comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
subditis uerba uone ãmonitionis redididit. aquib
fructum corꝑee seruitutis accepit. Hoc namq debet
onmpotenti ded omnis qui preest populo. Hoc qui
multis hoc qui pauciorib preest. ut sic debita mini¬
steria a subditis exigat. quatinꝰ ipse etiam quid semꝑ
admonitionis debeat sollicitꝰ attendat. Om̃s nãq qͥ
sub dispensatione condditoris uicario nob ministe¬
rio uingunur. sub uno ac uero dño. quid nobis
aliud nisi inuicem serui sumꝰ: Cum igitur is
qui sub est seruit ad obsequiũ: restat ꝓcul dubio
ut is qui preest seruiat ad uerbum. Cum is qui
sub est seruit ⁊ obtemꝑat uissis: oportet ut is qui
p̃est etam sollicitudinis ac pietatis impendat. Sicq

Expanded text:
subditis verbum bonae admonitionis reddidit, a quibus subditis verbum bonae admonitionis reddidit, a quibus fructus corporeae servitutis accepit. Hoc namque debet omnipotenti Deo omnis qui praeest populo, hoc qui multis, hoc qui paucioribus praeest, ut sic debita ministeria a subditis exigat, quatenus ipse etiam quid semper admonitionis debeat sollicitus attendat. Omnes namque qui sub dispensatione conditoris vicario nobis ministerio jungimur sub uno ac vero Domino, quid nobis aliud 726 nisi invicem servi sumus? Cum igitur is qui subest servit ad obsequium, restat procul dubio ut is qui praeest serviat ad verbum. Cum is qui subest jussis obtemperat, oportet ut is qui praeest curam sollicitudinis ac pietatis impendat. Sicque
Abbreviated transcription (Latin):
sontͣ quos exemplum sci uiri recte subuingitur. cũ
apeo ꝑtinus subinfertur. Sifructus comedi absq
pecunia. fructus uenim terre absq pecurua come¬
dere est: ex eccłia quidem sumptꝰ acciꝑe. s eidem
eccłie prelieationis p̃cium non prebere. De qua ui¬
delicet p̃dicatione auctoris uoce dicitur. Oportuit
te cõmittere peccurnami meam nũmulariis: &
ueniens ego recepissem utiq qd̾ meum erat cũ
pit. s exhortationis ministerium populo non
impendit. Quid ad hec nisi pastores dicimus.
qui aduentura districti uidicis preturrentes of¬
ficium quidem p̃conis suscipiinis. s alim̃ta es¬
cłiastica muti manducarus: Exigimꝰ qd̾ nr̃o
debetur corꝑi: s: non impendimus qd̃ subditoꝵ
debemus cordi. Eoce uir sc̃s tot in hoc scło pigno¬
rib obstrictus. inter oc ci pationes ĩnumeras
piber ad studium preclicationis fuit. suu fructꝰ
terre ñ qm sine petunia comedit: quia nimirũ

Expanded text:
Contra quos adhuc exemplum sancti viri recte subjungitur, cum Contra quos adhuc exemplum sancti viri recte subjungitur, cum ab eo protinus subinfertur: Si fructus ejus comedi absque pecunia. Fructus etenim terrae absque pecunia comedere, est ex Ecclesia qEcclesiae praedicationis pretium non praebere. De qua videlicet praedicatione auctoris voce dicitur: Oportuit te committere pecuniam meam nummulariis, et veniens ego recepissem utique quod meum erat cum rcipit, sed exhortationis ministerium populo non impendit. Quid ad haec nos pastores dicimus, qui adventum districti judicis praecurrentes, officium quidem praeconis suscipimus, sed alimenta ecclesiastica muti manducamus? Exigimus quod nostro debetur corpori, sed non impendimus quod subjectorum debemus cordi. Ecce vir sanctus tot in hoc saeculo pignoribus obstrictus, inter occupationes innumeras liber ad studium praedicationis fuit. Qui fructus terrae nunquam sine pecunia comedit, quia nimirum
Abbreviated transcription (Latin):
ta uertuntur. quia uelud sua plangunt ea que
is corporalib dampnis ingemiscere. qnͣto iam
edocti surit necdolere desiuis. Omnis gͦ qui preest
si ꝑuersa insubditis exercet: contrahunc t̃racla¬
mat. ⁊ sulcus deflet: quia contͣ eius in iusticiam
rudes quidem populi in murmurationis uocibꝰ
sese infletib affligunt. qd̾q imꝑiti clamant.¬
⁊ non dolent. ħ ꝓbatioris uite subiecti deflent ⁊ta
cent. Cum clamante gͦ t̾ra sulcos plangere est.¬
ꝑ hoc unde multitudo fidelũt iuste contra recto¬
rem queritur. uberioris uite homines ad lam̃ta
ꝑuenire. Sulci itaq ⁊exterra sunt. ⁊tamen at̾re
uocabulo distinguntur: quia hĩi qui in sc̃a eccłia
mentem suã labore sc̃e mec̾itationis excolunt
ceteris fidelibus tanto meliores sunt. qnͣto ꝑac¬
cepta semina fecundiores oꝑm fruges reddunt.¬
st sunt non nulli qui scĩs plebibꝰ p̃lati uite quidẽ
stipendia execcłiastica largitate consecuntur: s

Expanded text:
nta vertuntur; quia velut sua plangunt ea, quanta vertuntur; quia velut sua plangunt ea, quanis corporalibus damnis ingemiscere, quanto jam edocti sunt, non dolere de suis. Omnis ergo qui praeest, si perversa in subditis exercet, contra hunc terra clamat, et sulci deflent, quia contra ejus injustitiam rudes quidem populi in murmurationis vocibussese in fletibus affligunt. Quodque imperiti clamant et non dolent, hoc probatioris vitae subjecti deflencent. Cum clamante ergo terra, sulcos plangere est hoc unde multitudo fidelium juste contra rectorem queritur uberioris vitae homines ad lamenta pervenire. Sulci itaque et ex terra sunt, et tamen a terrae vocabulo distinguuntur, quia hi qui in sancta Ecclesia mentem suam labore sanctae meditationis excolunt, caeteris fidelibus tanto meliores sunt, quanto per accepta semina fecundiores oEt sunt nonnulli, qui sanctis plebibus praelati, vitae quidem stipendia ex ecclesiastica largitate consequuntur, se
Abbreviated transcription (Latin):
te subuingitur. Et cum ea sulci eus dellent. Terrait.
etram nullis oꝑib excuita. plerumq adusus ho¬
minum aliqd̃ alimentum ꝓfert: exarata uero¬
fruges ad sacietatẽ parit. Et sunt ñnulli qͥnullo
lectionis nullo exhortationis uomere ꝓscissi. q̃dã
bona qrͣmuis minima tamen ex semetipsis ꝓfe¬
runt. qmͣuis t̾ra ñdum exarata. Sunt uero
ñ milli qui ad audiendũ semꝑ atq retinerdũ
pͥore mentis duricia quasi quodã lingue uo¬
mete scissi. semina exhortatioruis accipnnt. ⁊
fruges bom oꝑis ꝑsulcos uolurtarie affacti¬
oris reddumt. Sepe uͦ contingit ut hi qii presũt
muista aliqua faciant. fitq ut ipsi subiectis no¬
ceant: qui ꝓdesse debuerunt. Que dum rudes qͥq
comspiciunt᷑. cõmoti corttra ratorẽ murminant.
uero hii qui iam aratro lectionis attriti sunt. ateh
ad frugem boni oꝑis exculti. gͣuari uel in minimis
mnocentes aspiciunt. ꝑ compassionem ꝓtinꝰ ad lãm¬

