comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
mĩes. oues errates. no hñtes pastore.
Qruid suꝑbis o homo. quid te sciolũ
isti. Denatores utiq pessum ⁊ neqͥs¬
sum. callidissimi et rrudelissimi. Ue¬
natores qui cornu no sonant ut no
audiant᷑. s sagittant in occultis ĩ¬
ad discrecõ boni ⁊ mali. nolite seqͥ tord̾
urĩ iudiciũ. nolite habudare in sensu uro.
ne uos tamꝙͣ eudes adhut. u̾sutꝰ ille ue¬
nator decipiat. Nam siluestrib illis. et
om̃io bestialib bestiis seculaes hom̃ĩes
loquor. aꝑtos satis expandit laqueos. ut¬
pote quos facile capiendos eẽ nõ dubitat.
Uobis aũt qui tamꝙͣ prudẽtiores ter¬
ui serpentes netatis ⁊ desideratis ad fõ¬
tem unĩ. subtiliores occultat laq̃os. et
callidiora fraudis sue agumẽta ⁊quirit.
Ande obsetro yos hũilianĩ sub potẽ¬
ti manu dei pastoris uri. ⁊ acq̃escite
eorũ ꝯsiliis. qui melius norut uena¬
toris illiq ucesutias. edocti diutnio lon¬
gi iꝑis ex̾cinio ⁊ trebris exꝑmiẽtis tã

Expanded text:
mines, oves errantes non habentes pastorem. Quid superbis, o homo? quid te sciolum isti? Venatores utique pessimi et nequissimi, callidissimi et crudelissimi. Venatores, qui cornu non sonant, ut non audiantur, sed sagittant in occultis imad discretionem boni et mali, nolite sequi cordis vestri judicium, nolite abundare in sensu vestro; ne vos, tanquam rudes adhuc, versutus ille venator decipiat. Nam silvestribus illis et omnino bestialibus bestiis saeculares homines loquor apertos satis expandit laqueos, utpote quos facile capiendos esse non dubitat. Vobis autem, qui tanquam prudentiores cervi serpentes necatis, et desideratis ad fontem vivum, subtiliores occultat laqueos, et callidiora fraudis suae argumenta conquirit. Unde, obsecro vos, humiliamini sub potenti manu Dei pastoris vestri, et acquiescite eorum consiliis, qui melius norunt venatoris illius versutias, edocti diuturno longi temporis exercitio, et crebris experimentis, tam
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓhibet dicẽs Remissas inquit maq̃
a dissoluta genua erigite ⁊ gressqx̾ctos
fcicite pedibꝰ urĩs ne claudicãs qͥs
exret Docta maq̃ ad p̃liũ facile
ꝑ uenit aid t̾umphũ lorpꝰ attritũ
lorica promptũ fert᷑ in pugnã Monacho
nempe tui adhuc ĩpossibile est suꝑbiã
pͥmẽ auariciã cohibe̾ in pidie faces exting¬
ne̾ mũdam mẽtẽ a luxurie petulancia

Expanded text:
issas, inquit, manus, et dissoluta genua erigite, et gressus rectos facite pedibus vestris, ne claudicans quis erret .» Docta manus ad praelium facile pervenit ad triumphum; corpus attritum lorica, promptum fertur in pugnam. Monacho nempe, cui adhuc impossibile est superbiam premere, avaritiam cohibere, invidiae faces exstinguere, mundam mentem
Abbreviated transcription (Latin):
it ea Iam aũt idẽ se docte ꝓbauerat
cũ gladiũ golicith philistei̾ ĩ polutũ
pallix ͣ post ephod cib stulit ⁊ secũ a fa-¬
tie ꝑseqñtis saul fugiẽdo portrunt di¬
tens Quia nõ ẽ gladiꝯ alt̾ siłis illi In
hoc aũt probatio est qr quis ĩ milicie
spũaileͤ agone profecĩt si iã debiliorẽ
contra se incõꝵ ꝯtumatiã sentit si sur¬
gentes in se motꝰ carnis facile r̾p̾mit
si tumłtuãtiũ cogitatonũ strepitũ mĩo¬
ri iã labore compescit/ si nastentes.
tarnalis illecebre spincis mox ut ori¬
ri ceperint resecat. di tumẽtia suꝑ¬
gladio protinꝯ diuini timoris obtrũt¬
tat Ceteꝵ quid prodest diu quẽpiã sa¬
tre int̾ esse milicie quẽ pelud subipã
p̃mi trrotinii rudimẽta u̾missis maĩ

Expanded text:
rat, cum gladium Goliath Philisthaei involutum pallio post Ephod abstulit, et secum a facie persequentis Saul fugiendo portavit, dicens: «Quia non est gladius alter similis illi .» In hoc autem probatio est, quia qui in militiae spiritualis agone profecerit, si jam debiliorem contra se vitiorum contumaciam sentit; si surgentes in se motus carnis facile reprimit; si tumultuantium cogitationum strepitum minori jam labore compescit; si nascentes carnalis illecebrae spinas, mox ut oriri coeperint, resecat; si tumentia supgladio protinus divini timoris obtruncat. Caeterum, quid prodest diu quemquam sacrae interesse militiae, quem velut sub ipsa primi tirocinii r
Abbreviated transcription (Latin):
cuiꝯ tã latuei̾t. nec umꝙͣ libenter obedire. insi
tũ audĩe dugeit qd forte libuent aut licuit. aut
qͥd nõ aliter lite᷑.seu expedĩ̾e mõstraueit. uel
aꝑta raco seu indubitata auctoritas. Delicata
auditu aurio obedire Istiusmõi ergo tarnalem
aĩam. nõ mõ p̃mi s eciã oppͥmi pondẽ p̃sũpte¬

Expanded text:
ec unquam libenter obedire, nisi cum audire contigerit quod forte libuerit, aut quod non aliter licere seu expedire monstraverit vel aperta ratio, vel indubitata auctoritas. Delicata auditu auris obedire. Istiusmodi ergo carnalem animam non modo premi, sed etiam opprimi pondere praesumpt
Abbreviated transcription (Latin):
ad int̾emptõ Non in abis cũ eis fedus
nͭ misereberis eaꝵ Ecce audistis frẽs
karissimi qr gentes nobis infestas nos¬
tradidit.easq iã afacie urã ĩ sue ꝓui¬
dentie disposicõne̾ deleuit lur ergo
degeneri langiore torpescimꝰ cur col¬
lcitã nobis celitꝰ uctoriã nõ accipimꝰ:
lur ex eo ꝙ insuꝑno iã exannẽ cõstitu¬
tũ est. id solũ ꝙ adnos ꝑtinet nõ imple

Expanded text:
ad internecionem: non inibis cum eis foedus, nec misereberis earum .» Ecce audistis, fratres charissimi, quia gentes nobis infestas nostradidit, easque jam a facie nostra in sua providentiae dispositione delevit. Cur ergo degeneri languore torpescimus? Cur collatam nobis coelitus victoriam non arripimus? cur ex eo, quod in superno jam examine constitutum e
Abbreviated transcription (Latin):
nebris uite neteris exuit. De uinculo to¬
rãnice dnacoĩs absoluit atq ĩ t̾ram t̾ꝓ
missiõis nos fidelit̾ ĩtroduxit Terram
nãq r̾pmissioĩs ex eo iã ĩgressi sumꝰ ex
quo spreto mundqͣ desiderio firme spei
fiduciã inet̾nitate posuimiꝰ Et iã in spe
possidemꝰ quã in re hĩturi post modũ ꝑ
iã illi ꝑ spei gratiã ĩtroducti fuerant: qͥbꝰ
petrus mnebat Dos cũt genꝰ electũ. ⁊̾gale

