comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
qͣ illa que uera sut falsa cẽ non
dicũt. honorates et in culmĩe se¬
quẽde auctoritatis nobistũ ꝯsti
noster arbit᷑ int̾ ꝯfessiones me¬
as et qͣdictiones eoꝵ Dicũt
en Quãius uera sint h nõ ea
tamẽ duo moyses intuebatie
cũ reuelante spũ diceret. inp̾n¬
cipiofecit deꝯ celũ et t̾rã. nõ
celi noĩe sp̾ituale uel intellectu
alẽ illa taturã semꝑfaciẽ dei
ꝯtemplãtẽ significauit. nͨ t̾re
noie ĩformẽ materiã. Qͥd igit᷑.
ꝙ nos dicimꝰ in q̾unt. hoc illebir
sensit. hoc ꝟbis istis elocutꝰ est
Qͣd illud ẽ. noĩe auĩt celi et t̾re
totũ istũ uisibilẽ mũdũ pͥus
uniu̾saliter et buit̾ significare
uoluit ut postea digereret diex
enumeratione qͣi articulatim
uniu̾sa que scõspuitui placuit
sit enũtiare. Tales qͥppe hoĩes
erant rudis ille atq carnalis
ppłs cui loquebat᷑: ut eis oꝑa
dei nõ nͥ sola uisibilia cõmedãda
indicaret. Terra uo̾ ĩiusibilẽ

Expanded text:
 illa, quae uera sunt, falsa esse non dicunt honorantes et in culmine sequendae auctoritatis nobiscum constitnoster, arbiter inter confessiones meas et contradictiones eorum. Dicunt enim: "quarnuis uera sint haec, non ea tamen duo Moyses intuebatur, cum reuelante spiritu diceret: in principio fecit deus caelum et terram. non caeli nomine spiritalem uel infaciem dei contemplantem significauit nec terrae nomine informem materiam." quid igitur? "quod nos dicimus" inquiunt "hoc ille uir sensit, hoc uerbis istis elocutus est". quid illud est? "nomine" aiunt "caeli et terrae totum istum uisibilem mundum prius uniuersaliter et breuiter significare noluit, ut postea digereret dierum enumeratione quasi articulatim uniuersa, quae sancto spiritui placuit sic enuntiare. tales quippe homines erant rudis ille atque carnalis populus, cui loquebatur, ut eis opera dei non nisi sola uisibilia commendanda iudicaret." terram uero inuisibilem
Abbreviated transcription (Latin):
qd̵ tudicis. s aliud qd̾ nos dicimꝰ
Qͥbꝯ q ego to arbitro deꝯ oñn
nostrop ita rũdeo. Nu dicetis
falsa esse/ q̃ mͥi ueritas uoco forti
ĩ aur̃e interiorẽ dicit de uera et¬
in tate c̾atoris ꝙ nequaꝙͣ eius
substancia ꝑ temꝑa uarẽt᷑. nec
eiꝯ uolatas extra ei ꝯsubstãciã sit.
un̾ nõ eũ modo uelle hoc. mõdo
uelle illud s semel et suul et sẽ¬
ꝑ uelle omna que uult/ nõ iteꝵ ⁊
iteꝵ neq nũc ista nũcilla nec
uelle postea qd uolebat autno¬
le qd̾ uolebat pͥus qr talis uolũ¬
tas mutabilis ẽ et ome muta¬
bile et̾nũ nõ est deꝯ autẽ nr̃ e

Expanded text:
d tu dicis, sed aliud, quod nos dicimus." quibus ego te arbitro, deus omnium nostrum, ita respondeo. Num dicetis falsa esse, quae mihi ueritas uoce forti in aurem interiorem dicit de uera aeternitate creatoris, quod nequaquam eius substantia per tempora uarietur nec eius uoluntas extra eius substantiam sit? unde non eum modo uelle hoc modo uelle illud, sed semel et simul et semper uelle omnia quae uult, non iterum et iterum neque nunc ista nunc illa nec uelle postea quod nolebat aut nolle quod nolebat prius, quia talis uoluntas mutabilis est et omne mutabile aeternum . non est; deus autem noste
Abbreviated transcription (Latin):
res. Anfalsa sũt ista. Nõiqũt
Quid illud. Nuqͥd falsũ ẽ õnẽ
natiua formatã materiã ue
formabilẽ nõ eẽ nͥ ab illo qui
neganꝰ in quiũt Qd igit᷑. An
illud negatis sublinie qnͣdã esse
t̾aturã tã casto amore coherẽte
deo ueid et uere et̾no. ut quauis
ei coet̾na nõ sit ĩ nullã tamẽ tẽ¬
porũ uarietatẽ et uitissitudinẽ
ab illo se resoluat et defluat.
s in eiꝯ soliꝯ ueracissimia ꝯtepla¬
tiõe requiestat. Qm̃i tu deꝯ dili¬
genti te quãtũ p̃cipis ostẽdis
ei te. et sufficis ei.etideo nõ de¬
tlmat a te nec adse Hecẽdomꝰ
doi nõ t̾rena. Neq ulla celestis
mole corporea s spirtual et ꝑ¬
ticeps et̾nitatis tue. Statuit¬

Expanded text:
res? An falsa sunt ista? Non, inquiunt. Quid illud? num falsum est omnem naturam formatam materiamve formabilem non esse, nisi ab illo qui negamus, inquiunt. Quid igitur? an illud negatis, sublimem quamdam esse creaturam tam casto amore cohaerentem Deo vero et vere aeterno, ut quamvis ei coaeterna non sit, in nullam tamen temporum varietatem et vicissitudinem ab illo se resolvat ac defluat, sed in ejus solius veracissima contemplatione requiescat? Quoniam tu, Deus, diligenti te quantum praecipis, ostendis ei te et sufficis ei; et ideo non declinat a te, nec ad se. Haec est domus Dei non terrena, neque ulla coelesti mole corporea, sed spiritualis et particeps aeternitatis tu
Abbreviated transcription (Latin):
q̃ treat eti sta que c̾ata e̾. sicut
int̾ iusticiã iustifitãtẽ et iusti¬
cia que iustificatione facta est
Na et nos dicti sum iusticia
tua eLit em quidã ẜuꝰ tuus.
ut nos sumꝰ iusticie dei im p̃o
Ergo quia pͥor om̃i t̾ata ẽ q̃¬
dã sapientia que t̾ata ẽ. mẽs
rationalis et intellectualis
caste ciuitatis tue matus me
que siursũ ẽ et libera ẽ et et̾ua
in celis. quibꝰ celis nisi qͥ te lau

Expanded text:
stam quae creata est; sicut inter justitiam justificantem, et justitiam quae justificatione facta est. Nam et nos dicti sumus justitia tua. Ait enim quidam servus tuus, ut nos simus justitia Dei in ipso . Ergo quia prior omnium creata est quaedam sapientia quae creata est, mens rationalis et intellectualis castae civitatis tuae, matris nostrae quae sursum est, et libera est et aeterna in coelis, quibus coelis, nisi qui te lau
Abbreviated transcription (Latin):
et̾nitas a quo fc̃a sũpsit exor¬
diũ. quãuis nõ temporis. qr nõ¬
dũ erat tompꝰ ip̃ia tamẽ ꝯdici¬
oms sue. uñ ita ẽ abste deo nõ
Ut aliud sit plane ꝙͣ tu et non
id ip̃ qm̃ et si nõ solũ añ illa.
s n ͨ in illa ĩuenimꝰ tempꝰ qr
ẽ idonea faciẽ tuã semꝑ bid̾e̾.
n ͨ uspiã semꝑ doflectit᷑ ab ea
quo fit ut nulla mutacioe ua¬
riet: iest ei tamẽ ip̃a muta¬
bilitas uñ tenebresceres et fii¬
gesteret nͥ amore grãdi tibi
coheiens tãꝙͣ semꝑ ma̾idies
lucoret et ferueret exte Odoms
liũnosa et speciosa dilexi deco¬
rẽ tuũ. et locũ habitatiõis gli̾e
dm̃ mei fabricatoris et possesso¬
ris tui Tibi suspiret ꝑegͥnatio
mea et dico ei qui fecit te. ut
possideat et me inte qr fecit et
me Erraui sicut oiis ꝑdita.
ẜ in humers pascoris moi. stru¬
ctoris tui spero me roportan
t. Qd dicitis mͥ quos alloq̃bar
qͣdictores qͥtamẽ et moysẽ piũ
famulũ dei et libros eiꝯ oracu¬

