comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
nunt. atq om̃ia scđm diuinũ mandatũ cõplent cari¬
tatis officia. Uerũ ubi refectꝰ ẽ. ⁊ paululũ reqͥeuit. ex
more quasi ab eruditissimo & oppinatissimo patre. ce¬
per̃ uerbii edificationis expetere. ac monita salutis
efugere. aut si qño turpes in iecerit maĩo cogitationes
qͦm depelli possint ⁊ abici. Tum ille ut cõpulsꝰ. ẽ. mo¬
nita fr̃ĩbꝰ dare. ⁊ salutis eos uiã docere. ac de insidiis
demonũ qͣs seruis dĩ intendt̃ facere sermonẽ. illo qͥdẽ
plene ⁊ sufficient᷑ docuit. sibi uͦ ipsi stimulo cõpuncti¬
onis incendit.⁊ in semet ipsũ regressus ait. Qͦ mͦ ego
alios doces. Cũmq huiusmodi ĩ crepationibꝰ uteret᷑.
adusũ semetipsũ : intellex se miserabilit̾ supplantatũ.¬
& ualedicens fr̃ibꝰ cõtinuo se cursu rapidissimo in here¬
mũ dedit. & ad speluncã de qua discesserat rediit. ꝓst̃¬

Expanded text:
nunt, atque omnia secundum divinum mandatum complent carinunt, atque omnia secundum divinum mandatum complent caritatis 135 officia. Verum ubi refectus est, et paululum requievit, ex more quasi ab eruditissimo et opinatissimo patre coeperunt verbum aedificationis expetere, ac monita salutis effugere, aut si quando turpes injecerit animo cogitationes, quomodo depelli possint et abjici. Tum ille, ut compulsus est monita fratribus dare, et salutis eos viam docere, ac de insidiis daemonum quas servis Dei intendunt facere sermonem, illos quidem plene et sufficienter edocuit, sibi vero ipsi stimulos compunctionis incendit, et in semetipsum regressus ait: Quomodo ego alios doces. Cumque hujusmodi increpationibus uteretur adversus semetipsum, et intellexisset se miserabiliter supplantatum, valedicens fratribus, continuo se rapidissimo cursu in eremum dedit. et ad speluncam de qua discesserat rediit: proste
Abbreviated transcription (Latin):
sordidissimũ. atq aridissimũ. ⁊ qͣsi a muribꝰ uł canib
undiq cõrosũ. Tc̃ ille ut uidit ingenut. ⁊ lacͥmas
fudit. s ñ ita ex corde. nec ita ex uberes q̃ possent flã¬
mã tanti ignis extinguere. Uerũtam̃ sunit cibũ. s
neq qͣntũ uolebat. neq qͣntũ solebat. cũ interi cogita¬
tiones eũ tãꝗ cohors barbarica undiq cirũ uallant.
⁊ om̃i ex parte meũ tela iaculant᷑. ac uinctũ captuũq
eũ ad scłm retrahunt. Ocurgens gͦ cep̃ iter agere noctu
ꝑheremũ. ⁊ tendere ad ciuitatẽ. S ubi dies fac tꝰ est.
ciuitas quidẽ longe adhuc aberat. Ipse uͦ cũ rapidissimo
& cũ cõsperisset fratrũ quorundã cellulã tendebat illuc.
ut ap̃ eos requiesceret. Quẽ ubi ad esse senser̾: serui dĩ cõ¬
tinuo ꝓcuir̃ in obuiã. ⁊ ułut angłm dĩ excipientes ado¬
rant. pedes lauant. ad orationẽ inuitant. mensã po¬

Expanded text:
idissimum, et quasi a muribus vel canibus idissimum, et quasi a muribus vel canibus undique corrosum. Tunc ille ut hoc vidit, ingemuit, et lacrymas fudit, sed non ita ex corde, nec ita uberes, quae possent flammam tanti ignis extinguere. Verumtamen sumit cibum, sed neque quantum volebat, neque qualem solebat: cum interim cogitatio omni ex parte in eum tela jaculantur, ac vinctum captivumque eum ad saeculum retrahunt. Exsurgens ergo, coepit iter agere noctu per eremum, et tendere ad civitatem: sed ubi dies facta est, civitas quidem longe adhuc aberat. Ipse vero cum rapidissimo et cum conspexisset fratrum quorundam cellulam, tendebat illuc, ut apud eos requiesceret: quem ubi adesse senserunt servi Dei, continuo procurrunt inobviam, et velut Angelum Dei excipientes adorant, pedes lavant, ad orationem invitant, mensam po
Abbreviated transcription (Latin):
nterea cũ graui iã libidinis incendio stimularet᷑: ũflã¬
matꝰ t̾pi cõcupiscencia raꝑetur̾ rursus ad scłm.: illaui¬
terĩ die cohibuit se. ⁊ solita hymnoꝵ ⁊ orationũ minis¬
teria ex more ꝑsoluit. atq ingressus ut cibũ sumeret.
panẽ quidẽ iuenit mse suꝑ positũ. s aliqͣntulũ sordi¬
diorẽ. &e admiratꝰ ẽ. ⁊ tristis effectꝰ Intellex̃ enĩ ꝯđ ipsũ
respiceret ħ genꝰ monstri. Tam̃ cibo sumpto refeclꝰ est.
ost die tcium tͥplicatis urgeri stimulis cepit. Occupa¬
uerat enĩ cogitationes eius qͣsi iã p̃sentis secũ posite.
secũq accubentis imago mulieris. quã ⁊ cõplecti sibi
uidebat᷑. ⁊ ad tͥpes usus habere ꝓstratã. ꝙ cessit tam̃
⁊ seqñti die ad solita psallendi ⁊ orandi officia. s sta¬
bat uagꝰ ocłis ⁊ inte captuius. Cũq solito ingress ad ue̾¬
perã reqͥreret cibũ: panẽ quidẽ inuenit suꝑ insa s

Expanded text:
Interea, cum gravi jam libidinis incendio stimularetur, et inflamInterea, cum gravi jam libidinis incendio stimularetur, et inflammatus turpi concupiscentia raperetur rursus ad saeculum, illa interim die cohibuit se, et solita hymnorum et orationum ministeria ex more persolvit, atque ingressus, ut cibum sumeret, panem quidem invenit mensae superpositum, sed aliquantulo sordidiorem. Admiratus est, et tristis effectus: intellexit enim, quod ipsum respiceret hoc genus monstri: tamen cibo sumto refectus est. Post diem tertium triplicatis urgeri stimulis coepit: occupaverat enim cogitationes ejus quasi jam praesentis et secum positae, secumque accumbentis imago mulieris, quam et complecti sibi videbatur, et ad turpes usus habere substratam. Processit tamen et sequenti die ad solita psallendi et orandi officia, sed stabat vagus oculis, et mente captivus. Cumque solito ingressus ad vesperam
Abbreviated transcription (Latin):
ost hec creuit maior neglegencia. ita ut tardior iã fi¬
eret ad hymnos. ⁊ ad orationes pigrius surgeret. psal
qͣsi minio labore fatigata: reqͥescere festinabat. qr sens
enis repbꝰ effectꝰ. de sublumoribꝰ ad inferiora descende¬
rat. ⁊ cogitationes suȩ ꝑ diuersa eũ p̃cipicia rapie¬
bant. Frat enĩ iã in corde eius clandestina quedã de ne
etiã cessante remigio. adhuc pͥore impetu naiuigui fenit.
ita uetꝰ institutio ad cõsueta hominẽ officia trhebat a
Ob qua causa ⁊ stare adħuc in suo statu indebat᷑ hic gͦ cũ
post orationes cibũ solitũ reqͥsisset ad uesꝑd̃. ingressꝰ lo¬
eũ illũ in qͦ refici cõsueuerat. inuenit solito panẽ m̃sȩ su¬
ꝑpositũ. Ex qͦ refectꝰ nichil de eoꝵ q̃ incorde suo uerla¬
bant᷑ em̃datione curauit. neq ĩmutationis suȩ dãna
ꝑsensit. s. sꝑnentẽ semecipsũ paulati casurũ ñ intellex.

