comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
dus eiꝰ ferre ñ potui: q̃m qui extremi uidicii
aduentũ intenta mente consid̾at : ꝓfecto ui¬
det. qͥa tantus patior imminet: quantum
ñ solũ tunc uidere. s se etiam nunc p̃uid̾e
ꝑtimescat. Consid̾ationẽ namq tanti terro¬
ris. metu animꝰ palpitat: et intentioniᷤᷤ sue
ocłos declinans. intueri qd̃ p̃uidet recusat.
Bene gͦ dicit᷑. ꝯpondus eiꝰ ferre ñ potui: qͥa
cũ suꝑne maiestatis ium adiuditiũ ueni¬
entes. t̾roremq tanti examinis consid̾ando
animꝰ conatur exquirere: mox ad semetip̃m
refugiens. sese expauescit inuenisse. S int̃
hec pensandum ẽ: quia beatus iob istade
se loquit᷑. laudatꝰ ⁊ flagellatꝰ. Si gͥ saltim
ad m̾itoꝵ ꝓuectũ ita ꝑcussꝰ ẽ. qͥ sic timuit: qͦ mͦ
feriendꝰ ẽ qͥ ꝯtẽpnit: Qͦmͦ dep̃ssura st̃ d̃i uidi¬
cia eos qͥ se eleuant : si Sillos adtẽpꝰ depmunt.¬
qui hec semꝑ in humilitate formidant:

Expanded text:
dus ejus ferre non potui, » quoniam qui extremi judicii dus ejus ferre non potui, » quoniam qui extremi judicii adventum intenta mente considerat, profecto videtur, quia tantus pavor imminet, quantus non solum tunc videre, sed se etiam nunc praevidere pertimescat. Consideratione namque tanti terroris metu animus palpitat, et intentionis suae oculos declinans, intueri quod praevidet recusat. Bene ergo dicitur: Et pondus ejus ferre non potui, quia cum supernae majestatis vim ad judicium venientis terroremque tanti examinis considerando animus conatur exquirere, mox ad semetipsum refugiens, sese expavescit invenisse. Sed inter haec pensandum est quia beatus Job ista de se loquitur laudatus et flagellatus. Si igitur saltem ad meritorum profectum ita percussus est qui sic timuit, quomodo feriendus est qui contemnit? Quomodo depressura sunt Dei judicia eos qui se elevant, si et illos ad tequi haec semper in humilitate formidant?
Abbreviated transcription (Latin):
ri. Tempestas quippe cũ oritur. pruis lenes
unde. ⁊ postmodũ uolumina matora conci¬
tant᷑: ad extremũ se fluctꝰ inalta erigunt:
⁊ nauigantes quosq ipsa sua altitud ine
subu̾tunt. Sic sic nimirũ extrema illa ꝓpe¬
rat. que uniu̾sum mundũ subruat. tem¬
pestas animaꝵ. Nunc enĩ bellis ⁊ cladib
qͣsi quibdam undis sua nobis erordia ostũdit.
Et quanto ad finem cotidie ꝓpinquiores ef¬
ficimur: tanto grauiora irruere tribulati¬
onũ uolumina uidemꝰ. Ad extremũ uͦ cõ¬
motis omĩb elementis suꝑnus uidex ueni¬
ens. finem omĩur apportat: qͥatunc uide¬
licet tẽpestas. fluctꝰ in celũ leuat. Uñ ⁊ dr.
Ad huc modicũ ⁊ ego mouebo. ñ solũ t̾ram.
s etiã celum. Quã scilicet tẽpestatẽ. qͥa scĩ
uiri uigilant̃ aspiciunt: quasi tumentes
suꝑ se cotidie fluctus expauescunt: atq ex
his tribulationib que mundũ feruint. p̃¬

Expanded text:
ri. Tempestas quippe cum oritur, prius lenes ri. Tempestas quippe cum oritur, prius lenes undae, et postmodum volumina majora concitantur; ad extremum fluctus se in alta erigunt, et navigantes quosque ipsa sua altitudine subvertunt. Sic sic nimirum extrema illa properat, quae universum mundum 696 subruat tempestas animarum. Nunc enim bellis et cladibus quasi quibusdam undis sua nobis exordia ostendit, et quanto ad finem quotidie propinquiores efficimur, tanto graviora irruere tribulationum volumina videmus. Ad extremum vero commotis omnibus elementis, supernus judex veniens finem omnium apportat, quia videlicet tunc tempestas fluctus in coelum levat. Unde et dicitur: Adhuc modicum, et ego movebo non solum terram, sed etiam coelum . Quam sciviri vigilantes aspiciunt, quasi tumentes super se quotidie fluctus expavescunt, atque ex his tribulationibus quae mundum feriunt, pr
Abbreviated transcription (Latin):
Apauore tante simelitudinis. pensemus si
possumꝰ: quanta inscõ uiro fuerit uis timo¬
ris. fluctus eñi tumentes desuꝑ imminent᷑.
Cumq eã quã deferunt mortẽ minantur:
nulla tunc nauigantib cura rerũ tempora¬
lium: nulla carnis delectatio admentem re¬
ducit᷑. Ea ipsa quoꝙ ex naui ꝓiciunt: ꝓqͥb
longa nauigia sumpserunt. Cuncte res in
despectũ mentis ueniunt: amore uiuendi.
Quasi gͦ tumentes suꝑ se fluctus dm̃ me¬
tuit: qui dũ ueram uita desid̾at: omĩa des¬
picit. que hic possidens portat. Nam ue¬
lut tẽpestate dep̃hensi pondꝰ nauis abicimꝰ:
q̃ñ ab opp̃sa m̃te desid̾ia t̾rena remoue mus̃.¬
fitq ut subleuata nauis enatet. que m̾geba
on̾ata: qͥa nimirũ cure que in hac uita de¬
pͥmunt. mentẽ in ꝑfundũ trabunt. Que u¬
delicet mens tanto altiꝰ int̾ tẽptatio num
fluctus attollit᷑. qͣnto sollicitius ab huius
scłi cogitatione uacuat᷑. Est uero ualiud:
qd̾ demaris concussione debeat sollert̃ intue¬

Expanded text:
pavore tantae similitudinis pensemus, si possumus, quanta in sancto viro fuerit vis timoris. Fluctus etenim cum tumentes desuper imminent, cumque eam quam deferunt mortem minantur, nulla tunc navigantibus rerum cura temporalium, nulla carnis delectatio ad mentem reducitur; ea ipsa quoque ex navi projiciunt, pro quibus longa navigia sumpserunt; cunctae res in despectum mentis veniunt, amore vivendi. Quasi ergo tumentes super se fluctus Deum metuit, qui dum veram vitam desiderat, omnia despicit quae hic possidens portat. Nam velut tempestate deprehensi pondus navis abjicimus, quando ab oppressa mente desideria terrena remo quae mergebatur onerata, quia nimirum curae quae in hac vita deprimunt mentem in profundum trahunt. Quae videlicet mens tanto altius inter tentationum fluctus attollitur, quanto sollicitius ab hujus saeculi cogitatione vacuatur. Est vero et aliud quod de maris concussione debeat solerter intue
Abbreviated transcription (Latin):
cadit: cũ adu̾sitatis aliquid ferre antmꝰ ñ
ualens. frat̾nam concordiã relinquit. Et
qͣsi membrũ separat᷑ acorꝑe: cũ is qui oꝑa¬
ri bona pot̾at abonoꝵ omĩum abscidit᷑ uniu̾¬
sitrate. Neq eñi umqͣm seruari concordia:
nͥ ꝑ solam patientiã ualet. Crebro namq in
humana actione nascit᷑: unde mentes hõi¬
nũ uicissim asua unitate ac dilectione sepa¬
rent᷑. Et nisi ad adu̾sa toleranda se anmꝰ pte¬
paret: ꝓculdubio humerus corꝑi ñ inheret.
Hinc ⁊ eñi paulus ait. Inuicem on̾a uestra
portate: ⁊ sic adimplebitis legẽ xp̃i. Hinc ꝑse¬