Expanded text:
veteris eruit, de vinculo tyrannicae dominationis absolvit, atque in terram nos repromissionis fideliter introduxit. Terram namque repromissionis ex eo jam ingressi sumus, ex quo spreto mundi desiderio, firmae spei fiduciam in aeternitate posuimus; et 394 jam in spe possidemus, quam in re habituri postmodum per jam illi per spei gratiam introducti fuerant, quibus Pet
Abbreviated transcription (Latin):
non ẽ nobis patandũ est ocio. nõ torpori uł de¬
sidie cede̾ nõ sompnouł ĩ caute securitati
sanũ est ĩdulgẽ Expedit itaq ut ũtutũ
cirmis semꝑ cictincti cid custodiã nrĩ iugit᷑
extubemq: et adu̾sꝰ immanissimos hostes
nrõs aicrit̾ dimicemꝰ Per bellũ nãq ꝑ
est sme pũgna uictoria/ nõ cibso uictoria ꝑ¬
lingint᷑ ad coronã Intestinos ho̾stes aͣũt
habeꝯ cũ q̃bꝯsi perire nolumꝰ in fatigabi¬
lit̾ ⁊ sme ulla prorsꝰ int̾missione pugnaẽ
tõpellim᷑ Hostes nempe nr̃os adu̾sũ quos¬
i in acie semꝑ assistimꝰ nõ a nobis int̾¬
iecti agges diuidũt nõ mema turrita seter¬
nũt/ non ꝓfundi ampnes int̾fluũt/ non p̃¬
rupti montes nequomĩꝰ congrediant
obsistunt Nobiscũ sꝑ sunt q ĩ nr̃e ments
penetrabilibꝰ degunt Septẽ nãq pncipa¬
cetera picõꝵ pestes quasi penenate nich¬
ilomĩꝰ soboles oriunt᷑ Mue ne̾mixũ sũt
suꝑbia auaricia in anis gloria ira inri¬

Expanded text:
s vacandum est otio, non torpori, vel desidiae cedere; non somno, vel incautae securitati sanum est indulgere. Expedit itaque ut virtutum armis semper accincti, ad custodiam nostri jugiter excubemus, et adversus immanissimos hostes nostros acriter dimicemus. Per bellum namque e pugna victoria, non absque victoria pertingitur ad coronam. Intestinos autem hostes habemus, cum quibus si perire nolumus, infatigabiliter, et sine ulla prorsus intermissione pugnare compellimur. Hostes nempe nostros, adversum quos in acie semper assistimus, non a nobis interjecti aggeres dividunt, non moenia turrita secernunt, non profundi amnes interfluunt, non praerupti montes, ne cominus congrediantur, obsistunt. Nobiscum semper sunt, quia in nostrae mentis penetralibus degunt. Septem namque principacaeterae vitiorum pestes, quasi venenatae nihilominus soboles oriuntur, quae nimirum sunt, superbia, avaritia, inanis gloria, ira, invi
Abbreviated transcription (Latin):
ad coronã inctorie potei̾t ꝑ pemẽ Non em̃
toronaibit᷑ isi q̃ legittime certauit Hee
sunt deniq gentes quas isrłitico ppło
moyses p̃cipiebat extingire et afacie
t̾re absq ulla federis int̾posicõne dele¬
re Cũ introduxeit te inꝙ̾ dñs deꝯ tuuo
ĩ t̾cã quã posfessurꝰ ĩgrederis et dele¬

Expanded text:
ad coronam victoriae poterit pervenire: «Non enim coronabitur, nisi qui legitime certaverit .» Hae sunt denique gentes quas Israelitico populo Moyses praecipiebat exstinguere, et a facie terrae absque ulla foederis interpositione delere: «Cum introduxerit te, inquit, Dominus Deus tuus in terram, quam possessurus ingredieris, et dele
Abbreviated transcription (Latin):
Net ẽ utiq magna uirtꝰ ⁊ sũma
securitas. qͣn ⁊ pie uiuis. ⁊ tñ plus
attend̃ que desũt tibi ꝙͣͣ que obtinu-¬
isse uidei̾s. oblitus que retro sũt. et
extendes te in anteriora. Pꝰ pauta.
ne forte elarõnis aut ĩdiscrecõiis

Expanded text:
ec est utique magna virtus et summa securitas, quando et pie vivis; et tamen plus attendis quae desunt tibi, quam quae obtinuisse videris, oblitus quae retro sunt, et extendens te in anteriora. Haec ne forte elationis aut indiscretionis
Abbreviated transcription (Latin):
quodã mõ etiam ip̃m ei pcc̃m ĩ iusticiã
cooꝑat᷑. Stimꝰ enĩ qũ diligentib deũ
omĩa cooꝑantur in bonũ. None cooꝑã
nobis ille casus in bonũ. unde ⁊ hũi¬
liores effirimĩ ⁊ tauciores. None dñs
cadente illũ suscipit. qui ab hiilitate

Expanded text:
i peccatum in justitia cooperatur. Scimus enim, quoniam diligentibus Deum omnia cooperantur in bonum . Nonne cooperatur nobis ille casus in bonum, unde et humiliores efficimur, et cautiores? Nonne Dominus cadentem illum suscipit, qui ab humilitate
Abbreviated transcription (Latin):
spũale c̾tanniẽ se semꝑ exerceat ⁊ ui¬
cõꝵ portenta q̃ a cca nos mitesce̾ nes¬
tiũt ferindo spũ debellare contendãt
bellica ferbuissent strage ꝑtuttẽ ut t̾roe
optiniã q̾eto postinodũ possent otio
posside̾ ¶ Dicis deniq profectꝰ esset
si pharcionis iugũ sub quo qualit̾cũq
uiuẽ siebant᷑ effuge̾nt si chananeoꝵ en¬
ses inꝓpios iugulos ꝑtorporis ĩcuriã ꝓuo¬
degenerẽ marcide dissolucoĩs ĩ erciã
q̃ ꝑfortitudiẽ strẽnue dimicandi ꝑ uene
polumꝰ ad coronã Parati sumꝰ sꝑ irru-¬
entes picõꝵ cuneos at fremẽtes bestias
de agro nri cordis eicẽ/ nullũq eis ĩ ea q̃

Expanded text:
spiritali certamine se semper exerceat, et vitiorum portenta, quae circa nos mitescere nesciunt, fervido spiritu debellare contendat. bellica ferbuissent strage percutere, ut terram optimam quieto postmodum possent otio pos idere? 398 Qui denique profectus esset, si Pharaonis jugum, sub quo qualitercunque vivere sinebantur, effugerent, si Chananaeorum enses in proprios jugulos per torporis incuriam prodegenerem marcidae dissolutionis inertiam, qui per fortitudinem strenue dimicandi pervenire volumus ad coronam. Parati simus semper irruentes vitiorum cuneos, ac frementes bestias de agro nostri cordis ejicere, nullumque eis in ea quae
Abbreviated transcription (Latin):
sit facies cunctis ppłis quos metuis uit
quid ergo ex nr̃a ĩfirmitate diffidimꝰ
q̃ ipm̃ uirtutis auctorẽ p̃uuuim at ducẽ
nr̃e congressionis habeꝯ̃ Et ille tenet᷑
ex promissiõe uictorie qͦ dux ⁊ auctor ẽ
pungne Accendat / mẽs ĩ amorẽ c̾ta¬
minis ut incãpũ pugnatura ꝓcedat ad debellã¬
dos hostiũ cuneos animi desides ĩ calescant
Nullũ int̾ nos at adu̾sarios feda int̾renat
Mulla nos sequestre pacis iura componãt Nõ
ire nãq ad p̃liũ ingloriũ est. Ire aũt a segnit̾
agẽ mortis est oĩo ꝑitulũ Neliꝰ est enĩ nõ agnos¬
cere mã uẽitatis quã pꝯ agnitõ r̾trorsũ r̾uerti.
N õnulli enĩ pꝰ accepta sacre rudimẽta milicie