Expanded text:
umpsit exordium, quamvis non temporis quia nondum erat tempus, ipsius tamen conditionis suae. 21. Unde ita est abs te Deo nostro, ut aliud sit plane quam tu, et non idipsum. Quoniam etsi non solum ante illam, sed nec in illa invenimus tempus, quia est idonea faciem tuam semper videre nec uspiam deflectitur ab ea, quo fit ut nulla mutatione varietur; inest ei tamen ipsa mutabilitas, unde tenebresceret et frigesceret, nisi amore grandi tibi cohaerens tamquam semper meridies luceret et ferueret ex te. o domus luminosa et speciosa, dilexi decorem tuum et locum habitationis gloriae domini mei, fabricatoris et possessoris tui! tibi suspiret peregrinatio mea, et dico ei qui fecit te, ut possideat et me in te, quia fecit et me. erraui sicut ouis perdita, sed in umeris pastoris mei, structoris tui, spero me reportari tibi. Quid dicitis mihi quos alloquebar contradictores, qui tamen et Moysen pium famulum dei et libros eius oracu
Abbreviated transcription (Latin):
ebꝯ factũ ꝯmemorat᷑ qr talia
sũt ut meis a gãt᷑ bicissitudi¬
nes tẽꝑũ pp̃ ordinatas ꝯnn¬
tationes motionũ atq forma¬
rũ. Hoc interim sentio deꝯmeꝰ
cũ audio loquẽtẽ scripturã tu¬
ã. in pͥncipio fecit deꝯ celu̾ et
t̾ra. t̾ra auto̾ erat ĩiusibilis¬
et incõposita et tenebre erãt
suꝑ abissũ neq cõmemioratẽ
ꝙ hodie feceris h ͨ Sit interim
sentio ppillud celũ cecili. celu
intellatuale̾ ubi e̾ itellcũs nos¬
se simul nõ erpatrorte nõ me
ĩ mai festacione  facie ad faciẽ.nõ
modo hoc mõ illud s qd̾ dictũ ẽ
nosso simul smne ulla uicissitudiẽ
temꝑũ et ꝑp iusibilẽ atq in¬
cõpositã t̾rã siue ulla uitissitudie
temꝑu que solet hrẽ mo hot mo
illud. qr ibi nulla species nusꝙͣ
e̾ hoc aut illud Propt᷑ duo hͨ pͥ¬
nutꝰ formatũ et penitꝰ ĩforme
illud celũ. s celũ celi. ho bero trũ
si t̾rã ibisibilẽ et incõpositã. p̃p̃

Expanded text:
ebus factum conmemoratur, quia talia sunt, ut in eis agantur uicissitudines temporum propter ordinatas conmutationes motionum atque formarum. Hoc interim sentio, deus meus, cum audio loquentem scripturam tuam: in principio fecit deus caelum et terram: terra autem erat iet incomposita, et tenebrae erant super abyssum , neque commemorantem quoto die feceris haec. Sic interim sentio, propter illud coelum coeli, coelum intellectuale, ubi est intellectus nosse simul, non ex parte, non in in manifestatione, facie ad faciem : non modo hoc, modo illud; sed quod dictum est, nosse simul sine ulla vicissitudine temporum: et pcompositam terram sine ulla vicissitudine temporum, quae solet habere modo hoc et modo illud; quia ubi nulla species, nusquam est hoc et illud. Propter duo haec primitus formatum et penitus informe; illud, coelum, sed coelum coeli; hoc vero, terram, sed terram invisibilem et incompositam: propter
Abbreviated transcription (Latin):
formitas quedã iã mateues eat
un celu et trã deũ fecisse scriptu¬
ra p̃dixit. totã stilic corꝑeã mũ¬
di molẽ in duas maximas ꝑtes
suꝑiorẽ atq inferiorẽ distribu¬
tan cu̾ om̃iba q̃ meis sũt usita¬
tis notisq c̾atuns Cũ eni dua¬
bus istis extremis sentẽciis re¬
sistere quisquã ita tẽptauei̾t. si
nõ uultis hant ĩformitate ma¬
terie celi et t̾re noiẽ appellata
uider/ erat gͦ aliquid qd nõse c̾

Expanded text:
iam materies erat, unde caelum et terram deum fecisse scriptura praedixit, totam scilicet corpoream mundi molem in duas maximas partes superiorem atque inferiorem distributam cum omnibus quae in eis sunt usitatis notisque creaturis. Cum enim duabus istis extremis sententiis resistere quisquam ita temptauerit: "si non uultis hanc informitatem materiae caeli et terrae nomine appellatam uideri, e
Abbreviated transcription (Latin):
ditas eloquioꝵ tuoꝵ quoꝵ ecto
an̾ nos suꝑficies blãdions par¬
uulis s mua spfũditas deꝯmes
mua ꝓfũditas Horror ẽ inte̾de̾
icã horror honoris et t̾mor amo¬
ris. Odi hostes eiꝮ behomõter
Osi occidas eos de gladio bis acu¬
to et nõ sint hostes ei q uehem̃et᷑
Sic enĩ amo eos occidi sͥ ut ui¬
uant tibi. Ecce autẽ alu nõ ie¬
phensores ẜ laudatores libri
geneseos. Nõ inq̃ũt hoc̾uoluit
in his ꝟbis intelligi spũs dei
qui ꝑ morsen famulu eiꝯista
cõstrpsit. nõ hoc uoluit intelligi

Expanded text:
tas eloquiorum tuorum, quorum ecce ante nos superficies blandiens paruulis: sed mira profunditas, deus meus, mira profunditas! horror est intendere in eam, horror honoris et tremor amoris. odi hostes eius uehementer: o si occidas eos de gladio bis acuto, et non sint hostes eius! sic enim amo eos occidi sibi, ut uiuant tibi. ecce autem alii non reprehensores, sed laudatores libri Geneseos: "non" inquiunt "hoc uoluit in his uerbis intellegi spiritus dei, qui per Moysen famulum eius ista conscripsit, non hoc uoluit intellegi
Abbreviated transcription (Latin):
suꝑ abyssũ idest magis ꝙͣ m
aibisso Ista quippe abissꝰ aqͣꝵ
ia uisibiliũ etiã ꝓfũdis sius
habet speciei sue luce̾ utcũq
sensibilẽ pistibꝰ et repẽtibus
in suo foͣndo ammãtibꝰ Illud
autẽ totũ ꝓpe nichil erat. qũi
ad huc om̃mno informe eratq̃ã
tni erat qd̾ formari poterat.
Tu enĩ dñe fecisti mũdũ de
mateĩa ĩformi quã fecisti de
nulla re pene nulla rem uñ
faceres magna q̃ miramier
filii hominu. Ualde em hocmi¬
rabile celu corꝑeũ. d firma¬
mẽtũ int̾ aquã et aquã sido̾
die pꝯ ꝯditione̾ lutis dixisti fi¬
at. et sit factũ e Qd̾firmamẽ¬
tũ uocasti celũ. s celũ t̾re huꝰ
et maris q̃ fecisti t̾rio die dã¬
do speciẽ uisibilẽ informi ma

