comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
as uenerant᷑ s uc̃uq ꝑibus spacus delcant᷑ absiste̾ / Qui honesti¬
simã noluptãtẽ / ex lib̃ris ex ingemo ex anini agitatone ꝑcipi¬
nt̃ Tu añt alło ꝓhibente hĩtã ubi te macutinã mulierõlaꝵ
cohors inpub ͦ fedentẽ adeat ciriusc̃pat int̾pellet tn ꝑ t̾bu¬
uali rẽpto pallido labello/ elato q rugoso suꝑcilio suspitaus ex¬
animes qͥs ea nocte quis nĩperit ⁊ uix tand qͣssauti capite sẽ¬
tenciã feras ille ꝑibit iste curabit᷑ quã cũ falrã finis oũd̾it
apud te nõ p̃ꝰ mendatiũ quã excusaco sit inbenta Sui uã forsã
salte ueĩ aliqd̾ młtiloq̃o misceat᷑ / Exultes ac itiuicas / ip̃m q ce
putes appollinẽ ⁊ delphis oracłmn p̃cessissẽ / nõ es itaq totus
amens locũ tibi aptissimũ delegisti hĩtant reges in urbib p̃s¬
desq t̾raꝵ et indices q̃q cohercendis nulgi mõĩb p̃sũt qͦ ri¬
p. nccitas excusat hoꝵ pnciã req̃rentis hĩtant ibi aliqͦ gͣui ne¬

Expanded text:
 utrinque paribus spatiis delectantur absistere, qui honestissimam voluptatem ex libris, ex ingenio, ex animi agitatione percipiunt. Tu autem, nullo prohibente, habita ubi te matutina muliercularum cohors in publico sedentem adeat, circumstrepat, interpellet. Tu pro tribunali, stricto pallido labello elatoque rugoso supercilio, suspirans examines quid ea nocte quis minxerit, et vix tandem quassanti capite sententiam feras: "Ille peribit, iste curabitur". Quam cum falsam finis ostenderit, apud te non prius mendacium quam excusatio sit inventa. Sin vera forsan saltem veri aliquid multiloquio misceatur - exultes ac tumeas, ipsumque te putes Apollinem et Delphis oraculum processisse. Non es itaque totus amens: locum tibi aptissimum delegisti. Habitant reges in urbibus, presidesque terrarum et iudices, quique coercendis vulgi moribus presunt, itas excusat horum presentiam requirentis; habitant ibi aliquo gravi ne
Abbreviated transcription (Latin):
acq ꝑẜtam ad ꝙͣ ꝑcipienda uichil magis inpedire qũã uitã libidi¬
nib dedicã Qũe sentẽcia a uirgilio qũe tu sꝑuis ut uesptilis
aq̃lam symia leonẽ elegãtissue sub allegoĩca nibe r̾condit᷑ ctm
locũ p̃ce̾o ne ce̾bellit tuũ mole reꝵ opp̃miã qͣ doctũã ab archita
carentino magno inp̾mis et p̃claro uiro didicisse pło ip̃e pocuerat
dñ ilłit pythagoreos q alios uisendi discendi q gr̃a in ytaliã ue¬
nsset iIlle . i ut apud eicõnẽ / cato menũt ulłam capitalior ẽ
pestẽ ꝙͣ corꝑis noluptatẽ honũb dicebat a nã dacũ deuide
enuãtis malis q̃ exuosuptatis radice nastãt᷑ id addebat cũ hõmi
sine natura sine quis deus mete nchił p̃stabiliꝰ daxipet huic

Expanded text:
ad quam percipiendam nichil magis impedire quam vitam libidinibus deditam". Que sententia a Virgilio - quem tu spernis ut vespertilio aquilam, simia leonem - elegantissime sub allegorica nube reconditur; quem locum pretereo, ne cerebellum tuum mole rerum opprimam. Quam doctrinam ab Archita tarentino, magno in primis et preclaro viro, didicisse Plato ipse potuerat, dum illum pithagoreosque alios visendi discendique gratia in Italiam venisset. Ille enim, ut apud Ciceronem Cato meminit, nullam capitaliorem pestem quam corporis voluptatem hominibus dicebat a natura datam. Deinde, enumeratis malis que ex voluptatis radice nascuntur, illud addebat: "Cum homini sive natura sive quis deus mente nichil prestabilius dedisset, huic
Abbreviated transcription (Latin):
logicam sꝑĩs facile cosequẽtiã bides ac ne mius uirgeã xo¬
onsile nũs ⁊̃ iudiciũ mnũ libet ꝓfecto . i. solicuoiẽ odire
mechaici est facis faceor quod ce decet ubi. in nisi mt̃ curbas
credulas facnoꝵ/ ingemoli tui mamoniũ ostencares poẜes¬
hic quĩd esurire docius qm̃i mendatia una telũce nõ pascent᷑ /e
iure igis locũ fugis morib cuis adu̾sum illud ĩ iusce agis qd nc
scudiosos lraro ac mechaices nõ dist̾nis linque rosicudinẽ hũs qͥ

Expanded text:
am vides. At ne nimis urgeam, excusare nunc etiam iudicium tuum libet. Profecto enim solitudinem odisse mechanici est. Facis, fateor, quod te decet. Ubi enim nisi inter turbas credulas fatuorum ingenioli tui mercimonium ostentares? Poshic quidem esurire: totius anni mendacia una te luce non pascerent. Iure igitur locum fugis, moribus tuis adversum. Illud iniuste agis, quod inter studiosos literarum ac mechanicos non discernis. Linque solitudin
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑtul dubio nr adicissime pħe uam rei cãm in apto posita nõ iudiso
⁊ uis uidẽ qd in no iust̾m ac sibraꝵ laceat / quod ẽ aũ ocłos non
uides ortendã tibi ego qui nõ sit medicus ⁊ logita tareo paloris
tui cam qũã ułm esse sencies uł inuiois iõ ꝑ loca acra liuida
ferida ⁊ pallida budantes pelues rimaris / egrocauoũ srmã aspicis
ip̃e q sis pallidꝰ ater ac croces ⁊ si grex ille quond ꝓuidencissimi
prĩarche/ cołorẽ traxis obiectu uirgaꝵ uaĩat qd noui accidit
pi cu q expectas / ut ab auco dicã ymo uo̾ ab obl̃tis młtũ disci¬

Expanded text:
sitam non vidisti. Et vis videre quid in imo viscerum ac fibrarum lateat? Quod est ante oculos non vides! Ostendam tibi, ego qui non sum medicus et logica careo, palloris tui causam, quam veram esse senties vel invitus. Is per loca atra, livida, fetida, pallida, undantes pelves rimaris, egrotantium urinas aspicis,ipse quoque sis pallidus, ater ac croceus? Et si grex ille quondam providentissimi patriarche colorem traxit obiectu virgarum variarum, quid novi accidit si tu quoque? Expectas
Abbreviated transcription (Latin):
e ꝙͣ que p̃pũ fassit auctorẽ idebis te eisd quib ilła reb uesraurs
do p̃stñgẽ octos uł excusando / ronẽ hebetare no sis seritus
inp̾mis palorẽ negas ita nͨ ocłi nob̃ sũt n ͨ specłm /tibi de¬
inde si palor sit illũ rei. pamputas n ͨ excusasse ꝯtentꝰ głiari incipis
falsũ tibi tã dulce sit ut icm̃ mlta ludicra te pħicẽ coloratũ di¬
tas Serte palore amantib igr̃ amois cribuit unde est iᵈ pal¬
de ꝓuemies hũc palorẽ nõ ego no mĩmꝰ ãs sc̾ptor uer̾n si res¬

