comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
no mẽtis cernit in ictu.
Quẽ quiã respicit omĩa solus
erum possis dicere solem.
Nuin ego en inꝙͣ difficiliori rursus ambiguitate
confũdor. Quenã ĩꝗt ista ẽ: Iam enĩ qb ꝑturba¬
⁊ conecto. Nimiũ ĩꝙͣ adu̾sari ac repugnare iudetur
noscẽ uni̾sa deũ ⁊ esse ullũ lib̾tatis arbrtriũ. Nã si
ũcta prospicit deus. neq falli ullo mõ põt. Euenire
eccẽẽ ẽ qd̾ ꝓuidẽtia futuꝵ ẽẽ ꝓuideit. Quore si ab e¬
imno nõ facta hoĩu mõ. sed et̾iã cõscibia uolũtatesq
noscit. nulla erit arbitrii libertas. Neq eĩ uł factu
liudullũ uł quelib existere poterit uolũtas nͥ quã

Expanded text:
no mentis cernit in ictu; quem quia respicit omnia solus uerum possis dicere solem. – Tum ego: En, inquam, difficiliore rursus ambiguitate confundor. – Quaenam, inquit, ista est? Iam enim quibus perturbere, coniecto. – Nimium, inquam, aduersari ac repugnare uidetur praenoscere uniuersa deum et esse ullum libertatis arbitrium. Nam si cuncta prospicit deus neque falli ullo modo potest, euenire necesse est quod prouidentia futurum esse praeuiderit. Quare si ab aeterno non facta hominum modo sed etiam consilia uoluntatesque praenoscit, nulla erit arbitrii libertas; neque enim uel factum aliud ullum uel quaelibet exsistere poterit uoluntas nisi quam
Abbreviated transcription (Latin):
bus qb accedẽdo ꝯsentiẽdoq qua inuexere sibi adiu¬
ãt ẜuitutẽ ⁊ sũt quodã mõ ꝓpria lib̾tate captiue. Qͤ
i ille ab et̾no cũcta prospiciens prouidẽtie cornit ĩ¬
utus ⁊ sius queq meritis p̃destinata disponit. Ny¬
Uro clarum lumine phebum
Melliflui cauit oris homerus.
ui tamen intia uiscera terre
on ualet pͣellagi radiorum
nfi̾ma perrumpere luce.
auo sic magni conditor orbis.
uic ex alto cuncta tuenti
lulla t̾re molle resistunt.

Expanded text:
ere sibi adiuuant seruitutem et sunt quodam modo propria libertate captiuae. Quae tamen ille ab aeterno cuncta prospiciens prouidentiae cernit intuitus et suis quaeque meritis praedestinata disponit. uro clarum lumine Phoebum Melliflui canit oris Homerus: Qui tamen intima uiscera terrae Non ualet aut pelagi radiorum Infirma perrumpere luce. Haud sic magni conditor orbis; Huic ex alto cuncta tuenti Nulla terrae mole resistunt
Abbreviated transcription (Latin):
caces eẽ nõ possunt. Ad uersamini igit᷑ uicia co¬
lite uirtutes. ⁊ ad rectas spes animu subleuate.
humiles p̾ceo in excelsa porrigite.Magna uobis
ẽ si dissimulare non uultis neccessitas indicta
probitatis/. cũ ante oculos agitis iudicis cũcta
cernentis.

Expanded text:
caces esse non possunt. Auersamini igitur uitia, colite uirtutes, ad rectas spes animum subleuate, humiles preces in excelsa porrigite. Magna uobis est, si dissimulare non uultis, necessitas indicta probitatis, cum ante oculos agitis iudicis cuncta cernentis.
Abbreviated transcription (Latin):
horribilius mõstris si utitu existunas ĩ tãti ueluti¬
iuili patris familias dispositissima domo uillia nasa cole¬
rent᷑. preciosa sordescerẽt. S nõ ita ẽ. Nã si ea q̃ pau¬
lo ante ꝯclusa sũt ĩꝯnulsa ẜuãt᷑ ip̃o de cuiꝰ nñc re¬
gno lcquim̾ auctore deo cognosces sẽꝑ quide potẽ¬
tes eẽ bonos malos noͣ abiectos semꝑ atq ĩbecilles.
nec sine pen̾a unꝙͣ ẽẽ uicia. nec sine p̾mio uirtutẽs
bonis felicia malis sẽp ĩfortunia ꝯtingere. Multaq id
genue que sopitis querelis firma te soliditate corobo¬
rent. Et qm̃ uere formã btĩtudĩs medudũ mõstrã¬
te uidisti. quo ⁊ sita sit agnouisti decursis oĩb que
pretermitte̾ neccuu puto uiã tibi que te domu
reuehat ostẽdã. Penuas etiã tue mẽti qͥb se iñ
altũ tollere possit affingã: ut ꝑturbatioẽ depulsa
sospes ĩ patriã meo ductu mea semita meis etiar

Expanded text:
horribilius monstris, si, uti tu aestimas, in tanti ueluthorribilius monstris, si, uti tu aestimas, in tanti uelut patrisfamilias dispositissima domo uilia uasa colerentur, pretiosa sordescerent. Sed non ita est. Nam si ea quae paulo ante conclusa sunt igno loquimur auctore cognosces semper quidem potentes esse bonos, malos uero abiectos semper atque imbecilles, nec sine poena umquam esse uitia nec sine praemio uirtutes, bonis felicia malis semper infortunata contingere multaque id genus, quae sopitis querelis firma te soliditate corroborent. Et quoniam uerae formam beatitudinis me dudum monstrate uidisti, quo etiam sita sit agnouisti, decursis omnibus quae praemittere necessarium puto, uiam tibi quae te domum reuehat ostendam. Pennas etiam tuae menti quibus se in altum tollere possit adfigam, ut perturbatione depulsa sospes in patriam meo ductu, mea semita, meis etiam
Abbreviated transcription (Latin):
Perdit dũ uidet ĩferos.¬
Ec cũ pħi̾xa dignitate nultus ⁊ oris grauita¬
te ẜuata leniter suauiterq ceciniss. Tũ ego
nũdũ penituo ĩsiti meroris oblitus ĩtentioe
dicẽ adhuc aliqd parãtis abrupi. Et o inꝙͣ
uer preuia lum̃s que usq huc tua fudit or̃o tum sui
speculatiõe diuina tũ tius rõnib inuicta patuerunt.
Eaq michi ⁊ si ob iniurie dolorẽ nup oblita nõ tamẽ
ante hac prorsus ignorata dixisti. S ea ip̃a ẽ uł maxi
oĩo mala possint uł ĩpunita p̾tereãt. Qd̾ solũ quãta
dignũ sit admuatione profecto osidera. At huic aliud
mauis adiũgit᷑. Nã ĩperante florẽteq neꝗtia iurtus
nõ solũ p̾̃miis caret uerũ etiã sceleratoꝵ pedib sub¬
iecta calcatur.⁊ in locũ facinoꝵ supplicia luit.Que
fier ĩ regno sciẽtis oĩa potẽtis oĩa s bona tm̃modo
uolentis dei nemo satis põt nec admirari nec cõ¬
queri. Tũ illa  hoc eẽt ĩquit infirti stuporis oĩbq

Expanded text:
inferos.Philosophia dignitate uultus et oris grauitate seruata leniter suauiterque cecinisset, tum ego nondum penitus insiti maeroris oblitus intentionem dicere adhuc aliquid parantis abrupi et: O, inquam, ueri praeuia luminis, quae usque adhuc tua fudit oratio cum sui speculatione diuina tum tuis rationibus inuicta patuerunt, eaque mihi etsi ob iniuriae dolorem nuper oblita non tamen antehac prorsus iomnino mala possint, vel impunita praetereant. Quod solum quanta dignum sit admiratione, profecto consideras. At huic aliud majus adjungitur: nam imperante florenteque nequitia, virtus non solum praemiis caret, verum etiam sceleratorum pedibus subjecta calcatur, et in locum 10 facinorum supplicia luit. Quae fieri in regno scientis omnia, potentis omnia, sed bona tantummodo volentis Dei, nemo satis poqueri. Tum illa: Et esset, inquit, infinita stuporis omnibusque
Abbreviated transcription (Latin):
Legibus orbem prouida seruet
Stringatq ligans irresoluto
Singula nexu placet arguto
F idibus lentis promere cantu.
Q uaius peni pulcra leones
Uincula gestent. mamboq datas
Captent escas. metuãtq trucẽ
Soliti uerbera feire magistruz
Si cruor horrida tinxerit ora
Resices olun redeunt anuni
Fremituq graui meminere sui.

