comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Atq leuis recto stat corpore despicitq terras.
Hec nisi terrenus male desipis ãmonet figura
Qui recto celũ uultu petis exerisq frontem
In sublime feras aĩum. quoq ne grauata pessũ
Ĩnferior sidcit mens corpore celsius leuato.
uoniã igit᷑ uti paulo ante mõstratũ ẽ. Omne
qd̾ scit᷑ nõ ex sua ui s ex ꝯp̃hẽdẽtiũ natã cogno¬
scit᷑. Intucam᷑ nũc ꝙͣtũ fas ẽ quis sit diuine sb̾e sta
igit᷑ ct̾nũ ẽẽ cũctoꝵ rõne degẽtiũ cõe iudiciũ ẽ. qd
sit. igit᷑ et̾nitas ꝯsideremꝰ. Hec enĩ nobis uła parit̾
duunã scĩamq patefacit. Eternitas igit᷑ ẽ ĩt̾mina¬
bilis uite tota simul ⁊ ꝑfecta possessio. Qd̾ ex colla¬
tione t pr̃aliũ clarius liquet. Nã qͥcqͥd uit ĩ tp̃re
id p̾sens a p̃teritis ĩ futura procedit. Nichilq est
ĩ tp̃r ostitutũ qd̾ totũ uite sue spaciũ parit̾ possit

Expanded text:
Atque leuis recto stat corpore despicitque terras. Atque leuis recto stat corpore despicitque terras. Haec nisi terrenus male desipis, admonet figura, Qui recto caelum uultu petis exserisque frontem, In sublime feras animum quoque, ne grauata pessum Inferior sidat mens corpore celsius leuato. Quoniam igitur, uti paulo ante monstratum est, omne quod scitur non ex sua sed ex conprehendentimn natura cognoscitur, iutueamur nunc quantum fas est, quis sit diuinae substantiae statigitur aeternum esse cunctorum ratione degentium commune iudicium est. Quid sit igitur aeternitas, consideremus; haec enim nobis naturam pariter divinam scientiamque patefacit. Aeternitas igitur est interminabilis vitae tota simul et perfecta possessio, quod ex collatione temporalium clarius liquet. Nam quicquid vivit in tempore, id praesens a praeteritis in futura procedit nihilque est in tempore constitutum, quod totum vitae suae spatium pariter possit
Abbreviated transcription (Latin):
onẽ sẽsũq rõni cede̾ oportere iudicanunꝰ sic diui¬
ne. sese mẽti humanã sñmutte̾. rõne iustissimu
cẽseremꝰ. Quare ĩ illiꝰ sũme ĩtelligẽtie cacumen
si possimꝰ erigami. Illic enĩ rã uidebit qd̾ ĩ se nõ põt
ĩtueri.Id aut c̃ quonã mõ etiã q̃ certos exitus non
lũit certa tñ uiteat ac definita p̃notio. Neq id sit
oppuuo. S sũme. potius ẽ nullis torminis ĩclusa
simplicitas.
Uã uariis terrs aĩalia ꝑineant figuris.
Nãq alia extento sũt corpore.puluerẽq u̾rũt.
Cõtuuũ q trahũt ni pectoris ĩcitata sulc̾u.
Sũt quib alaꝵ leiitas naga u̾beretq uẽtos.
Et liqdo longi spacia etheris enatet uolatu.
Hec p̾ssisse solo uestigia gressibusq gandent.
U el iurides campos trãsmittere uł subur siluas
Que nariis uideas licet oĩa discrepare formis.
Prona tñ faicies hebeteᷤnalet ĩgrariare sensus.
Uiuca gens haĩu celsu louat altius cacumen.

Expanded text:
uinae sese menti humanam submittere rationem iustissimum censeremus. Quare in illius summae intellegentiae cacumen, si possumus, erigamur; illic enim ratio uidebit quod in se non potest intueri, id autem est, quonam modo etiam quae certos exitus non habent, certa tamen uideat ac definita praenotio neque id sit opinio sed summae potius scientiae nullis terminis inclusa simplicitas. Quam uariis terras animalia permeant figuris! Namque alia extento sunt corpore puiueremque uerrunt Continuumque trahunt ui pectoris incitata sulcum, Sunt quibus alarum leuitas uaga uerberetque uentos Et liquido longi spatia aetheris enatet uolatu, Haec pressisse solo uestigia gressibusque gaudent Vel uirides campos transmittere uel subire siluas. Quae uariis uideas licet omnia discrepare formis, Prona tamen facies hebetes ualet ingrauare sensus. Vnica gens hominum celsum leuat altius cacumen
Abbreviated transcription (Latin):
ĩpleͣ atq expͥmẽ nõ põt aliquatenꝰ uidet᷑ emulaĩ.
alligãs se ad qualẽcũq pñtia huiꝰ exigui uolucris¬
gestat ymaginiẽ qͥbuscũq ꝯtigerit. id prestat
tpr̃is iter aͣripuit. eoq mõ factũ ẽ ut ꝯtinuaret e¬
undo uitã cuiꝰ plenitudĩe ꝯplecti nõ ualuit ꝑma¬
nẽdo.Itaq si digna reb noĩa uelunꝰ ĩponẽ platonẽ
sequẽtes deũ ꝗde etnũ mũdũ uõ dicamꝰ ẽẽ ppetuũ¬

Expanded text:
implete atque exprimere non potest, aliquatenus uidetur aemulari alligans se ad qualemcumque praesentiam huius exigui uolucrisgestat imaginem, quibuscumque contigerit id praestat temporis iter arripuit eoque modo factum est ut continuaret eundo uitam cuius plenitudinem complecti non ualuit permanendo. Itaque si digna rebus nomina uelimus imponere, Platonem sequentes deum quidem aeternum, mundum uero dicamus esse perpetuu
Abbreviated transcription (Latin):
ip̃a cognoscit nõ putat intueri. Nã ita disseris. Snqͥ
certos ac neccios hr̃e. non uideãt᷑ euẽtus ea certo
euẽtura p̾sciri nequeñt. Harũ igit᷑ rerũ nulla ẽ p̃scĩa

Expanded text:
ipsa cognoscit non putat intueri. Nam ita disseris: Si qua ipsa cognoscit non putat intueri. Nam ita disseris: Si qua certos ac necessarios habere non uideantur euentus ea certo euentura praesciri nequeunt. Harum igitur rerum nulla est pra
Abbreviated transcription (Latin):
Quo fit ut ea noticia ceteris p̾stet q̃ suapte na non
mõ ꝓpriũ. s ceteraꝵ quoq noticiaꝵ subiecta cogͦscit.
putet. Qd̾ eĩ sẽsibile uł umagniabile ẽ id unũsũ
ẽẽ nõ posse aut igit᷑ rõius nerũ ẽe iidiciũ nec qͥc¬
ꝙͣ eẽ sensibile. Aut qm̃ sibi notũ sit plura sẽsib et
umaginatiomi eẽ subiecta manẽ ꝯeptionẽ eẽ roĩs
que qd̾ sensibile sit ac singulare qiͣ qddar unursale ꝯ̃¬
sideret. Ad hec si ratio ꝯtrã respondeat. se qͥdez ⁊ qd̾ sen¬
sibile ⁊⁊ qd ymaginabile sit ĩ uniu̾sitatis rõne ꝯspi¬
cere. Illa nõ ad unuu̾sitatis cegnitionẽ aspirare nõ
posse qm̃ eoꝵ notio corporales figuras nõ posset
excedere. De rerũ nõ cognitione fumiori potiꝰ pfec¬
noriq udicio ẽẽ credendũ.In huiꝰmoĩ igit᷑ litenos
est. Non ne rõnis potius c̾a probaremꝰ. Simile est
qd̃ huiriana ratio diunã ĩtelligritiã futa nisi nt

