sollempnia fr̃m illud̾e̾t dormiẽti:
eo inutiłẽ redd̾e̾t. qͦ uabecillẽ: Ettẽs

Expanded text:
alto illuxerit verus meridies, qui falsum convincat et prodat, non poterit omnino caveri, sed tentabit et supplantabit sine dubio sub specie boni, pro bono scilicet malum incauto et improvido persuadens. Et tunc meridies, id est quo ad solemnia fratrum illuderet dormitanti? eo
Abbreviated transcription (Latin):
ocłis suis: ita ego qͦ te in lumme tuo ⁊
ĩ decore tuo ꝑ m̃tis excessũ merear contẽ¬
plari. pascentẽ ub̾uis: qͥescentẽ secͣus.
Nã ⁊ hic pascis. s ñ insatͣitate. nec cuba¬
re licet. s stare ⁊ ugilare oportet ꝓpt̾
timores noct᷑nos. Heunͨ clara lur. nec
plena refectio. nec mansio tuta. Et ideo
indica mͥ ubi pascas. uͥ cubes in meridie.
B eatã mne dicis: eñ esurio ⁊ fitio iusticiã. Qͥd ħ ad
illoꝵ felicitatẽ. qͥ repleti sunt in bonis dontus
tue. qͥ epłant᷑ ⁊ exultant in cõspectu diͣ. ⁊ de
pati: iocunditatẽ ht. s nõ sacicatẽ. Porro aũ
pasci ⁊ pati simul: nõne molesta iocunditas eͣ:
Omĩa mͥ hic cedũt citra ꝑfectũ: plã p̃t̾ uotũ.
⁊ tutũ nich. Qndo actimplebis me leticia cũ

Expanded text:
oculis suis; ita ego quoque te in lumine tuo et in decore tuo per mentis excessum merear contemplari pascentem uberius, quiescentem securius. 7. Nam et hic pascis, sed non in saturitate; nec cubare licet, sed stare et vigilare oportet propter timores nocturnos. Heu! nec clara lux, nec plena refectio, nec mansio tuta: et ideo indica mihi ubi pascas, ubi cubes in meridie. Beatam me dicis cum esurio et sitio justitiam . Quid hoc ad illorum felicitatem, qui repleti sunt in bonis domus tuae , qui epulantur et exsultant in conspectu Dei, et depati, jucunditatem habet, sed non securitatem. Porro autem pasci et pati simul, nonne molesta jucunditas est? Omnia mihi hic cedunt citra perfectum, plura praeter votum, et tutum nihil. Quando
Abbreviated transcription (Latin):
nec in illa sui plenitudine uidebit᷑ mͦ. in
qͣ uidendꝰ ⁊ pꝰea: ab his dũtatat qͦs hac ui¬
sione ip̃e dignabit᷑. Du̾e meridies. pletu¬
tudo feruoris. ⁊ lucis. solis statio: umbraꝵ
ext̾miãtio. desiccatio paludũ. fetoꝵ depul¬
sio. O ꝑ henne solsticiũ. qñ tã nõ inclina¬
bit᷑ dies: o lum̃ meridiañ. o u̾nalis tem¬
ꝑies. o estiua uenustas .õ. autunnał ubtas:
⁊ nequid uidear pͣt̾isse. o qͥes. ⁊ feriatio
hiemal. Aut c̾te si hoc magis ꝓbas: sola tec̃
hiems. abũt ⁊ recessit. Hunc locũ ĩq tade
claritatis. ⁊ pacis ⁊ pleuitudinis ĩdica mͥ.
ut q̃ admod̾ iacob adhuc incorꝑe manes.
iudit dñm facie ad faciẽ ⁊ salua facta ÷
aũ eĩ : ułꝰ c̾te sic̃ moyses. uidit eũ ñ ꝑ figͣas¬

Expanded text:
lenitudine videbitur modo, in qua videndus est postea, ab his duntaxat, quos hac visione ipse dignabitur. O vero meridies, plenitudo fervoris et lucis, solis statio, umbrarum exterminatio, desiccatio paludum, fetorum depulsio! O perenne solstitium, quando jam non inclinabitur dies! o lumen meridianum, o vernalis temperies, o aestiva venustas, o autumnalis ubertas; et, ne quid videar praeteriise, o quies et feriatio hiemalis! Aut certe, si hoc magis probas, sola tunc hiems abiit et recessit. Hunc locum, inquit, tantae claritatis et pacis et plenitudinis indica mihi, ut quemadmodum Jacob adhuc in corpore manens vidit Dominum facie ad faciem, et salva facta est anima ejus ; vel certe sicut Moyses vidit eum, n
Abbreviated transcription (Latin):
mͥ uidet᷑ illa meridies optanda. ⁊̃ nobis.
ut clara luce dep̾hendamꝰ astutias diabo¬
li. atq angłm sachane illũ qͥ se tͣnssigͣat
in angł̾m lucis. ab nr̃o angło facillime¬
us disc̾uam᷑. Nõ it alit̃ nos custotlire

