comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
sũmouere s huuc adiutoriũ ugrãm dei ꝑ singlos dies ac momenta necessariam. ẽ ꝓbare.
is nos sermonib eruditos abbas pafmitiꝰ ẽ sua cella ñ tã alacres quã .xxii.¬
compunctos corde. atnediũ noctis emisit hoc nobis p̃cipuũ sue collationis con¬
ferens munere: uit c̃ ꝑ abreñtiationis pͥme consũmationẽ. quã tota uirtute studeban
implere. attingenda nobis ꝑfectionis culmina crederemꝰ: inciꝑemꝰ agnoscere. necdũ ce¬
pisse monachoꝵ fastigia sompmare. Qiuippe qui de scd̃a abreñtiatione parũ quid
ĩ cenobiis cruditi: terciam ĩ qua om̃is ꝑfectio continet᷑. quȩq illas inferiores duas
multis p̃cedit modis. ne auditu quidẽ nos ante ꝑcepisse nossemꝰ.

Expanded text:
submouere, sed huic adiutorium et gratiam dei per singulos dies ac momenta necessariam conprobare. His nos sermonibus eruditos abba Pafnutius e sua cella non tam alacres quam conpunctos corde ante medium noctis emisit, hoc nobis praecipuum suae conlationis conferens munere, ut cum per abrenuntiationis primae consummationem, quam tota uirtute studebamus inplere, adtingenda nobis perfectionis culmina crederemus, inciperemus agnoscere necdum nos coepisse monachorum fastigia somniare, quippe qui de secunda abrenuntiatione parum quid in coenobiis eruditi tertiam, in qua omnis perfectio continetur quaeque illas inferiores duas multis praecedit modis, ne auditu quidem nos antea percepisse nossemus.
Abbreviated transcription (Latin):
no crecebat aurilio ñ eg̃e: p̃sertĩ c̃ ipse dñs ĩ euangelio ħ ipsũ euident̃ ex p̃sserit
dacens. sic patmes ñ potest facere fructum a semet ipso ñ ĩ uitte manserit. ita stid
Na me manseritis:  it̾m. Quia sine me nichil potestis facere. Quã sit gͥ in¬
eptum ac satrilegũ. quicquã de bonis auctib nr̃e industrie. nñ dei gr̃e ł adiu¬
torio deputare. manifeste ꝓbat᷑: dominica ꝓtestante sententia. sine sua inspira¬
tione ł cooꝑatione sp̃uales fructꝰ exibere neminẽ posse. Om̃e enĩ datũ optinũ

Expanded text:
ipsum euidenter expresserit ipsum euidenter expresserit dicens: sicut palmes non potest fructum facere a semet ipso nisi in uite manserit, ita et uos nisi in me manseritis, et iterum: quia sine me nihil potestis facere. quam sit igitur ineptum ac sacrilegum quicquam de bonis actibus nostrae industriae et non dei gratiae uel adiutorio deputare, manifeste probatur dominica protestante sententia sine sua inspiratione uel cooperatione spiritales fructus exhibere neminem posse. omne enim datum bonum
Abbreviated transcription (Latin):
discipline illiꝰ finis: s ꝑ illa ꝑuenit᷑ ad finẽ. In cassũ gͥ ħ exercicia moliet᷑: quisꝙ his ue¬
lut summo bono contentꝰ. intentionẽ sui cordis huc usq defixerit̾. ñ ad capiendũ
finẽ propt̃ quẽ ħ appetenda st̃ om̃e studiũ uirtutis extenderit: habens quidem dis¬
cipline illiꝰ instrum̃ta: finẽ uͦ ĩ qͦ om̃is fructꝰ consistit ignorans. Quicqͥd gͥ pot̾ istam
mentis nr̃e puritatẽ tranqͥllitatẽ ꝙ turbare: quãuis utile ac necessariũ uideat᷑. ut no¬
riũ deuitandũ ÷. Hac enĩ norma. nerroꝵ ꝑuagationũ q om̃iũ disꝑsiones poterimꝰ eua-¬
dere. n desideratũ finem linea cerce directionis adtingere

Expanded text:
disciplinae illius finis, sed per illa peruenitur ad finem. in cassum igitur haec exercitia molietur, quisque his uedisciplinae illius finis, sed per illa peruenitur ad finem. in cassum igitur haec exercitia molietur, quisque his uelut summo bono contentus intentionem sui cordis huc usque defixerit et non ad capiendum finem, propter quem haec adpetenda sunt, omne studium uirtutis extenderit, habens quidem disciplinae illius instrumenta, finem uero, in quo omnis fructus consistit, ignorans. quidquid igitur potest istam mentis nostrae puritatem tranquillitatemque turbare, quamuis utile ac necessarium uideatur, ut noxium deuitandum est. hac enim norma et errorum peruagationumque omnium disdere, et desideratum finem linea certae directionis attingere
Abbreviated transcription (Latin):
illa. pͥncipalẽ hanc ꝓturbare iuitutẽ: qua ĩ nobis integra illesaꝙ durante. nicħ oberit si¬
aliquid eoꝵ q̃ sequentia sunt ꝓ necessitate fuerit ptermissũ. Siquidẽ nec ꝓderit uniũ¬
sa fecisse: adempta hac quã diximꝰ pͥncipali causa. cuiꝰ obtentu sunt om̃ia ꝑagenda.
bhoc enĩ quis ferram̃ta cuilibet artis instituere sibimet ac p̃parare festinat: ñ ut
ea possideat ociosa: nec ut emolum̃ti illiꝰ fructũ qͥ sꝑat᷑ ex ipsis. ĩ nuda instrum̃toꝵ
possessione constituat: s uit eoꝵ ministerio. peritiã finemq illiꝰ discipline cuiꝰ ħ adiu-¬
menta sunt. efficatit᷑ app̃hendit. Igit᷑. ieuinia. uigilie. meditatio scͥpt᷑ar̃. nuditas. ac
pͥuatio om̃iũ facultatũ: n ꝑfectio. s ꝑfectionis instrum̃ta sunt: quia ñ ĩ ipsis consistit

Expanded text:
illa principalem hanc proturbare virtutem, quia nobis integra illaesaque durante niilla principalem hanc proturbare virtutem, quia nobis integra illaesaque durante nialiquid eorum quae sequentia sunt pro necessitate fuerit praetermissum: siquidem nec proderit uniuersa fecisse adempta hac qua diximus principali causa, cuius obtentu sunt omnia peragenda. ob hoc enim quis ferramenta cuiuslibet artis instituere sibimet ac praeparare festinat, non ut ea possideat otiosa nec ut emolumenti illius fructum qui speratur ex ipsis in nuda instrumentorum possessione constituat, sed ut eorum ministerio peritiam finemque illius disciplinae cuius haec adiumenta sunt efficaciter adprehendat. igitur ieiunia, uigiliae, meditatio scripturarum, nuditas ac priuatio omnium facultatum non perfectio, sed perfectionis instrumenta sunt, quia non in ipsis consistit
Abbreviated transcription (Latin):
mnia gͥ. huiꝰ gr̃a. gerenda appetendaꝙ st̃ nobis. Pro hac: solitudo sectandat. Prohas
ieiuna. uigilias. labores. corꝑis nuditatem. lectionẽ. cet̾as ꝙ uirtutes. debere
nos suscipere nou̾imꝰ. Ut scilicet ꝑ illas ab uniu̾sis passionib noxiis. illesũ parare
cor nr̃m  conseruare possimꝰ: n ad ꝑfectionẽ caritatis istis gradib inntendo conscendere.
t ñ ꝓpt̾ has obseruatiõessi forte honesta ac̃ necessaria occupatione preuenti. solen-¬
nitatẽ districtionis nr̃e ñ potuerimꝰ implere. incidamꝰ ĩ tristiciã. ł iram. siue indig¬
nationẽ: ob quȩ expugnanda. illud qͦd prt̃ missũ ÷. fueramꝰ acturi. Nonenĩ ÷ tantũ lucrũ
ieiunii: quantũ ire dispendiũ. Nec tantꝰ lectione capit᷑ fructꝰ: quantũ contẽptu fratris
incurrit᷑ detrimentũ. Ca gͥ q̃ sequentia st̃ .i. ieuinia. uigilie. anachoresis. meditatio scͥpt᷑a

