comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ledicebatur: agnosce. In uirga: sceptrũ regi¬
e dignitatis intellige. Quid est uirga in
serpentẽ : id ẽ deus in hominẽ cõmutatus.
Quid est serpens in uirga: Id est homo
in deũ receptus. Ac sic in homine est exi¬
nanita diuinitas: ut in deo glorificaretꝰ
humanitas. Habemꝰ adhuc in eptatico
sub simplici ⁊ pari signo: sacre redẽptõnis
insignia. Cũ in deserto filii isrł absq ulla
nuscd̃ia uenenatis serpentiũ morsibus
stern̾ent᷑: legitur b̃s̃ moyses diuino com¬
monitus instinctu: serpentẽereũ pre¬
fixũ ligno. inter medias morientiũ erexis¬
se turbas: ⁊ mandasse ꝑeuntib ut post
exceptos uirulentos ictus ad presentiã ser¬
pentis illius pro recipienda salute cõcurre¬
rent. Quo confugientib. tã ꝓuta aderat
salubritas medicandi: qm uelox inerat fa¬
cilitas intuendi. Sequelatur certũ sub
montanea contẽplatõne remediũ: qr late¬
bat in serpente misteriũ. Si dix̾imus hoc

Expanded text:
ledicebatur, agnosce. In virga sceptrum regiledicebatur, agnosce. In virga sceptrum regiae dignitatis intellige. Quid virga in serpentem? Idem Deus in hominem mutatus. Quid serpens in virga? Is homo in Deum receptus. Ac sic in homine est exinanita divinitas, ut in Deo glorificaretur humanitas. Habemus adhuc in eptatico, sub simplici et pari signo sacrae redemptionis insignia. Cum in deserto filii Israel absque ulla misericordia venenatis serpentum morsibus sternerentur, legitur beatus Moyses divino commonitus instinctu serpentem aereum praefixum ligno inter medias morientium erexisse turbas, et mandasse pereuntibus ut post exceptos virulentos ictus ad praesentiam serpentis pro recipienda sanitate concurrerent. Quo confugientibus, tam prompta aderat salubritas medicandi, quam velox inerat felicitas intuendi. Sequebatur certum sub momentanea contemplatione remedium, quia latebat in serpente mysterium. Si dixerimus hoc
Abbreviated transcription (Latin):
dumq pondus tormenti sui illidit in solida.
ictu suo reꝑcussus fortẽ fuisse se doluit. Et
omnẽ nocendi potentiã se amisisse cogno¬
uit : quia noxios iurulentoꝵ dentuim mor-¬
sus. sacro ĩcorpore dereliquit. Et ideo nũc infe¬
lices quosq quos sibi assensĩ facilẽ accõmo¬
dare p̾uiderit. ad fauces suas solis sollicitã¬
tiũ carminib trahit: ⁊ uoluntariã predã
in ermis expectat. Ac ꝓuide ꝓstratus a dño.
humanũ genus ñ quasi fortior ĩpugnat. sed
iniqua consilia quasi debilitatus sibilat. Ciuiꝰ
uos carmina ut possitis euadere: de eloqͥrs dei
uocẽ sacre incantatõnis libenter audite. Hũc
xp̃c non in sua dignitate sed in nr̃a carne su¬
perauit: ut etiã a nobis eũ suꝑari posse mõ¬
cit. Et forte hic est ille in lege serpens. quẽ
beati moysi uirga in serpentẽ u̾sa consũpsit.
tra maleficos decertante modo conu̾tebatur
uirga in serpentem. modo serpens in uirgam

Expanded text:
dumque tormenti sui illidit in solida, dumque tormenti sui illidit in solida, ictu suo repercussus, fortem fuisse se doluit, et omnem nocendi potentiam se amisisse cognovit, qui noxios virulentorum dentium morsus sacro in corpore reliquit. Et ideo nunc infelices quosque, quos sibi assensum facilem accommodare praeviderit, ad fauces suas sollicitationum carminibus trahit, ut voluntariam praedam inermis exspectet. Ac proinde prostratus Domino humanum genus non quasi fortior impugnat, sed iniqua consilia quasi debilitatus insibilat. Cujus vos carmina ut possitis evadere, de eloquiis Dei vocem sacrae incarnationis libenter audite. Hunc Christus non in sua divinitate, sed in nostra carne superavit, ut etiam a nobis eum superari posse moncit. Et forte hic est ille serpens quem beati Moysi virga in serpentem versa, consumpsit .taque contra maleficos decertante, modo convertebatur virga in serpentem, modo serpens revertebat
Abbreviated transcription (Latin):
quo fugiet: Quo se trahet: Quocũq fuge¬
rit: non fugit se ip̃m. Non est quo eat. Ma¬
la conscienti sequit᷑  se. ĩo non recedit a se.
Uix aliquod deforis potest eẽ remediũ: qͣndo
intus est uulnꝰ inclusũ. Quid ꝓdest quod
homo sonantẽ fugit arcũ. qͥ iaculũ secum
portat infixũ: Serpens ille ⁊ si reuocauit
morsũ: reliquit uenenũ. Fecit qͥsq pct̃m.
ut aliquã corporalẽ caperet uoluptatem.
Remanet quod dampnat: p̾terit quod de¬
lectat. Consũmata iniqͥtas: ꝑmanet uolup¬
tas fugitiua ꝑtransit. De hac gͦ seruitute
⁊ de his hostib. usq ad baptismi littora dei
ppłm ꝑ seq̃ntib innunera captiuoꝵ. nulia
ꝑ sacri fontis irriguũ liberat xp̃e: ⁊ cõfrin¬
git suꝑ aquas caput magni draconis. Ac
sic ille seuissimus draco: ꝓpͥum uenenũ in
necẽ sui refusum sensit exitii. Nc dũ noc̾e
se credit: contra dñi suum cecus ĩpetũ facit:

Expanded text:
quo fugiet? Quo se trahet? Quocunque fugiquo fugiet? Quo se trahet? Quocunque fugiat, non fugit seipsum. Non est quo eat mala conscientia. Sequitur se, imo non recedit a se. Vix aliquod deforis potest esse remedium, quando intus est vulnus inclusum. Quid prodest quod homo sonantem fugit arcum, qui jaculum secum portat infixum? Serpens ille etsi revocavit morsum, reliquit venenum. Fecit quisque peccatum ut aliquam caperet voluptatem. Remanet quod damnat, praeterit quod delectat. Consummata iniquitas permanet, voluptas fugitiva pertransit. De hac ergo servitute et de his hostibus usque ad baptismi littora Dei populum persequentibus innumera captivorum millia per sacri fontis irriguum liberat Christo, et confringit super aquas caput draconis magni. Ac sic ille saevissimus draco proprium venenum in necem sui refusum sensit exitii; ac dum nocere se credit, dum contra Dominum suum caecus impetum facit,
Abbreviated transcription (Latin):
se int̾ hec ingenuũ dic̾e. audeat: quẽ tot dñi
in partes suas distrahunt. Quid ꝓdest quod
liber est ĩ natura. q̃ seruꝰ est ĩ consciẽtia: ui¬
demꝰ nos extrinsecus gen̾is claritate sublimes:
intrinsecus mentis infirmitate degeneres ĩ¬
nocentiũ dños. ⁊ cͥminũ seruos. Iam melior
est u̾naculoꝵ ratio. quos originis uidetur
inclinasse conditio. Habetis boni famuli:
ur̃am consolatõnem. P libertate cõplecti¬
mini honestã seruitutem. Intolerabile iu¬
gũ. ⁊ feda dñatia: ⁊ erubescenda subiectio.
Aut qͥd spei relinquit᷑ seruienti. ubi eterna
mors iuncta est seruienti: Sine causa est
a foris uł gen̾e. uł honore conspicuus. qui ñ
est intꝰ ingenuus. Braui dãpnatõe it̾antur
c̾mina: post qͣm xp̃i sanguine st̃ redempta.
cuiuscũq seruus duris dñi sui urgeatur imꝑi¬
is: quocũq fugiendo aut latitando euadere
⁊ declinare iniquũ dñm potest. Seruꝰ pccĩ