Expanded text:
super abyssum, id est magis quam super abyssum, id est magis quam in abysso. ista quippe abyssus aquarum iam uisibilium etiam in profundis suis habet speciei suae lucem utcumque sensibilem piscibus et repentibus in suo fundo animantibus: illud autem totum prope nihil erat, quoniam adhuc omnino informe erat; iam tamen erat, quod formari poterat. tu enim, domine, fecisti mundum de materia informi, quam fecisti de nulla re paene nullam rem, unde faceres magna, quae miramur filii hominum. ualde hoc mirabile caelum corporeum, quod firmamentum inter aquam et aquam secundo die post conditionem lucis dixisti: fiat, et sic est factum. quod firmamentum uocasti caelum, sed caelum terrae huius et maris, quae fecisti tertio die dand
Abbreviated transcription (Latin):
longia quãto dissimiliꝯ. Neq̃
eñ locis ista que tu dñe qͥ non
es alibi aliud et alias aliter.ẜi
sanctꝰ dominꝯ deꝯ om̃ipotẽs
ĩpͥnçipio qd ẽ de te nsapiẽtia
tua/ que nata ẽ desubstãcia tua
fecisti aliquid de nichilo. ffeci¬
sti enĩ celũ et f̾ram nõ dẽtellã
ess equale uingenito tuo. acꝑ
hoc et tͥ et nullomodo iusti
Et aliud p̃ter te nõ erat unfa¬
çeres ea deꝯ una tͥnitas et tͣ¬
na unitas Et ideo denchilo
es et bonꝯ ad facienda omn̾a
bona. magnũ celũ et ꝑua̾ t̾ra
Tu eras et aliud nichil unfe
tisti celũ et t̾iro quo queda unũ
ꝓpe te. alterũ ꝓpe nichil. Unu
quo superior tu esses alterũ
quo inferiꝯ nichil esset. S il¬
autẽ quã dedisti filus hõmã
c̾nãdã atq tangendã. nõ erat
talis quale̾ nc̃ t̾minꝰ et tagi¬
mꝯ Imusibilis enĩ erat/ etm
cõposita/ et abyssꝯ erat suꝑ ꝙͣ
nõ eintlux. aut tenebre erãt

Expanded text:
longius, quanto dissimilius; neque longius, quanto dissimilius; neque enim locis. Itaque tu, Domine, qui non es alias aliud et alias aliter, sed sanctus, dominus deus omnipotens, in principio, quod est de te, in sapientia tua, quae nata est de substantia tua, fecisti aliquid et de nihilo. fecisti enim caelum et terram non de te: nam esset aequale unigenito tuo ac per hoc et tibi, et nullo modo iustum et aliud praeter te non erat, unde faceres ea, deus, una trinitas et trina unitas: et ideo de nihilo s et bonus es ad facienda omnia bona, magnum coelum et parvam terram. Tu eras, et aliud nihil unde fecisti coelum et terram, duo quaedam; unum prope te, alterum prope nihil: unum, quo superior tu esses; alterum, quo inferius nihil esset. autem, quam dedisti filiis hominum cernendam atque tangendam, non erat talis, qualem nunc cernimus et tangimus. inuisibilis enim erat et inconposita et abyssus erat, super quam non erat lux, aut tenebrae erant
Abbreviated transcription (Latin):
et eas ꝓ arbituo mutãte atz
uarantez. Et intendi ĩ ip̃ã
corꝑa. eorũque mutabilitatẽ
alteriꝰ inspexi qua desinũt
esse qd̃ fuerãt et mapiũt ee̾
qd̾ non eiãt. Eũdeq tra̾sitũ
de forma ĩformã ꝑ informe
qͥddas fieri suspicatꝰ sił. nõ ꝑ
õmno nchil. S noste cupiebã
nõ suspicari. Et sitotũ tͥ confi¬
teat᷑ uox et stillꝰ mes qͥchͥd de
ista questione enodasti m. qͥs
legentiũ caꝑe duabit .n ͨ ideo
tamẽ cessabit cor meu dare t᷑
honorẽ et canticũ laudis de
us que dictare nõ sufficit. oꝯu¬
tabilitas eñ reꝵ mutabiliũ
quas mutant᷑ res mutabiles
Et hoc quid ẽ nũquid animꝰ
nũquid corpꝰ. nũquid p̃des
animi uel corꝑis. Si diciposs
nichil aliquid ẽ et nõ ẽ hoc ca
dictiẽ et tamo ia utcũq erat.
ut speties caꝑet istas uisibiles
et compositas. Et unde utcũq
erat nͥ esset abs te a qͦ sũt om̃ia
inquãtũcũq sũt. S tanto ate

Expanded text:
et eas pro arbitrio mutantem atque et eas pro arbitrio mutantem atque variantem. Et intendi in ipsa corpora, eorumque mutabilitatem altius inspexi, qua desinunt esse quod fuerant et incipiunt esse quod non erant. Eumdemque transitum de forma in formam per informe qomnino nihil: sed nosse cupiebam, non suspicari. Et si totum tibi confiteatur vox et stilus meus, quidquid de ista quaestione enodasti mihi, quis legentium capere durabit? Nec ideo tamen cessabit cor meum dare tibi honorem et canticum laudis de iis quae dictare non sufficit. Mutabilitas enim rerum mutabilium quas mutantur res mutabiles. Et haec quid est? Numquid animus? numquid corpus? numquid species animi vel corporis? Si dici posset, Nihil aliquid, et, Est non est, hoc eam dicerem; et tamen jam utcumque erat, ut species caperet istas visibiles et compositas. erat, nisi esset abs te, a quo sunt omnia in quantumcumque sunt? Sed tanto a te
Abbreviated transcription (Latin):
Ego uero dñe si totũ ꝯfiteor
tͥ ore meo et calamo meoqͥt¬
quid de ista materia dociusti
me. ciuiq antea nonẽ audiẽs
et nõ intelligens narrãtibus
mͥ eis q̃ nõ intelligerent eã
cũspetieba ĩ nimeus et bariis
cogitabam. et idco nõ eã cogi¬
tabam fedas et horubiles for¬
mas ꝑ turbatis ordimbꝯ uol¬
uebat animꝰ s formas tanie
et informe apellabã. nõ qd̾ ca¬
ieret forma. s qd talez habe̾t
ut si aꝑꝑeret insolitũ et ĩcõgni¬
gitabã nõ puatioẽ om̃is for¬
me. s in comꝑatioẽ formosio¬
rũ erat informe. et suadebat
uia ratio ut o̾ms formaͬ qua¬
lescũq reliquias õmno detra¬
herõ si bellez ꝓrsꝯ ĩforme cogi¬
tare et nõ potera. Ciciꝯ enĩ nõ
esse censebã qd̃ om̃i forma p̾¬
uaret ꝙ cogitabã quidda̾ in¬
forme et nichil formatũ. nͨ
nichil informe ꝓpe nichil Et
cessa uit mons mea mt̾roga¬
re huit spiritũ meu plenã i¬
magnubꝰ formatoꝵ corꝑũ

Expanded text:
Ego vero, Domine, si totum confitear tibi ore meo et calamo meo, quidquid de ista materia docuisti me, cujus antea nomen audiens et non intelligens narrantibus mihi eis qui non intelligerent, eam cum speciebus innumeris et variis cogitabam; et ideo non eam cogitabam; foe das et horribiles formas perturbatis ordinibus volvebat animus, sed formas tamen; et informe appellabam, non quod careret forma, sed quod talem haberet, ut, si appareret, insolitum et incogitabam, non privatione omnis forme, sed comparatione formosiorum erat informe. Et suadebat vera ratio, ut omnes forme qualescumque reliquias omnino detraherem, si vellem prorsus informe cogitare et non poteram, citius enim non esse censebam, quod omni forma privaretur, quam cogitabam quoddam informe, et nihil formatum, nec nihil informe, prope nihil. Et cessavit mens mea interrogare hinc spiritum meum plenum imaginibus formatorum corporum,
Abbreviated transcription (Latin):
sũt Et fi non sũt. uideĩ õmno
nõ possũt.s p̃dic possũt exp̃¬
sentibꝰ que iam sũt et iudẽt ᷑
Tu itaq regnator creature
tue qͥs ẽ modꝰ qͦ doces amas
ea q̃ futura sũt. Dociustiem̃
ꝓphetas tuos Quis na ille
modꝰ ẽ quo doces futura ciu
de futuris doces pn̾tia Ilaz
mis longe ẽ modꝰ iste abacie
mea. Inualuit ex me nõ po¬
tero ad illũ. Potero autõ ex
te cũ dedens tu dulcelumẽ
nũc liquet et claret. nͨ futu¬
ia sũt n ͨ p̃terita. nec ꝓpͥe di¬
cũt᷑. Temꝑa sũt tria p̃teritũ.
pñs et futurũ. S fortasse
ꝓpͥe dice̾t᷑ temꝑa sũt tria pre¬
sens de p̃teritis/ p̃sens de p̃¬
sentibꝰ. p̃sens defuturis.
Sũt em̾ h ͨ in aĩa tria q̃dam.
et alibi ea nõ iudeo. Presens
de p̾teritis meõria. presens
de p̾sentibꝰ contuitꝰ. p̃sens
defuturis expectatio. Si li ͨ
ꝑmittini : dicẽ tͥa temꝑa uidro.
fateorq tria sũt. Dicat᷑etia̾ tẽ¬
ꝑa sũt tria p̃teritũ. p̃sens. ⁊