Expanded text:
 que proprium fallit auctorem -: videbis te eisdem quibus illam rebus ali. Oro do perstringere oculos, vel excusando rationem hebetare non sis veritus? In primis pallorem negas: ita nec oculi nobis sunt, nec speculum tibi. Deinde, si pallor sit, illum reipublice imputas; nec excusasse contentus, gloriari incipis,falsum tibi tam dulce sit, ut inter multa ludicra te philosophice coloratum dicas! Certe pallorem amantibus magister amorum tribuit; unde est illud: Palde proveniens. Hunc pallorem non ego, non unus aliquis scriptorum ve
Abbreviated transcription (Latin):
um reddam tibi s aliꝙͣto sidelia cu me ues ⁊̃alienos finesꝰ
uruꝑe ego te ad tuos redire moneo tu ñ cõsulis ut muto ad¬
huc bite gũe medicus fiã rẽ neq magnificamr ⁊ pene inpos¬
siblem/ ego cibi ne ũꝙͣ i thoĩce s̃eudeas /ut tand iue cus essr
mcipias qͥͣd du tẽ esse mentitus ed ta decet oruatꝰ mẽdicu qiã
arciti sio psrase tibi sane ne sic i phendi posses abude ꝓusil c¬

Expanded text:
um reddam tibi, sed aliquanto fidelius: tu me iubes in alienos fines irrumpere, ego te ad tuos redire moneo. Tu michi consulis ut, mutato adhuc vite genere, medicus fiam - rem neque magnificam et pene impossibilem - ego tibi ne unquam rethorice studeas, ut tandem medicus esse incipias, quod diu te esse mentitus es. Tam decet ornatus medicum, quam asellum falere. Tibi sane ne hinc reprehendi posses, abunde
Abbreviated transcription (Latin):
fugiciue male incipis / medicine nchil est comune am
echicassed mlc̃a contͣria Suĩd us̃ aduinendĩt recte mediona insi
ꝙͣcũ agri cultura forte ⁊ longe nimus insi pucas male uixirre
olim rome tot milia uiroꝵ forciũ ꝑ qͣs/ orbis eraꝵ domutꝰ uirtꝰ
culta uicia caltata sũs qui cũ longũ in enũ siue medico uixe¬
rũt uixerũt faceor male nõ qr medicus cp̃alis sed uiuificacor
e̾mis illis defuit alioqũ nulla gens meliꝰ uł nsi male uĩe¬
bat birgo illa mirabilis que carnalẽ suo corꝑi medicinã aũq
adluibuerat/ Cur aũt queso medicuã echice ꝑmiites tene te

Expanded text:
ine nichil comune cum ethica, sed multa contraria. Quid vero ad vivendum recte medicina, nisi quantum agricultura? Forte etiam longe minus. Nisi putas male vixisse olim Rome tot milia virorum fortium, per quos orbis terrarum domitus, virtus culta, vitia calcata sunt; qui tamen longum in evum sine medico vixerunt. Vixerunt, fateor, male; non quia medicus temporalis, sed quia vivificator eternus illis defuit. Alioquin nulla gens melius, vel nisi male vivebat virgo illa mirabilis, que carnalem suo corpori medicinam nunquam adhibuerat. Cur autem, queso, medicinam ethice permisces? Tene te
Abbreviated transcription (Latin):
pulat  nĩꝙͣ ꝓfecto ne sic nbi r̾cho ͭ ͣ sua fiet ꝙͣ cõstat ad id qo
re intende᷑ oporcet nõ mͦ nchil ꝑdesre s obesse ꝙͣ pliuiũ quid̃
ent̃ egro longa orp̃one opus est/ au fere uerbũ omẽ molerar̃ẽ
esi insi ut iubeat᷑ hono aĩo ẽẽ curet᷑ q artis ope si pt̃. an forsana¬
pothͣecaruis ꝑsuad̾e ꝑꝑoĩcũ est quibꝰ pene mat̾uis u̾bis sũt dic¬

Expanded text:
a fiet, quam constat ad id, quo te intendere oportet, non modo nil prodesse, sed obesse quam plurimum. Quid enim egro longa oratione opus est, cui fere verbum omne molestum est, nisi ut iubeatur bono animo esse, cureturque artis ope, si potest? An forsan apothecariis persuadere propositum est, quibus pene maternis verbis sunt dic
Abbreviated transcription (Latin):
echica nõ molestes S memiiĩs qͥd sucori t̾m̃os suos excedẽ¬
ti respondit pictor famosissimꝰ appelles/ age res cas ut medi¬
cus ꝑ medionã docent᷑ ais recte unẽ nõ ut cõgrue loqͣuur ł
ornate sed pocuis congrue ⁊ ornate loquendi aices distimꝰ ut
unauꝰ recte sic uo mediciua ad sas arces refert᷑ s hed pocius
ꝯd illam ⁊ ꝓpt̾ illa sut huic ꝯtludis Serne gͣ eiꝰ sũs / s male

Expanded text:
ethicam non molestes, sed memineris quid sutori terminos suos excedenti respondit pictorum famosissimus Apelles. Age res tuas ut medicus. "Per medicinam docemur" ais "recte vivere; non ut congrue loquamur vel ornate, sed potius congrue et ornate loquendi artes discimus, ut vivamus recte. Sic non medicina ad has artes refertur, sed hee potius ad illam et
Abbreviated transcription (Latin):
ceris occłtari ñꝙͣ potĩt seta mechaiti tenũtas r̾cho ͨ ͣ ꝓrsu¬
inẜuitutẽ assumis Iam nõ castigandꝰ s brendꝰ es n ͨ ũbis s uer¬
uĩb cohc̾endꝰ niuus insanis medice crede michi / medico eges
aurũ ꝙ medicoꝵ nulłꝰ est qui curã cui suscipiat puto sis om̃ib

Expanded text:
teris, occultari nteris, occultari nitutem asseris. Iam non castigandus sed urendus es, nec verbis sed verberibus coercendus. Nimis insanis, medice. Crede michi: medico eges. Mirum quod medicorum nullus est, qui curam tui suscipiat; puto sis omnibus
Abbreviated transcription (Latin):
noui est qd latiẽ dici p̃t̃ ẜmo ꝓlatus ad ppł̃m Ego sane in h̃is
lrĩs ad ppłm nichil̃ s ad ignorantiã cũa loqͦr si quo pacto porsẽ
nõ dico ilła cibi s illi suꝑbiã extorꝗrẽ / Quis aut̃ queso ꝑeg̾ne lui¬
gne ate nũc nocitĩa requirebat cũ ꝓp̃e sis ignarus seutisut cã
cuã ago /quo. s. insolentẽ houesti noĩe ꝯcẽptũ excuset ignorãtã
ut te decet
cce mrgacor ĩꝑbe excorsisti ut nõ tñi maledãs tuis s et
cogitaconib rñde qued sponce p̃tii. Miseor .ii. tui nã
quid suꝑbo ignorance imẜiꝰ s ne plene imẜear tu facis
a nãq iactant acq fasadiore miseria tua abuteris ut ałła
cibi imẜͣcio debeat᷑i quomͦ uõ dissiuiłe aut quid illi faciã bauita¬
ti qua ꝑba̾e uit̾is cuiꝰ contͣriũ aꝑꝑet in ce ip̃o dũ q cu loqui po¬