Expanded text:
se inter haec ingenuum dicere audeat, quem tot domini se inter haec ingenuum dicere audeat, quem tot domini in partes suas distrahunt. Quid prodest quod liber est in natura, qui servus est in conscientia? Videmus nos extrinsecus generis claritate sublimes intrinsecus mentis infirmitate degeneres. Innocentum dominos, et criminum servos. Jam melior est vernaculorum ratio, quos originalis videtur inclinasse conditio. Habetis boni famuli vestram consolationem, pro libertate complectimini honestam servitutem. Intolerabile jugum et foeda dominatio, et erubescenda subjectio. Aut quid spei relinquitur servienti, ubi aeterna mors juncta est servituti. Sine causa est a foris vel genere vel honore conspicuus, qui non est intus ingenuus. Gravi damnatione iterantur crimina, postquam Christi sanguine sunt redempta. cujuscunque servus duris domini sui urgeatur imperiis, quocunque fugiendo aut latitando evadere et declinare iniquum dominum potest. Servus peccati
Abbreviated transcription (Latin):
exercere dñatũ: Qͥd inqͣm aliud erãt. illa
uilia ⁊ horrenda in luto ⁊ paleis pharaonis
imperia. nisi feda atq t̾rena diabolice uolup¬
tatis officia. ⁊ uicioꝵ detestanda contagia:
Siqͥdẽ infructuosa ⁊ inana huiꝰ uite opera:
palee st̃. Palee inqmͣ: nimiũ flãmis amica
materia. Sed ⁊ hoc ip̃m quod phara ĩ par-¬
uulis hebreoꝵ mares iubebat int̾fici ⁊ femi¬
nas reseruari: diaboli utiq speciẽ preferens.
inimicus spũi. ⁊ amicus carni. inuidens uir¬
tuti consentiens carni: fortitudinẽ prefoca¬
bat: cõcupiscentias nutriebat. Hec itaq ser¬
uitus. quod peiꝰ est. ñ illiꝰ tantũ tẽporis fuit:
sed etiam̃ nũc animas negligentiũ. ⁊ infide¬
liũ multo ꝑiculosius. nexib blande captiui¬
tatis ĩuoluit. i quo eium quis uncitur. sic̃
⁊ apłs testatur. eiꝰ ⁊ seruus est. Iste obtẽperat
cundie. Iste auaricie. ille luxurie. Rescio quomͦ

Expanded text:
exercere dominatum. Quid, inquam, aliud erant illa exercere dominatum. Quid, inquam, aliud erant illa vilia et horrenda in luto et paleis Pharaonis imperia, nisi foeda atque terrena diabolicae voluptatis officia, et vitiorum detestanda contagia? Siquidem infructuosa et inania vitae hujus opera paleae sunt. Paleae, inquam, nimium flammis amica materia. Sed et hoc ipsum quod Pharao parvulos Hebraeorum pueros jubet interfici, et feminas reservari, diaboli utique speciem praeseferens, inimicus spiritus, et amicus carni, invidens virtuti, consentiens voluptati: fortitudinem praefocabat, concupiscentias nutriebat. Haec itaque servitus, quod pejus est, non illius tantum temporis fuit, sed etiam nunc animas negligentium et infidelium multo periculosius nexibus blandae captivitatis involvit. A quo enim quis vincitur, sicut et Apostolus testatur, ejus et servus est: cundiae; iste avaritiae, ille luxuriae. Nescio quomodo
Abbreviated transcription (Latin):
atq secretũ. assistentis inhorruit maiesta¬
tem. ⁊ ad p̾sentiam sui cessit auctoris. Et
ideo filii isrł. securi uł int̾ undas transeunt.
uł sub undas: cũ suꝑ eos p̾rupte uastorum
gurgitũ moles. pendentib dextra leuaq flu¬
ctib unminerent: cũ creatura insensibilis
elementi factorem suũ sentiens. tͣnsmeanti¬
b circũfusa p̾beret uiam: ⁊ inꝑseq̃ntes para¬
ret refusa undictam. Scd̾m hec si ⁊ nos
uicia ⁊ cͥmina quasi egỹptũ reluiquamus
⁊ currat unusqͥsq nr̃m intentõ corde post
xp̃m. auctorẽ pcc̃i diabolũ xp̃ianus id est
ebreus ñ timebit egẏptiũ. Talis est enim
natura. ⁊ infirmitas inimici. Te recedente
cedit: ⁊ post dorsũ tuũ si legẽ dñi tanqͣm
moysẽ sequaris incedit. Ecte hostem. quẽ
fugisse uicisse est. Iam pͥmũ durissima illa¬
egypti tyrannica seruitus. qͥd aliud p̾fere¬
bat quã diabolũ supͣ humanũ genꝰ peccatoꝵ

Expanded text:
atque secretum assistentis inhorruit majestaatque secretum assistentis inhorruit majestatem, et ad praesentiam sui cessit auctoris. Et ideo filii Israel securi vel inter undas transeunt, vel sub undis, cum super eos praeruptae vastorum gurgitum moles pendentibus dextra laevaque fluctibus imminerent, cum creatura insensibilis elementi factorem suum sentiens, transmeantibus circumflua praeberet viam, et in persequentes pararet refusa vindictam. Secundum haec, si et nos vitia et crimina quasi Aegyptum reliquimus, et currat unusquisque nostrum intento corde post Christum, auctorem peccati diabolum Christianus idem Hebraeus Aegyptum non timebit. Talis est enim natura et infirmitas inimici: te recedente cedit, et per dorsum tuum, si legem Domini tanquam Moysen sequaris, ingreditur. Ecce hostem, quem fugisse vicisse est. Jam primum durissima illa Aegypti tyrannica servitus, quid aliud praeferebat, quam diabolum super humanum genus peccatorum
Abbreviated transcription (Latin):
catõis põssit afferre: quia ⁊ b̃s apłs dicẽs.
racula: ad future redẽptionis ꝑtinuisse mi¬
steria. Sic enim ait. Patres nr̃i omnes
tunc sub illiꝰ ppłi ducatu. nr̃is cõmodis mili¬
tabat diuina uirtus: p̾diue ĩ beneficiis. sed
sed semꝑ ditior in ꝓmissis. Dux quidẽ eis
erat b̃s̃ moyses: sed eos ĩ colũna lucis et
noscamus ĩ primis. quod plebs q̃ p̾positos
suos studet audire. dñi sequitꝰ.⁊ ꝑ dei ho¬
minẽ ꝑuenit ad salutẽ. Ergo filii ⁊ srł ad
libertates et quietis. ⁊ regni sedẽ ꝑ diffĩciles
ituri uias: dũ moysi ducis ⁊ sacerdotis sui
ñ reluctant᷑ imꝑio. dei meruere comitatũ.
Nec ĩmerito hostis eos ñ attigit. lux pre¬
cessit. fluctus expauit. Sic eñi ꝓpħa testa¬
tur. Et ĩcrepauit inqͥd mari rubro. ⁊ re¬
cessit. Et itum. Mare uidit ⁊ fugit. Q d
iuidit: Hoc utiq quod ĩ baptismo credi
debet. Sine dubio illud t̾ribile ꝓfundum

