comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ibi quoq reatũ descensiõis inuenit. uͥ se
ꝓfectũ comp̃hendẽ ascensionis puta-
uit: ⁊inde mens confundit᷑. unde sur-¬
gere a confusione nitebat᷑: ut ꝑ hoc
ad semet ip̃am diu̾berata redeat. ꝑ qd̃
semet ip̃am iam collecta ⁊ coadunata
tͣnsibat. Iste aberuditione legis diui¬
ne alienus. ignorantia sua depͥmitur.
to gaudio exultat. ꝑcepti inse intel¬
lectus miinera nlissipat. ⁊inde indei
iudicio cet̾is detior exhibet᷑: unde cla¬
rior cet̾is ad tempꝰ osf̾nditur. Hunc
qͥ auͥtutũ dona ñ subleuant. etiã uiã
simplicẽ rectitudinis declinat: et ue¬
lut extraneũ a celesti mun̾e depu¬

Expanded text:
ibi quoque reatum descensionis invenit, ubi se ibi quoque reatum descensionis invenit, ubi se provectum comprehendere ascensionis putavit; et inde mens confunditur, unde surgere a confusione nitebatur, ut per hoc ad semetipsam diverberata redeat, per quod semetipsam jam collecta et coadunata transibat. Iste, ab eruditione divinae legis alienus, ignorantia sua deprimitur,to gaudio exsultat, percepti intellectus in se munera dissipat; et inde in judicio caeteris deterior exhibetur, unde clarior caeteris ad tempus ostenditur. Hunc quia virtutum dona non sublevant, etiam viam simplicem rectitudinis declinat; et velut extraneum
Abbreviated transcription (Latin):
it: ad hoc qd̾ dudũ p̃sserat fallatiȩ
uiciũ. qͣi ex studio pietatis redit Sicꝙ
fit. ut ⁊ si malicia mentẽ ñ tenet: in ea tñ
u̾itatis radiũ. umbra m̃dacii obscuret.
ualet: aut falsũ dicens suã mentẽ tru¬
uat. Alius amore conditoris excitatus
a t̾renis cogitationib mentẽ curat assi¬
dua or̃one suspende ⁊ atꝙ hanc in secre¬
ta qͥetis intimȩ securitate collocare:
s in ip̃o suȩ or̃onis ascensu. dũ eleuari
ab infimis nititur. infimorũ fantasma¬
te reu̾berat᷑ ⁊ atq ad intuendã lucẽ. mñti
ocłs tendit᷑. s ex corporeo usu surgenti¬
b t̾renarũ rerũ imaginib obscurat᷑
Uñ fit plerũꝙ ut intendentis animus
ip̃a sua infirmitate fatigat᷑. aut or̃onem
deserens desidia torpeat: aut si duitiꝰ
in or̃one ꝑmanserit. ante eiꝰ ocłos obor¬
tarũ ymaginũ caligo densescat. Bñ gͦ¬
dr̃. temptatio ẽ uita hõĩs suꝑt̾ram: qͣndo

Expanded text:
it, ad hoc quod dudum presserat fallaciae it, ad hoc quod dudum presserat fallaciae vitium, quasi ex studio pietatis redit; sicque fit ut etsi malitia mentem non teneat, in ea tamen veritatis radium umbra mendacii obscuret. valet, aut, falsum dicens, suam mentem truvat. Alius, amore conditoris sui excitatus, a terrenis cogitationibus mentem curat assidua oratione suspendere, atque hanc in secreta quietis intimae securitate collocare; sed in ipso suae orationis ascensu, dum clevari ab infimis nititur, infimorum phantasmate reverberatur; atque ad intuendam lucem mentis oculus tenditur, sed ex corporeo usu, surgentibus rerum terrenarum imaginibus, obscuratur. Unde fit plerumque ut intendentis animus, ipsa sua infirmitate fatigatus, aut, orationem deserens, desidia torpeat, aut, si diu in oratione permanserit, ante oculos ejus obortarum imaginum caligo densescat.  r: Tentatio est vita hominis super terram, quando
Abbreviated transcription (Latin):
suꝑbientes qͦsdam. usq ad opp̃ssiones
innocentiũ erũꝑe conspic̃. zeli excita¬
tione succensus. pꝰtpon̾e aliqͣtenꝰ cogit᷑
qd̾ decreuit. Uim rectitudinis exerit:
prauisq ñ cũ mansuetudine. s aucto¬
ritate confͣdicit. Uñ plerũq fit. ut
aut humilitatis studio zelũ rectitudi¬
nis deserat: aut rursum zelo rectitu¬
dinis. turbet humilitatis studiũ qd̃
tenebat. Cũꝙ seruari simul ⁊ zeli aue¬
toritas ⁊ ꝓpositionis humilitas pos¬
sit ⁊ sibimet ipse hõ ex ꝑturbatione
in cognitus reddit᷑: ita ut uehement̃
ambigat. ne ap̃d seductũ animum
aut suꝑbia se auccoritatẽ zeli insinu¬
et⁊ aut torpor pauidus. humilitatẽ
fingat. Alius qͣnta sit fallatiȩ culpa
consid̾ans. muniri arce u̾itatis decer¬
nit ⁊ ut ex ore iam falsus sermo ñ pro¬
deat: se seꝙ funditꝰ a mendacii tͣns¬
gressione disuingat. S fit plerumꝙ
Cumq ingerere alti lesionẽ metu¬

Expanded text:
superbientes quosdam usque ad oppressionem superbientes quosdam usque ad oppressionem innocentium erumpere conspicit, zeli excitatione succensus, postponere aliquatenus cogitur quod decrevit, vim rectitudinis exerit, pravisque non mansuetudine, sed auctoritate contradicit. Unde plerumque fit ut aut humilitatis studio zelum rectitudinis deserat, aut rursum zelo rectitudinis turbet humilitatis studium quod tenebat. Cumque servari simul et zeli auctoritas, et propositionis humilitas vix possit, sibimetipsi homo ex perturbatione incognitus redditur, ita ut vehementer ambigat, ne apud seductum animum aut superbia se auctoritatem zeli insinuet, aut torpor pavidus humilitatem fingat. Alius, quanta sit fallaciae culpa considerans, munire se arce veritatis decernit, ut ex ore jam falsus sermo non prodeat, seseque funditus a mendacii transgressione disjungat. Sed fit plerumque cumque ingerere alteri laesionem metu
Abbreviated transcription (Latin):
mͦ seductioĩs caligine. mͦ intñtioĩs sue in¬
t̾ruptiõe fuscet᷑. Alius nãꝙ a luxuria iã¬
carnẽ refrenat ⁊ s t̃n ad huc luxuriȩ
fantasmata tolat: qͥa que uolens fe¬
cit. hoꝵ inuitus meminit: ⁊ penã sus¬
tinet. qd uoluptatẽ putauit. Qͥa uͦ
ad deuictã culpã retrahi metuit
uentrẽ mire abstinentiȩ ugore res¬
tͥngit: uultusq ex abstinentia pal¬
lecit. Cumq in facie pallor aspicit᷑.
reu̾enda ab om̃ib uita laudat᷑: mox¬
q inanis gła ad abstinentis animũs.
cũ u̾bis fauoris uenit: qͣm concussa
mens dũ subig̾e ñ ualet: eũ ꝑ quẽ ue¬
nerat. tergere a facie pallorẽ que¬
rit. Sicq fit. ut infirmitatis nexibꝰ
ligata. aut pallorem abstinentie fu¬
giens. it̾m ꝑ alim̃ta subdi luxuriȩ
metuat: aut impulsum luxurie ꝑ
abstinentiã suꝑans. pallorẽ suũ ma¬
ni glȩ militare ꝑtimescat. Alius lap¬
sum suꝑbiȩ suꝑans. toto iam desicłio
statũ humilitatis happ̾hendit: cumq