Expanded text:
legibus orbem prouida seruet stringatque ligans inresoluto singula nexu, placet arguto fidibus lentis promere cantu. Quamuis Poeni pulchra leones uincula gestent manibusque datas captent escas metuantque trucem soliti uerbera ferre magistrum, si cruor horrida tinxerit ora, resides olim redeunt animi fremituque graui meminere sui
Abbreviated transcription (Latin):
Qui sensus ⁊ ymagines
Corporib extimis
Credãt mẽtib ĩpͥmi
ut quõdã celeri stilo
Mos ẽ equore pagine
Que nullas hẽat notas.
pressas figere litteras.
S mens si ꝓpriis uigẽs
Nichil motib explicat.
Sed tm̃ patiẽs iacet.¬

Expanded text:
qui sensus et imagines e corporibus extimis credant mentibus imprimi, ut quondam celeri stilo mos est aequore paginae, quae nullas habeat notas, pressas figere litteras. Sed mens si propriis vigens nihil motibus explicat, sed tantum patiens iacet
Abbreviated transcription (Latin):
duruerũt ad acrioris ium medicaminis recipi¬
endã tactu blandiore molescant.
Um phebi radiis graue¬
Cancri sydus in estuat

Expanded text:
duruerunt ad acrioris uim medicaminis recipiendam tactu blandiore mollescant. Cum Phoebi radiis grauencri sidus inaestuat
Abbreviated transcription (Latin):
Scio mẽtes hommi nullo mõ ẽẽ mortales. Cũqr
clarũ sit fortuitã felicitatẽ corporas morte fini¬
ri dubitari nequit si hec auferre btĩtudĩe põt.
qn om̃e mortaliũ genus ĩ miseriã mortis fine
libat᷑. Q si multos scimꝰ bt̃̾itudĩs fructũ no mi¬
te solu uerũ ⁊ dolorib suppliciisq quesisse quo¬
nã mõ pñs uita face̾ btos põtꝰ. Que miseros trã¬
acta non efficit.

Expanded text:
scio, mentes hominum nullo modo esse mortales: cumque scio, mentes hominum nullo modo esse mortales: cumque clarum sit, fortuitam felicitatem corporis morte finiri: dubitari nequit, si haec auferre beatitudinem potest, quin omne mortalium 5 genus in miseriam, mortis fine, labatur. Quod si multos scimus beatitudinis fructum non morte solum, verum etiam doloribus suppliciisque quaesisse, quonam modo praesens vita facere beatos potest, quae miseros transacta non efficit
Abbreviated transcription (Latin):
te ip̃o p̾ciosius: Nichil ĩqͥes. Igit᷑ si tui cõpos fuei̾s
possidebis qd̾ nec tu anutte̾ unꝙͣ nelis. nec fortũa
possit auferre. Atq ut agnoscas ĩ huo fortuitis
reb bti̾tudĩe ꝯstare nõ posse. sic collige. si bt̃ituto
c̃ sũmũ nature bonũ rõne degentis. Nec ẽ sũmu
at auferri. Manifestũ est ꝙ ad bt̾itudĩe pcipien¬
dũ fortune ĩstabilitas aspirare nõ possit. Adhec quẽ
caduca felicitas ista uehit uł scit eã uł nescit eẽ
nutabilẽ. Si nescit. quenã bta sors eẽ pot igno¬
nintie cecitate. Si scit ut metuat neccẽe ẽ ne
amittat qd̾ amitti posse nõ dubitat. Quare cõ¬
tmus timor non sinit ẽẽ felicẽ. An uł si amise¬
rit negligẽdũ ẽẽ putat. Sic quoq pexile bonu
ẽ qd equo ño ferat᷑ amulsũ. Et qmͣtu idez es cui
psuasu atq ĩsitũ ẽ ꝑmultis demostratioĩbus

Expanded text:
te ipso pretiosius? Nihil, inquies. Igitur si tui compos fueris, te ipso pretiosius? Nihil, inquies. Igitur si tui compos fueris, possidebis quod nec tu amittere umquam uelis nec fortuna possit auferre. Atque ut agnoscas in his fortuitis rebus beatitudinem constare non posse, sic collige. Si beatitudo est summum naturae bonum ratione degentis nec est summum  quod nequeat auferri, manifestum est quin ad beatitudinem percipiendam fortunae instabilitas aspirare non possit. Ad haec, quem caduca ista felicitas uehit uel scit eam uel nescit esse mutabilem. Si nescitrantiae caecitate? Si scit, metuat necesse est, ne amittat quod amitti posse non dubitat; quare continuus timor non sinit esse felicem. An uel si amiserit, neglegendum putat? Sic quoque perexile bonum est quod aequo animo feratur amissum. Et quoniam tu idem es cui persuasum atque insitum permult
Abbreviated transcription (Latin):
tissimie bt̃itudĩs sũmã detrabũt. Q. multos ẽẽ cõ¬
iectas: qui sese celo proxios arbitrarẽt᷑ si de fortune
tue reliquiis pars eis mini̾a ꝯtingat. Hic ip̃e locus
quẽ exiliũ uocas ĩcolẽtib patriae̾. Adeo mehilmise¬
ru ẽ nͥ cur putes. Contraq btã soro oĩs ẽ eqͥnimita¬
te tollerãtis. Qͥs eĩ ille tam felix quicũ dederit i¬
patiẽtie manus statũ suũ mutare nõ optet. W
multi s amaritudĩb buinane felicitatis dulcedo
resparsa ẽ. que si ⁊̃ fruẽti iocñdia eẽ uideat᷑. tñ quo¬
minꝰ cũ uelit abeat retineri nõ possit. Liquet igit᷑
ꝙͣ sit. mortaliu rerũ misera btitudo que nͥ apud
cquaios perpetuo ꝑdurat. nec anxios tota delectat.
Cud igit᷑ o mortales extra petitio ĩtra uos poitu
felicitatẽ Error nos insciciaq ꝯfũdit. Ostẽdã. bre¬
iutortibi sũne cardinẽ felicitatis. Est ne alupd t