Expanded text:
ferre animus non valens, fraternam concordiam relinquit; et quasi membrum separatur a corpore, cum is qui operari bona poterat a bonorum omnium abscinditur universitate. Neque enim unquam servari concordia nisi per solam patientiam valet. Crebro namque in humana actione nascitur, unde mentes hominum vicissim a sua unitate ac dilectione separentur; et nisi ad adversa toleranda se animus praeparet, procul dubio humerus corpori non inhaeret. Hinc etenim Paulus ait: Invicem onera vestra portate, et sic adimplebitis legem Chri
Abbreviated transcription (Latin):
uib ut uideant oꝑa ur̃a bona. ⁊ głificent
patrem ur̃m qͥ incelis ẽ: aliquando sci ui
et ⁊ corã hominib cõpellunt᷑ bona facere.
⁊ eadem hominib sua facta narrare: sed
ad eũ finem omĩa referentes: ut ñ ipsi eisdẽ
oꝑib. s pater eoꝵ qui incelis ẽ. debeat głifi¬
cari. Dum eñi scã p̃dicant: ip̃a p̃dicatio eoꝵ
fortasse despiett᷑. quoꝵ uita nescit᷑. Cõpel¬
lunt᷑ gͦ uitam suã dicere. ut auditoꝵ suoꝵ ua
leant uitã mutare: ⁊ facta sua referunt.
ut uen̾ationi sint: uenerari appetunt. ut

Expanded text:
ificent Patrem vestrum qui in coelis est . Aliquando sancti viri et coram hominibus compelluntur bona facere, aut eadem hominibus sua facta narrare; sed ad eum finem omnia referentes, ut non ipsi eisdem operibus, sed Pater eorum qui in coelis est debeat glorificari. Dum enim sancta praedicant, ipsi praedicatio eorum fortasse despicitur, quorum vita nescitur. Compelluntur ergo vitam leant vitam mutare, et facta sua referunt, ut venerationi sint; venerari appetunt, ut
Abbreviated transcription (Latin):
b uidelicet u̾bis. illud sc̃e eccłe tẽpus expͥ¬
mit᷑. quo publice areꝓbis irridetur: q̃n
iniquis crescentib. inobꝓbriũ fides. ⁊u̾i¬
tas erit incrimine. Tanto quippe despe¬
ctior unusquisq erit: quanto iustior ẽẽ
potuerit. Tanto abhominabilis: quanto
laudabilis. Sc̃a itaq electoꝵ eccł̃a. affli¬
ctionis temꝑe ꝓu̾biũ p̃uis efficit᷑: quia
cũ bonos mori ꝑtormenta conspiciunt:¬
abeis similitudinẽ maledictionis sumuił
Quo eñi transitoriã mortẽ uident. ẜ per¬
manentẽ uitam ñ uident: tanto magis
deridendo mala p̃sentia fugint: qͣnto
ꝑintellectũ intr insecus ad bona ꝓmanen¬
tia ñ ꝑtingunt. S ea que subtuncta sunt.
qͥa obscuriorib sententiis implicita ñ suã.

Expanded text:
 videlicet verbis illud sanctae Ecclesiae tempus exprimitur, quo publice a reprobis irridetur, quando iniquis crescentibus, in opprobrium fides, et veritas erit in crimen. Tanto quippe despectior unusquisque erit, quanto justior esse potuerit; tanto abominabilis, quanto laudabilis. Sancta itaque electorum Ecclesia afflictionis tempore proverbium pravis efficitur, quia cum bonos mori dinem maledictionis sumunt. Quo enim transitoriam mortem vident, sed permanentem vitam non vident; tanto magis deridendo mala praesentia fugiunt, quanto per intellectum intrisecus ad bona permanentia non pertingunt. Sed ea quae subjuncta sunt, quia obscurioribus sententiis 658 implicata non sunt,
Abbreviated transcription (Latin):
quib libet uideat᷑ ẽẽ uirtutib soluit᷑ : nisi ꝑ
caritatis uincłm patientia conseruet᷑. Sua
eñi bona ꝑdet oꝑari: qui aliena mala renuit
ꝑpeti feruore quippe iracundi sp̃c: lesus
quisq adilectione resilit. Et cũ se ext̾ius gra¬
uari ñ toierat: uitus se ꝑamisũ lum̃ caritatis
obscurat. Nec uidet ian quo tendat pedẽ
boni oꝑis: qui ocłm ꝑdidit dilectionis. S scĩ
uiri humerus ciuinctã sua ñ cadit: qͥa uide¬
licet eiꝰ dilectio a socialis uite concordia ꝑ im¬
patientiã ñ recedit. Euisq brachiũ minime

Expanded text:
ideatur esse virtutibus, solvitur, nisi per charitatis vinculum patientia conservetur. Sua enim bona perdit operari qui aliena mala renuit perpeti. Fervore quippe iracundi spiritus laesus quisque a dilectione resilit, et cum se exterius gravari non tolerat, intus se per amissum lumen charitatis obscurat; nec videt jam quo tendat pedem boni operis, qui oculum perdidit dilectionis. Sed sancti viri humerus a junctura sua non cadit, quia videlicet ejus dilectio a socialis vitae concordia per impatientiam non r
Abbreviated transcription (Latin):
tantium uirgia. uidiciarta ex aminatio ẽ
dise ingererent: quatiiꝰ urbem inq̃ concor¬
dit̃ oport̾et iuuere: discordes minime intra¬
rent. Uñ ⁊ ꝑproph̾am dñs dicit. Constitui¬
te inporta uidicium. Hoc itaq loco qͥd porte
nomine expͥmitur: nisi id qd̾ agebat᷑ in por¬
ta: Sicut eñi pugnare castra dicimꝰ ꝓ eo
qd̾ pugnatur ex castris: ita uidiciũ qd in
porta agi consueu̾at. porta nominat᷑. In por¬
ta gͦ se suꝑiorẽ uidet: qui se melioris partis
esse inuiditio. equitatis merito conspicit.
Deatus gͥ iob quia nec tunc contra pupillũ
manum ex̾cuit. cum se etiã ꝑiusticie meri¬
tũ potiorem uidit: nobis timoris regulam in¬
negotia uirtute contra pupillũ exequi uolui:
tentionũ negotia subeunt: dum graueste
uł inminimis timent. ipsi contra uistictã
grauari nequaqͣ̃m refugiunt. Sciunt qͥp¬
pe qͥa om̃is humana iusticia. iniusticia
ẽẽ reprehendit᷑: si diuinitꝰ districte iudicet᷑.

Expanded text:
urgia judiciaria examinatione discernerent; quatenus urbem, in qua concorditer oporteret vivere, discordes minime intrarent. Unde et per prophetam Dominus dicit: Constituite in porta judicium. . Hoc itaque loco quid portae nomine exprimitur nisi id quod agebatur in porta? Sicut enim pugnare castra dicimus, pro eo quod pugnatur ex castris; ita judicium, quod in porta agi consueverat, porta nominatur. In porta ergo se superiorem videt, qui se melioris partis esse in judicio aequitatis merito conspicit. Beatus igitur Job, quia nec tunc contra pupillum manum exeruit, cum se etiam per justitiae meritum potiorem vidit, nobis timoris regulam innegotia virtute contra pupillum exsequi volui, tentionum negotia subeunt, dum gravare vel in minimis timent, ipsi contra justitiam gravari nequaquam refugiunt. Sciunt quippe quia omnis humana justitia injustitia esse reprehenditur, si divinitus districte judicetur.
Abbreviated transcription (Latin):
apud quos nimirũ plus familiaritas qͣm
natura ualet. dũ quibdã necessarta. non
quia homines s quia noti sunt largiunt᷑:¬
bene nunc ꝑbeatũ iob dĩ: si despexi p̃tere¬
untẽ. eo qd̾ ñ habuerint indumentũ. Igno¬
to enĩ ꝓximo misertũ se indicat quẽ prete¬
reuntẽ uocat: quia uidelicet apud piam
mentẽ plus natura ualet quam noticia.
Nam ⁊ unusquisq qui indiget. eo ip̃o quo
homo ẽ ei iam incogntiꝰ non ẽ. Sequitur