Expanded text:
mihi illa meridies optanda etiam nobis, ut clara luce deprehendamus astutias diaboli, atque angelum Satanae illum, qui se transfigurat in angelum lucis , ab angelo nostro facillime discernamus. N
Abbreviated transcription (Latin):
tassis pꝰ ista oĩa spon̾sus taꝙͣ pastor
apparere descͥbit᷑. ut ꝑiñ admone¬
at᷑ assecutor tantoꝵ munerũ. pascẽ¬
di gͣgis simplicioꝵ: qͥ scił tã ñ ualẽt
ꝑ semet ip̃os app̾hend̾e ista. qͣ ñ au¬
dent sine pastore oues exire ĩ pascua.
Deniq hoc ip̃m sposa pͣdent᷑ adu̾tẽs:
postulat sibi indicari uͥ ip̃e pascat.
⁊ cubet in meridiano feruore. ꝑata
qͥd̃ ut ex hoc incelligidat᷑ pasci. ⁊
pascẽ cũ illo ⁊ sub illo. Hec .ii. tutũ
arbit᷑tur longe age̾ g̾gẽ a suͣmo
pastore: nimirũ ob icͣsiones lupoꝵ.
eoꝵ maxine qͥuenuĩt ad nos in
uestimͣtis ouiũ. ⁊ ꝓpt̾ea satagit eiᷤ¬
dẽ cũ ip̃o parit̾ pascere pascuis.
⁊ cubare umbris. Et causã ponit.
ue ĩcipiã inqͥens uagari pꝰ g̾ges
sodaliũ tuoꝵ. Ip̃i sũt qͥ se uoluͣt
uideri amicos spõsi. ⁊ ñ sũt. ⁊ cũ
suos ñ illiꝰ gges pasce̾ cura sit eis.
hiniͣ tñ insidiantes diẽt. Ecce hic

Expanded text:
tassis post ista omnia sponsus, tanquam pastor apparere describitur, ut proinde admoneatur assecutor tantorum munerum pascendi gregis simpliciorum, qui scilicet tam non valent per semetipsos apprehendere ista, quam non audent sine pastore oves exire in pascua. Denique hoc ipsum sponsa prudenter advertens postulat sibi indicari ubi ipse pascat et cubet sub meridiano fervore, parata ut quidem ex hoc intelligi datur pasci et pascere cum illo, et sub illo. Nec enim tutum arbitratur longe agere gregem a summo Pastore, nimirum ob incursiones luporum, eorum maxime qui veniunt ad nos in vestimentis ovium: et propterea satagit in eisdem cum ipso pariter pascere pascuis, et cubare umbris. Et causam ponit: Ne incipiam, inquiens, vagari post greges sodalium tuorum. Ipsi sunt qui se volunt videri amicos sponsi, et non sunt: et cum suos, non illius greges pascere cura sit eis; hinc inde tamen insidiantes dicunt: Ecce hic
Abbreviated transcription (Latin):
dies aut̃ appropinqͣuit: significans t̃c
uenisse diẽ dice̾ maluerit. Qñ aũ ħ
dicebat: Profecto qñ sol reu̾sus ab in¬
fecis. iã se ad alta celi sustulerat. Qtto
magis cũ adhc similitudo carns pcõi
instar dense nubis. oꝑtret aurorã.
iuxta om̃s nimirũ nr̃i corporis passi¬
ones: ita ut neq amara mors. nec qͣx
ꝓbrosa desuerit. qͣntomagis inꝗͦ tũc
exigua tenuisq admodũ lux fuit. ⁊
que de autore. magis ꝙͣ de solis ꝓ di¬
re p̾sentia uid̾et᷑: Erat gͦ aurora.
⁊ ip̃a sub obscuta satis. tota illa xp̃i
tie lumine clariori fugauit aurorã.
⁊ mane facto absorta ÷ mors in uicto¬
ria. Deniq habes. Et ualde mane. una
sabbatoꝵ ueniũt admonum̃tũ: orto
iã sole. An nõ mane fuit qñ ortꝰ ẽ solͤ