Expanded text:
Post haec crevit major negligentia, ita ut tardior jam fiPost haec crevit major negligentia, ita ut tardior jam fieret ad hymnos, sed et ad orationem pigrius surgeret: Psalmquasi nimio labore fatigata, requiescere festinabat: quia sensus ejus reprobus effectus, de sublimioribus ad inferiora ceciderat, et cogitationes suae per diversa eum praecipitia rapiebant. Erat enim jam in corde ejus clandestina quaedam turpietiam cessante remigio, adhuc priore impetu navigium ferat: ita et vetus institutio ad consueta hominem officia trahebat. Ob quam caussam et stare adhuc in suo statu videbatur. Hic ergo cum post orationes cibum solito requisisset ad vesperam, ingressus locum eum, in quo refici 134 consueverat, invenit solito panem mensae superpositum, ex quo refectus, nihil de eorum quae in corde suo versabantur, emendatione curavit, neque immutationis suae damna persensit, sed spernentem se minima, paulatim casurum non intellexit.
Abbreviated transcription (Latin):
ti suo dñs remuerationes parat. ut pote qͥ in corpre
deserto. qui celestẽ regẽ ꝑuigilibꝰ p̃stolabat᷑ excubiis¬
U olens gͦ ds etic̃ in hoc scło remunerare fidele eius ꝓpo
sitũ. ad ꝓuidenciȩ suȩ sollicitudinẽ cotidiani uictꝰ eiꝰ
reuocat curã. Ut enĩ cibi usum popocisset naturȩ ne¬
cessitas. egrediens speluncã suã inueniebat m̃se pa¬
nẽ suꝑpositũ mire suauitatis miriq candoris. Ex qͦ re¬
fectꝰ ⁊ grãs diuinȩ p̃senciȩ referens. rursꝰ ad hymnos
& orationes conuertebatur. Ad quẽ etiat̃ multȩ reue̾¬
lationes. multeq de futuris a dõ p̃monitiones fiebaÑ.
n his gͦ talibꝰ at tantis ꝓffectibꝰ positus. qr głari qͣn de
meritis suis cep̃. & celestis beneficii munus uite suȩ
debitũ dux̃. Continuo subintrat in eũ parua quidem¬
ł desidia¬
cogtatio animi. tam parua quã nec posset aduerdere.

Expanded text:
ti suo Dominus remunerationes parat, utpote qui in corpore ti suo Dominus remunerationes parat, utpote qui in corpore deserto ei, qui caelestem Regem pervigilibus praestolabatur excubiis. Volens ergo Desitum, ad providentiae suae sollicitudinem quotidiani victus ejus revocat curam. Ut enim ei cibi usum poposcisset naturae necessitas, ingrediens speluncam suam inveniebat mensae panem superpositum, mirae suavitatis, mirique candoris: ex quo refectus, et gratias divinae praestantiae referens, rursus ad hymnos et orationes convertebatur. Ad quem divinae etiam revelationes, multaeque de futuris rebus a Deo praemonitiones fiebant. In his ergo talibus ac tantis profectibus positus, quia gloriari quasi de meritis suis caepit, et caelestis beneficii munus vitae suae debitum dixit: continuo subintrat eum parva quaedam desidia animi, tam parva, quam nec posset advertere.
Abbreviated transcription (Latin):
culm̃. ⁊ głe reparati s̃. Illo nãq tanta imutatione cõuerso.
om̃ibꝰ oĩa uisa s̃ possibilia. Non solũ enĩ em̃datio moꝵ flo¬
rebat meo: & assumptio uirtutũ. uerũ ⁊ gr̃a di płima
ei collata est. Signa aut̃ ⁊ ꝓdigia que ab eo factar̃. qͣntum
ap̃ dm̃ haberet meriti testabãt᷑. Sic humilitas ⁊ cõu̾satio.
bonoꝵ omiu matheriã p̃bet. Elatio uͦ ⁊ desꝑatio: interitꝰ
⁊ mortiꝰ ẽ causa. Ad efugienda uͦ ꝑicula uł lapsũ. ⁊ cõqͥ¬
rendã dĩ gram. atq ipsius diuinitatis eiudentiorẽ noticiã
capiendã: płimũ ꝓdest secretior cõuersatio. ⁊ heremi in¬
terioris habitatio. Qđ uos ñ tã uerbis quã rebꝰ ipsis. ex¬
emplis doceri meliꝰ puto. Fuit quidã monachꝰ qui
ac totiꝰ cõtinencie magnitudine sublimatꝰ. cũ in orati¬
onibꝰ ⁊ hymnis sedule dõ seruiret. tãꝗͣ merito mili¬

Expanded text:
indolem reparati? Illo namque tanta immutatione converso, indolem reparati? Illo namque tanta immutatione converso, omnibus omnia visa sunt possibilia. Non solum enim emendatio morum florebat in eo et assumtio virtutum, verum et gratia Dei plurima ei collata est. Signa enim et prodigia, quae ab eo facta sunt, quantum apud Dominum haberet meritum, testabantur. Sic humilitas et conversio bonorum omnium materiam praebat: elatio et desperatio, interitus et mortis est caussa. Ad effugienda vero pericula lapsuum, et conquirendam Dei gratiam, atque ipsius divinitatis evidentiorem notitiam capiendam, plurimum prodest secretior conversatio, et eremi interioris habitatio. Quod vos non tam verbis, quam rebus ipsis et exemplis melius docere puto. Fuit quidam monachus, quac totius continentiae magnitudine sublimatus: cum orationibus et hymnis sedule Deo serviret, tamquam emerito mili
Abbreviated transcription (Latin):
titudo cõueñ demonũ. & absq ulla miseratione iruente̾m
eũ : om̃ibꝰ penis cruciatibꝰq cõficiunt. Cũq iã corpꝰ defeci
set in suppliciis .: extremꝰ tam̃ sp̃s obsistebat imꝑio demonũ
Qd ubi impii ꝓuider̃ : exclamantes uoce magna incisti in¬
quiunt incisti. Q uelut uirtute quadã celitꝰ fugati: p̃ci¬
pite̾ abscedunt. nec ultra ei qͥcꝗͣ suȩ artis. aut sceleris in¬
tendt̃. Ipse uͦ in tantã uirtutem animi ꝓfec̃. ⁊ ita ornatꝰ
gio quasi celo eũ lapsũ uiderent. ⁊ unũ ẽẽ ex numero cre¬
deret angłorᷤ. om̃s pene simul atq uno dicentes. ħ est
mutatio dexterȩ excelsi. Quanti exẽplo eius qͥ iã semet ip¬
sos desꝑauerant rursꝰ ad spẽ salutis regressi s̃. & em̃datio¬
nẽ sui quã pͥꝰ desꝑauerant p̾sumpser. Quanti admiratione
eius de ipso iam inferno peccatores retracti s̃. ⁊ ad uirtutũ

