comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
cum ea didici. ñ credidi alieno cor¬
di. s in meo recognoni. & uera esse
approbaiti: & cõmendami ea tanꝗͣ
reponens unde ꝓferrẽ cum tiellem.
Ibi gͦ erant. & antequã ea didicissẽ.
s in memoria ñ erant. Ulbi gͦ : Ant
qͣre cã dicerent᷑ agnoui & dixi. ita
ẽ uerum ẽ: nͥ qr iam erant in memo¬
ria: S tam remota & retrusa. qͣsi
in caueis abditioribꝰ: ut nͥ admonen.¬
te aliqͦ eruerent᷑. ea fortasse cogita¬
re ñ posseme Quo cirea intieminꝰ
nibil esse aliud dic̾e ista. quorũ ñ
ꝑ senstis haurmiꝰ ymagines. s sine
ymaginibuis ficuti funt ꝑ se ipsa intꝰ
cernimꝰ. nͥ ea quiȩ passim atq indis¬
posite memoria ꝯtinebat. cogitando
qͣsi colligere atq animaduertendo
curare. ut tanꝗͣ. ad manũ posita in
ipsa memoria uͥ sparsa pͥtis neglecta
latitabant. iam familiaria intentio¬
ni facile occurrãt. Et quã multa
huuꝰmodi gestat memori mea. q̃ iam

Expanded text:
cum ea didici, non credidi alieno corcum ea didici, non credidi alieno cordi, sed in meo recognoui et aera esse approbaui et conmendaui ei tamquam reponens, unde proferrem, cum ueHern. ibi ergo erant et antequam ea didicissem, sed in memoria non erant. ubi ergo aut quare, cum dicerentur, agnoui et dixi: "ita est, uerum est", nisi quia iam erant in memoria, sed tam remota et retrusa quasi in cauis abditioribus, ut nisi admonente aliquo eruerentur, ea fortasse cogitare non possem? Quocirca inuenimus nihil esse aliud discere ista, qu sensus haurimus imagines, sed sine imaginibus, sicuti sunt, per se ipsa intus cernimus, nisi ea, quae passim atque indisposite memoria continebat, cogitando quasi colligere atque animaduertendo curare, ut tamquam ad manum posita in ipsa memoria, ubi sparsa prius et neglecta latitabant, iam familiari intentioni facile occurrant. et quam multa huius modi gestat memoria mea, quae iam
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓieicerunt consequentia delictoꝵ
meortim: Sana ocislos moosi &
congandeam luci tue. Certe si est
tam grandis scientia & prescientia
pollens anmus. cui ꝓpincta p̃terita
& futura ita nota sint. sic̃ mͥ unũ
canticum notissimum uimirtum
mirabilis ẽ animus iste. atq ad
horrorem stupendꝰ. quippe quẽ ita
reliquum scõrum ẽ. quẽ admadam me
ñ ladet cantantẽ illud canticum quid
& quantũ eus abierit ab exordio:
quid ob quantũ restet ad finem. S
absit ut tu conditor uniuerfitatis.
conditor aniarum & corporum ab¬
sit. ut ita noueris omnia fut᷑a & p̃te¬
rita. Longe tti longe mirabilius.
longeq secretius. Neq enim sic̃ no-¬
ta cantantis. notumue cantictim
audientis expectatione uocum fut᷑a¬
rum. o memoria p̾deritarum uaru-¬
tur affectus sensusq distenditu.
ita tͥ aliqttid accidit incomutabilit̾
et̾no. hoc ẽ uere et̾no creatori men-¬
tium. Dĩc ergo nosti in pͥncipio celũ

Expanded text:
proiecerunt consequentia delictorum proiecerunt consequentia delictorum meorum! sana oculos meos et congaudeam luci tuae. certe si est tam grandi scientia et praescientia pollens animus, cui cuncta praeterita et futura ita nota sint sicut mihi unum canticum notissimum, nimium mirabilis est animus iste atque ad horrorem stupendus, quippe quem ita reliquum saeculorum est, quemadmodum me non latet cantantem illud canticum quid et quantum eius abierit ab exordio, quid et quantum restet ad finem. sed absit ut tu, conditor uniuersitatis, conditor animarum et corporum, absit ut ita noueris omnia futura et praeterita: longe tu, longe mirabilius longeque secretius. neque enim sicut nota cantantis notumue canticum audientis exspectatione uocum futurarum et memoria praeteritarum uariatur affectus sensusque distenditur, ita tibi aliquid accidit incommutabiliter aeterno, hoc est uere aeterno creatori mentium. sicut ergo nosti in principio caelum
Abbreviated transcription (Latin):
iiscera animȩ mẽȩ. donec in te con¬
fluam purgatus & liquidus igne
amoris tui. &o stabo atq solidabor
in te in forma mea. ueritate tuia.
nec patiar questiones bominum.
qui penali morbo plus sititnt quã
capiunt. & dicunt. Quid faciebat
d̃s anteqͣ faceret celum & terram:
Aut quid ei uenit in mentem ut
aliquid faceret. qum antea nunꝗͣ
aliquid fecerit: Da illis dñe bene
cogitare quid dicant: & inuenire
qi ñ dicitur. numquã uͥñ ẽ tẽpꝰ.
Qui gͦ dicitur numꝗͣ fecisse: quid
alicid dicitiut nͥ nullo tempore fe¬
cisse: llideant itaq nullum tẽpꝰ
esse posse sine creatura tua. eo desi¬
nant istam uanitatẽ loqui. Extẽ¬
dantur etiam in ea quȩ ante scint.
& intelligant te ante ommia tem¬
pora ct̾num creatorẽ omntũ tem¬
portim. neq ulla temꝑora tibi esse
coet̾na: nec ullam creataram ẽo
si ẽ. aliqua supra tempora. Dñe
deus metis qti ille fints ẽ. alti se¬
creti tui: Et quã longe inde me

Expanded text:
uiscera animae meae, donec in te conuiscera animae meae, donec in te confluam purgatus et liquidus igne amoris tui. et stabo atque solidabor in te, in forma mea, ueritate tua, nec patiar quaestiones hominum, qui poenali morbo plus sitiunt quam capiunt, et dicunt: quid faciebat deus antequam faceret caelum et terram? aut quid ei uenit in mentem ut aliquid faceret, cum antea numquam aliquid fecerit? da illis, domine, bene cogitare quid dicant et inuenire quia non dicitur: numquam, ubi non est tempus. qui enim dicitur numquam fecisse quid aliud dicitur nisi nullo tempore fecisse? uideant itaque nullum tempus esse posse sine creatura et desinant istam uanitatem loqui. extendantur etiam in ea quae ante sunt et intellegant te ante omnia tempora aeternum creatorem omnium temporum neque ulla tempora tibi esse coaeterna nec ullam creaturam, etiam si est aliqua supra tempora. Domine deus meus, quis ille sinus est alti secreti tui et quam longe inde me
Abbreviated transcription (Latin):
particula ẽ illud canticum. hoc in
tota uita hominis. cuniꝰ partes sunt
omnes actiones hominis. hoc in do¬
to scło filiortim hominum. cuiꝰ par¬
tes sunt omnes uitȩ hominum.
S qm̃ melior est miscdĩa tua suꝑ
uitas: ecce distensio ẽ uita mea. &
me suscepit dextera tua in dño deo
meo. mediatore filio hominis int̾
te unum & nos multos. in multis¬
prehendam in qtio & apprebensus
sam. & aueteribus diebus colligar
sequens tinum p̃terita oblitas. non
inea quȩ fut᷑a & transitura sunt.
s mea que ante funt. ñ distentus
s intentus. Non sodm̃ distensionẽ
s scd̃m intentionem sequor ad pal¬
mam sciꝑnȩ uocationis. ubi audr̃
uocem landis. & contempler delecta¬
tionan tuam. nec uenientẽ. nec p̃te¬
retintem. Nunc uͦ animi mei in
gemitibu & tu solatium metĩ dñe:
pater meus et̾nꝰ es. At ego in tem¬
ꝑora disfilmi. quortm ordinem nes¬
cio. & timultuosis uarietatibus
dilaniat̃ cogitationis meȩ. intina