Expanded text:
apud quos nimirum plus familiaritas quam apud quos nimirum plus familiaritas quam natura valet, dum quibusdam necessaria, non quia homines sunt, sed quia noti sunt, largiuntbene nunc per beatum Job dicitur: Si despexi praetereuntem, eo quod non habuerit indumentum. Ignoto enim proximo misertum se indicat, quem praetereuntem vocat, quia videlicet apud piam mentem plus natura valet quam notitia. Nam et unusquisque qui indiget, eo ipso quo homo est, ei jam incognitus non est. Sequitur
Abbreviated transcription (Latin):
imo eodemq ordine ⁊ suꝑbie uitium ⁊ impi¬
etatis p̃mens. p̃tereuntẽ quẽpiam. ⁊ humi¬
lit̃ aspiciens ñ despexi: ꝯmiscd̾it̾ calefeci.
Quisquis eñi suꝑ eũ cui aliquid tribuit.
fastu se elationis extollit: maiorẽ culpam
intrinsecus suꝑbiendo ꝑagit. quam extrin¬
secus largiendo mercedem. ftco tpse bonis in¬
t̾iorib nudus: cũ nudũ despicit uestiens.
Eoꝙ agit. ut seipso det̾ior fiat. quo se indigen¬
ti ꝓximo meliorẽ putat. Minus qtuppe
uiops ẽ. qui uestem ñ habet: quã qui hu¬
militatẽ. Uñ necesse ẽ. ut cũ nature nr̃e con
sortes ext̾iora ñ habere conspicimꝰ. quam
multa nobis desint bona int̾iora pensemꝰ:
quatinꝰ sese suꝑ in opes cogitatio. nr̃a ñ ele¬
uet: cũ sollerter uidet. qͥa nos tanto ueriꝰ.
quanto ꝯint̾ius udigentes sumꝰ. Et quia¬
sunt ñnulli qui pietatis sue uiscera tend̾e
usq ad incognitos nescunt. s solis quos ꝑ
assiduitatẽ noticie didicerint miserentur:

Expanded text:
biae vitium, et impietatis premens, praetereuntem quempiam et humiliter aspiciens non despexi, et misericorditer calefeci. Quisquis enim super eum cui aliquid tribuit fastu se elationis extollit, majorem culpam intrinsecus superbiendo peragit, quam extrinsecus largiendo, mercedem, fitque ipse bonis interioribus nudus, cum nudum despicit vestiens; eoque agit ut se ipso deterior fiat, quo se indigenti proximo meliorem putat. Minus quippe inops est qui vestem non habet quam qui humilitatem. Unde necesse est ut cum naturae nostrae cosortes exteriora non habere conspicimus, quam multa nobis desint dona interiora pensemus, quatenus sese super inopes cogitatio nostra non elevet, cum solerter videt quia nos tanto verius, quanto et interius indigentes sumus. Sunt quippe nonnulli, qui pietatis suae viscera tendere usque ad incognitos nesciunt, sed solis quos per assiduitatem notitiae didicerint miserentur,
Abbreviated transcription (Latin):
ñ ualentib. tolerabiliꝰ ẽ minus cribuere. q̃¬
post largitatẽ suã ex inopie angustia mur¬
murare. Nam ut ad magna largiendi stu¬
dia. audientiũ mentes accend̾et: paulopost
intulit dicens. Hoc aut̃ dico: qui parce se¬
mirat. parce ⁊ metet. Plus aut̃ ĩnũqͣm
eẽ dicimꝰ cõpati ex corde. quã dare : qͥa quis¬
quis ꝑfecte indigenti cõpatit᷑. minus esti¬
mat om̃e qd dat. Nisi eñi dantis manũ
bona uoluntas tunc̾et: isdem p̃dicator egͦ¬
gius discipłis ñ dixisset. Qui ñ solum facẽ:
s ꝯuelle cepistis ab anno pͥore. facile qͥppe
ẽ in bono oꝑe. obedire etiã nolentẽ. S hec
magna indiscipłis uirtus extit̾a̾t: eos bonũ
qd̾ illis p̃ceptum ẽ ⁊ ante uoluisse. Quia¬
itaꝙ uir sanctus apud omĩpotentẽ deum
aliqñ maus datũ nouerat mentis ẽẽ qͣm
mrin̾is dicat. Elebam quondã suꝑ eo qui
afflictus fuerat: ꝯ cõpatiebat᷑ antma mea

Expanded text:
non valentibus tolerabilius est minus tribuere qnon valentibus tolerabilius est minus tribuere qpost largitatem suam ex inopiae angustia murmurare. Nam ut ad magna largiendi studia audientium mentes accenderet, paulo post intulit, dicens: Hoc autem dico: Qui parce seminat, parce et metet . Plus autem nonnunquam esse dicimus compati ex corde, quam dare, quia quisquis perfecte indigenti compatitur, minus aestimat omne qbona voluntas vinceret, et eisdem praedicator egregius discipulis non dixisset: Qui non solum facere, sed et velle coepistis ab anno priore . Facile quippe est in bono opere obedire etiam volentem, sed haec magna in discipulis virtus exstiterat, eos bonum quod illis praeceptum est et ante voluisse. Iitaque vir sanctus apud omnipotentem Deum aliquando majus datum noverat mentis esse quam muneris, dicat: Flebam quondam super eo qui afflictus erat, et compatiebatur anima mea
Abbreviated transcription (Latin):
set. nͥ ⁊ uuln̾a nr̃a susciꝑet. Nec ium nobis
sue dilectionis ostenderet: nisi hoc qd̾ a nob̾
tolleret. ad tempus ipse sustineret. Passibi¬
les quippe mortalesq nos repꝑit÷ ꝯ qui nos
exist̾e fecit ex nichilo: reuocare uidelicet etiã
sine sua morte potuit a passione. S ut qͣnta
tẽt uirtus cõpassionis ostend̾et ÷ fieri ꝓ nobis
dignatꝰ est. qd̾ ẽẽ nos uoluit: ut insemet ip̃o
tẽporalit̃ mortẽ susciꝑet. quã a nobis imꝑpe¬
tuũ fugaret. Anñindiuinitatis sue diuitiis
nobis inuisibilis ꝑmanens. miris nos potu
as rediret homo: foras apparere ãignatꝰ ẽ pauꝑ
d̃s. Uñ ⁊ p̃dicator egregius. ut ad largitatis
grãm uiscera nr̃e cõpassionis arcend̾et: dixit.
Ppt̾ uos egenus factus ẽ.: cũ diues esset. Qui si
etiã dixit. ñ ut aliis sit remissio. uobis cuitẽ
tribulatio: hec ꝓculdubio condescendendo
infirmis intulit: qm̃ quib dã inopiam ferre