Expanded text:
titudo convenit daemonum, et absque ulla miseratione irruentes in titudo convenit daemonum, et absque ulla miseratione irruentes in eum, omnibus poenis cruciatibusque conficiuntciis, extremus tamen spiritus obsistebat imperio daemonum. Quod ubi impii perviderunt, exclamantes voce magna: Vicisti, inquiunt, vicisti; et mox velut virtute quadam caelitus fugati, praecipites abscedunt, nec ultra quidquam ei suae artis aut sceleris intendunt. Ipse vero intantum virtutibus animi profecit, et ita ornatus gio quasi e caelo eum lapsum videret, et unum esse ex numero crederet Angelorum, omnes paene simul atque uno ore dicentes: Haec est mutatio dexterae Excelsi . Quanti exemplo ejus, qui jam semetipsos desperaverant, rursus ad spem salutis regressi sunt, et emendationem sui, quam prius desperaverant, praesumserunt? Quanti admiratione ejus, de ipso jam inferno peccatorum retracti sunt, et ad virtutis
Abbreviated transcription (Latin):
eos s̃ mec ullo penitꝰ sermone respondens. Cũq illi sepiꝰ ead̃
repeterent: ⁊ alia diriora : nec ille omino moueretur: in fu¬
rorẽ ꝓlapsi demones ubi uider̃ uerba cõtenini : uerberibꝰ
eũ cõficere aggressi s̃. multisq suppliciis excruciatũ semine¬
cẽ reliq̃r. nec tam̃ in tot tantisq cruciatibꝰ moueri saltĩ potuit
loco. in qͦ orationis causa iacuerat. Postera diȩ quidã suoꝵ
requirentes eũ humanitatis dũ taxat gr̃a: inuener̃ penis
incredibilibꝰ affectũ. & causã ꝑcunctantes cũ didicissent: ro¬
gabant ut curȩ gra reportari se ad domũ ꝓpͥa pateret᷑. Ab¬
negat: ⁊ ineodẽ ꝑmanet loco. Tum uͦ ⁊ in seqñti nocte re¬
petentes demones grauioribꝰ eum uerberibꝰ cruciant. s nec
sic quidẽ moueri uoluit loco. meliꝰ ẽe dicens mortẽ subire
quã ultro demonibꝰ obedire. Tercia nichilo minꝰ nocte mul¬

Expanded text:
eos, nec ullo penitus sermone respondens. Cumque illi saepius eadem eos, nec ullo penitus sermone respondens. Cumque illi saepius eadem repeterent, et alia duriora, nec ille omnino moveretur, in furorem prolapsi daemones, ubi viderunt verba contemni, verberibus eum conficere aggressi sunt, multisque suppliciis excruciatum seminecem reliquerunt. Nec tamen in tot tantisque cruciatibus moveri saltem potuit loco, in quo orationis caussa jacuerat. Postera die quidam suorum requirentes eum, humanitatis dumtaxat 132 gratia, inveniunt poenis incredibilibus affectum, et caussam percontantes, cum didicissent, rogabant, ut curae gratia reportari se ad domum propriam pateretur. Abnegat, et in eodem permanet loco. Tunc vero et sequenti nocte repetentes daemones gravioribus eum verberibus cruciabant. Sed nec sic quidem moveri voluit loco: melius esse dicens, mortem subire, quam ultra daemonibus obedire. Nihilo minus tertia nocte mul
Abbreviated transcription (Latin):
tibꝰ ꝑdurabat. & tãꝗ uiuens sepultꝰ de inferno iam qͦdãmͦ
mugitũ cordis gemitũq reddebat. Cũq in his posito ei sep¬
timana una transisset: noctu ueniunt ad eũ demones in se¬
pulcro clamantes ⁊ dicentes. Quid est ħ qdđ agis o impuden¬
tissime. ⁊ flagiciosissime.  Postea quã om̃i spurcicia. om̃iq
impuritate saturatꝰ es. nc̃ nb castꝰ ⁊ religios ꝓcedis. & pea¬
ꝗͣ seniusti in sceleribꝰ. nec iã sufficiunt uires ad facinora. nc̃
nullꝰ possit dari locꝰ satiato in malis nisi ille qͥ nb̾cũ tibi debe¬
t᷑. unꝰ ex nb es : aliud ẽẽ iã ñ potes. Redi magis redi ad nos :
& qđ suꝑ. ẽ. tibi tẽpꝰ in ꝑfruenda uoluptate ñ ꝑdas. łparamꝰ
affluente delicias. ꝓparamꝰ scorta nobilissima. ⁊ cuncta alia
q̃ filorẽ tibi possint reparare gͣtissimȩ uiuentutis. Qͥd temet¬
ipsũ uanis ⁊ ianibꝰ cõficis cruciatibꝰ: Quid temet ipsũ ante

Expanded text:
durabat, et tanquam vivens sepultus, de inferno jam quodammodo mugitum cordis gemitumquer edebat. Cumque in his posito eo septimana una transisset, noctu veniunt ad eum daemones in sepulcro clamantes et dicentes: Quid est quod agis, o impurissime et flagitiosissime? Posteaquam omni spurcitia, omnique impuritate satiatus es, nunc vis castus et religiosus psenuisti in sceleribus, nec jam sufficiunt vires ad facinora delenullus possit dari locus satiato in malis, nisi ille, qui tibi nobiscum debetur. Unus ex nobis es, alius jam esse non poteris. Redi ergo magis, redi ad nos: et quod superest tibi tempus, in perfruenda voluptate non perdas; praeparamus affluentes delicias, praeparamus scorta nobilissima, et cuncta talia quae florem tibi possint reparare gratissimae juventutis. Quid temetipsum vanis et inanibus conficis cruciatibus? Quid temetipsum ante
Abbreviated transcription (Latin):
dentes qđ secũ gestũ ẽ. abiecta scelerũ uolurtate. ⁊ p̃te¬
ritoꝵ maloꝵ penitudinẽ gerentes. ad monastĩa uicina fu¬
giunt. Atq ibi em̃dationis uitȩ formã modũq suscipi
didicimꝰ. S ipse leuare cupiens & solari ꝑegͥnationis nr̃ȩ la¬
borẽ. in tabella scribens ad nos. grãm doctrinãq sui sermonis
ostendit. Erat aut̃ cibꝰ ei absq ignis oꝑe. Dicebant aut̃ qđ
⁊ noctibꝰ adheremũ ꝓgrediens. comitatu uteret᷑ płimo here¬
mi bestiarꝰ. Ipse uero hauriens aquã de puteo suo. ⁊ p̃bens
eis pocła. obsequii earũ remierabat labore. huiꝰ aũt rei
manifestũ dabat᷑ indiciũ. qđ uestigia bubaloꝵ. caprearũq ⁊
onagror ᷤ. eirta eiꝰ cellulã płima de p̃hendebant᷑. ⁊ x ruicit.

Expanded text:
dentes quod secum est gestum, abjecta scelerum voluntate, et praetedentes quod secum est gestum, abjecta scelerum voluntate, et praeteritorum multorum paenitudinem gerentes, ad monasteria vicina confugiunt, atque ibi emendatioris vitae formam modumque suscipiudidicimus. Sed et ipse revelare cupiens, et consolari peregrinationis nostrae laborem, in tabella scribens ad 144 nos gratiam doctrinamque sui sermonis ostendit. Erat autem ejus cibus absque ignis opere. Dicebant autem, quod et noctibus ad eremum progrediens, comitatu uteretur plurimo eremi bestiarum. Ipse vero hauriens aquam de puteo suo, et praebens eis pocula, obsequii earum remunerabat laborem. Hujus autem rei manifestum dabatur indicium, quod vestigia bubalorum, caprarumque et onagrorum, circa ejus cellulam plurima deprehendebantur.
Abbreviated transcription (Latin):
qui ꝑhibebatur triginta annis si lencii habuisse cotinenciã
Qͥ q tã multas uirtutes faciebat. ut ꝓpħa ap̃ eos hab̾et᷑. Cõ¬
iueniebat nãq ad eũ ꝑ dies singłos infirmoꝵ płima multi¬
tudo. ad qͦs ille ꝑ fenestrã manum ꝓferens. ⁊ uniꝰ cuiusq
capiti suꝑponens. ac benedicens eos. ab oĩ egͥtudine curatoᷤᷤ
remittebat. Hic etiã ipso usu tã honorabilis erat. tantũq
muenturos credentes. oratione sola eos uinx̃. ut foribꝰ eiꝰ
affixi mouere se om̃ino ñ possent. Mane uͦ cũ ad eũ turbȩ
solito cõuenifent. ⁊ iuderent ad ianuas eius latrones. uole¬
bant eos igni trade. At ille rerũ necessitate cõpulsꝰ unũ
eis solũ loquutꝰ est uerbũ. Siite inquit istos abire ille¬
sos. Alioqͥn gr̃a ame fugiet sanitatũ. Popłi uͦ ut audier̃
hec. contradicere ñ audentes dimiser̃ eos. Latrone uͦ ui¬