Expanded text:
mnia igitur hujus gratia gerenda appetendaque sunt nobis; pro hac solitudo sectanda est, pro hac jejunia, vigilias, labores, corporis nos suscipere noverimus, ut scilicet per illas ab universis passionibus noxiis illaesum parare cor nostrum et conservare possimus, et ad perfectionem charitatis istis gradibus innitendo conscendere, et non propter has observantias, si forte honesta ac necessaria occupatione praeventi, solemnitatem districtionis nostrae non poterimus implere, incidamus in tristitiam, vel iram, sive indignationem, ob quae expugnanda, illud quod praetermissum est fueramus acturi. Non enim est tantum lucrum jejunii, quantum irae dispendium; nec tantus lectione capitur fructus, quantum contemptu fratris incurritur detrimentum. Ea igitur quae sequentia sunt, id est, jejunia, vigiliae, anachoresis, meditatio Scriptur
Abbreviated transcription (Latin):
una ꝑ omĩa designat᷑: ut etiã ĩ ipso re-¬
surrectionis dñicȩ sacram̃to. oꝑatio non
dissona fuisse doceat᷑. Nam sic̃ refurrecti-¬
onẽ corꝑis eiꝰ. patrẽ oꝑatũ beatꝰ apłs pre¬
dicat dicens: Q dm̃ patrẽ qui suscitauit

Expanded text:
una per omnia designatur, ut etiam in ipso reuna per omnia designatur, ut etiam in ipso resurrectionis dominicae sacramento operatio non dissona fuisse doceatur. nam sicut resurrectionem corporis eius patrem operatum beatus apostolus praedicat dicens: et deum patr
Abbreviated transcription (Latin):
transeat a me calix iste. Ueruntam̃ non
sic̃ ego uolo: s sicut tu. Cũ utiq eiꝰa patͥs
uoluntate ñ discreparet uoluntas. Wen̾at
enĩ saluare qͦd ꝑierat: udare animã suã
redẽptionẽ ꝓ multis. De qͦ ipse dicit. Ne¬
mo tollit animã meã a me. s ego ponoeã
a me ipso. Potestatẽ habeo ponendi eam:
⁊ potestatẽ habeo iterũi sum̃di eã. Ex cuiꝰ
ꝑsona suꝑ unitatẽ uoluntatis suȩ quã
cũ patre uigit᷑ possidebat: ꝑ beatũ qͦq
dauid ĩ psalmo tricesimo nono ita canta¬
tur. Ut facerem uoluntatẽ tuã ds̃ meus
uolui. Nã ide patre legimꝰ. Sic eni deus
dilexit mundũ: ut uingenitũ filiũ sitũ
traderet. Q de filio nichilominꝰ inuenimꝰ
Qui dedit semet ipsũ ꝓ peccatis nr̃is. Et
quẽadmodũ de illo refert᷑. qui c̃ ꝓpͥo filio
suo ñ pepercit. s ꝓ nobis om̃ib tradidit
illum: ita de isto narrat᷑. Oblatꝰ ẽ: quia
ipse uoluit. E ita patͥs ac filii uoluntas

Expanded text:
seat a me calix iste: uerumtamen non sicut ego uolo sed sicut tu, cum utique eius a patris uoluntate non discreparet uoluntas. uenerat enim saluare quod perioerat, et dare animam suam redemptionem pro multis, de qua ipse dicit: nemo tollit animam meam a me, sed ego pono eam a me ipso: potestatem habeo ponendi eam, et potestatem habeoa super unitate uoluntatis suae quam cum patre iugiter possidebat per beatum quoque Dauid in psalmo tricensimo nono ita cantatur: ut facerem uoluntatem tuam: deus meus uolui. nam et si de patre legimus: sic enim dilexit deus mundum ut unigenitum filium suum daret, et de filio nihilominus inuenimus: qui dedit semet ipsum pro peccatis nostris. et quemadmodum de illo refertur: qui etiam proprio filio non pepercit, sed pro nobis omnibus tradidit eum, ita de isto narratur: oblatus est quia ipse uoluit. et ita patris ac filii uoluntas
Abbreviated transcription (Latin):
atq obtinere merebit᷑: quantũ insp̾ci se
a deo. ł deũ crediderit posse p̾stare. Ir¬
retractabilis namq. ẽ. dñi nr̃i illa sen¬
tentia. Quecunq orantes petitis: credite
quia accipietis. ⁊ uienient uobis.
eR manꝰ. hanc exauditionis fiduciam
nimirũ de conscientiȩ puritate cre¬
dimus emanare. Ceterũ nos quoꝵ cor
adhuc peccatoꝵ spina cõpungit: quẽad-¬
modũ eã habere possumꝰ. nullis patroci¬
nantib meritis. quib exaudiendas oratio-¬
nes nr̃as fiducialit̾ p̃sumamꝰ: xxuiii¬
saac. Diu̾sas exauditionũ causas eẽ. scđm
animarũ diu̾sũ ac uarũi statũ: eriangłi¬
ca siue ꝓpħica testant᷑ eloquia habes enĩ
ĩ duoꝵ consensione fructũ exauditio¬
nis. dñica uoce signatũ: scdm illud. Si
duo ex uobis consenserint suꝑ terram de
om̃i re quãcunq petierint: fiet illis a pa¬
tre meo qui ẽ ĩ cęlis. habes alias ĩ fidei

Expanded text:
atque obtinere merebitur, quantum uel inspici se atque obtinere merebitur, quantum uel inspici se a deo uel deum crediderit posse praestare. inretractabilis namque est domini nostri illa sententia : quaecumque orantes petitis, credite quia accipietis, et ueniet uobis. GERMANVS: Hanc exauditionis fiduciam nimirum de conscientiae puritate credimus emanare. ceterum nos, quorum cor adhuc peccatorum spina conpungit, quemadmodum eam habere possumus nullis patrocinantibus meritis, quibus exaudiendas orationes nostras fiducialiter praesumamus? ISAAC: Diuersas exauditionum causas esse secundum animarum diuersum ac uarium statum euangelica siue prophetica testantur eloquia. habes enim in duorum consensione fructum exauditionis dominica uoce signatum secundum illud: si duo ex uobis consenserint super terram de omni re quamcumque petierint, fiet illis a patre meo qui in c
Abbreviated transcription (Latin):
t ut orationis uerȩ ꝑcipiatis af
nunquã ĩ oratione nouimꝰ ꝑtitisse:
ut eodem ĩ excessu m̃tis frequenter
orante: c̃ solis ortuᷤ cȩpisset infundi.
audierimꝰ eum ĩ feruore sp̃c ꝓclaman¬
tem. Quid me impedis sol. qͥ ad hoc iã
oreris: ut me ab huiꝰ ueri luminis
abstrahas claritate: Cuiꝰ c̃ hȩc quoq ẽ
suꝑ orationis fine. cȩlestis ii plusquam
humana sententia Non. ẽ. inquit ꝑfecta
oratio: ĩ qua se monachus ł hoc ipsum qͦd
orat intelligit. E ut nos quoq scđm men¬
suram tenuitatis ñr̃ȩ. huic admirandȩ
sententiȩ suꝑadic̾e aliqͥd audeauiꝰ: orati¬
onis quȩ exaudit᷑ a dño ĩ quantũ exꝑ¬
ti sumꝰ indicia ꝓferimꝰ.xxui. ¶um
orantes nos nulla int̾pellau̾it hesitatio.
ii fiduciam peticionis nr̃ȩ quadam des-¬
ꝑatione deiecerit: s obtinuisse nos in¬
ipsa orationis effusione qͦd poscimꝰ sense-¬
rimꝰ: ñ ambigamꝰ p̾ces nr̃as ad dm̃ effica¬
cit penetrasse. Tantũ enĩ quis exaudiri