Expanded text:
set, nisi et vulnera nostra susciperet; nec vim nobis set, nisi et vulnera nostra susciperet; nec vim nobis suae dilectionis ostenderet, nisi hoc quod a nobis tolleret ad tempus ipse sustineret. Passibiles quippe mortalesque nos reperit, et qui nos existere fecit ex nihilo, revocare videlicet etiam sine sua morte potuit a passione. Sed ut quanta esset virtus compassionis ostenderet, fieri pro nobis dignatus est quod esse nos noluit, ut in semetipso temporaliter mortem susciperet, quam a nobis in perpetuum fugaret. An non in divinitatis suae divitiis nobis invisibilis permanens, miris nos potui internas divitias rediret homo, foras apparere dignatus est pauper Deus. Unde et praedicator egregius, ut ad largitatis gratiam viscera nostrae compassionis accenderet, dixit: Propter nos egenus factus est, cum dives esset . Qui sic etiam dicit: Non ut aliis sit remissio, vobis autem tribulatio . Haec procul dubio condescendendo infirmis intulit, quoniam quibusdam inopiam ferre
Abbreviated transcription (Latin):
pauꝑi. Quãuis uera cõpassio ẽ passioni ꝓxi¬
mi ex largitate concurrere: ñ nũqͣm tam̃ cũ
ext̾iora queꝙ ab ude ad largiendũ suppetuał.
celeriꝰ dantis manus dationẽ inuenit. quam
animꝰ dolorẽ. Uñ scire necesse ẽ: quia ille ꝑ¬
fecte tributt. qui cum eo quod afflicto porri¬
git. asflicti quoq in se animũ sumit: ut
pͥus inse dolentis passionẽ tranfferat: ⁊ tunc
contͣ dolorem illiꝰ ꝑminist̾ium concurrat:
Nam sepe ut p̃diximꝰ largitorẽ mun̾is rerũ
facit habundantia: ⁊ ñ uirtus cõpassionis.
Qui eñi afflicto ꝑfecte cõpatit᷑: plerũꝙ. ⁊ hoc
indigenti tribuit. inquo ipse si ded̾it angu¬
stat᷑. Et tunc plena ẽ. nr̃i cordis cõpassio: cũ
malum inopie ꝓꝓximo susciꝑe ñ metiumus.
pietatis formam mediator nobis d̾i ⁊ homi¬
nũ dedit: qui posset nobis etiã ñ moriendo
concurrere. Subuenire tam̃ moriendo uolu¬
it hominib: quia nos uidelicet minus amal¬

Expanded text:
passio.---Quamvis vera compassio est passioni proximi ex largitate concurrere, nonnunquam tamen, cum exteriora quaeque abunde ad largiendum suppetunt, celerius dantis manus dationem invenit quam animus dolorem. Unde scire necesse est quia ille perfecte tribuit, qui cum eo quod afflicto porrigit afflicti quoque in se animum sumit, ut prius in se dolentis passionem transferat, et tunc contra dolorem illius per ministerium concurrat. Nam saepe, ut praediximus, largitorem muneris rerum facit abundantia, et non virtus compassionis. Qui enim affindigenti tribuit, in quo ipse si dederit angustatur. Et tunc plena est cordis nostri compassio, cum malum inopiae pro proximo suscipere non metuimus, pietatis formam Mediator nobis Dei et hominum dedit. Qui cum posset nobis etiam non moriendo concurrere, subvenire tamen moriendo hominibus voluit, quia nos videlicet minus amas
Abbreviated transcription (Latin):
popłs expectat bona. s mala suscipit: p̃sto¬
latur lucẽ. ⁊ tenebras incurrit: qͥa ꝑ remu¬
gaudiis sꝑat : ꝯ tam̃ hic duitius. dilatus
manus ꝑsequenttũ tolerat: ⁊ qui se quan¬
toctus estimat et̃ne lucis retributione ꝑfrui:
hic ad huc cõpellit᷑ ꝑsequutoꝵ suoꝵ tene¬
bras pati. Que uidelicet mala ꝑsequentiũ
minus dolerent: si abinfidelib adu̾sariisꝙ
consurgerent. S eo det̾ius mentẽ electoꝵ cru¬
ciant: quo ab illis ueniunt. de quib bona p̃¬
sumebant. Uñ adhuc subdit᷑. Int̾iora¬

Expanded text:
populus exspectat bona, sed mala suscipit; praestolatur lucem, et tenebras incurrit, quia per remugaudiis sperat, et tamen hic diutius dilatus, manus persequentium tolerat; et qui se quantocius aestimat aeternae lucis retributione perfrui, hic adhuc compellitur persecutorum suorum tenebras pati. Quae videlicet mala persequentium minus dolerent, si ab infidelibus adversariisque consurgerent. Sed eo deterius mentem electorum cruciant, quo ab illis veniunt, de quibus bona praesumebant. Unde adhuc subditur
Abbreviated transcription (Latin):
quippe eccłe int̾iora efferuesc̾e ẽ: ipsos quoq
quos ꝑamorẽ fid̾i uelut uiscera aute gesta¬
u̾at. in ꝑsequutionis atrocitate dolerare:
Qui secreta prius illius cognoscentes. qͣn¬
to sciunt ubi magis doleat.: tanto det̾uis ab
afflictione eiꝰ minime quiescunt. Quos tñ
⁊ pacis sue tẽpore grauit̃ tolerat: quia suis
p̃dicationib eoꝵ mores contrarios pensat.
Gemit eñi: cũ eoꝵ uitã sibi dissimiłe cons¬
mala multa passura sit: s hanc afflictio¬
nis sue dies p̃ueniunt: quia maloꝵ uttã
intra se grauit̾ etiã portat pacis tẽpore:
Nam quãius dieb ultimis aꝑta infideliũ
ꝑsequutio sequat᷑: hanc tam̃ ⁊ priusquam
appaueatt.hi qui inea u̾botenus fideles sunt.¬

Expanded text:
e interiora effervescere, id est ipsos quoque, quos per amorem fidei velut viscera ante gestaverat, in persecutionis atrocitate tolerare. Qui secreta illius prius cognoscentes, quanto sciunt ubi magis doleat, tanto deteriafflictione ejus minime quiescunt. Quos tamen et pacis suae tempore graviter tolerat, quia suis praedicationibus eorum mores contrarios pensat. Gemit enim, cum eorum vitam sibi dissimilem consmala multa passura sit; sed hanc afflictionis suae dies praeveniunt, quia malorum vitam intra se graviter etiam tempore pacis portat. Nam quamvis diebus ultimis aperta infidelium persecutio sequatur, hanc tamen et priusquam appareat, hi qui in ea verbo tenus fideles sunt
Abbreviated transcription (Latin):
u̾bis hoc sollert̃ debet intelligi: qd̾ beatus
iob dũ sua narrat. inse alios tranffigurat.
uelut eni de se specialit̾ dicebat. eleuasti
me. ⁊ quasi suꝑuentũ ponens elisist me ua¬
lide: scio quia morti tradas me. ubi constitu¬
ta ẽ domꝰ omĩ iuuenti: ꝯtam̃ ñ de se s deali¬
is adiungit. Uerumtam̃ ñ ad consũptio
nẽ eoꝵ emittis manũ tuã. Dum enĩ de se lo¬
quens ratiorinando causas dealuis subdi¬
dit: quã multoꝵ ꝑsonas inse significet ostñ¬
uit. Manũ ttaq suã dñs ad cõnsũptionem
peccantiũ non emittit: cũ feriendo apecca¬
tis corripit. Et corruendes saluat. dũ caden¬
tes adculpam. in salutẽ corꝑis uuln̾at: ut
ꝓstrati ext̾ius. int̾ius surgant: quatinus
racentes corꝑe. adint̾iorẽ statũ redeant: qui
stantes ext̾us. ab estu mentis iacebarit.
Sequitur