Expanded text:
Quo fit ut ea notitia ceteris praestet quae suapte natura non Quo fit ut ea notitia ceteris praestet quae suapte natura non modo proprium sed ceterarum quoque notitiarum subiecta cognoscit.putet? Quod enim sensibile uel imaginabile est, id uniuersum esse non posse; aut igitur rationis uerum esse iudicium nec quidquam esse sensibile, aut quoniam sibi notum sit plura sensibus et imaginationi esse subiecta, inanem conceptionem esse rationis quae quod sensibile sit ac singulare quasi quiddam uniuersale consideret. Ad haec, si ratio contra respondeat se quidem et quod sensibile et quod imaginabile sit in uniuersitatis ratione conspicere, illa uero ad uniuersitatis cognitionem adspirare non posse, quoniam eorum notio corporales figuras non possit excedere, de rerum uero cognitione firmiori potius perfectumque iudicio esse credendum, in huiusmodi igitur lite nos est, nonne rationis potius causam probaremus? Simile est quod humana ratio diuinam intellegentiam futura nisi ut
Abbreviated transcription (Latin):
Notis applicat exteris.¬
Introrsũq reconditia¬
Formis miscet ymagines:
uod si ĩ corporib sentiedis ꝙͣnis afficiãt ĩstrumẽta
sensuũ forinsecus obiecte qualitates aĩq agentis
iugorẽ passio corporis antecedat que ĩ se actũ mẽtis
prouocet excitetq ĩterĩ qͥescẽtes intrĩsecus formas
si in sentiẽdis ĩꝙͣ corporib aĩus nõ passione ĩsignit᷑
s ex sua ui subiectã corpori idicat passionẽ quãto
magis ea que cũctis corporũ affectionib absoluta st̃
ĩ discernẽdo nõ obiecta extrĩsecus sequũt᷑. s actũ sue
mẽtis expedĩt. Hac itaq rõne uiltiplices coguitioes
diu̾sis ac differẽtib cessere substãciis. Sensus eĩ solus
cuntꝰ aliis cognitionib destitittus ĩmobilib aĩantibus
cessit. Quales sũt conche maris. Queq alia saxis herẽ¬
tia nutrũt᷑. Ymaginatio uoͣ mobilibi bellius qͥlꝰ iã
messe fugiẽdi appetẽdi ue aliqͥs uidet᷑ affẽctus. Ratio

Expanded text:
notis applicat extertrorsumque reconditformis miscet imagines. Quodsi in corporibus sentiendis, quamvis afficiant instrumenta sensuum forinsecus obiectae qualitates animique agentis vigorem passio corporprouocet excitetque interim quiescentes intrinsecus formas, si in sentiendis, inquam, corporibus animus non passione insignitur, sed ex sua ui subiectam corpori iudicat passionem, quanto magis ea, quae cunctis corporum affectionibus absoluta, sunt, in discernendo non obiecta extrinsecus sequuntur, sed actum suae mentis expediunt! Hac itaque ratione multiplices cognitiones diversis ac differentibus cessere substantiis. Sensus enim solus cunctis aliis cognitionibus destitutus immobilibus animantibus cessit, quales sunt conchae maris quaeque alia saxis haerentia nutriuntur; imaginatio vero mobilibus beluis, quibus iam inesse fugiendi appetendive aliquis vid
Abbreviated transcription (Latin):
Dudũ quod atra texit eiroris nubes
Lucebit ip̃o pspicatus phebo.
Non om̃e nãq mẽte depulit lumen.
Obluuosam corpus inuehens mollẽ.
heret profecto semen introrsu ueri.

Expanded text:
Dudum quod atra texit erroris nubes Lucebit ipso perspieacius Phoebo. Non omne namque mente depulit lumen Obliuiosam corpus inuehens. molem. Haeret profecto semen introrsum ueri
Abbreviated transcription (Latin):
Linquit proprie stationis opus.
O mnia certo fine gubernans
Merito rector cohibere modo:
Nam cur tantas lubrica uersat᷑
Fortuna uices: prenuͣt insontes
Debita sceleri noxia pena.
A̾t peruersi resident celso
Mores solio. sanctaq calcant
Iniusta uice colla nocenteo.
⁊atet obscuris condita iurtuo

Expanded text:
linquit proprie stationis opus. Omnia certo fine gubernas gmerito rector cohibere modo. Nam cur tantas lubrica uersat Fortuna uices? Premit insontes debita sceleri noxia pena, at peruersi resident celso mores solio sanctaque calcant iniusta uice colla nocentes. Latet obscuris condita uirtu
Abbreviated transcription (Latin):
A Ein cantum illa funerat Cu me
audiendi auidũ stupentẽq arectis
ad huc aurib carminis mulcedo defi¬
xeiat. Itaq paulo post O inꝙͣ sũmũ
lassoꝵ solamen aĩoꝵ quãtu me uel
sentẽciaꝵ ponde̾ ułcanẽdi etiã iocun¬
ditate refonisti.Adeo ut iã me post¬
bec imparem fortune ictib ẽẽ nõ arbitrer. Itaq
remedia que paulo ante acriora ẽẽ dicebas non
modo nõ phorresco.sed audiendi auidus uehe
Hic si frena remuserit
Bellu otinuo geret.
Et quar nẽ socia fide
Pulcris motibꝰ ĩcitant
Certẽt solue̾ machĩa.
Hic scõ ppłos quoq
Iurctos fede̾ otinet.
Hic ⁊ ꝯiugii sacrũ
Castis nectit amorib.
Lic fidis qͥ sua
ditat iia sodalib.
O felie hoĩu genus.
Si ur̃os aĩos amor

Expanded text:
am cantum illa finiuerat, cum me audiendi auidum stupentemque arrectis adhuc auribus carminis mulcedo defixerat. Itaque paulo post: O, inquam, summum lassorum solamen animorum, quam tu me uel sententiarum pondere uel canendi etiam iucunditate refouisti, adeo ut iam me posthac imparem fortunae ictibus esse non arbitrer! Itaque remedia quae paulo acriora esse dicebas non modo non perhorresco, sed audiendi auidus ueheHic si frena remiserit, Bellum continuo geret Et quam nunc socia fide Pulchris motibus incitant, Certent soluere machinam. Hic sancto populos quoque Iunctos foedere continet, Hic et coniugii sacrum Castis nectit amoribus, Hic fidis etiam sua Dictat iura sodalibus. O felix hominum genus, Si uestros animos amor
Abbreviated transcription (Latin):
chil prorsus ẽ qd̾ de illatõe causet᷑. Nã hoc qͦ qd̾ dicã
nec minꝰ miru uideat᷑. S ex hiis q̃ sũpta sũt eque
ẽ neccessariũ. Quidnã ĩꝙͣ. Feliciores inqͥt eẽ ĩpbos
supplicia luc̾tes ꝙͣ sicos nulla iusticie pena coher¬
ceat. Neq id nũc molior ꝙ cui̾ius uẽiat ĩ mẽtẽ cor¬
rigi ultiõe pranos mores ⁊ ad rectu supplicii t̾rore
deduci cetoris quoq exẽplũ ẽẽ culpãda fugiẽdi. Si
alioquodã mõ ĩfeliciores eẽ ĩprobos arbitror ĩpunitos
tã ⁊ si nulla rõ correctionis nullꝰ iespectus hẽat᷑ exẽ¬
pli. Et qͥs erit ĩꝙͣ p̃ter hos alius modus. Et illabonos¬
nõne felicior ẽ eo cuiꝰ pura ac solitaria sine cuiusꝙͣ
boni ãmixtione miẜia ẽ. Sic ĩꝙͣ uidet᷑. Q si eidẽ mi¬
sero qͥ cũctis careat bonis / p̃ter ea qͥb miser ẽ malu
aliub fuerit anexũ nõne multo ĩfelicior cẽsẽdus
ẽ. cuiꝰ ĩfortunũ boni participrtõe relenat᷑. Quidni