Expanded text:
 significans esse venisse diem dicere maluerit. Quando autem hoc dicebat? Profecto quando Sol reversus ab inferis, jam se ad alta coeli sustulerat. Quanto magis cum adhuc similitudo carnis peccati instar densae nubis operiret auroram, juxta omnes nimirum nostri corporis passiones, ita ut neque amara mors, nec crux probrosa defuerit? quanto magis, inquam, tunc exigua tenuisque admodum lux fuit, et quae de aurorae magis, quam de Solis prodire praesentia videretur? 6. Erat ergo aurora, et ipsa subobscura satis, tota illa Christiae lumine clariori fugavit auroram, et mane facto absorpta est nox in victoria. Denique habes: Et valde mane una sabbatorum veniunt ad monumentum, orto jam sole . Annon mane fuit, quando ort
Abbreviated transcription (Latin):
qͥd pati: si misertꝰ dñs aꝓpiet nob̃ in uia
qͣ ambłamꝰ. ⁊ incipiat loqͥ decelo. qͥ detelo
ẽ: necnõ fauorabłe qͥ ppiã cantare nob̃
de canticis syon. narrare ⁊̃ deciuitate dĩ.
de pace ciuitatis. de et̾nitate pacis de
statu et̾nitatis: dico uob̃ erit ꝓ uehicło
aĩe dormitãti ⁊ pigͥtanti leta narratio.
ita ut pellat om̃e fastidiũ ab aĩo audi¬
entis. ⁊ ã corꝑe fatigationẽ. Antͥ aliud

Expanded text:
quid pati, si misertus Dominus appropiet nobis in via quid pati, si misertus Dominus appropiet nobis in via qua ambulamus, et incipiat loqui de coelo qui de coelo est, nec non favorabile quidpiam cantare nobis 1385 de canticis Sion, narrare etiam de civitate Dei, de pace civitatis, de aeternitate pacis, de statu aeternitatis: dico vobis, erit pro vehiculo animae dormitanti et pigritanti laeta narratio, ita ut pellat omne fastidium ab animo audientis, et a corpore fatigationem. An tibi aliud
Abbreviated transcription (Latin):
uł amplexꝰ. s tm̃ remedia uulnerib
accipiet suis. in oleo utiq ⁊ ungͣntis. At¬
ñ sepe nũo sic sentimꝰ ⁊ sic expim᷑ orãtes.
nos qͥ nr̃is cotidie adhꝰ excessib tẽptam᷑
tucdtine freq̃nt̾ lib̾asti adueniens iħu boreͦ
Qtiens post auxios fletꝰ. post m enarrable̾s ge¬
mit᷑. ⁊ singultꝰ. sauciã cõsciam meã. iuꝑxisti
reddidit exultantẽ. p̾sum̃te᷑ de uenia: Qͥ
similit̾ afficiunt᷑: ecce hii scuĩt qd̃ ue̾ me¬
dicꝰ sit dñs iħs̃. qͥ sanat cõtͥtos corde. ⁊ alli¬
eugłitandũ mansuetis misit me. ut mede¬
rer cõtritis corde. Si adhͤ lubitant. accedãt
cerce ⁊ ꝓbẽt. ⁊ sic insemetipĩs discãt. qͥd sic¬
miãm uolo ⁊ ñ sacͥficiũ. S uideamꝰ ⁊ reliqͣ.
St̃ qͥ instudiĩs spͣualib fatigati. ⁊ũsi intor¬
ad q̃q inuincta. freqͥnt̃ mͣmant. Lõgos
iob. Si dornuero: dico qñ cõsurgã: ⁊ rursũ
expectabo uesꝑam. Ergo uͥ cõtingit tale ali¬