Expanded text:
cationis possit afferre: quia et B. Apostolus diccationis possit afferre: quia et B. Apostolus dicracula ad futurae redemptionis pertinuisse mysteria. Sic enim ait: Patres nostri omnetunc sub illius populi ducatu nostris commodis militabat divina virtus, praedives in beneficiis, sed semper in promissis. Dux quidem erat eis B. Moyses, sed eos in columna lucis et noscamus imprimis quod plebs quae praepositos suos studet audire, Deum sequitur, et per Deum hominem pervenit ad salutem. Ergo filii Israel ad libertatis et quietis et regni sedem per difficiles itineris vias ducis Moysi et sacerdotis sui dum non reluctantur imperio, Dei meruere comitatum. Nec immerito eos hostis non attigit: Lux praecessit, fluctus expavit. Sic Propheta testatur. Et increpavit, inquit, mari Rubro, et recessit . Et iterum: Mare vidit et fugit . Quid vidit? Hoc itaque quod in baptismo credi debet. Sine dubio illud terribile profundum
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ ip̃m agressus uicit: ⁊ sic ad regna nr̃a tran¬
siuit. Certe mortuus erat: certe uictꝰ erat.
Illusus est p̾liator nr̃ ĩ mundo. nesciuit qm̃
hic stragẽ ꝓcuraret inferno. Crux illa falle̾s
gaudia nr̃a. parturiens dãpna nr̃a. P lignũ
ditati sumꝰ: ꝑ lignũ eu̾tiur. Periit potestas
illa. semꝑ ppłis formidata. Nullus hic uiuus
intrauit: nemo carnifices terruit. Nunquã
ĩ hoc fuligine. ⁊ nigra semꝑ caligine. cecato
carcere: iocundũ lumen apparuit. An forte
sol de mundo nugrauit: Sed nec celũ nobis
astraq parent: ⁊ tam̃ inferus lucet. Quid
Celebre a seculis est. cum b̃s moyses ppłm
dñi de t̾ra egypti ⁊ de iugo indigne seruitutis
educeret: celebre est: ad plebis transitũ ru¬
bri maris ꝓfundũ. natura reꝵ obstupescẽte
patuisse. Hic pͥmo loco diligentiꝰ inspiciamꝰ
qͥd talis seruitus. uł quid talis transitꝰ edifi¬

Expanded text:
 ipsum aggressus vicit, et sic nostra regna tran ipsum aggressus vicit, et sic nostra regna transivit? Certe mortuus erat, certe victus erat. Illusus est praeliator noster in mundo; nescivit quam hic stragem procuraret inferno crux illa fallens gaudia nostra, parturiens damna nostra. Per lignum ditati sumus, per lignum evertimur; perit potestas illa semper populis formidata. Nullus huc vivus intravit, nemo carnifices terruit. Nunquam hoc in loco fuligine et nigra semper caligine caecato injucundum lumen apparuit. An forte sol de mundo migravit? Sed nec coelum nobis astraque parent, et tamen infernus lucet. Quid Celebre a saeculis est, cum B. Moyses populum Domini de Aegypto et de jugo indignae servitutis educeret , celebre est facere plebi transitum maris Rubri profundum natura rerum obstupescente potuisse. Hic primo loco diligentius inspiciamus, quid talis servitus, vel quid talis transitus aedifi
Abbreviated transcription (Latin):
res. om̃is simul impia officina cõtremuit.
cũ xp̃m repente in suis sedib uidit. Mox gͥ
ferruginei ianitores descendente xp̃o. talia
inter se umbrosa silentia ceci metu ĩcũbẽte
submurmurant. Qͥ snam est inquiunt iste
terribilis. ⁊ niueo splendore choruscus: Nũ
qͣm nr̃ talem excepit tartarꝰ: nũqͣm ĩ nr̃a
cauerna talẽ enomuit mundus. Inuasor
est iste: ñ debitor. Effractor est uł distra¬
ñ supplicẽ. Uenit iubere. non succumbere:
eriꝑe nor manere. Ubinã putatis ianito¬
res nr̃i dormierunt: cũ iste bellator claustͣ
uexabat. Hic si reus eẽt: superbus uel au¬
dax ñ ẽẽt. Si eũ aliqua delicta fuscarent
uł nũqͣm furore suo nr̃as tenebras dissipa¬
ret. Sed si deus est: quid in sepulcro facit:
Si homo. quid p̾sũpsit: Si deus: ut qͥd uenit:
Si homo: quare captiuos soluit: Nunquid¬
nã iste. cũ auctore nr̃o cõposuit: Aut forte¬

Expanded text:
res. Omnis simul impia officina contremuit, res. Omnis simul impia officina contremuit, cum Christum repente in suis sedibus vidit. Mox igitur ferruginei janitores descendente Christo talia inter umbrosa silentia caeci, metu incubante, submurmurant: Quisnam, inquiunt, est iste terribilis, et niveo splendore chorus? Nunquid noster talem excepit tartarus, nunquid in nostram cavernam talem evomuit mundus? Invasor est iste, non debitor; exfractor est, non supplicem; venit jubere, non succumbere; erumpere, non manere. Ubinam putatis janitores nostri dormierunt, cum iste bellator claustra nostra vexabat? Hic si reus esset, superbus vel audax non esset. Si eum aliqua delicta fuscarent,  nunquam fulgore suo nostras tenebras dissiparet. Sed si Deus est, quid in sepulcro facit? Si homo, quid praesumpsit? Si Deus, utquid venit? Si homo, quare captivos solvit? Nunquidnam iste cum auctore nostro composuit, aut forte
Abbreviated transcription (Latin):
diẽq erit. Intolerabilis dolor erit. si inde qͥsꝙͣ
causas mortis incurrat: unde uite gaudia
cõparare potuisset. Noli gͦ despicere pauperẽ.
qͥ cũ sibi pauꝑ sit: fac̾e te diuitẽ potest. Rapi¬
amꝰ gͦ de p̾senti scl̃o feruenti deuotõne. quod
possumꝰ. Cito transeunt dies nr̃i. Utinã be-¬
ne transeant. Rapiamꝰ gͦ quod possumus de
hoc scł̃o: gr̃as agentes illi qui ita dispensauit
utrãq uitã: ut laboꝵ ⁊ agonũ tẽpora cito
refulsit. Ouet inferus quia resolutus est.
gaudeat quia uisitatus est. Resultet. qui a
ignotã lucẽ post scła longͣ uidit. ⁊ inꝑfunde
noctis caligine respirauit. O pulcra lux q̃
de candido celi fastigio ꝓmicasti: ⁊ int̾ fluen¬
ta purpurea sedentes in tenebris ⁊ umbra
mortis. subita claritate usitasti uł uestitisti.
Confestim gͥ eterna nox inferoꝵ. xp̃o descen¬
dente resplenduit. Siluit stri dor ille lugen¬
thenarũ disrupta ceciderunt. iuntula damp¬
natoꝵ. i sitonite mentis obstupuere torto¬