Expanded text:
nomen est, quod latine dici potest sermo prolatus ad populum. Ego sane in his nomen est, quod latine dici potest sermo prolatus ad populum. Ego sane in his literis ad populum nichil, sed ad ignorantiam tuam loquor, si quo pacto possem, non dico illam tibi, sed illi superbiam extorquere. Quis autem, queso, peregrine lingue a te nunc notitiam requirebat, cum proprie sis ignarus? Sentis ut causam tuam ago, quo scilicet insolentem honesti nominis contemptum excuset ignorantia? ut te decet. Ecce, iurgator improbe, extorsisti ut non tantum maledictis tuis, sed et cogitatibus responderem. Quedam sponte preterii. Misereor enim tui; nam quid superbo ignorante miserius? Sed ne plene miserear, tu facis. Ita namque iactanter atque fastidiose miseria tua abuteris, ut nulla tibi miseratio debeatur. Quomodo vero dissimulem, aut quid illi faciam vanitati, qua probare niteris cuius contrarium apparet in te ipso, dumque tu loqui po
Abbreviated transcription (Latin):
uice felicioris infundẽ / senei̾s quid agam uitor nõ sũ mlto lab̃oe
p̃citi tp̃is errata corrig̾e / qd si mͥ cõtigerit felis ex o łħ adh ͭ face¬
orsaib eo q suspirat aniuꝰ longe absĩt/ Queris q̾s agã / nõ poe¬
tas lego ẜ scbo qd legant qui pot me nascent̃ ⁊ rd̃o plaude
cotentus/ acies insanor/ sꝑuo ⁊ si bocrue succesẜit qd acco bñ
est alioqũ uolũtas ip̃a laudabit᷑ poscͦmo ut alud iuncħil agam¬
matureste salte cupio si nũdũ forte macurui cu aute puer cẽn¬
cũ annoꝵ maledictꝰ adeo /⁊ elemencãlꝰ senex rursus a senecaa
marcence ꝯgłutmas /qs queat anꝯ q̃lib cenulenta cõfũgere
Qrundqͥᵈ uo atuto ꝙͣ puile scͣmẽ redolenerit adu̾saris / Itaq libel¬
los meos omelias docas qr nõm infame meditatꝰ quod stissimis
cũ acq doctissimis uiris placiusse nocũ est /ac mĩme mirandũ si
qͦꝵ acca despicis ⁊ berba ꝯcepius/ ⁊ melia porro grece oĩginis

Expanded text:
vite felicioris infundere? Queris quid agam. Nitor non sine multo labore preteriti temporis errata corrigere; quodsi michi contigerit, felix ero; sed adhuc, fateor, ab eo quo suspirat animus longe absum. Queris quid agam. Non poetas lego, sed scribo quod legant qui post me nascentur, et, raro plausore contentus, acies insanorum sperno. Et si votive successerit quod ago, bene est; alioquin voluntas ipsa laudabitur. Postremo, ut aliud ntem cupio, si nondum forte maturui. Tu autem, "puer centum annorum", maledictus a Deo, et elementarius senex irrisus a Seneca, marcente conglutinas, quos queat anus quelibet temulenta confringerequid vero aliud quam puerile stramen redoluerit adversaris. Itaque libellos meos omelias vocas, quasi nomen infame meditatus, quod sanctissimis tamen atque doctissimis viris placuisse notum est. At minime mirandum si, quorum actus despicis, et verba contemnis. Omelia, porro, grece originis
Abbreviated transcription (Latin):
t̾ribilẽ nã ⁊ sc̃m cauibus dãe ⁊ aute porcos ꝑicẽ margaritas Sa¬
no dim̃io eloq̃o ꝓhibem̃/ Saue illa ꝙͣ memoras poecica Iecoꝵ ĩuidia
alcoris cuiqd secreciorisq misterii est /ꝙͣ putas neq solũ iuidie
deoꝵ s fraudes bella libidines apud poctas sũt bicisti cauillator
acucissime plus ꝯficeor ꝙͣ accuses / S cũ dicaris al rõnale moͣle

Expanded text:
et sanctum canibus dare et ante porcos proicere margaritas divino etiam eloquio prohibemur. Sane illa, quam memoras, poetica deorum invidia, altioris cuiusdam secretiorisque misterii est, quam putas; neque solum invidie deorum, sed fraudes, bella, libidines apud poetas sunt. Vicisti, cavillator acutissime: plus confiteor quam accuses. Sed cum dicaris animal rationale mortale,
Abbreviated transcription (Latin):
tibi licet io ꝑiabili ⁊ ignota ⁊ inqͣ ꝑdi oꝑam nõ dubito sar ã ego
nõ ribi s scori loquor cui tam gͣtus si̾ cupio ꝙͣ molestus tiłi  auch̃
pcedentib cacta sũt quãcũ ne it̃ illa ⁊ herdicã int̾sit᷑ uẽr
eñ negaueri ut inoł umo fex in oło amrta sic in rebus p̾ere

Expanded text:
tibi licet inopinabili et ignota, et in qua perdi operam non dubito. Verum ego tibi licet inopinabili et ignota, et in qua perdi operam non dubito. Verum ego non tibi, sed lectori loquor, cui tam gratus fieri cupio, quam molestus tibi. Nichilprecedentibus tacta sunt, quantum ve inter illam et heroycam intersit. Nec enim negaverim, ut in vino fex et in oleo amurca, sic in rebus fere
Abbreviated transcription (Latin):
est r̾sacio s penitꝰ diu̾s sma est frustra te digito octultas male
regit᷑ om̃is ignorancia nͦ it̃ indoctos s̃ ne it indoctos quid bñ
cegit᷑ ħãc. ir quis nõ gramatice liuẽ ingressi puer agnoscet E
insaue nõ respicis / pħia suas illas inusas /⁊ carꝭ nũto sitũ dipit̾
disset/ quẽ ut auguror no uidisa / ut scio nõ intellexisti / n ͨ intellig̾e
pociusti nũꝙͣ aut honierũ poetã aristotiles idem exposinẜ̃ aus
cito enͣstulisset / aut clari quid̃ sc̃pcores magnũ illũ ph̃is p̃tit¬
lissent / mĩquã aut̃ tͣgedias auneus seneca tanto scudio dicasẜ
aut solon ille pũteps grece sapiẽtũ carm̃b delcatus tam cupi¬
de post athenis conditas leges ⁊ etate ia puetta siiis pocata
exsecutus Cui scudio si uatare ꝙͫ insaituerat in illa cuilis defto¬
siouis iuris ꝑ ite licuisset/ oppĩor ut tħymei płonias õbis uca᷑
no iuore hesiddo uł homero sucmͣ suisse ar mus mlta de re e̾ta

Expanded text:
ersa sententia est. Frustra te digito occultas: male tegitur omnis ignorantia, nisi inter indoctos. Hec ne inter indoctos quidem bene tegitur? Hanc enim quis non grammatice limen ingressus puer agnosceret? insane, non respicis - philosophia suas illas Musas, et earum meritpoetica edidisset, quem, ut auguror, non vidisti, ut scio, non intellexisti, nec intelligere potuisti. Nunquam aut Homerum poetam Aristotiles idem exposuisset, aut Cicero transtulisset, aut clari quidam scriptores magnis illum philosophis pretulissent; nunquam aut tragedias Anneus Seneca tanto studio dictasset, aut Solon ille, princeps Grecie sapientum, carminibus delectatus, tam cupide post Athenis conditas leges et etate iam provecta, fuisset poeticam executus. Cui studio si vacare quantum instituerat in illa civilis dissensionis intemperie licuisset, "opinor", ut Timei platonici verbis utar, "non minorem Hesiodo vel Homero futurum fuisse". Nimis multa de re certa,
Abbreviated transcription (Latin):
cussit uẽ aut ples deos canta ingenia credidisse /mĩꝙͣ in ꝑsuade
deffende iudeor offendo risus ⁊ silenaũ ⁊ cõcẽptus pocãt
adi̾sus cna tela sufficẽ sull̃is op̃us eat ub̃is S tat̾e ad potuine
ip̃e cecũ forsan/ in aqua cloaca /id. ir tibi capitoli iustar ẽ inter
eg̾ uent̾s crepitꝰ ⁊ raucas pelues / hec cube tue st̃ hic plaudẽtis
ꝯclamãtis q fauor ex̃cicꝰ/ nelut demusaio ruua ⁊ sacroꝵ studi¬
ficiarꝭ siłis ei hoc õĩ sapiẽs dixisset stati addidit rd e rlts¬