Expanded text:
particula est illud canticum; hoc in particula est illud canticum; hoc in tota uita hominis, cuius partes sunt omnes actiones hominis; hoc in toto saeculo filiorum hominum, cuius partes sunt omnes uitae hominum sed quoniam melior est misericordia tua super uitas, ecce distentio est uita mea et me suscepit dextera tua in domino meo mediatore filio hominis inter te unum et nos multos, in multisprehendam in quo et apprehensus sum et a ueteribus diebus colligar sequens unum, praeterita oblitus; non in ea quae futura et transitura sunt, sed in ea quae ante sunt non distentus, sed extentus, non secundum distentionem, sed secundum intentionem sequar ad palmam supernae uocationis, ubi audiam uocem laudis et contempler delectationem tuam nec uenientem nec praetereuntem. nunc uero anni mei in gemitibus et tu solacium meum, domine, pater meus aeternus es. at ego in tempora dissilui, quorum ordinem nescio, et tumultuosis uarietatibus dilaniantur cogitationes meae in intima
Abbreviated transcription (Latin):
pus carere spatio: qi in puncto pre¬
terit: S tamen ꝑdurat attentir.
ꝑ quã ꝑgat abesse quod aderit.
Non igit᷑ longum tempus. futurũ
quod non ẽ: sed longum futurũ.
longa expectatio futuri ẽ. Heq
longum preteritum. tempus ꝗd
non est: sed longum p̃teritum. lon¬
ga memoria preteriti est. Dicturꝰ
sum canticum qd noui. antequã
incipiam: in totum expectatio
mea tenditur. Cum autẽ cepo
qͥntum ex illo in preteritum de¬
cerpsero. tenditur in iemoria mea
atq distenditur uita huius actio¬
nis mẽȩ̃ in memoriam: ꝓpter qd
diri. & in expectationem: ꝓpter
quod dicturus sum. presens tñ
ad est attentio mea. ꝑ quã traici¬
tur quod erat futurum. ut fiat
p̃teritum. Quod qͣntomagis agtͥ¬
& agitur. tanto breuiata ex pec¬
tatione ꝓlongatur: mea memorua
doneo tota expectatio consumatur:
cum tota illa actio finita transie¬
rit in memoriam. Et quod in toto
hoc in actione longiore: cuiꝰ forte

Expanded text:
pus carere spatio, quia in puncto praepus carere spatio, quia in puncto praeterit? sed tamen perdurat attentio, per quam pergat abesse quod aderit. non igitur longum tempus futurum, quod non est, sed longum futurum longa exspectatio futuri est; neque longum praeteritum tempus, quod non est, sed longum praeteritum longa memoria praeteriti est. dicturus sum canticum quod noui: antequam incipiam, in totum exspectatio mea tenditur; cum autem coepero, quantum ex illo in praeteritum decerpsero, tenditur in memoria mea atque distenditur uita huius actionis meae in memoria propter quod dixi et in exspectatione propter quod dicturus sum. praesens tamen adest attentio mea, per quam traicitur quod erat futurum, ut fiat praeteritum. quod quanto magis agitur et agitur, tanto breuiata exspectatione prolongatur memoria, donec tota exspectatio consumatur, cum tota illa actio finita transierit in memoriam. et quod in toto hoc in actione longiore, cuius forte
Abbreviated transcription (Latin):
sonando diceremus. Si uoluerit
aliqͥs edere longusculam uocem.
& constituerit p̃meditando quã
longa futtra sit. egit utiq iste
spatitm temporis in silentio me¬
morieq cõmendans: cepit edere
illam uocem q̃ sonat. donec ad ꝓꝑo¬
situm terminũ ꝑducatur: Inmo
sonuit: o sonabit. Nam quod
eius iam ꝑactum ẽ : utiq sonuit.
qd̃ autẽ restat sonabit. Atq ita
ꝑagitur: dum presens intentio
futurum in p̃teritum traicit. di¬
minutione futuri crescente p̃te¬
rito: donec consuminatione fut᷑i
quod nondum ẽ: aut quomͦ cres¬
cit preteritum quod iam non est: nͥ q
in animo qui illad agit tria sunt:¬
Nam expectat. & attendit. & memi¬
uit ut id quod expectat. ꝑ io quod
attendit. transeat in id quod me¬
minerit. Quis gͥ negit futura non¬
dum esse : S tamen iam est in aĩo
expectatio futurorum. Et quis ne-¬
gat p̃terita iam non esse: S tamen
adhuc est in animo memoria p̾teri¬
torum. Et quis negat presens tenr¬

Expanded text:
sonando diceremus. Si voluerit sonando diceremus. Si voluerit aliquis edere longiusculam vocem, et constituerit praemeditando quam longa futura sit; egit utique iste spatium temporis in silentio, memoriaeque commendans coepit edere illam vocem quae sonat, donec ad propositum terminum perducatur: imo sonuit et sonabit; nam quod ejus jam peractum est, utique sonuit; quod autem restat, sonabit: atque ita peragitur, dum praesens intentio futurum in praeteritum trajicit, diminutione futuri crescente praeterito, donec consumptione futuri quod nondum est? aut quomodo crescit praeteritum quod jam non est, nisi quia in animo qui illnam exspectat et attendit et meminit, ut id quod exspectat per id quod attendit transeat in id quod meminerit. quis igitur negat futura nondum esse? sed tamen iam est in animo exspectatio futurorum, et quis negat praeterita iam non esse? sed tamen adhuc est in animo memoria praeteritorum. et quis negat praesens tem
Abbreviated transcription (Latin):
sͦ ipsas que iam ñ sunt. s aliqtud
in memoria mea metior quod infirũ
manet. In te auime meris tẽpora
metior. Noli mͥ obstreꝑe quod ẽ:
noli tͥ obstrepere turbis afflictio¬
num trartim. In te in quã temꝑo¬
ra metior. affectionem quã res ꝑte¬
reuntes inte faciunt: & cum ille
p̃terierint. manet. Ipsam metior
p̃scatem. ñ eas quȩ p̃terierunt ut
fieret. Ipsam metior. cum tempora
metior. Ergo aut ipsa sunt tempo¬
ra. aut ñ tempora metior. Quid cã
metimur filentia. & dicimtis illud si¬
lentiũ tantum tenuisse temporis.
quantũ illa tiox tenuit. nonne cogr¬
tationem tendimus ad mensuram
uocis quasi sonaret: ut aliquid de
intertiallis filentiortim in spatiotẽ¬
poris renuntiare possimus: Nam
& uoce atq ore cessante. ꝑagiius
cogitando carmmina. & uerstis. &
quemq sermonem. motionumq
dimensiones qͥslibet. & de spatiis
temporum. quantum illud ad illud
sit renuntiamus. ñ aliter ac si ea