Expanded text:
t ut orationis verae percipiatis affnumquam in oratione novimus perstitisse, ut eodem in excessu mentis frequenter orante, cum solis ortus coepisset infundi, audierimus eum in fervore spiritus proclamantem: Quid me impedis, sol, qui ad hoc jam oriris, ut me ab hujus veri luminis abstrahas claritate? Cujus etiam haec quoque est super orationis fine coelestis et plusquam humana sententia: Non est, inquit, perfecta oratio in qua se monachus, vel hoc ipsum quod orat, intelligit. Et ut nos quoque secundum mensuram tenuitatis nostrae huic admirandae sententiae superadjicere aliquid audeamus, orationis quae exauditur a domino, in quantum experti Munus, indicia proferemus. Cum orantes nos nulla interpellauerit haesitatio et fiduciam petitionis nostrae quadam desperatione deiecerit, sed obtinuisse nos ipsa orationis effusione quod poscimus senserimus, non ambigamus preces nostras ad deum efficaciter penetrasse. tantum enim quis exaudiri
Abbreviated transcription (Latin):
me. exaudiã eum: quia misericors sum.
Uidetis gͦ qͦt modis obtineat᷑ exaudicio¬
nis gr̃aͬ ut nullus ad impetratida ea
q̃ salutaria sunt eterna conscien¬
tiȩ suȩ desꝑatione frangat᷑ s̾.Ut enĩ
miseriarũ nr̃arũ contẽplatione conce¬

Expanded text:
 exaudiam eum, quia misericors sum .  exaudiam eum, quia misericors sum . Videtis ergo quot modis obtineatur exauditionis gratia, ut nullus ad impetranda ea quae salutaria sunt et aeterna, conscientiae suae desperatione frangatur. Ut enim miseriarum nostrarum contemplatione conce
Abbreviated transcription (Latin):
S̾i enĩ habueritis inquit fidẽ sic̃ granũ
sinapis: dicetis munti huic. transi hĩc.
utransibit᷑:⁊ nichil impossibile erit uo¬
bis. habes ĩ assiduitate orationũ: qͣm
ꝓpt̾ indefessam peticionũ ꝑseuerantiã.
importunitatẽ sermo dñicus nomi¬
nauit. Am̃ enĩ dico uobis: quia sinon
ꝓpt amiciciam. ł ꝓpt̾ importunitatem
eiꝰ surget idabit ei quantũ opꝰ habue
de inquit elemosinã ĩ corde pauꝑis:
i ipsa orabit ꝓ tẽ. ĩ temꝑe tribulatio¬
nis habes ĩ em̃datione uitȩ: ioꝑib mi
scdiȩ. scłm illud. Dissolue colligationes
impietatis: solue colligat̾ones fasciculos
depͥmentes. E pꝰ pauca: quib infructuo¬
si ieuinii sterilitas castigat᷑. Tunc in qͥt
inuocabis. idñs exaudiet te. clamabis.
et dicet. Ecce adͥsum Non nunꝗͣ. seͥne ex¬
audiri. etiã tribulationũ nimietas fa¬
cit: scđłm illud. Ad dñm cũ tribularer
clamaui: nexaudiuit me. E it̾m. Ne
afflixeris aduenã: quia si clamau̾it ad¬

Expanded text:
fidem sicut granum sinapis, dicetis monti huic: Transi hinc, et transibit, et nihil impossibile erit vobis . Habes in assiduitate orationum, quam propter indefessam petitionum perseverantiam importunitatem sermo Dominicus nominavit. Amen, amen dico vobis, quia si non propter amicitiam, vel propter importunitatem ejus surget et dabit ei quantum opus habuede, inquit, eleemosynam in corde pauperis, et ipsa orabit pro te in tempore tribulationis . Habes in emendatione vitae et operibus misecundum illud: dissolue conligationes inpietatis, solue fasciculos deprimentes. et post pauca quibus infructuosi ieiinvocabis, et Dominus exaudiet te; et clamabis, et dicet: Ecce adsum . Nonnumquam sane exaudiri etiam tribulationum nimietas facit, secundum illud: Ad Dominum, cum tribularer, clamavi, et exaudivit me . Et iterum: Ne afflixeritis advenam; quia si clamaverit,
Abbreviated transcription (Latin):
illud. dieb  & iccirco his q̃ p̃diximꝰ
exemplis dominicis eruditi. cunctas
obsecrationes nr̃as simili nos quoq
debemꝰ oratione concdudere: ⁊ hanc uo-¬
cem cunctis peticionib nr̃is semper
adiungere. Uerũtam̃ ñ sic̃ ego uolo. s
sic̃ tii. Satis uͦ constat. illũ trinȩ cur¬
uationis numerũ. qͥ solet ĩ congrega-¬
tionib frm ad concludendã sinaxim
celebrari: eũ qͥ intento animo suppli¬
p̃ceptũ diligentiꝰ obseruandũ est.
ut intrantes ĩ cubicłm nr̃m clauso hostio
nr̃o oremꝰ patrẽ nr̃m. Qd a nobis ita un¬
c̃ ab om̃iũ cogitationũ siue sollicitu¬
dinũ strepitu. cor nr̃m penitꝰ amouentes:
secreto quodã mͦ ac familiarit᷑ p̃ces ñraᷤ
dño reseramꝰ. Clauso hostio oramꝰ: c̃ stric¬
tis labiis om̃iq silentio supplicamꝰ. non
uocũ s cordiũ scrutatori. In abscondito
oramꝰ: quando corde tm̃ n intenta m̃te
peticiones nr̃as soli pandimꝰ deo ita ut
ne ipsȩ quidẽ adu̾se potestates ualeãt

Expanded text:
illud. et idcirco his quae praediximus exemplis dominicis eruditi cunctas obsecrationes nostras simili nos quoque debemus oratione concludere et hanc uocem cunctis petitionibus nostris semper adiungere: uerumtamen non sicut ego uolo sed sicut tu. satis uero constat illum trinae curuationis numerum, qui solet in congregationibus fratrum ad concludendam synarin celebrari, eum qpraeceptum diligentius observandum est, ut intrantes in cubiculum nostrum clauso ostio nostro oremus Patrem nostrum , quod a nobis ita imcum ab omnium cogitationum siue sollicitudinum strepitu cor nostrum penitus amouentes secreto quodammodo ac familiariter preces nostras domino reseramus. clauso oramus ostio, cum strictis labiis omnique silentio supplicamus non uocum, sed cordium scrutatori. in abscondito oramus, quando corde tantum et intenta mente petitiones nostras soli pandimus deo, ita ut ne ipsae quidem aduersae ualeant
Abbreviated transcription (Latin):
cuncta ꝙ̃ scdm dm̃ poposcerimꝰ minime
dubitandũ. hortat᷑ enĩ nos dñs. uolens
ea q̃ st̃ et̾na celestiaq prestare: ut eum
importunitate nr̃a qͦdã mͦ coartemꝰ:
qͥ importunos ñ mͦ ñ despicit. nec refu¬
tat: s c̃ inuitat ⁊ laudat: eisq p̾stitur
se quicqͥd ꝑseuerant̃ sꝑauerint. benig¬
nissime pollicet᷑. dicens. Petite: iaccipi¬
etis: querite. ⁊ inuenietis: pulsate. aꝑi¬
et᷑ uobis. Om̃is enĩ qͥ petit accipitꝰ qͥ¬