Expanded text:
d dicam, non minus mirum videatur, sed ex his, quae sumpta sunt, aeque est necessarium. — Quidnam? inquam. — Feliciores, inquit, esse improbos supplicia luentes, quam si eos nulla iustitiae poena. coherceat. Neque id nunc molior, quod cuivis veniat in mentem, corrigi ultione pravos mores et ad rectum supplicii terrore deduci, ceteris quoque exemplum esse culpanda fugiendi. sed alio quodam modo infeliciores esse improbos arbitror impunitos, tametsi nulla ratio correctionis, nullus respectus habeatur exempli. — Et quis erit, nonne felicior est eo cuius pura ac solitaria sine cuiusquam boni ad-mixtione miseria est? Sic, inquam, uidetur. Quid si eidem misero qui cunctis careat bonis, praeter ea quibus miser est malum aliud fuerit adnexum, nonne multo infelicior eo censendus est cuius infort
Abbreviated transcription (Latin):
nune. Infeliciores noͣ eẽ qui sũt ĩprobi młtiplicit᷑ liquet.
ita ẽ ĩꝙͣ. & igit᷑. supplicio dignisũt iniseros ẽẽ
nõ dubitas.Conueĩt ĩꝙͣ. Si igit᷑ cogn itor reside̾s. Cui sup¬
pliciũ iferẽdũ putaies ei ne qui feciss an ꝗ pertuliss inui¬
riã: Nec ambigo ĩꝙͣ qn perpesso satifface̾ dolore faciẽ¬
tis. Miserior igit᷑ tibi inuirie illator ꝙͣ acceptor ẽẽ inde¬
ret᷑. Conseqͥt᷑ inꝙͣ. Hac igit᷑ aliis de cansis ea radite n

Expanded text:
nime. Infelices uero esse qui sint impronime. Infelices uero esse qui sint improIta est, inquam. Qui igitur supplicio digni sunt, miseros esse non dubitas? Convenit, inquam. Si igitur cognitor, ait, resideres, cui supplicium inferendum putares, eine qui fecisset, an qui pertulisset injuriam? Nec ambigo, inquam, quin perpesso satisfacerem dolore facientis. 10 Miserior igitur tibi injuriae illator, quam acceptor esse videretur. Consequitur, inquam. Hac igitur aliisque de causis ea rad
Abbreviated transcription (Latin):
qͥd et̾na lex sanciat.si meliorib añi ꝯforueris nichil
opus ẽ iudice p̃miũ deferẽte. tute ip̃e excellẽtiorib
addidisti si studiũ ad peioa deflexeris. extra neq̃sieĩs ul¬
torẽ. tu te ip̃e ĩ detĩora detrusisti.ueluti si uicisim so¬
didũ humu celũq respicias. cũctis ex̾ cessãtib ip̃a cẽ¬
nẽ di rõne nũc ceno siderib ĩtee uidearis. At uulgꝰ ista
nõ respicit. Qͥd igit᷑. ł iis ne acced amꝰ quos bellius si¬
milec ẽe mõstrauimꝰ. Qͥd.s qc amisso penitꝰ uisu ip̃m
⁊̃ se habuisse obliuisceret᷑ ĩ tuitu. Nichilq sibi ad hu¬
manã ꝑfectionẽ d̾eẽ arbitraret᷑. Nũ uidentes cadẽ ce¬
tos putaremꝰ: Nã ne illud ꝗde acqescẽt qd̾ eque ua¬
lidic rationũ nitit᷑ firmainẽtis ĩfeliciores eos ẽe qͥ f¬
cuit ꝙͣ qui patrũt᷑ inuiria. Uellẽ ĩꝙͣ has ip̃no audire ra¬
tiones. Sir̾ie ĩqt ĩprobũ nũ supplicio dignũ negas. Mi¬

Expanded text:
ris, nihil opus est iudice praemium deferente tu te ipse excellentioribus addidisti. Studium ad peiora deflexeris, extra ne quaesieris ultorem. Tu te ipse in deteriora trusisti, ueluti si uicibus sordidam humum caelumque respicias, cunctis extra cessantibus ipsa cernendi ratione nunc caeno nunc sideribus interesse uidearis. At uulgus ista non respicit Quid igitur? Hisne accedamus quos beluis similes esse monstrauimus? Quid si quis amisso penitus uisu ipsum etiam se habuisse obliuisceretur intuitum nihilque sibi ad humanam perfectionem deesse arbitraretur, num uidentes eadem caecos putaremus? Nam ne illud quidem adquiescent quod aeque ualidis rationum nititur firmamentis: infeliciores eos esse qui faciant quam qui patiantur iniuriam. Vellem, inquam, has ipsas audire rationes. Omnem, inquit, improbum num supplicio dignum negas? Mi
Abbreviated transcription (Latin):
dice̾s Infeliciore qr fore si duiturmor ĩfelicissia nõ si
eẽt eterna. post hec miẜiores ẽe ĩprobos ĩiusta ĩpuni¬
tate dimissos ꝙ iusta ultione punitos. Cui snie ꝯñs
ciuers puto. At si ad hoĩi iudicia reu̾tar quis ille est.
cui hec nõ credẽda mõ s saltẽ audiẽda uideãt᷑. Ita ẽ ĩꝗt
illa. Nequeñt oculos tenebrio assuctos adluce̾ ꝓspicue
ueritat is attolle̾. siles auib sũt quaꝵ ĩtuitũ nox illiu̾at

Expanded text:
disceres intelicioremque fore, si diuturnior, infelicissimam uero, si disceres intelicioremque fore, si diuturnior, infelicissimam uero, si esset aeterna; post haec miseriores esse improbos iniusta impunitate dimissos quam iusta ultione punitos. Cui sententiaedero, nihil dici uerius puto. At si ad hominum iudicia reuertar, quis ille est cui haec non credenda modo sed saltem audienda uideantur? Ita est, inquit illa. Nequeunt enim oculos tenebris assuetos ad lucem perspicuae ueritatis attollere, similesque auibus sunt quarum intuitum
Abbreviated transcription (Latin):
supplicio carent ĩ est eis aliꝗd alterius mali. Uidelicet¬
ip̃a ĩpunitas quã iniꝗtatis merito malũ eẽ ꝯfessuses.
Negare nõ possu. Multo igit᷑ ĩfeliciores ĩprobi sũt in¬
uista ĩpunitate donati ꝙͣ iusta ultione puniti.Sed
puniu ĩprobos iustũ. ĩpunitos uõ elabi iniquũ ẽẽ ma¬
gabit bonũ ẽe omẽ qd iustũ ẽ.Cõtraq qd̾ iniustu
ẽ malu̾liquet. Respõdi tũ ego ista ꝗde ꝯseꝙͣtia sunt
ex eis q̃ paulo añ oclusa sũt.S queso ĩꝙͣ te nulla ne a¬
nunaꝵ̾ supplicia post defũctu morte corpus relĩquis.
Et magna qͥder ĩqt quoꝵ alia penali acterbitate alia
uõ purgatoria clemẽtia ex̾ceri puto. s nũc de hiis
diserers osciliũ nõ. Id uo̾ bactenꝰ egimꝰ ut q̃ ĩdugnissiã
tibi nidebat̾ maloꝵ pot̾as eã nullã eẽ cognoscẽo. qͣsꝙ
ipunitos querebare uidẽs nũꝙͣ ĩprobitatio sue carere
supplicus. Licẽt̃ quã cito finu p̃cabaris nec lõgã ẽs