Expanded text:
ergo ipsas quae jam non sunt, sed aliquid ergo ipsas quae jam non sunt, sed aliquid in memoria mea metior quod infixum manet. 36. In te, anime meus, tempora metior; noli mihi obstrepere: quod est, Noli tibi obstrepere turbis affectionum tuarum. In te, inquam, tempora metior; affectionem quam res praetereuntes in te faciunt, et cum illae praeterierint manet, ipsam metior praesentem, non eas quae praeterierunt ut fieret: ipsam metior, cum tempora metior. Ergo aut ipsa sunt tempora, aut non tempora metior. Quid cum metimur silentia, et dicimus illud silentium tantum tenuisse temporis, quantum illa vox tenuit? Nonne cogitationem tendimus ad mensuram vocis, quasi sonaret, ut aliquid de intervallis silentiorum in spatio temporis renuntiare possimus? Nam et voce atque ore cessante, peragimus cogitando carmina, et versus et quemque sermonem, motionumque dimensiones quaslibet, et de spatiis temporum, quantum illud ad illud sit renuntiamus, non aliter ac si ea
Abbreviated transcription (Latin):
ma. tertia. qͥnta. septima simple
sunt ad qtiatuor longas. scdãm.
quartã. sextam. octattam. He
singlẽ ad illas singłas duipltum
habent temporis. ꝓnuntio & renun¬
tio. & ita ẽ quantũ sentitur. senfa
maifesto. quantum sensus manife¬
stus ẽ. Bretti syllaba longͥl metior:
eamq sentio habere bis tantum. S
cum altera post alteram sonat. si
pͥor breutis. longa posterior. quomodo
tenebo breuem. & quomͦ eam longe
metiens applicabo. ut intieniã quod
bis tãtũ habeat. qͣndoqͥdẽ lõga sona¬
re ñ ĩcipit. nͥ breuis sonare ñ ĩcip̾. nbreuiᷤᷤ
sonare destiterit: Ipsam quoq lon¬
gam ñ presentem mctior: quando
nͥ finitam non mentior. Euis aũt
finitio p̃teritio ẽ. Quid ergo ẽ quod
rierunt iam ñ sunt. & ego metior:
fidenterq respondeo quantũ exer-¬
ctato sensti fiditur. illam simplam
esse: illam duplam in spatio scilicet
temporis. Heq hoc possum: nͥ q
precerierunt & finite sunt. Non

Expanded text:
jma, tertia, quinta, septima, simplae jma, tertia, quinta, septima, simplae sunt ad quattuor longas, secundam, quartam, sextam, octauam. hae singulae ad illas singulas duplum habent temporis; pronuntio et renuntio, et ita est, quantum sentitur sensu manifesto. quantum sensus manifestus est, breui syllaba longam metior eamque sentio habere bis tantum. sed cum altera post alteram sonat, si prior breuis, longa posterior, quomodo tenebo breuem et quomodo eam longae metiens applicabo, ut inueniam, quod bis tantum habeat, quandoquidem longa sonare non incipit, nisi breuis sonare destiterit? sonare destiterit? Ipsam quoque longam non praesentem metior, quando nisi finitam non metior. Ejus autem finitio, praeteritio est. Quid ergo est quod rierunt; jam non sunt; et ego metior, fidenterque respondeo, quantum exercitato sensu fiditur, illam simplam esse, illam duplam, in spatio scilicet temporis. Neque hoc possum, nisi quia praeterierunt et finitae sunt. Non
Abbreviated transcription (Latin):
Octumur eam dum sonat. Cume¬
nm sonare cessauerit. iam p̃terita e¬
tit. & non erit que possit metiri.
Octiamur pline & dicamiꝰ quanta sit.
S adbtic sonat nec metiri potest. nͥ
ab iitio sui quo sonare cepit. usq ad
finem quo desinit. Ipsum quippe in¬
teruallum metim᷑ ab aliquo initio:
usq ad aliquẽ finem. Quappter uor
que nondum finita ẽ metiri ñ potest.
ut dicat᷑ quã longa uel brenis sit.
nec dici aut equalis alicui. aut ad
aliquã simpla uel dupla: uel quid
aliud. Cum autẽ finita fuerit: iam
non erit. Quo pacto gͥ metiri po¬
terio: Et metimtr tñ tempora
nec ea que nondum sunt. nec ea
que iam non sunt. nec ea que
nulla mora extendunt᷑: nec ea q̃
terminos non habent. Nec fu¬
tura gͦ nec p̃terita. nec presentia
nec precereantia tempora metimͦ:
& metim̾ tamen tempora. Deas
creator omnium: uersus iste octo syl¬
labartim. brenibus & longis alt̾nat
sllabis. Quatnor itaq breties. pͥ¬

Expanded text:
metiamur eam, dum sonat; cum emetiamur eam, dum sonat; cum enim sonare cessauerit, iam praeterita erit et non erit, quae possit metiri. metiamur plane et dicamus, quanta sit. sed adhuc sonat nec metiri potest nisi ab initio Sui, quo sonare coepit, usque ad finem, quo desinit. ipsum quippe interuallum metimur ab aliquo initio usque ad aliquem finem. quapropter uox, quae numquam finita est, metiri non potest, ut dicatur, quam longa uel breuis sit, nec dici aut aequalis alicui aut ad aliquam simpla uel dupla uel quid aliud. cum autem finita fuerit, iam non erit. quo pacto igitur metiri poterit? et metimur tamen tempora, nec ea, quae nondum sunt, nec ea, quae iam non sunt, nec ea, quae nulla mora extenduntur, nec ea, quae terminos non habent. nec futura ergo nec praeterita nec praesentia nec praetereuntia tempora metimur et metimur tamen tempora. Deus creator omnium: uersus iste octo syllabarum breuibus et longis alternat syllabis: quattuor itaque breues, pr
Abbreviated transcription (Latin):
& mirum si non ipsius anuui. Qus
enim metior obsecro deus metis. & di¬
co. aut indiffinite. longuis ẽ. hoc tẽ.¬
pus quã illud: ant etiam diffinite
duplum ẽ. hoc ad illud: Cempus
metior scio. S non metior futtrum:
quia nondum ẽ. Non metior p̃sens.
quia nullo spatio tenditar. Nonme¬
tior preteritum: quia iam non est.
Quid gͦ metiore An pretercuntis
uox corporis incipit sonare. & sonat.
& adhuc sonat. ece desinit sonare.
iamq filentiũ ẽ. & nox illa preteri.¬
ta ẽ os ñ ẽ um. Llox fatura erat
anteꝗͣ sonaret. & non poterat me¬
tiri qmia nondum erat. & nuinc
non potist. quia ñ est. Tunc ergo
pererto cum sonabat: quia tunc
non stãlat. Iat enim & preceri¬
bat. on da migis poterate
plecerions gͥ tteebatur in aliqo
¶patitim tenpes quo metiri pes¬
sed: qm̃ presens nullum habet spatiũ.
Si ergo tunc poterat. ecce puta alt̾a
cepit sonare: & adhuc sonat. conti-¬
nuato tenore. sine ulla distinctione.