Expanded text:
verbis hoc solerter debet intelligi, quod beatus Job, dum sua narrat, in se alios transfigurat. Velut enim de se specialiter dicebat: Elevasti me, et quasi super ventum ponens elisisti me valide; scio quia morti trades me, ubi constituta est domus omni viventi; et tamen non de se, sed de aliis adjugit: Ver emittis manum tuam. Dum enim de se loquens ratiocinando causas de aliis subdit, quam multorum personas in se significet ostendit. Manum itaque suam Dominus ad consumptionem peccantium non emittit, cum feriendo a peccatis corripit, et corruentes salvat, dum cadentes ad culpam in salutem corporis vulnerat, ut prostrati exterius, interius surgant, quatenus jacentes corpore ad interiorem statum redeant, qui stantes exterius a statu mentis jacebant. Sequitur
Abbreviated transcription (Latin):
qͥa ad hoc niirũ huic mundo restituitur.
ut p̃dicatioĩs munia inpleat: ⁊ carnis de¬
bitum soluat. Que tam̃ sc̃i uiri sententia
uxta allegorie myst̾ium. scẽ eccłe uocib ex
ꝑsona congruit infirmoꝵ: qui fidẽ uerbo
denus tenent: s contra p̃cepta fidei. suis
desid̾iis famulant᷑. Ait enĩ. Scio quia
morti tradas me: ubi constituta ẽ domus
omĩ uiuenti. Quia eñi multos inse uo¬
luptatib deditos conspicit. eoꝵq iam in¬
t̾itũ p̃scit: pensat qd̾ inuia uite p̃sentis.
sius quidẽ desid̾iis seruiunt: s tam̃ ad mor¬
tis domũ ꝑueniunt om̃s. qui in ea carnalit
uiuunt. Sunt uͦ ñ nulli qui inuolupta¬
tũ suaꝵ foueam corruunt: s tam̃ ꝑ lam̃ta
penitentie. ab imis citius pedẽ reducunt:
quos suꝑne ꝑcussionis u̾bera. aderuditio¬
nẽ potius quam ad extinctionẽ secant. Ex

Expanded text:
quia ad hoc nimirum huic mundo restituitur, ut et praedicationis munera impleat, et carnis debitum solvat. Quae tamen sancti viri sententia juxta allegoriae mysterium sanctae Ecclesiae vocibus ex persona congruit infirmorum, qui fidem verbo tenus tenent, sed contra praecepta fidei suis desideriis famulantur. Ait etenim: Scio quia morti trades me, ubi constituta domus est omni viventi. Quia enim multos in se voluptatibus deditos conspicit, eorumque jam interitum praescit, pensat quod in via vitae praesentis suis quidem desideriis serviunt, sed tamen ad mortis domum perveniunt omnes qui in ea carnaliter vivunt. Sunt vero nonnulli qui in voluptatum suarum foveam corruunt, sed tamen per lamenta poenitentiae ab imis citius pedem reducunt, quos supernae percussionis verbera ad eruditionem potius quam ad exstinctionem secant. Ex
Abbreviated transcription (Latin):
ri estimant. quã mereri putant. Et quasi
crudelitatẽ arbitrant᷑ iudicis. districtionẽ
equissimã sectionis: quia ⁊ cũ uulnꝰ egri.
medicinali ferramento abscidit᷑. medicus
crudelis uocat᷑. Qui tam̃ ꝑsecantis manꝰ
duriciam adu̾sat᷑ uulm̾: s concordat salut.
uite gła quasi in alto cernit᷑. s nulla stabi¬
litate solidat᷑: uelut eleuatꝰ suꝑuentũ po¬
nit᷑. qui ꝓsꝑitate transitoria letat᷑: qm̃ ad
hoc solum hunc fugitiue felicitatis aura
subleuat. ut repente det̾ius ininfimis sternat.
Quia eñi scã eccł̃a cunctis inhonore ẽ. infir¬
mi quiq inea qui transitoriis successib letan¬
tur: quo. nͥ suꝑuentũ positi uident᷑ eleuati:
Quia subsequente ꝑsequutionis tẽpore dũ
ꝓsꝑitatis aura ꝑtransit: eoꝵ ꝓtinꝰ eleuatio
corut. Et iepente cadentes discunt.: quia

Expanded text:
ri aestimant, quam mereri putant, et quasi ri aestimant, quam mereri putant, et quasi credulitatem arbitrantur judicis, districtionem aequissimam rationis. Quia et cum vulnus aegri medicinali ferramento absciditur, medicus crudelis vocatur: qui tamen per secantis manus duritiam adversatur vulneri, sed concordat saluti.vitae gloria, quasi in alto cernitur, sed nulla stabilitate solidatur, velut elevatus super ventum ponitur, qui prosperitate transitoria laetatur, quoniam ad hoc solum hunc fugitivae felicitatis aura sublevat, ut repente deterius in infimis sternat. Quia enim sancta Ecclesia cunctis in honore est, infirmi quique in ea qui transitoriis successionibus laetantur, quo nisi super ventum positi videntur elevati? quia subsequente persecutionis tempore, dum prosperitatis aura pertransit, eorum protinus elevatio corruit, et repente cad
Abbreviated transcription (Latin):
rnutabilem sentiat. ostendit. Nam dũ
circa nos quedã ꝓsꝑa ⁊ adu̾sa uariant᷑: in
co qd̾ nos mutanur. qͣsi eiꝰ circa nos muta¬
tũ animũ suspicam᷑. Ip̃e uͦ inse incõmuta¬
bilis ꝑmanens: alit̾ atq alit̾ in cogitatiõe
sentitur hominũ ꝓqualitate m̾itoꝵ. Nam
⁊ lux solis cum nequaꝙͣ est sibimet ipsi dis¬
sumlis: infirmis alꝑa. sanis aut̃ ocłis lenis
uidet᷑: eoꝵ uidelicet inmutatione ñ suã. Uñ
ut p̃diximꝰ dicens mutatꝰ es. adiunxit mͥ:
ut ipsa hec crudelitas atq mutatio ñ sit in
qualitate iudicis. s inm̃te patientis. Qd̃
u̾bis quoq aliis retexit dicens. Et induri¬
tia manꝰ tue adu̾saris mͥ. Manꝰ ⁊ eñi dei
dura credit᷑: cũ uoluntati nr̃e contraria.
Hoc qd̾ ei innobis displicet. feriendo ꝑseqͥt᷑.
Et flagella ingeminat: cũ dolentis aĩa
clementiã expectat. Que tam̃ iuxta allego¬
ex uocib infirmoꝵ: qui plerũq se plus feri¬

Expanded text:
mutabilem sentiat ostendit. Nam dum mutabilem sentiat ostendit. Nam dum circa nos quaedam prospera et adversa variantur, in eo quod nos mutamur quasi ejus circa nos mutatum animum suspicamur. Ipse vero in se incommutabilis permanens, aliter atque aliter in cogitatione sentitur hominum, pro qualitate meritorum. Nam et lux solis cum nequaquam est sibimetipsi dissimilis, infirmis aspera, sanis autem oculis lenis videtur, eorum videlicet immutatione, non sua. Unde, ut praediximus, dicens: Mutatus es, adjunxit, Mihi, ut ipsa haec crudelitas atque immutatio non sit in qualitate judicis, sed in mente patientis. Quod verbis quoque aliis retexit, dicens: Et in duritia 668 manus tuae adversaris mihi. Manus etenim Dei dura creditur cum, voluntati nostrae contraria, hoc quod ei in nobis displicet feriendo persequitur et flagella ingeminat cum dolentis anima clementiam exspectat. Quae tamen juxta allegoex vocibus infirmorum qui plerumque se plus feri
Abbreviated transcription (Latin):
itolumina scłoꝵ transe untia manent. cur¬
lantem. sine ira irascentem: ita ascõ uiro etiã
sine crudelitate diei putuit crudelis. Cru¬
delis quippe dr̃. qui districte feriendo ñ par¬
cit: ut uidelicet hoc loco crudelis districte
feriens possit intelligi. ulciscende culpe ñ
parcens. Uñ ysaias quoq cũ uideret ultims
iudicii diem ñ tam cũ uenia. s cum districti¬
one eẽ uenturũ: ait. Ecce dies dñi uenit
crudelis ⁊ indignatione plenus. Sire. furo
risꝙ adponendũ t̾ram in solitudine: ꝯpec¬
catores eiꝰ cont̾endos de ea. Sanctus gͥ uir
ut hanc eandem crudelitatẽ sͥ potiꝰ assereret
congruere posse qͣm deo: ait. Muttitus est
mͥ incrudelẽ. Ac si aꝑte dicat. Qui inte ipso
crudelitatis nichil habes: mͥ quẽ respirare
aꝑcussione ñ sinis. crudelis uideris. Ita eñi
deus esse crudelis ñ potest: sicut nec mũtar
ullatenus potest. S q̃m indeo unquã nec