Expanded text:
 amplexus, sed tantum remedia vulneribus accipiet suis, in oleo utique et unguentis. Annon saepenumero sic sentimus, et sic experimur orantes, nos, qui nostris quotidie adhuc excessibus tentamur u bone? Quoties post anxios fletus, inenarrabiles gemitus et singultus, sauciam conscientiam meam unxisti reddidit exsultantem, et praesumentem de venia? Qui similiter afficiuntur, ecce hi sciunt, quod vere medicus sit Devangelizandum mansuetis misit me, ut mederer contritis corde . Si adhuc dubitant, accedant certe et probent, et sic in semetipsis discant quid siiam volo, et non sacrificium . Sed videamus et reliqua. 4. Sunt qui in studiis spiritualibus fatigati, et versi in tead quaeque injuncta, frequenter murmurant; longos Job: Si dormiero, dicam: Quando consurgam? et rursum exspectabo vesperam . Ergo ubi contingit tale ali
Abbreviated transcription (Latin):
di retribuentib mͥ mala. decidã
mĩto ab mimicis mĩs inauis. Ue¬
tuit gͦ ꝓhib̾i maledicũ cõuiciantẽ.
q̃stũ estimans maledicta. Et addit
Dũs misit illũ ut ad maledicendũ
dd̾. ꝓtsus scd̾m cordĩ qͥ de corde di fere¬
bat sentenciã. Seuiebat lingua male¬
dica: ⁊ ille intendebat qͥd in ocͦulto a¬
g̾et d̾s. uox maledicentis maurib: ⁊
animꝰ mnelinabat se ad hmñdictionẽ.
Nũqͥ in ore blasphemi dͥs : Absit. S eo
usus ⁊ ad humiliand̾ dd̾. Ilec latuit
ꝓph̾am : qͥppe cͥ inc̾ta ⁊ occłta sapĩe
Bonũ mͥꝙ huiliasti me: ut discam
t̃tificationes tuas. uides qͥa hm̃litas tͦa¬
ficat nos: Humilitas dpxi ⁊ ñ humi¬
liatio. Qͣnti humiliant᷑. qͥ humiles
ñ sunt : Aln c̃ rancore humibant᷑.
alĩ patient̾. alii ⁊ libent̾. pͥmi rei
stͣ. seq̾ntes mnnoxũ. ultimmi iusti.
ne longe hũ duo ãse lifferant. ⁊
alt̾ qͥdẽ in patientia sua possideat aiͣ¬

Expanded text:
bus mihi mala, decidam merito ab inimicis meis inanis . Vetuit ergo prohiberi maledicum conviciantem, quaestum aestimans maledicta. Et addit: Dominus misit illum ad maledicendum David . Prorsus secundum cor Dei, qui de corde Dei ferebat sententiam. Saeviebat lingua maledica, et ille intendebat quid in occulto ageret Deus. Vox maledicentis in auribus, et animus inclinabat se ad benedictionem. Nunquid in ore blasphemi Deus? Absit! Sed eo usus est ad humiliandum David. Nec latuit Prophetam; quippe cui incerta et occulta sapBonum mihi quod humiliasti me, ut discam justificationes tuas . 3. Vides quia humilitas justificat nos? Humilitas dixi; et non: Humiliatio. Quanti humiliantur, qui humiles non sunt? Alii cum rancore humiliantur, alii patienter, alii et libenter. Primi rei sunt, sequentes innoxii, ultimi justi. ne longe hi duo a se differant, et alter quidem in patientia sua possideat ani
Abbreviated transcription (Latin):
rora diei. ex qͦ soliusticie ꝑ archan¬
adeo ꝑ totũ id tẽꝑis lux pusilla ⁊
tanqͣ lux reua aurore apparint.
ut diẽ eẽ uiterĩ apͣ hoĩes pene ini.¬
pancis discipłis dicebat᷑. Idhuc modic̃
lum̃ in uob̾ ÷ eo qd auroca eẽt. ⁊ initiũ.

Expanded text:
rora diei, ex quo sol justitiae per archanadeo per totum id temporis lux pusilla, et tanquam lux revera aurorae apparuit, ut diem esse interim apud homines pene univpaucis discipulis dicebatur: Adhuc modicum lumen in vobis est ; eo quod aurora esset et initium,
Abbreviated transcription (Latin):
onẽ. Et pulchre ĩ spose pͣrogatiuam:
occͣrũt ꝑit̾ oiã. ad consũmationẽ uͥtu¬
tũ: ut de forma iꝰticie sit formosa
de iudicioꝵ noticia sit cauta. de desi¬
d̾io p̾sentie seu głe sponsi. casta. La¬
lẽ ꝓrsꝰ decet eẽ sponsã dñi. pulchr᷑a.
eruditã: ⁊ castã. Ergo petitio gͣ ulti¬
mo polui ĩstiꝰ ⁊ loq. Petit siqͥdẽ Ab¬