Expanded text:
cuncta quae secundum Deum poposcerimus, minime dubitandum. Hortatur enim nos Dominus volens ea quae sunt aeterna coelestiaque praestare, ut eum importunitate nostra quodammodo coarctemus, qui importunos nos non modo non despicit nec refutat, sed etiam invitat et laudat; eisque praestiturum se quidquid perseveranter speraverint, benignissime pollicetur dicens, Petite et accipietis, quaerite et invenietis, pulsate et aperietur vobis. Omnis enim q
Abbreviated transcription (Latin):
dicentes. fiat uoluntas tua: sic̃ ĩ cels¬
scilicet ñ nr̃a. Sienĩ uillud apłi recor¬
contraria postulare: ⁊ cõmodissime nob̾
ab eo qui utilitates nr̃as rectiꝰ quam
nos ac ueratiꝰ intuet᷑. ea q̃ poscimꝰ de¬
negari. Quod illi quoq magistro gen¬
tium accidisse ñ dubium ẽ. c̃ oraret
auferri a se angłm sathanȩ: qͥ utilit̃
ad colaphirandũ eũ appositꝰ fuerat dñi
uoluntate. dicens. Propt̃ qͦd ter dñm
rogaui ut discederet a me: idixit mͥ.
Sufficit tͥ gr̃a mea: nam uirtꝰ in in¬
firmitate ꝑficit᷑. Quem sensum dñs

Expanded text:
dicentes fiat uoluntas tua, tua dicentes fiat uoluntas tua, tua scilicet, non nostra. si enim et illud apostoli recorcontraria postulare, et commodissime nobis ab eo qui utilitates nostras rectius quam nos ac ueracius intuetur ea quae poscimus denegari. quod illi quoque magistro gentium accidisse non dubium est, cum oraret auferri a se angelum Satanae, qui utiliter ad colafizandum eum adpositus fuerat domini uoluntate, dicens: propter quod ter dominum rogaui ut discederet a me. et dixit mihi: sufficit tibi gratia mea: nam uirtus in infi
Abbreviated transcription (Latin):
missũ mun̾is desideriũ ingerere ñ
posse: si nos a ꝓposite peticionis inten¬
tione cessasse reppererit. Quod etiam
I tuisset:
nͥ uirtute incõꝑabili. ĩ pͥmũ atq uicesimũ
diem orationũ suarũ ꝑseuerantiam ꝓte¬
lasset. Ab huiꝰ gͥ fidei confidentia. nulla
penitꝰ desꝑatione frangam᷑: c̃ orata nr̃a
uos obtinuisse minime senserimꝰ. Nȩc
hesitemꝰ suꝑ dñi sponsione dicentis.
Omĩa quȩcunq pecieritis ĩ oratione cre-¬
dentes: accipietis. Retractare namq nos
conuenit illam beati iohannis euangłi¬
stȩ sententiã: qua ãbiguitas huiꝰ questio¬
nis euident̃ absoluit᷑. hȩc.ẽ. inqͥt fiducia
quã habemꝰ ad eũ: quia quicqͥd pecierimꝰ
scdm uoluntatem eiꝰ. audit nos. Ergo
suꝑ his tantũ plenam nos uindubita¬
bilem uissit exauditionis habere fidu
ꝑalib s dñi congͣuunt uoluntati. Qͦa
ñ ĩ oratione dñica ad miscere p̾cipim᷑:

Expanded text:
missum muneris desiderium ingerere non missum muneris desiderium ingerere non posse, si nos a propositae petitionis intentione cessasse reppererit. quod etiam tuisset, nisi uirtute inconparabili in primum atque uicensimum diem orationum suarum perseuerantiam protelasset. ab huius igitur fidei confidentia nulla penitus desperatione frangamur, cum orata nostra nos obtinuisse minime senserimus, nec haesitemus super domini sponsione dicentis : omnia quaecumque petieritis in oratione credentes accipietis. retractare namque nos conuenit illam beati euangelistae Iohannis sententiam, qua ambiguitas huius quaestionis euidenter absoluitur: haec est, inquit, fiducia quam habemus ad eum, quia. quidquid petierimus secundum uoluntatem eius, audit nos. ergo super his tantum plenam nos et indubitabiiem iussit exauditionis habere fiducporalibus, sed domini congruunt uoluntati. quod etiam in oratione dominica admiscere praecipimur
Abbreviated transcription (Latin):
it̾m. Omĩa q̃cũq pecieritis ĩ oratione
credentes. accipietis: ⁊ nichil impossi-¬
bile erit uobis. & iccirco sicunctȩ
nos exaudicionũ quas p̃dix imꝰ cau¬
sȩ om̃ino deficiunt: saltẽ animet
importunitatis instantia: q̃ absq ulla
ł m̃iti ł laboris difficultate. ĩ cuiꝰcũq
uolentis sita.ẽ. potestate. P rocerto autẽ
non exaudiendũ se supplicans quisq
non dubitet: c̃ se dubitau̾it exaudiri.
Quod aut̃ infatigabilit̃ sit dño sup¬
plicandũ. etiã illo beati danielis docem
exemplo: qͦd exauditꝰ a pͥma die qͥ cepit
orare: pꝰ pͥmũ nuicesimũ diem conseqͥt᷑
suȩ peticionis effectum. Unde nos qͦq
ñ debemꝰ a cepta orationũ nr̃arũ inten¬
tione cessare. si nos exaudiri tardius
senserimꝰ: ne forte aut exauditionis gr̃a
dispensatione dñi utilit̾ differat᷑ : aut
angłs aiuinũ ad nos beneficiũ delat᷑us.
a facie om̃ipotentis egressus. resistente
diabolo demoret᷑. Quẽ cercũ. ẽ. trans¬

Expanded text:
Omnia quaecumque petieritis in oratione credentes, accipietis et nihil impossibile erit vobis . Et idcirco si cunctae nos exauditionum quas praediximus causae omnino deficiunt, saltem animet nos inportunitatis instantia, quae absque ulla uel meriti uel laboris difficultate in cuiuscumque uolentis sita est potestate. pro certo autem non exaudiendum se supplicans quisque non dubitet, cum se dubitauerit exaudiri. quod autem infatigabiliter sit domino supplicandum, etiam illo beati Danihelis docemur exemplo, quod exauditus a prima die qua coepit orare post primum et uicensimum diem consequitur suae petitionis effectum. onde nos quoque non debemus a coepta orationum nostrarum intentione cessare, si nos exaudiri tardius. senserimus, ne forte aut exauditionis gratia dispensatione domini utiliter differatur ant angelus diuinum ad nos beneficium delatnms a facie omnipotentis egressus resistente diabolo demoretur: quem certum est trans
Abbreviated transcription (Latin):
angłi eorũ incelis semꝑ uident faciem
patris mei qui incelis est. Illud quoq.
Immutit angłs dit̾ incircuiui tim̃tiũ
pͥenissime docet. Si aut̃ consideremꝰ
.ẜ. illũ qui beatũ iob expeciit: aꝑtissi-¬
me instrium. illũ fuisse. qui semper
insidiatus ei. munquã eñ ad peccatũ
potuerit incitare. Et iccirco potestatẽ
a dño popocisse: uelut qui ñ uirtute
illiꝰ. s dm̃ defensione qui illu̾ semꝑ
ꝓtexerit uinceret᷑. De iuda quoq dr̾.
Et diabolus stet adextris eiꝰ.xii¬

Expanded text:
dent faciem patris mei qui in caelis est. illud quoque: inmittet angelus domini in circuitu timentium plenissime docet. si autem consideremus et illum qui beatum Iob expetiit, apertissime instruimur illum fuisse, qui semper insidiatus ei numquam eum ad peccatum potuerit incitare, et idcirco potestatem a domino poposcisse, uelut qui non uirtute illius, sed domini defensione qui illum semper protexerit uinceretur. de Iuda quoque dicitur: et diabolus stet a dextris ei
Abbreviated transcription (Latin):
earum attemptat᷑ emissio: ab his p̾sertĩ
qui nec dũ ł ad scientiã ꝑuenire ꝑfectã.
ł pristinoꝵꝵ seu p̃sentiũ uicioꝵ potuert̃
ad purũ labe mundari . xxiii. Abhis
tam̃ qͥ ĩ affectũ iam transier̃t uirtutũ.
nequaquã hoc debet mͦ extorqueri ꝓfu¬
sio lacͥmarĩi: nec ext̾ioris hõĩs magnoꝑe
affectandi sunt fletꝰ: qui &̃ si fuerint
ut cunq ꝓducti. ñquã ꝑting̾e illam
spontanearũ lacͥmarũ poterunt uber¬
tatẽ. Magis enĩ supplicantis animum
suis conatib distrahentes humiliabũt.
atq ad humana demergent: ⁊i ab illa
cȩlesti sullimitate deponent. ĩ qͦ artonita
mens orantis indeclinabilit̃ debet ẽẽ de¬
fixa: eamq cõpellent. p̃cũ suarũ in¬
tentione laxata. ad steriles ⁊ coacticias
lacͥmarũ guttulas egrotare