Expanded text:
sic faciet cunctis populis quos metuis .» Ut quid ergo ex nostra infirmitate diffidimus, qui ipsum virtutis auctorem praevium ac ducem nostrae congressionis habemus, et ille tenetur ex promissione victoriae, qui dux et auctor est pugnae? Accendatur igitur mens in amorem certaminis, et in campum pugnaturus procedat, ad debellandos hostium cuneos resides animi incalescant. Nullum inter nos atque adversarios foedus interveniat; nulla nos sequestrae pacis jura componant. Non ire namque ad praelium, inglorium est; ire autem, et segniter agere, mortis est omnino periculum. Melius est enim non agnoscere viam veritatis, quam post agnitionem retrorsum reverti. Nonnu
Abbreviated transcription (Latin):
Alue festa dies toto uenerabilis euo.
Qua deus infernũ uicit ⁊ astra tenet.
Ecte renastentis testatur gratia mundi.
Iamq triũphanti post tristia tartara xp̃o.
Undiq fronde nemꝰ gͣmĩa flore fauent.¬

Expanded text:
alve vesta dies toto venerabilis aevo Qua Deus infernum vicit et astra tenet Ecce renascentis testatur gratia mundi ONamque triumphanti post tristia tartara Christo Undique fronde nemus gramine flore favent
Abbreviated transcription (Latin):
qua dr̃. Non reddetes malo pro malo. uel
maledc̃m ꝓ maledcto. s eꝯtrario budicentes.
Et itm̃. Noli uina a malo. s uĩce ĩ boͦ malũ.
Niũlis uero ẽ qui elugit abiectꝰ ẽẽ in
domo dei. et omes studet sibi ꝑferre. qui se
semꝑ puluerẽ et cinere esse pensat. et in
tuctis que agit suũ se indignũ nõ solũ u̾bo
sed oꝑe cogitatõne ⁊ omi quersatone sua sꝑ

Expanded text:
qua dicitur, Non reddentes malum pro malo, vel maledictum pro maledicto; sed e contrario benedicentes : et iterum, Noli vinci a malo, sed vince in bono malum. . Humilis vero est, qui eligit abjectus esse in domo Dei, et omnes sibi praeferre, qui se semper pulverem et cinerem esse penset, et in cunctis quae agit servum se indignum, non solum verbo, sed ope
Abbreviated transcription (Latin):
p̃cipitur. tãqmͣ ab ip̃o celesti dño fui̾t ĩꝑatu
libenter implere festinamꝰ. Prelatꝰ em̃ xp̃i
uites agit in moͣsterio. Dñ ip̃e suis pastorib
ait. Qui coos audit. me audit. ⁊ qui uos sꝑuit
impendũt. sic miitũ magnũ a deo iudirui
time̾ ⁊ expectare dñt. qui p̃latorũ suorũ
nõ ip̃e sed is ĩ tuiꝰ loto positꝯ ẽ ꝯtẽptui habet᷑. n ec
pt̃ deuo a nobis sine magno fructu honoro̾a. nͨ
despici sine magno detrimẽto. Deb aũt obĩa ẽẽ
sine mora. nõ tũ nĩmũe neq tũ tristitia añm.
qr ip̃e magis est inspector cord ꝙͣ corporis. Deb
quoq obĩa esse usq ad mortẽ. qr usq ad mortẽ
prĩ suo pro nob obediuit xp̃us.¬

Expanded text:
aecipitur, tanquam ab ipso coelesti Domino fuerit imperatum, libenter implere festinamus. Praelatus enim Christi vices agit in monasterio: unde ipse suis pastoribus ait, Qui vos audit, me audit; et qui vos spernit, impendunt: sic nimirum magnum a Deo judicium timere et exspectare debent, qui praelatorum suorum non ipse, sed is in cujus loco positus est, contemptui habetur. Nec potest Deus a nobis sine magno fructu honorari, nec despici sine magno detrimento. Debet autem obedientia esse sine mora, non cum murmure, neque cum tristitia animi,quia ipse magis est inspector cordis quam corporis. Debet quoque obedientia esse usque ad mortem, quia usque ad mortem Patri suo propter nos obedi
Abbreviated transcription (Latin):
in passionib sue carnis decedũt usq ad tut¬
pia oꝑa dilabũtur.⁊ ex hiis pleriq a societate
fem et a scõ ꝓpoĩto miserabilit̾ ⁊ dampnabilit᷑
discedũt. De talib t̾ribiliter cdãt aplus peti ꝯ
Si inquit fugientes coĩquinatõnes huiꝰ mudi
hiis ruesus implitati suꝑant᷑. frã sũt eoꝵ poste¬
riora peiora priorib. Melius eĩ erat eis nõ tog

Expanded text:
 suae carnis decidunt, et usque ad turpia opera dilabuntur, et ex his plerique a societate fratrum et a sancto proposito miserabiliter et damnabiliter discedunt. De talibus terribiliter clamat Petrus apostolus: Si, inquit, fugientes coinquinationes mundi, his rursus implicati superantur, facta sunt eorum posteriora pejora prio
Abbreviated transcription (Latin):
lo post cidiũgit ꝑcucies eas. lute clariꝰ
constat qr adu̾sarios nr̃os ĩ sua p̃sciẽtia
iã omp̃s deus extinxit: quos nos ut
extingie̾ꝯ̃ instituit Ipse pũgnat ⁊̃ ut
nos uincamꝰ inuitat Ipse hostiũ uires
destruit. ⁊ nobis uictorie nomẽ ascribit
ult ergo nos fieri su u̾tute uctores
ut merito coronae̾ paleat t̾ũphantes
Nulla nos ergo desꝑacõ frangat quos
cid fortit̾ agendũ suꝑne u̾tutis adhor¬
tacõ ꝓuocat Nulla infirmitas hũane
cõdicõnis obsistat ubi ad cõfligẽdũ
diuine iussionis auctoritas roborat.
Audicimꝰ ⁊ nos qd̾illis dictũ est Widix¬
exis in corde tuo plures sunt gentes
iste quã ego quõ potero delere eas.
Iloli metue s recõdare q̃ fecit dñs deꝮ
tuuꝰ pharcioni ⁊ cunct̃ egiptiis plagas
maximas quas uiderunt ocłi tui ⁊ sig

Expanded text:
t adjungit: «Percuties eas,» luce clarius constat, quia adversarios nostros in sua praescientia jam omnipotens Deus, exstinxit, quos nos, ut exstingueremus, instituit. Ipse pugnat, et ut nos vincamus invitat; ipse hostium vires destruit, et nobis victoriae nomen ascribit. Vult nos fieri sua virtute victores, ut merito coronare valeat triumphantes. Nulla nos ergo desperatio frangat, quos ad fortiter agendum supernae virtutis adhortatio provocat. Nulla infirmitas humanae conditionis obsistat, ubi ad confligendum divinae jussionis auctoritas roborat. Audiamus et nos quod illis dictum est: «Si dixeris in corde tuo: Plures sunt gentes istae quam ego, quomodo potero delere eas? Noli metuere, sed recordare quae fecerit Dominus Deus tuus Pharaoni, et cunctis Aegyptiis, plagas maximas quas
Abbreviated transcription (Latin):
hiis ꝯfidentes remissiores sũt ĩ timoe dei¬
iamq facile ad ouositates ⁊ cuiositates ꝑm¬
tiosa quadam securitate declinat. nmurat
in aduitorio dei. attender̾ẽt cotiq si
⁊ tinerẽt offende̾. quẽ sibi cognostent̃
adhuc tam nccͣm ẽẽ. Tanto fiquidẽ
ampliq tne̾ deũ. ⁊ magis solliciti eẽ
debuerant. qnͣto maioia eiuo mu̾em

Expanded text:
his confidens, remissior est in timore Dei, facile jam ad otiositates et curiositates perniciosa quadam securitate declinat, murmurat,et in adjutorio Dei, attenderet utique sibi et timeret offendere, quem sibi cognosceret adhuc tam necessarium esse. Tanto siquidem amplius timere Deum, et magis sollicitus esse debuerat, quanto majora ejus m
Abbreviated transcription (Latin):
Adeli. paulati gemis corona cor̃a pͤuat᷑.
Quid̾ tñ agiqͦ. Ubi ꝓphete farmula. Biq̃dẽ
mors in olla ẽ. ⁊ mortifitamĩ tota die ĩ ie¬
uiniis multis. in laborib frequent̾. in uigi¬
liis supra modu preter ea q̃ intrinsetꝰ sũt
contrico cordiũ. ⁊ młtitudo teptatonũ.
Mortificanĩ. sed ꝓpter eu qui moͬtuuꝰ ẽ