Expanded text:
tissimis beatitudinis summam detrahunt. Quam multos esse contissimis beatitudinis summam detrahunt. Quam multos esse coniectas qui sese caelo proximos arbitrentur si de fortunae tuae reliquiis pars eis minima contingat? Hic ipse locus, quem tu exsilium uocas, incolentibus patria est. Adeo nihil est miserum nisi cum putes, contraque beata sors omnis est aequanimitate tolerantis. Quis est ille tam felix, qui cum dederit impatientiae manus statum suum mutare non optet? Quam multis amaritudinibus humanae felicitatis dulcedo respersa est! Quae si etiam fruenti iucunda esse uideatur, tamen quominus cum uelit abeat retineri non possit. Liquet igitur quam sit mortalium rerum misera beatitudo, quae nec apud aequanimos perpetua perdurat nec anxios tota delectat. Quid igitur, o mortales, extra petitis intra uos positam felicitatem? Error uos inscitiaque confundit. Ostendam breuiter tibi summae cardinem felicitatis. Estne aliquid tibi
Abbreviated transcription (Latin):
ctuosus atq anxius ꝯq̃reris. Quis enĩ ẽ tã cõ¬
posite felicitatis ut non aliqura ex ꝑte cũ stat᷑
sui qualitate riset᷑. Anxia enĩ res est huma¬
noꝵ ꝯdi tio bonoꝵ.et que uł nũꝙͣ tota proue¬
mat uł nũꝙͣ perpetua subfistat. Huic cẽsus
exubeat s ẽ pͥudori degoner sangius. Hũc nobi¬
litas notu facit. s angustia rei familiaris in¬
clusus ẽẽ malet ignotus. Ille utroq circũ flũ
utã celibem deflet. Ille iptiis felix orbatus liberis
alieno censũ nutrit herecli. Alius prole letatus filii
filie ue delictis mestus illacrimat. Idcuco nemo faci¬
le cũ fortune sue condictione conecrdat. In est enĩ
singulis qd̾ ĩ expertus ignoret exptus exhorreat. Ad¬
de qi felicissumi ciꝰq delicatissimus sensus ẽ. ⁊ uͥ ad
nutũ cũcta suppetant oĩs adũsitatis ĩsoleno mini¬
mis qͥbq prostemit᷑. Adeo pexigua sũt que fortuna¬

Expanded text:
ctuosus atque anxius conqueraris. Quis est enim tam comctuosus atque anxius conqueraris. Quis est enim tam compositae felicitatis ut non aliqua ex parte cum status sui qualitate rixetur? Anxia enim res est humanorum condicio bonorum et quae uel numquam tota proueniat uel numquam perpetua subsistat. Huic census exuberat, sed est pudori degener sanguis; hunc nobilitas notum facit, sed angustia rei familiaris inclusus esse mallet ignotus. Ille utroque circumfluus uitam caelibem deflet; ille nuptiis felix orbus liberis alieno censum nutrit heredi; alius prole laetatus filii filiaeue delictis maestus illacrimat. Idcirco nemo facile cum fortunae suae condicione concordat; inest enim singulis quod inexpertus ignoret, expertus exhorreat. Adde quod felicissimi cuiusque delicatissimus sensus est, et nisi ad nutum cuncta suppetant omnis aduersitatis insolens minimis quibusque prosternitur: adeo perexigua sunt quae fortuna
Abbreviated transcription (Latin):
seruat. Quoq unꝯ felicitate minui tuã uel
ip̃a ꝯcesserĩ tui desiderio lacrimis ac dolore ta¬
bescit. Quid dicã liberos osulares quoꝵ iam
ut ĩ id etatis pueris uł paterni uł auiti specim̃
e lucet ingenii. Cũ igit᷑ p̾cipua sit mortalibꝰ
ute ciuia retinende o te si tua bona cognoscas
felicẽ. Cui suppetũt q̃ nũc que uita nemo du¬
bitat ẽẽ cariora. Quaie sucta iã lacrimas. Nũ¬
dũ ẽ ad unũ oĩs te exosa fortuna. Nec tibi ni¬
nuu ualida tẽpestas ĩcubuit: qm tenaces he¬
rent ancore: que nec pñtis solamen. nec futĩ
spe tp̃us abesse patiunt᷑. Et hereant ĩꝙͣ p̃cor
Illis nãq manẽtib ultũq sese ies habeant ena¬
tabimꝰ. S ꝙͣtũ decus ornametis nr̃s decesserit
uides. Et illa promoiumꝰ ĩquit aliꝙͣtulũ site
nũdũ totius tue sortis piget.S delicias tuas fer¬
re nõ possũ. qui abeẽ aliqd tue btitudimi tã lu¬

Expanded text:
seruat, quoque uno felicitatem minui tuam uel seruat, quoque uno felicitatem minui tuam uel ipsa concesserim, tui desiderio lacrimis ac dolore tabescit. Quid dicam liberos consulares, quorum iam ut in id aetatis pueris uel paterni uel auiti specimen elucet ingenii? Cum igitur praecipua sit mortalibus uitae cura retinendae, o te, si tua bona cognoscas, felicem, cui suppetunt etiam nunc quae uita nemo dubitat esse cariora. Quare sicca iam lacrimas; nondum est ad unum omnes exosa fortuna nec tibi nimium ualida tempestas incubuit quando tenaces haerent ancorae quae nec praesentis solamen nec futuri spem temporis abesse patiantur. – Et haereant, inquam, precor; illis namque manentibus, utcumque se res habeant, enatabimus. Sed quantum ornamentis nostris decesserit uides. – Et illa: Promouimus, inquit, aliquantum si te non iam totius tuae sortis piget. Sed delicias tuas ferre non possum, qui abesse aliquid tuae beatitudini tam lu
Abbreviated transcription (Latin):
Ut constet genitum ruchil
nutrix. Nec ĩficiau possu prosꝑitatis meeue¬
locusimũ cuisũ. Sed hoc ẽ id qđ recolentẽ me uehe¬
mẽtius ccquit. Nam moĩ adu̾sitate fortune infe¬
licissunũ genus ĩfortunii ẽ fuisse felicẽ. S ꝙ tu ĩ¬
quit false oppimonis supplicui luis id ihꝰ uire
ĩputare nõ possis. Nam si te hoc ĩane fortuite feli¬
citatis nom̃ mouet ꝙͣ plurib maximisq bonis
habũdes mecũ repites licet. Igit si qd̾ in oĩ for¬
tune tue cẽsu p̃ciosissimnũ possidebas Id tibi diu¬
nitus illesu adhuc inuiolatũq seruat᷑ poteris
ne meliora queq retinens de ĩfortumo uire car¬
sari: Atqui uiget ĩcolums id p̃ciosissimũ gnͣis
humani decris simacus socer ⁊ qd̾ uite precio
nõ segnus emẽs uir totus ex sapĩa uirtutibq
factus suaꝵ seciuus tuis ĩgemescit iniuriis. Ui¬
uit uxor ingenio modesta pudicicie pudore p̃¬
cellens. ⁊ ut om̃es eiꝰ dotes breniter ĩcludã patͥ

Expanded text:
ut constet genitum nihil.  omnium nutrix, nec infitiari possum prosperitatis meae uelocissimum cursum. Sed hoc est quod recolentem uehementius cortunii fuisse felicem, Sed quod tu, inquit, falsae opinionis supplicium luas, id rebus iure imputare non possis. Nam si te hoc inane nomen fortuitae felicitatis mouet, quam pluribus maximisque abundes mecum reputes licet. Igitur si quod in omni fortunae tuae censu pretiosissimum possidebas, id tibi diuinitus iulaesum ne meliora queque retinens de infortunio iure causari? Atqui uiget incolumis illud pretiosissimum humani generis decus Simacus socer et, quod uitae pretio non segnis emeres, uir totus ex sapientia uirtutibusque factus, suarum securus, tuis ingemiscit iniuriis. Viuit uxor ingenio modesta, pudicitiae pudore praecellens et, ut omnes eius dotes breuiter includam, patri
Abbreviated transcription (Latin):
bus frugibusq redimie̾. nũc nĩbis frigoribusq
confũdere.Ius ẽ mari nũc strato equore blãdiri
nũc procellis ac fluctib ĩhorrescẽ. Nos ad ostan¬
tiam nr̃s morib alienã ĩexpleta hoĩu cupidi¬
sũmis sũma ĩfimus mutare gaudemꝰ. Ascende
si placet. S ea lege. ne uti cu ludicri mei ratio
poscet tedescendere inuuiã putes.An tu mo¬
res ignorabas meos: Nesciebas cresũ regẽ lido¬
rũ cyro paulo ante formidabilẽ: Mor deinide
miseiandũ rogi flãmis traditũ misso celitus
yitibre defensu.łlurote p̾terit paulũ ꝑsi regis
a se capti calamitatib pias ĩpendisse lacͥmas:¬
Quid tragediaꝵ clamor aliud deflet: nͥ indi¬
screto igu fortunã felicia regna uertẽtẽ.Nũ ue