Expanded text:
non sunt, uideri omnino non possunt; sed praedici possunt ex praesentibus, quae iam sunt et uidentur. Tu itaque, regnator creaturae tuae, quis est modus, quo doces animas ea quae futura sunt? docuisti enim prophetas tuos. quisnam ille modus est, quo doces futura, cuide futuris doces praesentia? mis longe est modus iste ab acie mea; inualuit ex me, nec potero ad illum; potero autem ex te, cum dederis tu, dulce lumen nunc liquet et claret, nee futura sunt nec praeterita, nec proprie dicitur: tempora sunt tria, praeteritum, praesens et futurum. sed funt tria, praesens de praeteritis, praesens de praesentibus, praesens de futuris. sunt enim haec in anima tria quaedam et alibi ea non uideo, praesens de praeteritis memoria, praesens de praesentibus contuitus, praesens de futuris expectatio. si haec permittimur dicere, tria tempora uideo fateorque, tria sunt. dicatur etiam: tempora sunt tria, p
Abbreviated transcription (Latin):
ubi iices temꝑũ frusera q̃ritis.
qr nõ muemietis suꝑgredit᷑ eñ
omnnõ discentionẽ et õne spatiũ
etatis uolubile cui semꝑ in here¬
ro deo bonũ est. Est inqͥunt
Qd igit᷑. ex ns q̃ clamauit cor
meu̾. ad deũ meu ut audiret iu¬
tenꝯ uocẽ laudis eia qͥd tãdẽ
falsũ eẽ ꝯtenditis. An qr erat
ĩformis materies ubi p̃pnullã
formã nullꝰ ordo erat. Ubi ãt
nulla ordo erat. nulla esse uicis¬
situdo tẽꝑũ poterat. et tanẽ
hoc pene nchil. In qua̾tũ nõ
õuino nichil eint ab illo. uitiq¬

Expanded text:
uices temporum frustra quaeritis, quia non inuenitis? supergreditur enim omnem distentionem et omne spatium aetatis uolubile, cui semper inhaerere deo bonum est. "est" inquiunt. quid igitur ex his, quae clamauit cor meum ad deum meum, cum audiret interius uocem laudis eius, quid tandem falsum esse contenditis? an quia erat informis materies, ubi propter nullam formam nullus ordo erat? ubi autem nullus ordo erat, nulla esse uicissitudo temporum poterat; et tamen hoc paene nihil in quantum non omnino nihil erat, ab illo utiq
Abbreviated transcription (Latin):
in aurẽ interiorẽ. ꝙ nͨ ulla t̾a¬
tura t coet̾na ẽ/ ciuꝯuolũtas
tu sola es. teq ꝑseuerãtissina
tatẽ suã nusquã et nũquã exi
affectu se tenet nõ habens fu¬
turũ qd expectet n cmp̃tei¬
tũ tranciens qd̾ memierit
Nulla uice uariat᷑ n ͨ intẽꝑa
ulla distendit. O beata siqua
ista ẽ inherendo beatitudimi.
beata sempit̾no ĩ habitatore
te atq illustratore suo.Nec ĩ¬
uemo qͥd libentiꝯ appellãdũ
existimẽ celũ celi dnõ. ꝙͣ domũ
tuã cõtemplantẽ delectationẽ

Expanded text:
aurem interiorem, quod nec illa creatura tibi coaeterna est, cuius uoluptas tu solus es teque perseuerantissima tatem suam nusquam et numquam exerad quem toto affectu se tenet, non habens futurum quod expectet nec in praeteritum traiciens quod meminerit, nulla uice uariatur nec in tempora ulla distenditur. o beata, si qua ista est, inhaerendo beatitudini tuae, beata sempiterno inhabitatore te atque inlnstratore suo! nec inuenio, quid libentius appellandum existimem caelum caeli domino quapi domum tuam contemplantem delectatio
Abbreviated transcription (Latin):
actionis tue. Qͥ intelligit ꝯfi¬
teat᷑: tͥ et qͥ nõ intelligit ꝯtite¬
atͣtͥ. Oꝙͣ extelsꝰ es et huiles
corde sũt domꝰ tua/ Tuemie¬
rigis elisos et ñ cadu̾t quoꝵ far¬
Ulta satagit cor meũ doͤᷤ
in hac ĩopia bite mec
pulsatũ ubis sancte
scupture tue et ideo plerũq
in ẜmone copiosa ẽ egescas
hũane intelligentie. qr plus
loquit᷑ in quisitio ꝙͣ nuẽtio. ⁊
longior ẽ impetintioc peticio. et
oꝑosicer ẽ manus pulsans ꝙͥͣ
sumens/ Tenenia ꝓmissio
Qͥs cormũpet illud̾. Si deus
pro nob quis qͣ nos Petite et
accipietis. q̃rite et inuemietis.
pulsate et aperiet᷑ uob/ Dĩs
em̃ qͥ petit accipit. et q̃rons ĩ¬
uenit. et pulsanti aꝑiet᷑. ꝓ¬
missa tua sũt. Et quis falu ti¬
meat cũ ꝓmittit ueritas.
Confitet᷑ altitudui tue hui¬
litas lingue mee qm tufeci¬
sti celũ et t̾ra. hoc telũ qd̾ iu¬
deo t̾inzq quã calco. Un ẽhͤ¬
tra quã porto Tu fecisti.S u¬

Expanded text:
e. qui intellegit, confiteatur tibi, et qui non intellegit, confiteo quam excelsus es, et humiles corde sunt domus tua! tu enim erigis elisos, et non cadunt quorum celulta satagit cor meum, domine, in hac inopia uitae meae pulsatum uerbis sanctae scripturae tuae, et ideo plerumque in sermone copiosa est egestas humanae intellegentiae, quia plus loquitur inquisitio quam inuentio et lorosior est manus pulsans quam sumens. Tenemus promissum; quis corrumpet illud? Si Deus pro nobis, quis contra nos ? Petite, et accipietis; quaerite, et invenietis; pulsate, et aperietur uobis. omnis enim, qui petit, accipit et quaerens inueniet et pulsanti aperietur. promissa tua sunt, et quis falli timeat, cum promittit ueritas? Confitetur altitudini tuae humilitas linguae meae, quoniiam tu fecisti caelum et terram, hoc caelum, quod uideo, terramque, quam calco, undera, quam porto. tu fecisti. sed u
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑtereũtẽ. Nut no̾ anii mei
ĩ gemitibꝰ. et tu solatiũ meũ
scio. et tumultuosis uanetatibꝰ
dilamãt᷑. cogitationes mee. ĩ
tima uistera aiẽ mee donecĩ
te cõfluã purgata et liquidꝰi
gue amoris tui et stabo atq soli¬
dabor in te in forma mea beĩta¬
tate tua. nͨ patiar questiones
hõnnẽ qͥ penali morbo plus si¬
ciĩt ꝙͣ capiũt et dicũt. qͥd facie¬
bat deꝯ añꝙͣ faceret celũ et t̾ra
aut q̃d esuenit ĩ mẽte utaliqͥd
faceret. cũ antea nuꝙͣ aliqͥd fece¬
rit. da illis duẽ bene cogitare
quid dicã. et muenire qr nõ di¬
cit᷑. nũquã ubi nõ ẽ tempꝰ Qͥ
gͦ dicit᷑. nũquã fecisse. quid a¬
liud dicit᷑. nͥ nullo tꝑe fecisse
Dideant itaq nullũ tenpꝰ esse
posse sine creatura tua. et disi¬
nãt ip̃a banitatẽ loqͥ. Extẽdã¬
t. etia ĩ ea que añ sũt et intel¬
re õmũ temꝑũ neq ulla tẽꝑa
tibi esse coet̾na. nec ullã creatu¬