Expanded text:
 jam intolerabilis dolor erit, si inde quisquam causas mortis incurrat, unde vitae gaudia comparare potuisset? Noli ergo despicere inopem, qui cum sibi pauper sit, facere te divitem potest: rapiamus ergo de praesenti saeculo, ferventi devotione, quod possumus. Cito transeunt dies nostri, utinam bene transeant! Rapiamus ergo quod possumus de hoc saeculo, gratias agentes illi qui ita dispensavit utramque vitam, ut laborum et agonum tempora cito refulsit. Ovet infernus quia resolutus est: gaudeat, quia visitatus est: resultet, quia ignotam lucem post saecula longa vidit, et in profundae noctis caligine respiravit. O pulchra lux, quae de candido coeli fastigio promicasti: et inter fluenta purpurea sedentes in tenebris, et in umbra mortis subita claritate vestisti! II. Confestim igitur aeterna nox infernorum, Christo descendente, resplenduit: siluit stridor ille lugentenarum, dirupta ceciderunt vincula damnatorum. Attonitae mentis obstupuere torto
Abbreviated transcription (Latin):
ciosis ac splendidis uestib induatar: atq
int̾ floꝵ ⁊ aromatũ suauitatẽ miris refi¬
cienda odorib collocetꝰ. Recordem᷑ quã io¬
cunda sit quies. quã delectabilis repausatõ
post depositũ alicuiꝰ grauissimi oneris fascẽ.¬
⁊ quam dulce sit post longe captiuitatis ca¬
tenas. ad caram patͥam recuꝑata libertate
remeasse: qmͣ p̾ciosũ sit post multe nauiga¬
tõis ꝑicula ad optatam terrã atq portum
desiderabilẽ ꝑuenisse: atq ex his colligamꝰ.
⁊ cognoscamꝰ quã iocundũ erit. comite bona
conscientia. ad uera atq solida gaudia. atq
ad angłoꝵ transire consortia: ⁊ ad illã uitã
conscendere. ubi nulli erunt labores. nulli
dolores. nulla dãpna. nulla ĩcõmoda. et
quod supra omne bonũ est nulla peccata:
sed eterna innocentia. inuiolata iusticia.
incõcussa securitas. ⁊ sẽpit̾na felicitas.

Expanded text:
ciosis ac splendidis vestibus induatur, atque ciosis ac splendidis vestibus induatur, atque inter florum et aromatum suavitatem miris reficienda odoribus collocetur. Recordemur quam jucunda sit quies, quam delectabilis repausatio, post se depositum alicujus gravissimi oneris fascem. Quam dulce sit post longae captivitatis catenas ad charam patriam recuperata libertate remeasse. Quam pretiosum sit, post multae navigationis pericula ad optatam terram, atque ad portum desiderabilem pervenisse. Atque ex his colligamus et cognoscamus quam jucundum erit comite bona conscientia ad vera et solida gaudia, atque ad angelorum transire consortia, et ad illam vitam conscendere ubi nulli erunt labores, nulli dolores, nulla damna, nulla incommoda, et quod supra omne bonum est, nulla peccata; sed aeterna innocentia, inviolata justitia, inconcussa securitas ac sempiterna felicitas.
Abbreviated transcription (Latin):
bre. cũ ex illo adu̾sorioꝵ num̃o. primo occur¬
r̾e ceperit conscientia. diu̾sis circũiecta crimi¬
nib. Ip̃a enĩ remotis om̃ib probatõib. ip̃a
ingerenda erit oculis nr̃is. ut nos ⁊ cõmu¬
nicat platio. ⁊ confundat agnitio. Nõ ibi
delonge alicunde. sed deinide ꝓcessurus est
accusator. ⁊ testis. Quãobrẽ ut futuram
illã confusionẽ. ex p̾senti q̃ int̾ homines e¬
mus si alieni nr̃m int̾ nos obicerent᷑ de¬
licta ⁊ occulta sua. q̃madinodum ⁊ cordi
intrinsecus nota st̃. uere dico. communes
rit. q̃ xp̃o in seniorib suis obtẽperauit. q̃
ꝓfessionem suã ꝑ omnia custodierit: non
timebit ultime illiꝰ hore necessitatẽ. Exire
de huiꝰ corporis habitaculo ita sibi uidebit᷑:
quasi post longas carceris tenehras ꝑdu¬
catur ad lucẽ. quasi de aliquo obscurissimo
specu. ĩ aulam regiã introducatꝰ᷑. quasi de
lacu miserie ⁊ de luto fecis abstracta. spe¬

Expanded text:
brae, cum ex illo adversariorum numero prima occurbrae, cum ex illo adversariorum numero prima occurrere coeperit conscientia diversis circumjecta criminibus. Ipsa enim remotis omnibus probationibus, ipsa ingerenda oculis nostris, ut nos et convincat probatio, et confundat agnitio. Non ullide longe aliunde, sed de intus processurus est accusator et testis. Quamobrem ut futuram illam confusionem ex praesenti, quae inter homines emus si alicui nostrum inter nos objicerentur delicta et occulta sua, quemadmodum et cordi intrinsecus nota sunt, vere dico, communes rit, quae Christo in senioribus suis obtemperaverit, quae professionem suam per omnia custodierit, non timebit ultimae illius horae necessitatem; exire de hujus corporis habitaculo ita sibi videbitur, quasi post longas carceris tenebras producatur ad lucem, quasi de aliquo obscurissimo specu in aulam regiam introducatur, quasi de lacu miseriae et de luto faecis abstracta, spe
Abbreviated transcription (Latin):
Meliores quosq ac seniores. per elatõnis
nimis negligentiis debere cõpungi. Nõ est
minima. Nescio de quib delictis debeant eẽ
securi: etiã de pccĩs ignorantie iudicandi. ac
rõnẽ de ociosis sermonib. ac de cogitatõib
reddituri. Nescio que debeant delicta negli¬
gere: de quib ⁊ ip̃e dñs cũ quadã diffinitõne
declarat. Amen dico uob̃. si qͥs dixerit fratͥ
suo fatue. reus erit gehenne ignis. Qͥs int̾
hec sꝑare ullã indulgentiã posset. nisi quã ꝓ¬
cliuis est homo ad delinquendũ. tam miscdia¬
dei nr̃i diues eẽt ad remitendũ. Respiciamꝰ
gͦ fr̃ẽs uocationẽ nr̃am. Ambulemus ĩ om̃i¬
humilitate. in om̃i patientia. ĩ om̃i mansue¬
tudine. Ponamꝰ ori nr̃o custodiã. Timor fu¬
turi iudicii. mitiget iracundiam. Cogitatio
ultimi diei. frangat suꝑbiã. Cogitemus qui
luctus erit negligenti anime ex hoc corpore
discedenti. que angustie. que caligo. q̃ tene¬

Expanded text:
Meliores vero quosque ac seniores, per elationis Meliores vero quosque ac seniores, per elationis nimis negligentiis debere compungi. Non est minima. Nescio de quibus delictis debeant esse securi, etiam de peccatis ignorantiae judicandi, ac rationem de otiosis sermonibus ac de cogitationibus reddituri. Nescio quae debeant delicta negligere, de quibus et ipse Dominus cum quadam definitione declarat: Amen dico vobis, si quis dixerit fratri suo, Fatue, reus erit ignis . Quis inter haec ullam sperare indulgentiam posset? nisi quam proclivis est homo ad delinquendum, tam miseriri dives esset ad remittendum? Respiciamus ergo, fratres, vocationem nostram, ambulemus in humilitate, in omni patientia, in omni mansuetudine. Ponamus ori nostro custodiam; timor futuri judicii mitiget iracundiam; cogitatio ultimi diei frangat superbiam. Cogitemus qui luctus erit negligenti animae ex hoc corpore discedenti, quae angustiae, quae caligo, quae tene
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑditã uitã nr̃am. ñ inueniebat in quo suam¬
exerteret inuidiam. Delectabant illum oꝑa
impugnare subiectũ suũ : Supra omnem
infelicitatẽ erat uita ip̃ius: cui noc̾e non¬
dignabatur inimicus. Et uͦ nũc post quam
uoluptatib illiꝰ renũciauimꝰ. uidet auctores
suos ad auctoris p̾stini reddidisse famulatũ
uidet in nob̾ quodãmͦ idola sua in dei tẽpla¬
mutari: frendens ⁊ tãqm leo rugiens. om̃s
nocendi aditus ꝑuigil insidiator explorat.
dirigit contra nos uisionũ acies. exhibens
secũ septẽ spr̃ neqͥores se. si forte domũ nr̃am
spũalib bonis inueniat uactuam ac uacã¬
tem. ⁊ cũ turbis suis eã ualeat occupare.
ac sibi in eam p̾missis uiciis quasi quib dã
mille contra nos uersat ingenia. Iuniores
dimentis actẽptat. uł aculeis ñ edomite car¬
nis impugnat: si possit eoꝵ sensus. et ho¬
nestas cogitatõnes polluere. ⁊ ignobilem