Expanded text:
deli, paulatim gemmis corona vestra privatur. Quid tamen agimus? ubi prophetae farinula? Siquidem mors in olla est; et mortificamini tota die in jejuniis multis, in laboribus frequenter, in vigiliis supra modum, praeter ea quae intrinsecus sunt contritio cordium, et multitudo tentationum. Mortificamini, sed propter e
Abbreviated transcription (Latin):
Tempora florige̾o rutilant distincta sereno
Et maiore poli lumine porta patet.
Nltius igniuoniũ solem teli orbita ducil.
Ietitiamq sua sidera leta probant.
Texta ferax uario fundit munustula tultu.
Tum bene uernales reddit ⁊ camus opes.
Mellea purpureũ decorãt uiolaria tampu.
Prata uirent herbis ⁊ mitat herba tomĩs.
Semĩe deposito latis seges exilit arius.
Opondens agritole uinte̾ posse fame.
Codite deszto lacrimar sua gaudia palmes.
Pnde merũ tribuat. dat mo uitis aqua.
Plaudit queq suis arbor amita comis.
Construit opis apis fauũ hĩc apiai̾a linques.
Forib instrepitãs publite mella rapit.
Ad tantꝰ reuotat᷑ auis q̃ tarmmĩe plauso.
Pigrior hiberno frigore muta fuit.

Expanded text:
Tempora florigero rutilant distincta sereno et maiore poli lumine porta patet, altius ignivomum solem caeli orbita ducit, laetitiamque suam sidera clara probant. terra favens vario fundit munuscula fetu, cum bene vernales reddidit annus opes: mollia purpureum pingunt violaria campum, prata virent herbis et micat herba comis.semine deposito lactans seges exilit arvis, spondens agricolae vincere posse famem. caudice desecto lacrimat sua gaudia palmes: unde merum tribuat, dat modo vitis aquam. plaudit quaeque suis arbor amoena comis. construitura favos apes hinc alvearia linquens floribus instrepitans poplite mella rapit. ad cantus revocatur aves, quae carmine clauso pigrior hiberno frigore muta fuit.
Abbreviated transcription (Latin):
ua uõ̾ ĩtencioẽ ĩ uia ista sit ãbulan¬
dũ ĩnuis ultimo ubi dicis. sequat᷑
mẽ. quod tã de gressu corꝑis ꝙͣ de mẽ¬
tis possuq̃ intellige Cr̾a multi nõ solũ
portãtes cracẽ. sed et se suspendẽtes in¬
cruce te gressu corꝑis sũt secuti. Seqͣm᷑ gͦ
diũ. ut nõ solũ cõside̾mꝰ quib oꝑib nos
p̃cesserꝭ. s qia ĩtenciõẽ fec̾is et ĩ hoc te
quesieris gła tui prĩs Tu igi᷑ dne iħũ¬

Expanded text:
ua vero intentione in via ista sit ambulandum, innuis ultimo cum dicis, sequatur me. Quod tam de gressu corporis quam de mentis possumus intelligere. Quia multi non solum portantes crucem, sed et se suspendentes incruce, te gressu corporis sunt secuti. Sequamur idium, ut non solum consideremus quibus operibus nos praecesseris, sed qua intentione feceris, et in hac te quaesieris gloriam tui Patris. Tu ergo, Domi
Abbreviated transcription (Latin):
h̃oc qui nescũt qñi inguĩ tuũ sua¬
ne est g omis tuũ leue Nec sen-¬
cuit qm bonus et ꝙ sũams tuus sit
spũs in nobis dico aũt crucẽ esse
cruciãt cordiõ ꝙ̃ de hͦ hrẽ debemꝰ
ꝙ nõ sumus ita fidaco et feruẽ s
berem. Hec çeux h longitudiez
lantudine subluuitatem atq pr̃o¬
fundũ Debemus em̃ hrẽ crutia¬
cũ co ꝙ non tũi hũiliam᷑ ut debe¬
remus ethoc est ꝓfundũ crutis
Non hñ amamꝰ nõ mĩ laudamꝰ
ꝓtũ bonitas tua exigit et ht est
sublinitas Non sum q̃ tam feales
ut deberemꝰ het est latitudo  ⁊¬

Expanded text:
 qui nesciunt quoniam jugum tuum suave est, et onus tuum leve , nec sentiunt quam bonus et quam suavis tuus sit spiritus in nobis. Dico autem crucem esse cruciatum cordis, quem de hoc habere debemus quod non sumus ita fideles et ferventes beremus. Haec crux habet longitudinem, latitudinem, sublimitatem, atque profundum. Debemus ergo habere cruciatum, eo quod non tantum humiliamur ut deberemus, et hoc est profundum crucis. Non tantum amamus et laudamus, quantum bonitas tua exigit, et haec est sublimitas. Non sumus tam fideles ut deberemus, et haec est latitudo.
Abbreviated transcription (Latin):
diu em̃ homo sensii suo ĩmitit᷑ ita
lit uix ss m alterius ꝙͣtũcũq raci¬
ait Si eñ huilit se sciatũ iꝑutae̾t
ad temꝑꝰ tũc ueram sapiam sue
a te sue a tus appliendrre poss

Expanded text:
suo ita innititur luit, vix sensum alterius quantumcunque ratisit Si enim humiliter se stultum reputaret ad tempus, tunc veram sapientiam a te, sive a tuis apprehendere
Abbreviated transcription (Latin):
uiret ut acciperet utrũq et reflu̾e̾t totũ
ad bonũ hõis et qd̾ accepit obsequiũ et
quod impendit. Ita enĩ uoluit deꝰ ab
hoĩe sibi seruira ut ca seruitute noĩdeꝰ
sed hõ iuuaret᷑. s uoluit ut mũdꝰ ẜuir¬

Expanded text:
ut ipse serviret: ut acciperet utrumque, et reflueret totum ad bonum hominis, et quod accepit obsequium, et quod impendit. Ita enim voluit Deus sibi ab homine serviri, ut ea servitute non Deus, sed homo juvaretur: sed voluit ut mund
Abbreviated transcription (Latin):
nr̃as affectioẽs debẽs ut de oĩb q̃ tibi ad¬
u̾sa sũt timeãꝰ et dolc̃aꝰ et q̃ t̾ honesta
de his sꝑemꝰ et gaudeaꝰ. Dẽs alias
affectioẽs de cordib nr̃is effugãtes.
qnͣta utilitas ĩ hoc ess et ꝙͣ fłas et ĩu¬
tiles afftoẽs uitaret.ẜ hõ se uere scd

Expanded text:
nostras affectiones debemus, ut de omnibus quae tibi adversa sunt timeamus et doleamus; et quae tibi honesta, de his speremus et gaudeamus, omnes alias affectiones de cordibus nostris effugantes. Quanta utilitas in hoc esset quod falsas et inutiles affectiones vita
Abbreviated transcription (Latin):
das. ad quid dares nisi enã relles ex au-¬
le est apud te ĩmaxĩs ꝙͣͣ ĩ mĩmis ex audi¬
re. Qnͣta qr ad hoc nõs ꝓuocat tue cõ¬
sideãcio boĩtatis. Sexto qr int̾ressorem
qr ĩfinitã ad nos hẽs boĩtatẽ Bi enĩ modi¬
ca dilectio quã ad te hẽmꝮ ad hoc nos to¬
git ut ĩ oĩb tue uolũti libentꝰ pare̾ ue¬
lumꝰ curidem de ĩ estiãbili dilectiõe tua
nõ p̃suiemꝰ : Alio qnͣ fideliores uellẽꝰ
appare̾ ꝙͣ tu. Si tales nos tibi ex lubere¬
mꝰ qualẽ te nobis eꝯu̾so nõ crede̾mus
fidẽ a hẽbimꝰ nichilonũꝰ tñ cruciabi¬