Expanded text:
oncussit. Vere autem plures deos tanta ingenia credidisse nunquam michi perdefendere videor, offendo? Risus et silentium et contemptus poterant adversus tua tela sufficere: nullis opus erat verbis. Sed tacere non potui, ne ipse tecum forsan in aliqua cloaca - id enim tibi Capitolii instar est - inter egri ventris crepitus et raucas pelves - hee tube tue sunt, hic plaudentis conclamantisque favor exercitus - velut de musarum ruina et sacrorum studificiaris si
Abbreviated transcription (Latin):
fatĩa pħe qd ad irridendũ scudio conq̃sisti ad irrisionẽ tuã ⁊ glia
obicies ex actu laudabili coflare infamiã uoluisti ꝑuedebo ne
me ueris ꝓbris possis actinghe Erit ꝙ tibi liuor cuus ad penã m̾
cũ ad laudẽ tũ r̃ ad cancelam Eurabo ita uu̾e/ ut bomi gaude¬
ant dñ mediꝰ cepes sine in hac sine in alia solicudiue / ut sors
culit sine in krbib umã ubi sixi longe alit̾ / ac tulubi nemo n

Expanded text:
 Quod ad irridendum studio conquisisti, ad irrisionem tuam et gloriam obiciens, ex actu laudabili conflare infamiam voluisti. Providebo ne me veris probris possis attingere; eritque tibi livor tuus ad penam, michi tum ad laudem, tum etiam ad cautelam. Curabo ita vivere, ut boni gaudeant, tu medius crepes, sive in hac sive in alia solitudine, ut sors tulerit, sive in urbibus vivam, ubi vixi longe aliter ac tu, ubi nemo michi
Abbreviated transcription (Latin):
ñ fallor sus /uir et ip̃e nõ indoctꝰ ẜ indoctorꝭ acq loquaciũ habũ¬
dancissimꝰ successorum
be autẽ ira demẽcia / que ue ista uoluptas est/ a pedite
nułnꝰ acceptũ equiti refuudis inuoxio ⁊ soluca orone cũ
sis lẽsus nã ułtisteris inpoctas / quasi poetitã sic om̃ẽ qd
uestias id si tibi ꝓmuisero quid usꝙͣ queso nõ poecitũ rellu¬
net᷑ quid ir nõ te penitꝰ ignora̾e credidĩm qui ad expͥmendũ in ep¬
cissiõs sensus cuos tam pm̾ilit᷑ desudasti deꝰ bone q̃ deliramẽta
q̃ sompnia / insulcas poetice cuꝰ iĩꝙͣ fatie indisci laudas medi¬
cmiã quã ego nõ in ꝑb̃o: drius .r sane montis hoc audeat Scis
autẽ eẽ nõ iucilem ⁊ sers licet a nr̃ĩs homib receptã postea
tñ inhonore hic̃am qu eciõ ĩuentiomi deor ꝭ ut phibẽt imorta¬
lũ cõsecͣcã cam magna res uisa est uc hũanã nõ pucaretur

Expanded text:
octus, sed indoctorum atque loquacium abunoctus, sed indoctorum atque loquacium abundantissimus successorum. Que autem ista dementia? Que ve ista voluptas est? A pedite ulnus acceptum equiti refundis innoxio; et soluta oratione cum sis lesus, iram ulcisceris in poetas, quasi poeticum sit omne quod nescias. Id si tibi permisero, quid usquam - queso - non poeticum relinquetur? Quid enim non te penitus ignorare crediderim, qui ad exprimendum ineptissimos sensus tuos tam pueriliter desudasti? Deus bone, que deliramenta! Que somnia! Insultas poetice cuius nunquam faciem vidisti; laudas medicinam quam ego non improbo. Quis enim sane mentis hoc audeat? Scio artem esse non inutilem, et sero licet a nostris hominibus receptam, postea tamen in honore habitam; quinetiam inventioni deorum - ut perhibent - immortalium consecratam, tam magna res visa est, ut humana non putaretur
Abbreviated transcription (Latin):
mecanicorꝭ quid dix̾e/ rethoĩcam eo qd in p̾mis illi au m̃catura ste
subiacet inparagrando orbe luscnͣdis q lictoribus atq ĩmmabilu
natõnũ cõsilĩaud̃is or̃one animis mulca sit opus eloquẽtia uñ et
ncriũ quẽ ẜ̾monis deũ uocant iude dc̃m uolũt ꝙ m̾catorũ surius
hot est dñs osse uideat᷑ qd cũ ita sit /cur nõ pocuis ut dixi nauga¬
cõm rechoicam ancillari põpis quod eqͣuimius ꝓpt̾ scłiadinẽ latura
sit isi qr ruditatẽ ilłã cuã ⁊ caligantis ingenii cecitatẽ occłtare
alło m ͦ potes pximũs tius fr̃is expe̾to ridiculosissiẽ rerũ censor
sus nõ ansuru putem qui me os in celum posuisse dicas qm̃ medicos
dminũ at celeste genꝰ actigerĩ cũ tũ inpurissimũ os aꝑꝑire nõ sis
ueritus in plimnũ stdm uirũ ex om̃ibus sue etatis doctua ingenioq
p̃scancissimũ ita. ir de illo st̾pcũ uideo nec excipit᷑ galienꝰ coetauẽꝰ
nͥ fallor suns su et ipẽ

Expanded text:
mechanicarum, quidam dixere rethoricam, eo quod in primis illi cui mercatura omnis subiacet, in peragrando orbe lustrandisque litoribus atque innumerabilium nationum conciliandis ratione animis, multa fit opus eloquentia. Unde et Mercurium, quem sermonis deum vocant, inde dictum volunt: quod mercatorum kirius, hoc est dominus, esse videatur. Quod cum ita sit, cur non potius, ut dixi, navigationi rethoricam ancillari precipis - quod equanimius propter similitudinem latura sit - nisi quia ruditatem illam tuam et caligantis ingenii cecitatem occultare nullo modo potes? Proximis tuis literis expecto, ridiculosissime rerum censor,sus non ausurum putem, qui me os in celum posuisse dicas, quoniam medicos divinum ac celeste genus attigerim, cum tu impurissimum os aperire non sis veritus in Plinium Secundum, virum ex omnibus sue etatis doctrina ingenioque prestantissimum? Ita enim de illo scriptum video; nec excipitur Galienus, coetaneus - nisi fallo
Abbreviated transcription (Latin):
ẜ uieo qd hab cũ ꝙpe et oñ oblimone c̾tamẽ/te so cñ tnis nudos
bidebis omi uã laude/ nantatib obsitos obrucos q mendaculo
Et nõ adu̾sus mediona qd sepe cestatꝰ sũ neq adasus
excellences medicos qui irasti no debent si sp rari ñ a
actenꝰ h ͨ cet̾a in tempꝰ aliud resiuo / nolo ir. puces me lã¬
cessiti stili ⁊ iuscissime indignaconis/ acculeos more aoit¬
It uulu̾e reliquisse / exꝑire icmͣ cũ noles quid int̃̾ ingemũ
⁊ ingẽniũ quid int̾ calamũ ⁊ calamũ int̃sit illud uerendũ ꝑ ab̃ru¬
ta discractus mlcũ ꝙ huic tue ridicłose cloquẽtie intentꝰ in m¬
suetis cõflieconib tempꝰ ceris hus quos pcunia ꝑit̾ ac sanitat
acceptaueris ad anłm głie asc̾bam alta petentib / no sꝑ quies s
i bñ dixisses audisses bñ audi aũt nõ quod ego loqui soli
uenia qui cepisti uñi ego sacis ne sauꝰ sim si diuciꝰ teoĩ
loquar qui ꝙͦ ridiculũ om̃e suꝑg̾dic medĩcĩe nonue mortẽ i lr̃aꝵ