Expanded text:
perditam uitam nostram non inueniebat, in quo perditam uitam nostram non inueniebat, in quo exerceret inuidiam suam. delectabant illum nostimpugnare subiectum suum? sed super omnem infelicitatem erat uita illius, cui nocere dedignabatur inimicus. At uero nunc, postquam uoluptatibus illius renuntiauimus, uidit cultores suos ad actoris pristini rediisse famulatum, uidit in nobis quodam modo idola sua in dei temutari, frendens, et tamquam leo rugiens, omnes nocendi aditus pervigil insidiator explorat , dirigit contra nos visionum acies, exhibens secum septem spiritus nequiores se, si forte domum nostram spiritualibus bonis inveniat vacuam ac vacantem, et cum turbis suis eam valeat occupare; ut sibi  Al. ac sibi in ea praemissis vitiis quasi quibusdam mille contra nos nocendi versat ingenia. Juniores dimentis attentat, vel aculeis non edomitae carnis impugnat, si possit eorum sensus vel honestas cogitationes polluere, et ignobilem
Abbreviated transcription (Latin):
supplicio eterno breui transsisse compendio.
Itaq si cupimꝰ ut nos nequaꝙͣ fallat atq de¬
cipiat sollicitissima carnis uanitas. ⁊ secrete
inhonesteq cogitatõis obscenitas. tacite mẽ¬
tis uoluptas. incauti cordis impietas: prius
ea q̃ manifesta st̃. id ẽ gule appetitꝰ. ire motꝰ.
suꝑbie impetꝰ. cõtradictõnes tumidas. obtre-¬
ctationies impbas. a morib nr̃is abscidere
festinemus. Quomͦ enĩ preuidere pot̾imus
in secreto hostẽ. si hic tutare ñ ualuerimꝰ aꝑta
a nr̃a hoc a nob̾ requirit. ut ñ contͣ alios sed
contͣ nosinet ipos cotidie dimicemꝰ. ⁊ uniũsos
hostes nr̃os in nobismet ip̃i iugit̾ ꝑsequẽtes.
palmã spũalis tͥumphi a dño consequamur.
Et quidẽ qmͣ diu ad mundũ ꝑtinebamꝰ. illis
actib ac negotiis militantes in qͥb nũc eru
bescimꝰ. tũc nob̃ adu̾sarius ñ obstabat. immo
etiã consentiebat: quia circa miserabilem ⁊

Expanded text:
supplicio aeterno brevi transiisse compendio. supplicio aeterno brevi transiisse compendio. Itaque si cupimus ut nos nequaquam fallat atque decipiat sollicitissima carnis vanitas, et secretae inhonestaeque cogitationis obscenitas, tacitae mentis voluptas, incauti cordis impietas; prius ea quae manifesta sunt, id est, gulae appetitus, irae motus, superbiae impetus, contradictiones tumidas, obtrectationes improbas a moribus nostris excidere festinemus. Quomodo enim praevidere poterimus in secreto hostem, si hic vitare  Al. si evitaa nostra hoc a nobis requirit, ut non contra alios, sed contra nosmetipsos quotidie dimicemus, et universos hostes nostros in nobismetipsis jugiter persequentes, palmam spiritalis triumphi a Domino consequamur: et quidem quamdiu ad mundum pertinebamus, illis actibus ac negotiis milbescimus, tunc nobis aduersarius non obstabat, immo etiam consentiebat, quia circa miserabilem ac
Abbreviated transcription (Latin):
cogitatõib in ip̃o corde confundimur: ⁊ per¬
ceptionẽ uulneris nullus sequitur sensus
doloris. nulla contritio cõpũctois. Sed qͥd
ego de istis occultis loquar. q̃ serpentino quo¬
dam lapsu ad ip̃am animã penetrantes. ue-¬
nenato nescios ⁊ ignaros dente ꝑcutiunt.
lꝑtis interdũ a nob̾ ip̃is scandaloꝵ bellis
collidimur: obtrectationib ac maliloquiis
nullus conscientie scrupulus. nulla cõpũctio¬
nis medicina subsequit᷑. Sed quid in nobis
miliari: quos ñ penitet p̾ueniri. Responde¬
at mͥ illa anima. q̃ peccatũ suũ confusione
mortifera. in conspectu frm sic agnosc̾e eru¬
buit. qͦmͦ uitare debuisset: Qͣͥd faciet cum
quasi quibrdam uehementissimis testib ur¬
geri ceꝑit. uet̾ib cirtundata malis. que per
humilitatis ⁊ cõpunctõis remediũ curare no¬
luit dũ licebat: que p̃positis subtrahendo atq
deflet atq exponit reatu: nouerit se de

Expanded text:
cogitationibus in ipso esse confundimur, et percogitationibus in ipso esse confundimur, et perceptionem vulneris nullus sequitur sensus doloris, nulla contritio compunctionis! Sed quid ego de his occultis loquor, quae serpentino quodam lapsu ad ipsam animam penetrantes, venenato nescios et ignaros dente percutiunt? apertis interdum a nobisipsis scandalorum bellis collidimur, obtrectationibus ac maleloquiis nullus conscientiae scrupulus, nulla compunctionis medicina subsequitur. Sed quid in nobis iliari, quos non poenitet praeveniri! Respondeat mihi illa anima quae peccatum suum confusione mortifera in conspectu fratrum sic agnoscere erubuit, quomodo vitare debuisset, quid faciet cum quasi quibusdam vehementissimis testibus urgeri coeperit, veteribus circumdata malis, quae per humilitatis et compunctionis remedium curare noluit, dum licebat, quae praepositis subtrahendo atque deflet atque exponit reatu, noverit se de
Abbreviated transcription (Latin):
or homo. meliore sui parte uiciata: Si enĩ
int̾ior uictus est: iam ut̾q captuus est.
Qͥd ꝓdest si extͣ ciuitatẽ geramus bellũ:
⁊ intus patiam᷑ excidiũ: Ideoq si me de ui¬
giliis reu̾tentẽ inobedientie passio. si sp̃t in¬
uidie. si consuetudo obtrectatõnis excipiat:
si ad transgressionem regule p̾suntio furtiua
sollicitet. ⁊ si zizania tritico ꝑmiscui. quod
uidebar congregasse disꝑsi: spẽ messis auib
ferisq donaui: ac sic ĩmomento laborẽ totiꝰ
noctis effudi: et quod peiꝰ est nec effudisse
ꝑeant. ut uix possit intelligi. Et inde ẽ quod
nos int̾dũ scõs putamꝰ. quia lucra de labori¬
b estimamꝰ. ⁊ detͥmenta subseq̃ntia dep̾hen¬
dere ñ ualemꝰ. O quã freq̃nt᷑ iudicatõis ma¬
lũ. uanitatis ac iactantie morbũ. dũ non
sentimus ñ currimꝰ. Quã freq̃nter inuidie
spũ adurimur. uł in honestis atq obscenis