Expanded text:
das, et ad quid dares, nisi etiam velles exaule est apud te in maximis, quam in minimis exaudire. Quinta, quia nos ad hoc provocat tuae consideratio bonitatis. Sexta, quia intercessorem quia infinitam ad nos habes bonitatem. Si enim modica dilectio quam ad te habemus ad hoc nos cogit, ut in omnibus tuae voluntati libenter parere velimus, cur idem de inaestimabili dilectione tua non praesumeremus? Alioquin fideliores vellemus apparere quam tu, si tales nos tibi exhiberemus, qualem te nobis econverso non crederemus? fide
Abbreviated transcription (Latin):
tibi nos amat Si cepoctam q̃ et
depdẽamꝰ ut quis eetorq̃at a nõs
amari nõue tu es deq meꝰ qui
tam cerbro pulras et mendicas
ad ostiũ nrm dicensꝰ porebe fili
cor tuũ michi ymo et sepe cepulsq
te iterũ ingeris impudenter Si
uero aliquid uoluꝰ diligẽ quia bo¬
nũ cur nõ pociuõ te ĩm ẽsũ bonũ
qui iotũ nrm tis. uendicas affectũ
ut bonitatems tuã amemus et lau¬
demꝰ Si aliquid dignũ iudicaꝰ
amore nostrr qmia multa fecit ꝑ
de te qui tot et tãta feciso ꝓ nõs
Mi uero consideamus passiors

Expanded text:
t si exspectamus et desideramus ut quis extorqueat a nobis amari, nonne tu es Deus meus, qui tam crebro pulsas et mendicas ad ostium nostrum dicens : Proebe, fili, cor tuum mihi , imo et saepe repulsus, te iterum ingeris impudenter. Si vero aliquid volumus diligere, quia bonum, cur non potius te immensum bonum, qui totum nostrum tibi vindicas affectum, ut bonitatem tuam amemus et laudemus? Si vero aliquid dignum judicamus amore nostro quod tanta fecerit pro de te, qui tot et tanta fecisti pro nobis? Si vero consideramus passiones
Abbreviated transcription (Latin):
lis nobis es ꝙ cciã in pctis nobis
oentibꝰ pctã dimittere et graiñ
tuã habundãt᷑ sicut uellemꝰ lar¬
giri cas patꝰ Qruãto magis quis
de te p̃sumt tãto magio nr est
cũ huiliari quia tãto ncquiuo
egit contra te peccando ꝙͣto tu
interim largius ei bñfacere cogi¬
tua sumus ymo nũ ꝙͣ in codem
stat ꝑmanemꝰ quãto tu cottidie
ꝑnior es ad indulgendũ tãto płꝰ
hũiliat cõtra mã delinq̃re uomi¬
tatem cũ pondus grẽ hũiliat et
dep̾mit cũ considaamus ꝙ ca in¬
digni sumꝰ qui magis in inferio
esse merueramꝰ Itrm ꝙ tutiũ¬

Expanded text:
lis nobis es quod etiam in peccatis nobis existentibus peccata dimittere, et gratiam tuam tam abundanter, sicut vellemus, largiri es paratus. Quanto majora quis de te praesumit, tanto magis necesse est eum humiliari, quia tanto nequius egit contra te peccando, quanto tu interim largius ei benefacere cogitua sumus, imo nunquam in eodem statu permanemus. Quanto tu quotidie pronior es ad indulgendum, tanto plus humiliat contra tuam delinquere bonitatem. Item, pondus gratiae humiliat et deprimit, cum consideramus quod ea indigni sumus, qui magis in inferno esse merueramus. Item, qu
Abbreviated transcription (Latin):
nobis offeet diligenda siue res
gratuta si uirtutes quas in fon¬
iem suũ penitꝰ refundẽ debemꝰ
nicha ex hiis nobis ascribendo s
tibi a quo om̃e bonũ ꝑfectũ ꝓ ciõ
grãs refeñdo Ez oiã que in hris

Expanded text:
nobis offert diligenda, sive resgratuita, scilicet virtutes, quas in fontem suum penitus refundere debemus, nihil ex his nobis ascribendo, sed tibi, a quo omne donum perfectum , pro eis grates referendo. Si omnia, quae in his
Abbreviated transcription (Latin):
i incruciari ꝙ in hac uita nõ pos¬
sumꝰ ad plenũ hũiliari ut sic hcaꝰ¬
crucis ꝓfundum
ũblimitas crucis ẽ cruciaĩ pro
ro q te ad plenũ laudaẽ nõpos¬
sumꝰ etamare etr uot tãs amoris
tiũ hcamus q̃ lingua dicere uel quis
intellecta sufficiat rapere Si ali¬
quid gratꝭ amare uoluꝰ ubime /¬
lius ꝙͣ in te amorem nostrũ loca¬
bñnq Si pro mumeribꝰ quis pluã
dabit s quãto plus ꝓmittł tato ngͣ
gratꝭ amã mereis Si amare uo¬

Expanded text:
 cruciari, quod in hac vita non possumus ad plenum humiliari, ut sic habeamcrucis profundum. Sublimitas crucis est cruciari pro eo quod te ad plenum laudare non possumus et amare. Quod causa amoris tui habemus, quae lingua dicere, vel quis intellectus sufficiat capere, nescio. Si aliquid gratis amare volumus, ubi melius quam in te amorem nostrum locabimus? Si pro muneribus, quanto plura dabis? Sed quanto plus promittis, tanto magis gratis amari mereris
Abbreviated transcription (Latin):
nos et custodis aboĩbz malis. siue ꝑ
te su̾ ꝑ tuos. ita diligẽt᷑ debẽꝰ nos abs¬
strahere ab oĩb q̃ nos possent ĩ tuo ser¬
uicio impedire. Qn̾to sĩc largitas tu¬
a nũꝙͣ lassat᷑ in dãdo.ita nũꝙͣ dẽ mꝰ
in orãdo. Bexto sũ sꝑ es benignꝰ in
terreri qnͣ statĩ pͥꝰ culpã ueĩa postu¬
lemꝰ. Q ñ em̃ cor hoĩs ẽ distortũ et
a te quodamõ alienimłto ẽ pnior ad
leuitates et ad q̃rendũ exteĩꝰ falsas
nõ est diffeñda acquisicio uenie ne
diutur mor ut recessꝰ difficiliorẽ redi¬
et sꝑ cruciari. qr te tantũ nõ amaniꝰ
deio ad amãdũ et laudandũ te aspira¬
re et ꝓ co ꝙ digne nõ possũꝰ cruciari. ⁊
nẽ subiciat tue laudi ac seruitu
tas maxiẽ ĩ orrẽ ꝯsostat. Consideand¬
ẽ qualit̾ debeat orare qui uoluit ex¬
audiri. Deb em̃ orare. sapiẽt᷑. ar¬
dẽter huilit᷑. fidelit̾ꝰ ꝑ seuerãt᷑. et cõ¬
fident̾. Sapient᷑ ut oret q̃ tue laudi