Expanded text:
caligine, modo intentionis suae interruptione fuscetur. Alius namque a luxuria carnem jam refrenat, sed tamen adhuc luxuriae phantasmata tolerat, quia quae volens fecit, horum invitus meminit, et poenam sustinet, quod voluptatem putavit. Quia vero ad devictam culpam retrahi metuit, ventrem mirae abstinentiae vigore restringit, vultusque ex abstinentia pallescit; cumque in facie pallor aspicitur, reverenda ab hominibus vita laudatur; moxque inanis gloria ad abstinentis animum cum verbis favoris venit, quam concussa mens dum subjicere non valet, eum per quem venerat tergere a facie pallorem quaerit; sicque fit ut, infirmitatis nexibus ligata, aut pallorem abstinentiae fugiens, iterum per alimenta subdi luxuriae 245 metuat, aut, impulsum luxuriae per abstinentiam superans, pallorem suum inani gloriae militare pertimescat. Alius, lapsum superbiae superans, toto jam desiderio statum humilitatis apprehendit; cumque
Abbreviated transcription (Latin):
propagat᷑ inserto infirmitatis uicio nas¬
cimur: ⁊ qͣi nob̾cũ hostẽ deducimꝰ: quẽ
cũ labore suꝑamꝰ. Ip̃a gͦ hominis uita
tẽptatio ẽ: cui ex semet ip̃a nascit᷑. unde
ꝑimat᷑. Quȩ ⁊si semꝑ ex u̾ͥtute succidit.
qd̾ ex infirmitate gen̾at: semꝑ tñ ex
infirmitate gen̾at. qͦd ex uͥtute succi¬

Expanded text:
propagatur, inserto infirmitatis vitio naspropagatur, inserto infirmitatis vitio nascimur, et quasi nobiscum hostem deducimus, quem cum labore superamus. Ipsa ergo hominis vita tentatio est, cui ex semetipsa nascitur unde perimatur. Quae etsi semper ex virtute succidit, quod ex infirmitate generat, semper tamen ex infirmitate generat, quod ex virtute succi
Abbreviated transcription (Latin):
dat. Notandũ uͦ qd̾ hec eadẽ uita hõis.
ñ tẽptationẽ hab̾e dr̃. s ipsa temptatio
ẽẽ ꝑhibet᷑. Sponte qͥppe ab statu condi¬
tioĩs lapsa. ⁊ corruptioĩs suȩ putredi-¬
ni subdita. dũ s ex semet ipsa moles¬
tias gignit. hoc ẽ iam fr̃ã qͦd tołat. Quia
eiĩ statũ m̃tis inclinata deseruit: qͥd
inse nͥ motũ uarietatis inuenit: Unde
ñc ⁊ si ad sũma appetenda se erigit:
mutabilitatis lubrice impulsu ꝓtinꝰ
ad semet ipsã cadit. Uuilt in contẽplatione
stare: s ñ ualet. Cogitationis gressũ fig̾e
nitit᷑. s infirmitatis suȩ lapsib en̾uat᷑.
Quȩ nuirũ mutabilitatis suȩ on̾a. quȩ
uolens expeciit: nolens portat. Qͥetꝰ hõ
possidẽ carnẽ potuit: si bñ ab auctore
conditꝰ possidi uoluisset. Cũꝙ se erigere
contͣ conditorẽ studuit: insemet ipso
ꝓtinꝰ carnes contumeliã inuenit. S qͥa
cum culpa simul ab origine. etiã pena

Expanded text:
dat. Notandum vero, quod haec eadem vita hominis dat. Notandum vero, quod haec eadem vita hominis non tentationem habere dicitur, sed ipsa tentatio esse perhibetur. Sponte quippe a statu conditionis lapsa, et corruptionis suae putredini subdita, dum sibi ex semetipsa molestias gignit, hoc est jam facta quod tolerat. Quia enim statum mentis inclinata deseruit, quid in se nisi motum varietatis invenit? Unde nunc etsi ad summa appetenda se erigit, mutabilitatis lubricae impulsu protinus ad semetipsam cadit. Vult in contemplatione stare, sed non valet. Cogitationis gressum figere nititur, sed infirmitatis suae lapsibus enervatur. Quae nimirum mutabilitatis suae onera quia volens expetiit, nolens portat. Quietus homo possidere carnem potuit, si bene ab auctore conditus, possideri voluisset. Cumque se erigere contra conditorem studuit, in semetipso protinus carnis contumeliam invenit. Sed quia cum culpa simul ab origine etiam poena
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑ fauces uͦ. occulta tractatio de signat᷑.¬
ꝑpublicã locutionẽ p̃dicat. etiã ꝑ intimã
fidẽ seruat. Nec inaꝑto aliud docet. atꝙ
in occultis aliud retinet⁊ s ⁊ quod sentit
loq̃ndo eicit. ⁊ qd̾ loqͥtur uiuendo cus¬
todit: ac de sapientiȩ suꝑne coniuuio
qͥcqͥd ꝑ linguã p̃dicationis emanat: hoc
ꝑ fauces tacite expectationis degustat.
S beatꝰ iobunũ scilicet m̃brum uniu̾¬
salis eccłiȩ. sua insinuans. atq electoꝵ
omniũ corda manifestans. om̃e quod
sentit aꝑiat: ut mentis eiꝰ rectitudinẽ.
attestatio locutionis in notescat. Se¬
cia. uita hominis. sed tẽptatio uocat᷑. S
pugna contͣ malignos sp̃c. noĩe tẽpta¬
tionis expͥmitur: ⁊ qͥd appellatõe mili¬
tiȩ. nͥ ꝯtra hostes exercitiũ designat᷑:
Temptatio itaq ipsa milicia ẽ: quȩ dũ
contͣ malignoꝵ sp̃uum insidias iugi¬
lat⁊ in belloꝵ ꝓcinctu ꝓculdubio exsu¬

Expanded text:
per fauces vero occulta tractatio designatper fauces vero occulta tractatio designatper publicam locutionem praedicat, etiam per intimam fidem servat; nec in aperto aliud docet, atque in occultis aliud retinet, sed et quod sentit 244 loquendo ejicit, et quod loquitur vivendo custodit; ac de sapientiae supernae convivio quidquid per linguam praedicationis emanat, hoc per fauces tacitae exspectationis degustat. Sed beatus Job unum scilicet membrum universalis Ecclesiae, sua insinuans, atque electorum omnium corda manifestans, omne quod sentit aperiat, ut mentis ejus rectitudinem attestatio locutionis innotescat. Setia vita hominis, sed tentatio vocatur. Sed pugna contra malignos spiritus, nomine tentationis exprimitur? Et quid appellatione militiae, nisi contra hostes exercitium designatur? Tentatio itaque ipsa militia est, quia dum contra malignorum spirituum insidias vigilat, in bellorum procinctu procul dubio exsu
Abbreviated transcription (Latin):
nabit. Ac si aꝑte dic̾et. Si subtiliꝰ ur̃a
ppenditis: ueriꝰ aliena pensatis. Et cũ
rectũ ceꝑit ẽẽ qd̾ dicitis:. iustũ cognos¬
cetis qd̾ auditis. Nequaqͣm qͥppe a m̃a
uob̾ lingua stulticia resonat: sia ur̃a
conscientia ñ ꝓcedat. Sic sic scã eccłia
studet pͥus assertiones hostiũ falsas
ostende: ⁊ tẽ p̃dicamenta u̾itatis aꝑi¬
re: qͥa cũ recta se ten̾e estimant: recte
quȩ audiunt contumacit̃ impugnãt.
Ante gͦ necesse ẽ ut errorẽ suũ hereti¬
ci sentiant. ne audite u̾itati contͣdicans:
qͥa ⁊ campoꝵ sentes si arator uom̾is scis¬
sione ñ eruit: t̾ra accepta semina in se¬
getẽ ñ ꝓducit. Et cũ putredinẽ medi¬
cus. uuln̾is aꝑtione ñ eicit: nequaquã
in loco putredinis. sana caro calescit.
Priꝰ gͦ ꝑuersa destruens dicat. loq̃ntes
sinuans ad iungat: ⁊ ñ inuenietis in
lingua mea iniqͥtatẽ. nec in faucibus
heretici alia aꝑte dic̾e: alia in occultis
tenere. Plinguã qͥppe aꝑta locutio:

Expanded text:
 Ac si aperte diceret: Si subtilius vestra perpenditis, verius aliena pensatis, et cum rectum coeperit esse quod dicitis, justum cognoscetis quod auditis. Nequaquam quippe mea vobis lingua stultitiam resonat, si a vestra conscientia non procedat. Sic sancta Ecclesia studet prius assertiones hostium falsas ostendere, et tunc praedicamenta veritatis aperire, quia cum recta se tenere aestimant, recta quae audiunt contumaciter impugnant. Ante ergo necesse est ut errorem suum haeretici sentiant, ne auditae veritati contradicant, quia et camporum sentes si arator vomeris scissione non eruit, terra accepta semina in segetem non producit; et cum putredinem medicus vulneris apertione non ejicit, nequaquam in loco putredinis sana caro coalescit. Prius ergo perversa destruens, dicat: Loquentes sinuans, adjungat: Et non invenietis in lingua mhaeretici alia aperte dicere, alia in occultis tenere. Per linguam quippe aperta locutio,
Abbreviated transcription (Latin):
eo qd̾ ad nos ꝑ egressũ locutionis exitis
rep̃hendi ñ uultis: intusiusticiȩ librã
tenẽte: ut tanto foris qd̾ dr̃ ex u̾ratis
ponde placeat: qͣnto hoc int̾ius trutina
discretionis pensat. Et qͥa hi erga aliena
dicta rectũ iudiciũ exerunt. quiiudica¬
re pͥus ꝓpͥa sciunt: p̾t quã dix̃ loq̃ntes id
qd̃ iustũ est iudicate: aꝑte mox subdi

Expanded text:
eo quod ad nos egressum locutionis exitis, eo quod ad nos egressum locutionis exitis, reprehendi non vultis, intus justitiae libram tenete, ut tanto foris quod dicitur pondere placeat, quanto hoc interius trutina discretionis pensat. Et quia hi erga aliena dicta rectum judicium exerunt, qui judicare prius propria sciunt, postquam dixit, Loquentes id quod justum est, judicat
Abbreviated transcription (Latin):
qͥsitionib suisu̾itatẽ conãt᷑ assequi:. s uicto¬
resuideri. Cũq forisostñdi sapientes ap¬
petunt: intꝰ ꝑstulticiã. elationis suȩ uin¬
culis ligant᷑. Unde fit. ut contentionũ
certamina exqͥrant: et de deo qͥpax nr̃a
ẽ loqͥpacifice nesciant: atq ex pacis ne¬
gocio. rixe inuentores fiant. Quib bene
ẽẽ: nos talẽ consuetudinẽ ñ habemꝰ. neꝙ¬
id qͦd iustũ ẽ iudicate. Is namꝙ qͥloqͥt᷑
dũ de u̾bis suis auditoris sententiã ex
ipse pͥus debet examinare qͦd dic̃ qͣtinꝰ
int̃ cor⁊ linguã. ȩquus qͥdã discretusq
arbit̃ sedeat: subtilit̃ pensans. si recta
uba corofferat: quȩ utiliter suscipiens.
ad auditoꝵ iudiciũ lingua ꝑducat. Be¬
atus gͥ iobsua cont᷑ amicos agens. ẜ ꝯtͣ
hereticosnrã deñtians. p̃cipitationẽ
loq̃ntium rep̃hendat: atꝙ ad eoꝵ men¬
tẽ ũba recolligat. dicens. Loq̃ntes id q̃d
iustũ ẽ iudicate. Ac si aꝑte dic̾et. Siin

Expanded text:
sed victores videri: cumque foris ostendi sapientes appetunt, intus per stultitiam elationis suae vinculis ligantur. Unde fit ut contentionum certamina exquirant, et de Deo, qui pax nostra est, loqui pacifice nesciant, atque ex pacis negotio rixae inventores fiant. Quibus bene esse, nos talem consuetudinem non habemus, neid quod justum est, judicate. - Is namque qui loquitur, dum vel in sui auditoris sententiam exsipse prius debet examinare quod dicit, quatenus inter cor et linguam aequus quidam discretusque arbiter sedeat, subtiliter pensans, si recta verba cor offerat, quae, utiliter suscipiens, ad auditorum judicium lingua perducat. Beatus igitur Job sua contra amicos agens, sed contra haereticos nostra denuntians, praecipitationem loquentium reprehendat, atque ad eorum mentem verba colligat, dicens: Loquentes id quod justum est, judicate. Ac si aperte diceret: Si in
Abbreviated transcription (Latin):
subleuat: eiq uentura quȩ iã p̃sen¬
tia ostentat. S dũ sepe ⁊ inmultis suꝑ
semet ipsũ tollit᷑. ut fut᷑a u̾acit̾ contẽ¬
plet᷑. mens in sui confidentia deduc-
senserit ꝓpħiam putat: qͥa s hanc et
cũ non ht tͥbuit: ⁊inqͣntũ ħ̾re potuit.
amittit. Sicq fit. ut inde post aliorũ
m̾ita tͥstis redeat: unde estimatione
omniũ letus p̃ibat. Temptatio ẽ ⁊ gͦ uita
hoĩs suꝑt̾ram: quȩ aut aliena a u̾tu-¬
tib. ad cȩleste p̾mium surg̾e ñ ualet:
aut ditata donis sp̃alib. aliq̃n det̾ius
ex occasione uͥtutũ ruit. Quia autẽ¬

Expanded text:
sublevat, eique ventura quaeque jam praesentia ostentat. Sed dum saepe et 246 in multis super semetipsum tollitur, ut futura veraciter contempletur, mens, in sui confidentiam deductasenserit prophetiam putat, quia sibi hanc et cum non habet tribuit, et in quantum habere potuit amittit. Sicque fit ut inde post aliorum merita tristis redeat, unde aestimatione omnium laetus praeibat. Tentatio est ergo vita hominis super terram, quae aut aliena a virtutibus ad coeleste praemium surgere non valet, aut ditata donis spiritalibus aliquando deterius ex occasione virtutum ruit.  Ve
Abbreviated transcription (Latin):
licet malos aut absꝙ benignitate tołans
ñ amat ÷ aut rursũ se sine patientia
exhibens. negligit tołare qͦs amat. Ut
gͦ a nob̾ caritas uera teneat᷑. necesse ẽ
qͣtinꝰ ⁊ benignitati patientia. ⁊ rursũ
patientiȩ benignitas suffraget᷑. ut
magnũ qd̾dam in corde nr̃o ȩdificium
construens. ⁊ benignitatis arcem pati¬
entia solidet: ⁊ patientie fundata ȩdi
ficia. benignitas exornet. Beatꝰ gͥ iob
ꝓmptꝰ ad patientiã. dicat. ueruntñ qͦd
cepistis explete. benignitate p̃ditus
ad iungat. p̃bete aurẽ. ⁊ uidete an m̃¬

Expanded text:
licet malos, aut absque benignitate tolerans licet malos, aut absque benignitate tolerans non amat, aut rursum sese sine patientia exhibens, negligit tolerare quos amat. Ut ergo a nobis charitas vera teneatur, necesse est quatenus et benignitati patientia, et rursum patientiae benignitas suffragetur; ut magnum quoddam in corde nostro aedificium construens, et benignitatis arcem patientia solidet, et patientiae fundatficia benignitas exornet. Beatus igitur Job promptus ad patientiam dicat: Verumtamen quod coepistis, explete; benignitate praeditus adjungat: Praebete aurem, et videte an me
Abbreviated transcription (Latin):
uͦ ip̃is sius ꝑsecutorib u̾itatis p̃dica¬
m̃ta ñ subtrahit. ad iungat: p̃bete au¬
rẽ. ⁊ uidete anm̃tiar. Ac si aꝑte dic̾et.
Nec ante illatas molestias trepido:
nec ingratis auditorib correctionis ad¬
iutoria abscondo: qͥa ⁊ malis p̃ssus
exerceor:⁊ ipsis meis ꝑsecutorib be¬
nigne impensus cresco. Mensqͥppe
scõꝵ in hõc temptationũ p̃lio. ⁊ mu¬
nita pacientie clipeo ⁊ gladiis amoris ac¬
cuicta. ad ꝑferenda mala sumit fortitu
dinẽ: ⁊ ad rep̃hendenda bona exerit be¬
nignitatẽ: qͣtinꝰ ⁊ odioꝵ tela potent̃ exci-¬
piat:⁊ amoris iacła ualent̃ reddat. Ne¬
aut clipeũ sumens gladiis ñ utit᷑: aut
utens gladiis. cdipeo ñ munit᷑. Unde et
miles cłi adu̾sitatis bello dep̾ssus. et scu¬
tum pacientiȩ debet ante ferre ne ꝑeat:
cła. ut uincat. Cuiꝰ armature summã
breuit̃ paulus insinuat. dicens. Kari¬
tas paciens ẽ: benigna ẽ. Cũ uͦ unum
ex utroq defuerit. caritas ñ est: si uide¬