Expanded text:
or homo meliore sui parte vitiata? Si enim or homo meliore sui parte vitiata? Si enim interior victus est, jam uterque captivus est. Quid prodest, si extra civitatem geramus bellum, et intus patiamur excidium? Ideoque si me de vigiliis revertentem inobedientiae passio, si spiritus invidiae, si consuetudo obtrectationis excipiat, si ad transgressionem regulae praesumptio furtiva sollicitet, et si zizania tritico miscui, quod videbar congregasse dispersi, spem messis avibus ferisque donavi. Ac sic uno momento laborem totius noctis effudi, et quod pejus est, nec effudisse pereant, ut vix possit intelligi: et inde est quod nos interdum sanctos putamus, quia lucra de laboribus aestimamus, et detrimenta subsequentia deprehendere non valeamus. O quam frequenter judicationis malum, vanitatis ac jactantiae morbum, dum non sentimus, incurrimus! Quam frequenter invidiae spiritu adurimur, vel inhonestis atque obscenis
Abbreviated transcription (Latin):
nr̃e usum: saltẽ de pͥmordiis nr̃is sumamus
exemplũ. Si periculosũ est ñ cotidie aliqͥd
addidisse. qnͣto ꝑiculosius est etiã ab initiis
recessisse. Opus est gͦ ut corporalẽ laborẽ.
spũalis fructus id ẽ moꝵ emendatio subseqͣ¬
tur. Uicia q̃ utrũꝙ hominẽ impetunt. uniꝰ¬
cuiꝰq labore uincenda st̃ atq expugnanda.
Parũ ꝓ dest carnis contritio. si ñ adhibeatur
cordis sollicitudo. ⁊ mentis intentio. Quod
si solum laboret corpꝰ ⁊ spc̃ nr̃ repugnet. qͥd
prodest passionis impugnari a famula: que
pacẽ inueniunt᷑ habere cũ domina: Nam le-¬
uius est si int̾dũ caro sola ĩpugnationib
qͥbcũq uexet ͦ᷑: uerbi gr̃a. si cõcupiscentia
gule. ac luxurie aculeis inquietet᷑. fierie¬
si mens respuat uoluptatem. Qd̃ si cõcu¬
piscentia peccati. arcẽ mentis obtineat: qͥd
mͥ prodest si nundũ maculatꝰ uideat᷑ ext̾i¬

Expanded text:
nostrae usum saltem de primordiis nostris sumamus nostrae usum saltem de primordiis nostris sumamus exemplum: si periculosum est non quotidie aliquid addidisse, quanto periculosius est etiam ab initiis recessisse? Opus est ergo ut corporalem laborem spiritalis fructus, id est, morum emendatio subsequatur. Vitia quae utrumque hominem impetunt, uniuscujusque labore vincenda sunt atque expugnanda. Parum prodest carnis contritio, si non habeatur cordis sollicitudo et mentis intentio. Quod si solum laboret corpus, et spiritus noster repugnet, quid prodest passiones impugnari a famula, quae pacem inveniuntur habere cum domina? Nam levius est, si interdum caro sola impugnationibus quibuscumque vexetur, verbi gratia, si concupiscentia gulae ac luxuriae aculeis inquietetur. Fieri esi mens respuat voluptatem. Quod si concupiscentia peccati arcem mentis obtineat, quid mihi prodest, si nondum maculatus videatur exteri
Abbreviated transcription (Latin):
abstinere non possumus a suꝑbia. ab ira. ab
inuidie uenenatis passionib: in qͥb nicħ est
nisi qͥcqͥd amaritudinis atq ranchoris est
Propter amorem dñi nr̃i ad reluiquendos dul¬
ces affectus ⁊ cara pignora fortissimi fuimꝰ.
iocundissimos piissimoꝵ uultꝰ parentũ quasi
odissemꝰ ita fugimꝰ. bellũ qͦdammͦ pietati ip̃i
indixlmꝰ: ⁊ nunc ad declinandas negligẽtias.
ad expugnanda leuissima uicia infirmi ac
desides sumꝰ. In abdicanda scłi iocunditate tã
magna p̾misimꝰ. ⁊ nũc maledicere. obtrecta¬
re. moueri contra uilia. insuꝑ ⁊ in hominem
irasci. ⁊ scandalizari. hec uinc̾e impossibile.
ac supͣ humana putamꝰ ẽẽ uͥtutem. Sed
qd̃ nũc in minorib cedunꝰ: per bona inicia¬
nr̃a ip̃i nos accusamꝰ. Docemꝰ enĩ qd̾ quicqͥd
nũc agimꝰ. ñ impossibilitatis est. sed teporis.
Ideoq frẽs respiciamꝰ ad fidẽ illã feruorẽꝙ
quo cepius. ⁊ ad ornandũ conu̾sationis

Expanded text:
abstinere non possumus a superbia, ab ira, ab invidiae venenatis passionibus, in quibus nihil est, nisi quidquid amaritudinis atque rancoris est. Propter amorem Domini nostri ad relinquendos dulces affectus et chara pignora fortissimi fuimus, jucundissimos piissimorum vultus parentum quasi odissemus, ita fugimus. Bellum quodammodo pietati ipsi indiximus, et nunc ad declinandas negligentias, ad expugnanda levissima  Al. lenissima vitia infirmi ac desides sumus. In abdicanda saeculi jucunditate tam magna praemisimus, et nunc maledicere, obtrectare, moveri contra vilia, insuper et in hominem irasci, et scandalizari, haec vincere impossibile, ac supra humanam putamus esse virtutem. Sed quod nunc in minoribus cedimus, per vitia nostra ipsi non accuporis. Ideoque, fratres, respiciamus ad fidem illam fervoremque quo coepimus, et ad ornandum conversationis
Abbreviated transcription (Latin):
płinq ꝯ ͭ ut eos ĩtar nalib desi¬
d̾iis suis m̃di hꝰ adu̾sitas feriat
apphend̾e temꝑalẽ głam conãt.
ad gͣndi ores curas hꝰ scłi naniga¬
re ꝓponũt: sꝑ adu̾sis flatib ⁊ a
deitãcõnis sue littore: repłumt᷑.

Expanded text:
ingit ut eos in carnalibus desideriis suis mundi hujus adversitas feriat: apprehendere temporalem gloriam conentur ad grandiores curas hujus saeculi navigare proponunt, semper adversis flatibus ad dejectionis suae littora repellantur.
Abbreviated transcription (Latin):
dor aqua. uñ ⁊ dr opisis morbꝰ
aquosus sub cutanens de uicio
uesite natus tũ inflatõne tur¬
gente ut anelitufetido ⁊ est
ꝑũ ydropitĩ ꝙ qͣnͣto plus bibit.
tato plus sitit. Rndens iħc in¬

Expanded text:
dor, aqua; inde hydropisis, morbus aquosus, subtercutaneus, de vitio vesicae natus cum inflatione turgente, et anhelitu fetido. Et est proprium hydropici, ut quanto plus bibit, tanto plus sitiat. Viti
Abbreviated transcription (Latin):
solita pietate ꝑꝑacõm cordis nr̃i
andiat a uris d̾ia ⁊ ad nocem uͥ¬
tutis eins resurgat qͥ erat mor¬
tas guedam ĩ miltu illius tanꝙ
⁊̃ hoctio monumẽti nob apꝑet¬
⁊ fulgor quidã ind̾x irͦnis. iħm¬