Expanded text:
et mirum, si non ipsius animi. quid et mirum, si non ipsius animi. quid enim metior, obsecro, deus meus, et dico aut indefinite: "longius est hoc tempus quam illud" aut etiam definite: "duplum est hoc ad illud?" tempus metior, scio; sed non metior futurum, quia nondum est, non metior praesens, quia nullo spatio tenditur, non metior praeteritum, quia iam non est. quid ergo metior? an praetereuntia uox corporis incipit sonare et sonat et adhuc sonat et ecce desinit, iamque silentium est, et uox illa praeterita est et non est iam uox. futura erat, antequam sonaret, et non poterat metiri, quia nondum erat, et nunc non potest, quia iam non est. tunc ergo poterat, cum sonabat, quia tunc non stabat; ibat enim et praeteriebat. an ideo magis poterat? praeteriens enim tendebatur in aliquod spatium temporis, quo metiri posset, quoniam praesens nullum habet spatium. si ergo tunc poterat, ecce puta altera coepit sonare et adhuc sonat continuato tenore sine ulla distinctione:
Abbreviated transcription (Latin):
tempus unde metiore. An tempore
bretiore metimur longitis: sicut
spatio caditi spacitim transiri
Diic enim udemur spatio bretus
sillabe metiri spatinum longe silta¬
be. atq id dupltim dicere. ita me¬
timur spacia carminum spaciit
uersiui. spatia uersuum spaciis
pedum. & spatia pedum. spatiis
sillabarum: o spatia longarũ sꝑa¬
ciis bremitm. non in pagiis. Nã
eo modo loca metimur non tem¬
pora. S cum uoces ꝓninitiando
transeunt. & dicimus longum car¬
men est. nam tod uersibus contexi¬
tur: longi uersus. nam tot pediabꝰ
constant. longi pedes. nan tot silla¬
bis tenduntur: longe sẏllabe. nã
dupla ẽ. ad breuem. s neq ita cõ¬
prehenditur certa mensura tem¬
poris. quando quidem fieri potest.
ut ampliore spatio temporis ꝑsonet
uersus bremor. si ꝓductius ꝓntintict̾
qtiã longior si correptius: ita carm̃.
ita pes. ita syllaba: inde micbi insum
ẽ. nchil esse aliud temptis quiam
distensionem. Sed cuius rei nescia.

Expanded text:
tempus unde metior? an tempore tempus unde metior? an tempore breuiore metimur longius sicut spatio cubiti spatium transtri? sic enim uidemus spatio breuis syllabae metiri spatium longae syllabae atque id duplum dicere. ita metimur spatia carminum spatiis uersuum et spatia uersuum spatiis pedum et spatia pedum spatiis syllabarum et spatia longarum spatiis breuium, non in paginis — nam eo modo loca metimur, non tempora — sed cum uoces pronuntiando transeunt et dicimus: "longum carmen est, nam tot uersibus contexitur; longi uersus, nam tot pedibus constant; longi pedes, nam tot syllabis tenduntur; longa syllaba est, nam dupla est ad breuem". sed neque ita conprehenditur certa mensura temporis, quandoquidem fieri potest, ut ampliore spatio temporis personet uersus breuior, si productius pronuntietur, quam longior, si correptius. ita carmen, ita pes, ita syllaba. inde mihi uisum est nihil esse aliud tempus quam distentionem: sed cuius rei, nescio,
Abbreviated transcription (Latin):
sio siue comprehenderit. siuie exutinua¬
uerit. ut dici solet plus minus. Non ẽ¬
gͦ tempus corporis motus. Et conficere
tibi dñe ignorare me ad huc quid sit
temptis. & rursus confiteoe tͥ dñe
scire me in tempore ista dicere: & du
me um loqni de tempore: atq idiꝑsũ
du ñ esse nͥ moram temporit. Qͣmͦ
gͥ hoc scio: quando quid fit tempus
nescio: An forte nescio. quemad¬
modum dicam quod scio: Hei mͥ.
qui. nescio saltim quid nesciam.
Ecce detis metis coram te: quia ñ
mentior. Sicat loqtior: ita ẽ cor meun.
Tt illtmmabis lucernam meam dñe.
deus mets illumina denebras meas.
Nonne tibi confitetur anima mea.
confessione ueridica. metiri me tem¬
pora : Itane detis meus metior. &
qtud metiar nescio: O letior motã
corporis in tempore: item ipstu tẽ¬
ptis non metior᷑ An uͦ corporis mo¬
tum metirer quamdiu sit & qtam¬
diti hinc illac ꝑtieniat. nͥ tempus
in qtio mouetur metirer : Ipfanigͦ

Expanded text:
sio siue conprehenderit siue existimasio siue conprehenderit siue existimauerit, ut dici solet plus minus. non ergo tempus corporis motus. Et confiteor tibi, domine, ignorare me adhuc, quid sit tempus, et rursus confiteor tibi, domine, scire me in tempore ista dicere et diu me iam loqui de tempore atque ipsum diu non esse diu nisi mora temporis. quomodo igitur hoc scio, quando quid sit tempus nescio? an forte nescio, quemadmodum dicam quod scio? ei mihi, qui nescio saltem quid nesciam! ecce, deus meus, coram te, quia non mentior: sicut loquor, ita est cor meum. tu inluminabis lucernam meam, domine, deus meus, inluminabis tenebras meas. Nonne tibi confitetur anima mea confessione veridica metiri me tempora? Itane, Deus meus, metior, et quid metiar nescio? Metior motum corporis tempore; item ipsum tempus non metior? An vero corporis motum metirer quamdiu sit, et quamdiu hinc illuc perueniat, nisi tempus, in quo mouetur, metirer? ipsum ergo
Abbreviated transcription (Latin):
leo metiri. nͥ forte ex qͦ ud̾e incipio.
donec deftram. Quod f dui ideo
tantummꝰ longum tempus esse
renuntio. Non autẽ quantam sit.
Quia & qͣntum cum dicimus. collatio¬
ne dicimiis. uelut tantum hoc qͥntũ
illud. ant duplam hoc ad illud. & si qͥd
alitid isto modo. Si autẽ notare po¬
tuerimꝰ locorum spatia. unde & quo
tiemat corpꝰ quod mouetur. uel par¬
tes eitis sicut aquam intorno motie¬
tur: possuimus dicere quantum sit
temꝑors ex quo ab illo loco tisq ad
illum loctim corporis motus uel par¬
tis etus effectus ẽ. Cum itaq aliud fit
mottis corporis alitd quo metim᷑ quã¬
diu sit. quis ñ sentiat. qͥs horuum potiꝰ
temptis dicendum ẽ: Ham & si ua¬
rie corpus aliquando motiet᷑. aliq̃u
stat. non solum mottim eitis. s etrini
statum tempore metimur: & dicimꝰ
tantum stetit qͥntum motum est:
aut duplo uel triplo stitit ad id qd̵
motum ẽ: & siqttid aliud nr̃a dimen¬