Expanded text:
qui perhibebatur triginta annis silentii habuisse continentiam: qui perhibebatur triginta annis silentii habuisse continentiam: quique tam multas virtutes faciebat, ut Propheta apud illos haberetur. Conveniebat namque ad eum per dies singulos infirmorum plurima multitudo, ad quos ille per fenestram manum proferens, et uniuscujusque capiti superponens, ac benedicens eos sanos ab omni aegritudine remittebat. Hic etiam ipso visu tam honorabilis erat, tantumqueinventuros credentes, oratione sola ita eos vinxit, ut foribus ejus affixi, movere se omnino non possent. Mane vero cum ad eum turbae more solito convenissent, et viderent ad januas ejus latrones, volebant eos igni tradere. At ille rerum necessitate compulsus, unum eis solum locutus est verbum: Sinite, inquit, eos illaesos abire, alioquin gratia a me fugiet sanitatum. Populi vero, ut audierunt haec, contradicere non audentes, dimiserunt eos. Latrones vero vi
Abbreviated transcription (Latin):
De his dũt que erga nos ab ipsis ppłis gesta s̃. uidentibꝰ ire¬
nos ꝑ cuitatẽ suã.⁊ ułut angłis occurentibꝰ. atq hono¬
rẽ deferentibꝰ. qͦmͦ e nairẽ. aut de ipsis monachis ⁊ uir¬
ginibꝰ. qͦr ᷤᷤ imiumerȩ multitudines ut supͣdiximꝰ in
illa ur̃be habent᷑. nescio. Reqͥrentẽ enĩ a scõ ep̃o loci
ipsuis. uiginti milia uirginũ. ⁊ decẽ milia monachorꝰ
in ibi habitare cõꝑimꝰ. Quoꝵ oĩũ affectũ erga nos ⁊ ho¬
norẽ quẽ exhibebant nb. exponere nec sermo suffic̃. nec
uerecundia ꝑmittit. qͦmͦ pallici nr̃a scinderent᷑. uo¬
qͦq nos sibi rapiente.⁊ ad se adducere cupiente. Uidi.¬
u̾bo dĩ. alio ĩ abstinencia. alio ĩ signiꝰ ⁊ uirtutibꝰ ministrãte̾.
idimus ⁊ auum non longe abur¬
be ad eã partẽ q̃ mittit adherenũ noĩe theo¬
ruinẽ. uirũ scm̃ intra cellulã suã clausũ. solitariũ.

Expanded text:
De his autem qui erga nos, ab ipsis populis gesta sunt, videntibus trDe his autem qui erga nos, ab ipsis populis gesta sunt, videntibus trnos per civitatem suam, et velut Angelis occurrentibus, atque honorem deferentibus, quomodo enarrem? Aut de ipsis monachis et virginibus, quorum innumerae multitudines ut supra diximus in illa urbe habentur? Requirentes enim a sancto Episcopo loci illius, viginti millia virginum, et decem millia monachorum inibi haberi comperimus. Quorum omnium affectum erga nos et honorem, quem exhibebant, vobis exponere, nec sermo sufficit, nec verecundia permittit, quomodo palliola nostra scinderentur, unoquoque nos sibi rapiente, et ad se adducere cupiente. 143 Vidimbstinentia, alios in signis et virtutibus ministrantes. Vidimus et alium non longe ab urbe ad eam partem, quae mittit ad eremum, nomine Theonem, virum sanctum, intra cellulam suam clausum solitarium,
Abbreviated transcription (Latin):
FRMUS aut̃ ad ciuitatẽ quandã the¬
baydis noĩe oxyrincũ. in qͣ tanta religionis
dep̃hendimꝰ bona: ut ea nemo digne sufficiat e nairare.
om̃i ex parte circũdatã. edes publice si que mea fuerant.
&e tẽpla suꝑstitionis antiquȩ  habitationes nẽ erant mona¬
chor ᷤᷤ. ⁊ ꝓ totã cuntatẽ multo plura monasteria qua do¬
mꝰ uidebant᷑. Sunt aut̃ inipsa urbe qr est ampla ualde
portȩ ipsȩ. nec tuires ciuitatis. aut ullꝰ omino angulꝰ mo
nachoꝵ habitationibꝰ uacat. Qͥq ꝑ omnẽ partẽ ciuita¬
tis die ac nocte hymnos ⁊ laudes dõ referentes. urbe to¬
tã quasi unã deccłam faciunt. Nullꝰ enĩ ibi inuenit᷑ aut
ut nichil oĩo differat si ep̃s in platea orationẽ. aut
in aeccła indicat. Ipsi qͦq magistratꝰ & pͥncipales ciuitati
& reliqͥ ciues studiose ꝑ singłas portas statiunt qui ob¬
seruent ut sicubi apparuerit ꝑegrinꝰ aut pauꝑ cerdatĩ
ad eũ qui p̃occupauerit ad ductꝰ q̃ s̃ necessaria cõseqͣtur.

Expanded text:
m et ad civitatem quamdam Thebaidis, nomine Oxyrynchum, in qua tanta religionis 142 deprehendimus bona, ut ea nemo digne valeat enarrare. ecus omni ex parte circumdatam. Aedes publicae si qua in ea fuerant et templa superstitionis antiquae, habitationes nunc erant monachorum, et per totam civitatem multo plura monasteria quam domus videbantur. Sunt autem in ipsa urbe, quia est ampla valde portae ipsae, nec turres civitatis, aut ullus omnino angulus ejus monachorum habitationibus vacat, quique per omnem partem civitatis, die ac nocte hymnos ac laudes Deo referentes, urbem totam, quasi unam Dei ecclesiam faciunt. Nullus enim ibi invenitur aut ut nihil omnino differat, si Episcopus in platea orationem, aut in ecclesia faciat. Ipsi quoque magistratus et principales civitatis, et reliqui cives studiose per singulas portas statuunt, qui observent, ut sicubi apparuerit peregrinus aut pauper, certatim ad eum qui praeoccupaverit adductus, quae sunt necessaria consequatur.
Abbreviated transcription (Latin):
fructibꝰ pͥoris elationis culpã delere: hoc ñ facit. s desꝑans
semet ipsũ. sic̃ apł̃s dix̃ .: tradidit se om̃i impudicicie. ⁊ iniqͥ¬
tati. Regress ẽ enĩ ad uitã scłarẽ. p̃da demonũ factꝰ Re¬
fugit nãq cõspectũ omniũ scoꝵ. ne qͥs posset eũ salutaribꝰ mo¬
nitis de p̃cipicio reuocare. Si enĩ reddere semet ipsũ pͥori uitȩ¬
⁊ abstinencie uoluisset : recuꝑasset sine dubio ⁊ locũ ⁊ gram.¬

Expanded text:
fructibus, prioris elationis culpam delere, hoc non fecit, sed desperans fructibus, prioris elationis culpam delere, hoc non fecit, sed desperans semetipsum sicut Apostolus dixit tradidit se omni impudicitiae et iniquitati . Regressus est enim ad vitam saecularem, praeda daemonum factus. Refugit namque conspectus omnium sanctorum, ne quis posset eum salutaribus monitis de praecipitio revocare. Si enim reddere semetipsum priori vitae abstinentiae voluisset, recuperasset sine dubio et locum et gra
Abbreviated transcription (Latin):
inclmat stultꝰ latera sua. ⁊ efficit᷑ sic̃ equus ⁊ mulꝰ quibꝰ ñ¬
ẽ intellectꝰ. atq ubi obscenos iam conabat᷑ mire cõplexꝰ. Illa
ululatũ teteminũ dirȩ uocis emiitens. umbra ut erat temi¬
is. ꝑ manus amplectentis elabitur. ipsũq dedecorosis mo¬
tibꝰ manes auras sectante. fedissima cũ urisione deseruit.
Tum p̃terea multitudo demonũ in aera adħ ipsũ spectaculũ
cõgregata. clamore ingenti cũ cachinno ex ꝓbrationis ela¬
to: o inquiunt monache qͥ te usq ad celũ extollebas. qͦmꝰ
dimersus es usq innfernũ: Disce gͦ qr qui se exaltat hu¬
miliabit᷑. Tunc ille ułut amens effectꝰ. ⁊ deceptionis suȩ
pudorẽ ñ ferens : grauiꝰ a se ipso decipit᷑ quã fuerat a demo¬
nibꝰ deceptꝰ. Cum enĩ debuerat reparare semetipsũ: ⁊re¬
nouare certam̃: ac satisfactionis suȩ lacͥmis.⁊ humilitatis