Expanded text:
ribus veritatis praedicamenta non subtrahit, adjungat: Praebete aurem, et videte an mentiar. Ac si aperte diceret: Nec ante illatas molestias trepido, nec ingratis auditoribus correptionis adjutoria abscondo, quia et malis pressus exerceor, et ipsis meis persecutoribus 242 benigne impensus cresco. Mens quippe sanctorum in hoc tentationum praelio et muita patientiae clypeo, et gladiis amoris accincta, ad perferenda maldinem, et ad rependenda bona erigit unitatem, quatenus et odiorum tela potenter excipiat, et amoris jacula valenter reddat. Naut clypeum sumens gladiis non utitur, aut utens gladiis clypeo non communitur. Unde et miles Dei adversitatis bello deprehensus, et scutum patientiae debet anteferre, et ad ncat. Cujus armaturae summa breviter Paulus insinuat, dicens: Charitas patiens est, benigna est. Cum vero unum ex utroque defuerit, charitas non est: si vide
Abbreviated transcription (Latin):
dic̃. ñ qͣi ex auctoritate p̃cipit. s ex rõne
Ac si aꝑte dicat. Ea quȩ assero nequaqͣm
m exauetoritate credite: s anuera sint.
rõ q̃ri debeat. rõnabilit̾ suadet. S sepe
heretici dũ occasionẽ rõcinationis acci¬
piunt: ad iurgia contentionis effrenan

Expanded text:
ex auctoritate praecipit, sed ex ratione Ac si aperte dicat: Ea quae assero nequaquam mihi ex auctoritate credite, sed an vera sint eratio quaeri debeat, rationabiliter suadet. Sed saepe haeretici, dum occasionem ratiocinationis accipiunt, ad
Abbreviated transcription (Latin):
dr̃: cuiꝰ resurgentis uitã. iã qͥdẽ ꝑfidẽ se¬
qͥtur: s nec dũ ꝑspẽm contẽplat᷑. Suꝑ pu¬
pillũ uͦ heretici irruunt: cũ humilitatẽ
fidelis ppłi. importunis falsisq allegati¬
onib affligunt. E tñ amicꝰ ẽ quẽ nitun¬
tur subu̾tere: qͥa fidelis dĩ ppłs. ipsos
quoꝙ: qͦs ꝑseqͣnteᷤ tolat. amãdo ñ desinit

Expanded text:
us resurgentis vitam jam quidem per fidem sequitur, sed necdum per speciem contemplatur. Super pupillum vero haeretici irruunt, cum humilitatem fidelis populi importunis falsisque allegationibus affligunt. Tamen amicus est quem nituntur evertere, quia fidelis Dei populus, ipsos qu
Abbreviated transcription (Latin):
am libello
tractauimꝰ: qd̾ beatus iob
uim nob̾ suȩ humilita¬
tisinnotescit dicens.¬
Suꝑ pupillũ irriutis.
et subu̾tere nitimini
amicũ ur̃m. Qͣnte nãꝙ infirmita¬
tis se ppendat insinuat: quẽ pupil¬
lũ uocat. Qa uͦ ab amore rececde etiã lesa
caritas nescit: ⁊ subu̾ti se uelle q̃ritur:

Expanded text:
am libello tractavimus, quod beatus Job vim nobis humilitatis suae innotescit, dicens pupillum irruitis, et subvertere nitimini amicum vestrum. Quantae namque infirmitatis se perpendat insinuat, quem pupillum vocat; quia vero ab amore recedere etiam laesa charitas nescit, et subverti velle se queritur,
Abbreviated transcription (Latin):
qͥ post ignorantiȩ suȩ caliginẽ ad amo¬
rẽ rectitudinis redeunt: ⁊ u̾itatis radiis
illustrati. fletib diluunt qd̾ errauer̃t.
Illuminatus et enĩ qͥsq respic̃. quã tur¬
pe fu̾it. qd̾ ꝓ p̃sentis uite amore labo¬

Expanded text:
qui post ignorantiae suae caliginem ad amorem rectitudinis redeunt, et, veritatis radiis illustrati, fletibus diluunt quod erraverunt. Illuminatus etenim quisque respicit quam turpe fuerit quod praesentis vitae amore labo
Abbreviated transcription (Latin):
miliciã diximꝰ: sciendũ sumoꝑe ẽ.
qd̾ qͥddã nob̃ appellatione miliciȩ.
ampliꝰ quã noĩe temptationis innui¬
tur. Hoc nãq nr̃o intellectui exp̃ssio¬
ne miliciȩ auget᷑. qd̾ nuirũ ꝑmili¬
ciã ad finẽ cotidie tendit᷑. Cũꝙ ꝑ ordi¬
nẽ. miliciȩ locus crescit: tota simul

Expanded text:
iam diximus, sciendum summopere est quod quiddam nobis appellatione militiae amplius quam nomine tentationis innuitur. Hoc namque nostro intellectui expressione militiae augetur, quod nimirum per militiam ad finem quotidie tenditur; cumque per ordinem militiae locus crescit, tota simul
Abbreviated transcription (Latin):
unt. qͥ ꝑ noxia u̾ba dilabunt᷑. huma¬
na ⁊ enĩ mens. aquȩ more ⁊ cͥcunclu¬
sa ad suꝑiora colligit᷑. qͥa illud re¬
petit unde descendit: ⁊ relaxata
deꝑit. qͥa se ꝑ infima inutilit̾ spargit.
Quot enĩ suꝑuacuis u̾bis a silencii
sui censura dissipat᷑. qͣi tot riuis extͣ
se ducit᷑. Uĩr⁊ redire int̾ius ad sui

Expanded text:
 per noxia verba dilabuntur. Humana etenim mens, aquae more, et circumclusa ad superiora colligitur, quia illud repetit unde descendit; et relaxata deperit, quia se per infima inutiliter spargit. Quot enim supervacuis verbis a silentii sui censura dissipatur, quasi tot rivis extra se ducitur. Unde et redire in
Abbreviated transcription (Latin):
Ue mͥqͥa tacui. Quid gͦ int̾ hȩc. nͥ studio¬
se lingua sub magni modaminis libra¬
tione frenanda ẽ. ñ in solubilit̃ obligan¬
da: ne aut laxata inuicium defluat. aut
restͥcta etiã abutilitate torpescat: Hinc
nãq ꝑ quemidã sapientẽ dr̃. sapiens ta¬
cebit usq ad tempꝰ. ut nimirũ cũ opor¬
tunũ consid̾at. post posita censura silen¬
cii loq̃udo quȩ congruunt. inusũ se
utilitatis impendat. Hinc salomon
ait. Tempꝰ tacendi: ⁊ tempꝰ loq̃ndi. Dis¬
creta qͥppe uicissitudine pensanda suis
tpr̃a: ne aut cũ restͥngi lingua debet.¬
ꝑu̾ba se in utilit̾ soluat: aut cũ loqui
utilit potest. semet ipsã pigre restͥn¬
gat. Quod bñ psalmista consid̾ans: bre¬
ui postulatione complexꝰ ẽ. dicens.
Pone dñe custodiã ori meo:⁊ ostium
circunstantiȩ labiis meis. Ostiũ nãq
aꝑit᷑ ⁊ clauditur. Qui gͦ ori suo nequa¬
quã poni obstacłm s ostium peciit:
aꝑte edocuit. qd̾ ⁊ ꝑ disciplinã teneri