Expanded text:
te subjungitur: te subjungitur: ra nullis operibus exculta plerumque ad usum hominum aliquod alimentum profert, exarata fruges ad satietatem parit. Et sunt nonnulli, qui nullo lectionis, nullo exhortationis vomere praecisi, quaedam bona, quamvis minima, tamen ex semetipsis proferunt, quasi terra necdum exarata. Sunt etiam nonnulli, qui ad audiendum semper atque retinendum, priori mentis duritiaina exhortationis accipiunt, et fruges boni operis per sulcos voluntariae afflictionis reddunt. Saepe vero contingit, ut hi qui praesunt, injusta aliqua faciant, sicque ut ipsis subjectis noceant qui prodesse debuerant. Quae dum rudes quique conspiciunt commoti contra rectores murmurant, vero hi qui jam aratro lectionis attriti sunt, atque ad frugem boni operis exculti, gravari vel in minimis innocentes aspiciunt, per compassionem protinus ad lame
Abbreviated transcription (Latin):
subiungit. ⁊ cum ea sulci eius deflent. Qua uide¬
licet inre quia ordo historie deficit. sese nobis
intellectus misticus quasi aꝑtis iam forib os¬
tendit. Ac si patent̃ clamet. Qina rationẽ litt̾e̾
defecisse cognoscitis: nimirum restat. ut ad me
sine dubitatione redeatis. Omnis enim qui uł
pͥuato iure domesticam familiam regit. uel puti¬
litate cõmuni fidelib plebib preest. in hoc qd uira
regimins in cõmissis sibi fidelibꝰ possidet. quid ali¬
ud qmt̾ram incolendã tenet Adhoc qͥppe diui¬
na dispensatione ceteris unus quisq p̃ponitur: ut
subiectoꝵ amimus quasi suostrata t̃ra p̃dicationis
illus semine fecumdetur. S terra contrapossessio¬
rem clamat. si contra eũ qd̃ sibi p̃est aliquid iu¬
stum uel pͥuata domus uel sc̃a eccłia murmu¬
rat. Camare quidem t̃ram est: contͣ reggentis
mesticiam rationabiliter subiectos dolere. ubi rec¬

Expanded text:
subjungit: Et cum ea sulci ejus deflent. Qua videsubjungit: Et cum ea sulci ejus deflent. Qua videlicet in re quia ordo historiae deficit, sese nobis intellectus mysticus quasi apertis jam foribus ostendit. Ac si patenter clamet: Quia rationem litterae defecisse cognoscitis, nimirum restat ut ad me sine dubitatione redeatis. Omnis enim qui vel privato jure domesticam familiam regit, vel pro utilitate communi fidelibus plebibus praeest, in hoc quod jura regiminis in commissis sibi fidelibus possidet, quid aliud quam terram incolendam tenet? Ad hoc quippe divina dispensatione caeteris unusquisque praeponitur, ut subjectorum animus, quasi subacta terra, praedicationis illius semine fecundetur. Sed terra contra possessorem clamat, si contra eum qui sibi praeest aliquid justum vel privata domus, vel sancta Ecclesia murmurat. Clamare quippe terram est contra regentis injustitiam rationabiliter subjectos dolere. Ubi rec
Abbreviated transcription (Latin):
dei ueracit᷑ ascendit: qui ad obtinendam hãc
gͣdib scẽ oꝑationis eruꝑit. Et quasi ꝑ singulos
gͣlus suos librum ꝓnincrat: qui ꝑcepisse se eiꝰ
⁊ offeram eum. Ommne enim qd̾ offerimus: inia¬
nib tenemus. Uenienti gͦ ad iudicium pͥnci
pilrum offerre est: uerba p̃ceptoꝵ illius
⁊ terra clamat: ⁊ cum ipsa sulci eiꝰ defient. il¬
⁊ sructus eius cometli absq pacunta. ⁊ animam¬
⁊ agricolarũ eus afflixi: ꝓfrumento oriatur mͥ¬
⁊ tribulus. ⁊ pordeo spina. Quid est clamare t̾̃rã¬
deflere sulcos. ⁊ fructus ꝓprios emendo comede.
cui uimqm necesse ÷ sumere: Qius clamantem au¬
diuit t̾rã: Quis sulcos flentes uidit: Et cũ sulci
terre semꝑ ex terra sint: quid est qd̃ ꝓnuntiatio¬
ne distincta ⁊ clamasse t̃ra. ⁊ sulci euis cum eafles¬
se dicuntur: sum enim nicħ sit alid̃ sulcꝰ t̾re ꝙͣ.
terra magne distuctionis ratione non caret. dũ

Expanded text:
Dei veraciter ascendit, qui ad obtinendam hanc Dei veraciter ascendit, qui ad obtinendam hanc gradibus sanctae operationis eruperit. Et quasi per singulos gradus suos librum pronuntiat, qui percepisse se ejusi principi offeram eum. Omne enim quod offerimus, in manibus tenemus. Venienti ergo ad judicium principi librum offerre est verb terra mea clamat, et cum ipsa sulci ejus deflent, si fructus ejus comedi absque pecunia et animam agricolarum ejus afflixi, pro frumento oriatur mihi tribulus « et pro hordeo spina. deflere sulcos, et fructus proprios emendo comedere? Cui unquam necesse est sua emere? Quis clamantem audivit terram? Quis sulcos deflentes vidit? Et cum sulci terrae semne distincta clamasse terra, et sulci ejus cum ea dese denegantur? Cum enim nihil sit aliud sulcus terrae quam terra, magnae distinctionis ratione non caret, dum
Abbreviated transcription (Latin):
potuit. de quo etiam dixit. qm̃ intumuerant
aque ꝓfunci torrentis qui non potest tͣnͣsuada¬
ri. ꝑcepta namq ꝑfectione oꝑis ad contẽplatio¬
nem uenitur. In qua scilicet contemplatione dũ
mens in alt um ducitur. subleuata uidet deo. qͥa
non potest penetrare qd̾ uidet. Et quasi tangit
aquã torrentis quã ꝑtͣnsire non ualet: quia ⁊¬
intuetur speculando qd̾ libeat. ⁊ tamen hoc ip̃m
ꝑfecte non ualet intueri qd̃ ubet. Spħa gͦ ad a¬
qͣm qñq ꝑuenit quam non ꝑtͣnsit. quia ad cõ¬
templationem sapientie cum ad extremũ duci¬
mur. ipsa enim inmensitas que exse hominẽ
subleuat. adse humano animo plenã cogniti¬
onem negat. ut hanc ⁊ ⁊ tangendo amet: ⁊ tñ
nequaqͣt ꝑtͣnseundo penetret. Beatꝰ gͥ iob ħ in
suꝑno munere distribui conspexit. gͣͣlus uocauit.
qm̃ ꝑ ipsos accenlitur. ut ad celestia obtinenda
ueniatur. Sacri itaq libri idest diuini eloquii