Expanded text:
onem. Et pulchre in sponsae praerogativam concurrunt pariter omnia ad consummationem virtutum, ut de forma justitiae sit formosa, de judiciorum notitia cauta, de desiderio praesentiae seu gloriae sponsi casta. Talem prorsus decet esse sponsam Domini, pulchram, eruditam et castam. Ergo petitio quam ultimam posui
Abbreviated transcription (Latin):
iecti tñ ĩuolucri iñuifici corporis:
ferret p̾sentiã maiestatis. ⁊ lucẽ fusti¬
nẽt in accessibilẽ. U̾tꝰ plane: in qua
Et uͥtͦ ⁊ umbra: fugans clemones. cu¬
tans hoies. Aut certe uͥtꝰ uegetans:
loco apparens tãꝗͣ in scemate pasto¬
+r
illã in p̾ciũ. ⁊ stã in cibũ. Res mira.
Ip̃e pastor: ip̃e pascua ÷. tp̃e redẽp¬
tio. Uerũ sermo in longũ ꝑgit: qm̃
explicabit᷑ paucis. atq hac necessita¬
pendet memoria iugilet: qͣtinus
ubi pausatũ erit. iñ mox resumatur.¬

Expanded text:
jectu tamen involucri vivifici corporis ferret praesentiam majestatis, et lucem sustineret inaccessibilem. Virtus plane, in qua et virtus et umbra fugans daemones, tutans homines; aut certe virtus vegetans, loco apparens, tanquam in schemate pastour illam in pretium, istam in cibum. Res mira! ipse pastor, ipse pascua est, ipse redemptio. Verum sermo in longum pergit, quexplicabitur paucis; atque hac necessitapendet, memoria vigilet; quatenus ubi pausatum erit, inde mox resumatur
Abbreviated transcription (Latin):
uidere. cũ ꝓphis aliis tm̃ inuisione ap¬
parere se dicat. ⁊ ꝑsompniũ loqͥ. Pphilip
poqͦ scdm̃ petitionẽ cordis sui ostensus ÷
pat̾ in filio. in eo ꝓculdubio qd̃ in ꝯtinẽti
audiuit. Philippe. qui uidet me: iudet
thome iuixta desidi̾uͣ cordis sui palpãdũ
se p̾buit : ⁊ uoluntate labioꝵ eiꝰ ñ frau¬
dauit eũ. Qͥd dd̾: Nõne ⁊ ip̃o uoto se oĩo¬
ñ fraudari significat. uͥ ait. ñ daturũ se
sõp nũ ocłis suis. nec palpebͥs suis dormi¬
tationẽ: donͨ inueniat locũ dño: Igͣ istiꝰ¬
mͦi magnis spiritib magnꝰ occͣret sponsuᷤ
scm̃ suñ ⁊ in tab̾nacła sua: ita ut dicat qͥ¬
eu̾mꝰ ẽ. q fecit mͥ magna qͥ pot᷑es ẽ. Regẽ
ĩ decore suo uidebũt ocli eiꝰ p̾enͣtẽ.
se ad speciosa deserti. ad flores rosaꝵ
⁊ lilia ꝯualliũ. ad amena hortoꝵ.⁊
irrigua fontiñ. ad delicias cellarioꝵ
⁊ odoramͣta aromatũ. postremo ad
ip̃a secreta cubicli. Isti sũt thesau¬

Expanded text:
ur, cum prophetis aliis tantum in visione apparere se dicat, et per somnium loqui . Philippo quoque secundum petitionem cordis sui ostensus est Pater in Filio, in eo procul dubio quod incontinenti audivit: Philippe, qui videt me, videt Thomae juxta desiderium cordis se praebuit , et voluntate labiorum ejus non fraudavit eum. Quid David? nonne et ipse voto se non omnino fraudari significat, ubi ait non daturum se somnum oculis suis, nec palpebris suis dormitationem, donec inveniret locum Domino? Igitur istiusmodi magnis spiritibus magnus occurret Sponsus, sanctum suum, et in tabernacula sua, ita ut dicat qest: Quia fecit mihi magna qui potens est . Regem in decore suo videbunt oculi ejus ; praeeuntem se ad speciosa deserti, ad flores rosarum, et lilia convalium, ad amoena hortorum, irrigua fontium, 1387 ad delicias cellariorum, et odoramenta aromatum, postremo ad ipsa secreta cubiculi. 10. Isti sunt thesau
Abbreviated transcription (Latin):
luntatẽ. si coeꝑis uoluptatib ꝑfecte
renũties. si carnẽ tuã crucifigas
cũ uiciis ⁊ ꝯcupiscentiis. s ⁊mortisi¬
ces m̾bra tua que sũt suꝑ t̾r: ꝓba¬
bis te pauli imitatorẽ qͥ nõ facias
aĩam tuã p̾ciosiorẽ te tpͣo. ꝓbabis ⁊ xp̃i