Expanded text:
eo quod habet cum tempore et cum oblivione certamen. Te vero cum tuis nudos videbis, omni vera laude vanitatibus obsitos obrutosque mendaciis. Hec non adversus medicinam - quod sepe testatus sum - neque adversus excellentes medicos, qui irasci non debent si, semper rari, nostra Hactenus hec; cetera in tempus aliud reservo. Nolo enim putes me lacessiti stili et iustissime indignationis aculeos, more apiuin vulnere reliquisse. Experiere iterum, cum voles, quid inter ingenium et ingenium, quid inter calamum et calamum intersit. Illud verendum: ridiculose eloquentie intentus, in insuetis conflictationibus tempus teris, his, quos pecunia pariter ac sanitate attentaveris ad cumulum glorie ascribam. Alta petentibus non semper quies: sed Si bene dixisses, audisses bene. Audisti autem non quod ego loqui solitveniam, qui cepisti. Verum ego satis: ne sanus sim, si diutius tecum loquar, qui
Abbreviated transcription (Latin):
sioarũ arbicraũt encillabit᷑ forsan astrologia que celestiũ corpoꝵ
notia idieuis aliꝙͣ corpustułis opẽ ferat autillabit᷑ musizoꝵ
qum siom pulsu force nõ mutitĩt diuĩsiouẽs tpm ⁊ ut
cognita et neglecta es sillã apperitis ꝙ nec consequi pocestib
si possetis deberetis nolle r̾chores esse nultis ridente cullio
indignãte demostene / flente ypocͣce/ ppło ꝑeũtẽ /ne i insigłis
ĩmorer / adlicis nr̃e sũmã uenio/. Si om̃es inꝙͣ artes / ꝙͣuis nobi

Expanded text:
futurum arbitramur? Ancillabitur forsan astrologia, que celestium corporum notitia terrenis aliquam corpusculis opem ferat? Ancillabitur musica, que in hominum pulsu forte n prorsus incognita et neglecta est. Illam appetitis, quam nec consequi potest, et si possetis, deberetis nolle. Rethores esse vultis, ridente Tullio, indignante Demosthene, flente Ypocrate, populo pereunte. Ne enim in singulis immorer, ad litis nostre summam venio. Si omnes, inquam, artes, quamvis
Abbreviated transcription (Latin):
sacris est/ seiel inhus se̾pcũ collabit̃/ ab obĩtis inꝙͣ sc̾torib ⁊ cołorẽ
bictoĩe spem reponis ut hic ꝙ qd possis appeat ubi ĩs
sus a medicine landib q̃ sẽ mlte / insi ru cas nõ ta loquẽdo arͣ
respondendo minueres sbĩto furde correptus sine cã ulla irrig
inpoetas / et more tuo nota acq ignota ꝑnustẽs/ iom cotris ut᷑¬
nt rideã Ante om̃ia quid possẽ calũpiuã tna pautis p̾bis elu¬
aut poesis auxilio meo eget / aut ego me poeta fatio neꝙ i tali
me dignior honore ut est apud ũgiliũ ⁊ si tu me dicas łut adu
poctã forte me dr̃e uoluerĩt nnchil cũ onĩo michił teci poetit̾e
rei est Es qm̃ hoc inalus meis adte frĩs cape neq̃uis aꝭe mee¬

Expanded text:
abitur. Ab obiectis inquam stercoribus et colorem victorie spem reponis, ut hic quoque quid possis appareat; ubi illud sus a medicine laudibus, que sunt multe, nisi tu eas non tam loquendo quam rudendo minueres, subito furore correptus, sine ulla causa irruis in poetas, et more tuo nota atque ignota permiscens, iterum cogis ut rideam. Ante omnia quidem possem calumniam tuam paucis verbis eluaut poesis auxilio meo eget, aut ego me poetam facio. Neque enim tali me dignor honore ut est apud Virgilium; et, si tu me dicas, aut alii poetam forte dicere voluerint, nichil tamen omnino michi tecum poetice rei est. Sed quo
Abbreviated transcription (Latin):
cuus nẽpe diurius peluib ꝯtractꝰ et maradꝰ pallor ẽ quẽ si tib
ał anucicie affectꝰ uł paupũ miserato tił ꝙͣ tu fingis reip. caltas
aspsisret / posset nõ modo noͣ inẜanus sed gtoiosus ⁊ uideĩ / nũt mo¬
dici rames auri ꝑ omes cloacas mseꝵ tͣhis ⁊talem pacit ut ce
ip̃m si uideas horrere nũco possis ac fug̾e : uoli g᷑ rei .p. s cupi¬

Expanded text:
is pelvibus contractus et marcidus pallor est, quem si tibi vel amicitie affectus, vel pauperum miseratio, vel quam tu fingis reipublice caritas aspersisset, posset non modo non infamis, sed gloriosus etiam videri. Nunc modici fames auri per omnes cloacas miserum trahit, et talem facit, ut tu te ipsum si videas, horrere merito possis ac fugere. Noli ergo reipu
Abbreviated transcription (Latin):
nini acq odistis ⁊ qni Glasphemate quẽ nũdꝰ adorat pub ͬ ͤ non
audetis hostem eius sacrilegũ ac blasphenut̃ paulominꝰ adoratis
finoris ac malmolentie mos iertis ut cu decͣhẽ mecuas dechẽa¬
bus pland̾as sͭ hactenq u ᷑ ignoro gͣuit te lacurũ ꝙ tuo decͣham¬
delectare/ uencurꝰ ad sinẽ inpietati debicũ ad quẽ cuus ueuit aũro¬
ingenio Quis nidã ueĩtatẽ reget int cot armata negocio d̾s
aũs tanto uiro cacholici simplices respondebũt q̃ si ad cõtẽcionem
uencũ fu̾i̾t sillorũ anułis obruent᷑ cce ego qui nudius ẽci /uncũ
erã/ Iam magnꝰ ẽẽ incipio iam silłos facio Iam dyalecica mea ẽ
ad quid alud natus erã heo qs pecebam iam dispuca̾e uõ uercor

Expanded text:
mini atque odistis. Et quoniam blasphemare quem mundus adorat publice non audetis, hostem eius sacrilegum ac blasphemum paulominus adoratis. Livoris ac malivolentie mos inertis, ut cui detrahere metuas, detrahentibus plaudas. Hec hactenus; nec ignoro graviter te laturum, quoddelectare, venturus ad finem impietati debitum, ad quem tuus venit Averroingenio? Quis nudam veritatem teget inter tot armata mendacia? Quid autem tanto viro catholici simplices respondebunt, qui, si ad contentionem ventum fuerit, sillogismorum cumulis obruentur? Ecce ego, qui nudiustertius nichil eram, iam magnus esse incipio: iam sillogismos facio, iam dyaletica mea est. Ad quid aliud natus eram? Habeo quod petebam: iam disputare non vereor,
Abbreviated transcription (Latin):
cansaqre t⁊ pp̃sus que mamus fbite ꝯmendat nocissimos ꝙ de¬
feces cos cogit iceꝵ obtiuisti dnm as ardent̃ opcantib in asulces¬
p spantib salus q̃ritur ub̃i mors est tanca est spei hũane
uatodiem in cartarũ pͥmisisti quisi redeant illi de te ueranꝰ po
cempcasios ⁊ teror sages mime flenda est / ꝙ si forte doctoss
liqͣs curbr iiitueris et idcurco dicas illos amortuis susticatos
E absit ut tale aliquid̃ cogita̾e ualeas a ͨ loqui illud itaq uerius
onis qui euadut tribuis tibi ons qui pẽug naoire / ut sꝑ heas bñ
uid nũc dicam ãd reliqͣ młcas treuilas sentencias in me
uibras/ mulca leuiũ uerbor ccła contotqs / ociae nom
metuat cu tanco hoste contͣre̾ / nichil scico iunsi uboipa
dirim fetores cesari ꝑtes angusto quem sic loqm solitu scuꝙdis
inp̃muis me logica carere / non c̾ donur̃ r̾tħo ͣ aut gma ͭ ͣ mrdi
qua carere argnor dya ͣ irridences ead q põssũ ħouo pcone