Expanded text:
leo metiri, nisi forte ex quo uidere incipio, leo metiri, nisi forte ex quo uidere incipio, donec desinam. quod si diu uideo, tantummodo longum tempus esse renuntio, non autem quantum sit, quia et quantum cum dicimus, conlatione dicimus, uelut: "tantum hoc, quantum illud" aut: "duplum hoc ad illud" et si quid aliud isto modo. si autem notare potuerimus locorum spatia, unde et quo ueniat corpus, quod mouetur, uel partes eius, si tamquam in torno mouetur, possumus dicere, quantum sit temporis, ex quo ab illo loco usque ad illum locum motus corporis uel partis eius effectus est. cum itaque aliud sit motus corporis, aliud, quo metimur quamdiu sit, quis non sentiat, quid horum potius tempus dicendum sit? nam si et uarie corpus aliquando mouetur, aliquando stat, non solum motum eius, sed etiam statum tempore metimur et dicimus: "tantum stetit, quantum motum est" aut: "duplo uel triplo stetit ad id quod motum est" et si quid aliud nostra dimen
Abbreviated transcription (Latin):
quã solet: si tanto spatio tem. poris
ꝑactus esset qͥnto ꝑagunt᷑ hore duo¬
decim. Et utrumq tẽpꝰ cõpatan¬
tes. diceremus illtd simplam. hoc
duplum: &̃ si aliqͣndo illo simplo.
aliqͣndo isto dtiplo. sol ab oriente
usq i orientẽ circumiret. Nemo
gͥ michi dicat. celestiam corporũ
motꝰ esse tempoea: qr e cui̾dam
uoto cam sol stetisset ut uictoriosũ
p̃lium ꝑageret: sol stabat. s temp̃
ĩ finita ẽ. llideo gͥ tẽptis quandã
e distensionẽ. S iudeo. an uisd̾e
mͥ udcor: Tn demonstrabis. lirx.
ueritas. Iubes ut approbem: si qͥs
dicat tc̃pus esse motũ corporis:
Non iubes. Nam corpꝰ nullim
moneri.nͥ in tempore audio. Ti
dicis. Ipsum autẽ corporis motã.
tempꝰ et ñ audio. Nontudicis.
Cam enĩ motict᷑ corpꝰ tempore me¬
tior. quanidiu moueat᷑. ex quo mo¬
ueri incipit: donec desiuit. Et siũ
uidi. ex quo cepit. & ꝑseuetat monie¬
ri. ut ñ uideam cum dessint. ñ ui¬

Expanded text:
quam solet, si tanto spatio temporis quam solet, si tanto spatio temporis peractus esset, quanto peraguntur horae duodecim; et utrumque tempus comparantes diceremus illud simplum, hoc duplum, etiamsi aliquando illo simplo, aliquando isto duplo sol ab oriente usque ad orientem circumiret. Nemo ergo mihi dicat coelestium corporum motus esse tempora: quia et cujusdam voto cum sol stetisset ; ut victoriosum proelium perageret, sol stabat, sed tempuque finita est. uideo igitur quandam esse distentionem. sed uideo? an uidere mihi uideor? tu demonstrabis, lux, ueritas. Iubes ut adprobem, si quis dicat tempus esse motum corporis? non iubes. nam corpus nullum nisi in tempore moueri audio: tu dicis. ipsum autem corporis motum tempus esse non audio: non tu dicis. cum enim mouetur corpus, tempore metior, quamdiu moueatur, ex quo moueri incipit, donec desinat. et si non uidi, ei quo coepit, et perseuerat moueri, ut non uideam cum desinit, non ua
Abbreviated transcription (Latin):
cum suis enim noctibus dicunt᷑ tot
dies: nec extra reputant᷑ spatia nocdi
tim: qm̃ ergo dies explet̾ motu solis.
atq circuitu ab oriente usq ad ori¬
entẽ: quero utrũ motus ipse sit
dies. anmora ipsa qͣnta ꝑagit᷑. an
utrũq. Si enĩ pͥmum dies essctidies
g esset. c̃õ si tanto spatio tẽporis sal
cur fum illum ꝑegisset qͥntum ẽ here
umꝰ. Si scd̾m. ñ gͦ esset dies. si aboetti
solis usq in ortũ alterã tam brectis
mora cessissit. qua ẽ hore unius s
uigies & quat circumiret sol. ut ex¬
pleret diẽ. Siutrũ q nec ille appellaret᷑
dies. si ore spatio sol totũ gyrũ stiũ circũ¬
ieret: nec ille si sole cessante tancũ tt̾ꝑis
preteriret. qͥnto perageret sol tottim
ibitum de mane ad mane assolet.
Non itaq nẽ querã qͥd fit illud qd̾
uocat᷑ dies: s qͥd sit tempꝰ quo me¬
tientes solis circtutum diceremꝰ eã
dimidio spatio tẽporis ꝑactum mimꝰ

Expanded text:
cum suis enim noctibus dicuntur tot cum suis enim noctibus dicuntur tot dies, nec extra reputantur spatia noctium. quoniam ergo dies expletur motu solis atque circuitu ab oriente usque ad orientem, quaero, utram motus ipse sit dies an mora ipsa, quanta peragitur, an utrumque. si enim primum dies esset, dies ergo esset, etiamsi tanto spatio temporis sol cursum illum peregisset, quantum est horae unius. si ssolis usque in ortum alterum, tam brevis mora esset quam est horae unius; sed vicies et quater circumiret sol ut expleret diem. Si utrumque; nec ille appellaretur dies, si horae spatio sol totum suum gyrum circumiret; nec ille, si sole cessante tantum temporis praeteriret, quanto peragere sol totum ambitum de mane in mane assolet. Non itaque nunc quaeram quid sit illud quod vocatur dies, sed quid sit tempus quo metientes solis circuitum, diceremus eum dimidio spatio temporis peractum minus
Abbreviated transcription (Latin):
sit qꝑa: An uͦ si cessarent celi lumina. &
moueret᷑ rota fignli. ñ ee̾t tempꝰ
quo metirem᷑ eos gyros. & dicere¬
mus aut equalibus morulis agi.
aut si alias tardius alias uelociꝰ.
moueret᷑. alios magis dut᷑nos e̾ẽ.
alios mincis: Aut cam hoc dice̾¬
nitis. ñ & nos in tempore loquere¬
mur: Aut essent in uerb̃ nr̃is
alie longe syllabe alie brenes: nͥ q
ille longiore tempore sontussent. iste
breuiore: Ds̃ dona hominibus tud̾e
in paruo cõmunes noticias rerum.
paruarum atq magnarum. Sunt¬
& sydera & luminaria celi. in signis.
a stemporibus & ĩ diebus. & inan¬
nis. Sunt uͦ s nec ego dyxerim cir¬
cuitum illiꝰ ligneole rote diem e̾e̾:
nec tñ ideo tempꝰ ñ esse. Ille dixerit.
ego scire cuipio uim naturãq tempx
qͦ metim᷑ corporum motus. & dicimꝰ
illum motum. uerbi gr̃ã tempore.
duplo esse diaturniorem quã istã.
circuitꝰ ab oriente usq ad orientem
scõm quod dicimꝰ. tot dies transicit.