Expanded text:
luntatem, si corporis voluptatibus perfecte renunties, si carnem tuam crucifigas cum vitiis et concupiscentiis, sed et mortifices membra tua, quae sunt super terram: probabis te Pauli imitatorem, qui non facias animam tuam pretiosiorem te ipso; probabis et Chri
Abbreviated transcription (Latin):
cuũ. s ꝓsꝑet᷑ ⁊ faciat oĩa ad que misit illd̾.
ut dicẽ possis ⁊ tu. qr gr̃a clĩ in me uacua
ñ fuit felix m̃s cui u̾bũ indiuiduus comes
uͥq se affabile p̾bet: cuiꝰ indesinẽt̃ ob lecta¬
ta suauitate facũdie: a carns molestũs.
⁊ uicus sese uendicet oĩ hora. redim̃do tẽpꝰ
ã diebꝰ mal. Nõ lassabit᷑. nõ molestabitur.
gie maiestatis scema apparere existimo
lib̃tate. ⁊ puritate conscĩe. magnanimio¬
res facti. cõsueuer̃t aud̾e maiora. ĩqͥeti ꝓr¬
sus. ⁊ curiosi sec̾ta penet᷑re. app̾hendere
sublimiora. ⁊ tẽptare ꝑfectiora. ñ mͦ sensu¬
ũ. s ⁊ uͥtutũ. hũ enĩ ꝓ fidĩ magnitudi
pidos ui̾tatis. uauitatis nõ ꝯscios. Talis erat
moyses: qͥ audebat dicẽ dõ. Si inueni qrͣam
ĩ ocłis tuis. ostende mͥ te ipͣm. Talis philippꝰ.
qͥ sibi ⁊ suis ꝯdiscipłis patrẽ flagitabat ostẽ¬
di. lalꝰ ⁊ chomas: qui nͥ sua manu tang̾et

Expanded text:
ur et faciat omnia ad quae misit illud, ut dicere possis et tu, quia gratia Dei in me vacua non fuit . Felix mens, cui Verbum individuus comes, ubique se affabile praebet, cujus indesinenter oblectata suavitate facundiae, a carnis molestiis et vitiis sese vindicet omni hora, redimendo tempus a diebus malis . Non lassabitur, non molestabitur; gnae majestatis schema apparere existimo libertate et puritate conscientiae magnanimores facti, consueverunt audere majora, inquieti prorsus et curiosi secretiora penetrare, et apprehendere sublimiora, et tentare perfectiora, non modo sensuum, sed et virtutum. Hi enim pro fidei magnitudinpidos veritatis, vanitatis non conscios. Talis erat Moyses, qui audebat dicere Deo: Si inveni gratiam in oculis tuis, ostende mihi te ipsum . Talis Philippus, qui sibi et suis condiscipulis Patrem flagitabat ostendi : talis et Thomas, qui nisi sua manu tangeret
Abbreviated transcription (Latin):
ta erit oĩo uł illa qͥ mlt̾is ꝑ ea qͥ facta
sũt. uł illa qͥ paucis ꝑ uisa ⁊ sompnia
facta ÷ manifestatio sponsi. nͥ ⁊ spãli p̾ro¬
gatiua intimis illũ affectib atq ipsis
meduls cordis celitꝰ illapsũ suscipiat.
hãtq p̾sto qͣm desid̾at. ñ figͣatũ. s ĩfu¬

Expanded text:
ta erit omnino vel illa quae multis per ea quae facta sunt, vel illa quae paucis per visa et somnia facta est manifestatio sponsi, nisi et speciali praerogativa intimis illum affectibus atque ipsis medullis cordis coelitus illapsum suscipiat, habeatque praesto quem desiderat non fig
Abbreviated transcription (Latin):
Est scriptũ in ꝓpħã. Decorẽ induit. in¬
duit fortitudinẽ ⁊ p̾cinx̃ se. qd̾ carnis
infirma ⁊ tanꝗͣ nubila q̾dã excusse¬
rit. stolam gle raduens. Sane extͣe
eleuatꝰ ⁊ sol. ⁊ sensim demũ diffundens
radios suos suꝑ t̾rã: cepit paulati ubiq

Expanded text:
Est scriptum in Propheta: Decorem induit, induit fortitudinem, et praecinxit se ; quod carnis infirma, tanquam nubila quaedam excusserit, stolam gloriae induens. Sane extunc elevatus est Sol, et sensim demum diffundens suos radios super terram, coepit paulatim ubique
Abbreviated transcription (Latin):
dñs ds: qm̃ loqͥt᷑ pacẽ in plebẽ suã.
Itaq pacẽ. pietatẽ. iꝰticiã. ds.
ĩ nob̃ loqͥtur : nec talia nos cogita mꝰ
ex nob̃. s in nob̃ audimꝰ. Ceterũ homi¬
cidia. adultĩa. furta. blasphemie ⁊
simłia his de corde exeunt. nͨ audiui¬
mꝰ ea. s: dicimꝰ. Deniq dixat ĩsipiens in
corde suo: ñ ÷ ds. Et ꝑꝑ hoc irritauit