Expanded text:
e laxetur. --Quid ergo inter haec, nisi studiose lingua sub magni moderaminis libratione frenanda est, non insolubiliter obliganda, ne aut laxata in vitium defluat, aut restricta etiam ab utilitate torpescat? Hinc namque per quemdam dicitur: Sapiens tacebit usque ad tempus , ut nimirum cum opportunum considerat, postposita censura silentii, loquendo quae congruunt, in usum se utilitatis impendat. Hinc Salait: Tempus tacendi et tempus loquendi . Discreta quippe vicissitudine pensanda sunt tempora, ne aut cum restringi lingua debetba se inutiliter solvat; aut cum loqui utiliter potest, semetipsam pigre restringat. Quod bene Psalmista considerans brevi postulatione complexus est dicens: Pone, Domine, custodiam ori meo, et ostium circumstantiae labiis meis . Ostium namque aperitur et clauditur. Qui ergo ori suo nequaquam poni obstaculum, sed ostium petiit, aperte docuit quod et per disciplinam retineri
Abbreviated transcription (Latin):
dũ ẽ. qͥa cũ pauore nimio a locutione
restͥngim᷑. int̾dum plusquã necesse est
intͣ claustra silencii coartam᷑: ⁊ dũ lin¬
guae uicia incaute fiigimꝰ. occulte dete¬
riorib implicam᷑. Nã sepe dũ abeloqͥo
immod̾ate compescim᷑. gͣue multilo-¬
qͥum in corde tołamus: ut eo plus cogi¬
tationes inm̃te ferueant. qͦ illas uio¬
lenta custodia indiscreti silentii angꝰ¬
tat: ⁊ plerũq: tanto laciꝰ defluunt: qͣn¬
tõ se eẽ securiꝰ estimant. qͥa foris a rep̃¬
hensorib ñ uident᷑. Uñ mens ñ nunꝗͣ
in suꝑbiã tollit᷑: eosq qͦsloq̃ntes audit.
qͣi infirmos conspicit. Cumq oscorporiᷤ
claudit: qͣntũ se uiciis suꝑbiendo aꝑi¬
at. ñ agnoscit. Linguã ⁊ enĩ p̾mit: co-¬
gitationẽ erigit. Et cũ sẽ ꝑ negligen¬
tiã minime consicd̾at: tanto ap̃d se
iniusta patiunt᷑: eo in acͥorem dolorẽ
ꝓdeunt. quo ea quȩ sustinent ñ lo¬
quunt᷑. Nã su illatas molestias lingua tran¬

Expanded text:
cutione restringimur, interdum plus quam necesse est intra claustra silentii coarctamur; et dum linguae vitia incaute fugimus, occulte deterioribus implicamur. Nam saepe dum ab eloquio immoderate compescimur, grave multiloquium in corde toleramus, ut eo plus cogitationes in mente ferveant, quo illas violenta custodia indiscreti silentii angustat; et plerumque tanto latius diffluunt, quanto se esse securiores aestimant, quia foris a reprehensoribus non videntur. Unde mens nonnunquam in superbiam tollitur, eosque quos loquentes audit quasi infirmos conspicit. Cumque os corporis claudit, quantum se vitiis superbiendo aperiat non agnoscit. Linguam etenim premit, cogitationem erigit; et cum se per negligentiam minime considerat, tanto apud se injusta patiuntur, eo in acriorem dolorem prodeunt, quo ea quae sustinent non loquuntur. Nam si illatas molestias lingua tran
Abbreviated transcription (Latin):
infoueã lapsusimpellit᷑. Nã dũ ociosa
cau̾e u̾ba negligimꝰ. ad noxia ꝑueni¬
mus⁊ ut pͥus loqͥ aliena libeat. ⁊ pꝰmo¬
dũ decͣctionib. eorũ uitã de qͥb loqͥmͣ
lingua mordeat: q̃nq aut̃ usq ad aꝑ¬
tas contumelias erũpat. Hinc semi¬
nant᷑ stimuli: oriunt᷑ rixe: accendun¬
t᷑ faces odioꝵ: pax tota extingͥtur cor¬
diũ. Uñ bñ ꝑ salomonẽ dr̃. Q dimit-¬

Expanded text:
in foveam lapsus impellitur. Nam dum otiosain foveam lapsus impellitur. Nam dum otiosacavere verba negligimus, ad noxia pervenimus; ut prius loqui aliena libeat, postmodum detractionibus eorum vitam, de quibus loquitur, lingua mordeat, quandoque autem usque ad apertas contumelias erumpat. Hinc irarum seminantur stimuli, oriuntur rixae, accenduntur faces odiorum, pax tota exstinguitur cordium. Unde bene per Salomonem dicit
Abbreviated transcription (Latin):
eo scã eccła ñ q̃rit: quo hanc sp̃ali in¬
tellectu tͣnscendit. Se pe uͦ heretici cũ
ꝑu̾sa de fide asser̃t: non nulla contͣ
antiquũ hostẽ subtilia de carnis tẽp¬
tationib loquunt᷑. Nã non ñquam
eo in se qͣi sana m̃bra oꝑatioĩs ostendt:
quo infide uuln̾ati. serpentis mor¬
su in capite tenent᷑. S scã eccłia audi
alueũ conat᷑. Illud metꝰ p̃mit: hocelatio
erigit. Illud gr̃am ex fauorib captat:
hoc iram ut excertamine ostñdatur
exagitat. Illud imꝓnitu subiacet: hõc
bs̃ iob amicossuos fuisse redarguit: cũ
dic̃. Ad increpandũ t̾m eloqͥa concin¬
natis. S unde usq ad iuiuste increpa¬
tionis audatiã ꝑuenit᷑: ꝓtinꝰ innõtuit
cũ subiunx̃. & inuentũ u̾ba ꝓfertis.
Inuentũ enĩ uerba ꝓferre ẽ: ociosa di¬
cere. Nã sepe dũ abocciosis u̾bis nequa¬
quã lingua cõpescit᷑: ad tem̾itatem qͦꝙ
stultȩ increpationis effrenat᷑. Eb dã
enĩ ruinȩ suȩ gradib desidiosa mens

Expanded text:
esia non quaerit, quo hanc spiritali intellectu transcendit. Saepe vero haeretici, cum perversa de fide asserunt, nonnulla contra antiquum hostem subtilia de carnis tentationibus loquuntur. Nam nonnunquam eo in se quasi sana membra operationis ostendunt, quo in fide vulnerati serpentis morsu in capite tenentur. Sed sancta Ecclesia audialveum conatur. Illud metus premit, hoc elatio erigit. Illud gratiam ex favoribus captat, hoc ira ut ex certamine ostendatur exagitat. Illud in promptu subjacet, hoc ate beatus Job amicos suos fuisse redarguit, cum dicit: Ad increpandum tantum eloquia concinnatis. Sed unde usque ad injustae increpationis audaciam pervenitur, protinus innotuit, cum subjunxit: Et in ventum verba profertis. In ventum enim verba proferre est otiosa dicere. Nam saepe dum ab otiosis verbis nequaquam lingua compescitur, ad temeritatem quoque stultae increpationis effrenatur. Quibusdam enim ruinae suae gradibus desidiosa mens
Abbreviated transcription (Latin):
aut̃ multiloqͥo qͥsq seruiens. rectitu¬
dinẽ iusticiȩ teñe ñ possit: testatur
ꝓpħa qͥ ait. Uir lingosus ñ diriget᷑
suꝑt̾ram. Hinc salomon it̾um dic̃.
Inmultiloqͥo pecc̃m ñ deerit. Hinc
ysaias ait. cultus iusticie silentiũ. ui¬
delicet indicans. qͥa m̃tis iusticia de¬
solat᷑. q̃n ab iminocłata locutione noi
parcit᷑. Hinc iacob dic̃. Si qͥs putat
se religiosum ee̾. ñ refrenans linguã
suã. s seducens corsuũ: huiꝰ uana
ẽ religio. Hinc rursũ ait. Sit om̃is
homo uelox ad audiendũ: tardus
aut̃ ad loq̃ndũ. Hinc it̾um ad iun¬
git. Lingua inqͥetũ malũ. plena ue¬
neno mortifero. Hinc ꝑsemet ipsã
u̾itas ãmonet dicens. Om̃e u̾bũ oci¬
osũ qd̾ locuti fu̾int hoĩes. reddent