Expanded text:
earum attentatur emissio, ab his praesertim earum attentatur emissio, ab his praesertim qui necdum, vel ad scientiam pervenire perfectam, vel pristinorum seu praesentium vitiorum potuerunt aere uirtutum nequaquam debet hoc modo extorqueri profusio lacrimarum nec exterioris hominis magno opere adfectandi sunt fletus, qui etiamsi fuerint utcumque producti, numquam pertingere illam spontanearam lacrimarum poterunt ubertatem. magis enim supplicantis animum suis conatibus detrahentes humiliabunt atque ad humana demergent et ab illa caelesti sublimitate deponent, in qua adtonita mens orantis indeclinabiliter debet esse defixa, eamque conpellent precum suarum intentione laxata erga steriles et coacticias lacrimarum guttulas aegrotare
Abbreviated transcription (Latin):
dabit capiti meo aquã. ⁊ oculis meis
fontem lacͥmarũ: ⁊ plorabo ĩ die nĩ nocte.
int̾fectos filiȩ popłi meis ł certe qualeᷤ
ille sunt lacͥmȩ: de quib ĩ psalmo cente¬
simo pͥmo canit᷑. Quia cinerẽ sicut pa¬
nem manducabã: ⁊ poculũ meũ c̃ fletu
miscebam. Quas certũ. ẽ. ñ illo affectu
ꝓimi. qͦ ĩ sexto psalmo ex ꝑsona peniten¬
tis emergunt: s pro anxietatib uitȩ
huiꝰ. atq angustiis ierũpnis: quib iusti
ĩ hoc mundo positi deͥpmunt᷑. Quod c̃s̃
psalmi ipsiꝰ ñ solũ textꝰ. s c̃ titulus eui¬
dent̃ ostendit: qui ex ꝑsona pauꝑis illiꝰ de
quo ĩ euangłio dicit᷑. Beati pauꝑes spu¬
qm̃ ipsoꝵ ẽ regnũ cȩloꝵ ila describitur
Oratio pauꝑis: c̃ auxiatꝰ fuerit. ⁊ coram dño
effuderit p̃cem suam. Ab his .gͦ. lacͥmis.
multũ distant illȩ: ꝙ obdurato corde de
siccis odis expͥmunt᷑. Quas licet ñ penitꝰ
infructuosas ẽẽ credam᷑: bono enim ꝓposito

Expanded text:
o aquam, et oculis meis fontem lacrymarum, et plorabo in die et in nocte interfectos filiae populi mei? » Vel certe quales illae sunt lacrymae, de quibus in Psalmo centesimo primo cantatur: « Quia cinerem sicut panem manducabam, et poculum meum cum fletu miscebam : » quas certum est non illo affectu primi, qui in sexto Psalmo ex persona poenitentis emergunt, sed pro anxietate vitae hujus atque angustiis et aerumnis, quibus justi in hoc mundo positi deprimuntur, quod etiam psalmi ipsius non solum textus, sed etiam titulus evidenter ostendit, qui ex persona pauperis illius, de quo in Evangelio dicitur: « Beati pauperes spm ipsorum est regnum coelorum , ita describitur: Oratio pauperis cum anxiatus fuerit, et coram Deo effuderit precem suam. Ab his ergo lacrymis multum distant illae quae obdurato corde de siccis oculis exprimuntur, quas licet non penitus infructuosas esse credamus, bono enim proposito
Abbreviated transcription (Latin):
scilicet semet ipsos obligare potiꝰ quã excusa¬
re sua ꝑfessione uideant᷑: ñ intelligentes qͦa
frustra cauillationes has uidici om̃iũ p̾ten-¬
mꝰ iudicaturꝰ sit supplicib suis uoluit
p̃monstrare. Dũ enĩ erga eos ñ uult ĩmitᷤ
atq ĩ exorabilis inueniri. formã sui iudicii
designauit: ut quẽadmodũ nos ab illo cupi¬
linquerint iudicemꝰ. Quia iudiciũ sine
mi scłia. ei qͥ ñ fecit miscdiam. Deinde se¬
quit᷑. S nẽ nos inducas ĩ temptationem.
De qͦ ñ minima nascit᷑ q̃stio. Si enĩ oramͦ
ne ꝑmittam᷑ temptari : unde erit ĩ nobis
uirtꝰ constantiȩ cõpbanda. sc̾m illã senten¬

Expanded text:
scilicet semet ipsos obligare potius quam excusascilicet semet ipsos obligare potius quam excusare sua professione uideantur, non intellegentes quod frustra cauillationes has iudici omnium praetendicaturus sit supplicibus suis uoluit praemonstrare. dum enim erga eos non uult inmitis atque inexorabilis inueniri, formam sui iudicii designauit, ut quemadmodum nos ab illo iudiliquerint, iudicemus, quia iudicium sine misericordia ei qui non fecit misericordiam. Deinde sequitur: et ne nos inducas in temptationem, de quo non minima nascitur quaestio. si enim oramus ne permittamur temptari, et unde erit in nobis uirtus constantiae conprobanda s
Abbreviated transcription (Latin):
dei. quãuis magnoꝵ sunt criminũ. pla¬
cidos nos uclem̃tissimos exibere: erga nr̃a¬
rum uͦ ł paruissimarũ offensionũ debi¬
ta. exactores ĩmites atq inexorabiles in¬
ueniri. Quisqͥs gͥ ĩ se delinquenti fr̃i
ñ ex corde remiserit: ñ udulgentiam
s condẽpnationẽ dep̃catione hac smet
impetrabit: suaq ꝓfessione sems ipsũ
poscet diriꝰ iudicari dicens. Remitte
mͥ: sic̃ iego remisi. Quod cũ illi scđm
suã peticionẽ fuerit repensatũ: quid¬
aliud subsequit᷑. quã ut exemplo suo
implacabili ira u remissa sententia pun¬
at᷑. Ideoq si clement̃ uolumꝰ uidicari. nos
quoq erga illos qui ĩ nos deliquert̃. oportet
ẽt̃ clem̃tes. Tantũ enĩ remutet᷑ nobis: quan¬
tũ nos remiserimꝰ eis qui nobis quaꝯq
malignitate nocuer̃t. Quod formidantes
ñnulli. c̃ ĩ ęccłia ħ oratio ab untũsa plebe
concinit᷑. hunc locũ taciti p̃t̾mittunt:. ne