Expanded text:
 an uero, si cessarent caeli lumina et moueretur rota figuli, non esset tempus, quo metiremur eos gyros et diceremus aut aequalibus moralis agi, aut si alias tardius, alias uelocius moueretur, alios magis diuturnos esse, alios minus? aut cum haec diceremus, non et nos in tempore loqueremur aut essent in uerbis nostris aliae longae syllabae, aliae breues, nisi quia illae longiore tempore sonuissent, istae breuiore? deus, dona hominibus uidere in paruo communes notitias rerum paruarum atque magnarum. sunt sidera et luminaria caeli in signis et in temporibus et in diebus et in annis. sunt uero; sed nec ego dixerim circuitum illius ligneolae rotae diem esse, nec tamen ideo tempus non esse ille dixerit. Ego scire cupio uim naturamque temporis, quo metimur corporum motus et dicimus illum motum uerbi gratia tempore duplo esse diuturniorem quam istum. circuitus ab oriente usque orientem, secundum quod dicimus: "tot dies transierunt".
Abbreviated transcription (Latin):
enĩ q̃ ꝓpͥe loquim̾. plura ñ ꝓpriȩ.
S agnoscitur quid uelimus. Diri
g patilo ante quod pretereuntia tẽ¬
pora metim. ut possimus dicere
dupłtm esse hoc temporis ad illũ
simplum. aut tantum hoc qͥntã
illid: & siquid aliuo de partibus
temporin. possumꝰ remintiare me¬
tiendo. Quo circa ut dicebam p̃te¬
peuntia metim̃ tempora. Et siqͥs mͥ
dicat unde scis. respondeam. Scio qi
metimur: nec metiri que non st̃
possumiis: & ñ funt preterita uel

Expanded text:
enim, quae proprie loquimur, plura non proprie, enim, quae proprie loquimur, plura non proprie, sed agnoscitur quid uelimus. Dixi ergo paulo ante, quod praetereuntia tempora metimur, ut possimus dicere duplum esse hoc temporis ad illud simplum aut tantum hoc quantum illud et si quid aliud de partibus temporum possumus renuntiare metiendo. quocirca., ut dicebam, praetereuntia metimur tempora, et si quis mihi dicat: "unde scis?" respondeam: scio, quia metimur, nec metiri quae non sunt possumus, et non sunt praeterita uel
Abbreviated transcription (Latin):
rum quicꝗͣ non est. uel potius de futu¬
ris doces p̃sentia : Nam quod ñ ẽ. nec
doccri utiq potest. Nimis longe est.
modus iste ab acie mea. Incialiut ex
me. ĩ potero ad illam: potero autẽ
ex te. cum dederis tu dulce lumen
occultoꝵ oculorum meoꝵ. Quod aut̃
Tempora sunt tria preteritu.¬
ppesens & futuram. S fortasse ꝓpͥp
diceretur. tempora sunt trii. p̃sens
de p̃teritis. p̃sens de presentibus.
presens defaturis. Sunt enim hec
in anima tria quedam & alibi ea
ñ uideo. p̃sens de preteritis memo¬
na. presens de presentibtis contuitꝰ
presens de faturis expectatio. Si
hec ꝑmittimtir dicere tria tempo¬
ra: uideo fateorq tria funt. Dicat᷑
ẽo. tempora sant tria. p̃teritum.
p̃sens & fatitrum. sicut ab utitur
consuetudo dicatur. Eece ñ cur¬
ro ñ refisto nec rep̃hendo. dum tũ
intelligatar quod dicit᷑. neq id
quiso futarum ẽ. esse iam neq id
quod p̃teritum est. Patica funt

Expanded text:
rorum quicquam non est? uel potius de futurorum quicquam non est? uel potius de futuris doces praesentia? nam quod non est, nec doceri utique potest. nimis longe est modus iste ab acie mea; inualuit ex me, nec potero ad illum; potero autem ex te, cum dederis tu, dulce lumen occultorum oculorum meorum. Quod autem ura sunt nec praeteritpraesens et futurum. sed fortasse proprie diceretur: tempora sunt tria, praesens de praeteritis, praesens de praesentibus, praesens de futuris. sunt enim haec in anima tria quaedam et alibi ea non uideo, praesens de praeteritis memoria, praesens de praesentibus contuitus, praesens de futuris expectatio. si haec permittimur dicere, tria tempora uideo fateorque, tria sunt. dicatur etiam: tempora sunt tria, praeteritum, praesens et futurum, sicut abutitur consuetudo; dicatur. ecce non curo nec resisto nec reprehendo, dum tamen intellegatur quod dicitur, neque id, quod futurum est, esse iam, neque id, quod praeteritum est. pauca sunt
Abbreviated transcription (Latin):
fut᷑a predicant᷑ ammo ꝑcepta. Quȩ
rursus conceptiones iam funt. & eas
p̃sentes apud se intuent᷑ qui illa p̃di¬
cant. Loquat᷑ mͥ aliquod exempltm.
tanta rerum numerositas. Intueor
auroram: oeituram solem p̾ntintio.
Quod intueor p̾sens ẽ: quod ꝓnunto
fatitrum. Non sol futurus qr iam
ẽ: s ortus eiꝰ qui nondum ẽ. Tamen
etiam ortum ipstm nͥ animo ima¬
ginarer sicut modo cum id loquor.
ñ eum possem predicere. S nec illa
aurora qtiã in celo indeo solis ortus
ẽ. quãuis eum p̃cedat: nec illa ima¬
ginatio in ammo meo. Que dno
p̃sentia cernunt᷑ ut futurus ille
ante dicatur. futura gͦ nondum
sunt. Et si nondum sc̃. non sunt.
Et si non sunt: auderi omnino ñ
possut. s predici possunt ex p̃stuti¬
bus. que iam st̃ & uident᷑. Tu autẽ
regnator creature tuȩ. quis ẽ modus
ꝗtio doces animas ea quȩ futura st̃:
Docutsti enimꝓpbat tuiot. Qtus naom
ille mod̾ ẽ. quo doces futura. cui futu¬

Expanded text:
futura praedicantur animo concepta. quae futura praedicantur animo concepta. quae rursus conceptiones iam sunt, et eas praesentes apud se intuentur qui illa praedicunt. loquatur mihi aliquod exemplum tanta rerum numerositas. intueor auroram: oriturum solem praenuntio. quod intueor, praesens est, quod praenuntio, futurum: non sol futurus, qui iam est, sed ortus eius, qui nondum est: tamen etiam ortum ipsum nisi animo imaginarer, sicut modo cum id loquor, non eum possem praedicere. sed nec illa aurora, quam in caelo uideo, solis ortus est, quamuis eum praecedat, nec illa imaginatio in animo meo: quae duo praesentia cernuntur, ut futurus ille ante dicatur. futura ergo nondum sunt, et si nondum sunt, non sunt, et si non sunt, uideri omnino non possunt; sed praedici possunt ex praesentibus, quae iam sunt et uidentur. Tu itaque, regnator creaturae tuae, quis est modus, quo doces animas ea quae futura sunt? docuisti enim prophetas tuos. quisnam ille modus est, quo doces futura, cui futu
Abbreviated transcription (Latin):
tempore p̃terito ẽ. quod iam non
ẽ. Imaginem uͦ eius cum eam reco¬
lo & narro. in p̾senti tempore in¬
tueor. qr ẽ. adhuc in memoriamea.
lltram similis sit causa etiam p̃di¬
cendoꝵ futuroꝵ ut rerum quȩ ñ¬
dum sc̃ iam existentes p̃sententur
ymagines: confiteor ds̃ meus nesꝗo.
Illuo sane scio: nos plerumq pre¬
meditari fut᷑as actiones nr̃as. eãq
p̃meditationẽ esse p̾sentẽ: actionẽ
autẽ quã p̃meditamur nondum
ẽẽ qi fut᷑a ẽ. Quam cum aggressi
fuerimꝰ. & quod p̃meditamtr agere
ceꝑimꝰ. tunc erit illa actio: qi tunc
ñ futura s presens est. Quoquomͦ se
itaq habeat archana p̃sentia fatinoꝵ
uiderimsi quod ẽ. ñ potest. Quod ant
iam ẽ: non futurum s p̃sens ẽ. Cum
ergo uideri dicintur futura. ñ ipsa
que nondum sunt. idest que fatura
fcint: s eorum cause uel signa forsitã
uidentur que iam funt. ideo ñ fut᷑a
s p̃sentia sunt iam uidentibꝰ. ex quubꝰ