Expanded text:
volumina saeculorum transeuntia manent, curvolumina saeculorum transeuntia manent, curlantem, sine ira irascentem, ita a sancto viro etiam sine crudelitate dici potuit crudelis. Crudelis quippe dicitur qui districte feriendo non parcit, ut videlicet hoc loco crudelis districte feriens possit intelligi, et ulciscendae culpae non parcens. Unde Isaias quoque cum videret ultimi judicii diem non jam cum venia, sed cum districtione esse venturum, ait: Ecce dies Domini veniet crudelis, et indignationis plenus, et irae furos, ad ponendam terram in solitudine, et peccatores ejus conterendos de ea . Sanctus igitur vir ut hanc eamdem crudelitatem sibi potius assereret congruere posse, quam Deo, ait: Mutatus es mihi in crudelem. Ac si aperte dicat: Qui in teipso crudelitatis nihil habes, mihi quem respirare a percussione non sinis, crudelis videris. Ita enim Deus crudelis esse non potest, sicut nec mutari ullatenus potest. Sed quoniam in Deo nec
Abbreviated transcription (Latin):
cum miserie nr̃e subuenit. misericors uocat᷑:
quãuis miseris subuenit. ⁊ cor miserũ numꝗͣ
facit. Et quia ea que nobis futura sunt ui¬
det. que tam̃ ipsi semꝑ p̃sto surit. p̃scius dr:
quãuis nequaquã futurũ preuideat. quod
p̃sens uidet. Nam ⁊ queq sunt. ñ inet̾nita¬
te eius ideo uident᷑ quia sunt: s ideo sunt qr
uident᷑. Dum gͥ ad u̾ba mutabilitatis nr̃e
descendit᷑. exeis quib dam gradib factis as¬
cendat. qui potest ad incõmutabilitatẽ dei:
ut uideat sine zelo zelantem : sine ira iras¬
centẽ: sine dolore ⁊ penitentia penitentẽ:
sine misero corde miscdem: sine p̃uisionib
p̃scientẽ. In illo eñi nec p̃terita nec futura re¬
ꝑiri queunt: s cuncta mutabilia immuta¬
biliter durant:  que inscipsis simul exist̾e
ñpossunt. illi simul omĩa assistunt. Nicħꝙ
in illum p̃terit qd̾ transit. quia in et̾nita¬
te eiꝰ. modo quodã incõprehea sibili cuncta

Expanded text:
cum miseriae nostrae subvenit, misericors vocatur, cum miseriae nostrae subvenit, misericors vocatur, quamvis miseris subveniat, et cor miserum nunquam habeat. Et quia ea quae nobis futura sunt videt, quae tamen ipsi semper praesto sunt, praescius dicitur, quamvis nequaquam futurum praevideat, qNam et quaeque sunt, non in aeternitate ejus ideo videntur quia sunt, sed ideo sunt, quia videntur. Dum ergo ad verba mutabilitatis nostrae descenditur, ex eis quibusdam gradibus factis ascendat qui potest ad incommutabilitatem Dei, ut videat sine zelo zelantem, sine ira irascentem, sine dolore et poenitentia poenitentem, sine misero corde misericordem, sine praevisionibus praescientem. In illo enim nec praeterita, nec futura reperiri queunt, sed cuncta mutabilia immutabnon possunt, illi simul omnia assistunt, nihilque in illo praeterit quod transit; quia in aeternitate ejus modo quodam incomprehensibili cuncta
Abbreviated transcription (Latin):
enda castitate nr̃a. nullo mentis cruciatu
tangit᷑: Quomͦ irascitur: qui mulciscen¬
dis uiciis nr̃is nulla ꝑturbatione animi
cõmouet᷑: Quomodo ẽ penitens : qui id
qd̾ semel fecerit. fecisse se nequaꝗͣ dolet:
Quomodo habet mi scđiam: qui cor mise¬
rũ numꝙͣ habet: Quomͦ est p̃scius dum
nulla nͥ que futura sint p̃sciant᷑: Et sci¬
mus quia d̾o futurũ nichil ẽ. ante cuius
ocilos p̃tertta nulla sunt: p̃sentia ñ tͣnse¬
unt : futura ñ ueniunt. Quippe. qͥa om̃e
qd̾ nobis fuit ꝯerit: ineuis ꝓspectu p̾sto
ẽ. Et om̃e qd̾ p̃sens ẽ: scire potest potius
ut quia castitatẽ anime uniꝰcuiusꝙ custo¬
dit. humano mͦ zelans uocet᷑. quãuis m̃¬
tis cruciatu ñ tangit᷑:  quia culpas ꝑcu¬
tio. dicat᷑ irasci: quãuis nulla animi ꝑtͣ¬
batione moueat᷑. Et quia ipse immutabi¬
lis id qd̾ uoluerit. mutat ÷ penitere dicit᷑.
quãtus tem mutet. consiliũ ñ mutet. Et

Expanded text:
enda castitate nostra nullo mentis cruciatu enda castitate nostra nullo mentis cruciatu tangitur? Quomodo irascitur, qui in ulciscendis vitiis nostris nulla perturbatione animi commovetur? Quomodo est poenitens, qui id qQuomodo habet misericordiam, qui cor miserum non habet? Quomodo est praescius, dum nulla nisi quae futura sint praesciantur? Et scimus quia Deo futurum nihil est, ante cujus oculos praeterita nulla sunt, praesentia non transeunt, futura non veniunt, quippe quia omne quod nobis fuit et erit, in ejus conspectu praesto est; et omne quod praesens est, scire potest potius ut quia castitatem animae uniuscujusque custodit, humano modo zelans vocetur, quamvis mentis cruciatu non tangatur. Et quia culpas percutit, dicitur irasci, quamvis nulla animi perturbatione moveatur. Et quia ipse immutabilis id quod voluerit mutat, poenitere dicitur quamvis rem mutet, consilium non mutet. Et
Abbreviated transcription (Latin):
indeo. Hec namq om̃ia abhumanis in il¬
lum qualitatib tracta sunt. dũ ad nr̃e
infirmitatis u̾ba descendit᷑: ut quasi qui¬
bdam nobis gradib factis. ⁊iuxta nos po¬
sitis. ꝑ ea que nobis uicina conspicimus.
ad sũma eiꝰ ascend̾e quandoq ualeremus.
Telari eñi dicit᷑: qui cum cruciatu m̃tis
castitatẽ custodit ucoris. Irasci dictt᷑: qui
feruore animi contͣ puniendũ uiciũ accen¬
dit᷑. Penit̾e dicit᷑. cui qd̾ fecit displicet:
ẽcontra mutando aliquid aluid fecit. Mi¬
sertcors dr: qui pietate ad ꝓximũ ꝓmoue¬
tur. Miscd̾ia tuit̃ amisero corde uocata ẽ:
eoquod imusquisq intueat᷑ quempiam
miserũ : atq ei cõpatiens dũ dolore anini
tangit᷑. ipse cor miserum facit: ut eũ amise¬
ria liberet. cui intendit. P rescire dicit᷑. qͥ
unamquãq rem. antequã ueniat uidet:
⁊ id qd̾ futurum ẽ. priusꝙͣ p̃sens fiat pre¬
uidet. Ds̃ gͦ quomͦ zelans ẽ. qui incustodi¬