Expanded text:
Deus, quoniam loquetur pacem in plebem suam . Itaque pacem, pietatem, justitiam Deus in nobis loquitur; nec talia nos cogitamus ex nobis, sed in nobis audimus. Caeterum homicidia, adulteria, furta, blasphemiae, et his similia, de corde exeunt : nec audimus ea, sed dicimus. Denique dixit insipiens in corde suo:
Abbreviated transcription (Latin):
mittit᷑ aũ ã contͣruis pocestatibꝰ. sic̃ łuĩt
ĩmussiones ꝑ anglos malos: quale u̾bi
causa fuit qd
legit᷑ misisse in cor diabolꝰ. ut tͣderet
dnm̃. ⁊udas simonis scariothis. Uerũ
qͥsita iugilet. ⁊ dili gens obsernator mo¬
tionũ ĩt̾narum fuaꝵ. siue ĩ se siue ex se
factaꝵ. ut liqͥdo ad queq illicita sensa
cordis siti. disc̾nat uit᷑ morbũ m̃tis. ⁊ mor¬
sũ serpentis: Ego nulli hoc mortaliũ
possibile puto: nͥqͥ illuminat᷑ ã spũ scõ¬

Expanded text:
mittitur autem a contrariis potestatibus, sicut fiunt immissiones per angelos malos; quale, verbi causa, fuit quod legitur misisse in cor diabolus, ut traderet Dominum Judas Simonis Iscariotis . 6. Verum quis ita vigil et diligens observator motionum internarum suarum, sive in se, sive et ex se factarum, ut liquido ad quaeque illicita sensa cordis sui discernat inter morbum mentis, et morsum serpentis? Ego nulli hoc mortalium possibile puto, nisi qui illuminatus a Sp
Abbreviated transcription (Latin):
spͣuũ. Qntũlibet enĩ qͥs sccł̃m salomonem
oĩ custodia seruet corsuũ ⁊ oĩa qͥ ĩtrase
mouent᷑ uigilintissima intentione obser¬
uet. ⁊̃ si duit᷑nũ forte inhis huit ex̾cici¬
tiũ ⁊ freqͥnis exꝑim̃tũ: nõ potĩt tñ ad pu¬
rũ inse dinoscere. discerne ue ab inucẽ
malũ innatũ. ⁊ malũ semĩatũ Nã deli¬
ctaqͥs intelligit: Nec ml̾tũ refert nrͣa.
mꝰ. uigilandũ potiꝰ ⁊orand̾. ⁊ñcũq sit
ne ꝯsentiamꝰ. Deniq orat
ꝓpha. contͣ utrũq malũ dicens. Ab oc¬
cultis meis munda me dñe: ⁊ ab alie¬
nis parce seruo tuo. Et ego ñ possum
tͣdere uob̃ qd nõ accepi: nõ aũ accepi
fateor uñ assiguẽ certam notionem ĩt̾
ꝑtũ cordis. ⁊ seminariũ hostis. Qͥppe ut᷑q
malũ. utrũq a malo: utrͣq in corde. s

Expanded text:
t enim quis, secundum Salomonem, omni custodia servet cor suum , et omnia quae intra se moventur vigilantissima intentione observet; etiamsi diuturnum forte in his habuerit exercitium et frequens experimentum, non poterit tamen ad purum in se dignoscere discernereve ab invicem malum innatum, et malum seminatum. Nam delicta quis intelligit? Nec multum refert nostra us: vigilandum potius et orandum undecunque sit, ne consentiamus. Denique orat propheta contra utrumque malum, dicens: Ab occultis meis munda me, Domine, et ab alienis parce servo tuo . Et ego, non possum tradere vobis quod non accepi. Non autem accepi, fateor, unde assignem certam notionem inter partum cordis, et seminarium hostis. Quippe utrumque malum, utrumque a mal
Abbreviated transcription (Latin):
spiͣtalẽ defignas dilectionẽ. Dem̃ qͥd nam
eã in loco pascue delectet ad eo diligẽt᷑
attende. S nͨ illd p̾tereat te de hoca me¬
ridiana. ⁊ qͦd is potissimũ explorat᷑ locus:
ĩ qͦ qͥ pascit cubat simul. qd̵ ⁊ magne se¬
curitatis indiciũ. Arbitͦr enĩ ob hoc additũ
cubat: qͦd eo loci minime necẽe sit stare.
cubante pastore ⁊ pausante sub umbris:
libe̾ nichominꝰ discurrit ĩ pascuit. felix ⁊
cũ illis nonaginta nouẽ. q̃ illic relicte le¬
gunt᷑. quũ pastor eaꝵ dignãt᷑ ad unã
descendit que errau̾at: Secure ꝓcłdubio
cubat ꝓpt̾. qͥ ⁊ longe recede̾ minime dubi¬
tauit: sciens qr eas in tuto reliqͥ̾rat. Me¬
rito spõsa illo sufpirat: merito ĩ hiat
loco pascue. simul ⁊ pacis: s qͥetis. s se¬
curitatis. s exultatiõis. s ad mirationis.
s stuporis. Nã ⁊ me miserũ heu longe
agentẽ ⁊ de longe salutantẽ. en eiꝰ ip̃a
recordatio ad lacrimas reuocat plane.