Expanded text:
supplicio carent, inest eis aliquid ulterius, mali ipsa impunitas, quam iniquitatis merito malum esse confessus es. — Negare non possum. — Multo igitur infeliciores improbi sunt iniusta impunitate donati quam iusta ultione puniti. Sed puniri improbos iustum, impunitos vero elabi iniquum esse magabit bonum esse omne, quod iustum est, contraque, quod iniustum est, malum. — Liquere respondi. Tum ego: Ista quidem  eis quae paulo ante conclusa sunt. Sed quaeso, inquam, te, nullane animarum supplicia post defunctum morte corpus relinquis? Et magna quidem, inquit, quorum alia poenali acerbitate, alia uero purgatoria clementia exerceri puto. Sed nunc de his disserere consilium non est, Id uero hactenus egimus, ut quae indignissima tibi uidebatur malorum potestas eam nullam esse cognosceres quosque impunitos querebare, uideres numquam improbitatis suae carere suppliciis, licentiam quam cito finiri precabaris nec longam esse
Abbreviated transcription (Latin):
tare conãt᷑ cũ magis admittẽtib iustior miẜatio debe¬
at᷑. Quos nõ ab uritis s a propiciio potius misuntibꝰqͣ
accusatorib ad indiciũ ueluti egros ad medicũ duci o¬
portebat ut culpe morbos supplicio resecarẽt. Quo pacto
satioĩs habitũ u̾teret᷑. Ip̃i quoq ĩprobi si eis aliqͣ rimula uͥ¬
tutẽ relictã fas ẽet aspice̾ uicioꝵq sordes penaꝵ crucia¬
tib se deposituros uiderẽt ꝯpẽsatõe adipisce̾de ꝓbitatis nec
hos cruciatꝰ ẽẽ dicerẽt deffensoꝵq opã repudiarẽt Ac
se totos accusatorib iudicibq ꝑmitterẽt. Quo fit
ut apud sapiẽtes nullus prorsus odio locus relĩquat᷑
Nã bonos quis nisi stultissimꝰ oderit. malos uoͣ odisse
rõne caret. Nam si uti corpoꝵ langor ita niciositas
ꝗde ẽ qͣrͣ morb aĩoꝵ cũ egros corpore minĩe dignos
odio. s potiꝰ miẜatoe̾ iudicemꝰ. multo magis nõ inse¬
quẽdi s misandi sũt quoꝵ mẽtes oĩ lãgore attroci¬

Expanded text:
tio debeatur: quos non ab iratis, sed a propitiis potius, miserantibusque accusatoribus ad judicium, veluti aegros ad medicum duci oportebat, ut culpae morbos supplicio resecarent: quo pacto sationis habitum uerteretur. Ipsi quoque improbi, si eis aliqua rimula uirtutem relictam fas esset aspicere uitiorumque sordes poenarum cruciatibus se deposituros uiderent compensatione adipiscendae probitatis, nec hos cruciatus esse ducerent defensorumque operam repudiarent ac se totos accusatoribus iudicibusque permitterent. Quo fit ut apud sapientes nullus prorsus odio locus relinquatur. Nam bonos quis nisi stultissimus oderit? Malos uero odisse ratione caret. Nam si, uti corporum languor, ita uitiositas quidam est quasi morbus animorum, cum aegros corpore minime dignos odio sed potius miseratione iudicemus, multo magis non insequendi sed miserandi sunt quorum mentes omni languore atroci
Abbreviated transcription (Latin):
maliciã salte mors extrema finuet. Et eĩ te praui¬
tatis ĩfortunio uera oclusimꝰ ĩfinitã liquet ẽe mise¬
riã quã ẽẽ ꝯstat etnã. Tũ ego mira quide ĩꝙͣ ⁊ ocessu
difficilis ẽ illatio. S hiis eam q̃ pͥus ꝯcessa sunt nummisĩ
ꝯueĩre cognosco. Recte ĩqͥt extimas. S qui oolusioĩ ac

Expanded text:
malitiam saltem mors extrema finiret. .Etenim si de prauimalitiam saltem mors extrema finiret. .Etenim si de prauitatis infortunio uera conclusimus, infinitam liquet esse miseriam quam esse constat aeternam. Tum ego: Mira quidem, inquam, et concessu difficilis inlatio, sed his eam quae prius concessa sunt nimium conuenire cognosco.
Abbreviated transcription (Latin):
ĩfeliciores nectẽe ẽ malos cũ cupita ꝑfeceũt ꝙͣ si ea
que cupiũt ĩplere noͣ possint. Nã si miserũ ẽ uolius¬
se praua potuisse miserius est. sine quo uolũtatis
misere lãgueret effectus. Itaq cu sua singulis mise¬
ria sit triplici ĩfortuno neccẽe ẽ irgeant᷑ quo ᷤ iu¬
deas scelu uelle posse ꝑficẽ. Accedo ĩꝙͣ. S uti hoc ĩfor¬
tuuocito careant pactrãdi sceleuis possibilitate deẜ¬
ti uehem̃t̾ exopto. Carebũt ĩꝗt otius ꝙͣ uł tu forsi¬
tan uelis:uł illi sese extimẽt eẽ cautiuos. Neq enĩ
ẽ aliqͥd ĩ tã breuib uite metis ita serũ qd expectart
longũ ĩmortalis p̾ẜtĩ aĩus putet. Quoꝵ magna spes
⁊ ercelsa facinoꝵ machina repẽtunio atq ĩsperato se¬
pe fine destruit᷑. qd̾ ꝗder illis misere modũ statuit
Nã sineqͥtia mseros facit miseuor sit neccẽe ẽ dutur¬
nior neꝙͣ. quos ĩfelicissimos eẽ iudicarẽ si non eorũ

Expanded text:
cesse est malos, cum cupita perfecerint, quam si ea quae cupiunt implere non possint. Nam si miserum est uoluisse praua, potuisse miserius est, sine quo uoluntatis miserae langueret effectus. Itaque cum sua singulis miseria sit, triplici infortunio necesse est urgeantur quos uideas scelus uelle, posse, perficere. Accedo, inquam, sed uti hoc infortunio cito careant patrandi sceleris possibilitate deserti uehementer exopto. Carebunt, inquit, ocius quam uel tu forsitan uelis uel illi sese aes timent esse carituros. Neque enim est aliquid in tam breuibus uitae metis ita serum quod exspectare longum immortalis praesertim animus putet: quorum magna spes et excelsa facinorum machina repentino atque insperato saepe fine destruitur, quod quidem illis miseriae modum statuit. Nam si nequitia miseros facit, miserior sit necesse est diuturnior nequam; quos infelicissimos esse iudicarem, si non eorum
Abbreviated transcription (Latin):
Uin ego fateor ĩꝙͣ nec inuiua dici uideo uicio¬
sos tã⁊si humani corporis spe̾ ẜ̾nẽt. ĩbelluas tñ
aĩoꝵ qualitate mutari. Quoꝵ atrox scelerat᷑q mẽs
bonoꝵ pnicie seuit. id ip̃m eis lice̾ noliusse. Nec licet
ĩqͥt uti ꝯueniẽti mõstrabit᷑ loco. Stñsi id ip̃m qd̾ eis¬

Expanded text:
um ego: Fateor, inquam, nec iniuria dici uideo uitiosos, tametsi humani corporis speciem seruent, in beluas tamen animorum qualitate mutari; sed quorum atrox scelerataque mens bonorum pernicie saeuit, id ipsum eis licere noluissem. Nec licet, inquit, uti conuenienti monstrabit
Abbreviated transcription (Latin):
tantũ temẽ ac passim limphante raptat᷑. Qui.
si quando contra nos aciem struens ualẽtior ĩ cubue¬
rit. nr̃a qͥde dux copias suas marcẽ otrahit. Iliuõ
circa inutiles diripiendas sartinellas occupantur.