Expanded text:
solita pietate praeparationem cordis nostri audiat auris divina, et ad vocem virtutis ejus resurgat qui erat mortas quaedam in vultu illius, tanquam in ostio monumenti nobis apparet, et fulgor quidam index res
Abbreviated transcription (Latin):
t̾na bona ꝓ tiis amplexaris: Numꝗͣ tua faciet ẽẽ fortuna.
que ate rerͣum natura fecit aliena: Terrarii quid fruitꝰ ꝗui¬
mantiũ ꝓcul dubio. debẽtur alimentis. S si quod iature satisẽ.
replere indigentiam ueł: nicħ ÷ quod fortune affluentiam pe¬
tas. Paucis enĩ minimisq natura contenta ẽ. cunis sacietatẽ
si suꝑfluis urcaẽ ueł: aut imocund̾ quod infuderis fiec. aut
artificis. Anuͦ longꝰ ordo famuloꝵ te facit felicẽ: Qui si ui¬
tiosi morib sint : ꝑ intiosa domus sarcina ÷ ipsi domino ⁊¬
putas bonis. tuũ ẽe̾ bonui liquido monstrat᷑. quib si nichil
inẽ. appetende pulcͥtudinis : quid ÷ quod uel amissis doleas:

Expanded text:
xterna bona pro tuis amplexaris? Numquam tua faciet esse fortuna xterna bona pro tuis amplexaris? Numquam tua faciet esse fortuna quae a te natura rerum fecit aliena. Terrarum quidem fructus animantium procul dubio debentur alimentis. Sed si, quod naturae satis est, replere indigentiam uelis, nihil est quod fortunae affluentiam petas. Paucis enim minimisque natura contenta est, cuius satietatem si superfluis urgere uelis, aut iniucnndum quod infuderis fiet aut artificis. An uero te longus ordo famulorum facit esse felicem? Qui si uitiosi moribus sint, perniciosa domus sarcina et ipsi domino horum quae tu in tuis conputas bonis tuum esse bonum liquido monstratur. Quibus si nihil inest appetendae pulchritudinis, quid est quod uel amissis doleas
Abbreviated transcription (Latin):
as. quas nec hr̃e totas plur̾ib licet ⁊ ad quẽlibet sicie cet̾oꝵ pau-¬
ꝑtate ñ inueniũt Angeminarũ fulgor oculos tͣlit.: Siqͥd
est in hec splendore p̃cipii: geminar̾ lux illa ÷ non homin̾
quas quid̃ mirari homines. uehem̃t̃ ad miror. Quidẽ carens
anime motu atq compage: quod animate rõnabiliq nat̾e
pulchrs̃ ẽẽ iure uideatur: Que canrisi conditoris oꝑa sui¬
q distinctõne postreme aliqͥd pulcͥtudinis tͣhant. in fratũ
excellentiã ur̾am collocate. ad muro̾tiẽ ur̃am nullo mido
merebantur. An uos a grorũ pulcͥtudo delectat: Qumni:
Est enim pulcherrimioꝑis pulchra portio. Sic quondã
sereni maris gaudemus facie. sic celum. sida lunam. solẽq¬
admiramut᷑ Num quid te aliquid horum attingitꝰ
Num audes alicuiꝰ talium splendore głari: An uennis flo¬
rib ipse distingu̾is.  Aut tua mestiuis fructib intumes¬

Expanded text:
as quas nec habere totas pluribus licet et ad quemlibet sine ceterorum paupas quas nec habere totas pluribus licet et ad quemlibet sine ceterorum paupertate non ueniunt! An gemmarum fulgor oculos trahit? Sed si quid est in hoc splendore praecipui, gemmarum est lux illa non hominum, quas quidem mirari homines uehementer admiror. Quid est enim carens animae motu atque compage quod animatae rationabilique naturae pulchrum esse iure uideatur? Quae tametsi conditoris opera suique distinctione postremae aliquid pulchritudinis trahunt, infra uexcellentiam conlocatae admirationem uestram nullo modo merebantur. An uos agrorum pulchritudo delectat? Quidni? Est enim pulcherrimi operis pulchra portio. Sic quondam sereni maris facie gaudemus; sic caelum sidera lunam solemque miramur. Num te horum aliquid attingit? Num audes alicuius talium splendore gloriari? An uernis floribus ipse distmgueris aut tua in aestiuos fructus intumes
Abbreviated transcription (Latin):
Montis cacum̃ alci
Bibulas uitei harenas.
Illud ꝓt̾uius auster
Totis inrib urget.
he pendulũ solut e
P ondus ferre recusat̃.
Fugiens ꝑiculosam
S ortem sedis ametie.
h umili domũ mem̃to.
Cercꝰ figere saxo¬
Quauis tonet ruinis
pauso ualidiorib utendũ puto. Age enĩ. Si iam caduca
umꝗͣ fieri possit. aut ñ ꝑspectũ considatumq uilescat
Diuitie ne ł urã ł sui natura p̾ciosa s̃: Q uid earũ p̃cio fius:
Aurumne: anius comeste peccunie : Atqui ħ effundendo mag̾
quã coac̾uando intẽt. Si quid̾ auaritia semper od iosos: cla¬
ros largicio facit. Quod si mane̾ ap̃ quẽq ñ pot̾. quod tͣns¬
fertur inaltũ: quonãm᷑ tẽ ÷ p̾ciosa peccuruia. cum tͣnslata
inalios largiendi usudesinit possidĩ: At ead si ap̃ uirũ qͣnta
ẽ. ubiq gentiũ ꝯgregatur : cet̾os sui inopes fecit. uox qͥ
pauꝑes faciant quos relinquunt. O gͥ angustias in opesq diuiti¬

Expanded text:
Montis cacumen alti, Bibulas uitet harenas. Illud proteruus Auster Totis uiribus urget, Hae pendulum solutae Pondus ferre recusant. Fugiens periculosam Sortem sedis amoenae Humili domum memento Certus figere saxoQuamuis tonet ruinis paulo validioribus utendum puto. Age enim. si iam caduca et umquam fieri queat aut non perspectum consideratumque uilescat? Diuitiaene uel uestra uel sui natura pretiosae sunt? Quid earum potius, aurumne an uis congesta pecuniae? Atqui haec effundendo magis quam coaceruando melius nitent, si quidem auaritia semper odiosos, claros largitas facit. Quod si manere apud quemque non potest quod transfertur in alterum, tunc est pretiosa pecunia cum translata in alios largiendi usu desinit possideri. At eadem si apud unum quanta est ubique gentium congeratur, ceteros sui inopes fecerit. Et uores necesse est faciant quos relinquunt. O igitur angustas inopesque diuiti
Abbreviated transcription (Latin):
.Felix qui potuit gͣus.
t̾re soluere uincula.
Quondã fut̾ia ꝯiugis.
Uates treitiꝰ gemẽs.
P ostꝗͣ flebilib modis
Silbas cͤrere mobiles.
Amues stare coegerat.
Iũxitq intrepidũ latus.
Sei is cerua leonib
Nec uisũ timuit lepꝰ.
Iam cantu placid̾ canẽ
Cũ flagrantior intina.
feruor pectoris ureres.
Nec qͥ cuncta subegerãt.
muicent dnm̃ modi:
In mites suꝑos q̃rẽs
Infernas ad iit domos
Mlic blanda sonãtib
cordis carmina tẽꝑãs.
Qͥcquid p̃cipuis dee
Matͥs fontib hauserat.
Umbrar̾ o nõs ragat
Stup̃et t̾genunꝰ nouo
Q ue sontes agitant metu.
U ltͥces scelum dee.