Expanded text:
esignans dilectionem. Deinde quidnam eam in loco pascuae adeo delectet, diligenter attende. Sed nec illud praetereat te de hora meridiana, et quod is potissimum exploratur locus, in quo qui pascit, cubat simul: quod est magnae securitatis indicium. Arbitror enim ob hoc additum, Cubat, quod eo loci minime necesse sit stare, grex, etiam cubante pastore et pausante sub umbris, libere nihilominus discurrat in pascuis. Felix recum illis nonaginta novem quae illic relictae leguntur, cum pastor earum dignanter ad unam descendit quae erraverat? Secure procul dubio cubat prope, qui et longe recedere minime dubitavit, sciens quia in tuto eas relinqueret. Merito sponsa illo suspirat, merito inhiat loco pascuae simul et pacis, sed quietis, sed securitatis, sed exsultationis, sed admirationis, sed stuporis. Nam et me miserum, heu! longe agentem et de longe salutantem, en ipsa ejus recordatio ad lacrymas provocat, plane
Abbreviated transcription (Latin):
nos ⁊ spͣs sc̃s in lumĩe suo dignet᷑ ostẽ¬
dere nob̃. qd̃ oꝑe suo ñ dedignat᷑ assi¬
I  due actitare in nobis.
puto non
oĩo nos inbis sine incellectu remãsuroᷤ.
Cõfido enͣ nõ accepisse nos sp̃m hͦ mͣdi
festiꝰ: siqͥs in nob̾ ẽ ita desid̾i̾i uir: ut
t᷑: isꝓfecto ñ secꝰ ꝙͣ in forma spõsi sus¬
cipiet u̾bũ. intẽꝑe uificationis. hora
uideł qua se stringi intꝰ qͥbdã brachiis
sapĩe. atq inde sͨ infundi senserit sci suauita¬
tẽ amoris. Siqͥdẽ desid̾uĩ codis eiꝰ t̾buetur
ad tempꝰ. ⁊ cẽpꝰmodicũ. Nã cũ uigilus ⁊ ob¬
secͣtionib ⁊ mlt̃o labore. ⁊ imbre lacͥmaru̾
q̃litꝰ affuerit: subito dũ teneri putabitur
elabit᷑. ⁊ rursũ lacͥmanti. ⁊ uisectanti occͣrẽs.
cõp̾hendi patit᷑. s minume teneri. dũ subi¬
to itm̃ qͣi e manib auolat. Et si institĩt p̃ci¬
bꝰ ⁊ fietib deuota aĩa. denuo reu̾tet᷑. ⁊ uolũ¬

Expanded text:
s sanctus in lumine suo dignetur ostendere nobis, quod opere suo non dedignatur assidue actitare in nobis, puto non omnino non in his sine intellectu remansuros. Confido enim non accepisse nos spiritum hujufestius, si quis in nobis est ita desiderii vir, ut tur; is profecto non secus quam in forma sponsi suscipiet verbum in tempore visitationis, hora videlicet qua se astringi intus quibusdam brachiis sapientiae, atque inde sibi infundi senserit sancti suavitatem amoris. Siquidem desiderium cordis ejus tribuetur mpus modicum. Nam cum vigiliis, et obsecrationibus, et multo labore et imbre lacrymarum quaesitus adfuerit, subito dum teneri putatur elabitur; et rursum lacrymanti et insectanti occurrens, comprehendi patitur, sed minime retineri, dum subito iterum quasi e manibus evolat. Etsi institerit precibus et fletibus devota anima, denuo revertetur, et volun