Expanded text:
tantum temere ac passim lymphante raptatur. Qui tantum temere ac passim lymphante raptatur. Qui si quando contra nos aciem struens ualentior incubuerit, nostra quidem dux copias suas in arcem contrahit, illi uero circa diripiendas inutiles sarcinulas occupantur.
Abbreviated transcription (Latin):
te p̃ceptor eius socrates inniste uictoriã mortis
me astante promeruit. Cuiꝰ hereditatẽ cũ deĩcep
epocureũ uulgus stoicũ. cet̾ĩq pro sua qͥsq parte
raptũ ire molirent᷑. meq reclamãtẽ renitẽtẽ q
uelut ĩ ꝑte p̃ce detraherent. Uestẽ quã meis texn¬
erã man̾ib desciderũt. Abreptisq paniculio ab ca¬
res ĩprudẽtia rata nõ nullos eoꝵ prophane multi¬
tudinis errore ꝑuertit. Or si nec anaxagore fu¬
qm sũt peregrina nouisti. At ca̾mos. at senecas.
at soranos. Quoꝵ nec ꝑuetusta nec inçellebria
memoria ẽ scire potiusti. Quos nichil aliud ĩcla¬
dem detraxit.nͥ ꝙ nr̃is morib ĩstituti studiis ĩpro¬
boꝵ dissimilimi uidebant᷑. Itq nichil ẽ qd̾ ad¬
mirere. si in hoc uite salo cucũflantib agitemur
procellis. Qͥ b hoc maxĩe propoĩtu ẽ pessimis
spernẽdus tñ est.qm̃ nullo duce regit᷑. S errore

Expanded text:
te praeceptor eius Socrates iniustae uictoriam mortis te praeceptor eius Socrates iniustae uictoriam mortis me astante promeruit? Cuius hereditatem cum deinceps Epicureum uulgus ac Stoicum ceterique pro sua quisque parte raptum ire molirentur meque reclamantem renitentemque uelut in partem praedae traherent, uestem quam meis texueram manibus disciderunt abreptisque ab ea panniculis totares imprudentia rata nonnullos eorum profanae multitudinis errore peruertit. Quodsi nec Anaxagorae fuquoniam sunt peregrina, nouisti, at Canios, at Senecas, at Soranos, quorum nec peruetusta nec incelebris memoria est, scire potuisti. Quos nihil aliud in cladem detraxit nisi quod nostris moribus instituti studiis improborum dissimillimi uidebantur. Itaque nihil est quod ammirere si in hoc uitae salo circumflantibus agitemur procellis, quibus hoc maxime propositum est, pessimis spernendus tamen est, quoniam nullo duce regitur sed errore
Abbreviated transcription (Latin):
Mirantes oculos radiis ferit.
Aud aliter tristicie nebulis dissolutis hausi
celũ. ⁊ ad cognoscendã medicantis fuciem
mentẽ recepi. Itaq ubi in eã deduxi oculos ĩtuitũ¬
q defixi. Respicio nutricẽ meã ĩcuiꝰ ab adolescen¬
tia larib obseruatus fuerã phylosophiã. Et quid
iꝙͣ. t̾ n in has nũ exilii solitudines o oĩu magr̾a
nirtutu supero cardine delapsa uenisti: An ut tu
quoqr mecir rea falsis criminationib agitoris:
An ĩquit illa te alũpne desererẽ: nec sarcinã quã
noĩs mei murdia substulisti comunicato teo la¬
relĩquere iter ĩnocentis. meã scil crimmnationez
uererer. Et qiͣ nouu aliqd acciderit phorrescerem
Nunc enĩ primũ cẽses aꝑud ĩprobos mores lacessi¬
tam ꝑiculis ẽẽ sapĩa. Nũ ne apud ueteres quoq
ante nũ platonis etatẽ magnu sepe certamen
cu stulticie temeritate certanimꝰ: Eodẽq suꝑsti¬

Expanded text:
mirantes oculos radiis ferit. mirantes oculos radiis ferit. Haud aliter tristitiae nebulis dissolutis hausi caelum et ad cognoscendam medicantis faciem mentem recepi. Itaque ubi in eam deduxi oculos intuitumque defixi, respicio nutricem meam, cuius ab adulescentia laribus obuersatus fueram, Philosophiam. Et quid, inquam, tu in has exsilii nostri solitudines, o omnium magistra uirtutum, supero cardine delapsa uenisti? An ut tu quoque mecum rea falsis criminationibus agiteris? – An, inquit illa, te, alumne, desererem nec sarcinam quam mei nominis inuidia sustulisti communicato tecum lamitatum relinquere iter innocentis. Meam scilicet criminationem uererer et quasi nouum aliquid accideret perhorrescerem? Nunc enim primum censes apud improbos mores lacessitam periculis esse sapientiam? Nonne apud ueteres quoque ante nostri Platonis aetatem magnum saepe certamen cum stultitiae temeritate certauimus eodemque supersti
Abbreviated transcription (Latin):
inuicta te firmitate tuerent᷑. Agnoscis ne me:
ermditaces: Pudore an stupore siliusti: Maleni
pudore. S te ut iudeo stupor oppressit. Cũq me
nõ mõ tacitur. s elingnẽ prorsus mutũq indisset
admouit pectori meo leniter manũ. ⁊ nichil ĩ¬
quit picliest. Letargũ patitur cõe illusaꝵ mẽtiũ
morbũ.sui paulisꝑ oblitus ẽ.Recordabit᷑ facile
siquidernos ante cegnom̾t. Q̾ ut possit paulisp
luĩa eius mortaliu reꝵ nube caligantia t̾gamꝰ.
Hec dixit. sculosq meos fletib inundantes con¬
tracta in rugam ueste siccauit.¬
Unc mẽ discusa liquerunt nocte tenebre.
Lumnubyq prior rediit iugor
Ut cum precipiti glomerantur sydera choro.
Nimbosisq polus stetit imbribus.
Sol latet. ⁊ mundu celo nemiẽtib astris
Desuper in terrã nox funditur.
Hanc si trahicio boreas enussus ab antro.
Uerberet. ⁊ clausu reseret diem.
Emicat. ⁊ subito iubratus lumine phebus

Expanded text:
inuicta te firmitate tuerentur. Agnoscisne me? inuicta te firmitate tuerentur. Agnoscisne me? Quid taces? Pudore an stupore siluisti? Mallem pudore, sed te, ut uideo, stupor oppressit. Cumque me non modo tacitum sed elinguem prorsus mutumque uidisset, ammouit pectori meo leniter manum et: Nihil, inquit, pericli est, lethargum patitur, communem illusarum mentium morbum. Sui paulisper oblitus est. Recordabitur facile, si quidem nos ante cognouerit; quod ut possit, paulisper lumina eius mortalium rerum nube caligantia tergamus. Haec dixit oculosque meos fletibus undantes contracta in rugam ueste siccauit. Tunc me discussa liquerunt nocte tenebrae luminibusque prior rediit uigor, ut cum praecipiti glomerantur sidera Coro nimbosisque polus stetit imbribus sol latet ac nondum caelo uenientibus astris desuper in terram nox funditur; hanc si Threicio Boreas emissus ab antro uerberet et clausum reseret diem emicat et subito uibratus lumine Phoebus
Abbreviated transcription (Latin):
Tendit in externas ire tenebras
T crrenis quotiens flatibus acta
Crescit ĩmensu noxia cura
Hic quondam celo liber aperto
Suetus in ethereos ire meatus
Cernebat rosei lumina solis.
Uisebat gelide sydera lune:
Et quecũq uagos stella recusus
E xercet nauos flexa per orbes
Comp̾hensam numeris uictor habebat.
Q uin etiã cansas irade sonora
F lamina solicitent equora punti.
Q uis uoluat stabile sp̃us orbem.
U el cur hesperias sidus in undas
Casurum rutilo surgat ab ortu.
Quis ueris ꝑlacidas tẽperet horas¬
U t terrã roseis floribus ornet.
Quis dedit ut pleno fertilis anno
Autũpnus grauidis influat uius.
Rimari solitus. atq latentis
Nature uauas reddere causas.
Nunc iacet effeto lumine mentis.
Et pressus grauibus colla cathenis
Declinemq gerens pondere nultũ
cgitur heu stolidam cernere terram.
ait: qui nr̃o quondã lacte nutritus nr̃isq edica¬
tus alimẽtis ĩ uirilis aĩ robur euaseras. Atqui
talui ꝯtuleramꝰ arma tibi que nisiprior abiecisse