Expanded text:
nos, et custodis nos ab omnibus malis, sive per te, sive per tuos, ita diligenter debemus nos abstrahere ab omnibus quae nos possent in tuo servitio impedire. Quinto, sicut largitas tua nunquam lassatur in dando, ita nunquam in orando. Sexto, sicut semper es benignus in terreri quin statim post culpam veniam postulemus. Quando enim cor hominis est distortum, et a te quodammodo alienum, multo est pronius ad levitates et ad quaerendas exterius falsas non est differenda acquisitio veniae, ne diuturnior recessus difficiliorem rediet derio ad amandum et laudandum te aspirare, et pro eo quod digne non possumus, cruciari, et nem subjiciat tuae laudi ac servituttas maxime in oratione consistat, considerandest qualiter debeat orare qui voluerit exaudiri. Debet enim orare sapienter, ardenter, humiliter, fideliter, perseveranter et confidenter. Sapienter, ut oret quae tuae laudi
Abbreviated transcription (Latin):
litudinem suã fecit et postea trãs¬
ferat se ad treatorem ut oiã que
in aiã ꝑfecta poterũt ĩuenixi in
treatore infurita cogitet et ĩmẽsa
et ca iꝑã suã nãm esse et sic quo¬
dãmõ nusibilia dei ꝑ ea q̃ fatta
sũt conspiciat intellecta Inc est
quidã ñtialis modus cogitandi de
te dnẽ quẽ qui sollicite scquit᷑ me¬
dicando te intrabit fontẽ uiuũ
et dulcedniẽ tue natu̾e q̃ quãto
maior est om̃ibuo bĩficiis tius
tãto magis afficit nostrã uolũta¬
tem ut sequam᷑ ardent᷑ ihm̃ filiũ
cuũ ad laudẽ bonitatis tue nos in

Expanded text:
ilitudinem suam fecit, et postea transferat se ad Creatorem, ut omnia quae in anima profecta poterunt inveniri, in Creatore infinita cogitet et immensa, et ea ipsa naturam suam esse, et sic quodam modo invisibilia Dei per ea quae facta sunt, conspiciat intellecta . Hic est quidem initialis modus cogitandi de te, Domine, quem qui sollicite sequitur meditando te, intrabit fontem vivum et dulcedinem tuae naturae, quae quanto major est omnibus beneficiis tuis, tanto magis afficit nostram voluntatem, ut sequamur ardenter Jesum filium tuum ad laudem bonitatis tuae nos in
Abbreviated transcription (Latin):
cet da ci duẽ se abnegae ut intelli¬
gat Eeptima uero cã deb maxiẽ
nos urgrre sc ut tibi uitem reddẽ
mus siue cependeremꝰ quia puer
patus es et filius datꝰ es nobs¬
nam nimus dnẽ qud dignũ por¬
terit esse tãtis bñficiis. Quid ad ͨ

Expanded text:
cet; at ei, Domine, se abnegare, ut intellicet; at ei, Domine, se abnegare, ut intelligat. Septima vero causa deberet maxime nos urmus sive responderemus quia puer natus est nobis, et filius datus est nobnam nimis. Domine, quid dignum poterit esse tantis beneficiis tuis? Quid ad hoc
Abbreviated transcription (Latin):
non cetidit uel si ceçiderat ẽ erectu
Qruarta cã est quia cũ cternã
mortem pctis nostris meruisseꝰ
tu nos reduxisti ad uitã ca diat¬
tendo Cur igit᷑ tibi nõ uiueremꝰ
nos penitꝰ abuegrado a quo habe¬
mus ꝙ cternaliter mortui nõ sũꝰ
Qĩta cã est ꝙ cadẽ bonitate qua
nos creasti etiã cõseruas ne in
inchilũ redigam᷑ Eruõ eñ aliq̃d¬
tu es̃ uita nrã nilli aln uiuere
debemꝰ sicut nullo alio subsistere
ualeremus Eoxta ẽ securitas
qui enĩ totũ se ubuegat ut tu cũ
habcas. qui sibi pexit ut tibi ualcat
qui sibi nichil est ut tibi aliquidsit
Si nicha in se h nchil sui aĩctr
timet s semp secu̾rus est te qd
suũ est conseruae̾ Si iuiẽtur
ei pene infern uł ignis purga¬
torius parũ timore corũ afficit᷑
quia cãtabit uatuus corã latroẽ
uiator quia se nõ timet ꝑ dere
quia ie abnegauit Si enĩtueu
cur ita facis Cui p̃dicta suiã nõ pla¬

Expanded text:
non cecidit, vel si ceciderat est erectum. non cecidit, vel si ceciderat est erectum. Quarta causa est, quia cum aeternam mortem peccatis nostris meruissemus, tu nos reduxisti ad vitam, eam dimittendo. Cur ergo tibi non vivemus nos penitns abnegando, a quo habemus quod aeternaliter mortui non simus? Quinta causa est, quod eadem bonitate qua nos creasti, etiam conservas, ne in nihilum redigamur. Quomodo enim aliqtu es vita nostra, nulli alii vivere debemus, sicut nullo alio subsistere valemus. Sexta causa est securitas; qui enim se totum abnegat, ut Deum habeat, qui sibi periit ut tibi valeat, qui sibi nihil est ut tibi aliquid sit; si nihil in se habet, nihil sui amittere timet, sed semper securus est te quod tuum est conservare. Si minentur ei poenae inferni, vel ignis purgatorius, parum timore eorum afficitur, quia cantabit vacuus coram latrone viator : et se non timet perdere qui se abnegat. Si enim tu eum, Cur ita facis? Cui praedicta sententia non pla
Abbreviated transcription (Latin):
gae cũ nchil iuxis licãmꝰ in nobis̃
Sũt aut̃ septr̃ causs quorũ quolibet
sufficiẽt hoiẽm cõpellere ut faltat
non sumus Nam qñtũq aliquid a
nobis abnegamꝰ net hͦ ab nega¬
tũ ꝓpt̾ te tibi cõfermmꝰ s aliũde ꝙͣ¬
tũlibet etiã modico tpis spatio do¬
deditos ma morte p̃ciosissima re¬
demisti ꝓ om̃ibꝰ mortuus cõ ut qui
uuaãt ĩam sibi nõ uiuat ẜ ei que
ꝓ om̃ibꝰ mortuus est ut dicit uas̃
nũ electũ Eego sict oẽs et totos
redemisti sic et oẽs toti tui sũt Qrui
uult igit: siuis esse restituat tibi
ilũ p̃ciosissimũ sangnẽ tuũ quẽ
ꝑ cofudisti Cercio quia nos ĩgra¬
tos om̃ibꝰ bonis tuis et auersos
postquã ate nr̃o dno recessimꝰ tur¬
piter et ñqui sub tua ꝑtenione esse
sue defensione captinos hũs ad
supplicia demersisse insitu cxesu¬
ꝑhabũdãti bonitate nos destn
serui q̃i ab hoste seruati ẜmmiliter
tui sut quicũq ꝑ tuã gram laq̃os
aufferri deb ex co q uelte dare

Expanded text:
gare, cum nihil juris habeamus in nobis. Sunt autem septem causae, quarum quaelibet sufficeret hominem compellere ut fateatunon sumus? Nam quandocunque aliquid a nobis abnegamus, nec hoc abnegatum propter te conferimus, sed aliunde quantumlibet etiam modico temporis spatio dodeditos tua morte pretiosissima redemisti, pro omnibus mortuus es, ut qui vivunt jam sibi non vivant, sed ei qui pro omnibus mortuus est , ut dicit Vas tuum electum. Ergo sicut omnes et totos redemisti, sic et omnes et toti tui sint. Qui vult ergo salvus esse, restituat tibi illum pretiosissimum sanguinem quem pro eo fudisti. Tertia, quia nos ingratos omnibus bonis tuis et aversos postquam a te nostro Domino recessimus turpiter et inique, sub tua protectione esse sine defensione captivos habens ad supplicia demersisse, nisi tu ex superabundanti bonitate nos defendservi, quasi ab hoste servati. Similiter tui sunt quicunque per tuam gratiam laqueos auferri debet ex eo quod vel te dante
Abbreviated transcription (Latin):
uus tribus diebuõ dñ cetus esset
Rieddamꝰ etiã affectũ semꝑ post¬
ponendo nostrã uolutate uolũtati
diine et maxime in orõne qr¬
suã debemꝰ pp̃onere uolũtatẽ
ỹmo sua uolũtas si ea recte utin̾
semp est nostra utilitas Sepe at
uemĩt de ꝓprio sensu quia nõ tre¬
dimꝰ diũ uolũtatem esse quid¬
qd circa nos cõtigił et ita abutim᷑
ea minus grate suscipiendo sicut
de siderat qd ip̃ẽ uoluent plͦ ueł¬