Expanded text:
potuit. De quo etiam dicit: « Quoniam intumuerunt potuit. De quo etiam dicit: « Quoniam intumuerunt aquae profundi torrentis, qui non potest transvadari: perceptam namque perfectione operis, ad contemplationem venitur. In qua contemplatione dum mens in altum ducitur sublevata, videt in Deo quia non potest penetrare quod videt, et quasi tangit aquam torrentis quem pertransire non valet. Et quia intuetur speculando quod libeat, et tamen hoc ipsum perfecte non valet intueri quod libet, propheta que pervenit, quam non pertransit: quia ad contemplationem sapientiae cum ad extremum ducitur, ipsa ejus immensitas, quae ex se hominem sublevat ad se humano animo plenam cognitionem necat, ut hanc et tangendo amet, et tamen nequaquam pertranseundo penetret. Beatus igitur Job superno munere tribui conspexit, gradus vocavit: quoniam per ipsos ascenditur ut ad coelestia obtinenda veniatur. Sacri itaque libri, id est, divini eloquii
Abbreviated transcription (Latin):
titur: ⁊ ꝓpħa usq ad genua ꝑ aquam ducitur.
quia cum bom oꝑis plenitudo tribuitur. adhoc
usq nr̃a sapientia augetur. ut in prauis iam
actib minime flectatur. Hinc nãq ꝑ paulum
dicitur. Remissas manus ⁊ dissoluta genua eri¬
gite ⁊rectos gressus facite peclibꝰ ut̃is. Aqua gͦ ad
genua ꝑuenit: cum nos ꝑcepta sapientia ꝑfecte
ad roni oꝑis ratitudinem stringit. Qmi iterum
mecitur mille. ⁊ ꝓph̃a ꝑaquam usq ad renes ducĩc
crescit: qñ in nobis ꝑfecta sapientia omnem qͦ
inqͣntum est possibile delectationem carnis ex¬
tiuxerit. Nisi enim delectatio eẽt in renib: pro¬
pha minime dixisset. ure renes meos ⁊ cor me
Aqua igitur ad renes uenit: cum dulcedo sa¬
pientie etiã incentiua carnis interunit. ut ea
que urere mentem poterant delectationis in¬
cendia frigescant. Qui adhuc mensus est mille
torrentem uidelicet quẽ ꝓpħastransire non

Expanded text:
titur, et propheta usque ad genua per aquam ducitur, titur, et propheta usque ad genua per aquam ducitur, quia cum boni operis plenitudo tribuitur, ad hoc usque nostra sapientia augetur, ut in pravis jam actibus minime flectatur. Hinc namque per Paulum dicitur: Remissas manus et dissoluta genua erigite, et gresgenua pervenit, cum nos percepta sapientia perfecte ad boni operis rectitudinem stringit. Qui iterum metitur mille, et propheta per aquam usque ad renes ducitur, crescit, quando in nobis percepta sapientia omnes quoque, in quantum est possibile, delectationem carnis exstinxerit. Nisi enim carnis delectatio esset in renibus, Psalmista minime dixisset, « Ure renes meos, et cor meum . » Aqua igitur ad renes venit, cum dulcedo sapientiae etiam incentiva carnis interimit, ut ea quae urere mentem poterant delectationis incendia frigescant. Qui adhuc mensus est mille torrentem, videlicet quem Propheta pertransire non
Abbreviated transcription (Latin):
ascendatur. Qd̃ bñ Iezechiel ꝓpħa figurata nar¬
ratione demintiat. qui de eo uiro quẽ in excelsum
montem uiderat : narrat dicens. Mensus est
cubitos mille. ⁊ tͣnschiyxit me ꝑ aquam usq ad
talos. Rursusq mensus est mille: ⁊ tͣnͣduxit me
ꝑ aquã usq ad genua. Et mensus est mille: ⁊tͣns¬
duxit me ꝑ aquã usq ad renes. Et mensus est mil¬
le torrentem quem non potur tͣnsire: qm̃ aque¬
profunde intumuerant torrentis qui non potest
transuadari. Cand nãq millenario numero nisi
collati muneris plenitudo signatur.:̃ uir itaq
qui apparuit mille cubitos metitur. ⁊ ꝓpħa ꝑ aqͣf.
bis ad se conuersis boni exordii plenitudinem tri¬
buit: dono spiritał sapientie prima nr̃i oꝑis ue¬
stigia infunctit. Aquã quippe usq ad talos uenire
est: iam nos ꝑacceptam sapientiam desidate recti¬
tudinis uestigia tenere. Qui ruisum nulle me-¬

Expanded text:
ascendatur. Quod bene Ezechiel propheta figurata narascendatur. Quod bene Ezechiel propheta figurata narratione denuntiat, qui de eo viro quem in excelso monte viderat narrat dicens: Mensus est cubitos mille, et transduxit me per aquam usque ad tper aquam usque ad genua. Et mensus est mille, et transduxit me per aquam usque ad renes. Et mensus est mille torrentem, quem non potui pertransire, quprofundae torrentis, qui non potest transvadari . Quid namque millenario numero nisi collati muneris plenitudo signatur? Vir itaque qui apparuit mille cubitos metitur, et propheta perbis ad se conversis boni exordii plenitudinem tribuit, dono spiritalis sapientiae prima nostri operis vestigia infundit. Aquam quippe usque ad talos venire est jam nos per acceptam sapientiam desideratae rectitudinis vestigia tenere. Qui rursum mille me
Abbreviated transcription (Latin):
modis quasi qusbdã gͣclibꝰ ascendamꝰ. Ipsa ⁊ erũ
fides que ad bona alia capescenda nos imibuit.
plerumq in eordiis suis adnutat. Et solicda est ⁊
iam certissima habetur. itamen de euis fiducia
adhuc sub dubitatione trepidat᷑. Pars namq
eus priꝰ accipitur : ut in nobis post modũ ꝑfecte
compleatur. Sienim certo gͣdu intredentis mente
non ꝓficeret: requisitus in euangelio pat̃ sanan¬
di pueri non dixisset. Credo dñe adiuua incredu¬
litatem meam. Adhuc gͦ ascenclebat ad fidẽ quam
iamłceꝑat. qui uno eod̾ q temꝑe clamabat. et iã¬
se credere ⁊ adhuc ex incredulitate dubitare. Hĩc ÷
eciam qd redemptori nr̃o adiscipulis dicitur. Nuge
nob fidẽ. Ut que iam accepta ꝑĩicium fuerat.
quasi ꝑaugmenta gͣluũ adꝑfectionẽ ueniret.
stra anelanti menti ꝑ incrementa tribuitur. ut
ad eam proculdubio magni moderaminis gͣuitate

Expanded text:
modis, quasi quibusdam gradibus, ascendamus. Ipsa enim modis, quasi quibusdam gradibus, ascendamus. Ipsa enim fides, quae ad bona alia perfecte capessenda nos imbuit, plerumque in exordiis suis et nutat, et solida est; et jam certissime habetur, et tamen de ejus fiducia adhuc sub dubitatione trepidatur. Pars namque ejus prius accipitur, ut in nobis postmodum perfecte compleatur. Si enim certo gradu in credentis mente non proficeret, requisitus in Evangelio pater sanandi pueri non dixisset: Credo, Domine, adjuva incredulitatem meam . Adhuc ergo ascendebat ad fidem quam jam perceperat, qui uno eodemque tempore clamabat se et jam credere, et adhuc ex incredulitate dubitare. Hinc est etiam quod Redemptori nostro a discipulis dicitur: 723 Auge nobis fidem , ut quae jam accepta per initium fuerat, quasi per augmenta graduum ad perfectionem veniret.stra, anhelanti menti per incrementa tribuitur, ut ad eam procul dubio magni moderaminis gradibus
Abbreviated transcription (Latin):
int̾nam grãm infunditur qd̾ amemus. qͣtinus
⁊ contemptus nr̃ paulisꝑ transeat. intimorẽ: ⁊ timor
tͣnseat incaritatẽ. Ut quia querenti nos deo ꝑcõ¬
temptum resistimus. ꝑtimorem fugimꝰ ⁊ ⁊ contetp
tuqñes ⁊ timore post posito. solo ei amore uinga¬
si quibclam gcłib ꝓuectus nr̃i. mentis peclem pͥus
ꝑtimorem inimo ponimus. ⁊ post modũ ꝑcartta¬
tem ad alta amoris leuamus. ut ab eo qd̾ quisq
tumet reprimatur ut timeat. ⁊ ab eo qd̃ iamti
muit subleuetur ut presumat. Hos autẽ uutu¬
tum gͣdus. non magni laboris est ꝑpenclere. cũ
abuna ad altãm tͣnsitur. s subtillissima discre¬
tione res indiget cum mens persare nititur in
una eademq uirtute quibꝰ ꝓuectus sui gradib
eleuetur. ut eium prima elementa uirtutum.
fidem scilicet ⁊ sapientiam loqͣr. obtineri singu¬
la ꝑfecte nequeunt. nisi ad ħ distincts ordinatisq