Expanded text:
iens rectitudinem justitiae tenere non possit, testatur propheta, qui ait: Vir linguosus non dirigetur super terram ; hinc Salomon iterum dicit: In multiloquio peccatum non deerit ; hinc Isaias ait: Cultus justitiae silentium . Videlicet indicans, quia mentis justitia desolatur, quando ab immoderata locutiodicit: Si quis putat se religiosum esse, non refrenans linguam suam, sed seducens cor suum, hujus vana est religio . Hinc rursum ait: Sit autem omnis homo velox ad audiendum, tardus autem ad loquendum . Hinc iterum adjungit: Lingua inquietum malum, plena veneno mortifero . Hinc per semetipsam nos Veritas admonet, dicens: Omne verbum otiosum quod locuti fuerint homines, reddent
Abbreviated transcription (Latin):
si aꝑte dic̾et. Dũ me stultis increpatio¬
nib ad desꝑationẽ flect̾e neq̃unt:
ip̃i tem̾itatis suȩ insania ꝯfundunt᷑.
Uener̃t quoꝙ usq adme: ⁊ pudore
cooꝑti sunt. Ac si dicat. Uidentes cor¬
poris uuln̾a s m̃tis constantiã nesci-¬
entes. dũ me de inusticia increpa¬
re ausi sunt. usq ad me nec dũ uene¬
runt: s dura me inuectione pulsai¬
tes. dũ stare animũ int̾ ad u̾sa dep̃¬
hendunt: qͣi ad me uenientes erubescuis.
Fo enĩ ad me ueniunt. qͦ me mintimis
agnoscunt. Ibiq eospudor cooꝑit:
uͥ me stantẽ fortit̃. ext̾ior iactura nos
tangit. Sunt uͦ ñ nulli qui tumere dm̃
nesciunt: nͥcũ uel in se exꝑta uel in aliis
tẽ turbant. Ex quoꝵ scilicet numero
amicos suos ẽe̾ beatꝰ iob redarguit. cũ
et mͦ plagam uidentes meã timetis:¬

Expanded text:
si aperte diceret: Dum me stultis increpatiosi aperte diceret: Dum me stultis increpationibus ad desperationem flectere nequeunt, ipsi temeritatis suae insania confunduntur. Venerunt quoque usque ad me, et pudore cooperti sunt. Ac si dicat: Videntes corporis vulnera, sed mentis constantiam nescientes, dum me de injustitia increpare ausi sunt, usque ad me necdum venerunt; sed dura me invectione 235 pulsantes, dum stare animum inter adversa deprehendunt, quasi ad me venientes erubescunt. Eo enim ad me veniunt quo me in intimis cognoscunt; ibique eos pudor cooperit, ubi me stantem fortiter exterior jactura non tangit. Sunt vero nonnulli qui timere Deum nesciunt, nisi cum vel in se experta, vel in aliis er infirmitatem turbant. Ex quorum scilicet numero amicos suos esse beatus Job redarguit, cum et modo videntes plagam meam timetis
Abbreviated transcription (Latin):
diȩ iudicii repbi ueniunt: qͥa usq
ad eiꝰ tc̃ conspiciendã glam ꝑducunt᷑
ut admaiora reatꝰ sui supplicia re¬
pulsi uideant qͦd ꝑdidert̃. Tunc uͦ
iniqͦs pudor eooꝑit: cũ eosin conspec¬
tu iudicis. testis conscientia addieit.
Tẽ iudex exc̾ius cernit᷑. s accusator
int̾ius tołatur. Tc̃ om̃is añ ocłos cul¬
pa reducit᷑: ⁊ mens suꝑ gehennȩ in¬
cendia suo gͣuius igne cruciat᷑. De
manꝰ tua. ut ñ uideant: uideant ⁊
ꝯfundant᷑. Intellectũ qͥppe reꝓboꝵ.
ñc m̾ita obscurant: s t̃c cognicioreatꝰ
illuminat: ut ⁊ mͦ seq̃nda ñ uideant:
⁊ tẽ ea pꝰqͣm amiserint cernant. Nẽ
qͥppe et̾na intellig̾e negligunt. uel
appet̾e intellecta contempnunt: s
t̃c ea intelligentes ꝓculdubio desi¬
d̾antesq conspiciunt. cũ desicdata
asseqͥ nequaquã possunt. Quȩ etiã
gruunt: qͥ duris obiurgationib sci
uiri animũ labefactare conabant᷑.
Ait enĩ. Confusi sunt: qr sꝑaui. Ac

Expanded text:
iem judicii reprobi veniunt, quia usque ad ejus tunc conspiciendam gloriam perducuntur, ut ad majora reatus sui supplicia repulsi videant quod perdiderunt. Tunc vero iniquos pudor cooperit, cum eos in conspectu judicis testis conscientia addicit. Tunc judex exterius cernitur, sed accusator interius toleratur. Tunc omnis ante oculos culpa reducitur, et mens super gehennae incendia suo gravius igne cruciatur. De manus tua, ut non videant, videant et confundantur Intellectum quippe reproborum nunc merita obscurant, sed tunc cognitio reatus illuminat, ut et modo sequenda non videant, et tunc ea postquam amiserint cernant. Nunc quippe aeterna intelligere negligunt, vel appetere intellecta contemnunt; sed tunc ea intelligentes procul dubio desiderantesque conspiciunt, cum desiderata assequi nequaquam possunt.  Vet. gruunt, qui duris objurgationibus sancti viri animum labefactare conabantur. Ait enim: Confusi sunt, quia speravi. Ac
Abbreviated transcription (Latin):
u̾ba referunt᷑: qͥa amicos beatuob
hereticon ten̾e spẽm diximꝰ: recce se
asserit eoꝵ substantia ñ indig̾e. H̾eti¬
coꝵ qͥppe substantia. carnalis sap̃ia
ñ inconuenient̃ accipit᷑: qͥa dũ ꝑu̾se¬

Expanded text:
verba referuntur, quia amicos beati Job haereticorum tenere speciem diximus, recte se asserit eorum substantia non indigere. Haereticorum quippe substantia carnalis sapientia non inconvenienter accipitur, q
Abbreviated transcription (Latin):
sunt qͥa sꝑaui. Cũ bonis mala reꝓbi
ingerunt: si hos a spe intima labefa¬
etari conspiciunt ⁊effectu deceptio¬
nis hilarescunt. Lucrũ nãq maxi¬
mũ. erroris sui ꝓpagationẽ deputãt:
qͥa hab̾e se ad ꝑdicionẽ socios exul¬
tant. Cũ uͦ bonoꝵ spes int̾ius figit᷑
⁊ nequaqͣm malis ext̾iorib ad ima
reclinatur : pͣuoꝵ mentẽ confusio
occupat: qͥa dũ ꝑuenire ad afflicto¬
rũ intima neq̃unt ⁊ in cassũ se exist̾e̾
crudeles erubescunt. Sc̃s gͥ uir di¬
cat ex uoce sua. dicat ex uniu̾salis
eccłiȩ afflicte gemĩtisq constantia:
tionis gaudiũ sine ullo mẽtis defec¬
tu desid̾at: atq ad uitã moriendo
ꝑdurat. Confusi sunt: qͥ a sꝑaui. Ac
si aꝑte dicat. Quia duris ꝑsecutio¬
nib reꝓbi uim mei rigoris ñ emol¬
liunt: erubescentes ꝓtuldubio la¬
borẽ suȩ crudelitatis ꝑdunt. uñ:
mox uent᷑e retͥbutionis bona qͣu iã
p̃sentia conspicit: ⁊ qͥs reatꝰ in udi¬