Expanded text:
InclInclest intellectus . Atque ubi obscoenos jam conabatur inire complexus, illa ululatum teterrimum dirae vocis emittens, umbra ut erat tenuis, per manus amplectentis elabitur, ipsum quoque dedecorosis motibus inanes auras sectantem, foedissima cum irrisione deseruit. Tunc praeterea multitudo daemonum in aere ad hoc ipsum spectaculum congregata, clamore ingenti, cum cachinno exprobrationis elato: O, inquiunt, qui te usque ad caelum extollebas, quomodo demersus es usque ad infernum? Disce ergo, quia qui se extollit, humiliabitur . Tunc ille velut amens effectus, et deceptionis suae pudorem non ferens, gravius a semetipso decipitur, quam fuerat a daemonibus deceptus. Cum enim debuerit reparare semetipsum, et renovare certamen, ac satisfactione sui, lacrymis et humilitatis
Abbreviated transcription (Latin):
luncã. reqͥrens ei q̃ causa eirandi ꝑ heremũ fuerit. Illa cau¬
sam fingit satis accurate. & interĩ uenena blandimtor ᷤ. atq
illecebrȩ uirꝰ ꝑ omnẽ tectũ nurãtionis int̾serit. ⁊ nc̃ se mi¬
serandã. ⁊ nc̃ etiã defen¬
sione dignã osten¬
dens. eleganua
⁊ suauitate ser¬
monis indinat
animos ho¬
minis.
affectũ sui
illecebroso amore deflectit. hinc iamblandiora colloqͥa. iocꝰ.
risusq miscent᷑. manꝰ etiã ꝓcax ad intũ barbãq. qͣsi uene¬
randi specie ꝓtendit. Tum uͦ palpare cericẽ molliꝰ. colluo
leuigare. Quid multa : Ad ultimui captuiũ duc̃ militẽ xp̃ĩ.
Cõtinuo enĩ ꝑturbari intra semet ipsũ. ⁊ libidinis fluctibꝰ estu
sui memor. pariscitur cum cordis sui cõcupiscencia. ⁊ intra
archanũ cogitationũ suarũ. fedꝰ cũ falsa uoluptate cõponit.

Expanded text:
luncam, requirens quae 130 ei caussa errandi per eremum fuerit? Illa causluncam, requirens quae 130 ei caussa errandi per eremum fuerit? Illa caussam fingit satis accurate, et interim venena blandimentorum, atque illecebrae virus, per omnem textum narrationis interserit, nunc se miserandam, nunc etiam defensione dignam ostendens: elegantia et suavitate sermonis inclinat animum hominis, et in affectum sui illecebroso amore deflectit. Hinc jam inter blandiora colloquia, jocus risusque miscentur, manus etiam procax ad mentum barbamque, quasi venerandi specie protendit, tum vero palpare cervicem mollius, collumque levigare. Quid multa? Ad ultimum captivum ducit militem Christi. Continuo enim perturbari intra semetipsum, et libidinis fluctibus aestsui memor. Paciscitur cum cordis sui concupiscentia, et intra arcana cogitationum suarum foedus cum falsa voluptate componit.
Abbreviated transcription (Latin):
cuidã ex fribꝰ nr̃is acciderit. ut cautiores uos p̾cedñtia exẽ¬
pla cõstituant. Erat apud nos monachꝰ in hac uicina he¬
remo cõmanens. cui habitacłm spelunca fuit. qͥ erat uir
sinne abstinencie. cotidianũ uictũ labore manuũ q̃rens.
in oratione die noctuq ꝑsistens. cunctisq animi uirtutibꝰ flo¬
rens. S hic letis successibꝰ elatꝰ. confidere quasi in ꝓfectibꝰ
suis cepit. ⁊ ñ dõ totũ. s sibimet ipsi qđ ꝓfecerat deputare.
cedit. ⁊ laqueos parat. Quadã naq die aduesꝑã singit
specie decorȩ mulieris. ob enantis ꝑ heremũ. que ułut fessa
pꝰ nimiũ laborẽ. accedens adostiũ speluncȩ monachi. defici¬
entẽ simulans ac fatigatã. intrinsecꝰ semet ipsã ꝓiec̃. atq
aduoluta genibꝰ uiri ut sui misereat᷑ exorat. Nox enĩ ĩ qͥt
cere i angulo cellulȩ tuȩ. ne forte efficiar nocturins bestiis
p̃da. At ille pͥmo miserationis obtentu recep̃ eã intra spe¬

Expanded text:
cuidam ex fratribus nostris acciderit, ut cautiores vos praecedentia exempla constituant. Erat quidam apud nos monachus in hac vicina eremo commanens, cui habitaculum spelunca erat: vir summae abstinentiae, quotidianum victum labore manuum quaerens, in orationibus diu noctuque persistens, cunctisque animi virtutibus florens. Sed hic laetis successibus elatus, confidere quasi in profectibus suis coepit, et non Deo totum, sed sibimetipsi quod profecerat, deputare. accedit, et laqueos parat. Quadam namque die ad vesperam, fingit speciem decorae mulieris oberrantis per eremum, quae velut fessa post nimium laborem, accedens ad ostium speluncae monachi, lassabundam simulans ac fatigatam, intrinsecus semetipsam projecit, atque advoluta genibus viri, ut sui misereatur exorat. Nox enim me infecere in angulo cellulae tuae, ne forte efficiar nocturnis bestiis praeda. At ille primo miserationis obtentu, recepit eam intra spe
Abbreviated transcription (Latin):
erat uita eiꝰ isũmo silencio. moresq tranqͥlli. ⁊ ꝑ oĩa qͣsi
angłici ordinis uir. humilitatis qͦq inm̃se. ⁊ ĩ omibꝰ ꝓ ni¬
chilo semetipsũ ducens. Deniq nb multũ rogantibꝰ ut
aliquẽ sermonẽ ab eo edificationis audiremus: uix ĩpetͣre
potumꝰ ut pauca nb de mansuetudine loq̃retur. hͥ aliqño
cũ bestia quedã que hẏpotamꝰ appellat᷑. regionẽ sibi ꝓri¬
mã uicinaq uastaret : rogatꝰ ab agͥcolis uenit ad locũ.
& cũ ĩmanẽ beluã ꝑuidisset . ait ad eam. ꝑ recipio tͥ in noĩe¬
dm̃ nr̃i iħu xͥ : ne ultra uastes hanc tram. Tum illa qͣsi¬

Expanded text:
erat vita ejus in summo silentio, moresque tranquilli, et per omnia quasi angelici ordinis vir: humilitas quoque immensa, et in omnibus pro nihilo semetipsum ducens. Denique nobis multum rogantibus, ut aliquem sermonem ab eo aedificationis audiremus, vix impetrare potuimus, ut pacum bestia quaedam, quae hippopotamus appellatur, regionem illi proximam vicinamque vastaret, rogatus ab agricolis venit ad locum: et cum immanem belluam pervidisset, ait ad eam: Praecipio tibi in nomine Jesu Christi, ne ultra vastes hanc terram. Tum illa, quasi
Abbreviated transcription (Latin):
serpentis. ⁊ oẽ eis corpꝰ emortuĩ redditur. Ob hoc enĩ
mandat nb ds obseruare cap serpentis. ut om̃ino statĩ ab
micio ñ recipiamus malas ⁊ sordidas cogitationes in cor¬
de nr̃o. Quante eni magis diffundi ñ cõuenit in sensibꝰ
⁊ illud monebat ut muirtͥutibꝰ alterũ uincat. nec patiat᷑
se unusqͥsq inferiorẽ ꝓrimo suo fieri hiric aut dicebat.
citis uos ꝓficere in ouirtutibꝰ si nulla ub passio fuerit erga
mundana desideria. ħ enĩ est iniciũ donorũ dĩ. Qđ si eciã
adħ uenerit quis ur̃m ut ⁊ signa ⁊ mirabilici faciat: ñ extol