Expanded text:
internam gratiam infunditur quod amemus; quatenus internam gratiam infunditur quod amemus; quatenus et contemptus noster paulisper transeat in timorem, et timor transeat in charitatem, ut quia quaerenti nos Deo per contemptum resistimus, per timorem fugimus, et contemptu quandoque et timore postposito, solo ei amore jungasi quibusdam gradibus profectus nostri, mentis pedem prius per timorem in imo ponimus, et postmodum per charitatem ad alta amoris levamus, ut ab eo quo quisque tumet, reprimatur ut timeat, et ab eo quod jam metuit, sublevetur ut praesumat. Hos autem virtutum gradus non magni laboris est prehendere, cum ab una ad alteram transitur. 49. Singularum viratione res inindiget, cum mens pensare nititur, in una eademque virtute quibus profectus sui gradibus elevetur. Ut enim prima elementa virtutum, fidem scilicet et sapientiam, loquar, obtineri singula perfecte nequeunt, nisi ad haec distinctis ordinatisque
Abbreviated transcription (Latin):
inheret qui consternatus iacet. ita qui ingenib ⁊ ma¬
nuum suarum articulis incuruatur. inchoante pro¬
uetu ex magna iam parte aterra suspenditur. Ad
extremum uero uoci dñice erecti quidem s tremen¬
tes assistumus: cum at̃renis desideriis ꝑfecte sub¬
leuati. uerba dei quo plenius cognoscimus plus ti¬
memus. Adhuc enim quasi int̾ra iacet: qui ad cele¬
stia erigi at̃renoꝵ desideriis negligit. Quasi suble¬
uatus autẽ adhuc in manib ⁊ genib incumibit.
qui quedã iam contagia deserit. s quib dã adhuc
t̃renis oꝑib non contradicit. Iã uero ad uerba dei
ereccus assistit. qui ꝑfacte mentem ad sublimia eri¬
git ⁊ ꝑininunda desideria incuruari contemp
quia examen subtilitatis init̃ne quo plus ad illum
proficitur. amplius formidatur. Ubi apte diuina
uoce subuingitur. Noli metuere. Quia cum plus
ipsi qd̃ timeamus agnoscimus: plus nobis dedeo ꝑ

Expanded text:
inhaeret qui consternatus jacet, ita qui in genibus et mainhaeret qui consternatus jacet, ita qui in genibus et manuum suarum articulis incurvatur, inchoante profectu ex magna jam parte a terra suspenditur. Ad extremum vero voce dominica erecti quidem, sed trementes assistimus, cum, a terrenis desideriis perfecte sublevati, verba Dei quo plenius cognoscimus plus timemus. Adhuc enim quasi in terra jacet, qui ad coelestia erigi terrenorum desideriis negligit. Quasi sublevatus autem adhuc manibus et genibus incumbit, qui quaedam jam contagia deserit, sed quibusdam adhuc terrenis operibus non contradicit. Jam vero ad verba Dei erectus assistit, qui perfecte mentem ad sublimia erigit, et per immunda desideria incurvari contemniquia examen subtilitatis internae, quo plus ad illud proficitur, amplius formidatur. Ubi apte divina voce subjungitur: Noli metuere, quia cum plus ipsi quod timeamus agnoscimus, plus nobis de Deo per
Abbreviated transcription (Latin):
oꝵ intellige uerba que egoloquor ad te: ista ingͣ¬
du tuo. Plunc enit missus sum adte. sumq dixisset
michi sermonem istum: steti tremens. stait adme.
Nolimetuere. Quia uidelicet positionem sui corꝑis
noũ tanta cura expͥmeret. si a misteriis uacare cog¬
nouisset. Inscriptura enim sacra iusti uiri non
solum qd̃ dicunt ꝓphia est. s etiam plerumq
qd̃ agunt. Uir itaq sc̃s uiternis misteriis plenꝰ.¬
ꝑ positionem quoq corꝑis exprimit urtutem
uocis. Et ꝑ hoc qd̾ primum int̾ra ꝓstratus ia¬
cuit. ꝑ hoc qd̾ se post modũ in manuũ suarũ
articulis ⁊i genib erexit. ꝑhoc qd̾ ad extremum
erectus quidem s tremens constitit. insemetipso
nobis omnem ordinẽ nr̃i pro uectus in notescit.
uerba enim dei interra iacentes audimus: cum
inpectatis postai. cum terrene comuncti pollutioni
scõꝵ uoce spiritalia p̃cepta cognoscimus. Ad ens praep
erigimur: qui aterrenis contagiis recetlentes quasi
iam ab infimis uentrem leuamus. Sicut enim terre

Expanded text:
verba quae ego loquor ad te, et sta in gradu tuo; nunc enim missus sum ad te. Cumque dixisset mihi sermonem istum, steti tremens, et ait ad me: Noli metuere . Quam videlicet positionem sui corporis, nobis tanta cura exprimeret, si a mysteriis vacare cognovisset. In Scriptura enim sacra justi viri non solum quod dicunt prophetia est, sed etiam plerumque quod agunt. Vir itaqpositionem quoque corporis exprimit virtutem vocis, et per hoc quod primum in terra prostratus jacuit, per hoc quod se postmodum in manuum suarum articulis et in genibus erexit, per hoc quod ad extremum erectus quidem sed tremens constitit, in semetipso nobis omnem ordinem nostri profectus innotescit. Verba enim Dei in terra jacentes audimus, cum in peccatis positi, terrenae pollutioni torum voce spiritalia praecepta cognoscimus. Ad quae praecepterigimur, quia a terrenis contagiis recedentes, quasi jam ab infimis mentem levamus. Sicut enim totus terrae
Abbreviated transcription (Latin):
liquet qd̾illum quidem redarguit. qui eandẽ ho¬
mim potestatem dedit. Tandem deati Iob plenas mi¬
stica untute sententias in quib contra amicoꝵ
uerba respondit: deo largiente disgessimꝰ. nc̃
suꝑ ÷ ut ad heliu uerba ueniamus. Que tanto
graui circumspectione pensanda sunt: qͣnto ⁊
ꝑ urtutis audatiam sp̃u feruentiore ꝓferuntuR.