Expanded text:
Tendit in externas ire tenebras, Terrenis quotiens flatibus aucta Crescit in inmensum noxia cura. Hic quondam caelo liber aperto Suetus in Aetherios ire meatus Cernebat rosei lumina solis, Visebat gelidae sidera lunae Et quaecumque uagos stella recursus Exercet uarios flexa per orbes, Comprensam numeris uictor habebat. Quin etiam causas unde sonora Flamina sollicitent aequora ponti, Quis uoluat stabilem spiritus orbem Vel cur hesperias sidus in undas Casurum rutilo surgat ab ortu, Quid ueris placidas temperet horas, Vt terram roseis floribus ornet, Quis dedit ut pleno fertilis anno Autumnus grauidis influat uuis Rimari solitus atque latentis Naturae uarias reddere causas. Nunc iacet effeto lumine mentis Et pressus grauibus colla catenis Decliuemque gerens pondere uultum Cogitur, heu, stolidam cernere terram. ait, qui nostro quondam lacte nutritus, nostris educatis in uirilis animi robur euaseras? Atqui talia contuleramus arma quae nisi prior abiecisses
Abbreviated transcription (Latin):
S hãc nõ ĩ oĩbi equã ẽc ostituo. Nã supins diuinis¬
⁊ efficax optatoꝵ p̃sto ẽ potestas. Huinanꝗsad aĩs
liberiores qder ẽẽ neccẽe ẽ. cũ se ĩ mc̃tis diuine specula¬
tione ꝯẜuãt.Minus uoͣ cu delabũt᷑ ad corpora. minꝰ q
q̃ cũ t̾renis artubi colligãt᷑. Extrema nõ ẽ ẜuitꝰ cũ iu¬
ciis dedite a rõnis ꝓpͥe possessiõe ceciderĩt. Nã ubi oculos
a sũme luce neritatis ad ĩferiora ⁊ tenebrosa deiecerint
mox ĩsipiẽtie nbe calligãt᷑. pniciosisq turbãt᷑ affec¬
tibus qb accedẽdo ꝯsentiẽdoꝑ quar inuexere sibi adiuu¬
uãt ẜuitutẽ ⁊ sũt quodã inõ ꝓpria lib̾tate captiue. Qͤ
tñ ille ab et̾no cũcta prospiciens prouidẽtie cornit ĩ¬
tuitus ⁊ sius queq meritis p̃destinata disponit. Nu¬
Uro clarum lumine phebum
Melliflui cauit oris homerus.
Qui tamen intina uiscera terre

Expanded text:
ibus aequam esse constituo. Nam supernis, diviniset efficax optatorum praesto est potestas. Humanas vero animas liberiores quidem esse necesse est, cum se in mentis divina speculatione conservant: minus vero, cum dilabuntur ad corporrtubus colligantur; extrema uero est seruitus cum uitiis deditae rationis propriae possessione ceciderunt. Nam ubi oculos a summae luce ueritatis ad inferiora et tenebrosa deiecerint, mox inscitiae nube caligant, perniciosis turbantur affectibus, quibus accedendo consentiendoque quam inuexere sibi adiuuant seruitutem et sunt quodam modo propria libertate captiuae. Quae tamen ille ab aeterno cuncta prospiciens prouidentiae cernit intuitus et suis quaeque meritis praedestinata disponit. uro clarum lumine Phoebum melliflui canit oris Homerus; qui tamen intima uiscera terr
Abbreviated transcription (Latin):
Si coeant cursũq iterũ reuocent᷑ in unũ
C.õfluat alt̾ni quod trahit unda uadi
C onueniãt pupes ⁊ nulsi flumine trũci
Mixtaq fortuitos ĩplicet uida modos
Quos tñ ip̃a nagos terro decluua casus
Gurgitis ⁊ lapsi defluus ordo regit.
Sic que ꝑmissis fluitare iuidetur lubenis
G ors patitur frenos. ip̃aqr lege meat.
Nimadu̾to ĩꝙͣ. idq utitu dicis ita eẽ ꝯsentio.
s ĩ hac herẽtiursͥ serie c̃aꝵ ẽ ne ulla nr̃i arhitru
cathena ꝯstrĩgit. Est ĩquit. Neqi ẽĩ fuerit ulla rõua¬
lis natura qn eider lib̾tas adsit arbitrii.Nã qd̾ rõne¬

Expanded text:
Si coeant cursumque iterum reuocentur in unum, Si coeant cursumque iterum reuocentur in unum, confluat alterni quod trahit unda uadi, conuenient puppes et uulsi flumine trunci mixtaque fortuitos implicet unda modos; quos tamen ipsa uagos terrae decliuia casus gurgitis et lapsi defluus ordo regit. Sic quae permissis fluitare uidetur habenis fors patitur frenos ipsaque lege meat. – Animaduerto, inquam, idque uti tu dicis ita esse consentio. Sed in hac haerentium sibi serie causarum estne ulla nostri arbitrii catena constringit? – Est, inquit; neque enim fuerit ulla rationalis natura quin eidem libertas adsit arbitrii. Nam quo
Abbreviated transcription (Latin):
tuita ꝗde credit᷑ accidisse. Uerũ nõ de nichilo ẽ. Nã
id  oꝑatꝰ eẽ. Nã nͥ cultor agri humu fodẽt ⁊ nisi
iẽo. B̾copetuniã depositor obruiss aurũ nõ eẽt ĩuen¬
tũ. Hec sũt igit᷑ fortuiti cause ꝯpẽdi qd exobiuis sibi ⁊ ꝯ¬
fluẽ̾tib causis nõ exgerẽtis ĩtẽtione proueĩt. Neq eĩ
riret᷑ itẽdit. Sruti dixi qud̃ ille obruit hũc fodisse cõ¬
ueĩt. itq cõcurrit. Licet igit᷑ diffinire casũ eẽ euẽtum
ĩoppinatũ ex ꝯfluẽtib cansis ĩ hiis que obaliꝗd gerut
cuẽtũ. Concurrere nõ atq ꝯfluere cansas facit ordo
ille menitabili ꝯnexione procedens qui de prouidẽtie
fonte descẽdens cũcta suis locis tp̃ribq disponit.
Uppis achamenue scopulis ubi u̾sa sequẽtur
Pectorib figit spicula pugna fugax.
Tygris ⁊ eufrates uno se fonte resoluunt.
Et mox abiunctis dissociant᷑ aquis.

Expanded text:
tuitu quidem creditur accidisse, uerum non de nihilo est; nam tuitu quidem creditur accidisse, uerum non de nihilo est; nam uidetur operatus. Nam nisi cultor agri humum foderet, nisi eo loci pecuniam suam depositor obruisset, aurum non esset inuentum. Hae sunt igitur fortuiti causae compendii, quod ex obuiis sibi et confluentibus causis, non ex gerentis intentione prouenit. Neque riretur, intendit, sed, uti dixi, quo ille obruit, hunc fodisse convenit, atque concurrit. Licet igitur definire casum esse inopinatum ex confluentibus causis in his quae ob aliquid geruntur euentum. Concurrere uero atque confluere causas facit ordo ille ineuitabili conexione procedens qui de prouidentiae fonte descendens cuncta suis locis temporibusque disponit. Rupis Achaemeniae scopulis, ubi uersa sequentum pectoribus figit spicula pugna fugax, Tigris et Euphrates uno se fonte resoluunt et mox abiunctis dissociantur aquis.
Abbreviated transcription (Latin):
de cõstiterit. nichil de seꝙ̃tib ambigat᷑. Tũ illa more
te rei sigͥficatõe inanẽ prorsus uocẽ ẽe decerno. Quis
cĩ cohercẽte ĩ ordinẽ cucta deo locus ẽẽ ullus temeri¬
tati reliquus põt.Nam nichil ex nichilo existe̾ uera
siũa ẽ. cui nemo unꝙͣ ueteꝵ refragatus ẽ. Quãꝙͣ id
causis aliꝗd oriat᷑ id de nichilo ortũ ẽẽ uidebit᷑. Q¬
si lpe fiori neqt. nec casũ ꝗde huimoĩ ẽẽ possibile est¬
qualẽ paulo añ diffinuumꝰ. Qͥ digit᷑ inꝙͣ: Nichil ne ẽ
qd̾ uł casus uł fortuitũ uire appellari queat: Anẽ al¬
quid tãtisi uulgus lateat cui uocabula ista ꝯueniãt:
rõne diffimuit. Quonã ĩꝙͣ mõ. Quotiẽs ait aliqͥd
cuꝰpiã rei gr̃a gent᷑. aliudq quibodũ de cansis ꝙͣ ĩ
tẽdebat᷑ obtĩgit casus uocat᷑. ut siqͥs colẽdi agri cã
fodiẽs humũ defossi auri põdus ĩueĩat. hoc igit᷑ for¬