Expanded text:
tereuntem. Nunc vero anni mei in gemitibus. Et tu solatium meum,scio; et tumultuosis varietatibus dilaniantur cogitationes meae in intima uiscera animae meae, donec in te confluam purgatus et liquidus igne amoris tui. et stabo atque solidabor in te, in forma mea, ueritate tua, nec patiar quaestiones hominum, qui poenali morbo plus sitiunt quam capiunt, et dicunt: quid faciebat deus antequam faceret caelum et terram? aut quid ei uenit in mentem ut aliquid faceret, cum antea numquam aliquid fecerit? da illis, domine, bene cogitare quid dicant et inuenire quia non dicitur: numquam, ubi non est tempus. qui enim dicitur numquam fecisse quid aliud dicitur nisi nullo tempore fecisse? uideant itaque nullum tempus esse posse sine creatura et desinant istam uanitatem loqui. extendantur etiam in ea quae ante sunt et intelrem omnium temporum neque ulla tempora tibi esse coaeterna nec ullam creatu
Abbreviated transcription (Latin):
et uersꝰ et quecũq ẜmonẽ moti¬
onũq dimesiones quaslibet. ⁊¬
de spatiis temꝑũ ꝙͣtũ illud ad
illud sit renũtiamꝰ. nõ aliter
at si ea sonado dice̾miꝰ. Siuo¬
luent aliqͥs edere longiuscula
uocẽ. et constituent p̃meditãdo
ꝙͣ longã futura sit egit btiq
iste spatiũ temꝑis ĩsilentio.
memorieq cõmẽdans cepit ede
illã bocẽ que sonat. donet ad ꝓpo¬
sitũ t̾minũ ꝑducat᷑. Inmio so¬
nuit et sonabit. Nam qd̾ eius
iamꝑatũ ẽ utiq sonuit. qd̾ autẽ
rescat sonabit Atq ꝑ agit᷑. dũ p̃¬
sens intensio futuꝵ in p̃teitũ
trancit diminutioẽ futuri cre¬
stente p̃teĩto donec ꝯsũmatioẽ
minuit᷑ aut ꝯsumuit᷑ futuriẽ qd̾ nõ¬
dil est Aut quõ crestit p̃teritũ.
qd iam nõ est nͥ qr ĩ animo qui
illud agit tua sũt. Nã et expec¬
tat et attẽdit et memimit. ut id
qd̾ ql expectat ꝑ id qd̾ attendit trã¬

Expanded text:
et versus et quemque sermonem, motiet versus et quemque sermonem, motionumque dimensiones quaslibet, et de spatiis temporum, quantum illud ad illud sit renuntiamus, non aliter ac si ea sonando diceremus. Si voluerit aliquis edere longiusculam vocem, et constituerit praemeditando quam longa futura sit; egit utique iste spatium temporis in silentio, memoriaeque commendans coepit edere illam vocem quae sonat, donec ad propositum terminum perducatur: imo sonuit et sonabit; nam quod ejus jam peractum est, utique sonuit; quod autem restat, sonabit: atque ita peragitur, dum praesens intentio futurum in praeteritum trajicit, diminutione futuri crescente praeterito, donec consumptione minuitur aut consumitur futurum, quod nondum est? aut quomodo crescit praeteritum quod jam non est, nisi quia in animo qui illud agit tria sunt? Nam et exspectat et attendit et meminit, ut id quod exspectat, per id quod attendit, tran
Abbreviated transcription (Latin):
qn̾ exercitato sensu fidit᷑ illã si¬
plani esse illam dupla in spati¬
oscilitz temꝑis. Neq hoc possũ
nͥ qͥa p̃terierũt et finite sũt.
Non gͦ ipas q̃ iam nosũt. s a¬
liquid ĩ mẽoria mea metior qd̾
infixũ manet in te añia mea
Temꝑa metior. Noli mͥ obstre¬
ꝑe qd̾ ẽ. noli tͥ obstreꝑe turbis
affectionũ tuaꝵ In te inquã
temꝑa metior affectionẽ quam
ies p̃cereũtes in te fatiũt. et cũ
ille p̃terieunt manet. Ipã me¬
tior p̃sentẽ. nõ eas q̃ p̃tenerũt
ut fieret. Ip̃a metior cũ tꝑa me¬
tior. Ergo aut ipã sũt temꝑa
aut nõ temꝑa metior. quid cũ
metim᷑ silentia et dicimꝰ il¬
lud silentiũ tm̃ tenuisse tẽꝑis
quãtũ illa uor tenuit. nõne
cogitationẽ tendunꝰ ad mẽ¬
surã bocis quasi sonaret ut a¬
liquid de int̾uallis silentioꝵ
in spatio temꝑis renũtiare pos¬
sunq sseam et uoce atz ore cessa¬
te ꝑagunꝯ cogitando carmina

Expanded text:
eo, quantum exercitato sensu fiditur illam sieo, quantum exercitato sensu fiditur illam simplam esse, illam duplam, in spatio scilicet temporis; neque hoc possum nisi quia praeterierunt et finitae sunt. non ergo ipsas quae iam non sunt, sed aliquid in memoria mea metior quod infixum manet. In te, anime meus, tempora metior. noli mihi obstrepere, quod est: noli tibi obstrepere turbis affectionum tuarum. in te, inquam, tempora metior; affectionem, quam res praetereuntes in te faciunt et cum illae praeterierint manet, ipsam metior praesentem, non ea quae praeterierunt ut fieret; ipsam metior cum tempora metior. ergo aut ipsa sunt tempora aut non tempora metior. quid cum metimur silentia et dicimus illud silentium tenuisse temporis quantum illa uox tenuit? nonne cogitationem tendimus ad mesuram vocis, quasi sonaret, ut aliquid de intervallis silentiorum in spatio temporis renuntiare possimus? Nam et voce atque ore cessante, peragimus cogitando carmina,
Abbreviated transcription (Latin):
temꝑa metim᷑ et metinuar
tamẽ tempora Deꝯ cator oĩz.
u̾sus iste octo sillabaꝵ breiubꝰ
et longis alternat sillabis.
Quatuor itaq bues pͥma t̾¬
cia qu̾ita septima simple st̃
ad quatuor longas secũda qͣr¬
tã sextã octauã Hesingule
ad illas singulas duplũ hñt
temꝑis ꝓnũcio. et renũtio.
et ita ẽ qua̾tũ sentit᷑. sensu
manifesto. quãtũ sensꝰ mãi¬
fesca ẽ. Breui sillaba longã
metior. eamq sentio habe̾ bis
tantũ. S cũ altora pꝯ alterã
sonat. si pͥor breiis. longa po¬
sterior. quõ tenebo breuẽ. et qͦ¬
mõ ea̾ longã metiens applica¬
bo. ut ueniã qd̾ bis tnĩ habeat.
qũ quide longa sonafre mci
pit nͥ breuis sonare destiterit
Ipãz quoq longã no p̃sentez
metior qũ nͥ finitã nõ metior
Eiꝰ aute finitio p̃teritio ẽ.
Eͥd gͦ ẽ qd̾ metior. Ubi ẽ qua
metior breius. Ubi ẽ longa ꝙͣ
metior. Ambe sonuerũt auo¬
lauerũt p̃terierũt iam nõ st̃