Expanded text:
humanis in illum qualitatibus tracta sunt, dum ad nostrae infirmitatis verba descenditur, ut, quasi quibusdam nobis gradibus factis, et juxta nos positis, per ea quae nobis vicina conspicimus ad summa ejus ascendere quandoque valeamus. Zelari enim dicitur qui cum cruciatu mentis castitatem custodit uxoris. Irasci dicitur qui fervore animi contra puniendum vitium accenditur. Poenitere dicitur cui id quod fecit displicet, et e contra mutando aliquid aliud facit. Misericors dicitur qui pietate ad proximum permovetur. Misericordia autem a misero corde vocata est, eo quod unusquisque intueatur quempiam miserum, atque ei compatiens, dum dolore animi tangitur, ipse cor miserum facit, ut eum a miseria liberet cui intendit. Praescire dicitur qui unamquamque rem antequam veniat videt, et id quod futurum est priusquam praesens fiat praevidet. Deus ergo quomodo zelans est, qui in custodi
Abbreviated transcription (Latin):
uauerat: quã int̾ tot rerũ affluentias mi¬
ro semꝑ iurtutis pond̾e p̃mebat. S iuxta hoc
qd̾ uid̾i ext̾ius potutto: qui in suis humilis.
in alienis oculis eleuatꝰ fuit. Et quasi suꝑ
uentũ positus elisus ẽ ualide: qͥa reb ext̾iorib
fultus. unde estimabat᷑ surg̾e uidebatur inde
cecidisse. Quẽ uidelicet casum sc̃s uir inmente
ñ ꝑtulit: qͥa nulla adu̾sitas deicit. quẽ ꝓsꝑi¬
tas nulla corrũpit. Qui em̃ ueritati inheret.
uanitati nullomͦ succũbit: quia dũ forti pe¬
de cogitationis. intꝰ intentionẽ fixerit: om̃e
qd̾ foris mutabilit̃ agit᷑. ad arc̃ẽ mentis mi¬
nume ꝑtingit. Sequit᷑. Scio qͥa morti tra

Expanded text:
 tot rerum affluentias miro semper virtutis pondere premebat; sed juxta hoc quod videri exterius potuit, qui in suis humilis, in alienis oculis elevatus fuit, et quasi super ventum positus, elisus est valide, quia rebus exterioribus fultus, unde aestimabatur surgere, videbatur inde cecidisse. Quem videlicet casum sanctus vir in mente non pertulit, quia nulla adversitas dejicit, quem prosperitas nulla corrumpit. Qui enim veritati inhaeret, vanitati nullo modo succumbit, quia dum forti pede cogitationis intus intentionem fixerit, omne quod foras mutabiliter agitur, ad arcem mentis minime pertin
Abbreviated transcription (Latin):
ti. Insuꝑiori huiꝰ oꝑis parte tractatũ est. qd̾
ante aduentũ dñi ad inferm receptacła etiã
iusti descend̾e̾nt: quãius ñ insuppliciis. s
uenti: recte beato iobetiã iuxta hystoriam
congruit: dũ nimirũ constat. qͥa ante re¬
dẽptoris grãm ad infern claustra etiã iust
ducerent᷑. Ipsa quippe inferni receptio. domꝰ
omĩum uiuentiũ dr̃: quia nullus huc uenit.
qui ante mediatoris aduentũ. ñ illuc ipsa
corruptione sue conditionis sue ꝑtͣnsiit:
Nullus huc uenit: qui ad carnis mortem
eiꝰdem corruptionis sue gressib ñ tetendit.
De qua uidelicet morte ꝑpsalnustã dr. Qͥs¬

Expanded text:
In superiori hujus operis parte tractatum est quod ante adventum Domini ad inferni receptacula etiam justi descenderent, quamvis non in suppliciis, sed omus est omni viventi, recte beato Job etiam juxta historiam congruit, dum nimirum constat quia ante Redemptoris gratiam ad inferni claustra etiam justi ducerentur. Ipsa quippe inferni receptio domus omnium viventium dicitur, quia nullus huc venit qui ante Mediatoris adventum non 669 illuc ipsa corruptionis suae conditione pertransiit, nullus huc venit qui ad carnis mortem ejusdem corruptionis suae gressibus non tetendit. De qua videlicet morte per Psalmistam d
Abbreviated transcription (Latin):
uelut si aliq̃n dedeo aliquid dignũ dicat᷑.
Pene om̃e quippe qd̾ de do dicit᷑: eo ipso iam
indignum ẽ. quo potuit dici. Nlam cuius
laudi ñ sufficit. obstupescens conscientia ÷
quando sufficiet loquens lingͣ: Sc̃s aut̃
His etiam u̾bis ñnũ quã dedeo utitur. q̃
apud homines habent᷑ inuitio: ut ex his que
indigna uident᷑ hominib. ⁊ tam̃ dicunt᷑
de deo: ad monerent᷑ scire homines. quod
nec illa iam deo digna sint: que dum dig¬
na habentur apud homines. digna putan¬
ẽ. Dñs zelotes nomen eiꝰ. Dictt᷑ iratus: uñ
scͥptũ est. Iratus ẽ dñs contra isrł. Dicitur d̾s
penitens sicut scͥptum ẽ. Penitet me fecisse
hominẽ suꝑ t̾ram. Et rursum. Penitet me:
qd̾ constituerim saul regem in isrs. Ds̃ mi

Expanded text:
si aliquando de Deo aliquid dignum dicatur. Pene omne quippe quod de Deo dicitur, eo ipso jam indignum est, quo potuit dici. Nam cujus laudi non sufficit obstupescens conscientia, quando sufficiet loquens lingua? Sanctus ahis etiam verbis nonnunquam de Deo utitur quae apud homines habentur in vitio, ut ex his quae indigna videntur hominibus, et tamen dicuntur de Deo, admoneantur scire homines quod nec illa jam Deo digna sint quae, dum digna habentur apud homines, digna putanest: Dominus zelotes nomen ejus . Dicitur iratus, unde scriptum est: Iratus est Dominus contra Israel . Dicitur Deus poenitens, sicut scriptum est: Poenitet me fecisse hominem super terram . Et rursus: Poenitet me quod constituerim Saul regem in Israel I Reg
Abbreviated transcription (Latin):
sua uidet intribulationib uota differri.
aduersarioꝵ ꝑsequutionib cõprimunt᷑ ÷
cũq assiduis ut liberent᷑ int̾pellationib
clamarit. differre solet uota pacientium:
ut merita patientiũ crescant: quatinus eo
magis exaudiant᷑. adm̾̃itum. quo citius
ñ exaudiant᷑ aduotũ. Uñ alias scͥptum ẽ.
Ds̃ m̃s clamabo ꝑdiem: ⁊ ñ exaudies ⁊ no¬
cte. Atq ipsa utilitas de exaudiendi mora

Expanded text:
sua videt in tribulationibus vota differri. sua videt in tribulationibus vota differri. adversariorum persecutionibus comprimuntur, eumque assiduis ut liberentur interpellationibus clamant, differre solet voces petentium, ut merita patientium crescant, quatenus eo magis exaudiantur ad meritum, quo citius non exaudiuntur ad votum. Unde alias scriptum est: Deus meus, clamabo per diem, nec exaudies, et nocte . Atque ip
Abbreviated transcription (Latin):
S electi quiꝙ ꝑsequutionis sue tempore.
paratiores sunt ⁊mori quã tacere. Qui dũ
in morte corꝑalit̾ corruunt: astultis qͥ̃biq¬
⁊ carnalib despecti ac uiles estimant᷑: quia
cum uidere reꝓbi nequeunt. que electi bona
sp̃aliter teneant: quos carnaliter extingui
conspitiunt. infelices arbitrant᷑. Uñ ⁊ sub¬
tus sum faulle ⁊ cineri. In reꝓboꝵ quippe
iuditio. scã electoꝵ eccła luto comparat᷑: qͥa
temporalit̃. conculiata despicit᷑. Enuille as¬
similat᷑ ⁊ cineri: qͥa dũ bona eiꝰ int̾iora non
udent: ad sola hanc mala ꝑuenisse esti¬
mant. que in ea exhiberi corꝑalit̾ uident.
fidelis tamen electoꝵ populus cũ mustos
ex se cadere conspicit: optat si optineri uale¬
at. adu̾sitatis sue tẽpora mutari. Huiꝰ qͥa
dies: sto ⁊ ñ respicis me. Sc̃a quippe eccła¬
ꝑsequutionis sue tempore fide stat: desi¬
d̾iis clamat. S dolet se quasi ñ respici: dũ¬