Expanded text:
de constiterit, nihil de sequentibus ambigatur. – Tum illa: Morem, de constiterit, nihil de sequentibus ambigatur. – Tum illa: Morem, tae rei significationem inanem prorsus uocem esse decerno. Quis enim cohercente in ordinem cuncta deo locus esse ullus temeritati reliquus potest? Nam nihil ex nihilo exsistere uera sententia est, cui nemo umquam ueterum refragatus est, quamquam id causis aliquid oriatur, id de nihilo ortum esse uidebitur; quodsi hoc fieri nequit, ne casum quidem huius qualem paulo ante definiuimus. Quid igitur, inquam, nihilne est quod uel casus uel fortuitum iure appellari queat? An est aliquid, tametsi uulgus lateat, cui uocabula ista conueniant?  – Quotiens, ait, aliquid cuiuspiam rei gratia geritur aliudque quibusdam de causis quam quod intendebatur obtingit casus uocatur, ut si quis colendi agri causa fodiens humum defossi auri pondus inueniat. Hoc igitur for
Abbreviated transcription (Latin):
Ora dem̾sit pudibũda ripis.
Strauit antheũ libicis harenis
Cacus enãdri saciauit ir̃as.
Quosq cõp̃ssus foret altꝰ orbis
Setiger spumis huitlos notauit
ultunꝰ celũ labor irreflexo
Substulit collo. p̾̃ciũq rursus
Ultimi celũ meruit laboris.
Ite nũc fortes ubi celsa magni
Ducit exẽpli uia cur ĩhertes
Terga nudatis. suꝑata tellus
tududũ de prouidẽtia q̃stionẽ plurib aliis ĩplicitã ẽe di¬
xisti re experior. Quero enĩ an eẽ aliꝗd oĩo ciqͥdnã ẽẽ
casũ arbitrero: Sũ illa festino ĩqͥt debitũ promissiois
absolue̾. Uiãq tibi qua ĩ patriã reneharis aperire. Hec
aut̃ ⁊ si ꝓutilia cognitu tñ a ꝓpoĩti nũ tramite paulis¬
ꝑ sũt adu̾sa. uerẽdũq ẽ ne deniis fatigatus ad emeti¬
endũ rectũ iter suffice̾ nõ possis.Ie id ĩꝙͣ prorsus uere¬
are. Nã qetis mͥlcco fuerit ea qb maxĩe delectoragͦ¬
scere . siul cũ õe disputatioĩs tuelatus ĩdubitata fi¬

Expanded text:
ora demersit pudibunda ripis, strauit Antaeum Libycis harenis, Cacus Euandri satiauit iras, quosque pressurus foret altus orbis saetiger spumis umeros notauit; ultimus caelum labor inreflexo sustulit collo pretiumque rursus ultimi caelum meruit laboris. Ite nunc, fortes, ubi celsa magni ducit exempli uia. Cur inertes terga nudatis? Superata tellusdudum de prouidentia quaestionem pluribus aliis implicitam esse dixisti re experior. Quaero enim an esse aliquid omnino et quidnam esse casum arbitrere. – Tum illa: Festino, inquit, debitum promissionis absoluere uiamque tibi qua patriam reueharis aperire. Haec autem etsi perutilia cognitu tamen a propositi nostri tramite paulisper auersa sunt, uerendumque est ne deuiis fatigatus ad emetiendum rectum iter sufficere non possis. – Ne id, inquam, prorsus uereare; nam quietis mihi loco fuerit ea quibus maxime delector agnoscere. Simul, cum omne disputationis tuae latus indubitata fi
Abbreviated transcription (Latin):
menter efflagito. Tũ illa sensi ĩꝗt. Cũ u̾ba nr̃a tutitus at¬
degustata ꝗde mnordeant ĩterius auterrecepta dulce¬
ĩꝙͣ: ad neiã ĩquit felicitate quã tuus queq sõpinat
an̾is. S occupato ad ymagines uisu illã. nõ potes
ĩtueri.Tũ ego fac obsecro. ⁊ que illa uera sit sine cõ¬
ctatione demõstra. Faciã ĩqt illa tui causa libent̾.
Sed que tibi cã notior est cam pͥus n̾bis designare
atq ĩformare conabor.ut ca ꝑspecta cũ ĩ ꝯtrauã
ꝑtẽ flexeris oculos uere specim beatitudus
possis agnoscere.
Ui serere ingenu uolet agrum
Libercit prius arna fructicibus.

Expanded text:
menter efflagito. 171 Tum illa, Sensi, inquit, cum verba nostra tacitus atdegustata quidem mordeant, interius aute Ad ueram, inquit, felicitatem, quam tuus quoque somniat animus, sed occupato ad imagines uisu ipsam illam non potest intueri. – Tum ego: Fac, obsecro, et quae illa uera sit sine cunctatione demonstra. – Faciam, inquit illa, tui causa libenter; sed quae tibi causa notior est, eam prius designare uerbis atque informare conabor, ut ea perspecta cum in contrariam partem flexeris oculos uerae specimen beatitudinis possis agnoscere. Qui serere ingenuum uolet agrum liberat arua prius fruticibus
Abbreviated transcription (Latin):
inꝗt deũ ẽe ip̃a btĩtudie nectẽe ẽ ꝯfiteri. Nec̃ pro¬
positis ĩꝙͣ priorib refragari queo⁊ illis hoc illatũ
ꝯseque̾s eẽ ꝓspicio. Respice ĩqͥt an hinic quoq ider
firmiꝰ approbet᷑. ꝙ duo su̾na bona q̃ ase diu̾sa sint
ẽe nõ possũt. Et eĩ q̃ discrepãt bona nõ ẽẽ alterũ
ꝙ sit alteꝵ liquet. Quare neutrũ poterit ẽe ꝑfcm̃
bona ea possuit ẽẽ diu̾sa. atqͥ ⁊ btitudĩe ⁊ deũ sũmũ
bonũ ẽẽ collegimꝰ. Quare ip̃a neccẽe est: su̾ma
ẽe btiturdĩ e que sic sũma diuirtas. Nichil ĩꝙͣ nec
ip̃a ie uers nc̃c rõcinationẽ fums nec deo dignuis
lent demõstratis ꝓpositis aliqd ĩferre que porisma¬
ta ip̃i uocãt. Ita ego quoq tibi ueluti corolariũ tra¬
bo. Nã qm̃ btĩtudĩs adeptione fiũt hoĩes btĩ. Btĩtu¬
do uõ ẽ ip̃a diuinitas. diinitatis adeptiõe beatos
fier manifestũ ẽ. S uti iusticie adeptõe insti sap̃i¬

Expanded text:
it, Deum esse ipsam beatitudinem, necesse est confiteri. Nec propositis, inquam, prioribus refragari queo, et ab illis hoc illatum consequens esse perspicio. Respice, inquit, an hinc quoque idem 15 firmius approbetur, quod duo summa bona, quae a se diversa sunt, esse non possunt. Etenim quae discrepant bona non esse alterum quod sit alterum liquet; quare neutrum poterit esse perfectum, bona ea possunt esse diuersa. Atqui et beatitudinem et deum summum bonum esse collegimus: quare ipsam necesse est summam esse beatitudinem quae sit summa diuinitas. – Nihil, inquam, nec reapse uerius nec ratiocinatione firmius nec deo dignius lent demonstratis propositis aliquid inferre, quae porismata ipsi uocant, ita ego quoque tibi ueluti corollarium dabo. Nam quoniam beatitudinis adeptione fiunt homines beati, beatitudo uero est ipsa diuinitas, diuinitatis adeptione beatos fieri manifestum est. Sed uti iustitiae adeptione iusti, sapi
Abbreviated transcription (Latin):
psumas qi hntis dei habiteq btĩtudĩs diu̾sã cog̃i¬
tes eẽ subam. Nã si extrisecus acceptũ putes p̃sta¬
tiuo id qd̾dederit eo ꝓ̾ acceperit extimore possis.
S hũc ẽẽ rerui oiu p̃cellẽtissimũ dignissic̾. ⁊fitem̃¬
Su si na ꝯdei mest iatione diu̾sũ cũte rerũ p̾ncipt
loquam̾ deo finigat qui põt quis hec diu̾sa ꝯuĩceit.
Postremo qd aqualibet rediũsũ ẽ id nõ ẽ uloa
quo ĩtelligitur ẽȩ diu̾sũ. Quare qd̾ a sũmo bono di¬
uersũ c̃ sunatã id sũmũ bonũ nõẽ. Od nefãs est
de deo cogitare. quo nichil ꝯstat ẽẽ p̾stãtius eño
er̃ inilliꝰ rei nͥa suopͥncipio melior poterit existere
Quare ꝙ õiu pͥncipiũ sit id ⁊̃ sui sub̾a sũmu ẽe
bonũ uerissima nitione concluserĩ. Rectissiẽ inq̃