Expanded text:
tempora metimur et metimur tempora metimur et metimur tamen tempora. Deus creator omnium: uersus iste octo syllabarum breuibus et longis alternat syllabis. quattuor itaque breues, prima, tertia, quinta, septima simplae sunt ad quattuor longas, secundam, quartam, sextam, octauam; hae singulae ad illas singulas duplum habent temporis; pronuntio et renuntio et ita est, quantum sentitur sensu manifesto. quantum sensus manifestus est, breui syllaba longam metior eamque sentio habere bis tantum. sed cum altera post alteram sonat, si prior breuis, longa posterior, quomodo tenebo breuem et quomodo eam longae metiens applicabo ut inueniam quod bis tantum habeat, quandoquidem longa sonare non incipit, nisi breuis sonare destiterit? ipsamque longam num praesentem metior, quando nisi finitam non metior? eius autem finitio praeteritio est. quid ergo est quod metior? ubi est qua metior breuis? ubi est longa quam metior? ambae sonuerunt, auolauerunt, praeterierunt, iam non sunt,
Abbreviated transcription (Latin):
aliud nox. s etiã totꝰ eiꝯtir¬
ciutꝰ ab oriẽte usq ad oriẽte se¬
cũdũ ꝙ diciniꝰ tot dies trãsie¬
rũt. Cũ sius emꝰ noctibꝯ dicũt᷑
tot dies. n ͨ etra reputant᷑
spatia noctiũ. Qm̾ gͦ. dies ex¬
plet᷑ motu solis atq cutuitu
ab oriente usq ad oriẽtez. q̃ro
utrũ motꝰ ipẽ sit dies anmo¬
ra ip̃a quãta ꝑagit᷑ an utrũq
Si eñ pͥmũ dies esset dies q ͦ
esset etiã si tanto spatio teꝑis
set dies si abortu solis usq ĩ
ortũ alteꝵ tam b̾ius mora ẽẽt
terq c̾ciuret sol ut expleret di¬
eni. Si utrũq. nec ille appella¬
ret dies. ẜ horespatio sol totũ
suũ girũ cirtiuret net illesiso¬
le cessante tãtũ tẽꝑis p̃terret
quãto ꝑ age̾ sol totũ ambitũ
de mane ad mane assolet. nõ
itaq nũt querã quid sit illudꝰ
qd uocat: dies. s quid sit tẽpꝰ
quo metiẽtes solis cͥcuitũ dice
reniꝯ eũ dinndio spatio tepis
pactũ minꝰ ꝙͣ solet. si ta̾tospacio

Expanded text:
aliud nox, sed etiam totius eius circuitus ab oriente usque orientem, secundum quod dicimus: tot dies transierunt; cum suis enim noctibus dicuntur tot dies nec extra reputantur spatia noctium. quoniam ergo dies expletur motu solis atque circuitu ab oriente usque ad orientem, quaero utrum motus ipse sit dies an mora ipsa, quanta peragitur, an utrumque. si enim primum dies esset, dies ergo esset, etiam si tanto spatio temporis set dies, si ab ortu solis usque in ortum alterum tam breuis mora esset, ter circuiret sol ut expleret diem. si utrumque, nec ille appellaretur dies, si horae spatio sol totum suum gyrum circuiret, nec ille, si sole cessante tantum temporis praeteriret, quanto peragere sol totum ambitum de mane in mane assolet. non itaque nunc quaeram quid sit illud quod uocatur dies, sed quid sit tempus, quo metientes solis circuitu dimidio spatio temporis peractum minus quam solet, si tanto spatio
Abbreviated transcription (Latin):
noui. añ ꝙͣ incipiã ĩ totũ cxpcta¬
cio mea extendit᷑. Cũ aute ceꝑo.
ꝙͣtũ ex illo in p̃teritũ decerpsero
tendit᷑. in memoria mea atq di¬
stendit᷑. uita hiuiꝰ actiõis mee
ĩ memoriã pp̃ quod dix. et in
expectationẽ pp̃ qd̾ dicturus
sũ. p̃sens tamẽ ad est attẽcio
mea ꝑ quã tranciat᷑ qd̾ erat fu¬
turã. ut fiat p̃teritũ. Qd qu̾a¬
donec tota expectatio ꝯsumat᷑
cũ tota illa actio funita trãsieñt
ĩ mẽoriã Et qd̾ in toto ca̾tiqͣuo
hoc in singulis ꝑticulis eis fit.
et qd̾ in singulis silabis eiꝯ hoc
ĩ actione longiore. ciua forte ꝑti¬
cula ẽ illud cantitũ. hoc ĩ tota

Expanded text:
noni: antequam incipiam, in totum expectatio mea tenditur, cum autem coepero, quantum ex illa in praeteritum decerpsero, tenditur et memoria mea, atque distenditur uita huius actionis meae in memoriam propter quod dixi et in expectationem propter quod dicturus sum: praesens tamen adest attentio mea, per quam traicitur quod erat futurum, ut fiat praeteritum. quod quandonec tota expectatio consumatur, quum tota illa actio finita transierit in memoriam. et quod in toto cantico, hoc in singulis particulis eius fit atque in singulis syllabis eius, hoc in actione longiore, cuius forte particul
Abbreviated transcription (Latin):
qñquidẽ fieri põt ut ãpliori spa
reptiꝯ. ita carme̾ itapes ita
sillaba Inde mͥ uisũ ẽ nichileẽ
aliud tempꝰ quã distẽsione̾. s
cuiꝰ rei nestio. et mirũ si nõ i¬
p̃ius anuini. Qͥd emi metior
obsecro deꝯ meꝯ et dico aut in¬
defite longiꝯ ẽ hoc tẽpꝰ ꝙͣ il¬
ud. aut etiã indefinite duplũ ẽ
hoc ad illud. Tempꝰ metior.
scio. S nõ metior futurũ. qr nõ¬
du̾ ẽ. S nõ metior presens. qr
nullo spatio tendit᷑ No metior
rita. Sic enĩ dixerã insiste a¬
mine meus et attende te forti¬
ter Deꝯ adiutor noster ipõfecit
nos et nõ ip̃i nos Attẽde ubi
albescit ueritas Ecte puta.
uox corꝑis incipit sonare et so¬
nat et adhuc sonat et ecce desi¬
uor illa p̃terita ẽ et nõ ẽiam

Expanded text:
quandoquidem fieri potest ut ampliori spatquandoquidem fieri potest ut ampliori spatreptius. Ita carmen, ita pes, ita syllaba. Inde mihi visum est, nihil esse aliud tempus quam distentionem: sed cujus rei, nescio; et mirum si non ipsius animi. Quid enim metior, obsecro, Deus meus, et dico aut indefinite, Longius est hoc tempus quam illud; aut etiam definite, Duplum est hoc ad illud? Tempus metior, scio: sed non metior futurum, quia nondum est; non metior praesens, quia nullo spatio tenditur; non metirita? sic enim dixeram. CAPUT nime meus, et attende fortiter: Deus adjutor noster; ipse fecit nos, et non ipsi nos . Attende ubi albescit veritas. Ecce puta, vox corporis incipit sonare, et sonat, et adhuc sonat, et ecce desvox illa praeterita est, et non est jam
Abbreviated transcription (Latin):
nestio quẽ admodu dicã qd stio
Hei in qui nestio salte quid ne¬
sciaz. Ecce deꝯ mes cora te qr
nõ mentior. sicut loquor ita ẽ
amma mea confessiõe uerdica
scio. Metior motũ corꝑis in
temꝑe item ipm̃ tempꝰ nõn
metior An uero corꝑis motũ
metit. quadi sit et quadiu hĩc
illuc ꝑueniat nͥ tempꝰ in quo
mouet᷑ meture Ipm gͦ tepꝰ¬
un metior. An temꝑe biuore
metimiur longiꝯ. scut spatio cu¬
biti spatiũ transtri Sic eñ ui¬
demur spasio bius silabe meti¬
ri spatiã longe fillabe. atq id
duplũ dice̾ Ita metnni᷑ spacia¬
carminũ spaciis usuũ etspa
cia ꝟsuũ spaciis pedũ etspa¬
cia pedũ. spaciis sillabaꝵ. et
spacia longarũ. spaciis biuiẽ
nõ inpaginis. Nam eomodo
loca metimi᷑ nõ temꝑa Sed
cũ boces ꝓmĩtiãdo trãseunt
et dicinꝰ longu carmẽ e. naz
nã tot pedibꝰ cõstãt longi pedes
nã tot sillabis tendu̾t᷑ longesil¬
labe na dupla ẽ adbreue.s neq
ita cõphendit᷑. c̾ta mesuin tẽꝑis