Expanded text:
liquet quod illum redarguit qui eamdem holiquet quod illum redarguit qui eamdem homini potestatem dedit. Tandem beati Job plenas mystica virtute sententias, in quibus contra amicorum verba respondit, Deo largiente digessimus; nunc superest ut ad Eliu verba veniamus, quae tanto graviori circumspectione pensanda sunt, quanto et per juventutis audaciam spiritu ferventiore proferuntur.
Abbreviated transcription (Latin):
magna que debui sollicite nonfeci. punctiones
murmuris asubiectis recipiam. etiam de bono
qd̾ feci. Si negdexi exhibere qd̾ foueat: iuste inque¬
rela ꝓsiliens eoꝵ lingua me pungat. Qua inre sẽꝑ
sollicita consideratione pensandum est. ne aut hu
qui presunt exempla mali oꝑis subiectis prebeant
eoꝵ q uitam sue gladio prauitatis extinguant.
atq hii qui alieno reggimini subiacent. facile udica¬
re audeant facta rectoꝵ. atq ꝑhoc qd̃ de his qui
sibi p̃lati sunt murimirant. non humano s eus qͥ
cuncta disponit diuino ordini contradicant. Ill
namq dicitur. Oues mee his que conculcata pe¬
dibꝰ ur̃is fuerant pascebantur.: ⁊que pecles ur̃i
turbauerant ħbibebant. Oues enm turbata pe-¬
dib bibunt: cum subiecti ea ad exemplum uiuen¬
di appetunt. que p̃lati quiq pͣuo oꝑe ꝑuertunt.
At contͣ ap̃latis hiiaudiunt. Nos enim quid sumꝰ:
Nec cõt᷑ nos ÷ murmur ur̃m: s contra dñm. Qui
enim contͣ siꝑpositam potestatẽ sibi tnurmurat.

Expanded text:
magna quae debui sollicite non feci, punctiones murmuris a subjectis recipiam, etiam de bono quod feci, si neglexi exhibere quod fovet, juste in quereiam prosiliens eorum lingua me pungasollicita consideratione pensandum est, ne aut hi qui praesunt exempla mali operis subjectis praebeant, eorumque vitam suae gladio pravitatis exstinguant; aut hi qui alieno regimini subjacent, facile judicare audeant facta rectorum, atque per hoc quod de his qui sibi praelati sunt murmurant, non humano, sed ei qui cuncta disponit divino ordini contradicant. Illis namque dicitur: Oves meae his quae conculcata pedibus vestris fuerant pascebantur, et quae pedes vestri turbaverant, haec bibebant . Oves enim turbata pedibus bibunt cum subjecti ea ad exemplum vivendi appetunt quae praelati quique pravo opere pervertunt. At contra a praelatis hi audiunt: Nos enim quid sumus? Nec contra nos est murmur vestrum, sed contra Dominum . Qui enim contra superpositam sibi potestatem murmurat,
Abbreviated transcription (Latin):
uelit. siquid est qd̾ reprehenfibilĩt facit. Quas inde¬
licet erroris tenebras iccirco mens tolerat: quia cor¬
dis oculum tumor gͣuat. Unde beatus Iob int tot
eximia facta uirtutũ qui tam sũmus excitit in
oꝑatione ut demonstret qͣm humilis fuit inm̃te.

Expanded text:
velit si quid est quod reprehensibiliter facit. Quas videvelit si quid est quod reprehensibiliter facit. Quas videlicet erroris tenebras idcirco mens tolerat, quia cordis oculum tumor gravat. Unde beatus Job inter tot eximia facta virtutum, qui tam summus exstitit in operatione, ut demonstraret quam humilis fuerit in mente,
Abbreviated transcription (Latin):
uersarios prus ꝓtulit patientiam ⁊ benignitatẽ
sitam. qd̾ ruine non exultauit inimici. qd̾ uer¬
bis maledicis ꝑsecutorres suos non impeciit. qd̾
seruentes suos intrinsecus equanimiter tolera¬
uit. ⁊ tunc demum hospitalitatis sue munifi¬
centiam ꝓtulit. ut audito scilicet narrationis
ordine discamus quia exderiora munera ex in¬
terna cordis muncdicia cond̾untur. Et uirtutũ
enis tonexio lectorem doceat qualis apud se õe
debeat cum exteriora bona aliis sibministrat.
& non crederet: Quis non ut cũq ipsis tot me¬
ritis temptaretur: ut si qñ ut homo delinqueret
delictum fiuim hominib nollet innotescit.
lene ee crecieret. si quid in minimis pataret. cul¬
ꝑam q suã mallet silentio tegere. qmͣ uoce con¬
famonis aꝑire Sepe names contingit. ut elatꝰ
untutib amiꝰ dum multa bona in estimatione
proximoꝵ de se spargi cognouerit. agnosci non

Expanded text:
versarios protulit patientiam et benignitatem versarios protulit patientiam et benignitatem suam: quod de ruina non exsultavit inimici, quod verbis maledicis persecutores suos non impetiit, quod saevientes intrinsecus aequanimiter toleravit, et tunc demum hospitalitatis suae munificentiam protulit; ut audito scilicet narrationis ejus ordine, discamus quia exteriora munera ex interna cordis munditia condiuntur, ut virtutum ejus contextio lectorem doceat qualis apud se esse debeat, cum exteriora bona aliis subministrat. esse non crederet? Quis non utcunque ipsis tot meritis tentaretur, ut si quando ut homo delinqueret, delictum suum hominibus nollet innotesci; et leve esse crederet, si quid in minimis 712 peccaret; culpamque suam mallet silentio tegere quam voce confessionis aperire? Saepe namque contingit ut elatus virtutibus animus, dum multa bona in aestimatione proximorum de se spargi cognoverit, agnosci non
Abbreviated transcription (Latin):
ad relaxandum dolorem quem interiuseraliena ex¬
culpa contraximus. S sciendum est. quia qui di
mittit ⁊ non dat. ⁊ sinon plene oꝑatus ÷ meliorẽ
tamen partem misericordie tenuit. Qui autem dat
iminime dumittit: omnino misericordiã nul¬
tam facit. quia ab omnipotente deo munus ex
manii non accipitur. qd̾ corde obligato in malicia
dantis mente pensatur. Cuncta itaq malicie
macista ab interiore nr̃o homine cogitationis
immittatione tergenda est. quia iram iudicis
placare nescit oblatio nisi ex munditia placeat
eius: ad caim uero ⁊ ad munera eiꝰ non respexit.
non respexit ad caim. ac deide subdidit. nec ad
munera eius. Exdantis quippe corde id qd̃ dat
accipitur. icenco non abel ex muneribꝰ s ex adel
munera oblata fuerunt uel placuerunt. Prius
namq ad eum legitur dñis respexisse qui dabat.
ꝙͣ ad illa que dabat. unde bñ beatus iob dictur
nobis inhospitalitatis gratia largitatem. circa ad¬