Expanded text:
stantia. --Cum bonis mala reprobi ingerunt, si hos a spe intima labefactari conspiciunt, effectu deceptionis hilarescunt. Lucrum namque maximum, erroris sui propagationem deputant, quia habere se ad perditionem socios exsultant. Cum vero bonorum spes interius figitur, et nequaquam malis exterioribus ad ima reclinatur, pravorum mentem confusio occupat, quia dum pervenire ad afflictorum intima nequeunt, incassum se existere crudeles erubescunt. Sanctus igitur vir dicat ex voce sua, dicat ex universalis Ecclesiae afflictae gementisque constantia, tionis gaudium sine ullo mentis defectu desiderat, atque ad vitam moriendo perdurat: Confusi sunt, quia speravi. Ac si aperte dicat: Quia duris persecutionibus reprobi vim mei rigoris non emolliunt, erubescentes procul dubio laborem suae crudelitatis perdunt. Unde et mox venturae retributionis bona quasi jam praesentia conspicit, et qui reatus in judi
Abbreviated transcription (Latin):
tẽ uitȩ indesinent̃ aspiciunt. qͣi cotidie
morientes uiuunt:⁊ tanto se soliduis
mansuris p̃parant: qͣnto ⁊ nulla ẽẽ tͣnsi¬
toria. semꝑ ex fine pensant. Hinc qͥppe
psalmista uelocicursu fug̾e uitã pecca¬
toris aspiciẽs. ait. Pusillũ adhuc ⁊ ñ erit
peccator. Hĩc it̾um dic̃. Homo sic̃ fenum
dieseiꝰ. hinc ysaias ait. Om̃is caro fȩnũ.

Expanded text:
tem vitae indesinenter ascipiunt, quasi quotidie tem vitae indesinenter ascipiunt, quasi quotidie morientes vivunt; et tanto se solidius mansuris praeparant, quanto et nulla esse transitoria semper ex fine pensant. Hinc quippe Psalmista, veloci cursu fugere vitam peccatoris aspiciens, ait: Pusillum adhuc, et non erit peccator . Hinc iterum dicit: Homo sicut fenum dies ejus . Hinc Isaias ait: Omnis caro
Abbreviated transcription (Latin):
seu̾atura diligit᷑. ab et̾na sp̃e animꝰ fr̃a¬
git᷑. ⁊ delectatus p̃sentib. desꝑatioĩs
suȩ caligine reu̾berat᷑. Cumq lon
repente uitã deserenset̾na mala inuenit:
quȩ uitare iãneq̃at. Hunic ẽ enĩ qd̾ ꝑ quẽdã
sapientẽ dr̃. Ue hisqͥ ꝑdider̃t substinẽtiã.
Substinentiã iudelicet ꝑdunt: qͥdũ diu
se ĩmorari uisibilib estimant: sp̃e mui¬
sibiliũ derelinquunt. Cũq mensinp̃sen¬
tib figit᷑. uita t̾minat᷑: ⁊ repente ad sup¬
plicia inꝓiusa ꝑueniunt. qͥ deceptissius
p̾sũptionib. aut ñquam se contingere.
aut carde. credider̃t. hinc u̾itas dic̃. Ui¬
gilate itaq:. qͥa nescitis diẽ neq horam.
Hinc rursũ scͥptũ ẽ. Dies dm̃. sic̃ fur in
nocte. ita ueniet. Quia enĩ adrapiendã
aĩam ꝓpinquans minime conspicit᷑. fu¬
runnocte comparat᷑. Tanto gͥ debet qͣi
semꝑueniens metui: qͣnto a nob̃ ñualet
uenturꝰ p̾sciri. Uñ ⁊ sc̃i uiri qͥa breuita¬

Expanded text:
ab aeterna spe animus frangitur, et delectatus praesentibus, desperationis suae caligine reverberatur. Cumque longrepente vitam deserens, aeterna invenit, quae vitare jam nequeat. Hinc est enim quod per quemdam sapientem dSustinentiam videlicet perdunt qui, dum diu se immorari visibilibus aestimant, spem invisibilium derelinquunt. Cumque mens in praesentibus figitur, vita terminatur; et repente ad supplicia improvisa perveniunt, quae, decepti suis praesumptionibus, aut nunquam se contingere, aut tarde crediderunt. Hinc Veritas dicit: Vigilate itaque, quia nescitis diem neque horam . Hinc rursum scriptum est: Dies Domini sicut fur in nocte, ita veniel . Quia enim ad rapiendam animam propinquans minime conspicitur, furi in nocte comparatur. Tanto igitur debet quasi semper veniens metui, quanto a nobis non valet ventura praesciri. Unde et sancti viri, quia brevita
Abbreviated transcription (Latin):
nom̃ dñi bñdictũ. S indiscrete mentes
hanc uiuendi regłam nesciunt ⁊ ⁊ qͦ ui¬
as di dissolute appetunt: eo ad mundi
qͥa quos aust̾ reꝓbi teporis solu̾it: hos ni¬
mirũ rete implicatioĩs tenet. Bñ aut̃ p᷑¬
uoꝵ fc̃a descͥbens. consicdari hec ãmonet:
qͥa ꝑu̾sa agendo diligimꝰ. s hȩc uisa ina¬
liis diuidicamꝰ: ⁊ que in nobisminus di¬
iudicanda credimꝰ: quã sint turpia. in
alioꝵ actione cognoscimꝰ. Sic q fit: ut
ad semet ipsam mensredeat : ⁊ agere
qͦd rep̃hendit erubescat. Qiͣ ab specło
feda facies displicet: cũ mens auita
simili in se ipsa qͦd adu̾set᷑ uidet. ait
gͦ. Cõsid̾ate semitas teman. itin̾a saba:
⁊ expectate pauliꝑ. ac si aꝑte dic̾et.
Dampna alieniceporis attendite: ⁊tẽ
spem de ȩt̾nis firmiꝰ sumitis: si recto
cordis ocło qd̾ in aliis displicet uidetis.

Expanded text:
nomen Domini benedictum . Sed indiscretae mentes nomen Domini benedictum . Sed indiscretae mentes hanc vivendi regulam nesciunt, et quo vias Dei dissolute appetunt, eo ad mundi quia quos Auster reprobi teporis solverit, hos nimirum rete implicationis tenet. Bene autem pravorum facta describens considerare haec admonet, quia perversa agendo diligimus, sed haec visa in aliis dijudicamus; et quae in nobis minus dijudicanda credimus, quam sint turpia in aliorum actione cognoscimus; sicque fit ut ad semetipsam mens redeat, et agere quod reprehendit erubescat. Quasi enim a speculo foeda facies displicet, cum mens a vita simili in se ipsa quod aversetur videt. Ait ergo: Considerate semitas Theman, itinera Saba, et exspectate paulisper. Ac si aperte diceret: Damna alieni teporis attendite, et tunc spem de aeternis firmius sumetis, si recto cordis oculo quod in aliis displiceat videtis.
Abbreviated transcription (Latin):
cham portant: qͣtinus ꝑ hoc qͦd ꝓpin¬
quoꝵ necessitatib condolent. a cep¬
to rectitudinis itin̾e ñdeclinent. Bech
posita bethsamis ꝑg̾e ẽ: cũ suꝑnascien¬
tia. ad int̾nȩ lucis habitacłm ꝓpinqͣre.
S t̃c uere bethsamis ꝑgimꝰ. cũ uiã rec¬
titudiis gͣdientes. ad uicina erroris
lat̾a nec ꝓ affectu pignoꝵ declinamꝰ.
Quoꝵ nimirũ grã mentẽ nr̃am ten̾e
debet. s reflect̾e ñ debet: ne hec eadẽ
mens. aut si affectu ñ tangit᷑. dura sit:
aut plus tacta sunflectitur. remissa.
moris iugo colla cordis attͥuerat: sub qͣnto
discretioĩs mod̾amine. diuine scientiȩ ar-¬
chã portat. Amissis nãq uitulis mugit:
qͥa audita morte filioꝵ. int̾ram tonso ca-¬
pite corruit. S tn recto itin̾e mugiens
gͣditur: qͥa oseiꝰ ingemitu ad dĩ laudes
aꝑit᷑. cũ ꝓtinꝰ dicit. Dñs dedit. dñs abs-¬
tulit: sic̃ dño placuit ita factũ est: sit