Expanded text:
bus frugibusque redimire, nunc nimbis frigoribusque bus frugibusque redimire, nunc nimbis frigoribusque confundere. Jus est mari, nunc strato aequore blandiri, 5 nunc procellis ac fluctibus inhorrescere. Nos ad constantiam nostris moribus alienam, inexpleta hominum cupidisummis, summa infimis mutare gaudemus. Ascende si placet, sed ea lege, uti ne, cum ludicri mei ratio poscet, descendere 10 injuriam putes. An tu mores ignorabas meos? Nesciebas Croesum regem Lydorum Cyro paulo ante formidabilem, mox deinde miserandum rogi flammis traditum, misso coelitus imbre defensum? 103 Num te praeterit Paulum Perses regis a se capti calamitatibus pias impendisse lacQuid tragoediarum clamor aliud deflet nisi indiscreto ictu fortunam felicia regna uertentem? Nonne
Abbreviated transcription (Latin):
sione ꝯtende. Et si cuiusꝙͣ mortaliu propriũ qd
hoꝵ ẽe inõstraueris. ego iã tua fuisse que repetis
sponte ꝯcedã. Cũ te matris ex utero natu᷑ ꝓduxit
nurdũ reb oĩb mopeꝵq suscepi. meis opib fou.
Et qd̾ te nũc ĩpatiente nr̃i facit fauore prona
ĩdulgẽtius educam. Oĩu que mei uiris sũt af¬
fluentia ⁊ splendore circũdedi.Nũc michi retrahe̾
manũ libet. Habeᷤ gratiã uelut nsus alienis. Non
ius querele tãꝙͣ prorsus tua pdideris. Quid igit᷑
ĩgemescis: Nulla tibi a nobis ẽ illata iolentia
Opes honores ceteraq taliũ mei sũt iuris. No¬
minam me fuimule cognoscũt. mecũ ueniunt.
me abeũte discedũt.Audacter affirmẽ si tua fo¬
rent q̃ amissa conquereris nullo modo ꝑdidisses
An ego sola meũ ius ex̾cere prohibebor: Licet cẽ¬
lo proferre lucidos dies.eosdemq tenebrosis no¬
ctibus conde̾. Licet anno terre uultũ nũc flori¬

Expanded text:
sione contende. Et si cuiusquam mortalium proprium quid sione contende. Et si cuiusquam mortalium proprium quid horum esse monstraueris, ego iam tua fuisse quae repetis, sponte concedam. Cum te matris utero natura produxit, nudum rebus omnibus inopemque suscepi, meis opibus foui et quod te nunc inpatientem nostri facit, fauore prona indulgentia educaui, omnium quae mei iuris sunt affluentia et splendore circumdedi. Nunc milli retrahere manum habes jus querelae, tanquam prorsus tua perdideris. Quid igitur ingemiscis? nulla 10 tibi a nobis est allata violentia. Opes, honores, caeteraque talia mei sunt juris. Dominam famulae cognoscunt; mecum veniunt, me abeunte discedunt. Audacter affirmem, si tua forent, quae amissa conquereris, nullo modo perdidisses. 102 An ego sola meum jus exercere prohibebor? Licet coelo, proferre lucidos dies, eosdemque tenebrosis noctibus condere. Licet anno, terrae vultum nunc flori
Abbreviated transcription (Latin):
tus ĩpelleret promouereris. Si arius semina credẽs
feraces ĩter se annos sterilesq pẽsares Fortune te¬
regendũ dedisti. dñe morib oportet obtẽperes.T̃u
nõ uolue̾tis rote ĩpetũ retinẽ conaris: At oĩu mor¬
taliũ stolidissime. si mane̾ ĩcipit sors ẽẽ desistit.
Ec cum superba uerterit uices dextra
Et estuantis more fertur eiripi
Dudum tremendos sceua proterit reges.
Hunlemq uicti subleuat fallax nultũ.
Non illa miseros audit. haud curat fletus.
Ultroq gemitus dura quos fecit ridet.
Sic illa ludit. sic suas probat uires.
Magnũq sius monstrat ostentum.
Siquis iusatur una stratus ac felix hora.
Ellem autẽ pauca tecu fortune ip̃iꝰ uerbis
agitare. Tu igit᷑ an ius postulet aĩaduete:
Quid tu hõ reã me cottidianis agis quereliał quã
tibi fecimꝰ iniuiã: Que tua tibi detraximꝰ ppnia:
Qno uis iudice de opũ dignitatũq meꝯ posses¬

Expanded text:
tus impeteret promouereris. Si aruis semina crederes, tus impeteret promouereris. Si aruis semina crederes, feraces iregendum dedisti; dominae moribus oportet obtemperes. Tu uero uoluentis rotae impetum retinere conaris? .At, omnium mortalium stolidissime, si manere incipit, fors esse desistit. Haec cum superba uerterit uices dextra Et aestuantis more fertur Euripi, Dudum tremendos saeua proterit reges Humilemque uicti subleuat fallax uultum. Non illa miseros audit aut curat fletus Vltroque gemitus dura quos fecit ridet. Sic illa ludit, sic suas probat uires Magnumque suis demonstrat 1 ostentum, si quis Visatur una stratus ac felix hora. Vellem autem pauca tecum fortunae ipsius uerbis agitare. Tu igitur an ius postulet, animaduerte. 'Quid tu homo ream me cotidianis agis querelis? Quam tibi fecimus iniuriam? Quae tua tibi detraximus bona? Quouis iudice de opum dignitatumque mecum posses
Abbreviated transcription (Latin):
abieo ꝓsuciosa ludentẽ. Nam que mĩc tibi ẽ tam
caus. ueroris hec eade irãquillitatis cã ẽẽ deb iss¬
Relt eĩ te qua nõ relicturã nemo unꝙͣ pote⁊ it
ẽc̃ sedarus. An in uoͣ p̃ciosa extimas ab icurã feli¬
citatẽ. Et cara tibi ẽ fortuna presens. nec manẽdi
fida ⁊ cũ discessert allatura merorẽ. Q si nec ex
arbitrio retinẽi põt.⁊ calamtosos fugiẽs facit. Qd
Rerũ exitus prudẽtia metit᷑. Eadẽq ĩ alterutro mu
tabilits nec formidandas fortune minas nec ex¬
optãdas facit ẽẽ blandicias. Postremo equo aĩo
tolleres oportet qͥcꝗd ĩtra fortune areã gerit᷑. Cu
semel itgo eius colla submiseris. O si manendi
abeundiq scribere legẽ uelis ei quã tu tibi sponte
dñam ellegisti.nũ ne inuirius fueris: ⁊ ĩpatientia
sorte exacerbabis : quã pmutare nõ possis. si uẽtis
uella cõmitteres. nõ quo uolũtas petẽt. s quo fla¬