Expanded text:
tempore praeterito est quod jam non tempore praeterito est quod jam non est; imaginem vero ejus cum eam recolo et narro, in praesenti tempore intueor, quia est adhuc in memoria mea. Utrum similis sit causa etiam praedicendorum futurorum, ut rerum quae nondum sunt, jam existentes praesentiantur imagines; confiteor, Deus meus, nescio. Illud sane scio, nos plerumque praemeditari futuras actiones nostras, eamque praemeditationem esse praesentem, actionem autem quam praemeditamur nondum esse, quia futura est; quam cum aggressi fuerimus, et quod praemeditabamur agere coeperimus, tunc erit illa actio, quia tunc non futura, sed praesens est. 24. Quoquo modo se itaque habeat arcana praesensio futurorum, uideri nisi quod est non potest. quod autem iam est, non futurum sed praesens est. cum ergo uideri dicuntur futura, non ipsa, quae nondum sunt, id est quae futura sunt, sed eorum causae uel signa forsitan uidentur, quae iam sunt: ideo non futura, sed praesentia sunt iam uidentibus, ex quibus
Abbreviated transcription (Latin):
p̃sens. & in aliquod recedit occul¬
tum. cũ ex p̃senti sit p̃teritum:
Nam uͥ eauiderunt qui futura
cecinerunt. si nondum sunt: Neq
enim potest ideri id quod nonẽ:
& qͥ narrant p̃terita. ñ utiq nera
narrarent. si animo illa ñ cerneret᷑
Que si nulla essent: cerm omnino
ñ possent. Sunt gͦ & futura &
p̃terita. Sine  me dñe ampliꝰ
querere. Spes mea: non conturbet᷑
intentio mea. Si enim sunt futu¬
ra &o p̃terita: uolo scire uͥ sint. Qd̃
si nondum ualeo: scio tam̃ ubictm
q sunt ñ ibi ea fut ura ee̾ aut p̃te¬
rita s p̾sentia. Nam si & ibi fut᷑a
terita sunt: iam ibi non sunt. llbi¬
cumq gͦ sunt quectmq sunt. ñ
sunt nͥ p̃sentia: quamꝗͣ. preterita
cam uiera narrant᷑ ex memoria ꝓfe-¬
runt᷑. ñ res ipse que p̃terierunt. s
uerba concepta ex imaginibus ea¬
rum. que in animo uelut uestigia
ꝑ sensus p̃tereundo fixerunt. Ptie¬
ritia qͥppe mea que iam non ẽ in

Expanded text:
praesens, et in aliquod recedit occulpraesens, et in aliquod recedit occultum, cum ex praesenti fit praeteritum? nam ubi ea uiderunt qui futura cecinerunt, si nondum sunt? neque enim potest uideri id quod non est. et qui narrant praeterita, non utique uera narrarent, si animo illa non cernerent: quae si nulla essent, cerni omnino non possent. sunt ergo et futura et praeterita. Sine me, domine, amplius quaerere, spes mea; non conturbetur intentio mea. si enim sunt futura et praeterita, uolo scire, ubi sint. quod si nondum uque sunt non ea ibi futura esse, aut preterita: sed presentia: nam si ibi futura terita sunt, iam non sunt. Ubicumque ergo sunt, quecumentia. Quanquam praeterita cum vera narrantur, ex memoria proferuntur non res ipsae quae praeterierunt, sed verba concepta ex imaginibus earum, quae in animo velut vestigia per sensus praetereundo fixerunt. Pueritia quippe mea quae jam non est, in
Abbreviated transcription (Latin):
& tunc cum adhuc futurum erit.
ñ erit longum. qr quid sit longã.
non dum erit. Si autẽ tẽ erit lon¬
gum. cum ex futuro quod nondũ
ẽ esse iam ceꝑit. & p̾sens facttim
erit. ut possit esse qd longum sio:
um fuꝑioribus  nocibus clamuat.
p̃sens tempas. longum se esse ñ pos¬
se. Et tamen dñe seutimus inter¬
ualla temporum. & comparamꝰ sibi¬
met: & dicimus alia longiora & alia
breuiora. Metimur d̃ qͥnto sit lon¬
guis aut breuitis illud tempꝰ ꝗam
illud. & respondemꝰ duplam esse
hoc nel triplum. illud autẽ sĩplũ:
aut tantũ hoc ẽẽ qͣntam illud.
S p̃tereuntia metimͦ tempora: cũ
sentiendo metim. Preterita uͦ que
iam ñ sunt. aut futura quȩ ñ dum
funt. quisqͥs metiri potesb: nͥ for¬
te audebit quis dicere. mentiri
p̃side mͥ. & rege me. Quisimẽ. qͥ
dicat mͥ ñ e̾e̾ tria tempora. sĩc pueri
didicimus. puerosq doctumꝰ. p̃teri¬
dit occulto. qd̃ modo ex futuro sit

Expanded text:
et tunc adhuc futurum erit, et tunc adhuc futurum erit, non erit longum, quia quid sit longum nondum erit: si autem tunc erit longum, cum ex futuro quod nondum est esse iam coeperit et praesens factum erit, ut possit esse quod longum sit, iam superioribus uocibus clamat praesens tempus longum se esse non posse. Et tamen, domine, sentimus interualla temporum et conparamus sibimet et dicimus alia longiora et alia breuiora. metimur etiam, quanto sit longius aut breuius illud tempus quam illud et respondemus duplum esse hoc uel triplum, illud autem simplum aut tantum hoc esse quantum illud. sed praetereuntia metimur tempora, cum sentiendo metimur; praeterita uero, quae iam non sunt, aut futura, quae nondum sunt, quis metiri potest, nisi forte audebit quis dicere metiri popraeside mihi et rege me. quisnam est, qui dicat mihi non esse tria tempora, sicut pueri didicimus puerosque docuimus, praeteridit occulto, cum ex futuro fit
Abbreviated transcription (Latin):
tura ẽ. s ante creaturam: qr ñ crea-¬
rct aliquid nͥ creatoris uoluntas p̃ce¬
deret. Ad ipsam gͦ dei substantiam
ꝑtinet uoluntas eiꝰ. Qd si exoctũ est
aliqtd in dei substantia. quod pͥtis
ñ erat: ñ ueraciter dicit᷑ et̾na illa
substantia. Si autẽ dei uoluntas sẽpr¬
terna erat ut esset creatura: cur
non sempit̾na creatura: Qui bec
dicant. nondum te intelligunt. qͦ