Expanded text:
ad relaxandum dolorem quem interius ex aliena ad relaxandum dolorem quem interius ex aliena culpa contrahimus. Sed sciendum est quia qui omnino dimittit et non dat, etsi non plene operatus est, meliorem tamen partem misericordiae tenuit. Qui vero dat et minime dimittit, omnino misericordiam nullam facit, quia ab omnipmanu non accipitur quod corde obligato in malitia dantis mente pensatur. Omnis malitiae macula ab interiore nostro homine cogitationis immutatione tergenda est, quia iram judicis placare nescit oblatio, nisi ex munditia placeat eius. Ad Cain autem et ad munera illius non respexit. non respexit ad Cain, ac deinde subdidit, Nec ad munera ejus. Ex dantis quippe corde id quod datur accipitur. Idcirco non Abel ex muneribus, sed ex Abel munera oblata placuerunt. Prius namque ad eum legitur Dominus respexisse qui dabat, quam ad illa quae dabat. Unde bene beatus Job dicturus nobis in hospitalitatis gratia largitatem sua
Abbreviated transcription (Latin):
Scit enim tira conscientia:. quia ⁊ tiicrebro male¬
dixisti aliis. Dum enim pensamꝰ quales erga ali¬
os fuimꝰ: eẽ cuta nos tales alios minꝰ dolemus.
Quia aliena innisticia in nob̃ iundicat. qđ inse
iuste nr̃a conscĩa accusat. Sequitur. foras non mã¬
 sit ꝑegrinuis: ostium meum uatori patuit. Q
teste paulo caritas patiens ⁊ benigna describitur.
ꝑpacientiam aliena mrala equanimiter tolerat.
ꝑbenignttatem quoq bona misericorditer tiapẽ¬
dit sua. Unde beatus iod ⁊patienter domesticos mta¬
lidicentes ꝓtunt: uuatores atq ꝑegͥnos apud se be¬
ingne suscepit. Illis moꝵ exempla tribuens: ists¬
exterioꝵ ope concurrens. Ilis ꝑ mansuetudinẽ
non concitus ad irascendum: istis ꝑmisericordi¬
am adsubueniendum ꝑatus. Uir uenim sc̃s re¬
nos admonet dicens. Dimittite: dimittetur uo¬
bis. date: ⁊ dabitur uob. Dare nãc nr̃m adres
ꝑtinet: quas exterus habemus. dimittere autem:

Expanded text:
Scit enim tua conscientia, quia et tu crebro maleScit enim tua conscientia, quia et tu crebro maledixisti aliis . Dum enim pensamus quales erga alios fuimus, esse circa nos tales alios minus dolemus, quia aliena injustitia in nobis vindicat quod in se juste nostra conscientia accusat. Sequitur: CAPUT XIV nsit peregrinus, ostium meum viatori patuit. - Quia, teste Paulo, charitas patiens et benigna describitur , per patientiam aliena mala aequanimiter tolerat, per benignitatem quoque bona misericorditer impendit sua. Unde beatus Job et patienter domesticos maledicentes pertulit, et viatores atque peregrinos apud se benigne suscepit: illis moexteriorum ope concurrens; illis per mansuetudinem non concitus ad irascendum, istis per misericordiam ad subveniendum paratus. Vir enim sanctus Renos admonet, dicens: Dimittite, et dimittetur vobis; date, et dabitur vobpertinet quas exterius habemus, dimittere autem
Abbreviated transcription (Latin):
agentib aut umqm ꝑsilentiũ cecderet. aut ꝑreca¬
tudinem ñ cõtiret. ꝓfecto aduersarios nonhabuis¬
st. S ineo qc iuas uite tenuit: exoptatores sue
motiis inuenit. foras patentes aduersarios ꝑtislit
intus latentes. Minor est aut̃ untus certaminis
foras quempiam iuitlere mala que suꝑet: ⁊untus
qd̾ toleret ñ habere. ꝑfecte autem magnitudinis
ter. Nasunt non nulla que iipsa qͦ familiarũ
conũsatione corrigi nequeunt: sine culpa corrigẽ¬
tis. Atq ideo uel corrigentem inquinant. uel non
omnim᷑ hec agentes gͣuant. magna misterii ar¬
te dissimulanda sunt. ipsa quoq hac dissimulati¬
one toleranda que contͣ nos illata ciciꝰ a corde la¬
xamus si nr̃a circa ꝓximos errata cognoscimus.
Unde bñ quoq ꝑsalomonem dicitur. Cũctis ser¬
monib que dicuntur: ne acc̾omodes cor tuum.
ne forte audias seruum tuũ maledicentenfibi.

Expanded text:
agentibus aut unquam per silentium cederet, aut per rectagentibus aut unquam per silentium cederet, aut per rectitudinem non contrairet, profecto adversarios non habuisset. Sed in eo quod vias vitae tenuit, exoptatores suae mortis invenit. Foris patentes adversarios pertulit, intus latentes. Minor est autem virtus certaminis foris quempiam videre mala quae superet, et intus quod toleret non habere. Perfectae auter. Nam sunt nonnulla quae in ipsa quoque familiarium conversatione corrigi nequeunt sine culpa corrigentis; atque ideo cum vel corrigentem inquinant, vel non omnino haec agentem gravant, magna magisterii arte dissimulanda sunt, ipsaque hac dissimulatione toleranda. Quae contra nos illata citius a corde laxamus, si nostra circa proximos errata cognoscimus. Unde bene quoque per Salomonem dicitur: Cunctis sermonibus qui dicuntur ne accommodes cor tuum, ne forte audias servum tuum maledicentem tibi.
Abbreviated transcription (Latin):
dictum ꝓmaledicto. S exterus non audita suꝑne
gr̃e p̃cepta seruabat: quia ħ in mentem illuis
sc̃i sp̃s aflatus scribebat. Cui tamen minꝰ eẽt. qd̾
positos extra diligeret: nisi ⁊nterus uiuentes.
secumq cotidie comiersantes. etiam famillares
aduersarios toleraret. unde ⁊subiungit. Sinon¬
⁊ dixerunt uiri tab̃naculi mei. quis det de car¬
⁊ nib euis ut saturemur: Que nimirum senten¬
tia potest quoq ꝑ misterium ex uoce redemp¬
toris intelligi. Uiri quippe eius tab̃na culi de
carnib illius saturari cupierunt: uel iudei scilicet
ꝑsequentes. uel gentiles gredentes. Qina uilli sũt
molii corpꝰ illus quasi consumendo extinguere.
nsti esurientem mentem suã desiderant ꝑ coti¬
dami immolationis sacrificium de euis carnibꝰ
satare. S nunc solius historie uirtutẽ seq̃ntes
pensennis qnͣta fortitulie sci uiri animnus extͣ
mͦq sollicitus ad omĩa partitur. Qui si inuiste

Expanded text:
dictum pro maledicto . Sed exterius non audita supernae dictum pro maledicto . Sed exterius non audita supernae gratiae praecepta servabat, quia haec in mente illius sancti Spiritus afflatus scribebat. Cui tamen minus esset quod positos extra diligeret, nisi et interius viventes secumque quotidie conversantes etiam familiares adversarios toleraret. Unde subjungit:  dixerunt viri tabernaculi mei: Quis det de carnibus ejus ut saturemur? - Quae nimirum sententia potest quoque per mysterium ex voce Redemptoris intelligi. Viri quippe ejus tabernaculi, de carnibus illius saturari cupierunt, vel Judaei scilicet persequentes, vel gentiles credentes. Quia et illi moliti sunt corpus illius consumendo exstinguere, et isti esurientem mentem suam desiderant per quotidianum immolationis sacrificium de ejus carnibus satiare. Sed nunc solius historiae virtutem sequentes, pensemus quanta fortitudine sancti animus extra intraque sollicitus ad omnia patitur, qui si injuste
Abbreviated transcription (Latin):
quos sibi aduersarios estimant. maledictione feriũt.
qm̃ iurtute nequaqͣm possunt. inquib patenter
apparet. que mala sipossent facerent. quia ea que facere
culpa etiã maledictionis alienũ: secutus adiunxit
⁊ expeterem maledicens animam eiꝰ. Peccaret qppe
non posset: uel si posset mimme deceret. Nam qui
maledictionib inimicum impetunt: quid alid̾
in ipso facere dm̃ uolunt. nisi qd̾ ipse facere aut
nequeunt aut erubescunt: Mortem namq ad¬
uersario exoptant. quam isi possunt in ferre me¬
tuunt. ne aut ꝑpetrati homicidii rei teneantur. aut
iniqui appareant enam cum sunt. Quid est gͦ deo
dicere. Occide quem odi. nisi aꝑtis ei uocib clama¬
re. hoc fac meo aduersario. qd̾ me in illum facere
nec pectatorem decet: Inquib ꝑfecto uerbis pensan¬
dum nobis est. ubi iste uir legerat. diligite inunicos
uestros. ubi legerat. Benedicite molite maledicera.
Et rursum. non reddentes malũ ꝓmalo uel male¬