Expanded text:
abjice perniciosa ludentem. Nam quae nunc tibi est tanti abjice perniciosa ludentem. Nam quae nunc tibi est tanti causa moeroris, 10 haec eadem tranquillitatis non relicturam nemo unquam poterit esse securus. An vero tu pretiosam aestimas abituram felicitatem? et cara tibi est fortuna praesens nec manendi fida, et cum discesserit, allatura moerorem? Quod si nec ex arbitrio retineri potest, et calamitosos fugiens facit, quiRerum tabilitatis nec formidandas fortunae minas nec exoptandas facit esse blanditias. Postremo aequo animo tolleres oportet quid intra fortunae aream geritur cum semel iugo eius colla submiseris. Quod si manendi abeundique scribere legem uelis ei, quam tu tibi dominam sponte elegisti, nonne iniurius fueris et impatientia sortem exacerbabis quam permutare non possis? Si uentis uela committeres, non quo uoluntas peteret, sed quo fla
Abbreviated transcription (Latin):
ut tu quoq paulisp a tua traqͥllitate discesseri. Sed
tp̃s ẽ te haurire aliqd ac degustare molle atq iocũ¬
du qd̾ ad ĩteriora transinissu ualidiorib haustib
niã. fecerit. Adsit igit᷑ rethorice suadella dulcedĩs
q̃ tu tm̃ recto cale procedu cunra ĩstituta nõ dese¬
rit. Cñq hac musica laris nr̃i uernatula nũc le¬
uores nũc grauiores modos succinat. Quid est
igit᷑ o hõ qd̾ te in mesticiã luctũq deiecit. Credo
nonur aliqͥd musitatũq iu̾disti. Tu fortunã putas
erga te ẽc̃ mutatã. Erras. Hu sẽp eius mores sunt.
Ist a ẽ nat᷑a. seruauit circate ꝓpria potius ĩ ip̃a siu
nintabilitate ost.ĩtiã. Talis erat cu blãdiebatur.
Cu tibi false illecebris felicitatis alludẽt. Dep̃hẽdi
sti ceci numinis ambignos nultus. Que sese adh ͨ
aliis uellat tota tibi prorsus ĩuotuit. S. probas utrͣ
morib ne quer.aris. Si ꝑfideĩ phorrescis spue at.

Expanded text:
ut tu quoque paulisper 5 a tua tranquillitate discesseris. Sed tempus est, haurire te aliquid ac degustare molle, atque jucundum, quod ad interiora transmissum, validioribus haustibus viam fecerit. Adsit igitur rhetoricae suadela dulcedinis, quae tum tantum recta calle procedit cum nostra instituta non deserit cumque hac musica laris nostri uernacula nunc leuiores nunc grauiores modos succinat. Quid est igitur, o homo, quod te in maestitiam luctumque deiecit? Nouum, credo, aliquid inusitatumque uidisti. Tu fortunam putas erga te esse mutatam: erras. Hi semper eius mores sunt, ista natura. Seruauit circa te propriam potius in ipsa sui mutabilitate constantiam; talis erat cum blandiebatur, cum tibi falsae ilsti caeci numinis ambiguos vultus. Quae sese adhuc aliis velat, tota tibi prorsus innotuit. Si probas, utere moribus, ne queraris. Si perfidam perhorrescis, sperne atque
Abbreviated transcription (Latin):
Ost hec paulisper obticuat: Atq ubi
attentionẽ mea modesta taciturni¬
tate collegit sic exorsa est. Si penitus
egritudĩs tue causas habitũq cognõ¬
nĩ fortune prioris affectu desiderioq ta¬
bescis. Ea tm̃ aĩtiu st. itũ sicuti tutibi fingis mutitu
pu̾tit. Intelligo młtifumes p: ꝯdugu illius fucos. Et
eo usq eñ hus quos lluteͣ uitu blaudissimã ut fa¬
muianitatẽ du ĩto lerabiu dodore ꝯfu̾dt eo. pax¬
ĩsperata reliquerit. Ciũ si uam mores ar mei ur ic¬

Expanded text:
ost haec paulisper obticuit atque ubi attentionem meam modesta taciturnitate collegit, sic exorsa est: Si penitus aegritudinis tuae causas habitumque cognovi, fortunae prioris affectu desiderioque tabescis. Ea tantum animi tui sicuti tu tibi fingis mutata peruertit. Intellego multiformes illius prodigii fucos et eo usque cum his quos eludere nititur blandissimam familiaritatem, dum intolerabili dolore confundat quos insperata reliquerit. Cujus si naturam, mores, ac meritum re
Abbreviated transcription (Latin):
uit. Illa discedens suos abstulit / tuos reliqt. Quã¬
ti hox ĩteger ut indebaris tibi fortuatus emisses

Expanded text:
uit, discedens suos abstulit, tuos reliquit? Quanti hoc integer, ut uidebaris tibi fortunatus, emisses
Abbreviated transcription (Latin):
Terras perosa despicit .
A eris ĩmensi superat globum
Nubesq post tergum uidet.
Quiq agili motu calet etheris
Granscendit ignis u̾ticem.
donec in astriferas surgat domos.
P heboq coniũgat mas.
Aut comitetur iter geli seins
Miles corusci syderis.
Uel quocũq micans nox pugit᷑.
Recurrat astri ciiculuz.
A tq ubi iam exhausti fuerit satis
Polum relinquat extimum.
Dorsaq uelocis p̃mãt etheris.
Compos uerendi luminis.
Hic regum sceptrum dñs tenet .¬
O ibisq habenas temperat.
Et uolucre currũ stabilis regit
Reuun coruscus arbiter
Huc te si reducem referat uia
Quã nũc requiris ĩmemor.
Hinc ortus hic sistam gradum.
Q̾ si terrarum placeat tibi
Noctem relictam uisere

Expanded text:
terras perosa despicit, aeris immensi superat globum nubesque postergum uidet quique agili motu calet aetheris transcendit ignis uerticem, donec in astriferas surgat domos Phoeboque coniungat uias aut comitetur iter gelidi senis miles corusci sideris uel quocumque micans nox pingitur recurrat astri circulum atque ubi iam exhausti fuerit satis polum relinquat extimum dorsaque uelocis premat aetheris compos uerendi luminis. Hic regum sceptrum dominus tenet orbisque habenas temperat et uolucrem currum stabilis regit rerum coruscus arbiter. Huc te si reducem referat uia quam nunc requiris immemor, hinc ortus, hic sistam gradum.” Quodsi terrarum placeat tibi noctem relictam uisere
Abbreviated transcription (Latin):
uato comodauerat abstulisti. Uis ne igit᷑ cu fortu¬
na ctlculũ pone᷑ : ⁊ lũc te primũ liuẽti oculo pstrin¬
xit. Si nuͣm modũ q letoꝵ tristiũne considẽs ad huc
te felicẽ negare nõ possis. Q̾ si idcirdo fortunatu
te ẽẽ. nõ extimas. qui que tũc leta iudebãt᷑ abier̃t
Non ẽ qd̾ te miser putes. qmͣ que nũc uidẽt᷑ mesti
preteren̾t. An tu in hãe ute scenã nũc pͥmũ subit᷑
hospesq uerusti: ullã ne humanis reb inẽe cõstã¬
tiam rẽris. Cu ip̃m sepe hoĩe uelox hora dissoluat.
Nam ⁊ si rara ẽ fortuitis reb manẽdi fides ultimꝰ tñ
uite dies mors quedã fortune ẽ etiã manẽtis. Quid
igit refcrre putas: T̃u ne illa moriẽdo deseras: An
te fugiendo:
Um polo phebus roseis quadrigis
Lncem spaigore cepent
Pallet albentes hebetata uultus