Expanded text:
lis tribus diebus, cum caecus esset . Reddamus etiam affectum Deo, semper postponendo nostram voluntatem voluntati divinae, et maxime in oratione suam debemus praeponere voluntatem, imo sua voluntas, si ea recte utimur, semper est nostra utilitas. Saepe autem venit de proprio sensu quia non credimus Domini voluntatem esse quidquid circa nos contingit, et ita abutimur ea, minus grate suscipiendo, sicutdesiderat quod ipse voluerit, se
Abbreviated transcription (Latin):
sit placitũ et honestũ. Ardent̾ si de
quid petendũ sit. et hoc a te intente
de corde nr̃o petamꝰ. nõ alienis s ꝓpͥ¬
is u̾bis cordis uł oris qr utris eque
intelligis et auscultas. ¶ Hũilit᷑ ut
nõ de nr̃o merito. s tñ de tua grã confi¬
nos reputare debemꝰ quales nosipõs
peccando fecimꝰ. qr nichil nꝰ malũ ꝑ nos
faceꝰ possuꝰ ¶ Fidelit̾ ut ĩ oroẽ offerãꝰ
nos ad carẽtiã oĩs gaudii quo ad nra¬

Expanded text:
citum et honestum. Ardenter, scilicet quid petendum sit a te, intente de corde nostro petamus, non alienis, sed propriis verbis cordis vel oris, quia utraque aeque intelligis et auscultas. Humiliter, ut non de nostro merito, sed tantum de tua gratia confinos reputare debemus, quales nosipsos peccando fecimus, qui nihil nisi malum per nos facere possumus. Fideliter, ut in oratione offeramus nos ad carentiam o
Abbreviated transcription (Latin):
suaue et omis taũ leue qd suste¬
perũt hilaritee possint portare
lid glãm patris tui Tandẽ diras
Uenite bũdicti patris mei pcipi¬
te regnu Sic dnẽ iste fidelissiꝰ
legatus tuus p̾mo poiit se nobis
in exemplũ cũ dict uenite et
uidete. et postra nutat ad ueniẽ¬
dũ post se uemẽtes ad se uotat
ut reficiat ne deficiãt tandẽ assu¬
met ad requiẽ ubi iñ ecquiem
non Habebim I nocte ac die
baochi pi abst lacrimã ab oculis di
set esse nõ bñ potest cõphendere
aiã que aliquo mõ expta est ꝙͣ ta
sit alictio noscere te et nõ posse
laudare te tũ et ipã asflictio afflit¬
nouẽ generet ꝓpter gratitudinem

Expanded text:
suave, et onus tuum leve , quod qui susceperint hilariter possint portare ad gloriam Patris tui. Tandem dicis : Venite, benedicti Patris mei; percipite regnum . Sic, Domine, iste est fidelissimus legatus tuus, qui primo ponit se nobis in exemplum, cum dicit : Venite et videte; et postea invitat ad veniendum post se. Venientes ad se vocat, ut reficiat ne deficiant. Tandem assumet ad requiem, ubi tamen requiem non habebimus nocte ac die, omine, omnem lacrymam ab oculis dilsit esse, non bene potest comprehendere anima mea, quae aliquo modo experta est quanta sit afflictio noscere te et non posse laudare te, cum et ipsa afflictionem generet propter gratitudinem,
Abbreviated transcription (Latin):
canĩ dicis Ei quis uiut uenie pꝰ
ne abneget semetipm̃ñ ỹmo dne
cã cogor dice saluo uerbo tuo ꝙ
nullꝰ se metipm ualeat abnegaẽ
¶tuõ om̃ se abnegabit qui nũꝙͣ
aliquid iuuxis in se habuit E duẽ
in hiͦ uerbo ostendio maxima
gratitudinem tuã ut hͦ tãti esti¬
mes quicũq in se sibi aliquid iuxis
terius se tibi mpere nõ attẽptat
Ia michi due ut me abnegẽ ymo
ut reddam qd rapiu uiolenter
dere in quadruplũ ut nõ solũ noo

Expanded text:
uis vult venire post me, abneget semetipsum ! imo, Domine, jam cogor, dicere salvo verbo tuo quod nullus semetipsum valeat abnegare. Quomodo enim se abnegabit, qui nunquam aliquid juris in se habuit? Sed, Domine, in hoc verbo ostendis maximam gratitudinem tuam, ut hoc tanti aestimes ut quicunque in se sibi aliquid juris terius se tibi rapere non attentet. Da mihi, Domine, ut me abnegam, imo ut reddam quod rapui violenter. dere in quadruplum , ut non solum nos,
Abbreviated transcription (Latin):
ongitudo aũt trucis tue toteuite nr̃e
debet cõsũmari. ut ꝙͣiuis cõsideremꝰ
tecũ esse iocũdũ et te ĩ domo tua lau¬
dae̾ et ĩ abysso tue dultedĩs absorberi.tñ
nõ tedeat nos portare crucã tũa. cruciari
se ĩ hac misera uita proo tue laudis aug¬
mẽto Quid magniẽ dñe. si tecũ sim in
prĩa ubi sũ securꝰ ab oĩmalo et ubi ha
me ĩ abscondito sepiliri. Tu enĩ dnẽ nec
descendisti decruce uͭ sic te deponi pe¬
tisti. Uolũtas igiͣ semꝑ affligendi ꝓ aug¬
mẽto tue laudis crucis e̾it longitudo.
diũ uie ꝑ fectioĩs. Si nos tollunꝰ dñe
tuuipẽ portabis
ĩ eo ꝙ dicis cottidie. Si em̃ uno
die prius ꝙͣ tu iusseris crutẽ depone̾
uolũꝰ. cã cottidie nõ tollimꝰ Qui aut
ꝑseuc̾auerit usq dũ cũ dẽponas. hic ĩ
habũdãtia laudis tue ĩsepulchꝵ ingre¬
dict᷑ patis at̾nc. Quãius ĩ hoc u̾bo ĩtel¬
lige̾ possũꝰ ꝙ sĩc cruciatꝰ ꝓ tua laude

Expanded text:
autem crucis tuae toti vitae nostrae debet commensurari, ut quamvis consideremus tecum esse jucundum, et te in domo tua laudare, et in abysso tuae dulcedinis absorberi, tamen non taedeat nos portare crucem tuam, cruciari scilicet in misera hac vita pro tuae laudis augmento. Quid magni est, Domine, si tecum sim in patria, ubi sum securus ab omni malo et ubi habme in abscondito sepeliri. Tu enim, Domine, nec descendisti de cruce, nec sic te deponi petisti. Voluntas ergo semper affligendi pro augmento tuae laudis, crucis erit longitudo. dium viae perfectionis. Si nos tollamus, Domine, tu ipse portabis. in eo quod dicis quotidie. Si enim uno die, prius quam tu jusseris, crucem deponere volumus; eam quotidie non tollimus. Qui autem perseveraverit usquequo eam deponas, hic in abundanti laude tua sepulcrum ingreditur pacis aeternae. Quamvis in hoc verbo intelligere pos
Abbreviated transcription (Latin):
urm̃ ductorẽ et instructorẽ
cũ subdit uenire post me Qruã/¬
p̃cedit te et nullus uadit iuxta
te Omes nos optz ire post te qr
tu es p̾mogem̃tus in multiõ fra¬
tribus pmo dicis dñe discipulis
uenite et uidete Postra dicis