Expanded text:
quos sibi adversarios aestimant maledictione feriunt, quos sibi adversarios aestimant maledictione feriunt, quoniam virtute nequaquam possunt; in quibus patenter apparet quae mala si possent facerent, qui ea quae facere culpa etiam maledictionis alienum, secutus adjunxit: expeterem maledicens animam ejus. 25. A maledicnon posset, vel, si posset, minime deceret. Nam qui maledictionibus 710 inimicum impetunt, quid aliud in illo facere Deum volunt, nisi quod ipsi facere aut nequeunt, aut erubescunt? Mortem namque adversario exoptant, quam et si possunt inferre metuunt, ne aut perpetrati homicidii rei teneantur, aut iniqui appareant etiam cum sint. Quid est ergo Deo dicere: Occide quem odi, nisi apertis ei vocibus clamare: Hoc fac meo adversario, quod me in illum facere nec peccatorem decet? In quibus profecto verbis pensandum nobis est, ubi iste vir legerat: Diligite inimicos vestros ; ubi legerat: Benedicite, et nolite maledicere ; et rursum: Non reddentes malum pro malo, nec male
Abbreviated transcription (Latin):
trarius non ȩtistat. d dilectionis ium occulte
meraciter aut ꝓuectus inimici aut casus inter¬
rogat. Hac ⁊ enum de re ad plenum semetipsã mẽs
hominis nescit nisi eum quem sibi aduersarium
credit. indefectu uel ꝓuectu mutasse modum sui
status unienerit. Si enim de ꝓsꝑitate addicitur
⁊ de talamitate odientis letatur: constat quia ñ
amat: quẽ non uuat ẽẽ meliorem. Itemq eue
ingaudium ueniat exhibita equitas iudicantis dei.
Quatinꝰ nec ꝑeunti homini existamus aduersarii:
nec iudicanti deo inueniamur ingrati. Beatus ugit᷑
Iob quia cuncta in aduersitate odia ꝑfecte calca uit.:
dicat. Sigauisus sum ad runã eiusqui me oderat.
iexultaui qd̾ inuenisset eum malũ. Quuia uidelicet
unimicum diligens. dum aduersario ruenti condo¬
luit. in malis illius ipse adbonum creuit. Ut inde iste
ad benignitatẽ cresceret: unde illum mala que me¬
rebatur inuenissent. Quia uero sepe non nulli eos

Expanded text:
trarius non existat. Sed dilectionis vim occulte et trarius non existat. Sed dilectionis vim occulte et veraciter aut profectus inimici, aut casus interrogat. Hac etenim de re ad plenum semetipsam mens hominis nescit, nisi eum quem sibi adversarium credit in defectu vel profectu mutasse modum sui status invenerit. Si enim de prosperitate addicitur, et de calamitate se odientis laetatur, constat quia non amat quem non vult esse meliorem, eumqugaudium veniat exhibita aequitas judicantis Dei, quatenus nec pereunti homini existamus adversarii, nec judicanti Deo inveniamur ingrati. Beatus igitur Job, quia cuncta in adversitate odia perfecte calcavit, dicat: Si gavisus sum ad ruinam ejus qui me oderat, et exsultavi quod invenisset eum malum; qui videlicet et inimicum diligens, dum adversario ruenti condoluit, in malis illius ipse ad bonum crevit, ut inde iste ad benignitatem cresceret, unde illum mala quae merebatur invenissent. Quia vero saepe nonnulli eos
Abbreviated transcription (Latin):
qd̃ ex infirmitate est. spem nequaqͣm ꝑdit. qr
a suꝑno udice ueniam requirit. Presumptio
autem uirtutis ꝓpͥe tarto grauius in desꝑatio¬
ne est: qnͣto longuis ab humilitate. Cumq sibi
uires tribuit oꝑis: ad adiutoriũ non recurrit
auctoris. fit q ut eo peccator gͣuuis ꝑeat: quod
ipsum est hoc qd̾ est peccator ignorat. Sequit᷑.¬
⁊ Sigauisus sum adrumam eius qui me oderat.
S iexisttaui qd̾ inuenisset eum malum. Ommpotẽ¬
tis dei nos esse discipislos: sola tustoclia caritatis ꝓ¬
bat. Hinc est enim qd̾ ꝑsemet ipsam ueritas dicit.
In hoc cognoscent om̃s quia mei estis discipili:
si dilectionem habueritis adinuicem. Que nmi¬
rum dilectio si cor nr̃m ueraciter replet: duobus
modis ostendisolet. scilicet cum ⁊ amicos in deo ⁊ in
uetu addicuur: nec de ruma illius letamur. Nam
sepe in dilectionis imagine erga inimicũ ammꝰ
fallitur: se q hunc diligere estimat. si eiuis uite con¬

Expanded text:
quod ex infirmitate est spem nequaquam perdit, quia quod ex infirmitate est spem nequaquam perdit, quia a superno judice veniam requirit. Praesumptio autem virtutis propriae tanto gravius in desperatione est, quanto longius ab humilitate. Cumque vires sibi tribuit operis, ad adjutorium non recurrit auctoris; fitque ut eo gravius peccator pereat, quo et ipsum hoc, quia est peccator, ignorat. Sequit Si gavisus sum ad ruinam ejus qui me oderat, et exsultavi quod invenisset eum malum. - Omnipotentis Dei nos esse discipulos sola custodia charitatis probat. Hinc est enim quod per semetipsum Veritas dicit: « In hoc cognoscent omnes quia mei discipuli estis, si dilectionem habueritis ad invicem . » Quae nimirum dilectio si cor nostrum veraciter replet, duobus modis ostendi solet, scilicet si et amicos in Deo, et ifectu addicimur, nec de ruina illius laetamur. Nam saepe in dilectionis imagine erga inimicum animus fallitur, seque hunc diligere aestimat, si ejus vitae con
Abbreviated transcription (Latin):
quid uͦ inseboni conspiciunt: inmortalis gr̃e donũ
cognoscunt. ẜiq de accepto mimere debitores fiunt.
qui ⁊ preueniendo dedit eis uelle bonum qd̾ nolu¬
erant ⁊ subseqũdo concessit bonum posse qd uo¬
tere est: certaminum suoꝵ uictorias non sibi tri¬
buere s auctori. Ut ad illũ referant gliam laudis:
a quo se sciunt uires accepisse certaminis. Eeatus
gͦ lod quia sic bona que oꝑatus est narrat. ut tñ
hec sue oꝑationi nontribuat. s ad auctoris lau¬
dem recurrat. manumsuã ore suo osculatam
fuisse denegat. Ac si patenter dicat. Ego mea oꝑa
tanqͣm mea non ꝓfero: quia auctoris sui gr̃am
negare conuincitur: quisquis sibi tribuit qd̃
oꝑatur. Unde ⁊ptinus subdit. Que est iniquitaᷤ¬
maxima: ⁊ negatio contra deum altissimum.
hquet ⁊enim quia illum negat: ciuius despecta
gratia sibi uires bom oꝑis arrogat. Qd̃ recte qͦes
uiquitas maxima uocatur: qt̃n omne peccm̃