Expanded text:
uato commodauerat abstulisti. Visne igitur cum fortuuato commodauerat abstulisti. Visne igitur cum fortuna calculum ponere? Nunc te primum liuenti oculo praestrinxit. Si numerum modumque laetorum tristiumue consideres, adhuc te felicem negare non possis. Quod si idcirco te fortunatum esse non aestimas, quoniam quae tunc laeta uidebantur abierunt, non est quod te miserum putes, quoniam quae nunc creduntur maesta praetereunt. An tu in hanc uitae scaenam nunc primum subitus hospesque uenisti? VI Iamne humanis rebus inesse constantiam reris, cum ipsum saepe hominem uelox hora dissoluat? Nam etsi rara est fortuitis manendi fides, ultimus tamen uitae dies mors quaedam fortunae est etiam manentis. Quid igitur referre putas, tune illam moriendo deseras an te illa fugiendo? Cum polo Phoebus roseis quadrigis Lucem spargere coeperit, Pallet albentes hebetata uultus
Abbreviated transcription (Latin):
genus ꝓpĩquitatis ẽ prius carus ꝙͣ proximꝰ ẽe cepisti
Qͥs non te felicissimũ tũ tato splẽdore socerũ. tũ cõ¬
uigis pudore tũ mascule. quoq prolio opportunitate
p̃dicabit. Pretereo. libet enĩ preterire coĩa sũptas ĩ
adoloscentia negatas senib dignitates.Ad singular
felicitatis tue cumulũ uenire delectat. Siquis mor¬
taliũ rerũ fructus. ullũ bt̃itudĩs pondus ht poterit
ne memoria illiꝰ lucis ꝙͣtalibet ingruẽtui malloꝵ
molle deleri. Cũ duos pariter cõsules liberos tuos do¬
mo prouchi sub frcquẽtia patrũ sub plebis alacri¬
tate uidisti. Cuzcisde ĩcuua currules ĩsidẽtib tu re¬
gie. laudis orator ingenii gͣliam facũdieq meriusti.
nis erepectationẽ triũphali largione satiasti. Dedi¬
sti ut oppinor u̾ba fortune.dũ te illa de mulcet dũ
te ut delicias suas fouet. Munus qd̾ nulli unꝙͣ pri¬

Expanded text:
propinquitatis genus est, prius carus quam proximus esse coepisti. propinquitatis genus est, prius carus quam proximus esse coepisti. Quis non te felicissimum cum tanto splendore socerorum cum coniugis pudore tum masculae quoque prolis oportunitate praedicauit? Praetereo - libet enim praeterire communia - sumptas in adulescentia negatas senibus dignitates; ad singularem felicitatis tuae cumulum uenire delectat. Si quis rerum mortalium fructus ullum beatitudinis pondus habet, poteritne illius memoria lucis quantalibet ingruentium malorum mole deleri cum duos pariter consules liberos tuos domo prouehi sub frequentia patrum sub plebis alacritate uidisti, cum eisdem in curia curules insidentibus tu regiae laudis orator ingenii gloriam facundiaeque meruisti, nis expectationem triumphali largitione satiasti? Dedisti ut opinor uerba fortunae, dum te illa demulcet, dum te ut delicias suas fouet. Munus quod nulli umquam pri
Abbreviated transcription (Latin):
Aũꝙͣ diues agit qui trepidus gemens
Se se credit egentem.
Is igit᷑ si ꝓ se tetu fortuna loqueret᷑. quid
profecto otrahysceres nõ br̃es. Aut siquid ẽ
quo querela tua iure tucaris proferas ꝯportet.
Drabiniꝰ dicendi locũ. Tũ egospeciosa qder ista st̃
ĩꝙͣ. oblitaq rethorice ac musice melledulcedĩs.
Tũ tãtu cu audiũt᷑ oblectãt. S miseris malo¬
rũ altior sensus ẽ. It. ⁊q cũ hec aurilii insonare
desieruit insitus animũ meror pregrauat. Et illa ita ẽ
inquit. Hec eiũ nũdũ morbi tui remedia.sed adihuc ꝯ¬
cumacis adiu̾sũ cinationẽ doloris fomẽta q̃dã sũt.
Nam que ĩ profũdũ sese penetrẽt cu tẽpestiun fuei̾t
admonebo. Uerñ non te extimnari nuserũ nelis. An
num modũq tue felicitatis oblitus es: Taceo ꝙ de¬
solatũ parẽte sũmoꝵ te uiroꝵ cura suscepit. Delectꝰ¬
qr in affinitate principũ ciuitatis qd̾ p̃ciosissimum

Expanded text:
uam diues agit qui trepidus gemens Sese credit egentem. s igitur si pro se tecum fortuna loqueretur, quid profecto contra hisceres non haberes, aut si quid est quo querelam tuam iure tuearis, proferas oportet. Dabimus dicendi locum. Tum ego: Speciosa quidem ista sunt, inquam, oblitaque Rhetoricae ac Musicae melle dulcedinis; tum tantum, cum audiuntur, oblectant. Sed miseris malorum altior sensus est. Itaque cum haec auribus insonare desierint, insitus animum maeror praegrauat. Et illa: Ita est, inquit. Haec enim nondum morbi tui remedia sed adhuc contumacis aduersum curationem doloris fomenta quaedam sunt. Nam quae in profundum sese penetrantadmouebo. Verumtamen ne te existimari miserum uelis, an numerum modumque tuae felicitatis oblitus es? Taceo quod desolatum parente summorum te uirorum cura suscepit delectu in affinitatem principum ciuitatis, quod pretiosissimum
Abbreviated transcription (Latin):
Sepe tranquillo radiat sereno
I mmotis mare fluctibus
S epe feruentes aquilo procellas
Uerso ꝯcitat equore.

Expanded text:
epe tranquillo radiat sereno immotis mare fluctibus, saepe feruentes Aquilo procellas uerso concitat aequore.
Abbreviated transcription (Latin):
Desine nũc amissas opes querere: qd̾ p̃ciosissumĩi
diuiciaꝵ genus ẽ amicos inuenisti.
uod mũdus stabilifide Hic¬
Concordes nauat inces
Q pugnãtia semina
Eedus ꝑpetuũ tenẽt
Q phebus roseũ diẽ
C urru prouehit ameo

Expanded text:
es? Nunc amissas opes querere: quod pretiosissimum diuitiarum genus est, amicos inuenisti. Quod mundus stabili fide concordes uariat uices, quod pugnantia semina foedus perpetuum tenent, quod Phoebus roseum diem curru pr
Abbreviated transcription (Latin):
tã extĩgne auariciã queñt.llec põtas sin ꝯpoter
fecerit. quẽ uiciose libidĩes ĩdissolubilib astrictũ
retinẽt cathenis. Et collata ĩprobis dignitas nõ
mõ nõ efficit dignos. s prodit potius ⁊⁊ ostentat
idignos. Cur hoc ita proueĩt. Baudetis eĩ res se¬
se aliter hñtes falsis ꝯpelbare noĩb. que facile ⁊¬
ip̃.a.. reꝵ redarguũt᷑ effectu. Itaq nec ille dincie
nec ilba potẽtia nec hec dignitas iure appellari
põt. Postremo ide de tota ocludẽ fortuna licet.
In qua nichil expetendũ. nichil natine bonitatis
mẽe manifestũ ẽ. Que nec sẽ bonis sẽp adun¬
git. ⁊ bonos ꝗb fu̾t adm̃cta non effic̾it.
Quimus quantas dederit ruinas
U ibe flãmata patribusq cesis
Eratre qui quonda ferus interempto

Expanded text:
unt, nec potestas sui compotem fecerit quem uitiosae libidines insolubilibus adstrictum retinent catenis, et collata improbis dignitas non modo non effecit dignos sed prodit potius et ostentat indignos. Cur ita prouenit? Gaudetis enim res sese aliter habentes falsis compellare nominibus, quae facile ipsarum rerum redarguuntur effectu: itaaue nec illae divitiae nec illa potentia nec haec dignitas iure appellari potest. Postremo idem de tota concludere fortuna licet, in qua nihil expetendum, nihil nativae bonitatis inesse manifestum est. quae nec se bonis semper adiungit et bonos, quibus fuerit adiuncta., non efficit. Novimus. quantas dederit ruinas urbe flammata patribusque caesis. fratre qui quondam ferus interempto
Abbreviated transcription (Latin):
fuisse mactatũ. Regulus plures penoꝵ bello cũp¬
tos ĩ uĩcula comecerat. S mox ip̃e uictoꝵ catħe¬
ius in anus p̾buit. Ullã ne igitur eiꝰ hols potẽtiã
putas: qui qd ip̃e ĩ alio põt ne id in se alter ualeat essi¬
cere nõ possit. Adhec si ip̃is dignitatib ac potr̃tibus
nirent. Neq eĩ sͥ solent adu̾sa sociari. Nlatura res¬
puit ut ꝯtraria queq uĩgant᷑. Itaq cũ pessimos
plerũq dignitatib fũgi dubiu non sit. Illud etiã
liquet natã sui bona nõ eẽ que se pessimis herere
putiantur.Quod ꝗder de cũctis munerib fortune¬