Expanded text:
nescio, quemadmodum dicam quod scio? ei mihi, qui nescio saltem quid nesciam! ecce, deus meus, coram te, quia non mentior: sicut loquor, ita esanima mea confessione ueridicascio. metior motum corporis tempore. item ipsum tempus nonne metior? an uero corporis motum metirer, quamdiu sit et quamdiu hinc illuc perueniat, nisi tempus, in quo mouetur, metirer? ipsum eunde metior? An tempore breviore metimur longius, sicut spatio cubiti spatium transtri? Sic enim videmur spatio brevis syllabae metiri spatium longae syllabae, atque id duplum dicere. Ita metimur spaa versuum spatiis pedum, et spatia pedum spatiis syllabarum, et spatia longarum spatiis brevium: non in paginis nam eo modo loca metimur, non tempora, sed cum voces pronuntiando transeunt, et dicimus, Longum carmen est, nam nam tot pedibus constant; longi pedes, nam tot syllabis tenduntur; longa syllaba, nam dupla est ad brevem. Sed neque ita comprehenditur certa mensura temporis,
Abbreviated transcription (Latin):
docto ꝙsolis aclune acsideꝵ
motꝰ ip̃a sint temꝑa et nõ a¬
in Cur enĩ nõ potiꝰ omi corꝑu̾
motꝰ suit temꝑa. An uero
si cossarent celi et lumina.
et moueret᷑: iotafiguli. nõ
ess tempꝰ post qͦ metirenit
eos giros. et dice̾mꝰ aut eqͣli¬
bꝯ morulis agi autsialias.
tardiꝮ. alias uolociꝯ mouet᷑ a
lios magis diut̾nos esse alios
minꝰ Aut cũ hoc dice̾mꝯ uñ et
nos ĩ temꝑe loqu̾e̾m᷑ aut essẽt
ni uerbis nostus alie longe si¬
labe aliebreues nͥ qr ille songi¬
ori tẽꝑe sonussẽt iste breuiore

Expanded text:
solis et lunae ac siderum motus ipsa sint tempora, et non adnui. cur enim non potius omnium corporum motus sint tempora? an uero, si cessarent caeli lumina et moueretur rota figuli, non esset tempus, quo metiremur eos gyros et diceremus aut aequalibus moralis agi, aut si alias tardius, alias uelocius moueretur, alios magis diuturnos esse, alios minus? aut cum haec diceremus, non et nos in tempore loqueremur aut essent in uerbis nostris aliae longae syllabae, aliae breues, nisi quia illae longiore tempore sonuissent, istae breuiore
Abbreviated transcription (Latin):
quã sie spĩe feceras. uñ spe¬
ciosũ mũdũ feceras ita cõmo¬
de hõiba itinata/ ut appel¬
laret᷑ t̾ra ĩiusibilis et in tõpo¬
sita Et cũ in ea qrit cogitatio
quid sensꝰ attingat. et dicits
ñ eͥ intelligibilis for ma sicut
uita. sicut iusticia qr mateues
ẽ corpũ neq sensibilis qm̃ qͥd
uideat᷑ et quid sentiat᷑. inuisi¬
bilis et inco̾posita nõ ẽ. Dũsͥ

Expanded text:
quam sine specie feceras, unde spequam sine specie feceras, unde speciosum mundum faceres, ita commode hominibus intimatarn, ut appellaretur terra inuisibilis et inconposita, ut, cum in ea quaerit cogitatio, quid sensus attingat, et dicit sibi: "non est intellegibilis forma sicut uita, sicut iustitia, quia materies est corporum, neque sensibilis, quoniam quid uideatur et quid sentiatur in inuisibili et inco
Abbreviated transcription (Latin):
minirũ hoc t̾ra erat ĩusibilis
et incomposita. et nestio q̃ pro¬
fũditas abissi suꝑ quã nõ e¬
rat lux qr nulla speties erat il¬
li Uñ iussisti ut scͥbe̾t᷑ qd̾ tene¬
bre erãt suꝑ abissũ Qͥd aliud
ꝙͣ lucis absentia Ubi eñi lux
esset. si esset nͥ suꝑ eẽt enunẽdo
et illustrando. Ubi gͦ lux nodũ
erat quid erat adesse tenebras
isti hanc animã q̃ tͥ cõfitet᷑
Nõne tu dne dociusti me qd̾ pͥ¬
usꝙͣ istã ĩforme materia for¬
mares atq distingueres nõ
erat aliqͥd. nõ color ñ figura.
nõ corpꝰ nõ spiritꝰ/ nõ tñ oĩno
nichil erat quedã informitas
sme ulla specie. Qͥd gͦ uocaret᷑
quo etram sensu tardioriba ut¬
cũq insinuaret᷑. insi usitato
aliquo uocabulo Qiuid aute
test ꝓpinqͥus informitati om̃i¬
mode ꝙͣ t̾ra et abissa. Minꝯ
en speciosa sũt ꝓsuo gͣdu in¬
fimio ꝙͣ cetera suꝑiora ꝑ luti¬
da et luculenta oĩa Cui gͦ nõ
accipia informitatõ mate̾ie

Expanded text:
mirum haec terra erat invisibilis et incomposita, et nescio quae profunditas abyssi super quam non erat lux; quia nulla species erat illi; unde jussisti ut scriberetur, quod tenebrae erant super abyssum ; quid aliud quam lucis absentia? Ubi enim lux esset, si esset, nisi superesset eminendo et illustrando? Ubi ergo lux nondum erat, quid erat adesse tenebras, isti hanc animam quae tibi confitetur? Nonne tu, Domine, docuisti me, quod priusquam istam informem materiam formares atque distingueres, non erat aliquid; non color, non figura, non corpus, non spiritus? non tamen omnino nihil: erat quaedam informitas sine ulla specie. Quid ergo uocaretur, quo etiam sensu tardioribus atcumque insinuaretur, nisi usitato aliquo uocabulo? quid autem test propinquius informitati omnimodae quam terra et abyssus? minus enim speciosa sunt pro suo gradu infimo quam cetera superiora perluda et luculenta omnia. Cur ergo non accipiam informitatem materiae,
Abbreviated transcription (Latin):
mee. loquãt᷑.mͥ. Defluxi ad
ista et obscuratꝰ sũ. s hinc e¬
tia hunt adamaui te Erra¬
ui et recordatꝰ sũ tui Aludi¬
u uocẽ tuã pꝰ me utredire̾.
Remo me ꝓhibeat hũcbi¬
bã et tũc biuã. Nã nõ ego ui¬
ta mea. Si male uixi ex me
mors in fui. et inte reuiui¬
sto. Tu me alloque̾. tu mͥẜmo¬
omnare. Credidi libris tius. ⁊
yba eoꝵ arthana ualde. Iam
dixisti mͥ dũe uoce forti ĩ au¬
rs̃ interiorẽ. qr tu et̾nuꝰ es
lis uolũtas que alia et alia

Expanded text:
meae loquantur mihi. defluxi ad meae loquantur mihi. defluxi ad ista et obscuratus sum, sed hinc, etiam hinc adamaui te. erraui et recordatus sum tui. audiui uocem tuam post me, ut redirem, nemo me prohibeat: hunc bibam et hunc uiuam. non ego uita mea sim: male nixi ex me, mors mihi fui: in te reuiuesco. tu me alloquere, tu mihi sermocinare. credidi libris tuis, et uerba eorum arcana ualde. iam dixisti mihi, domine, uoce forti in aurem interiorem. quia tu aeternus es, lis est voluntas, quae alia, et alia
Abbreviated transcription (Latin):
inco̾posita et tenebre suꝑ abis¬
sũ. Deqͣ t̾ra ĩiusibili et incõpo¬
sita de qua ĩformitate de quo
pene nchilo faceres h oma
quibꝰ iste mutabilis mũdꝰ cõ¬
stat et nõ ꝯstat. in qͦ mutabili¬
tas aꝑꝑet in qͦ sentiri et dinu¬
merari possũt temꝑa. qr reꝵ
mutatiõibꝰ fuĩt temꝑa dũ ba¬
riant᷑. et uertũt᷑. speties. qͣꝵ
bilis. I deoq sp̃s doctor famu¬
li tui cũ te ꝯmemorat fecisse
ĩpͥncipio celũ et t̾rã. tacet de
temꝑibꝰ. silet de diebꝰ Rimi¬
rũ enĩ celũ celi qd̾ inp̾ncipio
p̃ dulcedine felicissiẽ cõtepla¬
tioms tue cohibet. et sine ul¬
lo lapsu ex quo facta ẽ in horẽ¬
do tͥ excedit onẽ uolubile iutis¬
situdinẽ temꝑũ. Ista uero in¬
formitas t̾re miusibilis et ĩ¬
rata ẽ.Ubi in nulla species
nullꝯ ordo. n ͨ ueni̾t qͥcquã n ͨ
p̃terit. Et ubi hoc no fit. nõ
sũt utiq dies nͨ iucissitudo
spacioꝵ temꝑa iũ. O uei̾tas
lumẽ cordis mei nõ tenebre