Expanded text:
quid vero in se boni inspiciunt, immortalis gratiae quid vero in se boni inspiciunt, immortalis gratiae cognoscunt donum, eique de accepto munere debitores fiunt, qui et praeveniendo dedit eis bonum velle quod noluerant, et subsequendo concessit bonum posse quod votere est certaminum suorum victorias non sibi tribuere, sed auctori, ut ad illum referant gloriam laudis, a quo se sciunt vires accepisse certaminis. Beatus ergo Job, quia sic bona quae operatus est narrat, ut tamen haec suae operationi non tribuat, sed ad auctoris laudem recurrat, manum suam ore suo osculatum fuisse se denegat. Ac si patenter dicat: Ego mea opera tanquam mea non profero, quia auctoris sui gratiam negare convincitur, quisquis sibi tribuit quod operatur. Unde etmaxima, et negatio contra Deum altissimum. Liquet enim quia illum negat, cujugratia, sibi vires boni operis arrogat. Quod recte quoque et iniquitas maxima vocatur, quoniam omne peccatum
Abbreviated transcription (Latin):
meum. Etquia plerumq inconsiderata mens dum
transitorio fauori non renititur. ad hoc usq ꝑtrahit᷑
ut laudet ipsa qd̃ facit: conditioni que p̃inissa est.
autem locutio designatur. sicut ꝑsalomonem dicitur.
Abscondit piger manum suã fub ascella sua: ⁊laborat
si ados suum porrigit eam. Pigro iabor est. manum
suam ad os porrigere: quia desidiosus quisq predica¬
tor. nec hoc uult oꝑari qd̃ dicit. Manum quippe ad
os porrigere est: uoci sue oꝑe concordare. Manum gͦ
suam osculatur ore suo. qui laudat qd̃ facit ⁊ testimo¬
mo ꝓprie locutionis sibi iurtutem tribuit oꝑis. Qua
inre quis despicitur. nisi is qui ipsa oꝑanddi mue¬
ralargitur: Unde bene ꝑ eggregium p̃dicatorẽ
dicitur. Quid autem habes qd̃ non accepisti. Siautẽ
accepisti quid głaris quasi non acceperis: Sc̃i aut̃
uiri sciunt post pͥmi parentis culpam ł lapsum
mutatos. Et qͥcqͥi sibi mali in esse cognoscunt. de
mortali corꝑe ⁊ ꝓpagine sentiunt meritum. Qiuel¬

Expanded text:
Et quia plerumque inconsiderata mens, dum transitorio favori non renititur, ad hoc usque pertrahitur, ut laudet ipsa quod facit, conditioni quae praemissa est autem locutio designatur; sicut per Salomonem dicitur: Abscondit piger manum suam sub axilla sua, et laborat si ad os suum porrigat eam . Pigro labor est manum suam ad os porrigere, quia desidiosus quisque praedicator nec hoc vult operari quod dicit. Manum quippe ad os porrigere est voci suae opere concordare. Manum ergo suam osculatur ore suo, qui laudat quod facit, et testimonio propriae locutionis sibi virtutem tribuit operis. Qua in re quis despicitur, nisi is qui ipsa operandi munera largitur? Unde bene per egregium praedicatorem dicitur: Quid autem habes, quod non accepisti? Si autem 708 accepisti, quid giri sciunt post primi parentis lapsum mutatos: et quidquid sibi mali inesse cognoscunt, de mortali propagine sentiunt meritum; quid
Abbreviated transcription (Latin):
etiam uidex uenit. necessarium non est ut ꝑ ex¬
rescat. quiꝰ librun scribit ipse qui iudicat. Ipsa
enim ꝑse ueritas dicit. Pãt non iuclicat quemqmͣ
s iudicium om̃e dedit filio. Erit gͦ tunc auctor
districtus exigat qd̾ modo mansuetius iubet.
Sic namq cotidie conspicimus qđ magistri pueris
elementa litterarũ blandientes imponant. s
ħab eis seuientes exigunt. ⁊ que dant cum mã¬
nunc consonant eloquii diuuni mandata: s
erunt in exactione sententie. Mansuetudo mo¬
do est uocantis admonitio. s tunc districta uen¬
tura est iusticia uidicis. ẜoq certum ÷ quia nil
uel minimi mandati indiscussione p̃tereat.
quo uidelicet constat quia librũ scripsit. ipse
qui iudicat. Quem scilicet librum noui testa¬
menti quia ipse ꝑse humani generis redẽp¬
tor inextremo conderet: bene iexechiel ꝓpha
demintiat dicens. Eoce sex uiri ueniebant de
uia porte suꝑioris que respicit ad aquilonem

Expanded text:
it, necessarium non est ut per exscat quia librum scribit ipse qui judicat. Ipsa enim per se Veritas dicit: Pater non judicat quemquam, sed omne judicium dedit Filio . Erit ergo tunc auctor districtus exigat quod modo mansuetus jubet et imperat. Sic namque quotidie conspicimus quod magistri pueris elementa litterarum blandientes imponunt, sed haec ab eis saevientes exigunt, et quae dant cum mannunc consonant eloquii divini mandata, sed erunt aspera in actione sentienda. Mansueta modo est admonitio vocantis, sed tunc districta ventura est justitia Judicis, eo quod certum est quia nil vel minimi mandati in discussione praetereat, Quo videlicet constat quia librum scripsit ipse qui judicat. Quem scilicet librum Novi Testamenti, quia ipse per se humani generis Redemptor in extremo conderet, bene Ezechiel propheta denuntiat, dicens: Ecce sex viri veniebant de via portae superioris, qu
Abbreviated transcription (Latin):
dicitur. Omui dato non des tristiciam uer¬
bi mali. Etrursum. Ecce uerbum super
datum bonum ⁊ utraq cum homine ui¬
stificato. uidelicet ut datum ex hiberi debe¬
at ꝑ pietatem: i bonum uerbum tribu ꝑ
humilitatem. At contra alii egenos fratres
nonstudent reb fulcire cum possint: s blã¬
dis tantũ sermonib fouere. Quos uehemeñt
Iacobi predicatio sc̃a reprehendit: dicens. Si¬
autem frater aut soror nucli sint: ⁊incligẽt
uictu cotidiano: dicat autem aliquis ex
uobis. illis. ite in pate: ⁊ calefacimini ⁊ satura¬
mini. non dederitis autem eis que necessã¬
ria sunt corꝑi. quid ꝓderit: Quos Ioħs qͦq¬

Expanded text:
dicitur: Omni dato non des tristitiam verdicitur: Omni dato non des tristitiam verbi mali . Et rursum: Ecce verbum super datum bonum, et utraque cum homine justificato , videlicet, ut datum exhiberi debeat per pietatem, et bonum verbum tribui humilitatem. At contra, alii egenos fratres non student rebus fulcire cum possint, sed blandis tantum sermonibus fovere. Quos vehementer Jacobi praedicatio sancta reprehendit, dicensautem frater aut soror nudi sint et indigeant victu cotidiano, dicat autem aliquis de vobis illis: Ite in pace! Calefacimini et saturamini, non dederitis autem eis que necessaria sunt corpori, quid proderit eis?