Expanded text:
fuisse mactatum. Regulus plures Poenorum bello capfuisse mactatum. Regulus plures Poenorum bello captos in uincla coniecerat, sed mox ipse uictorum catenis manus praebuit. Vllamne igitur eius hominis potentiam putas qui quod ipse in alio potest ne id in se alter ualeat efficere non possit? Ad haec, si ipsis dignitatibus ac potestatibus nirent; neque enim sibi solent adversa sociari, natura respuit, ut contraria quaeque iungantur.. Ita cum pessimos plerumque dignitatibus fungi dubium non sit, illud etiam liquet natura sui bona non esse, quae se pessimis haerere patiantur. Quod quidem de cunctis fortun
Abbreviated transcription (Latin):
pot̾ate p̃ceteris nẽdicãtẽ ꝙͣto mouereris cachi¬
no: Quid nõ si corpus spectes ĩbecilius hoĩe repire
queas .quos sepe musculoꝵ quoq morsus uł ĩ secre¬
ta queq reptantiũ necat ĩtroptus. Quo nõ quisꝙͣ
ius aliqd̾ ĩ quẽpiã uisi ĩ solũ corpus ⁊ qd̾ ĩfra corp̃
ẽ fortunã loquor possit exercẽ᷑: Nũ quicꝙͣ libero ĩ¬
perabis.aĩo:⁊ lũ mẽte firma sibi rõne coherentẽ
suppliciis se torãpnus ad acturu putaret: ut ad¬
ũsu se facte ꝯiuratioĩs cõscios prode̾t. Linguam
ille momordit. atq abscidit: ⁊ in os tyrãpn seui¬
entis abiecit. Ita cruciatus quos putabat. tirãp¬
nus materiã crudelitatis ur sapiẽo fecit ẽẽ nir¬
tutis. Quid aut̾ ẽ qd̾ ĩ aliũ facere quisq possit
qd̾ substine̾ ab alio ip̃e nõ possit. Bnsuide accepi¬
mus hospites mactare solitũ. ab hercule hospite

Expanded text:
potestatem prae ceteris uindicantem, quanto mouereris cachipotestatem prae ceteris uindicantem, quanto mouereris cachinno! Quid uero, si corpus spectes, imbecillius homine repperire queas, quos saepe muscularum quoque uel morsus uel in secreta quaeque reptantium necat introitus? Quo uero quisquam ius aliquod in quempiam nisi in solum corpus et quod infra corpus est - fortunam loquor - possit exserere? Num quicquam libero imperabis animo? Num mentem firma sibi ratione cohaerentem am uirum suppliciis se tyrannus adacturum putaret ut aduersum se factae coniurationis conscios proderet, linguam ille momordit atque abscidit et in os tyranni saeuientis abiecit; ita cruciatus, quos putabat tyrannus materiam crudelitatis, uir sapiens fecit esse uirtutis. Quid autem est quod in alium facere quisque possit, quod sustinere ab alio ipse non possit? Busiridem accepimus necare hospites solitum ab Hercule hospite
Abbreviated transcription (Latin):
Nec p̃mia sãguĩs ulla.
Ut̾ mõ nr̃a redirent
In mores tp̃ra pͥscos.
Sed seuior ignibyethue¬
es. feruẽs amor ardet hñdi.
Heu primusqͥs fuit ille.
Auriqui põdera tecti
Gẽmasq late̾ uolẽtes
Preciosa picula fodit.
uid aut̃ de dignitatib potẽtiaq diserã: qͦs nos
uere dignitatis ac põtatis inscii celo exequatis.
Que si ĩ improbissimũ quẽꝙͣ ceciderĩt que ĩcẽdia flã¬
mis ethne ernetãtib uł qd̃ diluuiũ tãtas strages de
derit. Certe uti meminisse tearbitror. Cõsulare im¬
rerm̃ qd̾ libertatio pͥncipiũ fuerat: ob supbiã ꝯsulũ
uestri ueteres abolere cupinerũt Qui obeãde super¬
biã prius regiũ de ciuitate nom̃ abstulerũt. At si
qnͣ qd prarũ ẽ probis deferat᷑. qd in eis aliud ꝙͣ pro¬
bitas ntẽtiũ placet. Ita fit ut nõ iurtutib ex digni¬
tate. s ex uirtute dignitatib honor accedat. Que
si ĩter mures uideres unũ aliquẽ murẽ ius sibi ac

Expanded text:
nec praemia sanguinis ulla? Utinam modo nostra redirent in mores tempora priscos! Sed saevior ignibus Aetnae fervens amor ardet habendi. Heu primus quis fuit ille, auri qui pondera tecti gemmasque latere volentes pretiosa pericula fodit? Quid autem de dignitatibus potentiaque disseram. ^ qua vos verae dignitatis ac potestatis inscii caelo ex aequatis? Quae si in improbissimum quemque ceciderunt, quae flammis Aetnae eructantibuderint? Certe, uti meminisse te arbitror, consulare imperium, quod libertatis principium fuerat, ob superbiam consulum uestri ueteres abolere cupiuerunt, qui ob eandem superbiam prius regium de ciuitate nomen abstulerant. At si quando, quod perrarum est, probis deferantur, quid in eis aliud quam probitas utentium placet? Ita fit ut non uirtutibus ex dignitate sed ex uirtute dignitatibus honor accedat. Quae si inter mures uideres unum aliquem ius sibi ac
Abbreviated transcription (Latin):
ubcriora pͥueniũt. De quibꝰ illud qͥ ꝯsiderandũ pu¬
to. ꝙ nemo dubitat ẽẽ fortẽ cui fortitudĩe in essẽ
ꝯspexerit. Et cuicũq uelocitas adest manifestũ ẽ
eẽ uelocẽ̾.Sic qde musica musicos medicina me¬
dicos rethorica rethores fucit. Agit eĩ cuiꝰq natã

Expanded text:
eniunt. De quibus illud etiam considerandum puto, quod nemo dubitat esse fortem, cui fortitudinem inesse conspexerit, et, cuicumque velocitas adest, manifestum est esse velocem. Sic musica quidem musicos, medicina medicos, rhetorica rhetores facit; agit enim cuiusque
Abbreviated transcription (Latin):
tẽpat recte fieri cũcta ne dubites.
I qͥs artiui sidera nescit
ꝓpĩqͣ sũmo cardĩe labi
Cur legat tardꝰ planstra bortes
Mergatq seras eqͦre flãmas.
Cur nimis celeres explicet ortꝰ.
Legẽ stupebit etheris alti.
Palleãt plene cornua lune.
Infecta metis ncctis opacce.
Queq fulgẽti texerat ore.
Cõfusa phebe detegat astra.