Expanded text:
serpentis, et omne ejus corpus emortuum reddetur. Ob id enim mandat nobis Deus observare caput serpentis, ut omnino statim ab initio nec recipiamus malas et sordidas cogitationes in corde nostro. Quanto ergo magis diffundi non convenit in sensibust? Sed et illud monebat, ut in virtutibus alter alterum vincat, nec patiatur se unusquisque inferiorem proximo suo fieri. Hinc autem, dicebat, scietis vos proficere in virtutibus, si nulla vobis passio fuerit erga mundana desideria. Hoc enim est initium donorum Dei. Quod si etiam ad hoc venerit quis vestrum, ut et signa et mirabilia faci
Abbreviated transcription (Latin):
draconiꝰ ingentĩ. Cuiꝰ tanta magnitudo apparebat. qͣsi tra¬
bes aliqͣ ꝑ harenã ducta uidetͥ. Qđ ut uidimꝰ. aimore m̃
genti ꝑculsi sumꝰ. Ers aũt qͥ nos deducebant. horł abant᷑
nichil omino formidare. s magis fiduciã caꝑe.⁊ ꝑ uesti¬
giũ seqͥ draconẽ. Uidebitis eni inquiunt qͣntũ ualeat fi¬
des. cum a nb̾ eũ uditis extingui. Multos enĩ ⁊ dincones
⁊ Angues. ⁊ cornuta manibꝰ nr̃is ꝑemimꝰ. Sic enĩ scͥptũ egi¬
mꝰ. qr credentibꝰ in se cõcedat saluator calcare suꝑ serpentẽ
⁊ scorpiones. ⁊ suꝑ omnẽ uirtutẽ inimici. S illis ħ dicen¬
tibꝰ. nos credo infidelitatis fragilitate magis magisq metu¬
ebamꝰ. ⁊ rogabamꝰ eos ne uellent seqͥ draconis uestigia. s
potiꝰ ut recto itinere ꝑgeremꝰ. Unus tamĩ ex ipsis alacͥtate
ĩpatiens. sequutꝰ est dracone. Ꝙ cũ ñ longe inueniss eiꝰ
speluncã. clamabat nos ut iremꝰ ad eũ. ⁊ uideremꝰ exitũ

Expanded text:
draconis ingentis, cujus tanta magnitudo apparebat, quasi trabes aliqua per arenam ducta videretur. Quod ut vidimus, ingenti rrore perculsi sumus. Fratres autem qui nos deducebant, hortabantur nos nihil omnino formidare, sed magis fiduciam capere, et per vestigium sequi draconem: Videbitis enim, inquiunt, quantum valeat fides, cum a nobis eum videritis extingui. Multos enim et dracones, et angues, et cornutas manibus nostris peremimus, sic enim scriptum legimus: Quia credentibus in  scorpiones, et super omnem virtutem inimici . Sed illis haec dicentibus, nos prae infidelitatis fragilitate magis magisque metuebamus, et rogabamus eos ne vellent sequi draconis vestigia, sed potius ut recto itinere pergeremus. Unus tamen ex ipsis alacritate impatiens insecutus est draconem. Et cum non longe invenisset ejus speluncam, clamabat nos ut iremus ad eum, et videremus exitum
Abbreviated transcription (Latin):
idimus aut in thebaida etiam
aliũ uirũ noĩe amonẽ. patrẽ triũ mili¬
ũ circit̃ monachorᷤ. qui thabennense appel¬
labantur. ingentis abstinenciȩ uiros. qͥbꝰ usus.ẽ. indui co¬
lobiis. qͣsi saccis lineis. ⁊ pelle cofecta a collo ꝑost t̾̃gu
⁊ latus descendente cõtegi. cucullis etiã cap̃ oꝑire. maxi¬
me cũ ad cibũ uentũ suerit. eisq etiã faciẽ uelare. nealiꝰ
aliũ parcius cibũ sumentẽ dephendat. Est aut eis ⁊ incapi¬
endo cibo sũmũ silentiũ. ita ut nec putet᷑ in eo loco ẽe
aliqͥs hom̃ũ. ubi sedet᷑ ad msas. & õĩs eoꝵ cõuersatio ita
cuuisq abstinencia. ut ab alio dep̃hendi ñ possit. Sedent
gͦ ad m̃sã cõtingente magis quã sum̃te cibos. ut nec defuis¬
se m̃sis. nec tañ uentri satis fecisse uideant᷑. Maior qͥppe
est cõtinencie uirtꝰ. his abstinere q̃ mocłis habent᷑. ⁊ ĩ ma¬
nibꝰ. Exꝑuc̃ of s̃ amone. Inciẽ oł Sc̃o BENO

Expanded text:
etiam alium virum, nomine Ammonem, patrem trium millium circiter monachorum, qui Tabennensii appellantur, ingentis abstinentiae viros, quibus usus est indui colobiis quasi saccis lineis, et pelle confecta a collo post tergum et latus descendente contegi; cucullis etiam caput operiri, maxime cum ad cibum ventum fuerit, eisque etiam faciem velant, ne alius alium parcius cibum sumentem deprehendat. 141 Est autem eis et in capiendo cibo summum silentium, ita ut nec putetur in eo loco esse aliquis hominum, ubi sedetur ad mensas, et omnis eorum conversatio ita cujusque abstinentia, ut ab alio deprehendi non possit. Sedent ergo ad mensam contingentes magis quam sumentes cibos, ut nec defuisse mensis, nec tamen ventri satisfecisse videantur. Major quippe est continentiae virtus, his abstinere quae in oculis habentur et in manibus.
Abbreviated transcription (Latin):
mꝰ gͦ ibi etiã tẽplũ. in qͦ ingresso saluatore corruisse oĩa idola
in tr̃m. ⁊ cõminuta ee̾ memorabant. Uidimꝰ gͦ supͣdie¬
tũ uirũ in uicina heremo sub monte qͦdã hñtẽ monastia.
Erat enĩ pat monachor ᷤᷤ circit̃ qͥngentorᷤ.⁊ famosissimꝰ in
õĩbꝰ thebaydis finibꝰ habebat᷑. Oꝑa enĩ magna erant ei.¬

Expanded text:
m et templum ipsum, in quod ingresso Salvatore, corruisse omnia idola in terram, et comminuta esse, memorabant. Vidimus ergo supradictum virum, et in vicina eremo sub monte quodam habentem monasteria: erat enim pater monachorum circiter quingentorum, et famosissimus in omnibus Theba
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑmiser̃. fantasias qͣsdã ꝑ totã noctẽ sensibꝰ meis ⁊ cogita¬
tionibꝰ suggerentes. Mane uͦ ułut cũ qͣda illusione ꝓst̃¬
imnebant se ante me. dicentes. Indulge nb abba qr laborẽ
tibi incussimꝰ tota nocte. Ego aũt respondi ad eos. Discedite
a me os qͥ oꝑamini iniquitatẽ: & ñ tẽptetis seruũ dñi. &
uos gͦ o filii quietẽ silenciũq diligite.⁊ scienciȩ oꝑã date.