Expanded text:
Sed electi quique persecutionis suae tempore Sed electi quique persecutionis suae tempore paratiores sunt mori quam tacere. Qui dum in morte corporaliter corruunt, a stultis quibet carnalibus despecti ac viles aestimantur, quia cum videre reprobi nequeunt quae electi bona spiritaliter teneant, quos carnaliter exstingui conspiciunt, infelices arbitrantur. Unde et subtus sum favillae et cineri. - In reproborum quippe judicio sancta electorum Ecclesia luto comparatur, quia temporaliter conculcata despicitur. Favillae assimilatur et cineri, quia dum bona ejus interiora non vident, ad sola hanc mala pervenisse aestimant, quae in ea exhiberi corporaliter vident. Fidelis autem electorum populus, cum multos ex se cadere conspicit, optat, si obtinere valeat, adversitatis suae tempora mutari. Hujus quia dies; sto, et persecutionis suae tempore, fide stat, desideriis clamat, s
Abbreviated transcription (Latin):
inherere uidebant᷑. Dicat gͦ. inmultitudine
coꝵ consumit᷑ uestimentũ meũ: quia dum
multi sunt qui cructant ÷ destruunt᷑ pluri¬
ii. qui ei conexione amotis inherebant.
b̾ene aut̃ subdit᷑: ⁊ quasi capitio tunice
succinxerunt me. Tunice quippe capitium:
collũ circũdat induentis. Collũ uero si stͥn¬
gitur: uocis usus ⁊ uitalis flatus necatur.
constrigunt: quia in ea ꝑsequittionibus
sius uitam fid̾i. ⁊ p̃dicationis uocem. extin¬
guere conant᷑. Hoc quippe conari ꝑ sequu¬
tores euis specialit̃ solent: itr abea ante oĩa
uerbũ p̃dicationis tollant: Uñ ⁊ hi qui
sc̃e fid̾i pͥmordiis resistebant: cesis apłis de¬
nuntiabart dicentes. Preciptendo p̃cepimꝰ
uobis. ne doceretis in nomine isto: ⁊ ecce re¬
plestis therłm doctrina ur̃a. Corpus gͦ sc̃e
eccłe. quasi capitio tunice cuycerant: qui
constrictis p̃dicatorib. uelut euis collum
p̃mentes. in ea claudere iter uocis uolebant.

Expanded text:
inhaerere videbantur. Dicat ergo: In multitudine inhaerere videbantur. Dicat ergo: In multitudine eorum consumitur vestimentum meum, quia dum multi sunt qui cruciant, destruuntur plurimi qui ei connexione amoris inhaerebant.Bene autem subditur: Et quasi capitio tunicae succinxerunt me. Tunicae quippe capitium collum circumdat induentis. Collum vero si stringitur, vocis usus et vitalis flatus necatur. constringunt, quia in ea persecutionibus suis vitam fidei, et praedicationis vocem exstinguere conantur. Hoc quippe conari persecutores ejus specialiter solent, ut ab ea ante omnia verbum praedicationis tollant. Unde et hi qui sanctae fidei primordiis resistebant, caesis Apostolis denuntiabant, dicentes: Praecipiendo praecepimus vobis ne doceretis in nomine isto, et 665 ecce replestis Jerusalem doctrina vestra . Corpus ergo sanctae Ecclesiae quasi capitio tunicae cinxerant, qui constrictis praedicatoribus, velut ejus collum prementes, in ea claudere iter vocis volebant.
Abbreviated transcription (Latin):
me. Si hystorte intendimꝰ ⁊ qͥd aliud uesti¬
mentũ beati iob quã euis corpus accipimꝰ:
Cuiꝰ uidelicet uestim̃tum consumit᷑: dum
caro cruciat᷑. Iuxta allegorie uͦ myst̾ium:
uestimentum ẽ sc̃ẽ eccłe fideliũ uita. Nam
sicut tota simul eccła uestimentũ xp̃i: tra
fideles quiq eiusdem eccłe uestimenta depu¬
głosam eccłam. ñ habentẽ macłam aut rugã :
idẽ nec ꝑpeccatũ habentem macłam. nͨ ꝑdup
plicitatẽ rugã: q ⁊ ꝑusticiam munda est.
⁊ ꝑsimplicem intentionẽ tensa. Que gͦ ablu¬
ta ẽ. ne macłam habeat: tensa ẽ ne habeat ru¬
gam. Ruga. itaq uestis ẽ. Sicut gͦ indum̃¬
tum xp̃i: tota generalit̃ eccła dicit᷑: sit indu¬
mentũ sunt eccłe singłoꝵ anime: que ab er¬
rore conu̾se:. eandẽ eccłam credendo. eamq fi
omĩb his uelut ornamento uestieris. Sed¬
cũ ꝓcella seue ꝑsequutionis oborit᷑ : pleriq
fidesium ab eius amore separant᷑: qͥ ei sedule

Expanded text:
quid aliud vestimentum beati Job quam ejus corpus accipimus? cujus videlicet vestimentum consumitur dum caro cruciatur. Juxta allegoriae vero mysterium, vestimentum est sanctae Ecclesiae fidelium vita. Nam sicut tota simul Ecclesia vestimentum Christi, ita fideles quique ejusdem Ecclesiae vestimenta depugloriosam Ecclesiam, non habentem maculam neque rugam ; id est, nec per peccatum habentem maculam, nec per duplicitatem rugam, quia et per justitiam munda est, et per simplicem intentionem tensa. Quae igitur abluta est ne habeat maculam, tensa est ne habeat rugam, utique vestis est. Sicut ergo indumentum Christi tota generaliter Ecclesia dicitur, sic indumentum sunt Ecclesiae singulorum animae, quae ab errore conversae eamdem Eccomnibus his velut ornamento cum procella suae persecutionis oboritur, plerique fidelium ab ejus amore separantur, qui ei sedule
Abbreviated transcription (Latin):
molas. ut post dentib. illuis p̃dam potius¬
set auferre: qͥa tunc ueracĩt predã de eius
dentib tollimꝰ : cũ pͥus molas illiꝰ cont̾ere
scimus. Prius enĩ necẽe ẽ occulta consilioꝵ
illiꝰ machinamenta ꝓdere: ut auditoris nr̃i
antmã ualcamꝰ pꝰ modũ ab aꝑto lapsu reuo¬
care. Huiꝰ miqui molas ip̃e sũmus pastor
eccłe p̃dicando cont̾ebat: cũ dicet. Sobrii
caulas munit. Cuiꝰ toties molas frangit:
qͦties hereticoꝵ argumenta destruit. Eotiesq
ab eiꝰ dentib p̃dam diripit: quoties aberro¬
re quẽpiam p̃dicando conu̾tit. Et quia pleriq
iustoꝵ tunc erunt. qui se eccłastice pacis tem¬
pore ab hoc mundo exitriros ẽẽ crediderunt:
beatꝰ iobdũ sua narrat. uoces quoq iustoꝵ
sequentiũ indicat. dicens. Hicebamq.¬

Expanded text:
dentibus illius praedam potuisset auferre, quia tunc veraciter praedam de ejus dentibus tollimus, cum prius molas illius conterere scimus. Prius enim necesse est occulta consiliorum illius machinamenta prodere, ut auditoris nostri animam valeamus postmodum ab aperto lapsu revocare. Hujus iniqui molas ipse summus pastor Ecclesiae praedicando conterebat, cum diceret: Sobrii caulas munit. Cujus toties molas frangit, quoties haereticorum argumenta destruit; totiesque ab ejus dentibus praedam diripit, quoties ab errore quempiam praedicando convertit. Et quia plerique justorum tunc erunt qui se ecclesiasticae pacis tempore ab hoc mundo exituros esse crediderunt, beatus Job dum sua narrat, voces quoque justorum sequentium indicat, dicens: CA