Expanded text:
issimosque defectus tuos cogit interim oblivisci, dum ab ardenter optantibus inconsulteque sperantibus salus queritur, ubi mors est. Tanta est spei humane ante diem in Tartarum premisisti, qui si redeant illi veram de te potutentabis; ceterorum strages minime flenda est. Quod si forte doctos aliquot turbe miscueris, et idcirco dicas illos a mortuis suscitatosbsit ut tale aliquid cogitare valeas aut loqui. Illud itaque verius: omnes qui evadunt tribuis tibi, omnes qui pereunt nature, ut semper habeas unde s sententias in me vibras, multa levium verborum tela contorques. Quis non metuat cum tanto hoste concurrere? Nichil, scito, nisi verborum dixerim fetores, Cesari parces Augusto quem sic loqui solitum scimus. Dicis in primis me logica carere. Non credo michi rethoricam aut grammatiqua carere arguor dyaleticam irridentes, eademque possim apud Cice
Abbreviated transcription (Latin):
alã S si es quod ꝑfici̾s nõ excusator eu nõ cõsolator aborcis
medicis si nõ nulgi plausĩ src debe s / egroti tui r̃spicis
bis Cura repe dixi t̃ medice : Retho ͭ ͣ quã ẜña tibi ius effiõe
hostis tua est : Posrꝙͣ rethores ac poete ẽẽ uoluisas medici eẽ
desisas. Si hͨ inͥ cecũ uecꝰ ẽ q̃rela cogita ⁊ recogita silłos tuos¬
pis uniꝰ logica carentis Si quid sic̃ aĩa rõnałis ñ rõnẽ amsit¬

Expanded text:
 si es quod profiteris, non excusator tui, non consolator aliorum, imo medicus, si non vulgi plausum, sed - ut debes - egroti tui respicis rbis? Cura, sepe tibi dixi, medice. Rethorica, quam servam tibi vis efficere, hostis tua est; postquam rethores ac poete esse voluistis, medici esse desiistis. Sed hec michi tecum vetus est querela. Cogita et recogita sillogispis unius logica carentis? Siquidem, sicut anima rationali
Abbreviated transcription (Latin):
nͥ errancib ac uagis quib nłłus ost uite portus tiei᷑ uoo̾uas
tis gradu sitũ reris qͦaeus biũ forte fragilem sułm ⁊ ichil
texueris cũs in corde tuo dicis Insipiens / nõ est deus sueq est
ultiꝰ aspirandũ / quid .i. somꝰ plato ⁊ arles magm uiri de ni¬
dode ait de ydeib lictigant democ̾tus / eꝑicurus pt hagoras in¬

Expanded text:
nisi errantibus ac vagis quibus nullus est vite portus. Tibi nobiliortis gradu situm reris, quotiens unum forte fragilem sillogismum, texueris. Tunc in corde tuo dicis, insipiens: "Non est Deus, neque est altius aspirandum. Quid enim scimus? Plato et Aristotiles, magni viri, de mundo de a
Abbreviated transcription (Latin):
insectatõne pub ͭ ͣ singlart̾ es lesus ueniã nui qr ignorans feti
gandes ñs suꝑbe. qr affusus supplicẽ / rideo podius inepcias tũ¬
as ignoranciũ infauiã adce tͣhis ꝯtibi doctissiq sidearis ymodõ
pucas ⁊ qd dissimulando sĩ pocãt alienũ inpaciẽtia tiut facis:
quid uo si paucos medicos quid si paucissimos dicã mõ l̃ ad arcis m¬
pamiã s ad gnĩam spectat/ nõne debuerat gnosus aminꝰ difficul¬
cate nõ t̾ricus sed̾ accensꝰ ad ip̃m nome gñose paucitatis asurt
seq in ꝑtẽ rare laudis accitũ crede̾ S c̃te id nõ ꝯm̃ib datũ est
et ꝑaucissimoꝵ ꝓrsus ingenoꝵ ea raritas est amita ꝙͣ obrẽ ub̃i
nobił exulcasset spũs plebeiꝰ ingemuit᷑ ⁊ Cur q̃sd an ⁊ hic falłor
an mẽçior ꝓfecto nõ solũ hodie sed sꝑ raros migemosos rarissuuos
sapiences fiusse nemo est qmi dubicet ñ qui nũꝙͣ ocłos ał in etatẽ
suã incenderit uł ad antiqͣ reflexĩt sculce nolo ir. quis sio epcl¬

Expanded text:
insectatione publica singulariter es lesus, veniam merui, quia ignorans feci. Gaudes nunc, superbe, quasi affusus supplicem. Rideo potius ineptias tuas: ignorantium infamiam ad te trahis, cum tibi doctissimus videaris. Imo vero tuum facis. Quid vero si paucos medicos, quid si paucissimos dicam? Non hoc ad artis infamiam, sed ad gloriam spectat. Nonne debuerat generosus animus, difficultate non territus sed accensus, ad ipsum nomen gloriose paucitatis assurgere, seque in partem rare laudis accitum credere? Sed certe id non omnibus datum est, et paucissimorum prorsus ingeniorum ea raritas est amica. Quam ob rem ubi nobilis exultasset spiritus, plebeius ingemuit. Cur? queso. An et hic fallor? An mentior? Profecto non solum hodie, sed semper raros ingeniosos, rarissimos sapientes fuisse nemo est qui dubitet, nisi qui nunquam oculos vel in etatem suam intenderit, vel ad antiqua reflexerit. Stulte - nolo
Abbreviated transcription (Latin):
d force ũbo tu uñi negas/ sc̃o ã ꝑhas esse sĩssi ͫ itaq deũ testor
me ñ aliud ꝙͣ ce uñũ dñ id sd̾be̾m cogitasse / Qualis. n. seuem esse
pot̾it qui menciendo ulandiendo fallendo q cõsenuit: dcultoꝵ
enũ ingens copia est scis qͣro qr sapientũ inuenũ ĩmensa pemin̾a
siui aũt int̾ uicia sonierũt quo ad mecham ꝓpiꝰ accidũt eo
magis insamũt ħos ego sepius delirantes dixi ñ mirũ si exhũs
inquib usq infinẽ uinitur seuectꝰ ultia uite ꝑs plͣ imp̃siois
accepit. qͣ resiqͣue ⁊ si defsiores̃ in mut sordesp suo iliore¬

Expanded text:
bo tu verum negas, facto autem probas esse verissimum. Itaque deum testor me nichil aliud quam te unum, dum id scriberem, cogitasse. Qualis enim senex esse poterit qui mentiendo, blandiendo, fallendoque consenuit? Stultorum senum ingens copia est. Scis quare: quia sapientum iuvenum immensa penuria; qui autem inter vitia senuerunt, quo ad metam propius accedunt, eo magis insaniunt. Hos ego sepius delirantes dixi, nec mirum si ex his in quibus usque in finem vivitur senectus, ultima vite pars, plus impressionis accipit quam re
Abbreviated transcription (Latin):
tiricus ait ffet si lacrumas cõrpexit amici ⁊ iterũ si dixĩt uonio
fudat S illi pocius qui ut at Citero de salute pplĩ. n. excimes¬
cebat in qua sũa inclusam ẽẽ cernebat  Mea quid ac młt̃or
salus uitua salute fundata est / nõ gͣ simlacus e treuor nẽq em̃ ałie¬
no piculo ꝑmoneor s ꝓp̃o om̃es qui de te pendemꝰ ⁊ inte spamꝰ te egro