Expanded text:
permiserunt, phantasias quasdam per noctem totam sensibus meis et cogitapermiserunt, phantasias quasdam per noctem totam sensibus meis et cogitationes suggerentes. Mane vero velut cum quadam illusione, prosternebant se ante me dicentes: Indulge nobis, Abba, quia laborem tibi incussimus tota nocte. Ego vero respondi ad eos: Discedite a me omnes qui operamini iniquitatem , et non tentetis servum Domini. Et vos ergo, filioli, quietem silentiu
Abbreviated transcription (Latin):
labore ⁊ sudore uultꝰ sui manducare panẽ suũ. Cõclusit
aũt se mtra speluncã. atq incilicio ⁊ cinere iacens. tam¬
diu lugens flensq ꝑmansit in orationibꝰ. donec assistens
ei angłs dñi diceret ad eũ. Suscepit dñs penitenciã tuã
⁊ reꝓppiciatꝰ est tibi. S caue ne ultra elatus decipiaris a
Nenient aut̃ ad te frĩ qͦs tu ipse docusti. deferentes tibi be¬
ꝓrima. Idõ deniq ⁊ saluator nr̃ pͥmã beatitudinẽ de
ut si qͥs ad eos ueniat. siue uir ille siue mulier sitn siue.
senex. siue niuenis. etiã si notus. si ignotꝰ ante oĩa ut ora¬
tio fiat: ⁊ nom̃ dñi iuocet᷑ : qr si fuerit aliqͣ transformatio
tis ⁊ extolli. non ad qͥescatis eis. s tc̃ magis uosmet ipsos hu¬
miliate incõspectu dm̃i. ⁊ ꝓ nichilo ducite cũ uob̾ illi ali¬
qͥd de sectanda laude suggesserint. Deniq etia me freqñt
demones noctibꝰ seduxer̃. ⁊ neq orare me neq reqͥescere

Expanded text:
ltus sui manducare panem suum. Conclusit autem se intra speluncam, atque in cilicio et cinere jacens, tandiu lugens flensque permansit in orationibus, donec assistens ei Angelus Domini, diceret ei: Suscepit Dominus poenitentiam tuam, et repropitiatus est tibi: sed cave ne ultra elatus decipiaris. Venient autem ad te fratres, quos tu ipse docuisti, deferentes tibi bemaxima. Ideo denique et Salvator noster primam beatitudinem de ut si quis ad eos veniat sive vir ille seu mulier sit, sive senex sive juvenis, sive ignotus sive notus, ante omnia ut oratio fiat, ut nomen Domini invocetur: quia si fuerit aliqua transformatio tis et extolli, non acquiescatis eis, sed tunc magis vosmetipsos humiliate in conspectu Domini, et pro nihilo ducite, cum vobis illi aliquid de sectanda laude suggesserint. Denique etiam me frequenter daemones noctibus seduxerunt, et neque orare, neque requiescere
Abbreviated transcription (Latin):
nũ fieri uideat᷑ ger̃. Certũ enĩ inquit qđ isti abhõinib
laudẽ q̃rant. & ostentationis causa ħ faciant. cũ man¬
datũ sit etic̃ ieuinta ipsa in occulto celebranda. ut dõ
soli sint cognita. qui uidet q̃ i occulto s̃. & reddit pala. Si
ut uidetur isti ñ sunt contenti eiꝰ testimonio. ⁊ remuine¬
ratione: qui uidet in occulto. S manifestari ap̃ homine

Expanded text:
uit, quod isti ab hominibus laudem quaerunt, et ostentationis caussa haec faciant, cum mandatum sit, etiam jejunia ipsa in occulto esse celebranda, ut Deo soli sint cognita, qui videt quod in occulto fit, et reddit in palam. Sed ut videtur, isti non sunt contenti ejus testimonio et remuneratione, qui videt in occulto, sed manifestari isti apud homin
Abbreviated transcription (Latin):
animi.⁊ tanta diuinȩ grãe magnitudo. quã abstinencis
labore. ⁊ fidĩ puritate quesierat. Multitudines aut fr̃m
cũ ipso positȩ : tanta gr̃a erant repletȩ: ut cũ ad aeccłã
cõuenirent. chori angłorᷤᷤ uestibꝰ ac intibꝰ resplendentes
ad mutationẽ uirtutũ celestiũ hunis ⁊ laudibꝰ dĩ. ꝑui

Expanded text:
animi, et tanta divinae gratiae magnitudo, quam abstinentiae animi, et tanta divinae gratiae magnitudo, quam abstinentiae labore et fidei puritate quaesierat. Multitudines autem fratrum cum ipso positae, tanta gratia erant repletae, ut cum ad ecclesiam convenirent, chori Angelorum vestibus ac mentibus resplendentes, ad imitationem Virtutum caelestium, in hymnis et laudibus Dei
Abbreviated transcription (Latin):
õ fallax : ñ es rex m̃s. & cõtinuo mimicꝰ ad ħ uerba nusqͣ
cõparuit. Uerũ hec ille quasi de alio nb̃ namans. sua ge¬
ta sub alterus ꝑsona mem̃orabat. Patres tam̃ qui aderant
ipsi nb confirmabant. qđ ipse eẽt qͥħ uidisset. & audisset.
Prit gͦ hic magnificꝰ pat̾. qui int̾ cecera bona etict ħ p̾̃stabat
aduenientibꝰ fr̃ibꝰ. ⁊ cũ ipso habitare uolentibꝰ. Faciebat
cõuocari fr̃s qui secũ erant. ⁊muna die aduenti frĩ cellu¬
lã edificabat. Erat inħ oꝑe magna alacritas frm̃. uno¬
qͦq eoꝵ festinante lateres cõuehere. aut lutũ porrigere.
aut aꝗͣ infund̾e. aut ligna deferre. Ubi uͦ ꝑfecta fuisset.
ac uestim̃ta sua occultasset: arguit eu corã õibꝰ. ⁊ ĩ mediũ
q̃ occultauerat ꝓtulit. Qͦ facto ita ꝑtimuer̃ oms. ut de
reliqͦ nemo auderet corã ipso fallere. Tanta mͣ eũ uirtꝰ

Expanded text:
 autem non es rex meus. Et continuo inimicus ad haec verba nusquam  autem non es rex meus. Et continuo inimicus ad haec verba nusquam comparuit. Verum haec ille quasi de alio nobis narrans sua gesta, sub alterius persona memorabat. Patres tamen qui aderant, ipsi nobis affirmabant, quod ipse esset, qui haec vidisset et audivisset. Erat ergo hic magnificus pater, qui inter caetera bona etiam hoc praestabat advenientibus fratribus, et cum ipso habitare volentibus. Faciebat convocari fratres qui secum erant, et in una die advenienti fratri cellulam aedificabat. Erat in hoc opere magna alacritas fratrum, unoquoque eorum festinante lateres convehere, aut lutum porrigere, aut aquam infundere, aut ligna deferre. Ubi vero perfecta fuisset, s, vestimenta sua occultasset, arguit eum coram omnibus, et in medium quae occultaverat protulit: et ita pertimuere omnes, ut de reliquo nemo au
Abbreviated transcription (Latin):
corpr̃alẽ cibũ sumere. quã spiritalẽ xp̃i cõmunionẽ acciꝑet.
Qͦ ꝑcepto: pꝰ grarũ actionẽ adhortari nos etiã ad reficiendũcep̃.
Ipse tam̃ sedens nb̾cũ. nũqͣ cessabat aliqͥd de studiis spirita¬
libꝰ cõmonere. Nanabat gͦ nb tale aliquid. Scio inqͥt ho
trenũ cibũ. Angl̃s enĩ di t̾cia qͣq escã deferebat ei celestẽ.
⁊ ħ ei cibꝰ erat & potꝰ. & iterũ scio huimodi hominẽ qr ue¬
ner̃ ad eũ demones in speciẽ celestis miliciȩ. & habitu an¬
głors. cinrus igneos agente płimo apparatu. tãꝗͣ magnũ
aliquẽ regẽ deducentes. Isq qͥ ut rex a ceteris haberi
uidebat᷑. dicebat ad eũ. Implesti oĩa o homo: suꝑ est ut
adores me. & tranfferã te sic̃ heliã. S monachꝰ ħ audiers
dicebat incorde suo. Qd. ẽ. hoc Cotidie ego saluatorẽ qͥ
nent̃ me facere sciret : & pꝰ h respond̾it ad ipsũ. Ego habeo
meũ regẽ. quẽ cotidie sine int̾missione adoro. Tuaũt¬