Expanded text:
rector temperat, recte fieri cuncta ne dubites. rector temperat, recte fieri cuncta ne dubites. Si quis Arcturi sidera nescit Propinqua summo cardine labi, Cur legat tardus plaustra Bootes Mergatque seras aequore flammas, Cum nimis celeres explicet ortus, Legem stupebit aetheris alti. Palleant plenae cornua lunae Infecta metis noctis opacae Quaeque fulgenti texerat ore Confusa Phoebe detegat astra,
Abbreviated transcription (Latin):
Ic ego uideo inꝙͣ que sit uł felicitas ułmiẜia ĩ ip̃is
proboꝵ atq ĩproboꝵ meritis ostituta. S ĩhac ipsã
fortuna ppłari nõ nichil boni maliue ĩesse perpẽdo.
⁊leq eĩ sapiẽtũ qsꝙͣ exul ĩops ignominiosusq eẽ ma¬
lit potius ꝙͣ pollens oꝑib honore reuerẽdus potentia
ualidus in sua ꝑmanens urbe florere.Sic eĩ clarius
testãtiusq sapiẽtie tractat᷑ officiũ cũ ĩcõtingentes
ppłos regẽtiu quodã mõ btĩtudo trãsfundit᷑. Cũ p̃ẜ¬
tim carcer lex ceteraq legaliũ torm̾ta penaꝵ pnicio¬
ro: Minus⁊ eĩ mirarer si misceri oĩa fortuitis casib
crederẽ. Nũc stuporẽ meu̾ deus rector exagerat ꝗ cũ sepe
bonis iccũda malis aspera cõtraq bonis dura tribuat.
malis optata ꝯcedat. nisi causa dephẽdat᷑. Quid ẽ ꝙ
a fortiutis casib differre uideat᷑. Nec miꝵ ĩqͥt siqd ordis
ignorata rõne temerariũ ofusũq credat᷑. S tu quãuis

Expanded text:
c ego, Video, inquam, quae sit vel felicitas, vel miseria in ipsis proborum atque improborum meritis constituta. Sed in hac ipsa fortuna populari, non nihil boni, malive inesse perpendo. Neque enim sapientum quisquam exsul, inops, ignominiosusque 5 esse malit potius, quam pollens opibus, honore reverendus, potentia validus, in sua permanens urbe florere. Sic enim clarius, testatiusque sapientiae tractatur officium, cum in contingentes populos regentium quodam modo beatitudo transfunditesertim carcer, nex 1 ceteraque legalium tormenta poenarum pernicioro. M in us etenim mirarer, si misceri omnia fortuitis casibus crederem. Nunc stuporem meum deus rector exaggerat. Qui cum saepe bonis iucunda, malis aspera contraque bonis dura tribuat, malis optata concedat, nisi causa deprehenditur, quid est quod a fortuitis casibus differre uideatur? Nec mirum, inquit, si quid ordinis ignorata ratione temerarium confusumque credatur. Sed tu quamuis
Abbreviated transcription (Latin):
Iam meste lacrinus matẽt.
Non ysionu caput Adir¬
uelox p̃cipitat rotalcip
Et longa siti ꝑditus q¬
S pernit flumin i tantalus.
Uultur dũ sat᷑ ẽ modis
Non traxit ticii iecur
Tande ũcim̃ arbiter
U mbraꝵ nuserãs ait.
Doncinꝰ comitẽ uiro
Si ler dona coherceat.

Expanded text:
iam maestae lacrimis madent: non Ixionium caput velox praecipitat rota et longa site perditus spernit flumina Tantalus; vultur, dum satur est modis, non traxit Tityi iecur. Tandem: \'Vincimur\' arbiter umbrarum miserans ait. \'Donamus comitem viro  lex dona co
Abbreviated transcription (Latin):
Detrahat siqͥs suꝓbis
Uani tegmma cultus.
.Iam iudebit ĩtꝰ atras
D nos ferre cathenas.
Hinc eĩz libido uersat

Expanded text:
Detrahat si quis superbis uani tegmina cultus, Iam uidebit intus artas dominos ferre catenas. Hinc enim libido uersat
Abbreviated transcription (Latin):
unũ ẽẽ ip̃mq unũ bonũ ẽẽ paulo ante didicisti cui
ꝯsequẽs ẽ ut om̃e qd̾ sit id ⁊̃ bonũ ẽe uideat᷑. Noc gͥ mõ¬
quicqͥd a bono deficit eẽ desistit. Quo fit. ut mali desinãt
possit nec̃e ẽ ut quoc ab humana adictione deiecit in¬
fra hoĩs meritũ detrudat ĩprobitas. Eneĩt igit᷑ ut quẽ
tnͣsformatũ uicis uideas hoĩer extimare non possis.
Auaricia feruet alienaꝵ opũ uiolẽtus ereptor lupꝰ
siler dixeris. ferox.atq inqetus linguã litigiio exor¬
cet cam illũ ꝯpabis. Insidiator occuitus surri piusse
pidus torpet asinũ uiuit. Lenis atq ĩconstãs stndia
pinutat nichil auib tffert. Fedis ĩmondicq libidi¬
nib ĩmergit᷑ sordide sirs noluptate detinet᷑. Ita fit
ut qui probitate deserta hõ ẽẽ desierit. cũ ĩ diuinar
ꝯdictionẽ tnͣsire nõ possit uertat᷑ in bellnã.
Ella naricii ducis. uiit.

Expanded text:
unum esse ipsumque unum bonum esse paulo ante didicisti, cui unum esse ipsumque unum bonum esse paulo ante didicisti, cui consequens est ut omne quod sit id etiam bonum esse uideatur. Hoc quidquid a bono deficit esse desistit; quo fit ut mali desinant possit, necesse est ut quos ab humana condicione deiecit, infra hominis meritum detrudat improbitas. Euenit igitur, ut quem transformatum uitiis uideas hominem aestimare non possis. Auaritia feruet alienarum opum uiolentus ereptor? Lupi similem dixeris. Ferox atque inquies lingnam litigiis exercet? Cani comparabis. Insidiator occultus subripuisse pidus torpet? Asinum vivit. Levis et inconstans studia permutat? Nichil avibus differt. Fedis immundis que libidinibus immergitur? Sordide suis voluptate detinetur. Itut qui probitate deserta homo esse desierit, eum in diuinam condicionem transire non possit, uertatur in beluam. Vela Neritii ducis Et
Abbreviated transcription (Latin):
quo boni sint fieri bt̃õs liquet. S qui beati sint deos
eẽꝯueĩt. Est igit᷑ p̃miũ bonoꝵ qd̾ nullus deterat di¬
es nulłus minuat potas. nulliꝰ fuscet ĩprobitas. de¬
os fieri. Que cu ita sint de maloꝵ quoq ĩseꝑabili pe¬
na dubitare sapiẽs nequeat.Nam cu bonur malũq
itẽ pena atq p̃miũ adu̾sa fronte deside ãt.Que ĩ bo¬
ni p̾mio uidemꝰ accede̾ eade ñcẽe̾ ẽ ĩ mali penaꝯͣria
parte respõ deãt. Sĩc igit᷑ probio probitas ip̃a sit pre¬
iniũ ita ĩprobis nequicia ip̃a suppliciũ ẽ. Iã uoͣ qsqͥs
afficit᷑ pena malo se affectũ eẽ non dubitat. Si ĩgit᷑
sese extutiare uelĩt possu̾t ne supplicii exꝑtes uideri:
Quos oĩur maloꝵ extrema neꝗtia nõ officit mõ
ueru etiã uehem̃ter ĩficit. Uide aut̃ ex adu̾sa parte
bonoꝵ que ĩprobos pena comitet᷑. Omẽ nãq qd̾ sit

Expanded text:
quod boni sint fieri beatos liquet. Sed qui beati sint deos quod boni sint fieri beatos liquet. Sed qui beati sint deos esse conuenit. Est igitur praemium bonorum, quod nullus deterat dies, nullius minuat potestas, nullius fuscet improbitas, deos fieri. Quae cum ita sint, de malorum quoque inseparabili poena dubitare sapiens nequeat; nam cum bonum malumque, item poenae atque praemium aduersa fronte dissideant, quae in boni praemio uidemus accedereparte respondeant. Sicut igitur probis probitas ipsa fit praemium; 15 ita improbis nequitia supplicium est. Jam vero quisquis afficitur poena, malo se affectum esse non dubitat. Si igitur sese ipsi aestimare velint, possunt ne sibi supplicii expertes videri, quos omnium malorum extrema nequitia non afficit modo, uerum etiam uehementer infecit? Vide autem ex aduersa parte bonorum, quae improbos poena comitetur. Omne namque quod sit