Expanded text:
pexit amici, et iterum: si dixerit ‘estuo’, sudat; sed illi potius qui, ut ait Cicero, de salute populi romani extimescebat, in qua etiam suam inclusam videbat; mea quidem ac multorum salus in tua salute fundata est. 2 Non igitur simulatus est tremor; neque enim alieno periculo permoveor sed proprio; omnes qui de te pende
Abbreviated transcription (Latin):
iñ fuit egencior ꝙͣ urã siue id cutpis hon acadit siue fato si tñ
eo nõie uti sicet et no rectiꝰ dei solitas seu ꝑuidencia dici de¬
bet inẜmone catho ͨ ͦ sine demq qd tn fabulam pucas mũdus cã
seuestens ⁊ adex̾mũ ugens more senescentis hoñus sis put̾ ac
fgidꝰ in sua optõne lencescit et tam̃ hac ipã ecate / ulla mt̃rio¬
rum pemiria pstabit ut cuo ingemo locus fiat frustͣ te ꝯtẽtionib
inplicas fruscra te ingeris duello nõ cuo qrͣ aut ego ꝙ nũꝙͣ cõ¬
nostet ñ quos elusos u̾bis manib aut ꝑeg̾nis medicam̃b ĩfrẽt¬
cos cui memores ĩꝑꝑetuũ effes effecist̃i
uo hic atiꝙͣ ad maiores illos cue c̾mĩacõnis insultus uẽmia
leuiẽ exsusplandi sũt que dixisse me fingis a sõpinas

Expanded text:
e id culpis hominum accidit, sive fato - si tamen eo nomine uti licet, et non rectius Dei voluntas seu providentia dici debet in sermone catholico - sive denique, quod tu fabulam putas, mundus, iam senescens et ad extremum vergens, more senescentis hominis piger ac frigidus, in sua operatione lentescit. Et tamen hac ipsa etate nulla ingeniorum penuria prestabit, ut tuo ingenio locus fiat. Frustra te contentionibus implicas, frustra te ingeris duello non tuo, quasi aut ego - quonoscet, nisi quos, elusos verbis inanibus aut peregrinis medicaminibus infectos, tui memores in perpetuum effecisti. Duo hic, antequam ad maiores illos tue criminationis insultus venio, leviter exufflanda sunt, que dixisse me fingis an somnias:
Abbreviated transcription (Latin):
ignorat s isca suũ locũ inuemet mĩc ap̃mordiis icegaudoꝵ
cuset aute ꝑlixitatẽ mei ẜmonis me ignorancie magiuendo de
qua aut nchil omo dici debuit aut paꝵ dia non depuc
rima quid libri tui ꝑs de ce ip̃o aggit quis ernał ne cu
sis iam idipm caute sciebas ce esre incoconca ñ tabest¬
om̃i more de ce ip̃o aliquid loq̃rerꝰ atꝙ ita qͣ ebercil¬

Expanded text:
suum locum invenient: nunc a primordiis inchoandum. Excuset autem prolixitatem mei sermonis, tue ignorantie magnitudo de qua aut nichil omnino dici debuit, aut parum dici non debuit. Prima quidem libri tui pars de te ipso agit: quis qualis ve tu sis. Iam id ipsum caute. Sciebas te incognitum, nisi tabellionum more de te ipso aliquid loquereris, atque ita qua scri
Abbreviated transcription (Latin):
ce hee sc̃ muse quib si qui usꝙͣ hodie suꝑsũt poete glaut᷑ ac sidĩe
qͣꝵ oꝑe nõ egra corpa mactare s ecgris aumis sucre didisterut de
quib si eoqui uelun doit᷑ cẽbro huĩdo ac fluenti cata res insideat uns
ero /neq .i. amph̃ionis uł orphei achara cã durã salicẽ mon̾e pisle
neq tam hyr suta tog̃dem lenire quas cu acꝙ om̃s ud geuꝰ siccoius
beluci Gero adu̾sas muira plebei arcificis cemeritate ꝯdepnas iuq̃bus
tib tuiq silib sacdio se abditus allegoritis sapidissimꝰ ac iocmuidissiut
etis quos ignoras uanitate nocissima insultãtẽ/ idq nr̾ alicꝰ bone sper a¬
gumẽtũ fuĩt si tibi ualde displiceã eur a indidier aude ce ad adu̾¬
sum me / cñ adũsus xp̃m si inpugne liceat sis austirꝰ cui au̾roim tatis
licet iudicio p̃culisti sas ꝙ no mencior ꝙͣmis u̾bo aliud clames cesset
pene metus ꝓst̃o ut sciolus indearis ẽẽ coles hereticas pa si¬

Expanded text:
 Hee sunt Muse quibus, si qui usquam hodie supersunt, poete gloriantur ac fidunt, quarum ope non egra corpora mactare, sed egris animis succurrere didicerunt. De quibus si loqui velim, donec cerebro humido ac fluenti tanta res insideat, amens ero. Neque enim vel Amphionis vel Orphei citara tam duram silicem movere posset, neque tam hirsutam tigridem lenire; quas tu atque omnes id genus fictiones, veluti vero adversas, mira plebei artificis temeritate condemnas. In quibus, tibi tuique similibus studiose abditus, allegoricus sapidissimus ac iucundissimus etis, quos ignoras, vanitate notissima insultantem, idque michi alicuius bone spei argumentum fuerit, si tibi valde displiceam. Cur autem indigner audere te aliquid adversum me, cum adversus Cristum, si impune liceat, sis ausurus, cui Averroim, tacito licet iudicio, pretulisti? Scis quod non mentior, quamvis aliud verbo clames. Cesset pene metus: profecto, ut sciolus videaris, esse voles hereticus. S
Abbreviated transcription (Latin):
rũ rerũ nedui ỹdiotis s doctis ecia laboiosa discrec̃õ est / S dicã
clariꝰ ꝙͣ sic̃i soleat / ut si nõ incellexĩs / c̾rebri cui nõ scilĩ mei uicium
accuset audi igit᷑ suꝑbo lib̃tas om̃is suꝑbia uidet᷑ sapiens uo uĩt su
pbiam fiduciamq discuit ⁊ scit largit̾ ref̾re quo auinio quid dicat᷑
aut fiat huic ille uir op̃cie sibi constiꝰ dum inpublico ꝑ orãti płs
obstreꝑet tace inq̃t melius ego unꝰ nour q̃d rei ꝓ. expediat qͣ nos
moribus non abhorret docti aͥ gn̾ose fiducie asc̾bũt Scipio ille uir
maximꝰ qui famosũ p̾mꝰ agnomẽ ex affrica reportauit capitalem
cam̃ dcurũs p̃ma quid̃ die siue ulla c̃umũ mencõne / ut ait liuiꝰ op̃¬
nem a deo magnificam de rebus a se gestis est exorsus ut satis cõstaet
quo gesta erat ⁊ aurui sdat fascidiũ aberat qr ꝑ ꝑiculo nõ in głiam
refe̾bat᷑ secudo aut dicende ce die / dũ acrius urgẽt᷑ / no mͦ sordidã

Expanded text:
rum rerum nedum ydiotis, sed doctis etiam laboriosa discretio est. Sed dicam clarius quam dici soleat, ut, si non intellexeris, cerebri tui non stili mei vitium accusetur. Audi ergo: superbo libertas omnis superbiamque discernit, et scit largiter referre quo animo quid dicatur aut fiat. Hinc ille vir optime sibi conscius, dum in publico peroranti populus obstreperet, "Tacete" inquit "melius ego unus novi quid reipublice expediat, quam vos moribus non abhorret; docti autem generose fidutie ascribunt. Scipio, ille vir maximus, qui famosum primus agnomen ex Africa reportavit, capitalem causam dicturus, primo quidem die "sine ulla criminum mentione" ut ait Livius, "orationem adeo magnificam de rebus a se gestis est exorsus, ut satis constaret t aurium fastidium aberat, quia pro periculo, non in gloriam referebantur". Secundo autem dicende cause die, dum acrius urgeretur, non modo sordidam
Abbreviated transcription (Latin):
tustor/esar deꝰ dicẽt᷑ ꝑ curre nũc rustĩa atqͣ sabinia Quere
hostiatĩ quid est esar Quid ẽ quiris arabite te locutũ credent
aille sũt calia que scieus sileo om̃ una r̃o est / mutant᷑ uerba
manent res in quib̃ sc̃ĩe fundate suc : S aristotiles grecꝰ hõ
pimus qui chebayde sue imꝑat ut uirgiliauã eueydem seqͣt᷑ ⁊ be¬
tugia semꝑ adoret lege miser ⁊ relege locũ iliũ aristotelici
pas nchil incelliges / uc uidraris aꝵse legisse /s totũ locũ excu¬
te ĩneniẽs si cũ intelliges hoĩem illũ ardentis ingeuii ⁊ cõpleti¬
onña inpientẽ de esoquẽtia orãtola ⁊ poetita ⁊ quid int̃ cas
meͣsit ⁊ de qus que uaiq uicauda sũt / et uc̾usq uicus atq deffec¬
abus more sũo mlta disserisre de hũs a q̃ cu sopmas nichil pe¬