Expanded text:
dei, quamuis magnorum sint criminum, pladei, quamuis magnorum sint criminum, placidos nos et clementissimos exhibere, erga nostrarum uero uel paruissimarum offensionum debita exactores inmites atque inexorabiles inueniri. quisquis igitur in se delinquenti fratri non ex corde remiserit, non indulgentiam, sed condemnationem deprecatione hac sibimet inpetrabit, suaque professione semet ipsum poscet dirius iudicari dicens: remitte mihi sicut et ego remisi. quod cum illi secundum suam petitionem fuerit repensatum, quidaliud subsequetur quam ut exemplo suo inplacabili ira et inremiesa sententia puniatur ? ideoque si clementer uolamus iudicari, nos quoque erga illos qui in nos deliquerunt oportet esse clementes. tantum enim remittetur nobis, quantum nos remiserimos eis qui nobis quacumque malignitate nocuerunt. quod formidantes nonnulli, cum in ecclesia haec oratio ab uniuersa plebe concinitur, hunc locum taciti praetermittunt, ne
Abbreviated transcription (Latin):
ł dimite nobis debita nr̃a: sic̃ und
diittimꝰ debitorib nr̃is. O ineffa¬
bilis dei clem̃tia: qui ñ solum nobis ora¬
tionis tradidit formã. ⁊ acceptabilẽ¬
s moꝵ nr̃oꝵ instituit disciplinã: ac
ꝑ necessitatẽ traditȩ formulȩ qua se p̃ce¬
pit a nobis semꝑ orari. irȩ parit ac tri-¬
sticiȩ euellit radices: s etiã occasionẽ
rogantib tribuit. eisq reserat uiam.
qua clemens ac pium erga se ꝓuocent
dei udiciũ ꝓmulgari: ⁊ quodã mͦ pote¬
statẽ tribuit. qua iudicis nr̃i possimꝰ
sententiã temꝑare: ad ueniã delictorũ
nroꝵ. exemplo eum nr̃ȩ remissionis ar-¬
tantes. dũ dicimꝰ ei. Dimitte nobis: sicut
nos dimittimꝰ. Itaq secirrꝰ huiꝰ oratio¬
nis fiducia de suis admissis ueniã pos¬
tulabit: quisq remissus erga suos dũ¬
taxat ñ erga dm̃i sui exͤisterit debito¬
res. Solemus et enĩ ñ nulli qͦd ÷ det̾ius.
erga illa quidem q̃ admittunt᷑ ad iniuriã

Expanded text:
 dimitte nobis debita nostra sicut et nos dimittimus debitoribus nostris. O ineffabilis Dei clementia, quae non solum nobis orationis tradidit formam, et acceptabilestrorum instituit disciplinam ac per necessitatem traditae formulae, qua se praecepit a nobis semper orari, irae pariter ac tristitiae euellit radices, sed etiam occasionem rogantibus tribuit eisque reserat uiam, qua clemens ac pium erga se prouocent dei indicium promulgari, et quodammodo potestatem tribuit qua indicis nostri possimus sententiam temperare, ad ueniam delictorum nostrorum exemplo eum nostrae remissionis artantes, dum dicimus\' ei: dimitte nobis sicut et nos dimisimus. itaque securus huius orationis fiducia de suis admissis ueniam postulabit, quisque remissus erga suos dumtaxat, non erga domini sui extiterit debitores. solemus etenim nonnulli, quod est deterius, erga illa quidem quae admittuntur ad iniuriam
Abbreviated transcription (Latin):
lacͥmarũ cõpuntionẽ totis uirib
excitare: om̃sq errores meos atq pec¬
cata ante ocłos statuens: ubertatem
illam fletuũ reuocare ñ possum.
& ita ocłi mei ĩ modũ cuiꝰdã durissi¬
mȩ silicis p̾durant᷑ : ut nulla ꝓrsꝰ¬
ex eis humoris gurta distillet. W ideo
quantũ mͥ ĩ illa lacͥmarũ ꝑfusione
congaudeo: tantũ doleo. qͦd illam cũ
uoluero recuꝑare ñ ualeam.
affectu ł una uirtute deꝑmit᷑. Aut̃
enĩ ille emanat fletꝰ. qui peccatoꝵ spi¬
na cornr̃m cõpungente ꝓfert᷑. de qͦ dr.
Laboraui ĩ gemitu meoͬ lauabo ꝑ singlas
noctes lectum meũ: lacͥmis meis stratum
meũ rigabo. W itm. Deduc quasi torren
de contẽplatione et̾noꝵ bonoꝵ ⁊ desiderio
fut᷑ȩ uliꝰ claritatis exorit᷑: ꝑqua &̃ ube
riores lacͥmarũ fontes de intolerantia
gauddii ⁊ alacritatis imm̃sitate ꝓrumpũt:
dum sitit anima nr̃a ad dm̃ fontẽ iuuu:¬

Expanded text:
lacrimarum conpunctionem totis uiribus lacrimarum conpunctionem totis uiribus excitare omnesque errores meos atque peccata ante oculos statuens ubertatem illam fletuum reuocare non possum, et ita oculi mei in modum cuiusdam durissimae silicis praedurantur, ut nulla prex eis humoris gutta distillet: et ideo quantum mihi in lacrymarum profusione congaudeo; tantum doleo quod illam, cum voluero, recuperare non valeam.adfectu uel una uirtute depromitur. aliter enim ille emanat fletus, qui peccatorum spina cor nostrum conpungente profertur, de quo dicitur: laboraui in gemitu meolauabo per singulas noctes lectum meum: lacrimis stratum meum rigabo, et iterum: deduc quasi torrentde contemplatione aeternorum bonorum et desiderio futurae illius claritatis exoritur, riores lacrymarum fontes de intolerantia gaudii et alacritatis immensitate prorumpunt, dum sitit anima nostra ad Deum fontem vivu
Abbreviated transcription (Latin):
ut ẽ ĩ clamores quosdã intolerabilis
gaudii ĩmensitate ꝓrumpat: icellam
uicini iocunditas cordis ⁊ exultationis
penetret magnitudo. Non nũꝙͣ. uͦ tanto
silentio mens intͣ secretũ ꝓfunde taci¬
tͣnitatis abscondit᷑ : ut om̃e penitꝰ sonũ
uocis. stupor subitȩ illuminationis int̾¬
cludat: om̃sq sensus adtonitꝰ sp̃c uel
contineat intrinsecꝰ ł admittat: ac desi¬
deria sua gemitib iuenarrabilib effun¬
dat ad dñm. Int̾dũ uͦ tanta copuncti¬
onis habundantia ac dolore supplet᷑: ut
alias eam digerere. nͥ lacͥmarũ euaporati¬
one ñ possit.xxii. ¶eR Manys.
hunc equidem cõpunctionis affectum.
ex parte aliqͦ. mea quoq exigritas ñ
ignorat. Frequent̃ enĩ recordatione delic¬
toꝵ meoꝵ. obortis lacͥmis ita sũ hoc in¬
effabili ut p̾fatꝰ es gaudio. uisitante
dño uegetatꝰ: ut desꝑare me illoꝵ ueniã
ñ debere. leticiȩ ipsiꝰ magnitudo dicta¬

Expanded text:
ut etiam in clamores quosdam intolerabilis ut etiam in clamores quosdam intolerabilis gaudii inmensitate prorumpat et cellam uicini iucunditas cordis et exultationis penetret magnitudo. nonnumquam uero tanto silentio mens intra secretum profundae taciturnitatis absconditur, ut omnem penitus sonum uocis stupor subitae inluminationis includat omnesque sensus adtonitus spiritus uel contineat intrinsecus uel amittat ac desideria sua gemitibus inenarrabilibus effundat ad deum. interdum uero tanta conpunctionis abundantia ac dolore suppletur, ut alias eam digerere nisi lacrimarum euaporatione non possit. GERMANVS: Hunc equidem conpunctionis affectum ex parte aliqua mea quoque exiguitas non ignorat. frequenter enim recordatione delictorum meorum obortis lacrimis ita sum hoc ineffabili ut praefatus es gaudio uisitante domino uegetatus, ut desperare me illorum ueniam non debere laetitiae ipsius magnitudo dicta
Abbreviated transcription (Latin):
frat̾ne uocis modulatio: ad intentã sup¬
plic̾onẽ stupentiũ animos excitauit.
Nouimꝰ quoq distinctionẽ gͣuitatẽq psal¬
lentis. etiã astantib plurimũ contulisse
feruioris. Necñ ex hortatio uiri ꝑfecti et
collatio spũalis: frequent̃ ad uberrimaᷤᷤ
p̃ces. iacentiũ erexit affectũ. Scimꝰ etiã.
fr̃is seu cari cuiꝰlib& int̾itu. ñ minꝰ nos
ad plenã compunctionẽ fuisse raptatoᷤ.
Recordatio quoq teporis ac negleͥgentiȩ
uexit ardorẽ. Atq ĩ hunc modũ. nulli
dubiũ ẽ. occasioes innum̃as ñ deeẽ: qͥb
ꝑ dei gr̃am tepor ac sompnolentia nr̃a¬
rũ mentiũ ualeat excitari.
uemadinodũ aut̃ ł quib modis
iste  compunctiones de intunis aĩe
conclauib ꝓferant᷑: ñ minoris difficul¬
tatis ÷ indagare frequent̃ enĩ ꝑ ineffa¬
bile gaudiũ ualacritatẽ sp̃c. saluber¬
rime cõpunctionis fructꝰ emergit: ita