Expanded text:
tura est, sed ante creaturam, quia non creatura est, sed ante creaturam, quia non crearetur aliquid, nisi creatoris uoluntas praecederet. ad ipsam ergo dei substantiam pertinet uoluntas eius. quod si exortum est aliquid in dei substantia, quod prius non erat, non ueraciter dicitur aeterna illa substantia; si autem dei uoluntas sempiterna erat, ut esset creatura, cur non sempiterna et creatura? Qui haec dicunt, nondum te intellegunt, o
Abbreviated transcription (Latin):
res meos. q & redimes de corrup¬
tione uitam meã. & coronabis me
inmiseratione & miscdĩa. & satia¬
bis in bonis defiderium meũ. qm̃
renonabitur iauentus mea. sicut
aqͥle. Spe enim salui facti sumꝰ:
& ꝓmissa tua ꝑ pacientiã expectam̃.
dudiat te intus sermocinantem qͥ
potest. ego fidenter ex oracuilo tuo
clamabo. Quam magnificata sunt
oꝑa tua dñe. omnia in sapientia feci¬
sti. & illa pͥncipium: & in co pͥncipio
fecisti celum & t̾ram. Nonne ecce ple¬
i funt. uetustatis sue qͥ nobis dicant:
quid faciebat ds̃ anteꝗͣ faceret celã
& t̾ram. Si enim uacabat inqͥuuit
&ñ oꝑabatur aliquid. cur ñ sic semꝑ
o deinceps quẽ admodum retro sẽꝑ
cessauit ab oꝑe : Si enim ullas motꝰ
in deo notius extitit & uoluntas no-¬
ua. ut creaturam conderet quã nuim¬
quã ante condidetat: quomͦ iam ueta
et̾nitas uͥ oritur noluntas que non
erat: Neq enim uoluntas dei crea-¬

Expanded text:
res meos, quia et redimes de corrupres meos, quia et redimes de corruptione uitam meam et coronabis me in miseratione et misericordia et satiabis in bonis desiderium meum, quoniam renouabitur iuuentus mea sicut aquilae. spe enim salui facti sumus et promissa tua per patientiam expectamus. audiat te intus sermocinantem qui potest; ego fidenter ex oraculo tuo clamabo: quam magnificata sunt opera tua, domine, omnia in sapientia fecisti! et illa principium, et in eo principio fecisti caelum et terram. Nonne ecce pleni sunt uetustatis suae qui nobis dicunt: quid faciebat deus, antequam faceret caelum et terram? si enim uacabat, inquiunt, et non operabatur aliquid, cur non sic semper et deinceps, quemadmodum retro semper cessauit ab opere? si enim ullus motus in deo nouus extitit et uoluntas noua, ut creaturam conderet, quam numquam ante condiderat, quomodo iam uera aeternitas, ubi oritur uoluntas, quae non erat? neque enim uoluntas dei crea
Abbreviated transcription (Latin):
& iudii. nis eum: & gandio gaade¬
mus ꝓpt̾ uocem sponsi reddentes
nos unde sumtis. & ideo pͥncipitim
qr nͥ maneret cum erraremꝰ: ñ es¬
sec qͦ rediremte. Cum autẽ redimꝰ
ab erroie: cognoscendo utiq redimꝰ.
Ut antẽ cognoscamꝰ docet nos. quia
in uerbo tuo. in filio tuo. in uirtu¬
te tua. in sapientia tui. inuerita¬
te tua. miro mͦ dicens. & miromͦ
faciens. Quis comp̃hendet: Quis
enarrabit: Quid ẽ illud quod int̾¬
lucet i:& ꝑcatit cor meũ sine lesio¬
ne. & inhorresco  mardesco: In¬
horresco in qͥntum dissimilis ei sũ
in ardesco in qͥntum similis ei sũ.
Sapientia. sapientia ẽ. quȩ inter-¬
lucet mͥ. discindens nibilum meã
qtod me rursus cooꝑit. deficientẽ
ab ea caligine atq aggere penarũ
mearum: qui sic infirmatus ẽ. in
egestate uigor metis. ut ñ furam
bontm meum. donec tu dñe qui
ꝓpitius factus es omnib imqͥtad¬
bus meis. etiã sanes omnes langao¬

Expanded text:
et audimus eum et gaudio gaudeet audimus eum et gaudio gaudemus propter uocem sponsi, reddentes nos, unde sumus. et ideo principium, quia nisi maneret, cum erraremus, non esset quo rediremus. cum autem redimus ab errore, cognoscendo utique redimus; ut autem cognoscamus, docet nos, quia in uerbo tuo, in filio tuo, in uirtute tua, in sapientia tua, in ueritate tua miro modo dicens et miro modo faciens. quis conprehendet? quis enarrabit? quid est illud, quod interlucet mihi et percutit cor meum sine laesione? et inhorresco et inardesco: inhorresco, in quantum dissimilis ei sum, inardesco, in quantum similis ei sum. sapientia, sapientia ipsa est, quae interlucet mihi, discindens nubilum meum, quod me rursus cooperit deficientem ab ea caligine atque aggere poenarum mearum, quoniam sic infirmatus est in egestate uigor meus,\' ut non sufferam bonum meum, donec tu, domine, qui propitius factus es omnibus iniquitatibus meis, etiam sanes omnes languo
Abbreviated transcription (Latin):
tua detis ommpotens sanare om̃s
langnores animȩ mẽẽ: atq ab undã¬
tiore gratia tua lascitios motus etiã
mei soporis extinguere : Angebis
dñe magis magisq in me munera
tua. ut animã mea sequatur me
adte. conctipiscentiȩ tusco expedita:
tt ñ sit rebellis sͥ atq in somꝑ¬
nis etiam ñ solum ꝑ petret istaᷤ
corruptelarum tͣpitadines ꝑ yma¬
gines animales usq ad carnis fra¬
xtim. s ne consentiat quidem. Nã
ut mebil tale uel tantultim libeat
qͣntulum possit nutti cobiberi. &̾
in casto dormientis ꝓ carnem ait.¬
minum ut crederet᷑. & intus q̃re¬
retur. & inueniretur in eterna
ueritate: uͥ omnes discipłãs bonꝰ
& soltis magisten docet. Ibi andio
loquit̾ nob̃ qͥ docet nos. Qui autẽ
non decet nos. etiam si loquit᷑. ñ
nobis loquitar. Quis porro nos do¬
cet. nͥ stabilis ueritas: Qa o per
creat᷑am mutabilem cum admone¬
mur. ꝗdueritatem stabilem duci¬
mar. tͥ uere discimus cum stam̃

Expanded text:
tna, deus omnipotens, sanare omnes tna, deus omnipotens, sanare omnes languores animae meae atque ibundantiore gratia tua lasciuos motus etiam mei soporis extinguere? augebis, domine, magis magisque in me munera tua, ut anima mea sequatur me ad te concupiscentiae uisco expedita, ut non sit rebellis sibi atque ut in somnis etiam non solum non perpetret istas corruptelarum turpitudines per imagines animales usque ad carnis fluxum, sed ne consentiat quidem. nam ut nihil tale uel tantulum libeat, quantulum possit nutu cohiberi etiam in casto dormientis affectminum, ut crederetur et intus quaereretur et inueniretur in aeterna ueritate, ubi omnes discipulos bonus et solus magister docet. ibi audio loquitur nobis, qui docet nos, qui autem non docet nos, etiam si loquitur, non nobis loquitur. quis porro nos docet nisi stabilis ueritas? quia et per creaturam mutabilem cum admonemur, ad ueritatem stabilem ducimur, ubi uere discimus, cum stamus