Expanded text:
cam portant, quatenus per hoc quod propincam portant, quatenus per hoc quod propinquorum necessitatibus condolent a coepto rectitudinis itinere non declinent. Bethsposita Bethsames pergere est cum superna scientia ad aeternae lucis habitaculum propinquare. Sed tunc vere Bethsames tendimus, cum viam rectitudinis gradientes, ad vicina erroris latera nec pro affectu pignorum declinamus. Quorum nimirum gratia mentem nostram tenere debet, sed reflectere non debet, ne haec eadem mens aut si affectu non tangitur, dura sit; aut plus tacta, si inflectitur, remissa. moris jugum colla cordis attriverat, sub quanto discretionis moderamine divinae sententiae arcam portat. 233 Amissis namque vitulis mugit, quia, audita morte filiorum, in terram tonso capite corruit ; sed recto tamen itinere mugiens graditur, quia os ejus in gemitu ad Dei laudes aperitur, cum protinus dicit: Dominus dedit, Dominus abstulit, sicut Domino placuit, ita factum est; sit
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑ hanc in paruo saltẽ ac mnumo. a
recto itin̾e ñ declinent. Quos bn nob̾ ꝑsig¬
nificationẽ innuunt uaccȩ que sub ar¬
cha dñi ad montana tendentes. affec¬
tu simul ⁊ rigido sensu gͣdiunt᷑. sic̃ scͥp¬
tũ est. Tollentes duas uaccas quȩ lacta¬
bant uitulos. iunxer̃t ad plaustr̃: ui¬
tulosq earũ clauser̃t domi: et posuer̃t
archã di suꝑ plaustr̃. Et paulopost.
Ibant indirectũ uaccȩ ꝑuiã quȩ duc̃
bechsamis: ⁊ itin̾e uno gͣdiebant᷑. ꝑgen¬
tes ⁊ mugientes: ⁊ñ declinantes neq
ad dext̾am neq ad sinistrã. Ecce enĩ re¬
clausis domi uitulis. uacce quȩ sub ar¬
cha dm̃i plaustro religant᷑. ꝑgunt et
gemunt ⁊ dant abintimis mugitꝰ. ⁊ tñ
abitin̾e ñ demutant gressus. Amorẽ
qͥdẽ ꝑ cõpassionẽ sentiunt: s colla pꝰ¬
t̾ius ñ deflectunt. Sie sie necesse ẽ ut
incedere debeant. qͥsacre legis iugo sub
positi. iam ꝑ int̾nam scientiã. dñi ar-¬

Expanded text:
per hanc in parvo saltem ac minimo a per hanc in parvo saltem ac minimo a recto itinere non declinent. Quos bene nobis per significationem vaccae innuunt, quae, sub arca Domini ad montana tendentes, affectu simul et rigido sensu gradiuntur, sicut scriptum est: Tollentes duas vaccas quae lactabant vitulos, junxerunt ad plaustrum, vitulosque earum clauserunt domi, et posuerunt arcam Dei super plaustrum . Et paulo post: Ibant in directum vaccae per viam quae ducit Bethsames, et itinere uno gradiebantur, pergentes et mugientes, et non declinantram . Ecce enim, reclusis domi vitulis, vaccae quae sub arca Domini ad plaustrum religantur, gemunt et pergunt, dant ab intimis mugitus, et tamen ab itinere non demutant gressus. Amorem quidem per compassionem sentiunt, sed colla posterius non deflectunt. Sic sic necesse est ut incedere dpositi, jam per internam scientiam Domini ar
Abbreviated transcription (Latin):
lit̃ his qͥb uicimꝰ iungimͣ plus cet̾is
ꝓdesse: qͥa ⁊ flãma ad motis reb incẽ¬
diũ porrigit: s hoc ipsũ uͥ pͥus nas¬
cit᷑. incendit. Debemus copulã t̾re¬
ne cognatioĩs cognosc̾e ⁊ s tñ hanc
qͣtinus fidelis animꝰ in diuino stu¬
dio accensus. nec ea q̃ sͥ sunt in infi¬
mis ꝯiuncta despiciat: hȩc ap̃d se¬
met ipsũ recte ordinans. sũmon a
more transcendat. Sollerti gͦ cura
ꝓuidendũ ẽ. ne carnis gr̃a subre¬
pat: atq a recto itin̾e cordisgressũ
deflectat: ne uimsuꝑne amorisim¬
pediat: ⁊ surgentẽ mentẽ suꝑ impo¬
sito pondẽ deorsũ p̃mat. Sic⁊ enĩ qͥs¬
ꝙ. ꝓpinqͦrum debet necessitatib cõ¬
pati. ut tñ ꝑ cõpassionẽ ñ sinat uim
suȩ intentionis impediri: ut affectꝰ
carnis ñ diligunt: s amore sp̃aliũ
ipsã inse dilectionẽ uincunt: qͣtiuꝰ sie
eã discretioĩs mod̾amine tẽꝑent: ut

Expanded text:
liter his quibus vicinius jungimur plus caeteris liter his quibus vicinius jungimur plus caeteris prodesse, quia et haec flamma admotis rebus incendium porrigit, sed hoc ipsum prius ubi nascitur incendit. Debemus copulam terrenae cognationis agnoscere, sed tamen hanc, quatenus fidelis animus, divino studio accensus, nec ea quae sibi sunt in infimis conjuncta despiciat, et haec apud semetipsum recte ordinans summorum amore transcendat. Solerti ergo cura providendum est ne carnis gratia subrepat, atque a recto itinere cordis gressum deflectat, ne vim superni amoris impediat, et surgentem mentem superimposito pondere deorsum premat. Sic enim quisque propinquorum debet necessitatibus compati, ut tamen per compassionem non sinat vim suae intentionis impediri. Ut affectus carnis non diligunt, sed amore spiritualium ipsam in se dilectionem vincunt, quatenus sic eam discretionis moderamine temperent, ut
Abbreviated transcription (Latin):
hab̾e p̃cipim̃. ut hos ad et̾na rapienteᷤ.
eoꝵꝙ: earnalẽ grãm cũ p̃pedit pꝰponẽ¬
tes. dicamꝰ tẽꝑata eos discretionis ar-¬
te ⁊ conuenient̃ dilig̾e. ⁊ salub̾ter odio
habere: qͣtinꝰ sic sciat ꝑamorẽ odiũ
surgere. ut ualeamꝰ eos ꝑodiũ ueriꝰ
amare. Hinc rursũ ꝑ moysen dr̃. Qi
dix̃ patͥ suo ⁊ matͥ nesciouos. ⁊ fr̃ib su¬
isignoro illos ⁊ nescier̃t filios suos. hi
custodier̃t eloqͥum tuũ ⁊ pactũ tuũ:
seruauer̃t iudicia tua. Ille enĩ sci¬
re dñm familiariꝰ appetit: qͥ p̃amore
pietatis. nescire desid̾at. qͦs carnalit̃
sciuit. Graui et eñ dãpno scientia di¬
uina minuit᷑: si cũ carnis noticia par¬
tit᷑. Ex tra cognatos gͦ qͥsq ac ꝓximos
debet fieri. si uult parenti om̃ium
ueriꝰ iungi: qͣtinus eosdem qͦs ꝓpt̃ d̾m
utilit̃ negligit. tanto solidiꝰ diligat:
qͣnto in eis affectũ solubilẽ cõpule
carnalis ignorat. Debenꝰ qͥdẽ et tpr̃a.

Expanded text:
habere praecipimur, ut hos ad aeterna rapientes, eorumque carnalem gratiam cum praepedit postponentes, discamus temperata eos discretionis arte et convenienter diligere, et salubriter odio habere, quatenus sic sciat per amorem odium surgere, ut valeamus eos verius per odium amare. Hinc rursum per Moysen disuis, Ignoro illos, et nescierunt filios suos, hi custodierunt eloquium tuum et pactum tuum, et servaverunt judicia tua . Ille enim scire Deum familiarius appetit, qui prae amore pietatis nescire desiderat quos carnaliter scivit. 232 Gravi etenim damno scientia divina minuitur, si cum carnis notitia partitur. Extra cognatos ergo quisque ac proximos debet fieri, si vult parenti omnium verius jungi, quatenus eosdem quos propter Deum utiliter negligit tanto solidius diligat, quanto in eis affectum solubilem copulae c