Expanded text:
fraternae uocis modulatio ad intentam supfraternae uocis modulatio ad intentam supplicationem stupentium animos excitauit. nouimus quoque distinctionem grauitatemque psallentis etiam adstantibus plurimum contulisse feruoris. nec non exhortatio uiri perfecti et conlatio spiritalis frequenter ad uberrimas preces iacentium erexit affectum. scimus etiam fratris seu cari cuiuslibet interitu non minus nos ad plenam conpunctionem fuisse raptatos. recordatio quoque teporis ac neglegentiae uexit ardorem. atque in hunc modum nulli dubium est occasiones innumeras non deesse, quibus per dei gratiam tepor ac somnolentia nostrarum mentium ualeat excitari. Quemadmodum uero uel quibus modis istae ipsae conponctiones de intimis animae conclauibus proferantur, non minoris difficultatis est indagare. frequenter enim per ineffabile gaudium . et alacritatem spiritus saluberrimae conpunctionis fructus emergit, ita
Abbreviated transcription (Latin):
infrisione celȩstis illiꝰ luminis illustrata.
ñ humanis atq angustis designat eloqͥis:
s conglobatis sensib. uelut de fonte qͦdã
copiosissimo effundit ubertĩ. atq ineffa¬
bilit̾ eructat ad dm̃: tanta ꝓmens ĩ illo
breuissimo temꝑis puncto. quanta nec
eloqui facile. nec ꝑcurrere mens ĩ semos
ipsam reu̾sa p̃ualeat. Quẽ statũ dñs qͦq¬
ñr. illarũ supplicõnũ formula. qͦs uel
solus ĩ monte secedens. ł tacite fudisse
describit᷑. Similit figͤauit: c̃ ĩ oratio¬
nis agonia constitutꝰ. etiã guitas sangͥmsĩ
imitabili intentionis ꝓfudit exemplo.xx¬
Uis uͦ possit diu̾sisitates ⁊ causas
ipsas atq origines compunctionum.
quantalibet exꝑientia p̾ditꝰ sufficient̾ ex¬
ponere: quib imflãmata mens atq fuc¬
censa. ad orationes puras ac feruentissimaᷤ
incitat᷑ : quar̃ pauca quantũ potuerimꝰ
adp̃sens ꝑ illuminationẽ dñi reminisci.

Expanded text:
infusione caelestis illius luminis inlustrata infusione caelestis illius luminis inlustrata non humanis atque angustis designat eloquiis, sed conglobatis sensibus nelat de fonte quodam copiosissimo effundit ubertim atque ineffiabiliter eructat ad deum, tanta promens in illo breuissimo temporis puncto, quanta nec eloqui facile nec percurrere mens in semet ipsam reuersa praenaleat quem statum dominus qr illarum supplicationum formula, quas uel solus in monte secedens uel tacite fudisse describitur, similiter figurauit, cum in orationis agonia constitutus etiam guttas sanguinis inimitabili intentionis profudit exemplo. Quis uero possit diuersitates et causas ipsas atque origines conpunctionum quantalibet experientia praeditus sufficienter exponere, quibus inflammata mens atque succensa ad orationes puras ac feruentissimas incitatur? quarum pauca, quantum potuerimus ad praesens per inluminationem domini reminisci,
Abbreviated transcription (Latin):
seu temꝑalis uitȩ mentio continet᷑ Nchil
enĩ caducũ uult a se. nichil uile. nichil
temꝑole. et̾nitatũ conditor implorari. Itaq
magnificentiȩ eiꝰ ac munificentiȩ maxi-¬
mã irrogabit inuiriã: quisq his sempi¬
t̾nis peticionib p̃t̾missis. transitorium
aliquid ⁊⁊ cadicũ ab eo maluerit postulare:¬
u offensam potiꝰ quã ꝓpitiationẽ iudicis sui
uilitate orationis incurret.
gͥ oratio licet om̃em uideat᷑ ꝑfectionis ple¬
nntudinem continere. ut pote q̃ ipsiꝰ dñi
auetoritate. ł iniciata sit. ł statuta: ꝓuie¬
hit tam̃ domesticos suos ad illũ p̃celsiorẽ
que suꝑiꝰ c̃memoraluimꝰ statũ: eosq ad illã
igneã ac̃ ꝑpaucis cognitam ł exꝑtam. immo
ut ꝓpriꝰ dixerĩ. ineffabilem orationem
gradu eminentiore ꝑducit: que om̃em
transcendens humanũ sensum. nullo ñ
dicã sono uocis. nec linguȩ motu. nec ulla
u̾boꝵ ꝓntiatione distinguit᷑: s quam mens

Expanded text:
seu temporalis vitae mentio continetur. Nihil seu temporalis vitae mentio continetur. Nihil enim caducum vult a se, nihil vile, nihil temporale aeternitatum conditor implorari. Itaque magnificentiae ejus ac munificentiae maximam irrogabit injuriam, quisquis his sempiternis petitionibus praetermissis transitorium aliquid et caducum ab eo maluerit postulareet offensam potius quam propitiationem iudicis sui uilitate orationis incurret Haec igitur oratio licet omnem uideatur perfectionis plenitudinem continere, utpote quae ipsius domini auctoritate uel initiata sit uel statuta, prouehit tamen domesticos suos ad illum praecelsiorem quem superius commemorauimus statum eosque ad illam igneam ac perpaucis cognitam uel expertam, immo ut proprius dixerim ineffabilem orationem gradu eminentiore perducit, quae omnem transcendens humanum sensum nullo non dicam sono uocis nec linguae motu nec ulla uerborum pronuntiatione distinguitur, sed quam mens
Abbreviated transcription (Latin):
& it̾m Beatꝰ uir qͥ suffert tẽptationem:
Non . gͥͫ. sonat ne nos inducas ĩ tẽptatio-¬
nẽ : i. ut ñ ꝑmiitas nos aliquando temp¬
tari: s ne ꝑmittas nos ĩ tẽptatione posi¬
tos suꝑari: Temptatꝰ.ẽ. enim iobs: ñ est
inductꝰ ⁊̃ĩ temptationẽ. Non enĩ dedit insi¬
pientiam des: nec ad illam ad quã trahebat᷑
temptatoris uoluntatẽ. ore impio blas¬
phemꝰ intrauit. Temptatꝰ.ẽ. abrabam. temp¬
tatꝰ. ẽ. ioseph: s neut̃ illoꝵ ductꝰ. ẽ. ĩ temp¬
tationẽ: quia nullus eoꝵ consensũ p̃buit
temptators Deniq sequit᷑. S libera nos
a malo. Il. ẽ. ne ꝑmittas nos a diabo¬
lo temptari suꝑ id qͦd possumꝰ: s face
c̃ temptatione exitum. ut sustinere
ab ipso qui ꝑ illam ex orandus. ẽ. uidice.
orationis sit modulus ⁊ forma ꝓposita :
ĩ qua nulla diuiciar peticio. nulla me¬
moria dignitatũ. nulla potentatꝰ ac forti¬
tudinis postulatio. nulla corꝑeȩ sanitatis