Expanded text:
Felix qui potuit grauis Terrae soluere uincula. Quondam funera coniugis Vates Threicius gemens Postquam flebilibus modis Siluas currere mobiles. Amnes stare coegerat, Iunxitque intrepidum latus Saeuis cerua leonibus, Nec uisum timuit lepus Iam cantu placidum canem, Cum flagrantior intima Feruor pectoris ureret, Nec qui cuncta subegerant Mulcerent dominum modi, Inmites superos querens Infernas adiit domos. Illic blanda sonantibus Chordis carmina temperans Quidquid praecipuis deae Matris fontibus hauserat, Vmbrarum dominos rogat. Stupet tergeminus nouo Quae sontes agitant metu Ultrices scelerum deae
Abbreviated transcription (Latin):
rũ mobilẽ orbem rotat. dũ se imitiohilẽ ipsa consuet. Quod si
id̾nes qͦ ñ extͣ petitas. s uitͣ rei quã tͣctabamus ambitũ collocatas
agitauimꝰ: nicħ ÷ quod aminirere. c̃ platone sanciente didisce¬
ris. cognatos de quibꝰ locuntur rebꝰ oport̾e. ẽẽ. s̃ mones.
ꝑlix qͥ potuit doru¬

Expanded text:
em rotat, dum se immobilem ipsa conservat. Quodsi rationes quoque non extra petitas. sed intra rei, quam tractabamus, ambitum collocatas agitavimus, nihil est, quod ammirere, cum Platone sanciente didiceris cognatos, de quibus loquuntur, rebus oportere esse sermones. Felix, qui potuit bo
Abbreviated transcription (Latin):
card inẽ. felicitatis. ¶Est ne aliquid tͥ te ipso p̃ciosius : Nicħ in¬
tẽ ueł nec fortuna possit auferre. Atq ut tu cognoscas in his
fortuitis reb beatitudinẽ constare ñ posse: sic collige. Sibea

Expanded text:
cardinem felicitatis. Estne aliquid tibi te ipso pretiosius? Nihil, incardinem felicitatis. Estne aliquid tibi te ipso pretiosius? Nihil, inam uelis nec fortuna possit auferre. Atque ut agnoscas in his fortuitis rebus beatitudinem constare non posse, sic collige. Si bea
Abbreviated transcription (Latin):
nutum cuncta suppetant otũs adu̾sitatis insolens: minimis
quilq ꝓst̾nit᷑. Adeo ꝑ engua sunt que fortissimis beatitudĩs
summã deͣchunt. Quã multos ce̾ conietas qui sese celo ꝑxi¬
mos arbitrentur. si de foctune tue relliquiis pars eis mini¬
ma contitigat: Hic ip̃e locꝰ quẽ exiliũ uocas. incolentib ÷ pa
tͥa. A deo nicħ ÷ miserũ. nͥ cũ putes ẽẽ. cont᷑q beata sors omĩs ÷
equanintte toleratitis. Quis ẽ. ille tam felix. qui cumdedit in¬
pacientie manus statum suum mutare ñ optet. Quam mul
tis amaritudinib humane felicitatis dulcedo resꝑsa ẽ. que
si ⁊̃ fruenti iocunda eẽ uideat᷑: tñ quo itunꝰ cũ uelitabeat
retim̃ ñ possit. liquet gͥ quã sit moitaliũ rerũ misera beatitudo¬
que nec apud equanimos ꝑpetua durat nec anxios totade¬
les unc tat. Quid gͥ o mortales extͣ pecitis intͣ uos positam
felicitatẽ: Error uos inscitiaq ꝯfũdit. Ostendam b̾uit̾ tͥ sũme

Expanded text:
nutum cuncta suppetant, omnis aduersitatis insolens minimis quibusque prosternite; adeo perexigua sunt quae fortunatissimis beatitudinis summam detrahunt. Quam multos esse coniectas qui sese caelo proximos arbitrentur, si de fortunae tuae reliquiis pars eis minima contingat? Hic ipse locus quem tu exilium uocas, incolentibus patria est; adeo nihil est miserum nisi cum putes contraque beata sors omnis est aequanimitate tolerantis. Quis est ille tam felix qui cum dederit inpatientiae manus, statum suum mutare non optet? Qutis amaritudinibus humane felicitatis dulcedo respersa est, que et si fruenti iucunda videatur, tamen quo minus retineri non possit. Liquet igitur quam sit mortalium rerum misera beatitudoquae nec apud aequanimos perpetua perdurat nec anxios tota delectat. Quid igitur, o mortales, extra petitis intra uos positam felicitatem? Error uos inscitiaque confundit. Ostendam breuiter tibi summae
Abbreviated transcription (Latin):
Ecce mͥ lacere dictant scribenda q̃
Et ius elegi fletisos ora rigat
has saltem nullus potuit ꝑiuncẽ
Solantur mesti nunc mea fata senis.
Uenit enim ꝓpͥerata mał mopina senectos.
Et dolor etatem iussit ĩnẽe̾ suaor.
Intempestiui funduntur uertice cani.
Et tremit effeco corpore laxa cutie.
Mors hominũ felix. que se nec dulcibꝰ anis.
Inserit.⁊ mestis sepe uocata ueNit.
Eheu quam surda miseros auercitur aure.¬
& fientes oculos claudere seua negat.
Dum leuib malefida bonis fortuna faueret:
ꝑ ene caput tristis merserat hora meuo⁊
Nunc quia fallacẽ mutauit nubila uultũ.
Protrait ingratas impia uita mora¬
Quid me felicem tociens iactastis amici:¬
Qui cecidit: stabili ñ erat ille gradu.¬
et dum metum tacitus ipse reputarem queri
lacrimabilem stili officio designarem: astitisse ñ
ticem uisa est mulier. reuerendi ad modum
colore uiuido atq in exhausti uigoris. Quãuis ita eu
ret. ut nullo modo nr̃e crederetur etatis. statura diss

Expanded text:
Ecce mihi lacerae dictant scribenda Camenae et ueris elegi fletibus ora rigant. Has saltem nullus potuit peruincesolantur maesti nunc mea fata senis. Venit enim properata malis inopina senectus et dolor aetatem iussit inesse suam. Intempestiui funduntur uertice cani et tremit effeto corpore laxa cutis. Mors hominum felix quae se nec dulcibus annis inserit et maestis saepe uocata uenit. Eheu, quam surda miseros auertitur auret flentes oculos claudere saeua negat! Dum leuibus male fida bonis fortuna faueret paene caput tristis merserat hora meum; nunc quia fallacem mutauit nubila uultum protrahit ingratas impia uita mQuid me felicem totiens iactastis, amicQui cecidit, stabili non erat ille gradu.ec dum mecum tacitus ipse reputarem querimoniamque lacrimabilem stili officio signarem astitisse mihi supra uerticem uisa est mulier reuerendi admodum urspicacibus, colore uiuido atque inexhausti uigoris, quamuis ita aeui plena foret ut nullo modo nostrae crederetur aetatis, statura discretionis
Abbreviated transcription (Latin):
elucet ingemi. Cum gͥ p̃cipua sit mortalib uite cura retinẽ¬
de:o site tua bona cognoseãt felicem cui suppetunt ⁊̃ nũc
que uita nemo dubitat eẽ cariora. Quare sicca iam la¬
crimas. nonł ẽ. ad unum om̃s ȩxosa fortuna. nec t bereua

Expanded text:
elucet ingenii? Cum igitur praecipua sit mortalibus uitae cura retinenelucet ingenii? Cum igitur praecipua sit mortalibus uitae cura retinendae, o te, si tua bona cognoscas, felicem, cui suppetunt etiam nunc quae uita nemo dubitat esse cariora. Quare sicca iam lacrimas; nondum est ad unum omnes exosa fortuna nec tib