Expanded text:
m ductorem et instructorem, cum subdit : Venite post me. Quanpraecedit te, et nullus vadit juxta te : Omnes nos oportet ire post te, quia tu es primogenitus in multis fratribus . Primo dicis, Domine, discipulis : Venite, et videte . Postea dicis
Abbreviated transcription (Latin):
Quis homo dig̃nus erat ut filius
tendisti aiuditatẽ amoris tui cuca
nos ut saltem ex multitudine et
magnitudine tam nuxabiliũ bñ¬
ficiorũ tuorũ ad mutua dilciõnẽ
uccẽdẽs cor nostrũ et in captiuita¬
tẽ amoris tui redigeres Imuĩa¬
bilia minis sũt bñficia iua dnẽ
quibꝰ uolũtatem nostrã excitas
ut ꝑfecte et ardẽtex te sequi ueliꝰ
dicere licel cogerel uolũtatem
nostram tue consideratio bonitatꝭ
de qua omnia bona creata ꝑcedunt
¶rui eñ panca exꝑtus est et nõ¬
dũ excexcitatꝰ de tẽ qui spus es spũa¬
liter cogatae sit meditari poterit
de te inchoare primo assumat in
mẽtem suã aliquã aĩam uirtutibꝰ
ꝑfectam et de illa ita sꝑcãliter co¬
gitet ꝙ nulli corꝑi sit cõĩcta yma¬
gmet᷑ aut in illa oem ꝑstiõnẽ uirtu¬
tũ que uinꝙͣ de aliqua aiã pote

Expanded text:
 homo dignus erat ut Filius tendisti aviditatem amoris tui circa nos, ut saltem ex multitudine et magnitudine tam mirabilium beneficiorum tuorum ad mutuam dilectionem accenderes cor nostrum, et in captivitatem amoris tui redigeres? Innumerabilia nimis sunt beneficia tua, Domine, quibus voluntatem nostram excitas, ut perfecte et ardenter te sequi velimudicere liceret, cogeret voluntatem nostram tuae consideratio bonitatis, ex qua omnia bona creata procedunt. Quia autem pauca expertus est, et nondum exercitatus dete, qui spiritus es, spiritualiter cogitare terit inchoare. Primo assumat in mentem suam aliquam animam virtutibus perfectam, et de illa ita specialiter cogitet, quasi nulli corpori sit conjuncta. Imaginetur autem in illa omnem perfectionem virtutum, quae u
Abbreviated transcription (Latin):
ecũdo ĩmus libextatẽ arbitr ii¬
te sequi uolẽciũ in uia pstiõms̃.
cũ dicio Si quis u̾it quia hõc relĩ¬
causabit  homo cõtra te site equi
scquit : quia lu nõ posset ꝑ se iñ

Expanded text:
ecundo innuis libertatem arbitrii sequi volentium in via perfectionis, cum dicis : Si quis vult; quia hoc relicausabitur homo contra te, si te sequi sequitur, quia
Abbreviated transcription (Latin):
nalibus da ps̃ sũt fortuta q̃ dice̾
possimꝰ temporalia et amicos
Het oiã enĩ calcanda fut ne impe¬
diãt tuũ amore Minus qñ amat
boret homo indignari diligere mo¬
dica quẽ tãte dignitatꝭ frcisti ut
a licrat te amare O trilcius
aut̃ nocelminus amor aiicorũ
ꝙͣ temporalĩ quia tegit se uela¬
mie caritatꝭ ita ꝙ sepo putat hõ
caritatẽ habore esse ꝙ dilciõ est
carnalis que ita sulciter et suainit
mẽtem captiuã tenet ꝙ nesciat
lomo ꝙͣ duris uintulis fuorit li¬
gatꝰ nsi pꝯꝙͣ fuerit absolutꝰ Bic

Expanded text:
a pars sunt fortuita, quae dicere possumus temporalia, et amicos. Haec enim omnia calcanda sunt, ne impediant tuum amorem. « Minus enim amat » Valde deberet homo indignari, diligere modica quem tantae dignitatis fecisti, ut ei liceat te amare. Occultius autem nocet nimius amor amicorum quam temporalium, quia tegit se velamine charitatis, ita quod saepe putet homo charitatem esse quod dilectio est carnalis, quae ita dulciter et suaviter mentem captivam tonet, quod nesciat homo quam duris vinculis fuerit ligatus, nisi postquam fuerit absolut
Abbreviated transcription (Latin):
s inficmitatibꝰ nris nos deicere cõ¬
tendẽtibꝰ medicinã tuarũ grarũ ap¬
ponẽtes nõ pusillaimes sed mag¬
naunes te sc̃qui firmiter ꝓpoͣmꝰ
maxime si nõ est in nobis tãta
fortitudo ꝙ post te gigatem qui ex¬
ultasti ad currendam uiam cur¬

Expanded text:
nos dejicere contendentibus medicinam tuarum gratiarum apponentes, non pusillanimes, sed magnamini te sequi firmiter proponamus, maxime si non est in nobis tanta fortitudo quod post te gigantem, qui exsultasti ad currendam viam , cur
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙ̃ calpa et bonocas rua malõ nostris
nouit bñ uti sepe faciẽs defrctus
nostros ad augnẽtũ hũilitatꝭ ꝑdesse
ut uerũ sit ꝙͥ septies in die cadit
iust et forcior resurgit Septis
ꝑusillãicõ nos facit ꝙ tuã nõ ꝑps̃¬
dimus bonctatem Cũ enĩ noi õrãdo
loquini nõ dẽrem ꝰ te cogitare

Expanded text:
quam culpa, et bonitas tua malis nostris quam culpa, et bonitas tua malis nostris novit bene uti, saepe faciens defectus nostros ad augmentum humilitatis prodesse, ut verum sit quod septies in die cadit justus, et fortior resurgit . Septimo, pusillanimes nos facit, quod tuam non perpendimus bonitatem. Cum enim tibi orando loquimur, non deberemus
Abbreviated transcription (Latin):
cuus ponitas exupat intellectĩ
Pusillames ccia facit nos ꝙ in
gma ĩpedimẽta nostea uide mꝯ
ꝑterto habere deberemꝰ q aufers
quid qd nos retardat a lande iua
Qꝵ̃ quid eiñ nõ aufers sim tuã uo¬
lũtatem libẽter portãe deberemꝰ
Etulticia ei nostra sepe p̃ntat
ca esse impedim̃eta que tuaoccul¬
ta sapiã ad nostrũ oromauit ꝓ¬
fectũ Qruĩto tumet ꝙ nõ statin
sentimus nos ꝑficere s dnẽ se̾pe
differo qd̾ pcts: ut excuts magis
appotitu non Differs ꝙ nolis dãc s
ut aucto desiderio habũdãter possis
remediũ ut semp de putenus aliquã
horã diei ad exanunadũ nos qͣliter
habcamus nos ĩinterioi̾bꝰ et quid ꝙ¬
ĩuemꝰ ꝙ nobis̃ sit utile ad ꝓfectũ ad
hoc firmissime labora̾e ssud damus
aliqua die cõtra ꝓposau facianius
quia nõ nnꝰ ppõnamꝰ quia lõge
facilius redit ad te qui ex infirmo¬
tate facit cõtra ꝓposutũ ꝙͣ qui statiẽ
sun dissimulans s nõ ꝓposuit cinẽ¬

Expanded text:
us bonitas exsuperat omnem intellectum. Pusillanimes etiam facit nos quia nimia impedimenta nostra videmus. us, pro certo habere debemus quod aufers quidquid nos retardat a laude tua. Quidquid enim non aufers secundum tuam voluntatem, libenter portare debemus. Stultitia enim nostra saepe putat ea esse impedimenta quae tua occulta sapientia ad nostrum ordinavit profectum. Quinto, terret quod non statim sentimus nos proficere, sed Domine, saepe differs quod petitur, ut excites magis appetitum; non differs quod nolis dare, sed ut aucto desiderio abundantius possis remedium, ut semper deputemus aliquam horam diei ad examinandum nos qualiter habeamus nos in interioribus et uod nobis sit utile ad profectum, ad hoc firmissime laborare proponamus,aliqua die contra propositum faciamus, qua non minus proponamus, quia longe facilius redit ad te, qui ex infirmitate facit contra propositum quam qui statum suum dissimulans se non proposuit emen