Expanded text:
beatus uir qui suffert temptationem? non ergo hoc sonat ne inducas nos in temptationem, id est: ut non permittas nos aliquando temptari, sed: ne permittas nos in temptatione positos superari. temptatus est enim Iob, sed non est inductus in temptationem. non enim dedit insipientiam deo nec ad illam ad quam trahebatur temptatoris uoluntatem ore impio blasphemus intrauit. temptatus est Abraham, temptatus est Ioseph, sed neuter illorum inductus est in temptationem, quia nullus eotentatori. Denique sequitur: Sed libera nos a malo, id est, ne permittas nos a diabolo tentari supra id quod possumus , sed fac cum tentatione et exitum, ut sustinere ab ipso, qui per illam exorandus est, judice, orationis sit modulus et forma proposita, in qua nulla divitiarum petitio, nulla memoria dignitatum, nulla potentatus ac fortitudinis postulatio, nulla corporeae sanitatis,
Abbreviated transcription (Latin):
te: c̃ eiulatu cotidie ⁊ lam̃tatione ꝓclamãs.
Hcu mͥ. quia incolatꝰ meus ꝓlongatꝰ. ẽ. Et.
Multũ incola fuit aniina mea. Aliter
ꝓfluint lacrimȩ: q̃ absq ulla quidem
letaltũ criminũ conscientia. s tam̃ de
meti gehennȩ nterribilis illiꝰ uidicii re¬
cordatione ꝓcedunt. Cuiꝰ terrore ꝓpħa ꝑ
culsiis orat ad dm̃. Non intres inquiens
ĩ iuidicit̃ c̃ seruo tuo: quia ñ iustifica¬
bit᷑ ĩ conspectu tuo om̃is uiuens. Est &̃¬

Expanded text:
otidie et lamentatione proclamans: heu mihi, quod incolatus meus prolongatus est, et: multum Incola fuit anima mea. aliter proiiuunt lacrimae, quae absque ulla quidem letalium criminum conscientia, sed tamen de metu gehennae et terribilis illius iudicii recordatione procedunt, cuius terrore propheta perculsus orat ad deum non intres, inquiens, in iudicio cum seruo tuo: quia non iustificabitur in conspectu tuo omnis uiuens. est
Abbreviated transcription (Latin):
am̃ expetende sunt nobis ꝑ ꝓfectum
uitę. consũmationẽq uirtutũ. ille po¬
tiꝰ supplicõnũ species: que uel de contẽplati¬
I one
fut᷑oꝵ bonoꝵ. ł de caritatis ardore fundũ¬
tur: seu certe ut humiliꝰ ⁊ scd̾m incipi-¬
entiũ m̃surã loquar ꝓ adqͥsitione quarũ¬
cunq uirtutũ seu uitii cuiꝰlibet extinc¬
tione gen̾ant᷑. Alit̾ enĩ ad illa sullimio¬
ra q̃ p̃diximꝰ supplicõnũ gen̾a ꝑuenire
nullatenꝰ pot̾imꝰ: nͥ ꝑ ordinẽ postulationũ
initiare dignatꝰ ẽ: ut ĩ hoc quoq imple¬
ret illud qͦd de ipso dicit᷑. Quie ceꝑit iħc
facẽ udocere. Nam obsecrationis genꝰ as-¬
sumit: c̃ dicit. Pat̾. si fieri potest: transeat
a me calix iste. Uel illud qͦd ĩ psalmo
his similia. Oratio ẽ: c̃ dicit. Ego cla-¬
rificaui te tesuꝑ t̾ram: opus consũmaiu
qͦd dedisti mͥ ut facerem. Siue illud.
O ꝓ illis scĩficͤabo me ipstim: ut sint et
ipsi sc̃ificati ĩ ueritate. Postulatio ẽ: c̃ dic̃.

Expanded text:
xpetendae sunt nobis per profectum uitae consummationemque uirtutum illae potius supplicationum species, quae uel de contemplatione futurorum bonorum uel de caritatis ardore funduntur seu certe, ut humilius et seeundum incipientium mensuram loquar, pro adquisitione quarumcumque uirtutum seu uitii cuiuslibet extinetione generantur. aliter enim ad illa sublimiora quae praediximus supplicationum genera peruenire nullatenus poterimus, nisi per ordinem postulationum initiare dignatus est, at in hoc quoque inpleret illud quod de ipso dicitur: quae coepit Iesus facere et docere. nam obsecrationis genus adsumit cum dicit: pater, si possibile est, transeat a me calix iste, uel illud quod ex personhis similia. oratio est cum dicit: ego clarificaui te super terram, opus consummaui quod dedisti mihi ut facerem, siue illud: et pro eis sanctifico me ipsum, ut sint et ipsi sanctificati in ueritate. postulatio est cum dic
Abbreviated transcription (Latin):
Pat̾. gr̃as ago tͥ: qm̃ audisti me. Ego aut̃
sciebam. quia semꝑ me audis. Quȩ tam̃
quatuor suppliconũ gen̾a. licet singil¬
latĩ ac diu̾so temꝑe. scđm illũ quẽ com¬
p̃hendimꝰ modũ. idem dñs nr distiunx̾it
offerenda: tam̃ &̃ simul ea ĩ supplicõne
pfecta comp̃hendi posse. identidem suis
ostendit exemplis: ꝑ illã scilicet orationẽ.
quã ad finẽ euangłii scdm iob̾em legi¬
mus eum copiosessime ꝓfudisse. Ex cuuiꝰ
textu quia longum. ẽ. uniu̾sa ꝑcurri:
diligens in qͥsitor ħ ita ẽẽ. lectionis ipsiꝰ
serie pot̾it edoceri. Quẽ sensũ aplł qͦq
plicõnum species aliquantũ immutato
ponens ordine euident̃ exp̃ssit: ostendit¬
q deberi eas ñ nũquã sintił simul sub
qͦd nĩ oratione nobsecͣtione. gr̾arũ actio de¬
beat c̃ postulatione misceri.

Expanded text:
as ago tibi quoniam audisti me. ego autem sciebam quia semper me audis. quae tamen quattuor supplicationum genera licet singillatim ac diuerso tempore secundum illum quem conprehendimus modum idem dominus noster distinierit offerenda, tamen etiam simul ea in supplicatione perfecta conprehendi posse identidem suis ostendit exemplis, per illam scilicet orationem quam ad finem euangelii secundum Iohannem legimus eum copiosissime profudisse. ex cuius textu quia longum est uniuersa percurri, diligens inquisitor haec ita esse lectionis ipsius serie poterit edoceri. quem sensum apostolus plicationum species aliquantum inmutato ponens ordine euidenter expressit ostenditque debere eas nonnumquam simul sub quod et in oratione et in obsecratione gratiarum actio debeat cum postulatione misceri.
Abbreviated transcription (Latin):
babitatione scithiinꝓposito abbatis moysi.Ii. De int̾rogatione abbatis
moysi: querentis quis monacho scopos. ł quis sit finis. Iii. De responsione
nĩa. .IIII. De int̾rogatione abbatis moysi. suꝑ ꝓpositione p̃dicta.U. De cõꝑatione
eiꝰ qͥ destinata ferire contendat. Ui. De his qͥ abreñtiantes mundo. ad ꝑfectio¬
nẽ sine sine carita: te contendunt. UII. De appetenda tranqͥllitate cordis.. Uui.¬
De pͥncipali co natu erga diuinar̃ rerũ contẽplationẽ: isimilitudine marie &
marche. UIIII. Int̾rogatio quomͦ efficientia uirtutũ c̃ homine ꝑseueret.x

Expanded text:
abitatione Scitii et proposito abbatis Moysi. De interrogatione abbatis Moysi quaerentis qui monacho scopos uel qui sit finis.\' De responsione nostra. De interrogatione abbatis Moysi super propositione praedicta. De conparatione eius qui destinata ferire contendat. De his qui abrenuntiantes mundo ad perfectionem sine caritate contendunt. De appetenda tranquillitate cordis. De principali conatu erga diuinarum rerum contemplationem et similitudine Mariae et Marthae. Interrogatio, quomodo efficientia uirtutu