Expanded text:
Tuscorum, esar deus diceretur. Percurre nunc Tusciam ac Sabinam, quere ostiatim quid est esar, quid est quiris: arabice te locutum credent. Mille sunt talia, que sciens sileo; omnium una ratio est: mutantur verba, manent res, in quibus scientie fundate sunt. Sed Aristotiles, grecus hopinius, qui Thebaydi sue imperat ut virgilianam Eneydem sequatur et vestigia semper adoret? Lege, miser, et relege locum illum aristotelicumpas, nichil intelligens, ut videaris Aristotilem legisse, sed totum locum excute poetica, et quid inter eas intersit, et de his que utrique vitanda sunt, et utriusque vitiis atque defectibus, more suo multa disseruisse; de his autem que tu somnias, nichil pe
Abbreviated transcription (Latin):
uꝯnagtate sis nõ satis stio isi ꝙ delirare sepiꝰ solent senes ꝰ
uõ quid̃ om̃s s quor inueuit etas inueilib curis ⁊chgͣ
obsteuo araificio acta est quo a ingemo sis uͥ incognitũ eẽ uolusa
audĩes gͣ tẽ uideo mordendi aundũ sed ignoraucia corpentẽ alge̾¬
tis more aspidis coactũ uirus nõ posse siffundẽ nisi ꝙ insinẽ iłto¬
mai act̾tu  trificoꝰ coucalestens neq tañe ea morsu ꝙͣ sibilo me¬
sactas pyerides cestẽ citas / acq ut cestunonio sid̾em queras cautis¬
simꝰ dispputacor pac̾ciũ islũ uocas qiͣ de p̃cura uł cõsulacu qño sit
⁊ qi no mlti testes lcet mime pr̃ici sut hac mit młẽi soear¬
li iaculo cuͣssixist/ Cerce si qͥd̾ eoꝵ de quib ta teniade disꝑucqo
didicisses sores senicã illa quã bocꝰ notat ip̃os int᷑ poetas inp̾ao

Expanded text:
irare sepius solent senes, non quidem omnes, sed quorum iuvenilis etas vilibus curis et obsceno artificio acta est. Quo autem ingenio sis, michi incognitum esse noluisti. Audiens, ergo, te video mordendi avidum, sed ignorantia torpentem, algentis more aspidis, coactum virus non posse diffundere, nisi quod in m attritu terrifice concalescens, neque tamen tam morsu quam sibilo meum adversus sacras Pyerides testem citas atque, ut testimonio fidem queras, cautissimus disputator, patritium illum vocas, quasi de pretura vel consolatu questio sit, et quasi non multi testes, licet minime patritii sint, hac in re ali iaculo transfixisti. Certe siquid eorum de quibus tam temerarie disputas didicis
Abbreviated transcription (Latin):
sieris in p̃cio eritis absit ullã nos uccĩtas in p̃cio ponet nłła fa-¬
ciet nõ eẽ methaͨ ͦ ᷤ nestitis ꝙ ẜmis domescicus sepe quo mulior¬

Expanded text:
sieris, in precio eritis. Absit! Nulla vos necessitas in precio ponet, nulla fasieris, in precio eritis. Absit! Nulla vos necessitas in precio ponet, nulla faciet non esse mechanicos. Nescitis
Abbreviated transcription (Latin):
collabiliꝰ delirance / ille. ir sali ꝯstius sc̾be̾ nõ audebat /cu ad oem¬
ip̃m sc̃ptis lacãre demoscenẽ mͦ aliq̾d uidi posses ꝙͣis iuꝑia tẽp¬
care ẽcamĩa ꝑmpte temu̾tatis homulule nõ ciuieres abstuebat
ille g᷑ sc̃ptis hoc saltẽ uecundie inerat mltã tñ ad uniꝰ amici
mei aur̃e cotidie mmurmurabat que ad me usq huc ip̃iꝰ amici cala¬
no ꝓferebant᷑ Int̾ młta quid hoc erat qd exte nũc audio m¬
claudicante/⁊ rauco nt illũ ꝑrsus exũbis aut scolarẽ aut p̃cepoo¬
rem cuũ suspicer ⁊ ait / gͦ ĩ nobił ⁊ indigna idẽ uł dicis c̾ce uł
cogitas / quid . ir aliud sibi nult oꝑosa illa ⁊ fictilis ⁊ aute medi¬
uiii fessa deductõ: S qd uni fatuo dicit᷑ sufficiet mlc̃is oĩsaue
gͣ putas utc̃itas arciũ nobili ͭ ͤ arguat ꝯtͣ est alioqũ nobilis¬
suꝰ arcificũ erit agricola sucor qͦ ⁊ pistor ⁊ tu si mactare de¬

Expanded text:
tolerabilius delirante. Ilipsum scriptis lacerare Demosthenem; modo aliquid videri posses, quamvis imparia, temptare certamina, prerupte temeritatis homullule, non timeres. Abstinebat ille igitur scriptis: hoc saltem verecundie inerat; multa tamen ad unius amici mei aurem quotidie murmurabat, que ad me usque huc ipsius amici calamo preferebantur. Inter multa quidem hoc erat, quod ex te nunc audio: mclaudicante et rauco, ut illum prorsus ex verbis aut scolarem aut preceptorem tuum suspicer, et ait: "Ergo ignobilis et indigna". Idem vel dicis certe, vel cogitas. Quid enim aliud sibi vult operosa illa et futilis et ante medium fessa deductio? Sed quod uni fatuo dicitur, sufficiet multis. O insane! Igitur putas necessitas artium nobilitatem arguat. Contra est; alioquin nobilissimus artificum erit agricola; sutor quoque et pistor et tu, si mactare de
Abbreviated transcription (Latin):
naoifiii sus mẽtre sud cibi ꝯsequet᷑ ꝑpadeas belim cente poetar
maguii ciuꝰ ꝑpe pẽa mendacia st̃ ꝙͣ uerba ułtro tcibi meonis sene¬
frrauet ouctis cedet euripides ceset maro Gacius abi heacoꝰ sen
liuquet indeceipta laurea illibatꝰ q castaliꝰ fons helu
es exꝑgost̾e si potes lippientes q ocłos aꝑi /bidebis poetas
raros quid natura reꝵ disponẽte / ut rara quelib cara sis
⁊ clara suit/ bidebis cos grĩa ⁊ noĩs in mortali ͭ ͤ fulgẽtes

Expanded text:
velim: esse te poetarum maximum, cuius prope plura mendacia sunt quam verba. Ultro tibi meonius senex cedet, victus cedet Euripides, cedet Maro, vacuus tibi Elicon linquetur, indecerpta laurea illibatusque castalius fons. Sed expergiscere, si potes, lippientesque oculos aperi: videbis poetas raros quidem, natura rerum disponente ut rara quelibet cara simul et clara sint. Videbis eos gloria et nominis immortalitate fulgentes,