Expanded text:
uasi habentis Dei, habitaeque beatitudinis diversam cogites esse substantiam. Nam si extrinsecus acceptum putes, praestantius id quod dederit eo quod acceperit existimare possis. Sed hunc esse rerum omnium praecellentissimum dignissime confitematione diuersum, cum de rerum principe loquamur deo, fingat qui potest quis haec diuersa coniunxerit. Postremo, quod a qualibet re diuersum est id non est illud a quo intellegitur esse diuersum; quare quod a summo bono diuersum est sui natura, id summum bonum non est; quod nefas est de eo cogitare, quo nihil constat esse praestantius. Omnino enim nullius rei natura suo principio melior poterit exsistere; quare quod omnium principium sit id etiam sui substantia summum esse bonum uerissima ratione concluse
Abbreviated transcription (Latin):
cluderelicet. dei qͦ in ip̃o bono nec usꝙͣ alio sitam
cẽ substantiam.
Ne omnes pariter uenitecapti
Q uos fallax ligat improbis cathenis
Terrenas habitans libido mentes.
Hec crit uobis requies laborum.
Hic portus placida manẽs quiete.
h oc patens unũ miseris asillum.
Non qcꝗd tagus aureis haienis.
D onat. aut hermus rutilante ripa.
Aut indus calido ꝓpĩquus orbi
C andidis miscens uirides lapillos.
Illustrãt aciem. magisq cetos
In suas condunt aĩos tenebras.
Hoc quicꝗd placet excitatq mẽtes
Infimis tellus aluit cauernis.
Splendor quo regitur iugetq celũ
Uitat obsciuas amume riunas.
Hanc quisquis poterit notare luc

Expanded text:
cludere licet dei quoque in ipso bono nec usquam alio sitam cludere licet dei quoque in ipso bono nec usquam alio sitam esse substantiam. Huc omnes pariter uenite capti, quos fallax ligat improbis catenis terrenas habitans libido mentes: haec erit uobis requies laborum, hic portus placida manens quiete, hoc patens unum miseris asylum. Non quicquid Tagus aureis harenis donat aut Hermus rutilante ripa aut Indus calido propinquus orbi candidis miscens uirides lapillos inlustrent aciem magisque caecos in suas condunt animos tenebras. Hoc, quicquid placet excitatque mentes, infimis tellus aluit cauernis; splendor quo regitur uigetque caelum uitat obscuras animae ruinas; hanc quisquis poterit notare luc
Abbreviated transcription (Latin):
siłitudĩe ullũ ĩ se retinet bonũ id expeti nlło mõ
põt. Contraq etiã que nata bona non sũt tñ si eẽ
iudeãt᷑ qiͣ uera bona sint appetũt᷑. Quofit. uti sum¬
ma cardo atq cã expetẽdoꝵ oiu bonitas ẽẽ. iure
credat᷑. Cuiꝰ uero causa ꝗd expetit᷑ id maxĩe uidet᷑
optaũ ueluti si salutis cã quispiã nelit eꝗtare nõ
ta eꝗtãdi motũ desiderat ꝙͣ salutis effectu. Cũ
igit᷑ oĩa boni gr̃a petant᷑. nõ illa potius ꝙͣ bonũ
ip̃m desiderat᷑ ab oĩb. Sed ꝓpter quod cet̾a optant
b̾titudie ẽẽ ꝯcessimꝰ. Quare sic quoq sola qͣrit᷑
btĩtudo. Ex quo liqdo apparet ip̃iꝰ boni ⁊ btitudi¬
nis unã atq eãde ẽe sub̾a. Nichil uideo curdis¬
sentire qͥspia possit. S deu uerãq btĩtudĩe unũ
atq ide ẽẽ mõstrauimꝰ. Ita ẽ inꝙͣ. Seciuo igit᷑ cõ¬

Expanded text:
similitudine ullum in se retinet bonum id expeti nullo modo similitudine ullum in se retinet bonum id expeti nullo modo potest. Contraque etiam quae natura bona non sunt tamen si esse uideantur quasi uere bona sint appetuntur. Quo fit uti summa, cardo atque causa expetendorum omnium bonitas esse iure credatur. Cuius uero causa quid expetitur id maxime uidetur opteffectum. Cum igitur omnia boni gratia petantur, non illa potius quam bonum ipsum desideratur ab omnibus. Sed propter quod cetera optantur beatitudinem esse concessimus quare sic quoque sola quaeritur beatitudo. Ex quo liquido apparet ipsius boni et beatitudinis unam atque eandem esse substantiam. – Nihil uideo cur dissentire quispiam possit. – Sed deum ueramque beatitudinem unum atque idem esse monstrauimus. – Ita, inquam. – Securo igitur con
Abbreviated transcription (Latin):
tas btĩtudo ẽẽ iudicat᷑. Qͥd igit᷑. Hecine oĩa bona
sufficiẽtia potẽtia ceteraq ueluti q̃dã btĩtudinis
mebrasũt. An ad bonũ ueluti ad uerticẽ curicta
referũt᷑. I ntelligo inꝙͣ quid ĩuestigũdũ ꝓponas.
S qd ꝯstituas audire desidero. Cuiꝰ discretionẽ rei
sic accipe. Si hec oĩa btĩtudĩs mẽbra forẽt a se qr
inuice discreparẽt. Hec ẽ eĩ partiũ naͣ ut unu
corpus diu̾sa cõponãt. Atqͥ hec oĩa ide ẽẽ mõstrã
ta sũt. Muũe igit᷑ mẽbra sũt. Alioqn ex uno mẽ¬
bro btĩtudo indebit᷑ eẽ ꝯĩcta. Quod fieri neqt.
bonur uõ cetera referri palã est. Idcuco enĩ suffi¬
ciẽtia petit᷑ qm̃ bonũ eẽ uidicat᷑. Idcirco potẽtia
qm̃id quoq ẽẽ credit᷑ bonũ. Ide de reuerẽtia claritu¬
dine iocuditate cõiectare licet. Omĩu igit᷑ expe¬
tendoꝵ sũma atq cã ẽ bonũ. Qd̃ eĩ neq re neq

Expanded text:
 haecine omnia, bonum, sufficientia, potentia ceteraque, ueluti quaedam beatitudinis membra sunt an ad bonum ueluti ad uerticem cuncta referuntur? – Intellego, inquam, quid inuestigandum proponas, sed quid constituas audire desidero. – Cuius discretionem rei sic accipe. Si haec omnia beatitudinis membra forent, a se quoque inuicem discreparent; haec est enim partium natura ut unum cta sunt. Minime igitur membra sunt; alioquin ex uno membro beatitudo uidebitur esse coniuncta, quod fieri nequitbonum uero cetera referri palam est. Idcirco enim sufficientia petitur, quoniam bonum esse iudicatur; idcirco potentia, quoniam id quoque esse creditur bonum; idem de reuerentia, claritudine, iucunditate coniectare licet. Omnium igitur expetendorum summa atque causa bonum est; quod enim neque re neque