Expanded text:
corporalem cibum sumere, quam spiritalem Christi Communionem acciperet. Quo accepto, post gratiarum actionem adhortari nos etiam ad reficiendum coepit. ipse tamen sedens nobiscum, nunquam cessabat aliquid de studiis spiritalibus commonere. Narrabat ergo nobis tale aliquid: Scio hominem, terrenum cibum: Angelus enim Dei tertia quaque die escam deferebat ei caelestem, et haec ei cibus erat et potus. Et iterum scio hujusmodi hominem, quia venerunt ad eum daemones in specie coelestis militiae, et habitu Angelorum, currus igneos agentes, plurimo apparatu, tamquam magnum aliquem regem deducentes, isque qui ceteris ut rex haberi videbatur, dicebat ad eum: Implesti omnia, o homo, superest ut adores me, et transferam te sicut Eliam. Sed monachus audiens dicebat in corde suo, Quid est hoc? Quotidie ego Salvatorem, quindesinenter me facere sciret? Et post haec respondit ad ipsum: Ego habeo meum Regem, 140 quem quotidie sine intermissione adoro: tu
Abbreviated transcription (Latin):
& orantes ocłm cordis nr̃i in ipsũ dirigere. ⁊ uidere iuisi¬
bilẽ m̃te. ñ corpore. Intellectu sciencie. ñ carnis aspectu.
Nemo enĩ putet posse se ipsã sic̃ est diumã substanciã cõ¬
tueri. ita ut speciẽ sibi aliquã aut imaginẽ putet in corde.
corporeȩ aliciuus imagiiis similẽ. nulla forma in dõ. nulla
stringi m̃tis affectu. ñ tam̃ comp̃hendi. aut describi.
aut e nanrari. & idõ oportet cũ om̃i reuerencia ⁊ metu
accedere ad dm̃. & ita in eũ librare m̃tis intuitũ. ut om̃e
qͥcquid potest splendoris. claritatis. fulgoris. mai estatis.
mens humana conspicere : suꝑ ħ oĩa esse eũ sentiat semꝑ.¬
& ħ sic̃ diximus si pura mens fuerit. nec ullis pͥuę uo¬
luntatis. sordibꝰ occupata. & idõ in ħ maxime oportet
demũ etiã reliqͦr ᷤᷤ q̃ s̃ sciencia capiet.⁊ misteriũ dĩ agno¬
cet. ⁊ qͣnto purior in eo fuerit mens. tanto plura ei reue¬
lat ds̃. ⁊ ostendit ei secreta sua. amicꝰ eni iã efficit᷑ dĩ.

Expanded text:
tes, oculum cordis nostri in ipsum dirigere, et videre invisibilem mente, non corpore: intellectu scientiae, non carnis aspectu. Nemo enim se putet posse ipsam sicut est divinam substantiam contueri, ita ut speciem sibi aliquam aut imaginem fingat in corde corporeae alicujus imaginis similem. Nulla forma in Deo cogitetrstringere mentis affectum, non tamen comprehendi, aut describi, aut enarrari valet. Et ideo oportet cum omni reverentia et metu accedere ad Dominum, et ita in eum librare mentis intuitum, ut omne quidquid potest splendoris, claritatis, fulgoris, majestatis mens humana concipere, super haec omnia esse eum sentiat semper; et hoc diximus, si pura mens fuerit, nec ullis pravae voluntatis sordibus occupata. Et ideo in hoc maxime oportet demum etiam reliquorum quae sunt, scientiam capiet, et mysteria Dei agnoscet, et quanto purior in eo fuerit mens, tanto plura ei revelat Deus, et ostendit ei secreta sua. Amicus enim jam efficitur Dei,
Abbreviated transcription (Latin):
nr̃o ⁊ cogitationibꝰ p̃cipua adhibenda ẽ diligencia. Ob¬
seruandũ nãq ẽ ne qͣ cupiditas. ne qͣ uoluntas pua. ne
qđ desidiũ uanũ. & qđ ñ est scd̾m dm̃ radices incorde nr̃o
defigat. Qe huiusmodi eni radicibꝰ pullulant cogitati

Expanded text:
nostro et cogitationibus praecipua adhibenda est diligentia. Obnostro et cogitationibus praecipua adhibenda est diligentia. Observandum namque est, ne qua cupiditas, ne qua voluntas prava, ne quod desiderium vanum, et quod non est secundum Deum, radices in corde nostro defigat. Ex hujusmodi enim radicibus conti
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓficere debeatis. ħ pͥmũ ub̾ indicandũ ẽ. ut ħ ipsũ qđ ue¬
nistis ad nos. ⁊ tantũ laborẽ uidendi nos suscepistis: ne iac¬
tanciȩ alicuꝰ habeat ꝓspectũ. ut ñ tã ꝓficere ad animiuir¬
tutẽ. quã p̃feire se ⁊ iactare imꝰquisq urm uelit. ꝓ eo qđ
uiderit eos qui ap̃ alios ex auditu solo cogniti indent᷑.
Graue ẽ iactanciȩ uiciũ. & ꝑiclosũ nimis. & qđ de ipso
etiã ꝑfectionis fastigio deiciat diãs. & idõ ħ uos pͥmũ
omniũ cauere uolo. Est aut̃ species mali huiꝰ dupplex
quedã. Nnullis enĩ accidit in ipsis statĩ miciis cõuer
sionis sue. cũ parũ aliqͥd uł abstinencie impenderint.
uł peccimiã in pauꝑes p̾rogauerint. Ꝙ cũ de eo ita
sentire debeant qͣsi qđ impen derent abiecerut. ita
agunt ⁊ ita sentiunt qͣsi eminentiores sint illis qͥbꝰ aliqͥd
tutũ ꝑueniens. ñ totũ dõ s suis laboribꝰ ac studiis de
ĩcunamꝰ eu lapsũ quẽ diabłs incuirit. Tũ p̃tea cordi

Expanded text:
ficere debeatis, hoc primum vobis indicandum est, ut hoc ipsum quod venistis ad nos, et tantum laborem videndi nos, suscepistis, ne jactantiae alicujus habeat prospectum, ut non tam proficere ad animi virtutem, quam praeferre se et jactare unusquisque vestrum velit, pro eo quod viderit eos, qui apud alios ex auditu solo cogniti videantur. Grave est jactantiae vitium, et periculosum nimis, et quod de ipso etiam perfectioJesus? Est autem species mali hujus duplex quaedam, nonnullis enim accidit in ipsis statim initiis operum bonorum cum parum aliquid vel abstinentiae impenderint, vel pecuniae in pauperes praerogaverint, et cum de eo ita sentire debeant, qui quasi quod impenderint, adjecerint, ita agunt et ita sentiunt, quasi eminentiores sint illis, quibus aliqtutem perveniens, non totum Deo sed suis laboribus ac studiis depincurramus lapsum, quem diabolus incurrit. Tunc praeterea cordi
Abbreviated transcription (Latin):
cor nr̃m. qr uicia exparte ipsiꝰ sic̃ uirtutẽ ex dõr̃. Sigͦ
sint uicia in corde uĩo. cũ uenerit pͥnceps eoꝵ diabłs qͣsi
ꝓpͥo auctori dant locũ. ⁊ intro ducunt eũ ułut ad possessio¬
nẽ suã. & inde est qd nũꝗ hui modi corda pacẽ habere
uana leticia. nc̃ inutili tristicia depͥmunt᷑. habent enĩ
intra se habitatore pessimũ. cui introeundi ad se locũ ꝑ
passionẽ suas ⁊ uicia fecer. Econtra uͦ mens q̃ uere remm¬
ciauit mundo. ħ est qui abscidit ⁊ amputauit a se oe¬

Expanded text:
 sicut virtutes ex Deo sunt. Si ergo sunt vitia in corde nostro, cum venerit princeps eorum diabolus, quasi proprio auctori dant locum, et introducunt eum velut ad possessionem suam. Et inde est quod numquam hujusmodi corda pacem habere vana laetitia, nunc inutili tristitia deprimuntur: habent enim intra se habitatorem pessimum, cui introeundi ad se locum per passiones suas et vitia fecerunt. Econtra vero mens, quae vere renuntiavit mundo, hoc est, quae abscidit