Expanded text:
incomposita, et tenebrae super abyssum: de qua terra invisibili et incomposita, de qua informitate, de quo pene nihilo faceres haec omnia quibus iste mutabilis mundus constat, et non constat, in quo ipsa mutabilitas apparet in qua sentiri et dinumerari possunt tempora; quia rerum mutationibus fiunt tempora, dum uariantur et uertuntur species, quarum bilis. Ideoque spiritus, doctor famuli tui, cum te conmemorat fecisse in principio caelum et terram, tacet de temporibus, silet de diebus. nimirum enim caelum caeli, quod in principio prae dulcedine felicissimae contemplationis tuae cohibet et sine ullo lapsu ex quo facta est inhaerendo tibi excedit omnem uolubilem uicissitudinem temporum. ista uero informitas, terra inuisibilis et inrata est. ubi enim nulla species, nullus ordo, nec uenit quicquam et praeterit, et ubi hoc non fit, non sunt utique dies nec uicissitudo spatiorum temporalium. 0 ueritas, lumen cordis mei, non tenebrae
Abbreviated transcription (Latin):
nõ ht̃ spatiũ. Metit᷑. gͦdũ p̃te¬
rit. Cũ autẽ p̃terierit nõ meti¬
t᷑. Qͥd em̃ metiat᷑ nõ erit. S
unde et qua et quo p̃terit cũ
metit᷑ Uñ nͥ exfuturo. qua nͥ
illo gͦ qd nondũ ẽ ꝑ illud qd̾spa¬
tio caret in illud ꝙd̾iã nõ ẽ Ed
autẽ metimͬ nisi tempꝰ ĩ ali¬
quo spacio neq eñ diciuꝯ sim¬
pla et dupla et tͥpla et eqͣlia
et si quid hoc mõ ĩtꝑe dicimis¬
nͥ inter spatia temꝑũ In quo
gespatiometim ᷑ tẽpa p̃teriẽs.
Utrũ ĩfuturo uñ p̃terit. S qd̾
nõdũ ẽ ñ metit᷑. An ĩpñti qͣ¬

Expanded text:
t spatium? Metitur ergo cum praeterit, cum autem praeterierit, non metitur; quid enim metiatur, non erit. Sed unde et qua et quo praeterit, cum metitur? Unde, nisi ex futuro? qua, nisi illo ergo quod nondum est, per illud quod spatio caret, in illud quod jam non est. Quid autem metimur, nisi tempus in aliquo spatio? Neque enim dicimus simpla, et dupla, et tripla, et aequalia, et si quid hoc modo in tempore dicimus, nisi spatia temporum. In quo ergo spatio metimur tempus praeteriens? Utrum in futuro, unde praeterit? Sed quod nondum est, non metimur. An in
Abbreviated transcription (Latin):
claude desidero meo ista etbsi¬
tata et abdita quoninꝰ ĩ eape
de his et cui fructuosiꝯ cõfite¬
borimꝑitiã meã̾ nͥ tͥ cui nõ st̃
molesta scudia mea flãmãtia
uehemẽter inscripturas tuas
Da qd̾ amo amo enĩ Et hoc tu
dedisti. Da pater qͥu̾e̾ nosci data
bona dare filus tius. daqm̾i su¬
scepi cognostẽ te/ et labor ẽ ante
in noie eiꝯ sancti scõꝵ nemo
mͥ obscrepat Et ego credidi pp̃
qd̃ et loquor. Hec ẽspes mea.
ad hant uiuo ut cõtempler dele¬
ctationes dñi. Etce ueteres
posiusti dies meos et trãseũt
et quõ nestio Et dicuꝯ tẽx ꝯ
et tempꝰ. temꝑa et temꝑa.
longo temꝑe illud ne bidt¬
diufecit hoc ille. etꝙͣ longo
temꝑe illud nõ uidi. et duplũ
temꝑis habeth. silaba ad illã
dimah . et intellignn ᷑ et ni¬
telligunq. Maifestissima ⁊¬

Expanded text:
claudere desiderio meo ista, et usitata et abdita, quominus in ea pende his? et cui fructuosius confitebor imperitiam meam, nisi tibi cui non sunt molesta studia mea, flammantia vehementer in Scripturas tuas? Da quod amo: amo enim, et hoc tu dedisti. Da, Pater, qui vere nosti data bona dare filiis tuis . Da, quoniam suscepi cognoscere, et labor est ante in nomine ejus Sancti sanctorum, nemo mihi obstrepat. Et ego credidi, propter quod et loquor . Haec est spes mea; ad hanc vivo ut contempler delectationem Domini. Ecce veteres posuisti dies meos , et transeunt; et quomodo, nescio. Et dicimus, Tempus et tempus, tempora et tempora; longo tempore illud non viddiu fecit hoc ille; et, Quam longo tempore illud non vidi! et, Duplum temporis habet haec syllaba ad illam dimus haec, et intelligimur et intelligimus. Manifestissima
Abbreviated transcription (Latin):
signa forsitan uidẽt᷑ que iã
sũtI deo nõ futura sed pnti¬
a sũt iam uidentibꝰ. ex quibꝰ
futura p̃dicũt᷑ animio concep¬
ta Que rursꝰ cõceptiones iaz
sũt et eas p̃sontes apud se in¬
tuent᷑. qui illa p̃dicũt. Loqͣt᷑
mͥ aliquod exemplũ tantare¬
rũ numerositas. intueor au¬
rorã. orituꝵ sole̾ ꝓnũtio. qd̾
am ortũ ipm̃ nͥ am̃o nuagi¬
nat᷑. sicut modo cũ id loquor.
nõ eũ possẽ p̃dice. S nͨ ipã
aurora quã in celo iudeo solis
ortꝰ ẽ. quãius eũ p̃cedat. nc
illa miagniatio ĩ animo meo
Que duo p̃sentia c̾nũt᷑ uet fu¬
tiuꝰ ille añdicat᷑. ffutura gͦ

Expanded text:
uidentur, quae iam sunt: ideo non futura, sed praesentia sunt iam uidentibus, ex quibus futura praedicantur animo concepta. quae rursus conceptiones iam sunt, et eas praesentes apud se intuentur qui illa praedicunt. loquatur mihi aliquod exemplum tanta rerum numerositas. intueor auroram: oriturum solem praenuntio. quod am ortum ipsum nisi animo imaginarer, sicut modo cum id loquor, non eum possem praedicere. Sed nec illa aurora quam in coelo video, solis ortus est, quamvis eum praecedat; nec illa imaginatio in animo meo: quae duo praesentia cernuntur, ut futurus il
Abbreviated transcription (Latin):
paulo añ qd p̃tereu̾tia tẽꝑa me¬
timur ut possimꝰ dic̾e̾ duplũ ẽẽ
hoc temꝑis ad illud simplũ. aut
nutiare mẽtiendo Quo c̾ca ut
diceban p̃tereũtia metim᷑ tẽ¬
ꝑa Et si quis mͥ dicat un stis.
respondeã scio qr metimur Nec
metui que nõ sũt possumꝰ. et

Expanded text:
paulo ante, quod praetereuntia tempora metimur, ut possimus dicere duplum esse hoc temporis ad illud simplum, aut sumus renuntiare metiendo. Quocirca, ut dicebam, praetereuntia metimur tempora. Et si quis mihi dicat, Unde scis? respondeam, Scio quia metimur, nec metiri quae non sunt possumus, et